title: Besluit 2012/121/GBVB van de Raad van 27 februari 2012 betreffende de ondersteuning van activiteiten ter bevordering van de EU-China-Afrika-dialoog en de samenwerking inzake conventionele wapenbeheersing

text:
               28.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 54/8

         BESLUIT 2012/121/GBVB VAN DE RAAD
   van 27 februari 2012
   betreffende de ondersteuning van activiteiten ter bevordering van de EU-China-Afrika-dialoog en de samenwerking inzake conventionele wapenbeheersing
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 26, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Tijdens zijn vergadering van 15 en 16 december 2005 heeft de Europese Raad de strategie van de Unie ter bestrijding van de illegale accumulatie van en handel in handvuurwapens en lichte wapens (SALW) en van munitie daarvoor (de EU-SALW-strategie) aangenomen. In de strategie wordt het Afrikaanse continent aangeduid als een van de regio's die het zwaarst gebukt gaan onder de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW.

               (2)

               In de EU-SALW-strategie worden verscheidene taken voor de Unie bepaald, inclusief de zoektocht naar consensus onder de exporterende landen om handvuurwapens alleen aan regeringen te leveren, met inachtneming van passende regionale en internationale wapenuitvoerbeperkingscriteria.

               (3)

               In de EU-SALW-strategie wordt verder aanbevolen SALW als te behandelen onderwerp op te nemen in de politieke dialoog met derde landen en internationale, regionale of subregionale organisaties, waarbij bijzondere aandacht moet uitgaan naar de coördinatie van acties met de belangrijkste partners van de Unie en belangrijke SALW-exporteurs, waaronder China.

               (4)

               De Raad van de Europese Unie heeft in 2005, 2006, 2007 en 2010 Raadsconclusies aangenomen ter ondersteuning van de onderhandelingen over een wapenhandelsverdrag als juridisch bindend internationaal instrument dat voorziet in gemeenschappelijke internationale normen voor de handel in conventionele wapens. Hij heeft het belang van samenwerking met andere staten en regionale organisaties in het kader van dit proces benadrukt.

               (5)

               Vanaf de instelling ervan in 2005 bevat de strategische dialoog EU-China bepalingen over dialoog betreffende de non-proliferatie en de uitvoer van conventionele wapens. China en de Unie zijn tijdens hun top in 2006 overeengekomen een nieuwe dialoog over vrede, stabiliteit en duurzame ontwikkeling in Afrika op te starten teneinde het begrip tussen de partners te bevorderen, activiteiten en prioriteiten te bespreken en een gelegenheid te bieden China in internationale inspanningen te integreren om de samenwerkingsactiviteiten te verbeteren en te coördineren. Het EU-China-strategiedocument voor 2007-2013 beschrijft hoe de Unie China fundamenteel via engagement en partnerschap moet benaderen en richt zich specifiek op samenwerking ter voorkoming van de illegale handel in SALW als een prioriteit.

               (6)

               China en de Unie hebben in december 2004 hun handtekening gezet onder een gezamenlijke verklaring over non-proliferatie en ontwapening, die tevens samenwerking op het gebied van conventionele wapens omvat. De Unie en China hebben in de gezamenlijke verklaring vermeld dat positieve en actieve inspanningen nodig zijn ter versterking van het toezicht op de uitvoer van conventionele wapens. De wapenbeheersingsregeling betreffende bepaalde conventionele wapens moet worden versterkt. De inspanningen ter voorkoming van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens en de stromen van deze wapens die de regionale vrede en stabiliteit in gevaar kunnen brengen, moeten worden opgevoerd.

               (7)

               In het gemeenschappelijk strategisch partnerschap Afrika-Unie van 2007 wordt het voorkomen van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW aangemerkt als actieterrein door middel van capaciteitsopbouw, de vorming van netwerken, samenwerking en uitwisseling van informatie. China was uitgenodigd en heeft als waarnemer deelgenomen aan de EU-Afrika-top van 2010,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De Unie streeft naar de ontwikkeling van samenwerking tussen het maatschappelijk middenveld, het bedrijfsleven en regeringsvertegenwoordigers van China, de Unie en de Afrikaanse staten, onder meer door middel van dialoog tussen het maatschappelijk middenveld en het bedrijfsleven van de partijen teneinde gemeenschappelijke benaderingen te ontwikkelen tegen de dreiging van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW en de zwakke regelgeving op internationaal niveau op het gebied van de handel in conventionele wapens. De ontwikkeling van deze samenwerking moet tevens haar weerslag vinden in meer steun voor en uitvoering van een sterk en robuust wapenhandelsverdrag.
   2.   De Unie zal de in lid 1 bedoelde doelstelling proberen te bereiken door de volgende projecten en maatregelen:

               —

               de instelling en ontwikkeling van een gezamenlijke Afrikaans-EU-Chinese deskundigengroep inzake conventionele wapens en een gezamenlijk Afrikaans-EU-Chinees onderzoekscentrum inzake conventionele wapens. Het doel van de deskundigengroep en het onderzoekscentrum is om meer bewustzijn en betrokkenheid te creëren bij de voor kwesties inzake conventionele wapens en de toezicht op de uitvoer daarvan verantwoordelijke beleidsgemeenschap in China, Afrika en de Unie inzake problemen met betrekking tot de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW en het gebrek aan regelgeving op internationaal niveau van de handel in conventionele wapens. Meer bewustzijn van en betrokkenheid bij deze kwesties moeten bijdragen aan succesvolle onderhandelingen over en de uitvoering van een sterk en robuust wapenhandelsverdrag;

               —

               pleitbezorging en onderzoek gericht op het aanduiden van samenwerkingsmogelijkheden tussen de Unie en China om de Afrikaanse staten te ondersteunen bij het voorkomen van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW.

         In de bijlage gaat een nadere omschrijving van de in dit lid bedoelde projecten en maatregelen.
   Artikel 2
   1.   De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor het buitenlands en veiligheidsbeleid („de HV”) is belast met de uitvoering van dit besluit.
   2.   De technische uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projecten en maatregelen is in handen van de non-gouvernementele organisatie Saferworld.
   3.   Saferworld voert zijn taken uit onder de verantwoordelijkheid van de HV. Daartoe treft de HV de nodige regelingen met Saferworld.
   Artikel 3
   1.   Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde project en maatregelen bedraagt 830 000 EUR.
   2.   De financiering van de in lid 1 gespecificeerde uitgaven wordt beheerd overeenkomstig de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   De Commissie ziet toe op het correcte beheer van de in lid 2 bedoelde uitgaven. Hiertoe sluit zij een financieringsovereenkomst met Saferworld. Daarin wordt bepaald dat Saferworld ervoor moet zorgen dat de bijdrage van de Unie zichtbaar is in een mate die overeenstemt met haar omvang.
   4.   De Commissie stelt alles in het werk om de in lid 3 bedoelde financieringsovereenkomst zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit besluit te sluiten. Zij stelt de Raad in kennis van moeilijkheden die zich daarbij voordoen en van de datum van sluiting van de financieringsovereenkomst.
   Artikel 4
   De HV brengt verslag uit aan de Raad over de uitvoering van dit besluit, op basis van regelmatige kwartaalverslagen die door Saferworld worden opgesteld. Deze verslagen vormen de basis voor de evaluatie door de Raad. De Commissie brengt verslag uit over de financiële aspecten van de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projecten en maatregelen.
   Artikel 5
   1.   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   2.   Het vervalt 24 maanden na de sluiting van de in artikel 3, lid 3, bedoelde financieringsovereenkomst. Het verstrijkt echter zes maanden na de datum van inwerkingtreding indien de financieringsovereenkomst niet voor die tijd is gesloten.

      Gedaan te Brussel, 27 februari 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. ASHTON

      BIJLAGE

         DE IN ARTIKEL 1, LID 2, BEDOELDE MAATREGELEN

      1.   Doelstellingen

      De doelstellingen van dit Raadsbesluit zijn: te streven naar de ontwikkeling van samenwerking tussen het maatschappelijk middenveld, het bedrijfsleven en regeringsvertegenwoordigers van China, de Europese Unie en het Afrikaans continent; gemeenschappelijke benaderingen te ontwikkelen tegen de dreiging van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW; en steun te verlenen aan het proces van het wapenhandelsverdrag (ATT) van de Verenigde Naties (VN) in de aanloop naar, tijdens en na de diplomatieke conferentie over het ATT in 2012. Deze doelen worden nagestreefd door middel van de instelling en ontwikkeling van een gezamenlijke Afrikaans-EU-Chinese deskundigengroep (DG) inzake conventionele wapens en een gezamenlijk Afrikaans-EU-Chinees onderzoekscentrum (OC) inzake conventionele wapens. Het doel van de DG en het OC is om meer bewustzijn en betrokkenheid te creëren bij de beleidsgemeenschap in China, Afrika en de EU inzake problemen met betrekking tot de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW en de noodzaak tot overeenstemming over eenATT.
      Het doel van intensievere samenwerking tussen China, de EU en Afrika wordt tevens nagestreefd door pleitbezorging en onderzoek gericht op het aanduiden van samenwerkingsmogelijkheden tussen de EU en China om de Afrikaanse staten te ondersteunen bij het voorkomen van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW.
      2.   Beschrijving van de projecten en maatregelen

      2.1.   De instelling en ontwikkeling van een gezamenlijke Afrikaans-EU-Chinese deskundigengroep inzake conventionele wapens en een gezamenlijk Afrikaans-EU-Chinees onderzoekscentrum inzake conventionele wapens.

      2.1.1.   Doelstellingen van het project

                  —

                  fora en netwerken opzetten voor deskundigen uit de beleidsgemeenschap van de EU, China en Afrika om verschillende aspecten van de illegale handel in conventionele wapens te bespreken;

                  —

                  meer bewustzijn en betrokkenheid creëren bij de beleidsgemeenschap in China, Afrika en de EU inzake problemen met betrekking tot de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW en de zwakke regelgeving op internationaal niveau van de handel in conventionele wapens. Meer bewustzijn van en betrokkenheid bij deze kwesties moeten leiden tot gemeenschappelijk steun voor een sterk en robuust ATT;

                  —

                  op officieel en beleidsgemeenschappelijk niveau de EU-China-Afrika-dialoog stimuleren teneinde het wederzijds begrip te verbeteren en gemeenschappelijke benaderingen van het ATT-proces van de VN vast te stellen in de aanloop naar, tijdens en na de diplomatieke conferentie over het ATT in 2012, onder meer door steun te verlenen aan gezamenlijk onderzoek en gezamenlijke analyse door onderzoekers uit de EU, China en Afrika betreffende de respectieve nationale en regionale standpunten;

                  —

                  aanbevelingen van de onderzoeksgemeenschap over het ATT en SALW ontwikkelen, en deze doeltreffend overbrengen aan de overheidsfunctionarissen, politici en beleidsgemeenschappen uit China, Afrika, de Unie en de lidstaten.

            2.1.2.   Beschrijving van het project

      a)   De instelling en ontwikkeling van een gezamenlijke Afrikaans-EU-Chinese deskundigengroep inzake conventionele wapens
      De DG vormt de belangrijkste „institutionele” basis van de door het Raadsbesluit gestimuleerde dialoog en wordt samengesteld door middel van zorgvuldige samenwerking tussen Saferworld en organisaties uit het maatschappelijk middenveld in Afrika en China. Zij bestaat uit negen leden uit China, de EU en Afrika die worden geselecteerd uit universiteitsfaculteiten, denktanks en onderzoekscentra op basis van hun deskundigheid, reputatie en belangstelling. De DG fungeert als middel om onderling informatie, ideeën, deskundigheid en onderzoek betreffende conventionele wapenbeheersingskwesties te delen, de aard van de dreigingen vast te stellen, de doeltreffendheid van de huidige interventies te beoordelen en aanbevelingen inzake samenwerkingsactiviteiten voor beleidsmakers te doen.
      Zij wordt geacht als platform te dienen voor belangstellende actoren uit het maatschappelijk middenveld, buiten de directe dialoog, en een beschikbare bron van deskundigheid te zijn waaruit beleidsmakers en functionarissen die verantwoordelijk zijn voor conventionele wapens en de toezicht op de uitvoer daarvan in China, de EU en Afrika kunnen putten. Afrikaanse, Chinese en EU-functionarissen worden tevens als waarnemers uitgenodigd bij de werkzaamheden van de DG.
      b)   De instelling en ontwikkeling van een gezamenlijk Afrikaans-EU-Chinees onderzoekscentrum inzake conventionele wapens
      Het doel van het OC is steun te verlenen aan gezamenlijk onderzoek en gezamenlijke analyse door onderzoekers uit de EU, China en Afrika. Het zal in China worden gevestigd. Het OC stelt een breed scala aan relevant materiaal en bronnen in het Engels en Chinees met betrekking tot SALW en het ATT-proces ter beschikking. Hetzelfde materiaal en dezelfde bronnen worden elektronisch toegankelijk gemaakt via een website die tevens fungeert als openbare interface van de DG.
      Activiteiten die bij de uitvoering van taken a) en b) moeten worden ondersteund, omvatten:

                  —

                  de organisatie van voorbereidende en vervolgvergaderingen in China en Europa tussen Saferworld en Chinese en Afrikaanse partnerorganisaties om de structuur en de planning van het project te bepalen; gedetailleerde werkplannen voor de instelling en ontwikkeling van het OC en de DG opstellen; een projectcoördinatieteam oprichten; de verantwoordelijkheden binnen het team bepalen; en de vooruitgang bij de uitvoering van de activiteiten monitoren en evalueren;

                  —

                  de terbeschikkingstelling en vertaling van het belangrijkste materiaal met betrekking tot SALW en het ATT voor de beleidsgemeenschappen in China, Afrika en de EU, en dit tevens elektronisch via de website van het OC toegankelijk maken. De website fungeert voorts als openbare interface van de DG;

                  —

                  de organisatie van verscheidene vergaderingen tussen Saferworld, partnerorganisaties en de betrokken Chinese autoriteiten om de activiteiten van het OC en de DG toe te lichten en de tussentijdse en eindresultaten te presenteren en te bespreken teneinde zich van de steun van de autoriteiten voor de activiteiten te verzekeren;

                  —

                  de organisatie van maximaal twee tweedaagse vergaderingen per jaar van de DG, in China, Europa en Afrika, om onderzoeksplannen vast te stellen en richtsnoeren te geven voor de uitvoering van pleitbezorgings- en onderzoeksactiviteiten en de ontwikkeling en de communicatie van beleidsaanbevelingen. Elke vergadering moet een beknopt verslag over de stand van de uitvoering van het project opleveren;

                  —

                  de organisatie van twee ATT-workshops voor maximaal 40 deelnemers, inclusief vertegenwoordigers van Europese, Chinese en Afrikaanse beleidsgemeenschappen en autoriteiten die voor conventionele wapens en het toezicht op de uitvoer daarvan verantwoordelijk zijn, de defensie-industrie en deskundigen uit het maatschappelijk middenveld om de voortgang in de onderhandelingen voor een ATT te evalueren en gemeenschappelijke kenmerken tussen de verschillende landen te definiëren;

                  —

                  de publicatie van een briefing waarin Saferworld en de DG de standpunten van de EU en China onder de loep nemen. De briefing moet informatie verstrekken voor de besprekingen van functionarissen van de EU, China en Afrika in de aanloop naar de ATT-conferentie in 2012. De verschillen tussen de standpunten inzake het ATT tussen de EU, China en de Afrikaanse staten komen hierin aan de orde;

                  —

                  de productie van een alomvattend verslag over de belangrijkste geleerde lessen waarin de successen en de uitdagingen van het project worden toegelicht en aanbevelingen worden gedaan over modellen en mogelijkheden voor de toekomstige EU-China-Afrika-dialoog inzake SALW en het ATT-proces;

                  —

                  de organisatie van twee evenementen voor de officiële start en afsluiting van het project.

            2.1.3.   Projectresultaten

                  —

                  Meer bewustzijn, inzicht en begrip bij 500 actoren uit de beleidsgemeenschap uit China, Afrika en de EU, inclusief onder functionarissen die verantwoordelijk zijn voor kwesties inzake conventionele wapens en het toezicht op de uitvoer daarvan, academici, parlementariërs, ngo's en journalisten betreffende het ATT-proces van de VN en de respectieve nationale standpunten in de aanloop naar en na de diplomatieke conferentie over het ATT in 2012;

                  —

                  betere dialoog, interactie en samenwerking inzake SALW en het ATT-proces van de VN tussen de 60 functionarissen van de EU, China en Afrika en het maatschappelijk middenveld, onder meer door middel van de vaststelling van aanbevelingen voor mogelijkheden voor collectieve acties;

                  —

                  een voortdurende uitwisseling van informatie en ervaring dankzij duurzame verbanden tussen 50 personen die de beleidsgemeenschapsinstellingen uit de EU, Afrika en China vertegenwoordigen, evenals praktische samenwerking inzake SALW en andere conventionele wapenbeheersingskwesties die zich tot na afloop van dit project uitstrekt.

            2.2.   Stimulering van samenwerking tussen de EU en China om de Afrikaanse staten te ondersteunen bij het voorkomen van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW

      2.2.1.   Doelstellingen van het project

                  —

                  Steun verlenen aan gezamenlijk onderzoek en gezamenlijke analyse door onderzoekers uit de EU, China en Afrika betreffende de problemen inzake de proliferatie van SALW in Afrika en de mogelijkheden voor samenwerkingsactiviteiten van de EU en China op dit gebied;

                  —

                  de Afrikaanse staten helpen bij de vaststelling van de bijstandsbehoefte en de verwoording van bijstandsverzoeken op gebieden die te maken hebben met het voorkomen van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW;

                  —

                  aanbevelingen formuleren aan beleidsmakers in de EU en China inzake mogelijkheden voor gezamenlijke bijstand door de EU en China aan derde landen in Afrika.

            2.2.2.   Beschrijving van het project

      Dit project brengt mogelijkheden aan het licht voor samenwerking tussen de EU en China om Afrikaanse derde landen bij te staan bij de aanpak van de dreiging van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW. Het bestaat uit een reeks activiteiten, waaronder:

                  —

                  de organisatie van maximaal drie studiebezoeken in Afrika door de leden van de DG om de impact van de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW op het continent beter te begrijpen, lokale actoren te ontmoeten en technische bijstandsbehoeften te bespreken;

                  —

                  de organisatie van een internationaal beleidsseminar in Afrika over de voorkoming van proliferatie van SALW op het continent. De vergadering wordt door maximaal 30 deelnemers bijgewoond, inclusief DG-leden en andere vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en voor kwesties inzake conventionele wapens en het toezicht op de uitvoer daarvan verantwoordelijke functionarissen uit Afrika, China en de EU. Verder worden praktische gebieden bepaald waarop bijstandsverzoeken van Afrika om de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW te voorkomen aan Chinese en EU-bijstand kunnen worden gekoppeld;

                  —

                  de technische beoordeling van de behoeften voor SALW-beheersing in één Afrikaans land, inclusief kostenraming, interventiegebieden en aanbevelingen betreffende uitvoeringsinstanties. De studie wordt ontwikkeld in nauw verband met overheidsfunctionarissen die bij het beheer van het SALW-beheersingssysteem betrokken zijn en vertegenwoordigers van de defensiesector uit het desbetreffende Afrikaanse land;

                  —

                  de publicatie door de DG van een uitvoerig verslag waarin op de verspreiding van SALW in Afrika wordt ingegaan, de doeltreffendheid van de huidige interventies wordt geëvalueerd en duidelijke aanbevelingen aan beleidsmakers worden gedaan over samenwerkingsactiviteiten tussen de EU, China en Afrika op basis van de technische evaluatie, de studiebezoeken en het seminar in Afrika. Het verslag wordt vertaald en verspreid onder ongeveer 500 actoren uit het maatschappelijk middenveld, functionarissen, beleidsmakers en politici in China, de EU en Afrika om het algemene bewustzijn van de mogelijkheid voor samenwerking tussen de EU, China en Afrika inzake SALW-beheersing in Afrika te vergroten. Het wordt ook gepresenteerd tijdens vergaderingen met functionarissen die in het kader van het in punt 2.1 bedoelde project zijn voorzien;

                  —

                  steun aan één Afrikaans land voor de bepaling en communicatie van zijn behoeften en officiële bijstandsverzoeken voor SALW-beheersing;

                  —

                  de organisatie van vergaderingen met EU- en Chinese functionarissen om de ontwikkeling van een gezamenlijk projectconcept te stimuleren;

                  —

                  de organisatie van een EU-China-Afrika-beleidsseminar in China om de bevindingen en aanbevelingen van de DG te presenteren. De vergadering wordt door maximaal 50 deelnemers bijgewoond, inclusief vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld en voor kwesties inzake conventionele wapens en het toezicht op de uitvoer daarvan verantwoordelijke functionarissen uit Afrika, de EU en China. Dit biedt de gelegenheid om de SALW-werkzaamheden van de DG te evalueren en haar aanbevelingen te bespreken, en schept een kader voor praktische samenwerkingsactiviteiten, zoals EU- en Chinese hulp op het gebied van voorraadbeheer, vernietiging van overtollige voorraden en registratie.

            2.2.3.   Projectresultaten

                  —

                  Meer bewustzijn bij ongeveer 500 actoren uit de beleidsgemeenschap in China en de EU, inclusief academici, parlementariërs, ngo's en journalisten over de problematiek van de proliferatie van SALW in Afrika en de mogelijkheden voor samenwerkingsactiviteiten van de EU en China op dit gebied;

                  —

                  groter vermogen van één Afrikaanse staat om de bijstandsbehoefte vast te stellen en bijstandsverzoeken te verwoorden teneinde de illegale handel in en de buitensporige accumulatie van SALW te voorkomen;

                  —

                  vaststelling van mogelijkheden voor gezamenlijke bijstand door de Unie en China aan derde landen in Afrika op het gebied van SALW-beheersing.

            3.   Deelnemers aan en plaatsen van de seminars/workshops en de openings- en afsluitingsevenementen

      Tenzij in de tekst van deze bijlage anders aangegeven, stelt Saferworld mogelijke deelnemers en plaatsen voor seminars/workshops en openings- en afsluitingsevenementen binnen de in de punten 2.1 en 2.2 bedoelde projecten voor, die dan door de HV, in overleg met de bevoegde Raadsorganen, worden goedgekeurd.
      4.   Begunstigden

      Rechtstreeks profiteren van de projecten zullen naar schatting 500 actoren uit de beleidsgemeenschap in China, Afrika en de EU, inclusief ngo's, denktanks, vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, voor conventionele wapenexportbeheersing verantwoordelijke overheidsfunctionarissen en parlementariërs.
      Onrechtstreeks komen zij de bevolking, groepen en individuele personen in Afrika die een nadelige invloed ondervinden van de illegale handel in SALW, ten goede.
      5.   Effectbeoordeling

      Na de voltooiing van de laatste activiteiten in het kader van dit besluit moet een technische effectbeoordeling plaatsvinden. De effectbeoordeling wordt uitgevoerd door de HV in samenwerking met de betrokken Raadsgroepen, de EU-delegatie in China en andere stakeholders.
      6.   Looptijd

      De totale duur van de projecten wordt op 24 maanden geraamd.
      7.   Technische uitvoeringsinstantie

      De technische uitvoering van dit Raadsbesluit wordt toevertrouwd aan Saferworld, dat zijn taken uitvoert onder verantwoordelijkheid van de HV.
      8.   Rapportage

      Saferworld stelt geregeld kwartaalverslagen op, ook na de voltooiing van elk van de beschreven activiteiten. De verslagen worden uiterlijk zes weken na afloop van de betrokken activiteiten aan de HV voorgelegd.
      9.   Totale geraamde kosten van de projecten en maatregelen, en de financiële bijdrage van de EU

      De totale kosten van het project worden geraamd op 830 000 EUR.


title: Besluit nr. 1349/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 tot wijziging van Besluit nr. 1719/2006/EG tot vaststelling van het programma Jeugd in actie voor de periode 2007-2013 (Voor de EER relevante tekst)

text:
               24.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 348/113

      BESLUIT Nr. 1349/2008/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 16 december 2008
   tot wijziging van Besluit nr. 1719/2006/EG tot vaststelling van het programma „Jeugd in actie” voor de periode 2007-2013
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 149, lid 4,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit nr. 1719/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 (3) is het programma „Jeugd in actie” voor de periode 2007-2013 vastgesteld.

               (2)

               In artikel 10, lid 2, van Besluit nr. 1719/2006/EG wordt bepaald dat andere voor de uitvoering van het programma noodzakelijke maatregelen dan die bedoeld in lid 1, worden vastgesteld volgens de in artikel 9, lid 3, van dat besluit bedoelde procedure, met andere woorden volgens de raadplegingsprocedure die is vastgesteld bij Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (4).

               (3)

               Deze formulering van Besluit nr. 1719/2006/EG betekent onder andere dat subsidieverleningsbesluiten die niet worden genoemd in artikel 10, lid 1, van dat besluit onderworpen zijn aan de raadplegingsprocedure en het recht van controle van het Europees Parlement.

               (4)

               Deze selectiebesluiten betreffen hoofdzakelijk subsidies die slechts kleine bedragen vertegenwoordigen en waarmee geen politiek gevoelige beslissingen zijn gemoeid.

               (5)

               Door deze procedure duurt het twee tot drie maanden langer voordat subsidies aan de kandidaten kunnen worden verleend. Dit leidt tot grote vertraging voor de ontvangers van de subsidies, brengt een onevenredige belasting voor het beheer van het programma met zich mee en biedt geen meerwaarde gezien de aard van de subsidies.

               (6)

               Opdat de selectiebesluiten sneller en doeltreffender kunnen worden uitgevoerd, moet de raadplegingsprocedure worden vervangen door een verplichting voor de Commissie om het Europees Parlement en de lidstaten zonder vertraging te informeren over alle maatregelen genomen voor de uitvoering van Besluit nr. 1719/2006/EG zonder de bijstand van een comité,

         BESLUITEN:
   Artikel 1
   Besluit nr. 1719/2006/EG wordt gewijzigd als volgt:

               1.

               Artikel 9, lid 3, wordt geschrapt.

               2.

               Artikel 10, lid 2, wordt vervangen door:
               „2.   De Commissie informeert het in artikel 9 bedoelde comité en het Europees Parlement over alle andere selectiebesluiten genomen door de Commissie voor de uitvoering van dit besluit, binnen twee werkdagen na de aanneming ervan. Deze informatie omvat beschrijvingen en een analyse van de ontvangen aanvragen, een beschrijving van de beoordelings- en selectieprocedure, en lijsten van zowel de voor financiering voorgestelde projecten, als de afgewezen projecten.”.

         Artikel 2
   De Commissie brengt uiterlijk 25 juni 2010 verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de impact van dit besluit.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Straatsburg, 16 december 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. LE MAIRE

      (1)  PB C 224 van 30.8.2008, blz. 113.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 2 september 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 november 2008.

      (3)  PB L 327 van 24.11.2006, blz. 30.

      (4)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.


title: Besluit 2012/700/GBVB van de Raad van 13 november 2012 in het kader van de Europese veiligheidsstrategie, ter ondersteuning van de uitvoering van het Actieplan van Cartagena voor de periode 2010-2014 dat is aangenomen door de staten die partij zijn bij het Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens van 1997

text:
               14.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 314/40

         BESLUIT 2012/700/GBVB VAN DE RAAD
   van 13 november 2012
   in het kader van de Europese veiligheidsstrategie, ter ondersteuning van de uitvoering van het Actieplan van Cartagena voor de periode 2010-2014 dat is aangenomen door de staten die partij zijn bij het Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens van 1997
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 26, lid 2, en artikel 31, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie moet ernaar streven dat op alle terreinen van de internationale betrekkingen een hechte samenwerking tot stand komt, om onder meer de vrede te handhaven, conflicten te voorkomen en de internationale veiligheid te versterken, in overeenstemming met de doelstellingen en beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties.

               (2)

               De Europese Raad heeft op 12 december 2003 de Europese veiligheidsstrategie aangenomen, waarin de mondiale uitdagingen en dreigingen worden beschreven, en wordt gepleit voor een op regels gebaseerde internationale orde met effectief multilateralisme en goed functionerende internationale instellingen.

               (3)

               In de Europese veiligheidsstrategie wordt uitgegaan van het Handvest van de Verenigde Naties als het kader waarbinnen de internationale betrekkingen gestalte moeten krijgen, en wordt een lans gebroken voor versterking van de Verenigde Naties („de VN”), die moeten worden toegerust om hun opdracht te kunnen vervullen en doeltreffend te kunnen optreden.

               (4)

               In Resolutie 51/45 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties van 10 december 1996 is alle staten met aandrang verzocht actief werk te maken van een effectieve, juridisch bindende internationale overeenkomst om het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen te verbieden.

               (5)

               Het Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens („het verdrag”) is voor ondertekening opengesteld op 3 december 1997 en is op 1 maart 1999 in werking getreden. Het is het enige alomvattende internationale instrument dat betrekking heeft op alle aspecten in verband met antipersoneelsmijnen, zoals gebruik, aanleg van voorraden, productie, handel, opruiming en slachtofferhulp.

               (6)

               De Raad heeft op 23 juni 2008 Gemeenschappelijk Optreden 2008/487/GBVB (1) ter ondersteuning van de universalisering en uitvoering van het verdrag vastgesteld. Op 1 oktober 2012 hadden 160 staten ermee ingestemd door het verdrag te zijn gebonden.

               (7)

               De verdragsluitende staten hebben op 3 december 2009 het Actieplan van Cartagena 2010-2014 („het actieplan van Cartagena”) betreffende de universalisering en uitvoering van alle aspecten van het verdrag aangenomen. Daardoor erkennen en stimuleren zij de volledige deelname aan en bijdrage tot de uitvoering van het verdrag door de Internationale Campagne voor een verbod op landmijnen („de ICBL”), het Internationale Comité van het Rode Kruis („het ICRK”), de nationale verenigingen van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan, de internationale Federatie van verenigingen van het Rode Kruis en de Rode Halve Maan („de IFRC”), de VN, het Internationaal centrum voor humanitaire mijnopruiming van Genève („het GICHD”), internationale en regionale organisaties, overlevenden van mijnen en hun organisaties, alsook andere maatschappelijke organisaties, zoals bepaald in actie nr. 62 van het actieplan van Cartagena.

               (8)

               De verdragsluitende staten hebben op 3 december 2010 de „Richtlijn van de verdragsluitende staten ten behoeve van de ondersteunende eenheid voor de uitvoering van het verdrag” („de ISU”) aangenomen. Hierin komen de verdragsluitende staten overeen dat de ISU advies en technische bijstand aan de verdragsluitende staten moet verstrekken bij de uitvoering en universalisering van het verdrag, de communicatie tussen de verdragsluitende staten moet verbeteren, alsook de communicatie en de voorlichting over het verdrag moet bevorderen, zowel ten aanzien van staten die geen partij bij het verdrag zijn als ten aanzien van het grote publiek. De ISU kreeg de opdracht contacten te onderhouden met de betrokken internationale organisaties die aan de werkzaamheden van het verdrag deelnemen, zoals de ICBL, het ICRC, de IFRC, de VN en het GICHD, en in voorkomend geval de werkzaamheden te coördineren.

               (9)

               Op 2 december 2011 heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties Resolutie 66/29 aangenomen over de uitvoering van het verdrag tot verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens. De Algemene Vergadering heeft eraan herinnerd dat de internationale gemeenschap de uitvoering van het verdrag heeft geëvalueerd tijdens de Tweede Toetsingsconferentie van het verdrag, en dat de verdragsluitende partijen het actieplan van Cartagena hebben aangenomen, en zij heeft erop gewezen hoe belangrijk het is dat het verdrag onverkort en daadwerkelijk wordt uitgevoerd en nagekomen, onder meer door middel van de uitvoering van het actieplan van Cartagena. De verdragsluitende partijen hebben alle staten die dit nog niet hebben gedaan, verzocht het verdrag te bekrachtigen, c.q. ertoe toe treden, en zij hebben er bij alle staten op aangedrongen zich op het hoogste politieke niveau met deze problematiek te blijven bezighouden en eerbiediging van het verdrag te stimuleren door bilaterale, subregionale, regionale en multilaterale contacten, toenadering, seminars en andere middelen.

               (10)

               In 2012 en 2013 zullen er bijeenkomsten van de verdragsluitende staten worden belegd. De internationale gemeenschap zal vervolgens in 2014 bijeenkomen voor de Derde Toetsingsconferentie van het verdrag, om de vorderingen met de uitvoering van het actieplan van Cartagena te evalueren. Tegen die tijd wordt verwacht dat de uitvoering van het actieplan er in grote mate toe zal hebben bijgedragen dat antipersoneelsmijnen geen leed meer veroorzaken en geen slachtoffers meer maken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   Ter ondersteuning van de uitvoering van het actieplan van Cartagena voor de periode 2010-2014 („het actieplan van Cartagena”) dat is aangenomen door de staten die partij zijn bij het verdrag van 1997 inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van antipersoneelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens („het verdrag”), streeft de Unie, in het kader van de Europese veiligheidsstrategie en overeenkomstig de toepasselijke beslissingen van de internationale gemeenschap, de volgende doelstellingen na:

               a)

               ondersteunen van inspanningen door de verdragsluitende partijen om uitvoering te geven aan aspecten inzake slachtofferhulp van het actieplan van Cartagena;

               b)

               ondersteunen van inspanningen door de verdragsluitende partijen om uitvoering te geven aan aspecten inzake mijnopruiming van het actieplan van Cartagena;

               c)

               bevorderen van de universalisering van het verdrag;

               d)

               blijk geven van de niet-aflatende inzet van de Unie en haar lidstaten voor het verdrag, alsook van hun vaste wil om samen te werken met en bijstand te verlenen aan staten die ondersteuning nodig hebben om hun toezeggingen in het kader van het verdrag gestand te doen, en aldus de voortrekkersrol versterken die de Unie speelt bij het nastreven van het doel van het verdrag dat erin bestaat voorgoed te voorkomen dat antipersoneelsmijnen nog leed veroorzaken en slachtoffers maken.

         2.   Al de in lid 1 bedoelde doelstellingen worden op zodanige wijze nagestreefd dat zij de historische cultuur van het verdrag op het gebied van partnerschap en samenwerking tussen staten, niet-gouvernementele organisaties en andere organisaties en lokale partners versterken, met name door nauwe contacten met de betrokken actoren te onderhouden teneinde specifieke uitingen van dergelijke samenwerking te stimuleren.
   3.   Ter verwezenlijking van de in lid 1 genoemde doelstellingen, onderneemt de Unie de volgende projecten:

               a)

               slachtofferhulp: in maximaal acht gevallen technische bijstand verlenen, maximaal vijf tussentijdse evaluaties verrichten en maximaal vijf follow-upacties uitvoeren;

               b)

               mijnopruiming: maximaal vijf tussentijdse evaluaties verrichten en maximaal vijf follow-upacties uitvoeren;

               c)

               universalisering van het verdrag: een taskforce op hoog niveau ondersteunen, een studie naar grensbeveiliging zonder antipersoneelsmijnen verrichten, en maximaal drie workshops over universalisering organiseren;

               d)

               blijk geven van de inzet van de Unie: inleidende en afrondende evenementen organiseren, de toegankelijkheid tot de website van het verdrag waarborgen, de toezeggingen inzake slachtofferhulp van de verdragsluitende staten op ruime schaal bekendmaken, een persbezoek organiseren, en voorlichtingsmateriaal en publicaties opstellen.

         In de bijlage worden de projecten gedetailleerd beschreven.
   Artikel 2
   1.   De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid („de hoge vertegenwoordiger”) is belast met de uitvoering van dit besluit.
   2.   De technische uitvoering van de in artikel 1, lid 3, bedoelde projecten wordt toevertrouwd aan de ondersteunende eenheid voor de uitvoering („de ISU”), die wordt vertegenwoordigd door het Internationaal centrum voor humanitaire mijnopruiming van Genève („het GICHD”). De ISU voert deze taken uit onder de controle van de hoge vertegenwoordiger. De hoge vertegenwoordiger treft hiertoe de nodige regelingen met het GICHD.
   Artikel 3
   1.   Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van het in artikel 1, lid 3, bedoelde project is 1 030 000 EUR.
   2.   Voor het beheer van de in lid 1 bedoelde uitgaven gelden de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   De Commissie houdt toezicht op het correcte beheer van de in lid 1 bedoelde uitgaven. Daartoe sluit zij een financieringsovereenkomst met het GICHD, waarin wordt bepaald dat de ISU er zorg voor draagt dat de bijdrage van de Unie zichtbaar is in een mate die overeenstemt met de omvang ervan.
   4.   De Commissie stelt alles in het werk om de in lid 3 bedoelde financieringsovereenkomst zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit besluit te sluiten. Zij stelt de Raad in kennis van eventuele moeilijkheden en van de datum van sluiting van de financieringsovereenkomst.
   Artikel 4
   De hoge vertegenwoordiger brengt aan de Raad verslag uit over de uitvoering van dit besluit, op basis van geregelde rapporten van de ISU. Deze verslagen zullen de basis vormen voor de evaluatie door de Raad. De Commissie verstrekt informatie over de financiële aspecten van de uitvoering van dit besluit.
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   Het verstrijkt 24 maanden na de datum van sluiting van de in artikel 3, lid 3, bedoelde financieringsovereenkomst; het verstrijkt echter zes maanden na de dag waarop het in werking is getreden, indien binnen die zes maanden geen financieringsovereenkomst is gesloten.

      Gedaan te Brussel, 13 november 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 165 van 26.6.2008, blz. 41.

      BIJLAGE
      1.   Doel

      Het algemene doel van dit Besluit is het bevorderen van vrede en veiligheid door steun te verlenen aan de uitvoering van het actieplan van Cartagena, met betrekking tot de universalisering en uitvoering van alle aspecten van het verdrag.
      2.   Beschrijving van de projecten

      Om de in artikel 1, lid 1, van dit besluit bedoelde doelstellingen te verwezenlijken, onderneemt de Unie de volgend projecten:
      2.1.   Slachtofferhulp

      2.1.1.   Doel van het project

      De verdragsluitende partijen worden bij de uitvoering van de slachtofferhulpaspecten van het actieplan van Cartagena zodanig ondersteund dat zij activiteiten die een groot positief verschil zullen maken in het leven van vrouwen, mannen, meisjes en jongens die het slachtoffer zijn geworden van landmijnen of andere ontplofbare oorlogsresten, beter kunnen coördineren en uitvoeren.
      2.1.2.   Projectbeschrijving

                  —

                  De ISU zal in maximaal drie gevallen nationale technische bijstand verlenen, onder meer door interministeriële processen in te leiden en/of te ondersteunen met het oog op het nakomen van verplichtingen op het gebied van slachtofferhulp in een nationale context, aan verdragsluitende staten die ofwel a) nog maar weinig inspanningen hebben geleverd om uitvoering te geven aan de slachtofferhulpaspecten van het actieplan van Cartagena en derhalve best kunnen worden gestimuleerd om hiermee een begin te maken, ofwel b) een nationaal plan hebben opgesteld of daarmee goed bezig zijn en derhalve beschikken over enige uitvoeringsachtergrond om te beoordelen, waardoor zij wellicht meer in aanmerking komen om een alomvattende nationale tussentijdse evaluatie te verrichten van de inspanningen die worden gedaan om uitvoering te geven aan het actieplan van Cartagena.

                  —

                  Er zullen maximaal drie alomvattende nationale tussentijdse evaluaties worden verricht. Deze evaluaties gebeuren met de deelname van de ISU, in samenwerking met belangrijke actoren zoals de ICBL, die de begunstigde staten helpt met het opstellen van een gedetailleerde achtergrondnota voor een nationale workshop, het organiseren van een nationale workshop, en het opstellen van een uitvoerig slotdocument, dat neerkomt op „de evaluatie”, waarin de resterende knelpunten zullen worden uiteengezet, doelstellingen worden bepaald en aanbevelingen worden geformuleerd.

                  —

                  Er zullen maximaal drie follow-upacties worden ondernomen in antwoord op de aanbevelingen in de tussentijdse evaluaties Voor deze follow-upacties zal de ISU aanvullende technische bijstand verlenen (bijvoorbeeld bij de herziening van nationale plannen, bij de ontwikkeling van projectvoorstellen enz.).

                  —

                  De ISU zal, in samenwerking met belangrijke actoren zoals de ICBL, een mondiale conferentie op hoog niveau organiseren over hulp aan slachtoffers van landmijnen en andere ontplofbare oorlogsresten, met als doel voort te bouwen op de ervaringen met slachtofferhulp in het kader van het verdrag teneinde profijt te trekken van mogelijke synergieën/efficiëntie-effecten bij de uitvoering van internationale instrumenten (bijvoorbeeld het verdrag tegen clustermunitie (CCM), Protocol V bij het verdrag inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende werking te hebben (CWV), het verdrag inzake de rechten van personen met een handicap (CRPD)) die op hetzelfde onderwerp betrekking hebben en dezelfde staten aanbelangen.

            2.1.3.   Projectresultaten

                  —

                  Begunstigde staten van technische bijstand die nog maar weinig inspanningen hebben geleverd om uitvoering te geven aan de slachtofferhulpaspecten van het actieplan van Cartagena, zullen een steunpunt aanwijzen dat verder werk zal maken van de uitvoering van verplichtingen op het gebied van slachtofferhulp en deelneemt aan daaropvolgende activiteiten in het kader van het verdrag.

                  —

                  Elke begunstigde lidstaat van technische bijstand zal in alle gevallen een verslag met aanbevelingen krijgen over de logische volgende stappen die hij kan nemen bij de uitvoering van de slachtofferhulpaspecten van het actieplan van Cartagena.

                  —

                  Begunstigde lidstaten van technische bijstand zullen in vijf gevallen een conceptnota laten opstellen en zullen een deelnemerslijst laten opstellen voor nationale workshops die plaats zullen vinden als onderdeel van een tussentijdse evaluatie.

                  —

                  Begunstigde staten van tussentijdse evaluaties zullen een gedetailleerd slotdocument ontvangen waarin de resterende knelpunten worden uiteengezet, met doelstellingen en aanbevelingen voor verdere actie.

                  —

                  Begunstigde staten van follow-upsteun zullen beter in staat zijn uiting te geven aan hun voornemen om de verbintenissen in het actieplan van Cartagena na te komen, en om hun behoefte aan steun (bijvoorbeeld voor de herziening van nationale plannen, de ontwikkeling van projectvoorstellen enz.) kenbaar te maken.

                  —

                  Er zullen manieren worden vastgesteld om profijt te trekken van mogelijke synergieën/efficiëntie-effecten bij de uitvoering van internationale instrumenten (bijvoorbeeld het CCM, Protocol V bij het CWV en het CRPD) die op hetzelfde onderwerp betrekking hebben en dezelfde staten aanbelangen.

                  —

                  De wereldwijde inspanningen om te voorzien in de behoeften van de overlevenden en in het waarborgen van hun rechten door een brede deelname aan een conferentie op hoog niveau, zullen voor het voetlicht worden gebracht.

            2.1.4.   Begunstigden

                  —

                  Verdragsluitende staten die kennis hebben gedaan van hun verantwoordelijkheid voor aanzienlijke aantallen overlevenden van landmijnen.

                  —

                  Vrouwen, mannen, meisjes en jongens die het slachtoffer zijn geworden van landmijnen of andere ontplofbare oorlogsresten, alsook hun families en gemeenschappen.

            2.2.   Mijnopruiming

      2.2.1.   Doel van het project

      Verdragsluitende staten worden bij de uitvoering van de mijnopruimingsaspecten van het actieplan van Cartagena zodanig ondersteund dat zij beter in staat zijn de mijnopruiming zo snel als nodig te voltooien, zodat burgers, gemeenschappen en naties land dat als gevaarlijk werd beschouwd, opnieuw in gebruik kunnen nemen voor normale menselijke activiteiten.
      2.2.2.   Projectbeschrijving

                  —

                  Er zullen maximaal vijf alomvattende nationale tussentijdse evaluaties worden verricht. Deze evaluaties zullen gebeuren met de deelname van de ISU en van belangrijke actoren zoals de ICBL, en met de ondersteuning van het GICHD, dat de begunstigde staten helpt bij het opstellen van een uitvoerige achtergrondnota voor een nationale workshop, het organiseren van een nationale workshop, en het opstellen van een gedetailleerd slotdocument, dat neerkomt op „de evaluatie”, waarin de resterende knelpunten zullen worden uiteengezet, doelstellingen zullen worden bepaald en aanbevelingen zullen worden geformuleerd.

                  —

                  In reactie op de aanbevelingen in de tussentijdse evaluaties zullen er maximaal drie follow-upacties worden verricht. Bij deze follow-upacties zal de ISU bijkomende technische ondersteuning bieden (bijvoorbeeld voor de herziening van nationale plannen, ontwikkeling van een projectvoorstel of voorstellen, enz.), ofwel zullen er voor de begunstigde staten zuid-zuiduitwisselingen worden georganiseerd, zodat er van elkaar kan worden geleerd en de toekomstige uitvoering kan worden verbeterd.

            2.2.3.   Projectresultaten

                  —

                  Begunstigde staten van tussentijdse evaluaties zullen een gedetailleerd slotdocument ontvangen waarin de resterende knelpunten worden uiteengezet, met doelstellingen en aanbevelingen voor verdere actie.

                  —

                  Begunstigde staten van follow-upsteun zullen beter in staat zijn om uiting te geven aan hun vastbeslotenheid de verbintenissen in het actieplan van Cartagena na te komen, en aan hun behoefte aan steun (bijvoorbeeld voor de herziening van nationale plannen, de ontwikkeling van een projectvoorstel of voorstellen enz.), en begunstigde staten zullen een beter inzicht hebben in specifieke aspecten van mijnopruiming.

            2.2.4.   Begunstigden

                  —

                  De verdragsluitende niet-EU-lidstaten die thans bezig zijn met de nakoming van hun verplichtingen inzake mijnopruiming in het kader van het verdrag.

                  —

                  Vrouwen, mannen, meisjes en jongens wier leven wordt beïnvloed door de (vermoede) aanwezigheid van antipersoneelsmijnen, alsook hun families en gemeenschappen.

            2.3.   Universalisering van het verdrag

      2.3.1.   Doel van het project

      Belemmeringen voor de eerbiediging van het verdrag worden zodanig aangepakt dat er vorderingen worden gemaakt met de universalisering van het verdrag door staten die geen partij zijn bij het verdrag.
      2.3.2.   Projectbeschrijving

                  —

                  Een taskforce op hoog niveau betreffende de universalisering van het verdrag zal worden ondersteund door de ISU, waarbij er tevens steun wordt geboden aan hoogstaande persoonlijkheden om gesprekken aan te knopen met de leiders van maximaal zes staten die geen partij zijn bij het verdrag. De leden van de taskforce zullen deelnemen aan maximaal twee andere gebeurtenissen om de aandacht te vestigen op de inspanningen die geleverd worden om het verdrag te universaliseren en uit te voeren.

                  —

                  Er zal een studie over grensbeveiliging zonder antipersoneelsmijnen verricht worden door de ISU, waarbij nauw wordt samengewerkt met personen die ter zake over de nodige expertise beschikken, en waarbij wordt voortgebouwd op het werk dat halverwege de jaren negentig door het ICRC is verricht. Een studieverslag zal op verschillende manieren toegankelijk worden gemaakt (vertaling, samenvatting, productie van documenten in toegankelijke formaten enz.).

                  —

                  Er zullen maximaal drie universaliseringsworkshops worden georganiseerd door de ISU, in samenwerking met belangrijke actoren zoals de ICBL en de coördinator van de informele contactgroep universalisering van het verdrag. Deze workshops zullen op nationaal, subregionaal of regionaal niveau worden gehouden om het verdrag ingang te doen vinden in staten, en om staten die geen partij zijn bij het verdrag te helpen met het aanpakken van echte of vermeende belemmeringen voor de toetreding, in het bijzonder door gebruik te maken van het studieverslag over grensbeveiliging zonder antipersoneelsmijnen.

            2.3.3.   Projectresultaten

                  —

                  Met maximaal zes staten die geen partij bij het verdrag zijn, zullen op ministerieel niveau of hoger gesprekken worden aangeknoopt met betrekking tot de eerbiediging van het verdrag en de normen ervan.

                  —

                  Er zal actuele informatie worden verkregen over het op antipersoneelsmijnen gerichte beleid van staten die geen partij zijn bij het verdrag. Deze informatie zal worden gebruikt in het opstellen van omvangrijke documenten voor de derde toetsingsconferentie, met inbegrip van een alomvattend verslag over de vorderingen die zijn gemaakt ten aanzien van de doelstelling van universalisering van het verdrag en universalisering van de normen ervan, waarbij ook zal worden bezien welke verdere stappen er kunnen worden gezet.

                  —

                  Verdragsluitende staten en niet-gouvernementele organisaties zullen actieve pleitbezorgers van het verdrag blijven door middel van follow-upacties die voortvloeien uit bezoeken van de taskforce op hoog niveau.

                  —

                  Meer kennis zal worden gebundeld en bijeengebracht in een publicatie waarin nader wordt ingegaan op de vaakst genoemde vermeende belemmeringen voor toetreding tot het verdrag, en die kan worden gebruikt om de universaliseringsinspanningen te ondersteunen.

                  —

                  Staten met welke gesprekken zijn aangeknoopt die geen partij zijn bij het verdrag, en die bij het project betrokken zijn, zullen stappen zetten in de richting van toetreding tot het verdrag en/of het omarmen van de normen ervan.

            2.3.4.   Begunstigden

                  —

                  Niet-EU-lidstaten die het verdrag nog niet hebben geratificeerd, goedgekeurd of geaccepteerd of nog niet zijn toegetreden.

                  —

                  Verdragsluitende staten en niet-gouvernementele organisaties en internationale organisaties die betrokken zijn bij de inspanningen om werk te maken van de universalisering van het verdrag.

            2.4.   De inzet van de Unie aantonen

      2.4.1.   Doel van het project

                  —

                  Er wordt blijk gegeven van de niet-aflatende inzet van de Unie en haar lidstaten voor het verdrag, alsook van hun vaste wil om samen te werken met en bijstand te verlenen aan staten die ondersteuning nodig hebben om hun verbintenissen in het kader van het verdrag gestand te doen, en de voortrekkersrol die de Unie speelt bij het nastreven van het doel van het verdrag dat erin bestaat voorgoed te voorkomen dat antipersoneelsmijnen nog leed veroorzaken en slachtoffers maken, wordt versterkt.

            2.4.2.   Projectbeschrijving

                  —

                  Er wordt een inleidend evenement georganiseerd om ruchtbaarheid te geven aan dit besluit, en een afrondend evenement om de activiteiten waarin dit besluit voorziet en de resultaten daarvan bekend te maken, waarbij zal worden gewezen op de bijdrage van de Unie.

                  —

                  Gelet op het belang van verspreiding van de kennis met betrekking tot de verbintenissen die de verdragsluitende staten tijdens de conferentie van Cartagena zijn aangegaan, en met betrekking tot de manieren om daar uitvoering aan te geven, en gelet op de noodzaak om hierbij rekening te houden met een zeer divers publiek (mensen met verschillende talen, personen met een handicap) zal er toezicht komen op de website van het verdrag om een grote toegankelijkheid te waarborgen; voorts zal de bestaande publicatie van de ISU, waarin de verbintenissen van de verdragsluitende staten ten aanzien van slachtofferhulp worden uiteengezet, worden vertaald en bekendgemaakt op de website van het verdrag, om de beschikbaarheid ervan in diverse talen te verbreden.

                  —

                  Er zal een persbezoek worden georganiseerd in een land dat onder mijnen te lijden heeft, en wel vóór de derde toetsingsconferentie in 2014.

                  —

                  Er zal voorlichtingsmateriaal (bijvoorbeeld posters, reclame, videobeelden, publiciteitsmateriaal enz.) worden aangeschaft om gebruik te kunnen maken van voorlichtingsmogelijkheden als die zich voordoen.

            2.4.3.   Projectresultaten

                  —

                  Ambtenaren van de Unie en haar lidstaten zijn goed geïnformeerd over dit besluit, en hoe dat verband kan houden met hun werk.

                  —

                  Het bereik van de afspraken inzake slachtofferhulp in de verdragsluitende staten wordt verruimd, met name in Franssprekende landen die onder mijnen te lijden hebben.

                  —

                  De informatie over het verdrag is toegankelijker.

                  —

                  De inzet van de Unie voor het verdrag wordt zichtbaarder, de mensen worden en blijven zich bewust van dit besluit, dat erkenning krijgt en blijft krijgen, zoals blijkt uit persverslagen waarin de inzet van de Unie wordt erkend en waarin de waardering voor de Unie die de verdragsluitende partijen op hun vergaderingen hebben uitgesproken wordt aangegeven.

                  —

                  De niet-aflatende inspanningen voor de universalisering van het verdrag worden voor het voetlicht gebracht.

            2.4.4.   Begunstigden

      Verdragsluitende partijen en niet-gouvernementele en internationale organisaties, hun vertegenwoordigers en andere personen die belang stellen in of meewerken aan de inspanning, gericht op uitvoering van het verdrag.


               15.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 468/213

         P7_TA(2013)0550
   Verslagen inzake informatiebezoeken voor het onderzoek van verzoekschriften (interpretatie van artikel 202, lid 5, van het Reglement)
   Besluit van het Europees Parlement van 10 december 2013 betreffende verslagen inzake informatiebezoeken voor het onderzoek van verzoekschriften (interpretatie van artikel 202, lid 5 van het Reglement) (2013/2258(REG))
   (2016/C 468/32)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien de brief van 26 november 2013 van de voorzitter van de Commissie constitutionele zaken,

               —

               gezien artikel 211 van zijn Reglement,

               1.

               besluit de volgende interpretatie op te nemen in artikel 202, lid 5:

                           „Informatiebezoeken en de verslagen over die bezoeken hebben alleen tot doel om de commissie de nodige informatie te verstrekken om het verzoekschrift verder te kunnen behandelen. Die verslagen worden opgesteld onder de exclusieve verantwoordelijkheid van de deelnemers aan het bezoek, die trachten een consensus te bereiken. Indien geen consensus wordt bereikt, moeten in het verslag de uiteenlopende feitelijke bevindingen of beoordelingen worden vermeld. Het verslag wordt voorgelegd aan de commissie ter goedkeuring bij een enkele stemming, tenzij de voorzitter verklaart dat waar van toepassing amendementen mogen worden ingediend op bepaalde delen van het verslag. Op die verslagen is artikel 52 niet rechtstreeks van toepassing noch van overeenkomstige toepassing. Wanneer het verslag niet door de Commissie wordt goedgekeurd, wordt het niet aan de Voorzitter toegezonden.”;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie.