title: 2012/616/EU: Besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2012 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010#Resolutie van het Europees Parlement van 10 mei 2012 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010

text:
               17.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 286/349

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2012
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010
   (2012/616/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06086/2012 — C7-0050/2012),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 1361/2008 van de Raad van 16 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 219/2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (3), en met name artikel 4 ter,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0114/2012),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2010;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 368 van 16.12.2011, blz. 32.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 352 van 31.12.2008, blz. 12.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
      van 10 mei 2012
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06086/2012 — C7-0050/2012),

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EG) nr. 1361/2008 van de Raad van 16 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 219/2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (3), en met name artikel 4 ter,

                  —

                  gezien het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, aangenomen door haar raad van bestuur op 28 juli 2009 („het financieel reglement van Sesar” genoemd),

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0114/2012),

                  A.

                  overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar („de gemeenschappelijke onderneming”) in februari 2007 werd opgericht om het Sesar-onderzoeksprogramma (Single European Sky Air Traffic Management Research — luchtverkeersleiding voor het gemeenschappelijk Europees luchtruim) te beheren;

                  B.

                  overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming haar werkzaamheden zelfstandig aanving in augustus 2007;

                  C.

                  overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming eigenaar is van alle roerende en onroerende goederen die door haar worden vervaardigd of die aan haar worden overgedragen voor de ontwikkelingsfase van het Sesar-project, in overeenstemming met de specifieke overeenkomsten gesloten met haar leden;

                  D.

                  overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2010 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn;

                  E.

                  overwegende dat de Rekenkamer in april 2010 haar Advies nr. 2/2010 over het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar heeft uitgebracht;

                  F.

                  overwegende dat de begroting voor de ontwikkelingsfase 2008-2013 van het Sesar-project uitkomt op 2 100 000 000 EUR;

                  G.

                  overwegende dat voor het begrotingsjaar 2010 het definitieve budget voor de gemeenschappelijke onderneming uitkomt op 143 000 000 EUR,

         Budgettair en financieel beheer

                  1.

                  constateert dat in de definitieve begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2010 vastleggingskredieten ter hoogte van 135 000 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 143 000 000 EUR waren opgenomen; constateert verder dat de bestedingsgraad voor vastleggings- en betalingskredieten op respectievelijk 97,3 % en 82,2 % uitkwam;

                  2.

                  concludeert uit het verslag van de Rekenkamer dat de gemeenschappelijke onderneming aan het eind van het jaar 2010 beschikte over een positief begrotingssaldo van 53 500 000 EUR en dat de bankdeposito’s 57 200 000 EUR bedroegen; stelt vast dat dit is gebaseerd op:

                              —

                              bijdragen van leden: 55 600 000 EUR,

                              —

                              het resultaat van het voorgaande jaar: 86 500 000 EUR,

                              —

                              betalingen aan de gemeenschappelijke onderneming: 84 900 000 EUR,

                              —

                              overdracht van kredieten: 3 700 000 EUR;

                  3.

                  herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat deze situatie zich niet verdraagt met het budgettaire evenwichtsprincipe; stelt echter vast dat de gemeenschappelijke onderneming aan de Rekenkamer antwoordde dat de liquide balans over 2010 ten opzichte van 2009 met 34 % afnam en dat uit de bijdragen van leden ter hoogte van 55 600 000 EUR in de laatste weken van 2010 een bedrag van 43 800 000 EUR werd ontvangen ter financiering van de activiteiten in 2011; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming een actieplan met concrete maatregelen en deadlines op te stellen om de begroting in evenwicht te houden en de kwijtingsautoriteit ter zake te informeren;

                  4.

                  onderstreept dat in overeenstemming met artikel 6 van het financieel reglement van Sesar geen uitgaven mogen worden bewilligd of goedgekeurd boven de kredieten die in de begroting staan vermeld; is er bezorgd over dat voor de twee begrotingshoofdstukken — administratieve kosten, onderzoek en ontwikkeling — de uitgaven de toegestane kredieten met respectievelijk 11 % en 9 % overschreden; neemt kennis van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming ervan uitgaat dat zij de totale betalingskredieten slechts in één keer kan opnemen in de totale begroting voor 2007-2016 om te vermijden dat het totale begrotingsplafond aan het eind van de ontwikkelingsfase van Sesar in 2016 wordt overschreden; herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat zij dient te voldoen aan de regels van haar eigen Financieel Reglement en verwacht dat in komende begrotingsjaren de toegestane uitgaven de begrotingskredieten niet zullen overschrijden;

         Internecontrolesystemen

                  5.

                  stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming in 2010 een begin maakte met het gebruik van het financieel verslagleggingssysteem (ABAC en SAP) dat ook door de Commissie wordt gebruikt; betreurt dat het operationeel programmabeheerssysteem van de gemeenschappelijke onderneming niet in dit financieel verslagleggingssysteem werd opgenomen en dat de onderliggende zakelijke processen per eind 2010 niet, zoals vereist door het financieel reglement van Sesar, door de rekenplichtige waren gevalideerd;

                  6.

                  stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming een operationeel programmabeheerssysteem heeft ontwikkeld dat een aanvulling vormt op de financiële en budgettaire informatie en dat zij haar systemen zo goed mogelijk heeft geïntegreerd, binnen de gebruiksbeperkingen van ABAC en SAP; stelt daarnaast vast dat de gemeenschappelijke onderneming van plan was ABAC Assets en ABAC Contract aan het eind van 2011 te implementeren en dat het verslag van de rekenplichtige over de validering van de plaatselijke systemen in 2011 zal worden opgesteld;

                  7.

                  verzoekt de gemeenschappelijke onderneming de kwijtingsautoriteit informatie te verstrekken over:

                              —

                              de aard van de beperkingen die de gemeenschappelijke onderneming ervaart bij het gebruik van ABAC en SAP,

                              —

                              de status van de validering van de onderliggende zakelijke processen, in het bijzonder de plaatselijke systemen;

                  8.

                  dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming niettemin op aan dat zij haar financieel verslagleggingssysteem (ABAC en SAP) integreert met haar operationeel programmabeheerssysteem waardoor de kosten aan specifieke activiteitenpakketten kunnen worden toegewezen en de financieringsbronnen van operationele kosten kunnen worden geïdentificeerd;

         Projectbeheer

                  9.

                  concludeert uit het jaarverslag dat het Sesar-programma in 2010 bestond uit 304 projecten waarvan 171 werden geïnitieerd in 2009 terwijl 114 aanvullende projecten in 2010 werden gelanceerd; stelt vast dat 80,9 % van de projecten zich in de uitvoeringsfase bevinden met uitsluiting van de projecten die werden geannuleerd (3) of opgeschort (10); stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming voor elk geannuleerd of opgeschort project een verklaring heeft geleverd en heeft uitgelegd welke verbeteringsmaatregelen zijn genomen; stelt met betrekking tot de thans opgeschorte projecten vast dat:

                              —

                              ongeveer 60 % ervan betrekking heeft op activiteiten waarvoor eerst volledige resultaten van andere projecten moeten zijn verkregen voordat deze weer kunnen worden opgestart,

                              —

                              ongeveer 20 % betrekking heeft op projecten die niet op betrouwbare wijze zijn gekoppeld aan andere programma-activiteiten;

                        De overige 20 % is opgeschort wegens een onduidelijke relatie met het concept voor de toekomstige activiteiten vanwege onvolledige afstemming met het masterplan;

                  10.

                  dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming op aan de kwijtingsautoriteit te informeren over de uitvoering van projecten binnen het Sesar-programma en inzage te geven in de bereikte resultaten;

         Prestaties

                  11.

                  spoort de Commissie en de lidstaten aan tot meer doelmatigheid bij de uitvoering van de verordeningen betreffende het Europese gemeenschappelijke luchtruim, om de efficiëntie van de investeringen in het Sesar-project op te voeren;

                  12.

                  vraagt aandacht voor het correcte beheer van de financiële middelen en onderstreept dat de gemeenschappelijke onderneming belangrijk is voor het Europese gemeenschappelijke luchtruim;

                  13.

                  concludeert uit het jaarverslag dat er een totaaloverzicht werd opgesteld met betrekking tot de implementatie van het Sesar-programma en dat de conclusies uitwezen dat de ambitieuze doelstellingen van het programma zouden moeten worden onderscheiden in enerzijds technische en anderzijds operationele activiteiten, met een gedetailleerde vermelding van wat door wie en op welk tijdstip moet worden gedaan waardoor het Sesar-project kan worden voorzien van duidelijke en gevalideerde resultaten; concludeert dat dit zal bijdragen aan het verwezenlijken van de doelstellingen van de Sesar-ontwikkelingsfase en de specifieke strategische doelstellingen voor 2012; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming een actieplan met concrete maatregelen en deadlines op te stellen gericht op de conclusies van het totaaloverzicht;

                  14.

                  stelt daarnaast vast dat eind 2009 werd besloten tot instelling van een gemeenschappelijk uitvoeringskader voor Sesar gericht op een adequaat programma/projectbeheer via gestroomlijnde bewaking en controle; stelt vast dat dit uitvoeringskader aan het eind van 2010 duidelijk is gedefinieerd en dat rond 85 % daarvan is geïmplementeerd en in werking is; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming de kwijtingsautoriteit te informeren over de uitvoering van de implementatie en het opzetten van het uitvoeringskader en over de bereikte resultaten;

                  15.

                  stelt vast dat de Commissie in 2010 een eerste tussentijdse evaluatie van het werk van de gemeenschappelijke onderneming heeft opgesteld; stelt vast dat in deze evaluatie wordt opgemerkt dat de gemeenschappelijke onderneming in staat is optimaal te reageren op de behoeften van de gebruikers van het luchtruim en van de dienstverleners; meent echter dat tussentijdse evaluaties en evaluaties moeten worden gedaan door externe en onafhankelijke deskundigen;

         Interne audit

                  16.

                  verwelkomt het feit dat de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming eind 2010 een interne-auditfunctie (IAC) heeft ingericht, de voormalige interne controller van de gemeenschappelijke onderneming aan het hoofd van deze IAC heeft gesteld en akkoord is gegaan met het activiteitenplan van de IAC voor 2011;

                  17.

                  concludeert uit het jaarverslag dat de gemeenschappelijke onderneming in mei 2010 een kaderovereenkomst voor controlediensten is aangegaan;

                  18.

                  verwelkomt het feit dat de gemeenschappelijke onderneming en de Commissie maatregelen hebben getroffen om ervoor te zorgen dat de omschrijvingen van de respectieve operationele rollen van de dienst Interne Audit van de Commissie en de interne-auditfunctie van de gemeenschappelijke onderneming duidelijker worden maar stelt vast dat het reglement van de gemeenschappelijke onderneming niet is geamendeerd;

                  19.

                  constateert met voldoening dat de dienst Interne Audit op basis van het algemeen financieel reglement haar verantwoordelijkheden aanvaardt als Interne controller van de gemeenschappelijke onderneming en dat de raad van bestuur van de gemeenschappelijke onderneming het reglement voor de functie interne controle dienovereenkomstig heeft gewijzigd;

         Te late betaling van de lidmaatschapsbijdragen

                  20.

                  is er bezorgd over dat de deadline voor betaling van de contante bijdragen aan de gemeenschappelijke onderneming niet door de leden is nageleefd; stelt vast dat de betalingsachterstanden uiteenliepen van 12 tot 113 dagen en dat twee leden eind 2010 in het geheel geen bijdrage hadden betaald; stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming heeft gemeld dat deze bijdragen begin 2011 werden ontvangen;

         Horizontale opmerkingen over de gemeenschappelijke ondernemingen

                  21.

                  wijst erop dat de Commissie tot nu toe zeven gemeenschappelijke ondernemingen heeft opgericht krachtens artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; dat zes gemeenschappelijke ondernemingen (IMI, Artemis, Eniac, Clean Sky, FCH en ITER-F4E) vallen onder de onderzoeksactiviteiten van de DG’s van de Commissie RTD en INFSO en dat één gemeenschappelijke onderneming is belast met het ontwikkelen van een nieuw luchtvervoerbeheerssysteem (Sesar) in de sector vervoer waarvan de activiteiten worden gecontroleerd door het DG MOVE;

                  22.

                  stelt vast dat de totale indicatieve hulpmiddelen die nodig worden geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 EUR;

                  23.

                  stelt vast dat de totale indicatieve hulpmiddelen die nodig worden geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 11 489 000 000 EUR;

                  24.

                  stelt vast dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van de gemeenschappelijke ondernemingen in het begrotingsjaar 2010 uitkomt op 505 000 000 EUR;

                  25.

                  verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit geconsolideerde informatie te verstrekken over de totale jaarlijkse financiering per gemeenschappelijke onderneming die wordt onttrokken aan de algemene begroting van de Unie, helderheid te verschaffen over het gebruik van de middelen van de Unie en het vertrouwen van de Europese belastingbetalers in dit opzicht te herstellen;

                  26.

                  verwelkomt het initiatief van Artemis om in haar jaarverslag informatie te geven over de bewaking en controle van haar lopende projecten; is van mening dat deze werkwijze moet worden nagevolgd door de overige gemeenschappelijke ondernemingen;

                  27.

                  brengt in herinnering dat de gemeenschappelijke ondernemingen publiek-private samenwerkingsverbanden zijn en dat als gevolg daarvan publieke en private belangen met elkaar verweven zijn; is van mening dat in de gegeven omstandigheden het ontstaan van belangenconflicten niet moet worden uitgesloten maar dat daarmee op de juiste wijze moet worden omgegaan; verzoekt de gemeenschappelijke ondernemingen daarom de kwijtingsautoriteit te informeren over de verificatiemechanismen binnen hun respectieve structuren gericht op een juiste aansturing en het voorkomen van belangenconflicten;

                  28.

                  stelt vast dat de gemeenschappelijke ondernemingen, met uitzondering van met name de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, betrekkelijk kleine en geografisch-geconcentreerde structuren vormen; is daarom van mening dat deze zoveel mogelijk moeten samenwerken bij het beheer van hun hulpmiddelen;

                  29.

                  verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteit te informeren over de follow-up van haar commentaar bij de jaarrekening over 2011 van elk van de gemeenschappelijke ondernemingen;

                  30.

                  verzoekt de Rekenkamer op redelijke termijn een speciaal verslag aan het Parlement te zenden over de meerwaarde van het opzetten van gemeenschappelijke ondernemingen voor een efficiënte uitvoering van programma’s van de Unie inzake onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie; stelt verder dat dit rapport ook dient in te gaan op de effectiviteit van het opzetten van gemeenschappelijke ondernemingen.

         (1)  PB C 368 van 16.12.2011, blz. 32.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 352 van 31.12.2008, blz. 12.

         (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.


title: 2012/472/EU: Besluit van de Raad van 26 april 2012 tot sluiting van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid#Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 215/4

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 26 april 2012
   tot sluiting van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid
   (2012/472/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 2 december 2010 heeft de Raad een besluit vastgesteld, samen met onderhandelingsrichtsnoeren, waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een overeenkomst tussen de Unie en de Verenigde Staten van Amerika inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers (Passenger Name Records, hierna „PNR-gegevens” genoemd) met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende criminaliteit.

               (2)

               Overeenkomstig Besluit 2012/471/EU van de Raad (2) werd de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid („de overeenkomst”) ondertekend op 14 december 2011, onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst.

               (3)

               Deze overeenkomst eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd, met name het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, overeenkomstig artikel 7 van het Handvest, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, overeenkomstig artikel 8 van het Handvest, en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, overeenkomstig artikel 47 van het Handvest. Deze overeenkomst dient te worden toegepast overeenkomstig die rechten en beginselen.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, heeft het Verenigd Koninkrijk kennis gegeven van zijn wens deel te nemen aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (5)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt Ierland niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat.

               (6)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, en derhalve is de overeenkomst niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.

               (7)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die bevoegd is (zijn) om namens de Unie de in artikel 27 van de overeenkomst genoemde kennisgevingen uit te wisselen, waarmee de instemming van de Unie om door de overeenkomst gebonden te zijn tot uiting wordt gebracht.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 26 april 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. BØDSKOV

      (1)  Goedkeuring verleend op 19 april 2012 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.

      VERTALING
      OVEREENKOMST
      tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid
      DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA
      hierna „de Verenigde Staten” genoemd, en
      DE EUROPESE UNIE,
      hierna „de EU” genoemd,
      hierna samen „de partijen” genoemd,
      VERLANGENDE terrorisme en ernstige grensoverschrijdende criminaliteit doeltreffend te voorkomen en te bestrijden om hun respectieve democratische samenlevingen en gemeenschappelijke waarden te beschermen;
      IN EEN STREVEN NAAR versterking en aanmoediging van de samenwerking tussen de partijen in de geest van het trans-Atlantische partnerschap;
      ERKENNENDE het recht en de verantwoordelijkheid van staten om de veiligheid van hun burgers te garanderen en hun grenzen te beschermen en indachtig de verantwoordelijkheid van alle naties om het leven en de veiligheid van het publiek, waaronder degenen die gebruikmaken van internationale vervoersystemen, te beschermen;
      OVERTUIGD dat de uitwisseling van informatie een fundamenteel onderdeel vormt van de bestrijding van terrorisme en ernstige grensoverschrijdende criminaliteit, en dat de verwerking en het gebruik van persoonsgegevens van passagiers (Passenger Name Records, hierna „PNR-gegevens” genoemd) in dit verband een belangrijk instrument is waarmee informatie kan worden verkregen die niet op andere manieren te verkrijgen is;
      VASTBESLOTEN terroristische misdrijven en grensoverschrijdende criminaliteit te voorkomen en te bestrijden, waarbij de grondrechten en vrijheden worden geëerbiedigd en het belang van het recht op persoonlijke levenssfeer en de bescherming van persoonsgegevens en persoonlijke informatie worden erkend;
      GELET OP de internationale verdragen en de Amerikaanse wet- en regelgeving, die bepalen dat elke luchtvaartmaatschappij die internationale passagiersvluchten van of naar de Verenigde Staten uitvoert, de PNR-gegevens beschikbaar moet stellen van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid (Department of Homeland Security, hierna „het DHS” genoemd), voor zover deze zijn verzameld en opgeslagen in de geautomatiseerde boekings- en vertrekcontrolesystemen van de luchtvaartmaatschappij, en vergelijkbare voorschriften die in de EU gelden of kunnen gelden;
      NOTA NEMEND dat het DHS PNR-gegevens verwerkt en gebruikt voor het voorkomen, het opsporen, het onderzoeken en het vervolgen van terroristische misdrijven en grensoverschrijdende criminaliteit, waarbij de in deze overeenkomst vastgestelde waarborgen inzake de persoonlijke levenssfeer en de bescherming van persoonsgegevens en persoonlijke informatie strikt in acht worden genomen;
      BEKLEMTONEND dat het belangrijk is dat de PNR-gegevens en de relevante en passende analytische informatie die door de Verenigde Staten uit de PNR-gegevens wordt afgeleid, worden gedeeld met de bevoegde politiële en justitiële autoriteiten van de lidstaten van de Europese Unie, hierna „EU-lidstaten” genoemd, en met Europol of Eurojust, als middel om de internationale politiële en justitiële samenwerking te bevorderen;
      ERKENNENDE dat beide partijen al lang een traditie hebben van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer, wat blijkt uit hun wetten en oprichtingsakten;
      INDACHTIG de verplichtingen van de EU inzake de eerbiediging van de grondrechten, vastgelegd in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, het recht op bescherming ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens, vastgelegd in artikel 16 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, de beginselen van evenredigheid en noodzakelijkheid met betrekking tot het recht op eerbiediging van het privé-leven en van het familie- en gezinsleven, op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en op bescherming van persoonsgegevens krachtens artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, Verdrag nr. 108 van de Raad van Europa tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens en aanvullend protocol nr. 181 daarbij, en de artikelen 7 en 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie;
      INDACHTIG dat het DHS momenteel strenge procedures toepast om de persoonlijke levenssfeer te beschermen en de integriteit van de gegevens te garanderen, onder meer fysieke beveiliging, toegangscontroles, scheiding en versleuteling van gegevens, audits en doeltreffende maatregelen in verband met de verantwoordingsplicht;
      ERKENNENDE dat het belangrijk is om te zorgen voor de kwaliteit, de juistheid, de integriteit en de beveiliging van gegevens en voor passende verantwoordingsplicht zodat deze beginselen in acht worden genomen;
      WIJZENDE OP het transparantiebeginsel en de verschillende manieren waarop de Verenigde Staten garanderen dat de passagiers wier PNR-gegevens door het DHS worden verzameld, worden ingelicht over het feit dat hun PNR-gegevens nodig zijn en worden gebruikt;
      VOORTS ERKENNENDE dat het DHS PNR-gegevens moet verzamelen en analyseren om zijn taak van grensbeveiliging uit te voeren, en er tegelijkertijd voor moet zorgen dat het verzamelen en het gebruiken van PNR-gegevens relevant en noodzakelijk zijn voor de doeleinden waarvoor zij worden verzameld;
      ERKENNENDE dat gelet op deze overeenkomst en de tenuitvoerlegging daarvan het DHS geacht wordt een adequaat niveau van bescherming van de verwerking en het gebruik van de doorgegeven PNR-gegevens te bieden;
      INDACHTIG dat de Verenigde Staten en de Europese Unie in de strijd tegen criminaliteit en terrorisme persoonlijke informatie een zo groot mogelijke bescherming willen garanderen, en vastbesloten zijn om met het oog op het bereiken van de doelstellingen aan beide kanten onverwijld een overeenkomst te sluiten om persoonlijke informatie die in het kader van de strijd tegen criminaliteit en terrorisme wordt uitgewisseld, een ruime bescherming te bieden;
      ERKENNENDE dat de overeenkomsten van 2004 en 2007 tussen de partijen inzake de doorgifte van PNR-gegevens in 2005 en 2010 met succes gezamenlijk zijn gecontroleerd;
      WIJZENDE OP het belang dat de partijen en de EU-lidstaten hebben bij het uitwisselen van informatie over de methode voor de overdracht van PNR-gegevens alsook over de verdere doorgifte van PNR-gegevens, zoals beschreven in de betrokken artikelen van deze overeenkomst, en voorts wijzende op het belang dat de EU erbij heeft dat dit wordt geregeld in het kader van het in deze overeenkomst vastgestelde overleg- en controlemechanisme;
      BEVESTIGEND dat deze overeenkomst geen precedent vormt voor toekomstige regelingen tussen de partijen, of tussen een van de partijen en een andere partij, inzake de verwerking, het gebruik of de doorgifte van PNR-gegevens of andere soorten gegevens, of inzake gegevensbescherming;
      ERKENNENDE de gerelateerde beginselen van evenredigheid en relevantie en noodzakelijkheid waardoor deze overeenkomst en de tenuitvoerlegging ervan door de Europese Unie en de Verenigde Staten worden gestuurd, en
      GELET OP de mogelijkheid dat de partijen de doorgifte van PNR-gegevens in het zeeverkeer verder bespreken;
      KOMEN HIERBIJ OVEREEN:
      HOOFDSTUK I

         ALGEMENE BEPALINGEN

      Artikel 1
      Doel
      1.   Deze overeenkomst heeft ten doel de veiligheid te waarborgen en het leven en de veiligheid van het publiek te beschermen.
      2.   Te dien einde worden in deze overeenkomst de verantwoordelijkheden van de partijen vastgesteld in verband met de voorwaarden waaronder PNR-gegevens kunnen worden doorgegeven, verwerkt en gebruikt, en beschermd.
      Artikel 2
      Toepassingsgebied
      1.   De PNR-gegevens, die in de richtsnoeren van de Internationale Organisatie voor de burgerluchtvaart zijn omschreven, bestaan uit de gegevens die luchtvaartmaatschappijen of hun gemachtigde agenten verzamelen voor elke door of namens een passagier geboekte reis en die worden opgeslagen in de boekings- en vertrekcontrolesystemen van de luchtvaartmaatschappijen of in vergelijkbare systemen die dezelfde functies vervullen (hierna collectief „boekingssystemen” genoemd). Specifiek bestaan de PNR-gegevens in de zin van deze overeenkomst uit de soorten gegevens die in de bijlage bij deze overeenkomst zijn opgenomen.
      2.   Deze overeenkomst is van toepassing op luchtvaartmaatschappijen die passagiersvluchten tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten uitvoeren.
      3.   Deze overeenkomst is ook van toepassing op luchtvaartmaatschappijen die in de Europese Unie zijn geregistreerd of gegevens opslaan en die passagiersvluchten naar of van de Verenigde Staten uitvoeren.
      Artikel 3
      Verstrekken van PNR-gegevens
      De luchtvaartmaatschappijen verstrekken het DHS de in hun boekingssystemen opgeslagen PNR-gegevens overeenkomstig de eisen en normen van het DHS en volgens deze overeenkomst. Als de door de luchtvaartmaatschappijen verstrekte PNR-gegevens meer gegevens bevatten dan die welke in de bijlage zijn opgenomen, worden deze gegevens bij ontvangst door het DHS gewist.
      Artikel 4
      Gebruik van PNR-gegevens
      1.   De Verenigde Staten verzamelt, gebruikt en verwerkt PNR-gegevens met het oog op het voorkomen, het opsporen, het onderzoeken en het vervolgen van:

                  a)

                  terroristische misdrijven en aanverwante criminaliteit, waaronder

                              i)

                              gedrag dat

                                          1.

                                          gepaard gaat met geweld of handelingen die mensenlevens in gevaar brengen of een risico voor eigendommen of infrastructuur inhouden, en

                                          2.

                                          lijkt te zijn bedoeld om

                                                      a)

                                                      de burgerbevolking te intimideren of te dreigen;

                                                      b)

                                                      het beleid van een overheid door intimidatie of dreiging te beïnvloeden, of

                                                      c)

                                                      het gedrag van een overheid door massavernietiging, moord, ontvoering of gijzeling te beïnvloeden;

                              ii)

                              activiteiten die in geldende internationale verdragen en protocollen inzake terrorismebestrijding als misdrijf zijn aangewezen en daarin omschreven zijn;

                              iii)

                              het verstrekken of verzamelen van middelen, op welke wijze ook, rechtstreeks of zijdelings, met de bedoeling of in de wetenschap dat die geheel of gedeeltelijk bestemd zijn om te worden gebruikt bij het plegen van een van de onder i) of ii) beschreven handelingen;

                              iv)

                              pogingen om een van de onder i), ii) of iii) beschreven handelingen te plegen;

                              v)

                              deelname als medeplichtige aan het plegen van een van de onder i), ii) of iii) beschreven handelingen;

                              vi)

                              het organiseren van of het leiden van anderen bij het plegen van een van de onder i), ii) of iii) beschreven handelingen;

                              vii)

                              het anderszins bijdragen aan het plegen van een van de onder i), ii) of iii) beschreven handelingen;

                              viii)

                              het dreigen een onder i) beschreven handeling te plegen in omstandigheden die de dreiging geloofwaardig maken;

                  b)

                  andere misdrijven waarop een gevangenisstraf van drie jaar of meer is gesteld en die een grensoverschrijdend karakter hebben.
                  Een misdrijf wordt geacht een grensoverschrijdend karakter te hebben, indien:

                              i)

                              het in meer dan één land wordt gepleegd;

                              ii)

                              het in één land wordt gepleegd, maar een aanzienlijk deel van de voorbereiding, planning, leiding of controle in een ander land plaatsvindt;

                              iii)

                              het in één land wordt gepleegd, maar met betrokkenheid van een georganiseerde criminele groep die in meer dan één land criminele activiteiten ontplooit;

                              iv)

                              het in één land wordt gepleegd, maar aanzienlijke gevolgen heeft in een ander land, of

                              v)

                              het in één land wordt gepleegd en de dader in een ander land verblijft of van plan is naar een ander land te reizen.

            2.   PNR-gegevens mogen per geval worden gebruikt en verwerkt indien dat nodig is vanwege een ernstige dreiging en met het oog op de bescherming van vitale belangen van een persoon of indien dat door een rechterlijke instantie is bevolen.
      3.   PNR-gegevens mogen door het DHS worden gebruikt en verwerkt om na te gaan welke personen bij aankomst in of vertrek uit de Verenigde Staten nader moeten worden ondervraagd of onderzocht, of verder moeten worden onderzocht.
      4.   De leden 1, 2 en 3 doen geen afbreuk aan het nationale recht inzake rechtshandhaving, rechterlijke bevoegdheid of procedure, wanneer bij het gebruik en de verwerking van PNR-gegevens andere overtredingen van de wet of aanwijzingen daarvan worden ontdekt.
      HOOFDSTUK II

         WAARBORGEN VOOR HET GEBRUIK VAN PNR-GEGEVENS

      Artikel 5
      Gegevensbeveiliging
      1.   Het DHS zorgt ervoor dat passende technische maatregelen en organisatorische regelingen worden getroffen om persoonsgegevens en persoonlijke informatie in de PNR-gegevens te beschermen tegen accidentele, onwettige of niet-geautoriseerde vernietiging, verlies, bekendmaking, wijziging, toegang, verwerking of gebruik.
      2.   Het DHS gebruikt passende technologie om de bescherming, de beveiliging, de vertrouwelijkheid en de integriteit van de gegevens te waarborgen. Het DHS zorgt er in het bijzonder voor dat:

                  a)

                  er door de bevoegde autoriteiten erkende versleutelings-, machtigings- en protocolleringsprocedures worden toegepast. In het bijzonder moet de toegang tot PNR-gegevens beveiligd zijn en tot speciaal gemachtigde ambtenaren worden beperkt;

                  b)

                  de PNR-gegevens in een beveiligde fysieke omgeving worden bewaard en met controles tegen fysieke inbraken worden beschermd, en

                  c)

                  er een mechanisme bestaat dat ervoor zorgt dat opvragingen van PNR-gegevens overeenkomstig artikel 4 worden gedaan.

            3.   Indien er zich een incident in verband met gegevensbescherming (waaronder niet-geautoriseerde toegang of bekendmaking) voordoet, neemt het DHS redelijke maatregelen om de getroffen personen op passende wijze in te lichten en het risico van schade door een niet-geautoriseerde bekendmaking van persoonsgegevens en persoonlijke informatie te beperken, alsook technisch haalbare herstelmaatregelen.
      4.   In het kader van deze overeenkomst licht het DHS de bevoegde Europese autoriteiten zonder onnodige vertraging in over ernstige incidenten in verband met de bescherming van PNR-gegevens van EU-burgers of personen die in de EU verblijven, die het gevolg zijn van accidentele of onwettige vernietiging, accidenteel verlies, wijziging, niet-geautoriseerde bekendmaking of toegang, of onwettige vormen van verwerking of gebruik.
      5.   De Verenigde Staten bevestigt dat het Amerikaanse recht voor incidenten in verband met gegevensbescherming voorziet in doeltreffende administratieve, burgerlijke en strafrechtelijke handhavingsmaatregelen. Het DHS kan passende tuchtmaatregelen nemen tegen de personen die verantwoordelijk zijn voor een incident in verband met gegevensbescherming, zoals intrekking van de toegang tot het systeem, een formele berisping, schorsing, degradatie of verwijdering uit de dienst.
      6.   Alle toegang tot en verwerking en gebruik van PNR-gegevens wordt door het DHS vastgelegd of geprotocolleerd. Vastlegging of protocollering geschiedt uitsluitend ten behoeve van toezicht en controle, systeemonderhoud of voor andere wettelijk voorgeschreven doeleinden.
      Artikel 6
      Gevoelige gegevens
      1.   Wanneer de verzamelde PNR-gegevens van een passagier gevoelige gegevens bevatten (bijvoorbeeld persoonsgegevens en persoonlijke informatie waaruit de raciale of etnische afkomst, de politieke opvattingen, de godsdienstige of levensbeschouwelijke overtuiging, of het lidmaatschap van een vakvereniging blijkt, alsook gegevens die de gezondheid of het seksueel gedrag betreffen), gebruikt het DHS geautomatiseerde systemen om deze gegevens uit de PNR-gegevens te filteren en af te schermen. Het DHS zal dergelijke gegevens niet verder verwerken of gebruiken, tenzij overeenkomstig de leden 3 en 4.
      2.   Het DHS bezorgt de Europese Commissie binnen 90 dagen na de inwerkingtreding van deze overeenkomst een lijst van de codes en termen waarmee de gevoelige gegevens die moeten worden gefilterd, worden aangeduid.
      3.   Toegang tot en verwerking en gebruik van gevoelige gegevens zijn toegestaan in uitzonderlijke omstandigheden waarin het leven van een persoon in gevaar is of een persoon ernstige schade kan worden berokkend. De toegang tot dergelijke gegevens moet beperkt zijn en vereist per geval de toestemming van een hogere ambtenaar van het DHS.
      4.   Uiterlijk 30 dagen nadat het DHS de laatste PNR-gegevens met gevoelige gegevens heeft ontvangen, worden de gevoelige gegevens blijvend gewist. Gevoelige gegevens mogen echter met het oog op een specifiek onderzoek, een specifieke vervolging of een specifieke rechtshandhaving worden bewaard gedurende de termijn waarin het Amerikaanse recht voorziet.
      Artikel 7
      Geautomatiseerde individuele beslissingen
      De Verenigde Staten nemen geen beslissingen die aanzienlijke negatieve gevolgen hebben voor de wettelijke belangen van personen, uitsluitend op basis van geautomatiseerde verwerking en gebruik van PNR-gegevens.
      Artikel 8
      Bewaren van gegevens
      1.   Het DHS bewaart de PNR-gegevens in een actieve database gedurende ten hoogste vijf jaar. Na de eerste zes maanden van de bewaringstermijn worden de PNR-gegevens overeenkomstig lid 2 van dit artikel geanonimiseerd en afgeschermd. Alleen een beperkt aantal speciaal gemachtigde ambtenaren heeft toegang tot de actieve database, tenzij in deze overeenkomst in een andere regeling is voorzien.
      2.   Bij anonimisering worden de persoonsgegevens in de volgende soorten PNR-gegevens afgeschermd:

                  a)

                  naam/namen;

                  b)

                  andere namen in het PNR-gegevensbestand;

                  c)

                  alle beschikbare contactgegevens (met inbegrip van informatie betreffende de verstrekker);

                  d)

                  algemene opmerkingen, met inbegrip van other supplementary information (OSI), special service information (SSI) en special service request (SSR), en

                  e)

                  eventuele advance passenger information (API).

            3.   Na die actieve termijn worden de PNR-gegevens overgebracht in een slapende database gedurende ten hoogste tien jaar. Voor de slapende database zijn er aanvullende controles van toepassing: alleen een nog beperkter aantal gemachtigde ambtenaren kan toegang krijgen en de toestemming daarvoor moet op een nog hoger controleniveau worden gegeven. In de slapende database wordt de anonimisering van de PNR-gegevens niet teruggedraaid, tenzij voor rechtshandhavingsoperaties in verband met een concrete zaak, een concrete dreiging of een concreet risico. Voor de in artikel 4, lid 1, onder b), genoemde doeleinden mag de anonimisering van de PNR-gegevens in deze slapende database slechts gedurende een periode van ten hoogste vijf jaar worden teruggedraaid.
      4.   Na de slapende termijn worden de bewaarde gegevens volledig geanonimiseerd door wissing van alle soorten gegevens die kunnen dienen ter identificatie van de passagier waarop de PNR-gegevens betrekking hebben, zonder dat de mogelijkheid bestaat om de anonimisering terug te draaien.
      5.   De gegevens in verband met een specifieke zaak of een specifiek onderzoek kunnen in een actieve database met PNR-gegevens worden bewaard totdat de zaak of het onderzoek gearchiveerd wordt. Dit lid doet geen afbreuk aan de vereisten in verband met gegevensbewaring voor individuele onderzoeks- of vervolgingsdossiers.
      6.   Bij de in artikel 23, lid 1, bedoelde evaluatie zal worden nagegaan of de slapende bewaringstermijn van tien jaar nodig is.
      Artikel 9
      Non-discriminatie
      De Verenigde Staten zorgen ervoor dat de waarborgen die op grond van deze overeenkomst van toepassing zijn op de verwerking en het gebruik van PNR-gegevens, gelijkelijk gelden voor alle passagiers zonder onwettige discriminatie.
      Artikel 10
      Transparantie
      1.   Het DHS verstrekt de reizigers informatie over het gebruik en de verwerking van PNR-gegevens via:

                  a)

                  publicaties in het Federal Register;

                  b)

                  publicaties op zijn website;

                  c)

                  berichten die de luchtvaartmaatschappijen in hun vervoerscontracten kunnen opnemen;

                  d)

                  de wettelijke voorgeschreven verslagen aan het Congres, en

                  e)

                  andere passende maatregelen die nog worden ontwikkeld.

            2.   Het DHS maakt zijn procedures en voorwaarden voor toegang, correctie of rectificatie en verhaal bekend en deelt deze aan de EU mee, die deze informatie bekend kan maken.
      3.   De partijen werken samen met de luchtvaartsector om de passagiers bij boeking beter te informeren over de doeleinden van het verzamelen, verwerken en gebruiken van PNR-gegevens door het DHS, en over de mogelijkheden om toegang tot en correctie van die gegevens te vragen en verhaal uit te oefenen.
      Artikel 11
      Toegang voor personen
      1.   Overeenkomstig de bepalingen van de Freedom of Information Act heeft iedere persoon, ongeacht zijn nationaliteit, land van herkomst of verblijfplaats, het recht het DHS te verzoeken om inzage van zijn PNR-gegevens. Het DHS verstrekt die gegevens onverwijld overeenkomstig de bepalingen van de leden 2 en 3 van dit artikel.
      2.   De bekendmaking van informatie die deel uitmaakt van de PNR-gegevens, kan worden beperkt op grond van redelijke juridische beperkingen waarin het Amerikaanse recht voorziet, zoals beperkingen om persoonsgegevens te beschermen, om de nationale veiligheid te garanderen of gevoelige gegevens te beschermen in het kader van rechtshandhaving.
      3.   De weigering of beperking van de toegang wordt de betrokkene onverwijld schriftelijk ter kennis gebracht. In die kennisgeving wordt de rechtsgrondslag vermeld op grond waarvan de informatie wordt ingehouden en wordt de betrokkene ingelicht over de verhaalsmogelijkheden waarin het Amerikaanse recht voorziet.
      4.   Het DHS maakt geen PNR-gegevens aan het publiek bekend, tenzij aan de persoon wiens PNR-gegevens zijn verwerkt of gebruikt of aan zijn vertegenwoordiger, of tenzij dit door het Amerikaanse recht wordt voorgeschreven.
      Artikel 12
      Correctie of rectificatie voor personen
      1.   Overeenkomstig de in deze overeenkomst vastgestelde procedures heeft iedere persoon, ongeacht zijn nationaliteit, land van herkomst of verblijfplaats, het recht het DHS te verzoeken om correctie of rectificatie, met inbegrip van de mogelijkheid van wissing of blokkering, van zijn PNR-gegevens.
      2.   Het DHS stelt de persoon die een verzoek heeft ingediend, zonder onnodige vertraging schriftelijk in kennis van zijn besluit om de betrokken PNR-gegevens al dan niet te corrigeren of rectificeren.
      3.   De weigering of beperking van de correctie of rechtzetting wordt de betrokkene onverwijld schriftelijk ter kennis gebracht. In die kennisgeving wordt de rechtsgrondslag voor de weigering of beperking vermeld en wordt de betrokkene ingelicht over de verhaalsmogelijkheden waarin het Amerikaanse recht voorziet.
      Artikel 13
      Verhaal voor personen
      1.   Iedere persoon wiens persoonsgegevens en persoonlijke informatie zijn verwerkt en gebruikt op een manier die niet in overeenstemming is met deze overeenkomst, heeft het recht, ongeacht zijn nationaliteit, land van herkomst of verblijfplaats, administratief en gerechtelijk verhaal uit te oefenen overeenkomstig het Amerikaanse recht.
      2.   Iedere persoon heeft het recht administratief verhaal uit te oefenen tegen de besluiten van het DHS in verband met het gebruik en de verwerking van PNR-gegevens.
      3.   Op grond van de bepalingen van de Administrative Procedure Act en andere toepasselijke bepalingen heeft iedere persoon het recht bij een Amerikaanse federale rechtbank een rechtsmiddel in te stellen tegen een definitief besluit van het DHS. Daarnaast heeft iedere persoon het recht een rechtsmiddel in te stellen overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van:

                  a)

                  de Freedom of Information Act;

                  b)

                  de Computer Fraud and Abuse Act;

                  c)

                  de Electronic Communications Privacy Act, en

                  d)

                  andere toepasselijke bepalingen van het Amerikaanse recht.

            4.   Het DHS heeft voor alle personen een administratieve procedure ingevoerd (momenteel het DHS Traveler Redress Inquiry Program (DHS TRIP)) om kwesties in verband met reizen, waaronder kwesties in verband met het gebruik van PNR-gegevens, op te lossen. DHS-TRIP biedt personen die menen dat zij vertraging opliepen bij het nemen van een lijnvlucht of het verbod daartoe kregen omdat zij ten onrechte als een dreiging werden beschouwd, een verhaalsmogelijkheid. Overeenkomstig de Administrative Procedure Act en Title 49, United States Code, Section 46110, heeft een persoon het recht bij een Amerikaanse federale rechtbank een rechtsmiddel in te stellen tegen een definitief besluit van het DHS in verband met dergelijke bezwaren.
      Artikel 14
      Toezicht
      1.   De naleving van de in deze overeenkomst vastgestelde waarborgen voor de gegevensbescherming staat onder onafhankelijk toezicht van de voor gegevensbescherming bevoegde ambtenaren, zoals de Chief Privacy Officer van het DHS, die:

                  a)

                  aantoonbaar autonoom zijn;

                  b)

                  werkelijke bevoegdheden op het gebied van toezicht, onderzoek, tussenkomst en controle hebben, en

                  c)

                  bevoegd zijn om bij overtredingen van deze overeenkomst een vervolging in te stellen of tuchtmaatregelen voor te stellen.

            Zij zorgen er met name voor dat klachten in verband met de niet-naleving van deze overeenkomst worden ontvangen, onderzocht en beantwoord, en passend gevolg krijgen. Iedere persoon heeft, ongeacht zijn nationaliteit, land van herkomst of verblijfplaats, het recht een klacht in te dienen.
      2.   Daarnaast staat de toepassing van deze overeenkomst door de Verenigde Staten onder onafhankelijke controle en toezicht van een of meer van de volgende entiteiten:

                  a)

                  het Office of Inspector General van het DHS;

                  b)

                  het Government Accountability Office, dat door het Congres is opgericht, en

                  c)

                  het Amerikaanse Congres.

            De resultaten van dit toezicht kunnen in vaststellingen en aanbevelingen in publieke verslagen, publieke hoorzitting en analyses worden bekendgemaakt.
      HOOFDSTUK III

         MODALITEITEN VAN DE DOORGIFTEN

      Artikel 15
      Methode voor de overdracht van PNR-gegevens
      1.   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt van de luchtvaartmaatschappijen vereist dat zij de PNR-gegevens volgens de „push”-methode aan het DHS doorgeven, teneinde de juistheid, de tijdigheid en de volledigheid van de doorgifte van de PNR-gegevens te garanderen.
      2.   Van de luchtvaartmaatschappijen wordt vereist dat zij de PNR-gegevens aan het DHS doorgeven via beveiligde elektronische kanalen die voldoen aan de technische eisen van het DHS.
      3.   Van de luchtvaartmaatschappijen wordt vereist dat zij de PNR-gegevens aan het DHS overeenkomstig de leden 1 en 2 96 uur voor het geplande vertrek van de vlucht doorgeven, en vervolgens in real time als er nieuwe PNR-gegevens worden ingevoerd of volgens een door het DHS vastgesteld doorgifteschema.
      4.   In beginsel wordt van alle luchtvaartmaatschappijen vereist dat zij uiterlijk 24 maanden na de inwerkingtreding van deze overeenkomst beschikken over de technische capaciteit om de „push”-methode te gebruiken.
      5.   Het DHS mag waar nodig per geval van een luchtvaartmaatschappij verlangen dat zij PNR-gegevens doorgeeft tussen of na de in lid 3 beschreven gewone doorgiften. Als de luchtvaartmaatschappijen om technische redenen niet in staat zijn om tijdig aan verzoeken op grond van dit artikel te voldoen overeenkomstig de normen van het DHS of in uitzonderlijke omstandigheden bij een specifieke, dringende en ernstige dreiging, mag het DHS van hen verlangen dat zij de PNR-gegevens op een andere manier ter beschikking stellen.
      Artikel 16
      Binnenlandse doorgiften
      1.   Het DHS geeft PNR-gegevens alleen door na een zorgvuldige beoordeling van de volgende waarborgen:

                  a)

                  de doorgifte geschiedt overeenkomstig artikel 4;

                  b)

                  de gegevens worden alleen doorgegeven aan binnenlandse overheidsinstanties voor de in artikel 4 genoemde doeleinden;

                  c)

                  de ontvangende overheidsinstanties moeten in verband met de PNR-gegevens waarborgen bieden die gelijkwaardig zijn aan of vergelijkbaar zijn met de waarborgen die in deze overeenkomst zijn vastgesteld, en

                  d)

                  de PNR-gegevens worden alleen doorgegeven in concrete zaken waarin een onderzoek aan de gang is, op grond van een schriftelijke overeenkomst en overeenkomstig het Amerikaanse recht inzake de uitwisseling van informatie tussen binnenlandse overheidsinstanties.

            2.   Bij het doorgeven van analytische informatie die in het kader van deze overeenkomst uit PNR-gegevens is afgeleid, worden de in lid 1 van dit artikel genoemde waarborgen gevraagd.
      Artikel 17
      Verdere doorgifte
      1.   De Verenigde Staten mag alleen PNR-gegevens doorgeven aan bevoegde overheidsinstanties van derde landen onder voorwaarden die aan deze overeenkomst voldoen en na te hebben vastgesteld dat het gebruik dat de ontvanger ervan wenst te maken, aan deze voorwaarden voldoet.
      2.   Behoudens in noodsituaties vindt een dergelijke doorgifte van gegevens plaats op grond van een uitdrukkelijke overeenkomst die voorziet in waarborgen voor de gegevensbescherming die vergelijkbaar zijn met de waarborgen die het DHS op grond van deze overeenkomst in verband met PNR-gegevens moet geven.
      3.   PNR-gegevens worden alleen doorgegeven in concrete zaken waarin een onderzoek aan de gang is.
      4.   Wanneer het DHS ervan op de hoogte is dat PNR-gegevens van een onderdaan of inwoner van een EU-lidstaat zijn doorgegeven, worden de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat daarvan bij de eerste passende gelegenheid in kennis gesteld.
      5.   Bij het doorgeven van analytische informatie die in het kader van deze overeenkomst uit PNR-gegevens is afgeleid, worden de in de leden 1 tot en met 4 genoemde waarborgen gevraagd.
      Artikel 18
      Samenwerking tussen politie, rechtshandhavingsautoriteiten en gerechten
      1.   Met inachtneming van bestaande regelingen of overeenkomsten inzake rechtshandhaving of uitwisseling van gegevens tussen de Verenigde Staten en een lidstaat van de EU of Europol of Eurojust, verstrekt het DHS bevoegde politiële, andere gespecialiseerde rechtshandhavings- of justitiële autoriteiten van de lidstaten van de EU en Europol en Eurojust binnen de grenzen van hun respectieve mandaat zo snel als praktisch haalbaar is, relevante en passende analytische informatie die uit PNR-gegevens is afgeleid in zaken waarin een onderzoek aan de gang is, teneinde binnen de Europese Unie terroristische misdrijven en daarmee verband houdende misdrijven of grensoverschrijdende misdrijven als beschreven in artikel 4, lid 1, onder b), te voorkomen, op te sporen, te onderzoeken of te vervolgen.
      2.   Een politiële of justitiële autoriteit van een lidstaat van de EU, dan wel Europol of Eurojust, kan binnen de grenzen van hun respectieve mandaat verzoeken om toegang tot PNR-gegevens of relevante en passende analytische informatie die uit PNR-gegevens is afgeleid, wanneer die informatie in een specifieke zaak noodzakelijk is voor het voorkomen, opsporen, onderzoeken of vervolgen binnen de Europese Unie van terroristisch misdrijven en daarmee verband houdende misdrijven of een grensoverschrijdend misdrijf als beschreven in artikel 4, lid 1, onder b). Het DHS verstrekt die informatie onder de voorwaarden van de in lid 1 van dit artikel vermelde overeenkomsten en regelingen.
      3.   Overeenkomstig de leden 1 en 2 van dit artikel deelt het DHS PNR-gegevens alleen na een zorgvuldige beoordeling van de volgende waarborgen:

                  a)

                  de doorgifte geschiedt overeenkomstig artikel 4;

                  b)

                  de gegevens worden alleen doorgegeven voor de in artikel 4 genoemde doeleinden, en

                  c)

                  de ontvangende autoriteiten moeten in verband met de PNR-gegevens waarborgen bieden die gelijkwaardig zijn aan of vergelijkbaar zijn met de waarborgen die in deze overeenkomst zijn vastgesteld.

            4.   Bij het doorgeven van analytische informatie die in het kader van deze overeenkomst uit PNR-gegevens is afgeleid, worden de in de leden 1 tot en met 3 van dit artikel genoemde waarborgen gevraagd.
      HOOFDSTUK IV

         UITVOERINGS- EN SLOTBEPALINGEN

      Artikel 19
      Adequaatheid
      Gelet op deze overeenkomst en de tenuitvoerlegging daarvan wordt het DHS geacht een adequaat niveau van bescherming van de verwerking en het gebruik van PNR-gegevens te bieden in de zin van de relevante EU-wetgeving inzake gegevensbescherming. Luchtvaartmaatschappijen die overeenkomstig deze overeenkomst PNR-gegevens aan het DHS hebben doorgegeven, worden geacht de toepasselijke wettelijke vereisten in de EU in verband met de doorgifte van dergelijke gegevens van de EU aan de Verenigde Staten te hebben nageleefd.
      Artikel 20
      Wederkerigheid
      1.   De partijen bevorderen actief dat luchtvaartmaatschappijen binnen hun respectieve rechtsgebieden overeenkomstig deze overeenkomst meewerken aan het systeem van PNR-gegevens dat in het andere rechtsgebied van toepassing is of wordt ingevoerd.
      2.   Gelet op het feit dat de invoering van een EU-systeem van PNR-gegevens een ingrijpend effect zou kunnen hebben op de verplichtingen van de partijen uit hoofde van deze overeenkomst, plegen de partijen, indien en wanneer een EU-systeem van PNR-gegevens wordt ingevoerd, overleg om na te gaan of deze overeenkomst moet worden aangepast om volledige wederkerigheid te garanderen. Bij dat overleg wordt met name onderzocht of een toekomstig EU-systeem van PNR-gegevens minder strenge gegevensbeschermingsnormen zou toepassen dan die welke in deze overeenkomst zijn vastgesteld en of deze overeenkomst derhalve moet worden aangepast.
      Artikel 21
      Tenuitvoerlegging en niet-afwijking
      1.   Deze overeenkomst schept of verleent op grond van het Amerikaanse recht geen rechten of voordelen voor private of publieke personen of entiteiten. Iedere partij ziet erop toe dat de bepalingen van deze overeenkomst correct ten uitvoer worden gelegd.
      2.   Niets in deze overeenkomst wijkt af van bestaande verplichtingen van de Verenigde Staten en de lidstaten van de EU, waaronder die welke zijn opgenomen in de Overeenkomst betreffende wederzijdse rechtshulp tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van 25 juni 2003 en de daarmee verwante bilaterale instrumenten voor wederzijdse rechtshulp tussen de Verenigde Staten en de lidstaten van de EU.
      Artikel 22
      Kennisgeving van wijzigingen in het nationale recht
      De partijen stellen elkaar in kennis van de goedkeuring van wetgeving die de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst ingrijpend kan beïnvloeden.
      Artikel 23
      Controle en evaluatie
      1.   Eén jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst controleren de partijen gezamenlijk de tenuitvoerlegging ervan; daarna wordt de tenuitvoerlegging volgens gezamenlijke afspraak op gezette tijden gecontroleerd. Vier jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst wordt deze door de partijen gezamenlijk geëvalueerd.
      2.   De partijen bepalen voorafgaand aan de gezamenlijke controle gezamenlijk de modaliteiten en voorwaarden van die controle en delen elkaar de samenstelling van hun respectieve teams mee. Bij de gezamenlijke controle wordt de Europese Unie vertegenwoordigd door de Europese Commissie en de Verenigde Staten door het DHS. Deskundigen op het gebied van gegevensbescherming en rechtshandhaving kunnen deel uitmaken van de teams. Alle deelnemers aan de gezamenlijke controle dienen het vertrouwelijke karakter van de besprekingen te eerbiedigen en te beschikken over een passende veiligheidsmachtiging, zulks overeenkomstig de toepasselijke wetgeving. Het DHS stelt voor de gezamenlijke controle de nodige documenten, systemen en personeelsleden ter beschikking.
      3.   Na de gezamenlijke controle dient de Europese Commissie een verslag in bij het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie. De Verenigde Staten wordt in de gelegenheid gesteld schriftelijke opmerkingen te maken, die aan het verslag worden gehecht.
      Artikel 24
      Geschillenbeslechting en opschorting van de overeenkomst
      1.   Geschillen over de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst en alle kwesties die daarmee verband houden, geven aanleiding tot overleg tussen de partijen om tot een wederzijds aanvaardbare oplossing te komen, waarbij onder meer beide partijen in de gelegenheid worden gesteld binnen een redelijke termijn de problemen te verhelpen.
      2.   Indien het overleg niet tot een oplossing van het geschil leidt, kan elk van de partijen, bij schriftelijke kennisgeving via diplomatieke weg, de toepassing van deze overeenkomst opschorten, waarbij die opschorting ingaat 90 dagen na de dagtekening van deze kennisgeving, tenzij de partijen overeenkomen dat de opschorting op een andere datum ingaat.
      3.   Indien de overeenkomst wordt opgeschort, worden alle PNR-gegevens die het DHS voorafgaand aan de opschorting overeenkomstig deze overeenkomst heeft verkregen, verwerkt en gebruikt met inachtneming van de waarborgen van deze overeenkomst.
      Artikel 25
      Beëindiging
      1.   Elke partij kan deze overeenkomst te allen tijde opzeggen door daarvan langs diplomatieke weg schriftelijk kennisgeving te doen.
      2.   De opzegging wordt van kracht 120 dagen na ontvangst van deze kennisgeving, tenzij de partijen overeenkomen dat de opzegging op een andere datum ingaat.
      3.   Voorafgaand aan de opzegging van deze overeenkomst, plegen de partijen met elkaar overleg op een manier die voldoende tijd laat om tot een wederzijds aanvaardbare oplossing te komen.
      4.   Indien de overeenkomst wordt opgezegd, worden alle PNR-gegevens die het DHS voorafgaand aan de opzegging overeenkomstig deze overeenkomst heeft verkregen, verwerkt en gebruikt met inachtneming van de waarborgen van deze overeenkomst.
      Artikel 26
      Duur
      1.   Onverminderd artikel 25 wordt deze overeenkomst gesloten voor een termijn van zeven jaar vanaf de datum van inwerkingtreding.
      2.   Na het verstrijken van de in lid 1 van dit artikel genoemde termijn of van elke daaropvolgende verlengingstermijn in de zin van dit lid, wordt de overeenkomst verlengd met een nieuwe termijn van zeven jaar, tenzij een van de partijen de andere, uiterlijk twaalf maanden van tevoren, langs diplomatieke weg schriftelijk in kennis stelt van haar voornemen om de overeenkomst niet te verlengen.
      3.   Indien de overeenkomst verstrijkt, worden alle PNR-gegevens die het DHS overeenkomstig deze overeenkomst heeft verkregen, verwerkt en gebruikt met inachtneming van de waarborgen van deze overeenkomst. Evenzo worden alle PNR-gegevens die het DHS heeft verkregen overeenkomstig de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake de verwerking en overdracht van persoonsgegevens van passagiers (PNR-gegevens) door luchtvaartmaatschappijen aan het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid van de Verenigde Staten van Amerika (DHS), die in Brussel en in Washington is ondertekend op 23 en 26 juli 2007, verder verwerkt en gebruikt met inachtneming van de waarborgen van die overeenkomst.
      Artikel 27
      Slotbepalingen
      1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op die waarin de partijen de kennisgevingen hebben uitgewisseld waaruit blijkt dat zij hun interne procedures daartoe hebben voltooid.
      2.   Vanaf de datum van inwerkingtreding vervangt deze overeenkomst de op 23 en 26 juli 2007 ondertekende overeenkomst.
      3.   Deze overeenkomst is slechts van toepassing op het grondgebied van Denemarken, het Verenigd Koninkrijk of Ierland indien de Europese Commissie de Verenigde Staten schriftelijk ervan in kennis stelt dat Denemarken, het Verenigd Koninkrijk of Ierland ervoor heeft gekozen gebonden te zijn door deze overeenkomst.
      4.   Indien de Europese Commissie vóór de inwerkingtreding van deze overeenkomst de Verenigde Staten ervan in kennis stelt dat deze van toepassing zal zijn op het grondgebied van Denemarken, het Verenigd Koninkrijk of Ierland, wordt deze overeenkomst op het grondgebied van de betrokken lidstaat van kracht op dezelfde dag als voor de andere EU-lidstaten die door deze overeenkomst zijn gebonden.
      5.   Indien de Europese Commissie na de inwerkingtreding van deze overeenkomst de Verenigde Staten ervan in kennis stelt dat deze van toepassing zal zijn op het grondgebied van Denemarken, het Verenigd Koninkrijk of Ierland, is deze overeenkomst op het grondgebied van de betrokken lidstaat van toepassing op de eerste dag na die waarop de kennisgeving door de Verenigde Staten is ontvangen.

         Gedaan te Brussel, de veertiende december tweeduizend elf, in twee originelen.
         Overeenkomstig het recht van de Unie wordt deze overeenkomst door de EU tevens opgesteld in de Bulgaarse, de Deense, de Duitse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Roemeense, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal.

            Voor de Europese Unie

            Voor de Verenigde Staten van Amerika

         BIJLAGE

            SOORTEN PNR-GEGEVENS

                     1.

                     PNR-bestandslocatiecode

                     2.

                     Datum van boeking/afgifte van het biljet

                     3.

                     Geplande reisdatum/data

                     4.

                     Naam/namen

                     5.

                     Beschikbare informatie betreffende frequent reizen en voordelen (d.w.z. gratis biljetten, upgrades, enz.)

                     6.

                     Andere namen in het PNR-gegevensbestand, waaronder het aantal reizigers in het PNR-gegevensbestand

                     7.

                     Alle beschikbare contactgegevens (met inbegrip van informatie betreffende de verstrekker)

                     8.

                     Alle beschikbare betalings-/factureringsinformatie (zonder andere transactiegegevens die gekoppeld zijn aan een creditcard of rekening en niet samenhangen met de reistransactie)

                     9.

                     Reisroute voor het specifieke PNR-gegevensbestand

                     10.

                     Reisbureau/reisagent

                     11.

                     Informatie over gedeelde vluchtcodes

                     12.

                     Opgesplitste/opgedeelde informatie

                     13.

                     Reisstatus van de passagier (met inbegrip van bevestigingen en check-in-status)

                     14.

                     Informatie over biljetuitgifte, waaronder het biljetnummer, biljetten voor enkele reizen en geautomatiseerde prijsnotering van reisbiljetten

                     15.

                     Alle bagage-informatie

                     16.

                     Zitplaatsinformatie, waaronder het zitplaatsnummer

                     17.

                     Algemene opmerkingen, waaronder OSI-, SSI- en SSR-informatie

                     18.

                     Eventuele informatie uit het Advance Passenger Information System (APIS)

                     19.

                     Alle eerdere wijzigingen in de onder de punten 1 tot en met 18 genoemde PNR-gegevens.


title: 2013/584/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011#Resolutie van het Europees Parlement van 17 april 2013 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/254

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 17 april 2013
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/584/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau betreffende het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (4) tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, en met name artikel 68,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A7-0098/2013),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Geneesmiddelenbureau, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 116.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
      van 17 april 2013
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau voor het begrotingsjaar 2011,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau betreffende het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1),

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (4) tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau, en met name artikel 68,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A7-0098/2013),

                  A.

                  overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Europees Geneesmiddelenbureau („het Bureau”) voor het begrotingsjaar 2011 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn;

                  B.

                  overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Bureau op 23 oktober 2012 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2010 (6), en dat het in zijn resolutie bij de kwijting onder andere:

                              —

                              het Bureau heeft opgeroepen vóór aanvang van de volgende kwijtingsprocedure de kwijtingsautoriteit te informeren over het tijdschema en de resultaten van de resterende 46 % van het proces van screening van de belangenverklaringen van zijn deskundigen en commissieleden die tussen 1 januari en 31 mei 2012 actief waren betrokken bij de activiteiten van het Bureau, waarbij deze verklaringen worden vergeleken met hun curriculum vitae,

                              —

                              het Bureau heeft gevraagd de kwijtingsautoriteit een exact tijdschema voor te leggen voor de uitvoering van een nieuw system voor de controle vooraf en achteraf van de belangenverklaringen, met name door middel van een steekproefsgewijze vergelijking met door deskundige op nationaal niveau verstrekte CV’s en informatie,

                              —

                              het Bureau heeft verzocht in elk van zijn toekomstige jaarlijkse activiteitenverslagen (JAV’s) een speciaal gedeelte op te nemen met daarin een beschrijving van de maatregelen die zijn genomen ter voorkoming en beheersing van belangenconflicten, waarin onder meer de volgende punten aan de orde komen:

                                          —

                                          het aantal vermoedelijke belangenconflictgevallen dat geverifieerd werd,

                                          —

                                          het aantal „draaideurgevallen”,

                                          —

                                          de maatregelen die voor elke categorie gevallen zijn genomen,

                                          —

                                          het aantal op gang gebrachte procedures van vertrouwensbreuk en de resultaten ervan,

                                          —

                                          de opgelegde sancties,

                              —

                              het Bureau heeft verzocht de kwijtingsautoriteit in detail op de hoogte te brengen van de getroffen maatregelen;

                  C.

                  overwegende dat de begroting van het Bureau 208 863 000 EUR bedroeg voor 2011, hetgeen een nominale toename van 0,22 % betekent ten opzichte van het begrotingsjaar 2010;

                  D.

                  overwegende dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting 2011 van het Agentschap 39 765 191,39 EUR bedroeg, tegenover 36 755 652,07 EUR in 2010;

         Follow-up van de kwijting voor 2010

                  1.

                  bevestigt dat het Bureau heeft verklaard dat op het punt van een controle achteraf van de belangenverklaringen van zijn deskundigen en commissieleden een representatieve steekproef van de resterende 46 % van de deskundigen wordt betrokken bij de thans uitgevoerd controle achteraf; constateert dat een nieuwe, grondiger controlemethode in ontwikkeling is naar aanleiding van de lering die werd getrokken uit de achterafcontrole in het kader van de kwijting 2010; neemt kennis van het door het Bureau voorgelegde tijdschema en ziet ernaar uit terdege over het controleresultaat te worden geïnformeerd;

                  2.

                  stelt met tevredenheid vast dat een speciaal gedeelte met daarin een beschrijving van de maatregelen die zijn genomen ter voorkoming en beheersing van belangenconflicten in de JAV’s van het Bureau zullen worden opgenomen, te beginnen met dat van 2012;

         Financieel en begrotingsbeheer

                  3.

                  herinnert eraan dat de totale bijdragen voor 2011 van de Unie 39 765 191,39 EUR bedroegen, wat in vergelijking met het jaar daarvoor een verhoging van 8,65 % betekende;

                  4.

                  wijst erop dat de financiële middelen van het Bureau enerzijds voortkomen uit de EU-begroting en anderzijds uit vergoedingen die door de farmaceutische industrie worden betaald voor het verkrijgen of verlengen van een EU-vergunning voor het in de handel brengen van geneesmiddelen; maakt uit de jaarrekeningen op dat in 2011 naar schatting 77,7 % van de ontvangsten van het Bureau afkomstig was uit de vergoedingen, welk percentage ieder jaar blijft stijgen, terwijl het relatieve percentage inkomsten van de bijdrage van de Unie in 2011 18,3 % bedroeg (18,8 % in 2010, of 14 % als de terugvordering van overschotten wordt afgetrokken van de Uniebijdrage);

                  5.

                  merkt op dat de uitvoeringspercentages van het Bureau voor de vastleggings- en de betalingskredieten respectievelijk 95,21 % en 81,97 % bedroegen tegenover 95,65 % en 79,10 % in 2010; verzoekt het Bureau zijn inspanningen voort te zetten om het uitvoeringspercentage voor de betalingen te verbeteren;

                  6.

                  constateert met bezorgdheid dat de Rekenkamer evenals in eerdere verslagen de noodzaak vaststelde om een systeem van vergoedingen in te voeren voor door autoriteiten van de lidstaten verleende diensten op basis van hun reële kosten; betreurt het dat sinds 2009 geen vooruitgang op dit punt is geboekt, toen een voorstel voor een nieuw betalingssysteem aan de raad van bestuur werd voorgelegd, maar geen overeenstemming werd bereikt; neemt ter kennis dat het Bureau in maart 2013 een nieuw voorstel voor een nieuw betalingssysteem aan de raad van bestuur zal voorleggen; erkent de inspanningen op uitvoerend niveau van het agentschap om de raad van bestuur aan te moedigen een besluit te nemen om het systeem voor de vergoeding van door de lidstaten verleende diensten te herzien op basis van de reële kosten; is zich ten volle bewust van het feit dat de geringe vooruitgang te wijten is aan de raad van bestuur die geen enkel besluit neemt; is daarom ingenomen met de aanpak van de administratie van het agentschap om de Commissie te verzoeken om verdere bijstand ter zake; dringt er bij het Bureau op aan de kwijtingsautoriteit op de hoogte te brengen van de ontwikkelingen op dit punt, onder meer over de stand van zaken bij het nieuwe actieplan en het standpunt van de raad van bestuur dienaangaande;

         Kredietoverdrachten

                  7.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer opnieuw meldde dat de betalingskredieten voor titel II (administratieve uitgaven) ten bedrage van 9 600 000 EUR naar 2012 zijn overgedragen, wat neerkomt op 29 % van de begrotingsgelden van titel II, en dat voor titel III (beleidsuitgaven) kredietoverdrachten van 10 300 000 EUR hebben plaatsgevonden, wat 34 % van de begrotingsgelden van deze titel vertegenwoordigt; acht dit niveau van overdrachten buitensporig hoog en in strijd met het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit;

                  8.

                  wijst met bezorgdheid op de verschillen tussen de conclusie van de Rekenkamer en het antwoord van het Bureau over het in 2009 afgesloten kadercontract voor IT-diensten, waarbij de Rekenkamer ten aanzien van de rekeningen van het Bureau over 2009 een voorbehoud heeft gemaakt ten aanzien van zijn beoordeling van de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen; constateert dat de Rekenkamer de verhoging van het oorspronkelijke plafond van dit contract onregelmatig acht, terwijl het Bureau van mening is dat het IT-kadercontract niet onregelmatig was, en de verhoging van het contractbedrag derhalve evenmin onregelmatig acht; dringt er bij het Bureau op aan verdere inlichtingen over deze kwestie te geven en stappen te ondernemen die genoemde tegenstelling kunnen overbruggen;

         Aanbestedingsprocedures

                  9.

                  bevestigt het oordeel van de Rekenkamer dat er ruimte is om de doorzichtigheid van de aanbestedingsprocedures te verbeteren wat betreft de geraamde volumes van de contracten en de definitie, bekendmaking en toepassing van selectiecriteria; is ingenomen met het feit dat het Bureau nota heeft genomen van het commentaar van de Rekenkamer en zijn procedures heeft geactualiseerd uit het oogpunt van transparantie en documentatie;

         Aanwervingsprocedures

                  10.

                  stelt vast dat het Bureau in 2011 vijftien vacatures voor tijdelijk personeel bekendmaakte en dat op het einde van het jaar het totale personeelsbestand van het Bureau gestegen was van 656 tot 689;

                  11.

                  wijst op de constatering door de Rekenkamer dat de doorzichtigheid van de personeelsselectieprocedures verbetering behoeft; stelt met bezorgdheid vast dat juryleden niet altijd of niet tijdig hun verklaring omtrent de afwezigheid van belangenconflicten invulden en dat er geen tekenen waren die erop wezen dat er actie was ondernomen om de vraagstukken rond deze verklaringen op te lossen; betreurt dat de documentatie van de werkzaamheden van de jury niet altijd toereikend was en dat er geen bewijzen zijn waaruit blijkt hoe de methode voor de voorselectie van kandidaten werd bepaald en dat de vragen voor de schriftelijke tests of sollicitatiegesprekken vóór het onderzoek waren vastgesteld;

                  12.

                  stelt vast dat het Bureau nota heeft genomen van het commentaar van de Rekenkamer en zijn procedures heeft geactualiseerd uit het oogpunt van transparantie en een tijdige documentatie; is van oordeel dat sommige bepalingen van het Statuut wellicht een aanzienlijke administratieve last betekenen; spoort derhalve de Commissie aan om, wat artikel 110 van het Statuut betreft, ten aanzien van de agentschappen een bepaalde mate van vereenvoudiging toe te staan;

         Belangenconflict

                  13.

                  verwelkomt dat de Rekenkamer een controle heeft verricht ter beoordeling van de beleidslijnen en de procedures voor de omgang met belangenconflicten bij vier Europese Agentschappen, waaronder het Europees Geneesmiddelenbureau, en haar resultaten in haar speciaal verslag nr. 15/2012 heeft neergelegd;

                  14.

                  stelt vast dat het Bureau, volgens de bevindingen van de Rekenkamer, op het ogenblik van de afronding van de controlewerkzaamheden ter plaatse (oktober 2011) niet adequaat omging met belangenconflicten, maar wel een van de meest geavanceerde beleidslijnen en procedure heeft ontwikkeld voor de melding en beoordeling van, en omgang met belangenconflicten;

                  15.

                  verwelkomt het feit dat het Bureau een aantal stappen heeft ondernomen naar aanleiding van de aanbevelingen van de kwijtingsautoriteit voor 2010, de controle door de Rekenkamer en de publicatie van speciaal verslag nr. 15/2012, in het bijzonder:

                              —

                              het beleid ten aanzien van de behandeling van belangenconflicten van leden en deskundigen van wetenschappelijke comités, een reeds herzien systeem dat op 29 september 2011 van kracht werd, werd in 2012 verder aangepast (voornamelijk om duidelijker richtsnoeren te geven) en trad op 3 april 2012 in werking,

                              —

                              een verplichte screening van de gemelde belangenconflicten van de leden van de wetenschappelijke comités werd op 29 september 2011 ingevoerd; bovendien beschikken alle benoemingsautoriteiten over de mogelijkheid elke deskundige te screenen voorafgaand aan de officiële beoordeling die het Bureau verricht in verband met de deelneming aan zijn werkzaamheden,

                              —

                              op 3 april 2012 trad een herzien beleid ten aanzien van de benadering van belangenconflicten van leden van de Raad van bestuur (overeenkomstig dat voor de leden/deskundigen van de wetenschappelijke comités) in werking,

                              —

                              zowel voor de leden/deskundigen van de wetenschappelijke comités als voor die van de Raad van bestuur werden vertrouwensbreukprocedures ontwikkeld, die respectievelijk op 3 april en 7 juni 2012 van kracht werden,

                              —

                              op het gebied van de transparantie is er een verdere fijnafstemming geweest bij de registratie van gedeclareerde belangen omdat thans alle beperkingen op de betrokkenheid van vergaderdeelnemers bij bepaalde agendapunten worden vastgelegd (ingevoerd vóór december 2012);

                  16.

                  dringt er bij het Bureau op aan de aanbevelingen van de Rekenkamer ter voorkoming van belangenconflicten in zijn bestuurlijke en operationele structuren verder ten uitvoer te leggen en aan de kwijtingsautoriteit elk half jaar verslag uit te brengen over de uitvoering van bovengenoemde beleidslijnen en procedures, alsook over verdere ontwikkelingen op het gebied van de omgang met conflicterende belangen;

                  17.

                  verzoekt het Bureau een gestructureerde dialoog met het maatschappelijk middenveld te starten over aangelegenheden betreffende belangenconflicten, de betrokken organisaties ten minste tweemaal per jaar uit te nodigen om op basis van een afgesproken agenda onderwerpen van gemeenschappelijk belang te bespreken, en de kwijtingsautoriteit in te lichten over het resultaat van deze besprekingen;

                  18.

                  is ingenomen met de toezegging van het Bureau de uitvoering van zijn herziene beleid inzake de omgang met belangenconflicten in de eerste helft van 2013 aan een evaluatie te onderwerpen, en met het feit dat momenteel een controle vooraf en achteraf van de omgang met belangenconflicten wordt ontwikkeld voor tenuitvoerlegging in het tweede kwartaal van 2013; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit op de hoogte te houden over de respectieve resultaten daarvan;

                  19.

                  is verheugd dat de uitvoerend directeur van het Bureau, nadat het voormalige hoofd van de juridische dienst in juni 2012 het Bureau heeft verlaten en als „senior counsel” is gaan werken bij een in de VS gevestigd advocatenkantoor dat enkele farmaceutische bedrijven als klant heeft, een evaluatie heeft laten verrichten van diens werk als hoofd van de juridische dienst, voorzitter van de Gemengde Commissie, voorzitter van de Tuchtcommissie en lid van de Raadgevende Commissie voor aankopen en overeenkomsten; wijst erop dat er geen bewijs van belangenverstrengeling of schending van de verplichtingen uit hoofde van de artikelen 11 en 11 bis van het personeelsstatuut kon worden gevonden; is ermee ingenomen dat de uitvoerend directeur het voormalige hoofd van de juridische dienst, overeenkomstig artikel 16 van het personeelsstatuut, enkele beperkingen van de activiteiten van het voormalige hoofd heeft opgelegd voor een periode van twee jaar na zijn vertrek bij het Geneesmiddelenbureau; verzoekt het Bureau de kwijtingsautoriteit gedetailleerde informatie over deze beperkingen te verstrekken;

         Interne controle

                  20.

                  neemt ter kennis dat een diepgaande risicobeoordeling werd uitgevoerd om de prioriteiten bij de controle vast te stellen en dat als gevolg daarvan als onderwerp voor 2012 „Planning en begroting” werd gekozen, en dat de dienst Interne Audit (IAS) een audit uitvoerde onder het motto „Operationele bedrijfscontinuïteit (BC) in het Europees Geneesmiddelenbureau”;

                  21.

                  merkt op dat de IAS naar aanleiding van de BC-audit 13 aanbevelingen deed, waarvan er zeven de kwalificatie „uiterst belangrijk” kregen, vijf als „belangrijk” werden beschouwd en waarvan één als „wenselijk” werd beoordeeld; stelt met tevredenheid vast dat alle aanbevelingen door de raad van bestuur werden geaccepteerd en dat de IAS het door het Bureau ter uitvoering van de aanbevelingen opgestelde actieplan als adequaat beschouwde;

                  22.

                  wijst erop dat de IAS ook, in de vorm van een zelfbeoordeling van risico’s, een risicobeoordeling op het vlak van de informatietechnologie (IT) uitvoerde, wat een algemene indruk opleverde van de risico’s op IT-terrein;

                  23.

                  stelt vast dat er, wat de eerder door de IAS gedane aanbevelingen en hun omzetting door het Bureau vóór 31 december 2011 betreft, nog negen „uiterst belangrijke” aanbevelingen van vorige audits openstaan, waarvan er acht zijn omgezet en door de IAS worden beoordeeld, en dat er op 31 december 2011 geen kritieke aanbevelingen waren waaraan nog geen gevolg was gegeven;

                  24.

                  verwijst wat de andere opmerkingen betreft die deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting, die horizontaal van aard zijn, naar zijn resolutie van 17 april 2013 (7) over de prestaties, het financieel beheer en de controle van de agentschappen.

         (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 116.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (4)  PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1.

         (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (6)  PB L 350 van 20.12.2012, blz. 82.

         (7)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0134 (zie bladzijde 374 van dit Publicatieblad).