title: Besluit (EU) 2016/1587 van het Europees Parlement van 28 april 2016 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (voormalige Gemeenschappelijke Onderneming Eniac en Gemeenschappelijke Onderneming Artemis) voor het begrotingsjaar 2014

text:
               14.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 246/402

         BESLUIT (EU) 2016/1587 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 28 april 2016
   over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (voormalige Gemeenschappelijke Onderneming Eniac en Gemeenschappelijke Onderneming Artemis) voor het begrotingsjaar 2014
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (voormalige Gemeenschappelijke Onderneming Eniac en Gemeenschappelijke Onderneming Artemis) voor het begrotingsjaar 2014,

               —

               gezien het verslag over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel betreffende de periode van 27 juni tot en met 31 december 2014, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2014 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2016 betreffende de aan de gemeenschappelijke onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2014 (05587/2016 – C8-0059/2016),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 209,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 72/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Eniac (4),

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 74/2008 van de Raad van 20 december 2007 betreffende de oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming Artemis voor de tenuitvoerlegging van een gezamenlijk technologie-initiatief inzake ingebedde computersystemen (5),

               —

               gezien Verordening (EU) nr. 561/2014 van de Raad van 6 mei 2014 betreffende de oprichting van de gemeenschappelijke onderneming Ecsel (6), en met name artikel 1, lid 2, en artikel 12,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (7),

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (8),

               —

               gezien artikel 94 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A8-0119/2016),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (voormalige Gemeenschappelijke Onderneming Eniac en Gemeenschappelijke Onderneming Artemis) voor het begrotingsjaar 2014;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Ecsel (voormalige Gemeenschappelijke Onderneming Eniac en Gemeenschappelijke Onderneming Artemis), de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 422 van 17.12.2015, blz. 80.

      (2)  PB C 422 van 17.12.2015, blz. 81.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 30 van 4.2.2008, blz. 21.

      (5)  PB L 30 van 4.2.2008, blz. 52.

      (6)  PB L 169 van 7.6.2014, blz. 152.

      (7)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (8)  PB L 38 van 7.2.2014, blz. 2.


title: 2014/244/GBVB: Besluit Atalanta/2/2014 van het Politiek en Veiligheidscomité van 29 april 2014 inzake de aanvaarding van de bijdrage van een derde staat aan de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, het voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta) en houdende wijziging van Besluit ATALANTA/3/2009

text:
               3.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 132/63

         BESLUIT ATALANTA/2/2014 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 29 april 2014
   inzake de aanvaarding van de bijdrage van een derde staat aan de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, het voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta) en houdende wijziging van Besluit ATALANTA/3/2009

      (2014/244/GBVB)

   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38, derde alinea,
   Gezien Gemeenschappelijk Optreden 2008/851/GBVB van de Raad van 10 november 2008 inzake de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, het voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (1), en met name artikel 10,
   Gezien Besluit ATALANTA/3/2009 van het Politiek en Veiligheidscomité van 21 april 2009 betreffende de instelling van het Comité van contribuanten voor de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, het voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta) (2009/369/GBVB) (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van Gemeenschappelijk Optreden 2008/851/GBVB, heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) gemachtigd om de noodzakelijke besluiten te nemen inzake de aanvaarding van de door derde staten voorgestelde bijdragen.

               (2)

               Op grond van een aanbeveling inzake een bijdrage van Nieuw-Zeeland, van de operationeel commandant van de EU van 11 maart 2014 en van het advies van het Militair Comité van de Europese Unie van 25 maart 2014, dient de bijdrage van Nieuw-Zeeland te worden aanvaard.

               (3)

               Besluit ATALANTA/3/2009 van het Politiek en Veiligheidscomité dient derhalve te worden gewijzigd teneinde de bijlage met de lijst van derde staten waarvan de bijdragen zijn aanvaard, te schrappen.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 5 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Unie die gevolgen hebben op defensiegebied,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De bijdrage van Nieuw-Zeeland aan de militaire operatie van de Europese Unie teneinde bij te dragen tot het ontmoedigen, het voorkomen en bestrijden van piraterij en gewapende overvallen voor de Somalische kust (Atalanta) wordt aanvaard en wordt als significant aangemerkt.
   2.   Nieuw-Zeeland wordt vrijgesteld van financiële bijdragen aan de begroting van Atalanta.
   Artikel 2
   Besluit ATALANTA/3/2009 van het Politiek en Veiligheidscomité wordt gewijzigd als volgt:

               1)

               In het tweede streepje van artikel 2, lid 1, worden de woorden „in de bijlage vermelde” geschrapt.

               2)

               De bijlage wordt geschrapt.

         Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 29 april 2014.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         W. STEVENS

      (1)  PB L 301 van 12.11.2008, blz. 33.

      (2)  PB L 112 van 6.5.2009, blz. 9.


title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 532/09/COL van 16 december 2009 houdende de zesenzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk over criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers

text:
               15.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 332/14

         BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   Nr. 532/09/COL
   van 16 december 2009
   houdende de zesenzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk over criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),
   GEZIEN de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2), en met name de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,
   GEZIEN de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (3), en met name artikel 24 en artikel 5, lid 2, onder b),
   WIJZEND op de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun, die op 19 januari 1994 door de Autoriteit zijn vastgesteld (4),
   Overwegende hetgeen volgt:
   De Autoriteit geeft, overeenkomstig artikel 24 van de Toezichtovereenkomst, uitvoering aan de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst.
   De Autoriteit maakt, overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder b), van de toezichtovereenkomst, mededelingen en richtsnoeren bekend over aangelegenheden waarop de EER-overeenkomst betrekking heeft, indien die overeenkomst of de toezichtovereenkomst daarin uitdrukkelijk voorziet of indien de Autoriteit zulks nodig acht.
   De Europese Commissie publiceerde op 11 augustus 2009 een mededeling over de criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers (5).
   Deze mededeling is tevens relevant voor de Europese Economische Ruimte.
   Een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun dient in de gehele Europese Economische Ruimte te worden gewaarborgd.
   De Autoriteit dient ingevolge punt II onder de titel „ALGEMEEN” aan het einde van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Europese Commissie, besluiten vast te stellen die met de besluiten van de Europese Commissie overeenstemmen.
   De Autoriteit raadpleegde in dat verband de Europese Commissie bij schrijven van 27 november 2009 (Event nr. 538332) en de EVA-staten bij schrijven van 16 oktober 2009 (Event nrs. 533819, 533835 en 533836),
   HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De richtsnoeren staatssteun worden gewijzigd door de invoeging van een nieuw hoofdstuk over criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers. Het nieuwe hoofdstuk is in de bijlage bij dit besluit opgenomen.
   Artikel 2
   Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

      Gedaan te Brussel, 16 december 2009.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Per SANDERUD

            De voorzitter

         Kristján Andri STEFÁNSSON

            Lid van het College

      (1)  Hierna „de Autoriteit” genoemd.

      (2)  Hierna „de EER-overeenkomst” genoemd.

      (3)  Hierna „de Toezichtovereenkomst” genoemd.

      (4)  Richtsnoeren voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van Protocol nr. 3 bij de toezichtovereenkomst, aangenomen en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 januari 1994, bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, blz. 1, en in het EER-supplement nr. 32 van 3.9.1994, blz. 1. Hierna „de richtsnoeren staatssteun” genoemd. Een geactualiseerde versie van de richtsnoeren staatssteun is beschikbaar op de website van de Autoriteit onder: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

      (5)  PB C 188 van 11.8.2009, blz. 6.

      BIJLAGE

         CRITERIA VOOR DE BEOORDELING VAN DE VERENIGBAARHEID VAN INDIVIDUEEL AAN TE MELDEN STAATSSTEUN VOOR DE INDIENSTNEMING VAN KWETSBARE EN GEHANDICAPTE WERKNEMERS
          (1)

      1.   Inleiding

                  1.

                  De bevordering van de werkgelegenheid en een sociaal beleid vormen een van de doelstellingen van de EER-overeenkomst en de EVA-staten (2). Werkloosheid, en in het bijzonder structurele werkloosheid in bepaalde categorieën werknemers, blijft een probleem in sommige delen van de EVA-staten. Staatssteun in de vorm van subsidies voor loonkosten, waarbij onder loonkosten moet worden verstaan het totale bedrag dat daadwerkelijk door de begunstigde van de steun ten aanzien van de betrokken indienstneming moet worden betaald, en dat omvat: a) het brutoloon, vóór belastingen, b) de verplichte bijdragen, zoals socialezekerheidsbijdragen, en c) de kosten voor kinder- en ouderenzorg („loonsubsidies”), kan voor ondernemingen een aanvullende stimulans betekenen om meer kwetsbare en gehandicapte werknemers in dienst te nemen. Deze steun heeft dus als doel het aanmoedigen van de indienstneming van de betrokken categorieën werknemers.

                  2.

                  Dit hoofdstuk geeft richtsnoeren betreffende de criteria die de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (hierna „de Autoriteit” genoemd) zal toepassen bij de beoordeling van staatssteun in de vorm van loonsubsidies die individueel moet worden aangemeld overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder h) en i), van het in punt 1j van bijlage XV bij de EER-overeenkomst genoemde besluit (Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard („de algemene groepsvrijstellingsverordening”)) (3), zoals die is aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol nr. 1 bij die overeenkomst (4) (hierna „de algemene groepsvrijstellingsverordening” genoemd). Deze richtsnoeren moeten de redenering van de Autoriteit transparanter maken en voor voorspelbaarheid en rechtszekerheid zorgen.

                  3.

                  Deze richtsnoeren gelden voor staatssteun in de vorm van loonsubsidies voor kwetsbare werknemers, uiterst kwetsbare werknemers en gehandicapte werknemers zoals bedoeld in artikel 2, punten 18, 19 en 20, van de algemene groepsvrijstellingsverordening. Deze richtsnoeren gelden voor alle individuele maatregelen, ongeacht of zij ad hoc of krachtens een steunregeling worden verleend, waarvan het subsidie-equivalent hoger is dan 5 miljoen EUR per onderneming per jaar voor de indienstneming van kwetsbare en uiterst kwetsbare werknemers (hierna tezamen „kwetsbare werknemers” genoemd) en hoger is dan 10 miljoen EUR per onderneming per jaar voor de indienstneming van gehandicapte werknemers (5).

                  4.

                  De in deze richtsnoeren uiteengezette criteria zullen niet automatisch worden toegepast. Het beoordelingsniveau van de Autoriteit en de soort informatie die zij kan opvragen zullen in verhouding staan tot de mate waarin de concurrentie wordt verstoord. De omvang van het onderzoek zal afhangen van de aard van de zaak.

            2.   Positieve effecten van de steun

      2.1.   Doelstelling van gemeenschappelijk belang

                  5.

                  Bepaalde werknemerscategorieën hebben het zeer moeilijk om werk te vinden omdat de werkgevers hen als minder productief beschouwen of vooroordelen hebben ten opzichte van hen. Deze vermeende of werkelijk lagere productiviteit kan het gevolg zijn van een gebrek aan recente werkervaring (bijvoorbeeld bij jonge werknemers of langdurig werklozen) of van een permanente handicap. Door hun vermeende of werkelijk lagere productiviteit worden deze werknemers waarschijnlijk van de arbeidsmarkt uitgesloten, tenzij de werkgevers compensatie voor hun indienstneming wordt geboden.

                  6.

                  Uit sociaal oogpunt is het wenselijk dat alle werknemerscategorieën geïntegreerd worden op de arbeidsmarkt. Dit betekent dat een deel van het nationale inkomen mag worden herverdeeld over de categorieën werknemers waarop de maatregelen betrekking hebben. Staatssteun kan kwetsbare en gehandicapte werknemers helpen toe te treden tot de arbeidsmarkt of daar te blijven, door de extra kosten als gevolg van hun vermeende of werkelijk lagere productiviteit te dekken.

                  7.

                  De EVA-staten dienen aan te tonen dat de steun erop gericht is de doelstelling van gemeenschappelijk belang te bereiken. De Autoriteit zal bij haar onderzoek onder meer de volgende elementen in aanmerking nemen:

                              a)

                              het aantal en de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft;

                              b)

                              het werkgelegenheidspercentage van de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft op nationaal en/of regionaal niveau en in de betrokken onderneming of ondernemingen;

                              c)

                              het werkloosheidspercentage voor de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft op nationaal en/of regionaal niveau;

                              d)

                              de bijzonder gemarginaliseerde subgroepen binnen de bredere categorie gehandicapte en kwetsbare werknemers.

            2.2.   Staatssteun als een passend beleidsinstrument

                  8.

                  Staatssteun in de vorm van loonsubsidies is niet het enige beleidsinstrument waarover de EVA-staten beschikken om de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers te stimuleren. De EVA-staten kunnen ook een beroep doen op algemene maatregelen, zoals een vermindering van de belasting op de arbeidskosten en sociale kosten, de bevordering van investeringen in onderwijs en opleiding, maatregelen voor het verstrekken van hulp en advies, bijstand en opleiding voor werklozen en een verbetering van het arbeidsrecht.

                  9.

                  Als de EVA-staat andere beleidsopties heeft overwogen en de voordelen van een selectief instrument als staatssteun voor een specifieke onderneming zijn aangetoond, worden de betrokken maatregelen beschouwd als een passend instrument. De Autoriteit zal in het bijzonder rekening houden met de eventuele effectbeoordelingen door de EVA-staat verricht voor de voorgestelde maatregel.

            2.3.   Stimulerend effect en noodzaak van de steun

                  10.

                  Staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers moet ertoe leiden dat de begunstigde van de steun zijn gedrag zodanig wijzigt dat zich een nettotoename voordoet van het aantal kwetsbare of gehandicapte werknemers in de betrokken onderneming. Nieuw in dienst genomen kwetsbare of gehandicapte werknemers mogen alleen nieuwe vacatures vervullen of vacatures die ontstaan zijn ten gevolge van ontslag op initiatief van de werknemer, handicap, ouderdomspensionering, vermindering van de werktijd op initiatief van de werknemer of gewettigd ontslag om dringende redenen. Arbeidsplaatsen die vrijkomen als gevolg van afvloeiing mogen niet worden ingenomen door gesubsidieerde kwetsbare of gehandicapte werknemers. Staatssteun kan derhalve niet worden gebruikt ter vervanging van gesubsidieerde werknemers voor wie de onderneming niet langer subsidies ontvangt en die daarom zijn ontslagen.

                  11.

                  De EVA-staten moeten tegenover de Autoriteit het stimulerende effect en de noodzaak van de steun bewijzen. Ten eerste moet de begunstigde bij de betrokken EVA-staat een steunaanvraag hebben ingediend alvorens de categorieën werknemers waarop de maatregelen betrekking hebben in dienst werden genomen. Ten tweede dient de EVA-staat aan te tonen dat de loonsubsidie wordt betaald voor een kwetsbare of gehandicapte werknemer in een onderneming waar hij zonder de steun niet zou zijn in dienst genomen.

                  12.

                  De Autoriteit zal bij haar onderzoek onder meer de volgende elementen in aanmerking nemen:

                              a)

                              de interne documenten van de begunstigde van de steun inzake de arbeidskosten in verband met de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft voor twee scenario’s: met steun en zonder steun;

                              b)

                              de bestaande of eerder verleende loonsubsidies in de betrokken onderneming: de categorieën en het aantal werknemers waarvoor subsidies zijn verleend;

                              c)

                              de jaaromzet behaald door de categorieën werknemers op wie de maatregelen betrekking hebben.

            2.4.   Evenredigheid van de steun

                  13.

                  De EVA-staat moet aantonen dat de steun noodzakelijk is en dat het bedrag beperkt is tot het minimum om de steundoelstelling te bereiken.
                  EVA-staten moeten het bewijs leveren dat het steunbedrag niet hoger is dan de netto extra kosten voor de indienstneming van de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft, vergeleken met de kosten van de indienstneming van werknemers die niet kwetsbaar of gehandicapt zijn (6).
                  In ieder geval mogen de steunintensiteiten nooit hoger zijn dan die welke zijn vastgesteld in de artikelen 40 (7) en 41 (8) van de algemene groepsvrijstellingsverordening. De in aanmerking komende kosten waarop de steunintensiteiten moeten worden toegepast, moeten worden berekend overeenkomstig de artikelen 40 (9) en 41 (10) van de algemene groepsvrijstellingsverordening.

            3.   Negatieve effecten van de steun

                  14.

                  Indien de steun evenredig is aan de te bereiken steundoelstelling, zijn de negatieve effecten van de steun waarschijnlijk beperkt en is een onderzoek van de negatieve effecten niet nodig. In bepaalde gevallen kan de steun echter, zelfs indien noodzakelijk en evenredig voor een specifieke onderneming om de werkgelegenheid van de categorieën werknemers waarop de maatregel betrekking heeft te verhogen, leiden tot een gedragswijziging van de begunstigde, waardoor de mededinging aanzienlijk wordt vervalst. In die gevallen zal de Autoriteit de vervalsing van de mededinging onderzoeken. De mate van de door de steun veroorzaakte mededingingsvervalsing kan variëren afhankelijk van de kenmerken van de steun en de getroffen markten (11).

                  15.

                  De kenmerken van de steun die van invloed kunnen zijn op de waarschijnlijkheid en de mate van de mededingingvervalsing zijn:

                              a)

                              de selectiviteit;

                              b)

                              de omvang van de steun;

                              c)

                              de herhaling en de duur van de steunverlening;

                              d)

                              de gevolgen van de steun voor de kosten van de onderneming.

                  16.

                  Zo zal bijvoorbeeld een steunregeling die bedoeld is om ondernemingen in het algemeen in een EVA-staat aan te moedigen meer kwetsbare of gehandicapte werknemers in dienst te nemen, waarschijnlijk een ander effect op de markt hebben dan een groot steunbedrag dat ad hoc wordt verleend aan één enkele onderneming om deze in staat te stellen meer personen uit een bepaalde werknemerscategorie in dienst te hebben. Deze laatste steun zal de mededinging waarschijnlijk in grotere mate vervalsen, omdat de concurrenten van de begunstigde hierdoor minder in staat zijn te concurreren. De vervalsing zal zelfs nog groter zijn wanneer in de begunstigde onderneming de arbeidskosten een hoog percentage van de totale kosten vertegenwoordigen.

                  17.

                  De Autoriteit zal bij de beoordeling van de marktkenmerken, die een veel nauwkeuriger beeld kunnen geven van de waarschijnlijke gevolgen van de steunverlening, onder meer de volgende factoren in aanmerking nemen:

                              a)

                              de marktstructuur;

                              b)

                              de kenmerken van de sector of de bedrijfstak;

                              c)

                              de situatie op de nationale of regionale arbeidsmarkt.

                  18.

                  De marktstructuur zal worden beoordeeld op grond van de marktconcentratie, de grootte van de ondernemingen (12), het belang van productdifferentiatie (13) en de toegangs- en uittredingsbelemmeringen. De marktaandelen en de mate van concentratie zullen worden berekend zodra de relevante markt is bepaald. In het algemeen geldt dat hoe minder ondernemingen er zijn, hoe groter hun marktaandeel is en hoe minder concurrentie kan worden verwacht (14). Indien het om een geconcentreerde markt gaat met hoge toegangsbelemmeringen (15) waarop de steunontvanger een belangrijke marktdeelnemer is, dan is het waarschijnlijker dat de concurrenten hun gedrag in antwoord op de steun zullen moeten wijzigen, bijvoorbeeld door uitstel of afstel van het op de markt brengen van een nieuw product of een nieuwe technologie, of door de markt helemaal te verlaten.

                  19.

                  De Autoriteit zal ook de kenmerken van de sector in beschouwing nemen, zoals het bestaan van overcapaciteit, en nagaan of het om groeiende (16), rijpe of afnemende sectormarkten gaat. Wanneer er bijvoorbeeld in de sector overcapaciteit of een rijpe markt is, kan de steunverlening leiden tot inefficiëntie of een verschuiving van de productie ten nadele van de ondernemingen die geen gesubsidieerde werknemers in dienst hebben.

                  20.

                  Ten slotte zal de maatregel worden geplaatst in de context van de situatie op de arbeidsmarkt, dus de werkloosheids- en werkgelegenheidspercentages, loonniveaus en arbeidsrecht.

                  21.

                  Loonsubsidies kunnen in bepaalde gevallen tot de in de punten 22 tot en met 27 besproken mededingingvervalsingen leiden.

         Substitutie- en verplaatsingseffect

                  22.

                  Het substitutie-effect betekent dat de arbeidsplaatsen die bestemd zijn voor een bepaalde werknemerscategorie, eenvoudigweg arbeidsplaatsen voor andere categorieën vervangen. Een loonsubsidie die gericht is op een specifieke subgroep van werknemers deelt de werknemers op in gesubsidieerde werknemers en niet-gesubsidieerde werknemers en kan ondernemingen ertoe brengen niet-gesubsidieerde werknemers te vervangen door gesubsidieerde werknemers. Dit komt doordat de betrokken loonkosten voor gesubsidieerde en ongesubsidieerde werknemers gewijzigd worden (17).

                  23.

                  Daar ondernemingen die gesubsidieerde werknemers in dienst hebben op dezelfde markten voor goederen of diensten concurreren als ondernemingen die geen gesubsidieerde werknemers in dienst hebben, kunnen loonsubsidies leiden tot de vermindering van arbeidsplaatsen elders in de economie. Deze situatie kan zich voordoen wanneer een onderneming die gesubsidieerde werknemers in dienst heeft haar productie verhoogt ten nadele van ondernemingen die geen gesubsidieerde werknemers in dienst hebben, waardoor de steun uiteindelijk de niet-gesubsidieerde werkgelegenheid verdringt.

         Markttoetreding en -uittreding

                  24.

                  De arbeidskosten maken deel uit van de normale exploitatiekosten van een onderneming. Het is daarom bijzonder belangrijk dat de steun een gunstige invloed heeft op de werkgelegenheid en niet alleen de ondernemingen in staat stelt kosten te verminderen die zij anders zouden moeten dragen. Loonsubsidies verminderen bijvoorbeeld de lopende productiekosten en zouden aldus de toetreding tot de markt interessanter maken en zouden ondernemingen met slechte commerciële vooruitzichten in staat stellen tot een markt toe te treden of nieuwe producten in de handel te brengen, ten nadele van efficiëntere concurrenten.

                  25.

                  De beschikbaarheid van staatssteun kan ook invloed hebben op de beslissing van een onderneming om een markt waarop zij reeds aanwezig is, te verlaten. Loonsubsidies kunnen de omvang van de verliezen doen verminderen en een onderneming in staat stellen langer op de markt te blijven, hetgeen kan betekenen dat andere, efficiëntere ondernemingen die geen steun ontvangen dan gedwongen worden de markt te verlaten.

         Investeringsprikkels

                  26.

                  Op de markten waar loonsubsidies worden verleend, wordt de concurrentie ontmoedigd en zullen ondernemingen mogelijkerwijs hun investeringen terugbrengen en minder ondernemen om de efficiëntie te verhogen en meer te innoveren. De begunstigde van de steun kan de introductie van nieuwe, minder arbeidsintensieve technologieën uitstellen als gevolg van een wijziging in de betrokken kosten voor arbeidsintensieve en technologie-intensieve productiemethoden. De producenten van concurrerende of complementaire producten kunnen ook hun investeringen verminderen of uitstellen. Als gevolg daarvan zal het totale investeringsniveau in de betrokken sector dalen.

         Gevolgen voor de handelsstromen

                  27.

                  Loonsubsidies in een bepaald gebied kunnen ertoe leiden dat de productievoorwaarden in bepaalde gebieden gunstiger worden dan in andere. Dit kan leiden tot de verplaatsing van de handelsstromen ten gunste van de gebieden waar deze steun wordt verleend.

            4.   Afweging en beslissing

                  28.

                  Als laatste stap bij het onderzoek wordt beoordeeld in welke mate de positieve effecten van de steun zwaarder wegen dan de negatieve effecten ervan. Dit zal voor alle individuele steunmaatregelen per geval gebeuren. Om de positieve en de negatieve effecten af te wegen, zal de Autoriteit deze beoordelen en een globale afweging maken van de gevolgen voor de producenten en de consumenten op elk van de betrokken markten. De Autoriteit zal voor de beoordeling kwalitatieve gegevens gebruiken, tenzij kwantitatieve gegevens gemakkelijk beschikbaar zijn.

                  29.

                  De Autoriteit zal waarschijnlijk een gunstiger standpunt innemen en daarom een hogere mate van mededingingvervalsing aanvaarden wanneer de steun noodzakelijk is, zorgvuldig is toegespitst op het bereiken van het doel van de steun en beperkt is tot de netto extra kosten om de lagere productiviteit te compenseren van de categorieën werknemers waarop de betrokken steunmaatregel betrekking heeft.

         (1)  Dit hoofdstuk is gebaseerd op de mededeling van de Commissie „Criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun voor de indienstneming van kwetsbare en gehandicapte werknemers”, PB C 188 van 11.8.2009, blz. 6.

         (2)  Artikel 66 e.v. van de EER-overeenkomst en artikel 5 van Protocol nr. 31 betreffende het sociale beleid bij de EER-overeenkomst.

         (3)  PB L 214 van 9.8.2008, blz. 3.

         (4)  Besluit nr. 120/2008 van het Gemengd Comité van de EER van 7 november 2008 (PB L 339 van 18.12.2008, blz. 111, en EER-supplement nr. 79 van 18.12.2008, blz. 20), in werking getreden per 8.11.2008.

         (5)  Individuele maatregelen ter compensatie van de bijkomende kosten voor de indienstneming van gehandicapte werknemers en de extra kosten van sociale ondernemingen waarvan het subsidie-equivalent hoger is dan 10 miljoen EUR per onderneming per jaar zullen wegens hun specifieke aard beoordeeld worden op basis van artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-overeenkomst. Ten aanzien van ad-hocsteun van minder dan 5 miljoen EUR voor de indienstneming van kwetsbare werknemers en ad-hocsteun voor grote ondernemingen van minder dan 10 miljoen EUR voor de indienstneming van gehandicapte werknemers zal de Autoriteit de in deze richtsnoeren uiteengezette beginselen overeenkomstig toepassen, zij het op minder gedetailleerde wijze.

         (6)  De netto extra kosten houden rekening met de kosten voor de indienstneming van de doelgroepen, namelijk kwetsbare of gehandicapte werknemers (bijvoorbeeld wegens hun lagere productiviteit) en de voordelen die voor de steunontvanger ontstaan uit deze indienstneming (bijvoorbeeld een verbetering van het imago van de onderneming).

         (7)  De steunintensiteit voor kwetsbare werknemers mag niet meer bedragen dan 50 % van de in aanmerking komende kosten.

         (8)  De steunintensiteit voor gehandicapte werknemers mag niet meer bedragen dan 75 % van de in aanmerking komende kosten.

         (9)  Voor de indienstneming van kwetsbare werknemers zijn de in aanmerking komende kosten de loonkosten gedurende een maximumperiode van twaalf maanden vanaf de indienstneming. Wanneer de betrokken werknemer echter een uiterst kwetsbare werknemer is, zijn de in aanmerking komende kosten de loonkosten gedurende een maximumperiode van 24 maanden vanaf de indienstneming.

         (10)  Voor de indienstneming van gehandicapte werknemers zijn de in aanmerking komende kosten de loonkosten gedurende de gehele periode waarin de gehandicapte werknemer in dienst is.

         (11)  De steun kan meerdere markten beïnvloeden, omdat het effect van de steun niet alleen beperkt is tot de markten waarop de begunstigde actief is, maar zich ook kan uitstrekken naar andere markten, bijvoorbeeld de inputmarkten.

         (12)  De grootte van de onderneming kan worden uitgedrukt in marktaandelen en in omzet en/of arbeidsplaatsen.

         (13)  Hoe lager de mate van productdifferentiatie, hoe groter het effect van de steun zal zijn op de winsten van de concurrenten.

         (14)  Sommige markten zijn echter concurrerend, ondanks dat er slechts weinig ondernemingen aanwezig zijn.

         (15)  Steunverlening helpt echter soms om toegangsbelemmeringen weg te nemen en nieuwe ondernemingen de mogelijkheid te geven tot de markt toe te treden.

         (16)  Op groeiende markten zal het effect van de steun op de concurrenten gewoonlijk minder uitgesproken zijn.

         (17)  Een dergelijk substitutie-effect hangt af van de elasticiteit van de vraag naar zowel gesubsidieerde als niet-gesubsidieerde werknemers.


title: Besluit (EU) 2016/2131 van de Raad van 17 oktober 2016 betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, over de goedkeuring van de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon, met inbegrip van het pact daarbij

text:
               6.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 331/6

         BESLUIT (EU) 2016/2131 VAN DE RAAD
   van 17 oktober 2016
   betreffende het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, over de goedkeuring van de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon, met inbegrip van het pact daarbij
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds (1) (de „overeenkomst”), is op 17 juni 2002 ondertekend en op 1 april 2006 in werking getreden.

               (2)

               De Raad heeft in zijn conclusies van 14 december 2015 aangegeven tevreden te zijn met de gezamenlijke mededeling van de hoge vertegenwoordiger en de Europese Commissie van 18 november 2015 over de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid, en heeft daarbij onder meer het voornemen bevestigd de samenwerking met partners in 2016 naar een volgend niveau te brengen en daarbij in voorkomend geval nieuwe partnerschapsprioriteiten vast te stellen die zijn toegespitst op onderling overeengekomen prioriteiten en belangen.

               (3)

               De gedeelde doelstelling van de Unie en Libanon om tot een gemeenschappelijke ruimte van vrede, welvaart en stabiliteit te komen, vereist dat zij samenwerken, met name in een geest van gedeeld zeggenschap en differentiatie, en rekening houden met de belangrijke rol die Libanon speelt in de regio.

               (4)

               De Unie en Libanon pakken de meest dringende uitdagingen aan en blijven daarnaast werk maken van de belangrijkste doelstellingen van hun duurzaam partnerschap en bevorderen de stabiliteit van het land en de regio en de duurzame economische groei via sterke staatsinstellingen en de heropleving van de Libanese economie.

               (5)

               Het standpunt van de Unie in de bij de overeenkomst ingestelde Associatieraad moet derhalve worden gebaseerd op het hieraan gehechte ontwerpbesluit,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in de Associatieraad die is ingesteld bij de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, over de goedkeuring van de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon, met inbegrip van het pact daarbij, wordt gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van de Associatieraad EU-Libanon.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 17 oktober 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         F. MOGHERINI

      (1)  Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds (PB L 143 van 30.5.2006, blz. 2).

      ONTWERP
      BESLUIT Nr. 1/2016 VAN DE ASSOCIATIERAAD EU-LIBANON
      van …
      waarbij overeenstemming wordt bereikt over de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon
      DE ASSOCIATIERAAD EU-LIBANON,
      Gezien de Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  De Europees-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds (de „overeenkomst”), is op 17 juni 2002 ondertekend en op 1 april 2006 in werking getreden.

                  (2)

                  Artikel 76 van de overeenkomst geeft de Associatieraad de bevoegdheid besluiten vast te stellen om de doelstellingen van de overeenkomst in de daarin voorziene gevallen te verwezenlijken en passende aanbevelingen te doen.

                  (3)

                  Overeenkomstig artikel 86 van de overeenkomst dienen de partijen alle algemene en bijzondere maatregelen te treffen die vereist zijn om aan hun verplichtingen krachtens de overeenkomst te voldoen en dienen zij erop toe te zien dat de in de overeenkomst vastgelegde doelstellingen worden bereikt.

                  (4)

                  Het tweede actieplan EU-Libanon, dat in 2013 werd overeengekomen om de samenwerking voort te zetten op in de overeenkomst genoemde gebieden, liep in 2015 af en werd niet vernieuwd.

                  (5)

                  Bij de herziening van het Europees nabuurschapsbeleid in 2016 is voorgesteld de samenwerking met partners naar een volgend niveau te brengen, waarbij aan beide kanten meer zeggenschap mogelijk wordt.

                  (6)

                  De EU en Libanon hebben besloten hun partnerschap te consolideren door overeenstemming te bereiken over een aantal prioriteiten voor de periode 2016-2020, om de veerkracht en stabiliteit van Libanon te ondersteunen en te bevorderen en tegelijkertijd de gevolgen van het aanhoudende conflict in Syrië aan te pakken.

                  (7)

                  De partijen bij de overeenkomst hebben overeenstemming bereikt over de tekst van de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon, met inbegrip van het pact daarbij, die de uitvoering van de overeenkomst zullen bevorderen en de nadruk leggen op samenwerking op het gebied van gedeelde belangen die in gezamenlijk overleg zijn geïdentificeerd en prioriteit zullen krijgen,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      De Associatieraad beveelt aan dat de partijen de partnerschapsprioriteiten EU-Libanon, met inbegrip van het pact daarbij, zoals opgenomen in de bijlage bij dit besluit, uitvoeren.
      Artikel 2
      Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

         Gedaan te …,

               Voor de Associatieraad EU-Libanon

               De voorzitter


title: 2013/767/EU: Besluit van de Commissie van 16 december 2013 tot invoering van een kader voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld betreffende zaken die vallen onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Besluit 2004/391/EG

text:
               17.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 338/115

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 16 december 2013
   tot invoering van een kader voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld betreffende zaken die vallen onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Besluit 2004/391/EG
   (2013/767/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Volgens artikel 38 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bepaalt de Unie een gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid en voert zij dat uit.

               (2)

               Krachtens artikel 11, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie voeren de instellingen een open, transparante en regelmatige dialoog met representatieve organisaties en met het maatschappelijk middenveld. Sinds 1962 bestaat er een kader voor dialoog over zaken die het gemeenschappelijk landbouwbeleid betreffen. Besluit 2004/391/EG van de Commissie (1) bevat het kader voor de huidige dialoog.

               (3)

               Met het oog op meer transparantie en een beter evenwicht tussen de verschillende belangen moet opnieuw worden nagedacht over de dialoog in de raadgevende groepen inzake landbouw, moet er een kader komen voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld op het gebied van landbouw en plattelandsontwikkeling, met inbegrip van de internationale aspecten ervan, en moeten de taken en structuur van de raadgevende groepen worden vastgelegd.

               (4)

               De groepen voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld staan de Commissie bij en helpen haar een regelmatige dialoog te voeren over elk onderwerp dat verband houdt met het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met inbegrip van plattelandsontwikkeling, en de uitvoering ervan, en in het bijzonder over de maatregelen die de Commissie op dat gebied moet nemen, ook over de internationale aspecten van landbouw. Zij brengen ook een uitwisseling van ervaringen en goede praktijken tot stand, adviseren over beleid, stellen op verzoek van het directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling of op eigen initiatief adviezen op over specifieke kwesties, en houden toezicht op de beleidsontwikkelingen.

               (5)

               De groepen voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld moeten bestaan uit niet-gouvernementele organisaties op ten minste Europees niveau, waaronder representatieve organisaties, sociaaleconomische belangengroeperingen, maatschappelijke organisaties en vakbonden die geregistreerd zijn in het gezamenlijke Europese Transparantieregister.

               (6)

               Voor een vlotte ontwikkeling van de taken die de groepen krijgen, moeten regels voor de werking van die groepen worden opgesteld.

               (7)

               Persoonsgegevens moeten worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (2).

               (8)

               Besluit 2004/391/EG moet worden ingetrokken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp
   Dit besluit stelt het kader vast voor de groepen voor de dialoog met het maatschappelijk middenveld die zaken betreffende het gemeenschappelijk landbouwbeleid behandelen (hierna „groepen” genoemd) en die worden opgericht door de directeur-generaal voor landbouw en plattelandsontwikkeling (hierna „directeur-generaal” genoemd) binnen het kader van de deskundigengroepen van de Commissie (3).
   Artikel 2
   Taken
   De groepen hebben de volgende taken:

               a)

               een regelmatige dialoog houden over elk onderwerp dat verband houdt met het gemeenschappelijk landbouwbeleid, met inbegrip van plattelandsontwikkeling, en de uitvoering ervan, en in het bijzonder over de maatregelen die de Commissie op dat gebied moet nemen, ook over de internationale aspecten van landbouw;

               b)

               een uitwisseling van ervaring en goede praktijken tot stand brengen op de onder a) genoemde terreinen;

               c)

               de Commissie bijstaan en adviseren over het beleid op de onder a) genoemde terreinen;

               d)

               op verzoek van het directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling (hierna „het directoraat-generaal” genoemd) of op eigen initiatief adviezen over specifieke kwesties opstellen binnen de in dat verzoek gestelde termijn;

               e)

               toezicht houden op de beleidsontwikkelingen op de onder a) genoemde terreinen.

         Artikel 3
   Raadpleging
   1.   Het directoraat-generaal kan de groepen raadplegen over elk onderwerp dat in artikel 2, onder a), wordt vermeld.
   2.   De voorzitter van een groep kan, in nauwe samenwerking met de vicevoorzitters, de Commissie adviseren de groep te raadplegen over een specifieke kwestie.
   Artikel 4
   Samenstelling - Benoeming
   1.   De directeur-generaal beslist over de samenstelling van de groepen op basis van een uitnodiging tot aanmelding.
   2.   De groepen bestaan uit niet-gouvernementele organisaties op ten minste Europees niveau, waaronder representatieve organisaties, sociaaleconomische belangengroeperingen, maatschappelijke organisaties en vakbonden die geregistreerd zijn in het Transparantieregister. Iedere organisatie die enig relevant belang vertegenwoordigt, kan lid worden van de groepen.
   3.   Rekening houdend met het belang van het gemeenschappelijk landbouwbeleid voor het maatschappelijk middenveld, bepaalt de directeur-generaal het aantal groepen en hun omvang. De lijst met groepen wordt bekendgemaakt in het register van deskundigengroepen en andere adviesorganen van de Commissie (hierna „het register” genoemd) en op een specifieke website. De directeur-generaal zorgt ervoor dat alle belangen bedoeld in lid 2, evenwichtig vertegenwoordigd zijn. In het bijzonder zorgt hij voor een evenwicht tussen economische en niet-economische belangen.
   4.   De directeur-generaal bepaalt welke van de organisaties die geantwoord hebben op de uitnodiging tot aanmelding, lid worden. De directeur-generaal kan ook een organisatie kiezen als er een plek vrijkomt of -blijft.
   5.   Organisaties blijven zeven jaar lid. Een deelnemende organisatie kan binnen een groep worden vervangen voordat de termijn van zeven jaar voorbij is als:

               a)

               zij niet langer is staat is een effectieve bijdrage te leveren aan de beraadslagingen van de groep;

               b)

               zij zich terugtrekt uit de groep;

               c)

               zij niet regelmatig deskundigen aanwijst voor de vergaderingen van de groep;

               d)

               zij niet langer voldoet aan de in lid 2 vastgestelde voorwaarden, of

               e)

               zij zich niet houdt aan de geheimhoudingsplicht betreffende informatie die valt onder het beroepsgeheim als bepaald in artikel 339 van het Verdrag.

         6.   Deelnemende organisaties wijzen op basis van de agendapunten de deskundigen aan die de vergaderingen van de groep bijwonen en delen het directoraat-generaal ten laatste drie werkdagen vóór de vergadering de identiteit van die deskundigen mee.
   7.   Het directoraat-generaal nodigt de deskundigen die door de deelnemende organisaties werden aangewezen, uit voor de bijeenkomsten van de groepen. Als een deelnemende organisatie het directoraat-generaal niet op de hoogte heeft gesteld van de identiteit van de deskundigen binnen de termijn bepaald in lid 6, kan het directoraat-generaal weigeren de deskundigen voor de vergadering uit te nodigen.
   8.   De namen van de deelnemende organisaties worden bekendgemaakt in het register en op een specifieke website.
   9.   Persoonsgegevens worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 5
   Werking
   1.   Iedere groep kiest tijdens haar eerste vergadering uit haar midden een voorzitter en twee vicevoorzitters, in een eerste stemronde bij tweederdemeerderheid van de aanwezige deskundigen en in eventuele volgende stemronden bij gewone meerderheid van de aanwezige deskundigen. De vicevoorzitters worden verkozen uit vertegenwoordigers van andere organisaties dan de organisatie waartoe de voorzitter behoort. De beide vicevoorzitters behoren tot twee verschillende organisaties. De verkiezingen verlopen bij geheime stemming onder leiding van een vertegenwoordiger van de Commissie, tenzij alle aanwezige deskundigen hierover anders besluiten.
   2.   De mandaatsperiode van de voorzitter en de twee vicevoorzitters bedraagt één jaar en kan met één jaar worden verlengd. De voorzitter mag niet langer dan twee opeenvolgende perioden in functie blijven. Bij de keuze van nieuwe voorzitters dient de groep erop toe te zien dat deze niet tot dezelfde organisatie behoren als hun voorganger.
   3.   De agenda van de vergaderingen van de groep wordt ten minste 25 werkdagen vóór iedere vergadering door de voorzitter opgesteld, met instemming van het directoraat-generaal, in nauw overleg met de vicevoorzitters en in overleg met de in de groep vertegenwoordigde organisaties. Het directoraat-generaal verstuurt de agenda normaliter 20 werkdagen vóór de vergadering naar de organisaties, bij voorkeur langs elektronische weg.
   4.   Behalve voor de verkiezingen bepaald in lid 1, wordt aan het eind van de bespreking in een groep niet gestemd. Indien er met betrekking tot het advies waarom het directoraat-generaal verzocht of tot een initiatiefresolutie een consensus bestaat in de groep, stelt de groep gemeenschappelijke conclusies op die bij de notulen worden gevoegd. De Commissie deelt de resultaten van de besprekingen van een groep mee aan andere instellingen als de groep zulks aanbeveelt.
   5.   Het is de taak van de voorzitter de notulen van de vergaderingen zo getrouw mogelijk vast te leggen in de vorm van een verslag, en een ontwerp-verslag ten laatste 20 dagen na de vergadering aan het directoraat-generaal toe te zenden. Het directoraat-generaal kan het ontwerp-verslag van de voorzitter wijzigen vóór dit ter goedkeuring door de groep wordt rondgestuurd.
   6.   Met instemming van het directoraat-generaal kan de groep werkgroepen oprichten om specifieke kwesties te behandelen op basis van een door de groep opgesteld mandaat. Vertegenwoordigers van de Commissie zitten de vergaderingen van de werkgroepen voor. Deze werkgroepen worden ontbonden zodra zij hun mandaat hebben uitgevoerd.
   7.   Het directoraat-generaal kan gastdeskundigen met specifieke expertise met betrekking tot een bepaald agendapunt uitnodigen om op ad-hocbasis deel te nemen aan de werkzaamheden van de groep of de werkgroep. Bovendien kan de vertegenwoordiger van de Commissie de status van waarnemer verlenen aan individuele personen of organisaties als bepaald in artikel 4, punt 2), voor zover zij het evenwicht van de groepen of werkgroepen niet in gevaar brengen. Zij mogen het woord nemen als de voorzitter hen daartoe uitnodigt en de hoogste in rang van de aanwezige vertegenwoordigers van de Commissie daarmee instemt. Individuele personen of organisaties met de status van waarnemer nemen niet deel aan de verkiezingen bedoeld in lid 1.
   8.   De leden van de groep en hun vertegenwoordigers, alsook gastdeskundigen en individuele personen of organisaties met de status van waarnemer, als bepaald in lid 7, dienen te voldoen aan de bij de Verdragen en de uitvoeringsregels ervan vastgestelde verplichtingen tot geheimhouding alsook aan de veiligheidsvoorschriften van de Commissie betreffende de bescherming van gerubriceerde EU-informatie die zijn neergelegd in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie (4). Bij niet-nakoming van deze verplichtingen mag de Commissie alle passende maatregelen nemen.
   9.   De groepen en werkgroepen vergaderen in principe in de kantoren van de Commissie. De Commissie neemt het secretariaat waar. De groepen en werkgroepen vergaderen op uitnodiging van het directoraat-generaal. Andere betrokken ambtenaren van de Commissie mogen vergaderingen van deze groepen of werkgroepen bijwonen.
   10.   De Commissie publiceert alle relevante documenten, zoals de agenda’s, notulen, conclusies, gedeeltelijke conclusies of werkdocumenten over de werkzaamheden van de groepen via een link in het register naar een specifieke website met informatie. Er worden uitzonderingen op de systematische publicatie gemaakt wanneer de openbaarmaking van een document de bescherming van het openbaar belang zou ondermijnen of de persoonlijke levenssfeer zou schaden als bepaald in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (5).
   Artikel 6
   Kosten van vergaderingen
   1.   Deelnemers aan de werkzaamheden van de groepen en de werkgroepen ontvangen geen bezoldiging voor de diensten die zij verrichten.
   2.   De reis- en verblijfkosten van de deskundigen in het kader van de activiteiten van de groepen en de werkgroepen worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de desbetreffende voorschriften van de Commissie.
   3.   De in lid 2 bedoelde kosten worden vergoed voor zover de middelen die volgens de jaarlijkse toewijzingsprocedure zijn toegekend, hiervoor volstaan.
   Artikel 7
   Intrekking
   Besluit nr. 2004/391/EG wordt met ingang van 1 juli 2014 ingetrokken.
   Artikel 8
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

   Het is van toepassing met ingang van 1 juli 2014.

      Gedaan te Brussel, 16 december 2013.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  Besluit 2004/391/EG van de Commissie van 23 april 2004 betreffende de werkzaamheden van de raadgevende groepen op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PB L 120 van 24.4.2004, blz. 50).

      (2)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

      (3)  C(2010) 7649.

      (4)  Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1).

      (5)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).


title: Besluit van het Europees Parlement van 5 mei 2010 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/136

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 5 mei 2010
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008
   (2010/516/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008,
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 (5827/2010 — C7-0061/2010),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name op artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (3), en met name op artikel 60,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (4), en met name op artikel 94,
   gelet op artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0068/2010),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2008;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Jerzy BUZEK

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 304 van 15.12.2009, blz. 21.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 79 van 19.3.2008, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/137

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 5 mei 2010
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008,
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2008, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 (5827/2010 — C7-0061/2010),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name op artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (3), en met name op artikel 60,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (4), en met name op artikel 94,
   gelet op artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0068/2010),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2008 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart op 23 april 2009 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2007 (5) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere:

                           —

                           kennis nam van de kritiek van de Rekenkamer op verschillende gecontroleerde aanbestedingsprocedures;

                           —

                           het Agentschap verzocht de in zijn antwoorden aan de Rekenkamer gedane belofte na te komen om zich strikt te houden aan de voorschriften voor aanbestedingen en speciaal aandacht te besteden aan het verstrekken van duidelijke informatie aan potentiële inschrijvers;

                           —

                           kennis nam van de opmerking van de Rekenkamer dat de lijst van het aantal ambten in 2007 467 tijdelijke posten telde, maar dat de op de begroting opgenomen kredieten voor personeelsuitgaven de feitelijke personeelskosten voor deze posten niet dekten, en dat het Agentschap derhalve met de Commissie was overeengekomen het aantal posten terug te brengen tot 342, waarvan er aan het eind van het jaar 333 waren vervuld;

               1.

               is verheugd over het feit dat de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart over 2008 volgens de Rekenkamer betrouwbaar zijn en de onderliggende verrichtingen globaal genomen wettig en regelmatig zijn;

               2.

               wijst erop dat het Agentschap in 2008 kon beschikken over 30 000 000 EUR vastleggings- en betalingskredieten uit de begroting van de Europese Unie;

               3.

               merkt op dat de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart is toegenomen met 42 % (van 72 000 000 EUR in 2007 tot 102 000 000 EUR in 2008) en dat het aantal personeelsleden is gestegen van 362 naar 442;

      Prestaties

               4.

               dringt erop aan dat het Agentschap in zijn programmering SMART-doelstellingen en RACER-indicatoren vaststelt om de bereikte resultaten te kunnen beoordelen; neemt kennis van het antwoord van het Agentschap, dat verklaart zijn werkprogramma voor 2010 in die zin te hebben verbeterd dat er een aantal essentiële prestatiedoelstellingen en -indicatoren en een beter capaciteitsplanningssysteem in zijn opgenomen; verzoekt het Agentschap tevens om bij de planning van al zijn operationele activiteiten gebruik te maken van een Gantt-diagram, om snel te kunnen natrekken hoeveel tijd een personeelslid aan een bepaald project heeft besteed en om te komen tot een meer resultaatgerichte benadering;

               5.

               verzoekt het Agentschap, in de aan zijn volgende verslag aan de Rekenkamer toe te voegen tabel een vergelijkend overzicht op te nemen van de tijdens het onderhavige verslagjaar en het voorgaande begrotingsjaar bereikte resultaten, zodat de kwijtingsautoriteit de prestaties van het Agentschap over de jaren heen beter kan beoordelen;

      Verordening betreffende geheven vergoedingen en rechten

               6.

               merkt op dat 2008 het eerste volledige jaar van uitvoering was van de certificeringswerkzaamheden in het kader van Verordening (EG) nr. 593/2007 van de Commissie van mei 31 2007 betreffende de door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart geheven vergoedingen en rechten (6);

               7.

               verzoekt het Agentschap een bewakingssysteem voor certificeringsprojecten op te zetten om ervan verzekerd te zijn dat de geheven vergoedingen gedurende de gehele looptijd van het project niet significant afwijken van de reële kosten;

               8.

               betreurt dat het systeem van jaarlijkse vaste vergoedingen in 2008 aanzienlijk meer inkomsten heeft gegenereerd dan de feitelijke kosten die aan de geleverde diensten waren verbonden, en roept het Agentschap op snel met een gedetailleerd plan te komen om te garanderen dat dit de komende jaren niet opnieuw gebeurt;

      Overdracht en overschrijving van kredieten

               9.

               vestigt er de aandacht op dat het Agentschap een groot bedrag aan kredieten voor beleidsuitgaven naar 2009 heeft overgedragen (namelijk meer dan 53 miljoen EUR, hetgeen overeenkomst met 79 % van het beleidsbudget); is eveneens van mening dat het hoge bedrag aan kredieten dat naar 2009 is overgedragen haaks staat op het jaarperiodiciteitsbeginsel, ook al is een bepaalde mate van onzekerheid omtrent de geheven vergoedingen en rechten inherent aan de initiatiefase van het Agentschap; wijst er tevens met nadruk op dat deze situatie een aantal zwakke punten in het capaciteitsplanningssysteem blootlegt die het gevolg zijn van de verlate ondertekening van het dienstverleningscontract; dringt er derhalve op aan dat het Agentschap de Commissie en het Parlement voor het volgende begrotingsjaar veel realistischere ramingen voorlegt, zodat er voldoende tijd is om deze nader te analyseren;

               10.

               neemt ter kennis dat in het begrotingsjaar 2008 bij het Agentschap een bedrag van 1 988 000 EUR aan inkomsten uit rente is geboekt; leidt uit de jaarrekening en de omvang van de rentebetalingen af dat het Agentschap gedurende langere periodes over enorm hoge kasreserves beschikt; merkt op dat de kasreserves van het Agentschap per 31 december 200857 245 000 EUR bedroegen; verzoekt de Commissie na te gaan hoe de optimale toepassing kan worden gegarandeerd van het beginsel dat de beschikbare middelen op een behoeftengeoriënteerde wijze moeten worden beheerd, zoals voorgeschreven in artikel 15, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, en stelt zich op het standpunt dat er conceptuele aanpassingen nodig zijn om te waarborgen dat de kasreserves van het Agentschap duurzaam tot een minimum worden beperkt;

               11.

               merkt op dat in 2008 15 % van de personeelsuitgaven is overgeschreven naar de beleidsuitgaven, hetgeen duidt op een onrealistische programmering; vraagt zich af of dergelijke overdrachten in termen van efficiency wel verantwoord zijn en neemt zich voor, een nader onderzoek in te stellen naar de ontwikkelings- en follow-upkosten die wat dat betreft verbonden zijn aan de implementatie van het capaciteitsplanningssysteem;

      Overige door het Agentschap aan te brengen verbeteringen

               12.

               geeft uiting aan zijn bezorgdheid omtrent de gebrekkige onderlinge afstemming tussen de behoeften, het personeelsbestand en de financiële reglementering van het Agentschap, en met name over het feit dat de procedures voor de werving van personeel het moeilijk maken om voldoende gekwalificeerd personeel aan te werven; is van oordeel dat de interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschappen hiervoor een oplossing zou kunnen aandragen;

               13.

               dringt er bij het Agentschap op aan, bij de planning van zijn aanwervingsbeleid realistischer te werk te gaan en tevens met een oplossing te komen voor de problemen bij de opstelling van zijn begroting en bij de controle op zijn capaciteitsplanningssysteem;

      Interne audit

               14.

               erkent dat het Agentschap uitvoering heeft gegeven aan 15 van de 28 sinds 2006 door de dienst Interne audit gedane aanbevelingen; merkt op dat er van de 13 aanbevelingen waaraan nog wordt gewerkt 2 worden beschouwd als „essentieel” en 5 als „zeer belangrijk”; merkt op dat deze aanbevelingen betrekking hebben op budgettaire twijfelgevallen, het ontbreken van een risicoanalyse, het ontbreken van een beoordelings- en bevorderingsbeleid, de afsluitingsprocedure en het ontbreken van een procedure voor het registreren van gevallen waarvoor geen uitzondering meer wordt gemaakt;

               15.

               verwijst voor andere, meer algemene opmerkingen bij het kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 5 mei 2010 (7) over de resultaten, het financiële beheer en het toezicht op de agentschappen.

      (1)  PB C 304 van 15.12.2009, blz. 21.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 79 van 19.3.2008, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (5)  PB L 255 van 26.9.2009, blz. 122.

      (6)  PB L 140 van 1.6.2007, blz. 3.

      (7)  Aangenomen teksten, P7_TA(2010)0139 (zie bladzijde 241 van dit Publicatieblad).