title: Besluit (GBVB) 2015/1965 van het Politiek en Veiligheidscomité van 27 oktober 2015 betreffende de aanvaarding van de bijdrage van Zwitserland aan de adviesmissie van de Europese Unie voor de hervorming van de civiele veiligheidssector in Oekraïne (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/4/2015)

text:
               31.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 287/67

         BESLUIT (GBVB) 2015/1965 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 27 oktober 2015
   betreffende de aanvaarding van de bijdrage van Zwitserland aan de adviesmissie van de Europese Unie voor de hervorming van de civiele veiligheidssector in Oekraïne (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/4/2015)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38, derde alinea,
   Gezien Besluit 2014/486/GBVB van de Raad van 22 juli 2014 betreffende de adviesmissie van de Europese Unie voor de hervorming van de civiele veiligheidssector in Oekraïne (EUAM Ukraine) (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 10, lid 3, van Besluit 2014/486/GBVB heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité („PVC”) gemachtigd om de noodzakelijke besluiten te nemen over de aanvaarding van de voorgestelde bijdragen van derde staten aan EUAM Ukraine.

               (2)

               De civiele operationeel commandant heeft het PVC aanbevolen de bijdrage van Zwitserland aan EUAM Ukraine te aanvaarden en als significant aan te merken.

               (3)

               Zwitserland dient te worden vrijgesteld van financiële bijdragen aan de operationele begroting van EUAM Ukraine,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijdragen van derde staten
   1.   De bijdrage van Zwitserland aan EUAM Ukraine wordt aanvaard en als significant aangemerkt.
   2.   Zwitserland is vrijgesteld van financiële bijdragen aan de operationele begroting van EUAM Ukraine.
   Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de datum van de vaststelling ervan.

      Gedaan te Brussel, 27 oktober 2015.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         W. STEVENS

      (1)  PB L 217 van 23.7.2014, blz. 42.


title: Besluit van de Commissie van 21 april 2016 inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij

text:
               23.4.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 144/4

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 21 april 2016
   inzake de kennisgeving aan een derde land van de mogelijkheid dat het wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij
   (2016/C 144/05)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1005/2008 van de Raad van 29 september 2008 houdende de totstandbrenging van een communautair systeem om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, tot wijziging van de Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1936/2001 en (EG) nr. 601/2004 en tot intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 1093/94 en (EG) nr. 1447/1999 (1), en met name artikel 32,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   INLEIDING

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 1005/2008 (hierna de „IOO-verordening” genoemd) is een Uniesysteem vastgesteld om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO-visserij) te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

               (2)

               Hoofdstuk VI van de IOO-verordening heeft betrekking op de identificatie van niet-meewerkende derde landen, de stappen met betrekking tot die landen, de vaststelling van een lijst van die landen, de schrapping van landen van die lijst, de bekendmaking van die lijst en noodmaatregelen.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening moet de Commissie de derde landen in kennis stellen van de mogelijkheid dat zij als niet-meewerkend land worden aangemerkt. Die kennisgeving is voorlopig. Zij moet worden gebaseerd op de criteria die zijn vastgesteld in artikel 31 van de IOO-verordening. Voorts moet de Commissie alle in artikel 32 van die verordening vastgestelde stappen nemen ten aanzien van de betrokken derde landen. Met name moet de Commissie in de kennisgeving melding maken van de essentiële feiten en overwegingen die aan die aanmerking ten grondslag liggen en van de gelegenheid die aan die landen wordt geboden om haar te antwoorden en het volgende te bezorgen: bewijsmateriaal dat de argumenten voor de aanmerking weerlegt of, indien van toepassing, een actieplan om de situatie te verbeteren en de maatregelen die zijn genomen om de situatie te verhelpen. De Commissie moet de in kennis gestelde derde landen voldoende tijd geven om op de kennisgeving te antwoorden, alsmede een redelijke termijn om de situatie te verhelpen.

               (4)

               Krachtens artikel 31 van de IOO-verordening moet de Commissie derde landen identificeren die naar haar mening niet meewerken bij de bestrijding van IOO-visserij. Een derde land moet als niet-meewerkend worden aangemerkt indien het zich niet kwijt van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat moet vervullen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

               (5)

               Om derde landen als niet-meewerkend aan te merken moet worden uitgegaan van de beoordeling van alle in artikel 31, lid 2, van de IOO-verordening bedoelde informatie.

               (6)

               Overeenkomstig artikel 33 van de IOO-verordening moet de Raad een lijst van niet-meewerkende derde landen opstellen. Op die landen zijn onder meer de in artikel 38 van de IOO-verordening vastgestelde maatregelen van toepassing.

               (7)

               Op grond van artikel 20, lid 1, van de IOO-verordening kunnen vangstcertificaten die zijn gevalideerd door derde landen die vlaggenstaat zijn, slechts worden aanvaard indien de Commissie van die derde landen een kennisgeving heeft ontvangen van de regelingen die zij hebben ingesteld voor de tenuitvoerlegging, de controle en de handhaving van de wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen die hun vissersvaartuigen moeten naleven.

               (8)

               Overeenkomstig artikel 20, lid 4, van de IOO-verordening moet de Commissie administratief met derde landen samenwerken op gebieden in verband met de uitvoering van die verordening.

         2.   PROCEDURE TEN AANZIEN VAN DE REPUBLIEK KIRIBATI

               (9)

               De Republiek Kiribati (hierna „Kiribati” genoemd) heeft bij de Commissie geen kennisgeving als vlaggenstaat op grond van artikel 20 van de IOO-verordening ingediend.

               (10)

               Tussen 2010 en 2016 heeft de Commissie administratief samengewerkt met de autoriteiten van Kiribati. Deze samenwerking had betrekking op kwesties in verband met de uitvoering, controle en handhaving door Kiribati van wet- en regelgeving en instandhoudings- en beheersmaatregelen. In dit verband werden mondelinge en schriftelijke opmerkingen uitgewisseld en werd een bezoek ter plaatse afgelegd. De Commissie heeft alle informatie opgevraagd en geverifieerd die zij nodig achtte in verband met de regelingen van Kiribati voor de uitvoering, controle en handhaving van de door de vissersvaartuigen van dat land in acht te nemen wet- en regelgeving en instandhouding- en beheersmaatregelen en in verband met de maatregelen die Kiribati heeft genomen om zijn verplichtingen in de strijd tegen de IOO-visserij na te komen.

               (11)

               Kiribati is lid van de Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC) en van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn (IATTC). Kiribati heeft het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 1982 (UNCLOS) en de overeenkomst van de Verenigde Naties van 1995 over de toepassing van de bepalingen van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee van 10 december 1982 die betrekking hebben op de instandhouding en het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden (UNFSA) geratificeerd. Het is partij bij het Verdrag inzake de Visserijorganisatie van het South Pacific Forum (2) en bij de Nauru-overeenkomst inzake samenwerking bij het beheer van visserijtakken van gemeenschappelijk belang (3).

               (12)

               Om te beoordelen of Kiribati zijn internationale verplichtingen als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat naleeft die zijn opgenomen in de in overweging 11 genoemde internationale overeenkomsten en zijn vastgesteld door de in die overweging genoemde ROVB’s, heeft de Commissie alle informatie die zij hiertoe nodig acht, opgevraagd, verzameld en geanalyseerd.

         3.   MOGELIJKE IDENTIFICATIE VAN KIRIBATI ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

               (13)

               De Commissie heeft overeenkomstig artikel 31, lid 3, van de IOO-verordening de taken van Kiribati als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat geanalyseerd. Bij die beoordeling heeft de Commissie rekening gehouden met de criteria die zijn opgenomen in artikel 31, leden 4 tot en met 7, van de IOO-verordening.

         3.1.   Herhaalde IOO-visserij en IOO-handelsstromen (artikel 31, lid 4, van de IOO-verordening)

               (14)

               Op basis van publiek toegankelijke informatie en van de informatie die de Commissie tijdens haar bezoek ter plaatse heeft verkregen, zijn er sterke aanwijzingen dat Kiribati niet in staat is om informatie te verstrekken over de kenmerken van de over grote afstanden trekkende soorten die door zijn vissersvaartuigen worden gevangen, over de visserijproducten die in zijn havens worden aangeland of overgeladen of over de handelsstromen van deze producten. De havencontroles van Kiribati blijken immers enkel te bestaan uit een reeks documentcontroles (vergunningenstatus, registraties van VMS-gegevens, verslagen van waarnemers, FFA-register van vaartuigen die in goede staat zijn) die worden verricht voordat een vissersvaartuig toestemming krijgt om de haven binnen te varen. Ook blijkt er, voordat het uitklaringsdocument en de aangifte van overlading worden afgegeven, een kruiscontrole op documenten te worden verricht waarbij de hoeveelheden op het goederenmanifest van het vissersvaartuig worden vergeleken met die welke op het stuurmansreçu van het transportvaartuig zijn vermeld. Verdere instructies voor een fysieke controle van de aanlandings- of overladingsverrichtingen zijn er evenwel niet.

               (15)

               Kiribati heeft toegegeven dat het niet beschikt over een traceerbaarheidssysteem voor de visserijproducten die worden gevangen door vaartuigen die zijn vlag voeren, of voor vissersvaartuigen van derde landen die in zijn wateren en havens vissen en overladen. Na aanlanding of overlading van de vis in een haven van Kiribati bestaat er geen mechanisme waarmee de producten kunnen worden getraceerd in de volgende stadia van de toeleveringsketen. Voorts zou de traceerbaarheid van de producten worden gehinderd door de zwakte van de controles die de bevoegde autoriteiten verrichten op de aanlandingen en overladingen in de havens van Kiribati, zoals beschreven in overweging 14. Kiribati zou derhalve niet in staat zijn om de transparantie van zijn markten te garanderen met het oog op de traceerbaarheid van de vis of de visserijproducten, als bepaald in punt 71 van het internationale actieplan van de FAO om illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen (IOO-IAP), waarin staten wordt aangeraden om het nodige te doen om de transparantie van hun markten te verbeteren.

               (16)

               Rekening houdend met het kennelijke gebrek aan traceerbaarheid en het gebrek aan voor de autoriteiten van Kiribati beschikbare informatie over de in zijn havens aangelande of overgeladen vis, is het onwaarschijnlijk dat Kiribati kan waarborgen dat bij de in dat land gevoerde handel geen van IOO-visserij afkomstige visserijproducten betrokken zijn. In dit verband lijkt Kiribati niet te voldoen aan de verplichting die het overeenkomstig artikel 23 van UNFSA als havenstaat heeft om maatregelen te nemen die gericht zijn op een grotere doeltreffendheid van de internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen, waaronder inspectie in de haven van documenten, vistuig of vangsten en een verbod op aanlandingen en overladingen wanneer vaststaat dat de vangst is verkregen op een wijze die de doeltreffendheid van die internationale instandhoudings- en beheersmaatregelen ondermijnt. Kiribati zou ook geen rekening houden met de aanbevelingen van punt 24 van IOO-IAP, waarin vlaggenstaten wordt aangeraden te zorgen voor omvattende en doelmatige monitoring, controle en bewaking van de visserij, vanaf het begin van de activiteiten, via de plaats van aanlanding tot de eindbestemming.

               (17)

               Gezien de in deze afdeling beschreven situatie, alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Kiribati afgelegde verklaringen kan op grond van artikel 31, lid 3, en artikel 31, lid 4, onder a) en b), van de IOO-verordening worden gesteld dat er sterke aanwijzingen zijn dat Kiribati zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen- en marktstaat dient te vervullen om te voorkomen dat van IOO-visserij afkomstige visserijproducten toegang krijgen tot zijn markt.

         3.2.   Niet-naleving van de verplichting tot samenwerking en handhaving (artikel 31, lid 5, van de IOO-verordening)

               (18)

               Gezien het belang van de onder vreemde vlag varende vaartuigen in de wateren die onder de jurisdictie van Kiribati vallen, moet worden onderstreept hoe belangrijk doeltreffende samenwerkingsmechanismen zijn. Volgens de informatie die de autoriteiten van Kiribati tijdens het bezoek van de Commissie in november 2015 hebben verstrekt, zijn er in totaal 13 bilaterale overeenkomsten met visserijverenigingen. De vloot die in de wateren van Kiribati mag vissen, bestaat uit 178 vaartuigen voor de visserij met de ringzegen en 195 vaartuigen voor de visserij met de beug; slechts 13 vaartuigen voor de visserij met de ringzegen varen onder de vlag van Kiribati.

               (19)

               Hoewel in de wateren van Kiribati vissersvaartuigen mogen vissen die de vlag van 13 verschillende landen voeren, hebben de bevoegde autoriteiten erkend dat met de betrokken vlaggenstaten geen samenwerkingskanalen zijn opgezet om ervoor te zorgen dat Kiribati voldoet aan zijn in overweging 21 aangegeven verplichtingen om samen te werken met de vlaggenstaten.

               (20)

               Tot dusver is Kiribati vrij terughoudend geweest om met de Commissie samen te werken bij het verbeteren van de transparantie van de regeling voor vaartuigdagen (VD-regeling) voor het beheer van de ringzegenvisserij in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan. De Commissie heeft zowel de betrokken kuststaten als de betrokken vlaggenstaten een reeks brieven toegestuurd om voor deze laatste toegang te vragen tot de gegevens over de visserijinspanning die in het kader van de VD-regeling door hun vissersvaartuigen is opgebruikt. Daartoe werden aan de autoriteiten van Kiribati drie brieven gestuurd, nl. op 18 november 2014, 19 december 2014 en 27 april 2015. Voordat de Commissie een bezoek aan Kiribati aflegde, was op geen van die drie verzoeken een antwoord gegeven. Hoewel de autoriteiten van Kiribati tijdens het bezoek in november 2015 te kennen hadden gegeven dat zij bereid zouden zijn om VD-informatie uit te wisselen, hebben zij tot dusver geen enkel bewijs geleverd dat er regelingen zijn ingesteld die garanderen dat de autoriteiten van de betrokken vlaggenstaten toegang tot de gegevens krijgen.

               (21)

               De in overweging 20 beschreven handelswijze van Kiribati belet het land te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van de artikelen 63 en 64 van UNCLOS, waarin is bepaald dat de kust- en vlaggenstaten moeten samenwerken op het vlak van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende vissoorten. In de artikelen 7 en 20 van UNFSA wordt de verplichting tot samenwerking verder uitgewerkt, respectievelijk wat de vaststelling van compatibele instandhoudings- en beheersmaatregelen en wat het waarborgen van de naleving en handhaving van zulke maatregelen betreft. Voorts wordt in artikel 7.1.3 van de gedragscode van de FAO (4) aanbevolen dat de staten die betrokken zijn bij de exploitatie van gebieds- en grensoverschrijdende visbestanden, bilaterale overeenkomsten sluiten om een efficiënte samenwerking te garanderen met het oog op een doeltreffende instandhouding en een doeltreffend beheer van de hulpbronnen. Dit wordt verder gespecificeerd in de punten 28 en 51 van het IOO-IAP, waarin gedetailleerde methoden voor directe samenwerking tussen staten worden beschreven, waaronder de uitwisseling van gegevens of informatie waarover kuststaten beschikken.

               (22)

               Het rechtskader, dat is opgebouwd rond de Visserijwet van 2010, zoals gewijzigd bij de Visserijwet van 2015 (wijziging) (5), is onvolledig, met name wat de sanctieregeling betreft. In concreto bevat het nu geldende rechtskader geen omschrijving van IOO die in overeenstemming is met het IOO-IAP. Ook bevat de wet geen expliciete sancties in geval van overtreding van ROVB-regels, overlading op zee en het vissen op een bestand waarvoor een moratorium of een visverbod geldt.

               (23)

               Met het begrip „ernstige inbreuken”, dat in artikel 19, lid 2, van UNFSA is vastgesteld en door het WCPFC in instandhoudings- en beheersmaatregel CMM 2006-08 betreffende aanhoudings- en inspectieprocedures (6) is aangenomen, wordt de afschrikkende werking van een sanctieregeling versterkt doordat het niveau van de sanctie wordt aangepast aan de ernst van de illegale activiteit, met als doel de overtreders hun economisch voordeel te ontnemen. Het nu geldende rechtskader bevat het begrip „ernstige inbreuken” evenwel niet, evenmin als andere criteria om de sancties tussen een minimum- en een maximumniveau te moduleren en zo de economische voordelen die uit de onwettige activiteit voortvloeien, aan te pakken.

               (24)

               Bovendien blijkt de visserijwet ook recidive niet aan te pakken. Optreden tegen herhaalde overtredingen is ook cruciaal voor de afschrikkende werking van de sanctieregeling. Dat niet uitdrukkelijk tegen herhaalde overtredingen wordt opgetreden met hogere sancties, ondermijnt de evenredigheid en de afschrikkende werking van de sanctieregeling van Kiribati. De voordelen van herhaalde illegale activiteiten worden niet door strengere sancties geneutraliseerd en dus worden mogelijke daders niet afgeschrikt om hun IOO-activiteiten voort te zetten.

               (25)

               Concluderend kan worden gesteld dat de sanctieregeling in haar huidige vorm, zoals besproken in de overwegingen 22 tot en met 24, niet uitgebreid en streng genoeg is om een afschrikkend effect te hebben. De wijze waarop met ernstige inbreuken wordt omgegaan, volstaat blijkbaar niet om naleving van de voorschriften te garanderen, inbreuken waar dan ook te ontmoedigen en overtreders de voordelen die uit hun illegale activiteiten voortvloeien, te ontnemen, zoals vereist in artikel 19, lid 2, van UNFSA en artikel 25, lid 7, van het WCPFC-verdrag.

               (26)

               Gezien de in deze afdeling beschreven situatie, alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Kiribati afgelegde verklaringen kan op grond van artikel 31, leden 3 en 5, van de IOO-verordening worden gesteld dat er sterke aanwijzingen zijn dat Kiribati zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van samenwerking en handhaving.

         3.3.   Niet-naleving van de verplichting tot tenuitvoerlegging van internationale regelgeving (artikel 31, lid 6, van de IOO-verordening)

               (27)

               De Commissie heeft alle door haar als relevant beschouwde informatie over de status van Kiribati als verdragsluitende partij bij UNCLOS, UNFSA, WCPFC en IATTC geanalyseerd.

               (28)

               Volgens de informatie die Kiribati tijdens het bezoek van november 2015 heeft verstrekt, bedroegen de tonijnvangsten in de exclusieve economische zone (EEZ) van Kiribati in 2014 ongeveer 600 000 ton.

               (29)

               Uit de in overweging 28 vermelde hoeveelheid blijkt dat Kiribati een belangrijk deel van de wereldwijde tonijnbestanden beheert en dus, als kuststaat, de verantwoordelijkheid heeft om het verantwoorde en duurzame beheer op lange termijn van deze rijkdommen te waarborgen. De artikelen 61 tot en met 64 van UNCLOS en de artikelen 7 en 8 van UNFSA regelen het gebruik van levende rijkdommen door de kuststaat; deze laatste moet de doelstelling van een optimale benutting van de levende rijkdommen in zijn EEZ bevorderen, waarborgen dat onderdanen van andere staten die in zijn EEZ vissen, de instandhoudings- en beheersmaatregelen naleven, en samenwerken met de desbetreffende staten en regionale organisaties die bij die visserij betrokken zijn.

               (30)

               In dit verband blijkt dat het rechtskader van Kiribati geen doeltreffend en doelmatig beheer garandeert van vaartuigen die opereren in onder zijn jurisdictie vallende wateren, wat duidelijk in strijd is met de in overweging 29 vermelde verplichtingen en aanbevelingen. Voorts lijkt het rechtskader geen duidelijke en transparante instandhoudings- en beheersmaatregelen te omvatten voor al de soorten wateren die onder de jurisdictie van Kiribati vallen. Het tonijnbeheersplan dat in 2014 is bijgewerkt, bevat een uitgebreid overzicht van de tonijnvisserij in het land, maar voorziet niet in concrete aanbevelingen voor beheersmaatregelen, met duidelijke ijkpunten en doelstellingen.

               (31)

               De algemene beginselen die de kuststaten moeten volgen voor het beheer van grensoverschrijdende en over grote afstanden trekkende visbestanden, zijn vastgesteld in artikel 5 van UNFSA. Op dit punt zijn in de visserijwet van Kiribati de volgende doelstellingen opgenomen: bevordering van een duurzaam beheer van de visserij en bescherming van de visbestanden en het mariene milieu. Het lijkt er evenwel op dat de andere in UNFSA vastgestelde beginselen, zoals de voorzorgsbenadering, de maximale duurzame opbrengst of het vermijden van overmatige visserijcapaciteit en overbevissing, geen plaats hebben gevonden in het wettelijk kader.

               (32)

               De onder de jurisdictie van Kiribati vallende wateren wordt aangeduid als territoriale zee, archipelwateren en EEZ. Overeenkomstig artikel 3 van het WCPFC-verdrag omvat het gebied waarvoor de WCPFC bevoegd is, in beginsel alle wateren van de Stille Oceaan, waaronder de wateren die onder de jurisdictie van Kiribati vallen. Kiribati lijkt zijn territoriale wateren en archipelwateren evenwel uit te sluiten van de VD-regeling, die de visserijinspanning van de ringzegenvloot beperkt via de toewijzing van visdagen. Bijgevolg lijkt het belangrijkste rechtsinstrument voor de instandhouding van de visbestanden in de wateren van Kiribati niet van toepassing te zijn op een aanzienlijk deel van de onder zijn jurisdictie vallende wateren.

               (33)

               De in de overwegingen 30 tot en met 32 beschreven tekortkomingen op het gebied van de duidelijkheid en de transparantie van de toepasselijke instandhoudings- en beheersregels, onder meer wat de controle op de visserijinspanning in het kader van de VD-regeling betreft, ondermijnen, samen met de toegang tot de wateren waarover 360 buitenlandse vissersvaartuigen beschikken (zie overweging 18), de doeltreffende uitvoering van de instandhoudings- en beheersmaatregelen en brengen de naleving van de in artikel 61, leden 2 tot en met 5, artikel 62, lid 1, en artikel 64 van UNCLOS genoemde verplichtingen inzake optimale benutting van de rijkdommen via passende instandhoudings- en beheersmaatregelen in het gedrang.

               (34)

               Bovendien blijkt uit publiek toegankelijke informatie op internet dat Kiribati over een internationale scheepsregistratiedienst (7) voor de registratie van vaartuigen beschikt die buiten Kiribati is gevestigd. Aangezien de bevoegde autoriteiten het registratieproces kennelijk weinig controleren en voorschriften daaromtrent, zoals vastgesteld in punt 14 van de FAO-richtsnoeren over de prestaties van de vlaggenstaat, ontbreken, kan Kiribati moeilijk garanderen dat vaartuigen die de vlag van Kiribati voeren, een echte band met dat land hebben. Het ontbreken van een dergelijke echte band tussen het land en de vaartuigen die in het register van dat land zijn opgenomen, zou in strijd zijn met de in artikel 91 van UNCLOS vastgestelde voorwaarden betreffende de nationaliteit van vaartuigen.

               (35)

               Gezien de in deze afdeling beschreven situatie, alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en alle door Kiribati afgelegde verklaringen kan op grond van artikel 31, leden 3 en 6, van de IOO-verordening worden gesteld dat er sterke aanwijzingen zijn dat Kiribati zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht dient te vervullen op het gebied van internationale voorschriften, regelingen en instandhoudings- en beheersmaatregelen.

         3.4.   Specifieke beperkingen van ontwikkelingslanden

               (36)

               Volgens de index voor menselijke ontwikkeling van de Verenigde Naties (UNHDI) (8) werd Kiribati in 2015 beschouwd als een land met een gemiddelde menselijke ontwikkeling (137e op 188 landen).

               (37)

               Hoewel in het algemeen specifieke capaciteitsbeperkingen kunnen bestaan op het gebied van controle en monitoring, kunnen de specifieke beperkingen waarmee Kiribati door zijn ontwikkelingsniveau te maken heeft, niet worden aangevoerd als reden voor het ontbreken van specifieke bepalingen in het nationale rechtskader met betrekking tot internationale instrumenten om IOO-visserijactiviteiten te bestrijden, tegen te gaan en te beëindigen. Bovendien blijkt dat de tekortkomingen van de monitoring-, controle- en bewakingsregeling voortvloeien uit een gebrek aan evenwicht tussen enerzijds het geringe vermogen van Kiribati om de visserijactiviteiten in zijn EEZ te controleren en anderzijds de omvang van de buitenlandse vloot die toegang tot zijn wateren heeft.

               (38)

               Gezien de in deze afdeling beschreven situatie, alle door de Commissie verzamelde feitelijke gegevens en de door Kiribati afgelegde verklaringen kan op grond van artikel 31, lid 7, van de IOO-verordening worden gesteld dat het ontwikkelingspeil van Kiribati mogelijk een remmende factor is voor de ontwikkelingsstatus van de governance op visserijgebied van dat land. Gezien de aard van de geconstateerde tekortkomingen van Kiribati en de maatregelen die zijn genomen om de situatie recht te zetten, kan het ontwikkelingsniveau van Kiribati echter niet worden aangevoerd als allesdekkende vergoelijking of rechtvaardiging voor zijn algehele prestatie als vlaggen-, kust- of havenstaat en voor de ontoereikendheid van de door Kiribati genomen maatregelen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen.

         4.   CONCLUSIE OVER DE MOGELIJKHEID TE WORDEN AANGEMERKT ALS NIET-MEEWERKEND DERDE LAND

               (39)

               Gezien de hier getrokken conclusies over het feit dat Kiribati zich niet heeft gekweten van de taken die het krachtens internationaal recht als vlaggen-, haven-, kust- of marktstaat dient te vervullen en geen maatregelen heeft genomen om IOO-visserij te voorkomen, tegen te gaan en te beëindigen, moet aan dit land overeenkomstig artikel 32 van de IOO-verordening kennis worden gegeven van de mogelijkheid dat het door de Commissie wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van IOO-visserij.

               (40)

               Krachtens artikel 32, lid 1, van de IOO-verordening dient de Commissie Kiribati kennis te geven van de mogelijkheid dat het wordt aangemerkt als niet-meewerkend derde land. Tevens dient de Commissie ten aanzien van Kiribati alle in artikel 32 van de IOO-verordening vastgestelde stappen te nemen. Met het oog op een deugdelijk beheer dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen Kiribati schriftelijk op de kennisgeving kan reageren en de situatie kan corrigeren.

               (41)

               De kennisgeving aan Kiribati van de mogelijkheid dat het wordt aangemerkt als een land dat de Commissie voor de toepassing van dit besluit beschouwt als een niet-meewerkend land, sluit niet uit, en brengt evenmin automatisch met zich mee, dat de Commissie of de Raad vervolgens stappen onderneemt om dit land als niet-meewerkend land aan te merken en op de lijst van niet-meewerkende landen te plaatsen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Enig artikel
   De Republiek Kiribati wordt in kennis gesteld van de mogelijkheid dat zij door de Commissie wordt aangemerkt als derde land dat niet meewerkt bij de bestrijding van illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij.

      Gedaan te Brussel, 21 april 2016.

            Voor de Commissie

         Karmenu VELLA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 286 van 29.10.2008, blz. 1.

      (2)  http://www.ffa.int/

      (3)  Nauru-overeenkomst (http://www.ffa.int/node/93#attachments)

      (4)  Gedragscode voor een verantwoorde visserij van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties, 1995.

      (5)  Wet van de Republiek Kiribati nr. 6 van 2010 betreffende de instandhouding, het beheer en de ontwikkeling van de visserij in de wateren van Kiribati en de controle van de buitenlandse visserij en aanverwante doeleinden, zoals gewijzigd bij Wet van de Republiek Kiribati nr. 1 van 2015 tot wijziging van de visserijwet van 2010.

      (6)  https://www.wcpfc.int/system/files/Conservation%20and%20Management%20Measure-2006-08%20%5BHSB%26I%20Procedures%5D.pdf

      (7)  Scheepsregistratiedienst van Kiribati, http://www.kiribaship.com/EN/Default.aspx

      (8)  Bron: http://hdr.undp.org/en/statistics


Avis juridique important

|

31978D0827

78/827/EEG: Besluit van de Raad van 10 oktober 1978 inzake de voorlopige toepassing op Tuvalu, nadat het onafhankelijk is geworden, van de regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG

Publicatieblad Nr. L 287 van 13/10/1978 blz. 0032 - 0032

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 10 oktober 1978  inzake de voorlopige toepassing op Tuvalu , nadat het onafhankelijk is geworden , van de regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG   ( 78/827/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Besluit 78/465/EEG ( 2 ) , inzonderheid op artikel 55 , lid 2 , tweede alinea ,  Overwegende dat krachtens voornoemde bepaling van Besluit 76/568/EEG de in dit besluit opgenomen regeling op door de Raad vastgestelde voorwaarden voorlopig van toepassing kan blijven op de landen en gebieden die onafhankelijk worden ;  Overwegende dat Tuvalu , dat genoemd wordt in bijlage I betreffende de lijst van landen en gebieden bedoeld in genoemd besluit , op 1 oktober 1978 onafhankelijkheid heeft verkregen ;  Overwegende dat dient te worden besloten , de bij genoemd besluit ingestelde regeling voorlopig te blijven toepassen op dit land en vast te stellen op welke voorwaarden dit zal geschieden , onverminderd een eventuele latere toepassing van artikel 55 , lid 2 , eerste alinea , en van artikel 56 ;  Overwegende dat de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé volgens de procedure van artikel 89 openstaat voor de toetreding van een in het vierde deel van het Verdrag bedoeld land of gebied dat onafhankelijk wordt ; dat deze toetreding slechts kan geschieden nadat het betrokken land een verzoek hiertoe heeft ingediend en de ACS-EEG-Raad van Ministers dit verzoek heeft goedgekeurd ;  Overwegende dat Tuvalu een verzoek om toetreding tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé heeft ingediend ;  Overwegende dat de voorlopige toepassing van Besluit 76/568/EEG op dit land in de tijd beperkt dient te blijven ;  Overwegende dat , ten einde iedere onderbreking van de continuïteit te vermijden bij de financieringsbesluiten ten gunste van Tuvalu in de periode tussen het tijdstip van toetreding van dit land tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé en de inwerkingtreding van het besluit houdende aanpassing van de ter beschikking van het Europees Ontwikkelingsfonds gestelde bedragen dat de Raad zal moeten nemen krachtens artikel 1 , lid 4 , van het op 11 juli 1975 ondertekende intern akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap , tot de datum van inwerkingtreding van genoemd besluit op Tuvalu de bepalingen inzake financiële en technische samenwerking van Besluit 76/568/EEG van toepassing moeten kunnen blijven ,  BESLUIT :  Artikel 1  De regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG blijft voorlopig van toepassing op Tuvalu todat het zal zijn toegetreden tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé , doch uiterlijk tot en met 30 september 1979 .  Tot de datum van inwerkingtreding van het besluit houdende aanpassing van de ter beschikking van het Europees Ontwikkelingsfonds gestelde bedragen dat de Raad zal moeten nemen krachtens artikel 1 , lid 4 , van het op 11 juli 1975 ondertekende Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap , blijven echter de bepalingen inzake financiële en technische samenwerking van Besluit 76/568/EEG van toepassing op Tuvalu .  Artikel 2  Vraagstukken in verband met de toepassing van Besluit 76/568/EEG op Tuvalu , nadat het onafhankelijk is geworden , worden , voor zover nodig , rechtstreeks tussen de bevoegde autoriteiten van dit land en de Gemeenschap geregeld .  Artikel 3  Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Het is van toepassing met ingang van 1 oktober 1978 .  Gedaan te Luxemburg , 10 oktober 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . OFFERGELD  ( 1 ) PB nr . L 176 van 1 . 7 . 1976 , blz . 8 .  ( 2 ) PB nr . L 147 van 3 . 6 . 1978 , blz . 39 .


title: Besluit van de Commissie van 3 juni 2014 tot oprichting van een deskundigengroep van de Commissie op het gebied van kankerbestrijding en tot intrekking van Besluit 96/469/EG

text:
               4.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 167/4

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 3 juni 2014
   tot oprichting van een deskundigengroep van de Commissie op het gebied van kankerbestrijding en tot intrekking van Besluit 96/469/EG
   2014/C 167/05
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 168, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie moeten de lidstaten, in verbinding met de Commissie, hun beleid en programma’s op de in lid 1 bedoelde gebieden onderling coördineren. De Commissie kan, in nauw contact met de lidstaten, alle dienstige initiatieven nemen om deze coördinatie te bevorderen, met name initiatieven om richtsnoeren en indicatoren vast te stellen, de uitwisseling van beste praktijken te regelen en de nodige elementen met het oog op periodieke monitoring en evaluatie te verzamelen.

               (2)

               In het witboek van de Commissie „Samen werken aan gezondheid: een EU-strategie voor 2008-2013” (1), dat zij op 23 oktober 2007 in het kader van de verdere ontwikkeling van de EU-gezondheidsstrategie heeft vastgesteld, werd kanker als actieprioriteit aangemerkt.

               (3)

               De Raad nam op 2 december 2003 een aanbeveling over kankerscreening (2) aan.

               (4)

               De Raad nam op 10 juni 2008 conclusies betreffende het terugdringen van kanker (3) en op 13 september 2010 een actieprogramma ter bestrijding van kanker (4) aan.

               (5)

               De Europese Commissie stelde op 24 juni 2009 de „Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s over kankerbestrijding: een Europees partnerschap” (5) vast.

               (6)

               De mededeling van de voorzitter aan de Commissie van 10 november 2010„Kader voor deskundigengroepen van de Commissie: horizontale voorschriften en openbaar register” (6) (hierna „kader voor deskundigengroepen van de Commissie” genoemd) bevat herziene regels voor alle deskundigengroepen van de Commissie.

               (7)

               De voorbereiding en uitvoering van de activiteiten op het gebied van kanker vergen een nauwe samenwerking met de gespecialiseerde instanties in de lidstaten en met de belanghebbende partijen. Dit zou tegemoetkomen aan de verzoeken van vertegenwoordigers van de lidstaten en belanghebbenden om een betere coördinatie in het licht van de toenemende werkzaamheden op het gebied van kanker. Voorts kan het uitwisselen van kennis en informatie helpen bij het oplossen van sommige moeilijkheden die de lidstaten ondervinden bij de kankerbestrijding en zal het de samenwerking met andere belangrijke actoren zoals patiëntenorganisaties vergemakkelijken.

               (8)

               Wetenschappelijk advies van vooraanstaande Europese deskundigen op het gebied van kanker moet voortdurend beschikbaar zijn in de vorm van een door de Commissie opgerichte deskundigengroep. De deskundigengroep op het gebied van kankerbestrijding moet de Commissie op haar verzoek advies en expertise verstrekken bij het opstellen en uitvoeren van de activiteiten van de Unie op het gebied van kanker en uitwisselingen van ervaringen, beleidsmaatregelen en praktijken tussen de lidstaten en de diverse betrokken partijen bevorderen.

               (9)

               Deze groep moet bestaan uit vertegenwoordigers van de lidstaten, vertegenwoordigers van patiëntenorganisaties op het gebied van kanker, vertegenwoordigers van Europese verenigingen die actief zijn op het gebied van kankerpreventie, Europese beroepsverenigingen of wetenschappelijke genootschappen die actief zijn op het gebied van kanker, een vertegenwoordiger van producenten van producten of dienstverleners op het gebied van kanker en een vertegenwoordiger van het Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek, zodat belanghebbenden en deskundigen op het gebied van kanker ruim vertegenwoordigd zijn.

               (10)

               De deskundigengroep op het gebied van kankerbestrijding mag niet fungeren als comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (7).

               (11)

               Persoonsgegevens moeten worden verwerkt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (8).

               (12)

               Besluit 96/469/EG van de Commissie van 30 juli 1996 tot oprichting van een raadgevend comité voor de kankerpreventie (9) moet derhalve worden ingetrokken,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Oprichting van de deskundigengroep
   De deskundigengroep van de Commissie op het gebied van kankerbestrijding, hierna „de deskundigengroep” genoemd, wordt hierbij opgericht.
   Artikel 2
   Taken van de deskundigengroep
   1.   Op verzoek van de Commissie of de diensten van de Commissie voert de deskundigengroep de volgende taken op het gebied van kanker uit:

               a)

               de Commissie bijstaan bij het opstellen van rechtsinstrumenten en beleidsdocumenten, richtsnoeren en aanbevelingen met betrekking tot kankerbestrijding, alsmede gegevens over kanker (met inbegrip van epidemiologische gegevens), vroegtijdige opsporing van en screening op kanker, voorlichting van het publiek over kankerpreventie, kwaliteitsborgingsprocedures bij kankerbehandeling en preventieaspecten die kunnen worden afgeleid uit de resultaten van fundamenteel, translationeel en klinisch kankeronderzoek in het kader van de EU-onderzoeksprogramma’s en andere internationale of nationale onderzoeksinitiatieven, alsmede met betrekking tot horizontale thema’s in verband met kanker;

               b)

               de Commissie advies geven bij de uitvoering van de acties van de Unie en verbeteringen van de genomen maatregelen voorstellen;

               c)

               de Commissie advies geven bij de monitoring, de evaluatie en de verspreiding van de resultaten van maatregelen die op het niveau van de Unie en op nationaal niveau zijn genomen;

               d)

               de Commissie advies geven over internationale samenwerking;

               e)

               de coördinatie en uitwisseling van informatie tussen de lidstaten bevorderen;

               f)

               de Commissie een overzicht geven van het beleid van de Unie en de lidstaten;

               g)

               informatie inwinnen over ervaringen, beleidsmaatregelen en praktijken van de lidstaten en de diverse betrokken partijen.

         2.   Om de in lid 1 bedoelde taken te verrichten, kan de deskundigengroep op verzoek van de diensten van de Commissie advies uitbrengen, aanbevelingen doen en verslagen indienen.
   3.   Tot de taken van de deskundigengroep behoren geen kwesties die vallen onder de taken van het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats (RCVGA), ingesteld bij Besluit 2003/C 218/01 van de Raad (10), onder de taken van het Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia, ingesteld bij Besluit 2014/113/EU van de Commissie (11), of onder Richtlijn 2004/37/EG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (12), en evenmin kwesties die vallen onder de taken van het Geneesmiddelencomité, ingesteld bij Besluit 75/320/EEG van de Raad (13).
   Artikel 3
   Raadpleging
   De Commissie kan de deskundigengroep raadplegen over elk onderwerp dat verband houdt met kanker.
   Artikel 4
   Samenstelling — Benoeming
   1.   De deskundigengroep bestaat uit de volgende leden:

               a)

               de bevoegde autoriteiten van de lidstaten;

               b)

               drie vertegenwoordigers van patiëntenorganisaties op het gebied van kanker;

               c)

               twee vertegenwoordigers van Europese verenigingen die actief zijn op het gebied van kankerpreventie;

               d)

               drie vertegenwoordigers van Europese beroepsverenigingen of wetenschappelijke genootschappen die actief zijn op het gebied van kanker;

               e)

               één vertegenwoordiger van producenten van producten of dienstverleners op het gebied van kanker;

               f)

               één vertegenwoordiger van het Internationaal Agentschap voor kankeronderzoek.

         2.   De bevoegde autoriteiten van de EVA-staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte kunnen op verzoek van de betrokken EVA-staten ook lid zijn van de groep.
   3.   De bevoegde autoriteiten van de kandidaat-lidstaten voor toetreding tot de Europese Unie kunnen op verzoek van de betrokken staten ook lid zijn van de groep.
   4.   De leden worden benoemd door de directeur-generaal van directoraat-generaal Gezondheid en Consumenten.
   5.   De in lid 1, onder b), c), d) en e), bedoelde leden wordt gekozen uit een lijst van geschikte kandidaten die wordt opgesteld na de bekendmaking van een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling. In de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling wordt vermeld welke kwalificaties leden van de deskundigengroep moeten bezitten en aan welke voorwaarden zij moeten voldoen.
   6.   De in lid 1, onder a) tot en met f), en leden 2 en 3 bedoelde leden benoemen vertegenwoordigers en plaatsvervangers voor vertegenwoordigers die afwezig of verhinderd zijn. Voor de benoeming van plaatsvervangers gelden dezelfde voorwaarden als voor de benoeming van vertegenwoordigers. Plaatsvervangers nemen automatisch de plaats in van leden die afwezig of verhinderd zijn.
   7.   De directeur-generaal van DG Gezondheid en Consumenten kan een door een organisatie voorgestelde vertegenwoordiger of plaatsvervanger weigeren als deze niet voldoet aan het profiel als vereist in de in lid 5 bedoelde oproep tot het indienen van blijken van belangstelling. In dat geval wordt de betrokken organisatie gevraagd een andere vertegenwoordiger of plaatsvervanger te benoemen.
   8.   Het mandaat van de leden van de deskundigengroep bedraagt drie jaar en kan worden verlengd als zij reageren op een nieuwe oproep tot het indienen van blijken van belangstelling.
   9.   Het mandaat van een lid eindigt vóór het verstrijken van de periode van drie jaar indien het lid ontslag neemt.
   10.   De in lid 1, onder b) tot en met f), bedoelde leden of hun vertegenwoordigers kunnen voor de rest van hun mandaat worden uitgesloten en vervangen in de volgende gevallen:

               a)

               zij verkeren in de permanente onmogelijkheid om de vergaderingen bij te wonen;

               b)

               zij kunnen geen effectieve bijdrage leveren aan de beraadslagingen van de groep;

               c)

               zij voldoen niet aan de voorwaarden van artikel 339 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;

               d)

               zij beschikken nadien niet over de kwalificaties of voldoen nadien niet aan de voorwaarden die zijn vermeld in de in lid 5 bedoelde oproep tot het indienen van blijken van belangstelling.

         11.   De directeur-generaal van DG Gezondheid en Consumenten kan in de in lid 10 genoemde gevallen een in lid 1, onder b) tot en met f), bedoeld lid vragen om een andere vertegenwoordiger of een andere plaatsvervanger te benoemen.
   12.   Leden van wie het mandaat tot een einde komt vóór het verstrijken van de periode van drie jaar conform de leden 8 en 9, kunnen voor de rest van hun mandaat worden vervangen.
   13.   De namen van de leden en hun vertegenwoordigers worden bekendgemaakt in het register van deskundigengroepen en andere adviesorganen van de Commissie („het register”) (14). De namen van de autoriteiten van de lidstaten kunnen in het register worden bekendgemaakt.
   14.   Persoonsgegevens worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 5
   Werking
   1.   De deskundigengroep wordt voorgezeten door de directeur die belast is met het beleid op het gebied van volksgezondheid in het directoraat-generaal Gezondheid en Consumenten van de Commissie. De directeur kan het voorzitterschap delegeren aan een andere ambtenaar van de Commissie.
   2.   Met instemming van de Commissie kan de deskundigengroep subgroepen oprichten om specifieke kwesties te behandelen op basis van een door de groep opgesteld mandaat. Deze subgroepen worden ontbonden zodra zij hun mandaat hebben vervuld.
   3.   De Commissie kan externe deskundigen met specifieke expertise in een onderwerp dat op de agenda staat, uitnodigen om aan de werkzaamheden van de groep deel te nemen. Ook kan de Commissie de status van waarnemer toekennen aan personen of organisaties als omschreven in voorschrift 8, punt 3, van het kader voor deskundigengroepen van de Commissie en aan kandidaat-lidstaten voor toetreding tot de EU.
   4.   Leden van deskundigengroepen en hun vertegenwoordigers en plaatsvervangers, alsmede gastdeskundigen en waarnemers, dienen te voldoen aan de bij de Verdragen en de uitvoeringsregels ervan vastgestelde verplichtingen tot geheimhouding, alsook aan de veiligheidsvoorschriften van de Commissie betreffende de bescherming van gerubriceerde EU-informatie die zijn neergelegd in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie (15). Bij niet-nakoming van die verplichtingen kan de Commissie alle passende maatregelen nemen.
   5.   De deskundigengroep en subgroepen komen bijeen in de gebouwen van de Commissie, tenzij zij uitzonderlijk, om naar behoren gemotiveerde redenen, elders bijeenkomen. Het secretariaat wordt waargenomen door de Commissie. De Commissie stelt de agenda en de notulen van de vergaderingen van de deskundigengroep op. Andere belanghebbende ambtenaren van de Commissie mogen de vergaderingen van de deskundigengroep en de subgroepen bijwonen.
   6.   De deskundigengroep stelt zijn reglement van orde vast op basis van het standaardreglement van orde van de Commissie voor deskundigengroepen.
   7.   De Commissie stelt alle relevante documenten over de werkzaamheden van de deskundigengroep (zoals agenda’s, notulen en door deelnemers ingediende documenten) ter beschikking in het register of via een link in het register naar een specifieke website met informatie. Een document wordt niet gepubliceerd indien de openbaarmaking ervan de bescherming van een openbaar of particulier belang zou ondermijnen zoals bepaald in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 (16).
   Artikel 6
   Kosten van vergaderingen
   1.   Deelnemers aan de werkzaamheden van de deskundigengroep ontvangen geen bezoldiging voor de diensten die zij verlenen.
   2.   De reis- en verblijfkosten van de deelnemers aan de werkzaamheden van de deskundigengroep worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de geldende voorschriften van de Commissie.
   3.   De in lid 2 bedoelde kosten worden vergoed voor zover de middelen die volgens de jaarlijkse toewijzingsprocedure zijn toegekend, hiervoor volstaan.
   Artikel 7
   Intrekking
   Besluit 96/469/EG wordt ingetrokken.
   Artikel 8
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 3 juni 2014.

            Voor de Commissie

         Tonio BORG

            Lid van de Commissie

      (1)  COM(2007) 630 final van 23.10.2007.

      (2)  PB L 327 van 16.12.2003, blz. 34.

      (3)  2876e zitting van de Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken op 10.6.2008.

      (4)  3032e vergadering van de Raad Algemene Zaken op 13.9.2010.

      (5)  COM(2009) 291 final van 24.6.2009.

      (6)  C(2010)7649 final van 10.11.2010.

      (7)  PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.

      (8)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

      (9)  PB L 192 van 2.8.1996, blz. 31 en PB L 204 van 14.8.1996, blz. 20.

      (10)  PB C 218 van 13.9.2003, blz. 1.

      (11)  PB L 62 van 4.3.2014, blz. 18.

      (12)  PB L 229 van 29.6.2004, blz. 23.

      (13)  PB L 147 van 9.6.1975, blz. 23.

      (14)  Leden die niet willen dat hun naam wordt bekendgemaakt, kunnen om een afwijking van deze regel verzoeken. Het verzoek om de naam van een lid van een deskundigengroep niet bekend te maken, is gerechtvaardigd wanneer de publicatie ervan zijn of haar veiligheid of integriteit in gevaar zou kunnen brengen of zijn of haar privacy onnodig zou kunnen schaden.

      (15)  Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1).

      (16)  Deze uitzonderingen strekken tot bescherming van de openbare veiligheid, militaire aangelegenheden, internationale betrekkingen, het financieel, monetair of economisch beleid, de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu, commerciële belangen, gerechtelijke procedures en juridisch advies, inspecties/onderzoeken/audits en het besluitvormingsproces van de instelling.


title: Besluit 2008/974/GBVB van de Raad van 18 december 2008 ter ondersteuning van de Haagse Gedragscode tegen de verspreiding van ballistische raketten in het kader van de uitvoering van de strategie van de EU tegen de verspreiding van massavernietigingswapens

text:
               23.12.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 345/91

      BESLUIT 2008/974/GBVB VAN DE RAAD

   van 18 december 2008
   ter ondersteuning van de Haagse Gedragscode tegen de verspreiding van ballistische raketten in het kader van de uitvoering van de strategie van de EU tegen de verspreiding van massavernietigingswapens
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 13, lid 3 en artikel 23, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 12 december 2003 heeft de Europese Raad de strategie van de EU tegen de verspreiding van massavernietigingswapens aangenomen, met in hoofdstuk III een lijst van maatregelen die zowel in de Europese Unie (EU) als in derde staten moeten worden getroffen.

               (2)

               De Unie geeft momenteel actief uitvoering aan deze strategie en aan de in hoofdstuk II en III daarvan genoemde maatregelen, bijvoorbeeld door financiële middelen vrij te maken ter ondersteuning van specifieke projecten die leiden tot een versterking van het multilaterale non-proliferatiestelsel en tot multilaterale vertrouwenwekkende maatregelen. De Haagse Gedragscode tegen de verspreiding van ballistische raketten (hierna „de Code” genoemd) vormt een integrerend deel van deze regeling en is erop gericht de proliferatie van ballistische-raketsystemen voor de overbrenging van massavernietigingswapens en daarmee verband houdende technologieën te voorkomen en terug te dringen.

               (3)

               Op 17 november 2003 heeft de Raad Gemeenschappelijk Standpunt 2003/805/GBVB (1) betreffende de universalisering en versterking van multilaterale overeenkomsten op het gebied van de non-proliferatie van massavernietigingswapens en overbrengingsmiddelen daarvoor aangenomen. In dat gemeenschappelijk optreden wordt onder meer gevraagd ernaar te streven dat zoveel mogelijk staten de Code ondertekenen, in het bijzonder staten die beschikken over een vermogen inzake ballistische raketten, en dat de Code verder wordt ontwikkeld en uitgevoerd, met name de vertrouwenwekkende maatregelen ervan, en dat een nauwer verband tussen de Code en het multilaterale non-proliferatiestelsel van de VN in de hand wordt gewerkt.

               (4)

               Op 23 mei 2007 heeft de Raad besloten maatregelen te nemen om het universele karakter van de Code en de naleving van de beginselen ervan te bevorderen. Daartoe is in 2007, in de marge van de jaarlijkse vergadering van ondertekenende staten, een workshop georganiseerd waarin de voornaamste staten met een vermogen inzake ballistische raketten, ook die welke de Code niet hebben ondertekend, werden samengebracht. De voortzetting van deze dialoog tussen ondertekenende en niet-ondertekenende staten is een prioriteit van de EU met het oog op de verdere bevordering van het universele karakter van de Code en een betere uitvoering ervan. Dit besluit zal tot dit proces bijdragen,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   1.   Om te zorgen voor een continue en praktische uitvoering van bepaalde onderdelen van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens steunt de EU de activiteiten van de ondertekenende staten van de code met betrekking tot de volgende doelstellingen:

               a)

               bevorderen van het universele karakter van de Code, en met name de ondertekening van de Code door alle staten met een vermogen inzake ballistische raketten;

               b)

               steun verlenen aan de uitvoering van de Code;

               c)

               ijveren voor een verdere versterking van de Code.

         2.   In deze context hebben de door de Europese Unie te steunen projecten betrekking op de volgende specifieke activiteiten:

               a)

               voorzien in middelen voor het organiseren van gerichte stimuleringsactiviteiten, bijvoorbeeld in de vorm van workshops, om te bevorderen dat andere staten de Code ondertekenen in de regio waarin het minst aantal staten dit heeft gedaan;

               b)

               voorzien in financiële en technische middelen om enerzijds de uitwisseling van informatie tussen ondertekenende statenstaten en anderzijds een bezoek van internationale waarnemers aan de testlanceerinstallaties voor ruimtelanceervoertuigen te bevorderen, die ondertekenende staten besloten hebben op vrijwillige basis te overwegen, overeenkomstig punt 4, onder a), ii), van de Code.

               c)

               voorzien in de middelen om onder de ondertekenende staten het debat voort te zetten over hoe het belang en de leefbaarheid van de Code kunnen worden gehandhaafd. Bij dit debat wordt in het bijzonder rekening gehouden met nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de proliferatie van ballistische raketten en met ontwikkelingen in internationale institutionele en juridische kaders inzake ballistische raketten.

         Deze projecten worden uitgevoerd ten behoeve van ondertekenende en niet-ondertekenende staten.
   In de bijlage gaat een nadere omschrijving van bovenbedoelde projecten.
   Artikel 2
   1.   Het voorzitterschap, bijgestaan door de secretaris-generaal van de Raad/hoge vertegenwoordiger voor het Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid (SG/HV), draagt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van dit besluit. De Commissie wordt hierbij ten volle betrokken.
   2.   De technische uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projecten is in handen van de Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS) in Parijs.
   De FRS voert haar taken uit onder het toezicht van de SG/HV, die het voorzitterschap bijstaat, en in nauw overleg met de voorzitter van de jaarlijkse vergaderingen van de ondertekenende staten van de Code en met Oostenrijk in zijn hoedanigheid van direct centraal contactpunt (ICC)/uitvoerend secretariaat van de Code. De SG/HV treft daartoe de nodige regelingen met de FRS.
   3.   Conform hun respectieve bevoegdheden houden het voorzitterschap, de SG/HV en de Commissie elkaar regelmatig op de hoogte omtrent de uitvoering van dit besluit.
   Artikel 3
   1.   Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projecten bedraagt 1 015 000 EUR.
   2.   Voor het beheer van de in lid 1 bedoelde uitgaven gelden de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.
   3.   De Commissie houdt toezicht op het correcte beheer van de in lid 2 bedoelde uitgaven, die als subsidie worden verstrekt. De SG/HV sluit daartoe een financieringsovereenkomst met de FRS. In de financieringsovereenkomst wordt bepaald dat de FRS er zorg voor moet dragen dat de EU-bijdrage zichtbaar is in een mate die overeenstemt met haar omvang.
   4.   De Commissie stelt alles in het werk om de in lid 3 bedoelde financieringsovereenkomst zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit besluit te sluiten. Zij stelt de Raad in kennis van eventuele moeilijkheden en van de datum van sluiting van de financieringsovereenkomst.
   Artikel 4
   Het voorzitterschap, bijgestaan door de SG/HV, brengt aan de Raad verslag uit over de uitvoering van dit besluit, op basis van de geregelde verslagen die worden opgesteld door de FRS. Deze verslagen vormen de basis voor de evaluatie door de Raad. De Commissie wordt hierbij ten volle betrokken. Zij brengt verslag uit over de financiële aspecten van de uitvoering van dit besluit.
   Artikel 5
   Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   Het verstrijkt zes maanden na de datum van het van kracht worden ervan, tenzij de Commissie voor het verstrijken van deze termijn een financieringsovereenkomst sluit met de FRS, in welk geval dit besluit 24 maanden na de sluiting van de financieringsovereenkomst verstrijkt.
   Artikel 6
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 18 december 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. BARNIER

      (1)  PB L 302 van 20.11.2003, blz. 34.

      BIJLAGE
      Ondersteuning door de EU van de Haagse Gedragscode tegen de verspreiding van ballistische raketten in het kader van de uitvoering van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens
      1.   Doelstellingen
      De Europese Unie heeft van meet af aan krachtige steun aan de code gegeven. De Europese Unie beschouwt de Code als een belangrijk multilateraal instrument dat erop gericht is de proliferatie van ballistische-raketsystemen en daarmee verband houdende technologieën terug te dringen door transparantie en vertrouwenwekkende maatregelen. Alle lidstaten van de Europese Unie hebben de Code ondertekend en passen deze te goeder trouw toe.
      In het verleden heeft de Europese Unie getracht resterende lacunes in de toepassing van de Code en het universele karakter ervan weg te werken door in de marge van de jaarlijkse vergadering van 2007 een workshop tussen ondertekenende en niet-ondertekenende staten te organiseren. Als gevolg van de bemoedigende resultaten van de workshops wenst de Europese Unie dit initiatief voort te zetten en de Code op drie punten te ondersteunen:

                  —

                  het universele karakter van de Code;

                  —

                  de toepassing van de Code;

                  —

                  versterking van de Code en van de werking ervan.

            2.   Beschrijving van de projecten
      2.1.   Project 1: Bevordering van het universele karakter van de Code
      2.1.1.   Doel van het project:
      Hoewel het aantal ondertekenende staten twee derde van alle VN-lidstaten heeft bereikt, moet toch meer worden gedaan om uitvoering te geven aan het universele karakter van de Code. Tijdens de jaarlijkse vergaderingen hebben de ondertekenende staten erop gewezen dat de redenen waarom staten terughoudend staan tegenover ondertekening van de Code, zeer sterk variëren van een algemeen gebrek aan bewustzijn en begrip van de Code tot meer politiek geïnspireerde redenen.
      2.1.2.   Resultaten van het project:

                  —

                  de aandacht voor, de kennis van en de steun aan de Code vergroten;

                  —

                  interactie tussen ondertekenende en niet-ondertekenende staten bevorderen;

                  —

                  het aantal ondertekenende staten van de Code verhogen.

            2.1.3.   Beschrijving van het project
      Het project voorziet in de organisatie van twee workshops:

                  —

                  bewustmakingsworkshop voor de regio met het grootste aantal niet-ondertekenende staten.
                  In Afrika hebben de volgende landen de Code niet ondertekend: Algerije, Egypte, Ivoorkust, Togo, de Centraal-Afrikaanse Republiek, de Democratische Republiek Congo, Angola, Namibië, Botswana, Zimbabwe, Somalië, Lesotho and Swaziland.

                  —

                  een algemene workshop, in navolging van de workshop die werd georganiseerd in de marge van de jaarlijkse vergadering van de ondertekenende staten in 2007, met gerichte en gestructureerde gedachtewisselingen over technische en veiligheidsoverwegingen van politieke aard in verband met de proliferatie van ballistische raketten en het belang van de Code.

            2.2.   Project 2: Steun aan de uitvoering van de Code in ondertekenende staten
      2.2.1.   Doel van het project
      Hoewel de Code een belangrijk instrument vormt voor het terugdringen van de proliferatie van ballistische raketten en daarmee verband houdende technologieën door middel van vertrouwenwekkende en transparantiemaatregelen, moet er meer worden gedaan om betere uitwisselingen tussen de ondertekenende staten te bevorderen. Het project zal worden toegespitst op die aspecten van de uitwisselingen waar tastbare resultaten kunnen worden bereikt.
      2.2.2.   Resultaten van het project

                  —

                  totstandbrenging van een prototype van een veilig op het internet gebaseerd informatie- en communicatiemechanisme (e-ICC), waarmee sneller en gemakkelijker op veilige wijze informatie tussen ondertekenende staten kan worden uitgewisseld en documenten elektronisch kunnen worden verspreid;

                  —

                  indien de ondertekenende staten tijdens hun jaarlijkse vergadering besluiten om een e-ICC op te zetten, kan het bovengenoemde prototype operationeel worden gemaakt;

                  —

                  meer steun voor het bezoek van waarnemers aan de testlanceerinstallaties voor ruimtelanceervoertuigen.

            2.2.3.   Beschrijving van het project.
      Het project voorziet in twee soorten maatregelen:

                  a)

                  vergemakkelijken van de uitwisseling van informatie en communicatie tussen ondertekenende staten door het opzetten van een e-ICC op basis van het internet. De ervaringen van Frankrijk met het Controleregime voor de uitvoer van rakettechnologie en -onderdelen (MTCR) e-POC systeem zijn bijzonder relevant voor dit project.
                  Aangezien het besluit om een dergelijk systeem op te zetten, moet worden genomen door de ondertekenende staten van de Code tijdens de jaarlijkse vergadering, wordt het project in twee fasen uitgevoerd. Voorafgaand aan de uitvoering van de tweede fase zal tijdens de jaarlijkse vergadering door de ondertekenende staten van gedachten worden gewisseld over het e-ICC.
                  Fase 1: Voorstel van de EU aan de ondertekenende staten van de Code om een e-ICC op te zetten
                  Een prototype van een e-ICC wordt voorbereid om het te presenteren aan de ondertekenende staten, mogelijkerwijs in 2009, en om terugkoppeling over de werking ervan te ontvangen van de ondertekenende staten.
                  Fase 2: Het operationeel maken van het e-ICC-prototype
                  Indien de ondertekenende staten tijdens de jaarlijkse vergadering besluiten om een e-ICC op te zetten, kan bovengenoemd prototype operationeel worden gemaakt. Daartoe worden de knowhow en de materiële aspecten van het prototype overgedragen aan het ICC/uitvoerend secretariaat voor het beheer ervan, en wordt voorzien in opleiding voor het ICC en de ondertekenende staten.

                  b)

                  voorzien in financiële middelen voor een bezoek van internationale waarnemers aan testlanceerinstallaties voor ruimtelanceervoertuigen van de EU-lidstaten.

            2.3.   Project 3: Bevordering van een sterkere Code en van een betere werking ervan
      2.3.1.   Doel van het project
      De veiligheidsomgeving verandert voortdurend, ook op het gebied van de proliferatie van middelen die massavernietigingswapens kunnen overbrengen. De ondertekenende staten komen jaarlijks bijeen en beoordelen de uitvoering van de Code, alsook nieuwe tendensen in de proliferatie van ballistische raketten en daarmee verband houdende technologieën.
      Het project bevordert, in meer informele omstandigheden, een grondigere gedachtewisseling tussen de ondertekenende staten, met in voorkomend geval ook niet-ondertekenende staten, en voorziet in toegang tot technische expertise betreffende de proliferatie van ballistische raketten buiten regeringskringen. De resultaten van het project kunnen ter discussie worden voorgelegd tijdens de jaarlijkse vergadering van de ondertekenende staten.
      2.3.2.   Resultaten van het project

                  —

                  beter inzicht in huidige tendensen in de proliferatie van ballistische raketten en programma's voor ruimtelanceervoertuigen, met aanbevelingen voor de ondertekenende staten van de Code;

                  —

                  nagaan hoe de ondertekenende staten kunnen worden gemotiveerd om zich te onderwerpen aan de programma's voor ballistische raketten en ruimtelanceervoertuigen;

                  —

                  beter inzicht in het raakvlak tussen de Code, MTCR en bilaterale en regionale regelingen voor vertrouwenwekkende maatregelen bij het nastreven van de non-proliferatie van raketten en het opstellen van beleidsaanbevelingen;

                  —

                  werkdocumenten of andere documenten van de workshops, die door de EU kunnen worden voorgelegd aan de jaarlijkse vergadering van de Haagse Gedragscode.

            2.3.3.   Omschrijving van het project
      Het project voorziet in twee soorten activiteiten:

                  a)

                  Het project zorgt voor de financiering van een studie over de huidige tendensen in ballistische raketten en over de dynamiek van de proliferatie ervan, alsook over programma's voor ruimtelanceervoertuigen, welke als discussienota kan worden voorgelegd tijdens de jaarlijkse vergadering van de ondertekenende staten. Bij het verrichten van deze studie zorgt de FRS ervoor dat er geen doublure van de werkzaamheden van de VN-GGE plaatsvindt.

                  b)

                  Het project voorziet in de financiering van workshops van deskundigen uit de ondertekenende en niet-ondertekenende staten, zowel van de gouvernementele als van de niet-gouvernementele sector. De workshops kunnen worden georganiseerd in de marge van de jaarlijkse vergaderingen. De resultaten kunnen als werkdocument worden voorgelegd aan de jaarlijkse vergadering van de ondertekenende staten. Tijdens de workshops komen de volgende onderwerpen aan bod:

                              —

                              Raakvlak tussen Haagse Gedragscode, MTCR, bilaterale en regionale regelingen voor vertrouwenwekkende maatregelen bij het nastreven van de non-proliferatie van raketten, alsook tussen de Haagse Gedragscode en het VN-bestel (AVVN).

                              —

                              Hoe kunnen de ondertekenende staten worden gemotiveerd zich te onderwerpen aan de programma's voor ballistische raketten en ruimtelanceervoertuigen?

            3.   Duur
      De totale geschatte duur van de uitvoering van de projecten bedraagt 24 maanden.
      4.   In aanmerkingkomende staten
      De in aanmerking komende staten van de projecten in het kader van dit besluit zijn ondertekenende en niet-ondertekenende staten van de Code.
      De definitieve keuze van de in aanmerkingkomende staten wordt gemaakt in onderling overleg tussen het uitvoeringsorgaan en het voorzitterschap, bijgestaan door de SG/HV, in nauw overleg met de lidstaten en de Commissie in het kader van de bevoegde Raadsinstantie. Het definitieve besluit wordt gebaseerd op voorstellen van het uitvoeringsorgaan overeenkomstig artikel 2, lid 2, van dit besluit.
      5.   Uitvoeringsorgaan
      De technische uitvoering van de projecten zal in handen zijn van de FRS. De projecten worden rechtstreeks uitgevoerd door personeel van de FRS of haar meewerkende partners, het Institute of Peace Research and Security Policy, de Universiteit van Hamburg en het Poolse Centrum voor Ruimteonderzoek in Warschau.
      Het uitvoeringsorgaan zal de volgende documenten opstellen:

                  a)

                  driemaandelijkse verslagen over de uitvoering van de projecten;

                  b)

                  een eindverslag uiterlijk één maand na het einde van de uitvoering van de projecten.

            De verslagen worden toegezonden aan het voorzitterschap, dat wordt bijgestaan door de SG/HV.
      De FRS in Parijs zorgt ervoor dat de EU-bijdrage zichtbaar is in een mate die overeenstemt met haar omvang.
      6.   Deelneming door derde partijen
      De projecten worden volledig gefinancierd uit dit besluit. Deskundigen van de ondertekenende en niet-ondertekenende staten mogen als deelnemende derde partijen worden beschouwd. Zij zullen hun werkzaamheden verrichten volgens de standaardwerkwijze van de FRS in Parijs.


Avis juridique important

|

31985D0443

85/443/EEG: BESLUIT VAN DE COMMISSIE VAN 23 SEPTEMBER 1985 HOUDENDE AANVAARDING VAN EEN VERBINTENIS IN HET KADER VAN DE ANTI-DUMPINGPROCEDURE BETREFFENDE DE INVOER VAN HOEKSTUKKEN VAN BEWERKT GEGOTEN STAAL VOOR LAADKISTEN ( CONTAINERS ) VAN OORSPRONG UIT OOSTENRIJK EN BEEINDIGING VAN DE PROCEDURE

Publicatieblad Nr. L 256 van 27/09/1985 blz. 0044 - 0046

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 23 september 1985  houdende aanvaarding van een verbintenis in het kader van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten (containers) van oorsprong uit Oostenrijk en beëindiging van de procedure  (85/443/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 10,  Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) In november 1984 ontving de Commissie een klacht van de thans enige producent in de Gemeenschap van hoekstukken van laadkisten, George Blair PLC uit Stanhope, Verenigd Koninkrijk. De klacht bevatte bewijsmateriaal van dumping en van daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voor het inleiden van een procedure voldoende werd geacht. De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten, vallende onder post ex 73.40 B van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 73.40-84, van oorsprong uit Oostenrijk, aangekondigd en is met een onderzoek begonnen.  (2) De Commissie heeft de bekende betrokken exporteur, de vertegenwoordigers van het uitvoerende land en de indieners van de klacht officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en desgevraagd mondeling toe te lichten.  (3) De Oostenrijkse producent/exporteur heeft zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.  (4) Door afnemers uit de Gemeenschap van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten werden geen opmerkingen ingediend.  (5) De Commissie heeft alle gegevens die zij met het oog op een voorlopige vaststelling nodig achtte, verzameld en geverifieerd en heeft een onderzoek ingesteld ten kantore van de:  EEG-producent:  George Blair PLC, Stanhope, Verenigd Koninkrijk;  niet-EEG-producenten/exporteurs:  Voest-Alpine AG, Linz, Oostenrijk, en haar dochteronderneming Voest-Alpine (UK) Ltd, Londen, Verenigd Koninkrijk.  De Commissie heeft op haar verzoek zowel van de producent in de Gemeenschap die de klacht heeft ingediend als van de exporteur gedetailleerde schriftelijke gegevens ontvangen, en zij heeft deze gegevens voor zover zulks nodig werd geacht, geverifieerd.  (6) Het dumpingonderzoek had betrekking op het tijdvak van 1 maart 1984 tot en met 28 februari 1985.  B. Normale waarde  (7) Bij het bepalen van de normale waarde voor Voest-Alpine AG diende de Commissie rekening te houden met het feit dat geen soortgelijk produkt op de binnenlandse markt wordt verkocht. De Commissie bepaalde derhalve dat de normale waarde voor deze onderneming op basis van de aangenomen waarde moest worden vastgesteld.  (8) De aangenomen waarde werd bepaald door aan de produktiekosten een redelijke winstmarge toe te voegen. De produktiekosten werden berekend op basis van alle kosten van materialen en fabricage, zowel vaste als variabele, in het normale handelsverloop in het land van oorsprong en vermeerderd met een redelijk bedrag voor verkoop-, administratieve en andere algemene uitgaven. Aan deze kosten werd een redelijk geachte winstmarge van 5 % toegevoegd.  (9) Voest-Alpine AG verzocht vooral rekening te houden met het feit dat zij onlangs belangrijke investeringen in haar fabriek had gedaan. De Commissie is evenwel niet van oordeel dat de omstandigheden in dit geval een afwijking rechtvaardigen van de gebruikelijke opstelling van de Gemeenschap ter zake, zoals in bijzonderheden is uiteengezet in de overwegingen nrs. 14 en 15 van Verordening (EEG) nr. 2089/84 van de Raad (1).  C. Prijs bij uitvoer  (10) De prijzen bij uitvoer werden bepaald op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap werden verkocht.  D. Vergelijking  (11) De vergelijking tussen de normale waarde en de prijzen bij uitvoer werd gemaakt in het stadium af-fabriek.  E. Marges  (12) Uit dit onderzoek van de feiten blijkt dat er ten aanzien van de uitvoer door Voest-Alpine AG dumping bestaat, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het verschil tussen de vastgestelde normale waarde en de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap.  Deze marges verschillen naar gelang van de invoerende Lid-Staat, waarbij de gewogen gemiddelde marge meer bedraagt den 10 %.  F. Schade  (13) Met betrekking tot de door de invoer met dumping veroorzaakte schade blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de hoeveelheden hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten die uit Oostenrijk in de Gemeenschap werden ingevoerd, bij vergelijking van de cijfers van 1984 met die van 1981, slechts in geringe mate toenamen. Toch betekenden de hoeveelheden van 1984 een toeneming van 39 % en, vergeleken met die van onderscheidenlijk 1982 en 1983, van 255 %. Het marktaandeel van de invoer in 1984 was meer dan het dubbele van dat van 1981.  De wederverkoopprijzen van deze ingevoerde produkten waren lager dan die welke nodig zijn om de kosten van de producent in de Gemeenschap te dekken en een redelijke winst op te leveren.  (14) De bedrijfstak van de Gemeenschap ten aanzien waarvan de gevolgen van de invoer met dumping moeten worden vastgesteld, wordt vertegenwoordigd door de thans enige producent in de Gemeenschap, die thans de gehele markt van de Gemeenschap bedient. Als gevolg van de invoer met dumping op de markt van de Gemeenschap verminderde het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap die in 1982 de voornaamste leverancier van de markt van de Gemeenschap was. Dit marktaandeel was in 1984 voor de gehele markt van de Gemeenschap gedaald tot slechts ongeveer 50 %, met sterk uiteenlopende marktaandelen voor de betrokken afzonderlijke markten.  Een verder gevolg was dat mede door de concurrentie van de invoer met dumping de produktie door twee andere producenten in de Gemeenschap werd onderbroken en de totale produktie in de Gemeenschap in 1984 ongeveer 50 % beneden het niveau van 1982 lag, hetgeen tot een verlies aan arbeidsplaatsen leidde.  De producent in de Gemeenschap die niet zijn produktie heeft onderbroken, werd door de invoer met dumping geconfronteerd met een scherpe prijsconcurrentie waardoor hij gedwongen werd tot aanzienlijke verkopen onder de kostprijzen, waardoor bijgevolg zijn rendabiliteit sterk is verminderd.  (15) De Commissie heeft nagegaan of schade werd veroorzaakt door andere factoren zoals stagnatie van de vraag. Het verbruik in de Gemeenschap is teruggelopen; vastgesteld is echter dat deze achteruitgang meer de produktie in de Gemeenschap dan de invoer met dumping heeft getroffen. De aanzienlijke toeneming van de invoer met dumping en de prijzen waartegen deze in de Gemeenschap te koop wordt aangeboden, hebben de Commissie tot de slotsom gebracht dat de gevolgen van de invoer met dumping van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten van oorsprong uit Oostenrijk, afzonderlijk genomen, moeten worden beschouwd als aanzienlijke schade voor de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap op te leveren.  G. Belang van de Gemeenschap  (16) Na afweging van de belangen van de Gemeenschap en na dumping en schade te hebben vastgesteld, is de Commissie tot de slotsom gekomen dat er maatregelen dienen te worden genomen.  H. Verbintenissen  (17) De betrokken exporteur werd in kennis gesteld van de belangrijkste uitkomsten van het voorlopig onderzoek en deze heeft zijn opmerkingen dienaangaande kenbaar gemaakt. Vervolgens werd door Voest-Alpine AG een verbintenis aangeboden met betrekking tot haar uitvoer naar de Gemeenschap van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten.  De genoemde verbintenis komt neer op een verhoging van de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap tot het niveau dat de Commissie noodzakelijk acht om de schade op te heffen. Daartoe hield de Commissie rekening met de verkoopprijs die nodig is om de thans nog enige producent van de Gemeenschap een passende winst te geven en het voor de andere producenten in de Gemeenschap die hun produktie hebben onderbroken, mogelijk te maken opnieuw met de produktie te beginnen. Deze verhogingen overschrijden in geen geval de bij het onderzoek vastgestelde dumpingmarges. Bovendien is op de goede uitvoering van de verbintenis doeltreffend toezicht mogelijk.  Onder deze omstandigheden wordt de aangeboden verbintenis aanvaardbaar geacht en kan de procedure derhalve zonder instelling van anti-dumpingrechten worden beëindigd.  In het Raadgevend Comité werd hiertegen geen bezwaar gemaakt,  BESLUIT:  Artikel 1  De verbintenis die door Voest-Alpine AG werd aangegaan in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van hoekstukken van bewerkt gegoten staal voor laadkisten, vallende onder post ex 73.40 B van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 73.40-84, van oorsprong uit Oostenrijk, wordt aanvaard.  Artikel 2  De in artikel 1 bedoelde anti-dumpingprocedure wordt hierbij beëindigd.  Gedaan te Brussel, 23 september 1985.  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. C 56 van 2. 3. 1985, blz. 2.  (1) PB nr. L 193 van 21. 7. 1984, blz. 1.


title: Besluit van de Raad van 2 oktober 1974 houdende sluiting van het Akkoord tot wijziging voor het derde uitvoeringsjaar (1974-1975) van de bijdragen vermeld in de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de UNRWA betreffende bijstand aan vluchtelingen uit de landen van het Midden-Oosten

text:
7 . 12 . 74                      Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                 Nr. L 328 /41
                                               BESLUIT VAN DE RAAD
                                                    van 2 oktober 1974
            houdende sluiting van het Akkoord tot wijziging voor het derde uitvoeringsjaar
            ( 1974—1975 ) van de bijdragen vermeld in de Overeenkomst tussen de Europese
            Economische Gemeenschap en de UNRWA betreffende bijstand aan vluchtelingen uit .
                                            de landen van het Midden-Oosten
                                                       ( 74/593 /EEG )
            DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,
            Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,
            inzonderheid op de artikelen 113 , 114 en 228 ,
            Gezien de aanbeveling van de Commissie,
            Overwegende dat de Europese Economische Gemeenschap op 18 december 1972 met de
            UNRWA een Overeenkomst heeft gesloten betreffende bijstand aan vluchtelingen uit de
            landen van het Midden-Oosten voor een periode van 3 jaar ( 1 );
            Overwegende dat volgens artikel XII ieder jaar wijzigingen in deze Overeenkomst
            kunnen worden aangebracht ; dat gezien de door de UNRWA verschafte inlichtingen
            over het tweede uitvoeringsjaar van de Overeenkomst bepaalde bijdragen van de
            Gemeenschap dienen te worden gewijzigd,
            BESLUIT :
                                                           Artikel 1
            Namens de Europese Economische Gemeenschap wordt gesloten het Akkoord in de vorm
            van een briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeenschap en de UNRWA
            tot wijziging voor het derde uitvoeringsjaar ( 1974—1975 ) van de bijdragen vermeld
            in de op 18 december 1972 met laatstgenoemde organisatie gesloten Overeenkomst ; de
            tekst van dit Akkoord is aan dit besluit gehecht.
                                                           Artikel 2
             De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de personen aan te wijzen, die de brief
             wisseling mogen ondertekenen en hun de bevoegdheid te verlenen, die nodig is om de
             Gemeenschap te binden.
             Gedaan te Luxemburg, 2 oktober 1974.
                                                                            Voor de Raad
                                                                            De Voorzitter
                                                                             Ch. BONNET
              (!) PB nr. L 304 van 31. 12. 1972, blz. 23 ;
                  PB nr. L 63 van 9. 3 . 1973, blz. 32.


Avis juridique important

|

31998D0716(03)

Besluit van de Raad van 29 juni 1998 houdende de benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen

Publicatieblad Nr. C 222 van 16/07/1998 blz. 0006 - 0007

BESLUIT VAN DE RAAD van 29 juni 1998 houdende de benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen (98/C 222/03)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Besluit 80/156/EEG van de Raad van 21 januari 1980 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,Gelet op de Akte van Toetreding van 1994, inzonderheid op artikel 165, lid 1,Overwegende dat dit comité krachtens artikel 3 van Besluit 80/156/EEG drie deskundigen per lidstaat een plaatsvervanger voor elk van deze deskundigen omvat; dat het mandaat van deze deskundigen en plaatsvervangers krachtens artikel 4 van hetzelfde besluit een looptijd van drie jaar heeft;Overwegende dat de Raad bij besluit van 7 november 1995 (2) de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen heeft benoemd voor de periode van 23 oktober 1995 tot en met 22 oktober 1998;Overwegende dat de Belgische en de Italiaanse regering een lijst met voordrachten hebben ingediend met het oog op de benoeming, de vervanging of de hernieuwing van het mandaat van de gewone en de plaatsvervangende leden van dit comité,BESLUIT:Enig artikel Voor het tijdvak tot en met 22 oktober 1998 worden tot gewone en tot plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen benoemd:A. >RUIMTE VOOR DE TABEL>B. >RUIMTE VOOR DE TABEL>C. >RUIMTE VOOR DE TABEL>Gedaan te Luxemburg, 29 juni 1998.Voor de RaadDe VoorzitterR. COOK(1) PB L 33 van 11.2.1980, blz. 13.(2) PB C 292 van 7.11.1995, blz. 2.


Avis juridique important

|

31974D0215

74/215/EEG: Besluit van de Raad van 20 juli 1972 houdende sluiting van de Overeenkomst ter aanvulling van de Overeenkomst betreffende produkten van de uurwerkindustrie tussen de Europese Economische Gemeenschap alsmede haar lidstaten en de Zwitserse confederatie

Publicatieblad Nr. L 118 van 30/04/1974 blz. 0011 - 0011 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 2 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 5 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 2 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 5 blz. 0109

BESLUIT VAN DE RAAD van 20 juli 1972 houdende sluiting van de Overeenkomst ter aanvulling van de Overeenkomst betreffende produkten van de uurwerkindustrie tussen de Europese Economische Gemeenschap alsmede haar Lid-Staten en de Zwitserse Confederatie (74/215/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,Gezien de aanbeveling van de Commissie,Overwegende dat het voor de goede werking van de op 30 juni 1967 te Genève ondertekende Overeenkomst betreffende produkten van de uurwerkindustrie tussen de EuropeseEconomische Gemeenschap alsmede haar Lid-Staten en de Zwitserse Confederatie van belang is dat aanvullende bepalingen worden vastgesteld,BESLUIT:Artikel 1Namens de Gemeenschap wordt de Overeenkomst ter aanvulling van de Overeenkomst betreffende produkten van de uurwerkindustrie tussen de Europese Economische Gemeenschap alsmede haar Lid-Staten en de Zwitserse Confederatie gesloten, waarvan de tekst in de bijlage is opgenomen.Artikel 2De heer Th.C. Hijzen, Directeur-Generaal a.i. van het Directoraat-Generaal Buitenlandse Handel van de Commissie van de Europese Gemeenschappen wordt hierbij gemachtigd, namens de Raad, de in artikel 1 bedoelde Overeenkomst te ondertekenen, waarmede de Gemeenschap wordt geacht zich te binden.Gedaan te Brussel, 20 juli 1972.Voor de RaadDe VoorzitterTh.E. WESTERTERP


Avis juridique important

|

32002D1001

2002/1001/EG: Besluit van de Raad van 19 december 2002 betreffende de handel in bepaalde staalproducten tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne

Publicatieblad Nr. L 349 van 24/12/2002 blz. 0100 - 0102

Besluit van de Raadvan 19 december 2002betreffende de handel in bepaalde staalproducten tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne(2002/1001/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Partnerschaps- en Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Oekraïne, anderzijds(1), bepaalt in artikel 22, lid 1, dat de handel in bepaalde staalproducten geregeld wordt bij een specifieke overeenkomst.(2) De vorige bilaterale overeenkomst tussen de EGKS en de regering van Oekraïne inzake de handel in bepaalde staalproducten verstreek op 31 december 2001.(3) De partijen kwamen overeen een nieuwe overeenkomst te sluiten; de onderhandelingen over deze nieuwe overeenkomst zijn nog niet afgerond.(4) De Europese Gemeenschap heeft na het verstrijken van het EGKS-Verdrag de internationale verplichtingen van de EGKS overgenomen, en maatregelen inzake de handel in staalproducten met derde landen vallen nu onder het EG-handelsbeleid.(5) De kwantitatieve beperkingen voor het jaar 2002 zijn vastgesteld bij Besluit 2001/933/EGKS van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen van 19 december 2001(2).(6) In afwachting van de ondertekening en de inwerkingtreding van de nieuwe overeenkomst moeten kwantitatieve beperkingen voor het jaar 2003 worden vastgesteld.(7) Het Oekraïense parlement heeft een wet aangenomen die een heffing oplegt van 30 EUR/ton op de uitvoer van schroot, toe te passen met ingang van 1 januari 2003. Deze voorgestelde heffing zal een belemmering voor de vrije handel in schroot vormen en de uitvoer van schroot aanzienlijk beperken, zo niet geheel blokkeren, waardoor de staalindustrie van de Gemeenschap wordt benadeeld en de communautaire schrootmarkt nadelig wordt beïnvloed. Het is dan ook dienstig de kwantitatieve beperkingen voor 2003 met 30 % te verlagen ten opzichte van de kwantitatieve beperkingen voor 2002, in afwachting van een bevredigende oplossing voor deze kwestie en de afsluiting van de onderhandelingen over de nieuwe Overeenkomst,BESLUIT:Artikel 1Gedurende de in bijlage I genoemde periode is voor de invoer in de Gemeenschap van de in bijlage II genoemde staalproducten van oorsprong uit Oekraïne een vergunning vereist. De vergunningen worden uitsluitend afgegeven binnen de in artikel 2 bepaalde beperkingen.Artikel 2De invoer wordt toegestaan, voor elke productgroep en voor de gehele Gemeenschap, tot aan de in bijlage I vermelde kwantitatieve beperkingen.De geldigheidsduur van de invoervergunning wordt vastgesteld op vier maanden. Niet of gedeeltelijk gebruikte invoervergunningen kunnen voor twee maanden worden verlengd.Artikel 3Lidstaten geven invoervergunningen af volgens de regels die zijn overeengekomen in het Verbindingscomité Staal en stellen de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis. De Commissie deelt de lidstaten periodiek het saldo van de contingenten mee.De lidstaten en de Commissie voeren overleg om ervoor te zorgen dat deze hoeveelheden niet worden overschreden.Artikel 4De bepalingen van de overeenkomst betreffende de handel in bepaalde staalproducten, evenals alle uitvoeringsmaatregelen, vervangen met ingang van de datum van de inwerkingtreding van de overeenkomst de bepalingen van dit besluit.Artikel 5Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 19 december 2002.Voor de RaadDe voorzitsterL. Espersen(1) PB L 49 van 19.2.1998, blz. 3.(2) PB L 345 van 29.12.2001, blz. 75. Besluit gewijzigd bij Besluit 2002/476/EGKS (PB L 164 van 22.6.2002, blz. 37).BIJLAGE IKWANTITATIEVE BEPERKINGEN VASTGESTELD VOOR DE PERIODE 1.1.2002-31.12.2003>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IISA Gewalste platte productenSA1. Coils7208 10 007208 25 007208 26 007208 27 007208 36 007208 37 107208 37 907208 38 107208 38 907208 39 107208 39 907211 14 107211 19 207219 11 007219 12 107219 12 907219 13 107219 13 907219 14 107219 14 907225 20 207225 30 00SA2. Zware platen7208 40 107208 51 107208 51 307208 51 507208 51 917208 51 997208 52 107208 52 917208 52 997208 53 107211 13 007225 40 207225 40 507225 99 10SA3. Andere gewalste platte producten7208 40 907208 53 907208 54 107208 54 907208 90 107209 15 007209 16 107209 16 907209 17 107209 17 907209 18 107209 18 917209 18 997209 25 007209 26 107209 26 907209 27 107209 27 907209 28 107209 28 907209 90 107210 11 107210 12 117210 12 197210 20 107210 30 107210 41 107210 49 107210 50 107210 61 107210 69 107210 70 317210 70 397210 90 317210 90 337210 90 387211 14 907211 19 907211 23 107211 23 517211 29 207211 90 117212 10 107212 10 917212 20 117212 30 117212 40 107212 40 917212 50 317212 50 517212 60 117212 60 917219 21 107219 21 907219 22 107219 22 907219 23 007219 24 007219 31 007219 32 107219 32 907219 33 107219 33 907219 34 107219 34 907219 35 107219 35 907225 40 80SB Lange productenSB1. Balken7207 19 317207 20 717216 31 117216 31 197216 31 917216 31 997216 32 117216 32 197216 32 917216 32 997216 33 107216 33 90SB2. Walsdraad7213 10 007213 20 007213 91 107213 91 207213 91 417213 91 497213 91 707213 91 907213 99 107213 99 907221 00 107221 00 907227 10 007227 20 007227 90 107227 90 507227 90 95SB3. Andere lange producten7207 19 117207 19 147207 19 167207 20 517207 20 557207 20 577214 20 007214 30 007214 91 107214 91 907214 99 107214 99 317214 99 397214 99 507214 99 617214 99 697214 99 807214 99 907215 90 107216 10 007216 21 007216 22 007216 40 107216 40 907216 50 107216 50 917216 50 997216 99 107218 99 207222 11 117222 11 197222 11 217222 11 297222 11 917222 11 997222 19 107222 19 907222 30 107222 40 107222 40 307224 90 317224 90 397228 10 107228 10 307228 20 117228 20 197228 20 307228 30 207228 30 417228 30 497228 30 617228 30 697228 30 707228 30 897228 60 107228 70 107228 70 317228 80 107228 80 907301 10 00


Avis juridique important

|

31989D0436

89/436/EEG: Besluit van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de sluiting van het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 206 van 18/07/1989 blz. 0016 - 0016 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 2 Deel 7 blz. 0077  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 2 Deel 7 blz. 0077

BESLUIT VAN DE RAAD van 3 mei 1989 betreffende de sluiting van het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de  Portugese Republiek tot de Gemeenschap ( 89/436/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat een volledige schorsing door de Zwitserse Bondsstaat van de rechten op uit Spanje ingevoerde produkten de handel tussen de twee landen zou kunnen vergemakkelijken;  Overwegende dat het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Zwitserse Bondsstaat ( 1 ), die op 22 juli 1972 te Brussel werd ondertekend, in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese  Republiek tot de Gemeenschap, niet voorziet in de mogelijkheid voor de Zwitserse Bondsstaat de douanerechten op goederen die uit Spanje worden ingevoerd, te schorsen;  Overwegende dat derhalve het Derde Aanvullend Protocol bij voornoemde Overeenkomst dient te worden goedgekeurd met het oog op een volledige schorsing van de douanerechten voor produkten waarop die Overeenkomst van toepassing is en die uit Spanje in  Zwitserland worden ingevoerd,  BESLUIT :    Artikel 1 Het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Gemeenschap wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht de kennisgeving bedoeld in artikel 3 van het Protocol ( 2 ).  Artikel 3 Dit besluit wordt van kracht op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .   Gedaan te Brussel, 3 mei 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter P . SOLBES   ( 1 ) PB nr . L 300 van 31 . 12 . 1972, blz . 189 . ( 2 ) De datum van inwerkingtreding van het Protocol zal door het Secretariaat-generaal van de Raad in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt .