Avis juridique important

|

31981D0244

81/244/EEG: Besluit van de Raad van 9 april 1981 tot benoeming van een gewoon lid en een plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats

Publicatieblad Nr. L 113 van 25/04/1981 blz. 0050 - 0050

++++BESLUIT VAN DE RAAD  VAN 9 APRIL 1981  TOT BENOEMING VAN EEN GEWOON LID EN EEN PLAATSVERVANGEND LID VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR DE VEILIGHEID , DE HYGIENE EN DE GEZONDHEIDSBESCHERMING OP DE ARBEIDSPLAATS   ( 81/244/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  GELET OP HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 27 JUNI 1974 BETREFFENDE DE OPRICHTING VAN EEN RAADGEVEND COMITE VOOR DE VEILIGHEID , DE HYGIENE EN DE GEZONDHEIDSBESCHERMING OP DE ARBEIDSPLAATS ( 1 ) , INZONDERHEID OP ARTIKEL 4 .  GELET OP HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 23 NOVEMBER 1978 TOT BENOEMING VAN DE GEWONE EN DE PLAATSVERVANGENDE LEDEN VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR DE VEILIGHEID , DE HYGIENE EN DE GEZONDHEIDSBESCHERMING OP DE ARBEIDSPLAATS VOOR HET TIJDVAK DAT OP 22 NOVEMBER 1981 AFLOOPT ,  OVERWEGENDE DAT IN VORENGENOEMD COMITE IN DE CATEGORIE REGERINGSVERTEGENWOORDIGERS EEN ZETEL VAN GEWOON LID EN EEN ZETEL VAN PLAATSVERVANGEND LID ZIJN VRIJGEKOMEN DOOR HET AFTREDEN VAN DR . WINK EN DE HEER LIGTERINGEN , VAN WELK AFTREDEN DE RAAD OP 19 MAART 1981 IN KENNIS IS GESTELD ,  GEZIEN DE VOORDRACHTEN DIE OP 19 MAART 1981 ZIJN INGEDIEND ,  BESLUIT :  ENIG ARTIKEL  DRS . E . H . SICCAMA WORDT BENOEMD TOT GEWOON LID EN DR . A . WINK TOT PLAATSVERVANGEND LID VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR DE VEILIGHEID , DE HYGIENE EN DE GEZONDHEIDSBESCHERMING OP DE ARBEIDSPLAATS , TER VERVANGING VAN DR . WINK EN DE HEER LIGTERINGEN VOOR DE VERDERE DUUR VAN HUN AMBTSTERMIJN , DAT WIL ZEGGEN TOT EN MET 22 NOVEMBER 1981 .  GEDAAN TE LUXEMBURG , 9 APRIL 1981 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  D . F . VAN DER MEI  ( 1 ) PB NR . L 185 VAN 9 . 7 . 1974 , BLZ . 15 .


title: Besluit (GBVB) 2017/1340 van de Raad van 17 juli 2017 tot wijziging van Besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo

text:
               18.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 185/55

         BESLUIT (GBVB) 2017/1340 VAN DE RAAD
   van 17 juli 2017
   tot wijziging van Besluit 2010/788/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Gezien Besluit 2010/788/GBVB van de Raad van 20 december 2010 betreffende beperkende maatregelen tegen de Democratische Republiek Congo en tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 2008/369/GBVB (1),
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 20 december 2010 Besluit 2010/788/GBVB vastgesteld.

               (2)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 21 juni 2017 zijn goedkeuring gehecht aan Resolutie 2360 (2017), die wijzigingen aanbrengt in de criteria voor plaatsing op de lijst in verband met beperkende maatregelen van de VN.

               (3)

               Voor de uitvoering van bepaalde maatregelen is verder optreden van de Unie nodig.

               (4)

               Besluit 2010/788/GBVB moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In artikel 3, lid 1, van Besluit 2010/788/GBVB wordt punt i) vervangen door:

                  „i)

                  het plannen, aansturen of steunen van aanvallen tegen vredeshandhavers van MONUSCO of personeel van de Verenigde Naties, met inbegrip van leden van de Groep deskundigen, of aan die aanvallen deelnemen;”.

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 17 juli 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         F. MOGHERINI

      (1)  PB L 336 van 21.12.2010, blz. 30.


Avis juridique important

|

42004D0097

2004/97/EG,Euratom: Besluit in onderlinge overeenstemming genomen door de vertegenwoordigers van de lidstaten, op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders bijeen, van 13 december 2003 inzake de vestigingsplaatsen van bepaalde bureaus en organen van de Europese Unie

Publicatieblad Nr. L 029 van 03/02/2004 blz. 0015 - 0015

Besluit in onderlinge overeenstemming genomen door de vertegenwoordigers van de lidstaten, op het niveau van de staatshoofden en regeringsleiders bijeen,van 13 december 2003inzake de vestigingsplaatsen van bepaalde bureaus en organen van de Europese Unie(2004/97/EG, Euratom)DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE LIDSTATEN, OP HET NIVEAU VAN DE STAATSHOOFDEN EN REGERINGSLEIDERS BIJEEN,Gelet op artikel 289 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en artikel 189 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Besluit 2000/820/JBZ van de Raad van 22 december 2000 is een Europese Politieacademie (EPA) opgericht(1).(2) Bij Verordening (EG) nr. 178/2000 van het Europees Parlement en de Raad is de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid opgericht(2).(3) Bij Besluit 2002/187/JBZ van de Raad is Eurojust opgericht(3).(4) Bij Verordening (EG) nr. 1406/2002 van het Europees Parlement en de Raad is het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid opgericht(4).(5) Bij Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Europees Parlement en de Raad is een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart opgericht(5).(6) Op basis van het door de Commissie op 24 januari 2002 ingediende voorstel wordt de oprichting van een Europees Spoorwegbureau overwogen(6).(7) Op basis van het door de Commissie op 11 februari 2003 ingediende voorstel wordt de oprichting van een Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging overwogen.(8) Op basis van het door de Commissie op 8 augustus 2003 ingediende voorstel wordt de oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding overwogen.(9) Op basis van het door de Commissie op 29 oktober 2003 ingediende voorstel wordt de oprichting van een Europees Chemicaliënagentschap overwogen.(10) De plaats van vestiging van deze verschillende organisaties en diensten dient te worden vastgesteld,BESLUITEN:Artikel 1a) De Europese Politieacademie (EPA) wordt gevestigd in Bramshill.b) De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid wordt gevestigd in Parma.c) Eurojust wordt gevestigd in Den Haag.d) Het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid wordt gevestigd in Lissabon.e) Het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart wordt gevestigd in Keulen.f) Het Europees Spoorwegbureau wordt gevestigd in Lille-Valenciennes.g) Het Europees Agentschap voor netwerk- en informatiebeveiliging wordt gevestigd in een door de Griekse regering te bepalen plaats in Griekenland.h) Het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding wordt gevestigd in een door de Zweedse regering te bepalen plaats in Zweden.i) Het Europees Chemicaliënagentschap wordt gevestigd in Helsinki.Artikel 2Dit besluit, dat in het Publicatieblad van de Europese Unie zal worden bekendgemaakt, treedt heden in werking.Gedaan te Brussel, 13 december 2003.De voorzitterS. Berlusconi(1) PB L 336 van 30.12.2000, blz. 1.(2) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1642/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 4).(3) PB L 63 van 6.3.2002, blz. 1. Besluit gewijzigd bij Besluit 2003/659/JBZ (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 44).(4) PB L 208 van 5.8.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1644/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 10).(5) PB L 240 van 7.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1701/2003 van de Commissie (PB L 243 van 27.9.2003, blz. 5).(6) PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 323.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007DP0193

Besluit van het Europees Parlement van 22 mei 2007 betreffende instelling en ledental van de vaste delegatie in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering

Publicatieblad Nr. 102 E van 24/04/2008 blz. 0110 - 0110

		P6_TA(2007)0193Vaste delegatie EurolatBesluit van het Europees Parlement van 22 mei 2007 betreffende instelling en ledental van de vaste delegatie in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire VergaderingHet Europees Parlement,- gelet op artikel 188 van zijn Reglement,- gelet op zijn besluit van 10 maart 2004 betreffende het aantal interparlementaire delegaties, delegaties in gemende parlementaire commissies en delegaties in parlementaire samenwerkingscommissies [1],- gezien de oprichtingsakte van de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering van 8 november 2006,1. besluit een delegatie in de Euro-Latijns-Amerikaanse Parlementaire Vergadering in te stellen;2. stelt het ledental vast op 60 gewone leden en 30 plaatsvervangers;3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit ter informatie te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.[1] PB C 102 E van 28.4.2004, blz. 635.--------------------------------------------------


title: Besluit van de Commissie van 23 maart 2012 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek San Marino

text:
               20.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 317/3

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 23 maart 2012
   betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van de monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek San Marino
   2012/C 317/04
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Beschikking 2009/904/EG van de Raad van 26 november 2009 met betrekking tot het standpunt dat de Europese Gemeenschap zal innemen bij de heronderhandeling van de monetaire overeenkomst met de Republiek San Marino (1), met name artikel 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 29 november 2000 is de monetaire overeenkomst tussen de Italiaanse Republiek, namens de Europese Gemeenschap, en de Republiek San Marino (2) gesloten.

               (2)

               In zijn conclusie van 10 februari 2009 heeft de Raad de Commissie uitgenodigd de werking van de bestaande monetaire overeenkomsten te toetsen en te bezien of de maxima voor de uitgifte van munten kunnen worden verhoogd.

               (3)

               In de mededeling over de werking van de monetaire overeenkomsten met Monaco, San Marino en Vaticaanstad (3) heeft de Commissie geconcludeerd dat de monetaire overeenkomst diende te worden gewijzigd om tot een consequentere benadering te komen van de betrekkingen tussen de Unie en de landen die een monetaire overeenkomst hebben ondertekend.

               (4)

               In overeenstemming met de Beschikking van de Raad van 26 november 2009 is namens de Unie door de Commissie en de Italiaanse Republiek over de monetaire overeenkomst met San Marino heronderhandeld. De Europese Centrale Bank (ECB) is volledig bij de onderhandelingen betrokken geweest en is akkoord gegaan met kwesties die binnen haar bevoegdheidssfeer vallen.

               (5)

               Noch de ECB noch het EFC zijn van oordeel dat de overeenkomst aan de Raad moet worden voorgelegd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De monetaire overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek San Marino (hierna „de overeenkomst”) wordt goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is in de bijlage opgenomen.
   Artikel 2
   De vicevoorzitter verantwoordelijk voor Economische en Monetaire Aangelegenheden en de Euro wordt gemachtigd de overeenkomst te ondertekenen om de Europese Unie te binden en namens de Europese Unie de in de bijlage opgenomen verklaring af te leggen.
   Artikel 3
   Na de ondertekening van de overeenkomst gaat het Secretariaat-generaal over tot de kennisgeving waarin artikel 13 van de overeenkomst voorziet (4).
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld. Het wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 23 maart 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 322 van 9.12.2009, blz. 12.

      (2)  PB C 209 van 27.7.2001, blz. 1.

      (3)  COM(2009) 359 definitief; Mededeling van de Commissie aan de Raad: Verslag over de werking van de monetaire overeenkomsten met Monaco, San Marino en Vaticaanstad.

      (4)  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      BIJLAGE

         MONETAIRE OVEREENKOMST
         tussen de Europese Unie en de Republiek San Marino
         DE EUROPESE UNIE,
         en
         DE REPUBLIEK SAN MARINO,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     Op grond van Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad (1) van 3 mei 1998 is met ingang van 1 januari 1999 de munteenheid van elke lidstaat die deelneemt aan de derde fase van de Economische en Monetaire Unie, waaronder Italië, vervangen door de euro.

                     (2)

                     Tussen de Italiaanse Republiek en de Republiek San Marino waren reeds vóór de invoering van de euro bilaterale monetaire overeenkomsten gesloten, laatstelijk de Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino, die op 21 december 1991 is gesloten.

                     (3)

                     Overeenkomstig verklaring nr. 6, gehecht aan de Slotakte van het Verdrag betreffende de Europese Unie, dient de Gemeenschap heronderhandelingen over bestaande regelingen met de Republiek San Marino die als gevolg van de invoering van de eenheidsmunt noodzakelijk mochten worden, te vergemakkelijken.

                     (4)

                     Op 29 november 2000 heeft de Italiaanse Republiek namens de Europese Gemeenschap een monetaire overeenkomst met de Republiek San Marino gesloten (2).

                     (5)

                     Krachtens deze monetaire overeenkomst gebruikt de Republiek San Marino de euro als zijn officiële munteenheid en kent het de status van wettig betaalmiddel toe aan eurobankbiljetten en -munten. Hij dient ervoor te zorgen dat de regels van de Europese Unie (EU) betreffende eurobankbiljetten en -munten — waaronder de regels inzake de bescherming van de euro tegen valsemunterij — binnen zijn grondgebied van toepassing zijn. De Republiek San Marino spant zich in om alle noodzakelijke maatregelen te nemen om valsemunterij te bestrijden en om met de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank (ECB) en Europol samen te werken. Totdat een samenwerkingsovereenkomst tussen Europol en de Republiek San Marino wordt ondertekend, zal de Republiek San Marino via de op dat gebied bevoegde Italiaanse autoriteiten met Europol samenwerken.

                     (6)

                     De Republiek San Marino dient in het bijzonder rekening te houden met de aanbevelingen van de taskforce financiële actie (FATF), met name de oproepen van de FATF aan haar leden en de leden van de regionale lichamen naar het model van de FATF om noodzakelijke tegenmaatregelen tegen bepaalde rechtsgebieden met een hoog risico te nemen. De Republiek San Marino, die vertegenwoordigd is in het Comité van deskundigen inzake de evaluatie van maatregelen ter bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, houdt naar behoren rekening met de aanbevelingen die in de onderlinge evaluatieverslagen voor de Republiek San Marino zijn gedaan of zullen worden gedaan om zijn antwoord op de bedreigingen inzake het witwassen van geld te verbeteren.

                     (7)

                     Deze overeenkomst verplicht de ECB en de nationale centrale banken niet tot opneming van de financiële instrumenten van de Republiek San Marino in de lijst(en) van activa die voor de monetairbeleidtransacties van het Europees Stelsel van centrale banken in aanmerking komen.

                     (8)

                     De Republiek San Marino heeft een banksector die verwacht in nauwere samenhang met die van de eurozone te opereren. Bijgevolg moeten, teneinde gelijkere concurrentievoorwaarden te waarborgen, de toepasselijke bank- en financiële wetgeving van de EU, de wetgeving betreffende de preventie van het witwassen van geld, de preventie van fraude en vervalsing in verband met andere betaalmiddelen dan contanten en statistische rapportagevereisten geleidelijk toepasselijk worden gemaakt op de Republiek San Marino.

                     (9)

                     Er dient een gemengd comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Republiek San Marino, de Italiaanse Republiek, de Commissie en de ECB te worden ingesteld om de toepassing van deze overeenkomst te analyseren, het jaarlijkse plafond voor de uitgifte van munten vast te stellen en de door de Republiek San Marino genomen maatregelen tot tenuitvoerlegging van de toepasselijke EU-wetgeving te beoordelen.

                     (10)

                     Het Hof van Justitie van de Europese Unie is de rechterlijke instantie die verantwoordelijk is voor het beslechten van geschillen die uit de toepassing van de overeenkomst kunnen rijzen,

               ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
         Artikel 1
         De Republiek San Marino heeft het recht de euro als zijn officiële munteenheid te gebruiken, in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1103/97 van de Raad van 17 juni 1997 over enkele bepalingen betreffende de invoering van de euro (3) en Verordening (EG) nr. 974/98 van 3 mei 1998 over de invoering van de euro. De Republiek San Marino kent de status van wettig betaalmiddel toe aan eurobankbiljetten en -munten.
         Artikel 2
         De Republiek San Marino geeft geen bankbiljetten, munten of monetaire surrogaten van welke aard ook uit, tenzij de voorwaarden voor de uitgifte daarvan met de Europese Unie zijn overeengekomen. De voorwaarden voor de uitgifte van euromunten vanaf de inwerkingtreding van deze overeenkomst zijn in de navolgende artikelen vastgelegd.
         Artikel 3
         Het jaarlijkse plafond (in waardetermen) voor de uitgifte van euromunten door de Republiek San Marino wordt door het bij deze overeenkomst ingesteld gemengd comité berekend als de som van:

                     —

                     een vast deel, waarvan het initiële bedrag voor het eerste jaar volgend op de inwerkingtreding van deze overeenkomst op 2 600 000 EUR is vastgesteld. Het gemengd comité kan het vaste deel jaarlijks herzien om rekening te houden met zowel de inflatie — op basis van de HICP-inflatie van de Italiaanse Republiek — in de laatste 12 maanden waarvoor op het moment van de berekening gegevens beschikbaar zijn als met eventuele belangrijke ontwikkelingen die de verzamelaarsmarkt voor euromunten beïnvloeden;

                     —

                     een variabel deel, dat overeenstemt met de gemiddelde muntuitgifte per hoofd van de bevolking van de Italiaanse Republiek in de laatste 12 maanden waarvoor gegevens beschikbaar zijn, vermenigvuldigd met het aantal inwoners van de Republiek San Marino.

               Artikel 4
         1.   De door de Republiek San Marino uitgegeven euromunten zijn, wat betreft de nominale waarde, de wettigheid als betaalmiddel, de technische specificaties, de artistieke kenmerken van de gemeenschappelijke zijde en de gemeenschappelijke artistieke kenmerken van de nationale zijde, identiek aan de euromunten die worden uitgegeven door de lidstaten van de Europese Unie die de euro hebben ingevoerd.
         2.   De Republiek San Marino brengt de ontwerpen van de nationale zijden van zijn euromunten vooraf ter kennis van de Europese Commissie, die verifieert of de EU-voorschriften in acht zijn genomen.
         Artikel 5
         1.   Door de Republiek San Marino uitgegeven euromunten worden door het Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato van de Italiaanse Republiek geslagen.
         2.   In afwijking van lid 1 kan de Republiek San Marino voor het slaan van zijn munten een beroep doen op een EU-Munt die euromunten slaat en die verschillend is van de Munt vermeld in lid 1, mits het gemengd comité daarmee instemt.
         3.   Ten minste 70 % van de voor circulatie bestemde euromunten wordt vanaf het jaar volgend op de inwerkingtreding van deze overeenkomst tegen de nominale waarde in circulatie gebracht. Na drie jaar wordt dit 80 %. Daarna toetst het gemengd comité regelmatig of dit percentage toereikend is.
         4.   De Republiek San Marino mag euromunten voor verzamelaars uitgeven. Deze worden meegerekend voor het in artikel 3 bedoelde jaarlijkse plafond. De uitgifte van euromunten voor verzamelaars door de Republiek San Marino geschiedt in overeenstemming met de richtsnoeren van de Europese Unie betreffende euromunten voor verzamelaars, die met name het gebruik van technische specificaties, artistieke kenmerken en denominaties vereisen waardoor euromunten voor verzamelaars van voor circulatie bestemde munten kunnen worden onderscheiden.
         Artikel 6
         1.   De door de Republiek San Marino uitgegeven hoeveelheid euromunten wordt bijgeteld bij de door de Italiaanse Republiek uitgegeven hoeveelheid munten met het oog op de goedkeuring door de Europese Centrale Bank van de totale omvang van de uitgifte van de Italiaanse Republiek overeenkomstig artikel 128, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
         2.   De Republiek San Marino deelt de Europese Commissie en Italiaanse Republiek elk jaar vóór uiterlijk 1 september de hoeveelheid en de nominale waarde mee van de euromunten die het voornemens is het volgende jaar uit te geven. Hij doet de Europese Commissie eveneens mededeling van de beoogde uitgiftevoorwaarden van deze munten, met name het percentage verzamelaarsmunten en de nadere regels voor de invoering van circulatiemunten.
         3.   Bij de ondertekening van deze overeenkomst deelt de Republiek San Marino de informatie als vermeld in lid 2 mee voor het jaar volgend op de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst.
         Artikel 7
         1.   Deze overeenkomst laat het recht aan de Republiek San Marino om in scudi luidende gouden munten uit te blijven geven onverlet.
         2.   Door de Republiek San Marino uitgegeven in scudi luidende verzamelaarsmunten en gouden munten zijn in de Europese Unie geen wettig betaalmiddel.
         Artikel 8
         1.   De Republiek San Marino verbindt zich ertoe middels rechtstreekse omzetting of eventuele gelijkwaardige instrumenten alle passende maatregelen te nemen met het oog op de tenuitvoerlegging van de in de bijlage bij deze overeenkomst vermelde EU-rechtshandelingen en -regels op het gebied van:

                     a)

                     eurobankbiljetten en -munten;

                     b)

                     bank- en financieel recht, in het bijzonder met betrekking tot de activiteit van en het toezicht op de betrokken instellingen;

                     c)

                     voorkoming van witwassen van geld, preventie van fraude met en vervalsing van contante en niet-contante betaalmiddelen, medailles en penningen, en statistische rapportagevereisten. Ten aanzien van wetgeving betreffende de verzameling van statistische informatie worden de nadere uitvoeringsregels en de technische aanpassingen (inclusief de passende afwijkingen rekening houdend met de specifieke status van San Marino) uiterlijk 18 maanden vóór de vereiste aanvang van de statistische rapportage met de Europese Centrale Bank overeengekomen;

                     d)

                     op grond van artikel 133 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aangenomen maatregelen die nodig zijn voor het gebruik van de euro als enige munt;

               2.   De in lid 1 bedoelde rechtshandelingen en -regels worden door de Republiek San Marino ten uitvoer gelegd overeenkomstig de in de bijlage gespecificeerde termijnen, die vanaf de inwerkingtreding van deze overeenkomst ingaan.
         3.   Het plafond als bedoeld in artikel 3:

                     a)

                     wordt, zolang de betrokken EU-rechtshandelingen of -regels niet ten uitvoer zijn gelegd, automatisch en tijdelijk met een derde verlaagd als en wanneer een in de bijlage gespecificeerde termijn niet is gehaald.

                     b)

                     kan, op basis van een besluit van de Raad, genomen met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie, en na de vertegenwoordigers van de Republiek San Marino te hebben gehoord, tijdelijk met de helft worden verlaagd als en wanneer de Republiek San Marino nalaat gedurende meer dan twee jaar te voldoen aan een of meer in de bijlage vermelde EU-rechtshandelingen of -regels die hij binnen de overeengekomen termijn ten uitvoer heeft gelegd.

               Het plafond wordt middels dezelfde procedure op zijn normale niveau teruggebracht zodra de Republiek San Marino de passende maatregelen heeft genomen om de kwesties aan te pakken die ten grondslag lagen aan de tijdelijke verlaging.
         4.   De Republiek San Marino mag technische bijstand vragen van de entiteiten die de delegatie van de Europese Unie vormen om de tenuitvoerlegging van de betrokken EU-wetgeving te vergemakkelijken.
         5.   De bijlage wordt door de Commissie eenmaal of, indien passend geacht, meermaals per jaar gewijzigd teneinde met de nieuwe toepasselijke EU-rechtshandelingen en -regels alsook met de wijzigingen in de bestaande EU-rechtshandelingen en -regels rekening te houden. Het gemengd comité beslist daarna over passende en redelijke termijnen voor de tenuitvoerlegging door de Republiek San Marino van de nieuwe rechtshandelingen en -regels die aan de bijlage zijn toegevoegd.
         6.   Het gemengd comité mag in uitzonderlijke gevallen een in de bijlage gespecificeerde bestaande termijn herzien.
         7.   De bijgewerkte bijlage wordt in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.
         Artikel 9
         Kredietinstellingen en, in voorkomend geval, andere financiële instellingen die over een vergunning beschikken om hun activiteiten op het grondgebied van de Republiek San Marino te verrichten, kunnen op passende voorwaarden, die met instemming van de Europese Centrale Bank door de Banca d’Italia worden vastgesteld, toegang krijgen tot interbancaire betalings- en afwikkelingssystemen en effectenafwikkelingssystemen in de eurozone.
         Artikel 10
         1.   Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft de exclusieve bevoegdheid voor het beslechten van alle geschillen tussen de partijen die uit de toepassing van deze overeenkomst kunnen rijzen en die niet in het gemengd comité konden worden opgelost.
         2.   Indien de Europese Unie, vertegenwoordigd door de Europese Commissie, (op aanbeveling van de EU-delegatie in het gemengd comité) of de Republiek San Marino van mening is dat de andere partij een uit deze overeenkomst voortvloeiende verplichting niet is nagekomen, kan de zaak aanhangig worden gemaakt bij het Hof van Justitie. Het arrest van het Hof is bindend voor de partijen, die gehouden zijn de maatregelen te nemen welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest binnen de termijn die het Hof in zijn arrest heeft vastgesteld.
         Artikel 11
         1.   Er wordt een gemengd comité ingesteld. Het comité is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Republiek San Marino en de Europese Unie. Het gemengd comité stelt bij consensus zijn reglement van orde vast. De delegatie van de Europese Unie is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Europese Commissie en van de Italiaanse Republiek, tezamen met vertegenwoordigers van de Europese Centrale Bank.
         2.   Het gemengd comité komt minstens eenmaal per jaar bijeen. Het voorzitterschap wordt door een vertegenwoordiger van de Europese Unie en een vertegenwoordiger van de Republiek San Marino bij toerbeurt uitgeoefend voor de periode van één jaar. Het gemengd comité neemt zijn besluiten met eenparigheid van stemmen.
         3.   Het gemengd comité houdt gedachtewisselingen, wisselt informatie uit en neemt de besluiten die in de artikelen 3, 5 en 8 worden bedoeld. Het comité onderzoekt de door de Republiek San Marino genomen maatregelen en tracht alle geschillen die uit de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst voortvloeien op te lossen.
         4.   De Europese Unie is de eerste voorzitter van het gemengd comité bij de inwerkingtreding van deze overeenkomst op de datum die in artikel 13 is vastgesteld.
         Artikel 12
         Iedere overeenkomstsluitende partij kan deze overeenkomst opzeggen met een opzegtermijn van een jaar.
         Artikel 13
         Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op die waarin de partijen elkaar in kennis hebben gesteld van de voltooiing van hun procedures van bekrachtiging, sluiting of aanneming, overeenkomstig de onderscheiden regels van elke partij.
         Artikel 14
         De monetaire overeenkomst van 29 november 2000 wordt met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst ingetrokken. Verwijzingen naar de overeenkomst van 29 november 2000 worden gelezen als verwijzingen naar deze overeenkomst.

            Gedaan te Brussel op 27 maart 2012 in twee originelen in de Engelse taal.

                  Voor de Europese Unie

               Olli REHN

                  Vicevoorzitter van de Europese Commissie belast met Economische en Monetaire Zaken en de Euro

                  Voor de Republiek San Marino

               Antonella MULARONI

                  Minister van Buitenlandse Zaken

         BIJLAGE

                     TEN UITVOER TE LEGGEN WETTELIJKE BEPALINGEN

                     TENUITVOERLEGGINGSTERMIJN
                     (TOEPASSELIJK SINDS DE INWERKINGTREDING VAN DE OVEREENKOMST)

                     Voorkoming van witwassen van geld

                     Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1).

                                 Richtlijn 2008/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2005/60/EG tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 46).

                                 Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                           Aangevuld met:

                                 Besluit 2007/845/JBZ van de Raad van 6 december 2007 betreffende de samenwerking tussen de nationale bureaus voor de ontneming van vermogensbestanddelen op het gebied van de opsporing en de identificatie van opbrengsten van misdrijven of andere vermogensbestanddelen die hun oorsprong vinden in misdrijven (PB L 332 van 18.12.2007, blz. 103).

                                 Richtlijn 2006/70/EG van de Commissie van 1 augustus 2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele of zeer beperkte financiële activiteiten (PB L 214 van 4.8.2006, blz. 29).

                                 Verordening (EG) nr. 1781/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie over de betaler (PB L 345 van 8.12.2006, blz. 1).

                                 Rectificatie van Verordening (EG) nr. 1781/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006 betreffende bij geldovermakingen te voegen informatie over de betaler (PB L 345 van 8.12.2006, blz. 59) (PB L 323 van 8.12.2007, blz. 59).

                                 Verordening (EG) nr. 1889/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 betreffende de controle van liquide middelen die de Gemeenschap binnenkomen of verlaten (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 9).

                                 Kaderbesluit 2001/500/JBZ van de Raad van 26 juni 2001 inzake het witwassen van geld, de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van opbrengsten van misdrĳven (PB L 182 van 5.7.2001, blz. 1).

                     1 jaar

                     Besluit 2000/624/JBZ van de Raad van 17 oktober 2000 inzake een regeling voor samenwerking tussen de financiële inlichtingeneenheden van de lidstaten bij de uitwisseling van gegevens (PB L 271 van 24.10.2000, blz. 4).

                     1 jaar

                     Preventie van fraude en vervalsing

                     Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6).
                     Gewijzigd bij:
                     Verordening (EG) nr. 44/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1338/2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 1).

                     1 jaar

                     Beschikking 2003/861/EG van de Raad van 8 december 2003 betreffende de analyse van valse euromunten en de samenwerking ter zake (PB L 325 van 12.12.2003, blz. 44).

                     1 jaar

                     Verordening (EG) nr. 2182/2004 van de Raad van 6 december 2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 373 van 21.12.2004, blz. 1).
                     Gewijzigd bij:
                     Verordening (EG) nr. 46/2009 van de Raad van 18 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2182/2004 betreffende op euromunten lijkende medailles en penningen (PB L 17 van 22.1.2009, blz. 5).

                     1 jaar

                     Kaderbesluit 2000/383/JBZ van de Raad van 29 mei 2000 tot versterking, door middel van strafrechtelijke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterij in verband met het in omloop brengen van de euro (PB L 140 van 14.6.2000, blz. 1).
                     Gewijzigd bij:
                     Kaderbesluit 2001/888/JBZ van de Raad van 6 december 2001 tot wĳziging van Kaderbesluit 2000/383/JBZ tot versterking, door middel van strafrechtelĳke en andere sancties, van de bescherming tegen valsemunterĳ in verband met het in omloop brengen van de euro (PB L 329 van 14.12.2001, blz. 3).

                     1 jaar

                     Besluit 2001/887/JBZ van de Raad van 6 december 2001 inzake de bescherming van de euro tegen valsemunterij (PB L 329 van 14.12.2001, blz. 1).

                     1 jaar

                     Kaderbesluit 2001/413/JBZ van de Raad van 28 mei 2001 betreffende de bestrijding van fraude en vervalsing in verband met andere betaalmiddelen dan contanten (PB L 149 van 2.6.2001, blz. 1).

                     1 jaar

                     Regels betreffende eurobankbiljetten en -munten

                     Verordening (EG) nr. 975/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken (PB L 139 van 11.5.1998, blz. 6).
                     Gewijzigd bij:
                     Verordening (EG) nr. 423/1999 van de Raad van 22 februari 1999 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 975/98 over de denominaties en technische specificaties van voor circulatie bestemde euromuntstukken (PB L 52 van 27.2.1999, blz. 2).

                     1 jaar

                     Conclusies van de Raad van 10 mei 1999 betreffende het kwaliteitszorgsysteem voor de euromunten.

                     1 jaar

                     Conclusies van de Raad van 23 november 1998 en van 5 november 2002 betreffende euromunten voor verzamelaars.

                     1 jaar

                     Aanbeveling 2009/23/EG van de Commissie van 19 december 2008 betreffende gemeenschappelijke richtsnoeren voor de nationale zijde en de uitgifte van voor circulatie bestemde euromuntstukken (C(2008) 8625) (PB L 9 van 14.1.2009, blz. 52).

                     1 jaar

                     Mededeling 2001/C 318/03 van de Commissie van 22 oktober 2001 over de auteursrechtelijke bescherming van het ontwerp van de gemeenschappelijke zijde van de euro-muntstukken (C(2001) 600 definitief)) (PB C 318 van 13.11.2001, blz. 3).

                     1 jaar

                     Verordening (EU) nr. 1210/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2010 betreffende de echtheidscontrole van euromunten en de behandeling van euromunten die ongeschikt zijn voor circulatie (PB L 339 van 22.12.2010, blz. 1).

                     1 jaar

                     Richtsnoer ECB/2003/5 van de Europese Centrale Bank van 20 maart 2003 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen tegen niet-conforme reproducties van eurobankbiljetten en betreffende de vervanging en het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten (PB L 78 van 25.3.2003, blz. 20).

                     1 jaar

                     Besluit ECB/2003/4 van de Europese Centrale Bank van 20 maart 2003 betreffende de denominaties, specificaties, reproductie, vervanging en het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten (PB L 78 van 25.3.2003, blz. 16).

                     1 jaar

                     Verordening (EG) nr. 2532/98 van de Raad van 23 november 1998 met betrekking tot de bevoegdheid van de ECB om sancties op te leggen (PB L 318 van 27.11.1998, blz. 4-7).

                     1 jaar

                     ECB/2010/14. Besluit van de Europese Centrale Bank van 16 september 2010 inzake echtheids- en geschiktheidscontroles en het opnieuw in omloop brengen van eurobankbiljetten (PB L 267 van 9.10.2010, blz. 1).

                     1 jaar

                     Bank- en financiële wetgeving

                     Richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (PB L 241 van 2.9.2006, blz. 26-58).

                     6 jaar

                     Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie, de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft (PB L 241 van 2.9.2006, blz. 1-25).

                     6 jaar

                     Richtlijn 1997/5/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 1997 betreffende grensoverschrijdende overmakingen (PB L 43 van 14.2.1997, blz. 25-30).

                     6 jaar

                     Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (herschikking) (PB L 177 van 30.6.2006, blz. 201).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2008/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2006/49/EG inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 54).

                                 Richtlijn 2009/27/EG van de Commissie van 7 april 2009 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad wat een aantal technische voorschriften inzake risicobeheer betreft (PB L 94 van 8.4.2009, blz. 97).

                                 Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van de Richtlijnen 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2007/64/EG wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 97).

                                 Richtlijn 2010/76/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG wat betreft de kapitaalvereisten voor de handelsportefeuille en voor hersecuritisaties, alsook het bedrijfseconomisch toezicht op het beloningsbeleid (PB L 329 van 14.12.2010, blz. 3).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                     4 jaar

                     Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (herschikking) (PB L 177 van 30.6.2006, blz. 1).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2007/18/EG van de Commissie van 27 maart 2007 tot wijziging van Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de uitsluiting van dan wel de opneming in het toepassingsgebied van bepaalde instellingen en de behandeling van vorderingen op multilaterale ontwikkelingsbanken (PB L 87 van 28.3.2007, blz. 9).

                                 Richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot wijziging van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2002/83/EG, 2004/39/EG, 2005/68/EG en 2006/48/EG wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector (PB L 247 van 21.9.2007, blz. 1).

                                 Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1).

                                 Richtlijn 2008/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2006/48/EG betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 38).

                                 Richtlijn 2009/83/EG van de Commissie van 27 juli 2009 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad wat een aantal technische voorschriften inzake risicobeheer betreft (PB L 196 van 28.07.2009, blz. 14).

                                 Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7).

                                 Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van de Richtlijnen 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2007/64/EG wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 97).

                                 Richtlijn 2010/16/EU van de Commissie van 9 maart 2010 tot wijziging van Richtlijn 2006/48/EG van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van de uitsluiting van een bepaalde instelling van het toepassingsgebied (PB L 60 van 10.3.2010, blz. 15).

                                 Richtlijn 2010/76/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG wat betreft de kapitaalvereisten voor de handelsportefeuille en voor hersecuritisaties, alsook het bedrijfseconomisch toezicht op het beloningsbeleid (PB L 329 van 14.12.2010, blz. 3).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                     4 jaar

                     Richtlijn 2009/110/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende de toegang tot, de uitoefening van en het prudentieel toezicht op de werkzaamheden van instellingen voor elektronisch geld, tot wijziging van de Richtlijnen 2005/60/EG en 2006/48/EG en tot intrekking van Richtlijn 2000/46/EG (PB L 267 van 10.10.2009, blz. 7).

                     4 jaar

                     Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1).
                     Rectificatie van Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG, en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG, (PB L 319 van 5.12.2007) (PB L 187 van 18.7.2009, blz. 5).
                     Gewijzigd bij:
                     Richtlijn 2009/111/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van de Richtlijnen 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2007/64/EG wat betreft banken die zijn aangesloten bij centrale instellingen, bepaalde eigenvermogensbestanddelen, grote posities, het toezichtkader en het crisisbeheer, (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 97).

                     4 jaar

                     Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen (PB L 372 van 31.12.1986, blz. 1).
                     Rectificatie van Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen (PB L 60 van 3.3.1987, blz. 17).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2001/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG, 83/349/EEG en 86/635/EEG met betrekking tot de waarderingsregels voor de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen evenals van banken en andere financiële instellingen (PB L 283 van 27.10.2001, blz. 28).

                                 Richtlĳn 2003/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2003 tot wĳziging van de Richtlĳnen 78/660/EEG, 83/349/EEG, 86/635/EEG en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, banken en andere financiële instellingen, en verzekeringsondernemingen (PB L 178 van 17.7.2003, blz. 16).

                                 Richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 tot wijziging van de Richtlijnen 78/660/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen, 83/349/EEG van de Raad betreffende de geconsolideerde jaarrekening, 86/635/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen en 91/674/EEG van de Raad betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (PB L 224 van 16.8.2006, blz. 1).

                     4 jaar

                     Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (PB L 135 van 31.5.1994, blz. 5).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005 tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG, 93/6/EEG en 94/19/EG van de Raad en van de Richtlijnen 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 2002/83/EG en 2002/87/EG met het oog op de instelling van een nieuwe comitéstructuur voor financiële diensten (PB L 79 van 24.3.2005, blz. 9).

                                 Richtlijn 2009/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 tot wijziging van Richtlijn 94/19/EG inzake de depositogarantiestelsels wat dekking en uitbetalingstermijn betreft (PB L 68 van 13.3.2009, blz. 3).

                     4 jaar

                     Richtlijn 2001/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de sanering en de liquidatie van kredietinstellingen (PB L 125 van 5.5.2001, blz. 15).

                     6 jaar

                     Richtlijn 89/117/EEG van de Raad van 13 februari 1989 betreffende de verplichtingen inzake openbaarmaking van jaarstukken voor in een lidstaat gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor buiten deze lidstaat hebben (PB L 44 van 16.2.1989, blz. 40).

                     6 jaar

                     Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002 betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat en tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 79/267/EEG, 92/49/EEG, 92/96/EEG, 93/6/EEG en 93/22/EEG van de Raad en van de Richtlijnen 98/78/EG en 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005 tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG, 93/6/EEG en 94/19/EG van de Raad en van de Richtlijnen 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 2002/83/EG en 2002/87/EG met het oog op de instelling van een nieuwe comitéstructuur voor financiële diensten (PB L 79 van 24.3.2005, blz. 9).

                                 Richtlijn 2008/25/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 40).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                     6 jaar

                     Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1).
                     Rectificatie van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad (PB L 45 van 16.2.2005, blz. 18).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2006/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, met betrekking tot bepaalde termijnen (PB L 114 van 27.4.2006, blz. 60).

                                 Richtlijn 2007/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot wijziging van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad en de Richtlijnen 2002/83/EG, 2004/39/EG, 2005/68/EG en 2006/48/EG wat betreft procedureregels en evaluatiecriteria voor de prudentiële beoordeling van verwervingen en vergrotingen van deelnemingen in de financiële sector (PB L 247 van 21.9.2007, blz. 1).

                                 Richtlijn 2008/10/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft (PB L 76 van 19.3.2008, blz. 33).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                           Aangevuld met:

                                 Richtlijn 2006/73/EG van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (PB L 241 van 2.9.2006, blz. 26).

                                 Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie van 10 augustus 2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie, de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft (PB L 241 van 2.9.2006, blz. 1).

                     6 jaar

                     Verordening (EG) nr. 924/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 betreffende grensoverschrijdende betalingen in de Gemeenschap en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2560/2001 (PB L 266 van 9.10.2009, blz. 11).

                     6 jaar

                     Richtlijn 2002/47/EG van de Raad en het Europees Parlement van 6 juni 2002 betreffende financiële zekerheidsovereenkomsten (PB L 168 van 27.6.2002, blz. 43).
                     Gewijzigd bij:
                     Richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft (PB L 146 van 10.6.2009, blz. 37).

                     6 jaar

                     Aanbeveling 97/489/EG van de Commissie van 30 juli 1997 betreffende transacties die met een elektronisch betaalinstrument worden verricht, in het bijzonder inzake de betrekking tussen uitgever en houder (PB L 208 van 2.8.1997, blz. 52).

                     6 jaar

                     Richtlijn 97/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels (PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22).

                     6 jaar

                     Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen (PB L 166 van 11. 6.1998, blz. 45).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtlijn 2009/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/26/EG betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling van betalingen en effectentransacties in betalings- en afwikkelingssystemen en Richtlijn 2002/47/EG betreffende financiëlezekerheidsovereenkomsten wat gekoppelde systemen en kredietvorderingen betreft (PB L 146 van 10.6.2009, blz. 37).

                                 Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                     6 jaar

                     Richtlijn 2010/78/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 98/26/EG, 2002/87/EG, 2003/6/EG, 2003/41/EG, 2003/71/EG, 2004/39/EG, 2004/109/EG, 2005/60/EG, 2006/48/EG, 2006/49/EG en 2009/65/EG wat de bevoegdheden van de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen) en de Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten) betreft (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 120).

                     4 jaar

                     Verordening EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12).

                     4 jaar

                     Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor effecten en markten), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/77/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 84).

                     4 jaar

                     Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1).

                     4 jaar

                     Verordening (EU) nr. 1096/2010 van de Raad van 17 november 2010 tot toewijzing aan de Europese Centrale Bank van specifieke taken betreffende de werking van het Europees Comité voor systeemrisico’s (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 162).

                     4 jaar

                     Wetgeving betreffende de verzameling van statistische informatie (artikel 6, lid 1, van het mandaat)

                     Verordening (EG) nr. 25/2009 van de Europese Centrale Bank van 19 december 2008 met betrekking tot de balans van de sector monetaire financiële instellingen (herschikking) (ECB/2008/32) (PB L 15 van 20.1.2009, blz. 14).
                     Gewijzigd bij:
                     Verordening (EU) nr. 883/2011 van 25 augustus 2011 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 25/2009 met betrekking tot de balans van de sector monetaire financiële instellingen (herschikking) (ECB/2008/32) (PB L 228 van 3.9.2011, blz. 13).

                     4 jaar

                     Verordening (EG) nr. 63/2002 van de Europese Centrale Bank van 20 december 2001 met betrekking tot statistieken van door monetaire financiële instellingen ten aanzien van huishoudens en niet-financiële vennootschappen gehanteerde rentetarieven op deposito's en leningen, (ECB/2001/18) (PB L 10 van 12.1.2002, blz. 24).
                     Gewijzigd bij:

                                 Verordening (EU) nr. 674/2010 van de Europese Centrale Bank van 23 juli 2010 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 63/2002 (ECB/2001/18) met betrekking tot statistieken van door monetaire financiële instellingen ten aanzien van huishoudens en niet-financiële vennootschappen gehanteerde rentetarieven op deposito’s en leningen (ECB/2010/7) (PB L 196 van 28.7.2010, blz. 23).

                                 Verordening (EG) nr. 290/2009 van de Europese Centrale Bank van 31 maart 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 63/2002 (ECB/2001/18) met betrekking tot statistieken van door monetaire financiële instellingen ten aanzien van huishoudens en niet-financiële vennootschappen gehanteerde rentetarieven op deposito’s en leningen (ECB/2009/7) (PB L 94 van 8.4.2009, blz. 75).

                                 Verordening (EG) nr. 2181/2004 van de Europese Centrale Bank van 16 december 2004 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2423/2001 (ECB/2001/13) met betrekking tot de geconsolideerde balans van de sector monetaire financiële instellingen en Verordening (EG) nr. 63/2002 (ECB/2001/18) met betrekking tot statistieken van door monetaire financiële instellingen ten aanzien van huishoudens en niet-financiële vennootschappen gehanteerde rentetarieven op deposito’s en leningen (ECB/2004/21) (PB L 371 van 18.12.2004, blz. 42).

                     4 jaar

                     Richtsnoer ECB/2007/9 van de Europese Centrale Bank van 1 augustus 2007 betreffende monetaire statistieken en statistieken inzake financiële instellingen en markten (herschikking) (PB L 341 van 27.12.2007, blz. 1).
                     Rectificatie van Richtsnoer ECB/2007/9 van de Europese Centrale Bank van 1 augustus 2007 betreffende monetaire statistieken en statistieken inzake financiële instellingen en markten (herschikking) (PB L 84 van 26.3.2008, blz. 393).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtsnoer ECB/2008/31 van de Europese Centrale Bank van 19 december 2008 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2007/9 betreffende monetaire statistieken en statistieken inzake financiële instellingen en markten (herschikking) (PB L 53 van 26.2.2009, blz. 76).

                                 Richtsnoer ECB/2009/23 van de Europese Centrale Bank van 4 december 2009 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2007/9 betreffende monetaire statistieken en statistieken inzake financiële instellingen en markten (PB L 16 van 21.1.2010, blz. 6).

                                 Richtsnoer ECB/2011/13 van de Europese Centrale Bank van 25 augustus 2011 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2007/9 betreffende monetaire statistieken en statistieken inzake financiële instellingen en markten (PB L 228 van 3.9.2011, blz. 37).

                     4 jaar

                     Richtsnoer ECB/2002/7 van de Europese Centrale Bank van 21 november 2002 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot financiële kwartaalrekeningen (PB L 334 van 11.12.2002, blz. 24).
                     Gewijzigd bij:

                                 Richtsnoer ECB/2005/13 van de Europese Centrale Bank van 17 november 2005 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2002/7 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot financiële kwartaalrekeningen (PB L 30 van 2.2.2006, blz. 1).

                                 Richtsnoer ECB/2006/6 van de Europese Centrale Bank van 20 april 2006 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2002/7 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot financiële kwartaalrekeningen (PB L 115 van 28.4.2006, blz. 46).

                                 Richtsnoer ECB/2007/13 van de Europese Centrale Bank van 15 november 2007 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2002/7 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot financiële kwartaalrekeningen (PB L 311 van 29.11.2007, blz. 47).

                                 Richtsnoer ECB/2008/6 van de Europese Centrale Bank van 26 augustus 2008 tot wijziging van Richtsnoer ECB/2002/7 betreffende de statistische rapportagevereisten van de Europese Centrale Bank met betrekking tot financiële kwartaalrekeningen (PB L 259 van 27.9.2008, blz. 12).

                     4 jaar

         Verklaring van de EU-delegatie
         Bij de beoordeling of de verplichtingen van artikel 8, lid 3, in acht zijn genomen zal de EU bijzondere aandacht besteden aan de vaststelling en goede naleving van de EU-regels inzake het witwassen van geld.

         Verklaring van de delegatie van San Marino
         San Marino bevestigt dat het blijft inzetten op transparantie en bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme in nauwe samenwerking met en onder bewaking van de betrokken internationale lichamen.
         Ten aanzien van artikel 9 verwacht San Marino dat zijn financiële instellingen toegang hebben tot de Europese interbancaire afwikkelings- en betalings- en effectenafwikkelingssystemen, rekening houdend met het belang ervan voor de stabiliteit van de binnenlandse financiële sector.
         Bovendien onderstreept San Marino, gezien het proces van afstemming op alle toepasselijke EU-richtlijnen, het belang om toegang te hebben tot de herfinancieringstransacties van het Eurosysteem (mede middels bijzondere overeenkomsten met de Europese centrale banken) om noodliquiditeitsfaciliteiten te verschaffen aan financiële instellingen van San Marino.

         (1)  PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.

         (2)  PB C 209 van 27.7.2001, blz. 1.

         (3)  PB L 162 van 19.6.1997, blz. 1.


Avis juridique important

|

31997D0400

97/400/EG: Besluit van de Commissie van 13 juni 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van touw van synthetische vezels van oorsprong uit India

Publicatieblad Nr. L 166 van 25/06/1997 blz. 0008 - 0013

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 13 juni 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van touw van synthetische vezels van oorsprong uit India (97/400/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op artikel 9,Na overleg met het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE (1) In april 1996 heeft de Commissie met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van touw van synthetische vezels van oorsprong uit India.(2) Deze procedure werd ingeleid na een klacht die op 23 februari 1996 was ingediend door het Verbindingscomité van de European Union Twine, Cordage and Netting Industries (Eurocord) (hierna "de klager" te noemen) namens de bedrijfstak van de Gemeenschap. De klacht werd door 20 EG-producenten die ongeveer 81 % van de EG-productie van het betrokken product vertegenwoordigen, ondersteund.De klacht bevatte prima facie bewijs van dumping van het betrokken product van oorsprong uit India en van hieruit voortvloeiende aanzienlijke schade, hetgeen voldoende werd geacht om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen. De Commissie is dientengevolge een onderzoek betreffende de invoer van touw van synthetische vezels van oorsprong uit India begonnen.(3) De Commissie heeft de producenten, exporteurs en importeurs van wie zij wist dat deze betrokken waren, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de klagers officieel in kennis gesteld van de inleiding van de procedure. De belanghebbende partijen is gelegenheid geboden hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om te worden gehoord.(4) De Commissie heeft alle producenten, exporteurs en importeurs van wie zij wist dat deze betrokken waren, vragenlijsten toegestuurd en heeft van twee Indiase producenten antwoorden ontvangen. Eén importeur in de Gemeenschap heeft de vragenlijst van de Commissie beantwoord. De Indiase producenten hebben op hun verzoek mondeling toelichting mogen geven.(5) Gezien het aantal EG-producenten dat de klacht uitdrukkelijk ondersteunde, heeft de Commissie de schade onderzocht aan de hand van een representatieve selectie van EG-producenten. Aan een representatieve steekproef van deze producenten werden vragenlijsten gezonden; van dezen werden ook gegevens terugontvangen.(6) De Commissie heeft alle inlichtingen die zij voor de beoordeling van de feiten noodzakelijk achtte, verzameld en geverifieerd, en heeft onderzoeken uitgevoerd bij de navolgende ondernemingen:a) EG-producenten (steekproef):- Irish Ropes (Newbridge, Co. Kildare, Ierland),- Oliveira SA (Porto, Portugal),- Oliveira Holland BV (Rotterdam, Nederland),- Exporplas (Porto, Portugal),- Cotesi (Porto, Portugal),- Cerfil (Porto, Portugal),- Lankhorst Touwfabrieken BV (Sneek, Nederland);b) Producenten/exporteurs:- Krishna Filament Limited, Mumbai, India,- Garware-Wall Ropes Limited, Poona, India.(7) Het onderzoek van dumping bestreek het tijdvak van 1 april 1995 tot en met 31 maart 1996 (hierna "het onderzoektijdvak" te noemen).Het onderzoek van schade bestreek de periode van 1992 tot aan het einde van het onderzoektijdvak.Bekendmaking (8) De partijen werden schriftelijk in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen aan de hand waarvan beoogd werd de beëindiging van de procedure aan te bevelen. Tevens kregen partijen een redelijke termijn waarbinnen zij na de bekendmaking opmerkingen konden indienen.Het door partijen voorgelegde schriftelijke commentaar werd in overweging genomen en zo nodig werd daarmee door de Commissie rekening gehouden.B. BETROKKEN PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT (9) Het betrokken product omvat bindgaren, touw en kabel, al dan niet gevlochten, ook indien geïmpregneerd, bekleed, bedekt of ommanteld met rubber of met kunststof van polyethyleen of polypropyleen, met uitzondering van bindtouw, van meer dan 50 000 decitex (5g/m), gevlochten en andere, en van andere synthetische vezels van nylon en andere polyamides of van polyester van meer dan 50 000 decitex (5 g/m), gevlochten en andere. Het hierboven beschreven product valt onder de GN-codes 5607 49 11, 5607 49 19, 5607 50 11 en 5607 50 19.Het product wordt gebruikt voor tal van toepassingen in de zeevaart en de industrie, in het bijzonder voor schepen (vooral voor het aanmeren), en de visserij. Het wordt in vele uiteenlopende soorten vervaardigd, afhankelijk van de samenstelling van de grondstof en het aantal strengen waaruit de touwen bestaan.(10) Uit het onderzoek is gebleken dat de verschillende soorten touw van synthetische vezels die in India worden verkocht, in hun fysieke hoedanigheden, toepassing en gebruik soortgelijk zijn aan die welke naar de Gemeenschap worden uitgevoerd. Ook hebben de in de Gemeenschap vervaardigde touwen en die welke vanuit India naar de Gemeenschap worden uitgevoerd, dezelfde kenmerken, en zijn zij onderling concurrerend. De slotsom luidt derhalve dat zij als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna "de basisverordening" genoemd) zijn aan te merken.C. DUMPING 1. Normale waarde (11) Allereerst werd onderzocht of de hoeveelheden aan binnenlandse verkopen van elk van de twee medewerkende producenten/exporteurs overeenkomstig artikel 2, lid 2, van de basisverordening representatief waren. Hiertoe werd allereerst vastgesteld of de totale hoeveelheid aan binnenlandse verkopen van het betrokken product 5 % of meer van de totale hoeveelheid aan verkopen voor uitvoer van het soortgelijk product naar de Gemeenschap vormden, d.w.z. of de binnenlandse verkopen representatief waren. Uit deze beoordeling bleek dat de medewerkende producenten/exporteurs gedurende het onderzoektijdvak op de binnenlandse markt representatieve totale verkopen van touw van synthetische vezels hadden.(12) De Commissie heeft voor elk van de soorten die door de producenten/exporteurs op hun binnenlandse markt waren verkocht en waarbij was geconstateerd dat deze rechtstreeks te vergelijken waren met de soorten die voor uitvoer naar de Gemeenschap waren verkocht, vastgesteld of de totale binnenlandse verkopen per productsoort in voldoende hoeveelheden waren geschied. De binnenlandse verkopen van elke soort werden geacht, in de zin van artikel 2, lid 2, van de basisverordening, in voldoende hoeveelheden te hebben plaatsgevonden, aangezien de hoeveelheid van elk gedurende het onderzoektijdvak in India verkochte soort product 5 % of meer vertegenwoordigde van de hoeveelheid van de voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte overeenkomstige soorten.(13) Aangezien één der medewerkende producenten/exporteurs niet in staat was om de Commissie voldoende inlichtingen te verstrekken aangaande de uitsplitsing van de binnenlandse verkopen tussen de verschillende soorten touw, kon de Commissie de representativiteit van de binnenlandse verkopen van deze onderneming per productsoort niet verifiëren. De Commissie moest derhalve de normale waarde voor dit bedrijf aan de hand van de beschikbare feiten vaststellen, overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening. Gezien de gelijkenis tussen de producten die door de twee medewerkende producenten/exporteurs waren vervaardigd, werd geconstateerd dat deze de normale waarden van de andere producent waren.(14) Voor de andere medewerkende producent/exporteur werd geconstateerd dat zijn verkopen van elke productsoort op de binnenlandse markt gedurende het onderzoektijdvak representatief waren.(15) Van de laatstgenoemde producent/exporteur heeft de Commissie vervolgens nagegaan of de binnenlandse verkopen van elke soort touw van synthetische vezels konden worden geacht te hebben plaatsgevonden in het kader van normale handelstransacties, door rekening te houden met het aandeel van de winstgevende verkopen van elke soort, overeenkomstig artikel 2, lid 4, van de basisverordening.Ingeval per soort product de gewogen gemiddelde verkoopprijs van 20 % of meer van de verkopen per hoeveelheid lager was dan de gewogen gemiddelde kosten per eenheid, werd de normale waarde vastgesteld aan de hand van de gewogen gemiddelde prijzen die werkelijk waren betaald voor de overblijvende winstgevende verkopen alleen, mits de hoeveelheid daarvan meer bedroeg dan 10 % van de verkopen die voor het vaststellen van de normale waarde waren gebruikt.Ingeval er van het soortgelijk product geen verkopen voorlagen of de winstgevende verkopen ten hoogste 10 % van de totale binnenlandse verkopen van het betrokken soort product bedroegen, werd de normale waarde samengesteld overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening.De samengestelde normale waarde werd vastgesteld door bij de kosten van vervaardiging van de uitgevoerde soorten product een redelijk bedrag te voegen voor de verkoopkosten, administratiekosten en algemene kosten, alsmede een redelijke winstmarge, overeenkomstig artikel 2, lid 6, van de basisverordening. Het bedrag voor de verkoopkosten, administratiekosten en algemene kosten werd vastgesteld aan de hand van de binnenlandse verkopen van het betrokken product door deze producent/exporteur in het kader van normale handelstransacties.2. Prijs bij uitvoer (16) Aangezien de twee medewerkende producenten/exporteurs rechtstreeks aan onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap voor uitvoer verkochten, werden de prijzen bij uitvoer overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld aan de hand van de prijzen die door deze onafhankelijke importeurs werkelijk betaald of te betalen waren.3. Vergelijking (17) Overeenkomstig artikel 2, lid 10 en lid 11, van de basisverordening werd voor elke medewerkende producent/exporteur de gewogen gemiddelde normale waarde per soort product vergeleken met de gewogen gemiddelde prijzen bij uitvoer op het niveau af-fabriek en op hetzelfde handelsniveau.(18) Om een billijke vergelijking te maken, werd door middel van correcties naar behoren rekening gehouden met verschillen, overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening, ingeval werd beweerd en hiervoor voldoende bewijsmateriaal werd geleverd dat de verschillen in de betrokken factoren van invloed waren op de prijsvergelijkbaarheid. Deze correcties vonden plaats ten aanzien van de indirecte belastingen, vervoer, verzekering en verpakking.(19) Het verzoek om correcties in verband met invoerheffingen kon niet worden ingewilligd, aangezien de exporteur/producent niet in staat was aan te tonen dat de ingevoerde grondstoffen waarop de rechten rustten werden gebruikt voor de vervaardiging van het betrokken product dat voor de binnenlandse markt bestemd was.(20) Met betrekking tot het verzoek om correcties aangaande het handelsniveau voor binnenlandse verkopen aan eindgebruikers, met als argument dat verkopen voor uitvoer naar de Gemeenschap hoofdzakelijk aan verdelers plaatsvonden, terwijl de binnenlandse verkopen aan verschillende categorieën geschiedden, namelijk verdelers, wederverkopers en eindgebruikers, is uit het onderzoek van de prijzen die deze verschillende categorieën binnenlandse afnemers werden aangerekend, niets gebleken van duidelijke of consistente verschillen. Het verzoek werd, vanwege onvoldoende bewijsmateriaal om aan te tonen dat dit beweerde verschil in handelsniveau de prijsvergelijkbaarheid beïnvloed had, derhalve verworpen.4. Dumpingmarge (21) De vergelijking van de normale waarde met de prijs bij uitvoer gaf het bestaan van dumping te zien, waarbij de dumpingmarge gelijk was aan het bedrag waarmee de normale waarde meer bedroeg dan de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap.(22) De voor de twee medewerkende producenten/exporteurs vastgestelde gewogen gemiddelde dumpingmarges, uitgedrukt als een percentage van de prijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, zijn als volgt:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(23) Voor de producenten/exporteurs in India die noch de vragenlijst van de Commissie hebben beantwoord, noch zich anderszins kenbaar hebben gemaakt, werd de dumpingmarge vastgesteld aan de hand van de beschikbare feiten, overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de basisverordening.(24) Aangezien uit een vergelijking van de gegevens inzake uitvoer naar de Gemeenschap die door de medewerkende Indiase producenten/exporteurs zijn verstrekt en de statistieken van Eurostat een zeer hoge mate van medewerking naar voren kwam, en wel voor vrijwel de gehele uitvoer, was de Commissie van oordeel dat de meest redelijke beschikbare feiten de bij het onderzoek vastgestelde feiten waren en dat de hoogste aangetroffen dumpingmarge de voor deze doeleinden meest geschikte was, aangezien er geen reden bestond aan te nemen dat een niet-medewerkende producent/exporteur op een lager niveau dumping had toegepast dan de hoogste geconstateerde marge.De dumpingmarge werd derhalve voor niet-medewerkende producenten/exporteurs vastgesteld op 77,8 %, uitgedrukt als percentage van de prijs franco grens Gemeenschap.D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP (25) De klagende producenten die in het onderhavige onderzoek met de Gemeenschap hadden medegewerkt, vertegenwoordigden 81 % van de EG-productie van het betrokken product en waren derhalve overeenkomstig artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening representatief voor de bedrijfstak van de Gemeenschap.E. SCHADE 1. Opmerking vooraf (26) De Commissie heeft, zoals is aangegeven onder punt 7, voor het vaststellen van de schade in het onderhavige onderzoek, gegevens geanalyseerd met betrekking tot het tijdvak 1992 tot en met maart 1996. Het onderzoek strekte zich uit tot de Gemeenschap zoals deze ten tijde van de inleiding van de procedure was samengesteld, d.w.z. de Gemeenschap van vijftien lidstaten. De beoordeling van de schade zoals de Commissie deze heeft verricht, berustte op de relevante economische factoren overeenkomstig artikel 3 van de basisverordening.Er zij evenwel op gewezen dat betrouwbare inlichtingen met betrekking tot bepaalde schadefactoren (b.v. verbruik, marktaandeel, productie en verkopen) vóór 1995 alleen voor de Gemeenschap van de twaalf beschikbaar waren en dat, aangezien de omvang van deze markt representatief voor de Gemeenschap van de vijftien is, het onderzoek van schade met betrekking tot deze factoren werd uitgevoerd voor de Gemeenschap van de twaalf.2. Verzameling van schadegegevens (27) De Commissie heeft van alle klagers van de bedrijfstak inlichtingen gevraagd over productie, verkoop en marktaandeel ("integrale gegevens"). Doch gezien het grote aantal producenten dat de klacht ondersteunt en de in artikel 6, lid 9, van de basisverordening gegeven termijnen, heeft de Commissie de overblijvende schade-indicatoren gebaseerd op een representatieve selectie van EG-producenten ("steekproefgegevens").De selectie geschiedde op grond van de ligging en de omvang van de bedrijven qua productie en verkoop. Bovendien hield de Commissie rekening met de mate van medewerking van de ondernemingen. Er zij vooral opgemerkt dat één van de uitgekozen ondernemingen haar medewerking in een zeer laat stadium van de procedure introk, waardoor de Commissie over minder relevante inlichtingen kon beschikken en het normale verloop van het Commissieonderzoek werd geschaad.De uitgekozen ondernemingen hadden een aandeel van 37 % in de productie en verkoop van het betrokken product van de klagende bedrijfstak gedurende het onderzoektijdvak, en vertegenwoordigden 30 % van de totale EG-productie.In dit verband zij opgemerkt dat meer dan de helft van de EG-productie in één lidstaat plaatsvindt. De Commissie heeft niettemin producenten uit andere lidstaten in haar selectie opgenomen.3. Verbruik in de Gemeenschap (28) Het EG-verbruik daalde van 21 709 ton in 1992 tot 20 697 ton in 1993 en steeg tot 23 097 ton in 1994 tot 24 046 ton in 1995 en tot 24 253 ton gedurende het onderzoektijdvak. Dit betekent een stijging van het verbruik van 11,7 % gedurende de betrokken periode.4. Omvang en marktaandelen van de invoer met dumping (29) De totale omvang van alle met dumping ingevoerde hoeveelheden touw van synthetische vezels van oorsprong uit India steeg van 129 ton in 1992 tot 440 ton in 1993, tot 342 ton in 1994, tot 1 180 ton in 1995 en in het onderzoektijdvak. Het marktaandeel van touw van synthetische vezels, ingevoerd uit India, steeg van 0,6 % in 1992 tot 2,1 % in 1993, tot 1,5 % in 1994 en tot 4,9 % in 1995 en gedurende het onderzoektijdvak.5. Prijzen van de invoer met dumping (30) Om vast te stellen of de prijzen van de exporterende producenten gedurende het onderzoektijdvak onder de prijzen van de Gemeenschapsproducenten lagen, vergeleek de Commissie de prijzen van de uitgekozen EG-producenten met vergelijkbare prijzen van de betrokken exporteurs in de Gemeenschap per lidstaat. Vanwege het grote aantal verschillende soorten touw van synthetische vezels, werd de prijsvergelijking verricht aan de hand van een keuze van transacties die meer dan 70 % van de hoeveelheid verkopen van alle soorten touw van synthetische vezels vertegenwoordigden die door de EG-producenten waren vervaardigd. Ten behoeve van de vergelijking is touw van synthetische vezels dat door EG-producenten was vervaardigd en verkocht, en uit India naar de Gemeenschap uitgevoerd touw, opgedeeld in vergelijkbare productgroepen, afhankelijk van de samenstelling van de grondstoffen en het aantal strengen waaruit het touw bestond, namelijk drie en vier strengen, en ook acht strengen.De verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap waren de prijzen aan onafhankelijke afnemers, zo nodig aangepast aan het niveau af-fabriek. De uitvoerprijzen van de exporteurs (CIF grens Gemeenschap) werden verhoogd met douanerechten en een correctie voor kosten na invoer en voor winst (gebaseerd op gedurende het onderzoek verzamelde gegevens). Van de exporteurs werden transacties gebruikt ten belope van 51 % van de totale omvang van de Indiase invoer in de Gemeenschap gedurende het onderzoektijdvak. Alle prijzen werden netto vergeleken met uitsluiting van alle kortingen en prijsverminderingen, en op vergelijkbare handelsniveaus.(31) De klagers betoogden in de klacht dat de invoer van het betrokken product in één lidstaat ingevolge Verordening (EG) nr. 3009/95 (4) van de Commissie van 22 december 1995 tot wijziging van bijlage I van Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief plaatsvond op grond van bepalingen inzake vrijstelling voor bijzondere bestemmingen en van invoerrechten werden vrijgesteld. Opgemerkt zij dat aan de onderhavige procedure geen importeurs hebben medegewerkt. Uit onderzoeken door de Commissie bij de douaneautoriteiten in desbetreffende lidstaten bleek evenwel dat slechts een zeer geringe hoeveelheid (van 6 ton) van de uitvoer uit India voor de bovengenoemde bepalingen in aanmerking was gekomen. De Commissie heeft derhalve bij haar prijsonderzoek geen rekening gehouden met de rechtenvrijstelling uit hoofde van de bovengenoemde bepalingen.(32) De uitkomsten van de vergelijking (uitgevoerd met gemiddelden) lieten zien dat de marges van de prijsonderbieding, uitgedrukt als percentage van de gemiddelde verkoopprijs van de EG-bedrijfstak, gedurende het onderzoektijdvak schommelden tussen 0 % en 53,57 %, met een totaal gewogen gemiddelde van 16,47 %. Er zij op gewezen dat de verschillen in deze marges voortvloeien uit het ruime soortenaanbod aan touw dat binnen de beschrijving van het betrokken product valt en dat niet alle soorten door de invoer uit India werden onderboden. Bovendien werd er met betrekking tot de prijsstrategieën van de Indiase exporteurs aangaande specifieke productsoorten of verkopen in specifieke lidstaten geen duidelijk patroon gevonden.6. Toestand van de bedrijfstak van de Gemeenschap a) Productie (globale gegevens)(33) De totale productie van het door de EG-bedrijfstak vervaardigde product bleef de gehele periode tamelijk bestendig. De productie bedroeg in 1992 18 505 ton en gedurende het onderzoektijdvak 18 598 ton.b) Verkoopvolume (globale gegevens)(34) De hoeveelheden die de bedrijfstak van de Gemeenschap in de betrokken periode heeft verkocht bleven tamelijk constant, met verkoopniveaus in begin 1992 (14 971 ton) die overeenkomen met de verkopen gedurende het onderzoektijdvak (14 829 ton).c) Marktaandeel (globale gegevens)(35) De ontwikkeling van de verkochte hoeveelheden, vergeleken met die van het zichtbare EG-gebruik, laat zien dat het marktaandeel van de EG-bedrijfstak gedurende de betrokken periode is afgenomen. Het marktaandeel van de klagers viel terug van 68,9 % in 1992 tot 61,1 % gedurende het onderzoektijdvak. Een lichte verbetering trad evenwel tussen 1995 en het onderzoektijdvak op.d) Capaciteit en bezettingsgraad (steekproefgegevens)(36) Wat de capaciteit betreft zij erop gewezen dat de productiefaciliteiten voor touw van synthetische vezels eveneens worden gebruikt voor de vervaardiging van andere producten die niet onder deze procedure vallen, en die onderhevig zijn aan marktseizoenschommelingen in de vraag, bijvoorbeeld voor twijndraad voor de landbouw. Het was daarom moeilijk de capaciteit en bezettingsgraad voor het betrokken product nauwkeurig vast te stellen.Gebaseerd op een capaciteitsraming die gewoonlijk voor de productie van het betrokken product door de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt gerekend, steeg de capaciteit van 10 330 ton in 1992 tot 10 220 ton in 1993, 10 650 ton in 1994, 10 940 ton in 1995 en 10 940 ton gedurende het onderzoektijdvak, hetgeen een gemiddelde stijging van 6 % tussen 1992 en het onderzoektijdvak betekent.De mate van capaciteitsbenutting bedroeg gemiddeld 69 % gedurende het onderzoektijdvak. In 1992 was de bezettingsgraad 72 %, in 1993 63 %, in 1994 74 % en in 1995 en het onderzoektijdvak was deze 68 %.Bij deze capaciteitsbenutting dient erop gewezen te worden dat dezelfde machines gebruikt kunnen worden om andere producten dan die van deze procedure te vervaardigen.e) Voorraden (steekproefgegevens)(37) Uit het onderzoek is gebleken dat het betrokken product binnen de Gemeenschap gewoonlijk op bestelling wordt vervaardigd. Daarom werden er door de Gemeenschapsproducenten meestal geen grote voorraden aangehouden.f) Prijsontwikkeling (steekproefgegevens)(38) De gewogen gemiddelde prijzen van het betrokken product dat door de uitgekozen ondernemingen op de communautaire markt werd verkocht, was tussen 1992 en 1994 met 10 % gedaald, doch in 1995 met 19 % gestegen.g) Winstgevendheid (steekproefgegevens)(39) De uitgekozen ondernemingen konden de Commissie geen voldoende gegevens verstrekken over de winstgevendheid voor de onderzochte periode. Met betrekking tot het onderzoektijdvak werd een gewogen gemiddeld verlies van 1,6 % geconstateerd.h) Werkgelegenheid (steekproefgegevens)(40) De werkgelegenheid bij de uitgekozen EG-producenten daalde voor het betrokken product in de onderzochte periode met 29 %. De daling in de werkgelegenheid van de bedrijfstak was evenwel het sterkst tussen 1992 en 1994, toen deze 27 % bedroeg. Deze daling heeft als achtergrond de toenmalige moeilijkheden voor de bedrijfstak van de Gemeenschap. Gedurende het onderzoektijdvak deed zich een lichte stijging voor.7. Conclusie inzake schade (41) Ofschoon de bedrijfstak van de Gemeenschap in de onderzochte periode aan marktaandeel heeft ingeboet, zijn de verkopen en productie stabiel gebleven terwijl de prijzen aanzienlijk zijn gestegen. Omdat er onvoldoende gegevens beschikbaar waren bleef de winstgevendheid onduidelijk. De werkgelegenheid is over het algemeen gedaald maar leek gedurende het onderzoektijdvak enige verbetering te vertonen.Enkele factoren lijken dus op het bestaan van schade te wijzen.F. OORZAAK VAN SCHADE (42) Ofschoon de aanmerkelijke stijging van de invoer uit India tussen 1994 en het onderzoektijdvak samenviel met het verlies aan marktaandeel van de EG-bedrijfstak, is de productie en de verkoop van deze bedrijfstak in de betrokken periode constant gebleven.De EG-bedrijfstak leek vanaf 1990 met moeilijkheden te kampen te hebben, met daaruit voortvloeiend verlies aan werkgelegenheid, voornamelijk tussen 1992 en 1994, voordat de invoer uit India naar de Gemeenschap in grote omvang plaatsvond. De meeste verloren gegane banen kunnen dus niet aan de Indiase invoer worden toegeschreven.Wat de winstgevendheid betreft, waren er onvoldoende gegevens beschikbaar, zodat de Commissie geen oorzakelijk verband kon leggen tussen de ontwikkeling van de financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en de invoer uit India.G. CONCLUSIE (43) De moeilijkheden voor de bedrijfstak van de Gemeenschap waren duidelijk voordat de invoer uit India begon toe te nemen en andere factoren zoals gestegen grondstoffenkosten van invloed waren. Ofschoon de invoer met dumping bepaalde moeilijkheden voor deze bedrijfstak met betrekking tot het betrokken product nog verergerd kan hebben, is in totaal de schadelijke invloed van de invoer met dumping niet voldoende vastgesteld om de instelling van maatregelen in onderhavig geval te rechtvaardigen.H. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE (44) De klager en de andere belanghebbende partijen werden van de voornaamste feiten en overwegingen aan de hand waarvan de Commissie voornemens was deze procedure te beëindigen, in kennis gesteld. De klagers hebben daarna hun standpunten kenbaar gemaakt, die vervolgens door de Commissie tot in bijzonderheden werden bezien.(45) Het Raadgevend Comité is geraadpleegd en was in meerderheid voor het door de Commissie ingediende voorstel,BESLUIT:Enig artikel De antidumpingprocedure betreffende de invoer van touw van synthetische vezels, vallende onder de GN-codes 5607 49 11, 5607 49 19, 5607 50 11 en 5607 50 19, van oorsprong uit India, wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 13 juni 1997.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB nr. L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB nr. L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.(3) PB nr. C 102 van 4. 4. 1996, blz. 16.(4) PB nr. L 319 van 30. 12. 1995, blz. 1.


Avis juridique important

|

32004D0190

2004/190/GBVB: Besluit Proxima/1/2004 van het Politiek en Veiligheidscomité van 10 februari 2004 inzake de aanvaarding van bĳdragen van niet toetredende derde landen aan de politiemissie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (EUPOL "Proxima")

Publicatieblad Nr. L 060 van 27/02/2004 blz. 0054 - 0054

Besluit Proxima/1/2004 van het Politiek en Veiligheidscomitévan 10 februari 2004inzake de aanvaarding van bijdragen van niet toetredende derde landen aan de politiemissie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (EUPOL "Proxima")(2004/190/GBVB)HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 25, derde alinea,Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 2003/681/GBVB van de Raad van 29 september 2003 inzake de politiemissie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (EUPOL "Proxima")(1), en met name op artikel 9, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:Het Comité voor de civiele aspecten van crisisbeheersing heeft op 9 februari 2004 naar aanleiding van de aanbeveling van het hoofd van de politiemissie EUPOL "Proxima" en het oordeel van de speciale EU-vertegenwoordiger in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië in aanmerking nemende besloten het Politiek en Veiligheidscomité aan te bevelen de in dit besluit genoemde bijdragen van niet toetredende derde landen te aanvaarden,BESLUIT:Artikel 1Bijdragen van niet toetredende derde landenVoor EUPOL "Proxima" worden bijdragen aanvaard van de volgende niet toetredende derde landen:- Noorwegen- Zwitserland- Turkije- Oekraïne.Artikel 2InwerkingtredingDit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.Gedaan te Brussel, 10 februari 2004.Voor het Politiek en VeiligheidscomitéDe voorzitterD. Kelleher(1) PB L 249 van 1.10.2003, blz. 66.