title: 2006/809/EG,Euratom: Besluit van het Europees Parlement van 27 april 2006 over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2004 — Afdeling III, Commissie

text:
               6.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 340/3

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 27 april 2006
   over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2004 — Afdeling III, Commissie
   (2006/809/EG, Euratom)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004 (1),

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen — begrotingsjaar 2004 — Deel I — Geconsolideerde verslagen over de uitvoering van de begroting en geconsolideerde financiële staten (SEC(2005)1158 — C6-0352/2005 — SEC(2005)1159 — C6-0351/2005) (2),

               —

               gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2003 (COM(2005)0449, COM(2005)0448) en het werkdocument van de Commissie — Bijlage bij het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2003 (SEC(2005)1161),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie „Synthese 2004” (COM(2005)0256),

               —

               gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2004 uitgevoerde interne controles (COM(2005)0257),

               —

               gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model „single audit” (en een voorstel voor een communautair interne-controlekader) (3),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie van 15 juni 2005 aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2005)0252),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer — Actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2006)0009),

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2004 (4), alsmede de speciale verslagen van de Rekenkamer, elk vergezeld van de antwoorden van de gecontroleerde instellingen,

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (5),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 14 maart 2006 (5971/2006 — C6-0092/2006),

               —

               gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratomverdrag,

               —

               gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6), inzonderheid de artikelen 145, 146 en 147,

               —

               gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies (A6-0108/2006),

               A.

               overwegende dat de Commissie op grond van artikel 275 van het EG-Verdrag verantwoordelijk is voor het opstellen van de jaarrekening,

               1.

               keurt de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2004;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, alsmede aan de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Josep BORRELL FONTELLES

            De secretaris-generaal

         Julian PRIESTLEY

      (1)  PB L 53 van 23.2.2004.

      (2)  PB C 302 van 30.11.2005, blz. 1.

      (3)  PB C 107 van 30.4.2004, blz. 1.

      (4)  PB C 301 van 30.11.2005, blz. 1.

      (5)  PB C 302 van 30.11.2005, blz. 100.

      (6)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.
    ---documentbreak---

               6.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 340/5

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie over het begrotingsjaar 2004 — Afdeling III, Commissie
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2004 (1),

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen — begrotingsjaar 2004 — Deel I — Geconsolideerde verslagen over de uitvoering van de begroting en geconsolideerde financiële staten (SEC(2005)1158 — C6-0352/2005 — SEC(2005)1159 — C6-0351/2005) (2),

               —

               gezien het verslag van de Commissie betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2003 (COM(2005)0449, COM(2005)0448) en het werkdocument van de Commissie — Bijlage bij het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2003 (SEC(2005)1161),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie „Synthese 2004” (COM(2005)0256),

               —

               gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2004 uitgevoerde interne controles (COM(2005)0257),

               —

               gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model „single audit” (en een voorstel voor een communautair interne-controlekader) (3),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie van 15 juni 2005 aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2005)0252),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement en de Europese Rekenkamer — Actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2006)0009),

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 2004 (4), alsmede de speciale verslagen van de Rekenkamer, elk vergezeld van de antwoorden van de gecontroleerde instellingen,

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag (5),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 14 maart 2006 (5971/2006 — C6-0092/2006),

               —

               gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratomverdrag,

               —

               gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6), inzonderheid de artikelen 145, 146 en 147,

               —

               gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies (A6-0108/2006),

               A.

               overwegende dat goede financiële gegevens een goed financieel beheer mogelijk maken en dat een goed financieel beheer reële economische voordelen oplevert,

               B.

               overwegende dat de toewijzing van duidelijke verantwoordelijkheden binnen de Commissie voor het opstellen van de financiële gegevens, en het verplicht stellen van de bijbehorende ondertekeningen op centraal niveau voor die gegevens, bevorderlijk is voor de kwaliteit van de gerapporteerde gegevens,

               C.

               overwegende dat het Parlement in zijn resolutie over de kwijting voor 2003 van 12 april 2005 (7) heeft voorgesteld dat iedere lidstaat een ex-ante openbaarmakingsverklaring en een jaarlijkse ex-post betrouwbaarheidsverklaring (DAS (8)) zou verstrekken ten aanzien van het gebruik van EU-middelen door die lidstaat,

               D.

               overwegende dat hiertoe procedures zijn vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 1260/1999 van de Raad van 21 juni 1999 houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (9), ten uitvoer gelegd door Verordening (EG) nr. 438/2001 van de Commissie (10) en Verordening (EG) nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (11) met betrekking tot het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO),

               E.

               overwegende dat Verordening (EG) nr. 1290/2005 voorziet in een stelsel van jaarlijkse verklaringen ex post van de lidstaten op drie niveaus: ten eerste de jaarrekening van het betaalorgaan, ten tweede de DAS van het betaalorgaan en ten derde de certificering van de genoemde verklaringen door een certificerende instantie; voorts overwegende dat naast deze verklaringen nog andere verklaringen vereist zijn met betrekking tot maandelijkse betalingen en evaluaties ex ante,

               F.

               overwegende dat artikel 38, eerste lid, onder (f) van Verordening (EG) nr. 1260/1999 en artikel 15 van Verordening (EG) nr. 438/2001 voorzien in een afrondende eindverklaring van de lidstaat met betrekking tot iedere communautaire actie, van een autoriteit die onafhankelijk moet zijn van de diverse beheersorganen en betaalorganen,

               G.

               overwegende dat de Raad Ecofin op 8 november 2005 niet akkoord ging met het voorstel van het Parlement voor verklaringen op nationaal niveau (12),

               H.

               overwegende dat het overkoepelende beginsel waar het Parlement op doelt, is dat de relevante politieke instanties in de lidstaten de verantwoordelijkheid nemen voor de hun ter beschikking gestelde middelen,

               I.

               overwegende dat 80 % van de uitgaven van de Gemeenschappen de facto wordt beheerd door de lidstaten en dat het ontbreken van een voldoende financiële verantwoording op centraal niveau in de lidstaten een obstakel zal blijven vormen voor een positieve betrouwbaarheidsverklaring DAS,

               J.

               overwegende dat het werk van de Commissie begrotingscontrole in het algemeen, en de kwijtingsprocedure in het bijzonder, als doel heeft: het creëren van een volledige financiële verantwoording door de Commissie als geheel, evenals van alle andere relevante actoren, in overeenstemming met het Verdrag, het creëren van een omgeving die dit vergemakkelijkt en het verbeteren van het financieel beheer binnen de EU, waardoor een steviger basis wordt gelegd voor de besluitvorming tegen de achtergrond van de auditresultaten van de Rekenkamer,

               K.

               overwegende dat er in een organisatie alleen sprake kan zijn van behoorlijk bestuur wanneer het topmanagement het goede voorbeeld geeft,

               L.

               overwegende dat behoorlijk bestuur ook inhoudt dat er een goed systeem van controles en waarborgen is tussen enerzijds de controleurs, accountants en interne auditors en anderzijds het operationeel management,

               M.

               overwegende dat een effectieve en efficiënte interne controle als begrotingsbeginsel (13) in het Financieel Reglement zou moeten worden opgenomen, zoals door de Commissie in haar bovengenoemde mededeling (Actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader) wordt voorgesteld,

               N.

               overwegende dat uit de richtlijnen en aanbevelingen van de Commissie voor boekhouding en accountantscontrole in de particuliere sector naar voren komt dat de Commissie overtuigd is van het belang van goede financiële verslaglegging en accountantscontrole,

               O.

               overwegende dat de meest overtuigende wijze waarop de Commissie kan laten zien dat zij werkelijk belang hecht aan transparantie en goede financiële gegevens en verslaglegging zou zijn door zelf het goede voorbeeld te geven en te streven naar een positieve DAS van de Europese Rekenkamer,

         HORIZONTALE KWESTIES
   Betrouwbaarheid van de rekeningen

               1.

               merkt evenals vorig jaar op dat — behoudens de gevolgen van het ontbreken van doeltreffende interne controles voor diverse ontvangsten en voorschotten — de Rekenkamer van oordeel is dat de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Gemeenschappen en de opmerkingen daarbij een getrouw beeld geven van de ontvangsten en uitgaven van de Gemeenschappen gedurende het jaar 2004 en van de financiële situatie aan het eind van het jaar (DAS, paragrafen II en III);

               2.

               merkt op dat de Commissie van oordeel is dat de problemen in 2005 zullen worden verholpen door het nieuwe boekhoudstelsel (paragraaf 1.17 van het jaarverslag van de Rekenkamer);

         De openingsbalans

               3.

               wijst op de geboekte vooruitgang bij de invoering van het nieuwe boekhoudkundig kader; is echter zeer bezorgd over de opmerkingen van de Rekenkamer over de vertraging bij de opstelling van de openingsbalans voor 2005; nodigt de Commissie uit om de tekortkomingen waar de Rekenkamer op heeft gewezen zo spoedig mogelijk met voorrang aan te pakken, om nadelige gevolgen voor de betrouwbaarheid van de financiële staten over 2005 te voorkomen;

               4.

               wijst erop dat de ordonnateurs de benodigde cijfers voor de opstelling van de openingsbalans 2005 moeten verifiëren, terwijl de rekenplichtige deze financiële gegevens moet indienen en zich ervan moet vergewissen dat deze een „getrouw beeld” geven (paragraaf 1.45 van het jaarverslag van de Rekenkamer), zodat de voorzitter van de Commissie de jaarrekening kan ondertekenen namens de Commissie als college, in overeenstemming met het Verdrag;

               5.

               acht de onzekerheid over wie de uiteindelijke verantwoordelijkheid draagt voor de opstelling van deze cijfers onaanvaardbaar; verwacht dat deze problemen in 2006 zullen worden opgelost en dat de vertraging niet het gevolg zal blijken te zijn van een gebrek aan coördinatie tussen de ordonnateurs en de rekenplichtige;

               6.

               Gaat ervan uit dat het Parlement volledig in kennis zal gesteld worden van de resultaten van het onderzoek van de onbekende bankrekeningen met betrekking tot de Commissie-activiteiten die door de Commissie opgestart werden in oktober 2005 en dat er een follow-up hiervan zal zijn;

               7.

               Verwacht dat de rekeningen die daarbij opgesteld worden, zullen gecontroleerd worden en dat de bedragen waarvoor deze rekeningen gecrediteerd werden, opgenomen zullen worden in de algemene begroting;

         Voorfinanciering

               8.

               wijst erop dat het bedrag aan voorfinancieringen, dat wil zeggen gelden die zijn besteed, doch nog altijd niet zijn goedgekeurd als subsidiabel of benut — wordt geschat op circa 64 000 miljoen EUR (paragraaf 1.30 van het jaarverslag van de Rekenkamer), ofwel circa twee derde van de begroting;

               9.

               is van mening dat de Commissie zorg moet dragen voor een goed beleid (zonder extreem ruimhartige voorschotten of extreem lange vertragingen bij de afsluiting van programma's en projecten) ten aanzien van voorfinancieringen, om de omvang van de ongebruikte bedragen en/of onvolledig goedgekeurde bedragen klein te houden; verzoekt de Commissie aan de bevoegde commissie van het Parlement een voorstel te doen toekomen over de wijze waarop zij de voorfinancieringen in de toekomst denkt te regelen, waarin de vorenstaande opmerkingen worden verwerkt;

         Naar een geïntegreerd internecontrolekader

               10.

               verwelkomt het bovengenoemde advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer, dat ook een voorstel bevat voor een communautair internecontrolekader, als raamwerk waarbinnen de zwakke punten in financiële controles kunnen worden geanalyseerd en de vereiste corrigerende maatregelen kunnen worden geïdentificeerd, en noemt hier nogmaals de voornaamste beginselen van dat voorstel, zoals genoemd in paragraaf 57:

                           —

                           „gemeenschappelijke beginselen en normen [… die] zowel bij de instellingen als in de lidstaten op alle administratieve niveaus [worden] toegepast”;

                           —

                           de interne controle moet „redelijke”, geen absolute — „zekerheid [...] bieden dat de verrichtingen wettig en regelmatig zijn en voldoen aan de beginselen van zuinigheid, doelmatigheid en doeltreffendheid”;

                           —

                           de „kosten van de controles moeten in verhouding staan tot de voordelen op financieel en beleidsgebied”;

                           —

                           het „systeem moet worden opgebouwd rond een logische geschakelde structuur waarin de verificaties worden verricht, geregistreerd en gerapporteerd volgens een gemeenschappelijke norm, zodat alle deelnemers erop kunnen vertrouwen”;

               11.

               verwelkomt het feit dat de Commissie Barroso het streven naar een positieve DAS van de Europese Rekenkamer tot een strategische doelstelling maakt, zoals de Commissie uiteen heeft gezet in haar mededeling van 26 januari 2005, getiteld „Strategische doelstellingen 2005-2009 — Europa 2010: een partnerschap voor Europese vernieuwing, welvaart, solidariteit en veiligheid” (COM(2005)0012);

               12.

               verwelkomt tevens de genoemde mededeling van de Commissie over een stappenplan naar een geïntegreerd internecontrolekader, het panel van deskundigen en het actieplan dat daarop volgde als reactie op de kwijtingsresolutie van het Parlement uit 2003 en als follow-up van het advies van de Rekenkamer nr. 2/2004;

               13.

               steunt de Commissie in haar inspanningen om prioriteit toe te kennen aan deze kwestie; onderkent echter dat, hoewel de Commissie op grond van het Verdrag alleen verantwoordelijk is voor de uitvoering van de begroting, vier van de vijf euro's op de begroting in werkelijkheid door de lidstaten worden beheerd op grond van het gedeeld beheer; onderstreept derhalve dat het essentieel is dat de lidstaten actief meedoen aan dit initiatief en dat de voorzitterschappen van de Raad hieraan de hoogste prioriteit toekennen en het als afzonderlijk onderwerp opnemen in hun halfjaarlijkse werkprogramma's;

               14.

               beklemtoont dat de Commissie, om rekenschap af te kunnen leggen over de uitgaven, moet beschikken over mechanismen waarmee zij die rekenschap kan realiseren, en dat de reikwijdte van haar rekenplichtigheid moet worden aangepast wanneer zij niet de beschikking krijgt over de daartoe nodige mechanismen;

               15.

               benadrukt dat de tekortkomingen van het financieel beheer van de Europese Unie niet kunnen worden teruggebracht tot simpelweg een kwestie van een positieve of negatieve DAS; waarschuwt er derhalve tegen dat een positieve DAS wordt afgegeven zonder een dienovereenkomstige verbetering in de kwaliteit van het financieel beheer;

               16.

               beklemtoont dat de verantwoordelijkheid voor het financieel beheer berust bij de Commissie en de lidstaten en dat het aan de Commissie en de lidstaten gezamenlijk is om ervoor te zorgen dat de Rekenkamer in de controles kan terugvinden dat er vooruitgang is geweest naar een behoorlijk beheer van het foutenrisico;

               17.

               is van mening dat het streven naar verbetering van het financieel beheer in de Unie dient te worden ondersteund en bevorderd door middel van een nauwlettend toezicht op de voortgang bij de Commissie en de lidstaten;

               18.

               wijst erop dat de lidstaten voor het gebruik dat zij maken van de EU-middelen rekenschap verschuldigd zijn, en wel in eerste lijn jegens hun nationale parlementen en media; verzoekt de Rekenkamer en de nationale controle-instanties dringend om zodanige nadere maatregelen te nemen dat de parlementen en media kunnen beschikken over toegankelijke informatie van hoge kwaliteit over de zwakke punten van de plaatselijke financiële controles;

         Scorebord voor de invoering van een geïntegreerd internecontrolekader

               19.

               roept de Commissie op een gedetailleerd scorebord te publiceren, en aan de Commissie begrotingscontrole voor te leggen, voor ieder deelgebied van de financiële vooruitzichten, waarbij voor alle noodzakelijk geachte maatregelen ten behoeve van de realisatie van een geïntegreerd internecontrolekader nauwkeurige streefdoelen worden vastgelegd, die binnen een vastgestelde termijn moeten worden behaald, en van de hierbij geboekte vorderingen iedere zes maanden verslag uit te brengen aan de bevoegde commissie; verwacht voorts dat het geïntegreerde controlekader per 1 mei 2009 zal worden ingevoerd, zodat de Commissie een streefdatum kan bepalen voor de afgifte van een positieve DAS;

               20.

               verzoekt om meer gedetailleerde gegevens — zowel op Commissieniveau als op lidstaatniveau (en waar nodig ook op regionaal niveau) — over de uitgevoerde en niet uitgevoerde maatregelen, de oorzaken van vertragingen, termijnen, doeltreffendheid van de uitvoering en dergelijke, zodat er een volledig beeld ontstaat van de behaalde resultaten en de resterende, nog op te lossen knelpunten; verzoekt de Commissie deze gegevens aan het Parlement te verstrekken binnen het kader van de voorbereiding op de kwijtingsprocedure voor 2005;

               21.

               nodigt de Rekenkamer uit:

                           —

                           de uitvoering van het voorgestelde actieplan te bewaken en te onderzoeken in het licht van de door de Commissie gemaakte beoordeling van de tekortkomingen, te onderzoeken hoe doeltreffend de toezicht- en controlesystemen zijn voor de beheersing van het foutenrisico, in de vorm van een doorlopend auditprogramma van vijf jaar;

                           —

                           beoordelingen te maken van de verklaringen die de Directoraten-generaal in dit verband ieder jaar afgeven over het doeltreffende functioneren van de toezicht- en controlesystemen en over de juistheid van de genomen aanvullende maatregelen waar deze systemen niet doeltreffend functioneren, met name in de lidstaten;

               22.

               verwelkomt de 16 concrete acties waarin het actieplan voorziet; roept de Commissie dringend op te zorgen voor een succesvol resultaat in het belang van de Europese Unie en haar burgers; onderstreept dat een ex-ante goedkeuring door het Parlement van de maatregelen en intenties in de vorm van een „overeenkomst” of „convergentie van standpunten” van de zijde van het Parlement in strijd is met zijn taak als onafhankelijke kwijtingsautoriteit, en dat het Parlement de Commissie dus enkel achteraf kan beoordelen op de bereikte resultaten;

         Betrouwbaarheidsverklaring

               23.

               wijst erop dat de huidige DAS geen juist beeld geeft van de positieve en negatieve resultaten; wijst erop dat de vergelijkbare nationale controles veelal per departement worden opgesteld; stelt voor dat de Rekenkamer het systeem van de DAS zodanig herziet dat er binnen het kader van een overkoepelende betrouwbaarheidsverklaring ook afzonderlijke DAS voor ieder directoraat-generaal van de Commissie komen;

               24.

               wijst erop dat een dergelijk stelsel in combinatie met een vergelijkbaar stelsel van nationale verklaringen zou resulteren in een matrix van de belangrijkste aandachtsgebieden, zowel horizontaal — volgens Commissieprogramma's — als verticaal — volgens verantwoordelijkheden van de lidstaten;

         Vereenvoudiging

               25.

               verwelkomt het initiatief van de Commissie om het regelgevingskader te vereenvoudigen, waarbij met name moet worden gestreefd naar vermindering van de bureaucratie voor onder meer particulieren en kleine en middelgrote ondernemingen; is van mening dat het uiteindelijke doel van het geïntegreerd internecontrolekader slechts kan worden bereikt wanneer de last van het beheer van te veel en te zware regelgeving aanzienlijk wordt verminderd;

               26.

               onderstreept dat eenvoud en transparantie twee van de belangrijkste beginselen voor financiële controle zijn en dringt erop aan dat de Commissie bij het uitwerken van regelingen en programma's rekening houdt met het verband tussen de gewenste resultaten van een bepaalde regeling, de complexiteit van de daarvoor geldende regels en de kans op fouten;

               27.

               verzoekt de Commissie een verslag op te stellen over de doeltreffendheid van de bestaande regelgeving op het gebied van het beheer, de betrouwbaarheid en de certificering van verklaringen van de diverse organen in de lidstaten, waarbij rekening gehouden moet worden met:

                           —

                           de precieze mate waarin de bestaande wetgeving en het reguleringsmechanisme door de lidstaten wordt toegepast;

                           —

                           de bureaucratische en administratieve kosten voor de Europese belastingbetaler;

                           —

                           de toegevoegde waarde voor de voorkoming van wanbeheer en de inning van middelen van de Gemeenschappen;

                           —

                           de doeltreffendheid voor de correcte toedeling van verantwoordelijkheden;

                           —

                           de samenhang van de verschillende bestaande verklaringenstelsels en;

                           —

                           de voordelen van invoering van een uniforme verklaring voor de lidstaten in verband met het Financieel Reglement, in plaats van uiteenlopende wetgeving per sector;

                     nodigt de Commissie uit om bij de verdere uitwerking van de desbetreffende wetgevingsvoorstellen rekening te houden met de resultaten van de bovengenoemde analyse;

         Nationale beleids-, betrouwbaarheids- en certificeringsverklaringen

               28.

               betreurt het besluit van de Raad om niet in te gaan op het punt van nationale ex-ante en ex-post verklaringen op politiek niveau; nodigt derhalve de nationale begrotingscontrolecommissies evenals de nationale parlementen uit om van hun regeringen informatie te verlangen en parlementaire debatten te houden over de standpunten van hun regeringen met betrekking tot paragraaf 12 van de bovengenoemde conclusies van de Raad Ecofin, welke als volgt luidt:
               „Rekening houdend met de noodzaak om het bestaande evenwicht tussen de Commissie en de lidstaten niet in twijfel te trekken of de verantwoordelijkheid en financiële verantwoording op operationeel niveau te schaden, is de Raad van mening dat de bestaande verklaringen op operationeel niveau een belangrijke bron van zekerheid kunnen zijn voor de Commissie en daarmee uiteindelijk ook voor de Rekenkamer, en dat deze nuttig en kosteneffectief moeten zijn en door de Commissie en uiteindelijk ook door de Rekenkamer moeten worden meegenomen om tot een positieve betrouwbaarheidsverklaring te komen”;

               29.

               verwerpt de conclusie van de Raad dat de door het Parlement voorgestelde instrumenten „het bestaande evenwicht tussen de Commissie en de lidstaten [...] in twijfel [zouden] trekken”, nu deze instrumenten slechts de bestaande verantwoordelijkheid van de lidstaten, als bedoeld in de tweede volzin van het eerste lid van artikel 274 van het Verdrag, onderstrepen;

               30.

               is verheugd over de initiatieven van de Raad ter vergroting van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor het verbeteren van het toezicht op acties die gezamenlijk worden beheerd met het oog op het verkrijgen van een positieve betrouwbaarheidsverklaring, en met name over de toezegging van de Raad om jaarlijks op het passende nationale niveau een samenvatting van de beschikbare audits en verklaringen op te stellen;

               31.

               herinnert eraan dat, hoewel de Commissie op grond van artikel 274 van het Verdrag verantwoordelijk is voor de uitvoering van de begroting, de lidstaten verantwoordelijkheid hebben voor de controles op die middelen die onder het gedeeld beheer vallen, welke gedefinieerd worden in de sectorale voorschriften en de uitvoeringsvoorschriften daarbij;

               32.

               wijst op het feit dat het iedere lidstaat vrijstaat deze controles in te richten op een wijze die het meest passend wordt geacht in het licht van het nationale institutionele en bestuurlijke bestel en de geldende internationale normen, aangezien de lidstaten evenals de Commissie de internationale normen moeten naleven, en dat de verantwoordelijkheden in de praktijk worden toegewezen aan een groot aantal verschillende organen, die verslag uitbrengen aan de ministeries van de nationale regering of aan regionale regeringen;

               33.

               is van mening dat de Commissie ernaar moet streven dat de betaalorganen (gemeenschappelijk landbouwbeleid — GLB) en beheersautoriteiten (structuurfondsen) zich op dezelfde geografische locatie bevinden en dat deze waar mogelijk per lidstaat met elkaar worden gecombineerd, zodat de Commissie goed zicht houdt op de plaats, tijd en wijze waarop de EU-middelen in iedere lidstaat worden uitgegeven;

               34.

               is van mening dat initiatieven voor standaardisering van de controlecriteria moeten worden verwelkomd en ondersteund, gezien het grote aantal bestaande controle-instanties;

               35.

               benadrukt dat artikel 274 van het Verdrag ook vereist dat de lidstaten er samen met de Commissie voor zorgen dat bij het gebruik van de kredieten de beginselen van goed financieel beheer worden nageleefd;

               36.

               is derhalve van oordeel dat de Commissie van iedere lidstaat een verklaring moet kunnen verlangen dat de bedoelde controleverantwoordelijkheid volledig is vervuld, en met name dat het foutenrisico van de onderliggende verrichtingen op adequate wijze wordt beheerd;

               37.

               is van mening dat een verklaring op politiek niveau met betrekking tot alle communautaire middelen die onder het gedeeld beheer vallen, ondertekend door de ministers van Financiën, zoals werd voorgesteld in de bovengenoemde kwijtingsresolutie over 2003, nog altijd noodzakelijk is en een flinke stap voorwaarts zou betekenen;

               38.

               is verheugd over het feit dat de Raad en de Commissie het eens zijn over het belang van verbetering van de interne controle; is van oordeel dat deze doelstelling moet worden verwezenlijkt zonder de administratieve lasten te vergroten en dat vereenvoudiging van de onderliggende wetgeving derhalve een conditio sine qua non is; is van mening dat, teneinde tot een positieve betrouwbaarheidsverklaring te komen, prioriteit moet worden toegekend aan goed financieel beheer van middelen onder gezamenlijk beheer; is van oordeel dat hiertoe, waar van toepassing, bepalingen kunnen worden opgenomen in de desbetreffende basiswetgeving; wijst erop dat de relevante controleautoriteiten in de lidstaten, als onderdeel van hun toegenomen verantwoordelijkheid voor de Structuurfondsen en overeenkomstig de nationale grondwettelijke vereisten, een beoordeling gaan presenteren van de mate waarin de beheers- en controlesystemen aansluiten bij de communautaire voorschriften; is verheugd over het feit dat de lidstaten beloofd hebben jaarlijks op het passende nationale niveau een samenvatting van de beschikbare audits en verklaringen op te stellen;

               39.

               wijst op het feit dat het bevoegdheidsniveau waarop de ondertekening in een lidstaat moet plaatsvinden, niet enkel een vormkwestie is, maar juist een signaal vormt ten aanzien van de verwachte kwaliteit van de toezicht- en controlesystemen waarop de handtekening betrekking heeft; herinnert aan zijn resolutie van 2 februari 2006 over de verklaringen inzake nationaal beheer (14), waarin onderkend werd dat deze nationale verklaringen in de praktijk in sommige gevallen „meerdere verklaringen met nationale structurering in plaats van één enkele zullen moeten bevatten om rekening te houden met het federaal en gedecentraliseerd politiek bestel van sommige lidstaten”;

               40.

               neemt nota van de bestaande weerstand bij de lidstaten en wenst zich pragmatisch en constructief op te stellen; benadrukt derhalve dat het belangrijkste is om een manier te vinden om de tekortkomingen in de huidige controle- en toezichtsystemen bloot te leggen en geschikte corrigerende maatregelen te nemen om te komen tot een beter financieel beheer van de EU-middelen;

               41.

               verwelkomt een discussie over de vraag welke autoriteit hiervoor het meest in aanmerking zou komen en nodigt de Commissie en de Raad uit om na te denken over een alternatieve benadering, voortbordurend op de belangstelling van de Raad voor verklaringen op sectoraal niveau, zoals genoemd in paragraaf 9 (15) van de conclusies van de Raad Ecofin;

         Ex-ante en ex-post verklaringen voor ieder deelgebied van de financiële vooruitzichten

               42.

               vestigt de aandacht op de volgende cijfers:

                           —

                           voor de periode 1994-1999 keurde de Commissie 1 104 programma's voor de structuurfondsen en 920 projecten voor het cohesiefonds goed (paragraaf 5.4 van het jaarverslag van de Rekenkamer);

                           —

                           voor de periode 2000-2006 zijn er 606 programma's voor de structuurfondsen, 1 163 projecten voor het cohesiefonds en 72 projecten in het kader van het pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (paragraaf 5.4 van het jaarverslag van de Rekenkamer);

                           —

                           elk programma kan enkele duizenden projecten omvatten (paragraaf 5.10 van het jaarverslag van de Rekenkamer);

                           —

                           er zijn 91 betaalorganen voor het gemeenschappelijk landbouwbeleid (zie tabel 4.2);

               43.

               stemt volledig met de Rekenkamer in wanneer deze opmerkt dat de „voornaamste inherente risico's voor de wettigheid en regelmatigheid van de uitgaven voor structurele acties ontstaan door de verscheidenheid aan organen en instanties die een rol spelen in het beheersproces, het grote aantal programma's en projecten die elk gedurende een periode van enkele jaren worden uitgevoerd, en de ruimte voor mogelijke tekortkomingen in de beheers- en controlesystemen”; is het voorts eens met de stelling dat „aan de subsidiabiliteit van uitgaven een groot aantal voorwaarden verbonden [zijn], die niet altijd duidelijk zijn, hetgeen leidt tot het risico van uiteenlopende interpretaties” (paragraaf 5.10 van het jaarverslag van de Rekenkamer);

               44.

               onderstreept dat noch de Commissie, noch ook uiteindelijk de Rekenkamer in de gelegenheid is iedere afzonderlijke verklaring en/of auditverslag op primair of secundair niveau aan een onderzoek te onderwerpen, ten gevolge van het zeer grote aantal projecten, programma's en betaalorganen;

               45.

               is derhalve van mening dat het bestaande grote aantal afzonderlijke verklaringen en/of auditverslagen binnen iedere belangrijke sector in iedere lidstaat centraal moet worden geconsolideerd, waarbij de kwaliteit van de informatie in de afzonderlijke, op het lagere niveau afgegeven verklaringen moet worden gewaarborgd; stelt daarom voor dat de lidstaten zich ook actief inzetten om de bruikbaarheid van onafhankelijke controlegegevens in de controleketen te verbeteren; is van mening dat deze benadering de vereenvoudiging ten goede zou komen en een waardevol overzicht zou opleveren van de wettigheid en regelmatigheid van de verrichtingen op nationaal niveau, en daarmee ook zou bijdragen aan de resulterende zekerheid;

               46.

               nodigt de Commissie uit om in het kader van het voornoemde actieplan voor een geïntegreerd internecontrolekader met voorstellen te komen voor de vorm en inhoud van deze aanvullende regelingen; nodigt als overgangsmaatregel de lidstaten uit op centraal niveau binnen iedere lidstaat het orgaan aan te wijzen dat verantwoordelijk en rekenplichtig zal zijn voor deze verklaringen en dit aan de Commissie mede te delen;

         Ex-ante openbaarmakingsverklaring

               47.

               herhaalt dat in de formele ex-ante openbaarmakingsverklaring moet worden bevestigd dat de organisatorische structuren die door de lidstaat zijn opgezet, voldoen aan de vereisten van de gemeenschapswetgeving en naar verwachting doeltreffend zullen zijn voor het beheer van het risico op fraude en fouten in de onderliggende verrichtingen, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel;

               48.

               is van mening dat de ex-ante openbaarmakingsverklaring op centraal niveau in de lidstaten kan worden ondersteund door gelijkwaardige verklaringen van de directeur van ieder betaalorgaan (GLB) respectievelijk beheersautoriteit (structuurfondsen) met verantwoordelijkheid voor het beheer en de controle van Gemeenschapsmiddelen;

         Ex-post betrouwbaarheidsverklaring

               49.

               merkt op dat bij de ex-post betrouwbaarheidsverklaring op centraal niveau in de lidstaten rekening kan worden gehouden met de meerjarige dimensie van het financiële verantwoordingsproces en het meerjarig karakter van de meeste communautaire programma's, en tegelijk de zekerheid kan worden verschaft dat de controlesystemen gedurende het desbetreffende jaar doeltreffend hebben gefunctioneerd;

               50.

               verwacht dat de ex-post verklaring op centraal niveau in de lidstaten zal worden gebaseerd op verklaringen van de directeur van ieder betaalorgaan (GLB) respectievelijk beheersautoriteit (structuurfondsen) en op de certificeringsverslagen van de directeuren van de certificerende instanties;

         Artikel 53, lid 5 van het Financieel Reglement

               51.

               stelt met klem dat het, gezien het gebrek aan bereidheid bij de lidstaten om de Commissie de zekerheid te verschaffen die zij nodig heeft, wenselijk is dat de Commissie, totdat een dergelijke sectorale consolidatie op centraal niveau in de lidstaten voor ieder deelgebied van de financiële vooruitzichten werkelijkheid wordt, volledige toepassing geeft aan artikel 53, lid 5 van het Financieel Reglement, dat bepaalt dat de Commissie de eindverantwoordelijkheid draagt voor de uitvoering van de begroting als bedoeld in artikel 274 van het Verdrag, door middel van „procedures voor de goedkeuring van de rekeningen of financiële correctiemechanismen”;

               52.

               nodigt de lidstaten uit een vrijwillige verklaring op nationaal niveau als bedoeld in paragraaf 45 af te geven; beveelt aan dat voor iedere lidstaat die een dergelijke verklaring afgeeft, een minder zwaar auditprogramma zal gelden, mits de Commissie van mening is dat deze lidstaat daadwerkelijk een lager foutenrisico vertegenwoordigt dan een lidstaat die een dergelijke verklaring niet afgeeft;

               53.

               nodigt de Commissie derhalve uit om, wanneer zij van een lidstaat niet de verlangde zekerheid kan verkrijgen, een zwaarder auditprogramma voor de ex-post goedkeuring van de rekeningen op te leggen en daarbij volledig gebruik te maken van de mogelijkheid tot opschorting van betalingen of aanbrenging van financiële correcties;

               54.

               nodigt de nationale parlementen (met name de nationale begrotingscontrolecommissies en commissies die deel uitmaken van de Conferentie van de commissies voor communautaire en Europese aangelegenheden van de parlementen van de Europese Unie — COSAC) nadrukkelijk uit om deze zaken met hun nationale regeringen te bespreken;

               55.

               nodigt de Commissie en de Rekenkamer uit aan de hand van concrete aanwijzingen te bevestigen dat een consolidatie op centraal niveau in de lidstaten voor ieder deelgebied van het Financieel vooruitzicht waardoor de kwaliteit van de afzonderlijke verslagen en/of auditverslagen gegarandeerd is, een doeltreffend middel zal zijn om uiteindelijk te komen tot een totaalverklaring op politiek niveau met betrekking tot alle Gemeenschapsmiddelen die onder het gedeeld beheer vallen;

         Transparantie

               56.

               verwelkomt het transparantie-initiatief van de Commissie en verwacht dat dit zal uitmonden in concrete acties en wetgevingsvoorstellen die meer transparantie zullen brengen in de wijze waarop de EU-middelen worden besteed en beheerd

               57.

               nodigt de Commissie uit al het mogelijke te doen om de lidstaten ertoe te bewegen het publiek toegang te geven tot gegevens over de projecten en begunstigden van EU-middelen die onder het gezamenlijk beheer vallen;

               58.

               is van mening dat de huidige situatie, waarin de meeste lidstaten het publiek geen toegang geven tot gegevens over de projecten en begunstigden van EU-middelen die onder het gezamenlijk beheer vallen, niet in het belang is van de transparantie van de EU als geheel; roept de Commissie en de lidstaten daarom dringend op deze onwenselijke situatie te corrigeren;

               59.

               beklemtoont dat de huidige wijze waarop de Commissie de regels voor openbaarmaking vooraf en achteraf toepast op de middelen in gecentraliseerd rechtstreeks beheer, voor problemen zorgt, omdat het opvragen van gegevens bemoeilijkt wordt doordat de Directoraten-generaal de informatie in verschillende vormen op het internet publiceren;

               60.

               wijst op de noodzaak van meer openheid over de verschillende soorten deskundigengroepen waardoor de Commissie zich laat adviseren en de comités die actief zijn binnen de comitologieprocedure;

               61.

               verlangt dat de Commissie de informatie over de verschillende soorten deskundigengroepen goed toegankelijk maakt voor het publiek, met inbegrip van gegevens over de activiteiten en de leden van die groepen;

         De mogelijke rol van de nationale controle-instanties

               62.

               herinnert eraan dat het Parlement het in zijn voornoemde kwijtingsresolutie over 2003 als essentieel beschouwde „te bezien op welke wijze de nationale controle-instanties in dit proces een meer operationele taak kunnen vervullen” (paragraaf 77);

               63.

               is van mening dat de nationale controle-instanties er belang bij hebben te weten — en dus de plicht hebben te onderzoeken — of de nationale jaarrekeningen al dan niet daadwerkelijke of voorwaardelijke verplichtingen bevatten vanwege een tekortschietende naleving van de EU-voorschriften;

               64.

               is van mening dat de nationale controle-instanties de door de nationale overheid opgezette internecontrolesystemen zouden kunnen controleren, evenals de regelmatigheid en wettigheid van de onderliggende verrichtingen in hun eigen land;

               65.

               roept de nationale controle-instanties op de verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de controle op het plaatselijke gebruik van EU-middelen, zodat er niet meer behoeft te worden gedacht aan de oprichting van nationale vertegenwoordigingen van de Rekenkamer;

               66.

               is van mening dat een dergelijke controle van de activiteiten op nationaal niveau een bijdrage zou kunnen leveren aan een groter bewustzijn van de noodzaak van een doeltreffende controle en nationale parlementariërs kunnen helpen bij het definiëren van de standpunten van hun regering in de Ecofin; nodigt voorts de nationale begrotingscontrolecommissies uit deze kwestie met hun nationale controle-instantie te bespreken;

               67.

               stelt voor te overwegen om voor de presentatie van het jaarverslag van de Rekenkamer aan de bevoegde commissie van het Parlement ook vertegenwoordigers van de nationale controle-instanties en de commissies voor begrotingscontrole van de nationale parlementen uit te nodigen;

         Systeem van interne controle van de Commissie
   Jaarlijkse activiteitenverslagen en verklaringen

               68.

               merkt op dat de Rekenkamer ondanks bepaalde vorderingen nog altijd ruimte voor verbeteringen ziet;

               69.

               roept de lidstaten op om, in overeenstemming met de goede praktijk die sommige van hen reeds volgen, te zorgen dat de nationale — en waar van toepassing ook regionale — controle-instanties jaarverslagen publiceren over de besteding van EU-middelen;

               70.

               is bezorgd dat de Rekenkamer nog steeds meldt dat „de Commissie indicatoren nog steeds onvoldoende uitwerkt en benut om de kwaliteit van de internecontrolesystemen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen permanent te kunnen bewaken” (paragraaf 1.53); onderschrijft ten volle het standpunt van de Rekenkamer — op basis van de INTOSAI-normen — dat het management verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van indicatoren waarmee een nauwkeurige beoordeling van de vooruitgang mogelijk is;

               71.

               verwacht dat de Commissie, en met name de centrale afdelingen die verantwoordelijk zijn voor de richtsnoeren voor de jaarlijkse activiteitenverslagen en verklaringen, prioriteit zullen geven aan de uitwerking van indicatoren die rechtstreeks verband houden met de wettigheid en regelmatigheid;

               72.

               verwelkomt de follow-up die de Rekenkamer heeft gegeven aan de in 2003 en 2004 door de directeuren-generaal gemaakte voorbehouden (tabel 1.2) en wijst erop:

                           —

                           dat de Rekenkamer voor vijf van de zeven sectoren in de financiële vooruitzichten tekortkomingen aan het licht heeft gebracht die niet voorkwamen in de verklaringen van de directeuren-generaal;

                           —

                           dat voor drie sectoren de verklaringen niet relevant waren voor de conclusies van de door de Rekenkamer uitgevoerde controle;

                           —

                           dat de verklaringen voor twee sectoren wel relevant waren, na correcties en

                           —

                           dat de verklaringen voor twee sectoren van onmiddellijk belang waren;

               73.

               nodigt de directoraten-generaal van de Commissie uit beter aan te geven waarop de door hen verschafte zekerheden berusten en zorg te dragen dat hun verklaringen een getrouw beeld geven van de adequaatheid van het door hen gevoerde beheer van het foutenrisico in de onderliggende verrichtingen;

         Syntheseverslag

               74.

               herinnert eraan dat het Parlement in zijn kwijtingsresolutie over 2003 de Commissie uitnodigde „het jaarlijkse syntheseverslag om te zetten in een geconsolideerde betrouwbaarheidsverklaring over het door de Commissie gevoerde beheer en de financiële controles als geheel” (paragraaf 62);

               75.

               is teleurgesteld dat de Commissie „de aanbevolen maatregel niet zal realiseren” om de volgende reden (zoals uiteengezet in de voornoemde bijlage van het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten 2003):
               „De synthese is een handeling via welke de Commissie haar politieke verantwoordelijkheid uitoefent door de jaarlijkse activiteitenverslagen en hun verklaringen te analyseren en door een standpunt in te nemen ten aanzien van belangrijke horizontale kwesties, met inbegrip van geschikte maatregelen op gebieden die op het niveau van de Commissie moeten worden aangepakt. Deze benadering is gebaseerd op de hervorming waarbij de managementverantwoordelijkheden zijn gedecentraliseerd naar de directeuren-generaal en de afdelingshoofden, onder het politieke toezicht van het betrokken Commissielid”;

               76.

               onderstreept dat hoewel de eindverantwoordelijkheid voor verrichtingen na de hervorming terecht berust bij de lijnmanagers (de directeuren-generaal), de eindverantwoordelijkheid voor de controlesystemen in het centrum moet worden verankerd in plaats van in de periferie; merkt op dat de Rekenkamer deze zienswijze onderschrijft en in dat verband een duidelijke aanbeveling heeft gedaan (paragraaf 1.57);

               77.

               is er niet van overtuigd dat de risico's onder controle zijn en is van mening dat de Commissie onvoldoende reden heeft om te verklaren dat de situatie „over het geheel genomen bevredigend” is, zoals zij dit deed op blz. 7 van de bovengenoemde mededeling „Synthese 2004”;

               78.

               merkt op dat de jaarlijkse activiteitenverslagen evenals de bovengenoemde mededeling „Synthese 2004” elementen van het systeem van interne controle zijn, en dat de interne controle in de Commissie nooit sterker zal zijn dan de achterliggende politieke wil;

               79.

               is van mening — zonder één bepaalde oplossing te willen voorschrijven — dat op zijn allerminst de volgende maatregelen noodzakelijk zijn om het college in staat te stellen te voldoen aan de vereisten van artikel 274 van het Verdrag ten aanzien van de situatie in de Commissie als instelling:

                           —

                           omdat het systeem van interne controle ontworpen is door de Centrale financiële dienst binnen het Directoraat-generaal Begroting, en omdat voor de decentralisatie van de financiële controles een sterk centraal toezicht nodig is op de controlesystemen van de afzonderlijke afdelingen, moet de directeur-generaal van dit directoraat-generaal een formeel advies geven over de kwaliteit en doelmatigheid van de internecontrolesystemen;

                           —

                           omdat het syntheseverslag door de secretaris-generaal van de Commissie wordt opgesteld, moet de Commissie als instelling worden ondersteund bij de bepaling van haar standpunt over de inhoud van het syntheseverslag doordat de secretaris-generaal, die immers de operationele en uitvoerende eindverantwoordelijkheid draagt voor het ambtelijk apparaat, een formele betrouwbaarheidsverklaring afgeeft ten aanzien van de kwaliteit van de afzonderlijke verklaringen van de lijnmanagers (de directeuren-generaal);

                           —

                           de interne accountant van de Commissie moet een beoordeling geven van de kwaliteit en doeltreffendheid van de controles als bedoeld in de jaarlijkse activiteitenverslagen van het management en in het syntheseverslag, in de vorm van een auditverslag over de adequaatheid van de betrouwbaarheidsverklaring van de secretaris-generaal;

                           —

                           het verantwoordelijke Commissielid moet de verklaring van de directeur-generaal mede ondertekenen, eventueel in de vorm van een negatieve verklaring, om de aan de ordonnateurs toegekende verantwoordelijkheden niet te doorkruisen, omdat dit de kloof zou overbruggen tussen de afzonderlijke betrouwbaarheidsverklaringen van de directeuren-generaal en de institutionele betrouwbaarheidsverklaring van het college als zodanig;

               80.

               nodigt de Commissie derhalve uit haar standpunt ten aanzien van deze overwegingen kenbaar te maken aan de bevoegde commissie van het Parlement, in de vorm van een uitvoerig en volledig verslag waarin op alle relevante aangelegenheden wordt ingegaan; verwacht dat de Commissie, ingeval zij het niet eens is met de bovengenoemde overwegingen, gedegen uit te leggen op welke andere wijze zij de nodige zekerheid kan krijgen om aan haar verantwoordelijkheid op grond van artikel 274 van het Verdrag te kunnen voldoen;

         De rekenplichtige

               81.

               herinnert eraan dat het Parlement in paragraaf 10 van zijn voornoemde kwijtingsresolutie over 2003 de Commissie verzocht de huidige rekenplichtige te bevorderen tot financieel directeur (CFO), die als institutioneel tegenwicht moet fungeren voor het management met zijn 39 diensten; betreurt dat de voorgestelde wijziging van het Financieel Reglement deze aanbeveling bij lange na niet verwezenlijkt en is het volledig met de Rekenkamer eens dat „de voorgestelde wijzigingen [met betrekking tot de taak van de rekenplichtige] niet radicaal genoeg [zijn] om de problemen op te lossen waarop ze gericht zijn” (in paragraaf 53 van advies nr. 10/2005 over het ontwerp voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen);

               82.

               onderstreept dat de taak van een professionele rekenplichtige verder gaat dan het verzamelen of combineren van de van de ordonnateurs ontvangen cijfers; wijst op het feit dat de enkele handtekening van de rekenplichtige niet meer is dan een cosmetische verbetering zolang de rekenplichtige niet voor eigen verantwoordelijkheid kan verklaren, in plaats van op grond van informatie van de directeuren-generaal, dat de jaarrekening een getrouw beeld geeft;

               83.

               herhaalt zijn aanbeveling — die in overeenstemming is met de beste praktijk in de particuliere sector — dat de rekenplichtige moet worden bevorderd tot financieel directeur met bijzondere verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de financiële verslaglegging door de Commissie en haar systeem van interne controle als geheel;

               84.

               onderstreept dat een financieel directeur die verantwoording aflegt voor de kwaliteit van de financiële verslaglegging door de Commissie en haar internecontrolesysteem moet beschikken over de benodigde bevoegdheden en voldoende hulpbronnen om die kwaliteit te kunnen waarborgen, waartoe ook een mogelijkheid moet behoren om de door de directeuren-generaal afgegeven verklaringen te onderzoeken;

               85.

               verwelkomt de initiatieven van de Commissie om de lidstaten bewuster te maken van hun verantwoordelijkheden op grond van artikel 274 van het Verdrag, maar is ontevreden over de aarzeling van de Commissie om kritisch naar haar eigen verantwoordelijkheden op grond van hetzelfde artikel te kijken; nodigt de Rekenkamer daarom uit een advies te geven over de naleving door de Commissie van dit artikel en over het standpunt en de rol van de rekenplichtige en de toekomstige financieel directeur in een boekhoudstelsel op transactiebasis;

               86.

               zou graag weten of de internecontrolesystemen van de Commissie naar de mening van de Rekenkamer overeenkomen met de aanbevelingen die de Commissie thans voor de particuliere sector doet, zoals in haar mededeling aan de Raad en het Europees Parlement, getiteld „Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie — Een actieplan” (COM(2003)0284), en of dit ook wenselijk is;

               87.

               nodigt de Rekenkamer uit binnen twee kalendermaanden na de vaststelling van deze resolutie aan de bevoegde commissie van het Parlement mede te delen of hij de uitnodiging om het bedoelde advies te geven aanvaardt, en zo ja, een indicatief tijdschema aan te geven voor de te verrichten werkzaamheden;

         Netwerken

               88.

               nodigt de Commissie uit een netwerk op te zetten voor organen en instellingen op het gebied van financiële controle (inclusief een jaarlijkse bijeenkomst, bijgewoond door de leden van de commissie Begrotingscontrole) waar besprekingen en ervaringsuitwisselingen plaatsvinden over de algemene internecontrolesystemen van de EU (met inbegrip van de interne audit) en aangelegenheden rond de financiële verantwoording, om zo een effectievere samenwerking tussen de lidstaten en de Europese Unie te bevorderen;

               89.

               nodigt zijn bevoegde commissie uit voor een dergelijk netwerk specifieke middelen uit de EU-begroting beschikbaar te stellen;

         Foutenpercentages, aanvaardbaar foutenrisico en kosten-batenanalyse

               90.

               is van mening dat een globaal foutenpercentage enkel aangeeft dat er iets mis is en niet wat het probleem is en dat er nauwkeurige informatie nodig is over de herkomst, frequentie, aard en financiële gevolgen van fouten en factoren met betrekking waartoe maatregelen moeten worden genomen om nieuwe fouten in de toekomst te voorkomen;

               91.

               verwelkomt de heroriëntatie van de Rekenkamer in zijn benadering van de DAS, zodat de centrale vraag nu is of de toezichtsystemen en controles die op communautair en nationaal niveau zijn geïmplementeerd voor de Commissie een redelijke zekerheid bieden ten aanzien van de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen;

               92.

               is van mening dat de omschrijving van een ex-ante aanvaardbaar foutenrisico een noodzakelijke stap vormt naar de bepaling van een doelmatig en doeltreffend internecontrolekader;

               93.

               is voorts van mening dat een aanvaardbaar foutenrisico in de onderliggende verrichtingen uitsluitend kan worden vastgesteld wanneer de voor de controle te maken kosten bekend zijn; verwelkomt derhalve de acties in het kader van het Actieplan voor een geïntegreerde interne controlekader om de kosten en baten van de controles te evalueren;

               94.

               is, in navolging van hetgeen de Rekenkamer in paragraaf 55 van voornoemd advies nr. 2/2004 stelt, van mening dat de verhouding tussen de kosten en de voordelen van controles een kritiek aspect is van de controlestrategie voor een programma of een beleidsonderdeel, en dat deze daarom „open en transparant” moet zijn;

               95.

               is derhalve van mening dat het evenwicht tussen de kosten en baten van de controles door de politieke en begrotingsinstanties (het Parlement en de Raad) moet worden goedgekeurd op basis van een gedetailleerd voorstel van de Commissie, waarbij een zeker aanvaardbaar foutenrisico wordt geaccepteerd; steunt derhalve het initiatief van de Commissie om in 2006 een interinstitutionele dialoog op te zetten;

               96.

               is voorts van mening dat voor verschillende begrotingsterreinen ook verschillende aanvaardbare foutenrisico's kunnen gelden, afhankelijk van het type en de risico's van de betrokken transacties;

               97.

               nodigt de Commissie uit zo gedetailleerd mogelijk aan te geven voor welke gedeelten van de begroting zij denkt dat er sprake is van HR (hoog risico), MR (middelhoog risico) of LR (laag risico), en haar controle- en auditactiviteiten hierop aan te passen;

               98.

               verzoekt de Rekenkamer bij de bepaling van zijn advies rekening te houden met de mate van risico die door de budgettaire en politieke instanties aanvaardbaar wordt geacht;

         Europese Rekenkamer

               99.

               herinnert eraan dat de President van de Rekenkamer in zijn toespraak aan de bevoegde commissie van het Parlement op 14 november 2005 te Straatsburg heeft opgemerkt dat de Rekenkamer „bezig is met de voorbereiding van een interne beoordeling van zijn organisatie en werkwijzen, die gevolgd zal worden door een collegiale toetsing”; merkt op dat er sinds de oprichting van de Rekenkamer in 1977 geen onafhankelijke beoordeling van zijn werkzaamheden is geweest; verwelkomt dit initiatief en begrijpt dat de bedoelde collegiale toetsing een externe toetsing zal zijn, zoals deze momenteel reeds in bepaalde lidstaten plaatsvindt, en dat deze ten doel heeft de kwaliteit en relevantie van de werkzaamheden van de Rekenkamer te onderzoeken en aan te geven op welke punten de Rekenkamer van anderen kan leren, zowel van de lidstaten als van andere landen zoals de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland;

               100.

               wenst dat in deze beoordeling ook wordt ingegaan op de vraag of de middelen van de Rekenkamer toereikend zijn om de doelstellingen te realiseren;

               101.

               nodigt de Rekenkamer uit om als onderdeel van de voorbereiding op de collegiale toetsing aan de bevoegde commissie van het Parlement een verslag te doen toekomen, waarin de Rekenkamer op kritische en professionele wijze zijn eigen sterke en zwakke punten beschrijft en aangeeft of de Rekenkamer gezien zijn bestuursstructuur kan voldoen aan de thans geldende normen ten aanzien van doelmatigheid en doeltreffendheid, ownership en leiderschap; verzoekt de Rekenkamer tevens de bevoegde commissie als voornaamste cliënt op de hoogte te houden van alle belangrijke stappen in dit proces en zowel de definitieve als de tussentijdse verslagen aan de commissie te doen toekomen;

               102.

               wenst dat de Rekenkamer in dit verslag serieus en in detail ingaat op de eventuele invoering van betere technieken in zijn werkprogramma voor het meten en beoordelen van de voortgang bij het inrichten van effectieve financiële controles;

               103.

               verwelkomt de inspanningen van de Rekenkamer om de presentatie van zijn auditresultaten te verbeteren, meer bepaald door het gebruik van tabellen en indicatoren zoals bij de beoordeling van de tenuitvoerlegging van de beheers- en controlesystemen in de lidstaten voor wat betreft de structurele maatregelen (bijlage 2 van hoofdstuk 4 en bijlage 1 van hoofdstuk 5 in het jaarverslag); spreekt de hoop uit dat dit gebruik van tabellen en indicatoren in toekomstige verslagen nog wordt uitgebreid;

               104.

               stelt vast dat benchmarking een doeltreffend instrument kan zijn om de maatregelen van de lidstaten ter verbetering van het beheer van de EU-middelen te meten; verlangt daarom dat gegevens over de sterke en zwakke punten van de controlesystemen van de lidstaten openbaar worden gemaakt, zowel door de Commissie als door de Europese Rekenkamer;

               105.

               betreurt het dat de tabel in bijlage 1 bij hoofdstuk 5 slechts betrekking heeft op een beperkt aantal lidstaten en verzoekt de Rekenkamer manieren te vinden om meer expliciete en specifieke informatie te kunnen opnemen over de tekortkomingen in de diverse sectoren en lidstaten;

               106.

               herinnert eraan dat het Parlement reeds in zijn kwijtingsverslag over 2003 vroeg om een verdere uitwerking van de DAS-methodologie, zodat gegevens beschikbaar worden over de verbeteringen die van jaar tot jaar per sector in de lidstaten worden gerealiseerd;

               107.

               herinnert de Rekenkamer eraan dat zijn operationele diensten beduidend zouden kunnen worden versterkt door het aantal leden van de kabinetten van de leden tot één terug te brengen;

         SECTORALE KWESTIES
   Ontvangsten

               108.

               merkt op dat bijdragen die op grond van het bruto nationaal inkomen (BNI) worden berekend, tegenwoordig veruit de belangrijkste bron van inkomsten van de Gemeenschap zijn (twee derde van alle inkomsten in 2004) en is bezorgd dat de Rekenkamer aanzienlijke verschillen rapporteert bij de toezicht- en controlesystemen van de bureaus voor de statistiek van de lidstaten (paragraaf 3.48) omdat dit gevolgen kan hebben voor de kwaliteit van de voor de berekening van de bijdragen van een lidstaat gebruikte gegevens;

               109.

               verzoekt de Commissie de bevoegde commissie van het Parlement te informeren welke maatregelen zij heeft genomen of voornemens is te nemen ter verbetering van de betrouwbaarheid, vergelijkbaarheid en volledigheid van de nationale rekeningen;

         Het gemeenschappelijk landbouwbeleid

               110.

               merkt met tevredenheid op dat de Rekenkamer voor de eerste maal een positief advies heeft gegeven over de uitgaven op grond van het geïntegreerd beheers- en controlesysteem (GBCS) en dat hij van mening is dat dit systeem, mits doelmatig geïmplementeerd, een krachtig instrument is voor de vermindering van het risico van onregelmatige uitgaven;

               111.

               merkt tevens op dat dit systeem in Griekenland nog steeds niet volledig is ingevoerd, terwijl dit al vanaf 1993 het geval had moeten zijn, en dat de Rekenkamer, eveneens voor de eerste maal, de oorzaak hiervan heeft aangegeven, namelijk dat „landbouwbonden […] de input van alle gegevens in het computersysteem [controleren]”; merkt verder op dat „deze onregelmatige wijzigingen een geraamd financieel effect van ten minste 10 000 000 EUR hebben, en het effect over de hele aanvraagperiode aanzienlijk groter [zou] kunnen zijn” (paragraaf 4.8); merkt op dat de Griekse overheid deze aantijgingen heeft weerlegd en vanaf november 2005 met de Commissie in onderhandeling is om deze kwestie op te lossen; is van mening dat de Griekse overheid de input van de gegevens zou moeten controleren in plaats van de landbouwbonden;

               112.

               merkt op dat in het huidige systeem correcties maar al te vaak worden betaald door de belastingbetaler in plaats van de eindbegunstigde die de fout heeft gemaakt; is van mening dat correcties daardoor slechts een beperkt preventief en ontmoedigend effect hebben op begunstigden en managers;

               113.

               neemt nota van de ontevredenheid van de Rekenkamer over de reikwijdte van het werk van de verklarende instanties (paragraaf 4.60), omdat hieraan geen rechtstreekse zekerheid te ontlenen is dat de informatie die de aanvragers verstrekken en die de betaalorganen hanteren om de verschuldigde betaling te berekenen, correct is en dat de betalingen dus wettig en regelmatig zijn; nodigt de Commissie uitdrukkelijk uit van de verklarende instanties te eisen dat deze nagaan of de primaire controles naar behoren functioneren;

               114.

               is het volledig eens met de mening van de Rekenkamer dat de door de Commissie uitgevoerde controles na de betalingen, waarbij slechts drie lidstaten zijn bezocht, te gering zijn (paragraaf 4.58) om de Commissie met recht te laten verklaren dat zij „redelijke zekerheid heeft dat de uitgaven voldoen aan de communautaire regelgeving”;

         Speciaal verslag nr. 9/2004 over bosbouwmaatregelen in het kader van het plattelandsontwikkelingsbeleid

               115.

               deelt de kritiek van de Rekenkamer dat er in de EU geen algemeen aanvaarde definitie bestaat van bos en andere beboste grond, hoewel de VN reeds 10 jaar geleden algemene definities heeft geformuleerd voor bos en beboste grond; beveelt nadrukkelijk aan dat de Commissie een minimum aan gemeenschappelijke terminologie introduceert, bijvoorbeeld een verzameling definities op grond van de verschillende klimaatgebieden in de Unie; verzoekt de Commissie deze gemeenschappelijke definities te gebruiken om de bosbouwmaatregelen en -uitgaven van de EU gerichter toe te kunnen passen;

               116.

               acht het onaanvaardbaar dat in bepaalde lidstaten sinds de toetreding de accreditering van de betaalorganen van het EOGFL nog steeds niet voltooid is; roept de Commissie op het werk hieraan zo snel mogelijk af te ronden, omdat de komende jaren aanzienlijke bedragen ten laste van het EOGFL zullen worden gebracht, zodat verdere vertragingen onvermijdelijk zullen leiden tot uitgestelde of te late betalingen in deze lidstaten;

               117.

               stelt vast dat er een gebrek aan samenhang bestaat tussen enerzijds de programmeringsperiode van 7 jaar (van 2000 tot 2006) voor de bebossingsmaatregelen van de EU en de voor deze periode beschikbaar gestelde middelen, en anderzijds het grote herbebossingsinstrument, waarbij aan de begunstigden gedurende 20 jaar een jaarlijkse premie per hectare wordt uitgekeerd als compensatie voor het inkomensverlies bij omzetting van landbouwgrond in bos; is bezorgd over de vaststelling van de Rekenkamer dat het bedrag van de premies veel groter is dan de aan het programma toegewezen middelen; is ook bezorgd over het feit dat als gevolg hiervan de personele middelen van de Commissie niet worden ingezet voor de huidige doelstellingen, maar zich moeten bezighouden met de administratie van de premies; beschouwt de Verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad van 20 september 2005 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) (16) als een eerste stap in de juiste richting omdat hierbij de compensatieregeling wordt teruggebracht van 20 tot 15 jaar; verzoekt de Commissie met meer voorstellen te komen om deze situatie te verhelpen;

         Speciaal verslag nr. 3/2005 over plattelandsontwikkeling: de controle van de uitgaven voor het agromilieu

               118.

               merkt op dat maatregelen voor het agromilieu integraal deel uitmaken van het hervormde GLB van de EU, ofschoon de controle van milieu-uitgaven aanleiding kan geven tot bijzondere problemen vanwege het arbeidsintensieve karakter en de behoefte aan zeer gespecialiseerde kennis;

               119.

               wijst erop dat goede nationale praktijken als voorbeeld voor alle lidstaten kunnen dienen, zoals de Duitse tweestapsmethode voor de controle van goede landbouwpraktijken (GLP), met een globale controle van 5 % van de landbouwers en een bijkomende, gedetailleerdere controle van 1 % van de landbouwers, en roept de verantwoordelijke instanties op de plaatselijke kennis en indicatoren te verbeteren en hiervan beter gebruik te maken, eventueel via een gedeeltelijk gebruik van middelen voor technische bijstand op grond van de nieuwe plattelandsontwikkelingsverordening om de bedoelde kennis te vergroten;

               120.

               verzoekt de Commissie met klem om bij de goedkeuring van de plattelandsontwikkelingsprogramma's ook de controleerbaarheid van de deelmaatregelen te beoordelen, om zich zodoende beter van haar verantwoordelijkheden te kwijten;

               121.

               hecht het grootste belang aan een doelmatig en verantwoordelijk gebruik van de EU-begroting en de toepassing van het beginsel dat onvoldoende controleerbare initiatieven niet uit publieke middelen moeten worden bekostigd;

               122.

               is derhalve van mening dat de Commissie, de Raad en het Parlement ervoor dienen te zorgen dat dit beginsel beter in acht wordt genomen bij de uitvoering van de voorstellen voor uitgaven voor het agromilieu in de planningsperiode 2007 tot 2013, zonder dat dit tot meer controlekosten en bureaucratie leidt;

         Structurele maatregelen

               123.

               is het volledig met de Rekenkamer eens dat „de lidstaten in eerste aanleg verantwoordelijk [zijn] voor het beheer van verrichtingen en de controle van de uitgaven en voor het verzekeren van de juistheid en wettigheid van de onderliggende transacties met behulp van de door de nationale controle-instanties geverifieerde systemen” (paragraaf 5.7); herinnert zowel de Commissie als de Rekenkamer eraan dat er bij gebrek aan een behoorlijk controletraject voor structurele programma's geen duidelijke en transparante basis kan zijn voor de certificering van uitgaven door de lidstaten;

               124.

               is in het licht hiervan bezorgd over de volgende zeer ernstige bevindingen van de Rekenkamer (paragraaf 5.48):

                           —

                           „Bij alle programma's in haar steekproef voor zowel de periode 1994-1999 als de periode 2000-2006 enige tekortkomingen in de beheers- en controlesystemen”;

                           —

                           Voor de periode 2000-2006 moeten „de meeste onderzochte systemen in meer of mindere mate moeten worden verbeterd om volledig te voldoen aan de elementaire vereisten uit de regelgeving betreffende doeltreffende dagelijkse beheerscontroles en/of onafhankelijke steekproefcontroles van verrichtingen”;

                           —

                           „Talrijke fouten op het gebied van wettigheid en regelmatigheid in de gedeclareerde uitgaven naar aanleiding waarvan de Commissie in 2004 betalingen heeft verricht”;

               125.

               nodigt de Commissie en de lidstaten uit onmiddellijk alle noodzakelijke maatregelen te nemen om het „dagelijks beheer” op het vereiste niveau te brengen;

               126.

               wijst erop dat in het kader van het GLB de betaalorganen bepaalde taken kunnen overdragen aan gedelegeerde organen, maar dat de daadwerkelijke betalingen nooit voorwerp van delegatie mogen zijn; merkt op dat op deze wijze het betaalorgaan primair verantwoordelijk blijft voor alle besluiten die uitmonden in daadwerkelijke betalingen; is van oordeel dat de huidige situatie bij de structurele maatregelen, waar de beheersautoriteiten de daadwerkelijke betalingsbeslissingen kunnen delegeren, niet bevorderlijk is voor efficiënte controles en waarborgen; verzoekt de Commissie derhalve dit probleem snel en adequaat op te lossen;

               127.

               is van mening dat er vooral behoefte is aan betere controles en niet zozeer aan meer controles, en dat de zekerheid over de regelmatigheid en wettigheid van de onderliggende verrichtingen afkomstig moet zijn van betere primaire controles voorafgaand aan de goedkeuring van aanvragen, tijdens de uitvoering van activiteiten en voorafgaand aan de eindafrekening, en niet door meer controles ter plaatse van de Commissie;

               128.

               roept de lidstaten op te zorgen dat er voldoende middelen worden besteed aan deze controles en dat voldoende richtlijnen worden gegeven; roept de Commissie op deze acties te steunen via de verspreiding van goede praktijken op dit gebied;

               129.

               verzoekt de lidstaten met klem meer te investeren in voorlichtingsactiviteiten ten behoeve van de begunstigden, om deze beter bekend te maken met de financieringsvoorwaarden, de mogelijkheid van controles en de gevolgen van overtredingen;

               130.

               merkt op dat het grote aantal nationale, regionale en plaatselijke kantoren en afdelingen in de lidstaten dat betrokken is bij het beheer en de controle van structurele maatregelen maakt dat de voorgestelde consolidatie van auditverslagen op centraal niveau in de lidstaten zowel een noodzakelijke als een efficiënte manier is om tot betere controles te komen;

               131.

               merkt op dat de structurele maatregelen in de toekomst bijna de helft van de kredieten op de Gemeenschapsbegroting kunnen vertegenwoordigen en verzoekt de Commissie en de lidstaten dan ook dringend de voorgestelde sectorale verklaringen op centraal niveau in de lidstaten te implementeren;

               132.

               is van mening dat de onafhankelijkheid van beheers- en controleorganen van fundamenteel belang is en verzoekt de Commissie regelingen te treffen voor de goedkeuring door de Commissie van de op nationaal niveau in te stellen beheers- en controle-organen;

               133.

               nodigt de Commissie uit zo spoedig mogelijk te komen met een voorstel waarbij de controle-instantie zoals voorgesteld in de verordeningen voor 2007-2013 alle aanvragen in het kader van de EG-structuurfondsen voor ieder jaar zou moeten certificeren, in plaats van alleen de aanvragen op grond van de programma's voor 2007-2013, dit omdat de uitgaven voor 2000-2006 tot 2010 door blijven gaan;

               134.

               onderstreept dat de Commissie er — in samenwerking met de lidstaten — voor moet zorgen dat de getrokken lering uit de afsluiting van de programma's in het tijdvak 1994 tot 1999 wordt toegepast op het tijdvak 2000 tot 2006 en toekomstige tijdvakken van de tenuitvoerlegging van de programma's van de Structuurfondsen en de projecten van het Cohesiefonds; merkt op dat hiervoor tevens noodzakelijk is dat de lidstaten zorgdragen voor een tijdige en behoorlijke indiening van de nationale afsluitingsdocumenten;

               135.

               nodigt de Commissie uit om iedere zes maanden een scorebord te presenteren, waaruit de vooruitgang van de lidstaten bij een efficiënte implementatie van de toezicht- en controlesystemen zoals beschreven in de reglementen;

         Intern beleid, met inbegrip van onderzoek

               136.

               verzoekt de Commissie te streven naar zo veel mogelijk gestandaardiseerde procedures in het interne beleid, waardoor de financiële controles worden gefaciliteerd en de administratieve belasting voor de begunstigden wordt verminderd; verzoekt de Commissie met name nadrukkelijk het herhaalde advies van de Rekenkamer op te volgen en een gemeenschappelijk of geïntegreerd IT-systeem op te zetten voor het beheer van de vijfde, zesde en latere kaderprogramma's voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie;

               137.

               merkt op dat de Commissie de bezorgdheid van de Rekenkamer deelt ten aanzien van het nog altijd hoge foutrisico ten gevolge van onjuiste verklaringen over de kosten door de eindbegunstigden; is ervan overtuigd dat een vereenvoudiging van de procedures zou bijdragen aan de oplossing van dit probleem; verzoekt de Commissie derhalve de suggesties van de Rekenkamer in dit verband terdege te overwegen;

         Werkgelegenheid en sociale zaken

               138.

               neemt er nota van dat de Rekenkamer in de sector structuurmaatregelen opnieuw zwakke punten bij de beheers- en controlesystemen heeft vastgesteld en dringt er met name bij de lidstaten op aan om met de steun van de nationale controle-organen en relevante onafhankelijke instanties met spoed verbeteringen aan te brengen;

               139.

               schaart zich achter de aanbeveling van de Rekenkamer het aantal projectcontroles ter plaatse uit te breiden; betreurt in dit verband dat het Directoraat-generaal werkgelegenheid niet voldoende controles heeft uitgevoerd ter onderbouwing van de conclusies betreffende de beheers- en controlesystemen in de lidstaten voor de periode 2000-2006;

               140.

               dringt er bij de lidstaten, de Commissie en in het bijzonder de bevoegde directoraten-generaal op aan overeenkomstig de beginselen van goede trouw en goed financieel beheer doeltreffend samen te werken om te komen tot een juiste uitvoering van de terbeschikkingstelling van de kredieten, met name voor de Structuurfondsen;

               141.

               is het eens met de opvatting dat het elektronisch systeem dat het directoraat-generaal Werkgelegenheid heeft geïntroduceerd voor de follow-up van de aanbevelingen met betrekking tot de controles niet doeltreffend is, en dringt er bij de Commissie op aan een memorandum op te stellen met goede praktijken op het vlak van controles van het beheer van nationale uitgaven en van beoordeling van de resultaten van elk gebruik van financieringsmiddelen;

               142.

               is in het algemeen tevreden over de vooruitgang die met betrekking tot de benuttingspercentages is bereikt en stelt vast dat dit waarschijnlijk mede aan de toepassing van de n+2-regel te danken is;

               143.

               is het eens met de lessen die zijn getrokken uit de beoordeling van het communautair initiatief INTEGRA voor sociale uitsluiting op de arbeidsplaats, en dringt er derhalve bij de lidstaten en de Commissie op aan door te gaan met hun inspanningen gericht op grotere sociale samenhang;

               144.

               verklaart over het geheel genomen tevreden te zijn over de benuttingspercentages bij de begrotingslijnen voor de sector werkgelegenheid en sociale zaken, die tot een verbeterd beheer door de Commissie zijn te herleiden;

               145.

               stelt vast dat op het terrein van het interne beleid helaas nog steeds niet voldoende garantie voor de rechtmatigheid en correctheid van de betalingen bestaat; verzoekt de Commissie voortdurend te controleren of haar kostenvergoedingssystemen niet zijn te vereenvoudigen en de procedures en aanwijzingen voor de verschillende programma's niet duidelijker kunnen worden geformuleerd;

               146.

               dringt er, gezien de onzekerheid omtrent de goedkeuring van de voorstellen voor deelname aan communautaire programma's, bij de Commissie op aan praktische maatregelen te nemen voor vereenvoudiging van de procedures;

         Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid

               147.

               beschouwt de algemene tenuitvoerleggingspercentages van de begrotingslijnen voor milieu, volksgezondheid en voedselveiligheid als bevredigend;

               148.

               roept de Commissie op om in het kader van meerjarenprogramma's de bijstand aan indieners verder te ontwikkelen; is verheugd over de inspanningen die worden gedaan om bij aanbestedingen gerichter te werk te gaan en indieners meer bijstand te verlenen, zodat wordt voorkomen dat er aanvragen worden ingediend voor projecten die overduidelijk niet voor financiering in aanmerking komen of die ondermaats zijn, maar merkt op dat er nog meer moet worden gedaan voordat een bevredigende situatie is bereikt;

               149.

               merkt op dat de betalingspercentages voor zowel milieu als volksgezondheid en voedselveiligheid onder de 80 % lagen; erkent hoe moeilijk het is op de behoeften aan betalingskredieten te anticiperen, aangezien de Commissie nauwelijks invloed heeft op de indiening van facturen door begunstigden en contractanten; verzoekt de Commissie evenwel haar eigen procedures nauwgezet te onderzoeken om te kijken of de tenuitvoerlegging van betalingskredieten kan worden verbeterd;

               150.

               wijst erop dat naleving van de administratieve en financiële bepalingen van het Financieel Reglement niet tot onnodige vertragingen mag leiden bij de toekenning van subsidies of de selectie van te financieren projecten;

         Interne markt en consumentenbescherming

               151.

               verwelkomt de stappen die de Commissie tot nu toe heeft genomen om het risico van fouten bij het beheer van subsidies te ondervangen, met als resultaat dat de Rekenkamer in zijn opmerkingen geen afzonderlijke aandacht besteedt aan consumentenklachten; verwelkomt evenzeer het feit dat geen kritische opmerkingen worden gewijd aan acties in het kader van het interne marktbeleid of aan het douanebeleid;

               152.

               erkent de praktische problemen waar de Commissie mee te maken heeft bij haar pogingen om het vereiste dat de administratieve last zo licht mogelijk moet zijn voor subsidieaanvragers voor de relevante programma's, te verenigen met de verplichting een goed financieel beheer te waarborgen, overeenkomstig de uitvoeringsvoorschriften voor het Financieel Reglement;

               153.

               benadrukt dat een goede uitvoering van de jaarlijkse oproepen tot het indienen van voorstellen voor specifieke projecten betreffende consumentenbescherming moet worden gewaarborgd; roept de Commissie op om bij de opstelling van het nieuwe programma voor de periode 2007-2013 rekening te houden met de lessen die zij heeft kunnen trekken uit de uitvoering van het lopende consumentenprogramma, zodat andere begunstigden in aanmerking komen die beter in staat zijn om de geplande acties uit te voeren;

               154.

               benadrukt het belang dat zij hecht aan een doeltreffende follow-up van de opmerkingen van de Rekenkamer betreffende de interne-auditfuncties en het niet voldoen aan aanvaarde controlenormen;

         Vervoer en toerisme

               155.

               wijst erop dat de Rekenkamer in haar jaarverslag 2004 constateert dat het Directoraat-generaal Energie en Vervoer in 2004 aanzienlijk meer interne audits heeft verricht, waarbij de waarde van de doorgelichte contracten gestegen is van 52 920 000 EUR in 2003 tot 504 000 000 EUR en de totale waarde van de aanpassingen in het voordeel van de Commissie gestegen is van 2 530 000 EUR in 2003 tot 14 910 000 EUR (vergelijking tussen 2004 en 2003);

               156.

               wijst er tevens op dat DG TREN volgens de Rekenkamer de nodige maatregelen moet nemen om te garanderen dat de doelstelling wordt gehaald om 20 % van de projecten en 35 % van de totale kosten van projecten te controleren, modelformulieren voor kostendeclaraties moet opmaken en met het oog op de audits een duidelijker onderscheid moet maken tussen studies en werken;

               157.

               is verheugd over het feit dat de Commissie, naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer in haar vorige verslagen, in 2004 een nieuw modelbesluit heeft goedgekeurd dat een preciezere definitie geeft van kosten die in aanmerking komen en kosten die niet in aanmerking komen;

               158.

               is bezorgd over het feit dat, terwijl 93 % van de vastleggingskredieten voor veilig vervoer werden gebruikt, de betalingskredieten slechts voor 60 % werden uitgevoerd;

               159.

               drukt zijn ontgoocheling uit over het feit dat slechts 25 % van de vastleggingskredieten en 11 % van de betalingskredieten voor de bescherming van de rechten van reizigers werden gebruikt;

               160.

               wijst erop dat ook op het gebied van Marco Polo de uitvoering gering is, met name van de betalingskredieten, en dit om redenen buiten de wil van de Gemeenschap om; een aantal voorschotbetalingen werd immers niet uitgevoerd omdat sommige projecten de vereiste bankwaarborg nog niet konden overleggen of verkeerde bankwaarborgformulieren gebruikten;

               161.

               is ten zeerste verheugd over het feit dat 100 % van de vastleggingskredieten en 95,82 % van de betalingskredieten die voor de belangrijke begrotingspost TEN-T beschikbaar waren, werden gebruikt, waaruit blijkt dat in de toekomst een verhoging van de middelen voor deze post absoluut noodzakelijk is;

         Cultuur en onderwijs

               162.

               steunt de aanbevelingen van de Rekenkamer in hoofdstuk 6 van zijn jaarverslag over intern beleid ten aanzien van de noodzaak om het risico van fouten te verminderen, in het bijzonder in het licht van de specifieke kenmerken van begunstigden van subsidies binnen de EU-programma's op het gebied van onderwijs, cultuur, jeugd en de media;

               163.

               is verheugd over de antwoorden van de Commissie hierop, waarin zij aangeeft dat zij haar inspanningen tot verbetering van de internecontrolesystemen zal voortzetten door de tenuitvoerlegging van de maatregelen die zijn vastgelegd in de Mededeling over een routekaart naar een geïntegreerd internecontrolekader;

               164.

               onderstreept dat het van groot belang is dat de Commissie in het beheer van projecten de ervaringen ten aanzien van procedurele moeilijkheden en knelpunten voor begunstigden van subsidies benut; nodigt de desbetreffende diensten van de Commissie uit om oplossingen te vinden en deze vast te leggen in de vorm van lessen waar begunstigden van kunnen leren en die onder hen worden verspreid, maar die ook worden gebruikt als input ter verbetering van interne procedures;

               165.

               brengt in herinnering dat ze veel belang zal hechten aan de verslagen van tussentijdse evaluaties en evaluaties achteraf van de toekomstige programma's voor levenslang leren, cultuur, media, jeugd en burgers voor Europa, en pleit voor een breder gebruik van beoordelingsindicatoren;

               166.

               benadrukt het belang van sterkere meertalige procedures met betrekking tot uitnodigingen tot het indienen van voorstellen die gericht zijn tot burgers en potentiële begunstigden van EU-programma's;

               167.

               wijst op de lage uitvoeringsgraad van sommige essentiële begrotingslijnen op het gebied van pers en communicatie en is van mening dat dit een belemmering vormt voor een doeltreffend communicatiebeleid dat naar behoren kan voorzien in de huidige behoefte aan een discussie over de toekomst van de Unie;

         Gendergelijkheid

               168.

               merkt op dat 2004 het jaar van de uitbreiding was, en dat de hoofdprioriteit voor de begroting was er proactief voor te zorgen dat het integratieproces van de tien nieuwe lidstaten soepel zou verlopen;

               169.

               betreurt het feit dat het kwijtingsverslag onvoldoende relevante informatie geeft over de mate waarin deze prioriteit is verwezenlijkt, in het bijzonder met betrekking tot de gelijke kansen voor vrouwen in de uitgebreide Unie;

               170.

               herinnert de Commissie eraan dat de bepalingen van het Verdrag van Nice impliceren dat een zeer groot aantal communautaire beleidsterreinen en maatregelen bekeken moeten worden vanuit het gezichtspunt van de gelijke kansen;

               171.

               herhaalt zijn verzoek aan de Commissie in zijn resolutie van 3 juli 2003 over gender budgeting (17), en betreurt het dat het kwijtingsverslag niet de mogelijkheid geeft het effect van de begroting vanuit het genderoogpunt te evalueren; betreurt het ontbreken van budgettaire gegevens over middelen die zijn toegewezen aan de bevordering van gendergelijkheid in de context van verschillende begrotingslijnen;

               172.

               verlangt dat relevante informatie over gendermainstreamingbeleid in elk kwijtingsverslag wordt opgenomen; betreurt het dat de Commissie deze informatie niet heeft verschaft; herhaalt zijn verzoek om genderspecifieke gegevens in de kwijtingsverslagen;

               173.

               is ingenomen met de vooruitgang die is geboekt bij de tenuitvoerlegging van de begroting 2004 met betrekking tot alle doelstellingen en de programmeringsperiode voor de structuurfondsen, namelijk een uitvoeringspercentage van 99 % voor de betalingskredieten, ver boven de cijfers van 2003 (89 %);

               174.

               neemt kennis van het lage uitvoeringspercentage van de betalingskredieten voor het Daphne-programma, maar aanvaardt de argumenten van de Commissie aangaande de handhaving van hoge kwaliteitsnormen voor de projecten die door het programma worden gesubsidieerd;

               175.

               verzoekt de lidstaten, de Commissie en haar desbetreffende directoraten-generaal efficiënt samen te werken volgens de regels van goede trouw en goed financieel beheer met het oog op een correcte tenuitvoerlegging van de vastgelegde kredieten, met name wat betreft de structuurfondsen;

               176.

               verzoekt de Commissie, gezien de onzekerheid over de acceptatie van de voorstellen tot deelneming aan de diverse communautaire programma's, praktische maatregelen te nemen die erop gericht zijn om de procedures te vereenvoudigen en om de uitgaven te verminderen die gemoeid zijn met het indienen van bovengenoemde voorstellen;

         Vrijheid, veiligheid en justitie

               177.

               verwelkomt het feit dat enige vooruitgang is geboekt met de uitvoering van de begroting met betrekking tot een ruimte van vrijheid, veiligheid en gerechtigheid; betreurt echter ten zeerste het nog altijd uiterst lage niveau van uivoering van de betalingen (83,8 % volgens de Rekenkamer, tegenover 68 % in 2003), hetgeen heeft geleid tot een aanzienlijke verhoging van de RAL (van 160 000 000 tot 238 000 000 EUR); verzoekt het Directoraat-generaal Justitie, vrijheid en veiligheid de uitvoering van de begroting verder te verbeteren en de RAL te verminderen;

               178.

               betreurt het feit dat de Rekenkamer in zijn verslag over het begrotingsjaar 2004 nogmaals moest wijzen op de gebrekkige uitvoering van het Vluchtelingenfonds door de lidstaten en in het bijzonder de tekortkomingen van de controlesystemen; benadrukt dat de lidstaten adequate controlemechanismen moeten invoeren om een deugdelijke uitvoering van de programma's met gedeeld beheer onder de nieuwe financiële vooruitzichten te kunnen garanderen; verzoekt de Commissie tijdig passende trainingen voor de nieuwe programma's te verzorgen ten behoeve van de ambtenaren van de lidstaten;

               179.

               betreurt het feit dat het financieel reglement van Eurojust nog niet door de Commissie was goedgekeurd;

         Extern optreden

               180.

               wenst dat de Commissie in overeenstemming met de aanbeveling van de Rekenkamer algemene afspraken met de VN-organen maakt over het recht van de Rekenkamer op toegang tot de door hen beheerde projecten, zodat de Rekenkamer de noodzakelijke controles ter plaatse kan uitvoeren;

               181.

               wenst dat de Commissie de bevoegde commissie van het Parlement inlicht wanneer en om welke reden zij substantiële bijdragen geeft aan VN-organen;

               182.

               wenst dat de Rekenkamer verslag uitbrengt over de wijze waarop de bijdragen van de EU binnen de VN-familie hun eigen identiteit kunnen behouden, alsmede over de voordelen van financiering van acties op het gebied van de externe betrekkingen via de VN in plaats van de Commissie;

               183.

               is bezorgd over de opmerkingen van de Rekenkamer over de organisaties die de projecten uitvoeren, namelijk over tekortkomingen in hun interne controles en een groot aantal fouten in hun transacties; verzoekt EuropeAid bij haar totale risicobeoordeling bijzondere aandacht te besteden aan het uitvoeringsniveau en haar controles van de uitvoeringsorganisaties op te voeren;

               184.

               verzoekt de Commissie te zorgen dat informatie over alle audits, met inbegrip van de door delegaties en uitvoeringsorganisaties opgedragen audits, wordt opgenomen in het financiële informatiesysteem CRIS van EuropeAid, waardoor deze informatie wordt gekoppeld aan de relevante informatie met betrekking tot het projecttoezicht en beschikbaar komt voor de afdelingen van het hoofdkantoor; is verheugd over de bereidheid van de Commissie om dit voorstel te bezien, maar dringt er wel bij de Commissie op aan de aanbeveling van de Rekenkamer zo spoedig mogelijk ten uitvoer te leggen;

               185.

               erkent dat EuropeAid heeft gereageerd op het verzoek van het Europees Parlement om grotere transparantie en ondersteunt ten volle de noodzaak van een beter systeem van verificaties, maar betreurt dat de complexiteit van de nieuwe procedures enorm is toegenomen, waardoor deze onhandig zijn en een veel te lange tenuitvoerlegging vergen; wijst op de noodzaak van een werkelijke vereenvoudiging, zonder de oorspronkelijke doelstelling uit het oog te verliezen; verwelkomt derhalve het besluit van EuropeAid om met ingang van 1 februari 2006 de procedure voor de beoordeling van ontvangen voorstellen te vereenvoudigen, om de last voor de aanvragende organisaties van het aanleveren van ondersteunende documenten en garanties inzake subsidieerbaarheid te verlichten;

               186.

               dringt erop aan dat even grote nadruk wordt gelegd op de kwaliteit van het programma en op de niveaus van de kredieten en de uitbetalingen;

               187.

               nodigt de Commissie uit de bevoegde commissie van het Parlement te informeren over haar huidige concrete maatregelen, alsmede haar plannen voor de toekomst, voor de vermindering van de risico's van het uitvoeren en financieren van projecten in een omgeving die bepaald corruptiegevoelig is, met zwakke controles en waarborgen en bestuursstructuren; zou tevens de mening van de Commissie willen kennen aangaande de vraag of en in welke mate de resulterende risico's beheersbaar zijn in de zin van de door het Verdrag gestelde regels;

               188.

               herhaalt zijn standpunt dat de aanzienlijke bijkomende kosten die deconcentratie met zich meebrengt tastbare resultaten moeten opleveren; verwelkomt daarom de beoordeling door de Rekenkamer van de mate van doeltreffendheid van deconcentratie in de delegaties, zoals verzocht door de Commissie buitenlandse zaken van het Parlement in haar advies over de kwijting 2002; neemt echter nota van de opmerking van de Rekenkamer dat er nog „een aantal probleemgebieden” voorkomen in het planningsproces waarop „verdere aandacht geboden” is;

               189.

               begrijpt dat het in een multidonoromgeving moeilijk is de resultaten van een enkele donor bekend te maken; betreurt echter het voornemen van de Commissie om bij het ontwikkelingsbeleid tot een „resultaatgerichte aanpak” over te gaan zonder in een methode te voorzien om de specifieke resultaten van de communautaire samenwerking tegen de hoofddoelstellingen van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen (MOD's) af te zetten;

               190.

               is het eens met de Rekenkamer dat er behoefte is aan objectieve, bruikbare en uitgebreide indicatoren om de doeltreffendheid van hulp te meten (Speciaal verslag nr. 4/2005, paragraaf 63); vertrouwt erop dat hierin voor de periode 2007-2013 zal worden voorzien;

               191.

               betreurt dat de totale aangegeven toewijzing van de Commissie voor basisonderwijs en rudimentaire gezondheidszorg in 2004 slechts 4,98 % bedroeg, wat ver achterbleef bij de door het Parlement vastgelegde norm van 20 %; roept op tot een constructieve dialoog met de Commissie over hoe dit cijfer kan worden verbeterd;

               192.

               staat erop dat er tijdens de volgende ronde van de nationale strategiedocumenten meer prioriteit wordt gegeven aan de belangrijkste MOD-gebieden, zoals gezondheid en onderwijs;

               193.

               juicht de aanwijzing van begrotingssteun per sector (18) toe als middel om de financiering voor onderwijs en gezondheid op te trekken; is van mening dat deze optie doeltreffender is dan algemene begrotingssteun, zelfs als deze aan de vorderingen in deze sectoren wordt gekoppeld;

               194.

               waardeert de bijdrage van de Commissie aan het programma voor Public Expenditure and Financial Accountability (financiële verantwoording inzake overheidsfinanciën — PEFA), waarmee de aan begrotingssteun inherente risico's worden teruggedrongen; wijst echter op de uitspraak van de Rekenkamer dat de door het samenwerkingsbureau EuropeAid en het Directoraat-generaal ontwikkeling gedeelde verantwoordelijkheid voor het beheer van de openbare financiën „slechts functioneert dankzij de goede betrekkingen tussen personen” (Speciaal verslag nr. 2/2005, paragraaf 65);

               195.

               spreekt haar waardering uit voor het feit dat de Commissie sinds de hervorming van het beheer van externe bijstand het niveau van zowel de verplichtingen als de betalingen ieder jaar heeft verhoogd en voor het feit dat de Commissie EuropeAid heeft gereorganiseerd teneinde meer steun aan onderbezette delegaties te bieden; deelt de bezorgdheid van de Commissie (19) dat er tijdig bekwaam personeel in de delegaties beschikbaar moet zijn, in het bijzonder voor financiën, contracten en audits;

               196.

               juicht toe dat het gemiddeld aantal personeelsleden per beheerd segment van 10 000 000 EUR van 4,1 in 1999 tot 4,8 in 2004 is gestegen; betreurt dat dit cijfer ver onder het gemiddelde voor Europese donoren blijft en nu aan het dalen is;

               197.

               roept de Commissie ertoe op te garanderen dat de administratieve capaciteit voor ontwikkelingsbeleid in Bulgarije en Roemenië wordt opgeschroefd voordat ze tot de EU toetreden;

         Speciaal verslag nr. 10/2004 over de deconcentratie van het externesteunbeheer van de Europese Gemeenschap ten gunste van de delegaties van de Commissie

               198.

               roept de Commissie op haar kostenindicatoren te verbeteren en de ontwikkeling van indicatoren voor de snelheid en kwaliteit van de hulpverlening te bespoedigen, in het belang van een betere beoordeling van de kosten en baten van het deconcentratieproces;

               199.

               verzoekt de Commissie de kwaliteit van de door het hoofdkantoor aan de delegaties verleende steun verder te verbeteren;

               200.

               verzoekt de Commissie voort te gaan met haar inspanningen om te waarborgen dat voorzien wordt in de personeelsbehoeften van zowel het hoofdkantoor als de delegaties en de opleiding verder te verbeteren;

               201.

               verzoekt de Commissie met klem zich krachtiger in te spannen voor een vermindering van de vertragingen in de uitvoering van projecten buiten de delegaties;

               202.

               verwelkomt de stappen van de Commissie om de financiële en contractuele procedures te vereenvoudigen en te harmoniseren;

               203.

               benadrukt dat de 24 normen voor de interne controle die in de delegaties gelden op doeltreffende wijze moeten worden toegepast;

               204.

               wenst van de Rekenkamer een verslag te ontvangen over de financiering van NGO's, waarin wordt besproken wat naar de mening van de Rekenkamer de definitie van een NGO zou moeten zijn, welk percentage van de middelen van de NGO's door de Commissie wordt bekostigd en welk gedeelte afkomstig is van particuliere organisaties die niet aan een overheidsorgaan zijn gekoppeld; tevens wordt de Rekenkamer verzocht de voordelen van uitvoering van projecten door NGO's in plaats van particuliere bedrijven te analyseren;

               205.

               verzoekt de Rekenkamer voorts een afzonderlijk onderzoek te doen naar de behoorlijke uitvoering van begrotingsplaats 19-04, „Europees initiatief voor democratie en mensenrechten” (EIDHR), in zijn totaliteit, zoals door het Europees Parlement in 1992 vastgesteld;

         Speciaal verslag nr. 4/2005 over het beheer door de Commissie van de economische samenwerking in Azië

               206.

               verwelkomt het speciale verslag van de Rekenkamer over het beheer door de Commissie van de economische samenwerking in Azië; neemt nota van de constatering van de Rekenkamer dat de uitgaven onvoldoende gericht waren en dat bovendien de projecten voor heel Azië te lijden hadden van een te complexe aanvraagprocedure; verwelkomt de opmerking dat de projecten een aanzienlijk aantal begunstigden bereikten; steunt de aanbevelingen dat de Commissie dient te verzekeren dat de aanvraagprocedures niet onnodig complex zijn, dat delegaties begunstigden afdoende ondersteuning bieden en dat er meer nadruk komt te liggen op de duurzaamheid van projecten;

               207.

               nodigt de Commissie uit om het operationele kader voor de bijstand van de EU aan Azië te verduidelijken door deze te richten op een kleiner aantal beter gedefinieerde kernprioriteiten, hetgeen op zijn beurt zou leiden tot een verbetering van de noodzakelijke basis voor een doeltreffende uitvoering van de bijstand en een meer resultaat- en effectgerichte benadering mogelijk zou maken;

               208.

               roept de Commissie op sneller werk te maken van de ontwikkeling van passende indicatoren waaraan de geboekte vooruitgang kan worden afgemeten en te zorgen voor de noodzakelijke monitoring om de behaalde resultaten te kunnen evalueren;

               209.

               verwacht dat de Commissie in het kader van de huidige herziening van het Financieel Reglement en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (20) een afdoende vereenvoudiging doorvoert in de contractuele procedures en subsidieprocedures, met name wat betreft kleinschalige projecten, met het oog op flexibiliteit bij de toepassing van de regels alsmede efficiëntie en goed financieel beheer;

         Pretoetredingsstrategie

               210.

               nodigt de Commissie uit zich te herbezinnen op de opzet van de pretoetredingsprojecten, teneinde deze doelgerichter te maken en de doelstellingen en voorwaarden te vereenvoudigen; is het met de Rekenkamer eens dat dit de kans op fouten bij de uitvoering zou verkleinen en is ervan overtuigd dat een vereenvoudiging van de projectopzet ook de beoordeling van de resultaten zou vergemakkelijken;

               211.

               erkent dat de Commissie de nationale instanties van de toetredingslanden moet steunen om de EU-bestedingen zelfstandig volledig gedecentraliseerd te controleren; stelt echter tegelijkertijd vast dat de Commissie nog wel de bestaande tekortkomingen van het financieel beheer in de toetredingslanden moet compenseren door ex-ante controles in handen van de delegaties te houden; is van mening dat een goede risicobeheersing op dit gebied betekent dat de Commissie een goed evenwicht tussen deze aspecten moet vinden;

               212.

               neemt nota van de bevinding van de Rekenkamer dat er nog altijd tekortkomingen voorkomen in de managementcapaciteit van Bulgarije en Roemenië; verwelkomt de verbeteringen die reeds zijn doorgevoerd en dringt er bij de Bulgaarse en Roemeense autoriteiten op aan verdere verbeteringen door te voeren in het toezicht op de pretoetredingssteun, teneinde voorbereid te zijn op een doeltreffender gebruik van de structuurfondsen; dringt er tegelijkertijd bij de Commissie op aan het beheer en de gerichtheid van deze middelen te verbeteren;

         Administratieve uitgaven
   Kwesties met betrekking tot de agentschappen

               213.

               stelt met tevredenheid vast dat de Commissie een voorstel heeft gedaan voor een interinstitutioneel akkoord met betrekking tot de agentschappen, zoals door het Parlement verzocht in zijn kwijtingsverslagen voor 2003 met betrekking tot de agentschappen; verzoekt de Raad zo spoedig mogelijk onderhandelingen aan te vangen met het oog op de totstandbrenging van een akkoord op basis van de ontwerptekst van de Commissie, rekening houdend met de door het Parlement in zijn resoluties van 13 januari 2004 over het Kader voor Europese regelgevende agentschappen (21) en van 1 december 2005 over Europese regelgevende agentschappen (22) vastgestelde beginselen;

               214.

               merkt op dat het Financieel Reglement hoofdzakelijk voor de Commissie was opgezet; realiseert zich dat de financiële kaderregeling van de organen (23) en de daaropvolgende afzonderlijke financiële reglementen voor de verschillende agentschappen (24) alle opgezet waren om zo nauw mogelijk aan te sluiten bij het algemene Financieel Reglement; wijst erop dat een financieel reglement dat voor de Commissie geschikt is, zich niet altijd goed leent voor de veel kleinere agentschappen; verzoekt de Commissie te zorgen dat bij de huidige hervorming van het Financieel Reglement voldoende rekening wordt gehouden met de behoeften van de agentschappen;

               215.

               acht het noodzakelijk dat de agentschappen meer verantwoordelijkheid dragen voor een doeltreffend gebruik van het geld van de Europese belastingbetaler, en is daarom van oordeel dat de agentschappen verantwoording moeten afleggen aan de bevoegde commissies van het Parlement;

               216.

               is van mening dat de agentschappen veelal meer hulp nodig zullen hebben bij de werving van personeel dan de grotere instellingen, die veelal beschikken over een grotere en meer ervaren administratieve functie die bij deze taken kan helpen; verzoekt het Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen (EPSO) dringend positief in te gaan op verzoeken van agentschappen om bijstand bij de werving van personeel; verzoekt de Commissie ook andere horizontale diensten voor de agentschappen beschikbaar te maken, zoals opleidingen en de juridische dienst;

               217.

               verzoekt de Commissie verslag uit te brengen over de huidige situatie met betrekking tot de interne controle in de agentschappen, met een beschrijving van de binnen ieder agentschap beschikbare interne controlecapaciteit en de door de Commissie verleende diensten op het gebied van de interne controle, zowel in termen van advisering als van uitvoering van de interne controles zelf;

               218.

               merkt op dat de VN er kennelijk niet in slaagt de financieringsovereenkomst tussen de Commissie en de VN met betrekking tot het Europees Bureau voor wederopbouw naar behoren toe te passen, waardoor de Rekenkamer dikwijls geen behoorlijke financiële controle kan uitoefenen op de betalingen en de onderliggende documenten in verband met contracten die in beheer of onder toezicht van de missie van de Verenigde Naties in Kosovo (UNMIK) plaatsvinden; wijst op de verklaring van de plaatsvervangend speciaal vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, dat op verzoek van de Rekenkamer volledige inzage in alle dossiers zal worden verleend; verzoekt de Commissie echter met klem de financieringsovereenkomst met de VN te herzien; is van mening dat een eventuele geleidelijke afschaffing van het agentschap niet moet plaatsvinden op basis van een vooraf vastgesteld tijdschema, maar afhankelijk moet zijn van economische en politieke randvoorwaarden en ontwikkelingen, zodat de toegevoegde waarde van dit agentschap in termen van de in de loop der tijd opgebouwde deskundigheid en kennis volledig wordt benut, en verzoekt de Commissie een voorstel te doen om na afloop van een behoorlijke eindevaluatie te bezien of het mandaat van het bureau voor wederopbouw zodanig kan worden bijgesteld dat de bestaande kennis en deskundigheid wordt benut om overal waar dit nodig is bijstand voor wederopbouw te verlenen, bijvoorbeeld in Irak, Afghanistan, Pakistan, India en de door de tsunami getroffen landen; deze bijstand zou dan fungeren als tweede fase, nadat de directe humanitaire noodhulp door ECHO is verleend

               219.

               verzoekt de Commissie met klem het Europees Milieuagentschap te helpen bij de beslechting van het geschil met de Deense autoriteiten over de terugbetaling van ten onrechte betaalde belastingen;

               220.

               is teleurgesteld te moeten vaststellen dat het conflict tussen de Commissie en het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie betreffende de betaling van het werkgeversaandeel in de pensioenrechten nog altijd niet is opgelost; dringt er bij de Commissie op aan meer inspanningen te verrichten om dit conflict op te lossen.

      (1)  PB L 53 van 23.2.2004.

      (2)  PB C 302 van 30.11.2005, blz. 1.

      (3)  PB C 107 van 30.4.2004, blz. 1.

      (4)  PB C 301 van 30.11.2005, blz. 1.

      (5)  PB C 302 van 30.11.2005, blz. 100.

      (6)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (7)  Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0092.

      (8)  Afkorting van het Frans „déclaration d'assurance”.

      (9)  PB L 161 van 26.6.1999, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 173/2005 (PB L 29 van 2.2.2005, blz. 3).

      (10)  PB L 63 van 3.3.2001, blz. 21. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2355/2002 (PB L 351 van 28.12.2002, blz. 42).

      (11)  PB L 209 van 11.8.2005, blz. 1.

      (12)  Zie de conclusies van de Raad Ecofin van 8 november 2005 op
   http://www.fco.gov.uk/Files/kfile/EcofinConclusions_08nov.pdf.

      (13)  De huidige begrotingsbeginselen, zoals genoemd in artikel 3 van het Financieel Reglement, zijn: „eenheid, begrotingswaarachtigheid, jaarperiodiciteit, evenwicht, rekeneenheid, universaliteit, specialiteit, goed financieel beheer en transparantie”.

      (14)  Aangenomen teksten, P6_TA(2006)0043.

      (15)  „De Commissie moet in samenwerking met de lidstaten een beoordeling geven van de huidig controles op sectoraal en regionaal niveau van de waarde van de bestaande uitspraken en verklaringen.”

      (16)  PB L 277 van 21.10.2005, blz. 1.

      (17)  PB C 74 E van 24.3.2004, blz. 746.

      (18)  Antwoord op vraag 1.4 van vragenlijst Commissie ontwikkelingssamenwerking.

      (19)  Antwoord op vraag 5.2 van vragenlijst Commissie ontwikkelingssamenwerking.

      (20)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

      (21)  PB C 92 E van 16.4.2004, blz. 119.

      (22)  Aangenomen teksten, P6_TA(2005)0460.

      (23)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72).

      (24)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 1.