title: 2012/738/EU: Besluit van de Raad van 13 november 2012 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Voedselbijstandsverdrag

text:
               30.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 13 november 2012
   betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Voedselbijstandsverdrag
   (2012/738/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 214, lid 4, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie is partij bij het Voedselhulpverdrag 1999 (1) dat op 1 juli 2012 verstrijkt.

               (2)

               Overeenkomstig Besluit nr. 2012/511/EU van de Raad (2) werd het Voedselbijstandsverdrag (hierna „het verdrag” genoemd) op 23 juli 2012 ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan.

               (3)

               Het is in het belang van de Unie partij te zijn bij het verdrag, aangezien door het verdrag de verwezenlijking van de doelstellingen van de humanitaire hulp, als bedoeld in artikel 214, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, mede wordt bevorderd.

               (4)

               Het verdrag dient namens de Europese Unie te worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het Voedselbijstandsverdrag (hierna „het verdrag” genoemd) wordt namens de Unie goedgekeurd.
   De tekst van het verdrag is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De Commissie neemt een besluit over de jaarlijkse verbintenis die namens de Unie overeenkomstig artikel 5 van het verdrag wordt aangegaan, en deelt dit aan het secretariaat van de commissie inzake voedselbijstand mede.
   Artikel 3
   De Commissie stelt jaarverslagen op en neemt namens de Unie deel aan de uitwisseling van informatie overeenkomstig artikel 6 van het verdrag.
   Artikel 4
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die gemachtigd wordt (worden) om namens de Unie de akte van goedkeuring neder te leggen als bedoeld in artikel 12 van het verdrag, waarmede de Unie verklaart door het verdrag gebonden te zijn (3).
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 13 november 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. SHIARLY

      (1)  PB L 222 van 24.8.1999, blz. 40.

      (2)  PB L 256 van 22.9.2012, blz. 3.

      (3)  De datum van inwerkingtreding van het verdrag zal door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.

      VERTALING
      VOEDSELBIJSTANDSVERDRAG
      PREAMBULE
      DE PARTIJEN BIJ DIT VERDRAG,
      BEVESTIGEND hun voortdurend engagement voor de nog steeds geldige doelstellingen van het Voedselhulpverdrag 1999, nl. tot de mondiale voedselzekerheid bij te dragen en het vermogen van de internationale gemeenschap te vergroten om op noodsituaties op voedselgebied en op andere voedselbehoeften van ontwikkelingslanden te reageren;
      STREVEND naar een verbetering van de effectiviteit, doelmatigheid en kwaliteit van voedselbijstand als hulpmiddel tot behoud van het leven en tot vermindering van het lijden bij de meest kwetsbare bevolkingsgroepen, speciaal in noodsituaties, door versterkte internationale samenwerking en coördinatie, meer bepaald tussen de partijen en belanghebbenden;
      ERKENNEND dat kwetsbare bevolkingsroepen bijzondere voedsel- en voedingsbehoeften hebben;
      BEVESTIGEND dat de landen zelf de hoofdverantwoordelijkheid dragen voor hun eigen nationale voedselzekerheid, en bijgevolg voor de geleidelijke verwezenlijking van het recht op passend voedsel, als vastgelegd in de vrijwillige richtsnoeren van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) ter ondersteuning van de geleidelijke verwezenlijking van het recht op passend voedsel in het kader van de nationale voedselzekerheid, aangenomen door de raad van de FAO in november 2004;
      AANMOEDIGEND de regeringen van landen met voedselonzekerheid om in eigen verantwoordelijkheid strategieën te ontwikkelen en op te zetten om de grondoorzaken van voedselonzekerheid aan te pakken via langetermijnmaatregelen, met een degelijke coördinatie tussen noodhulp-, herstel- en ontwikkelingsactiviteiten;
      VERWIJZEND naar het internationale humanitaire recht en de fundamentele humanitaire beginselen van menselijkheid, onpartijdigheid, neutraliteit en onafhankelijkheid;
      VERWIJZEND naar de op 17 juni 2003 in Stockholm aanvaarde beginselen en goede werkwijzen voor humanitair donorschap;
      ERKENNEND dat de partijen hun eigen beleid voeren in verband met voedselbijstand zowel in nood- als niet-noodsituaties;
      OVERWEGEND het actieplan van de wereldvoedseltop dat in 1996 in Rome is aangenomen, alsook de vijf beginselen van Rome voor duurzame mondiale voedselzekerheid, als vastgesteld in de verklaring over mondiale voedselzekerheid van 2009, meer speciaal het engagement om voedselzekerheid in alle landen te verwezenlijken en de aan de gang zijnde inspanningen om de armoede uit te bannen en de honger uit te roeien, zoals opnieuw bevestigd door de algemene vergadering van de Verenigde Naties in de millenniumverklaring van de Verenigde Naties;
      OVERWEGEND de verbintenissen van donoren en ontvangende landen om de doeltreffendheid van de ontwikkelingshulp te vergroten door de beginselen van de in 2005 door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) aangenomen verklaring van Parijs over de doeltreffendheid van ontwikkelingshulp toe te passen;
      VASTBESLOTEN te handelen overeenkomstig de verplichtingen van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), meer bepaald inzake voedselhulp;
      ZIJN OVEREENGEKOMEN HETGEEN VOLGT:
      Artikel 1
      Doelstellingen
      De doelstellingen van dit verdrag zijn levens te redden, honger te bestrijden, de voedselzekerheid te verbeteren, en de voedingsstatus van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te verbeteren, door:

                  a)

                  de voedsel- en voedingsbehoeften van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen aan te pakken door verbintenissen van de partijen om voedselbijstand te verstrekken die leidt tot een betere toegang tot en een beter verbruik van passende, veilige en voedzame levensmiddelen;

                  b)

                  ervoor te zorgen dat de voedselbijstand aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen passend, tijdig, doeltreffend en doelmatig is en gebaseerd wordt op behoeften en gedeelde beginselen; alsmede

                  c)

                  de uitwisseling van informatie, samenwerking en coördinatie te vergemakkelijken en een forum voor discussie te bieden voor een meer doeltreffend, doelmatig en coherent gebruik van de middelen van de partijen als antwoord op de behoeften.

            Artikel 2
      Beginselen van de voedselbijstand
      De partijen dienen bij het verstrekken van voedselbijstand aan de meest kwetsbare bevolkingsgroepen steeds rekening houden met de volgende beginselen:

                  a)

                  Algemene beginselen van voedselbijstand:

                              i)

                              voedselbijstand alleen dan verstrekken wanneer dit de meest doeltreffende en passende wijze is om aan de voedsel- en voedingsbehoeften van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen te voldoen;

                              ii)

                              bij voedselbijstand rekening houden met de herstel- en ontwikkelingsdoelstellingen op langere termijn in de ontvangende landen, en waar passend het algemene doel van voedselzekerheid;

                              iii)

                              voedselbijstand verstrekken op een wijze die de leefwereld beschermt en de zelfredzaamheid en het weerstandsvermogen van de kwetsbare bevolkingsgroepen en de lokale gemeenschappen beschermt en die voedselzekerheidscrises voorkomt, erop voorbereidt, deze verzacht en er een antwoord op biedt;

                              iv)

                              voedselbijstand verstrekken op een manier die niet tot afhankelijkheid leidt en directe en indirecte negatieve gevolgen voor de begunstigden en anderen verkleinen;

                              v)

                              voedselbijstand verstrekken op een manier die geen negatieve gevolgen heeft voor de lokale productie, de marktvoorwaarden, de marktstructuren en de handel in of de prijs van essentiële goederen voor kwetsbare bevolkingsgroepen;

                              vi)

                              voedselhulp indien mogelijk volledig in de vorm van schenkingen verstrekken.

                  b)

                  Beginselen van de doeltreffendheid van de voedselbijstand:

                              i)

                              om het beschikbare bedrag voor voedselbijstand aan kwetsbare bevolkingsgroepen te vergroten en de doeltreffendheid te bevorderen, geassocieerde kosten zoveel mogelijk beperken;

                              ii)

                              actief streven naar samenwerking, coördinatie en de uitwisseling van informatie met het oog op doeltreffender en doelmatiger voedselbijstandsprogramma’s, en naar meer samenhang tussen voedselbijstand en verwante beleidsgebieden en -instrumenten;

                              iii)

                              waar mogelijk en passend, levensmiddelen en andere componenten van de voedselbijstand lokaal of regionaal aanschaffen;

                              iv)

                              waar mogelijk en gebaseerd op de behoeften, voedselbijstand steeds meer ongebonden en in geldmiddelen verlenen;

                              v)

                              voedselhulp alleen monetiseren indien daar duidelijke behoefte aan is, en om de voedselzekerheid van kwetsbare bevolkingsgroepen te verbeteren; monetisering baseren op een transparante en objectieve marktanalyse en verplaatsing van de handel voorkomen;

                              vi)

                              garanderen dat voedselbijstand niet wordt gebruikt om de doelstellingen voor marktontwikkeling van de partijen te bevorderen;

                              vii)

                              zoveel mogelijk vermijden dat voedselhulp opnieuw wordt geëxporteerd, behalve om een noodsituatie te voorkomen of aan te pakken; voedselhulp alleen zo opnieuw exporteren dat dit geen verplaatsing van de handel tot gevolg heeft;

                              viii)

                              waar passend erkennen dat de relevante autoriteiten of de relevante belanghebbenden de voornaamste rol en verantwoordelijkheid hebben voor de organisatie, coördinatie en tenuitvoerlegging van voedselbijstandsoperaties.

                  c)

                  Beginselen voor het verstrekken van voedselbijstand:

                              i)

                              de voedselbijstand afstemmen op de voedsel- en voedingsbehoeften van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen;

                              ii)

                              de begunstigden betrekken bij de evaluatie van hun behoeften en bij het opzetten, uitvoeren, toezicht houden op en evalueren van voedselbijstand, alsook andere relevante belanghebbenden, indien relevant;

                              iii)

                              voedselbijstand verstrekken overeenkomstig de toepasselijke veiligheids- en kwaliteitsnormen en met respect voor de culturele en dieetgewoonten en de voedingsbehoeften van de begunstigden;

                              iv)

                              de begunstigden van voedselbijstand in hun waardigheid laten.

                  d)

                  Beginselen inzake de verantwoordingsplicht met betrekking tot voedselbijstand:

                              i)

                              specifieke en passende maatregelen treffen om de verantwoordingsplicht en transparantie van de beleidsmaatregelen, programma’s en operaties inzake voedselbijstand te vergroten;

                              ii)

                              op een regelmatige en transparante basis de uitkomsten en gevolgen van de voedselbijstandsactiviteiten toetsen, evalueren en openbaar maken, met het oog op de verdere ontwikkeling van optimale werkwijzen en de doeltreffendheid ervan.

            Artikel 3
      Verhouding tot WTO-overeenkomsten
      Geen enkele bepaling van dit verdrag doet afbreuk aan bestaande of eventuele toekomstige WTO-verplichtingen die van toepassing zijn tussen de partijen. Indien onverenigbaarheid bestaat tussen deze verplichtingen en dit verdrag, hebben de WTO-verplichtingen voorrang. Geen enkele bepaling van dit verdrag doet op enige wijze afbreuk aan de standpunten die de partijen in hun onderhandelingen met de WTO kunnen innemen.
      Artikel 4
      In aanmerking komende landen, kwetsbare bevolkingsgroepen, producten, activiteiten en geassocieerde kosten
      1.   „In aanmerking komend land”: een land dat als ontvanger van officiële ontwikkelingshulp is aangemerkt in de lijst van de Commissie voor Ontwikkelingsbijstand (DAC) van de OESO, of elk ander land dat in het reglement van orde en tenuitvoerlegging wordt genoemd.
      2.   „In aanmerking komende kwetsbare bevolkingsgroepen”: kwetsbare bevolkingsgroepen in om het even welk in aanmerking komend land.
      3.   „In aanmerking komende producten”: producten voor menselijke consumptie die overeenstemmen met beleid en wetgeving van het betrokken land, met inbegrip van in voorkomend geval de toepasselijke internationale normen voor voedselveiligheid en -kwaliteit, alsook producten die tegemoetkomen aan levensmiddelenbehoeften en de bescherming van de leefwereld in noodsituaties en situaties van beginnend herstel. De lijst van in aanmerking komende producten staat in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      4.   In aanmerking komende activiteiten voor de naleving van de minimale jaarlijkse verbintenis van een partij overeenkomstig artikel 5 dienen in overeenstemming te zijn met artikel 1, en ten minste de volgende activiteiten te omvatten:

                  a)

                  de verstrekking en verdeling van in aanmerking komende producten;

                  b)

                  de verstrekking van contanten en tegoedbonnen; alsmede

                  c)

                  maatregelen op voedingsgebied.

            Deze in aanmerking komende activiteiten worden verder uitgewerkt in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      5.   In aanmerking komende geassocieerde kosten in verband met de naleving van de minimale jaarlijkse verbintenis van een partij overeenkomstig artikel 5 dienen in overeenstemming te zijn met artikel 1, en beperkt te blijven tot kosten die direct verband houden met de verstrekking van de in aanmerking komende activiteiten, zoals verder bepaald in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      Artikel 5
      Verbintenis
      1.   Om de doelstellingen van dit verdrag te bereiken komt elke partij overeen een jaarlijkse verbintenis inzake voedselbijstand aan te gaan, overeenkomstig de eigen wet- en regelgeving. Deze verbintenis van elke partij wordt „minimale jaarlijkse verbintenis” genoemd.
      2.   De minimale jaarlijkse verbintenis wordt uitgedrukt in termen van waarde of kwantiteit, zoals verder vastgelegd in het reglement van orde en tenuitvoerlegging. Een partij kan voor haar verbintenis kiezen voor een minimale waarde of een minimale kwaliteit, of een combinatie van beide.
      3.   De minimale jaarlijkse verbintenissen in termen van waarde kunnen worden uitgedrukt in een munteenheid naar keuze van de partij. De minimale jaarlijkse verbintenissen in termen van kwantiteit kunnen worden uitgedrukt in tonnen graanequivalent, of andere maateenheden als bepaald in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      4.   Elke partij stelt het secretariaat zo spoedig mogelijk in kennis van haar aanvankelijke minimale jaarlijkse verbintenis, uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van dit verdrag, of binnen drie maanden na toetreding tot dit verdrag.
      5.   Elke partij stelt het secretariaat in kennis van elke verandering in de minimale jaarlijkse verbintenis voor de volgende jaren, uiterlijk op 15 december van het jaar dat voorafgaat aan de verandering.
      6.   Het secretariaat deelt de geactualiseerde minimale jaarlijkse verbintenissen zo spoedig mogelijk aan alle partijen mede, uiterlijk op 1 januari van elk jaar.
      7.   Bijdragen met het oog op de minimale jaarlijkse verbintenissen dienen indien mogelijk volledig in de vorm van schenkingen te worden verstrekt. Wat voedselbijstand betreft die wordt gerekend als verbintenis van een bepaalde partij, dient minstens 80 % van deze bijstand aan in aanmerking komende landen en kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals verder bepaald in het reglement van orde en tenuitvoerlegging, volledig te worden verstrekt in de vorm van schenkingen. Voor zover mogelijk proberen de partijen dit percentage verder op te drijven. Bijdragen die niet volledig in de vorm van schenkingen worden verstrekt, moeten in het jaarverslag van elke partij worden aangegeven.
      8.   De partijen verbinden zich ertoe alle voedselbijstandstransacties in het kader van dit verdrag zo uit te voeren dat schadelijke invloed op de normale patronen van de productie en van de internationale commerciële handel achterwege blijft.
      9.   De partijen verzekeren dat de verstrekking van voedselbijstand direct noch indirect, formeel noch informeel en uitdrukkelijk noch stilzwijgend wordt gekoppeld aan de commerciële uitvoer van landbouwproducten of andere goederen en diensten naar ontvangende landen.
      10.   Om te komen tot de jaarlijkse minimale verbintenis, hetzij uitgedrukt in waarde of kwantiteit, verstrekt een partij bijdragen die conform dit verdrag zijn en bestaan uit steun aan in aanmerking komende producten en activiteiten, en geassocieerde kosten, zoals bedoeld in artikel 4, en zoals verder bepaald in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      11.   Bijdragen die bedoeld zijn om de minimale jaarlijkse verbintenis te bereiken in het kader van dit verdrag, mogen slechts worden gericht op in aanmerking komende landen of kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals bedoeld in artikel 4, en zoals verder bepaald in het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      12.   De bijdragen van de partijen kunnen bilateraal worden verstrekt, via intergouvernementele of andere internationale organisaties, of via andere partners voor voedselbijstand, maar niet via andere partijen.
      13.   Elke partij spant zich in om haar minimale jaarlijkse verbintenis na te komen. Indien een partij in een bepaald jaar niet in staat is haar minimale jaarlijkse verbintenis na te komen, geeft de partij in het jaarverslag voor dat jaar een beschrijving van de omstandigheden die daartoe hebben geleid. Het niet verstrekte bedrag wordt opgeteld bij de minimale jaarlijkse verbintenis van de partij voor het volgende jaar, tenzij de bij artikel 7 ingestelde commissie een ander besluit treft, of uitzonderlijke omstandigheden een afwijking rechtvaardigen.
      14.   Indien de bijdrage van een partij haar jaarlijkse minimale verbintenis overstijgt, kan het overtollige bedrag, tot maximaal 5 % van de minimale jaarlijkse verbintenis, worden gerekend als onderdeel van de bijdrage van de partij voor het volgende jaar.
      Artikel 6
      Jaarverslag en uitwisseling van informatie
      1.   Binnen negentig dagen na afloop van het kalenderjaar dient elke partij bij het secretariaat een jaarverslag in, overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging, waarin wordt aangegeven hoe de partij in het kader van dit verdrag haar minimale jaarlijkse verbintenis is nagekomen.
      2.   Dit jaarverslag dient een beschrijving te omvatten met informatie over de manier waarop het beleid, de programma’s en operaties van de partij inzake voedselbijstand bijdragen tot de doelstellingen en beginselen van dit verdrag.
      3.   De partijen dienen voortdurend informatie uit te wisselen over hun beleid en programma’s inzake voedselbijstand en de resultaten van de evaluatie van dit beleid en deze programma’s.
      Artikel 7
      Commissie inzake voedselbijstand
      1.   Er wordt een commissie inzake voedselbijstand (hierna „de commissie” genoemd) opgericht, bestaande uit alle partijen bij het verdrag.
      2.   De commissie neemt besluiten op haar formele zittingen en neemt de functies waar die vereist zijn om de bepalingen van dit verdrag uit te voeren in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen van het verdrag.
      3.   De commissie keurt een reglement van orde goed; zij kan tevens regels vaststellen waarmee de bepalingen van dit verdrag verder worden uitgewerkt om te garanderen dat zij correct worden uitgevoerd. Document FAC(11/12)1 van 25 april 2012 van de commissie inzake voedselhulp van het Voedselhulpverdrag 1999 doet in eerste instantie dienst als reglement van orde en tenuitvoerlegging van dit verdrag. De commissie kan vervolgens besluiten dit reglement van orde en tenuitvoerlegging te wijzigen.
      4.   De commissie neemt besluiten met eenparigheid van stemmen, hetgeen betekent dat geen enkele partij formeel verzet aantekent tegen een voorstel voor een besluit van de commissie over een punt dat in een formele zitting aan de orde is gesteld. Formeel verzet kan worden aangetekend hetzij tijdens de formele zitting of uiterlijk dertig dagen na het doorzenden van de notulen van een formele zitting waarin de betrokken besluiten worden opgesomd.
      5.   Elk jaar bereidt het secretariaat een samenvattend verslag voor de commissie voor, dat overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging dient te worden opgesteld, goedgekeurd en gepubliceerd.
      6.   Het is de bedoeling dat de commissie aan de partijen een discussieforum biedt over voedselbijstandskwesties, zoals de noodzaak om passend en tijdig middelen vrij te maken om tegemoet te komen aan voedsel- en voedingsbehoeften, speciaal in specifieke nood- en crisissituaties. De commissie moet de uitwisseling en verspreiding van informatie tussen de belanghebbenden vergemakkelijken en met hen overleg plegen en door hen geïnformeerd worden als basis voor de discussies.
      7.   Elke partij wijst een vertegenwoordiger aan om kennisgevingen en andere mededelingen van het secretariaat te ontvangen.
      Artikel 8
      Voorzitter en vicevoorzitter van de commissie
      1.   Op de laatste statutaire zitting van elk jaar benoemt de commissie een voorzitter en een vicevoorzitter voor het volgende jaar.
      2.   De voorzitter heeft de volgende taken:

                  a)

                  goedkeuring hechten aan de ontwerpagenda voor elke formele zitting of informele vergadering;

                  b)

                  de formele zittingen of informele vergaderingen voorzitten;

                  c)

                  de formele zittingen of informele vergaderingen openen en sluiten;

                  d)

                  aan het begin van elke formele zitting of informele vergadering de ontwerpagenda ter aanneming aan de commissie voorleggen;

                  e)

                  de discussies leiden en ervoor zorgen dat de procedures van het reglement van orde en tenuitvoerlegging worden gerespecteerd;

                  f)

                  de partijen verzoeken het woord te nemen;

                  g)

                  oordelen over moties van orde overeenkomstig het relevante reglement van orde en tenuitvoerlegging; alsmede

                  h)

                  vragen stellen en besluiten mededelen.

            3.   Indien de voorzitter een formele zitting of een informele vergadering of een deel daarvan niet bijwoont of tijdelijk niet in staat is het ambt van voorzitter uit te oefenen, treedt de vicevoorzitter op als voorzitter. Zijn de voorzitter en de vicevoorzitter beiden afwezig, dan benoemt de commissie een tijdelijke voorzitter.
      4.   Indien om een of andere reden de voorzitter de functie van voorzitter niet langer kan uitoefenen, wordt de vicevoorzitter voorzitter tot het eind van het jaar.
      Artikel 9
      Formele zittingen en informele vergaderingen
      1.   De commissie houdt formele zittingen en informele vergaderingen overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      2.   De commissie houdt ten minste één formele zitting per jaar.
      3.   De commissie houdt aanvullende formele zittingen en informele vergaderingen op verzoek van de voorzitter of van ten minste drie partijen.
      4.   De commissie kan op de formele zittingen en informele vergaderingen waarnemers en belanghebbenden uitnodigen die specifieke kwesties in verband met voedselbijstand willen bespreken, overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      5.   De commissie vergadert op een plaats die wordt vastgesteld overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      6.   De agenda van de formele zittingen en informele vergaderingen wordt vastgesteld overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging.
      7.   De notulen van een formele zitting, waarin alle voorgestelde besluiten van de commissie worden opgenomen, worden binnen dertig dagen na de formele zitting verzonden.
      Artikel 10
      Secretariaat
      1.   De commissie wijst een secretariaat aan en doet er een beroep op overeenkomstig het reglement van orde en tenuitvoerlegging. De commissie verzoekt de Internationale Graanraad (IGC) diens secretariaat in eerste instantie te laten fungeren als secretariaat van de commissie.
      2.   Het secretariaat vervult de taken die in dit verdrag en het reglement van orde en tenuitvoerlegging worden vastgesteld, volbrengt alle administratieve verplichtingen, met inbegrip van de verwerking en verdeling van documenten en verslagen, en kwijt zich van andere taken die de commissie vaststelt.
      Artikel 11
      Oplossing van geschillen
      De commissie tracht alle geschillen tussen de partijen betreffende de interpretatie of tenuitvoerlegging van dit verdrag of van het reglement van orde en tenuitvoerlegging op te lossen, met inbegrip van elke aangevoerde niet-nakoming van de verplichtingen van dit verdrag.
      Artikel 12
      Ondertekening, ratificatie, aanvaarding en goedkeuring
      Dit verdrag staat open ter ondertekening door Argentinië, Australië, de Republiek Oostenrijk, het Koninkrijk België, de Republiek Bulgarije, Canada, de Republiek Kroatië, de Republiek Cyprus, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Europese Unie, de Republiek Estland, de Republiek Finland, de Franse Republiek, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, Hongarije, Ierland, de Italiaanse Republiek, Japan, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, Roemenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Slovenië, het Koninkrijk Spanje, het Koninkrijk Zweden, de Zwitserse Bondsstaat, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Verenigde Staten van Amerika, op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York van 11 juni 2012 tot en met 31 december 2012. Dit verdrag dient te worden geratificeerd, aanvaard of goedgekeurd door elke ondertekenende partij. De akten van ratificatie, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de depositaris.
      Artikel 13
      Toetreding
      1.   Elke in artikel 12 genoemde staat, of de Europese Unie, die dit verdrag niet tegen het eind van de ondertekeningstermijn heeft ondertekend, kan om het even wanneer daarna toetreden tot het verdrag. De akten van toetreding worden bij de depositaris nedergelegd.
      2.   Zodra dit verdrag overeenkomstig artikel 15 van kracht is geworden, wordt het opengesteld voor toetreding door elke andere staat dan de in artikel 12 genoemde, of door een afzonderlijk douanegebied dat over volledige autonomie beschikt betreffende zijn externe handelsbetrekkingen en door een besluit van de commissie geschikt wordt bevonden. De akten van toetreding worden bij de depositaris nedergelegd.
      Artikel 14
      Kennisgeving van voorlopige toepassing
      Elke in artikel 12 genoemde staat, of de Europese Unie, die voornemens is dit verdrag te ratificeren, te aanvaarden of goed te keuren, of ertoe toe te treden, of elke staat of elk afzonderlijk douanegebied dat volgens artikel 13, lid 2, door een besluit van de commissie voor toetreding geschikt is bevonden, maar zijn toetredingsakte nog niet heeft nedergelegd, kan te allen tijde een kennisgeving van voorlopige toepassing van dit verdrag bij de depositaris nederleggen. Het verdrag is voor die staat, dat afzonderlijk douanegebied of de Europese Unie voorlopig van toepassing met ingang van de datum van nederlegging of van de kennisgeving daarvan.
      Artikel 15
      Inwerkingtreding
      1.   Dit verdrag treedt in werking op 1 januari 2013 indien uiterlijk op 30 november 2012 vijf ondertekenende partijen hun akten van ratificatie, aanvaarding of goedkeuring hebben nedergelegd.
      2.   Indien dit verdrag niet volgens lid 1 in werking treedt, kunnen de ondertekenende partijen van dit verdrag die akten van ratificatie, aanvaarding of goedkeuring hebben nedergelegd, en staten of de Europese Unie die overeenkomstig artikel 13, lid 1, een akte van toetreding hebben nedergelegd, met eenparigheid beslissen dat het verdrag voor hen in werking treedt.
      3.   Voor elke staat of elk afzonderlijk douanegebied, of de Europese Unie, die na de inwerkingtreding van het verdrag ditzelve ratificeert, aanvaardt, goedkeurt, of ertoe toetreedt, wordt dit verdrag van kracht op de dag van nederlegging van de akte van ratificatie, aanvaarding of goedkeuring.
      Artikel 16
      Evaluatie- en wijzigingsprocedure
      1.   Op elk ogenblik na de inwerkingtreding van dit verdrag kan een partij voorstellen de relevantie van het verdrag te evalueren of wijzigingen ervan voorstellen. Alle voorgestelde wijzigingen worden door het secretariaat aan alle partijen doorgezonden ten minste zes maanden op voorhand en tijdens de volgende formele zitting van de commissie aan het eind van deze termijn besproken.
      2.   Voorstellen tot wijziging van dit verdrag worden bij besluit van de commissie goedgekeurd. Het secretariaat stelt alle partijen en de depositaris in kennis van alle voorstellen voor wijzigingen die door de commissie worden goedgekeurd. Alle goedgekeurde wijzigingen worden door de depositaris aan alle partijen doorgezonden.
      3.   Kennisgevingen van aanvaarding van een wijziging worden aan de depositaris gezonden. Voor de partijen die deze kennisgeving hebben gezonden, treedt een goedgekeurde wijziging in werking negentig dagen na de datum waarop de depositaris een dergelijke kennisgeving heeft ontvangen van ten minste vier vijfden van de partijen bij dit verdrag op het ogenblik van goedkeuring van de voorgestelde wijziging door de commissie. Voor elke andere partij treedt een dergelijke wijziging in werking negentig dagen nadat deze partij haar kennisgeving nederlegt bij de depositaris. De commissie kan besluiten een andere drempel aan te houden voor het aantal kennisgevingen, teneinde een specifieke wijziging sneller in werking te doen treden. Een dergelijk besluit wordt door het secretariaat aan alle partijen en de depositaris medegedeeld.
      Artikel 17
      Opzegging en beëindiging
      1.   Elke partij kan dit verdrag aan het einde van elk jaar opzeggen door ten minste 90 dagen vóór het einde van dat jaar een schriftelijke kennisgeving van opzegging te zenden aan de depositaris en de commissie. De betrokken partij wordt niet ontheven van haar minimale jaarlijkse verbintenis en haar rapportageverplichtingen die zij volgens dit verdrag als partij had, indien deze niet zijn voldaan tegen het eind van dat jaar.
      2.   Op elk ogenblik na de inwerkingtreding van dit verdrag kan een partij de beëindiging ervan voorstellen. Dit voorstel wordt schriftelijk gedaan aan het secretariaat en wordt door het secretariaat aan alle partijen toegezonden uiterlijk zes maanden voor de bespreking ervan in de commissie.
      Artikel 18
      Depositaris
      1.   De secretaris-generaal van de Organisatie van de Verenigde Naties wordt als depositaris van dit verdrag aangewezen.
      2.   De depositaris wordt in kennis gesteld van elke ondertekening, ratificatie, aanvaarding, goedkeuring, kennisgeving van voorlopige toepassing van, of toetreding tot dit verdrag, en deelt deze op zijn beurt mede aan alle partijen en ondertekenaren van deze kennisgevingen.
      Artikel 19
      Authentieke teksten
      Het originele exemplaar van dit verdrag, waarvan de Engelse en de Franse tekst gelijkelijk authentiek zijn, wordt nedergelegd bij de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.

         TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, dit verdrag hebben ondertekend.
         Gedaan te Londen, 25 april 2012.


Avis juridique important

|

32000D0590

2000/590/EG, Euratom: Besluit van de Raad van 26 september 2000 houdende benoeming van een Fins lid van het Economisch en Sociaal Comité

Publicatieblad Nr. L 249 van 04/10/2000 blz. 0021 - 0021

Besluit van de Raadvan 26 september 2000houdende benoeming van een Fins lid van het Economisch en Sociaal Comité(2000/590/EG, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 258,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 166,Gelet op het besluit van de Raad van 15 september 1998 tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 september 1998 tot en met 20 september 2002(1),Overwegende dat in genoemd Comité een vacature is ontstaan wegens het aftreden van de heer Markku Lemmetty, waarvan de Raad op 17 december 1999 in kennis is gesteld;Gezien de voordrachten van de Finse regering,Na het advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te hebben ingewonnen,BESLUIT:Enig artikelDe heer Markus Penttinen wordt benoemd tot lid van het Economisch en Sociaal Comité, ter vervanging van de heer Markku Lemmetty, voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 20 september 2002.Gedaan te Brussel, 26 september 2000.Voor de RaadDe voorzitterC. Tasca(1) PB L 257 van 19.9.1998, blz. 37.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007BP0132(02)

2. Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, Afdeling III - Commissie (SEC(2006)0916 - C6-0263/2006 - 2006/2070(DEC)) (SEC(2006)0915 - C6-0262/2006 - 2006/2070(DEC))

Publicatieblad Nr. 074 E van 20/03/2008 blz. 0290 - 0292

		2.Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, Afdeling III — Commissie (SEC(2006)0916 — C6-0263/2006 — 2006/2070(DEC)) (SEC(2006)0915 — C6-0262/2006 — 2006/2070(DEC))Het Europees Parlement,- gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005 [1],- gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 2005 — Deel I (SEC(2006)0916 — C6-0263/2006, SEC(2006)0915 — C6-0262/2006) [2],- gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit betreffende de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2004 (COM(2006)0642, COM(2006)0641), alsmede het werkdocument van de diensten van de Commissie bij het verslag van de Commissie aan het Parlement over de follow-up van de kwijtingsbesluiten voor 2004 (SEC(2006)1376, SEC(2006)1377),- gezien de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de regio's "Beleidsresultaten in 2005" (COM(2006)0124),- gezien de mededeling van de Commissie "Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2005" (COM(2006)0277),- gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2005 uitgevoerde interne controles (COM(2006)0279),- gezien het samenvattend verslag van de Commissie "Antwoorden van de lidstaten op het jaarverslag van de Rekenkamer over 2004" (COM(2006)0184),- gezien het Groenboek over een Europees Transparantie-initiatief, door de Commissie aangenomen op 3 mei 2006 (COM(2006)0194),- gezien advies nr. 2/2004 van de Rekenkamer over het model "single audit" (en een voorstel voor een communautair internecontrolekader) [3],- gezien de mededeling van de Commissie over een stappenplan voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2005)0252),- gezien het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader (COM(2006)0009),- gezien het eerste verslag over de tenuitvoerlegging van het actieplan van de Commissie voor een geïntegreerd internecontrolekader, gepubliceerd op 19 juli 2006 (SEC(2006)1009),- gezien het verslag van de Commissie voor de Europese Unie van het Britse Hogerhuis, gepubliceerd op 13 november 2006, met de titel "Financial Management and Fraud in the European Union: Perceptions, Facts and Proposals",- gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2005 [4], alsmede haar speciale verslagen, elk vergezeld van de antwoorden van de gecontroleerde instellingen,- gezien de verklaring van de Rekenkamer waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, als bedoeld in artikel 248 van het EG-Verdrag [5],- gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5710/2007 — C6-0081/2007),- gelet op de artikelen 274, 275 en 276 van het EG-Verdrag en de artikelen 179 bis en 180 ter van het Euratom-Verdrag,- gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [6], inzonderheid de artikelen 145, 146 en 147,- gezien advies nr. 4/2006 van de Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen over het ontwerp voor een verordening van de Raad tot wijziging van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 [7],- gelet op artikel 70 en bijlage V van zijn Reglement,- gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de overige betrokken commissies (A6-0095/2007),A. overwegende dat, overeenkomstig artikel 275 van het EG-Verdrag, de Commissie de rekeningen voorlegt,1. keurt de afsluiting van de rekeningen betreffende de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005 goed;2. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, alsmede aan de nationale en regionale controle-instanties van de lidstaten, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).[1] PB L 60 van 8.3.2005.[2] PB C 264 van 31.10.2006, blz. 1.[3] PB C 107 van 30.4.2004, blz. 1.[4] PB C 263 van 31.10.2006, blz. 1.[5] PB C 263 van 31.10.2006, blz. 10.[6] PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).[7] PB C 273 van 9.11.2006, blz. 2.--------------------------------------------------


Avis juridique important

|

31989D0061

89/61/EEG, Euratom, EGKS: Besluit van de Commissie van 22 november 1988 tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari 1988 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in een derde land

Publicatieblad Nr. L 029 van 31/01/1989 blz. 0049 - 0050

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 22 november 1988  tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari 1988 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in een derde land  (89/61/EEG, EURATOM, EGKS)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben,  Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2339/88 (2), inzonderheid op artikel 13, tweede alinea, van bijlage X,  Overwegende dat bij Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2176/88 van de Raad (3), overeenkomstig artikel 13, eerste alinea, van bijlage X van het Statuut, de aanpassingscoëfficiënten zijn vastgesteld die vanaf 1 januari 1988 van toepassing zijn op de bezoldiging die aan de ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld, in de valuta van het land van tewerkstelling wordt uitbetaald;  Overwegende dat met ingang van 1 februari 1988 bepaalde van deze aanpassingscoëfficiënten moeten worden gewijzigd, daar uit de statistische gegevens die de Commissie ter beschikking staan, is gebleken dat de variatie van de kosten van levensonderhoud, die aan de hand van de aanpassingscoëfficiënt en de desbetreffende wisselkoers wordt gemeten, voor bepaalde derde landen sedert de laatste vaststelling meer dan 5 % bedraagt,  BESLUIT:  Enig artikel  Met ingang van 1 februari 1988 worden de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op de bezoldiging van de ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld en die in de valuta van het land van tewerkstelling wordt uitbetaald, overeenkomstig de bijlage gewijzigd.  De voor de betaling van deze bezoldiging toegepaste wisselkoersen zijn die welke worden gebruikt voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschappen voor de maand die aan de datum van inwerkingtreding van dit besluit voorafgaat.  Gedaan te Brussel, 22 november 1988.  Voor de Commissie  Henning CHRISTOPHERSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 56 van 4. 3. 1968, blz. 1.  (2) PB nr. L 204 van 29. 7. 1988, blz. 5.  (3) PB nr. L 191 van 22. 7. 1988, blz. 4.  BIJLAGE  1.2 //  //  // Land van tewerkstelling  // Aanpassingscoëfficiënten   //    //   // Brazilië  // 55,86   // Boeroendi   // 85,96   // Haïti   // 75,91  // Joegoslavië   // 34,44   // Mauritius   // 50,23  // Mauritanië   // 105,46   // Mexico   // 31,72   // Sierra Leone   // 138,64   // Venezuela   // 27,18   // Zaïre  // 98,97   //    //


Avis juridique important

|

31987D0267

87/267/EEG: Besluit van de Raad van 28 april 1987 betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en de Zwitserse Bondsstaat inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer

Publicatieblad Nr. L 134 van 22/05/1987 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAAD van 28 april 1987 betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en  de Zwitserse Bondsstaat inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer ( 87/267/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat het sluiten van een Overeenkomst met Oostenrijk, Finland, IJsland, Noorwegen, Zweden en Zwitserland, met het oog op de invoering in het goederenverkeer tussen de Gemeenschap en deze landen alsmede tussen deze landen van één enkel  administratief document ter vervanging van de huidige aangiften, een verlichting en een vereenvoudiging van de in het kader van dit goederenverkeer te verrichten formaliteiten mogelijk moet maken; dat het derhalve wenselijk is deze Overeenkomst te  sluiten;  Overwegende dat deze Overeenkomst past in het kader van de gevolgen die moeten worden gegeven aan de gemeenschappelijke verklaring die op 9 april 1984 te Luxemburg werd afgelegd door de ministers van de Lid-Staten van de Gemeenschap, van de landen van  de Europese Vrijhandelsassociatie ( EVA ) en de Commissie waarbij zij hun politieke wil tot uiting brachten om de samenwerking tussen de Gemeenschap en deze landen nog meer uit te breiden met het doel een dynamische Europese economische ruimte ten gunste  van hun landen te scheppen,  BESLUIT :    Artikel 1 De Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Fin - land, de Republiek IJsland, het Koninkrijk Noorwegen, het Koninkrijk Zweden en de Zwitserse Bondsstaat inzake de vereenvoudiging van de formaliteiten in het goederenverkeer wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van de Overeenkomst is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 In het Gemengd Comité, ingesteld bij artikel 10 van de Overeenkomst, wordt de Gemeenschap vertegenwoordigd door de Commissie, hierin bijgestaan door de vertegenwoordigers van de Lid-Saten .  Artikel 3 De Voorzitter van de Raad verricht de nederlegging van de akten bedoeld in artikel 17 van de Overeenkomst ( 1 ).   Gedaan te Luxemburg, 28 april 1987 .  Voor de Raad De Voorzitter P . DE KEERSMAEKER  EWG:L999UMBH00.96 FF : 9UHO;   SETUP : 01;   Hoehe : 384 mm;   59 Zeilen;   2699 Zeichen;  Bediener : SUSI   Pr .: B;  Kunde : ................................     ( 1 ) De datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst zal door het Secretariaat-generaal van de Raad in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt .


title: 2007/535/EG: Besluit van de Commissie van 27 juli 2007 tot beëindiging van de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van dihydromyrcenol van oorsprong uit India

text:
               28.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/45

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 27 juli 2007
   tot beëindiging van de antisubsidieprocedure betreffende de invoer van dihydromyrcenol van oorsprong uit India
   (2007/535/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (1) (hierna de „basisverordening” genoemd), en met name op artikel 14,
   Na raadpleging van het Raadgevend Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:
   A.   PROCEDURE

               (1)

               Op 11 november 2006 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
                   (2) (hierna het „bericht van inleiding” genoemd) de inleiding van een antisubsidieprocedure aangekondigd betreffende de invoer in de Gemeenschap van dihydromyrcenol met een zuiverheid van ten minste 93 gewichtspercenten, van oorsprong uit India, doorgaans aangegeven onder GN-code ex 2905 22 90.

               (2)

               De antisubsidieprocedure werd overeenkomstig artikel 10 van de basisverordening ingeleid naar aanleiding van een klacht die op 29 september 2006 werd ingediend door de volgende producenten van de Gemeenschap: Destilaciones Bordas Chinchurreta SA en Sensient Fragrances SA (hierna de „klagers” genoemd), die goed zijn voor een groot deel, in dit geval meer dan 25 %, van de totale communautaire productie van dihydromyrcenol. De klacht bevatte voorlopig bewijsmateriaal van het bestaan van subsidiëring van het genoemde product en de hieruit voortvloeiende aanmerkelijke schade, die voldoende werd geacht om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen.

               (3)

               De Commissie heeft de Indiase autoriteiten, de haar bekende producenten/exporteurs, importeurs en gebruikers en hun verenigingen en de klagers officieel van de opening van het onderzoek op de hoogte gebracht. De belanghebbenden werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en konden binnen de in het bericht van inleiding vermelde termijn een verzoek indienen om te worden gehoord.

         B.   INTREKKING VAN DE KLACHT

               (4)

               Bij schrijven van 25 mei 2007 aan de Commissie hebben de klagers de klacht officieel ingetrokken.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 14, lid 1, van de basisverordening kan de procedure beëindigd worden wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij die beëindiging het belang van de Gemeenschap niet dient.

               (6)

               De Commissie was van oordeel dat deze procedure moest worden beëindigd, daar bij het onderzoek niet was gebleken dat de beëindiging daarvan het belang van de Gemeenschap niet diende. De belanghebbenden zijn hiervan in kennis gesteld en hun werd de gelegenheid geboden om opmerkingen te maken. Er werden geen bezwaren naar voren gebracht.

               (7)

               Gelet op het voorgaande concludeert de Commissie dat de antisubsidieoprocedure betreffende de invoer met subsidie in de Gemeenschap van dihydromyrcenol van oorsprong uit India moet worden beëindigd zonder instelling van compenserende maatregelen,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   De antisubsidieprocedure betreffende de invoer van dihydromyrcenol met een zuiverheid van ten minste 93 gewichtspercenten, van oorsprong uit India, aangegeven onder GN-code ex 2905 22 90, wordt beëindigd.

      Gedaan te Brussel, 27 juli 2007.

            Voor de Commissie

         Peter MANDELSON

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 288 van 21.10.1997, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 461/2004 (PB L 77 van 13.3.2004, blz. 12).

      (2)  PB C 275 van 11.11.2006, blz. 29.


Avis juridique important

|

31982D0680

82/680/EEG: Besluit van de Raad van 4 oktober 1982 houdende benoeming van de gewone leden en de plaatsvervangende leden van Griekenland in het Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen

Publicatieblad Nr. L 285 van 08/10/1982 blz. 0029

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 4 oktober 1982  houdende benoeming van de gewone leden en de plaatsvervangende leden van Griekenland in het Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen  (82/680/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op Besluit 78/1028/EEG van de Raad van 18 december 1978 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,  Overwegende dat naar luid van artikel 3 van dit besluit het Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen drie deskundigen per Lid-Staat omvat en een plaatsvervanger voor elk van deze deskundigen; dat naar luid van artikel 4 van hetzelfde besluit deze deskundigen en plaatsvervangers worden benoemd voor een periode van drie jaar;  Overwegende dat de Helleense Republiek met ingang van 1 januari 1981 Lid-Staat van de Europese Gemeenschappen is geworden; dat derhalve de deskundigen en plaatsvervangers dienen te worden benoemd die namens de Helleense Republiek zitting zullen hebben in genoemd Comité;  Overwegende dat de Raad bij Besluit 80/238/EEG (2) de gewone leden en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen heeft benoemd voor de periode van 18 februari 1980 tot en met 17 februari 1983;  Overwegende dat de nu reeds door de Helleense Republiek aangewezen deskundigen en plaatsvervangers dienen te worden benoemd voor het tijdvak dat loopt tot en met 17 februari 1983; dat het plaatsvervangend lid dat in het Comité zitting zal hebben namens de instellingen die belast zijn met het onderwijs in de diergeneeskundige wetenschappen, later zal worden benoemd,  BESLUIT:  Enig artikel  Voor het tijdvak dat loopt tot en met 17 februari 1983 worden tot gewoon lid en plaatsvervangend lid van Griekenland in het Raadgevend Comité voor de opleiding van dierenartsen benoemd:  A. Deskundigen van de praktizerende dierenartsen  1.2 // Lid:  // De heer Sotiropoulos Nicolaos  // Plaatsvervangend lid:  // De heer Exarchopoulos Georgios  B. Deskundigen van de instellingen die belast zijn met het onderwijs in de diergeneeskundige wetenschappen  1.2 // Lid:  // De heer Leontidis Sotirios  C. Deskundigen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat  1.2 // Lid:  // De heer Dimitriou Dimitrios  // Plaatsvervangend lid:  // de heer Tsanglas Ilias  Gedaan te Luxemburg, 4 oktober 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  H. GROVE  (1) PB nr. L 362 van 23. 12. 1978, blz. 10.  (2) PB nr. L 52 van 26. 2. 1980, blz. 11.


Avis juridique important

|

31981D1063

81/1063/EEG: Besluit van de Raad van 15 december 1981 betreffende de sluiting van de Overeenkomst - Overleg Gemeenschap-COST - inzake een gecoördineerde actie op het gebied van de behandeling en het gebruik van zuiveringsslib (Actie COST 68 ter)

Publicatieblad Nr. L 388 van 31/12/1981 blz. 0037

++++BESLUIT VAN DE RAAD  VAN 15 DECEMBER 1981  BETREFFENDE DE SLUITING VAN DE OVEREENKOMST - OVERLEG GEMEENSCHAP-COST - INZAKE EEN GECOORDINEERDE ACTIE OP HET GEBIED VAN DE BEHANDELING EN HET GEBRUIK VAN ZUIVERINGSSLIB  ( ACTIE COST 68 TER )   ( 81/1063/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  GELET OP BESLUIT 81/213/EEG VAN DE RAAD VAN 3 MAART 1981 HOUDENDE VASTSTELLING VAN EEN SECTORIEEL PROGRAMMA VOOR ONDERZOEK EN ONTWIKKELING OP HET GEBIED VAN HET MILIEU ( MILIEUBESCHERMING EN KLIMATOLOGIE ) - INDIRECTE EN GECOORDINEERDE ACTIES -  ( 1981-1985 ) ( 1 ) , INZONDERHEID OP ARTIKEL 8 , LID 1 ,  GEZIEN HET ONTWERP-BESLUIT INGEDIEND DOOR DE COMMISSIE ,  OVERWEGENDE DAT DE COMMISSIE OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 8 , LID 2 , VAN BESLUIT 81/213/EEG ONDERHANDELINGEN HEEFT GEVOERD OVER HET SLUITEN VAN EEN OVEREENKOMST MET BEPAALDE NIET-LID-STATEN DIE DEELNEMEN AAN DE EUROPESE SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN HET WETENSCHAPPELIJK EN TECHNISCH ONDERZOEK ( COST ) TEN EINDE DEZE GEHEEL OF GEDEELTELIJK BIJ DIT PROGRAMMA TE BETREKKEN ;  OVERWEGENDE DAT DEZE OVEREENKOMST DIENT TE WORDEN GOEDGEKEURD ,  BESLUIT :  ARTIKEL 1  DE OVEREENKOMST - OVERLEG GEMEENSCHAP-COST  - INZAKE EEN GECOORDINEERDE ACTIE OP HET GEBIED VAN DE BEHANDELING EN HET GEBRUIK VAN ZUIVERINGSSLIB  ( ACTIE COST 68 TER ) WORDT NAMENS DE GEMEENSCHAP GOEDGEKEURD .  DE TEKST VAN DE OVEREENKOMST IS AAN DIT BESLUIT GEHECHT .  ARTIKEL 2  DE VOORZITTER VAN DE RAAD IS GEMACHTIGD DE PERSONEN AAN TE WIJZEN DIE BEVOEGD ZIJN DE OVEREENKOMST TE ONDERTEKENEN TEN EINDE DAARDOOR DE GEMEENSCHAP TE BINDEN .  GEDAAN TE BRUSSEL , 15 DECEMBER 1981 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  D . HOWELL  ( 1 ) PB NR . L 101 VAN 11 . 4 . 1981 , BLZ . 1 .


Avis juridique important

|

31982D0444

82/444/EEG: Besluit van de Raad van 29 juni 1982 houdende benoeming van een gewoon lid van het Raadgevend Comité voor de opleiding van beoefenaars der tandheelkundee

Publicatieblad Nr. L 206 van 14/07/1982 blz. 0037 - 0037

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 29 juni 1982  houdende benoeming van een gewoon lid van het Raadgevend Comité voor de opleiding van beoefenaars der tandheelkunde  (82/444/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op Besluit 78/688/EEG van de Raad van 25 juli 1978 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de opleiding van beoefenaars der tandheelkunde (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,  Overwegende dat de Raad bij Besluit 80/376/EEG (2) de heer Erik R. Hansen tot gewoon lid had benoemd voor het tijdvak dat op 25 maart 1983 afloopt;  Overwegende dat de Deense Regering op 8 juni 1982 de heer Eli Schwarz heeft aangewezen ter vervanging van de heer Erik R. Hansen, gewoon lid van bovengenoemd Comité,  BESLUIT:  Enig artikel  De heer Eli Schwarz wordt benoemd tot gewoon lid van het Raadgevend Comité voor de opleiding van de beoefenaars der tandheelkunde, ter vervanging van de heer Erik R. Hansen en voor de verdere duur van zijn ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 maart 1983.  Gedaan te Brussel, 29 juni 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. de KEERSMAEKER  (1) PB nr. L 233 van 24. 8. 1978, blz. 15.  (2) PB nr. L 93 van 10. 4. 1980, blz. 22.


title: Besluit (EU) 2017/933 van de Europese Centrale Bank van 16 november 2016 betreffende een algemeen kader voor de delegatie van besluitvormingsbevoegdheden voor met toezichttaken verband houdende rechtsinstrumenten (ECB/2016/40)

text:
               1.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/14

         BESLUIT (EU) 2017/933 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 16 november 2016
   betreffende een algemeen kader voor de delegatie van besluitvormingsbevoegdheden voor met toezichttaken verband houdende rechtsinstrumenten (ECB/2016/40)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 12.3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De toedeling van toezichttaken krachtens Verordening (EU) nr. 1024/2013 (1) van de Europese Centrale Bank (ECB) is een uitdaging voor de doeltreffendheid en de efficiëntie van het besluitvormingsproces van de ECB, gezien het hoge aantal besluiten dat is vereist met betrekking tot de bankentoezichttaken van de ECB.

               (2)

               Luidens artikel 13, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie handelt iedere instelling binnen de grenzen van de bevoegdheden die haar in de Verdragen zijn toegedeeld en volgens de daarin bepaalde procedures, voorwaarden en doelstellingen. Artikel 9.3 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (ECB) (hierna: de „ESCB-statuten”) bepaalt dat de ECB twee besluitvormende organen heeft, te weten de Raad van bestuur en de directie.

               (3)

               Artikel 11.6 van de ESCB-statuten stelt de verantwoordelijkheid van de directie voor de lopende zaken van de ECB vast. Dienaangaande bepalen artikel 10.1 en artikel 10.2 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank (hierna, het „reglement van orde”), zoals vastgesteld in Besluit ECB/2004/2 (2), dat alle ECB-arbeidseenheden onder het beheer van de directie vallen. Luidens artikel 13 quaterdecies.1. van het reglement van orde behoren toezichttaken tot de bevoegdheden van de directie met betrekking tot de interne structuur en het personeel van de ECB.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 vervult de ECB de haar opgedragen taken zonder afbreuk te doen aan en gescheiden van haar taken op het gebied van monetair beleid en andere taken. Voorts bepaalt artikel 25 dat personeelsleden die zijn betrokken bij de uitvoering van deze taken, in de organisatiestructuur zijn gescheiden van het personeel dat betrokken is bij de uitvoering van andere aan de ECB opgedragen taken, en vallen onder afzonderlijke rapportagelijnen. Aan deze organisatorische scheiding, waarbij personeelsleden die zijn betrokken bij de uitvoering van de aan de ECB krachtens Verordening (EU) nr. 1024/2013 opgedragen taken, rapporteren aan de voorzitter van de Raad van toezicht, is uitvoering gegeven overeenkomstig Besluit ECB/2014/39 (3).

               (5)

               De directie heeft geen besluitvormende bevoegdheden met betrekking tot toezichtbesluiten. Luidens artikel 26, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 is de Raad van toezicht het interne orgaan dat taken plant en uitvoert die Verordening (EU) nr. 1024/2013 aan de ECB heeft opgedragen. Luidens artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 verricht de Raad van toezicht de voorbereiding met betrekking tot de aan de ECB opgedragen toezichttaken en legt hij de Raad van bestuur volledige ontwerpbesluiten voor ter aanneming door laatstgenoemde, indien de Raad van bestuur geen bezwaar maakt. Overeenkomstig artikel 129, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en artikel 9.3 van de ESCB-statuten is de Raad van toezicht geen besluitvormend orgaan van de ECB.

               (6)

               De jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ) behelst dat een procedure voor delegatie van besluiten noodzakelijk kan zijn, rekening houdend met het aanzienlijke aantal besluiten dat een instelling moet vaststellen, opdat de instelling haar taken kan uitvoeren. Het HvJ heeft bevestigd dat het een aan alle institutionele stelsels (4) inherent beginsel is dat de werking van een besluitvormend orgaan wordt gewaarborgd. Derhalve omvatten de aan een instelling opgedragen bevoegdheden het recht om overeenkomstig de bepalingen van het VWEU een aantal van die bepalingen te delegeren, behoudens door de instelling nader uitgewerkte voorwaarden. Een Unie-instelling kan derhalve maatregelen van organisatorische aard vaststellen houdende de delegatie van bevoegdheden aan haar eigen interne besluitvormende organen, voor zover die maatregelen gerechtvaardigd zijn en het evenredigheidsbeginsel respecteren.

               (7)

               Een algemeen kaderbesluit inzake delegatie is vereist als onderdeel van de interne organisatie van de ECB en haar besluitvormende organen. De rechtsinstrumenten wier vaststelling kan worden gedelegeerd, omvatten toezichtbesluiten, zoals bedoeld in artikel 2, lid 26, van Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/17) (5), of met toezichttaken verband houdende instructies zoals bedoeld in artikel 17 bis.3. van het reglement van orde. Dit algemene kaderbesluit strekt ter verduidelijking van de te volgen procedure voor de vaststelling van specifieke toezichtbesluiten en moet de reikwijdte van de verantwoordelijkheden van de directie vaststellen, en van hoofden van ECB-arbeidseenheden aan wie de besluitvormingsbevoegdheden worden gedelegeerd. Dit algemene kaderbesluit mag aan de uitvoering van ECB-toezichttaken geen afbreuk doen en moet de bevoegdheden van de Raad van toezicht om volledige ontwerpbesluiten aan de Raad van bestuur voor te leggen, onverlet laten.

               (8)

               Binnen dit kader moet de Raad van bestuur overeenkomstig dit algemene kaderbesluit en de geen-bezwaarprocedure in artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr 1024/2013 delegatiebesluiten vaststellen. Zulks strookt met de jurisprudentie van het HvJ, dat stelt dat een delegatiebesluit moet worden genomen krachtens de procedure die van toepassing zou zijn indien de delegerende autoriteit een finaal besluit zou vaststellen. De Raad van toezicht kan overeenkomstig artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 steeds volledige ontwerpbesluiten aan de Raad van bestuur voorleggen ter intrekking of wijziging van een specifiek delegatiebesluit. Die intrekking of wijziging laat enig vastgesteld gedelegeerd besluit onverlet. Besluiten inzake aangelegenheden die buiten de werkingssfeer van het delegatiebesluit vallen, moeten overeenkomstig de geen-bezwaarprocedure worden vastgesteld,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Aanvullende karakter
   Dit besluit vult het reglement van orde aan.
   Artikel 2
   Onderwerp en werkingssfeer
   Dit besluit stelt regels vast inzake de delegatie van duidelijk afgebakende besluitvormingsbevoegdheden van de Raad van bestuur in verband met toezichtrechtsinstrumenten.
   Artikel 3
   Definities
   De in dit besluit gebezigde terminologie heeft dezelfde betekenis als de in het reglement van orde bedoelde termen, samen met de volgende definities:
   1)   „toezichtrechtsinstrument”: een rechtsinstrument aangaande de ECB-toezichttaken;
   2)   „delegatiebesluit”: een besluit van de Raad van bestuur om besluitvormingsbevoegdheden in verband met toezichtrechtsinstrumenten te delegeren aan hoofden van ECB-arbeidseenheden;
   3)   „benoemingsbesluit”: een directiebesluit tot benoeming van een of meerdere hoofden van ECB-arbeidseenheden om besluiten te nemen op basis van een delegatiebesluit;
   4)   „gedelegeerd besluit”: een besluit in verband met toezichtrechtsinstrumenten dat werd genomen op basis van gedelegeerde besluitvormingsbevoegdheden.
   Artikel 4
   Delegatiebesluiten
   De Raad van bestuur kan besluitvormingsbevoegdheden in verband met toezichtrechtsinstrumenten delegeren aan hoofden van ECB-arbeidseenheden door overeenkomstig de procedure van artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 een delegatiebesluit vast te stellen. Een delegatiebesluit omvat een gedetailleerde uiteenzetting van het toepassingsgebied van de te delegeren aangelegenheid en de voorwaarden op grond waarvan die bevoegdheden mogen worden uitgeoefend; het delegatiebesluit treedt in werking na vaststelling van een benoemingsbesluit van de directie overeenkomstig artikel 5.
   Artikel 5
   Benoemingsbesluiten
   1.   De directie kan een of meerdere hoofden van ECB-arbeidseenheden benoemen om besluiten te nemen op basis van een delegatiebesluit door een benoemingsbesluit vast te stellen na raadpleging van de voorzitter van de Raad van toezicht.
   2.   De in lid 1 bedoelde hoofden van ECB-arbeidseenheden worden geselecteerd uit de hoofden van ECB-arbeidseenheden die toezichttaken uitvoeren die organisatorisch gescheiden zijn van de taken van personeelsleden die andere aan de ECB overeenkomstig artikel 25 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 opgedragen taken uitvoeren. De selectie van de hoofden van ECB-arbeidseenheden houdt tevens rekening met het belang van het delegatiebesluit en het aantal geadresseerden waaraan gedelegeerde besluiten gestuurd moeten worden.
   Artikel 6
   Gedelegeerde besluiten
   1.   Gedelegeerde besluiten worden namens en onder de verantwoordelijkheid van de Raad van bestuur vastgesteld.
   2.   Enerzijds werd een hoofd van een ECB-arbeidseenheid benoemd om besluiten te nemen op basis van een delegatiebesluit overeenkomstig artikel 5, lid 1, anderzijds worden gedelegeerde besluiten getekend door dat hoofd van een ECB-arbeidseenheid. Indien meerdere hoofden van ECB-arbeidseenheden werden benoemd om besluiten te nemen op basis van een delegatiebesluit overeenkomstig artikel 5, lid 1, worden gedelegeerde besluiten getekend door de hoofden van ECB-arbeidseenheden die het gedelegeerde besluit hebben vastgesteld.
   Artikel 7
   Registratie van en rapportage betreffende gedelegeerde besluiten
   1.   Het secretariaat van de Raad van toezicht houdt een register bij van overeenkomstig dit besluit vastgestelde gedelegeerde besluiten en stelt het secretariaat van de Raad van bestuur maandelijks in kennis van die besluiten.
   2.   Het secretariaat van de Raad van bestuur dient bij de Raad van bestuur en de Raad van toezicht een kwartaalverslag in betreffende de uitoefening van gedelegeerde besluitvormingsbevoegdheden in verband met toezichtrechtsinstrumenten.
   Artikel 8
   Toetsing van gedelegeerde besluiten
   1.   Gedelegeerde besluiten kunnen getoetst worden binnen het kader van een interne administratieve toetsing overeenkomstig artikel 24 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en zoals bepaald in Besluit ECB/2014/16 (6).
   2.   In geval van een dergelijke administratieve toetsing houdt de Raad van toezicht rekening met het advies van de administratieve raad voor toetsing en legt de Raad van bestuur een nieuw ontwerpbesluit voor ter vaststelling overeenkomstig de geen-bezwaarprocedure in artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013.
   Artikel 9
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 16 november 2016.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).

      (2)  Besluit ECB/2004/2 van 19 februari 2004 houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank (PB L 80 van 18.3.2004, blz. 33).

      (3)  Besluit ECB/2014/39 van 17 september 2014 houdende de tenuitvoerlegging van scheiding tussen de monetaire beleidsfunctie en de toezichtfunctie van de Europese Centrale Bank (PB L 300 van 18.10.2014, blz. 57).

      (4)  Arresten van het Hof van Justitie van 23 september 1986, AKZO Chemie BV en AKZO Chemie UK Ltd/Commissie, 5/85, ECLI:EU:C:1986:328, punt 37, en van 26 mei 2005, Carmine Salvatore Tralli/ECB, C-301/02 P, ECLI:EU:C:2005:306, punt 59.

      (5)  Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het Gemeenschappelijk Toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (ECB/2014/17) (PB L 141 van 14.5.2014, blz. 1).

      (6)  Besluit ECB/2014/16 van 14 april 2014 betreffende de oprichting van een administratieve raad voor toetsing en zijn werkwijze (PB L 175 van 14.6.2014, blz. 47).


title: Besluit van de Commissie van 9 maart 2016 tot oprichting van een deskundigengroep van de Commissie betreffende doelstellingen voor elektriciteitsinterconnectie

text:
               10.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 94/2

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 9 maart 2016
   tot oprichting van een deskundigengroep van de Commissie betreffende doelstellingen voor elektriciteitsinterconnectie
   (2016/C 94/02)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Europese Raad van 20 en 21 maart 2014 heeft opgeroepen tot „een snelle uitvoering van alle maatregelen ter verwezenlijking van de doelstelling dat van elke lidstaat ten minste 10 % van de geïnstalleerde productiecapaciteit voor elektriciteit geïnterconnecteerd is”. De Europese Raad heeft de Commissie verzocht specifieke doelstellingen inzake interconnectie voor te stellen die tussen nu en 2030 verwezenlijkt zouden moeten worden.

               (2)

               In de mededeling van de Commissie met de titel „Europese strategie voor energiezekerheid” (1) is voorgesteld het huidige interconnectieniveau van 10 % tegen 2030 te verhogen tot 15 %, rekening houdend met de kostenaspecten en het potentieel van de handel in de betrokken regio’s.

               (3)

               De Europese Raad van 23 en 24 oktober 2014 heeft de Commissie verzocht regelmatig verslag aan de Europese Raad uit te brengen met het doel in 2030 het streefcijfer van 15 % te halen, zoals de Commissie heeft voorgesteld, en te waarborgen dat het streefcijfer voornamelijk zal worden gehaald via de uitvoering van projecten van gemeenschappelijk belang.

               (4)

               In haar mededeling „Een kaderstrategie voor een schokbestendige energie-unie met een toekomstgericht beleid inzake klimaatverandering” (2) heeft de Commissie erop gewezen dat er een specifiek streefcijfer voor een minimale interconnectiecapaciteit voor elektriciteit is vastgesteld van 10 % van de geïnstalleerde elektriciteitsproductiecapaciteit van de lidstaten en dat dit cijfer in 2020 moet zijn bereikt. In die mededeling heeft de Commissie verder verklaard in 2016 te zullen rapporteren over de maatregelen die vereist zijn om tegen 2030 het streefcijfer van 15 % te bereiken.

               (5)

               In haar mededeling „Bereiken van het streefcijfer van 10 % voor de interconnectie van elektriciteit” (3) heeft de Commissie benadrukt dat de voltooiing van de interne elektriciteitsmarkt — waardoor met name een einde wordt gemaakt aan de isolatie van elektriciteitseilanden, wordt gezorgd voor een betrouwbare energievoorziening voor alle consumenten en een groter aandeel van de elektriciteit op basis van variabele hernieuwbare energiebronnen wordt opgewekt — een interconnectiecapaciteit van meer dan 10 % vereist, en dat de EU en de lidstaten er bij hun inspanningen steeds vanuit moeten gaan dat alle lidstaten in 2030 ten minste 15 % moeten hebben gehaald.

               (6)

               De Europese Raad van 19 en 20 maart 2015 heeft aangedrongen op een versnelde uitvoering van de infrastructuurprojecten, met inbegrip van interconnecties, met name naar perifere gebieden, voor elektriciteit en gas om energiezekerheid en een goed functionerende interne energiemarkt te garanderen.

               (7)

               Vanwege de verschillen tussen de lidstaten als gevolg van hun geografische ligging en de structuur van hun energiemix en energievoorziening moet tegelijkertijd een benadering worden gehanteerd waarbij elk geval apart wordt bekeken, knelpunten nauwkeurig worden beoordeeld en rekening wordt gehouden met de kosten. De structuren voor regionale samenwerking — de regionale groepen voor elektriciteit die op grond van Verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) (TEN-E-verordening) zijn opgericht en de relevante groepen op hoog niveau inzake energie-infrastructuur — vormen een zeer nuttig kader waarin de te volgen strategie kan worden besproken en overeenstemming kan worden bereikt.

               (8)

               Deze groepen op hoog niveau zorgen voor een politieke dimensie, alsmede strategische sturing en beleidsrichtsnoeren voor de technische werkzaamheden, en zij helpen bij het aanwijzen en bevorderen van prioritaire projecten voor de betrokken regio’s. In 2015 heeft er een hervorming van de Groep op hoog niveau betreffende het interconnectieplan voor de energiemarkt in het Oostzeegebied (BEMIP) plaatsgevonden en zijn twee nieuwe groepen op hoog niveau opgericht: de Groep op hoog niveau inzake interconnecties voor Zuidwest-Europa (Iberisch Schiereiland) en de Groep op hoog niveau gasconnectiviteit in Centraal- en Zuidoost-Europa (CESEC).

               (9)

               Er moet een groep worden opgericht om de Commissie en de structuren voor regionale samenwerking te voorzien van technisch advies betreffende de manier waarop het streefcijfer van 15 % interconnectie het best kan worden omgezet in regionale, nationale en/of grensgerelateerde streefcijfers en betreffende de voornaamste technische vraagstukken in verband met de uitvoering van de noodzakelijke interconnecties, met inbegrip van vraagstukken in verband met de verwezenlijking van het streefcijfer van 10 % interconnectie.

               (10)

               De deskundigengroep dient zodanig samengesteld te zijn dat een evenwichtige vertegenwoordiging van de relevante expertise en interessegebieden, alsmede van geslacht en geografische oorsprong, is gewaarborgd. De groep moet daarom worden samengesteld uit vertegenwoordigers van het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER) en van de Europese netwerken van transmissiesysteembeheerders, met name voor elektriciteit (ENTSB’s), en uit deskundigen en relevante organisaties die de industrie, de academische wereld en niet-gouvernementele organisaties vertegenwoordigen en beschikken over relevante expertise op het gebied van de interne energiemarkt en de interconnectie van elektriciteit.

               (11)

               Er dienen voorschriften inzake de openbaarmaking van informatie door de leden van de groep te worden vastgesteld.

               (12)

               Persoonsgegevens dienen te worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (5),

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp
   De deskundigengroep betreffende doelstellingen voor elektriciteitsinterconnectie („de groep”) wordt opgericht.
   Artikel 2
   Taken
   1.   De groep heeft tot taak om:

               a)

               te bepalen welke factoren van invloed kunnen zijn op de uitwisseling van elektriciteit tussen lidstaten en op basis daarvan technisch advies aan de Commissie te verstrekken betreffende een methodologie voor het omzetten van het streefcijfer van 15 % interconnectie in regionale, nationale en/of grensgerelateerde streefcijfers die tegen 2030 moeten worden bereikt, rekening houdend met de kostenaspecten en het potentieel van de handel in de betrokken regio’s;

               b)

               wanneer daarom wordt verzocht, technisch advies te verstrekken betreffende het bereiken van het streefcijfer van 10 %, te signaleren welke risico’s ertoe kunnen leiden dat het streefcijfer tegen 2020 niet wordt bereikt en oplossingen aan de Commissie voor te stellen waarmee knelpunten wat betreft de uitvoering kunnen worden weggewerkt, met name in verband met de financiering van projecten en procedures voor het verlenen van vergunningen.

         2.   Bij het vervullen van de in lid 1 vastgelegde taken raadpleegt de groep op gezette tijden de structuren voor regionale samenwerking, dat wil zeggen de regionale groepen voor elektriciteit die op grond van Verordening (EU) nr. 347/2013 zijn opgezet, en de relevante groepen op hoog niveau betreffende energie-infrastructuur.
   Artikel 3
   Raadpleging
   De Commissie en het directoraat-generaal Energie kunnen de groep raadplegen met betrekking tot alle zaken die verband houden met de interconnectie van elektriciteit.
   Artikel 4
   Leden
   1.   De groep bestaat uit ten hoogste 15 leden die worden geselecteerd uit:

               a)

               het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators (ACER);

               b)

               de Europese netwerken van transmissiesysteembeheerders voor elektriciteit en gas (ENTSB-E en ENTSB-G);

               c)

               Europese industrie-organisaties en -verenigingen;

               d)

               academische en onderzoeksorganisaties die zijn gericht op de interne energiemarkt en energie-infrastructuur, en met name op elektriciteit;

               e)

               relevante Europese niet-gouvernementele en internationale organisaties die zijn gericht op de interne energiemarkt en energie-infrastructuur, en met name op elektriciteit;

               f)

               personen die op persoonlijke titel worden benoemd als vooraanstaande deskundigen op het in artikel 2, lid 1, genoemde vakgebied.

         2.   Er kan worden voorzien in de benoeming van eenzelfde aantal plaatsvervangers als leden. Voor de benoeming van de plaatsvervangers gelden dezelfde voorwaarden als voor de benoeming van de leden; plaatsvervangers nemen automatisch de plaats in van leden die afwezig of verhinderd zijn.
   3.   Leden die geen doeltreffende bijdrage aan de beraadslagingen van de groep meer kunnen leveren, die ontslag nemen of die niet aan de voorwaarden van artikel 5, lid 1, of van artikel 339 van het Verdrag voldoen, worden niet meer uitgenodigd deel te nemen aan de vergaderingen van de groep en kunnen voor de rest van hun ambtstermijn worden vervangen.
   4.   Op persoonlijke titel benoemde leden handelen onafhankelijk en in het algemene belang.
   5.   Persoonsgegevens worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 5
   Benoeming
   1.   De directeur-generaal van DG Energie benoemt de leden uit specialisten die op de in artikel 2 bedoelde gebieden bekwaam zijn en die hebben gereageerd op de oproep tot het indienen van sollicitaties.
   De in artikel 4, onder c), d) en e), genoemde organisaties stellen elk een vertegenwoordiger en diens plaatsvervanger voor. De directeur-generaal van DG Energie kan een voorgestelde vertegenwoordiger of plaatsvervanger weigeren als deze niet voldoet aan de in de oproep tot het indienen van sollicitaties genoemde vereisten. In dat geval wordt de betrokken organisatie gevraagd een andere vertegenwoordiger of plaatsvervanger aan te wijzen.
   De in artikel 4, onder a) en b), genoemde leden worden niet door middel van een openbare oproep geselecteerd, maar worden rechtstreeks benoemd.
   2.   De leden worden benoemd voor een termijn van twee jaar, die eenmaal kan worden verlengd.
   3.   Wat betreft de op persoonlijke titel benoemde leden, kan worden voorzien in de benoeming van eenzelfde aantal plaatsvervangers als leden. Voor de benoeming van plaatsvervangers gelden dezelfde voorwaarden als voor de benoeming van leden. De plaatsvervangers nemen automatisch de plaats in van leden die afwezig of verhinderd zijn.
   4.   De organisaties en de namen van personen die op persoonlijke titel zijn benoemd, worden bekendgemaakt in het register van deskundigengroepen en andere adviesorganen van de Commissie („het register”).
   Artikel 6
   Werkwijze
   1.   De groep wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van het directoraat-generaal Energie.
   2.   Met instemming van het directoraat-generaal Energie kan de groep subgroepen oprichten om specifieke kwesties te onderzoeken op basis van een door de groep opgesteld mandaat. Deze subgroepen worden ontbonden zodra zij hun mandaat hebben vervuld.
   3.   De vertegenwoordiger van de Commissie kan op ad-hocbasis gastdeskundigen met specifieke bekwaamheid met betrekking tot een bepaald agendapunt uitnodigen om deel te nemen aan de werkzaamheden van de groep of een subgroep. Ook kan de vertegenwoordiger van de Commissie de status van waarnemer toekennen aan personen of organisaties als bedoeld in voorschrift 8, punt 3, van de horizontale voorschriften voor deskundigengroepen en kandidaat-lidstaten.
   4.   Leden van de groep en hun plaatsvervangers, alsmede externe deskundigen en waarnemers, voldoen aan de bij de Verdragen en de uitvoeringsregels ervan vastgestelde verplichtingen tot geheimhouding en aan de veiligheidsvoorschriften van de Commissie betreffende de bescherming van gerubriceerde EU-informatie, die zijn vastgesteld in de Besluiten (EU, Euratom) 2015/443 (6) en (EU, Euratom) 2015/444 (7) van de Commissie. Bij niet-nakoming van die verplichtingen mag de Commissie alle passende maatregelen nemen.
   5.   De groep en subgroepen komen bijeen in de gebouwen van de Commissie. Het secretariaat wordt verzorgd door de Commissie. Andere ambtenaren van de Commissie die een belang hebben bij de beraadslagingen, mogen de vergaderingen van de groep en de subgroepen bijwonen.
   6.   De groep stelt zijn reglement van orde vast op basis van het standaardreglement van orde voor deskundigengroepen.
   7.   Alle relevante documenten zoals agenda’s, notulen en bijdragen van deelnemers worden ter beschikking gesteld hetzij in het register van deskundigengroepen, hetzij via een link in het register naar een speciale website. De toegang tot speciale websites wordt niet onderworpen aan gebruikersregistratie of enige andere beperking. Op de bekendmakingsplicht wordt een uitzondering gemaakt wanneer de openbaarmaking van een document de bescherming van een openbaar of particulier belang zou ondermijnen als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (8).
   Artikel 7
   Vergaderkosten
   1.   Deelnemers aan de werkzaamheden van de groep ontvangen geen bezoldiging voor de diensten die zij verrichten.
   2.   De reis- en verblijfkosten van de deelnemers aan de werkzaamheden van de groep worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de desbetreffende voorschriften van de Commissie (9).
   3.   Deze kosten worden vergoed binnen de grenzen van de beschikbare kredieten die volgens de jaarlijkse procedure voor de toewijzing van middelen worden toegekend.
   Artikel 8
   Toepassingsduur
   Dit besluit is van toepassing voor een periode van vijf jaar vanaf de datum van vaststelling.

      Gedaan te Brussel, 9 maart 2016.

            Voor de Commissie

         Miguel ARIAS CAÑETE

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2014) 330 final.

      (2)  COM(2015) 80 final.

      (3)  COM(2015) 82 final.

      (4)  Verordening (EU) nr. 347/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2013 betreffende richtsnoeren voor de trans-Europese energie-infrastructuur en tot intrekking van Beschikking nr. 1364/2006/EG en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 713/2009, (EG) nr. 714/2009 en (EG) nr. 715/2009 (PB L 115 van 25.4.2013, blz. 39).

      (5)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

      (6)  Besluit (EU, Euratom) 2015/443 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende veiligheid binnen de Commissie (PB L 72 van 17.3.2015, blz. 41).

      (7)  Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende de veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 72 van 17.3.2015, blz. 53).

      (8)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43). Deze uitzonderingen strekken tot bescherming van de openbare veiligheid, militaire aangelegenheden, internationale betrekkingen, het financieel, monetair of economisch beleid, de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu, commerciële belangen, gerechtelijke procedures en juridisch advies, inspecties/onderzoeken/audits en het besluitvormingsproces van de instelling.

      (9)  Besluit C(2007) 5858 van de Commissie van 5 december 2007 — Rules on the reimbursement of expenses incurred by people from outside the Commission invited to attend meetings in an expert capacity (regeling inzake de vergoeding van niet tot het personeel van de Commissie behorende personen die worden uitgenodigd als deskundige deel te nemen aan vergaderingen).


title: BESLUIT VAN DE RAAD van 21 december 1987 houdende sluiting van het Protocol betreffende de financiele en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Tunesie (88/34/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31988D0034

BESLUIT VAN DE RAAD van 21 december 1987 houdende sluiting van het Protocol betreffende de financiele en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Tunesie (88/34/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 022 van 27/01/1988 blz. 0033

BESLUIT VAN DE RAAD van 21 december 1987 houdende sluiting van het Protocol betreffende de financiele en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije ( 88/30/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 238,  Gelet op de aanbeveling van de Commissie,  Gezien de instemming van het Europese Parlement ( 1 ),  Overwegende dat het Protocol betreffende de financiële en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije dient te worden goedgekeurd,  BESLUIT :    Artikel 1 Het Protocol betreffende de financiële en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht de in artikel 21 van het Protocol ( 2 ) bedoelde kennisgeving .  Artikel 3 Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .   Gedaan te Brussel, 21 december 1987 .  Voor de Raad De Voorzitter B . HAARDER   BESLUIT VAN DE RAAD van 21 december 1987 houdende sluiting van het Protocol betreffende de financiele en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Tunesie  ( 88/34/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 238,  Gelet op de aanbeveling van de Commissie,  Gezien de instemming van het Europese Parlement ( 1 ),  Overwegende dat het Protocol betreffende de financiële en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Tunesië dient te worden goedgekeurd,  BESLUIT :    Artikel 1 Het Protocol betreffende de financiële en technische samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek Tunesië wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht de in artikel 21 van het Protocol ( 2 ) bedoelde kennisgeving .  Artikel 3 Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .   Gedaan te Brussel, 21 december 1987 .  Voor de Raad De Voorzitter B . HAARDER


Avis juridique important

|

31997D0355

97/355/EG: Besluit van de Commissie van 9 juni 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van bepaalde aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China

Publicatieblad Nr. L 151 van 10/06/1997 blz. 0044 - 0044

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 9 juni 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van bepaalde aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China (97/355/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op artikel 9,Na overleg in het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:I. PROCEDURE (1) In maart 1996 ontving de Commissie een klacht volgens welke bepaalde aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China met dumping worden ingevoerd, waardoor schade wordt veroorzaakt.(2) De klacht werd ingediend door Cedim (Comité européen des industries de la maroquinerie) namens de producenten in de Gemeenschap die samen het grootste gedeelte van de EG-productie van aktentassen en school- en boekentassen voor hun rekening nemen.(3) De klacht bevat het bewijs dat de betrokken invoer met dumping had plaatsgevonden en van de aanzienlijke schade die hiervan het gevolg was, hetgeen toereikend werd geacht om de inleiding van een antidumpingprocedure te rechtvaardigen.(4) Na overleg kondigde de Commissie bijgevolg met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aan van een antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer in de Gemeenschap van bepaalde aktentassen en school- en boekentassen, ingedeeld onder de GN-codes 4202 12 11 en 4202 12 91, van oorsprong uit de Volksrepubliek China.(5) De Commissie heeft de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van het exportland en de producenten van de Gemeenschap die de klacht hadden ingediend officieel op de hoogte gebracht. Belanghebbenden werden binnen de in het bericht van inleiding van de procedure vastgestelde termijn in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.II. INTREKKING VAN DE KLACHT EN BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE (6) In de loop van het onderzoek deelde Cedim de Commissie per brief van 19 maart 1997 mee dat het zijn klacht met betrekking tot de invoer van aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China formeel introk. De Commissie oordeelde dat beëindiging van de procedure onder deze omstandigheden niet strijdig was met de belangen van de Gemeenschap.(7) De antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China dient derhalve zonder beschermende maatregelen te worden beëindigd.(8) In het Raadgevend Comité werd overleg gepleegd en daarbij werden geen bezwaren naar voren gebracht.(9) Belanghebbenden werden op de hoogte gebracht van de gegevens en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de procedure te beëindigen en werden in de gelegenheid gesteld hun standpunt toe te lichten. Geen enkele partij diende bezwaren in,BESLUIT:Enig artikel De antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van bepaalde aktentassen en school- en boekentassen van oorsprong uit de Volksrepubliek China wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 9 juni 1997.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB nr. L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB nr. L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.(3) PB nr. C 111 van 17. 4. 1996, blz. 6.