Avis juridique important

|

32002D0630

2002/630/JBZ: Besluit van de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van een kaderprogramma betreffende politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (AGIS)

Publicatieblad Nr. L 203 van 01/08/2002 blz. 0005 - 0008

Besluit van de Raadvan 22 juli 2002tot vaststelling van een kaderprogramma betreffende politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (AGIS)(2002/630/JBZ)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 30, lid 1, artikel 31 en artikel 34, lid 2, onder c),Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Uit hoofde van artikel 29 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Unie tot doel burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen door de ontwikkeling van een gezamenlijk optreden van de lidstaten op het gebied van politiële en justitiële samenwerking in strafzaken en door voorkoming en bestrijding van racisme en vreemdelingenhaat.(2) In de conclusies van de Europese Raad van Tampere van oktober 1999 wordt opgeroepen om de samenwerking ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit te intensiveren, met inbegrip van criminaliteit waarbij gebruik wordt gemaakt van de nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, teneinde een echte Europese ruimte van rechtvaardigheid tot stand te brengen. Het belang van samenwerking op dit gebied is opnieuw benadrukt in het actieplan "Voorkoming en bestrijding van georganiseerde criminaliteit: een Europese strategie voor het begin van het nieuwe millennium"(3).(3) In artikel 12 van het Kaderbesluit 2001/220/JBZ van de Raad van 15 maart 2001 inzake de status van het slachtoffer in de strafprocedure(4) wordt aangedrongen op samenwerking tussen de lidstaten teneinde een doeltreffender bescherming van de belangen van het slachtoffer in de strafprocedure te vergemakkelijken.(4) De Europese dimensie van de projecten moet worden uitgebreid tot drie lidstaten of twee lidstaten en een kandidaat-lidstaat teneinde de vorming van partnerschappen en de uitwisseling van informatie en nationale werkmethoden te bevorderen.(5) De programma's Grotius II Strafrechtelijk(5), Stop II(6), Oisin II(7), Hippokrates(8) en Falcone(9) die door de Raad zijn vastgesteld, hebben bijgedragen tot de versterking van de samenwerking tussen de gerechtelijke en politiediensten van de lidstaten en tot de verbetering van het inzicht in de politiële, gerechtelijke, juridische en administratieve stelsels van de andere lidstaten.(6) Naar aanleiding van de goedkeuring van het actieplan van de Europese Unie inzake drugsbestrijding (2000-2004) door de Europese Raad van Feira in juni 2000 zijn in dit kaderprogramma ook acties opgenomen ter bestrijding van de illegale drugshandel.(7) De uitwerking van één enkel kaderprogramma, waarom het Europees Parlement en de Raad bij de goedkeuring van de vorige programma's uitdrukkelijk hadden verzocht, zal het mogelijk maken deze samenwerking te verbeteren door middel van een gecoördineerde en multidisciplinaire aanpak waarbij de verschillende personen die in de Europese Unie verantwoordelijk zijn voor preventie en bestrijding van criminaliteit zullen worden betrokken. Daarbij moet een evenwichtige aanpak worden gehandhaafd tussen de verschillende acties die gericht zijn op de totstandbrenging van een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.(8) Het is wenselijk dat de continuïteit van de door het kaderprogramma ondersteunde acties wordt gegarandeerd door ze te coördineren binnen één enkel referentiekader, waardoor de rationalisering van de procedures, een beter beheer en meer schaalvoordelen mogelijk worden. Bovendien is het nodig dat de operationele voordelen van het programma ten volle worden benut, in het bijzonder ten behoeve van de wetshandhavingsinstanties, en dat de samenwerking tussen de wetshandhavingsinstanties van de verschillende lidstaten wordt bevorderd en dat die instanties een beter inzicht wordt gegeven in de werkmethoden en beperkingen van hun ambtgenoten in andere lidstaten.(9) De uitgaven van het kaderprogramma moeten verenigbaar zijn met het huidige maximum uit hoofde van rubriek 3 van de financiële vooruitzichten.(10) Over de jaarlijkse kredieten van het kaderprogramma moet door de begrotingsautoriteit in de loop van de begrotingsprocedure een besluit worden genomen.(11) Het kaderprogramma moet worden opengesteld voor de kandidaat-lidstaten, als partners en deelnemers aan de in het kader van het programma ondersteunde projecten. Wanneer zulks passend is, kan ook de deelname van andere landen aan de programma's in overweging worden genomen.(12) De voor de tenuitvoerlegging van dit besluit noodzakelijke maatregelen moeten worden goedgekeurd volgens de erin vastgestelde procedures en met de hulp van een comité.(13) Teneinde de meerwaarde van de in het kader van dit besluit uitgevoerde projecten te vergroten, dienen deze projecten en de andere communautaire maatregelen de nodige samenhang te vertonen en elkaar aan te vullen.(14) Een regelmatige follow-up en evaluatie van dit kaderprogramma is noodzakelijk om de doeltreffendheid van de uitgevoerde projecten te beoordelen in het licht van de doelstellingen en om de prioriteiten eventueel bij te stellen.(15) In dit besluit wordt een financieel referentiebedrag in de zin van punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord van 6 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en de verbetering van de begrotingsprocedure(10) opgenomen voor de gehele duur van het kaderprogramma, zonder dat daarmee afbreuk wordt gedaan aan de in het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap vastgestelde bevoegdheden van de begrotingsautoriteit,BESLUIT:Artikel 1Vaststelling van het kaderprogramma1. Bij dit besluit wordt een kaderprogramma vastgesteld dat betrekking heeft op de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken in het kader van de ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, hierna "programma" genoemd.2. Het programma wordt vastgesteld voor een periode die loopt van 1 januari 2003 tot en met 31 december 2007; het kan worden verlengd.Artikel 2Doelstellingen van het programma1. Het programma draagt bij tot de algemene doelstelling de burgers in een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid een hoog niveau van zekerheid te verschaffen. In dit kader is het programma gericht op:a) de ontwikkeling, tenuitvoerlegging en evaluatie van het Europees beleid op dit gebied;b) het aanmoedigen en bevorderen van netwerkvorming, wederzijdse samenwerking in het kader van algemene thema's die van gemeenschappelijk belang zijn voor de lidstaten, uitwisseling en verspreiding van informatie, ervaringen en beste praktijken, plaatselijke en regionale samenwerking, verbetering en aanpassing van de opleidingen en het wetenschappelijk en technisch onderzoek;c) het stimuleren van een intensievere samenwerking van de lidstaten met de kandidaat-lidstaten, andere derde landen en de bevoegde internationale en regionale organisaties.2. Het programma ondersteunt projecten op de volgende gebieden in verband met titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie:a) algemene en strafrechtelijke justitiële samenwerking, met inbegrip van opleiding;b) samenwerking tussen de wetshandhavingsdiensten;c) samenwerking tussen wetshandhavingsdiensten of andere particuliere of overheidsorganen in de lidstaten die betrokken zijn bij de preventie en bestrijding van al dan niet georganiseerde criminaliteit;d) samenwerking tussen de lidstaten om tot doeltreffende bescherming van de belangen van het slachtoffer in de strafprocedure te komen.Artikel 3Toegang tot het programma1. Het programma draagt bij aan de financiering van projecten ten behoeve van de in lid 3 vermelde doelgroepen die een looptijd hebben van ten hoogste twee jaar en die worden voorgedragen door particuliere of overheidsinstanties en -organen, met inbegrip van beroepsorganisaties, niet-gouvernementele organisaties, verenigingen, organisaties die het bedrijfsleven vertegenwoordigen, onderzoeksinstellingen en instellingen voor initiële en voortgezette opleiding.2. Om voor medefinanciering in aanmerking te komen moeten bij de projecten partners in ten minste drie lidstaten of twee lidstaten en een kandidaat-lidstaat worden betrokken en moeten de projecten de in artikel 2 genoemde doelstellingen nastreven. De kandidaat-lidstaten kunnen aan de projecten deelnemen om zich vertrouwd te maken met het acquis op dat gebied en zich op hun toetreding voor te bereiden. Ook andere derde landen kunnen hieraan deelnemen wanneer dit in het belang van de projecten is.3. Het programma is gericht op de volgende doelgroepen:a) beoefenaars van juridische beroepen: rechters, officieren van justitie, advocaten, ambtenaren bij ministeries, ambtenaren van de gerechtelijke politie, gerechtsdeurwaarders, deskundigen, gerechtstolken en andere beroepsbeoefenaars op justitieel terrein;b) ambtenaren en andere personeelsleden van de wetshandhavingsinstanties: overheidsorganen die in de lidstaten overeenkomstig de nationale wetgeving bevoegd zijn op het gebied van preventie, opsporing en bestrijding van criminaliteit;c) ambtenaren bij andere openbare instanties en vertegenwoordigers van verenigingen, beroepsorganisaties, de onderzoekssector en het bedrijfsleven, die betrokken zijn bij de preventie en de bestrijding van al dan niet georganiseerde criminaliteit;d) vertegenwoordigers van de diensten die belast zijn met slachtofferhulp, met inbegrip van de overheidsdiensten die verantwoordelijk zijn op het gebied van immigratie en sociale diensten.4. In het kader van de in artikel 2 vastgestelde doelstellingen kan het programma ook worden gebruikt voor de medefinanciering van:a) specifieke projecten die zijn voorgedragen overeenkomstig lid 1 en die van bijzonder belang zijn ten aanzien van de prioriteiten van het programma of de samenwerking met de kandidaat-lidstaten;b) aanvullende maatregelen zoals studiebijeenkomsten, vergaderingen van deskundigen of andere acties voor de verspreiding van de in het kader van het programma verkregen resultaten.5. In het kader van de in artikel 2 genoemde doelstellingen kan het programma ook worden gebruikt voor rechtstreekse financiële steun voor activiteiten die zijn vermeld in de jaarlijkse activiteitenprogramma's van niet-gouvernementele organisaties die aan de volgende criteria voldoen:a) zij mogen geen winstoogmerk hebben;b) zij moeten zijn opgericht conform de nationale wetgeving van een lidstaat;c) zij moeten activiteiten met een Europese dimensie verrichten, in die zin dat, bij wijze van algemene regel, ten minste de helft van de lidstaten bij die activiteiten is betrokken;d) zij moeten één of meer van de in artikel 2 vermelde doelstellingen als doel van hun activiteiten hebben.Artikel 4Activiteiten in het kader van het programmaHet programma omvat de volgende soorten activiteiten:a) opleiding;b) het opzetten en opstarten van uitwisselingsprogramma's en stages;c) studies en onderzoeken;d) verspreiding van de in het kader van het programma verkregen resultaten;e) bevordering van samenwerking tussen de gerechtelijke, de wetshandhavingsinstanties en andere particuliere of overheidsinstanties in de lidstaten die betrokken zijn bij de preventie en bestrijding van criminaliteit, bijvoorbeeld door het ondersteunen van netwerkvorming;f) conferenties en studiebijeenkomsten.Artikel 5Financiering van het programma1. Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van dit programma over de periode 2003 tot en met 2007 bedraagt 65 miljoen EUR.De jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van de financiële vooruitzichten.2. De medefinanciering van een project in het kader van het programma is niet verenigbaar met enige andere financiering door een ander programma dat door de begroting van de Europese Unie wordt gefinancierd.3. De financieringsbesluiten leiden tot de opstelling van financieringsovereenkomsten tussen de Commissie en de organisatoren. Deze besluiten en overeenkomsten worden onderworpen aan de financiële controle van de Commissie en aan de controle van de Rekenkamer.4. De financiële steun uit de algemene begroting van de Europese Unie bedraagt niet meer dan 70 % van de totale kosten van het project.5. De in artikel 3, lid 4, bedoelde specifieke projecten en aanvullende maatregelen en de in artikel 3, lid 5, bedoelde activiteiten kunnen evenwel voor 100 % worden gefinancierd, binnen de grens van 10 % van de jaarlijkse kredieten die voor het programma worden toegekend voor specifieke projecten uit hoofde van artikel 3, lid 4, onder a), en van 5 % voor aanvullende maatregelen uit hoofde van artikel 3, lid 4, onder b).Artikel 6Uitvoering van het programma1. De Commissie is verantwoordelijk voor het beheer en de uitvoering van het programma, zulks in samenwerking met de lidstaten.2. Het programma wordt door de Commissie beheerd overeenkomstig het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.3. Voor de uitvoering van het programma zorgt de Commissie voor het volgende:a) zij stelt een jaarlijks werkprogramma op met specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten en zo nodig een lijst van specifieke projecten en aanvullende maatregelen; het programma vormt een evenwicht tussen de in artikel 2, lid 2, aangegeven gebieden, waarbij ten minste 15 % van de jaarlijkse middelen wordt toegewezen aan elk van de onder a) tot en met c) van dat lid aangegeven gebieden;b) zij evalueert en selecteert de voorgedragen projecten en is belast met het beheer van die projecten.4. De voorgedragen projecten worden onderzocht overeenkomstig de in artikel 8 omschreven raadplegingsprocedure. Het onderzoek van het werkprogramma, de in artikel 3, lid 4, bedoelde specifieke projecten en aanvullende maatregelen en de in artikel 3, lid 5, bedoelde activiteiten verloopt overeenkomstig de in artikel 9 omschreven beheersprocedure.5. Voorzover zij verenigbaar zijn met het desbetreffende beleid evalueert en selecteert de Commissie de projecten die door de organisatoren zijn voorgedragen op basis van de volgende criteria:a) de overeenstemming met doelstellingen van het programma;b) de Europese dimensie van het project en de openstelling voor de kandidaat-lidstaten;c) de verenigbaarheid met de lopende of voorgenomen werkzaamheden in het kader van de beleidsprioriteiten van de Europese Unie op het gebied van justitiële samenwerking in het algemeen en op strafrechtelijk gebied;d) de complementariteit met andere samenwerkingsprojecten die reeds zijn uitgevoerd, aan de gang zijn of op stapel staan;e) de capaciteit van de organisator om het project uit te voeren;f) de eigen kwaliteit van het project voor wat betreft opzet, organisatie, presentatie en verwachte resultaten;g) het uit hoofde van het programma gevraagde subsidiebedrag, ook in verhouding tot de verwachte resultaten;h) het effect van de verwachte resultaten op de doelstellingen van het programma.Artikel 7Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie, hierna het "comité" genoemd.2. Het comité stelt zijn reglement van orde vast op voorstel van zijn voorzitter en op basis van een standaardreglement van orde dat in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen is gepubliceerd.3. De Commissie kan de vertegenwoordigers van de kandidaat-lidstaten uitnodigen op informatievergaderingen na de vergaderingen van het comité.Artikel 8Raadplegingsprocedure1. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, legt de vertegenwoordiger van de Commissie het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt, binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de materie kan vaststellen, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming.2. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.3. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij stelt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij met dit advies rekening heeft gehouden.Artikel 9Beheersprocedure1. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen legt de vertegenwoordiger van de Commissie het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt, binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de materie kan vaststellen, advies over dit ontwerp uit. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is voorgeschreven voor de goedkeuring van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie moet aannemen. De stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten in het comité worden gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.2. De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien de vastgestelde maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In laatstgenoemd geval kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten uitstellen voor een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de datum van de kennisgeving.3. De Raad kan binnen de in lid 2 genoemde termijn met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.Artikel 10Samenhang en complementariteitDe Commissie waarborgt, in samenwerking met de lidstaten, de samenhang en complementariteit van de projecten met andere communautaire beleidslijnen.Artikel 11Follow-up en evaluatieDe Commissie zorgt voor een regelmatige follow-up van dit programma. Zij informeert het Europees Parlement over het vastgestelde werkprogramma en de lijst van projecten die medefinanciering hebben ontvangen en dient bij het Europees Parlement en de Raad:a) een jaarverslag in over de uitvoering van het programma. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 30 juni 2004 voorgelegd,b) uiterlijk op 30 juni 2005 een tussentijds evaluatieverslag in over de uitvoering van het programma,c) uiterlijk op 30 september 2006 een mededeling in over de voortzetting van het huidige programma, eventueel vergezeld van een voorstel terzake,d) uiterlijk op 30 juni 2008 een definitief evaluatieverslag in over het gehele programma.Artikel 12InwerkingtredingDit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad.Gedaan te Brussel, 22 juli 2002.Voor de RaadDe voorzitterP. S. Møller(1) PB C 51 E van 26.2.2002, blz. 345.(2) Advies uitgebracht op 9 april 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(3) PB C 124 van 3.5.2000, blz. 1.(4) PB L 82 van 22.3.2001, blz. 1.(5) PB L 186 van 7.7.2001, blz. 1 (Grotius II Strafrechtelijk).(6) PB L 186 van 7.7.2001, blz. 7 (Stop II).(7) PB L 186 van 7.7.2001, blz. 4 (Oisin II).(8) PB L 186 van 7.7.2001, blz. 11.(9) PB L 99 van 31.3.1998, blz. 8.(10) PB C 172 van 18.6.1999, blz. 1.


title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 198/03/COL van 5 november 2003 houdende de veertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun door het schrappen van de hoofdstukken betreffende kleine en middelgrote ondernemingen, de minimis-steun, opleidingssteun en werkgelegenheidssteun

text:
               12.5.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 120/39

      BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 198/03/COL
   van 5 november 2003
   houdende de veertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun door het schrappen van de hoofdstukken betreffende kleine en middelgrote ondernemingen, de minimis-steun, opleidingssteun en werkgelegenheidssteun
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name op de artikelen 61 tot en met 63 en Protocol nr. 26,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name op artikel 24, artikel 5, lid 2, onder b), en artikel 1 van deel I van Protocol nr. 3,
   Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge artikel 24 van de Toezichtovereenkomst uitvoering geeft aan de bepalingen van de EER-overeenkomst inzake staatssteun,
   Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge artikel 5, lid 2, onder b), van de Toezichtovereenkomst kennisgevingen en richtsnoeren doet uitgaan over aangelegenheden die in de EER-overeenkomst worden behandeld, indien die overeenkomst of de Toezichtovereenkomst zulks uitdrukkelijk voorschrijft of indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dit nodig acht,
   Wijzende op de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (3) die op 19 januari 1994 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (4) werden vastgesteld,
   Overwegende dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 12 januari 2001 Verordening (EG) nr. 68/2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op opleidingssteun (5) heeft vastgesteld,
   Overwegende dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 12 januari 2001 Verordening (EG) nr. 69/2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op de minimis-steun (6) heeft vastgesteld,
   Overwegende dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 12 januari 2001 Verordening (EG) nr. 70/2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (7) heeft vastgesteld,
   Overwegende dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 12 december 2002 Verordening (EG) nr. 2204/2002 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag op werkgelegenheidssteun (8) heeft vastgesteld,
   Overwegende dat die verordeningen van belang zijn voor de Europese Economische Ruimte en bij besluit van het Gemengd Comité zijn opgenomen in bijlage XV van de EER-overeenkomst (9),
   Overwegende dat overweging 4 van de verordeningen betreffende opleidingssteun, steun voor kleine en middelgrote ondernemingen en werkgelegenheidssteun uitdrukkelijk bepaalt dat de bestaande richtsnoeren en kaderregelingen vanaf de inwerkingtreding van die verordeningen niet langer van toepassing zijn op de gebieden die nu door de verordeningen worden bestreken,
   Overwegende dat hoofdstuk 10 betreffende steun ten behoeve van kleine en middelgrote ondernemingen, hoofdstuk 18 betreffende werkgelegenheidssteun en hoofdstuk 18 A betreffende opleidingssteun van de richtsnoeren inzake staatssteun daardoor niet langer relevant zijn en moeten worden geschrapt,
   Overwegende dat ondanks het ontbreken van een expliciete verklaring in Verordening (EG) nr. 69/2001 betreffende de minimis-steun, hetzelfde van toepassing is op hoofdstuk 12 van de richtsnoeren inzake staatssteun aangezien de verordening alle regels inzake de minimis-steun uitgebreid bestrijkt,
   Overwegende dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   Na overleg met de Commissie van de Europese Gemeenschappen,
   Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 20 juni 2003 tijdens een multilaterale bijeenkomst met de EVA-staten over de kwestie heeft beraadslaagd,
   BESLUIT:

               1.

               De richtsnoeren inzake staatssteun worden gewijzigd door schrapping van de volgende hoofdstukken:

                           —

                           Hoofdstuk 10 betreffende steun voor kleine en middelgrote ondernemingen,

                           —

                           Hoofdstuk 12 betreffende de de minimis-regel en de toepassing ervan,

                           —

                           Hoofdstuk 18 betreffende werkgelegenheidssteun,

                           —

                           Hoofdstuk 18 A betreffende opleidingssteun.

               2.

               De EVA-lidstaten worden hiervan in kennis gesteld door middel van een afschrift van dit besluit.

               3.

               De Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt overeenkomstig Protocol nr. 27, onder d), van de EER-overeenkomst van dit besluit in kennis gesteld door toezending van een afschrift van dit besluit.

               4.

               Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               5.

               Dit besluit is authentiek in de Engelse taal.

      Gedaan te Brussel, 5 november 2003.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

            De voorzitter

         Einar M. BULL

            Lid van het college

         Hannes HAFSTEIN

      (1)  Hierna „de EER-overeenkomst genoemd”.

      (2)  Hierna „de Toezichtovereenkomst genoemd”.

      (3)  Hierna „de richtsnoeren inzake staatssteun genoemd”.

      (4)  Oorspronkelijk gepubliceerd in PB L 231 van 3.9.1994 en in EER-supplement nr. 32 van dezelfde datum, laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr. 197/03/COL van het college van 5 november 2003, nog niet gepubliceerd.

      (5)  PB L 10 van 13.1.2001, blz. 20. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 363/2004 (PB L 63 van 28.2.2004, blz. 20).

      (6)  PB L 10 van 13.1.2001, blz. 30.

      (7)  PB L 10 van 13.1.2001, blz. 33. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 363/2004.

      (8)  PB L 337 van 13.12.2002, blz. 3.

      (9)  Bij Besluit nr. 88/2002 van het Gemengd Comité (PB L 266 van 3.10.2002, blz. 56 en EER-supplement nr. 49 van 3.10.2002, blz. 42) is Verordening (EG) nr. 68/2001 betreffende opleidingssteun opgenomen als punt 1, onder d), van bijlage XV, is Verordening nr. 69/2001 betreffende de minimis-steun opgenomen als punt 1, onder e), van bijlage XV en is Verordening (EG) nr. 70/2001 betreffende steun aan kleine en middelgrote ondernemingen opgenomen als punt 1, onder f). Verordening (EG) nr. 2204/2002 betreffende werkgelegenheidssteun is opgenomen als punt 1, onder g), van bijlage XV bij Besluit nr. 83/2003 van het Gemengd Comité (PB L 257 van 9.10.2003, blz. 39).


Avis juridique important

|

31999D0527(01)

Besluit van de Raad van 11 mei 1999 houdende benoeming van een lid van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)

Publicatieblad Nr. C 146 van 27/05/1999 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAADvan 11 mei 1999houdende benoeming van een lid van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)(1999/C 146/01)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993 inzake het Gemeenschapsmerk(1), en met name op de artikelen 120 en 131,Gezien de voordracht die op 14 april 1999 door de raad van bestuur van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) is ingediend,BESLUIT:Artikel 1De heer Walter Peeters, geboren te Turnhout (België) op 14 juli 1944, wordt benoemd tot lid van een kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) voor en periode van vijf jaar.Artikel 2De datum waarop de in artikel 1 genoemde periode van vijf jaar anvangt, wordt vastgesteld door de raad van bestuur van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen).Gedaan te Brussel, 11 mei 1999.Voor de RaadDe VoorzitterL. SCHOMERUS(1) PB L 11 van 14.1.1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3288/94 (PB L 349 van 31.12.1994, blz. 83).


title: BESLUIT VAN DE RAAD van 21 juni 1989 betreffende het sluiten van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden betreffende de afschaffing van bestaande en het voorkomen van nieuwe kwantitatieve uitvoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking (89/547/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31989D0547

BESLUIT VAN DE RAAD van 21 juni 1989 betreffende het sluiten van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden betreffende de afschaffing van bestaande en het voorkomen van nieuwe kwantitatieve uitvoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking (89/547/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 295 van 13/10/1989 blz. 0021 - 0021

BESLUIT VAN DE RAAD van 21 juni 1989 betreffende het sluiten van het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden betreffende de afschaffing van bestaande en het voorkomen van nieuwe  kwantitatieve uitvoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking ( 89/547/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden ( 1 ), die op 22 juli 1972 te Brussel is ondertekend, niet voorziet in het verbod op kwantitatieve uitvoerbeperkingen en maatregelen van gelijke werking;  Overwegende dat het in het belang is van de Europese Economische Gemeenschap en van het Koninkrijk Zweden het vrije verkeer van grondstoffen en goederen te bevorderen door dergelijke beperkingen en maatregelen die van invloed zijn op hun wederzijdse  handel af te schaffen en door het ontstaan van nieuwe te voorkomen;  Overwegende dat het noodzakelijk is te voorzien in de geleidelijke afschaffing van de huidige beperkingen en maatregelen van gelijke werking voor bepaalde produkten en te voorzien in vrijwaringsmaatregelen in het geval van wederuitvoer naar derde landen  ten aanzien waarvan de uitvoerende overeenkomstsluitende partij beperkingen of maatregelen van gelijke werking handhaaft of in geval van ernstige schaarste van een bepaald produkt;  Overwegende dat uit hoofde van artikel 32, lid 1, van de Overeenkomst de overeenkomstsluitende partijen, in het belang van hun economieën, de betrekkingen waarin deze Overeenkomst voorziet verder kunnen ontwikkelen door deze uit te breiden tot gebieden  die niet onder de Overeenkomst vallen;  Overwegende dat de Commissie onderhandelingen heeft gevoerd met het Koninkrijk Zweden die tot overeenstemming hebben geleid,  BESLUIT :    Artikel 1 Het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden betreffende de afschaffing van bestaande en het voorkomen van nieuwe kwantitatieve uitvoerbeperkingen of maatregelen van gelijke  werking wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht de kennisgeving bedoeld in artikel 4 van het Aanvullend Protocol .  Artikel 3 Dit besluit wordt van kracht op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .   Gedaan te Luxemburg, 21 juni 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter C . ARANZADI   ( 1 ) PB nr . L 300 van 31 . 12 . 1972, blz. 97 .


title: 48e wijziging van de richtsnoeren inzake overheidssteun — Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om dienstige maatregelen voor te stellen

text:
               14.4.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 90/10

         48e wijziging van de richtsnoeren inzake overheidssteun
   Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA om dienstige maatregelen voor te stellen
   (2005/C 90/05)
   Datum waarop het besluit is genomen:
   EVA-staat: n.v.t.
   Zaak nr.: 47811
   Benaming: Wijziging van hoofdstuk 16 betreffende „Reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden” van de richtsnoeren inzake overheidssteun waarbij hoofdstuk 16 wordt vervangen door een nieuwe tekst en een voorstel voor dienstige maatregelen.
   Rechtsgrondslag: Besluit nr. 305/04/COL van het College
   Besluit: De door de Autoriteit voorgestelde en door de EVA-staten aanvaarde dienstige maatregelen zijn:
   hun bestaande steunregelingen in verband met de overheidssteun die onder het gewijzigde hoofdstuk 16 van de richtsnoeren van de Autoriteit inzake overheidssteun valt, zo aan te passen dat deze uiterlijk op 1 juni 2005 aan de richtsnoeren voldoen.


Avis juridique important

|

31985D0593

85/593/Euratom: Besluit van de Commissie van 20 november 1985 tot reorganisatie van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (GCO)

Publicatieblad Nr. L 373 van 31/12/1985 blz. 0006 - 0008 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0076  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 5 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0076  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 5 blz. 0034

BESCHIKKING VAN DE COMMISSIEvan 22 november 1985waarbij Griekenland wordt gemachtigd bepaalde  vrijwaringsmaatregelen te nemen op grond van artikel 108, lid 3, van het EEG-Verdrag(Slechts de  tekst in de Griekse taal is authentiek)(85/594/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  inzonderheid op artikel 108, lid 3,Overwegende dat de economische situatie in Griekenland, met name sedert het begin van 1985,  de lopende rekening van de betalingsbalans van dit land bijzonder nadelig heeft  beïnvloed;Overwegende dat deze situatie de jongste maanden verder is verslechterd; dat de druk op  de deviezenmarkt aanmerkelijk is toegenomen; dat de centrale bank van Griekenland deswege, en om  het hoofd te bieden aan voorraadspeculatie, de drachme sterk in waarde heeft laten dalen, hetgeen  haar ertoe heeft gebracht in aanzienlijke mate een beroep te doen op de nationale  deviezenvoorraad;Overwegende dat de lasten welke de accumulatie van schulden in het buitenland met  zich brengt, zwaar op de buitenlandse betalingen van Griekenland drukken; dat dit land zodoende  wordt geconfronteerd met een uitzonderlijke economische situatie en dat de huidige ontwikkeling van  zijn betalingsbalans onhoudbaar is geworden;Overwegende dat de Griekse Regering de Commissie bij  een schrijven van 16 oktober 1985 ervan in kennis heeft gesteld dat zij een programma tot sanering  van de economie had goedgekeurd en een reeks maatregelen had getroffen die erop gericht waren het  evenwicht op de betalingsbalans te herstellen; dat zij zich daarvoor op de bepalingen van artikel  108, lid 1, van het Verdrag beriep;Overwegende dat de Griekse Regering, in het kader van deze  maatregelen, voor een periode van zes maanden een contant te betalen, niet rentegevend, verplicht  deposito bij de centrale bank van Griekenland heeft ingesteld; dat dit deposito 40 of 80 % van de  cif-waarde van de goederen bedraagt, naargelang de produkten voorkomen op een van twee voor dit  doeleinde opgestelde lijsten; dat deze depositoregeling in hoofdzaak ten doel heeft voor de  betalingsbalans onmiddellijk effect te sorteren, in afwachting dat de andere maatregelen resultaten  opleveren; dat zij ter ondersteuning van inspanningen om de uitbreiding van het geldvolume af te  remmen, die een integrerend deel van het saneringsplan voor de Griekse economie vormen, erop  gericht is de liquiditeit in te dammen;Overwegende dat uit hoofde van deze beschikking geen enkele  discriminatie bij de financiering van handelstransacties ten nadele van uit de Gemeenschap  ingevoerde produkten kan worden toegestaan;Overwegende dat de Commissie, na de toestand van de  Griekse economie overeenkomstig het bepaalde in artikel108, lid 1, te hebben onderzocht en de  krachtens artikel 104 van het Verdrag door Griekenland genomen maatregelen te hebben bestudeerd, op  30 oktober 1985 een aanbeveling op grond van artikel 108, lid 1, van het Verdrag tot dit land heeft  gericht;Overwegende dat de Commissie, na raadpleging van het Monetair Comité, de Raad een  aanbeveling tot wederzijdse bijstand heeft doen toekomen; dat de Raad bij beschikking van 18  november 1985 een lening uit hoofde van het mechanisme van communautaire leningen ter ondersteuning  van de betalingsbalansen van de Lid-Staten heeft toegestaan;Overwegende evenwel dat, gezien de  omvang van de moeilijkheden waarmee Griekenland op dit ogenblik te kampen heeft en de noodzaak  hiervoor ten spoedigste een oplossing te vinden, de overeenkomstig artikel 108, lid 1, aan  Griekenland aanbevolen maatregelen en de door de Gemeenschap toegekende steun niet toereikend  lijken, daar deze niet op korte termijn het volle effect sorteren en, alleen, niet volstaan om de  Griekse betalingsbalans snel te saneren;Overwegende dat, onder deze omstandigheden, de Commissie de  mogelijkheid heeft overeenkomstig artikel 108, lid 3, van het Verdrag passende  vrijwaringsmaatregelen toe te staan;Overwegende dat het derhalve dienstig is de Griekse Regering te  machtigen een regeling in te stellen volgens welke bij de invoer van bepaalde goederen contant een  niet-rentegevend deposito dient te worden gesteld;Overwegende dat de sanering van de financiële  situatie van Griekenland ten opzichte van het buitenland ertoe noopt de beperkingen op transacties  van Griekse onderdanen ter zake van het vrije kapitaalverkeer na 31 december 1985 tijdelijk te  handhaven;Overwegende dat, om dezelfde redenen, het eveneens gerechtvaardigd is, in afwijking van  het bepaalde in artikel 106, lid 1, van het Verdrag, de uitvoer van deviezen door toeristen te  beperken;Overwegende dat krachtens Beschikking C/85/1344 van de Commissie, waarvan de Griekse  Regering op 13 augustus 1985 in kennis werd gesteld, de steun aan de uitvoer die werd goedgekeurd  bij Besluit 1574/70 van het Griekse Monetair Comité, gewijzigd bij Besluit 350/82, op deze datum  had moeten worden ingetrokken;Overwegende dat Besluit 1574/70 van het Griekse Monetair Comité  voorziet in betalingen aan ondernemingen, nadat uitvoer heeft plaatsgevonden, op basis van een  toegevoegde waarde die bij uitvoer wordt berekend; dat de omvang van de hulp wordt geraamd begrepen  te zijn tussen 6,6 en 26,4 % van de fob-prijs van het uitgevoerde produkt; Overwegende dat, aangezien deze steun wordt gehandhaafd om te vermijden dat het onevenwicht op de  handelsbalans waarmee Griekenland thans wordt geconfronteerd, nog toeneemt, deze hulp geen  permanente oplossing mag zijn voor de problemen op het gebied van de mededinging waarmee de  betrokken Griekse produkten op de uitvoermarkten te kampen hebben; dat het derhalve dienstig is, in  het kader van de uit hoofde van deze beschikking toegestane vrijwaringsmaatregelen, de toepassing  van dergelijke steunmaatregelen in de tijd te beperken;Overwegende dat de ontwikkeling van de  Griekse economie van nabij dient te worden gevolgd, zodat de toegestane maatregelen eventueel  kunnen worden gewijzigd of ingetrokken indien de omstandigheden waaronder zij werden ingesteld niet  meer aanwezig zijn;Overwegende dat het dienstig is de bij artikel 1 toegestane  vrijwaringsmaatregelen op gezette tijden aan een nieuw onderzoek te onderwerpen,HEEFT DE VOLGENDE  BESCHIKKING GEGEVEN:Artikel 1Griekenland wordt gemachtigd, bij de invoer van  goederen waarvan de lijsten in de bijlage zijn opgenomen, tijdelijk de overlegging te eisen van een  door de bevoegde financiële instelling afgegeven attest ten bewijze dat bij de centrale bank van  Griekenland voor een periode van zes maanden contant een niet-rentegevend deposito is gesteld. Het  bedrag van dit deposito mag niet meer bedragen dan:40 % van de cif-waarde van de goederen voor  produkten van lijst I,80 % van de cif-waarde van de goederen voor produkten van lijst  II.Griekenland maakt de lijst van de in de eerste alinea bedoelde financiële instellingen  bekend.Artikel 2Griekenland ziet erop toe dat de in artikel 1 genoemde attesten betreffende het  bankdeposito automatisch en zonder vertraging worden afgegeven.Artikel 3Griekenland neemt de  nodige maatregelen om te verzekeren dat de centrale bank van Griekenland na het verstrijken van de  periode van zes maanden het bankdeposito onmiddellijk en zonder formaliteiten vrijgeeft.Artikel  4De invoer van de in de bijlage opgenomen goederen is vrijgesteld van het in artikel 1 bedoelde  bankdeposito wanneer deze goederen bestemd zijn om opnieuw teworden uitgevoerd; in dergelijk geval  kan een schriftelijke verbintenis worden geëist bij wijze van persoonlijke zekerheidstelling voor  100 % van de cif-waarde van de ingevoerde goederen. Griekenland neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze waarborg niet meer wordt  geëist zodra de betrokken goederen wederuitgevoerd zijn, op voorwaarde dat deze wederuitvoer  uiterlijk één jaar na de invoer plaatsvindt en uit de douaneaangiften blijkt dat de fob-waarde bij  uitvoer ten minste 30 % hoger is dan de overeenkomstige cif-waarde bij invoer.Deze zekerheid is  niet meer opeisbaar wanneer de uitvoer wegens toeval of overmacht onmogelijk blijkt.Wanneer de  omstandigheden op de buitenlandse afzetmarkten wijzigingen ondergaan die de voorgenomen uitvoer  economisch onmogelijk maken, wordt de termijn van één jaar desgevraagd met zes maanden  verlengd.Artikel 5Griekenland ziet erop toe dat bij het verlenen van interne kredieten in verband  met handelstransacties, nationale produkten op dezelfde wijze worden behandeld als uit andere  Lid-Staten ingevoerde produkten.Griekenland ziet eveneens erop toe dat de invoer van uit andere  Lid-Staten herkomstige produkten zonder beperkingen in aanmerking komt voor door niet-ingezetenen  in verband met handelstransacties verstrekte kredieten.Artikel 61.  Griekenland wordt gemachtigd,  tijdelijk en met inachtneming van de in bijlage II bij deze beschikking genoemde beperkingen, de  sluiting of de uitvoering van transacties en overmakingen in het kader van het geliberaliseerde  kapitaalverkeer op de datum van de onderhavige beschikking te verbieden of afhankelijk te stellen  van een voorafgaande vergunning overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 1 en 2 van Richtlijn  60/501/EEG van de Raad (1), zoals gewijzigd bij Richtlijn 63/21/EEG (2).2.  Griekenland wordt  gemachtigd de beperkingen op overmakingen in verband met uitgaven van Griekse ingezetenen voor  toeristische reizen na 31 december 1985 tijdelijk te verlengen onder de hierna volgende  voorwaarden:met ingang van 1 januari 1986 mag het aan toeristen toegestane jaarlijkse bedrag per  persoon niet lager zijn dan 760 Ecu;met ingang van 1 januari 1987 wordt dit bedrag jaarlijks met  ten minste 40 Ecu verhoogd.3.  Onverminderd het bepaalde in artikel 9, leden 3 en 5, bedraagt de  geldigheidsduur van de in dit artikel bedoelde vergunningen drie jaar, te rekenen van de datum  waarop deze beschikking van toepassing wordt. Artikel 7Griekenland wordt gemachtigd tot en met 31 december 1986 de steun aan de uitvoer toe  te staan die is bedoeld in Besluit 1574/70 van het Griekse Monetair Comité, zoals gewijzigd bij  Besluit 350/82, dat voorziet in betalingen aan exporterende ondernemingen op basis van de  toegevoegde waarde bij uitvoer. Deze betalingen mogen ten hoogste 26,4 % van de fob-prijs bedragen.  De percentages van de steun aan de diverse produkten mogen niet hoger zijn dan die welke op 13  augustus 1985 van toepassing waren.Artikel 8De moeilijkheden welke bij de toepassing van de  toegestane maatregelen zouden kunnen rijzen, worden door Griekenland en de Commissie gezamenlijk  onderzocht.Artikel 91.  Deze beschikking wordt van toepassing op 22 november 1985.2.  De  Commissie ziet toe op de naleving van het bepaalde in deze beschikking en volgt van nabij de  ontwikkeling van de economische situatie in Griekenland.3.  De Commissie behoudt zich het recht  voor, na overleg met de betrokken Lid-Staten, deze beschikking geheel of gedeeltelijk te wijzigen  of in te trekken, met name wanneer zijvaststelt dat de omstandigheden waaronder zij werd gegeven,  wijzigingen hebben ondergaan of indien het effect dat zij sorteert, grotere beperkingen inhoudt dan  voor het beoogde doeleinde noodzakelijk is.4.  Vóór 31 januari 1986 en vervolgens, indien nodig, om  de drie maanden, onderwerpt zij de in artikel 1 bedoelde vrijwaringsmaatregelen te zamen met de  Griekse autoriteiten aan een nieuw onderzoek.5.  Indien Griekenland, vóór de datum waarop de  overeenkomstig artikel 6 toegestane afwijkingen verstrijken, mededeelt dat er met de  betalingsbalans nog steeds moeilijkheden zijn of dat er ernstig gevaar dreigt voor dergelijke  moeilijkheden, onderwerpt de Commissie de economische situatie aan een algemeen onderzoek om te  bepalen of het dienstig is de vigerende vrijwaringsmaatregelen geheel of gedeeltelijk te  verlengen.Artikel 10Deze beschikking is gericht tot de Helleense Republiek. Gedaan te Brussel, 22 november 1985.Voor de CommissieCOCKFIELDVice-Voorzitter (1) PB nr. 43 van 12. 7. 1960, blz. 919/60. (2) PB nr. 9 van 22. 1. 1963, blz. 62/63.


title: Verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda Besluit van het Europees Parlement van 22 april 2009 over het verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda (2009/2014(IMM))

text:
               8.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               CE 184/137

         Woensdag, 22 april 2009Verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda
   P6_TA(2009)0236
   Besluit van het Europees Parlement van 22 april 2009 over het verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda (2009/2014(IMM))
   2010/C 184 E/31

      Het Europees Parlement,
   gezien het op 20 januari 2009 aan het Parlement voorgelegde verzoek om opheffing van de immuniteit van Hannes Swoboda, dat op 5 december 2008 werd ingediend door het Landgericht für Strafsachen (strafrechtbank) te Wenen, en van de ontvangst waarvan op 5 februari 2009 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven,
   na Hannes Swoboda te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement,
   gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen en op artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen,
   gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 (1),
   gelet op artikel 57 van de Oostenrijkse federale grondwet (Bundes-Verfassungsgesetz),
   gelet op artikel 6, lid 2, en artikel 7 van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie juridische zaken (A6-0190/2009),

               1.

               besluit de immuniteit van Hannes Swoboda niet op te heffen;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de bevoegde autoriteiten van de Republiek Oostenrijk.

      (1)  Zaak 101/63, Wagner/Fohrmann en Krier, Jurispr. 1964, blz. 407, en zaak 149/85, Wybot/Faure e.a., Jurispr. 1986, blz. 2391.