title: Besluit (EU) 2015/2377 van de Raad van 26 oktober 2015 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Palau inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

text:
               18.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 332/11

         BESLUIT (EU) 2015/2377 VAN DE RAAD
   van 26 oktober 2015
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Palau inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad (1) is de Republiek Palau verplaatst van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van Raad (2) naar bijlage II daarbij.

               (2)

               Bij de Republiek Palau staat een voetnoot volgens welke de visumvrijstelling geldt vanaf de datum van inwerkingtreding van een met de Europese Unie te sluiten visumvrijstellingsovereenkomst.

               (3)

               Op 9 oktober 2014 heeft de Raad een besluit vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd onderhandelingen te openen met de Republiek Palau over het sluiten van een Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Palau inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (de „overeenkomst”).

               (4)

               De onderhandelingen over de overeenkomst zijn op 17 december 2014 geopend en zijn succesvol afgerond door het paraferen ervan middels een uitwisseling van brieven, op 27 mei 2015 door de Republiek Palau en op 10 juni 2015 door de Unie.

               (5)

               De overeenkomst dient te worden ondertekend en de aan de overeenkomst gehechte verklaringen dienen te worden goedgekeurd, namens de Unie. In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de formele sluiting ervan dient de overeenkomst met ingang van de dag volgende op de datum van de ondertekening ervan voorlopig te worden toegepast.

               (6)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad (3); het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (4); Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt machtiging verleend tot ondertekening namens de Unie van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Palau inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (de „overeenkomst”), onder voorbehoud van de sluiting ervan.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De aan dit besluit gehechte verklaringen worden namens de Unie goedgekeurd.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 4
   In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de sluiting ervan wordt de overeenkomst voorlopig toegepast vanaf de dag volgende op de datum van van de ondertekening ervan (5).
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 26 oktober 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. DIESCHBOURG

      (1)  Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67).

      (2)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen bĳ overschrĳding van de buitengrenzen in het bezit moeten zĳn van een visum en de lĳst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zĳn vrĳgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).

      (3)  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

      (4)  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

      (5)  De datum van ondertekening van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad bekendgemaakt worden in het Publicatieblad van de Europese Unie.


Avis juridique important

|

41995D0579

95/579/EG, Euratom, EGKS: Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen van 21 december 1995 houdende benoeming van een lid van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen

Publicatieblad Nr. L 327 van 30/12/1995 blz. 0014 - 0014

BESLUIT VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN van 21 december 1995 houdende benoeming van een lid van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (95/579/EG, Euratom, EGKS)DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 168 A,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 32 D,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 140 A,Gelet op Besluit 88/591/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 24 oktober 1988 tot instelling van een Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (1),Gelet op Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van de Raad van de Europese Unie van 1 januari 1995 houdende aanpassing van de documenten betreffende de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Europese Unie (2), inzonderheid op artikel 10, houdende wijziging van artikel 2, lid 1, van Besluit 88/591/EGKS, EEG, Euratom, en op artikel 31 tot wijziging van artikel 157, lid 2, van de Toetredingsakte,Overwegende dat de heer Donal P. M. Barrington, rechter bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen, bij brief van 15 december 1995 ontslag heeft genomen;Overwegende dat krachtens de artikelen 44 en 8 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, de artikelen 44 en 7 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen en de artikelen 45 en 7 van het Protocol betreffende het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie een rechter dient te worden benoemd voor het gedeelte van het mandaat van de heer Donal P. M. Barrington dat nog moet worden vervuld,BESLUITEN:Artikel 1De heer John D. Cooke wordt benoemd tot rechter bij het Gerecht van eerste aanleg tot en met 31 augustus 2001.Artikel 2Dit besluit wordt van kracht op 10 januari 1996.Gedaan te Brussel, 21 december 1995.De VoorzitterF. J. ELORZA CAVENGT(1) PB nr. L 319 van 25. 11. 1988, blz. 1. Gerectificeerde versie in PB nr. L 241 van 17. 8. 1989, blz. 4. Besluit gewijzigd bij Besluit 93/350/Euratom, EGKS, EEG van 8 juni 1993 (PB nr. L 144 van 16. 6. 1993, blz. 21), gewijzigd bij Besluit 94/149/EGKS, EEG van 17 maart 1994 (PB nr. L 66 van 10. 3. 1994, blz. 29).(2) PB nr. L 1 van 1. 1. 1995, blz. 1.


title: Besluit 2013/685/GBVB van de Raad van 26 november 2013 houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran

text:
               27.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 316/46

         BESLUIT 2013/685/GBVB VAN DE RAAD
   van 26 november 2013
   houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Gezien Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2007/140/GBVB (1), en met name artikel 23, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 26 juli 2010 Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran vastgesteld.

               (2)

               In zijn arresten van 16 september 2013 in Zaak T-489/10 (2) heeft het Gerecht van de Europese Unie de besluiten van de Raad om Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Bushehr Shipping Co. Ltd, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Irano - Misr Shipping Co., Irinvestship Ltd, IRISL (Malta) Ltd, IRISL Club, IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., ISI Maritime Ltd, Khazar Shipping Lines, Leadmarine, Marble Shipping Ltd, Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Shipping Computer Services Co., Soroush Saramin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd en Valfajr 8th Shipping Line Co. op te nemen in de lijst van personen en entiteiten op wie, respectievelijk waarop, de beperkende maatregelen in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB van toepassing zijn, nietig verklaard.

               (3)

               Islamic Republic of Iran Shipping Lines, Bushehr Shipping Co. Ltd, Hafize Darya Shipping Lines (HDSL), Irano - Misr Shipping Co., Irinvestship Ltd, IRISL (Malta) Ltd, IRISL Europe GmbH, IRISL Marine Services and Engineering Co., ISI Maritime Ltd, Khazar Shipping Lines, Marble Shipping Ltd, Safiran Payam Darya Shipping Lines (SAPID), Shipping Computer Services Co., Soroush Saramin Asatir Ship Management, South Way Shipping Agency Co. Ltd en Valfajr 8th Shipping Line Co. moeten wederom worden opgenomen in de lijst van personen en entiteiten op wie, respectievelijk waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn, en wel op grond van nieuwe motiveringen betreffende elk van deze entiteiten.

               (4)

               De identificatiegegevens met betrekking tot een entiteit op de lijst van personen en entiteiten waarop beperkende maatregelen van toepassing zijn in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB, moeten worden gewijzigd.

               (5)

               Op grond van de arresten van het Gerecht in de zaken T-392/11 (3), T-404/11 (4) en T-63/2012 (5) zijn Iran Transfo, Sakhte Turbopomp va Kompressor (SATAK) (ook bekend als Turbo Compressor Manufacturer, TCMFG) en Oil Turbo Compressor Co. niet opgenomen in de lijst van personen en entiteiten op wie, respectievelijk waarop de beperkende maatregelen van bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB van toepassing zijn,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij het onderhavige besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 26 november 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. LINKEVIČIUS

      (1)  PB L 195 van 27.7.2010, blz. 39.

      (2)  Arrest van 16 september 2013 in Zaak T-489/10, Islamic Republic of Iran Shipping Lines tegen de Raad van de Europese Unie.

      (3)  Arrest van 16 mei 2013 in Zaak T-392/11, Iran Transfo tegen de Raad van de Europese Unie.

      (4)  Arrest van 17 april 2013 in Zaak T-404/11, Turbo Compressor Manufacturer (TCMFG) tegen de Raad van de Europese Unie.

      (5)  Arrest van 26 oktober 2012 in Zaak T-63/12, Oil Turbo Compressor Co. (Private Joint Stock) tegen de Raad van de Europese Unie.

      BĲLAGE
      I.   De volgende entiteiten worden toegevoegd aan de lijst in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB.
      III.   Islamic Republic of the Iran Shipping Lines (IRISL)

      B.   Entiteiten

                  Naam

                  Informatie ter identificatie

                  Motivering

                  Datum plaatsing op de lijst

                  1.

                  Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL)

                  No. 37, Aseman Tower (Sky Tower), Sayyade Shirazee Square, Pasdaran Ave., PO Box 19395-1311, Teheran, Iran;
                  IRISL IMO-nummers: 9051624; 9465849; 7632826; 7632814; 9465760; 8107581; 9226944; 7620550; 9465863; 9226956; 7375363; 9465758; 9270696; 9193214; 8107579; 9193197; 8108559; 8105284; 9465746; 9346524; 9465851; 8112990

                  IRISL was betrokken bij de verscheping van met wapens verband houdend materieel uit Iran, hetgeen een schending betekent van punt 5 van Resolutie 1747 (2007) van de VN-Veiligheidsraad. In 2009 werden drie duidelijke schendingen gemeld aan het Sanctiecomité voor Iran van de VN-Veiligheidsraad.

                  27.11.2013

                  2.

                  Bushehr Shipping Company Limited (alias Bimeh Iran)

                  143/1 Tower Road Sliema, Slm 1604, Malta;
                  Registratienr. C 37422; t.a.v. Hafiz Darya Shipping Company, No. 60, Ehteshamiyeh Square, 7th Neyestan Street, Pasdaran Avenue, Teheran, Iran;
                  IMO-nummer: 9270658

                  Bushehr Shipping Company Limited is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

                  3.

                  Hafiz Darya Shipping Lines (HDSL)
                  (alias HDS Lines)

                  No. 60, Ehteshamiyeh Square, 7th Neyestan Street, Pasdaran Avenue, Teheran, Iran

                  HDSL heeft als uiteindelijke begunstigde een aantal vaartuigen van de Islamic Republic of Iran Shipping Line (IRISL) overgenomen. Bijgevolg treedt HDSL op namens IRISL.

                  27.11.2013

                  4.

                  Irano Misr Shipping Company
                  (alias Nefertiti Shipping)

                  6, El Horeya Rd., El Attarein, Alexandria, Egypte;
                  Inside Damietta Port, New Damietta City, Damietta, Egypte;
                  403, El NahdaSt., Port Said, Port Said, Egypte.

                  Irano Misr Shipping Company verstrekt, als agent voor IRISL in Egypte, essentiële diensten aan IRISL.

                  27.11.2013

                  5.

                  Irinvestship Ltd

                  10 Greycoat Place, London SW1P 1SB, Verenigd Koninkrijk;
                  Bedrijfsregistratienummer 41101 79

                  Irinvestship Ltd is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

                  6.

                  IRISL (Malta) Ltd

                  Flat 1, 143 Tower Road, Sliema SLM 1604, Malta;
                  Registratienr. C 33735

                  Het grootste deel van IRISL (Malta) Ltd is eigendom van IRISL, via IRISL Europe GmbH, dat op zijn beurt eigendom is van IRISL. Bijgevolg staat IRISL Malta Ltd onder zeggenschap van IRISL.

                  27.11.2013

                  7.

                  IRISL Europe GmbH (Hamburg)

                  Schottweg 5, 22087 Hamburg, Duitsland;
                  Btw-nummer DE217283818
                  Registratienr. HRB 81573

                  IRISL Europe GmbH (Hamburg) is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

                  8.

                  IRISL Marine Services and Engineering Company

                  Sarbandar Gas Station, PO Box 199, Bandar Imam Khomeini, Iran;
                  Karim Khan Zand Avenue (of: Karimkhan Avenue), Iran Shahr Shomai (of: Northern Iranshahr Street), No 221, Teheran, Iran;
                  Shahaid Rajaee Port Road, Kilometer of 8, Before Tavanir Power Station, Bandar Abbas, Iran.

                  IRISL Marine Services and Engineering Company staat onder zeggenschap van IRISL.

                  27.11.2013

                  9.

                  ISI Maritime Limited (Malta)

                  147/1 St. Lucia Street, Valetta, Vlt 1185, Malta;
                  Registratienr. C 28940
                  t.a.v. IranoHind Shipping Co. Ltd., Mehrshad Street, Sedaghat St., opp. Park Mellat vali-e-asr Ave., Teheran, Iran

                  ISI Maritime Limited (Malta) is eigendom van Irano Hind Shipping Company, dat op haar beurt voor het grootste deel eigendom is van IRISL. Bijgevolg staat ISI Maritime Limited (Malta) onder zeggenschap van IRISL. Irano Hind Shipping Company is eigendom van, staat onder zeggenschap van, of treedt op namens IRISL, volgens de lijst van de VN.

                  27.11.2013

                  10.

                  Khazar Shipping Lines (Bandar Anzali)

                  End of Shahid Mostafa, Khomeini St., Tohid Square, Bandar Anzali 1711-324, Iran,

                  P.O. Box 43145.
                  Khazar Shipping Lines is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

                  11.

                  Marble Shipping Limited
                  (Malta)

                  143/1 Tower Road, Sliema, Slm 1604, Malta;
                  Registratienr. C 41949

                  Marble Shipping Limited (Malta) is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

                  12.

                  Safiran Payam Darya (SAPID) Shipping Company
                  (aliassen: Safiran Payam Darya Shipping Lines, SAPID Shipping Company)

                  33241 - Narenjestan 8th ST, Artesh Blvd, Aghdasieh, PO Box 19635-1116, Teheran, Iran.

                  Safiran Payam Darya (SAPID) heeft als uiteindelijke begunstigde een aantal vaartuigen van de Islamic Republic of Iran Shipping Line (IRISL) overgenomen. Bijgevolg treedt SAPID op namens IRISL.

                  27.11.2013

                  13.

                  Shipping Computer Services Company
                  (SCSCOL)

                  No 37, Asseman, Shahid Sayyad Shirazees Ave, P.O. Box 1587553-1351, Teheran, Iran.

                  Shipping Computer Services Company staat onder zeggenschap van IRISL.

                  27.11.2013

                  14.

                  Soroush Saramin Asatir (SSA)
                  (aliassen: Soroush Sarzamin Asatir Ship Management Company, Rabbaran Omid Darya Ship Management Company, Sealeaders)

                  No 14 (alt. 5), Shabnam Alley, Fajr Street, Shahid Motahhari Avenue, PO Box 196365-1114, Teheran, Iran.

                  Soroush Saramin Asatir (SSA) exploiteert en beheert een aantal vaartuigen van Islamic Republic of Iran Shipping Lines (IRISL). Bijgevolg treedt SSA op namens IRISL en verstrekt het essentiële diensten aan IRISL.

                  27.11.2013

                  15.

                  South Way Shipping Agency Co. Ltd
                  (alias Hoopad Darya Shipping Agent)

                  Hoopad Darya Shipping Agency Company, No 101, Shabnam Alley, Ghaem Magham Street, Teheran, Iran;
                  Bijkantoor Bandar Abbas: Hoopad Darya Shipping Agency building, Imam Khomeini Blvd, Bandar Abbas, Iran;
                  Bijkantoor Imam Khomieni: Hoopad Darya Shipping Agency building B.I.K. port complex, Bandar Imam Khomeini, Iran;
                  Bijkantoor Khorramshahr: Flat no. 2-2nd floor, SSL Building, Coastal Blvd, between City Hall and Post Office, Khorramshahr, Iran;
                  Bijkantoor Assaluyeh: Opposite to city post office, no. 2 telecommunication center, Bandar Assaluyeh, Iran;
                  Bijkantoor Chabahar: geen adres beschikbaar;
                  Bijkantoor Bushehr: geen adres beschikbaar.

                  South Way Shipping Agency Co Ltd beheert de containerterminaloperaties in Iran en verstrekt vlootpersoneelsdiensten in Bandar Abbas namens IRISL. Bijgevolg treedt South Way Shipping Agency Co Ltd op namens IRISL.

                  27.11.2013

                  16.

                  Valfajr 8th Shipping Line
                  (aliassen: Valjafr 8th Shipping Line, Valfajr)

                  No 119, Corner Shabnam Alley, Shoaa Square, Ghaem Magam Farahani, Teheran, Iran P.O. Box 15875/4155
                  Abyar Alley, Corner of Shahid Azodi St. & Karim Khan Zand Ave., Teheran, Iran;
                  Shahid Azodi St., Karim Khan Zand Ave., Abiar Alley, PO Box 4155, Teheran, Iran.

                  Valfajr 8th Shipping Line is eigendom van IRISL.

                  27.11.2013

            II.   De vermelding voor de entiteit in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB wordt vervangen door de onderstaande vermelding.
      I.   Personen en entiteiten die betrokken zijn bij nucleaire activiteiten of activiteiten met betrekking tot ballistische raketten en personen en entiteiten die de regering van Iran steunen

      B.   Entiteiten

                  Naam

                  Informatie ter identificatie

                  Motivering

                  Datum plaatsing op de lijst

                  1.

                  MASNA (Modierat Saakht Niroogahye Atomi Iran) Managing Company for the Construction of Nuclear Power Plants

                  P.O. Box 14395-1359, Teheran, Iran

                  Ondergeschikt aan AEOI en Novin Energy (beide op de lijst van UNSCR 1737 geplaatst). Betrokken bij de ontwikkeling van kernreactoren.

                  26.7.2010


Avis juridique important

|

31973D0416

73/416/EEG: Besluit van de Commissie van 31 oktober 1973 betreffende het Raadgevend Comité voor melk en zuivelprodukten

Publicatieblad Nr. L 355 van 24/12/1973 blz. 0028 - 0029 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 10 blz. 0062  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0104  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0104

++++BESLUIT VAN DE COMMISSIE  van 31 oktober 1973  betreffende het Raadgevend Comité voor melk en zuivelprodukten   ( 73/416/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Overwegende dat bij besluit van de Commissie van 20 juli 1964 ( 1 ) , gewijzigd bij het besluit van 15 mei 1970 ( 2 ) , een Raadgevend Comité in de sector melk en zuivelprodukten is ingesteld ;  Overwegende dat het nodig is gebleken de bepalingen inzake het aantal leden en de verdeling van de zetels in dit Comité aan te passen naar aanleiding van de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Gemeenschap ;  Overwegende dat de tekst van het bovengenoemde besluit bovendien op enige punten van ondergeschikt belang moet worden aangepast ; dat het duidelijkheidshalve de voorkeur verdient de tekst volledig te herzien ,  BESLUIT :  Artikel 1  De tekst van het besluit van 20 juli 1964 betreffende de oprichting van een raadgevend comité voor melk en zuivelprodukten wordt door de volgende tekst vervangen :   " Artikel 1  1 . Bij de Commissie wordt een raadgevend comité voor melk en zuivelprodukten ingesteld , hierna het  " Comité " te noemen .  2 . In het Comité zijn de volgende economische groeperingen vertegenwoordigd : de landbouwproducenten , de landbouwcooperaties , de landbouw - en voedingsmiddelenindustrie , de handel in landbouwprodukten en voedingsmiddelen , de werknemers in de landbouw - en voedingsmiddelensector , alsmede de consumenten .  Artikel 2  1 . Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over alle aangelegenheden betreffende de toepassing van de verordeningen inzake de gemeenschappelijke ordening der markten in de zuivelsector , en met name over de maatregelen welke de Commissie in het kader van die verordeningen meent te moeten nemen .  2 . De voorzitter van het Comité kan de aandacht van de Commissie vestigen op de wenselijkheid dat het Comité geraadpleegd wordt over een aangelegenheid ten aanzien waarvan het bevoegd is en waarover aan het Comité geen advies is gevraagd . Hij doet zulks met name op verzoek van één der vertegenwoordigde economische groeperingen .  Artikel 3  1 . Het Comité bestaat uit zesenveertig leden .  2 . De zetels worden als volgt verdeeld :   - veertien voor de producenten van melk en zuivelprodukten ,   - zes voor de melk - en zuivelcooperaties ,   - drie voor de cooperaties welke melk en zuivelprodukten verbruiken ,   - vier voor de industrie welke melk en zuivelprodukten verwerkt ,   - drie voor de industrie welke melk en zuivelprodukten verbruikt ,   - vijf voor de handel in melk en zuivelprodukten ,   - vijf voor de werknemers in de landbouw - en in de voedingsmiddelensector ,   - zes voor de consumenten .  Artikel 4  1 . De leden van het Comité worden door de Commissie benoemd op voordracht van de op het vlak van de Gemeenschap bestaande beroepsorganisaties die het meest representatief zijn voor de in artikel 1 , lid 2 , bedoelde economische groeperingen en waarvan de activiteiten in het kader van de gemeenschappelijke marktordening in de zuivelsector vallen ; de vertegenwoordigers van de consumenten worden echter benoemd op voorstel van het " Raadgevend Comité van consumenten " .  Voor elk van de beschikbare zetels stellen deze organismen twee kandidaten van verschillende nationaliteit voor .  2 . De leden van het Comité worden voor een periode van drie jaar benoemd . Zij zijn herbenoembaar . Voor de functies welke de leden van het Comité vervullen wordt geen bezoldiging toegekend .  Na afloop van deze periode van drie jaar blijven de leden van het Comité in functie totdat in hun vervanging of in de verlenging van hun ambtstermijn wordt voorzien .  Bij ontslag of overlijden voor het einde van de periode van drie jaar eindigt de ambtstermijn van een lid .  Ook kan de ambtstermijn van een lid worden beëindigd op verzoek van het organisme dat hem heeft voorgedragen .  Het lid wordt voor de overblijvende periode van zijn ambtstermijn vervangen volgens de procedure van lid 1 .  3 . De lijst van de leden wordt ter informatie door de Commissie bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Artikel 5  Het Comité kiest voor een periode van drie jaar een voorzitter en twee vice-voorzitters . De verkiezing geschiedt met een meerderheid van twee derde der aanwezige leden .  Het Comité kan met dezelfde meerderheid andere leden aan het bureau toevoegen . In dat geval omvat het bureau , naast de voorzitter , ten hoogste één vertegenwoordiger van elk der in het Comité vertegenwoordigde economische groeperingen .  Het bureau is belast met de voorbereiding en de organisatie van de werkzaamheden van het Comité .  Artikel 6  Op verzoek van één der vertegenwoordigde economische groeperingen kan de voorzitter een afgevaardigde van deze groepering uitnodigen tot het bijwonen van de vergaderingen van het Comité . Hij kan onder dezelfde voorwaarden iedere persoon die speciaal bevoegd is met betrekking tot een bepaald agendapunt verzoeken als deskundige aan de werkzaamheden van het Comité deel te nemen ; de deelneming van de deskundigen aan de besprekingen blijft beperkt tot de aangelegenheid waarvoor zij zijn uitgenodigd .  Artikel 7  Het Comité kan werkgroepen vormen om de werkzaamheden te vergemakkelijken .  Artikel 8  1 . Het Comité wordt door de Commissie bijeengeroepen en vergadert in de plaats waar de Commissie haar zetel heeft . Het bureau wordt in overleg met de Commissie door de voorzitter bijeengeroepen .  2 . De vertegenwoordigers van de betrokken diensten van de Commissie wonen de vergaderingen van het Comité , van het bureau en van de werkgroepen bij .  3 . De diensten van de Commissie belasten zich met het secretariaat van het Comité , van het bureau en van de werkgroepen .  Artikel 9  De besprekingen in het Comité hebben betrekking op de door de Commissie gevraagde adviezen . Er wordt niet over gestemd .  De Commissie mag , wanneer zij het Comité advies verzoekt , de termijn bepalen waarbinnen het advies moet worden uitgebracht .  De standpunten van de in het Comité vertegenwoordigde economische groeperingen worden vermeld in een verslag dat aan de Commissie wordt toegezonden .  Indien er met betrekking tot het gevraagde advies eenstemmigheid bestaat in het Comité , stelt het Comité gemeenschappelijke conclusies op , welke bij het verslag van de besprekingen worden gevoegd .  De resultaten van de besprekingen in het Comité worden door de Commissie ter kennis gebracht van de Raad of het Comité van beheer , indien deze organen daarom verzoeken .  Artikel 10  Onverminderd het bepaalde in artikel 214 van het Verdrag , zijn de leden van het Comité gehouden de inlichtingen , welke in verband met de werkzaamheden van het Comité of van de werkgroepen aan hen zijn verstrekt , niet openbaar te maken , indien de Commissie mededeelt dat het gevraagde advies of de gestelde vraag betrekking heeft op een aangelegenheid welke een vertrouwelijk karakter draagt .  In dat geval nemen alleen de leden van het Comité en de vertegenwoordigers van de diensten van de Commissie aan de vergaderingen deel . "  Artikel 2  Het onderhavige besluit treedt in werking op 31 oktober 1973 .  Gedaan te Brussel , 31 oktober 1973 .  Voor de Commissie ,  De Voorzitter  François-Xavier ORTOLI  ( 1 ) PB nr . 122 van 29 . 7 . 1964 , blz . 2049 tot 2051/64 .  ( 2 ) PB nr . L 121 van 4 . 6 . 1970 , blz . 24 en 25 .


title: Besluit (EU) 2016/1569 van het Europees Parlement van 28 april 2016 over de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2014

text:
               14.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 246/360

         BESLUIT (EU) 2016/1569 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 28 april 2016
   over de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2014
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2014,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van Eurojust voor het begrotingsjaar 2014 vergezeld van de antwoorden van Eurojust (1),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2014 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2016 betreffende de aan Eurojust te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2014 (05584/2016 – C8-0070/2016),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Besluit 2002/187/JBZ van de Raad van 28 februari 2002 betreffende de oprichting van Eurojust teneinde de strĳd tegen ernstige vormen van criminaliteit te versterken (4), en met name artikel 36,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5),

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6), en met name artikel 108,

               —

               gezien artikel 94 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A8-0099/2016),

               1.

               stelt vast dat de definitieve jaarrekening van Eurojust overeenkomt met de weergave in de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer;

               2.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van Eurojust voor het begrotingsjaar 2014;

               3.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de administratief directeur van Eurojust, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 409 van 9.12.2015, blz. 315.

      (2)  Zie voetnoot 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 63 van 6.3.2002, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42.


title: Besluit (EU) 2017/1388 van de Raad van 17 juli 2017 betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Kosovo (Deze benaming laat de standpunten over de status onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244(1999) van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo. ) inzake de algemene beginselen voor de deelname van Kosovo aan EU-programma's

text:
                  27.7.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 195/1

            BESLUIT (EU) 2017/1388 VAN DE RAAD
      van 17 juli 2017
      betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Kosovo (*1) inzake de algemene beginselen voor de deelname van Kosovo aan EU-programma's
      DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 212, in samenhang met artikel 218, lid 6, tweede alinea, onder a), en artikel 218, lid 7,
      Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
      Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement (1),
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Overeenkomstig Besluit (EU) 2016/2053 van de Raad (2) is de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Kosovo inzake de algemene beginselen voor de deelname van Kosovo aan EU-programma's („de overeenkomst”) op 25 november 2016 ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip.

                  (2)

                  Op 14 december 2010 verklaarde de Raad uit te zien naar een voorstel om Kosovo in staat te stellen aan programma's van de Unie deel te nemen. De mogelijkheid van deelname wordt van kracht door de sluiting van de overeenkomst.

                  (3)

                  Het doel van de overeenkomst bestaat erin dat de Unie economische, financiële en technische samenwerkingsmaatregelen met Kosovo tot stand brengt uit hoofde van artikel 212 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

                  (4)

                  De sluiting van de overeenkomst laat de standpunten van de lidstaten over de status van Kosovo onverlet; zij beslissen daarover overeenkomstig de nationale gebruiken en het internationale recht. Geen van de termen, formuleringen of definities die in dit besluit, de overeenkomst, de bijlage daarbij, of in de Unieprogramma's, worden gebruikt, houden in dat de Unie Kosovo erkent als onafhankelijke staat, noch dat individuele lidstaten die dat nog niet eerder deden, Kosovo als onafhankelijke staat erkennen.

                  (5)

                  De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      De Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Kosovo inzake de algemene beginselen voor de deelname van Kosovo aan Unieprogramma's wordt namens de Unie goedgekeurd.
      De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
      Artikel 2
      De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 10 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving (3).
      Artikel 3
      De Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie de specifieke voorwaarden voor de deelname van Kosovo aan elk afzonderlijk programma van de Unie vast te stellen, met inbegrip van de verschuldigde financiële bijdrage, overeenkomstig artikel 5 van de overeenkomst. De Commissie houdt de bevoegde werkgroep van de Raad op de hoogte.
      Artikel 4
      Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de vaststelling ervan.

         Gedaan te Brussel, 17 juli 2017.

               Voor de Raad

               De voorzitter

            F. MOGHERINI

         (*1)  Deze benaming laat de standpunten over de status onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244(1999) van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.

         (1)  Goedkeuring van 4 juli 2017 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

         (2)  Besluit (EU) 2016/2053 van de Raad van 14 november 2016 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en Kosovo* inzake de algemene beginselen voor de deelname van Kosovo aan EU-programma's (PB L 319 van 25.11.2016, blz. 1).

         (3)  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt


title: Besluit (EU) 2015/1024 van de Raad van 15 juni 2015 waarbij bepaalde lidstaten worden gemachtigd, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

text:
               30.6.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 163/32

         BESLUIT (EU) 2015/1024 VAN DE RAAD
   van 15 juni 2015
   waarbij bepaalde lidstaten worden gemachtigd, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, in samenhang met artikel 218,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Europese Unie zich als een van haar doelen gesteld de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen. Maatregelen om kinderen te beschermen tegen het ongeoorloofd overbrengen of het niet doen terugkeren van kinderen beschouwt zij als een essentieel onderdeel van dit beleid.

               (2)

               De Unie heeft Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad (2) (de „verordening Brussel II bis”) vastgesteld, die als doel heeft kinderen te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren, procedures vast te stellen om hun onmiddellijke terugkeer naar de gewone verblijfplaats te verkrijgen en het omgangs- en gezagsrecht te waarborgen.

               (3)

               Verordening (EG) nr. 2201/2003 vormt een aanvulling op en versterking van het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen („het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980”), waarbij een internationaal systeem van verplichtingen en samenwerking tussen de verdragsluitende staten en tussen centrale autoriteiten wordt ingesteld om te zorgen voor de onmiddellijke terugkeer van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               (4)

               Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980.

               (5)

               De Unie moedigt derde landen aan toe te treden tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 en ondersteunt de correcte tenuitvoerlegging van het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980, onder andere door samen met de lidstaten deel te nemen aan de bijzondere commissies die regelmatig worden georganiseerd door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.

               (6)

               Een gemeenschappelijk wettelijk kader tussen de lidstaten van de Unie en derde staten kan worden beschouwd als de beste oplossing voor gevoelige zaken als internationale kinderontvoering.

               (7)

               Het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 bepaalt dat het van toepassing is tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

               (8)

               Het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 staat niet toe dat regionale organisaties voor economische integratie zoals de Unie partij bij het Verdrag worden. De Unie kan derhalve niet tot het Verdrag toetreden en ook geen verklaring van aanvaarding van de toetreding van een toetredende staat neerleggen.

               (9)

               Overeenkomstig advies 1/13 van het Hof van Justitie van de Europese Unie behoren verklaringen van aanvaarding in het kader van het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie.

               (10)

               Singapore heeft op 28 december 2010 zijn akte van toetreding tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 neergelegd. Het Verdrag is op 1 maart 2011 ten aanzien van Singapore in werking getreden.

               (11)

               Meerdere lidstaten hebben de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 reeds aanvaard. Een stand van zaken ten aanzien van Singapore heeft tot de conclusie geleid dat de lidstaten die de toetreding van Singapore nog niet hebben aanvaard, wel in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Singapore, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980, te aanvaarden.

               (12)

               De lidstaten die de toetreding van Singapore nog niet hebben aanvaard, zouden daarom gemachtigd moeten worden om in het belang van de Unie hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Singapore neer te leggen overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit. Het Koninkrijk België, de Tsjechische Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Malta, de Slowaakse Republiek en het Koninkrijk Zweden, die de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 reeds hebben aanvaard, moeten geen nieuwe verklaringen van aanvaarding neerleggen aangezien de bestaande verklaringen krachtens het internationaal publiekrecht van kracht blijven.

               (13)

               Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door Verordening (EG) nr. 2201/2003 en nemen deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (14)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor noch van toepassing in Denemarken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De lidstaten die dat nog niet hebben gedaan, worden gemachtigd om, in het belang van de Unie, de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen („het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980”) te aanvaarden.
   2.   Deze lidstaten leggen uiterlijk op 16 juni 2016, in het belang van de Unie, een verklaring van aanvaarding van toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 neer, die als volgt luidt:

         „[Volledige naam van de LIDSTAAT] verklaart de toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden, overeenkomstig Besluit (EU) 2015/1024 van de Raad.”.

   3.   Elke lidstaat stelt de Raad en de Commissie in kennis van de neerlegging van zijn verklaring van aanvaarding van de toetreding van Singapore en deelt aan de Commissie binnen twee maanden na de neerlegging de tekst van zijn verklaring mede.
   Artikel 2
   De lidstaten die hun verklaring van aanvaarding van toetreding van Singapore tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 hebben neergelegd vóór de datum waarop dit besluit is vastgesteld, leggen geen nieuwe verklaring af.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Dit besluit is gericht tot alle lidstaten, met uitzondering van het Koninkrijk België, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, Ierland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse Republiek, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Malta, de Slowaakse Republiek en het Koninkrijk Zweden.

      Gedaan te Luxemburg, 15 juni 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         Dz. RASNAČS

      (1)  Advies van 11 februari 2015 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1).


title: Besluit Atalanta/8/2009 van het Politiek en Veiligheidscomité van 4 december 2009 tot benoeming van de commandant van de strijdkrachten van de Europese Unie voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta)

text:
               12.12.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 327/40

      BESLUIT Atalanta/8/2009 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ

   van 4 december 2009
   tot benoeming van de commandant van de strijdkrachten van de Europese Unie voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta)
   (2009/946/GBVB)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 38,
   Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 2008/851/GBVB van de Raad van 10 november 2008 inzake de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (1) (Atalanta), en met name op artikel 6,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op grond van artikel 6 van Gemeenschappelijk Optreden 2008/851/GBVB heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) gemachtigd besluiten te nemen inzake de benoeming van de commandant van de EU-strijdkrachten.

               (2)

               Op 22 juli 2009 heeft het PVC Besluit Atalanta/6/2009 (2) aangenomen, waarbij Commodore Peter BINDT werd benoemd tot commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust.

               (3)

               De operationeel commandant van de Europese Unie heeft aanbevolen flottieljeadmiraal Giovanni GUMIERO te benoemen tot commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust.

               (4)

               Het Militair Comité van de Europese Unie heeft zijn steun voor deze aanbeveling uitgesproken.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 5 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Unie die gevolgen hebben op defensiegebied,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT AANGENOMEN:
   Artikel 1
   Flottieljeadmiraal Giovanni GUMIERO wordt hierbij benoemd tot commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op 13 december 2009.

      Gedaan te Brussel, 4 december 2009.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         O. SKOOG

      (1)  PB L 301 van 12.11.2008, blz. 33.

      (2)  PB L 192 van 24.7.2009, blz. 68.


Avis juridique important

|

32000D0683

2000/683/EG, EGKS, Euratom: Besluit van de Raad en de Commissie van 12 oktober 2000 betreffende de sluiting van het protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds

Publicatieblad Nr. L 283 van 09/11/2000 blz. 0027 - 0027

Besluit van de Raad en de Commissievan 12 oktober 2000betreffende de sluiting van het protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds(2000/683/EG, EGKS, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 44, lid 1, artikel 47, lid 2, laatste zin, artikel 55, artikel 57, lid 2, artikel 71, artikel 80, lid 2, artikel 93, artikel 94, artikel 133 en artikel 308, in samenhang met artikel 300, lid 2, tweede zin, en lid 3, tweede alinea,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 95,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 101, tweede alinea,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien de instemming van het Europees Parlement(1),Gezien de goedkeuring door de Raad overeenkomstig artikel 101 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,Na raadpleging van het raadgevend comité van de EGKS en met de instemming van de Raad,Overwegende hetgeen volgt:(1) De partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne(2), anderzijds, die sinds 1 maart 1998 van kracht is, draagt bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europese Gemeenschappen, daar zij een fundamenteel bestanddeel van de strategie van de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten ten aanzien van Oekraïne vormt.(2) Daar de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst vóór de uitbreiding van de Europese Unie met Oostenrijk, Finland en Zweden werd ondertekend, werd op 10 april 1997 een protocol ondertekend om de drie nieuwe lidstaten in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst op te nemen.(3) Tussen de partijen is overeenstemming bereikt over de voorlopige toepassing van dat protocol door de Europese Gemeenschappen, Oekraïne en alle lidstaten, met uitzondering van Oostenrijk, Zweden, Finland, Denemarken en Portugal.(4) Alle partijen die het protocol hadden ondertekend, hebben het inmiddels ook bekrachtigd,BESLUITEN:Artikel 1Het protocol bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds, wordt namens de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie goedgekeurd.De tekst van het protocol is bij dit besluit gevoegd.Artikel 2De voorzitter van de Raad verricht de in artikel 4 van het protocol bedoelde kennisgeving namens de Europese Gemeenschap. De voorzitter van de Commissie verricht de bedoelde kennisgeving namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.Gedaan te Brussel, 12 oktober 2000.Voor de RaadDe voorzitterH. VédrineVoor de CommissieDe voorzitterR. Prodi(1) PB C 286 van 22.9.1997, blz. 82.(2) PB L 49 van 19.2.1998, blz. 3.


Avis juridique important

|

E1995C0124

BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 124/95/COL van 6 december 1995 betreffende de zesde wijziging van de procedurele en materiële regels op het gebied van overheidssteun

Publicatieblad Nr. L 124 van 23/05/1996 blz. 0041 - 0052

BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA Nr. 124/95/COL van 6 december 1995 betreffende de zesde wijziging van de procedurele en materiële regels op het gebied van overheidssteun DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,heeft de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (1), welke op 19 januari 1994 zijn vastgesteld (2) en laatstelijk op 9 juni 1995 zijn gewijzigd (3), als volgt gewijzigd:1. De tekst van hoofdstuk 6 van de richtsnoeren voor overheidssteun wordt vervangen door de volgende tekst"6. NADERE REGELS BETREFFENDE STEUN DIE OM PROCEDUREREDENEN ONRECHTMATIG IS(1) Behoudens de hieronder besproken specifieke kenmerken verloopt de procedure met betrekking tot steun die om procedureredenen onrechtmatig is, volgens hetzelfde patroon als de procedure bij aanmeldingen.6.1. Begrip "steun die om procedureredenen onrechtmatig is"(1) Aangezien de term "niet-aangemelde steun" te eng zou zijn om alle steunmaatregelen te dekken die inbreuk maken op de laatste zin van artikel 1, lid 3, van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst, heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA besloten het begrip "steun die om procedureredenen onrechtmatig is" te gebruiken (verder "onrechtmatige steun" te noemen).Hieronder wordt verstaan:a) steun die zonder aanmelding wordt verleend;b) steun die wordt verleend door een onjuiste toepassing van een goedgekeurde steunregeling (steun die in de zin van artikel 1, lid 2, van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst wordt "misbruikt");c) steun die te laat wordt aangemeld, d.w.z. na "tot uitvoering te zijn gebracht", end) steun die vooraf is aangemeld maar "tot uitvoering wordt gebracht" vooraleer de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zich daarover heeft uitgesproken (1).6.2. Verzoek om informatie(1) Wanneer de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kennis krijgt van een geval van mogelijk onrechtmatige steun, verzoekt zij de betrokken EVA-Staat om haar normaliter binnen 20 werkdagen alle bijzonderheden betreffende de steun mede te delen. Dit is dezelfde termijn als die welke gebruikelijk is voor het verstrekken van nadere informatie in geval van aangemelde steunmaatregelen (zie punt 3.2.4.2). Zo nodig wordt een rappelbrief gezonden.(2) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is gerechtigd op te treden en op basis van de beschikbare informatie een beslissing te nemen (zie punt 5.4.3), zelfs zonder dat de betrokken EVA-Staat enig tegenargument heeft geformuleerd.6.2.1. Voorlopige maatregelen (bevel tot opschorting)(1) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kan de EVA-Staat bij voorlopige beschikking gelasten de uitkering van de steun in afwachting van de uitkomst van het onderzoek op te schorten (2). De procedure verloopt als volgt:(2) Zodra vaststaat dat op onrechtmatige wijze steun is verleend, moet de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de betrokken EVA-Staat in de gelegenheid stellen zijn opmerkingen te maken. Eerst daarna kan zij hem bij beschikking gelasten de uitkering van de steun in afwachting van de uitkomst van het onderzoek onmiddellijk op te schorten (3).(4) Geeft de EVA-Staat aan het bevel tot opschorting geen gevolg, dan kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, hangende het onderzoek ten principale, de zaak rechtstreeks aan het EVA-Hof voorleggen en het Hof verzoeken vast te stellen dat de uitkering van de steun een schending van de overeenkomst oplevert (5).6.2.2. Verloop van de procedure(1) In gevallen van onrechtmatige steun tracht de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA binnen twee maanden na ontvangst van alle gegevens een beslissing te nemen.(2) Indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA in gevallen van onrechtmatige steun tot de bevinding komt dat de steun verenigbaar is met de werking van de EER-Overeenkomst, moet zij op grond van een inhoudelijke afweging een positieve beslissing nemen.6.2.3. Bevel tot terugvordering(1) In een negatieve beschikking betreffende gevallen van onrechtmatige steun gelast de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de EVA-Staat die steun van de begunstigde terug te vorderen (6).(2) De terugvordering moet overeenkomstig het nationale recht geschieden. Ook de nationale bepalingen inzake rente bij laattijdige betaling aan de overheid zijn hierop van toepassing, en deze rente wordt normaliter berekend vanaf de dag waarop de onwettige steun is verleend. De ter zake dienende nationale wettelijke bepalingen moeten op zodanige wijze worden toegepast dat de terugvordering in de praktijk niet onmogelijk wordt gemaakt (7).(3) (8) De Toezichthoudende Autoriteit is van mening dat met het oog op het herstellen van de voorgaande situatie de commerciële rentetarieven een passende maatstaf zijn voor het onrechtmatige voordeel dat de ontvanger van de steun heeft genoten. De Autoriteit deelt de EVA-Staten derhalve mee dat zij bij eventuele beschikkingen tot terugvordering van onrechtmatig verleende steun het referentiepercentage zal toepassen dat gebruikt wordt bij de berekening van het netto-subsidie-equivalent van regionale steunmaatregelen (9) als basis voor het commerciële tarief.(1) Zie punt 3.3 voor de uitlegging van de term "tot uitvoering brengen".(2) HvJEG, 14. 2. 1990, zaak C-301/87, Frankrijk/Commissie, Jurispr. 1990, blz. I-307, overwegingen 19-20.(3) Ibid., blz. 356, overweging 19.(5) Ibid., blz. 357, overweging 23.(6) Voor het eerst bevestigd in HvJEG, 12. 7. 1973, zaak 70/72, Commissie/Duitsland, Jurispr. 1973, blz. 813, inzonderheid blz. 828 en 829, overwegingen 10-13; zie eveneens HvJEG, 21. 3. 1990, zaak C 142/87, België/Commissie, Jurispr. 1990, blz. I-959, inzonderheid blz. 10 20, overwegingen 65 en 66, en HvJEG, 24. 2. 1987, zaak 310/85, Deufil/Commissie, Jurispr. 1987, blz. 901, inzonderheid blz. 927, overweging 24.(7) Zie HvJEG, 21. 3. 1990, zaak C 142/87, België/Commissie, Jurispr. 1990, blz. I-959, inzonderheid blz. 1018-1020, overwegingen 58-63; zie eveneens HvJEG, 20. 9. 1990, zaak 5/89, Commissie/Duitsland, Jurispr. 1990, blz. I-3437, inzonderheid blz. 3456, overweging 12; HvJEG, 21. 2. 1990, zaak C 74/89, Commissie/België, Jurispr. 1990, blz. I-491, en HvJEG, 2. 2. 1989, zaak 94/87, Commissie/Duitsland, Jurispr. 1989, blz. 175, inzonderheid blz. 192, overweging 12.(8) Dit punt stemt overeen met het schrijven van de Commissie aan de Lid-Staten van 22 februari 1995 (SG(95) D/1983).(9) Zie punt 27.3, onder f), van deze richtsnoeren.".2. De tekst van hoofdstuk 18 van de richtsnoeren voor overheidssteun wordt vervangen door de volgende tekst:"18. WERKGELEGENHEIDSSTEUN (1)18.1. Inleiding(1) Het feit dat de werkloosheid op een te hoog peil blijft stagneren, vormt het voornaamste economische en sociale probleem waarvoor de meeste Europese landen zich gesteld zien. In de jaren tachtig kenden de EVA-Staten relatief lage werkloosheidspercentages in vergelijking met de rest van Europa (tussen ongeveer 1 en 3 % van de beroepsbevolking). De laatste recessie heeft echter een scherpe stijging van de werkloosheidspercentages in Noorwegen en IJsland teweeggebracht, tot het hoogste niveau in tientallen jaren: 6 % in Noorwegen in 1993 en 4,7 % in IJsland in 1994. Liechtenstein daarentegen kon het zeer lage werkloosheidspercentage handhaven.(2) De EVA-Staten kennen nu evenals een groot deel van Europa een periode van economisch herstel na de recessie van de laatste jaren, en de algehele werkgelegenheidssituatie is enigszins verbeterd, vooral in Noorwegen. De ongunstige werkgelegenheidssituatie in de afgelopen jaren werd evenwel gekenmerkt door een zeer aanzienlijke stijging van de jongerenwerkloosheid en de langdurige werkloosheid, alsmede door werkgelegenheidsproblemen voor oudere personen. Deze structurele werkloosheid is weliswaar minder ernstig dan in de meeste andere Europese landen, maar vormt een hardnekkig probleem dat weinig tekenen van verbetering vertoont.(3) In de meeste EVA-Staten en Lid-Staten van de Europese Gemeenschap kon worden vastgesteld, dat het vaak lang duurt eer werkloos geworden werknemers opnieuw aan de slag geraken, aangezien zij moeilijk een nieuwe betrekking kunnen vinden. Dit heeft ertoe geleid, dat er verhoudingsgewijs te veel langdurig werklozen in Europa zijn (meer dan 40 % van het totaal aantal werklozen), hetgeen in steeds meer gevallen maatschappelijke uitsluiting tot gevolg heeft.(4) Verwacht mag worden, dat het economisch herstel in de komende jaren tot een positieve ontwikkeling van de werkgelegenheid zal leiden. Toch zal dit niet voldoende zijn om de werkloosheid op een maatschappelijk aanvaardbaar niveau te brengen. Inmiddels is duidelijk dat de aanhoudend hoge werkloosheid in Europa structurele oorzaken heeft en dat een specifiek beleid gevoerd moet worden om het aanpassingsvermogen van de arbeidsmarkten te vergroten.(5) De Lid-Staten van de Europese Gemeenschap en de EVA-Staten hebben op vijf prioritaire gebieden een aantal aanbevelingen geformuleerd (2):- meer investeringen in onderwijs en opleiding;- meer externe en interne flexibiliteit om het werkscheppend vermogen van de economische groei te vergroten;- vermindering van de indirecte loonkosten, met name via verlaging van de directe loonbelasting;- verbetering van de doelmatigheid van het actieve arbeidsmarktbeleid, met name door heroriëntering van de overheidsuitgaven voor passieve inkomenssteun aan werklozen;- versterking van de maatregelen om kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt zoals langdurig werklozen, jongeren en oudere werklozen weer aan de slag te krijgen.(6) Om bedrijven ertoe aan te zetten, werknemers in dienst te nemen die tot de kansarme categorieën op de arbeidsmarkt behoren, zullen fiscale en financiële maatregelen steeds belangrijker worden. Dergelijke maatregelen kunnen natuurlijk door substitutie-effecten of doordat ze slechts als meevaller worden beschouwd aan efficiency inboeten, maar door steun voor langdurig werklozen die in dienst worden genomen of gerichte vrijstellingen van de sociale lasten kunnen de loonkosten voor de lage categorieën worden verminderd, zodat de relatief lagere arbeidsproduktiviteit wordt gecompenseerd.(7) Dergelijke maatregelen zijn tevens geschikt om bedrijven te stimuleren meer in de beroepsopleiding te investeren. De subsidie of lastenverlichting moet in dat geval de externe effecten weergeven die verbonden zijn aan de benutting van de nieuw verworven vaardigheden van de werknemer op de arbeidsmarkt.(8) Hoewel genoemde maatregelen uiteraard ten doel hebben de situatie van de werknemers op de arbeidsmarkt te verbeteren, is duidelijk dat ook het bedrijfsleven ervan profiteert, aangezien het als schakel in de uitvoering van de fiscale en financiële maatregelen zijn loonkosten kan verlagen. Daarom moeten maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de versterking van het werkgelegenheidsbeleid geen afbreuk doet aan het gelijktijdig streven van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om in het kader van de artikelen 61 en 62 van de EER-Overeenkomst kunstmatige concurrentiedistorsies tegen te gaan.(9) Met de onderhavige richtsnoeren wordt het volgende beoogd:- verduidelijking van de interpretatie van artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst ten aanzien van staatssteun ten behoeve van de werkgelegenheid teneinde meer inzicht te geven in steunbeschikkingen uit hoofde van artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst;- afstemming tussen de mededingingsvoorschriften en het beleid dat gevoerd wordt ter bestrijding van de werkloosheid;- definitie van de verschillende soorten steunmaatregelen en hun doelstellingen om aan te geven dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA staatssteunmaatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid in beginsel positief beoordeelt.18.2. Toepassing van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst(1) De onderhavige richtsnoeren hebben uitsluitend betrekking op maatregelen die onder het toepassingsgebied van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst vallen. Volgens dit artikel zijn "steunmaatregelen van de Staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst, voor zover zij het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloeden". Dergelijke steunmaatregelen moeten overeenkomstig artikel 1, lid 3, van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst van tevoren bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden aangemeld, tenzij zij binnen de grenzen van de "de minimis"-regel blijven. De aanmeldingsverplichting geldt zowel voor steunregelingen als voor "ad hoc"-werkgelegenheidssteun buiten de goedgekeurde regelingen om.(2) Een aantal maatregelen ter bevordering van de werkgelegenheid vallen niet onder artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst, omdat zij:- hetzij maatregelen ten gunste van personen zijn en geen ondernemingen of produkties begunstigen;- hetzij het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen niet beïnvloeden;- hetzij zogenaamde "algemene maatregelen" zijn.Hieronder vallen uiteraard maatregelen voor beroepskeuzevoorlichting, begeleiding en opleiding van werklozen (steun ten behoeve van personen zonder dat bepaalde ondernemingen of produkties worden begunstigd) en maatregelen ter verbetering van de algemene arbeidswetgeving of ter aanpassing van het onderwijsstelsel (algemene maatregelen).18.2.1. Individuele steun zonder begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties(1) Maatregelen in de vorm van individuele steun die niet tot begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties leiden, zijn geen staatssteunmaatregelen in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.(2) Steun aan natuurlijke personen die volgens objectieve criteria automatisch wordt verstrekt en niet leidt tot begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties wordt niet als staatssteun beschouwd, wanneer hiermee bijvoorbeeld beoogd wordt:- de persoonlijke positie van de werknemers op de arbeidsmarkt te verbeteren of hun intreding in het beroepsleven of de maatschappij mogelijk te maken, met name door middel van de beroepsopleiding of via het leerlingenstelsel;- de inkomsten van bepaalde werknemers aan te vullen;- stimulansen te geven voor de aanwerving van vrouwen in typische mannenberoepen of voor de aanwerving van personen uit etnische minderheden;- gunstige voorwaarden te scheppen voor de mobiliteit van de werknemers, de uitoefening van zelfstandige beroepsbezigheden of de aanwerving van bepaalde categorieën werknemers met tijdelijke sociale en/of beroepsongeschiktheid;- het in dienst nemen van personen met blijvende lichamelijke en geestelijke handicaps te stimuleren.18.2.2. Nadelige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de Lid-Staten(1) Steunmaatregelen vallen slechts onder artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst voorzover zij het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen nadelig beïnvloeden. Werkgelegenheidssteun ter bevordering van activiteiten die geen aanleiding geven tot handelsverkeer tussen de Lid-Staten (bijvoorbeeld lokale diensten, bepaalde plaatselijke werkgelegenheidsinitiatieven) vallen niet onder het verbod van artikel 61, lid 1. De Toezichthoudende Autoriteit is van mening dat hetzelfde geldt voor "de minimis"-steun (3), waartoe de meeste steunmaatregelen ten behoeve van het scheppen van een zelfstandige beroepsbezigheid behoren.18.2.3. Algemene maatregel of staatssteun(1) Het onderscheid tussen een algemene maatregel en staatssteun valt buiten het kader van de onderhavige richtsnoeren.(2) In dit verband moet erop worden gewezen dat sommige algemene maatregelen de concurrentievoorwaarden en het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen nadelig kunnen beïnvloeden als staatssteunmaatregelen, maar dat zij niet beantwoorden aan de definitie van staatssteun als gegeven in artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst. De distorsies van de mededinging die zij eventueel veroorzaken, kunnen dus niet worden opgeheven door controle op staatssteun uit hoofde van de artikelen 61, 62 en 63 van de EER-Overeenkomst.(3) Onder bevordering van de werkgelegenheid vallen ook maatregelen ten behoeve van beroepsopleiding/herscholing. In dit verband is het wellicht nuttig te vermelden dat steun ten behoeve van beroepsopleiding/herscholing in de meeste gevallen geen staatssteun in de zin van artikel 61 van de EER-Overeenkomst en artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst is en dat deze vorm van steun, indien zij onder de bepalingen van artikel 61, lid 1, valt, door de Toezichthoudende Autoriteit in het algemeen positief wordt beoordeeld.(4) Hetzelfde geldt voor maatregelen ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden.18.3. Staatssteun ter bevordering van de werkgelegenheid(1) Ten aanzien van het toepassingsgebied van de onderhavige richtsnoeren moet worden toegelicht dat het bij steun ter bevordering van de werkgelegenheid uitsluitend gaat om steun die niet in verband staat met een investering.(2) Zelfs wanneer investeringssteun berekend wordt op basis van het aantal te scheppen arbeidsplaatsen of wanneer zij voor een deel bestaat uit premies voor de schepping van arbeidsplaatsen, is deze vorm van steun als zodanig geen werkgelegenheidssteun, omdat zij niet rechtstreeks gericht is op schepping of handhaving van arbeidsplaatsen. In de strijd tegen de werkloosheid sorteert deze steun slechts indirect effect doordat produktie-investeringen worden verricht met het oog op herstructurering van een onderneming. Het aantal geschapen arbeidsplaatsen is in dit verband slechts een criterium voor de berekening van de te verstrekken investeringssteun. De steun zelf is gezien haar bestemming en haar duurzame effect op de industriële structuur te vergelijken met iedere andere vorm van investeringssteun en dus onderhevig aan de normale beoordelingscriteria hiervoor.18.3.1. Algemene opmerkingen(1) Wanneer de overheid bepaalde ondernemingen of bepaalde produkties werkgelegenheidssteun verstrekt, geeft zij een gedeeltelijke vrijstelling van de loonkosten, die deel uitmaken van de normale bedrijfsuitgaven, en verstrekt zij dus financiële voordelen waardoor deze ondernemingen hun concurrentiepositie kunnen verbeteren. Indien concurrentie mogelijk is tussen de betreffende produkten of diensten en die van ondernemingen uit andere Staten die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, kan dit de mededinging verstoren en het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloeden en is de steun in beginsel onverenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst. Binnen de interne markt kan steun toegekend om de loonkosten te verminderen namelijk aanleiding geven tot verstoringen van de mededinging binnen de EER, gewijzigde aanwending van middelen en mobiele investeringen, alsmede tot verschuiving van de werkloosheid van het ene land naar het andere en verplaatsing van bedrijven.(2) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is van mening dat bij het ontbreken van strenge controle en strikte beperkingen op macro-economisch niveau werkgelegenheidssteun nadelige effecten kan hebben, die de rechtstreekse gevolgen voor de werkgelegenheid teniet doen. Voor zover werkgelegenheidssteun gegeven wordt om bedrijven tegen de concurrentie binnen de EER te beschermen, kan het gevolg zijn dat de aanpassingen die noodzakelijk zijn om de concurrentiekracht van het Europese bedrijfsleven te verzekeren uitgesteld worden. Bij gebrek aan strenge controle zal deze steun zich concentreren in de meest welvarende regio's, hetgeen strijdig is met het streven naar economische en sociale cohesie. Bovendien moet worden voorkomen dat door verlenen van staatssteun een subsidiestroom op gang wordt gebracht die de steun inefficiënt maakt en tot verspilling van overheidsgeld leidt. Ongecontroleerde subsidies zullen het werkloosheidsprobleem slechts verplaatsen zonder op Europees niveau voor een oplossing te zorgen. Zij kunnen dan verstoringen van de mededinging veroorzaken die strijdig zijn met de werking van de EER-Overeenkomst.(3) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA heeft een positieve houding aangenomen ten aanzien van werkgelegenheidssteun, wanneer deze met name erop gericht was bedrijven ertoe aan te zetten nieuwe arbeidsplaatsen te scheppen of personen in dienst te nemen die bijzondere moeilijkheden hebben om tot de arbeidsmarkt toe te treden. Dit standpunt wordt enerzijds gerechtvaardigd doordat het bedrijf vanwege de geringere arbeidsproduktiviteit van de betreffende categorieën werknemers slechts een beperkt financieel voordeel heeft en anderzijds doordat ook de werknemers van de maatregel profiteren, omdat zij bij gebrek aan dergelijke stimulansen voor de werkgevers wellicht van de arbeidsmarkt uitgesloten zouden blijven. In de onderhavige mededeling wordt dit standpunt bevestigd.18.3.3. Staatssteun ten behoeve van de werkgelegenheid(1) Er moet onderscheid worden gemaakt tussen steun voor het behoud van de werkgelegenheid en steun voor de schepping van werkgelegenheid, omdat dit belangrijk is wanneer wordt gekeken naar de verenigbaarheid van de steun met de werking van de EER-Overeenkomst.(2) Steun voor het behoud van werkgelegenheid is steun die aan een bedrijf gegeven wordt om werknemers niet te ontslaan, waarbij de steun meestal berekend wordt aan de hand van het totaal aantal werknemers dat op het moment van de toekenning van de steun in dienst is.(3) Steun voor de schepping van werkgelegenheid wordt daarentegen verstrekt om een arbeidsplaats te creëren voor werknemers die nog geen arbeidsplaats hebben of hun arbeidsplaats verloren hebben. Deze steun is gebaseerd op het aantal geschapen arbeidsplaatsen. Hierbij wordt uitgegaan van de nettotoename van het aantal arbeidsplaatsen, dit wil zeggen de nieuwe arbeidsplaatsen ten opzichte van het bestaande personeelsbestand (gemiddelde over een bepaalde periode) van de betreffende onderneming. Vervanging van werknemers zonder uitbreiding van het personeelsbestand en dus zonder schepping van nieuwe arbeidsplaatsen wordt dus niet als schepping van werkgelegenheid beschouwd.(4) Een bijzondere vorm van werkschepping waarbij het totaal aantal arbeidsuren per bedrijf niet toeneemt, is verdeling van arbeid. Hierbij wordt de totale hoeveelheid werk verdeeld over een groter aantal arbeidsplaatsen met navenant verkorte arbeidsduur.18.4. Toepassing van de uitzonderingsbepalingen uit hoofde van artikel 61, leden 2 en 3, van de EER-Overeenkomst(1) Wanneer werkgelegenheidssteun onder het verbod van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst valt, moet worden onderzocht in hoeverre deze steun in aanmerking kan komen voor één van de uitzonderingen die zijn voorzien in de leden 2 en 3 van dit artikel. Hierbij moet onderscheid worden gemaakt tussen steun voor de schepping van werkgelegenheid en steun voor het behoud van werkgelegenheid.(2) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA staat in het algemeen gunstig tegenover steun voor de schepping van werkgelegenheid. Ondanks de risico's voor de mededinging binnen de EER versterkt deze steun namelijk het werkscheppend effect van de groei. Wanneer rekening wordt gehouden met de bijzondere voorschriften voor bepaalde industriesectoren en de steun per werknemer gerechtvaardigd is en geen buitensporig hoog aandeel van de produktiekosten van de onderneming vertegenwoordigt, mag worden aangenomen dat, indien het bedrijf deze inspanning doet, de hiervoor toegekende steun in het algemeen in aanmerking komt voor de vrijstelling van artikel 61, lid 3, onder c), aangezien de steun bestemd is om de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid te vergemakkelijken, mits het handelsverkeer daardoor niet zodanig wordt veranderd dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.(3) De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal deze vorm van werkgelegenheidssteun aan de volgende criteria toetsen:- De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA staat positief tegenover steun voor de schepping van nieuwe arbeidsplaatsen in het MKB (4) en in de gebieden die voor regionale steun in aanmerking komen (5). Hetzelfde geldt voor steun om de aanwerving te bevorderen van bepaalde categorieën werknemers die het bijzonder moeilijk hebben om tot de arbeidsmarkt toe te treden of opnieuw een arbeidsplaats te vinden. In dit laatste geval is het scheppen van nettowerkgelegenheid geen vereiste, mits de vacature ontstaan is door natuurlijk verloop en niet ten gevolge van een ontslag.- De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA staat eveneens positief tegenover steunmaatregelen die gericht zijn op verdeling van het werk, waarbij de totale hoeveelheid werk over een groter aantal arbeidsplaatsen met verkorte werktijd wordt gespreid en dus een groter aantal werknemers een deeltijdbetrekking kan vinden.- Deze positieve benadering van bovengenoemde steunmaatregelen neemt niet weg dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ook op de voorwaarden van de arbeidsovereenkomst zal letten. Zo zal met name worden geëist dat een arbeidsovereenkomst voor onbeperkte duur of voor een voldoende lange termijn wordt gesloten en dat de nieuw geschapen arbeidsplaats gedurende een bepaalde minimumperiode in stand wordt gehouden om de stabiliteit van de nieuwe werkgelegenheid te waarborgen. Tevens zal aandacht worden besteed aan andere voorwaarden die de duurzaamheid van de nieuw geschapen arbeidsplaats waarborgen, zoals de wijze van betaling van de steun.- De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zal ervoor zorgen dat het steunniveau niet hoger is dan noodzakelijk om de schepping van arbeidsplaatsen te stimuleren en hierbij rekening houden met eventuele moeilijkheden van het MKB en/of handicaps van bepaalde regio's. De steun moet een tijdelijk karakter hebben.- Indien bij het scheppen van arbeidsplaatsen waarvoor steun wordt toegekend de betrokken werknemers tevens in aanmerking komen voor scholing of bijscholing, zal dit een bijzonder positieve bijdrage leveren voor een gunstige beoordeling van de steun door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA.(4) Steun voor het behoud van de werkgelegenheid is verwant met produktiesteun en kan slechts in de volgende gevallen worden toegestaan:- Deze steun kan worden toegestaan, indien zij overeenkomstig het in artikel 61, lid 2, onder b), van de EER-Overeenkomst bepaalde dient tot herstel van de schade veroorzaakt door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen. Onder bepaalde omstandigheden kan steun tot behoud van de werkgelegenheid tevens worden toegestaan in regio's die in aanmerking komen voor de uitzondering van artikel 61, lid 3, onder a), van de EER-Overeenkomst betreffende de economische ontwikkeling in streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst (6).- Wanneer steun tot behoud van de werkgelegenheid voorzien is in het kader van de redding of het opstellen van een herstructurerings- of omschakelingsplan voor een in moeilijkheden geraakte onderneming, moet deze steun worden aangemeld en zal zij worden beoordeeld conform de desbetreffende kaderregeling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (7).Al deze overwegingen hebben uiteraard uitsluitend betrekking op steunmaatregelen tot behoud van de werkgelegenheid en het staat de EVA-Staten geheel vrij om de nodige stappen te ondernemen tot behoud van de werkgelegenheid door middel van algemene maatregelen zoals een algemene belastingverlaging of verlichting van de sociale lasten voor het bedrijfsleven.(5) Ook werkgelegenheidssteun die beperkt is tot één of enkele gevoelige sectoren welke met overcapaciteit kampen of in een crisis verkeren, is meestal van dien aard, dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA deze terughoudender moet behandelen dan steun voor het scheppen van werkgelegenheid die voor alle economische sectoren openstaat.(6) Sectorale steun bevoordeelt namelijk de betreffende sectoren, die een concurrentievoordeel krijgen ten opzichte van bedrijven uit andere EVA-Staten of Lid-Staten van de Europese Gemeenschap. Steun die leidt tot lagere loon- of produktiekosten voor een hele of verschillende produktiesectoren, stelt deze sectoren in staat, zowel op nationaal niveau als op het niveau van de export binnen en buiten het door de EER-Overeenkomst bestreken gebied, hun marktaandeel ten koste van hun concurrenten te vergroten met alle mogelijke negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid in genoemde sectoren in de andere EVA-Staten of Lid-Staten van de Europese Gemeenschap. Dit heeft tot gevolg dat de beschermende werking van de steun voor de betreffende sector of sectoren, met name wanneer deze in een crisis verkeren, en de negatieve gevolgen voor de werkgelegenheid in de concurrerende sectoren uit de andere EVA-Staten of Lid-Staten van de Europese Gemeenschap meestal groter zijn dan het gemeenschappelijk belang van actieve maatregelen ter bestrijding van de werkloosheid. Normaal gesproken kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA deze steun dus niet als verenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst beschouwen. Wanneer de steun verstrekt wordt in een regio met een ernstig gebrek aan werkgelegenheid, zal de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA hiermee niettemin rekening houden.(7) Werkgelegenheidssteun die leidt tot de schepping van nieuwe arbeidsplaatsen in opkomende marktsegmenten of subsectoren met goede werkgelegenheidsvooruitzichten kan daarentegen eerder door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden aanvaard.18.5. Conclusie(1) Wanneer de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA na een onderzoek van de door de EVA-Staten voorgenomen werkgelegenheidssteun constateert dat de modaliteiten en voorwaarden ervan overeenstemmen met die van deze richtsnoeren, kan zij deze steun als verenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst beschouwen uit hoofde van de in artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst toegestane uitzondering voor steun die de ontwikkeling van bepaalde activiteiten bevordert zonder de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt, zodanig te veranderen dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.(2) In de gevallen waarin de verlening van werkgelegenheidssteun betrekking heeft op bepaalde sectoren, bepaalde ondernemingen of bepaalde steunvormen waarvoor specifieke communautaire regelingen gelden, mag deze steun alleen als verenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst worden beschouwd als zij voldoet aan de in deze communautaire regelingen vastgestelde voorwaarden.(3) Er zal een verslag worden opgesteld over de toepassing van de onderhavige richtsnoeren. De richtsnoeren zullen, indien nodig, vijf jaar na inwerkingtreding kunnen worden herzien.(1) Dit hoofdstuk stemt overeen met de richtsnoeren betreffende werkgelegenheidssteun die door de Commissie op 19 juli 1995 zijn vastgesteld (PB nr. C 334 van 12. 12. 1995, blz. 4).(2) Zie de richtsnoeren en aanbevelingen met betrekking tot het Witboek inzake groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, die zijn aangenomen tijdens de Europese top in Essen in 1994, alsmede de gemeenschappelijke verklaring van de voorzitters van de gemeenschappelijke vergadering van ministers van Financiën en Economie van de Europese Unie en de EVA van 18 september 1995.(3) Zie hoofdstuk 12 van deze richtsnoeren: De toepassing en tenuitvoerlegging van de "de minimis"-regel.(4) Zie voor een definitie van kleine en middelgrote ondernemingen hoofdstuk 10 van deze richtsnoeren inzake steun ten behoeve van het midden- en kleinbedrijf.(5) Zie deel VI van deze richtsnoeren.(6) Zie deel VI, met name hoofdstuk 28, van deze richtsnoeren.(7) Zie hoofdstuk 15 van deze richtsnoeren.".3. De volgende tekst wordt in de richtsnoeren voor overheidssteun ingevoegd als hoofdstuk 30:"30. STEUN AAN DE LUCHTVAARTSECTORIn de herfst van 1994 heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen richtsnoeren vastgesteld voor de toepassing van de staatssteunregels van het EG-Verdrag en de EER-Overeenkomst in de luchtvaartsector (1).Bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zijn nog geen steunmaatregelen van de EVA-Staten ten behoeve van ondernemingen in de luchtvaartsector aangemeld. Bij de beoordeling van dergelijke steunmaatregelen in de toekomst zal de Autoriteit criteria toepassen die overeenstemmen met die welke zijn vervat in voornoemde richtsnoeren van de Commissie.(1) Toepassing van de artikelen 92 en 93 van het EG-Verdrag en van artikel 61 van de EER-Overeenkomst op Steunmaatregelen van de Staten in de luchtvaartsector (PB nr. C 350 van 10. 12. 1994).".4. De volgende tekst wordt in de richtsnoeren voor overheidssteun ingevoegd als hoofdstuk 31:"31. STEUN VOOR SCHEEPSBOUW IN DE VORM VAN ONTWIKKELINGSHULP AAN EEN ONTWIKKELINGSLAND (1)(1) In artikel 4, lid 7, van de in punt 1b van bijlage XV bij de EER-Overeenkomst bedoelde richtlijn inzake steun aan de scheepsbouw (2) staat dat steun voor scheepsbouw of verbouwing die in de vorm van ontwikkelingshulp aan een ontwikkelingsland wordt verleend niet is onderworpen aan het plafond dat door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 2, van de richtlijn.(2) Deze steun kan als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd als zij in overeenstemming is met de bepalingen die de OESO-werkgroep nr. 6 met het oog daarop heeft opgenomen in haar akkoord over de uitlegging van de artikelen 6, 7 en 8 van de OESO-raadsresolutie van 3 augustus 1981 (overeenkomst inzake exportkredieten voor schepen).(3) Ieder individueel project van dien aard moet vooraf bij de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden aangemeld. Aan de hand van de aanmelding gaat de Autoriteit na wat de specifieke ontwikkelingsaspecten van het steunproject zijn om te zien of het onder het toepassingsgebied van de overeenkomst valt.(4) Ten aanzien van het laatstgenoemde punt zorgt de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ervoor dat het steunproject in overeenstemming is met de criteria in het OESO-document C/WP6(84) 3 van 18 januari 1984 betreffende de interpretatie van artikel 6 van de overeenkomst inzake exportkredieten voor schepen (3).(5) Dienovereenkomstig moeten EVA-Staten die ontwikkelingssteun toekennen met de volgende criteria instemmen:1. De steun mag niet worden toegekend voor de bouw van schepen die onder een goedkope vlag zullen varen.2. Ingeval de steun niet kan worden ingedeeld als openbare-ontwikkelingssteun in het kader van de OESO moet de donor bevestigen dat hij deel uitmaakt van een overeenkomst tussen regeringen.3. De donor moet de verzekering geven dat de werkelijke eigenaar inwoner is van het begunstigde land en dat de begunstigde maatschappij niet een niet-operationele dochtermaatschappij van een buitenlandse vennootschap is.4. De begunstigde moet beloven het schip niet zonder voorafgaande goedkeuring van de regering te verkopen.Voorts moet de toegekende steun een subsidiepercentage omvatten van ten minste 25 % in overeenstemming met de berekeningsmethode van de OESO (zie OESO C/WP6(85) 62 van 21 oktober 1985).(6) Anderzijds verschaft de overeenkomst geen criteria die kunnen worden toegepast op de indeling van landen die voor ontwikkelingssteun in aanmerking komen. Rekening houdend met de praktijk van de Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA besloten de toekenning van ontwikkelingssteun aan de volgende landen uit hoofde van artikel 4, lid 7, van de richtlijn als verenigbaar met de werking van de EER-Overeenkomst te beschouwen:a) ACS-landen (4).b) Landen en gebieden overzee van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschap (5).c) Alle landen die niet in a) of b) zijn opgenomen zijn onder de OESO-ACS-lijst gerangschikt als minst ontwikkelde landen (LLDC), lage inkomenslanden (LIC) of lagere gemiddelde inkomenslanden (LMIC). Deze landen zijn:- Afghanistan (LLDC)- Bangladesh (LLDC)- Boetan (LLDC)- Bolivia (LIC)- Birma (LLDC)- China (LIC)- Cook Island (LMIC)- Costa Rica (LMIC)- Cuba (LMIC)- Dominicaanse Republiek (LMIC)- Ecuador (LMIC)- Egypte (LIC)- El Salvador (LMIC)- Guatemala (LMIC)- Haïti (LLDC)- Honduras (LIC)- India (LIC)- Indonesië (LIC)- Cambodja (LIC)- Noord-Korea (LMIC)- Laos (LLDC)- Libanon (LMIC)- Maldiven (LLDC)- Mongolië (LIC)- Marokko (LMIC)- Nepal (LLDC)- Nicaragua (LIC)- Pakistan (LIC)- Paraguay (LMIC)- Peru (LMIC)- Filippijnen (LMIC)- Sri Lanka (LIC)- Thailand (LMIC)- Tunesië (LMIC)- Turkije (LMIC)- Viëtnam (LIC)- Zuid-Jemen (LLDC)- Noord-Jemen (LLDC).(7) Landen die in de rangschikking van boven-gemiddelde inkomenslanden (UMIC) zijn opgenomen, zullen niet worden geacht in aanmerking te komen.(8) Teneinde de scheepsbouwbelangen van de EVA-Staten te beschermen zou de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de EVA-Staten evenwel toestaan ontwikkelingssteun te verstrekken aan landen die niet onder de bovengenoemde categorieën vallen, mits door hen kan worden aangetoond dat een derde land dat aan de OESO-overeenkomst deelneemt voornemens is ontwikkelingssteun voor een bepaald contract te geven. In dat geval kan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA het verenigbaar achten met de werking van de EER-Overeenkomst indien voor dit contract tot hetzelfde niveau steun wordt toegekend als het derde land dat aan de OESO-overeenkomst deelneemt, voornemens is te geven als percentage OESO-subsidie.(9) Teneinde de toepassing van artikel 4, lid 7, van de richtlijn te verscherpen en de naleving van de criteria onder (5) af te dwingen, wordt van de EVA-Staten verlangd dat zij in elke individuele aanmelding van ontwikkelingssteunprojecten overeenkomstig artikel 4, lid 7, van de richtlijn beloven dat deze criteria in acht genomen worden. Van de EVA-Staten wordt tevens verwacht dat zij de relevante details van het contract meedelen, zodat kan worden vastgesteld hoe de contractprijs zich verhoudt tot de marktprijs van vergelijkbare schepen.(10) De EVA-Staten wordt medegedeeld dat de Toezichthoudende Autoriteit er bij het criterium van de goedkope vlag van uitgaat dat de volgende landen een goedkope vlag hebben:- Antigua- Bahama's- Bermuda- Caymaneilanden- Cyprus- Gibraltar- Libanon- Liberia- Malta- Panama- Sint-Vincent- Vanuatu.(11) De bepalingen van dit hoofdstuk gelden tot het tijdstip waarop de in punt 1b van de in bijlage XV bij de EER-Overeenkomst bedoelde richtlijn verstrijkt.(1) Dit hoofdstuk stemt overeen met de brief van de Commissie aan de Lid-Staten SG(89) D/311 van 3 januari 1989.(2) Richtlijn 90/684/EEG van de Raad, zoals gewijzigd bij Richtlijnen 93/115/EG en 94/73/EG van de Raad. Deze richtlijn van de Raad, die aan de EER-Overeenkomst is aangepast bij Besluit nr. 21 van het Gemengd Comité van de EER van 5 april 1995, wordt hierna de richtlijn scheepsbouw genoemd.(3) Werkgroep nr. 6 van de Raad: Herziening van de definities en administratieve procedures met betrekking tot de overeenkomst inzake exportkredieten voor schepen.(4) Zie de beschikking van de Raad en de Commissie van 24 maart 1986 inzake het sluiten van de derde ACS-EEG-overeenkomst (PB nr. L 86 van 31. 3. 1986).(5) Zie Besluit 86/283/EEG van de Raad van 30 juni 1986 over de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (PB nr. L 175 van 1. 7. 1986, blz. 46).".5. De huidige hoofdstukken 30 en 31 van de richtsnoeren voor overheidssteun ("Gestandaardiseerde jaarlijkse verslagen" en "Andere specifieke bepalingen") worden hernummerd tot respectievelijk hoofdstuk 32 en hoofdstuk 33.Gedaan te Brussel, 6 december 1995.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAKnut ALMESTADVoorzitter(1) Hierna "richtsnoeren voor overheidssteun" genoemd.(2) PB nr. L 231 van 3. 9. 1994, blz. 1.(3) PB nr. L 175 van 27. 7. 1995, blz. 59.


title: 2011/729/GBVB: Besluit 2011/729/GBVB van de Raad van 10 november 2011 tot wijziging van Besluit 2011/137/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië

text:
               11.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 293/35

         BESLUIT 2011/729/GBVB VAN DE RAAD
   van 10 november 2011
   tot wijziging van Besluit 2011/137/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 28 februari 2011 Besluit 2011/137/GBVB betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Libië (1) vastgesteld ter uitvoering van Resolutie 1970 (2011) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (UNSCR 1970 (2011)).

               (2)

               De Raad heeft op 23 maart 2011, ter uitvoering van UNSCR 1973 (2011), Besluit 2011/178/GBVB (2) tot wijziging van Besluit 2011/137/GBVB vastgesteld.

               (3)

               De Raad heeft op 22 september 2011, ter uitvoering van UNSCR 2009 (2011), Besluit 2011/625/GBVB (3) tot wijziging van Besluit 2011/137/GBVB vastgesteld.

               (4)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 27 oktober 2011 UNSCR 2016 (2011) aangenomen, waarbij is besloten dat het bepaalde in de punten 6 tot en met 12 van UNSCR 1973 (2011) uiterlijk op 31 oktober 2011 moet worden beëindigd.

               (5)

               Besluit 2011/137/GBVB dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 3 bis van Besluit 2011/137/GBVB wordt geschrapt.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 10 november 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. DOWGIELEWICZ

      (1)  PB L 58 van 3.3.2011, blz. 53.

      (2)  PB L 78 van 24.3.2011, blz. 24.

      (3)  PB L 246 van 23.9.2011, blz. 30.


Avis juridique important

|

31995D0811(01)

Besluit van de Raad van 24 juli 1995 houdende benoeming van de Italiaanse, Oostenrijkse, Finse en Zweedse leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de verpleegkunde

Publicatieblad Nr. C 206 van 11/08/1995 blz. 0002 - 0003

BESLUIT VAN DE RAAD van 24 juli 1995 houdende benoeming van de Italiaanse, Oostenrijkse, Finse en Zweedse leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de verpleegkunde (95/C 206/02)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de Akte van Toetreding van 1994, inzonderheid op artikel 165, lid 1,Gelet op Besluit 77/454/EEG van de Raad van 27 juni 1977 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de verpleegkunde (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,Gezien de voordrachten die door de Italiaanse, de Oostenrijkse, de Finse en de Zweedse Regering bij de Raad zijn ingediend,Overwegende dat de Raad bij besluit van 25 juli 1994 (2) de leden en de plaatsvervangers van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de verpleegkunde heeft benoemd voor het tijdvak tot en met 24 juli 1997, met dien verstande dat de voordrachten van de Belgische en de Italiaanse Regering in een later stadium zouden worden ingediend;Overwegende dat de gewone en plaatsvervangende leden van Italië, Oostenrijk, Finland en Zweden moeten worden benoemd voor dat zelfde tijdvak,BESLUIT:Enig artikel Voor het tijdvak tot en met 24 juli 1997 worden tot lid en plaatsvervanger van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de verpleegkunde benoemd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>Gedaan te Brussel, 24 juli 1995.Voor de RaadDe VoorzitterP. SOLBES MIRA(1) PB nr. L 176 van 15. 7. 1977, blz. 11.(2) PB nr. C 221 van 9. 8. 1994, blz. 3.