title: 2009/17/EG: Besluit van de Commissie van 19 december 2008 tot instelling van een Comité van deskundigen inzake de detachering van werknemers

text:
               13.1.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 8/26

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 19 december 2008
   tot instelling van een Comité van deskundigen inzake de detachering van werknemers
   (2009/17/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (1), en met name artikel 4, legt duidelijke verplichtingen op met betrekking tot samenwerking tussen nationale overheidsdiensten, en legt de verantwoordelijkheid voor het creëren van de voorwaarden voor deze samenwerking bij de lidstaten. Voorts verplicht die richtlijn lidstaten nadrukkelijk om passende maatregelen te nemen om de informatie over arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden algemeen toegankelijk te maken, niet alleen voor buitenlandse dienstverleners, maar ook voor de betrokken gedetacheerde werknemers.

               (2)

               In haar mededeling aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité, en het Comité van de Regio’s „Detachering van werknemers met het oog op het verrichten van diensten — De voordelen en het potentieel maximaliseren en de bescherming van werknemers garanderen” (2) van 13 juni 2007 kondigde de Commissie aan voornemens te zijn om een comité op hoog niveau in te stellen om de lidstaten te ondersteunen en bij te staan bij het identificeren en uitwisselen van goede praktijken, de bestaande informele groep van regeringsdeskundigen te institutionaliseren en de sociale partners daar formeel en regelmatig bij te betrekken.

               (3)

               In haar aanbeveling van 3 april 2008 betreffende een intensievere administratieve samenwerking ten aanzien van de detachering van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (3) gaf de Commissie te kennen dat de lidstaten actief moesten deelnemen aan een systematisch en formeel proces van inventarisatie en uitwisseling van goede praktijken op het gebied van de detachering van werknemers via hiertoe door de Commissie opgezette samenwerkingsforums.

               (4)

               In de conclusies van de Raad van 9 juni 2008 werd de Commissie verzocht de informele groep inzake de detachering van werknemers te institutionaliseren door de instelling van een comité van deskundigen.

               (5)

               Overeenkomstig deze conclusies dient het in te stellen comité contact te onderhouden met de overheidsinstanties die belast zijn met controle, zoals de arbeidsinspectie, en op het passende niveau en in overeenstemming met de nationale wetten en praktijken, formeel en regelmatig overleg te plegen met de sociale partners, in het bijzonder de vertegenwoordigers van de sociale partners in sectoren waarin zeer frequent een beroep wordt gedaan op gedetacheerde werknemers.

               (6)

               Daarom moet een comité van deskundigen op het gebied van de detachering van werknemers worden ingesteld en moeten de taken, de verantwoordelijkheden en de structuur daarvan worden vastgesteld.

               (7)

               Het comité van deskundigen moet onder meer de lidstaten ondersteunen en bijstaan bij de uitwisseling van ervaringen en goede praktijken, de uitwisseling van informatie op dit gebied bevorderen, zich buigen over alle vraagstukken en problemen in verband met de praktische toepassing van de wetgeving inzake de detachering van werknemers en de handhaving van die wetgeving in de praktijk, en nauwgezet de vorderingen volgen bij het verbeteren van de toegang tot informatie en van de administratieve samenwerking, met inbegrip van de ontwikkeling van een mogelijk systeem voor de uitwisseling van elektronische informatie.

               (8)

               Het comité dient te bestaan uit deskundigen die de nationale instanties vertegenwoordigen die in iedere lidstaat verantwoordelijk zijn voor, belast zijn met of betrokken zijn bij de implementatie en de toepassing van en het toezicht op de voorschriften betreffende de detachering van werknemers in het kader van het verrichten van diensten. Deze deskundigen moeten het volledige scala van kennis, bekwaamheden en ervaring op de diverse beleidsterreinen in kwestie bestrijken. Overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk kunnen gespecialiseerde, voor de handhaving van de wetgeving verantwoordelijke instanties, zoals arbeidsinspecties en de sociale partners, in het comité vertegenwoordigd zijn.

               (9)

               Het comité moet ook regelmatig formeel overleg plegen met de sociale partners op Europees niveau, met name met vertegenwoordigers van de sociale partners in sectoren waarin zeer frequent een beroep wordt gedaan op gedetacheerde werknemers, zoals de bouw, uitzendwerk, catering, landbouw en vervoer. Ook moet het een beroep kunnen doen op de expertise van specialisten met bijzondere kennis ten aanzien van een bepaald agendapunt.

               (10)

               Vertegenwoordigers van de EER-/EVA-landen, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, de kandidaat-lidstaten en Zwitserland dient te worden toegestaan als waarnemers deel te nemen.

               (11)

               Er moeten voorschriften voor de openbaarmaking van informatie door de leden worden vastgesteld, onverminderd de veiligheidsvoorschriften van de Commissie zoals vastgesteld in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie (4).

               (12)

               Persoonsgegevens over de leden moeten worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (5).

               (13)

               De kosten moeten worden gefinancierd overeenkomstig Besluit nr. 1672/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 2006 tot vaststelling van een communautair programma voor werkgelegenheid en maatschappelijke solidariteit — Progress (6),

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Er wordt een deskundigencomité ingesteld, geheten „Comité van deskundigen inzake de detachering van werknemers” (hierna „het comité” genoemd).
   Artikel 2
   Taken
   Het comité heeft tot taak:

               1.

               de lidstaten te ondersteunen en bij te staan bij het identificeren en het bevorderen van de uitwisseling van ervaring en goede praktijken;

               2.

               de uitwisseling van informatie op dit gebied, waaronder informatie over bestaande vormen van (bilaterale) administratieve samenwerking van de lidstaten en/of de sociale partners te bevorderen;

               3.

               zich te buigen over alle vraagstukken, problemen en specifieke kwesties in verband met de implementatie en praktische toepassing van Richtlijn 96/71/EG of de nationale uitvoeringsmaatregelen, alsmede de handhaving van die richtlijn in de praktijk;

               4.

               de moeilijkheden te onderzoeken die zich bij de toepassing van artikel 3, lid 10, van Richtlijn 96/71/EG zouden kunnen voordoen;

               5.

               de vorderingen te monitoren die zijn geboekt bij de verbetering van zowel de toegang tot informatie als bij administratieve samenwerking, en in dat verband onder meer de diverse opties te beoordelen voor een geschikte technische ondersteuning van de uitwisseling van informatie ten behoeve van een betere administratieve samenwerking, waaronder een systeem voor de uitwisseling van elektronische informatie;

               6.

               zo nodig de mogelijkheden te verkennen voor een doeltreffender naleving en handhaving van de rechten van de werknemers en de bescherming van hun rechtspositie;

               7.

               een diepgaand onderzoek uit te voeren naar praktische grensoverschrijdende problemen om bestaande problemen op te lossen, de praktische toepassing van bestaande wettelijke instrumenten alsook de wederzijdse bijstand van de lidstaten te verbeteren, voor zover noodzakelijk.

         Artikel 3
   Samenstelling — Benoeming
   1.   De lidstaten wijzen elk twee leden van het comité aan. Zij kunnen ook twee plaatsvervangers benoemen.
   In verband met de aanwijzing van hun vertegenwoordigers plegen de lidstaten overleg met overheidsinstanties, zoals de arbeidsinspecties, die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de wetgeving die van toepassing is op gedetacheerde werknemers. Zij mogen eveneens, in overeenstemming met de nationale wetgeving en/of praktijk, overleg plegen met de sociale partners.
   2.   Vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers op communautair niveau en vertegenwoordigers van de sociale partners in sectoren waarin zeer frequent een beroep wordt gedaan op gedetacheerde werknemers, kunnen de vergaderingen van het comité als waarnemer bijwonen, overeenkomstig de door hun organisaties en de Commissie vastgestelde procedures.
   De vertegenwoordigers worden aangewezen door de Commissie op voordracht van de relevante sociale partners op communautair of sectorniveau.
   Deze groep waarnemers bestaat uit ten hoogste twintig leden en is als volgt samengesteld:

               —

               vijf leden die de werkgeversorganisaties op communautair niveau vertegenwoordigen;

               —

               vijf leden die de werknemersorganisaties op communautair niveau vertegenwoordigen;

               —

               ten hoogste tien vertegenwoordigers van de sociale partners (gelijkelijk verdeeld tussen werkgevers- en werknemersorganisaties) in sectoren waarin zeer frequent een beroep wordt gedaan op gedetacheerde werknemers.

         3.   Vertegenwoordigers van de EER-/EVA-landen, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, de kandidaat-lidstaten en Zwitserland kunnen eveneens als waarnemers de vergaderingen van het comité bijwonen.
   4.   De namen van de leden worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 4
   Werkwijze
   1.   Het comité wordt voorgezeten door de Commissie.
   2.   Met instemming van de Commissie kunnen subgroepen worden opgericht om specifieke kwesties te onderzoeken overeenkomstig een door het comité vastgesteld mandaat. Deze subgroepen worden ontbonden zodra hun mandaat is uitgevoerd.
   3.   In overeenstemming met de Commissie kunnen deskundigen, onder wie vertegenwoordigers van internationale organisaties met een bijzondere deskundigheid ten aanzien van het behandelde onderwerp, per geval worden uitgenodigd deel te nemen aan de beraadslagingen van het comité of de subgroep, indien dit nuttig en/of noodzakelijk is.
   4.   Het comité en zijn subgroepen vergaderen in de regel ten kantore van de Commissie overeenkomstig de procedures en volgens het tijdschema die zijn vastgesteld. Het comité kan worden opgeroepen tot vergaderingen op andere locaties, met name op voorstel van een lidstaat die het comité of een van zijn subgroepen wenst te ontvangen in verband met een gebeurtenis die van bijzonder belang is voor het comité, zijn subgroep(en) of die lidstaat.
   De secretariaatswerkzaamheden van het comité wordt verzorgd door de Commissie. Andere ambtenaren van de Commissie die bijzonder belang hebben bij de besprekingen, kunnen de vergaderingen van het comité en zijn subgroepen bijwonen.
   5.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast op basis van het door de Commissie vastgestelde standaardreglement van orde.
   6.   De door deelname aan de beraadslagingen van het comité of subgroep verkregen informatie mag niet openbaar worden gemaakt als deze informatie volgens de Commissie betrekking heeft op vertrouwelijke aangelegenheden.
   7.   De Commissie mag op het internet samenvattingen, conclusies, gedeeltelijke conclusies of werkdocumenten van het comité publiceren in de oorspronkelijke taal van het document in kwestie.
   Artikel 5
   Onkostenvergoeding
   De reis- en, voor zover van toepassing, verblijfskosten die door de leden, waarnemers en uitgenodigde deskundigen in verband met de werkzaamheden van het comité worden gemaakt, worden door de Commissie terugbetaald overeenkomstig de interne regels van de Commissie voor de vergoeding van kosten van externe deskundigen.
   De leden, waarnemers en uitgenodigde deskundigen ontvangen geen bezoldiging voor de diensten die zij verrichten.
   De behoeften aan personele en administratieve middelen worden gedekt uit de financiële middelen die aan het beherende directoraat-generaal worden toegewezen in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure, rekening houdend met de budgettaire beperkingen.
   Artikel 6
   Inwerkingtreding
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 19 december 2008.

            Voor de Commissie

         Vladimír ŠPIDLA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.

      (2)  COM(2007) 304 definitief.

      (3)  PB C 85 van 4.4.2008, blz. 1.

      (4)  PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1.

      (5)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

      (6)  PB L 315 van 15.11.2006, blz. 1.


Avis juridique important

|

32001D0063

2001/63/EG: Besluit van de Raad van 19 januari 2001 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001

Publicatieblad Nr. L 022 van 24/01/2001 blz. 0018 - 0026

Besluit van de Raadvan 19 januari 2001betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001(2001/63/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name artikel 128, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(4),Gezien het advies van het Comité voor de werkgelegenheid,Overwegende hetgeen volgt:(1) Het "proces van Luxemburg", dat op de uitvoering van een gecoördineerde Europese werkgelegenheidsstrategie is gebaseerd, is door de buitengewone Europese Raad over werkgelegenheid op 20 en 21 november 1997 op gang gebracht. De resolutie van de Raad van 15 december 1997 inzake de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 1998(5), heeft een proces met een hoge zichtbaarheid, een sterk politiek engagement en een brede aanvaarding onder de betrokkenen op gang gebracht.(2) Het besluit van de Raad van 13 maart 2000 betreffende de richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2000(6) heeft het mogelijk gemaakt het "proces van Luxemburg" te consolideren door die richtsnoeren uit te voeren.(3) De Europese Raad van Lissabon van 23 en 24 maart 2000 heeft een nieuw strategisch doel voor de Europese Unie vastgesteld, nl. de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie van de wereld te worden die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang. Als dit doel wordt bereikt zal er in de Unie opnieuw volledige werkgelegenheid zijn.(4) Het advies van het Comité voor de werkgelegenheid is opgesteld in samenwerking met het Comité voor economische politiek.(5) Er moet voor consistentie en synergie tussen de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de globale richtsnoeren voor het economisch beleid worden gezorgd.(6) Bij de tenuitvoerlegging van de werkgelegenheidsrichtsnoeren dienen de lidstaten te streven naar een hoge mate van consistentie met twee andere prioriteiten in de conclusies van de Europese Raad van Lissabon, namelijk modernisering en verbetering van de sociale bescherming, en bevordering van sociale integratie, waarbij er tegelijkertijd voor moet worden gezorgd dat werk loont, en de betaalbaarheid op lange termijn van de stelsels voor sociale bescherming veilig wordt gesteld.(7) De Europese Raad van Lissabon heeft de noodzaak van aanpassing van de Europese onderwijs- en opleidingsstelsels aan de behoeften van de kennismaatschappij alsook van méér en betere werkgelegenheid benadrukt, en heeft de lidstaten, de Raad en de Commissie opgeroepen het nodige te doen om te komen tot een sterke jaarlijkse groei van de investeringen per hoofd van de bevolking in menselijke hulpbronnen.(8) De Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000 heeft de sociale partners verzocht een meer toonaangevende rol te spelen bij de bepaling, de uitvoering en de evaluatie van de werkgelegenheidsrichtsnoeren die van hen afhangen, en zich met name te richten op modernisering van de werkorganisatie, levenslang leren en verhoging van de participatiegraad, met name van vrouwen.(9) Het gezamenlijke verslag over de werkgelegenheid 2000 van de Raad en de Commissie beschrijft de werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap en onderzoekt het optreden van de lidstaten bij de uitvoering van hun werkgelegenheidsbeleid overeenkomstig de richtsnoeren voor 2000 en de aanbeveling 2000/164/EG van de Raad van 14 februari 2000 betreffende de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten(7).(10) Op 19 januari 2001 heeft de Raad een nieuwe aanbeveling betreffende de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten goedgekeurd(8).(11) Bij de herziening van de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2001, waarbij de vierpijlerstructuur wordt gehandhaafd, en de verbetering van de efficiëntie van het "proces van Luxemburg" moet op verzoek van de Europese Raad van Lissabon onder meer rekening worden gehouden met de tussentijdse evaluatie in 2000 van het "proces van Luxemburg".(12) De lidstaten moeten zich meer inspanningen getroosten om het genderperspectief in alle pijlers te integreren en zichtbaar te maken.(13) De uitvoering van de richtsnoeren kan verschillen naar gelang van hun aard, hun doelgroep en de respectieve situatie in de verschillende lidstaten. Daarbij moet rekening worden gehouden met het subsidiariteitsbeginsel en met de bevoegdheden van de lidstaten inzake werkgelegenheid.(14) Bij de uitvoering van de werkgelegenheidsrichtsnoeren moeten de lidstaten rekening kunnen houden met regionale omstandigheden zonder dat de nationale doelstellingen in het gedrang komen, alsmede met het beginsel van gelijke behandeling.(15) Wil het proces van Luxemburg resultaat opleveren, dan moeten er voor de uitvoering van de werkgelegenheidsrichtsnoeren onder meer financiële middelen komen. Daartoe moeten de nationale verslagen waar nodig begrotingsinformatie bevatten, zodat de voortgang van elke lidstaat bij de uitvoering van de richtsnoeren naar behoren kan worden geëvalueerd, rekening houdend met hun weerslag en kosteneffectiviteit.(16) Er is een vervolg nodig op Richtlijn 1999/85/EG van de Raad(9), die voorziet in de mogelijkheid op experimentele grondslag een verlaagd BTW-tarief op arbeidsintensieve diensten toe te passen, met name om de uitwerking van nationale initiatieven op het werkgelegenheidspotentieel na te gaan.(17) De bijdrage van de Structuurfondsen, en in het bijzonder het Europees Sociaal Fonds en het communautaire initiatief EQUAL, aan de Europese werkgelegenheidsstrategie moet in de nieuwe programmaperiode worden benadrukt, alsmede de rol van de Europese Investeringsbank.(18) Partnerschap op alle niveaus moet worden bevorderd, ook met de sociale partners, de regionale en nationale overheden en de vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, zodat elk op zijn eigen taakgebied kan bijdragen tot de bevordering van een hoog werkgelegenheidsniveau.(19) Vergelijkbare indicatoren moeten worden ontwikkeld of verder geconsolideerd om de uitvoering en het effect van de bijgaande richtsnoeren te toetsen, hun doelstellingen te verfijnen en de identificatie en de uitwisseling van beste praktijken te vergemakkelijken.(20) Tot de doelstellingen van het Verdrag behoren een duurzame ontwikkeling en integratie van milieuoverwegingen in andere beleidsterreinen van de Gemeenschap. De lidstaten wordt verzocht deze integratie in hun nationale werkgelegenheidsstrategieën door te voeren door het scheppen van werkgelegenheid op milieugebied aan te moedigen,BESLUIT:Enig artikelDe hierbij gevoegde richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten voor 2001 worden aangenomen. De lidstaten houden met die richtsnoeren rekening in hun werkgelegenheidsbeleid.Gedaan te Brussel, 19 januari 2001.Voor de RaadDe voorzitterB. Ringholm(1) Voorstel van 14 november 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) Advies uitgebracht op 24 november 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(3) PB C 14 van 16.1.2001, blz. 75.(4) Advies uitgebracht op 13 oktober 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(5) PB C 30 van 28.1.1998, blz. 1.(6) PB L 72 van 21.3.2000, blz. 15.(7) PB L 52 van 25.2.2000, blz. 32.(8) Zie bladzijde 27 van dit Publicatieblad.(9) PB L 277 van 28.10.1999, blz. 34.BIJLAGEWERKGELEGENHEIDSRICHTSNOEREN VOOR 2001Horizontale doelstellingen - het scheppen van voorwaarden voor volledige werkgelegenheid in een kenniseconomieDe geleidelijke totstandbrenging gedurende het afgelopen decennium van een macro-economisch kader voor stabiliteit en groei, met ononderbroken inspanningen gericht op het hervormen van de arbeids-, kapitaal-, goederen- en dienstenmarkten, heeft, in combinatie met gunstige mondiale economische vooruitzichten, een positief economisch klimaat voor de Europese Unie gecreëerd, hetgeen de verwezenlijking van een aantal van de belangrijkste doelstellingen van de Unie mogelijk maakt. Verdere vooruitgang is evenwel niet automatisch verzekerd: het vereist leiderschap, engagement en een gecoördineerd optreden.Het is daarom dat de Europese Raad volledige werkgelegenheid tot het kernpunt van het werkgelegenheids- en sociaal beleid van de EU heeft verklaard en de lidstaten heeft opgeroepen de strategische doelstelling te verwezenlijken om van de Unie de meest concurrerende en dynamische kenniseconomie in de wereld te maken die in staat is tot duurzame economische groei met meer en betere banen en een hechtere sociale samenhang. Om deze doelstellingen te verwezenlijken, moeten de Gemeenschap en de lidstaten zich gezamenlijke inspanningen getroosten. Daarnaast vereist het de permanente toepassing van een efficiënte, evenwichtige en wederzijds ondersteunende beleidsmix, gebaseerd op macro-economisch beleid, structurele hervormingen die aanpasbare en flexibele arbeidsmarkten, innovatie en concurrentievermogen bevorderen, en een actieve welvaartsstaat gericht op de ontwikkeling van menselijke hulpbronnen, participatie, integratie en solidariteit.Het "proces van Luxemburg" wordt met een aantal belangrijke uitdagingen geconfronteerd: het voorbereiden van de overgang naar een kenniseconomie, het benutten van de voordelen van de informatie- en communicatietechnologieën, het moderniseren van het Europees sociaal model door investeringen in mensen, het bestrijden van sociale uitsluiting en het bevorderen van gelijke kansen. Teneinde de in Lissabon overeengekomen doelstelling van volledige werkgelegenheid te verwezenlijken, moeten de lidstaten een uit de onderstaande, horizontale doelstellingen bestaande coherente, globale strategie toepassen:A. De lidstaten moeten kansen op werk vergroten en passende prikkels geven aan iedereen die bereid is betaald werk te verrichten, teneinde de doelstelling van volledige werkgelegenheid te verwezenlijken; zij moeten daarbij de verschillende uitgangsposities van de lidstaten in acht nemen, alsook het feit dat volledige werkgelegenheid een doel is van het globale nationale economische beleid. In dit verband moeten de lidstaten nationale doelstellingen overwegen om bij te dragen aan de algemene Europese doelstellingen van een totale arbeidsparticipatie van 70 % in 2010 en een arbeidsparticipatie van meer dan 60 % voor vrouwen. Hierbij moet ook aandacht worden besteed aan de verbetering van de kwaliteit van banen.B. De lidstaten moeten alomvattende en coherente strategieën voor levenslang leren ontwikkelen, teneinde mensen te helpen de vaardigheden te verwerven en op peil te houden welke nodig zijn om gedurende het hele leven te kunnen inspelen op economische en sociale veranderingen. In het bijzonder moeten de strategieën, om inzetbaarheid, aanpassingsvermogen en vaardigheden, alsmede de participatie aan de kenniseconomie te verbeteren, de ontwikkeling van systemen voor lager, middelbaar en hoger onderwijs, bijscholing en beroepsopleiding voor jonge mensen en volwassenen omvatten. Dergelijke strategieën benadrukken de gedeelde verantwoordelijkheid van overheden, ondernemingen, sociale partners en individuen met een relevante bijdrage van het maatschappelijk middenveld, waarbij het doel de verwezenlijking van een kennismaatschappij is. In dit verband moeten de sociale partners via onderhandelingen tot afspraken komen over maatregelen ter verbetering van bijscholing en scholing van volwassenen, teneinde het aanpassingsvermogen van werknemers en het concurrentievermogen van het bedrijfsleven te verbeteren. Met het oog hierop moeten de lidstaten nationale doelstellingen vaststellen voor een toename van de investeringen in menselijke hulpbronnen en in de participatie aan bijscholing en opleiding (formeel dan wel informeel). Ook moeten ze de vooruitgang bij de verwezenlijking van die doelstellingen regelmatig evalueren.C. De lidstaten moeten een alomvattend partnerschap met de sociale partners ontwikkelen voor de tenuitvoerlegging, evaluatie en follow-up van de werkgelegenheidsstrategie. De sociale partners op alle niveaus wordt verzocht hun actie ter ondersteuning van het "proces van Luxemburg" uit te breiden. Verder wordt hen gevraagd om binnen het algemene kader en de doelstellingen van deze richtsnoeren, in overeenstemming met hun nationale tradities en praktijken, een eigen tenuitvoerleggingsproces te ontwikkelen voor de richtsnoeren waarvoor zij de hoofdverantwoordelijkheid dragen, de onderwerpen te identificeren waarover zij moeten onderhandelen en regelmatig, desgewenst in het kader van de nationale actieplannen verslag uit te brengen over de vooruitgang, alsmede de invloed van hun acties op werkgelegenheid en het functioneren van de arbeidsmarkt. De sociale partners op Europees niveau wordt gevraagd hun eigen bijdrage te definiëren en te zorgen voor evaluatie, aanmoediging en ondersteuning van de inspanningen op het nationale vlak.D. Bij het vertalen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren in nationaal beleid moeten de lidstaten de nodige aandacht besteden aan alle vier de pijlers en de horizontale doelstellingen en daartoe hun prioriteiten op evenwichtige wijze vaststellen, zodat het geïntegreerde karakter en de gelijke waarde van de richtsnoeren wordt gerespecteerd. De werkgelegenheidsstrategie wordt (met gendermainstreaming) uitgewerkt in de nationale actieplannen, waarbij de op de vier pijlers en de horizontale doelstellingen gebaseerde beleidsmix wordt geïdentificeerd, die moet aangegeven op welke wijze beleidsinitiatieven onder de verschillende richtsnoeren worden gestructureerd met het oog op het verwezenlijken van langetermijndoelstellingen. Bij de uitvoering van de strategie worden de regionale dimensie en de regionale ongelijkheden in aanmerking genomen door middel van differentiatie van beleid of doelstellingen, terwijl het bereiken van nationale doelstellingen en het beginsel van gelijke behandeling volledig wordt geëerbiedigd. Ook moeten de lidstaten zich, onverminderd het algemene kader, met name richten op bepaalde aspecten van de strategie om aan de specifieke behoeften van hun arbeidsmarkt tegemoet te komen.E. De lidstaten en de Commissie moeten meer aandacht besteden aan de ontwikkeling van gemeenschappelijke indicatoren, dit om de vooruitgang onder de vier pijlers adequaat te kunnen evalueren, benchmarks vast te stellen en beste praktijken te identificeren. De sociale partners wordt verzocht passende indicatoren en benchmarks, alsmede ondersteunende statistische gegevensbanken te ontwikkelen om de vooruitgang bij de acties waarvoor zij verantwoordelijk zijn te kunnen meten.I. VERBETERING VAN DE INZETBAARHEIDBestrijding van de jeugdwerkloosheid en voorkoming van langdurige werkloosheidOm de trend van de jeugdwerkloosheid en de langdurige werkloosheid om te buigen, moeten de lidstaten zich meer inspannen om preventieve en op inzetbaarheid gerichte strategieën op basis van de vroegtijdige identificatie van individuele behoeften te ontwikkelen; binnen een door elke lidstaat te bepalen termijn, die niet meer dan twee jaar mag bedragen, maar die - onverminderd de herziening van de richtsnoeren binnen twee jaar - langer mag zijn in de lidstaten met een bijzonder hoge werkloosheid, zorgen de lidstaten ervoor dat:1. Elke werkloze voordat hij zes maanden werkloos is in het geval van jongeren en twaalf maanden in het geval van volwassenen een nieuwe start wordt geboden, zulks in de vorm van een opleiding, omscholing, het opdoen van werkervaring, een baan of andere maatregelen ter bevordering van de inzetbaarheid, meer algemeen inclusief een individuele beroepskeuzebegeleiding met het oog op de effectieve integratie op de arbeidsmarkt.Deze preventieve en inzetbaarheidsmaatregelen zouden moeten worden gecombineerd met herintredingsmaatregelen voor langdurig werklozen.In dit verband dienen de lidstaten verder te werken aan de modernisering van hun diensten voor arbeidsvoorziening, met name door toezicht op de vorderingen, het stellen van duidelijke termijnen en efficiënte omscholing van hun personeel. De lidstaten zouden samenwerking met andere dienstverleners moeten aanmoedigen, zodat de preventie- en activeringsstrategie betere resultaten oplevert.Een werkgelegenheidsvriendelijkere benadering: socialezekerheids-, belasting- en opleidingsstelselsDe socialezekerheidsstelsels, de belastingstelsels en de opleidingsstelsels moeten - waar noodzakelijk - worden herzien en aangepast zodat zij de inzetbaarheid van werknemers actief ondersteunen. Bovendien moet er een goede interactie tussen die stelsels zijn, zodat de prikkel om terug te keren op de arbeidsmarkt voor werkwillige, arbeidsgeschikte werklozen groter wordt. Er dient in het bijzonder aandacht te worden besteed aan het bevorderen van prikkels voor werklozen of inactieven om werk te zoeken en te aanvaarden, alsmede aan maatregelen voor het vergroten van hun vaardigheden en kansen op werk, met name voor zeer moeilijk bemiddelbaren.2. Elke lidstaat zal:- zijn socialezekerheids- en belastingstelsels onderzoeken en waar nodig herzien, teneinde armoedevallen te verminderen en het voor werklozen en inactieven aantrekkelijker te maken om werk te zoeken en te aanvaarden, dan wel voorzien in maatregelen waardoor hun inzetbaarheid wordt verhoogd, en werkgevers nieuwe banen kunnen creëren;- zich inspannen om het percentage werklozen en inactieven voor wie actieve maatregelen gelden ter bevordering van hun inzetbaarheid met het oog op de effectieve integratie op de arbeidsmarkt, aanzienlijk te verhogen, en het resultaat, de opbrengst en de kosteneffectiviteit van dergelijke maatregelen te verbeteren;- maatregelen bevorderen voor werklozen en inactieven om vaardigheden, waaronder IT- en communicatievaardigheden, te verwerven of te verbeteren, teneinde hun toegang tot de arbeidsmarkt te vergemakkelijken en lacunes in vaardigheden te reduceren. Hiertoe stelt elke lidstaat een doelstelling vast voor actieve maatregelen, waaronder onderwijs, opleidingen of soortgelijke maatregelen voor werklozen; het geleidelijk bereiken van het gemiddelde van de drie meest ontwikkelde lidstaten, en ten minste 20 %, is daarbij het streven.Ontwikkeling van beleid inzake het actief ouder wordenOm volledige werkgelegenheid te bereiken, de billijkheid en de betaalbaarheid van de socialezekerheidsstelsels op termijn te waarborgen en optimaal gebruik te maken van de ervaring van oudere werknemers zijn diepgaande veranderingen nodig in de bestaande maatschappelijke opvattingen over oudere werknemers, alsmede een herziening van de socialezekerheids- en belastingstelsels.3. De lidstaten zullen derhalve, waar passend met de sociale partners, beleid ontwikkelen voor het actief ouder worden, met het oog op het vergroten van de geschiktheid van en de stimulansen voor oudere werknemers om zo lang mogelijk aan het arbeidsproces te blijven deelnemen, in het bijzonder door:- positieve maatregelen goed te keuren om de arbeidsgeschiktheid en arbeidsvaardigheden van oudere werknemers, met name in een op kennis gebaseerde arbeidsmarkt vooral door voldoende toegang tot onderwijs en opleiding, op peil te houden, om flexibele werkregelingen, waaronder bijvoorbeeld deeltijdwerk voor werknemers die dat wensen, in te voeren en om werkgevers meer bewust te maken van het potentieel van oudere werknemers; en- belasting- en socialezekerheidsstelsels te herzien, om het aantal belemmeringen te verminderen en het aantrekkelijker te maken voor oudere werknemers om te blijven deelnemen aan de arbeidsmarkt.Ontwikkeling van vaardigheden voor de nieuwe arbeidsmarkt in het kader van levenslang lerenVoor de ontwikkeling van een kenniseconomie en het creëren van meer en betere banen zijn efficiënte en goed functionerende onderwijs- en opleidingsstelsels die sporen met de behoeften van de arbeidsmarkt van wezenlijke betekenis. Ze zijn ook van essentieel belang voor het concept levenslang leren met het oog op een vlotte overgang van school naar werk, omdat ze de basis leggen voor productieve menselijke hulpbronnen met kern- en specifieke vaardigheden en mensen in staat stellen zich positief aan sociale en economische veranderingen aan te passen. Voor de ontwikkeling van inzetbare arbeidskrachten is het nodig dat mensen toegang krijgen tot de kennismaatschappij en er de voordelen van plukken, dat lacunes in vaardigheden worden aangepakt en dat het verlies van kwalificaties ten gevolg van werkloosheid, non-participatie en uitsluiting gedurende het hele leven wordt voorkomen.4. Derhalve wordt een beroep gedaan op de lidstaten om de kwaliteit van hun onderwijs- en opleidingsstelsels, alsmede de relevante curricula, te verbeteren, onder meer door in het kader van zowel de initiële beroepsopleiding als van levenslang leren in een passende begeleiding te voorzien, de leerlingstelsels en bedrijfsopleidingen te moderniseren en de ontwikkeling van veelzijdige lokale leercentra te bevorderen, teneinde:- jonge mensen de basisvaardigheden bij te brengen die sporen met de behoeften van de arbeidsmarkt en die nodig zijn om deel te nemen aan levenslang leren;- analfabetisme onder jongeren en volwassenen terug te dringen en het aantal jonge mensen dat vroegtijdig het onderwijssysteem verlaat aanzienlijk te verminderen. Er moet ook bijzondere aandacht worden besteed aan jongeren met leer- en opvoedingsmoeilijkheden. De lidstaten ontwikkelen in dit verband maatregelen om tegen 2010 het aantal 18- tot 24-jarigen dat alleen lager middelbaar onderwijs heeft gevolgd en geen bijscholing krijgt te halveren;- de voorwaarden te creëren voor betere toegang tot levenslang leren voor volwassenen, onder wie volwassenen met atypische arbeidsovereenkomsten, teneinde het percentage van de volwassen beroepsbevolking (25-64 jaar) dat op enig moment aan onderwijs en opleiding deelneemt, te verhogen. De lidstaten moeten hiervoor streefwaarden vaststellen.Om mobiliteit te vergemakkelijken en levenslang leren te bevorderen, moeten de lidstaten de erkenning van kwalificaties, verworven kennis en vaardigheden verbeteren.5. De lidstaten streven naar het ontwikkelen van e-Learning voor alle burgers. Ze zorgen er in het bijzonder voor dat alle scholen eind 2001 toegang hebben tot internet en multimedia en dat alle hiervoor vereiste docenten eind 2002 geschoold zijn in het gebruik van internet en multimedia, zodat alle leerlingen goede digitale vaardigheden hebben.Actieve maatregelen voor de ontwikkeling van het op elkaar afstemmen van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt en voor het bestrijden van nieuwe knelpuntenIn alle lidstaten bestaan naast werkloosheid en uitsluiting van de arbeidsmarkt ook arbeidstekorten in bepaalde sectoren, beroepen en regio's. Met de verbetering van de werkgelegenheidssituatie en de steeds snellere technologische veranderingen nemen deze knelpunten toe. Onvoldoende actieve maatregelen ter voorkoming en bestrijding van arbeidstekorten is schadelijk voor het concurrentievermogen, verhoogt de inflatiedruk en houdt de structurele werkloosheid hoog.6. De lidstaten zullen, waar nodig samen met de sociale partners, hun inspanningen opvoeren om nieuwe knelpunten te identificeren en te voorkomen, in het bijzonder door:- het ontwikkelen van het vermogen van de diensten voor arbeidsvoorziening om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt op elkaar af te stemmen;- het ontwikkelen van beleid ter voorkoming van een tekort aan vaardigheden;- het bevorderen van de beroeps- en geografische mobiliteit;- het verbeteren van het functioneren van de arbeidsmarkten door betere, op Europees niveau met elkaar verbonden gegevensbanken met vacatures en scholingsmogelijkheden, en door het gebruik maken van op Europees niveau reeds beschikbare moderne informatietechnologieën en ervaringen.Bestrijding van discriminatie en bevordering van sociale integratie door middel van toegang tot werkVeel groepen en individuen ondervinden bijzondere moeilijkheden bij het verwerven van de nodige vaardigheden en bij het verkrijgen van toegang tot en het zich handhaven op de arbeidsmarkt. Dit kan leiden tot een groter risico op uitsluiting. Er bestaat behoefte aan een coherent pakket maatregelen ter bevordering van sociale integratie door middel van steun voor de integratie van groepen en personen met een achterstand in het arbeidsproces, en ter bestrijding van discriminatie bij de toegang tot de arbeidsmarkt, c.q. op de arbeidsmarkt.7. Elke lidstaat zal:- alle vormen van discriminatie bij de toegang tot de arbeidsmarkt en onderwijs en opleiding identificeren en bestrijden;- trajecten ontwikkelen bestaande uit efficiënte preventieve en actieve beleidsmaatregelen ter bevordering van de integratie op de arbeidsmarkt van kwetsbare groepen en personen of groepen en personen met een achterstand, met het oog op het voorkomen van marginalisering, het ontstaan van "werkende armen" en het afglijden naar uitsluiting;- passende maatregelen ten uitvoer leggen teneinde tegemoet te komen aan de behoeften van mensen met een handicap, etnische minderheden en migrerende werknemers in verband met hun integratie op de arbeidsmarkt, en hiertoe waar passend nationale doelstellingen vaststellen.II. ONTWIKKELING VAN ONDERNEMERSCHAP EN HET SCHEPPEN VAN BANENVergemakkelijking van het starten en exploiteren van een bedrijfHet ontstaan van nieuwe bedrijven in het algemeen en de bijdrage aan de groei van het midden- en kleinbedrijf (MKB) in het bijzonder is essentieel voor het scheppen van banen en het uitbreiden van de opleidingskansen voor jongeren. Dit proces moet door de lidstaten worden bevorderd door het begrip ondernemerschap in de gehele samenleving en in leerplannen te stimuleren, door de invoering van duidelijke, vaste en voorspelbare regels en voorschriften en door de voorwaarden voor de ontwikkeling van de markten voor risicodragend kapitaal en de toegang tot die markten te verbeteren. De lidstaten dienen ook de administratieve en fiscale formaliteiten voor het MKB te verlichten en te vereenvoudigen. Dit beleid zal de inspanningen van de lidstaten om zwart werk aan te pakken, versterken.8. De lidstaten zullen in het bijzonder streven naar een forse verlaging van de algemene kosten en de administratieve lasten van de ondernemingen, met name bij de start van een bedrijf en bij het in dienst nemen van extra personeel. Verder dienen de lidstaten wanneer ze nieuwe regels voorbereiden de mogelijke invloed daarvan op die administratieve lasten en algemene kosten van de ondernemingen te evalueren.9. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van ondernemerschap:- door de belemmeringen te onderzoeken, teneinde ze af te schaffen, die, met name in de belasting- en socialezekerheidsstelsels, bestaan voor het zelfstandig worden of voor het oprichten van een kleine onderneming;- door het bevorderen van opleidingen in ondernemerschap en zelfstandige beroepsactiviteiten, van gespecialiseerde ondersteunende diensten en opleidingen voor ondernemers en toekomstige ondernemers;- door het bestrijden van zwart werk en het bevorderen van de verandering van zwart werk in legaal werk, met alle nodige middelen, waaronder regelgeving, prikkels en de hervorming van belasting- en socialezekerheidsstelsels, in samenwerking met de sociale partners.Nieuwe werkgelegenheidskansen in de kennismaatschappij en de dienstensectorenIndien de Europese Unie de uitdaging die de werkgelegenheid vormt met succes het hoofd wil bieden, moeten alle potentiële bronnen van werkgelegenheid alsook de nieuwe technologieën efficiënt worden benut. Innovatieve ondernemingen moeten in een ondersteunende omgeving kunnen functioneren omdat zij een aanzienlijke bijdrage kunnen leveren aan het mobiliseren van het werkgelegenheidspotentieel van de kennismaatschappij. Met name in de dienstensector bestaat een aanzienlijk potentieel. Hiertoe:10. moeten de lidstaten de belemmeringen voor het verlenen van diensten afschaffen en randvoorwaarden creëren om het werkgelegenheidspotentieel van de hele dienstensector te gebruiken voor het scheppen van meer en betere banen. In het bijzonder moet gebruik worden gemaakt van het werkgelegenheidspotentieel van de kennismaatschappij en de milieusector.Regionale en lokale actie voor werkgelegenheidAlle actoren op regionaal en lokaal niveau, inclusief de sociale partners, moeten worden gemobiliseerd voor de tenuitvoerlegging van de Europese werkgelegenheidsstrategie door het identificeren van het werkgelegenheidspotentieel op lokaal niveau en het versterken van partnerschappen hiertoe.11. De lidstaten:- houden, waar mogelijk in hun globaal werkgelegenheidsbeleid, rekening met het aspect van de regionale ontwikkeling;- moedigen lokale en regionale autoriteiten aan om strategieën voor werkgelegenheid te ontwikkelen, teneinde de mogelijkheden van het scheppen van banen op lokaal niveau volledig te benutten en hiertoe partnerschappen te ontwikkelen met alle betrokken actoren, inclusief vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld;- bevorderen maatregelen om het concurrentievermogen en het banenscheppend vermogen van de sociale economie te vergroten, in het bijzonder het aanbod van goederen en diensten die voorzien in behoeften welke nog niet door de markt worden vervuld, en onderzoeken de belemmeringen voor deze maatregelen met het oog op beperking ervan;- versterken de rol van de diensten voor arbeidsvoorziening op alle niveaus bij de identificatie van de lokale werkgelegenheidsmogelijkheden en de verbetering van het functioneren van de lokale arbeidsmarkten.Belastinghervormingen voor werkgelegenheid en opleidingHet is belangrijk het onderzoek naar de invloed op de werkgelegenheid van de belastingdruk te verdiepen en het belastingstelsel werkgelegenheidsvriendelijker te maken door op lange termijn de trend naar hogere belastingen en heffingen op arbeid te keren. Belastinghervormingen moeten ook rekening houden met de noodzaak van hogere investeringen in mensen door het bedrijfsleven, overheden en individuen zelf, gezien de invloed op lange termijn op de werkgelegenheid en het concurrentievermogen.12. Elke lidstaat zal:- zich, voor zover nodig en rekening houdend met het huidige belastingniveau, een geleidelijke verlaging van de totale belastingdruk en, waar aangewezen, een geleidelijke verlaging van belasting op arbeid en van de indirecte loonkosten - met name op relatief laaggeschoolde en laagbetaalde arbeid - ten doel stellen. Dergelijke hervormingen moeten worden doorgevoerd zonder de gezondmaking van de overheidsfinanciën en de betaalbaarheid op lange termijn van de socialezekerheidsstelsels op de helling te zetten;- prikkels bieden en fiscale belemmeringen voor investeringen in menselijke hulpbronnen wegnemen;- onderzoeken of het wenselijk is gebruik te maken van alternatieve bronnen van belastinginkomsten, onder andere energie en vervuilende emissies, rekening houdend met de huidige markttendensen, met name op de oliemarkten.III. BEVORDERING VAN HET AANPASSINGSVERMOGEN VAN DE ONDERNEMINGEN EN VAN HUN WERKNEMERSDe mogelijkheden die door de kenniseconomie worden geboden en het vooruitzicht van meer en betere banen vereisen een voortdurende aanpassing van de arbeidsorganisatie en een bijdrage door alle actoren, waaronder ondernemingen, aan de tenuitvoerlegging van de strategieën inzake levenslang leren, teneinde te kunnen voldoen aan de behoeften van werkenden en werkgevers.Modernisering van de arbeidsorganisatieTeneinde de modernisering van de arbeidsorganisatie en de arbeidsvormen te stimuleren, dient een sterk partnerschap tot stand te worden gebracht op alle passende niveaus (Europees, nationaal, sectoraal, plaatselijk en op het niveau van de ondernemingen).13. De sociale partners wordt verzocht:- op alle passende niveaus via onderhandelingen overeenkomsten te sluiten en uit te voeren met het oog op de modernisering van de arbeidsorganisatie, met inbegrip van flexibele arbeidsregelingen, teneinde ondernemingen productief en concurrerend te maken en het vereiste evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid tot stand te brengen en de kwaliteit van banen te verbeteren. De te behandelen onderwerpen kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op de invoering van nieuwe technologieën, nieuwe arbeidsvormen en kwesties in verband met de arbeidsduur, zoals het vaststellen van de arbeidsduur op jaarbasis, arbeidstijdverkorting, beperking van overwerk, uitbreiding van deeltijdarbeid en toegang tot loopbaanonderbrekingen, en soortgelijke werkzekerheidskwesties;- in het kader van het "proces van Luxemburg" jaarlijks verslag uit te brengen over de aspecten van de modernisering van de arbeidsorganisatie die bij de onderhandelingen aan bod zijn gekomen, alsmede over de stand van zaken bij de tenuitvoerlegging ervan en de invloed op de werkgelegenheid en het functioneren van de arbeidsmarkt.14. De lidstaten zullen, waar aangewezen in partnerschap met de sociale partners of op basis van akkoorden die de sociale partners hebben bereikt,- het bestaand regelgevingskader herzien en voorstellen voor nieuwe bepalingen en stimulansen bestuderen om ervoor te zorgen dat deze een bijdrage leveren aan het verminderen van de belemmeringen voor werkgelegenheid, om de invoering van moderne vormen van arbeidsorganisatie te vergemakkelijken en om de arbeidsmarkt te helpen zich aan te passen aan structurele veranderingen in de economie;- tegelijkertijd, rekening houdende met steeds diverser wordende werkgelegenheidsvormen, nagaan of het wenselijk is in de nationale wetgeving flexibeler overeenkomsten op te nemen en ervoor zorgen dat werknemers met dergelijke overeenkomsten meer zekerheid en een hogere beroepsstatus krijgen, verenigbaar met de behoeften van de ondernemingen en de wensen van de werknemers;- trachten een betere toepassing van de bestaande wetgeving inzake gezondheid en veiligheid op de werkplek te waarborgen door meer en strengere handhavingsmaatregelen te nemen, door ondernemingen, met name het midden- en kleinbedrijf (MKB), advies te geven over de naleving van de bestaande wetgeving, door de opleiding inzake gezondheid en veiligheid op het werk te verbeteren en door maatregelen ter vermindering van het aantal arbeidsongevallen en beroepsziekten in traditionele risicosectoren te bevorderen.Ondersteuning van het aanpassingsvermogen als onderdeel van levenslang lerenTeneinde het vaardighedenniveau in ondernemingen te verhogen als onderdeel van levenslang leren:15. wordt de sociale partners op alle relevante niveaus verzocht om waar aangewezen, overeenkomsten in verband met levenslang leren te sluiten, teneinde het aanpassingsvermogen en de innovatie, in het bijzonder op het gebied van informatie- en communicatietechnologieën, te vergemakkelijken. In dit verband moeten de voorwaarden worden geschapen om ervoor te zorgen dat in 2003 het "informatiemaatschappij-alfabetisme" een feit is;IV. VERSTERKING VAN HET GELIJKEKANSENBELEID VOOR MANNEN EN VROUWENGendermainstreamingTeneinde de doelstelling van gelijke kansen te verwezenlijken en tot een hogere arbeidsparticipatie van vrouwen te komen, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Lissabon, moet het beleid van de lidstaten in verband met gelijkheid van vrouwen en mannen te worden versterkt en moet het aandacht besteden aan alle relevante voorwaarden die van invloed zijn op de beslissing van vrouwen om te gaan werken.Vrouwen ondervinden nog steeds specifieke problemen bij het vinden van een baan, loopbaanontwikkeling, salaris en het combineren van arbeid en zorg. Daarom is het van belang om onder andere:- ervoor te zorgen dat voor vrouwen een actief arbeidsmarktbeleid wordt gevoerd, dat in verhouding staat tot hun aandeel in de werkloosheid;- bijzondere aandacht te besteden aan de genderinvloed van belastingstelsels en socialezekerheidsstelsels. Wanneer men constateert dat belasting- en/of socialezekerheidsstelsels de arbeidsparticipatie van vrouwen negatief beïnvloeden, moeten deze worden herzien;- er in het bijzonder op toe te zien dat het beginsel van gelijk loon voor gelijk werk of werk van gelijke waarde wordt toegepast;- bijzondere aandacht te schenken aan de obstakels die vrouwen ondervinden bij het opzetten van een nieuwe zaak of bij het zelfstandig worden;- ervoor te zorgen dat vrouwen vrijelijk, op vrijwillige basis en zonder verlies van arbeidskwaliteit kunnen kiezen voor flexibele vormen van arbeidsorganisatie;- de voorwaarden te scheppen waaronder de toegang van vrouwen tot levenslang leren, met name op IT-gebied, wordt vergemakkelijkt.16. De lidstaten houden daartoe bij de uitvoering van de richtsnoeren in het kader van de vier pijlers rekening met het genderaspect:- ontwikkeling en versterking van systemen voor raadpleging van organisaties die zich voor gelijkheid van vrouwen en mannen inzetten;- toepassing van procedures voor de beoordeling van het gendereffect in het kader van elk richtsnoer;- ontwikkeling van indicatoren voor het meten van vooruitgang in verband met de gelijkheid van vrouwen en mannen in het kader van elk richtsnoer.Teneinde een gedegen evaluatie van de geboekte vooruitgang mogelijk te maken, dienen de lidstaten te zorgen voor adequate systemen en methoden voor gegevensverzameling en een uitsplitsing van de werkgelegenheidscijfers naar sekse.Bestrijding van de genderkloofDe lidstaten en de sociale partners moeten aandacht besteden aan de ongelijkheid bij de vertegenwoordiging van vrouwen of mannen in bepaalde economische sectoren en in bepaalde beroepen, alsmede aan de verbetering van de kansen van vrouwen inzake loopbaanontwikkeling.17. De lidstaten zullen, waar aangewezen samen met de sociale partners:- hun inspanningen vergroten om de kloof tussen de werkloosheidspercentages van vrouwen en mannen te verkleinen door een grotere participatie van vrouwen aan het arbeidsproces actief te steunen, en te overwegen nationale streefcijfers te bepalen overeenkomstig de doelstellingen van de conclusies van Lissabon;- actie ondernemen om tot een evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in alle sectoren en beroepen te komen;- positieve acties ondernemen om gelijke beloning voor gelijk of gelijkwaardig werk te bevorderen en de inkomensverschillen tussen mannen en vrouwen te verkleinen: acties ter bestrijding van de genderkloof in zowel de publieke als de private sector zijn nodig en het effect van de beleidsmaatregelen inzake verschillen in beloning op grond van geslacht moet worden geïdentificeerd en bestudeerd;- overwegen om meer maatregelen te gaan nemen ter verbetering van de positie van vrouwen, teneinde de genderkloof te verkleinen.Combineren van arbeid en zorgBeleidsmaatregelen voor loopbaanonderbreking, ouderschapsverlof en deeltijdwerk alsmede flexibele werkregelingen in het belang van zowel de werkgevers als de werknemers zijn bijzonder belangrijk voor vrouwen en mannen. De uitvoering van de diverse richtlijnen en overeenkomsten van de sociale partners op dit terrein moet worden versneld en regelmatig worden gecontroleerd. Er moet worden gezorgd voor een voldoende aanbod van goede opvangmogelijkheden voor kinderen en andere zorgbehoevenden, teneinde de intrede en blijvende participatie van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt te bevorderen. Gelijke verdeling van de gezinstaken is in dit verband van cruciaal belang. Het is mogelijk dat degenen die herintreden na loopbaanonderbreking verouderde vaardigheden hebben en moeilijk toegang tot een opleiding krijgen. Herintreding van vrouwen en mannen op de arbeidsmarkt na een periode van afwezigheid moet worden vergemakkelijkt. Teneinde gelijke kansen te versterken,18. moeten de lidstaten en de sociale partners:- gezinsvriendelijke beleidsmaatregelen ontwerpen, uitvoeren en bevorderen, met inbegrip van betaalbare, toegankelijke en kwalitatief goede opvangmogelijkheden voor kinderen en andere afhankelijke personen, alsmede regelingen inzake ouderschaps- en andere vormen van verlof;- nadenken over de vaststelling van een nationale doelstelling voor het vergroten van het aanbod van opvangmogelijkheden voor kinderen en andere zorgbehoevenden, rekening houdende met de eigen situatie;- bijzondere aandacht besteden aan de situatie van vrouwen en mannen die na een onderbreking van hun beroepsleven weer betaald werk willen doen, en daartoe nagaan hoe de belemmeringen voor herintreding geleidelijk kunnen worden weggenomen.


title: Besluit 2014/222/GBVB van de Raad van 16 april 2014 tot wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran

text:
               23.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 119/65

         BESLUIT 2014/222/GBVB VAN DE RAAD
   van 16 april 2014
   tot wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Gezien Besluit 2010/413/GBVB van de Raad van 26 juli 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (1), en met name artikel 23,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 26 juli 2010 Besluit 2010/413/GBVB vastgesteld.

               (2)

               Het Gerecht van de Europese Unie heeft in zijn arrest van 12 november 2013 in zaak T-552/12 (2) Besluit 2012/635/GBVB van de Raad (3) nietig verklaard voor wat betreft de opname van North Drilling Company (NDC) op de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB.

               (3)

               North Drilling Company (NDC) moet op grond van een nieuwe motivering opnieuw worden opgenomen op de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten.

               (4)

               Eén entiteit dient te worden geschrapt van de lijst van aan beperkende maatregelen onderworpen personen en entiteiten in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB.

               (5)

               Besluit 2010/413/GBVB dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij het onderhavige besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 16 april 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. KOURKOULAS

      (1)  PB L 195 van 27.7.2010, blz. 39.

      (2)  Zaak T-552/12, North Drilling Co. tegen Raad, arrest van 12 november 2013, nog niet gepubliceerd.

      (3)  Besluit 2012/635/GBVB van de Raad van 15 oktober 2012 houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 282 van 16.10.2012, blz. 58).

      BIJLAGE

                  I.

                  De volgende entiteit wordt ingevoegd in de lijst in deel I, afdeling B (Entiteiten), van bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB:

                              Naam

                              Informatie ter identificatie

                              Motivering

                              Datum plaatsing op de lijst

                              118.

                              North Drilling Company (NDC)

                                          No. 8 35th St. Alvand St.

                                          Argentine Sq. Tehran

                                          Iran

                                          Tel. (+98) 2188785083-8

                              North Drilling verleent financiële steun aan de regering van Iran doordat het onrechtstreeks eigendom is van de Mostazafan-Stichting, een grote Iraanse parastatale instelling die onder zeggenschap staat van de Iraanse regering. North Drilling is een belangrijke entiteit in de energiesector die de Iraanse regering aanzienlijke inkomsten oplevert. Daarnaast heeft North Drilling cruciale apparatuur voor de olie- en gasindustrie ingevoerd, waaronder verboden goederen. Derhalve verleent North Drilling steun voor de proliferatiegevoelige nucleaire activiteiten van Iran.

                              23.4.2014

                  II.

                  De volgende entiteit, en de daarmee samenhangende gegevens, wordt geschrapt van de lijst in bijlage II bij Besluit 2010/413/GBVB:
                  Safa Nicu a.k.a. „Safa Nicu Sepahan”, „Safanco Company”, „Safa Nicu Afghanistan Company”, „Safa Al Noor Company” en „Safa Nicu Ltd Company”.


title: 2011/833/EU: Besluit van de Commissie van 12 december 2011 betreffende het hergebruik van documenten van de Commissie

text:
               14.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/39

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 12 december 2011
   betreffende het hergebruik van documenten van de Commissie
   (2011/833/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 249,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Europa 2020 verschaft een visie voor de Europese sociale markteconomie van de 21e eeuw. Een van de prioritaire thema’s in dat verband is „Slimme groei: voor een op kennis en innovatie gebaseerde economie”.

               (2)

               De nieuwe informatie- en communicatietechnologieën hebben ongekende mogelijkheden gecreëerd om inhoud uit verschillende bronnen bijeen te voegen en te combineren.

               (3)

               Overheidsinformatie is een belangrijke bron van potentiële groei van innovatieve onlinediensten door middel van producten en diensten met toegevoegde waarde. Overheden kunnen de inhoudsmarkten bijvoorbeeld stimuleren door overheidsinformatie tegen transparante, efficiënte en niet-discriminerende voorwaarden ter beschikking te stellen. Daarom wordt in de Digitale agenda voor Europa (1) hergebruik van overheidsinformatie aangewezen als een van de belangrijkste gebieden waar actie moet worden ondernomen.

               (4)

               De Commissie en de andere instellingen hebben zelf veel uiteenlopende documenten in bezit die te hergebruiken zijn in producten en diensten met toegevoegde waarde en die een nuttige bron van inhoud kunnen vormen voor zowel bedrijven als burgers.

               (5)

               Het recht op toegang tot documenten van de Commissie is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (2).

               (6)

               Richtlĳn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) stelt minimumregels vast voor het hergebruik van overheidsinformatie in de Europese Unie. In de overwegingen van de richtlijn worden de lidstaten aangemoedigd verder te gaan dan deze minimumregels en een open gegevensbeleid te voeren waardoor gebruik op grote schaal mogelijk wordt van documenten die in het bezit zijn van openbare lichamen.

               (7)

               De Commissie heeft overheidsadministraties het goede voorbeeld gegeven door statistieken en het volledige corpus van de wetgeving van de Unie gratis online beschikbaar te stellen. Dit is een goede basis om verdere vooruitgang te boeken wat betreft het beschikbaar stellen en de herbruikbaarheid van gegevens in het bezit van deze instelling.

               (8)

               In Besluit 2006/291/EG, Euratom van de Commissie van 7 april 2006 betreffende het hergebruik van informatie van de Commissie (4) worden de voorwaarden vastgelegd voor hergebruik van documenten van de Commissie.

               (9)

               Om de doeltreffendheid van de regeling inzake hergebruik van documenten van de Commissie te verhogen dienen de voorschriften inzake hergebruik van deze documenten te worden aangepast om hergebruik op grotere schaal mogelijk te maken.

               (10)

               Er moet een dataportaal worden opgezet dat als centraal toegangspunt fungeert voor documenten die in aanmerking komen voor hergebruik. Daarnaast moet in documenten die beschikbaar worden gesteld voor hergebruik ook onderzoeksinformatie afkomstig van het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek worden opgenomen. Er moet een bepaling worden opgenomen die rekening houdt met de tendens naar machinaal leesbare formaten. Documenten van de Commissie meer algemeen beschikbaar stellen voor hergebruik zonder dat hiervoor een individueel verzoek moet worden ingediend, door open vergunningen voor hergebruik of eenvoudige disclaimers houdt een belangrijke verbetering in ten opzichte van Besluit 2006/291/EG, Euratom.

               (11)

               Besluit 2006/291/EG moet bijgevolg door dit besluit worden vervangen.

               (12)

               Een open beleid van de Commissie ten aanzien van hergebruik zal nieuwe economische activiteiten ondersteunen, leiden tot gebruik en verspreiding op grotere schaal van informatie van de Commissie, het imago van openheid en transparantie van de instellingen bevorderen en nodeloze administratieve belasting van de gebruikers en Commissiediensten voorkomen. De Commissie is voornemens in 2012 samen met andere instellingen van de Unie en de voornaamste agentschappen na te gaan in welke mate zij hun eigen voorschriften inzake hergebruik kunnen goedkeuren.

               (13)

               Dit besluit dient te worden uitgevoerd en toegepast met inachtneming van de beginselen inzake de bescherming van persoonsgegevens conform Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens (5).

               (14)

               Dit besluit is niet van toepassing op documenten waarvoor de Commissie, bijvoorbeeld met het oog op intellectuele-eigendomsrechten van derden of het feit dat de documenten van andere instellingen zijn ontvangen, geen toestemming kan geven tot hergebruik,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voorwerp van de verordening
   Dit besluit bepaalt de voorwaarden voor het hergebruik van documenten die in bezit zijn van de Commissie of namens haar van het Bureau voor officiële publicaties van de Europese Unie (Bureau voor publicaties) om hergebruik van informatie op grotere schaal te vergemakkelijken, het imago van openheid van de Commissie te bevorderen en nodeloze administratieve belasting van zowel de gebruikers als de Commissiediensten te voorkomen.
   Artikel 2
   Toepassingsgebied
   1.   Dit besluit is van toepassing op publieke documenten waarvan de Commissie of publieke en private entiteiten namens haar auteur zijn:

               a)

               en die door de Commissie of door het Bureau voor publicaties namens haar zijn bekendgemaakt via publicaties, websites of andere verspreidingsinstrumenten, of

               b)

               die om economische of andere praktische redenen niet bekendgemaakt zijn, zoals studies, rapporten en andere gegevens.

         2.   Dit besluit is niet van toepassing op:

               a)

               software of documenten waarop industriële eigendomsrechten rusten zoals octrooien, merken, ingeschreven modellen, logo’s en benamingen;

               b)

               documenten waarvoor de Commissie met het oog op intellectuele-eigendomsrechten van derden geen toestemming kan geven tot hergebruik;

               c)

               documenten die op grond van de in Verordening (EG) nr. 1049/2001 vastgestelde de regelgeving zijn uitgesloten van toegang of waarvoor bevoorrechte toegang voor derden geldt;

               d)

               vertrouwelijke gegevens zoals gedefinieerd in Verordening (EG) nr. 223/2009 van het Europees Parlement en van de Raad (6);

               e)

               documenten die het resultaat zijn van lopende onderzoeksprojecten die worden uitgevoerd door personeel van de Commissie die niet gepubliceerd zijn of beschikbaar zijn in een toegankelijke databank, en waarvan het hergebruik gevolgen zou hebben voor de validering van voorlopige onderzoeksresultaten of waarvan hergebruik een reden zou kunnen vormen om registratie van industriële eigendomsrechten ten gunste van de Commissie te weigeren.

         3.   Dit besluit laat Verordening (EG) nr. 1049/2001 onverlet en heeft er geen enkele invloed op.
   4.   Hergebruik van documenten is op grond van dit besluit niet toegestaan wanneer dit gebeurt met misleidende of bedrieglijke opzet. De Commissie neemt de nodige matregelen om de belangen en het publieke imago van de EU te beschermen in overeenstemming met de regels die van toepassing zijn.
   Artikel 3
   Definities
   In dit besluit wordt verstaan onder:
   1.   „document”:

               a)

               eender welke inhoud, ongeacht het medium (op papier of opgeslagen in elektronische vorm of als geluids-, beeld- of audiovisuele opname);

               b)

               eender welk deel van een dergelijke inhoud;

         2.   „hergebruik”: het gebruik van documenten door natuurlijke personen of rechtspersonen voor andere commerciële of niet-commerciële doeleinden dan het oorspronkelijke doel waarvoor de documenten zijn geproduceerd. De uitwisseling van documenten tussen de Commissie en andere openbare lichamen die deze documenten uitsluitend gebruiken met het oog op de vervulling van hun openbare taken is geen hergebruik;
   3.   „persoonsgegevens”: gegevens als gedefinieerd in artikel 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 45/2001;
   4.   „licentie”: het verlenen van toestemming voor hergebruik van documenten onder gespecificeerde voorwaarden. „Open licentie(s)”: het verlenen van toestemming voor hergebruik van documenten voor alle in een unilaterale verklaring van de rechtenhouder gespecificeerde gebruiken;
   5.   „machinaal leesbaar”: eigenschap van digitale documenten die voldoende gestructureerd zijn zodat softwaretoepassingen op betrouwbare wijze afzonderlijke feitelijke mededelingen en de interne structuur ervan kunnen vaststellen;
   6.   „gestructureerde gegevens”: gegevens die zodanig zijn georganiseerd dat afzonderlijke feitelijke mededelingen en alle onderdelen ervan op betrouwbare wijze kunnen worden vastgesteld, zoals (bijvoorbeeld) in databanken en spreadsheets;
   7.   „portaal”: een centraal toegangspunt tot gegevens uit uiteenlopende webbronnen. De bron genereert zowel data als de overeenkomstige metadata. De metadata die nodig zijn voor indexering worden automatisch door het portaal verzameld en geïntegreerd voor zover dat nodig is voor de ondersteuning van gemeenschappelijke functies zoals zoekfunctie en koppeling. Het portaal kan ook gegevens die de bronnen bijdragen opslaan in een geheugen om de prestaties te verbeteren of aanvullende functies aan te bieden.
   Artikel 4
   Algemeen principe
   Alle documenten staan ter beschikking voor hergebruik:

               a)

               voor commerciële en niet-commerciële doeleinden onder de in artikel 6 vastgestelde voorwaarden;

               b)

               kosteloos, overeenkomstig de bepalingen van artikel 9;

               c)

               en zonder de noodzaak van een individuele aanvraag, tenzij anders bepaald in artikel 7.

         Dit besluit wordt uitgevoerd met volledige inachtneming van de regels inzake de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens, en met name Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 5
   Dataportaal
   De Commissie richt een dataportaal op als centraal toegangspunt tot haar gestructureerde data zodat het koppelen van gegevens en het hergebruik voor commerciële en niet-commerciële doeleinden wordt vergemakkelijkt.
   De diensten van de Commissie maken een inventaris op van de geschikte beschikbare gegevens in hun bezit en stellen deze geleidelijk ter beschikking. Het dataportaal kan op hun verzoek toegang verlenen tot gegevens van andere instellingen, organen, kantoren en agentschappen.
   Artikel 6
   Voorwaarden voor hergebruik van documenten
   1.   Documenten voor hergebruik worden ter beschikking gesteld zonder dat hiervoor een verzoek moet worden ingediend, tenzij anders is bepaald en zonder beperkingen of, indien van toepassing met een open vergunning of disclaimer waarin de voorwaarden en rechten van de gebruikers worden uiteengezet.
   2.   Deze voorwaarden, die de mogelijkheden voor hergebruik niet nodeloos mogen beperken kunnen de volgende punten omvatten:

               a)

               de verplichting voor de hergebruiker om de bron van de documenten te vermelden;

               b)

               de verplichting de oorspronkelijke betekenis of boodschap van de documenten niet te wijzigen;

               c)

               niet-aansprakelijkheid van de Commissie voor alle gevolgen die voortvloeien uit hergebruik.

         Wanneer andere voorwaarden noodzakelijk zijn voor een specifieke categorie van documenten, wordt de uit vertegenwoordigers van verschillende diensten samengestelde groep van artikel 12 geraadpleegd.
   Artikel 7
   Individuele aanvragen voor hergebruik van documenten
   1.   Wanneer een individuele aanvraag voor hergebruik is vereist, vermelden de diensten van de Commissie dit uitdrukkelijk in het desbetreffende document of bericht dat hiernaar verwijst met vermelding van het adres waar het verzoek moet worden ingediend.
   2.   Individuele verzoeken tot hergebruik moeten onmiddellijk worden verwerkt door de desbetreffende dienst van de Commissie. Aan de aanvrager wordt een ontvangstbevestiging gestuurd. Binnen 15 werkdagen na registratie van de aanvraag staat de Commissiedienst of het Bureau voor publicaties ofwel hergebruik van het document toe en verstrekt voor zover relevant een kopie van het document, of geeft deze in een schriftelijk gemotiveerd antwoord te kennen dat de aanvraag geheel of gedeeltelijk is afgewezen.
   3.   Wanneer een verzoek tot hergebruik van een document betrekking heeft op een zeer lang document, een zeer groot aantal documenten of wanneer het verzoek moet worden vertaald, kan de in lid 2 vermelde termijn worden verlengd met 15 werkdagen mits de verzoeker hiervan vooraf in kennis wordt gesteld met uitvoerige motivering van de redenen voor de verlenging.
   4.   Wanneer een verzoek tot hergebruik van een document wordt afgewezen, stelt de dienst van de Commissie of het Bureau voor publicaties de aanvrager in kennis van zijn recht om de zaak voor het Hof van Justitie van de Europese Unie te brengen of een klacht in te dienen bij de Europese Ombudsman, onder de voorwaarden die zijn vastgesteld in respectievelijk de artikelen 263 en 228, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
   5.   Voor zover een afwijzing gebaseerd is op artikel 2, lid 2, onder b, van dit besluit vermeldt het antwoord aan de aanvrager de rechthebbende natuurlijke persoon of rechtspersoon, voor zover deze bekend is, of anders de licentiegever waarvan de Commissie het relevante materiaal heeft verkregen, voor zover deze bekend is.
   Artikel 8
   Formaten voor documenten die beschikbar zijn voor hergebruik
   1.   Documenten worden voor zover mogelijk en nodig langs elektronische weg beschikbaar gesteld in eender welk reeds bestaand formaat of eender welke taalversie.
   2.   Dit behelst, voor zover dat een onevenredig grote inspanning zou vereisen die verder gaat dan een eenvoudige handeling, geen verplichting om, teneinde aan een aanvraag te voldoen, documenten te creëren, aan te passen of te actualiseren of om uittreksels van documenten te verstrekken.
   3.   Dit besluit schept evenmin voor de Commissie een verplichting om van de gevraagde documenten een andere versie in een officiële taal te maken dan die welke op het moment van de aanvraag reeds voorhanden zijn.
   4.   De Commissie of het Bureau voor publicaties kunnen op basis van dit besluit niet worden verplicht bepaalde typen documenten te blijven produceren of in een gegeven formaat te bewaren met het oog op het hergebruik van deze documenten door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon.
   Artikel 9
   Voorschriften inzake tarifering
   1.   Het hergebruik van documenten is in principe gratis.
   2.   In uitzonderlijke gevallen kunnen marginale kosten voor de reproductie en verspreiding van documenten worden doorberekend.
   3.   In gevallen dat de Commissie besluit een document aan te passen om aan een bepaalde aanvraag te voldoen, kunnen de kosten van de aanpassing aan de aanvrager worden doorberekend. Bij het beoordelen van de noodzaak om dergelijke kosten door te berekenen wordt rekening gehouden met de voor de aanpassing nodige inspanning alsmede de potentiële voordelen van het hergebruik voor de Unie, bijvoorbeeld in termen van verspreiding van informatie over de werking van de Gemeenschappen of in termen van het imago van de instelling voor de buitenwereld.
   Artikel 10
   Transparantie
   1.   Eventuele voorwaarden en standaardvergoedingen voor het hergebruik van documenten worden, voor zover mogelijk en nodig langs elektronische weg, vooraf vastgesteld en bekendgemaakt.
   2.   Het zoeken naar documenten wordt vergemakkelijkt door praktische voorzieningen, zoals overzichtslijsten van voor hergebruik beschikbare belangrijke documenten.
   Artikel 11
   Niet-discriminatie en exclusieve rechten
   1.   De voorwaarden voor het hergebruik van documenten mogen niet discriminerend zijn voor vergelijkbare categorieën van hergebruik.
   2.   Het hergebruik van documenten staat open voor alle potentiële actoren in de markt. Er worden geen exclusieve rechten verleend.
   3.   Voor zover een exclusief recht echter noodzakelijk is voor het verlenen van een dienst van algemeen belang, wordt periodiek, maar in ieder geval na drie jaar, nagegaan of de redenen daarvoor nog steeds geldig zijn. Exclusieve regelingen zijn transparant zijn en worden openbaar gemaakt.
   4.   Aan uitgevers van wetenschappelijke tijdschriften kunnen gedurende een beperkte periode exclusieve rechten voor artikelen die gebaseerd zijn op werk van ambtenaren van de Commissie worden verleend.
   Artikel 12
   Uit vertegenwoordigers van de diensten samengestelde groep
   1.   Er wordt een uit vertegenwoordigers van de diensten samengestelde groep opgericht, onder voorzitterschap van de voor dit besluit verantwoordelijke directeur-generaal. Deze groep wordt samengesteld uit vertegenwoordigers van de directoraten-generaal en de diensten. De groep bespreekt kwesties van gemeenschappelijk belang en stelt om de twaalf maanden een verslag op over de tenuitvoerlegging van het besluit.
   2.   Een stuurgroep onder voorzitterschap van het Bureau voor publicaties, samengesteld uit het secretariaat-generaal, het directoraat-generaal Communicatie, het directoraat-generaal Informatiemaatschappij en Media, het directoraat-generaal Informatica en verschillende directoraten-generaal die de leveranciers van gegevens vertegenwoordigen, houdt toezicht op het project dat leidt tot de tenuitvoerlegging van het dataportaal. In een later stadium kunnen andere instellingen worden uitgenodigd toe te treden tot de stuurgroep.
   3.   De voorwaarden van de open licentie als vermeld in artikel 6 worden vastgesteld in overeenstemming met de directeuren-generaal die voor dit besluit verantwoordelijk zijn en voor de administratieve uitvoering van besluiten die verband houden met intellectuele-eigendomsrechten bij de Commissie, na raadpleging van de in lid 1 bedoelde uit vertegenwoordigers van verschillende diensten samengestelde groep.
   Artikel 13
   Evaluatie
   Dit besluit wordt geëvalueerd drie jaar na de inwerkingtreding ervan.
   Artikel 14
   Intrekking
   Besluit 2006/291/EG, Euratom wordt ingetrokken.

      Gedaan te Brussel, 12 december 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  COM(2010) 245.

      (2)  PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.

      (3)  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 90.

      (4)  PB L 107 van 20.4.2006, blz. 38.

      (5)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

      (6)  PB L 87 van 31.3.2009, blz. 164.


title: 2014/951/EU: Besluit EUFOR RCA/6/2014 van het Politiek en Veiligheidscomité van 16 december 2014 tot benoeming van de commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) en tot intrekking van Besluit EUFOR RCA/1/2014

text:
               24.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 369/76

         BESLUIT EUFOR RCA/6/2014 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 16 december 2014
   tot benoeming van de commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) en tot intrekking van Besluit EUFOR RCA/1/2014

      (2014/951/EU)

   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38,
   Gezien Besluit 2014/73/GBVB van de Raad van 10 februari 2014 inzake een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) (1), en met name artikel 5,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op grond van artikel 5, van Besluit 2014/73/GBVB heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) gemachtigd besluiten te nemen inzake de benoeming van de commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA).

               (2)

               Op 19 februari 2014 heeft het PVC Besluit EUFOR RCA/1/2014 (2) vastgesteld waarbij brigadegeneraal Thierry LION wordt benoemd tot commandant voor de EUFOR RCA.

               (3)

               Op 7 november 2014 heeft de Raad Besluit 2014/775/GBVB (3) vastgesteld, tot verlenging van EUFOR RCA tot en met 15 maart 2015.

               (4)

               Op 14 november 2014 heeft Frankrijk voorgesteld brigadegeneraal Jean-Marc BACQUET te benoemen tot nieuwe commandant van de EU strijdkrachten voor EUFOR RCA, ter vervanging van brigadegeneraal Thierry LION.

               (5)

               Op 25 november 2014 heeft het Militair Comité van de EU het PVC aanbevolen brigadegeneraal Jean-Marc BACQUET te benoemen tot commandant van de EU-strijdkrachten voor EUFOR RCA.

               (6)

               Besluit EUFOR RCA/1/2014 dient derhalve te worden ingetrokken.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 5 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Europese Unie die gevolgen hebben op defensiegebied,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Brigadegeneraal Jean-Marc BACQUET wordt hierbij benoemd tot commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) met ingang van 15 december 2014.
   Artikel 2
   Besluit EUFOR RCA/1/2014 wordt hierbij ingetrokken.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op 15 december 2014.

      Gedaan te Brussel, 16 december 2014.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         W. STEVENS

      (1)  PB L 40 van 11.2.2014, blz. 59.

      (2)  Besluit EUFOR RCA/1/2014 van het Politiek en Veiligheidscomité van 19 februari 2014 houdende benoeming van de commandant van de EU-strijdkrachten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (PB L 54 van 22.2.2014, blz. 18).

      (3)  Besluit 2014/775/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot verlenging van Besluit 2014/73/GBVB inzake een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) (PB L 325 van 8.11.2014, blz. 17).


title: 2008/515/EG: Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2005

text:
               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/106

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   over het verlenen van kwijting voor de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2005
   (2008/515/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap betreffende het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (4), en met name artikel 13,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6-0103/2007),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2005;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 1.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 36.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 120 van 11.5.1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1641/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 1).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/107

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2005
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap betreffende het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — 6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (4), en met name artikel 13,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6-0103/2007),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid verkregen te hebben dat de jaarrekening van het per 31 december 2005 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement op 27 april 2006 kwijting verleende aan de uitvoerend directeur voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2004 (6) en in de begeleidende resolutie van het kwijtingbesluit het Parlement onder meer,

                           —

                           nota neemt dat beschikbare kredieten van 2004 zijn vastgelegd voor in 2005 uit te voeren acties, en dat kredieten voor personeelsuitgaven zijn overgebracht; erop aandringt dat het Agentschap het jaarperiodiciteitsbeginsel eerbiedigt, zoals omschreven in het Financieel Reglement, en de bepalingen die de overdracht van kredieten voor personeelsuitgaven verbieden naleeft, om een correcte en transparante uitvoering van de begroting zoals vastgesteld door de begrotingsautoriteit te waarborgen;

                           —

                           wijst op de zwakke punten bij de controle en op de tekortkomingen die de Rekenkamer heeft aangetroffen bij het controleren van de inventaris;

         Algemene punten die van toepassing zijn op de meerderheid van EU-agentschappen die individuele kwijting vereisen

               1.

               meent dat het voortdurend toenemende aantal communautaire agentschappen en de activiteiten van enkele ervan slecht lijken te passen in een algemeen beleidskader en dat de taken van bepaalde agentschappen niet altijd een afspiegeling vormen van de werkelijke behoeften van de Europese Unie noch van de verwachtingen van haar burgers; constateert dat de agentschappen in het algemeen niet altijd een goed imago en een goede pers hebben;

               2.

               verzoekt de Commissie daarom een algemeen beleidskader voor de oprichting van nieuwe communautaire agentschappen vast te stellen, een kosten-batenanalyse voor te leggen voordat een nieuw agentschap wordt opgericht en erop toe te zien dat duplicatie van activiteiten tussen agentschappen of van taken van andere Europese organen wordt vermeden;

               3.

               roept de Rekenkamer op haar oordeel over de kosten-batenanalyse uit te spreken voordat het Parlement een besluit neemt;

               4.

               verzoekt de Commissie elke vijf jaar een studie te overleggen naar de toegevoegde waarde van ieder bestaand agentschap; verzoekt alle verantwoordelijke instellingen om in geval van een negatief oordeel over de toegevoegde waarde van een agentschap de noodzakelijke stappen te zetten om het mandaat van dat agentschap te herzien of het agentschap te sluiten;

               5.

               betreurt, gezien het groeiende aantal regelgevende agentschappen, dat de onderhandelingen over het ontwerp van interinstitutioneel akkoord inzake een gemeenschappelijk kader voor deze agentschappen nog niet zijn afgerond; verzoekt de bevoegde diensten van de Commissie alles in het werk te stellen om een dergelijk akkoord zo snel mogelijk te bereiken;

               6.

               stelt vast dat de begrotingsverantwoordelijkheid van de Commissie nauwere banden van de agentschappen met de Commissie noodzakelijk maakt; roept de Commissie en de Raad ertoe op alle noodzakelijke stappen te ondernemen om de Commissie vóór 31 december 2007 een blokkerende minderheid te geven in de bestuursraden van de regelgevende agentschappen en daar in het geval van nieuwe agentschappen direct bij oprichting in te voorzien;

               7.

               verzoekt de Rekenkamer, met het oog op een beter inzicht in het gebruik van EU-fondsen door agentschappen, een aanvullend hoofdstuk in haar jaarverslag op te nemen, dat is gewijd aan alle agentschappen waarvoor kwijting is vereist in de jaarrekening van de Commissie;

               8.

               herinnert aan het beginsel volgens hetwelk voor alle communautaire agentschappen, gesubsidieerd of niet, kwijting door het Parlement vereist is, ook wanneer in hun oprichtingsstatuten is voorzien in een kwijtingsautoriteit;

               9.

               verzoekt de Rekenkamer bij alle agentschappen audits van het financieel beheer uit te voeren en daarover bij de bevoegde commissies van het Parlement, met inbegrip van de Commissie begrotingscontrole, verslag uit te brengen;

               10.

               merkt op dat het aantal agentschappen voortdurend toeneemt en dat het gezien de politieke verantwoordelijkheid van de Commissie voor het functioneren van de agentschappen, die veel verder gaat dan eenvoudige logistieke ondersteuning, nog noodzakelijker is geworden dat de directoraten-generaal van de Commissie die belast zijn met de oprichting van en het toezicht op agentschappen een gezamenlijke opstelling tegenover agentschappen ontwikkelen; is van mening dat een soortgelijke structuur als die welke door de agentschappen is gevormd voor de coördinatie met de betrokken directoraten-generaal een pragmatische stap voorwaarts zou zijn op weg naar een gezamenlijke opstelling van de Commissie in alle zaken met betrekking tot agentschappen;

               11.

               verzoekt de Commissie de administratieve en technische steun aan agentschappen uit te breiden in verband met de toenemende complexiteit van communautaire administratieve regels en technische problemen;

               12.

               stelt vast dat een disciplinair orgaan bij alle communautaire agentschappen ontbreekt; verzoekt de diensten van de Commissie de noodzakelijke maatregelen te nemen om een dergelijk mechanisme zo snel mogelijk in te voeren;

               13.

               juicht de aanzienlijke verbeteringen in de coördinatie van de EU-agentschappen toe, die hen in staat stellen terugkerende problemen aan te pakken en efficiënter samen te werken met de Commissie en het Parlement;

               14.

               is van opvatting dat de oprichting door diverse agentschappen van een gezamenlijke ondersteunende dienst met het oog op aanpassing van hun computersystemen voor financieel beheer aan die van de Commissie, een initiatief is dat moet worden voortgezet en uitgebreid;

               15.

               roept de agentschappen ertoe op de samenwerking en benchmarking met andere spelers in het veld te verbeteren; moedigt de Commissie ertoe aan de maatregelen te nemen die zij dienstig acht om de agentschappen te helpen hun imago te verbeteren en de zichtbaarheid van hun activiteiten te verhogen;

               16.

               roept de Commissie op een voorstel te doen voor harmonisering van de indeling van de jaarverslagen van de agentschappen en prestatie-indicatoren te ontwikkelen waarmee de doelmatigheid van de agentschappen kan worden vergeleken;

               17.

               verzoekt de agentschappen aan het begin van elk jaar indicatoren te overleggen waarmee hun prestaties kunnen worden gemeten;

               18.

               verzoekt alle agentschappen in toenemende mate SMART-doelstellingen te hanteren die moeten leiden tot een realistische planning en resultaatgericht werken;

               19.

               onderschrijft de opvatting van de Rekenkamer dat de Commissie ook verantwoordelijk is voor het (financiële) beheer van de agentschappen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan toezicht te houden op de leiding van de verschillende agentschappen en deze waar nodig bij te sturen en te helpen, in het bijzonder in verband met de juiste toepassing van aanbestedingsprocedures, de transparantie van de procedures voor de aanwerving van personeel, goed financieel beheer (onderbesteding en overbudgettering) en, als belangrijkste punt, de juiste toepassing van de regels met betrekking tot het kader voor interne controle;

               20.

               meent dat de bijdragen van agentschappen in hun werkprogramma’s in operationele en meetbare termen dienen te worden uitgedrukt en dat daarbij de nodige aandacht moet worden besteed aan de Commissienormen voor interne controle;

         Specifieke punten

               21.

               wijst erop dat het Agentschap vastleggingen heeft gedaan ten laste van vrijwel de totale begrotingsmiddelen voor het begrotingsjaar 2005; stelt echter vast dat het bedrag van de overgedragen vastleggingen voor de beleidsactiviteiten (titel III) hoog is, want meer dan 30 % beloopt; verzoekt het Agentschap te zorgen voor een vermindering van het bedrag van de overdrachten die naast de begrotingsmiddelen van het volgende begrotingsjaar moeten worden beheerd, omdat anders vertragingen bij de uitvoering ontstaan of worden vergroot;

               22.

               wijst erop dat het ontbreekt aan een beschrijving van de interne controlesystemen en dat de ordonnateurs de beschrijving van de systemen die zij gebruiken voor het verstrekken of motiveren van boekhoudgegevens niet hebben geformaliseerd, zodat de rekenplichtige die niet kon valideren; verzoekt het Agentschap deze zaak recht te zetten;

               23.

               wijst erop dat het jaarlijkse activiteitenverslag van de ordonnateur leemten vertoont, daar het geen toereikende informatie verschaft over de resultaten van de activiteiten van het jaar in vergelijking met de gestelde doelen, de risico's die ermee gepaard gaan, de benutting van de middelen en het functioneren van de interne controlesystemen; verzoekt het Agentschap dit probleem op te lossen;

               24.

               wijst erop dat tijdens het onderzoek van de procedures voor de werving van tijdelijke functionarissen is geconstateerd dat sommige interne bepalingen betreffende het paritaire karakter van de selectiecomités en de onaantastbaarheid van de vooraf bepaalde selectiecriteria niet overeenkwamen met de voorschriften van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen; verlangt dat de wervingsprocedures in de toekomst volledig in acht genomen worden;

               25.

               verzoekt het Agentschap bij aanbestedingsprocedures de evaluatiecriteria in acht te nemen;

               26.

               beschouwt het Agentschap als een belangrijke informatiebron voor alle instellingen van de Europese Unie en haar beleidsbepaling en stelt met genoegen vast dat het in staat gebleken is om een aantal ingewikkelde gegevens in duidelijke conclusies te gieten en onder het publiek te brengen; erkent vooral de betekenis van het rapport over het Europees milieu in 2005 — stand van zaken en vooruitzichten, voor gebruiksvriendelijke informatieverstrekking over het milieu en om de voornaamste uitdagingen voor de Europese Unie en de lidstaten aan te stippen;

               27.

               spoort het Agentschap aan om te blijven streven naar verdere uitbouw van zijn informatiemethoden om grotere aandacht van de media voor zijn bevindingen te wekken en daarmee het openbaar debat over belangrijke milieukwesties te stimuleren, zoals klimaatverandering, biodiversiteit en beheer van de natuurlijke rijkdommen;

               28.

               wijst erop dat de doeltreffendheid van milieuprogramma's dikwijls hinder ondervindt van het gebrek aan evaluaties van de uitwerkingen van andere beleidsvormen van de Gemeenschap op het milieu, en vraagt het agentschap om zijn werkzaamheden voor milieueffectbeoordeling verder uit te breiden;

               29.

               vraagt dat het Agentschap vóór 1 januari 2010 en vervolgens om de vijf jaar opdracht geeft tot een onafhankelijk extern onderzoek van zijn resultaten op basis van de oprichtingsverordening en het arbeidsprogramma zoals vastgelegd door de raad van bestuur; wenst dat dit onderzoek de werking en de impact van het Agentschap evalueert en dat hierbij rekening wordt gehouden met de meningen van de belanghebbenden, zowel op communautair als nationaal niveau; verlangt voorts dat de raad van bestuur van het Agentschap de conclusies van dit onderzoek bestudeert en voor de Commissie en het Parlement de aanbevelingen opstelt die noodzakelijk zijn voor veranderingen in het Agentschap, zijn werkmethoden en programma's; dat het onderzoek en de aanbevelingen aan de Commissie en het Parlement openbaar gemaakt worden, bijvoorbeeld op hun website, en dat de middelen die voor de externe evaluatie nodig zijn, in de begroting van het bevoegd directoraat-generaal beschikbaar worden gesteld;

               30.

               benadrukt de rol van het Agentschap bij de evaluatie van de uitvoering van de Europese milieuwetgeving.

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 1.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 36.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 120 van 11.5.1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1641/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 1).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 340 van 6.12.2006, blz. 90.