title: Besluit van de Raad van  9 maart 2006  houdende benoeming van leden en plaatsvervangers van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur

text:
               21.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 68/6

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 9 maart 2006
   houdende benoeming van leden en plaatsvervangers van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur
   (2006/C 68/03)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Besluit 85/385/EEG van de Raad van 10 juni 1985 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,
   Gelet op de Toetredingsakte van 2003, inzonderheid op artikel 52, lid 1,
   Overwegende dat genoemd comité, overeenkomstig artikel 3 van bovengenoemd besluit, bestaat uit drie deskundigen per lidstaat en een plaatsvervanger voor elk van deze drie deskundigen; dat het mandaat van deze deskundigen en plaatsvervangers krachtens artikel 4 van genoemd besluit een looptijd van drie jaar heeft;
   Overwegende dat de Raad bij zijn besluiten van 23 oktober 2001 (2) en 1 maart 2002 (3) de leden en plaatsvervangers van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur heeft benoemd voor het tijdvak dat loopt tot en met 22 oktober 2004;
   Overwegende dat de regeringen van 22 lidstaten elk kandidaten hebben voorgedragen met het oog op de benoeming, de vervanging of de verlenging van het mandaat van deze leden en plaatsvervangers,
   BESLUIT:
   Enig artikel
   Voor het tijdvak van drie jaar vanaf de datum van dit besluit worden tot leden en plaatsvervangers van het Raadgevend Comité voor de opleiding op het gebied van de architectuur benoemd:
   A.   Deskundigen uit de beroepspraktijk

               Land

               Leden

               Plaatsvervangers

               België

               de heer Jos LEYSSENS

               de heer Michel DE KEYSER

               Tsjechië

               de heer Petr BÍLEK

               de heer Michal KOHOUT

               Duitsland

               prof. Ralf NIEBERGALL

               de heer Wolfgang SCHNEIDER

               Estland

               de heer Tõnu LAIGU

               de heer Veljo KAASIK

               Griekenland

               de heer Dionyssios DIGENIS

               de heer Sotiris PAPADOPOULOS

               Spanje

               Don Jordi QUEROL i PIERA

               Ierland

               de heer John E. O'REILLY

               de heer Eoin O'COFAIGH

               Italië

               de heer Leopoldo FREYRIE

               de heer Pierluigi MISSIO

               Cyprus

               de heer Vasos CHRISTOU

               de heer Sokratis STRATIS

               Letland

               de heer Sergejs ŅIKIFOROVS

               mgr. arch. mevrouw Dace KALVĀNE

               Litouwen

               de heer Kęstutis PEMPĖ

               de heer Linas TULEIKIS

               Hongarije

               dr. Ferenc MAKOVÉNYI

               de heer Sandor PÁLFI

               Malta

               de heer David PACE

               de heer David FELICE

               Nederland

               mevrouw S.D. NIEUWENDIJK

               de heer R. van der SLUYS

               Oostenrijk

               de heer Alexander RUNSER

               de heer Johannes Simon STEINER

               Polen

               de heer Tomasz TACZEWSKI

               de heer Stanislaw DEŃKO

               Slovenië

               dr. Viktor PUST

               de heer Vladimir KRAJCAR

               Slowakije

               de heer Branislav SOMORA

               mevrouw Mária LICHVÁROVÁ

               Finland

               de heer Veikko VASKO

               de heer Pekka SALMINEN

               Zweden

               de heer Anders BODIN

               mevrouw Katarina NILSSON

               Verenigd Koninkrijk

               de heer R. C. SHRIMPLIN

               de heer Ken TAYLOR

         B.   Deskundigen van de instellingen voor onderwijs op universitair of gelijkwaardig niveau op het gebied van de architectuur

               Land

               Leden

               Plaatsvervangers

               België

               de heer Yvon CLOSSEN

               de heer Johan RUTGEERTS

               Tsjechië

               de heer Ladislav LÁBUS

               de heer Alois NOVÝ

               Duitsland

               prof. H. BÜHLER

               prof. Rudolf SCHÄFER

               Estland

               dr. Jüri SOOLEP

               de heer Andres ALVER

               Griekenland

               de heer Constantin-Victor SPYRIDONIDIS

               Ierland

               de heer James HORAN

               prof. Loughlin KEALY

               Italië

               prof. Mario DOCCI

               prof. Piero ALBISINNI

               Cyprus

               de heer Christos CHATZICHRISTOS

               de heer Mario FOKAS

               Letland

               dr. habil., prof. M. Jānis KRASTIŅŠ

               dr. arh., prof. M. Jānis BRIŅĶIS

               Litouwen

               de heer Gintaras ČAIKAUSKAS

               prof. Juozas PALAIMA

               Hongarije

               prof. Balázs BALOGH

               prof. Bálint BACHMANN

               Malta

               de heer Joseph FALZON

               de heer Dennis DE LUCCA

               Nederland

               prof. L. VAN DUIN

               de heer Aart OXENAAR

               Oostenrijk

               de heer Christian KÜHN

               prof. Wolf D. PRIX

               Polen

               prof. Stefan WRONA

               prof. Andrzej KADŁUCZKA

               Slovenië

               de heer Peter GABRIJELČIČ

               dr. Tadeja ZUPANČIČ STROJAN

               Slowakije

               prof. Julián KEPPL

               mevrouw Ľubica VITKOVÁ

               Finland

               prof. Juhani KATAINEN

               prof. Simo PAAVILAINEN

               Zweden

               de heer Finn WERNE

               de heer Hasse ERNEFELDT

               Verenigd Koninkrijk

               prof. James A. LOW

               de heer Lawrence JOHNSTON

         C.   Deskundigen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat

               Land

               Leden

               Plaatsvervangers

               België

               de heer Olivier REMACLE

               de heer Benjamin HOUET

               Tsjechië

               mevrouw Zuzana BĚHOUNKOVÁ

               mevrouw Lenka RUDÁ

               Duitsland

               mevrouw Vera STAHL

               de heer Michael ELZER

               Estland

               de heer Priit ENOK

               de heer Martin LEPP

               Griekenland

               de heer Nikolaos KATSIMBINIS

               mevrouw Margarita KARAVASSILI

               Ierland

               de heer Michael McCARTHY

               mevrouw Nancy CALLAGHAN

               Italië

               dott.ssa Teresa CUOMO

               Cyprus

               mevrouw Lilia PAPADOURY

               mevrouw Antroula FLORIDOU

               Letland

               de heer Dainis OZOLIŅŠ

               mevrouw Gunta ARĀJA

               Litouwen

               de heer Gintautas TIŠKUS

               de heer Gediminas BUDREIKA

               Hongarije

               mevrouw Mária BÁNÓNÉ NYÉKHELYI

               mevrouw Zsuzsanna SZABÓ

               Malta

               de heer Raymond FARRUGIA

               de heer Carmel MIFSUD BORG

               Nederland

               de heer M. VAN HECK

               Portugal

               de heer António Vasco MASSAPINA

               de heer Fernando Rocha PINTO

               Oostenrijk

               de heer Wolfgang LENTSCH

               mevrouw Evelyn NOWOTNY

               Polen

               de heer Kazimierz Andrzej KOBYLECKI

               mevrouw Monika MAJEWSKA

               Slovenië

               mevrouw Pavli KOC

               de heer Saša GALONJA

               Slowakije

               de heer Milan MARHAVÝ

               mevrouw Viktória KOSÁROVÁ

               Finland

               mevrouw Anita LEHIKOINEN

               Zweden

               mevrouw Nina KOWALEWSKA

               mevrouw Karin DAHL BERGENDORFF

               Verenigd Koninkrijk

               dr. Jon LEVETT

               de heer David PETHERICK

      Gedaan te Brussel, 9 maart 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. PRÖLL

      (1)  PB L 223 van 21.8.1985, blz. 26.

      (2)  PB C 320 van 15.11.2001, blz. 2.

      (3)  PB C 72 van 21.3.2002, blz. 1.


Avis juridique important

|

31999D0735

1999/735/EG: Besluit van de Raad van 8 november 1999 houdende benoeming van een lid van het Comité van de Regio's

Publicatieblad Nr. L 296 van 17/11/1999 blz. 0022 - 0022

BESLUIT VAN DE RAADvan 8 november 1999houdende benoeming van een lid van het Comité van de Regio's(1999/735/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 263,Gelet op het besluit van de Raad van 26 januari 1998 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's(1),Overwegende dat in het Comité van de Regio's een zetel van een lid is vrijgekomen door het aftreden van de heer Antonio La Forgia, lid, waarvan de Raad op 25 mei 1999 in kennis is gesteld,Gezien de voordracht van de Italiaanse regering,BESLUIT:Enig artikelDe heer Vasco Errani wordt benoemd tot lid van het Comité van de Regio's ter vervanging van de heer Antonio La Forgia voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2002.Gedaan te Brussel, 8 november 1999.Voor de RaadDe voorzitterS. NIINISTÖ(1) PB L 28 van 4.2.1998, blz. 19.


title: 2002/262/: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 262/02/COL van  18 december 2002  houdende vijfendertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door het invoeren van nieuwe richtsnoeren betreffende de methode voor de analyse van met gestrande kosten verband houdende staatssteun

text:
               10.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 123/1

      BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

   nr. 262/02/COL
   van 18 december 2002
   houdende vijfendertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door het invoeren van nieuwe richtsnoeren betreffende de methode voor de analyse van met gestrande kosten verband houdende staatssteun
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   GELET OP de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name op de artikelen 61 tot en met 63,
   GELET OP de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name op artikel 24 en artikel 1 van Protocol 3,
   OVERWEGENDE dat ingevolge artikel 24 van de Toezichtovereenkomst de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uitvoering geeft aan de bepalingen van de EER-Overeenkomst inzake staatssteun,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge artikel 5, lid 2, onder b), van de Toezichtovereenkomst kennisgevingen of richtsnoeren doet uitgaan over aangelegenheden die in de EER-Overeenkomst worden behandeld, indien die Overeenkomst of de Toezichtovereenkomst zulks uitdrukkelijk voorschrijft, of indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dit nodig acht,
   WIJZENDE OP de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (3) die op 19 januari 1994 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA werden vastgesteld (4),
   OVERWEGENDE dat de Europese Commissie op 26 juli 2001 een mededeling heeft aangenomen waarin de beginselen worden vastgelegd op grond waarvan zij met gestrande kosten in de elektriciteitssector verband houdende overheidssteun zal onderzoeken (5),
   OVERWEGENDE dat deze mededeling tevens relevant is voor de Europese Economische Ruimte,
   OVERWEGENDE dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake overheidssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge punt II onder de titel „ALGEMEEN” aan het einde van bijlage XV bij de EER-Overeenkomst, na overleg met de Commissie van de Europese Gemeenschappen, besluiten dient vast te stellen teneinde ervoor te zorgen dat gelijke mededingingsvoorwaarden blijven bestaan,
   NA overleg met de Europese Commissie,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 oktober 2001 op een multilaterale bijeenkomst met de EVA-Staten over de kwestie heeft beraadslaagd,
   BESLUIT:

               1.

               De richtsnoeren inzake overheidssteun worden gewijzigd door toevoeging van een nieuw hoofdstuk 21: Onderzoekmethode van staatssteun die verband houdt met gestrande kosten. Het nieuwe hoofdstuk is opgenomen in bijlage I van dit besluit.

               2.

               De EVA-staten worden hiervan per brief in kennis gesteld door toezending van een afschrift van het besluit, met inbegrip van bijlage I. De EVA-staten worden verzocht binnen twintig werkdagen na kennisgeving van de brief hun goedkeuring te hechten aan de voorgestelde maatregel ter zake (rapportageplicht van punt 21.4.(5)(c)) zoals beschreven in bijlage I.

               3.

               De Europese Commissie wordt overeenkomstig Protocol 27, onder d), van de EER-Overeenkomst van dit besluit in kennis gesteld door toezending van een afschrift van het besluit, met inbegrip van bijlage I.

               4.

               Dit besluit, met inbegrip van bijlage I, wordt bekendgemaakt in het EER-deel van en het EER-Supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie nadat de EVA-staten kennis hebben gegeven van hun goedkeuring voor de maatregel.

               5.

               Dit besluit is authentiek in de Engelse taal.

      Gedaan te Brussel, 18 december 2002.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Einar M. BULL

            Voorzitter

         Hannes HAFSTEIN

            Lid van het college

      (1)  Hierna „de EER-Overeenkomst” te noemen.

      (2)  Hierna „de TA- en Hof-overeenkomst” te noemen.

      (3)  Hierna „de Richtsnoeren inzake overheidssteun” te noemen.

      (4)  Aanvankelijk gepubliceerd in PB L 231 van 3.9.1994, EER-Supplement nr. 32.

      (5)  De mededeling kan worden geraadpleegd op de website van de Commissie:
   http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/legislation/stranded_costs/nl.pdf

      BIJLAGE

         „21.   ONDERZOEKMETHODE VAN STAATSSTEUN DIE VERBAND HOUDT MET GESTRANDE KOSTEN
         21.1.   INLEIDING

                     (1)

                     Richtlijn 96/92/EG van 19 december 1996 van het Europees Parlement en de Raad betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (1) (hierna: „richtlijn” of „Richtlijn 96/92/EG”) bevat de beginselen voor de openstelling van de Europese elektriciteitssector voor de concurrentie.

                     (2)

                     Bovengenoemde richtlijn is in de EER-Overeenkomst opgenomen bij Besluit nr. 168/1999 (2) van het Gemengd Comité van de EER.

                     (3)

                     De geleidelijke overgang van een situatie met een zeer beperkte concurrentie naar een situatie met een echte concurrentie op niveau van de EER moet plaatsvinden onder aanvaardbare economische voorwaarden met inachtneming van de specifieke kenmerken van de elektriciteitsindustrie. De tekst van de richtlijn zelf weerspiegelt reeds zeer sterk dit streven.

                     (4)

                     Om een oplossing te vinden voor een aantal zeer specifieke situaties, kunnen de EVA-staten op grond van artikel 24 van de richtlijn de toepassing van sommige bepalingen ervan voorlopig uitstellen. Nationale steunmaatregelen om elektriciteitsbedrijven in staat te stellen zich onder gunstige voorwaarden aan te passen aan de invoering van de concurrentie vallen niet binnen de werkingssfeer van de afwijkingen waarin artikel 24 voorziet.

                     (5)

                     In deze richtsnoeren wordt uiteengezet op welke wijze de Autoriteit voornemens is in het licht van Richtlijn 96/92/EG de regels van de EER-Overeenkomst met betrekking tot dergelijke nationale steunmaatregelen toe te passen. Deze richtsnoeren doen niets af aan de regels ter zake van nationale steunmaatregelen zoals die voortvloeien uit andere relevante kaderregelingen, richtsnoeren en mededelingen. Met name zal de Autoriteit goedkeuring blijven verlenen voor regionale steunmaatregelen en steunmaatregelen op milieugebied overeenkomstig de respectieve richtsnoeren en kaderregelingen. Evenzo zullen steunmaatregelen waarvoor geen goedkeuring kan worden verleend op grond van artikel 61 van de EER-Overeenkomst, in voorkomend geval kunnen worden geanalyseerd in het licht van artikel 59, lid 2, van de EER-Overeenkomst.

               21.2.   OVERGANGSMAATREGELEN EN NATIONALE STEUNMAATREGELEN

                     (1)

                     Artikel 24 van Richtlijn 96/92/EG, zoals gewijzigd bij artikel 1, onder i, van Besluit nr. 168/1999 van het Gemengd Comité van de EER van 26 november 1999, bepaalt dat de Autoriteit toestemming kan verlenen voor overgangsmaatregelen die tijdelijk van de richtlijn afwijken (3):
                     „De EVA-staten waar de vóór de inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999 van het Gemengd Comité van de EER verleende vergunningen verplichtingen of garanties inzake werking inhouden die eventueel niet kunnen worden nagekomen vanwege de bepalingen van dit besluit, kunnen verzoeken in aanmerking te komen voor een overgangsregeling overeenkomstig artikel 24, leden 1 en 2. Aanvragen om een overgangsregeling moeten uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999 van het Gemengd Comité van de EER aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA worden toegezonden.”

                     (2)

                     Gezien de huidige stand van de discussie is de Autoriteit van mening dat bij de besluiten die de Autoriteit op grond van artikel 24 van de richtlijn vaststelt, slechts een overgangsregeling kan worden toegekend voor zover zij eerst heeft vastgesteld dat de door de EVA-staten in het kader van dit artikel aangemelde maatregelen onverenigbaar zijn met bepalingen van de hoofdstukken IV, V, VI en VII van de richtlijn. Op grond van artikel 24 kan de Autoriteit uitsluitend afwijkingen van de bepalingen van deze hoofdstukken van de richtlijn toestaan.

                     (3)

                     Een heffingenstelsel dat door een EVA-staat wordt ingevoerd om via een fonds de kosten te compenseren van verplichtingen of garanties die eventueel niet kunnen worden nagekomen vanwege de toepassing van Besluit nr. 168/1999, is derhalve geen maatregel waarvoor de Autoriteit kan besluiten een overgangsregeling op grond van artikel 24 van Richtlijn 96/92/EG toe te kennen: voor een dergelijke maatregel is immers geen afwijking van de betrokken hoofdstukken van de richtlijn vereist. Een dergelijke maatregel kan daarentegen overheidssteun zijn, die valt onder artikel 61 van de EER-Overeenkomst en Protocol 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie.

                     (4)

                     Deze richtsnoeren hebben ten doel aan te geven op welke wijze de Autoriteit voornemens is de regels van de EER-Overeenkomst inzake overheidssteun toe te passen met betrekking tot de steunmaatregelen ter compensatie van de kosten van verplichtingen of garanties die eventueel niet meer kunnen worden nagekomen vanwege Besluit nr. 168/1999. De richtsnoeren zijn met name niet van toepassing op maatregelen die niet kunnen worden aangemerkt als overheidssteun in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst.

               21.3.   DEFINITIE VAN DE ONTVANKELIJKE GESTRANDE KOSTEN

                     (1)

                     Dergelijke verplichtingen of garanties inzake werking worden gewoonlijk aangeduid als „gestrande kosten” (stranded costs). Deze verplichtingen of garanties inzake werking kunnen in de praktijk verschillende vormen hebben: koopovereenkomsten op lange termijn, investeringen die zijn gedaan met een impliciete of expliciete afzetgarantie, investeringen die buiten het terrein van de normale activiteit liggen, enz. Om ontvankelijke gestrande kosten te vormen die door de Autoriteit kunnen worden erkend, moeten deze verplichtingen of garanties aan de volgende criteria voldoen:

                                 (a)

                                 De „verplichtingen of garanties inzake werking” die tot gestrande kosten kunnen leiden, moeten dateren van vóór 27 november 1999, de datum van inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999.

                                 (b)

                                 De werkelijkheid en de geldigheid van deze verplichtingen of garanties zullen worden vastgesteld met inachtneming van de juridische en contractuele bepalingen waaruit zij voortvloeien, alsmede van de wetgevende context waarin zij pasten op het tijdstip waarop zij werden toegekend.

                                 (c)

                                 Deze verplichtingen of garanties inzake werking moeten eventueel niet kunnen worden nagekomen vanwege de bepalingen van Richtlijn 96/62/EG. Om als gestrande kosten te worden gekwalificeerd, moeten verplichtingen of garanties derhalve oneconomisch worden vanwege de effecten van de richtlijn en het concurrentievermogen van de onderneming in kwestie in belangrijke mate ongunstig beïnvloeden. Hiertoe moet de onderneming in kwestie met name boekingen verrichten (bijvoorbeeld voorzieningen) om het te verwachten effect van deze garanties of verplichtingen weer te geven.
                                 Zeker wanneer de verplichtingen of garanties in kwestie tot gevolg hebben dat zonder steun of overgangsmaatregelen de levensvatbaarheid van de betrokken ondernemingen in gevaar zou kunnen komen, worden deze verplichtingen of garanties geacht te voldoen aan de voorwaarden van bovenstaande alinea.
                                 Het effect van deze verplichtingen of garanties op het concurrentievermogen of de levensvatbaarheid van de betrokken ondernemingen zal worden beoordeeld op geconsolideerde basis. Om verplichtingen of garanties tot gestrande kosten te kunnen maken, moet een oorzakelijk verband kunnen worden gelegd tussen de inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999 en de problemen die de ondernemingen in kwestie hebben om deze verplichtingen of garanties na te komen of te doen nakomen. Om dit oorzakelijke verband vast te stellen, zal de Autoriteit met name de dalingen van de elektriciteitsprijzen of de verloren marktaandelen van de betrokken ondernemingen in aanmerking nemen. Verplichtingen of garanties die ook onafhankelijk van de inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999 niet hadden kunnen worden nagekomen, vormen geen gestrande kosten.

                                 (d)

                                 Deze verplichtingen of garanties moeten onherroepelijk zijn. Indien een onderneming de mogelijkheid heeft tegen betaling dergelijke verplichtingen of garanties te herroepen of ze te wijzigen, moet dit in aanmerking worden genomen bij de berekening van de ontvankelijke gestrande kosten.

                                 (e)

                                 Verplichtingen of garanties tussen ondernemingen die tot eenzelfde groep behoren, kunnen in principe niet als gestrande kosten in aanmerking komen.

                                 (f)

                                 De gestrande kosten zijn economische kosten, die moeten overeenkomen met de werkelijk geïnvesteerde, betaalde of te betalen bedragen uit hoofde van de verplichtingen of garanties waaruit zij voortvloeien: forfaitaire schattingen zijn derhalve niet aanvaardbaar, behalve indien kan worden aangetoond dat zij overeenkomen met de economische werkelijkheid.

                                 (g)

                                 De gestrande kosten zijn de kosten na aftrek van de opbrengsten, winsten of meerwaarden in verband met de verplichtingen of garanties waaruit zij voortvloeien.

                                 (h)

                                 De gestrande kosten moeten exclusief alle uitgekeerde of uit te keren steun worden berekend voor de activa waarop zij betrekking hebben. Met name moet, wanneer een verplichting of een garantie inzake werking overeenkomt met een investering waarvoor overheidssteun is verleend, de waarde van die steun worden afgetrokken van het bedrag van de eventuele gestrande kosten die uit deze verplichting of deze garantie voortvloeien.

                                 (i)

                                 Wanneer de gestrande kosten voortvloeien uit verplichtingen of garanties die moeilijk kunnen worden nagekomen vanwege Besluit nr. 168/1999, moet bij de berekening van de ontvankelijke gestrande kosten de effectieve ontwikkeling in de tijd van de economische en concurrentievoorwaarden op de nationale en gemeenschappelijke markten voor elektriciteit in aanmerking worden genomen. Met name moet, wanneer verplichtingen of garanties gestrande kosten kunnen vormen wegens de te verwachten daling van de elektriciteitsprijzen, de berekening van deze gestrande kosten worden gebaseerd op de vastgestelde ontwikkeling van de elektriciteitsprijzen.

                                 (j)

                                 Kosten die zijn afgeschreven vóór de omzetting van Besluit nr. 168/1999 in nationaal recht, zijn geen gestrande kosten. Niettemin kunnen voorzieningen of waardeverminderingen van activa die op de balans van de betrokken ondernemingen worden geboekt met het expliciete doel de verwachte gevolgen van Besluit nr. 168/1999 in aanmerking te nemen, overeenkomen met gestrande kosten.

                                 (k)

                                 De ontvankelijke gestrande kosten zullen niet hoger zijn dan het noodzakelijke minimum om de betrokken ondernemingen in staat te stellen de verplichtingen of garanties die door Besluit nr. 168/1999 in gevaar komen, te blijven nakomen of te doen naleven (4). Derhalve moeten de gestrande kosten worden berekend op grond van de meest economische oplossing (zonder steun) vanuit het standpunt van de ondernemingen in kwestie. Deze kan met name bestaan in de verbreking van de verplichtingen of garanties die tot gestrande kosten leiden of in de overdracht van het geheel of een deel van de activa die aanleiding geven tot gestrande kosten (in de gevallen waarin dit niet strijdig is met de eigenlijke grondbeginselen van deze verplichtingen of garanties).

                                 (l)

                                 Kosten die bepaalde ondernemingen zouden moeten dragen na de in artikel 26 van Richtlijn 96/92/EG vermelde uiterste termijn (26 november 2006), kunnen in principe geen ontvankelijke gestrande kosten in de zin van deze methodologie vormen (5). Indien zulks noodzakelijk blijkt, zal de Autoriteit deze verplichtingen of garanties niettemin te zijner tijd in aanmerking kunnen nemen en ze in voorkomend geval als ontvankelijke gestrande kosten kunnen beschouwen in het kader van de volgende fase van de openstelling van de gemeenschappelijke elektriciteitsmarkt.

                                 (m)

                                 Voor de EVA-staten die hun markt sneller openstellen dan Besluit nr. 168/1999 van het Gemengd Comité van de EER voorschrijft, kan de Autoriteit ermee instemmen de kosten die sommige ondernemingen zouden moeten dragen na de in artikel 26 van Richtlijn 96/92/EG vermelde uiterste termijn, als ontvankelijke gestrande kosten uit hoofde van deze methodologie in aanmerking te nemen, mits deze kosten voortvloeien uit verplichtingen of garanties die voldoen aan de onder (a) tot en met (l) van punt 21.3 opgesomde criteria en mits deze kosten beperkt blijven tot een periode tot uiterlijk 31 december 2010.

               21.4.   GESTRANDE KOSTEN EN OVERHEIDSSTEUN

                     (1)

                     Het algemene principe van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst is het verbod van overheidssteun. De leden 2 en 3 van dit artikel bieden echter enkele mogelijkheden om van deze algemene regel af te wijken. Voorts vallen overeenkomstig artikel 59, lid 2, van de EER-Overeenkomst de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, onder de regels van de EER-Overeenkomst, met name onder de mededingingsregels, voor zover de toepassing daarvan de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. In elk geval mag de ontwikkeling van het handelsverkeer niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de overeenkomstsluitende partijen.

                     (2)

                     De overheidssteun voor de in deze richtsnoeren gedefinieerde ontvankelijke gestrande kosten heeft ten doel de overgang van de elektriciteitsbedrijven naar een concurrentiële markt voor elektriciteit te vergemakkelijken. De Autoriteit kan positief staan tegenover deze steunmaatregelen voor zover de verstoring van de concurrentie wordt gecompenseerd door hun bijdrage tot de verwezenlijking van een gemeenschappelijke doelstelling die de marktkrachten niet zouden kunnen bereiken. De verstoring van de concurrentie die voortvloeit uit steun die wordt uitgekeerd om de overgang van de elektriciteitsbedrijven van een min of meer gesloten markt naar een deels geliberaliseerde markt te vergemakkelijken, hoeft immers niet in strijd te zijn met het algemeen belang wanneer deze verstoring beperkt is in de tijd en de gevolgen ervan beperkt blijven, want de liberalisering van de elektriciteitsmarkt is in het algemeen belang van de EER-markt en vult de totstandbrenging van de interne markt aan. Bovendien is de Autoriteit van mening dat voor gestrande kosten uitgekeerde steun de elektriciteitsbedrijven in staat stelt de aan hun verplichtingen of investeringen uit het verleden verbonden risico's te beperken, en deze bedrijven aldus kan stimuleren hun investeringen op lange termijn te handhaven. Zonder compensatie van de gestrande kosten zou tenslotte het risico groter zijn dat de bedrijven in kwestie de totale kosten van hun niet-economische verplichtingen of garanties in rekening brengen aan de aan hen gebonden afnemers.

                     (3)

                     Voorts is steun ter compensatie van de gestrande kosten in de elektriciteitssector eerder gerechtvaardigd dan in de andere geliberaliseerde sectoren voor zover de liberalisering van de elektriciteitsmarkt niet gepaard is gegaan met een versnelde technologische ontwikkeling of een stijging van de vraag en het met het oog op de bescherming van het milieu, de veiligheid van de voorziening en de goede gang van de economie van de EVA-staten nauwelijks denkbaar is dat men zou wachten totdat de ondernemingen van de sector in moeilijkheden geraken alvorens staatssteun ten gunste van deze ondernemingen te overwegen.

                     (4)

                     In dit verband is de Autoriteit van mening dat steunmaatregelen ter compensatie van de gestrande kosten in principe in aanmerking komen voor de afwijking van artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst indien zij de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid vergemakkelijken zonder de voorwaarden waaronder het handelsverkeer plaatsvindt zodanig te veranderen dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad.

                     (5)

                     Onverminderd de specifieke bepalingen die voortvloeien uit de richtsnoeren van de Autoriteit voor de toepassing van de EER-regels inzake overheidssteun, met inbegrip van de EER-regels inzake milieusteun (6), kan de Autoriteit in principe als verenigbaar met artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst aanvaarden, steunmaatregelen ter compensatie van ontvankelijke gestrande kosten die aan de volgende criteria voldoen:

                                 (a)

                                 De steun moet dienen ter compensatie van duidelijk bepaalde en geïndividualiseerde ontvankelijke gestrande kosten. De steun mag in geen geval het bedrag van de ontvankelijke gestrande kosten overschrijden.

                                 (b)

                                 De regeling voor de uitkering van de steun moet het mogelijk maken de toekomstige effectieve ontwikkeling van de concurrentie in aanmerking te nemen. Deze ontwikkeling kan met name worden gemeten aan de hand van kwantificeerbare factoren (prijzen, marktaandelen, door de EVA-staat vermelde andere pertinente factoren). Aangezien de ontwikkeling van de concurrentievoorwaarden rechtstreeks van invloed is op het bedrag van de ontvankelijke gestrande kosten, zal het bedrag van de uitgekeerde steun noodzakelijk afhankelijk zijn van de ontwikkeling van een echte concurrentie, en bij de berekening van de in de loop van de tijd uitgekeerde steun zal derhalve rekening moeten worden gehouden met de ontwikkeling van de pertinente factoren voor de meting van de bereikte mate van concurrentie.

                                 (c)

                                 De EVA-staat moet beloven de Autoriteit jaarlijks verslag uit te brengen over met name de ontwikkeling van de concurrentiesituatie op zijn markt voor elektriciteit, met vermelding van met name de waargenomen variaties van de pertinente kwantificeerbare factoren. Dit jaarverslag zal een gedetailleerde berekening bevatten van de gestrande kosten die in aanmerking zijn genomen uit hoofde van het jaar in kwestie, en tevens zullen de uitgekeerde steunbedragen nauwkeurig worden vermeld.

                                 (d)

                                 De degressiviteit van steun ter compensatie van gestrande kosten vormt voor de Autoriteit een positief element bij haar beoordeling: dankzij deze degressiviteit kan de voorbereiding van de betrokken onderneming op een geliberaliseerde elektriciteitsmarkt immers worden bespoedigd.

                                 (e)

                                 Het maximumbedrag van de steun die aan een onderneming kan worden uitgekeerd om de gestrande kosten te compenseren, moet tevoren worden vermeld. Bij de vaststelling van dit bedrag moet de mogelijke productiviteitswinst van de onderneming in aanmerking worden genomen.
                                 Ook moeten de precieze wijze van berekening en financiering van de steun ter compensatie van de gestrande kosten, alsmede de maximumperiode gedurende welke deze steun kan worden uitgekeerd, tevoren duidelijk worden gespecificeerd. Bij de aanmelding van deze steun zal met name nauwkeurig moeten worden vermeld op welke wijze bij de berekening van de gestrande kosten de wijziging van de verschillende in punt (b) vermelde factoren in aanmerking zal worden genomen.

                                 (f)

                                 De EVA-staat zal zich er tevoren toe verbinden geen reddings- en herstructureringssteun uit te keren aan ondernemingen die steun voor gestrande kosten zullen ontvangen teneinde een cumulatie van steun te voorkomen. De Autoriteit is van mening dat de betaling van compensaties voor gestrande kosten in verband met investeringen in activa die op termijn niet levensvatbaar kunnen zijn, niet bevorderlijk is voor de overgang van de elektriciteitssector naar een geliberaliseerde markt, en derhalve niet in aanmerking komt voor de afwijking van artikel 61, lid 3, onder c), van de EER-Overeenkomst.

                     (6)

                     De Autoriteit staat daarentegen uitermate terughoudend tegenover steunmaatregelen ter compensatie van gestrande kosten die niet aan bovenstaande criteria voldoen en/of kunnen leiden tot concurrentieverstoringen die strijdig met het algemeen belang zijn om de volgende redenen:

                                 (a)

                                 De steun houdt geen verband met ontvankelijke gestrande kosten overeenkomstig de hierboven gegeven definitie, of houdt geen verband met duidelijk bepaalde en geïndividualiseerde gestrande kosten, of overschrijdt het bedrag van de ontvankelijke gestrande kosten.

                                 (b)

                                 De steun heeft ten doel het geheel of een deel van de van vóór de inwerkingtreding van Besluit nr. 168/1999 daterende inkomsten in stand te houden, zonder dat de ontvankelijke gestrande kosten die zouden kunnen voortvloeien uit de invoering van de concurrentie, strikt in aanmerking worden genomen.

                                 (c)

                                 Het steunbedrag kan niet worden aangepast om correct rekening te houden met de verschillen tussen de economische en markthypothesen waarop de oorspronkelijke raming van de gestrande kosten berust, en de werkelijke ontwikkeling ervan in de tijd.

               21.5.   WIJZE VAN FINANCIERING VAN DE STEUN TER COMPENSATIE VAN GESTRANDE KOSTEN

                     (1)

                     Het staat de EVA-staten geheel vrij de wijze van financiering van de steun ter compensatie van de gestrande kosten te kiezen die hen het geschiktst lijkt. Met het oog op de goedkeuring van dergelijke steun zal de Autoriteit echter nagaan of het mechanisme voor de financiering ervan geen effecten heeft die strijdig zijn met de doelstellingen van Richtlijn 96/92/EG of met het belang van de overeenkomstsluitende partijen. Bij het belang van de overeenkomstsluitende partijen gaat het met name om de bescherming van de consumenten, het vrije verkeer van goederen en diensten en de concurrentie.

                     (2)

                     De financieringsmechanismen mogen niet tot gevolg hebben dat de toegang tot bepaalde nationale of regionale markten wordt bemoeilijkt voor ondernemingen die nog geen aandeel op deze markten hebben of voor nieuwe actoren. Met name mag de steun ter compensatie van gestrande kosten niet worden gefinancierd uit heffingen op elektriciteit die van de ene EVA-staat naar de andere wordt getransporteerd, en evenmin uit heffingen die zijn gebonden aan de afstand tussen de producent en de afnemer.

                     (3)

                     De Autoriteit zal er tevens op toezien dat de wijze van financiering van de steun ter compensatie van de gestrande kosten leidt tot een billijke behandeling van in aanmerking komende en niet in aanmerking komende afnemers. Hiertoe zal in het in punt 21.4., onder c), bedoelde jaarverslag de verdeling van de financieringsbronnen ter compensatie van de gestrande kosten tussen in aanmerking komende en niet in aanmerking komende afnemers worden vermeld. Wanneer niet in aanmerking komende afnemers direct via het tarief voor de aankoop van de elektriciteit deelnemen in de financiering van de gestrande kosten, moet dit expliciet worden vermeld. De van een van beide categorieën afnemers (in aanmerking komende of niet in aanmerking komende afnemers) verlangde bijdrage mag niet hoger zijn dan het deel van de te compenseren gestrande kosten dat overeenkomt met het door deze afnemers vertegenwoordigde marktaandeel.

                     (4)

                     Wanneer door particuliere ondernemingen middelen worden verzameld voor de financiering van steunregelingen ter compensatie van de gestrande kosten, moet het beheer van die middelen strikt gescheiden zijn van het beheer van de gewone middelen van die ondernemingen. Deze beleggingen mogen de beherende ondernemingen niet bevoordelen.

               21.6.   ANDERE BEOORDELINGSFACTOREN

                     (1)

                     Bij haar onderzoek van de nationale steunmaatregelen ter compensatie van de gestrande kosten houdt de Autoriteit met name rekening met de omvang van het betrokken net alsmede met het niveau van koppeling van het net en de structuur van de elektriciteitsindustrie. Steun voor een klein net dat slechts in geringe mate is gekoppeld met de rest van de EER, zal minder gemakkelijk tot belangrijke concurrentieverstoringen leiden.

                     (2)

                     Deze methodologie voor de gestrande kosten laat de toepassing van de richtsnoeren inzake regionale steunmaatregelen in de onder artikel 61, lid 3, onder a), van de EER-Overeenkomst vallende regio's onverlet (7). Krachtens artikel 59, lid 2, van de EER-Overeenkomst kan, wanneer de toepassing van de regels inzake staatssteun met betrekking tot de gestrande kosten de vervulling, in feite of in rechte, verhindert van de bijzondere taken die zijn toevertrouwd aan de ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, van deze regels worden afgeweken mits de ontwikkeling van het handelsverkeer niet wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de overeenkomstsluitende partijen.

                     (3)

                     De regels die voortvloeien uit deze methodologie inzake nationale steunmaatregelen ter compensatie van de gestrande kosten welke voortvloeien uit Besluit nr. 168/1999, laten de openbare of particuliere eigendom van de ondernemingen in kwestie onverlet.”

         (1)  PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20.

         (2)  PB L 61 van 1.3.2001, blz. 23, en EER-Supplement nr. 11 van 1.3.2001, blz. 221.

         (3)  Artikel 3 van Besluit nr. 168/1999 bepaalt: „Dit besluit treedt in werking op 27 november 1999, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden.”

         (4)  In geval van een koop- of verkoopovereenkomst op lange termijn zullen de gestrande kosten dus worden berekend in vergelijking met de voorwaarden waartegen de onderneming het goed in kwestie normaliter op een geliberaliseerde markt had kunnen kopen of verkopen, onder overigens gelijke omstandigheden.

         (5)  Investeringen die niet meer kunnen worden terugverdiend of economisch niet levensvatbaar zijn ten gevolge van de liberalisering van de interne markt voor elektriciteit, kunnen gestrande kosten in de zin van deze methodologie vormen, ook wanneer hun levensduur zich in principe uitstrekt tot na 2006. Verplichtingen of garanties die absoluut ook na 26 november 2006 nog steeds moeten worden nagekomen omdat anders ernstige risico's zouden ontstaan voor de bescherming van het milieu, de veiligheid van personen, de sociale bescherming van werknemers of de veiligheid van het elektriciteitsnet, kunnen echter volgens deze methodologie ontvankelijke gestrande kosten vormen, mits dit naar behoren wordt gemotiveerd.

         (6)  PB L 237 van 6.9.2001, blz. 16.

         (7)  PB L 111 van 29.4.1999 en EER-Supplement nr. 18. Zie in deze context hoofdstuk 25 van de Richtsnoeren inzake overheidssteun.


Avis juridique important

|

31987D0255

87/255/EEG: Besluit van de Raad van 28 april 1987 betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen

Publicatieblad Nr. L 119 van 07/05/1987 blz. 0024 - 0024

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 28 april 1987  betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen  (87/255/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, inzonderheid op artikel 167, lid 3,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Overwegende dat de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Regering van de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen (2), ondertekend te Brussel op 23 mei 1985, door de Republiek der Seychellen aan het einde van de eerste driejarige toepassingsperiode is opgezegd;  Overwegende dat de Gemeenschap en de Republiek der Seychellen, overeenkomstig artikel 13 van de Overeenkomst, hebben onderhandeld om de noodzakelijke wijzigingen in de Overeenkomst aan te brengen;  Overwegende dat op grond van deze onderhandelingen een nieuwe Overeenkomst is geparafeerd op 3 december 1986, waardoor de vissers uit de uitgebreide Gemeenschap hun visserijmogelijkheden behouden in de wateren die vallen onder de soevereiniteit of de jurisdictie van de Seychellen;  Overwegende dat, ten einde de visserijactiviteiten van de vaartuigen uit de uitgebreide Gemeenschap zonder onderbreking te behouden, de twee partijen hun paraaf hebben gesteld onder een briefwisseling die voorziet in de voorlopige toepassing van de nieuwe Overeenkomst met ingang van 18 januari 1987; dat het daarom noodzakelijk is deze briefwisseling zo spoedig mogelijk goed te keuren, in afwachting van de sluiting van de Overeenkomst op grond van artikel 43 van het Verdrag,  BESLUIT:  Artikel 1  De Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek der Seychellen inzake de visserij voor de kust van de Seychellen wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.  De tekst van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling en van de Overeenkomst is aan dit besluit gehecht.  Artikel 2  De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de personen aan te wijzen die bevoegd zijn de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling te ondertekenen ten einde daardoor de Gemeenschap te binden.  Gedaan te Luxemburg, 28 april 1987.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. DE KEERSMAEKER  (1) PB nr. C 81 van 28. 3. 1987, blz. 7.  (2) PB nr. L 149 van 8. 6. 1985, blz. 1.


title: 2011/407/EU: Besluit van de Raad van 6 juni 2011 over het door de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt inzake een wijziging van bijlage VI (Sociale zekerheid) en Protocol 37 bij de EER-overeenkomst

text:
               12.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 182/12

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 6 juni 2011
   over het door de Europese Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt inzake een wijziging van bijlage VI (Sociale zekerheid) en Protocol 37 bij de EER-overeenkomst
   (2011/407/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 48, in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien Verordening (EG) nr. 2894/94 van de Raad van 28 november 1994 houdende bepaalde wijzen van toepassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name artikel 1, lid 3,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bijlage VI bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte („de EER-overeenkomst”) bevat specifieke bepalingen en regelingen met betrekking tot sociale zekerheid en Protocol 37 bevat een lijst van comités waaraan EER-EVA-staten deelnemen.

               (2)

               Het is wenselijk Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (2), Verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, en tot vaststelling van de inhoud van de bijbehorende bijlagen (3) en Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (4) in de EER-overeenkomst op te nemen. Daarnaast is het wenselijk om een aantal besluiten en aanbevelingen van de Administratieve Commissie in de EER-overeenkomst op te nemen. De lijst van comités van Protocol 37 moet worden uitgebreid met de bij Verordening (EG) nr. 883/2004 opgerichte Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels.

               (3)

               Bijlage VI en Protocol 37 moeten bijgevolg dienovereenkomstig gewijzigd worden,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Enig artikel
   Het door de Unie in het Gemengd Comité van de EER in te nemen standpunt met betrekking tot de voorgenomen wijziging van bijlage VI (Sociale zekerheid) en Protocol 37 bij de EER-overeenkomst wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité van de EER dat aan dit besluit is gehecht.

      Gedaan te Brussel, 6 juni 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         RÉTHELYI M.

      (1)  PB L 305 van 30.11.1994, blz. 6.

      (2)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

      (3)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 43.

      (4)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1.

      ONTWERP
      BESLUIT Nr. …/2011 VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
      van …
      tot wijziging van bijlage VI (Sociale zekerheid) en Protocol 37 bij de EER-overeenkomst
      HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
      Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name de artikelen 98 en 101,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Bijlage VI bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte („de Overeenkomst”), werd gewijzigd bij Besluit nr. …/… van het Gemengd Comité van de EER van … (1).

                  (2)

                  Protocol 37 bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. …/… van het Gemengd Comité van de EER van … (2).

                  (3)

                  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (3), moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (4)

                  Verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, en tot vaststelling van de inhoud van de bijbehorende bijlagen (4) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (5)

                  Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (5) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (6)

                  Besluit nr. A1 van 12 juni 2009 betreffende de instelling van een dialoog- en bemiddelingsprocedure met betrekking tot de geldigheid van documenten, het bepalen van de toepasselijke wetgeving en het verlenen van prestaties uit hoofde van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (6) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (7)

                  Besluit nr. A2 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake de wetgeving die van toepassing is op gedetacheerde werknemers en zelfstandigen die tijdelijk buiten de bevoegde lidstaat werken (7) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (8)

                  Besluit nr. E1 van 12 juni 2009 betreffende de praktische regelingen voor de overgangsperiode voor de elektronische uitwisseling van gegevens als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad (8) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (9)

                  Besluit nr. F1 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot prioriteitsregels bij samenloop van gezinsuitkeringen (9) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (10)

                  Besluit nr. H1 van 12 juni 2009 betreffende het kader voor de overgang van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 van de Raad naar de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 en (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad en de toepassing van besluiten en aanbevelingen van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (10) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (11)

                  Besluit nr. H2 van 12 juni 2009 betreffende de werkmethoden en de samenstelling van de Technische Commissie voor gegevensverwerking van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (11) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (12)

                  Besluit nr. P1 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 50, lid 4, artikel 58, en artikel 87, lid 5, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor de toekenning van invaliditeitsuitkeringen en ouderdoms- en nabestaandenpensioenen (12) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (13)

                  Besluit nr. S1 van 12 juni 2009 betreffende de Europese ziekteverzekeringskaart (13) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (14)

                  Besluit nr. S2 van 12 juni 2009 betreffende de technische specificaties voor de Europese ziekteverzekeringskaart (14) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (15)

                  Besluit nr. S3 van 12 juni 2009 tot vaststelling van de verstrekkingen die onder artikel 19, lid 1, en artikel 27, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad en artikel 25, punt A) 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad vallen (15) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (16)

                  Besluit nr. U1 van 12 juni 2009 betreffende artikel 54, lid 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot verhoging van werkloosheidsuitkeringen wegens gezinsleden ten laste (16) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (17)

                  Besluit nr. U2 van 12 juni 2009 betreffende de werkingssfeer van artikel 65, lid 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake het recht op werkloosheidsuitkeringen van volledig werklozen die geen grensarbeiders zijn en die tijdens het verrichten van hun laatste werkzaamheden, al dan niet in loondienst, op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woonden (17) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (18)

                  Besluit nr. U3 van 12 juni 2009 betreffende de draagwijdte van het begrip gedeeltelijke werkloosheid zoals dat van toepassing is op de in artikel 65, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde werklozen (18) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (19)

                  Aanbeveling nr. P1 van 12 juni 2009 betreffende de toepassing van de jurisprudentie in de zaak-Gottardo, volgens welke de voordelen van een bilaterale overeenkomst inzake sociale zekerheid tussen een lidstaat en een derde staat die voor de nationale werknemers bedoeld is, ook moeten worden toegekend aan de werknemers die onderdaan zijn van andere lidstaten (19) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (20)

                  Aanbeveling nr. U1 van 12 juni 2009 betreffende de wetgeving welke van toepassing is op werklozen die in deeltijd beroeps- of handelsactiviteiten verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen (20) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (21)

                  Aanbeveling nr. U2 van 12 juni 2009 betreffende de toepassing van artikel 64, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 883/2004 op werklozen die hun echtgeno(o)t(e) of partner vergezellen die een beroepswerkzaamheid uitoefent in een andere dan de bevoegde staat (21) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.

                  (22)

                  Voor de goede werking van de Overeenkomst moet Protocol 37 daarbij worden uitgebreid met de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, opgericht bij Verordening (EG) nr. 883/2004, en moeten in bijlage VI de procedures voor associatie met deze commissie en de daaraan verbonden organen worden vastgesteld.

                  (23)

                  De in de Overeenkomst opgenomen Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (22) wordt bij Verordening (EG) nr. 883/2004 ingetrokken en moet derhalve uit de Overeenkomst worden geschrapt.

                  (24)

                  De in de Overeenkomst opgenomen Verordening (EEG) nr. 574/72 (23) wordt met ingang van 1 mei 2010 bij Verordening (EG) nr. 987/2009 ingetrokken en moet daarom uit de Overeenkomst worden geschrapt.

                  (25)

                  Alle besluiten onder „Besluiten waarvan de overeenkomstsluitende partijen goede nota nemen” en „Besluiten waarvan de overeenkomstsluitende partijen nota nemen” zijn achterhaald en moeten daarom uit de Overeenkomst worden geschrapt,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      Bijlage VI bij de Overeenkomst wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij dit besluit.
      Artikel 2
      De tekst van punt 5 (Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers) van Protocol 37 (met de in artikel 101 bedoelde lijst) bij de Overeenkomst wordt vervangen door:

         „Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad).”.

      Artikel 3
      De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten van de Verordeningen (EG) nr. 883/2004, (EG) nr. 987/2009 en (EG) nr. 988/2009, de Besluiten nr. A1, nr. A2, nr. E1, nr. F1, nr. H1, nr. H2, nr. P1, nr. S1, nr. S2, nr. S3, nr. U1, nr. U2 en nr. U3 en de Aanbevelingen nr. P1, nr. U1 en nr. U2, in de IJslandse en de Noorse taal zijn authentiek.
      Artikel 4
      Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van de laatste kennisgeving aan het Gemengd Comité van de EER zoals bedoeld in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst (24).
      Artikel 5
      Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

         Gedaan te Brussel, … .

               Voor het Gemengd Comité van de EER

               De voorzitter

               De secretarissen van

               van het Gemengd Comité van de EER

         (1)  PB L …

         (2)  PB L …

         (3)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

         (4)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 43.

         (5)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1.

         (6)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 1.

         (7)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 5.

         (8)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 9.

         (9)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 11.

         (10)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 13.

         (11)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 17.

         (12)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 21.

         (13)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 23.

         (14)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 26.

         (15)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 40.

         (16)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 42.

         (17)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 43.

         (18)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 45.

         (19)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 47.

         (20)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 49.

         (21)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 51.

         (22)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

         (23)  PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.

         (24)  [Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.] [Grondwettelijke vereisten aangegeven.].

         BIJLAGE

            BIJ BESLUIT Nr. … VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER

         De tekst van bijlage VI bij de Overeenkomst komt als volgt te luiden:

            „INLEIDING
            Wanneer de in deze bijlage genoemde besluiten begrippen bevatten of betrekking hebben op procedures die specifiek zijn voor de rechtsorde van de Unie, zoals:

                        —

                        preambules;

                        —

                        degenen tot wie de communautaire besluiten zijn gericht;

                        —

                        verwijzingen naar gebieden of talen van de Unie;

                        —

                        verwijzingen naar rechten en verplichtingen van de lidstaten, hun overheidsorganen, ondernemingen of personen in relatie tot elkaar; en

                        —

                        verwijzingen naar informatie- en kennisgevingsprocedures,

                  is Protocol 1 betreffende horizontale aanpassingen van toepassing, tenzij in deze bijlage anders is bepaald.
            SECTORALE AANPASSINGEN

                        I.

                        In deze bijlage en onverminderd de bepalingen van Protocol 1, omvat de in de genoemde besluiten voorkomende term „lidsta(a)t(en)”, behalve betekenis die deze term heeft in de toepasselijke besluiten van de Unie, tevens IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.

                        II.

                        Bij de toepassing van de bepalingen van de in deze bijlage genoemde besluiten met het oog op deze overeenkomst worden de rechten en plichten verleend aan de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels bij de Commissie en de rechten en plichten verleend aan de Rekencommissie bij genoemde Administratieve Commissie overeenkomstig het bepaalde in deel VII van de Overeenkomst uitgeoefend door het Gemengd Comité van de EER.

                  I.   ALGEMENE COÖRDINATIE VAN DE SOCIALE ZEKERHEID

            VERMELDE BESLUITEN

                        1.

                           32004 R 0883: Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1) gewijzigd bij:

                                    —

                                       32009 R 0988: Verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 (PB L 284 van 30.10.2009, blz. 43).

                              Voor de toepassing van deze overeenkomst worden de bepalingen van Verordening (EG) nr. 883/2004 als volgt aangepast:

                                    a)

                                    aan artikel 87, lid 10, wordt de volgende alinea toegevoegd:
                                    „Voor Liechtenstein gelden de bepalingen van artikel 65, lid 2, tweede zin, en artikel 65, lid 3, tweede zin, uiterlijk vanaf 1 mei 2012.”;

                                    b)

                                    aan bijlage I, sectie I, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Voorschotten op de onderhoudsverplichtingen krachtens socialezekerheidswet nr. 100/2007.
                                    LIECHTENSTEIN
                                    Voorschotten op onderhoudsverplichtingen krachtens de wet van 21 juni 1989 inzake de toekenning van voorschotten op onderhoudsverplichtingen, als gewijzigd.
                                    NOORWEGEN
                                    Voorschotten op kinderbijslag krachtens wet nr. 2 van 17 februari 1989 inzake de voorschotten op kinderbijslag”;

                                    c)

                                    aan bijlage I, sectie II, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Eenmalige uitkeringen in verband met de kosten van internationale adoptie, krachtens wet nr. 152/2006 inzake uitkeringen bij adoptie.
                                    NOORWEGEN
                                    Eenmalige uitkeringen bij geboorte krachtens de nationale wet op de sociale verzekering.
                                    Eenmalige uitkeringen bij adoptie krachtens de nationale wet op de sociale verzekering.”;

                                    d)

                                    aan bijlage II wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND-DENEMARKEN
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    IJSLAND-FINLAND
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    IJSLAND-ZWEDEN
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    IJSLAND-NOORWEGEN
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    NOORWEGEN-DENEMARKEN
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    NOORWEGEN-FINLAND
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.
                                    NOORWEGEN-ZWEDEN
                                    Artikel 7 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003, betreffende dekking van bijkomende reiskosten in het geval van ziekte tijdens een verblijf in een ander Noords land waardoor de terugreis naar het land van de woonplaats duurder wordt.”;

                                    e)

                                    aan bijlage III wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    NOORWEGEN”;

                                    f)

                                    aan bijlage IV wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    LIECHTENSTEIN”;

                                    g)

                                    aan bijlage VIII, deel 1, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Alle aanvragen voor het basisstelsel voor ouderdomspensioenen en de gedefinieerde uitkeringsregeling voor overheidspersoneel.
                                    LIECHTENSTEIN
                                    Alle aanvragen voor pensioenen van de ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsverzekeringen alsook voor de ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het stelsel voor werknemers voor zover de voorschriften van de respectieve pensioenfondsen niet in een vermindering voorzien.
                                    NOORWEGEN
                                    Alle aanvragen voor ouderdomspensioenen, met uitzondering van de in bijlage IX vermelde pensioenen.”;

                                    h)

                                    aan bijlage VIII, deel 2, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Bedrijfspensioenstelsel voor ouderdomspensioenen.
                                    LIECHTENSTEIN
                                    Ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het bedrijfspensioenstelsel.”;

                                    i)

                                    aan bijlage IX, sectie I, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Wezenpensioenen overeenkomstig socialezekerheidswet nr. 100/2007 en wezenpensioenen overeenkomstig wet nr. 129/1997 inzake verplichte pensioenverzekeringen en de activiteiten van pensioenfondsen.”;

                                    j)

                                    aan bijlage IX, sectie II, wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND
                                    Invaliditeitspensioenen in de vorm van een basispensioen, pensioenaanvulling en leeftijdsgerelateerde aanvulling overeenkomstig socialezekerheidswet nr. 100/2007.
                                    Invaliditeitspensioenen overeenkomstig wet nr. 129/1997 inzake verplichte pensioenverzekeringen en de activiteiten van pensioenfondsen.
                                    NOORWEGEN
                                    De Noorse invaliditeitspensioenen, ook wanneer deze bij het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd zijn omgezet in een ouderdomspensioen, en alle pensioenen (nabestaanden- en ouderdomspensioenen) die zijn gebaseerd op de opgebouwde pensioenrechten van een overledene.”;

                                    k)

                                    aan bijlage X wordt het volgende toegevoegd:
                                    „LIECHTENSTEIN

                                                a)

                                                Uitkeringen voor blinden (Wet van 17 december 1970 inzake de toekenning van uitkeringen voor blinden, zoals gewijzigd).

                                                b)

                                                Moederschapsuitkeringen (Wet van 25 november 1981 inzake de toekenning van moederschapsuitkeringen, zoals gewijzigd).

                                                c)

                                                Aanvullende prestaties op de ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsverzekering (Wet van 10 december 1965 inzake aanvullende prestaties op ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsverzekering, zoals gewijzigd).

                                          NOORWEGEN

                                                a)

                                                Gegarandeerd minimum aanvullend pensioen voor personen met een aangeboren afwijking of personen die vanaf jonge leeftijd gehandicapt zijn, krachtens de nationale wet op de sociale verzekering.

                                                b)

                                                Bijzondere uitkeringen overeenkomstig wet nr. 21 van 29 april 2005 inzake aanvullende uitkeringen aan personen die gedurende korte perioden in Noorwegen woonachtig zijn.”;

                                    l)

                                    aan bijlage XI wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND

                                                1.

                                                            a)

                                                            Onverminderd artikel 6 hebben personen die geen betaald werk hebben verricht in een of meer EU-lidstaten of EVA-staten alleen recht op een IJslands sociaal pensioen als zij ten minste drie jaar permanent in IJsland wonen of hebben gewoond, met inachtneming van de in de IJslandse wetgeving bepaalde leeftijdsgrenzen.

                                                            b)

                                                            Bovengenoemde bepalingen zijn niet van toepassing op het recht op een IJslands sociaal pensioen, verworven door gezinsleden van personen die in IJsland betaald werk verrichten of verricht hebben, of door studenten of hun gezinsleden.

                                                2.

                                                Indien het werk in loondienst of als zelfstandige in IJsland is beëindigd en de gebeurtenis intreedt tijdens werk in loondienst of als zelfstandige in een andere staat waarop deze verordening van toepassing is, en indien het invaliditeitspensioen van zowel de sociale zekerheid als de aanvullende pensioenregelingen (pensioenfondsen) in IJsland niet langer het tijdvak omvat tussen de gebeurtenis en de pensioengerechtigde leeftijd (toekomstige tijdvakken), worden de tijdvakken van verzekering die zijn vervuld krachtens de wetgeving van een andere staat waarop deze verordening van toepassing is, in aanmerking genomen voor de voorwaarde inzake de toekomstige tijdvakken alsof het tijdvakken van verzekering in IJsland gold.

                                          LIECHTENSTEIN

                                                1.

                                                Verplichte verzekering bij de Liechtensteinse ziektekostenverzekering voor verstrekkingen („Krankenpflegeversicherung”) en vrijstellingsmogelijkheden:

                                                            a)

                                                            De Liechtensteinse wettelijke bepalingen betreffende de verplichte ziektekostenverzekering voor verstrekkingen zijn van toepassing op de volgende personen die niet in Liechtenstein woonachtig zijn:

                                                                        i)

                                                                        personen die uit hoofde van titel II van de verordening aan de Liechtensteinse wettelijke bepalingen onderworpen zijn;

                                                                        ii)

                                                                        personen voor wie Liechtenstein overeenkomstig de artikelen 24, 25 en 26 van de verordening de kosten draagt;

                                                                        iii)

                                                                        personen die een Liechtensteinse werkloosheidsuitkering ontvangen;

                                                                        iv)

                                                                        de gezinsleden van de onder i) en iii) bedoelde personen van een werknemer of zelfstandige die in Liechtenstein woonachtig en bij de Liechtensteinse ziektekostenverzekering is aangesloten;

                                                                        v)

                                                                        de gezinsleden van de onder ii) bedoelde personen of van een gepensioneerde die in Liechtenstein woonachtig en bij de Liechtensteinse ziektekostenverzekering is aangesloten.

                                                                  „Gezinsleden” zijn personen die als gezinsleden worden beschouwd door de wetgeving van de staat waar de betrokkene woont.

                                                            b)

                                                            Op verzoek kunnen de onder a) bedoelde personen worden vrijgesteld van de verplichte verzekering voor verstrekkingen indien en zolang zij in Oostenrijk wonen en kunnen aantonen dat zij daar tegen ziektekosten verzekerd zijn via een verplichte of gelijkaardige ziektekostenverzekering. De vrijstelling kan alleen worden opgeheven bij verandering van werkgever.

                                                      Dit verzoek

                                                            i)

                                                            moet worden ingediend binnen drie maanden na ingang van de verzekeringsplicht in Liechtenstein; wordt het verzoek in een gerechtvaardigd geval na deze termijn ingediend, dan gaat de vrijstelling in vanaf het begin van de verzekeringsplicht. Personen die al in Oostenrijk verzekerd zijn op de datum dat de verordening in de EER in werking treedt, zijn vrijgesteld van de Liechtensteinse verplichte verzekering voor verstrekkingen;

                                                            ii)

                                                            is van toepassing op alle gezinsleden die in dezelfde staat wonen.

                                                2.

                                                Op de personen die in Liechtenstein werken, maar er niet wonen en die op grond van punt 1, onder b), aangesloten zijn bij de wettelijke ziektekostenverzekering van hun woonland, alsmede op hun gezinsleden, is tijdens hun verblijf in Liechtenstein artikel 19 van de verordening van toepassing.

                                                3.

                                                Voor de toepassing van de artikelen 18, 19, 20 en 27 van de verordening in Liechtenstein draagt de bevoegde verzekeraar alle gefactureerde kosten.

                                                4.

                                                Wanneer een persoon op wie uit hoofde van titel II van de verordening de Liechtensteinse wettelijke bepalingen van toepassing zijn, uit hoofde van punt 1, onder b), bij de ziektekostenverzekering aangesloten is van een andere staat waarop deze overeenkomst van toepassing is, dan worden de kosten van verstrekkingen bij niet-arbeidsongevallen gelijkelijk verdeeld tussen het orgaan van de Liechtensteinse verzekering voor arbeidsongevallen, niet-arbeidsgebonden ongevallen en beroepsziekten, en het bevoegde orgaan van de ziektekostenverzekering van de andere staat, als er aanspraak kan worden gemaakt op verstrekkingen van beide organen. Wanneer er bij een arbeidsongeval, een ongeval op weg van of naar het werk, of bij een beroepsziekte, ook recht zou bestaan op prestaties van het orgaan van de ziektekostenverzekering van het woonland, dan worden deze kosten niettemin betaald door de Liechtensteinse verzekeraar tegen (arbeids)ongevallen en beroepsziekten.

                                          NOORWEGEN

                                                1.

                                                De overgangsbepalingen van de Noorse wetgeving die leiden tot verkorting van het tijdvak van verzekering dat vereist wordt voor een volledig aanvullend pensioen voor personen die voor 1937 geboren zijn, zijn van toepassing op personen die onder de verordening vallen, mits zij na hun zestiende verjaardag en voor 1 januari 1967 gedurende het vereiste aantal jaren in Noorwegen hebben gewoond of daar in loondienst of als zelfstandige hebben gewerkt. Voor elk jaar dat de betrokkene vóór 1937 geboren is, dient dit één jaar te zijn.

                                                2.

                                                Een persoon die krachtens de nationale wet op de sociale verzekering verzekerd is en verzekerde hulpbehoevende bejaarden, invaliden of zieken verzorgt, krijgt volgens bepaalde voorwaarden pensioenpunten voor dergelijke tijdvakken. Evenzo en onverminderd artikel 44 van Verordening (EG) nr. 987/2009 krijgt een persoon die kleine kinderen verzorgt pensioenpunten wanneer hij verblijft in een andere staat waarop deze verordening van toepassing is, mits de belanghebbende onder de Noorse arbeidswet ouderschapsverlof geniet.

                                                3.

                                                            a)

                                                            Onverminderd artikel 6 hebben personen die geen betaald werk hebben verricht in een of meer lidstaten of EVA-staten alleen recht op een Noors sociaal pensioen als zij ten minste drie jaar permanent in Noorwegen wonen of hebben gewoond, met inachtneming van de in de Noorse wetgeving bepaalde leeftijdsgrenzen.

                                                            b)

                                                            Bovengenoemde bepalingen zijn niet van toepassing op het recht op een Noors sociaal pensioen, verworven door gezinsleden van personen die in Noorwegen betaald werk verrichten of verricht hebben, of door studenten of hun gezinsleden.”.

                              VOORWAARDEN VOOR DE DEELNAME VAN EVA-STATEN AAN DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VOOR DE COÖRDINATIE VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS EN AAN DE TECHNISCHE COMMISSIE VOOR GEGEVENSVERWERKING EN DE REKENCOMMISSIE BIJ GENOEMDE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE, OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 101 VAN DE OVEREENKOMST:
                        IJsland, Liechtenstein en Noorwegen mogen elk een vertegenwoordiger met een adviserende stem (waarnemer) afvaardigen naar de vergaderingen van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels bij de Commissie en naar vergaderingen van de Technische Commissie voor gegevensverwerking en de Rekencommissie bij genoemde Administratieve Commissie.

                        2.

                           32009 R 0987: Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1).
                        Voor de toepassing van deze overeenkomst worden de bepalingen van Verordening (EG) nr. 987/2009 als volgt aangepast:

                                    a)

                                    aan bijlage 1 wordt het volgende toegevoegd:
                                    „IJSLAND-DENEMARKEN
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen wegens ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    IJSLAND-LUXEMBURG
                                    Regeling van 30 november 2001 betreffende de terugbetaling van kosten van de sociale zekerheid.
                                    IJSLAND-FINLAND
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    IJSLAND-ZWEDEN
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    IJSLAND-NOORWEGEN
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    NOORWEGEN-DENEMARKEN
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    NOORWEGEN-LUXEMBURG
                                    Artikelen 2 tot en met 4 van de Regeling van 19 maart 1998 inzake de terugbetaling van kosten op het gebied van de sociale zekerheid.
                                    NOORWEGEN-NEDERLAND
                                    Overeenkomst van 23 januari 2007 inzake de vergoeding van kosten voor verstrekkingen op grond van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72.
                                    NOORWEGEN-PORTUGAL
                                    Regeling van 24 november 2000 krachtens artikel 36, lid 3, en artikel 63, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en artikel 105, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 574/72 inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen en beroepsziekten en de kosten voor de in deze verordeningen bedoelde administratieve en medische controles.
                                    NOORWEGEN-FINLAND
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    NOORWEGEN-ZWEDEN
                                    Artikel 15 van het Noordse Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 18 augustus 2003: Overeenkomst inzake het wederzijdse afzien van terugbetaling van kosten en uitgaven in de zin van de artikelen 36, 63 en 70 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (voor verstrekkingen in verband met ziekte, moederschap, arbeidsongevallen of beroepsziekten, en voor werkloosheidsuitkeringen) en artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (voor administratieve en medische controle).
                                    NOORWEGEN-VERENIGD KONINKRIJK
                                    Briefwisseling van 20 maart 1997 en 3 april 1997 inzake artikel 36, lid 3, en artikel 63, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 (vergoeding of het afzien van vergoeding van de kosten van verstrekkingen) en van artikel 105 van Verordening (EEG) nr. 574/72 (het afzien van vergoeding van de kosten van administratieve en medische controle).”;

                                    b)

                                    aan bijlage 3 wordt het volgende toegevoegd:
                                    „NOORWEGEN”;

                                    c)

                                    aan bijlage 5 wordt het volgende toegevoegd:
                                    „LIECHTENSTEIN
                                    NOORWEGEN”.

                  BESLUITEN WAARVAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN GOEDE NOTA NEMEN

                        3.1.

                           32010 D 0424(01): Besluit nr. A1 van 12 juni 2009 betreffende de instelling van een dialoog- en bemiddelingsprocedure met betrekking tot de geldigheid van documenten, het bepalen van de toepasselijke wetgeving en het verlenen van prestaties uit hoofde van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 1).

                        3.2.

                           32010 D 0424(02): Besluit nr. A2 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake de wetgeving die van toepassing is op gedetacheerde werknemers en zelfstandigen die tijdelijk buiten de bevoegde lidstaat werken (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 5).

                        4.1.

                           32010 D 0424(03): Besluit nr. E1 van 12 juni 2009 betreffende de praktische regelingen voor de overgangsperiode voor de elektronische uitwisseling van gegevens als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 9).

                        5.1.

                           32010 D 0424(04): Besluit nr. F1 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot prioriteitsregels bij samenloop van gezinsuitkeringen (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 11).

                        6.1.

                           32010 D 0424(05): Besluit nr. H1 van 12 juni 2009 betreffende het kader voor de overgang van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 van de Raad naar de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 en (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad en de toepassing van besluiten en aanbevelingen van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 13).

                        6.2.

                           32010 D 0424(06): Besluit nr. H2 van 12 juni 2009 betreffende de werkmethoden en de samenstelling van de Technische Commissie voor gegevensverwerking van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 17).

                        7.1.

                           32010 D 0424(07): Besluit nr. P1 van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 50, lid 4, artikel 58, en artikel 87, lid 5, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor de toekenning van invaliditeitsuitkeringen en ouderdoms- en nabestaandenpensioenen (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 21).

                        8.1.

                           32010 D 0424(08): Besluit nr. S1 van 12 juni 2009 betreffende de Europese ziekteverzekeringskaart (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 23).

                        8.2.

                           32010 D 0424(09): Besluit nr. S2 van 12 juni 2009 betreffende de technische specificaties voor de Europese ziekteverzekeringskaart (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 26).
                        Voor de toepassing van deze overeenkomst worden de bepalingen van Besluit nr. S2 als volgt gelezen:
                        Onverminderd punt 3.3.2 van de bijlage bij het besluit mogen de EVA-staten de Europese sterren afbeelden aan de door hen afgegeven Europese ziekteverzekeringskaart.

                        8.3.

                           32010 D 0424(10): Besluit nr. S3 van 12 juni 2009 tot vaststelling van de verstrekkingen die onder artikel 19, lid 1, en artikel 27, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad en artikel 25, punt A) 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad vallen (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 40).

                        9.1.

                           32010 D 0424(11): Besluit nr. U1 van 12 juni 2009 betreffende artikel 54, lid 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot verhoging van werkloosheidsuitkeringen wegens gezinsleden ten laste (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 42).

                        9.2.

                           32010 D 0424(12): Besluit nr. U2 van 12 juni 2009 betreffende de werkingssfeer van artikel 65, lid 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake het recht op werkloosheidsuitkeringen van volledig werklozen die geen grensarbeiders zijn en die tijdens het verrichten van hun laatste werkzaamheden, al dan niet in loondienst, op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woonden (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 43).

                        9.3.

                           32010 D 0424(13): Besluit nr. U3 van 12 juni 2009 betreffende de draagwijdte van het begrip gedeeltelijke werkloosheid zoals dat van toepassing is op de in artikel 65, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde werklozen (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 45).

                  BESLUITEN WAARVAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN NOTA NEMEN

                        10.1.

                           32010 H 0424(01): Aanbeveling nr. P1 van 12 juni 2009 betreffende de toepassing van de jurisprudentie in de zaak-Gottardo, volgens welke de voordelen van een bilaterale overeenkomst inzake sociale zekerheid tussen een lidstaat en een derde staat die voor de nationale werknemers bedoeld is, ook moeten worden toegekend aan de werknemers die onderdaan zijn van andere lidstaten (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 47).

                        11.1.

                           32010 H 0424(02): Aanbeveling nr. U1 van 12 juni 2009 betreffende de wetgeving welke van toepassing is op werklozen die in deeltijd beroeps- of handelsactiviteiten verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 49).

                        11.2.

                           32010 H 0424(03): Aanbeveling nr. U2 van 12 juni 2009 betreffende de toepassing van artikel 64, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 883/2004 op werklozen die hun echtgeno(o)t(e) of partner vergezellen die een beroepswerkzaamheid uitoefent in een andere dan de bevoegde staat (PB C 106 van 24.4.2010, blz. 51).

                  II.   BESCHERMING VAN DE RECHTEN OP AANVULLEND PENSIOEN

            VERMELDE BESLUITEN

                        12.

                           398 L 0049: Richtlijn 98/49/EG van de Raad van 29 juni 1998 aangaande de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 209 van 25.7.1998, blz. 46).”.