Avis juridique important

|

32001D0858

2001/858/EG: Besluit van het Europees Parlement van 24 oktober 2001 over het verlenen van kwĳting aan de Commissie voor het financieel beheer van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1999

Publicatieblad Nr. L 321 van 06/12/2001 blz. 0023 - 0024

Besluit van het Europees Parlementvan 24 oktober 2001over het verlenen van kwijting aan de Commissie voor het financieel beheer van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1999(2001/858/EG)HET EUROPEES PARLEMENT,Gezien de financiële balansen en jaarrekeningen van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds betreffende het begrotingsjaar 1999 (COM(2000) 357 - C5-0257/2000),Gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de activiteiten in het kader van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (C5-0618/2000)(1),Gezien de betrouwbaarheidsverklaring van de Rekenkamer inzake het Europees Ontwikkelingsfonds (C5-0618/2000)(2),Gezien de aanbevelingen van de Raad van 14 maart 2001 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1999 (6536/2001 - C5-0122/2001, 6537/2001 - C5-0123/2001, 6538/2001 - C5-0124/2001),Gezien speciaal verslag nr. 5/2001 van de Rekenkamer over de tegenwaardefondsen van de steun voor structurele aanpassing, die wordt bestemd voor begrotingssteun (zevende en achtste EOF), vergezeld van de antwoorden van de Commissie(3),Gezien zijn resolutie van 4 april 2001(4) waarbij de kwijting voor het begrotingsjaar 1999 wordt uitgesteld,Gelet op artikel 33 van het Intern Akkoord(5) tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschap, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het Tweede Financieel Protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst,Gelet op artikel 74 van het Financieel Reglement van 16 juni 1998 van toepassing op de samenwerking inzake ontwikkelingsfinanciering in het kader van de Vierde ACS-EG-Overeenkomst(6),Gelet op artikel 93 en bijlage V van zijn Reglement,Gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (A5-0109/2001),Gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole (A5-0337/2001),Overwegende hetgeen volgt:A. De Rekenkamer is in haar verklaring inzake de betrouwbaarheid van de rekeningen met betrekking tot de Europese Ontwikkelingsfondsen van oordeel dat de jaarrekeningen over het begrotingsjaar 1999 ondanks bepaalde beperkingen een getrouw beeld geven van de ontvangsten en de uitgaven voor het begrotingsjaar en de financiële situatie aan het eind van het jaar.B. Het onderzoek van de Rekenkamer naar de verrichtingen die aan de rekeningen ten grondslag liggen is voornamelijk gebaseerd op de documentatie die beschikbaar was bij de Commissie in Brussel.C. De Rekenkamer heeft vastgesteld dat ook deze aan de rekeningen ten grondslag liggende verrichtingen ondanks bepaalde beperkingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn.D. In zijn resolutie van 4 april 2001 heeft het Parlement de verlening van kwijting voor de uitvoering van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1999 uitgesteld om nader uit te zoeken hoe de Commissie en het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) omgaan met fraudegevallen in verband met het ontwikkelingsfonds, en om het verslag van de Dienst interne audit van de Commissie over de controleprocedures in het kader van de steun voor structurele aanpassing (begrotingssteun/tegenwaardefondsen) te kunnen behandelen,1. verleent de Commissie kwijting voor de uitvoering van het zesde, zevende en achtste Europees Ontwikkelingsfonds in het begrotingsjaar 1999;2. formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie;3. verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad (serie L).De secretaris-generaalJulian PriestleyDe voorzitsterNicole Fontaine(1) PB C 342 van 1.12.2000, blz. 205.(2) PB C 342 van 1.12.2000, blz. 212.(3) PB C 257 van 14.9.2001, blz. 1.(4) Punt 8 van de aangenomen teksten.(5) PB L 156 van 29.5.1998, blz. 108.(6) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 53.


title: 2014/365/EU: Besluit van de Raad van 12 juni 2014 betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek

text:
               18.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 178/14

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 12 juni 2014
   betreffende het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over een wijziging van Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek

      (2014/365/EU)

   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 338, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2) („de EER-overeenkomst”) is op 1 januari 1994 in werking getreden.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 98 van de EER-overeenkomst kan Protocol nr. 30 bij die overeenkomst bij besluit van het Gemengd Comité van de EER worden gewijzigd.

               (3)

               Bijlage XXI bij de EER-overeenkomst bevat specifieke bepalingen inzake statistiek.

               (4)

               Het statistisch programma van de EER voor de periode 2014 tot 2017 moet worden gebaseerd op Verordening (EU) nr. 99/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) als gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1383/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) en moet de programmaonderdelen bevatten die noodzakelijk zijn voor de beschrijving van en het toezicht op alle relevante economische, sociale en milieuaspecten van de Europese Economische Ruimte.

               (5)

               Het statistisch programma van de EER voor de periode 2003 tot 2007 is niet langer van toepassing en moet derhalve uit de EER-overeenkomst worden geschrapt.

               (6)

               Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst moet derhalve worden gewijzigd om deze uitgebreide samenwerking met ingang van 1 januari 2014 mogelijk te maken.

               (7)

               Het standpunt van de Unie in het Gemengd Comité van de EER moet worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het namens de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt over de voorgestelde wijziging van Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van de statistiek wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 12 juni 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         Y. MANIATIS

      (1)  PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

      (2)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.

      (3)  Verordening (EU) nr. 99/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2013 betreffende het Europees statistisch programma 2013-2017 (PB L 39 van 9.2.2013, blz. 12).

      (4)  Verordening (EU) nr. 1383/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 99/2013 betreffende het Europees statistisch programma 2013-2017 (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 84).

      ONTWERP
      BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER Nr. …/2014
      van
      tot wijziging van Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst betreffende specifieke bepalingen inzake de organisatie van de samenwerking op het gebied van statistiek
      HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
      Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte („de EER-overeenkomst”), en met name artikel 98,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Het statistisch programma van de EER voor de periode 2014 tot 2017 moet worden gebaseerd op Verordening (EU) nr. 99/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) als gewijzigd bij Verordening (EU) nr. 1383/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 99/2013 betreffende het Europees statistisch programma 2013-2017 (2) en moet de programmaonderdelen bevatten die noodzakelijk zijn voor de beschrijving van en het toezicht op alle relevante economische, sociale en milieuaspecten van de Europese Economische Ruimte.

                  (2)

                  Het statistisch programma van de EER voor de periode 2003 tot 2007 is niet langer van toepassing en moet derhalve uit de EER-overeenkomst worden geschrapt.

                  (3)

                  Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst moet derhalve worden gewijzigd om deze uitgebreide samenwerking met ingang van 1 januari 2014 mogelijk te maken,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      Protocol nr. 30 bij de EER-overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  In de titel van artikel 5 wordt het woord „2013” vervangen door de woorden „2013 tot 2017”.

                  2)

                  In artikel 5, lid 1, wordt het volgende toegevoegd:
                  „, gewijzigd bij:

                              —

                                 32013 R 1383: Verordening (EU) nr. 1383/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 84).”.

                  3)

                  In artikel 5, lid 2, worden de woorden „31 december 2013” vervangen door de woorden „31 december 2017”.

                  4)

                  De tekst van artikel 5, lid 3, wordt vervangen door:
                  „Het Bureau voor de statistiek van de EVA en Eurostat werken gezamenlijk een specifiek jaarlijks statistisch programma van de EER voor de periode 2013 tot 2017 uit. Het jaarlijks statistisch programma van de EER wordt gebaseerd op een gedeelte van het door de Commissie overeenkomstig Verordening (EU) nr. 99/2013 uitgewerkte jaarlijkse werkprogramma, en wordt parallel daarmee opgesteld. Het jaarlijks statistisch programma van de EER wordt door de overeenkomstsluitende partijen goedgekeurd volgens hun eigen interne procedures.”.

                  5)

                  De tekst van artikel 5, lid 4, wordt vervangen door:
                  „De EVA-staten leveren een financiële bijdrage, overeenkomstig artikel 82, lid 1, onder a), van de EER-overeenkomst en de financiële bepalingen voor de uitvoering daarvan, die 75 % bedraagt van het bedrag dat vermeld is in de begrotingsonderdelen 29 02 05 (Europees statistisch programma 2013-2017) en 29 01 04 05 (Beleid inzake statistische informatie — Uitgaven voor administratief beheer) van de begroting van de Europese Unie voor 2013 en die 75 % bedraagt van het bedrag dat vermeld is in de begrotingsonderdelen 29 02 01 (Europees statistisch programma 2013-2017) en 29 01 04 01 (Beleid inzake statistische informatie — Uitgaven voor administratief beheer) van de begroting van de Europese Unie voor 2014 tot 2017.”.

                  6)

                  De tekst van artikel 2 wordt geschrapt.

            Artikel 2
      Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de laatste kennisgeving ervan op grond van artikel 103, lid 1, van de EER-overeenkomst (3).
      Het is van toepassing vanaf 1 januari 2014.
      Artikel 3
      Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van, en het EER-supplement bij, het Publicatieblad van de Europese Unie.

         Gedaan te Brussel,

               Voor het Gemengd Comité van de EER

               De voorzitter

               De secretarissen

               van het Gemengd Comité van de EER

         (1)  PB L 39 van 9.2.2013, blz. 12.

         (2)  PB L 354 van 28.12.2013, blz. 84.

         (3)  [Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.] [Grondwettelijke vereisten aangegeven.].


title: Besluit 2011/169/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 houdende wijziging van Besluit 2010/638/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Republiek Guinee

text:
               22.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 76/59

         BESLUIT 2011/169/GBVB VAN DE RAAD
   van 21 maart 2011
   houdende wijziging van Besluit 2010/638/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Republiek Guinee
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 27 oktober 2009 heeft de Raad Gemeenschappelijk Standpunt 2009/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Republiek Guinee (1) vastgesteld als reactie op het gewelddadige optreden van de veiligheidstroepen tegen politieke demonstranten in Conakry op 28 september 2009.

               (2)

               Op 25 oktober 2010 heeft de Raad Besluit 2010/638/GBVB (2) vastgesteld, waarbij de beperkende maatregelen werden verlengd tot en met 27 oktober 2011 en Gemeenschappelijk Standpunt 2009/788/GBVB werd ingetrokken.

               (3)

               Besluit 2010/638/GBVB dient te worden gewijzigd in het licht van de politieke situatie en van het verslag van de internationale onderzoekscommissie belast met de vaststelling van de feiten en omstandigheden van de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2010/638/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 3, lid 1, wordt vervangen door:
               „1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om binnenkomst op of doorreis via hun grondgebied te beletten van de in de bijlage vermelde personen die door de internationale onderzoekscommissie zijn aangewezen als verantwoordelijken voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee, en van de met hen geassocieerde personen.”.

               2)

               Artikel 4, lid 1, wordt vervangen door:
               „1.   Alle tegoeden en economische middelen die toebehoren aan, eigendom zijn van, in het bezit zijn van of onder zeggenschap staan van de in de bijlage vermelde personen die door de internationale onderzoekscommissie als verantwoordelijken voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee zijn aangewezen, en de met hen geassocieerde natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen, worden bevroren.”.

               3)

               De bijlage bij Besluit 2010/638/GBVB wordt vervangen door de bijlage bij dit besluit.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 21 maart 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  PB L 281 van 28.10.2009, blz. 7.

      (2)  PB L 280 van 26.10.2010, blz. 10.

      BIJLAGE

            „BIJLAGE

               Lijst van de in de artikelen 3 en 4 bedoelde personen

                        Naam
                        (en eventuele aliassen)

                        Nadere gegevens
                        (geboortedatum en -plaats, nummer paspoort/identiteits-bewijs, enz.)

                        Redenen

                        1.

                        Kapitein Moussa Dadis CAMARA

                        geboortedatum: 01.01.1964 of 29.12.1968
                        nummer paspoort: R0001318

                        Persoon die door de internationale onderzoeks- commissie is geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee.

                        2.

                        Commandant Moussa Tiégboro CAMARA

                        geboortedatum: 01.01.1968
                        nummer paspoort: 7190

                        Persoon die door de internationale onderzoeks- commissie is geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee.

                        3.

                        Kolonel Dr. Abdoulaye Chérif DIABY

                        geboortedatum: 26.02.1957
                        nummer paspoort: 13683

                        Persoon die door de internationale onderzoeks- commissie is geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee.

                        4.

                        Luitenant Aboubacar Chérif (alias Toumba) DIAKITÉ

                        Persoon die door de internationale onderzoeks- commissie is geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee.

                        5.

                        Luitenant Jean-Claude PIVI (alias Coplan)

                        geboortedatum: 01.01.1960

                        Persoon die door de internationale onderzoeks- commissie is geïdentificeerd als zijnde verantwoordelijk voor de gebeurtenissen van 28 september 2009 in Guinee.”.


title: 2013/611/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/328

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 17 april 2013
   over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/611/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1);

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (4), en met name artikel 30,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0079/2013),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 202.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 349 van 25.11.2004, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.


Avis juridique important

|

32001D0645

2001/645/EG: Besluit van de Commissie van 22 augustus 2001 houdende aanvaarding van verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van folie van polyethyleentereftalaat uit India en de Republiek Korea (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 2561)

Publicatieblad Nr. L 227 van 23/08/2001 blz. 0056 - 0057

Besluit van de Commissievan 22 augustus 2001houdende aanvaarding van verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van folie van polyethyleentereftalaat uit India en de Republiek Korea(kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 2561)(2001/645/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2238/2000(2), inzonderheid op de artikelen 8 en 9,Na raadpleging van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 367/2001(3) voorlopige antidumpingrechten ingesteld op de invoer in de Gemeenschap van folie van polyethyleentereftalaat uit India en de Republiek Korea.(2) Na de vaststelling van de voorlopige antidumpingmaatregelen heeft de Commissie het onderzoek van de dumping, de schade en het belang van de Gemeenschap voortgezet. De definitieve bevindingen en conclusies van dit onderzoek zijn neergelegd in Verordening (EG) nr. 1676/2001 van de Raad van 13 augustus 2001 tot instelling van een definitief antidumpingrecht en tot definitieve invordering van het voorlopige recht op de invoer van folie van polyethyleentereftalaat uit India en de Republiek Korea(4).(3) De voorlopige bevindingen ten aanzien van de invoer met dumping uit India en de Republiek Korea en de daardoor veroorzaakte schade werden door dit onderzoek bevestigd.B. VERBINTENISSEN(4) Na de vaststelling van de voorlopige antidumpingmaatregelen hebben vijf medewerkende producenten/exporteurs in India prijsverbintenissen aangeboden overeenkomstig artikel 8, lid 1, van Verordening (EG) nr. 384/96 (de basisverordening). Zij verbinden zich ertoe het betrokken product tegen niet schade veroorzakende prijzen te verkopen.(5) Voorts verbinden de betrokken ondernemingen zich ertoe de Commissie op gezette tijden bijzonderheden betreffende hun uitvoer naar de Gemeenschap te verstrekken, teneinde de Commissie in staat te stellen op doeltreffende wijze toezicht te houden op de naleving van de aangegane verbintenissen. Gezien de distributiekanalen waarvan deze producten/exporteurs gebruikmaken, acht de Commissie het gevaar voor ontduiking van de aangegane verbintenis gering.(6) Gezien het bovenstaande worden de aangeboden verbintenissen aanvaardbaar geacht.(7) Teneinde de Commissie de mogelijkheid te geven daadwerkelijk toezicht te houden op de door de ondernemingen aangegane verbintenissen wordt de vrijstelling van het recht bovendien afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat bij de indiening van het verzoek tot vrijgave voor het vrije verkeer krachtens de verbintenis een handelsfactuur wordt overgelegd die is afgegeven door de producenten/exporteurs waarvan de verbintenis wordt aanvaard en die minstens de in de bijlage bij Verordening (EG) 1676/2001 vermelde gegevens bevat. De douane heeft dergelijke gedetailleerde informatie nodig om met de vereiste nauwkeurigheid te kunnen nagaan of de zending in overeenstemming is met de handelsdocumenten. Wordt een dergelijke factuur niet overgelegd of beantwoordt deze niet aan het bij de douane aangebrachte product, dan is het betrokken antidumpingrecht verschuldigd.(8) Indien een verbintenis niet wordt nagekomen of wordt ingetrokken of het vermoeden bestaat dat een verbintenis niet wordt nagekomen, kunnen overeenkomstig artikel 8, leden 9 en 10, van de basisverordening antidumpingrechten worden opgelegd,BESLUIT:Artikel 1De verbintenissen die door de hierna vermelde producenten worden aangeboden in het kader van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van folie van polyethyleentereftalaat uit India en de Republiek Korea worden aanvaard.>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 2Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 22 augustus 2001.Voor de CommissiePascal LamyLid van de Commissie(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.(2) PB L 257 van 11.10.2000, blz. 2.(3) PB L 55 van 24.2.2001, blz. 16.(4) Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.


Avis juridique important

|

31992D0242

92/242/EEG: Besluit van de Raad van 31 maart 1992 betreffende de beveiliging van informatiesystemen

Publicatieblad Nr. L 123 van 08/05/1992 blz. 0019 - 0025 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 16 Deel 2 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 16 Deel 2 blz. 0025

BESLUIT VAN DE RAAD  van 31 maart 1992  betreffende de beveiliging van informatiesystemen  (92/242/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Gemeenschap tot taak heeft door het instellen van een gemeenschappelijke markt en door het geleidelijk nader tot elkaar brengen van het economisch beleid van de Lid-Staten de harmonische ontwikkeling van de economische activiteit  binnen de gehele Gemeenschap, een gestadige en evenwichtige expansie, een grotere stabiliteit, een toenemende verbetering van de levensstandaard en nauwere betrekkingen tussen de in de Gemeenschap verenigde Staten te bevorderen;  Overwegende dat elektronisch opgeslagen, verwerkte en verzonden informatie bij economische en sociale activiteiten een steeds belangrijker rol vervult;  Overwegende dat de komst van efficiënte, alomvattende communicatie en de wijdverbreide toepassing van elektronische informatieverwerking adequate bescherming dringend noodzakelijk maken;  Overwegende dat het Europese Parlement in zijn beraadslagingen en resoluties herhaaldelijk het belang van de beveiliging van informatiesystemen heeft onderstreept;  Overwegende dat het Economisch en Sociaal Comité beklemtoond heeft dat op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen communautaire acties moeten worden ondernomen, met name met het oog op de gevolgen van de verwezenlijking van de interne  markt;  Overwegende dat acties op nationaal, internationaal en communautair niveau een goede basis vormen;  Overwegende dat er een nauw verband is tussen telecommunicatie, informatietechnologie, normalisatie, de informatiemarkt en het onderzoek- en technologische ontwikkelingsbeleid, alsmede het werk dat de Europese Gemeenschap reeds op deze gebieden heeft  ondernomen;  Overwegende dat voor cooerdinatie van inspanningen dient te worden gezorgd door op bestaande nationale en internationale werkzaamheden voort te bouwen en door de samenwerking tussen de voornaamste betrokken partijen te bevorderen; dat men derhalve in het  kader van een coherent actieplan te werk dient te gaan;  Overwegende dat de complexiteit van de beveiliging van informatiesystemen vereist dat strategieën worden ontwikkeld om het vrije verkeer van informatie in de ongedeelde markt mogelijk te maken en tegelijkertijd de veiligheid van het gebruik van  informatiesystemen in de gehele Gemeenschap te verzekeren;  Overwegende dat het aan elke Lid-Staat staat rekening te houden met de eisen in verband met veiligheid en openbare orde;  Overwegende dat de verantwoordelijkheid van de Lid-Staten op dit terrein een gecooerdineerde benadering gebaseerd op een nauwe samenwerking met hoge ambtenaren van de Lid-Staten nodig maakt;  Overwegende dat er een actie nodig is die voorziet in een actieplan voor een eerste periode van vierentwintig maanden en in de oprichting van een comité van hoge ambtenaren met een langlopend mandaat dat de Commissie moet adviseren over maatregelen  betreffende beveiliging van informatiesystemen;  Overwegende dat voor de uitvoering van de actie voor een eerste periode van vierentwintig maanden een bedrag van 12 miljoen ecu noodzakelijk wordt geacht; dat het noodzakelijk geachte bedrag voor 1992, in het kader van de huidige financiële  vooruitzichten, 2 miljoen ecu bedraagt;  Overwegende dat de bedragen die voor de financiering van het programma moeten worden vastgelegd voor de periode na het begrotingsjaar 1992, moeten worden ingepast in het dan geldende communautaire financiële kader,  BESLUIT:  Artikel 1  Hierbij wordt een actie betreffende de beveiliging van informatiesystemen aangenomen die het volgende behelst:  - de ontwikkeling van algemene strategieën ter beveiliging van informatiesystemen ( "actieplan") voor een eerste periode van vierentwintig maanden;  - de oprichting van een groep van hoge ambtenaren met een langlopend mandaat die de Commissie moet adviseren over maatregelen betreffende de beveiliging van informatiesystemen, hierna te noemen  "het Comité".  Artikel 2  1. De Commissie raadpleegt het Comité systematisch over de met de beveiliging van informatiesystemen verband houdende aspecten van de verschillende communautaire activiteiten, meer bepaald over de opstelling van werkstrategieën en  -programma's.  2. Het in de bijlage uiteengezette actieplan omvat voorbereidende werkzaamheden op de volgende gebieden:  I. Ontwikkeling van een algemene strategie voor de beveiliging van informatiesystemen;  II. Vaststelling van de behoeften van gebruikers en dienstverleners inzake de beveiliging van informatiesystemen;  III. Oplossingen voor de behoeften op korte en middellange termijn van gebruikers, leveranciers en dienstverleners;  IV. Ontwikkeling van specificaties, normen, evaluatie en certificatie op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen;  V. Technologische en operationele ontwikkelingen inzake de beveiliging van informatiesystemen;  VI. Voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen.  Artikel 3  1. De voor de tenuitvoerlegging van de actie noodzakelijk geachte communautaire financiële middelen bedragen voor een eerste periode van vierentwintig maanden 12 miljoen ecu, waarvan 2 miljoen ecu voor 1992 in het kader van de financiële  vooruitzichten 1988-1992.  Voor de verdere periode van uitvoering van het programma moet het bedrag in het dan geldende communautaire financiële kader worden ingepast.  2. De begrotingsautoriteit stelt de voor elke begrotingsjaar beschikbare kredieten vast, rekening houdend met de beginselen van goed beheer bedoeld in artikel 2 van het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese  Gemeenschappen.  Artikel 4  Aan het eind van de eerste periode laat de Commissie de bereikte vooruitgang evalueren door een groep onafhankelijke deskundigen. Het verslag van deze groep wordt, samen met eventuele opmerkingen van de Commissie, aan het Europese Parlement  en aan de Raad voorgelegd.  Artikel 5  1. De Commissie is voor de uitvoering van het actieplan verantwoordelijk. Zij wordt bijgestaan door een raadgevend comité bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.  2. Het actieplan wordt uitgevoerd overeenkomstig de doelstellingen van artikel 2 en zo nodig bijgewerkt. In dit actieplan worden de gedetailleerde doelstellingen, de te voeren typen acties en de daarvoor te treffen financiële voorzieningen aangegeven.  De Commissie doet op grond van het actieplan uitnodigingen tot het indienen van voorstellen uitgaan.  3. Het actieplan wordt uitgevoerd in nauwe samenwerking met de betrokken partijen, waarbij de normalisatiewerkzaamheden zoals die zich op Europees en op internationaal vlak ontwikkelen, in aanmerking worden genomen, bevorderd en aangevuld.  Artikel 6  1. De procedure van artikel 7 is van toepassing op maatregelen met betrekking tot het communautaire beleid op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen.  2. De procedure van artikel 8 is van toepassing op:  - de voorbereiding en bijwerking van het in artikel 5 bedoelde actieplan;  - de inhoud van de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, de beoordeling van de voorstellen en de geraamde communautaire bijdrage aan maatregelen wanneer deze bijdrage meer bedraagt dan 200 000 ecu;  - de inbreng van niet-communautaire organisaties in de onder het besluit vallende activiteiten;  - regelingen voor het verspreiden, beschermen en gebruiken van de resultaten van de maatregelen;  - de maatregelen die genomen moeten worden om de actie te evalueren.  3. Wanneer het bedrag van de communautaire bijdrage aan de maatregelen kleiner is dan of gelijk aan 200 000 ecu, raadpleegt de Commissie het Comité over de te nemen maatregelen en brengt zij het Comité op de hoogte van haar evaluatie.  Artikel 7  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp,  zo nodig door middel van een stemming.  Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.  De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt het Comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.  Artikel 8  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie.  Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de  stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde  maatregelen heeft uitgesproken. Gedaan te Brussel, 31 maart 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  Vitor MARTINS   (1) PB nr. C 277 van 5. 11. 1990, blz. 18. (2) PB nr. C 94 van 13. 3. 1992. (3) PB nr. C 159 van 17. 6. 1991, blz. 38.    BIJLAGE  Overzicht van de actielijnen  RICHTLIJNEN VOOR EEN ACTIEPLAN INZAKE DE BEVEILIGING VAN INFORMATIESYSTEMEN  INLEIDING  Het actieplan heeft ten doel algemene strategieën te ontwikkelen die de gebruikers en producenten van elektronisch opgeslagen, verwerkte of verstuurde informatie passende bescherming van de informatiesystemen moeten bieden tegen toevallige of  opzettelijke dreigingen.  Het actieplan houdt rekening met en vormt een aanvulling op de normalisatiewerkzaamheden die zich op dit gebied op wereldniveau ontwikkelen.  Het plan omvat de volgende actielijnen:  - ontwikkeling van een algemene strategie voor de beveiliging van informatie-systemen;  - vaststelling van de behoeften van gebruikers en dienstverleners inzake de beveiliging van informatiesystemen;  - oplossingen voor de behoeften op korte en middellange termijn van gebruikers, leveranciers en dienstverleners;  - ontwikkeling van specificaties, normen, evaluatie en certificatie op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen;  - technologische en operationele ontwikkelingen inzake de beveiliging van informatiesystemen;  - voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen.  Het actieplan wordt uitgevoerd door de Commissie in nauwe samenhang met aanverwante acties in de Lid-Staten en aanverwante communautaire acties betreffende onderzoek en ontwikkeling.  1. Actielijn I - Ontwikkeling van een algemene strategie voor de beveiliging van informatiesystemen  1.1. Probleem  In een moderne samenleving wordt de beveiliging van informatiesystemen als algemeen noodzakelijk beschouwd. Voor elektronische informatiediensten zijn een veilige telecommunicatie-infrastructuur, veilige hardware en software en een veilig gebruik en  beheer vereist. Er moet een algemene, alle aspecten van de beveiliging van informatiesystemen omvattende strategie komen, terwijl een fragmentarische aanpak moet worden vermeden. Elke strategie voor de beveiliging van elektronisch verwerkte informatie  moet rekening houden met het streven van elke samenleving naar zowel doelmatigheid als bescherming in een snel veranderende wereld.  1.2. Doelstelling  Er moet een strategisch kader worden opgebouwd, dat sociale, economische en politieke doelstellingen weet te verenigen met de technische, operationele en juridische opties waarover de Gemeenschap in een internationale context beschikt. Dit delicate  evenwicht tussen uiteenlopende bekommernissen, doelstellingen en beperkingen moet worden gevonden door de betrokken partijen, die te zamen een gemeenschappelijke visie en een onderling overeengekomen strategisch kader zullen moeten ontwikkelen. Aan deze  voorwaarden moet worden voldaan om de belangen en behoeften op het vlak van de uitstippeling van een beleid en van de industriële ontwikkelingen met elkaar te verzoenen.  1.3. Stand van zaken en te verwachten ontwikkelingen  Er is een groeiend besef dat er opgetreden moet worden. Indien echter geen poging wordt gedaan om de krachten te bundelen, ligt het voor de hand dat verschillende sectoren los van elkaar maatregelen gaan nemen, waardoor tegenstrijdige feitelijke  ontwikkelingen op gang zullen komen die geleidelijk steeds ernstiger juridische, maatschappelijke en economische problemen zullen veroorzaken.  1.4. Behoeften, opties en prioriteiten  Binnen dit gemeenschappelijk strategisch kader zal moeten worden gekeken naar de risicoanalyse en het risicobeheer met betrekking tot de kwetsbaarheid van de informatie- en aanverwante diensten, de onderlinge aanpassing van de wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen betreffende misbruik en verkeerd gebruik van computers en/of telecommunicatie, de administratieve infrastructuren, waaronder het beveiligingsbeleid en de vraag hoe dit op doeltreffende wijze kan worden ten uitvoer gelegd  in de verschillende bedrijfstakken en/of takken van wetenschap, en de maatschappelijke en privacy-aspecten (b.v. de toepassing van identificatie-, authentisering-, niet-afwijzings- en eventueel autorisatieregelingen in een democratische omgeving).  Er moeten duidelijke lijnen worden aangegeven voor de ontwikkeling van fysieke en logische architecturen voor veilige gedistribueerde informatiediensten, normen, richtlijnen en definities voor gewaarborgde beveiligingsprodukten en -diensten,  proefprojecten en prototypes ten einde de haalbaarheid te kunnen vaststellen van de verschillende administratieve structuren, architecturen en normen die bij de behoeften van specifieke sectoren aansluiten.  Er moet een grotere bewustwording op het gebied van beveiliging worden gekweekt waardoor gebruikers zich meer betrokken zullen voelen bij de beveiliging van informatietechnologie (IT).  2. Actielijn II - Vaststelling van de behoeften van gebruikers en dienstverleners inzake de beveiliging van informatiesystemen  2.1. Probleem  De veiligheid van informatiesystemen is een absoluut vereiste voor integriteit en betrouwbaarheid van zakelijke toepassingen, intellectuele eigendom en vertrouwelijkheid van gegevens. Een en ander heeft tot gevolg dat er een moeilijke afweging en soms  keuzes moeten worden gemaakt tussen vrije handel en het streven naar bescherming van de persoonlijke levenssfeer en van intellectuele eigendom. Deze keuzes en compromissen moeten gebaseerd zijn op een volledige evaluatie van de behoeften en het effect  van de mogelijke informatiebeveiligingsopties die daaraan moeten voldoen.  Gebruikersbehoeften impliceren functionaliteiten ter beveiliging van informatiesystemen die verweven zijn met technologische, operationele en regelgevingsaspecten. Derhalve vormt een systematisch onderzoek naar de behoeften met betrekking tot de  beveiliging van informatiesystemen een essentieel onderdeel van de ontwikkeling van passende en doeltreffende maatregelen.  2.2. Doelstelling  Vaststelling van de aard en kenmerken van behoeften van gebruikers en dienstverleners en hun relatie tot maatregelen voor de beveiliging van informatiesystemen.  2.3. Stand van zaken en verwachte ontwikkelingen  Tot nu toe is niet getracht om in gezamenlijk overleg de zich snel ontwikkelende en veranderende behoeften van de voornaamste betrokkenen op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen vast te stellen. De Lid-Staten van de Gemeenschap hebben de  behoeften aan harmonisatie van nationale activiteiten (inzonderheid van de  "evaluatiecriteria voor IT-beveiliging") bepaald. Uniforme evaluatiecriteria en regels voor de wederzijdse erkenning van evaluatiecertificaten zijn van groot belang.  2.4. Behoeften, opties en prioriteiten  Als basis voor een logische en doorzichtige behandeling van de rechtmatige behoeften van de betrokkenen moet een overeengekomen classificatie worden ontwikkeld van gebruikersbehoeften, alsmede de relatie daarvan met voorzieningen ter beveiliging van  informatiesystemen.  Verder wordt het van belang geacht de behoeften inzake wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en gedragscodes vast te stellen in het licht van een evaluatie van de trends op het gebied van kenmerken en technologie van de diensten, alternatieve  strategieën uit te stippelen voor de realisering van de doelstellingen voor administratieve, dienst-, operationele en technische bepalingen, en de doeltreffendheid, gebruikersvriendelijkheid en kosten te beoordelen van alternatieve opties en strategieën  ter beveiliging van informatiesystemen ten behoeve van gebruikers, dienstverleners en exploitanten.  3. Actielijn III - Oplossingen voor de behoeften op korte en middellange termijn van gebruikers, leveranciers en dienstverleners  3.1. Probleem  Momenteel is het mogelijk computers afdoende te beschermen tegen ongeautoriseerde toegang van buitenaf door  "isolatie", dit wil zeggen door toepassing van conventionele, organisatorische en fysieke maatregelen. Dit geldt ook voor elektronische  communicatie binnen een besloten gebruikersgroep die een specifiek netwerk gebruikt. De situatie ligt heel anders als de informatie wordt gedeeld door verschillende gebruikersgroepen of wordt uitgewisseld via een openbaar of algemeen toegankelijk  netwerk. In het algemeen beschikt men niet over de technologie, terminals en diensten, noch over de bijbehorende normen en procedures om in deze gevallen voor een vergelijkbare beveiliging van de informatiesystemen te zorgen.  3.2. Doelstelling  Doelstelling is om op korte termijn oplossingen te bieden voor de meest dringende behoeften van de gebruikers, dienstverleners en fabrikanten; dit impliceert het gebruik van gemeenschappelijke evaluatiecriteria voor ITbeveiliging. De opzet daarvan moet  zoveel mogelijk aansluiting bieden voor toekomstige behoeften en oplossingen.  3.3. Stand van zaken en te verwachten ontwikkelingen  Sommige gebruikersgroepen hebben technieken en procedures ontwikkeld voor eigen gebruik die met name zijn afgestemd op de behoefte aan identificatie, integriteit en niet-afwijzing. Over het algemeen worden magneetkaarten of chipkaarten gebruikt.  Sommigen gebruiken min of meer verfijnde cryptografische technieken. Vaak betekende dit dat er voor gebruikersgroepen specifieke  "autorisaties" moesten worden gedefinieerd. Het is echter moeilijk om deze technieken en methoden te veralgemenen en  geschikt te maken voor een open omgeving.  De ISO werkt aan OSI-informatieveiligheid (ISO DIS 7498-2) en de CCITT in het kader van het X 400. Het is ook mogelijk informatieveiligheidssegmenten in de berichten in te voegen. Het authentiseren, de integriteit en de niet-afwijzing worden bekeken als  onderdeel van de berichten (Edifact) en als onderdeel van het X 400 MHS.    Het wettelijke kader voor de EDI (elektronische gegevensuitwisseling) verkeert momenteel nog in het ontwerpstadium. De Internationale Kamer van Koophandel heeft uniforme gedragsregels uitgevaardigd voor de uitwisseling van handelsgegevens via  telecommunicatienetten.  Een aantal landen, waaronder Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, hebben criteria ontwikkeld voor de evaluatie van de betrouwbaarheid van IT- en telecommunicatieprodukten en -systemen en de bijbehorende procedures voor  de uitvoering van die evaluaties, of zijn daar mee bezig. Deze criteria zijn opgesteld in samenwerking met de nationale fabrikanten en zullen leiden tot een toenemend aantal betrouwbare produkten en systemen, te beginnen met eenvoudige produkten. De  oprichting van nationale organisaties die evaluaties uitvoeren en certificaten afgeven, zullen deze ontwikkeling ondersteunen.  Vertrouwelijkheid wordt door de meeste gebruikers niet beschouwd als een eerste vereiste. Deze houding zal in de toekomst waarschijnlijk veranderen, wanneer het gebruik van geavanceerde communicatiediensten en met name mobiele diensten algemeen is  geworden.  3.4. Behoeften, opties en prioriteiten  Het is van essentieel belang zo spoedig mogelijk de procedures, normen, produkten en gereedschappen te ontwikkelen die geschikt zijn om voor de beveiliging van zowel informatiesystemen als zodanig (computers, randapparatuur) als openbare  communicatienetten te zorgen. Hoge prioriteit moet worden gegeven aan authentisering, integriteit en niet-afwijzing. Er moeten proefprojecten worden uitgevoerd om de bruikbaarheid van de voorgestelde oplossingen vast te stellen. Binnen de meer algemene  opzet van dit actieplan wordt in het kader van het Tedis-programma gezocht naar oplossingen voor de prioritaire behoeften bij EDI.  4. Actielijn IV - Ontwikkeling van specificaties, normen, evaluatie en certificatie op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen  4.1. Probleem  De behoefte aan beveiliging van informatiesystemen is algemeen en daarom zijn gemeenschappelijke specificaties en normen van essentieel belang. Het ontbreken van overeengekomen normen en spectificaties voor IT-beveiliging kan een ernstige belemmering  vormen voor de vooruitgang op het gebied van op informatie gebaseerde processen en diensten in de hele economie en de hele samenleving. Acties zijn ook nodig om de ontwikkeling en toepassing van technologie en normen te versnellen op een aantal met  communicatie- en computernetwerk verband houdende gebieden die van essentieel belang zijn voor gebruikers, industrie en administraties.  4.2. Doelstelling  Er zijn inspanningen nodig om middelen te vinden voor het ondersteunen en verrichten van specifieke beveiligingsfuncties op de algemene gebieden OSI, ONP, ISDN/IBC en netwerkbeheer. Nauw verbonden met normalisatie en specificatie zijn de voor  verificatie vereiste technieken en benaderingen, met inbegrip van certificatie die leidt tot wederzijdse erkenning. Waar mogelijk moet steun worden gegeven aan internationaal overeengekomen oplossingen. De ontwikkeling en het gebruik van  computersystemen met beveiligingsfuncties moet eveneens worden aangemoedigd.  4.3. Stand van zaken en te verwachten ontwikkelingen  Vooral in de Verenigde Staten is een belangrijke aanzet gegeven op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen. In Europa wordt deze problematiek behandeld in het kader van IT- en telecommunicatienormalisatie door ETSI en CEN/Cenelec ter  voorbereiding van CCITT en ISO-werkzaamheden op dit gebied.  Gezien de groeiende bezorgdheid worden de werkzaamheden in de Verenigde Staten snel opgevoerd en zowel fabrikanten als dienstverleners verhogen hun inspanningen op dit gebied. In Europa zijn los van elkaar soortgelijke activiteiten van start gegaan in  Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk, maar een gemeenschappelijke inspanning zoals die in de Verenigde Staten komt slechts langzaam op gang.  4.4. Behoeften, opties en prioriteiten  De regelgevende, operationele, administratieve en technische aspecten van de beveiliging van informatiesystemen zijn nauw met elkaar verweven. Voorschriften moeten tot uitdrukking komen in normen, en voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen  moeten op een toetsbare wijze voldoen aan de normen en voorschriften. Onder een aantal aspecten vereist de regelgeving specificaties die verder gaan dan bij normalisatie gewoonlijk het geval is, en omvat zij gedragscodes. Op alle gebieden van de  beveiliging van informatiesystemen bestaat behoefte aan normen en gedragscodes en er moet onderscheid worden gemaakt tussen de beschermingsbehoeften die overeenkomen met de beveiligingsdoelstellingen en bepaalde technische behoeften die aan de bevoegde  Europese normalisatieorganisaties (CEN/Cenelec/ETSI) kunnen worden toevertrouwd.  De specificaties en normen moeten betrekking hebben op beveiligingsdiensten van informatiesystemen (persoons- en bedrijfsauthentisering, niet-afwijzingsprotocollen, wettelijk toegestaan elektronisch bewijs, autorisatiecontrole), hun communicatiediensten  (privacy van beeldcommunicatie, privacy van stem en data bij mobiele communicatie, bescherming van data- en beelddatabase, beveiliging geïntegreerde diensten), hun communicatie en beveiligingsbeheer (openbaar/particulier centraal systeem voor  open-netwerkbesturing, bescherming van netwerkbeheer, bescherming van dienstverleners) en hun certificatie (criteria en niveaus ter verzekering van de beveiliging van informatiesystemen, procedures ter verzekering van de beveiliging).  5. Actielijn V - Technologische en operationele ontwikkelingen inzake de beveiliging van informatiesystemen  5.1. Probleem  Systematisch O &  O op technologisch gebied om economisch haalbare en operationeel bevredigende oplossingen te realiseren en daarmee te voldoen aan een reeks bestaande en toekomstige behoeften op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen is  een voorwaarde voor de ontwikkeling van de dienstenmarkt en de concurrentiekracht van de gehele Europese economie.  Alle technologische ontwikkelingen op het gebied van informatiesysteembeveiliging zullen zowel de computerbeveiliging als de communicatie-beveiliging moeten omvatten, aangezien de meeste systemen tegenwoordig gedistribueerde systemen zijn die  toegankelijk zijn via communicatiediensten.  5.2. Doelstelling  Systematisch O &  O op technologisch gebied om economisch haalbare en operationeel bevredigende oplossingen te vinden voor een reeks bestaande en toekomstige behoeften op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen.  5.3. Behoeften, opties en prioriteiten  De werkzaamheden op het gebied van de beveiliging van informatiesystemen moeten betrekking hebben op ontwikkelings- en implementatiestrategieën, technologiën, alsmede integratie en verificatie.  De strategische O &  O-werkzaamheden moeten betrekking hebben op ontwerpmodellen voor veilige systemen (beveiliging tegen compromis, ongeautoriseerde wijzigingen en onthouding van diensten), modellen van functionele eisen, risicomodellen en  architecturen voor beveiliging.  De technologisch gerichte O &  O-werkzaamheden moeten gebruikers- en berichtauthentisering omvatten (bij voorbeeld door stemanalyse en elektronische handtekeningen), technische interfaces en protocollen voor encryptie, toegangscontrolemechanismen en  implementatiemethoden voor bewijsbaar veilige systemen.  In het kader van projecten op het gebied van integratie en verificatie moet onderzoek worden verricht naar verificatie en validering van de beveiliging van het technisch systeem en de toepasbaarheid ervan.  Naast consolidering en ontwikkeling van beveiligingstechnologie is een aantal begeleidende maatregelen nodig met betrekking tot de opstelling, het bijwerken en de consistente toepassing van normen, alsmede de validering en certificatie van IT- en  telecommunicatieprodukten wat betreft hun veiligheidseigenschappen, met inbegrip van validering en certificatie van methoden voor het ontwerpen en implementeren van systemen.  Het derde kaderprogramma voor O &  TO van de Gemeenschap kan misschien worden gebruikt voor het stimuleren van samenwerkingsprojecten op precommercieel en prenormatief vlak.  6. Actielijn VI - Voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen  6.1. Probleem  Afhankelijk van de precieze aard van de kenmerken van de beveiliging van informatiesystemen zullen de vereiste functies moeten worden ingebouwd in de verschillende delen van het informatiesysteem, dus in terminals/computers, diensten, netwerkbeheer,  cryptografische apparatuur, chipkaarten, openbare en privé-sleutels, enz. Sommige functies zullen waarschijnlijk kunnen worden ingebed in de door leveranciers geleverde apparatuur of programmatuur, terwijl andere functies weer onderdeel zullen zijn van  gedistribueerde systemen (bij voorbeeld netwerkbeheer), in het bezit zijn van individuele gebruikers (bij voorbeeld chipkaarten) of door een gespecialiseerde organisatie worden verschaft (bij voorbeeld openbare/privé-sleutels).  De meeste beveiligingsprodukten en -diensten zullen waarschijnlijk worden geleverd door fabrikanten, dienstverleners en exploitanten. Wat specifieke functies betreft, bij voorbeeld de verschaffing van openbare/privé-sleutels en auditing-autorisatie,  zullen misschien bevoegde organisaties moeten worden aangewezen en van machtigingen voorzien.  Hetzelfde geldt voor certificatie, evaluatie en verificatie van de kwaliteit van diensten, zijnde functies die moeten vallen onder het beheer van organisaties die los staan van de belangen van fabrikanten, dienstverleners en exploitanten. Dit kunnen  particuliere of overheidsorganisaties zijn dan wel organisaties die door de regering gemachtigd zijn gedelegeerde functies te verrichten.  6.2. Doelstelling  Met het oog op de bevordering van een harmonieuze ontwikkeling van de voorzieningen voor de beveiliging van informatiesystemen in de Gemeenschap ter bescherming van het publiek en van zakelijke belangen zal het nodig zijn een samenhangende aanpak op het  betreffende gebied te ontwikkelen. Wanneer er machtiging van onafhankelijke organisaties nodig is, zullen functies en voorwaarden moeten worden omschreven en overeengekomen en indien nodig in een wettelijk kader worden ingebed. Men zou op communautair  niveau moeten kunnen komen tot een duidelijk omschreven en overeengekomen verdeling van verantwoordelijkheden tussen de verschillende organisaties, hetgeen een vereiste is voor wederzijdse erkenning.  6.3. Stand van zaken en te verwachten ontwikkelingen  Momenteel zijn de voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen alleen goed georganiseerd voor specifieke gebieden en toegesneden op de specifieke behoeften daarvan. De organisatie op Europees niveau is meestal niet officieel en buiten besloten  groepen is het nog niet gekomen tot wederzijdse erkenning van verificatie en certificatie. Gezien het steeds groter wordend belang van de beveiliging van informatiesystemen wordt de behoefte aan de bepaling van een samenhangende aanpak van de  voorzieningen ter beveiliging van informatiesystemen op Europees en op internationaal vlak steeds dringender.  6.4. Behoeften, opties en prioriteiten  In verband met het grote aantal betrokkenen en de nauwe verwevenheid met wettelijke en bestuursrechtelijke vraagstukken is het van groot belang eerst tot overeenstemming te komen over de beginselen die ten grondslag moeten liggen aan de voorzieningen  ter beveiliging van informatiesystemen.  Voor een samenhangende aanpak van deze kwestie moet worden nagegaan en aangegeven welke functies op grond van hun geaardheid zijn aangewezen op het voorhanden zijn van een onafhankelijke organisatie (of samenwerkende organisaties). Men zou hierbij  kunnen denken aan functies als het beheer van een openbaar/privé-sleutelsysteem.  Daarnaast is het nodig om in een vroeg stadium na te gaan en aan te geven welke functies in het algemeen belang aan een onafhankelijke organisatie (of samenwerkende organisaties) moeten worden toevertrouwd. Men zou hierbij bij voorbeeld kunnen denken  aan auditing, kwaliteitsborging, verificatie, certificatie en soortgelijke functies.


title: 2010/212/GBVB: Besluit 2010/212/GBVB van de Raad van 29 maart 2010 betreffende het standpunt van de Europese Unie voor de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens

text:
               10.4.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 90/8

         BESLUIT 2010/212/GBVB VAN DE RAAD
   van 29 maart 2010
   betreffende het standpunt van de Europese Unie voor de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Europese Unie blijft het Verdrag inzake de nietverspreiding van kernwapens (Non-Proliferatieverdrag — NPV) erkennen als de hoeksteen van de alomvattende regeling voor de niet-verspreiding van kernwapens, de wezenlijke fundering voor de verdere nucleaire ontwapening, overeenkomstig artikel VI van het NPV, en een belangrijk element voor de verdere ontwikkeling van de toepassingen van kernenergie voor vreedzame doeleinden.

               (2)

               De Europese Raad heeft op 12 december 2003 een EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens aangenomen om zijn acties op dit gebied te sturen. De Raad heeft op 8 december 2008 een document aangenomen over „nieuwe actielijnen voor de Europese Unie in de strijd tegen de proliferatie van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor”.

               (3)

               De Europese Raad heeft op 12 december 2008 de „Verklaring over de versterking van de internationale veiligheid” aangenomen, waarin hij herhaalt vastbesloten te zullen strijden tegen de verspreiding van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, en zich te zullen inzetten voor de concrete en realistische ontwapeningsinitiatieven die de Unie aan de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft voorgelegd.

               (4)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft in 2004 met eenparigheid van stemmen Resolutie 1540 aangenomen, waarin de verspreiding van massavernietigingswapens en overbrengingsmiddelen daarvoor als een bedreiging voor de internationale vrede en veiligheid wordt aangemerkt. De Raad heeft op 12 juni 2006 Gemeenschappelijk Optreden 2006/419/GBVB (1) en op 14 mei 2008 Gemeenschappelijk Optreden 2008/368/GBVB (2) aangenomen, zowel ter ondersteuning van de uitvoering van Resolutie 1540 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties als in het kader van de uitvoering van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens.

               (5)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders bijeen, heeft in 2009 met eenparigheid van stemmen Resolutie 1887 aangenomen, uit hoofde waarvan naar een veiliger wereld voor eenieder wordt gestreefd en wordt getracht de voorwaarden te scheppen voor een wereld zonder kernwapens, overeenkomstig de doelstellingen van het NPV, op een wijze die bevorderlijk is voor de internationale stabiliteit, en op grond van het beginsel van onverkorte veiligheid voor eenieder, waarin alle staten die geen partij bij het NPV zijn, worden opgeroepen als nietkernwapenstaten tot het Verdrag toe te treden, en staten die partij bij het NPV zijn, volledig al hun plichten te vervullen, aan hun verplichtingen krachtens het Verdrag te voldoen en zodanig samen te werken dat de NPV-toetsingsconferentie van 2010 met succes het Verdrag kan versterken en realistische en haalbare doelen kan stellen in alle drie de pijlers van het NPV: non-proliferatie, vreedzame vormen van gebruik van kernenergie en ont wapening.

               (6)

               Sinds 2004 heeft de Raad verscheidende gemeenschappelijke optredens aangenomen ter ondersteuning van de IAEA-activiteiten op het gebied van nucleaire veiligheid en verificatie en ter uitvoering van maatregelen van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens, laatstelijk Gemeenschappelijk Optreden 2008/314/GBVB (3).

               (7)

               De Raad heeft op 8 december 2008 conclusies aangenomen over een EU-bijdrage van EU-25 miljoen tot de oprichting van een splijtstofbank onder auspiciën van de IAEA.

               (8)

               De Raad heeft sinds 2006 verscheidene gemeenschappelijke optredens aangenomen betreffende de ondersteuning van activiteiten van de Voorbereidende Commissie van de Verdragsorganisatie voor een alomvattend verbod op kernproeven ter versterking van haar toezichts- en verificatiecapaciteit, laatstelijk Gemeenschappelijk Optreden 2008/588/GBVB (4). Voorts heeft de Raad geijverd voor een spoedige inwerkingtreding en universalisering van het CTBT.

               (9)

               De president van de Verenigde Staten heeft een Top over nucleaire beveiliging bijeengeroepen op 13 april 2010 om de inzet voor wereldwijde nucleaire beveiliging op te voeren en in het kader daarvan ook de dreiging van nucleair terrorisme aan te pakken.

               (10)

               De toetsings- en verlengingsconferentie van 1995 van de partijen bij het NPV heeft besluiten aangenomen over de onbeperkte verlenging van het NPV, over de beginselen en doelstellingen inzake nucleaire non-proliferatie en ontwapening, over de versterking van het toetsingsproces in verband met het NPV en een resolutie inzake het Midden-Oosten.

               (11)

               De NPV-toetsingsconferentie van 2000 heeft een slotdocument goedgekeurd.

               (12)

               De Raad heeft op 25 april 2005 Gemeenschappelijk Standpunt 2005/329/GBVB vastgesteld met betrekking tot de in 2005 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (5).

               (13)

               De commissie ter voorbereiding van de in 2010 te houden NPV-toetsingsconferentie heeft drie bijeenkomsten gehouden, van 30 april tot en met 11 mei 2007 in Wenen, van 28 april tot en met 9 mei 2008 in Genève en van 4 tot en met 15 mei 2009 in New York.

               (14)

               In het licht van de resultaten van de toetsingsconferenties van 2000 en 2005 en van de besprekingen tijdens de drie bijeenkomsten van de commissie ter voorbereiding van de NPV-toetsingsconferentie van 2010, alsmede rekening houdend met de huidige situatie, is het gewenst dat de in Gemeenschappelijk Standpunt 2005/329/GBVB vervatte doelstellingen en de uit hoofde daarvan genomen initiatieven bijgesteld en verder ontwikkeld worden,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De doelstelling van de Europese Unie is het versterken van de internationale regeling inzake de niet-verspreiding van kernwapens, door bij te dragen tot een substantieel en evenwichtig resultaat van de in 2010 te houden toetsingsconferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), teneinde tastbare en realistische vooruitgang te boeken bij het streven om de doelstellingen van het NPV te verwezenlijken.
   Om dat te bereiken tracht de Europese Unie zich met name sterk te maken voor de aanneming van een reeks concrete, doeltreffende, pragmatische en door alle partijen goedgekeurde maatregelen om de internationale inspanningen tegen proliferatie op te voeren, ontwapening na te streven, en te zorgen voor een verantwoorde ontwikkeling van vreedzame vormen van gebruik van kernenergie door landen die hun vermogens op dit gebied wensen uit te bouwen. Daartoe heeft de Unie bij de NPV-toetsingsconferentie van 2010 een werkdocument ingediend met toekomstgerichte voorstellen over de drie pijlers van het NPV (6), die deel moeten gaan uitmaken van een door de NPV-toetsingsconferentie van 2010 aan te nemen ambitieus actieplan.
   Artikel 2
   Tijdens de NPV-toetsingsconferentie van 2010 dient de Unie in het bijzonder ernaar te streven dat de staten die partij zijn de onderstaande prioriteiten bespreken:

               1.

               een hernieuwde verklaring door alle verdragsstaten dat zij hun verplichtingen zullen nakomen en de doelstellingen van het NPV zullen vervullen en ernaar zullen streven dat alle staten tot het NPV toetreden;

               2.

               versterking van de uitvoering van het NPV door het aannemen van een reeks concrete, doeltreffende, pragmatische en door alle partijen goedgekeurde maatregelen om de internationale inspanningen tegen proliferatie op te voeren, ontwapening na te streven, te zorgen voor een verantwoorde ontwikkeling van vreedzame vormen van gebruik van kernenergie en vooruitgang te boeken bij de uitvoering van de NPV-resolutie inzake het Midden-Oosten van 1995;

               3.

               een hernieuwde betuiging van de inzet voor, en een beklemtoning van de noodzaak van concrete vooruitgang met nucleaire wapenbeheersings- en ontwapeningsprocessen, meer bepaald middels een globaal afbouwen van de wereldwijde voorraden aan kernwapens, overeenkomstig artikel VI van het NPV, gelet op de speciale verantwoordelijkheid van de staten die de grootste arsenalen bezitten, alsmede overeenstemming over specifieke en spoedige maatregelen, waaronder het bewerkstelligen van een snelle inwerkingtreding van het CTBT en de opening van onderhandelingen in de ontwapeningsconferentie over een splijtstofproductiestopverdrag (FMCT) als onontbeerlijke stappen voor de vervulling van de verplichtingen en het einddoel als vervat in artikel VI van het NPV;

               4.

               de non-proliferatieregeling doeltreffender en omvattender maken door ervoor te zorgen dat de sluiting van een integrale-waarborgovereenkomst samen met het aanvullend protocol als verificatienorm gaat gelden, krachtens artikel III van het NPV;

               5.

               versterking van het NPV door het onder de Verdragsstaten eens te worden over de vraag hoe er doeltreffend kan worden gereageerd wanneer een staat zich terugtrekt uit het NPV;

               6.

               versterking van het NPV, rekening houdend met huidige grote uitdagingen in verband met proliferatie, in het bijzonder in de Democratische Volksrepubliek Korea en de Islamitische Republiek Iran, door het onder de Verdragsstaten eens te worden over de vraag hoe er resoluut en doeltreffend kan worden gereageerd op gevallen van niet-nakoming van het Verdrag;

               7.

               verbreding van acceptatie en ondersteuning van het idee om vreedzame vormen van gebruik van kernenergie op verantwoorde wijze te ontwikkelen onder de best mogelijke voorwaarden wat veiligheid, beveiliging en non-proliferatie betreft, en met name van multilaterale benaderingen van de splijtstofcyclus.

         Artikel 3
   Ter verwezenlijking van de in artikel 1 vervatte doelstelling en ten behoeve van de in artikel 2 vastgestelde prioriteiten moet de Unie:

               a)

               bijdragen tot een gestructureerde en evenwichtige toetsing van de werking van het NPV tijdens de in 2010 te houden toetsingsconferentie, met inbegrip van de naleving van de verplichtingen die de staten welke partij zijn bij dat verdrag, in het kader daarvan op zich hebben genomen, alsook de vaststelling van de gebieden waarop, en de middelen waarmee in de toekomst naar verdere vooruitgang moet worden gestreefd, met name met het oog op de toetsingsconferentie van 2015;

               b)

               bijdragen tot een consensus op basis van het bij het NPV vastgelegde kader, door ondersteuning van de besluiten en de resolutie inzake het Midden-Oosten die door de NPV-toetsings- en verlengingsconferentie van 1995 zijn aange nomen en van het slotdocument van de NPV-toetsings conferentie van 2000, daarbij rekening houdend met de huidige situatie, en zich voor onder meer de volgende essentiële punten inzetten:

                           1.

                           inspanningen ontplooien om de integriteit van het NPV te bewaren en het gezag en de toepassing ervan te versterken;

                           2.

                           erkennen dat het NPV een uniek en onvervangbaar multilateraal instrument is om de internationale vrede, veiligheid en stabiliteit te handhaven en uit te bouwen — omdat dit Verdrag het juridische kader vormt om verspreiding van kernwapens te voorkomen — en om het verificatiestelsel dat waarborgt dat kernenergie door niet-kernwapenstaten uitsluitend voor vreedzame doeleinden wordt gebruikt, verder uit te bouwen, en omdat het Verdrag de essentiële grondslag vormt voor de voortzetting van de nucleaire ontwapening in overeenstemming met artikel VI, alsmede een belangrijk element is bij de verdere ontwikkeling van toepassingen van kernenergie voor vreedzame doeleinden, waarbij benadrukt moet worden dat het Verdrag, met zijn drie elkaar versterkende pijlers, gemeenschappelijke beveiligingsbelangen van alle Verdragsstaten vertegenwoordigt;

                           3.

                           onderstrepen dat de onverkorte naleving van alle bepalingen van het NPV door alle staten die partij zijn bij het NPV, absoluut noodzakelijk is;

                           4.

                           onderstrepen dat het beleid en de strategieën van de Verdragsstaten moeten aansluiten op deze bepalingen;

                           5.

                           ernaar streven dat alle staten tot het NPV toetreden; alle staten die geen partij zijn bij het NPV oproepen onverwijld partij te worden bij het NPV als niet-kernwapenstaten, en zich in afwachting van hun toetreding tot het NPV aan de voorwaarden ervan te houden en zich aan niet-verspreiding en ontwapening te committeren;

                           6.

                           waardering uiten voor de bijdrage van het maatschappelijk middenveld bij het bevorderen van de beginselen en de doelstellingen van het NPV;

                     ONTWAPENING

                           7.

                           nogmaals verklaren zich in te zetten voor het streven naar een veiliger wereld voor eenieder en voor het scheppen van de voorwaarden voor een wereld zonder kernwapens, overeenkomstig de doelstellingen van het NPV en in de overtuiging dat zelfs tussenstappen op weg naar dat doel de veiligheid voor ons allen aanzienlijk kunnen vergroten;

                           8.

                           zich ingenomen betuigen met de aanzienlijke nucleaire ontwapening sinds het einde van de koude oorlog, onder meer door twee EU-lidstaten; erop wijzen dat de kernwapenarsenalen in het kader van de systematische en geleidelijke nucleaire ontwapening uit hoofde van artikel VI van het NPV globaal moeten worden verminderd, gelet op de speciale verantwoordelijkheid van de staten die de grootste arsenalen bezitten; in dat verband waardering uiten voor de onderhandelingen over een nieuwe Start-overeenkomst tussen de Verenigde Staten en de Russische Federatie; onderstrepen dat zij meer vooruitgang moeten boeken bij het verkleinen van hun arsenalen en het verminderen van de operationele paraatheid van hun kernwapensystemen tot het minimaal noodzakelijke niveau;

                           9.

                           met betrekking tot niet-strategische kernwapens:

                                       i)

                                       alle staten die in het bezit zijn van dergelijke wapens ertoe oproepen die met het oog op de verifieerbare en onomkeerbare vermindering en liquidatie ervan op te nemen in hun algemene processen voor wapenbeheersing en ontwapening;

                                       ii)

                                       het belang onderschrijven van verdere transparantie en vertrouwenwekkende maatregelen om dit proces van nucleaire ontwapening vooruit te helpen;

                                       iii)

                                       de Verenigde Staten en de Russische Federatie aanmoedigen om de unilaterale presidentiële initiatieven van 1991/1992 verder te ontwikkelen en nietstrategische kernwapens op te nemen in de volgende ronde van het bilateraal verminderen van hun kernwapens, zodat de plafonds voor de aantallen strategische en niet-strategische kernwapens in hun arsenalen omlaag kunnen;

                           10.

                           toepassing van het beginsel van onomkeerbaarheid erkennen als richtsnoer voor alle maatregelen op het gebied van nucleaire ontwapening en wapenbeheersing, als bijdrage aan de handhaving en versterking van internationale vrede, veiligheid en stabiliteit, met inachtneming van deze omstandigheden;

                           11.

                           erkennen dat de programma’s voor de vernietiging en liquidatie van kernwapens en voor de liquidatie van splijtbare materialen zoals gedefinieerd in het kader van het mondiaal partnerschap van de G-8, belangrijk zijn voor de nucleaire ontwapening;

                           12.

                           blijven streven naar verifieerbaarheid, transparantie en andere vertrouwenwekkende maatregelen door de kernmachten om verdere ontwapening te ondersteunen; in dat verband waardering uiten voor de grotere transparantie die door sommige kernwapenstaten, onder meer door twee EU-lidstaten, aan de dag wordt gelegd over de kernwapens die zij bezitten, en de andere kernwapenstaten oproepen hetzelfde te doen;

                           13.

                           opnieuw de gehechtheid betuigen aan kernwapenbeheersing en ontwapening op basis van verdragen en daarbij wijzen op de noodzaak van hernieuwde multilaterale inspanningen en het reactiveren van multilaterale instrumenten, met name de Ontwapeningsconferentie;

                           14.

                           de staten, en meer bepaald de negen resterende in bijlage II genoemde staten die dat nog niet hebben gedaan, oproepen onverwijld en onvoorwaardelijk het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT) te ondertekenen en te ratificeren, omdat het CTBT een hoeksteen van de regeling voor nucleaire ontwapening en nonproliferatie is en opdat het zo spoedig mogelijk in wer king kan treden; in dat verband instemmend reageren op de onlangs door de Verenigde Staten gedane toe zeg gin gen omtrent een spoedige bekrachtiging van het CTBT;

                           15.

                           in afwachting van de inwerkingtreding van het CTBT, alle staten oproepen een moratorium op proeven met nucleaire explosies in acht te nemen en zich van iedere handeling te onthouden die strijdig is met de verplichtingen en de bepalingen van het CTBT, alsmede zo spoedig mogelijk alle kernproefinstallaties te ontmantelen op een transparante en voor de internationale gemeenschap inzichtelijke wijze; wijzen op het belang van het door de voorbereidende commissie van de CTBTO verrichte werk en waardering daarvoor uiten, met name in verband met het Internationaal Toezichtsysteem;

                           16.

                           met instemming reageren op het feit dat in 2009 het werkprogramma van de Ontwapeningsconferentie met consensus is aangenomen, en op grond daarvan oproepen tot onmiddellijke opening en zo spoedig mogelijke afronding van onderhandelingen over het verdrag dat de vervaardiging van splijtbare materialen voor kernwapens of andere nucleaire explosiemiddelen verbiedt (FMCT), op basis van document CD/1299 van 24 maart 1995 en het daarin vervatte mandaat, zoals overeengekomen in het Besluit van 29 mei 2009 van de ontwapeningsconferentie voor de opstelling van een werkprogramma voor de zitting van 2009 (CD/1864);

                           17.

                           in afwachting van de inwerkingtreding van het FMCT, alle betrokken staten oproepen een onmiddellijk moratorium op de vervaardiging van splijtbare materialen voor kernwapens of andere nucleaire explosiemiddelen af te kondigen en na te leven, en de voor de vervaardiging van splijtbare materialen voor kernwapens bestemde installaties te ontmantelen of om te bouwen voor uitsluitend niet-explosief gebruik; het optreden toejuichen van die van de vijf kernwapenstaten, met name binnen de Europese Unie, die de desbetreffende moratoria hebben afgekondigd en de bedoelde installaties hebben ontmanteld;

                           18.

                           alle betrokken staten oproepen passende praktische maatregelen te treffen om het risico op een accidentele kernoorlog te beperken;

                           19.

                           voortgaan met het beraad over de veiligheidswaarborgen voor de niet-kernwapenstaten die partij zijn bij het NPV;

                           20.

                           de kernwapenstaten ertoe oproepen de bestaande veiligheidsgaranties, die door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn neergelegd in Resolutie 984 (1995), houdende erkenning dat dergelijke veiligheidsgaranties de regeling inzake de niet-verspreiding van kernwapens versterken, opnieuw te onderschrijven, en de na de voltooiing van het vereiste overleg overeenkomstig de UNDC-richtsnoeren van 1999 opgestelde protocollen bij de verdragen betreffende de instelling van kernwapenvrije zones te ondertekenen en te bekrachtigen, houdende erkenning dat voor die zones veiligheidswaarborgen voorhanden zijn in de vorm van verdragen;

                           21.

                           erop wijzen dat de algemene wapenbeheersings- en ontwapeningsprocessen voort moeten schrijden, en oproepen tot verdere vooruitgang bij alle aspecten van ontwapening om de wereldwijde veiligheid te vergroten;

                           22.

                           zich beijveren voor het beginnen van besprekingen over een verdrag waarbij grondraketten met een kort en middellang bereik worden verboden;

                           23.

                           oproepen tot de universalisering en de effectieve toepassing van de Haagse Gedragscode tegen de verspreiding van ballistische raketten;

                           24.

                           wijzen op het belang van de universalisering en uitvoering van het Verdrag inzake biologische en toxinewapens, van het Verdrag inzake chemische wapens en van de overeenkomsten, maatregelen en initiatieven die bijdragen tot de beheersing van conventionele wapens;

                           25.

                           ijveren voor de oplossing van de problemen van regionale instabiliteit en onveiligheid, en van conflictsituaties, die vaak ten grondslag liggen aan bewapeningsprogramma’s;

                     NON-PROLIFERATIE

                           26.

                           erkennen dat er zich de afgelopen jaren op het gebied van nucleaire proliferatie serieuze uitdagingen hebben aangediend, met name in de Democratische Volksrepubliek Korea en de Islamitische Republiek Iran, en onderstrepen dat de internationale gemeenschap paraat moet staan om die uitdagingen aan te gaan en vastberaden tegenactie moet ondernemen;

                           27.

                           onderstrepen dat de rol van de VN-Veiligheidsraad als scheidsrechter in laatste instantie moet worden versterkt, zodat hij overeenkomstig het statuut van de IAEA passende maatregelen kan nemen indien de verplichtingen uit hoofde van het NPV niet worden nagekomen, met inbegrip van de toepassing van de waarborgen;

                           28.

                           memoreren welke gevolgen een terugtrekking uit het NPV zou kunnen hebben voor de internationale vrede en veiligheid; de internationale gemeenschap aansporen om gericht en onmiddellijk te reageren op een kennisgeving van terugtrekking en de gevolgen daarvan; benadrukken dat de VN-Veiligheidsraad gehouden is onmiddellijk op te treden en met name onverwijld te reageren wanneer een staat te kennen geeft zich te zullen terugtrekken uit het NPV; de NPV-staten aansporen maatregelen in dat verband aan te nemen, waaronder regelingen voor het in stand houden van adequate IAEAwaarborgen inzake alle voor vreedzame doeleinden ont wikkelde nucleaire materialen, apparatuur, technolo gieën en installaties;

                           29.

                           de schorsing van de nucleaire samenwerking met een staat verlangen wanneer de IAEA onvoldoende kan waarborgen dat het nucleaire programma van die staat uitsluitend vreedzame doeleinden heeft, totdat de IAEA zulks wel kan waarborgen;

                           30.

                           alle staten van het Midden-Oosten oproepen tot het maken van vorderingen bij onder meer het instellen van een effectief te verifiëren zone aldaar die vrij is van kernwapens en van andere massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, en geen maatregelen te nemen die de verwezenlijking van deze doelstelling in de weg staan; onderkennen dat het van belang is om overeenstemming te bereiken over concrete praktische stappen in het kader van een proces waarbij alle staten van de regio betrokken zijn en dat bedoeld is om de Resolutie inzake het Midden-Oosten te helpen uitvoeren;

                           31.

                           daarnaast alle staten die partij zijn bij het NPV, en met name de kernwapenstaten, oproepen hun samenwerking te verlengen en zich tot het uiterste in te spannen om te bereiken dat in het Midden-Oosten door regionale partijen een effectief te verifiëren zone wordt ingesteld die vrij is van kernwapens en andere massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor, overeenkomstig de Resolutie van 1995;

                           32.

                           hoge prioriteit geven aan de uitvoering van de regeling voor de niet-verspreiding van kernwapens in het Middellandse Zeegebied, aangezien de veiligheid in Europa samenhangt met de veiligheid in dat gebied;

                           33.

                           het belang erkennen van kernwapenvrije zones voor vrede en veiligheid op basis van vrij tot stand gekomen afspraken tussen de staten in de betrokken regio, overeenkomstig de UNDC-richtsnoeren van 1999;

                           34.

                           onderstrepen dat niets onverlet mag worden gelaten ter voorkoming van het risico van nucleair terrorisme, dat verbonden is met de mogelijke toegang van terroristen tot kernwapens of tot nucleaire materialen die gebruikt kunnen worden voor de vervaardiging van zogeheten „vuile bommen”, en er in dat verband op wijzen dat de verplichtingen uit hoofde van de Resoluties 1540 (2004) en 1887 (2009) van de VN-Veiligheidsraad moeten worden nageleefd, en oproepen tot verbeterde beveiliging van hoogactieve radioactieve bronnen;

                           35.

                           alle staten die dat nog niet gedaan hebben, oproepen het Internationaal Verdrag ter bestrijding van daden van nucleair terrorisme, dat een belangrijk onderdeel van het internationale rechtskader voor het aanpakken van de dreigingen van nucleair terrorisme vormt, te ondertekenen, te ratificeren en uit te voeren;

                           36.

                           in het licht van de toegenomen dreiging van nucleaire proliferatie en terrorisme steun verlenen aan het initiatief van de G-8 voor een mondiaal partnerschap alsmede aan het optreden van de IAEA en andere multilaterale mechanismen, zoals het initiatief tot beveiliging tegen proliferatie, het wereldwijde initiatief ter bestrijding van nucleair terrorisme en het wereldwijde initiatief tot dreigingsvermindering; de beveiligingsdoelstellingen van de Top inzake wereldwijde nucleaire beveiliging toejuichen;

                           37.

                           erkennen dat de integrale-waarborgovereenkomsten met de aanvullende protocollen een afschrikkend effect hebben op nucleaire proliferatie en als hedendaagse verificatienorm gelden;

                           38.

                           blijven streven naar universalisering en versterking van het IAEA-veiligheidscontrolesysteem teneinde een grotere opspoorbaarheid van schendingen van nonproliferatieverplichtingen te garanderen, met name door de aanneming en uitvoering door alle betrokken staten van de integrale-waarborgovereenkomst samen met het aanvullend protocol, en, voor zover van toepassing, het herziene protocol inzake kleine hoeveelheden, als mede om het veiligheidscontrolesysteem verder te ver sterken;

                           39.

                           zich ervoor beijveren dat de toetsingsconferentie en de raad van beheer van de IAEA erkennen dat sluiting en uitvoering van een integrale-waarborgovereenkomst samen met een aanvullend protocol als hedendaagse verificatienorm geldt, krachtens artikel III van het NPV;

                           40.

                           wijzen op de unieke rol van de IAEA om de naleving door de staten van hun verbintenissen inzake nucleaire non-proliferatie te verifiëren;

                           41.

                           daarnaast wijzen op de belangrijke rol van de IAEA om hen op verzoek bij te staan om de beveiliging van nucleaire materialen en installaties te verbeteren, en de staten oproepen de IAEA te steunen;

                           42.

                           het belang erkennen van passende en doeltreffende uitvoercontroles, met inachtneming van de Resoluties 1540 (2004) en 1887 (2009) van de Veiligheidsraad en overeenkomstig artikel III.2 van het NPV;

                           43.

                           op nationaal vlak doeltreffende controles op de uitvoer, doorvoer, overlading en wederuitvoer verrichten, en daartoe passende wet- en regelgeving toepassen, en vastberaden optreden, op nationaal en internationaal niveau, om financiering van proliferatie te bestrijden en controle uit te oefenen op de toegang tot immateriële technologieoverdrachten;

                           44.

                           doeltreffende strafrechtelijke sancties op daden van proliferatie instellen ter afschrikking van illegale uitvoer, doorvoer, tussenhandel, smokkel en de daaraan gerelateerde financiering, overeenkomstig Resolutie 1540 (2004) van de Veiligheidsraad;

                           45.

                           het Zangger-comité en de Groep van Nucleaire Exportlanden (GNE) ertoe aanzetten hun ervaring inzake uitvoercontroles ter beschikking te stellen, zodat alle staten inspiratie kunnen putten uit de regelingen van het Zangger-comité en de richtsnoeren van de GNE alsook uit de uitvoering daarvan;

                           46.

                           onderstrepen dat het aanscherpen van de GNErichtsnoeren nu spoedig moet worden afgerond, met name in verband met strengere uitvoercontroles op ver rij kings- en opwerkingstechnologieën, en dat er binnen de GNE naar moet worden toegewerkt dat toetreding tot het aanvullend protocol een voorwaarde voor nucleaire bevoorrading wordt;

                           47.

                           de staten die partij zijn bij het Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal oproepen zo spoedig mogelijk de wijziging van het Verdrag te ratificeren, opdat die snel in werking kan treden;

                           48.

                           de ontwikkeling van proliferatieresistente en met de veiligheidscontroles strokende technologieën stimuleren;

                     VREEDZAME VORMEN VAN GEBRUIK VAN KERNENERGIE

                           49.

                           het recht van de staten die partij zijn bij het NPV op kernenergie voor vreedzame doeleinden erkennen, overeenkomstig artikel IV van het NPV, en met inachtneming van de artikelen I, II en III van het NPV, onder andere op het gebied van de opwekking van elektrische energie, de industrie, de gezondheid en de landbouw;

                           50.

                           zich blijven inzetten voor het toezien op een verantwoorde ontwikkeling van vreedzame vormen van gebruik van kernenergie onder de best mogelijke voorwaarden wat veiligheid, beveiliging en non-proliferatie betreft;

                           51.

                           in dat verband de staten die partij zijn bij het NPV ertoe aanzetten om de beginselen en de normen die ten grondslag liggen aan de verantwoorde ontwikkeling van vreedzame vormen van gebruik van kernenergie te herbevestigen en na te leven;

                           52.

                           het belang onderstrepen van een voortgezette internationale samenwerking, teneinde de nucleaire veiligheid, veilig afvalbeheer, de bescherming tegen straling en de burgerlijke aansprakelijkheid op nucleair gebied te versterken en de staten oproepen om zo spoedig mogelijk tot alle relevante verdragen toe te treden, indien zij dat nog niet hebben gedaan, en om de verplichtingen die daaruit voortvloeien, volledig na te komen;

                           53.

                           steun verlenen aan de nationale, bilaterale en internationale inspanningen voor het opleiden van de vereiste geschoolde arbeidskrachten om de verantwoorde ontwikkeling van vreedzame vormen van gebruik van kernenergie te garanderen onder de best mogelijke voorwaarden wat veiligheid, beveiliging en non-proliferatie betreft;

                           54.

                           vast overtuigd blijven van de voordelen van multilaterale benaderingen van de splijtstofcyclus, waarin waarborgmechanismen, alleen of in combinatie met aanvullende mechanismen, niet mogen leiden tot verstoringen van de bestaande, goed functionerende markt, maar het recht op vreedzame vormen van gebruik van kernenergie dienen te schragen door voorzieningszekerheid inzake splijtstof te verschaffen voor landen die een kernprogramma ontwikkelen onder de best mogelijke voorwaarden wat veiligheid, beveiliging en non-proliferatie betreft;

                           55.

                           onderkennen dat verscheidene initiatieven, zoals de oprichting van een laagverrijkt-uraniumbank onder toezicht van de IAEA, back-upsystemen voor belangstellende landen kunnen bieden en blijvende multilaterale oplossingen naderbij kunnen brengen;

                           56.

                           nog meer dialoog en overleg stimuleren en voeren om opheldering te brengen in onopgeloste vraagstukken, en steun te winnen voor de idee van multilaterale benaderingen van de splijtstofcyclus.

         Artikel 4
   Het in de artikelen 1, 2 en 3 bedoelde optreden van de Europese Unie omvat:

               a)

               demarches ten aanzien van staten die partij bij het NPV zijn en, waar passend, ten aanzien van staten die geen partij bij het NPV zijn, teneinde er bij hen op aan te dringen de in de artikelen 1, 2 en 3 van dit besluit genoemde doelstellingen te steunen;

               b)

               het nastreven van overeenstemming tussen de lidstaten over ontwerpvoorstellen over inhoudelijke kwesties die namens de Europese Unie ter bestudering aan de partijen bij het NPV worden voorgelegd en die de basis voor besluiten van de toetsingsconferentie van 2010 kunnen vormen;

               c)

               verklaringen van de Unie tijdens de algemene discussie en tijdens de besprekingen in de drie hoofdcommissies en de daaronder vallende organen van de Toetsingsconferentie van 2010.

         Artikel 5
   Dit besluit wordt van kracht op de datum waarop het wordt aangenomen.
   Artikel 6
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 29 maart 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         E. ESPINOSA

      (1)  PB L 165 van 17.6.2006, blz. 30.

      (2)  PB L 127 van 15.5.2008, blz. 78.

      (3)  PB L 107 van 17.4.2008, blz. 62.

      (4)  PB L 189 van 17.7.2008, blz. 28.

      (5)  PB L 106 van 27.4.2005, blz. 32.

      (6)  NPT/CONF.2010/PC.III/WP.26.


title: 2006/358/EG,Euratom: Besluit van de Raad van  15 mei 2006  houdende benoeming van een Litouws lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité

text:
               20.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 134/32

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 15 mei 2006
   houdende benoeming van een Litouws lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité
   (2006/358/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 259,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 167,
   Gelet op het Besluit 2002/758/EG, Euratom van de Raad van 17 september 2002 tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 september 2002 tot en met 20 september 2006 (1),
   Gezien de voordracht van de Litouwse regering,
   Na het advies van de Europese Commissie te hebben ingewonnen,
   Overwegende dat in dit Comité een vacature is ontstaan door het aftreden van de heer Rolandas DOMEIKA,
   BESLUIT:
   Artikel 1
   Mevrouw Jovita MOTIEJŪNIENÉ wordt benoemd tot lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité, ter vervanging van de heer Rolandas DOMEIKA voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 20 september 2006.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn aanneming.

      Gedaan te Brussel, 15 mei 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         U. PLASSNIK

      (1)  PB L 253 van 21.9.2002, blz. 9.