Avis juridique important

|

31991D0303

91/303/EEG:Besluit van de Commissie van 12 juni 1991 tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van dunne polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea

Publicatieblad Nr. L 151 van 15/06/1991 blz. 0089 - 0092

BESLUIT VAN DE COMMISSIE  van 12 juni 1991  tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van dunne polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea  (91/303/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE (1) In oktober 1989 beëindigde de Commissie bij Besluit 89/560/EEG (2) een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van alle dikten, van oorsprong uit de Republiek Korea, zonder dat rechten werden geheven. Vervolgens werd door de European Plastic Films, Membrane and Covering Manufacturers Association (AEC) een tweede klacht ingediend namens producenten die de totale produktie van het produkt in de Gemeenschap voor hun rekening nemen. Deze klacht had betrekking op de invoer van polyesterfolie met een dikte van maximaal 25 micron (dunne PET-folie), van oorsprong uit de Republiek Korea, hierna "Korea" genoemd, en bevatte bewijsmateriaal in verband met dumping en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voldoende werd geacht om de opening van een procedure te rechtvaardigen. De Commissie kondigde vervolgens door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de opening aan van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van polyesterfolie vallende onder de GN-codes 3919 10 31, 3919 90 31, 3920 62 00, 3920 63 00, 3920 69 00 en 3921 90 19, en 3921 90 19, en begon met een onderzoek.(2) De Commissie bracht de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs alsmede de vertegenwoordigers van het uitvoerende land en de klager hiervan officieel op de hoogte en bood de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.(3) Om alle informatie die zij noodzakelijk achtte, te vergaren, stuurde de Commissie vragenlijsten aan de exporteurs in Korea en aan de importeurs in de Gemeenschap waarvan bekend was dat zij bij deze zaak betrokken waren. De bekende exporteurs en bepaalde importeurs vulden de vragenlijsten in.(4) De Commissie stuurde ook vragenlijsten aan de vier ondernemingen namens welke de klacht werd ingediend, ten einde ieder ervan in staat te stellen aan te tonen welke schade haar door de invoer van dunne PET-folie uit Korea was berokkend. De Commissie stelde een gedetailleerd onderzoek in naar deze vier ondernemingen die de vragenlijsten ingevuld terugstuurden en die samen de gehele produktie in de Gemeenschap voor hun rekening nemen.(5) De bekende producenten/exporteurs en sommige importeurs waarvan bekend was dat zij bij de zaak betrokken waren, maakten hun standpunt schriftelijk kenbaar en de producenten/exporteurs verzochten om te worden gehoord, welk verzoek werd ingewilligd. De klager maakte ook zijn standpunt schriftelijk bekend en verzocht om te worden gehoord, hetgeen hem werd toegestaan.(6) De Commissie verifieerde de ontvangen informatie in zoverre zij dat nodig achtte en stelde ten kantore van de volgende ondernemingen een onderzoek in:a) producenten in de Gemeenschap:- Du Pont de Nemours, Luxemburg, Luxemburg,- Hoechst AG, Wiesbaden, Duitsland,- ICI, Welwyn Garden City, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk,- Rhône-Poulenc, Lyon, Frankrijk;b) Koreaanse producenten/exporteurs:- Kolon Industries Inc., Seoel,- SKC Ltd, Seoel.(7) Het dumpingonderzoek had betrekking op het jaar 1989. Het onderzoek naar de evolutie van de relevante economische factoren aan de hand waarvan wordt bepaald of de communautaire bedrijfstak aanzienlijke schade heeft geleden, bestreek de jaren 1987, 1988 en 1989.B. SCHADE a) Invoer - Hoeveelheden en prijzen (8) In verband met de schade die door de betrokken invoer zou zijn berokkend, bleek uit het bewijsmateriaal dat de Commissie ter beschikking heeft dat de invoer van dunne PET-folie in de Gemeenschap uit Korea van 2 532 ton in 1987 tot 2 869 ton in 1989 steeg.(9) Wat het marktaandeel betreft, is het niet mogelijk gebleken deze ontwikkeling van de invoer in een nauwkeurig percentage uit te drukken omdat het verbruik van dunne PET-folie in de Gemeenschap moeilijk kan worden geschat, aangezien bepaalde cijfers (met name de invoer uit derde landen) in het algemeen op alle dikten van polyesterfolie betrekking hebben. Berekend op de beperkte grondslag van de door de klager in de Gemeenschap verkochte hoeveelheden, vermeerderd met uitsluitend de Koreaanse invoer, daalde het aandeel van deze invoer van 6,4 % in 1987 tot 5,5 % in 1989. Aangezien het totale verbruik veel hoger ligt - er is geen rekening gehouden met de invoer uit derde landen - mag worden aangenomen dat het Koreaanse marktaandeel lager is en dat het over de gehele periode van drie jaar zeker minder dan 5 % bedroeg. De Commissie had ook geen reden om aan te nemen dat de dalende tendens die op basis van een beperkte verkoop werd vastgesteld, verschillend zou zijn geweest indien zij over cijfers betreffende alle verkopen had beschikt.(10) Gedurende de periode van onderzoek werd vastgesteld dat de prijzen die door de Koreaanse exporteurs werden toegepast, per produkt, per Lid-Staat en per klant onveranderlijk boven de laagste prijzen van de communautaire producenten lagen en in sommige gevallen, vooral in het laatste kwartaal van 1989, zelfs boven de hoogste prijzen van deze producenten.b) Communautaire bedrijfstak - Gevolgen (11) Van 1987 tot 1989 steeg de produktie van dunne PET-folie in de Gemeenschap van 53 045 tot 62 027 ton. Gedurende deze periode en met het oog op de grotere vraag in de Gemeenschap verhoogden de klagers hun produktiecapaciteit met ongeveer 20 %. Door de grotere produktie werd gedurende de drie onderzochte jaren een benuttingsgraad van de produktiecapaciteit van 86 tot 90 % gehandhaafd. Verscheidene producenten in de Gemeenschap waren zelfs genoodzaakt bepaalde hoeveelheden uit derde landen in te voeren om aan de vraag te voldoen.(12) De verkoop van de klagende partij in de Gemeenschap steeg van ongeveer 33 800 ton in 1987 tot 41 900 ton in 1989, dat wil zeggen met ongeveer 24 %. De omzet steeg eveneens in deze periode, maar door de lagere prijzen was deze stijging niet vergelijkbaar met die van de verkopen.(13) De prijzen van dunne PET-folie die door de producenten in de Gemeenschap worden gehanteerd, zijn van 1987 tot 1989 gemiddeld met ongeveer 13 % gedaald. Ofschoon de klager het tegendeel beweert, is deze daling niet het gevolg van de concurrentie door de bewuste Koreaanse invoer. Allereerst was er, zoals in overweging 10 is opgemerkt, bij de uit Korea ingevoerde produkten geen sprake van prijsonderbiedingen ten aanzien van de producenten in de Gemeenschap gedurende de periode van onderzoek en gezien het kleine (en dalende) marktaandeel van Korea konden de uit dit land ingevoerde produkten nauwelijks een prijsdruk hebben uitgeoefend. Voorts werd vastgesteld dat soortgelijke prijsdalingen zich voordeden in het marktsegment van de dunne basisfolie voor magnetische toepassingen, dat 50 % van de totale markt van dunne PET-folie vertegenwoordigt. Er werd gedurende het onderzoektijdvak in de Gemeenschap uit Korea geen folie van dit type ingevoerd en dit was derhalve niet de oorzaak van de prijsdalingen waarmee de klager op dat ogenblik te kampen had.(14) Alle producenten in de Gemeenschap leden gedurende de periode van onderzoek verliezen bij de verkoop van dunne PET-folie. Uit een gedetailleerd onderzoek van alle markten voor dit produkt in de Gemeenschap bleek evenwel dat deze verliezen, voor drie van de vier ondernemingen, hoofdzakelijk optraden bij de verkoop van bepaalde typen van dunne PET-folie die, gezien hun verschillende eigenschappen en gebruik, niet rechtstreeks met de uit Korea ingevoerde produkten concurreerden.c) Andere factoren (15) De Commissie ging ook na welke gevolgen de klagende bedrijfstak van andere factoren dan de invoer van het betrokken produkt uit Korea heeft ondervonden, zoals de omvang en de prijzen van de invoer uit niet bij het onderzoek betrokken landen, factoren die voor de bedrijfstak in de Gemeenschap die deze PET-folie vervaardigt, hetzij afzonderlijk hetzij in combinatie, negatieve gevolgen kunnen hebben gehad. In eerste instantie werd vastgesteld dat de vraag naar het produkt in de Gemeenschap van 1987 tot 1989 geleidelijk was gestegen. De invoer uit andere derde landen was gedurende deze periode evenwel aanzienlijk gestegen en het marktaandeel van deze invoer werd in 1989 op ongeveer 27 % geraamd. De prijzen van deze invoer en met name van de produkten van oorsprong uit Japan waren in het algemeen vergelijkbaar met die van de producenten in de Gemeenschap, maar hadden betrekking op bepaalde typen dunne PET-folie die niet door de Koreaanse producenten/exporteurs werden uitgevoerd.d) Conclusie (16) Rekening houdend met de relevante economische factoren waarnaar hiervoor wordt verwezen, is de Commissie tot de gevolgtrekking gekomen dat de betrokken invoer uit Korea gedurende de periode van onderzoek geen aanzienlijke schade aan de klagende ondernemingen heeft berokkend wat de produktie van dunne PET-folie betreft. De verliezen die sommige klagers bij de verkoop van PET-folie in de Gemeenschap beweren te hebben geleden, kunnen niet worden toegeschreven aan de invoer uit Korea gezien de relatief hoge prijzen van deze produkten en de geringe hoeveelheden die werden ingevoerd.e) Aan de orde gestelde kwesties (17) De klagende ondernemingen legden de betrokken Koreaanse exporteurs in de loop van de procedure een aantal feiten ten laste en vergeleken hun handelwijze met die van andere Koreaanse exporteurs op wiens invoer van geluidsbanden in cassettes in de Gemeenschap een definitief anti-dumping recht werd ingesteld (4). Deze beweringen hielden hoofdzakelijk verband met het in het genoemde onderzoek vastgestelde niveau van de prijsonderbieding, maar aangezien het andere exporteurs en een ander produkt betrof, zag de Commissie geen redenen om ten aanzien van de prijsonderbieding bij de invoer van dunne PET-folie uit Korea haar gevolgtrekkingen te wijzigen.De klagende ondernemingen voerden ook aan dat de cijfers met betrekking tot de ingevoerde hoeveelheden van het betrokken produkt in de Gemeenschap gedurende de door de Commissie in haar onderzoek vastgelegde referentieperiode aanzienlijk te laag waren. Er was echter geen bewijs om dit te staven. Afgezien van het feit dat deze cijfers werden verkregen van de exporteurs en gedurende het onderzoek werden nagezien, werden zij bevestigd door de statistieken van de Gemeenschap voor invoer van PET-folie van alle soorten dikte die op hun beurt ook met gecontroleerde informatie overeenstemden. De cijfers van de klagende ondernemingen, gebaseerd op "schattingen van de markt", stemden noch met de gecontroleerde cijfers noch met de statistieken van de Gemeenschap overeen, zelfs niet met de Koreaanse uitvoerstatistieken die voor 1989 een cijfer opgaven dat lichtjes hoger was dan dat van de Gemeenschap.(18) De klagende ondernemingen voerden eveneens aan dat het Koreaanse prijsbeleid, te zamen met de enorme overcapaciteit van dat land, de bedrijfstak in de Gemeenschap aanzienlijke schade dreigde te berokkenen. In verband met die dreiging stelde de Commissie vast dat de prijzen van de uit Korea ingevoerde produkten gedurende de referentieperiode in het algemeen hoger lagen dan die van de bedrijfstak in de Gemeenschap, dat de uitvoer van het betrokken produkt naar de Gemeenschap, ondanks een stijging van 1987 tot 1989, geen gelijke tred had gehouden met de gestegen vraag tijdens deze periode en dat men bijgevolg gedeelten van het marktaandeel prijs heeft moeten geven. Voorts voorspelden de Koreaanse exporteurs in verband met de ontwikkeling van de produktiecapaciteit dat de totale produktie van alle typen van PET-folie zou kunnen stijgen. Ook al zou een dergelijke stijging hebben plaatsgehad, dan nog bedroeg de Koreaanse uitvoer van dunne PET-folie naar de Gemeenschap in 1989 slechts 3 % van de totale produktie en de Commissie beschikt niet over aanwijzingen dat in de respectieve hoeveelheden van de verschillende soorten PET-folie die in de toekomst naar de Gemeenschap zullen worden uitgevoerd, belangrijke veranderingen zullen optreden.(19) De klagende partijen opperden ook dat de instelling van een anti-dumpingrecht door de Verenigde Staten op de invoer in dat land van alle soorten PET-folie van oorsprong uit Korea voldoende grond opleverde om te besluiten dat de dreiging van aanzienlijke materiële schade aanwezig was, aangezien het bestaan van dergelijke anti-dumpingmaatregelen de gedumpte goederen vermoedelijk naar de Gemeenschap zou afleiden. Gezien echter de betrekklijk lage rechten (3 tot 5 %) en gezien het feit dat Koreaanse exporteurs traditioneel andere markten, in het bijzonder de Verenigde Staten, winstgevender vinden dan de Gemeenschap, oordeelt de Commissie dat deze situatie thans geen dreiging van verlegging van de Koreaanse uitvoer van de Verenigde Staten naar de Gemeenschap meebrengt. De bepalingen van artikel 4 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 in verband met de dreiging van schade zijn bijgevolg in dit geval niet van toepassing, met dien verstande dat een wijziging in de omstandigheden, zoals een gevoelige verhoging van de ingevoerde hoeveelheden, gezien de indicaties van voorafgaande dumpingpraktijken, de onmiddelijke opening van een nieuw onderzoek kan rechtvaardigen.C. DUMPING (20) In het licht van bovenstaande bevindingen in verband met de oorzaak van alle aanzienlijke schade die de bedrijfstak in de Gemeenschap zou zijn berokkend, oordeelde de Commissie - ondanks het feit dat er voor 1989 aanwijzingen voor dumpingpraktijken zijn - verder onderzoek naar dumping met betrekking tot de betrokken invoer onnodig.D. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE (21) Na door de Commissie van de bovenbedoelde bevindingen in kennis te zijn gesteld, bracht de klagende partij nog een aantal argumenten in verband met de gevolgen van de Koreaanse invoer in kwestie voor de bedrijfstak in de Gemeenschap naar voren. De Commissie nam deze argumenten in overweging, maar kwam tot de gevolgtrekking dat zij in feite geen nieuwe elementen bevatten en dat bijgevolg haar bevindingen dienden te worden gehandhaafd.(22) In deze omstandigheden worden beschermende maatregelen onnodig geacht en bijgevolg dient de procedure te worden beëindigd,BESLUIT: Enig artikel De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van dunne polyesterfolie met een dikte van maximaal 25 micron, van oorsprong uit de Republiek Korea, wordt hierbij beëindigd. Gedaan te Brussel, 12 juni 1991. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie (1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1. (2) PB nr. L 305 van 21. 10. 1989, blz. 31. (3) PB nr. C 24 van 1. 2. 1990, blz. 7. (4) PB nr. L 119 van 14. 5. 1991, blz. 35.


Avis juridique important

|

32000D0518(02)

Besluit van de Raad van 2 mei 2000 tot benoeming van de Luxemburgse gewone en plaatsvervangende leden in de categorieën werknemers- en werkgeversorganisaties van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers

Publicatieblad Nr. C 139 van 18/05/2000 blz. 0002 - 0002

Besluit van de Raadvan 2 mei 2000tot benoeming van de Luxemburgse gewone en plaatsvervangende leden in de categorieën werknemers- en werkgeversorganisaties van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers(2000/C 139/02)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap(1), inzonderheid op de artikelen 26 en 27,Overwegende dat de Raad bij besluit van 17 december 1999(2) de gewone en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers heeft benoemd voor het tijdvak van 17 december 1999 tot en met 16 december 2001, met uitzondering van de vertegenwoordigers van de Luxemburgse werknemers- en werkgeversorganisaties;Gezien de door de Luxemburgse regering ingediende mededeling,BESLUIT:Artikel 1Tot gewoon lid of plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers worden genoemd voor het tijdvak van 2 mei 2000 tot en met 16 december 2001:1) VERTEGENWOORDIGERS VAN WERKNEMERSORGANISATIESa) Gewone ledende heer A. DE MATTEISde heer D. GEORGESb) Plaatsvervangend lidde heer E. DIAS2) VERTEGENWOORDIGERS VAN WERKGEVERSORGANISATIESa) Gewone ledende heer P. BLEYde heer M. SAUBERb) Plaatsvervangend lidmevrouw CH. BERTRAND-SCHAULArtikel 2Dit besluit wordt ter informatie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 2 mei 2000.Voor de RaadDe voorzitterJ. Coelho(1) PB L 257 van 18.10.1968, blz. 2.(2) PB. C 4 van 7.1.2000, blz. 1.


title: 2008/496/EG: Besluit van de Commissie van 1 juli 2008 tot benoeming van leden van het Comité voor weesgeneesmiddelen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               2.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 172/28

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 1 juli 2008
   tot benoeming van leden van het Comité voor weesgeneesmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2008/496/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 141/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1999 inzake weesgeneesmiddelen (1), en met name op artikel 4, lid 3,
   Gelet op de aanbeveling van het Europees Geneesmiddelenbureau van 19 december 2007,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit 2006/286/EG van 12 april 2006 (2) heeft de Commissie op voordracht van het Europees Geneesmiddelenbureau drie leden van het Comité voor weesgeneesmiddelen (hierna „het Comité” genoemd) benoemd voor een periode van drie jaar met ingang van 16 april 2006.

               (2)

               Het lidmaatschap van twee van deze leden is respectievelijk in december 2006 (prof. Gianmartino Benzi) en augustus 2007 (dr. Julia Dunne) afgelopen. Daarom moeten twee nieuwe leden van het Comité worden benoemd.

               (3)

               Het Europees Geneesmiddelenbureau heeft twee personen voor benoeming voorgedragen.

               (4)

               De leden van het Comité moeten worden benoemd voor een periode van drie jaar met ingang van 2 juli 2008,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   Op voordracht van het Europees Geneesmiddelenbureau worden de volgende personen tot leden van het Comité benoemd voor een periode van drie jaar met ingang van 2 juli 2008:

               Dr. János BORVENDÉG

               De heer Bruno SEPODES

      Gedaan te Brussel, 1 juli 2008.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 18 van 22.1.2000, blz. 1.

      (2)  PB L 104 van 13.4.2006, blz. 54.


Avis juridique important

|

32003D0567

2003/567/GBVB: Besluit 2003/567/GBVB van de Raad van 21 juli 2003 houdende uitvoering van Gemeenschappelĳk Standpunt 1999/533/GBVB inzake de bĳdrage van de Europese Unie tot de bevordering van de spoedige inwerkingtreding van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT)

Publicatieblad Nr. L 192 van 31/07/2003 blz. 0053 - 0053

Besluit 2003/567/GBVB van de Raadvan 21 juli 2003houdende uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/533/GBVB inzake de bijdrage van de Europese Unie tot de bevordering van de spoedige inwerkingtreding van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Gemeenschappelijk Standpunt 1999/533/GBVB van de Raad van 29 juli 1999 inzake de bijdrage van de Europese Unie tot de bevordering van de spoedige inwerkingtreding van het Alomvattend Kernstopverdrag (CTBT)(1), en met name op de artikelen 1 en 4, juncto artikel 23, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/533/GBVB heeft de Europese Unie zich ertoe verbonden alle staten die het CTBT nog niet ondertekend en bekrachtigd hebben, aan te moedigen dit onverwijld te doen, met name de staten genoemd in de lijst van de 44 staten waarvan de bekrachtiging noodzakelijk is voor de inwerkingtreding van het CTBT.(2) Het is wenselijk bij te dragen tot het welslagen van de derde conferentie uit hoofde van artikel XIV van het CTBT, die van 3 tot en met 5 september 2003 te Wenen zal plaatsvinden, om de bekrachtigingsprocedure te versnellen, teneinde een spoedige inwerkingtreding van het CTBT te vergemakkelijken,BESLUIT:Artikel 1In het kader van de in artikel 1 van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/533/GBVB bedoelde ondersteuning van de spoedige inwerkingtreding van het CTBT, moedigt de Europese Unie alle staten, die dat nog niet hebben gedaan, aan het verdrag onverwijld te ondertekenen en te bekrachtigen.Te dien einde richt de Europese Unie haar aanmoedigingen tot:a) in de eerste plaats, de staten genoemd in de lijst van de 44 staten waarvan de ondertekening en bekrachtiging noodzakelijk is voor de inwerkingtreding van het CTBT;b) de staten die het CTBT ondertekend, maar niet bekrachtigd hebben, in het bijzonder de staten die stations van het Internationaal Toezichtsysteem (IMS) zullen huisvesten;c) de staten die het verdrag niet ondertekend hebben, in het bijzonder de staten die IMS-stations zullen huisvesten.Artikel 2De Europese Unie steunt de bijeenroeping van de conferentie krachtens artikel XIV van het CTBT op politiek niveau.Artikel 3Teneinde het bekrachtigingsproces te bespoedigen en de spoedige inwerkingtreding van het verdrag te vergemakkelijken, kan de Europese Unie in contact treden met regionale organisaties (zoals Afrikaanse Unie, Organisatie van Afrikaanse Staten (OAS), Associatie van Zuidoost-Aziatische Staten (ASEAN)).Artikel 4Het voorzitterschap zal het voorlopig technisch secretariaat van het CTBT naar behoren op de hoogte houden over de uitvoering van de artikelen 1 en 2.Artikel 5Dit besluit wordt van kracht op de datum van aanneming.Artikel 6Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.Gedaan te Brussel, 21 juli 2003.Voor de RaadDe voorzitterF. Frattini(1) PB L 204 van 4.8.1999, blz. 1.


title: 2011/410/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 7 juli 2011 inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Portugese regering uitgegeven of gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen (ECB/2011/10)

text:
               12.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 182/31

         BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 7 juli 2011
   inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Portugese regering uitgegeven of gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen
   (ECB/2011/10)
   (2011/410/EU)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, inzonderheid het eerste streepje van artikel 127, lid 2,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de „ESCB-statuten”), inzonderheid artikel 12.1 en artikel 34.1, tweede streepje, juncto artikel 3.1, eerste streepje, en artikel 18.2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Luidens artikel 18.1 van de ESCB-statuten mogen de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, krediettransacties verrichten met kredietinstellingen en andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand. De beleenbaarheidscriteria voor onderpand voor monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem zijn vastgelegd in bijlage I bij Richtsnoer ECB/2000/7 van 31 augustus 2000 betreffende monetaire beleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem (1) (hierna de „Algemene documentatie”).

               (2)

               Luidens hoofdstuk 1.6 van de Algemene documentatie kan de Raad van bestuur van de ECB te allen tijde besluiten tot aanpassing van de instrumenten, voorwaarden, criteria en procedures voor de tenuitvoerlegging van monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem. Luidens hoofdstuk 6.3.1 van de Algemene documentatie behoudt het Eurosysteem zich het recht voor te bepalen of een emissie, emittent, debiteur of garant aan de vereisten voor hoge kredietstandaards voldoet, zulks op basis van alle informatie die het relevant acht.

               (3)

               De buitengewone omstandigheden die zich voordoen op de financiële markt, in samenhang met de fiscale situatie van de Portugese regering, hebben de beoordeling door de markt van door de Portugese regering uitgegeven effecten verstoord, hetgeen negatieve gevolgen heeft voor de stabiliteit van het financiële stelsel. Deze buitengewone situatie vereist een snelle en tijdelijke aanpassing van het monetairebeleidskader van het Eurosysteem.

               (4)

               De Raad van bestuur heeft een door de Portugese regering goedgekeurd en in uitvoering zijnd programma voor economische en financiële aanpassing beoordeeld, over welk programma zij heeft onderhandeld met de Europese Commissie, de ECB en het Internationaal Monetair Fonds en dat de Portugese regering vastbesloten is volledig uit te voeren. Vanuit een perspectief van kredietrisicobeheer van het Eurosysteem is de Raad van bestuur tevens nagegaan welke effecten dat programma op de door de Portugese regering uitgegeven effecten heeft. De Raad van bestuur acht het programma passend, waardoor, wat het kredietrisicobeheer betreft, de kwaliteitsstandaard van door de Portugese regering uitgegeven of door de Portugese regering gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen volstaat en deze effecten derhalve beleenbaar onderpand blijven voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem, ongeacht enige externe kredietbeoordeling. Deze positieve beoordelingen verschaffen de basis voor een buitengewone en tijdelijke aanpassing van het monetairebeleidskader van het Eurosysteem, dat is ingesteld om bij te dragen tot de soliditeit van financiële instellingen en aldus de stabiliteit van het financiële stelsel als geheel te versterken en klanten van die instellingen te beschermen.

               (5)

               De Raad van bestuur zal de vastbeslotenheid van de Portugese regering om het economische en financiële aanpassingsprogramma dat ten grondslag ligt aan deze buitengewone en tijdelijke aanpassing van het monetairebeleidskader van het Eurosysteem, volledig uit te voeren, nauwlettend blijven volgen.

               (6)

               De Raad van bestuur heeft deze buitengewone en tijdelijke aanpassing van het monetairebeleidskader van het Eurosysteem besloten en openbaar aangekondigd op 7 juli 2011. De aanpassing zal tijdelijk gelden totdat de Raad van bestuur van mening is dat de stabiliteit van het financiële stelsel de reguliere toepassing van het kader voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem toelaat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Opschorting van een aantal bepalingen van de Algemene documentatie
   1.   De minimumvereisten van het Eurosysteem voor kredietkwaliteitsdrempels, zoals vastgelegd in de regels inzake het kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem voor verhandelbare activa in hoofdstuk 6.3.2 van de Algemene documentatie, worden overeenkomstig artikel 2 en 3 opgeschort.
   2.   Als er een discrepantie bestaat tussen dit besluit en de Algemene documentatie, geldt het eerste.
   Artikel 2
   Door de Portugese regering uitgegeven verhandelbare schuldbewijzen blijven beleenbaar onderpand
   De kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem is niet van toepassing op door de Portugese regering uitgegeven verhandelbare schuldbewijzen. Ongeacht hun externe kredietwaardigheidsnotering, vormen deze activa beleenbaar onderpand voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem.
   Artikel 3
   Door de Portugese regering gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen blijven beleenbaar onderpand
   De kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem is niet van toepassing op door in Portugal gevestigde entiteiten uitgegeven en door de Portugese regering volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen. Een door de Portugese regering verleende garantie blijft onderworpen aan de in hoofdstuk 6.3.2 van de Algemene documentatie vastgelegde vereisten. Ongeacht hun externe kredietwaardigheidsnotering, vormen deze activa beleenbaar onderpand voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem.
   Artikel 4
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt op 7 juli 2011 in werking.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 7 juli 2011.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  PB L 310 van 11.12.2000, blz. 1.


title: Besluit 2011/380/GBVB van de Raad van 28 juni 2011 houdende wijziging van Besluit 2010/330/GBVB inzake de geïntegreerde rechtsstaatmissie van de Europese Unie voor Irak, EUJUST LEX-IRAQ

text:
               29.6.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 169/27

         BESLUIT 2011/380/GBVB VAN DE RAAD
   van 28 juni 2011
   houdende wijziging van Besluit 2010/330/GBVB inzake de geïntegreerde rechtsstaatmissie van de Europese Unie voor Irak, EUJUST LEX-IRAQ
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 28 en artikel 43, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 14 juni 2010 Besluit 2010/330/GBVB (1) aangenomen, waarbij de geïntegreerde rechtsstaatmissie van de Europese Unie voor Irak, EUJUST LEX-IRAQ („de missie”) met nog eens 24 maanden wordt verlengd tot en met 30 juni 2012. Het financiële referentiebedrag voor de periode van 1 juli 2011 tot en met 30 juni 2012 moet door de Raad worden vastgesteld.

               (2)

               Het mandaat van de missie wordt uitgevoerd in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen.

               (3)

               Besluit 2010/330/GBVB moet dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2010/330/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 2, lid 4, wordt vervangen door:
               „4.   De opleidingen vinden plaats in Irak en in de regio alsmede in de Unie. EUJUST LEX-IRAQ heeft bureaus in Brussel en Bagdad, inclusief een steunpunt in Basra, met het oog op de eventuele opening van een bureau en onder voorbehoud van een passend besluit daartoe. EUJUST LEX-IRAQ heeft ook een bureau in Erbil (regio Koerdistan).”.

               2)

               Artikel 11, lid 2, komt als volgt te luiden:
               „2.   Het financiële referentiebedrag ter dekking van de uitgaven voor de missie van 1 juli 2011 tot en met 30 juni 2012 bedraagt 27 250 000 EUR.”.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 28 juni 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         FAZEKAS S.

      (1)  PB L 149 van 15.6.2010, blz. 12.


title: BESLUIT VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, VAN 21 DECEMBER 1976 BETREFFENDE HET INSTELLEN VAN TOEZICHT OP DE INVOER VAN BEPAALDE PRODUKTEN VAN OORSPRONG UIT ZWEDEN ( 1977 )

text:
31 . 12. 76                           Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                      Nr. L 367/37
                                                          BESLUIT
                 VAN     DE    VERTEGENWOORDIGERS              VAN      DE     REGERINGEN       VAN   DE
                 LID-STATËN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL,
                                          IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN,
                                                   van 21 december 1976
                 betreffende het instellen van toezicht op de invoer van bepaalde produkten van
                                                oorsprong uit Zweden (1977)
                                                       (76/974/EGKS)
DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERIN                            De mate waarin van de maxima gebruik is gemaakt,
GEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE                            wordt op het niveau van de Gemeenschap vastge
GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL, IN HET                          steld aan de hand van de invoer welke onder de in
KADER VAN DE RAAD BIJEEN,
                                                                 voorgaande alinea's bepaalde "oorwaarden wordt
                                                                 afgeboekt.
 In overleg met de Commissie,
                                                                 De Lid-Staten stellen de Commissie regelmatig in
 BESLUITEN :
                                                                 kennis van de op bovengenoemde wijze verrichte
                                                                 invoer; deze inlichtingen worden verstrekt onder de
                                                                 in 'lid 4 bepaalde voorwaarden.
                            Artikel 1
                                                                 3 . Zodra de plafonds zijn bereikt, kunnen de Lid
 1 . Van 1 januari 1977 tot en met 31 december 1977              Staten op verzoek van één van 'hen of van de
 wordt de invoer van bepaalde produkten van oor                 Commissie tot aan het einde van het kalenderjaar
 sprong uit Zweden en genoemd in de artikelen 1 en 2             elk voor zijn eigen grondgebied de heffing opnieuw
 van Protocol nr. 1 bij de Overeenkomst tussen de                instellen van de ten opzichte van derde landen gel
 Lid-Staten van de Europese Gemeenschap voor Kolen                dende douanerechten, in voorkomend geval onder
 en Staal en de Europese Gemeenschap voor Kolen                   toepassing op deze rechten van de percentages be
 en Staal enerzijds, en het Koninkrijk Zweden ander              doeld in artikel 2, sub e), van Protocol nr. 1 bij de
 zijds, onlderworjpen aan jaarlijkse indicatieve maxima           in lid 1 genoemde Overeenkomst.
  en aan een communautair toezicht.
                                                                  4. De Lid-Staten stellen de Commissie uiterlijk op
  De omschrijving van de in de eerste alinea bedoelde             de vijftiende dag van iedere maarïd in kennis van de
  produkten, hun tarief- en statistiekposten en de                overzichten van de afboekingen die in de loop van
  hoogte van de indicatieve maxima zijn aangegeven                de voorafgaande maand zijn verricht. Op verzoek
  in Verordening (EEG) nr. 3235/76 van de Raad van                van de Commissie worden de overzichten van de
  21 december 1976 tot vaststelling van indicatieve                afboekingen om de tien dagen voorgelegd, waarbij
  maxima en instelling van een communautair toezicht               deze overzichten binnen vijf dagen na het verstrijken
  op de invoer van bepaalde produkten uit Zweden (1 ).             van iedere periode van tien dagen moeten worden
                                                                   toegezonden.
  2. De afboekingen op de indicatieve maxima ge
  schieden naar gelang de produkten bij de douane ten                                     Artikel 2
  invoer tot verbruik worden aangegeven, vergezeld
  van een certificaat inzake goederenverkeer conform
  de regels van de in lid 1 bedoelde Overeenkomst.                 1 . De invoer van produkten van oorsprong uit
                                                                   Zweden bedoeld in de artikelen 1 en 2 van Protocol
   Een produkt kan slechts op het indicatieve maximum              nr. 1 bij de Overeenkomst en vermeld in bijlage II
   worden afgeboekt, indien het certificaat inzake goe            van Verordening (EEG) nr. 3235/76 is aan een
   derenverkeer wordt overgelegd vóór de datum                      communautair toezicht onderworpen.
   waarop de heffing van de douanerechten opnieuw
   wordt ingesteld.                                                 2. De Lid-Staten stellen de Commissie uiterlijk op
                                                                    de vijftiende dag van iedere maand in kennis van de
                                                                    overzichten van de invoer van de genoemde pro
    (*) Zie blz. 25 van dit Publikatieblad.                         dukten in de loop van de voorafgaande maand; hier
 ---pagebreak--- Nr. L 367/38                     Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                         31 . 12. 76
toe worden slechts die produkten in aanmerking ge                                Artikel 4
nomen, die bij de douane ten invoer tot verbruik zijn
aangegeven, vergezeld van een certificaat inzake goe       De Lid-Staten nemen alle voor de uitvoering van dit
derenverkeer     conform     de    regels van       de      besluit benodigde maatregelen.
Overeenkomst.
                       Artikel 3                            Gedaan te Brussel, 21 december 1976.
De Lid-Staten treffen, in nauwe samenwerking met                                         De voorzitter
de Commissie, de nodige maatregelen om de toe
passing van dit besluit te waarborgen.                                             A.P.L.M.M. van der STEE


title: Besluit nr. 633/2009/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en leninggaranties voor projecten buiten de Gemeenschap

text:
               22.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 190/1

      BESLUIT Nr. 633/2009/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 13 juli 2009
   tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en leninggaranties voor projecten buiten de Gemeenschap
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 179 en 181 A,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Sinds 1963 voert de Europese Investeringsbank (EIB) verrichtingen uit buiten de Gemeenschap ter ondersteuning van het externe beleid van de Gemeenschap.

               (2)

               De meeste van deze verrichtingen werden uitgevoerd op verzoek van de Raad onder dekking van een door de Commissie beheerde communautaire begrotingsgarantie. De meest recente communautaire garantie werd ingesteld voor de periode 2000-2007 bij Besluit 2008/580/EG van de Raad van 23 juni 2008 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen voor projecten buiten de Gemeenschap (zuidoostelijke buurlanden, Middellandse Zeegebied, Latijns-Amerika en Azië en de Republiek Zuid-Afrika) (2) en bij Besluit 2001/777/EG van de Raad van 6 november 2001 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op buitengewone leningen, in het kader van de Noordelĳke Dimensie verstrekt voor concrete milieuprojecten in het gebied rond de Oostzee in Rusland (3) en Besluit 2005/48/EG van de Raad van 22 december 2004 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank voor verliezen op leningen voor bepaalde projecten in Rusland, Oekraïne, Moldavië en Wit-Rusland (4) voor leningsactiviteiten in specifieke regio’s.

               (3)

               Om het externe optreden van de Gemeenschap te kunnen ondersteunen zonder aan de kredietwaardigheid van de EIB afbreuk te doen, dient aan de EIB een communautaire begrotingsgarantie te worden verleend voor verrichtingen buiten de Gemeenschap. De EIB moet worden aangemoedigd haar verrichtingen buiten de Gemeenschap, en met name in de pretoetredingslanden, de Middellandse Zeelanden en investeringswaardige landen in andere regio’s, uit te breiden zonder gebruikmaking van de communautaire garantie. Tevens dient de aard van de dekking van de communautaire garantie te worden verduidelijkt door te preciseren dat zij politieke en landenrisico’s dekt.

               (4)

               De communautaire garantie dient verliezen op leningen en leninggaranties te dekken voor voor EIB-financiering in aanmerking komende investeringsprojecten in landen die vallen onder het instrument voor pretoetredingssteun (5) (IPA), het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (6) (ENPI) en het instrument voor ontwikkelingssamenwerking (7) (IOS), mits de betrokken leningfinanciering of -garantie is toegekend krachtens een ondertekende overeenkomst die niet verstreken of geannuleerd is (financieringsverrichtingen van de EIB).

               (5)

               De op grond van dit besluit door een communautaire garantie gedekte bedragen gelden als maxima voor de EIB-financiering met een communautaire garantie. Zij vormen geen verplichte streefbedragen voor de EIB.

               (6)

               De communautaire beleidslijnen op het gebied van externe betrekkingen zijn de laatste jaren herzien en uitgebreid. Dit is met name het geval geweest voor de pretoetredingsstrategie, voor het Europees nabuurschapsbeleid, voor de hernieuwde partnerschappen met Latijns-Amerika en Zuidoost-Azië en voor het strategische partnerschap van de Europese Unie met Rusland, Centraal-Azië, China en India. Dit geldt eveneens voor het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap, dat zich inmiddels tot alle ontwikkelingslanden uitstrekt. Dit ontwikkelingsbeleid is een van de steunpilaren van de externe betrekkingen van de Gemeenschap, waarmee op de behoeften van de ontwikkelingslanden toegesneden oplossingen kunnen worden gevonden.

               (7)

               Vanaf 2007 zullen de externe betrekkingen van de Gemeenschap ook worden ondersteund door de nieuwe financiële instrumenten, namelijk het IPA, het ENPI, het IOS, het Europees instrument voor democratie en mensenrechten (EIDHR) (8) en het stabiliteitsinstrument (9).

               (8)

               De financieringsverrichtingen van de EIB moeten consistent zijn met de externe beleidslijnen van de Gemeenschap, welke ook specifieke regionale doelstellingen omvatten, en deze ondersteunen, en moeten bijdragen tot de in de artikelen 177 en 179 van het Verdrag opgenomen algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en van de rechtsstaat, alsmede tot de doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en tot de naleving van de internationale overeenkomsten inzake leefmilieu waarbij de Gemeenschap partij is. Ten aanzien van de ontwikkelingslanden moeten de financieringsverrichtingen van de EIB bevorderlijk zijn voor: duurzame economische en sociale ontwikkeling, vooral van de meest benadeelde ontwikkelingslanden; de harmonische en geleidelijke integratie van die landen in de wereldeconomie; armoedebestrijding; de algemene doelstelling van ontwikkeling en consolidatie van de democratie en van de rechtsstaat; de algemene doelstelling van eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden; alsook de naleving van de doelstellingen die de Gemeenschap in het kader van de Verenigde Naties en andere bevoegde internationale organisaties heeft onderschreven. De financiering van de EIB moet complementair zijn met de overeenkomstige beleidsinitiatieven, programma’s en instrumenten voor communautaire steun in de verschillende regio’s. Verder moeten ook milieubescherming en de energiezekerheid van de lidstaten tot de financieringsdoelstellingen van de EIB in alle in aanmerking komende regio’s behoren. De financieringsverrichtingen van de EIB dienen plaats te vinden in landen die voldoen aan passende voorwaarden die in overeenstemming zijn met overeenkomsten op hoog niveau met de Gemeenschap over politieke en macro-economische aspecten.

               (9)

               De beleidsdialoog tussen de Commissie en de EIB en de strategische planning en samenhang tussen de financieringsactiviteiten van de EIB en die van de Commissie, moeten worden versterkt. De samenhang tussen EIB-activiteiten buiten de Gemeenschap en het communautaire beleid dient te worden versterkt door middel van een intensievere samenwerking tussen de EIB en de Commissie, zowel op centraal niveau als op het terrein. Een dergelijke nauwere coördinatie dient onder meer het volgende te behelzen: vroegtijdig onderling overleg over beleidsaangelegenheden, opstelling van documenten van gemeenschappelijk belang en ontwerpprojecten. Met name vroegtijdig overleg over de door de Commissie of de EIB opgestelde strategische programmeringsdocumenten zal daarbij van belang zijn, teneinde een maximale synergie tussen de activiteiten van de EIB en die van de Commissie te bewerkstelligen en de gemaakte vorderingen bij de verwezenlijking van de desbetreffende communautaire beleidsdoelstellingen te meten.

               (10)

               De EIB-financiering in de pretoetredingslanden moet in overeenstemming zijn met de prioriteiten die zijn vastgelegd in het kader van de Europese partnerschappen, in de partnerschappen voor toetreding, in de stabilisatie- en associatieovereenkomsten en in het kader van onderhandelingen met de Gemeenschap. Bij het communautaire optreden in de westelijke Balkan dient het accent verder geleidelijk te verschuiven van wederopbouw naar pretoetredingssteun. In dit verband moet de EIB-activiteit ook de institutionele opbouw aanmoedigen, waar mogelijk in samenwerking met andere internationale financiële instellingen die in de regio actief zijn. Over de periode 2007-2011 zou de financiering van de kandidaat-lidstaten (Kroatië, Turkije en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië) steeds meer moeten plaatsvinden in het kader van de door de EIB beschikbaar gestelde pretoetredingsfaciliteit, die gaandeweg dient te worden uitgebreid tot de potentiële kandidaat-lidstaten in de westelijke Balkan naarmate het toetredingsproces in deze landen vordert.

               (11)

               Wat de onder het ENPI vallende landen betreft, dient de EIB haar activiteiten ten aanzien van het Middellandse Zeegebied voort te zetten en te consolideren, en daarbij de aandacht meer te richten op de ontwikkeling van de particuliere sector. In dit verband dienen de partnerlanden ook hun medewerking te verlenen aan de facilitering van de ontwikkeling van de particuliere sector en structurele hervormingen aan te moedigen, met name in de financiële sector, alsmede aan andere maatregelen ter facilitering van de activiteiten van de EIB, met name door ervoor te zorgen dat de EIB op lokale markten obligaties kan uitgeven. Wat Oost-Europa, de zuidelijke Kaukasus en Rusland betreft, dient de EIB haar activiteiten in de betrokken landen te intensiveren wanneer deze landen voldoen aan passende voorwaarden die in overeenstemming zijn met overeenkomsten op hoog niveau over politieke en macro-economische aspecten tussen de Gemeenschap en het betrokken land. In deze regio dient de EIB projecten van significant belang voor de Gemeenschap te financieren in vervoer-, energie-, telecommunicatie- en milieu-infrastructuur. Daarbij dient voorrang te worden gegeven aan projecten die betrekking hebben op uitgebreide belangrijke trajecten van een trans-Europees netwerk, projecten met grensoverschrijdende gevolgen voor een of meer lidstaten en belangrijke projecten die door middel van een betere connectiviteit de regionale integratie in de hand werken. In de milieusector dient de EIB in Rusland bijzondere voorrang te verlenen aan projecten die passen in het kader van het milieupartnerschap voor de Noordelijke Dimensie. In de energiesector zijn strategische projecten op het gebied van energievoorziening en -transport van bijzonder belang overeenkomstig de communautaire beleidsdoelstelling van diversifiëring van de energiebronnen en waarborging van stabiele en zekere voorraden voor de verbruikers. De financieringsverrichtingen van de EIB in deze regio dienen te worden uitgevoerd in nauwe samenwerking met de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBWO), en met name overeenkomstig de voorwaarden die zijn neergelegd in een tripartiet memorandum van overeenstemming tussen de Commissie, de EIB en de EBWO.

               (12)

               De financiering van de EIB in Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen zal geleidelijk op de samenwerkingsstrategie van de Unie in deze regio’s worden afgestemd en een aanvulling vormen op instrumenten die met communautaire begrotingsmiddelen worden gefinancierd. De EIB dient ernaar te streven haar activiteiten in deze regio’s geleidelijk over een groter aantal landen, inclusief minder welvarende, uit te breiden. De financiering van de EIB in Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen moet de doelstellingen van de Gemeenschap ondersteunen, en zich daarbij vooral richten op milieuduurzaamheid (onder meer beperking van de klimaatverandering) en projecten op het gebied van energiezekerheid, en de constante steun voor de aanwezigheid van de Unie in Azië en Latijns-Amerika door middel van buitenlandse directe investeringen en de overdracht van technologie en knowhow. In verband met rentabiliteitsoverwegingen moet de EIB ook direct kunnen werken met lokale ondernemingen, in het bijzonder op het gebied van milieuduurzaamheid en energiezekerheid. Bij de tussentijdse evaluatie zullen de doelstellingen van de EIB-financiering in Azië en Latijns-Amerika opnieuw worden bekeken.

               (13)

               In Centraal-Azië dient de EIB zich te concentreren op belangrijke projecten op het gebied van energievoorziening en -transport die ook de energiebelangen van de Gemeenschap dienen en die stroken met en ondersteuning bieden aan de communautaire beleidsdoelstellingen met betrekking tot de diversificatie van de energiebronnen, de Kyoto-vereisten en de intensivering van de milieubescherming. De EIB-financiering in Centraal-Azië dient plaats te vinden in nauwe samenwerking met de EBWO, en met name overeenkomstig de voorwaarden die zijn neergelegd in een tripartiet memorandum van overeenstemming tussen de Commissie, de EIB en de EBWO.

               (14)

               Ter aanvulling van de EIB-activiteiten ten behoeve van de betrokken landen in het kader van de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds (10), (de Overeenkomst van Cotonou) dient de EIB zich in Zuid-Afrika te concentreren op infrastructuurprojecten van algemeen belang (zoals onder meer gemeentelijke infrastructuur en elektriciteits- en watervoorziening) en steun aan de particuliere sector, inclusief het midden- en kleinbedrijf. De uitvoering van de bepalingen inzake economische samenwerking van de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (11), zal de EIB-activiteit in deze regio verder stimuleren.

               (15)

               Met het oog op een grotere samenhang van de algemene Gemeenschapssteun in de betrokken regio’s moeten mogelijkheden worden gezocht om de EIB-financiering via het IPA, het ENPI, het stabiliteitsinstrument, het EIDHR en, voor Zuid-Afrika, het IOS te combineren met steun uit de Gemeenschapsbegroting, voor zover van toepassing, in de vorm van subsidies, risicokapitaal en rentesubsidies, benevens technische bijstand voor projectvoorbereiding en de implementatie of verbetering van het toezicht- en regelgevingskader.

               (16)

               De EIB werkt reeds nauw samen met internationale financiële instellingen en met Europese bilaterale instellingen. Deze samenwerking wordt geregeld bij regiospecifieke memoranda van overeenstemming, die door de bestuursorganen van de EIB moeten worden goedgekeurd. Bij financieringsverrichtingen buiten de Gemeenschap die onder het toepassingsgebied van dit besluit vallen, dient de EIB ernaar te streven, waar zulks relevant is, de coördinatie en samenwerking met internationale financiële instellingen en met Europese bilaterale instellingen verder te intensiveren, met inbegrip van, voor zover van toepassing, samenwerking op het vlak van sectorvoorwaarden, frequenter gebruik van cofinanciering en medewerking met andere internationale financiële instellingen in overkoepelende initiatieven, bijvoorbeeld ter bevordering van de coördinatie en efficiëntie van steunmaatregelen.

               (17)

               De rapportage en informatiedoorgifte van de EIB en de Commissie over de financieringsverrichtingen van de EIB dient te worden verbeterd. Op basis van de informatie van de EIB dient de Commissie jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit te brengen over de in het kader van dit besluit uitgevoerde financieringsverrichtingen van de EIB. Bedoeld verslag dient met name de strategische documenten te omvatten en in te gaan op de gecreëerde meerwaarde, overeenkomstig het communautaire beleid ter zake, en op de samenwerking met de Commissie en andere internationale financiële instellingen en bilaterale donoren, onder meer op het gebied van cofinanciering.

               (18)

               De bij dit besluit verleende communautaire garantie moet dienen ter dekking van de financieringsverrichtingen van de EIB welke worden ondertekend gedurende de periode die ingaat op 1 februari 2007 en eindigt op 31 oktober 2011. Om een balans te kunnen opmaken van de ontwikkelingen tijdens de eerste helft van deze periode, dienen de EIB en de Commissie een tussentijdse evaluatie van het besluit te verrichten. Deze evaluatie dient met name een externe beoordeling te omvatten, waarvan het mandaat in bijlage II nader wordt omschreven.

               (19)

               De financieringsverrichtingen van de EIB dienen verder te worden beheerd in overeenstemming met de eigen regels en procedures van de EIB, welke onder meer in passende controlemaatregelen voorzien, alsook conform de relevante regels en procedures in verband met het toezicht door de Rekenkamer en OLAF.

               (20)

               Het Garantiefonds, ingesteld bij Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 van de Raad (12), dient te blijven fungeren als liquiditeitsbuffer voor de Gemeenschapsbegroting tegen verliezen op financieringsverrichtingen van de EIB.

               (21)

               In overleg met de Commissie dient de EIB een indicatief meerjarenprogrammering van de omvang van de ondertekende lenings- en garantieovereenkomsten met de EIB op te stellen teneinde een adequate begrotingsplanning voor de voorziening van het Garantiefonds mogelijk te maken. De Commissie dient met deze planning rekening te houden in haar regelmatige begrotingsprogrammering die zij de begrotingsautoriteit doet toekomen.

               (22)

               In zijn arrest van 6 november 2008 in zaak C-155/07 (Parlement tegen Raad) heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen Besluit 2006/1016/EG van de Raad van 19 december 2006 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen en garanties voor projecten buiten de Gemeenschap (13) nietig verklaard. Besluit 2006/1016/EG is tot vijf Centraal-Aziatische landen (namelijk Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Turkmenistan en Oezbekistan) uitgebreid bij Besluit 2008/847/EG van de Raad van 4 november 2008 inzake de toepasselijkheid op de Centraal-Aziatische landen van Besluit 2006/1016/EG (14).

               (23)

               Het Hof verklaarde echter dat de gevolgen van Besluit 2006/1016/EG gehandhaafd blijven voor financieringen van de EIB die worden overeengekomen tot de inwerkingtreding, binnen een termijn van twaalf maanden nadat genoemd arrest is gewezen, van een nieuw besluit dat is vastgesteld op de juiste rechtsgrondslag, namelijk de artikelen 179 en 181 A van het Verdrag tezamen. Het arrest impliceert dat de medebeslissingsprocedure van toepassing is voor de inzet van het facultatieve mandaat, de toepassing op de in bijlage I opgesomde landen en opschorting van nieuwe EIB-financiering in geval van ernstige bezorgdheid over de politieke of economische situatie in een bepaald land.

               (24)

               Er dient derhalve een nieuw besluit van het Europees Parlement en de Raad te worden aangenomen teneinde in een voortgezette ongewijzigde garantie van de desbetreffende financieringsverrichtingen van de EIB buiten de Gemeenschap te voorzien.

               (25)

               Het besluit kan niettemin spoedig worden goedgekeurd terwijl de prerogatieven van het Europees Parlement volledig geëerbiedigd worden; daartoe dient de Commissie voor 30 april 2010 een voorstel voor een nieuw besluit in te dienen en daarbij onder andere rekening te houden met de conclusies van de tussentijdse evaluatie.

               (26)

               In het voorstel voor een nieuw besluit moet onder meer worden ingegaan op het punt van meer toezicht van het Europees Parlement en de Raad op alle door de EIB en de Commissie in het kader van dat nieuwe besluit te nemen budgettaire en politieke beslissingen, het punt van de transparantie van het gehele financieringsmechanisme en het punt van de beperking van de garantie van de Gemeenschap ten opzichte van de verleende kredieten,

         BESLUITEN:
   Artikel 1
   Garantie en plafonds
   1.   De Gemeenschap verleent de Europese Investeringsbank (EIB) een algemene garantie (de „communautaire garantie”) voor de gevallen waarin de EIB betalingen niet ontvangt die haar verschuldigd zijn in verband met leningen en leninggaranties ter zake van voor EIB-financiering in aanmerking komende investeringsprojecten die plaatsvinden in landen die onder dit besluit vallen, mits de betrokken leningfinanciering of -garantie is toegekend krachtens een ondertekende overeenkomst die niet verstreken of geannuleerd is (hierna „financieringsverrichtingen van de EIB” genoemd) en is verleend overeenkomstig de eigen regels en procedures van de EIB en ter ondersteuning van de relevante externe beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap.
   2.   De communautaire garantie is beperkt tot 65 % van het totale bedrag van de in het kader van de financieringsverrichtingen van de EIB uitbetaalde kredieten en verleende garanties, verminderd met de terugbetaalde bedragen en vermeerderd met alle daarmee verband houdende bedragen.
   3.   Voor de financieringsverrichtingen van de EIB in de periode 2007-2013, verminderd met de geannuleerde bedragen, geldt een maximum van 27 800 000 000 EUR. Dit maximum wordt uitgesplitst in twee delen:

               a)

               een basisplafond van een vast maximumbedrag van 25 800 000 000 EUR, waarvan de regionale uitsplitsing vastgesteld is in lid 4, ter dekking van de volledige periode 2007-2013;

               b)

               een facultatief mandaat van 2 000 000 000 EUR. Over de gehele of gedeeltelijke activering van dit facultatieve bedrag en over de regionale uitsplitsing ervan wordt een besluit genomen door het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag. Dit besluit zal worden gebaseerd op de resultaten van de tussentijdse evaluatie, bedoeld in artikel 9.

         4.   Het basisplafond, bedoeld in lid 3, onder a), wordt uitgesplitst in de volgende bindende regionale plafonds:

               a)

               pretoetredingslanden: 8 700 000 000 EUR;

               b)

               nabuurschaps- en partnerschapslanden: 12 400 000 000 EUR,
               uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds:

                           i)

                           Middellandse Zeelanden: 8 700 000 000 EUR;

                           ii)

                           Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland: 3 700 000 000 EUR;

               c)

               Azië en Latijns-Amerika: 3 800 000 000 EUR,
               uitgesplitst in de volgende indicatieve subplafonds:

                           i)

                           Latijns-Amerika: 2 800 000 000 EUR;

                           ii)

                           Azië (inclusief Centraal-Azië): 1 000 000 000 EUR;

               d)

               Republiek Zuid-Afrika: 900 000 000 EUR.

         5.   De bestuursorganen van de EIB kunnen, binnen de regionale plafonds, bedragen aan andere subplafonds toewijzen tot een maximum van 10 % van het regionale plafond.
   6.   De communautaire garantie heeft betrekking op de financieringsverrichtingen van de EIB die worden ondertekend tijdens de periode die ingaat op 1 februari 2007 en eindigt op 31 oktober 2011. De financieringsverrichtingen van de EIB welke in het kader van Besluit 2006/1016/EG en Besluit 2008/847/EG zijn ondertekend, blijven een communautaire garantie genieten uit hoofde van dit besluit.
   7.   Indien het Europees Parlement en de Raad bij het verstrijken van de in lid 6 genoemde periode geen besluit hebben aangenomen tot verlening van een nieuwe communautaire garantie aan de EIB voor haar financieringsverrichtingen buiten de Gemeenschap, wordt die periode automatisch met zes maanden verlengd.
   Artikel 2
   Bestreken landen
   1.   De lijst van landen die in aanmerking komen of kunnen komen voor EIB-financiering op grond van een communautaire garantie, is opgenomen in bijlage I.
   2.   Voor de in bijlage I genoemde, met een „*”gemarkeerde landen en voor niet in bijlage I genoemde landen beslissen het Europees Parlement en de Raad per geval en volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag of zij in aanmerking komen voor EIB-financiering op grond van een communautaire garantie.
   3.   De communautaire garantie dekt alleen financieringsverrichtingen van de EIB welke plaatsvinden in landen die een kaderovereenkomst met de EIB hebben gesloten waarin de juridische voorwaarden zijn vastgelegd waaronder deze verrichtingen moeten worden uitgevoerd.
   4.   In geval van ernstige bezorgdheid over de politieke of economische situatie in een specifiek land kunnen het Europees Parlement en de Raad volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag beslissen een nieuwe EIB-financiering op grond van een communautaire garantie in dat land op te schorten.
   5.   De communautaire garantie heeft geen betrekking op financieringsverrichtingen van de EIB in een specifiek land wanneer de overeenkomst met betrekking tot deze verrichtingen is ondertekend na toetreding van het betrokken land tot de Europese Unie.
   Artikel 3
   Samenhang met het beleid van de Gemeenschap
   1.   De samenhang tussen de externe activiteiten van de EIB en de externe beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap wordt versterkt, teneinde een maximale synergie tussen de EIB-financiering en de begrotingsmiddelen van de Europese Unie te bewerkstelligen. Dit gebeurt met name door het voeren van een regelmatige en systematische dialoog en door het plegen van vroegtijdig overleg over:

               a)

               door de Commissie opgestelde strategische documenten, zoals regionale en landenstrategiedocumenten, actieplannen en pretoetredingsdocumenten;

               b)

               de strategische planningdocumenten en ontwerpprojecten van de EIB;

               c)

               andere operationele en beleidsaspecten.

         2.   De samenwerking verschilt per regio, rekening houdend met de rol van de EIB en het beleid van de Gemeenschap in elke regio.
   3.   Een financieringsverrichting van de EIB valt niet onder de dekking van de communautaire garantie ingeval de Commissie over de verrichting in kwestie een negatief advies uitbrengt in het kader van de procedure van artikel 21 van de statuten van de EIB.
   4.   De samenhang tussen de financieringsverrichtingen van de EIB en de externe beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap wordt gecontroleerd volgens de procedure van artikel 6.
   Artikel 4
   Samenwerking met andere internationale financiële instellingen
   1.   In voorkomend geval worden de financieringsverrichtingen van de EIB in toenemende mate uitgevoerd in samenwerking tussen en/of door middel van medefinanciering door de EIB en andere internationale financiële instellingen of Europese bilaterale instellingen, teneinde voor een zo groot mogelijke synergie, samenwerking en efficiëntie te zorgen en een redelijke risicodeling en coherente project- en sectorvoorwaarden te waarborgen.
   2.   De in lid 1 bedoelde samenwerking wordt vergemakkelijkt door middel van coördinatie, met name, waar passend, in de context van memoranda van overeenstemming tussen, enerzijds, de Commissie, de EIB en de voornaamste internationale financiële instellingen en, anderzijds, de Europese bilaterale instellingen die in de verschillende regio’s actief zijn.
   3.   De samenwerking met de internationale financiële instellingen en andere donoren wordt geëvalueerd in het kader van de tussentijdse evaluatie, bedoeld in artikel 9.
   Artikel 5
   Dekking en voorwaarden van de communautaire garantie
   1.   Voor financieringsverrichtingen van de EIB gesloten met of gegarandeerd door een staat, alsook voor andere financieringsverrichtingen van de EIB gesloten met regionale of lokale instanties dan wel met openbare bedrijven of instellingen die in het bezit zijn en/of onder de zeggenschap staan van de overheid, waarbij deze andere financieringsverrichtingen van de EIB een passende kredietrisicobeoordeling van de EIB hebben waarin met het kredietrisico van het betrokken land rekening is gehouden, dekt de communautaire garantie alle betalingen die de EIB niet heeft ontvangen maar die haar wel verschuldigd zijn (hierna de „allesomvattende garantie” genoemd).
   Voor de toepassing van dit artikel en artikel 6, lid 4, omvat het begrip „staat” ook de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook vertegenwoordigd door de Palestijnse Autoriteit, en Kosovo (15) vertegenwoordigd door de Missie van de Verenigde Naties.
   2.   Voor andere financieringsverrichtingen van de EIB dan die vermeld in lid 1, dekt de communautaire garantie alle betalingen die de EIB niet heeft ontvangen maar die haar wel verschuldigd zijn, voor zover de niet-ontvangst het gevolg is van het feit dat zich een van de volgende politieke risico’s heeft voorgedaan (hierna de „garantie tegen politieke risico’s” genoemd):

               a)

               niet-overdracht van deviezen,

               b)

               onteigening,

               c)

               oorlog of binnenlandse onlusten,

               d)

               rechtsweigering bij contractbreuk.

         Artikel 6
   Rapportage en financiële verslaggeving
   1.   De Commissie brengt jaarlijks aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de in het kader van dit besluit uitgevoerde financieringsverrichtingen van de EIB. Het verslag bevat een beoordeling van de draagwijdte en de doeltreffendheid van de financieringsverrichtingen van de EIB op project-, sector-, landen- en regionaal niveau, alsmede van de mate waarin de financieringsverrichtingen van de EIB bijdragen tot de verwezenlijking van de externe beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap, rekening houdend met de operationele doelstellingen van de EIB. Het bevat tevens een beoordeling van de reikwijdte van de samenwerking tussen de EIB en de Commissie en tussen de EIB en andere internationale financiële instellingen en bilaterale donoren.
   2.   Voor de doeleinden van lid 1 verstrekt de EIB de Commissie jaarlijkse verslagen over de in het kader van dit besluit uitgevoerde financieringsverrichtingen van de EIB en over de verwezenlijking van de externe beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap, met inbegrip van de samenwerking met andere internationale financiële instellingen.
   3.   De EIB verschaft de Commissie de statistische, financiële en boekhoudkundige gegevens over de financieringsverrichtingen van de EIB welke de Commissie nodig heeft om haar rapportageverplichtingen na te komen of om aan verzoeken van de Europese Rekenkamer te voldoen, alsook een accountantsverklaring betreffende de in het kader van de financieringsverrichtingen van de EIB uitstaande bedragen.
   4.   Voor de financiële verslaggeving en de rapportage door de Commissie over de door de allesomvattende garantie gedekte risico’s verstrekt de EIB de Commissie informatie over de risicobeoordelingen en -ratings van de EIB met betrekking tot financieringsverrichtingen van de EIB met andere leningnemers of een garantie genietende debiteuren anderen dan staten.
   5.   De EIB verschaft de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde informatie op eigen kosten.
   Artikel 7
   Terugvordering van door de Commissie gedane betalingen
   1.   Ingeval de Commissie in het kader van de communautaire garantie een betaling doet, gaat de EIB in naam en voor rekening van de Commissie over tot invordering van de schuldvorderingen die uit de betaalde bedragen voortvloeien.
   2.   Uiterlijk op de datum van de sluiting van de in artikel 8 bedoelde overeenkomst gaan de EIB en de Commissie een overeenkomst aan waarin de gedetailleerde voorschriften en procedures voor de invordering van schuldvorderingen worden vastgelegd.
   Artikel 8
   Garantieovereenkomst
   De EIB en de Commissie gaan een garantieovereenkomst aan waarin de gedetailleerde voorschriften en procedures in verband met de communautaire garantie worden vastgelegd.
   Artikel 9
   Evaluatie
   1.   De Commissie dient uiterlijk op 30 april 2010 bij het Europees Parlement en de Raad een tussentijds verslag over de toepassing van dit besluit in, dat vergezeld gaat van een voorstel tot wijziging van dit besluit, onder andere gebaseerd op een externe beoordeling waarvan het mandaat in bijlage II bij dit besluit nader wordt omschreven.
   2.   De Commissie dient uiterlijk op 31 juli 2013 een eindverslag in over de toepassing van dit besluit.
   Artikel 10
   Intrekking
   Besluit 2008/847/EG wordt ingetrokken.
   Artikel 11
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de derde dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 13 juli 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. ERLANDSSON

      (1)  Advies van het Europees Parlement van 25 maart 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 7 juli 2009.

      (2)  PB L 186 van 15.7.2008, blz. 30.

      (3)  PB L 292 van 9.11.2001, blz. 41.

      (4)  PB L 21 van 25.1.2005, blz. 11.

      (5)  Verordening (EG) nr. 1085/2006 van de Raad (PB L 210 van 31.7.2006, blz. 82).

      (6)  Verordening (EG) nr. 1638/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 310 van 9.11.2006, blz. 1).

      (7)  Verordening (EG) nr. 1905/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 41).

      (8)  Verordening (EG) nr. 1889/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 386 van 29.12.2006, blz. 1).

      (9)  Verordening (EG) nr. 1717/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 327 van 24.11.2006, blz. 1).

      (10)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (11)  PB L 311 van 4.12.1999, blz. 3.

      (12)  PB L 293 van 12.11.1994, blz. 1.

      (13)  PB L 414 van 30.12.2006, blz. 95.

      (14)  PB L 301 van 12.11.2008, blz. 13.

      (15)  Zoals gedefinieerd in Resolutie 1244 (1999) van de VN-Veiligheidsraad.

      BIJLAGE I

         ONDER DE ARTIKELEN 1 EN 2 VALLENDE REGIO’S EN LANDEN

      A.   Pretoetredingslanden

      1.   Kandidaat-lidstaten

      Kroatië, Turkije, voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië.
      2.   Potentiële kandidaat-lidstaten

      Albanië, Bosnië en Herzegovina, Montenegro, Servië, Kosovo als omschreven in Resolutie 1244 (1999) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
      B.   Nabuurschaps- en partnerschapslanden

      1.   Middellandse Zeelanden

      Algerije, Egypte, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, Israël, Jordanië, Libanon, Libië (*), Marokko, Syrië, Tunesië.
      2.   Oost-Europa, zuidelijke Kaukasus en Rusland

      Oost-Europa: Republiek Moldavië, Oekraïne, Belarus (*);
      Zuidelijke Kaukasus: Armenië, Azerbeidzjan, Georgië;
      Rusland: Rusland.
      C.   Azië en Latijns-Amerika

      1.   Latijns-Amerika

      Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay, Venezuela.
      2.   Azië

      Azië (zonder Centraal-Azië):
      Afghanistan (*), Bangladesh, Bhutan (*), Brunei, Cambodja (*), China (inclusief Hongkong en de Speciale administratieve regio Macau), India, Indonesië, Irak (*), Zuid-Korea, Laos, Maleisië, Maldiven, Mongolië, Nepal, Pakistan, Filipijnen, Singapore, Sri Lanka, Taiwan (*), Thailand, Vietnam, Jemen.
      Centraal-Azië:
      Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Turkmenistan, Oezbekistan.
      D.   Zuid-Afrika

      Zuid-Afrika.

      BIJLAGE II

         Tussentijdse evaluatie en mandaat voor de evaluatie van het EIB-mandaat voor projecten buiten de gemeenschap

         Tussentijdse evaluatie

      Voor 2010 moet een inhoudelijke tussentijdse evaluatie van de externe financiering van de EIB plaatsvinden. Deze evaluatie, die zal gestoeld zijn op een onafhankelijke externe beoordeling, zal ook aan het Europees Parlement en de Raad worden toegezonden. Op basis van deze evaluatie besluiten het Europees Parlement en de Raad of, en, zo ja, in welke mate, in een facultatief mandaat wordt voorzien ter aanvulling van de bij dit besluit verleende garantie in de periode na 2010; of het mandaat op andere punten wordt aangepast, en hoe voor een maximale meerwaarde en efficiëntie van de verrichtingen van de EIB kan worden gezorgd. De Commissie dient de tussentijdse evaluatie uiterlijk op 30 april 2010 in bij het Europees Parlement en de Raad, als basis voor eventuele voorstellen tot wijziging van het mandaat.

         Kader voor de evaluatie

      De evaluatie omvat:

                  a)

                  een evaluatie van de externe financieringsverrichtingen van de EIB. Deze evaluatie moet gedeeltelijk in samenwerking met de evaluatiediensten van de EIB en de Commissie worden verricht;

                  b)

                  een beoordeling van de bredere draagwijdte van de externe leningsactiviteiten van de EIB in overleg met andere internationale financiële instellingen en financieringsbronnen.

            De evaluatie staat onder toezicht van, en wordt beheerd door een stuurgroep bestaande uit verschillende, door de Raad van gouverneurs van de EIB aangewezen „wijzen”, een vertegenwoordiger van de EIB en een vertegenwoordiger van de Commissie. De stuurgroep wordt door een van de wijzen voorgezeten.
      De stuurgroep wordt bijgestaan door de evaluatiediensten van de EIB en de Commissie en door externe deskundigen. Deze externe deskundigen worden door middel van een door de Commissie beheerde procedure voor het plaatsen van opdrachten geselecteerd. Het is de bedoeling dat de stuurgroep wordt geraadpleegd over het mandaat en de criteria voor de selectie van de externe deskundigen. De kosten van de externe deskundigen zouden in dat geval door de Commissie worden gedragen en vallen onder het begrotingsonderdeel betreffende de voorziening van het Garantiefonds.
      De definitieve versie van het evaluatieverslag wordt door de stuurgroep overgelegd en bevat duidelijke, op de verzamelde informatie gestoelde conclusies, op basis waarvan in het kader van de tussentijdse evaluatie een besluit zal worden genomen over het al dan niet beschikbaar stellen van de facultatieve tranche voor de resterende duur van het mandaat, alsmede over de regionale uitsplitsing van extra financiering.

         Reikwijdte van de evaluatie

      De evaluatie moet betrekking hebben op de vorige mandaten (2000-2006) en op de eerste jaren van het mandaat 2007-2013 (tot eind 2009). Onderwerp van de beoordeling zijn de financieringsmassa per project, de uitgaven per land, de technische bijstand en de risicokapitaalverrichtingen. Rekening houdend met de gevolgen op project-, sector-, regionaal en landenniveau zullen de conclusies van de evaluatie op de volgende elementen worden gebaseerd:

                  a)

                  een (samen met de eenheid Evaluatie van de EIB en de Commissiediensten uit te voeren) diepgaande evaluatie van de relevantie, prestaties (doeltreffendheid, doelmatigheid en duurzaamheid) van EIB-verrichtingen, afgezet tegen hun specifieke regionale doelstellingen zoals oorspronkelijk vastgesteld in het desbetreffende externe beleid van de Gemeenschap, alsook van hun meerwaarde;

                  b)

                  een (samen met de eenheid Evaluatie van de EIB en de Commissiediensten uit te voeren) beoordeling van de samenhang met de desbetreffende communautaire maatregelen en strategieën inzake extern beleid, alsmede van de additionaliteit en meerwaarde van de EIB-verrichtingen tijdens de eerste jaren van het mandaat 2007-2013 in het kader van de specifieke regionale doelstellingen van het mandaat 2007-2013 en van de overeenkomstige, door de EIB vast te stellen prestatie-indicatoren;

                  c)

                  een analyse van de financiële behoeften van de begunstigden, hun opnemingsvermogen en de beschikbaarheid van andere, particuliere of overheidsfinancieringsbronnen voor de investeringen in kwestie;

                  d)

                  een beoordeling van de samenwerking tussen en de onderlinge samenhang van de maatregelen van de EIB en de Commissie;

                  e)

                  een beoordeling van de samenwerking en de synergieën tussen de EIB en internationale en bilaterale financiële instellingen en organisaties.

            Voor de onder a) en b) bedoelde beoordeling zal de meerwaarde van de EIB-verrichtingen afgemeten worden aan drie elementen:

                  —

                  ondersteuning van de beleidsdoelstellingen van de Gemeenschap,

                  —

                  de kwaliteit van de projecten zelf, en

                  —

                  alternatieve financieringsbronnen.