title: 2008/274/EG: Besluit van de Raad van 17 maart 2008 inzake het sluiten van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten

text:
               29.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 87/9

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 17 maart 2008
   inzake het sluiten van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten
   (2008/274/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 80, lid 2, in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, en artikel 300, lid 3, eerste alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft de Commissie op 5 juni 2003 gemachtigd met derde landen onderhandelingen te beginnen om sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten te vervangen door een communautaire overeenkomst.

               (2)

               Overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het besluit van de Raad waarbij de Commissie werd gemachtigd om met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een communautaire overeenkomst, heeft de Commissie namens de Gemeenschap met het Koninkrijk Marokko onderhandeld over een overeenkomst inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten (hierna „de overeenkomst” te noemen).

               (3)

               De overeenkomst is namens de Gemeenschap ondertekend, onder voorbehoud van eventuele sluiting op een later tijdstip, overeenkomstig Besluit 2006/953/EG van de Raad (2).

               (4)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Marokko inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd om de persoon aan te wijzen die bevoegd is om de in artikel 8, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving te verrichten.

      Gedaan te Brussel, 17 maart 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. JARC

      (1)  Advies uitgebracht op 16 mei 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  PB L 386 van 29.12.2006, blz. 17.


title: 2009/461/EG: Besluit van de Commissie van 12 juni 2009 tot benoeming van een vertegenwoordiger van de Commissie in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               13.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 150/20

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 12 juni 2009
   tot benoeming van een vertegenwoordiger van de Commissie in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau
   (2009/461/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (1), en met name op artikel 65,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 65 van Verordening (EG) nr. 726/2004 hebben twee vertegenwoordigers van de Commissie zitting in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau (hierna „het Bureau”).

               (2)

               Daar het huidige mandaat van de vertegenwoordiger van de Commissie uit directoraat-generaal Ondernemingen en industrie en diens plaatsvervanger op 2 juni 2009 afloopt, moeten uit directoraat-generaal Ondernemingen en industrie een lid van de raad van beheer van het Bureau en een plaatsvervanger die het lid bij diens afwezigheid vervangt en in zijn plaats stemt, worden benoemd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De vertegenwoordiger van de Commissie in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau is de persoon die de volgende positie bekleedt en de volgende functies uitoefent:

               a)

               directeur-generaal van het directoraat-generaal Ondernemingen en industrie.

         De plaatsvervanger is de persoon die de volgende positie bekleedt en de volgende functies uitoefent:

               b)

               directeur van het directoraat dat bevoegd is voor het verlenen van vergunningen voor geneesmiddelen op basis van het werkprogramma van het directoraat-generaal Ondernemingen en industrie.

         Artikel 2
   Dit besluit is van toepassing op de personen die, ook tijdelijk, op de datum van vaststelling van dit besluit de in artikel 1 bedoelde posities bekleden of op de opvolgers van die personen in die posities.
   Artikel 3
   De directeur-generaal van het directoraat-generaal Ondernemingen en industrie stelt de directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau in kennis van de namen van de personen die de in artikel 1 bedoelde posities bekleden en van eventuele wijzigingen daarvan.

      Gedaan te Brussel, 12 juni 2009.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1.


Besluit van het Europees Parlement over het verzoek om opheffing van de immuniteit van Jean-Charles Marchiani (2003/2115(IMM))


title: Besluit 2014/480/GBVB van de Raad van 21 juli 2014 houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran

text:
               21.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 215/4

         BESLUIT 2014/480/GBVB VAN DE RAAD
   van 21 juli 2014
   houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Iran
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 juli 2010 heeft de Raad Besluit 2010/413/GBVB (1) betreffende beperkende maatregelen tegen Iran aangenomen.

               (2)

               Op 24 november 2013 hebben China, Frankrijk, Duitsland, de Russische Federatie, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, gesteund door de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, met Iran overeenstemming bereikt over een gezamenlijk actieplan waarin wordt geschetst hoe een alomvattende langetermijnoplossing voor de Iraanse nucleaire kwestie zou moeten worden bereikt. Overeengekomen is dat het proces dat tot deze alomvattende oplossing moet leiden, als een eerste stap, initiële, wederzijds overeengekomen maatregelen dient te omvatten die door beide partijen voor een duur van zes maanden worden genomen en met wederzijdse instemming kunnen worden verlengd.

               (3)

               In het kader van deze eerste stap zou Iran een aantal vrijwillige maatregelen treffen die gespecificeerd zijn in het gezamenlijk actieplan. In ruil zouden een aantal vrijwillige maatregelen getroffen worden, die, wat de Unie betreft, de schorsing zouden inhouden van de onderstaande beperkende maatregelen: het verbod op het aanbieden van verzekeringen en herverzekeringen en het vervoeren van Iraanse ruwe olie, het verbod op het invoeren, aanschaffen of vervoeren van Iraanse petrochemische producten en op de verstrekking van daarmee verband houdende diensten, en het verbod op de handel in goud en edele metalen met de regering van Iran, haar overheidsinstanties en de Centrale Bank van Iran, of met namens hen optredende personen en entiteiten. De schorsing van die beperkende maatregelen zou voor een duur van zes maanden moeten gelden, waarin de desbetreffende overeenkomsten zouden moeten worden uitgevoerd.

               (4)

               Bovendien voorziet het gezamenlijk actieplan in een vertienvoudiging van de maxima voor overdrachten van middelen naar en uit Iran waarvoor toestemming moet worden verleend.

               (5)

               Op 20 januari 2014 heeft de Raad Besluit 2014/21/GBVB (2) vastgesteld tot wijziging van Besluit 2010/413/GBVB met het oog op de uitvoering van de bepalingen betreffende de beperkende maatregelen van de Unie uit het gezamenlijk actieplan.

               (6)

               Op 19 juli 2014 hebben China, Frankrijk, Duitsland, de Russische Federatie, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, gesteund door de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, met Iran overeenstemming bereikt om de uitvoering van de maatregelen van het gemeenschappelijke actieplan tot en met 24 november 2014 te verlengen.

               (7)

               De schorsing van de beperkende maatregelen van de Unie, gespecificeerd in het gezamenlijk actieplan, moet derhalve tot en met 24 november 2014 worden verlengd. De desbetreffende overeenkomsten moeten voor die datum worden uitgevoerd.

               (8)

               Besluit 2010/413/GBVB dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In Besluit 2010/413/GBVB wordt artikel 26 bis vervangen door:

      „Artikel 26 bis
      1.   Het verbod in artikel 3 bis, lid 1, wordt geschorst tot en met 24 november 2014 wat betreft het vervoer van Iraanse ruwe olie.
      2.   Het verbod in artikel 3 bis, lid 2, wordt geschorst tot en met 24 november 2014 wat betreft het verschaffen van verzekeringen en herverzekeringen verwant aan de invoer, de aanschaf of het vervoer van Iraanse ruwe olie.
      3.   Het verbod in artikel 3 ter wordt geschorst tot en met 24 november 2014.
      4.   Het verbod in artikel 4 quater wordt geschorst tot en met 24 november 2014 wat betreft goud en edele metalen.
      5.   In artikel 10, lid 3, worden de punten a), b) en c) tot en met 24 november 2014 vervangen door:

                  „a)

                  overdrachten van middelen die verschuldigd zijn uit hoofde van transacties met betrekking tot voedsel, gezondheidszorg, medische uitrusting of voor landbouw- of humanitaire doeleinden van minder dan 1 000 000 EUR, alsmede overdrachten van middelen met betrekking tot persoonlijke geldtransacties ten bedrage van minder dan 400 000 EUR worden verricht zonder voorafgaande toestemming. De overdracht wordt aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat gemeld indien het om meer dan 10 000 EUR gaat;

                  b)

                  overdrachten van middelen die verschuldigd zijn uit hoofde van transacties met betrekking tot voedsel, gezondheidszorg, medische uitrusting of voor landbouw- of humanitaire doeleinden van meer dan 1 000 000 EUR, alsmede overdrachten van middelen met betrekking tot persoonlijke geldtransacties ten bedrage van meer dan 400 000 EUR worden verricht met voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat. De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten in kennis van elke toestemming die hij verleent;

                  c)

                  voor alle overige overdrachten ten bedrage van meer dan 100 000 EUR is de voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat vereist. De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten in kennis van elke toestemming die hij verleent.”.

            6.   In artikel 10, lid 4, worden de punten b) en c) tot en met 24 november 2014 vervangen door:

                  „b)

                  alle overige overdrachten ten bedrage van minder dan 400 000 EUR worden zonder voorafgaande toestemming verricht. De overdracht wordt aan de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat gemeld indien het om meer dan 10 000 EUR gaat;

                  c)

                  voor alle overige overdrachten ten bedrage van meer dan 400 000 EUR is de voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat vereist. Indien de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat binnen een termijn van vier weken geen bezwaar heeft gemaakt, wordt de toestemming geacht te zijn verleend. De betrokken lidstaat stelt de overige lidstaten in kennis van iedere geweigerde toestemming.”.

            7.   De verboden in artikel 18 ter worden geschorst tot en met 24 november 2014.
      8.   De in artikel 20, lid 1, punten b) en c), en in artikel 20, lid 2, genoemde maatregelen tegen het ministerie van Olie, dat vermeld staat in bijlage II, worden tot en met 24 november 2014 geschorst, voor zover dat nodig is voor de uitvoering, tot en met 24 november 2014, van de overeenkomsten betreffende de invoer of aankoop van Iraanse petrochemische producten.”.

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 21 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. GOZI

      (1)  PB L 195 van 27.7.2010, blz. 39.

      (2)  Besluit 2014/21/GBVB van de Raad van 20 januari 2014 houdende wijziging van Besluit 2010/413/GBVB van de Raad betreffende beperkende maatregelen tegen Iran (PB L 15 van 20.1.2014, blz. 22).


title: 2013/544/EU, Euratom: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling III — Commissie

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/116

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 17 april 2013
   over de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling III — Commissie
   (2013/544/EU, Euratom)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (1),

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (COM(2012) 436 — C7-0224/2012) (2),

               —

               gezien het verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2010 (COM(2012) 585) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SWD(2012) 340) en (SWD(2012) 330),

               —

               gezien de mededeling van de Commissie van 6 juni 2012 getiteld „Synthese van de beheersresultaten van de Commissie in 2011” (COM(2012) 281),

               —

               gezien het jaarverslag van de Commissie aan de kwijtingsautoriteit over de in 2011 uitgevoerde interne controles (COM(2012) 563) en het bijbehorende werkdocument van de diensten van de Commissie (SWD(2012) 283),

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3), en de speciale verslagen van de Rekenkamer,

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd (4), als bedoeld in artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 over de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 (05752/2013 — C7-0038/2013),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 over de aan de uitvoerende agentschappen te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 (05754/2013 — C7-0039/2013),

               —

               gezien de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 106 bis van het Euratom-Verdrag,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name de artikelen 55, 145, 146 en 147,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6), in het bijzonder de artikelen 62, 164, 165 en 166,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 58/2003 van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van het statuut van de uitvoerende agentschappen waaraan bepaalde taken voor het beheer van communautaire programma’s worden gedelegeerd (7), en met name artikel 14, leden 2 en 3,

               —

               gezien artikel 76 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de andere betrokken commissies (A7-0116/2013),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in de resolutie die een integrerend deel uitmaakt van de besluiten tot het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling III — Commissie en uitvoerende agentschappen, en in zijn resolutie van 17 april 2013 over de speciale verslagen van de Rekenkamer in de context van de verlening van kwijting aan de Commissie voor 2011 (8);

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB L 68 van 15.3.2011.

      (2)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 1.

      (3)  PB C 344 van 12.11.2012, blz. 1.

      (4)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 130.

      (5)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (6)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (7)  PB L 11 van 16.1.2003, blz. 1.

      (8)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0123 (zie bladzijde 68 van dit Publicatieblad).


title: Besluit (EU) 2017/1191 van de Raad van 16 juni 2017 tot intrekking van Besluit 2014/56/EU betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Kroatië

text:
               5.7.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 172/8

         BESLUIT (EU) 2017/1191 VAN DE RAAD
   van 16 juni 2017
   tot intrekking van Besluit 2014/56/EU betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Kroatië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 126, lid 12,
   Gezien de aanbeveling van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 28 januari 2014 heeft de Raad, op grond van een aanbeveling van de Commissie, bij Besluit 2014/56/EU (1) overeenkomstig artikel 126, lid 6, van het Verdrag besloten dat er in Kroatië een buitensporig tekort bestond. De Raad merkte op dat het voor 2014 geplande overheidstekort 5,5 % van het bbp bedroeg, waarmee het boven de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % uitkwam. De bruto-overheidsschuld zou in 2014 naar verwachting 62 % van het bbp belopen en aldus de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 60 % van het bbp overschrijden.

               (2)

               Op 28 januari 2014 heeft de Raad overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag en artikel 3, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad (2) op aanbeveling van de Commissie een aanbeveling tot Kroatië gericht waarin de lidstaat werd verzocht om uiterlijk in 2016 een einde te maken aan de buitensporigtekortsituatie.

               (3)

               Op 2 juli 2014 heeft de Commissie geconcludeerd dat Kroatië effectief gevolg had gegeven aan de aanbeveling van de Raad van 28 januari 2014 overeenkomstig artikel 126, lid 7, van het Verdrag.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 4 van het aan de Verdragen gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten verstrekt de Commissie de voor de toepassing van de procedure benodigde statistische gegevens. In het kader van de toepassing van dat protocol dienen de lidstaten overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 479/2009 van de Raad (3) tweemaal per jaar, namelijk vóór 1 april en vóór 1 oktober, statistische gegevens te verstrekken over het overheidstekort en de overheidsschuld, alsook over andere, daarmee samenhangende variabelen.

               (5)

               Op basis van de ter kennis gebrachte statistische gegevens dient de Raad een besluit te nemen over de intrekking van een besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort. Bovendien mag een besluit betreffende het bestaan van een buitensporig tekort alleen worden ingetrokken als uit de prognoses van de Commissie blijkt dat het tekort gedurende de prognoseperiode de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp niet zal overschrijden en dat de schuldquote aan het vooruitblikkend element van de schuldreductiebenchmark voldoet (4).

               (6)

               Uit de gegevens die de Commissie (Eurostat) overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EG) nr. 479/2009 na de door Kroatië in april 2016 gedane kennisgeving heeft verstrekt, uit het convergentieprogramma voor 2017-2020 en uit de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie blijkt dat de volgende conclusies gerechtvaardigd zijn:

                           —

                           In 2016 beliep het overheidstekort 0,8 % van het bbp, na in 2015 op 3,4 % te zijn uitgekomen. Deze verbetering was vooral toe te schrijven aan: i) stijgende ontvangsten als gevolg van een krachtige bbp-groei, en ii) een beheersing van de uitgaven. Bijgevolg werd het tekort binnen de door de Raad vastgestelde termijn teruggedrongen tot onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp.

                           —

                           In het convergentieprogramma voor de periode 2017-2020, dat de Kroatische regering op 27 april 2017 heeft ingediend, wordt ervan uitgegaan dat het overheidstekort in 2017 zal toenemen tot 1,3 % van het bbp en in 2018 wederom zal dalen tot 0,8 % van het bbp. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zou het tekort in 2017 en 2018 respectievelijk 1,1 % en 0,9 % van het bbp bedragen. Bijgevolg zal het tekort tijdens de prognoseperiode naar verwachting onder de in het Verdrag vastgestelde referentiewaarde van 3 % van het bbp blijven.

                           —

                           Het structurele saldo, dat wil zeggen het overheidssaldo gecorrigeerd voor de conjunctuur en ongerekend eenmalige en andere tijdelijke maatregelen, is in de periode 2014-2016 met 3,0 % van het bbp verbeterd.

                           —

                           De brutoschuldquote van de overheid heeft in 2015 een piek van 86,7 % bereikt en is in 2016 tot 84,2 % teruggelopen als gevolg van een aantrekkende bbp-groei en schuldverlagende stock-flow adjustments. Volgens de voorjaarsprognoses 2017 van de Commissie zal de schuldquote in 2018 verder afnemen tot 79,4 % onder impuls van een sterke nominale bbp-groei. Daarmee voldoet de schuldquote voor 2016 aan het vooruitblikkende element van de schuldreductiebenchmark.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 126, lid 12, van het Verdrag moet een besluit van de Raad betreffende het bestaan van een buitensporig tekort worden ingetrokken indien de Raad van oordeel is dat het buitensporige tekort in de betrokken lidstaat is gecorrigeerd.

               (8)

               Volgens de Raad is het buitensporige tekort in Kroatië gecorrigeerd en dient Besluit 2014/56/EU derhalve te worden ingetrokken.

               (9)

               Met ingang van 2017, het jaar na de correctie van het buitensporige tekort, valt Kroatië onder het preventieve deel van het stabiliteits- en groeipact. Nu Kroatië zijn middellangetermijndoelstelling reeds in 2016 heeft bereikt, moet het vermijden daarvan af te wijken en moet het aan het schuldcriterium voldoen in overeenstemming met artikel 2, lid 1 bis, van Verordening (EG) nr. 1467/97,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Uit een algehele evaluatie volgt dat de buitensporigtekortsituatie in Kroatië is gecorrigeerd.
   Artikel 2
   Besluit 2014/56/EU wordt ingetrokken.
   Artikel 3
   Dit besluit is gericht tot de Republiek Kroatië.

      Gedaan te Luxemburg, 16 juni 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. SCICLUNA

      (1)  Besluit 2014/56/EU van de Raad van 28 januari 2014 betreffende het bestaan van een buitensporig tekort in Kroatië (PB L 36 van 6.2.2014, blz. 13).

      (2)  Verordening (EG) nr. 1467/97 van de Raad van 7 juli 1997 over de bespoediging en verduidelijking van de tenuitvoerlegging van de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 209 van 2.8.1997, blz. 6).

      (3)  Verordening (EG) nr. 479/2009 van de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van het aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap gehechte Protocol betreffende de procedure bij buitensporige tekorten (PB L 145 van 10.6.2009, blz. 1).

      (4)  Overeenkomstig de specificaties inzake de uitvoering van het stabiliteits- en groeipact en de richtsnoeren inzake de vorm en de inhoud van stabiliteits- en convergentieprogramma's, te vinden op: http://ec.europa.eu/economy_finance/economic_governance/sgp/pdf/coc/code_of_conduct_en.pdf


title: BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 27 september 1989 tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van mica van oorsprong uit Japan (89/537/EEG) (89/537/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31989D0537

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 27 september 1989 tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van mica van oorsprong uit Japan (89/537/EEG) (89/537/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 284 van 03/10/1989 blz. 0045 - 0048

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 27 september 1989  tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van mica van oorsprong uit Japan  (89/537/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,  Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevende Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) In 1988 heeft de Commissie een klacht ontvangen welke was ingediend door de Cie royale asturienne des mines, division Cogebi, die het merendeel van de produktie in de Gemeenschap van mica vertegenwoordigt. De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal inzake dumping van het betrokken produkt, van oorsprong uit Japan, en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade en dreiging van schade om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen.  (2) De Commissie heeft door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding aangekondigd van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van mica van oorsprong uit Japan. Bij het produkt in kwestie ging het om geagglomereerd of gereconstitueerd mica, ook met een ondergrond van papier, karton of andere stoffen, van de GN-codes 6814 10 00, 6814 90 10 en 6814 90 90; de Commissie is met een onderzoek begonnen.  (3) De Commissie heeft de producenten/exporteurs en importeurs die betrokken zouden zijn, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de indiener van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en heeft de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en dit desgevraagd mondeling toe te lichten.  (4) Het merendeel der producenten tot wie de Commissie zich gericht had verklaarde het betrokken produkt niet naar de Gemeenschap te hebben uitgevoerd; de enige onderneming die gedurende het onderzoektijdvak produkten van mica naar de Gemeenschap had uitgevoerd, d.w.z. Nippon Rika Kogyosho, Tokio, Japan, en de twee betrokken importeurs hebben desgevraagd gelegenheid gekregen hun standpunt toe te lichten.  (5) De Commissie heeft alle gegevens die zij nodig achtte verzameld en geverifieerd en een onderzoek ingesteld ten kantore van de volgende ondernemingen:  a) Producent van de Gemeenschap:  Cie royale asturienne des mines (division Cogebi), Lot, België;  b) Producenten/exporteurs:  Nippon Rika Kogyosho, Tokio, Japan,  Okabe Mica Co. Ltd, Tokio, Japan;  c) Importeur in de Gemeenschap:  AEG Isolier- und Kunststoff GmbH, Kassel-Walden, Duitsland.  (6) Het bij artikel 7, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bedoelde onderzoektijdvak bestreek de periode van 1 januari tot en met 30 november 1988.  B. Produkt  (7) Mica is gewoonlijk in de drie volgende uitvoeringen beschikbaar:  - micapapier,  - hittebestendige micablaadjes,  - vlamvaste band van mica voor kabels.  Gedurende het onderzoek werd geconstateerd dat een speciaal soort micapapier, zogenaamd Ar-Mat, door Nipon Rika was ontwikkeld en gedurende het onderzoektijdvak door deze onderneming naar de Gemeenschap was uitgevoerd. De klager heeft dit materiaal niet geproduceerd en is dat evenmin voor de naaste toekomst van plan. Deze speciale soort is daarom van het onderzoek uitgezonderd.  C. Dumping  i) Normale waarde  (8) Wat hittebestendige micablaadjes betreft werd de normale waarde voor elke dikte vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde binnenlandse prijzen die door Nippon Rika aan onafhankelijke afnemers werden gerekend. Bij afwezigheid van binnenlandse verkopen van de geëxporteerde dikte, werd de normale waarde vastgesteld op basis van een rekenkundig gemiddelde prijs tussen de twee dikten welke die van het uitgevoerde produkt het meest benaderen.  Wat vlamvast isoleerband (d.w.z. AMS 864 G) betreft, dat gedurende het onderzoektijdvak niet op de binnenlandse markt werd verkocht, werd de normale waarde - bij afwezigheid van binnenlandse verkopen van dezelfde afmeting als die van de uitvoer naar de Gemeenschap - gebaseerd op de samengestelde waarde die werd vastgesteld door bij de gemiddelde produktiekosten van alle afmetingen van het soortgelijk produkt (d.w.z. T 512 A) de gemiddelde winstmarge te voegen die voor dat produkt op de binnenlandse markt was behaald.  ii) Prijs bij uitvoer  (9) De prijzen bij uitvoer werden vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap werden verkocht.  iii) Vergelijking  (10) De normale waarde werd - per transactie - vergeleken met de prijzen bij uitvoer voor de overeenkomstige soort en dikte van het produkt. Alle vergelijkingen zijn af fabriek gemaakt.  (11) De onderneming van uitvoer verlangde ingevolge artikel 2, leden 9 en 10, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 diverse aanpassingen voor verschillen met betrekking tot de vergelijkbaarheid van de prijzen. Voor zover de onderneming haar eisen kon staven, zijn aanpassingen voor rechtstreeks met de verkoop verband houdende kosten, zoals kosten voor vervoer, verzekering, verlading, bijkomende kosten, kredietvoorwaarden en commissies, aangebracht.  (12) De onderneming van uitvoer verlangde ingevolge artikel 2, lid 10, onder c) iv), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 eveneens aanpassing van de normale waarde voor de aanvullend geleverde diensten wanneer het produkt op de binnenlandse markt was verkocht. De onderneming stelde dat het bedrag van de aanpassing moest overeenkomen met de voor het in plaatjes snijden van het betrokken produkt rechtstreeks gemaakte kosten.  Deze aanpassing kon niet worden toegekend aangezien met artikel 2, lid 10, onder c) iv) alleen dienstverlening na verkoop wordt gedekt, terwijl de naar beweren geleverde diensten betrekking hadden op dienstverlening vóór de verkoop. Bovendien is dit verzoek na het verstrijken van de tijdslimiet gedaan.  iv) Dumpingmarge  (13) De op deze grondslag berekende gewogen gemiddelde dumpingmarge beloopt 41,26 % voor hittebestendige micablaadjes en 5,7 % voor vlamvaste kabel, waarbij de dumpingmarges gelijk zijn aan het verschil tussen de normale waarde en de naar behoren aangepaste prijzen voor uitvoer naar de Gemeenschap.  D. Schade  (14) Aangezien Italië het enige deel van de Gemeenschapsmarkt zou zijn waar door de klager verlies werd geleden en 70 % van de Japanse uitvoer hierop werd gericht, is het onderzoek in het bijzonder op deze markt toegespitst.  Met betrekking tot de schade die naar beweren door de gedumpte invoer was veroorzaakt, bleek uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de Japanse uitvoer van mica naar de Gemeenschap van nul in 1984 was gestegen tot 40,5 ton in 1987 en tot 102,5 ton gedurende het onderzoektijdvak.  De Japanse uitvoer van mica naar Italië steeg van 0 ton in de jaren 1984 tot en met 1987 tot 87 ton gedurende het onderzoektijdvak, met een daaruit voortvloeiende toeneming van marktaandeel voor het land van uitvoer van 0 % in 1984 tot 17,6 % gedurende de genoemde periode.  Bij de beoordeling van de marktaandelen voor de leveranciers van mica aan de Italiaanse markt dient rekening te worden gehouden met het feit dat het verbruik van mica op deze markt van 448 ton in 1984 is gestegen tot 542 ton in 1985, d.w.z. met 20,9 %, en in 1986 is gedaald tot 508 ton, d.w.z. met 6,3 %. In 1987 steeg het tot 634 ton, d.w.z. met 24,8 %, en daalde het tot 618 ton, d.w.z. met 2,5 %, gedurende het onderzoektijdvak.  Uit deze ontwikkeling blijkt dat het verbruik van mica in Italië van 1984 tot en met het onderzoektijdvak met 38 % is gestegen. Aangezien Italië geen micaproduktie heeft, werden de cijfers met betrekking tot het verbruik en de marktaandelen berekend op grond van de invoer uit Japan en leveringen uit andere Lid-Staten.  (15) Met betrekking tot de wederverkoopprijzen van deze invoer op de Italiaanse markt werd geconstateerd dat de prijzen van het Japanse produkt gedurende het onderzoektijdvak met 21,5 % (de gewogen gemiddelde marge) onder de prijzen van de klagende communautaire producent lagen.  (16) Met betrekking tot de mogelijke invloed van de gedumpte invoer op de situatie van de klagende communautaire producent is rekening gehouden met de volgende factoren (de navolgende cijfers dekken de drie soorten micaprodukten die in punt 7 zijn genoemd):  a) De klager vergrootte zijn produktiecapaciteit met 18,3 % in 1985, met 29,8 % in 1986, met 32,5 % in 1987 en met 1,6 % gedurende het onderzoektijdvak. Deze ontwikkeling komt overeen met een stijging van meer dan 100 % tussen 1984 en 1988.  De verhoging van produktiecapaciteit vond voornamelijk plaats ten einde aan de geraamde verlangens van de markt buiten de Gemeenschap, in het bijzonder in het Verre Oosten, tegemoet te komen. b) De produktie van klager steeg in 1985 met 18,3 %, in 1986 met 29,5 % en in 1987 met 21,7 %, terwijl zij gedurende het onderzoektijdvak met 2,8 % daalde.  c) Na tussen 1984 en 1986 stabiel te zijn gebleven, daalde de capaciteitsbenutting van de klager in 1987 met 7,9 % doch gedurende het onderzoektijdvak slechts met 2,9 %.  d) Met betrekking tot de verkopen van de klager in de Gemeenschap en in het bijzonder op de Italiaanse markt kwam men tot de volgende bevindingen:  i) de verkopen in de gehele Gemeenschap van alle micaprodukten klommen van 1984 tot 1988 gestaag, met een stijging van 9 % gedurende het onderzoektijdvak;  ii) de verkopen in de gehele Gemeenschap van hittebestendige micablaadjes stegen in 1985 met 12,2 %, in 1986 met 26,8 %, in 1987 met 2,2 % en gedurende het onderzoektijdvak met 2,4 %;  iii) op de Italiaanse markt bleven de verkopen van hittebestendige micablaadjes stabiel of stegen ze zelfs, behalve de verkopen aan slechts een van de voornaamste afnemers van de klager. Die daalden in 1985 met 7,4 % en in 1986 met 9,1 %; zij bleven in 1987 stabiel en daalden gedurende het onderzoektijdvak met 48 %.  e) Ten aanzien van de ontwikkeling van klagers marktaandeel in de gehele Gemeenschap en in Italië bleek het volgende (bij gebrek aan cijfers betreffende de verkopen van niet-klagende communautaire producenten, werden de marktaandelen gebaseerd op de marktkennis van klager):  i) zijn marktaandeel voor alle micaprodukten in de Gemeenschap daalde van 44 % in 1984 tot 42 % gedurende het onderzoektijdvak;  ii) zijn marktaandeel voor hittebestendige micablaadjes in de Gemeenschap daalde van 72 % in 1984 tot 71,1 % in 1985, steeg opnieuw tot 72,1 % in 1986 en daalde tot 69,8 % in 1987 en tot 65,2 % gedurende het onderzoektijdvak;  iii) het marktaandeel van klager op de Italiaanse markt voor hittebestendige micablaadjes daalde van 69 % in 1984 tot 46 % gedurende het onderzoektijdvak, waarbij zijn marktaandeel voor alle micaprodukten slechts met 7 % daalde.  f) Met betrekking tot de winstmarge van de eiser, werd er vastgesteld dat zijn winst op de verkoop van alle micaprodukten, en inzonderheid diegene op de hittebestendige micablaadjes, reeds betekenisvol was in 1984 en verder aangroeide met respectievelijk 30 % en 20 % tussen 1984 en 1988.  g) Het aantal werknemers van klager in de sector mica is tijdens de gehele periode 1984 tot en met 1988 stabiel gebleven.  (17) Ofschoon enige schade is vastgesteld op de Italiaanse markt, waar de klager ongeveer 20 % van zijn communautaire omzet aan hittebestendige micablaadjes boekte, moet deze niet als aanzienlijk worden aangemerkt.  E. Dreiging van schade  (18) Met het oog op het onderzoek van de beweringen van klager met betrekking tot dreiging van schade, heeft de Commissie zorgvuldig de telexen bestudeerd die de klager zijn toegezonden door een van de andere Japanse producenten van mica, en wel Okabe Mica Co. Ltd, en is zij de activiteiten van deze onderneming, die de indiener van de klacht met vergelding dreigde door zeer grote hoeveelheden mica tegen zeer lage prijzen in de Gemeenschap te gaan verkopen, nagegaan.  Er is evenwel overwogen dat het bij gebreke van enigerlei uitvoer van mica door Okabe Mica Co. Ltd naar de Gemeenschap, zowel gedurende het onderzoektijdvak als daarna, onvoldoende bewezen was dat het door deze onderneming uitgesproken voornemen tot een toestand zou leiden waarin de bedreigingen zich waarschijnlijk in werkelijke schade zouden omzetten.  (19) Met betrekking tot Nippon Rika, in feite de enige Japanse producent die mica naar de Gemeenschap uitvoerde, bestaat er geen bewijs dat de uitvoer van mica naar de Gemeenschap door deze onderneming waarschijnlijk zal stijgen.  (20) Gezien deze feiten wordt geacht dat een verandering van omstandigheden die een toestand zou scheppen waarin de dumping schade zou kunnen veroorzaken zich thans niet duidelijk aftekent en evenmin op handen is.  F. Beëindiging van de procedure  (21) De procedure betreffende de invoer van mica van oorsprong uit Japan dient daarom zonder de instelling van maatregelen te worden beëindigd.  (22) Tegen deze gang van zaken werden in het Raadgevend Comité geen bezwaren te berde gebracht. (23) De klager werd in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was deze procedure te beëindigen. De klager heeft vervolgens zijn opmerkingen bij de Commissie ingediend. Deze opmerkingen, welke betrekking hebben op eventueel dreigende schade, werden evenwel niet gestaafd en kunnen daarom niet geacht worden thans van invloed te zijn op de boven uiteengezette bevindingen met betrekking tot schade en dreiging van schade.  De exporteur werd eveneens in kennis gesteld van de bevindingen inzake dumping, doch heeft de berekeningen van de Commissie niet doorslaggevend aangevochten,  BESLUIT:  Enig artikel  De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van mica van oorsprong uit Japan wordt hierbij beëindigd.  Gedaan te Brussel, 27 september 1989.  Voor de Commissie  Karel VAN MIERT  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.  (2) PB nr. C 323 van 16. 12. 1988, blz. 3.