Avis juridique important

|

32001D0937

2001/937/EG,EGKS,Euratom: Besluit van de Commissie van 5 december 2001 tot wĳziging van haar Reglement van orde (kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 3714)

Publicatieblad Nr. L 345 van 29/12/2001 blz. 0094 - 0098

Besluit van de Commissievan 5 december 2001tot wijziging van haar Reglement van orde(kennisgeving geschied onder nummer C(2001) 3714)(2001/937/EG, EGKS, Euratom)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 218, lid 2,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 16,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 131,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel 28, lid 1, en artikel 41, lid 1,BESLUIT:Artikel 1De bepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie(1), waarvan de tekst is opgenomen in de bijlage bij dit besluit, wordt als bijlage bij het Reglement van orde van de Commissie gevoegd.Artikel 2Besluit 94/90/EGKS, EG, Euratom(2) wordt ingetrokken.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 5 december 2001.Voor de CommissieDe voorzitterRomano Prodi(1) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.(2) PB L 46 van 18.2.1994, blz. 58.BIJLAGEBepalingen betreffende de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de CommissieOverwegende hetgeen volgt:(1) Het Europees Parlement en de Raad hebben overeenkomstig artikel 255, lid 2, van het EG-Verdrag, Verordening (EG) nr. 1049/2001(1) inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie vastgesteld.(2) Overeenkomstig artikel 255, lid 3, van het Verdrag wordt in artikel 18 van deze verordening, waarin de algemene beginselen en de beperkingen worden vastgesteld betreffende dit recht op toegang tot documenten, bepaald dat elke instelling haar reglement van orde aan de bepalingen van deze verordening aanpast.Artikel 1ToegangsgerechtigdenDe burgers van de Unie en de natuurlijke of rechtspersonen met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat van de Unie oefenen hun recht op toegang tot documenten van de Commissie uit hoofde van artikel 255, lid 1, van het Verdrag en van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 overeenkomstig de in de onderhavige bepalingen vermelde procedures uit.Overeenkomstig artikel 2, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 hebben de burgers van derde landen die geen verblijfplaats in een lidstaat hebben alsmede de natuurlijke personen die geen statutaire zetel in een van de lidstaten hebben, onder dezelfde voorwaarden recht op toegang tot de documenten van de Commissie als de in artikel 255, lid 1, van het Verdrag bedoelde toegangsgerechtigden.Deze personen kunnen evenwel niet overeenkomstig artikel 195, lid 1, van het Verdrag een klacht indienen bij de Europese ombudsman. Wanneer de Commissie hun echter, na een confirmatief verzoek, volledige of gedeeltelijke toegang tot een document weigert, kunnen zij overeenkomstig artikel 230, vierde alinea, van het Verdrag beroep instellen bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen.Artikel 2Verzoeken om toegangIeder verzoek om toegang tot een document wordt het Secretariaat-generaal van de Commissie, het directoraat-generaal of de bevoegde dienst per post, fax of elektronische post, toegezonden. De adressen waarnaar de verzoeken moeten worden verzonden, worden in de in artikel 8 van de onderhavige bepalingen bedoelde praktische gids gepubliceerd.De Commissie beantwoordt de initiële en confirmatieve verzoeken om toegang binnen een termijn van vijftien werkdagen vanaf de datum waarop het verzoek is geregistreerd. Wanneer het om complexe of omvangrijke documenten gaat, kan deze termijn met vijftien werkdagen worden verlengd. Iedere verlenging van de termijn moet met redenen worden omkleed en vooraf aan de verzoeker worden medegedeeld.Ingeval een verzoek niet nauwkeurig is, zoals bedoeld in artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1049/2001, verzoekt de Commissie de verzoeker de nodige aanvullende gegevens te verstrekken om de gevraagde documenten te kunnen identificeren; de antwoordtermijn loopt vanaf het ogenblik waarop de instelling over deze gegevens beschikt.Elke, zelfs gedeeltelijk afwijzende beslissing, geeft de op een van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 opgesomde uitzonderingen gegronde reden voor de weigering en deelt de verzoeker de beroepsmogelijkheden mede waarover deze beschikt.Artikel 3Behandeling van de initiële verzoekenOnverminderd artikel 9 van de onderhavige bepalingen wordt de verzoeker bij de registratie van het verzoek een ontvangstbevestiging toegezonden, behalve wanneer het antwoord per omgaande wordt verzonden.De ontvangstbevestiging en het antwoord worden schriftelijk of eventueel langs elektronische weg toegezonden.De verzoeker wordt van het gevolg dat aan zijn verzoek is gegeven in kennis gesteld, hetzij door de directeur-generaal of het hoofd van de betrokken dienst, hetzij door een hiertoe bij het Secretariaat-generaal aangewezen directeur, door een bij OLAF aangewezen directeur in het geval het verzoek betrekking heeft op documenten inzake de activiteiten van OLAF, zoals bedoeld in artikel 2, leden 1 en 2, van Besluit 1999/352/EG, EGKS, Euratom van de Commissie(2) houdende oprichting van OLAF, of door een door hen aangewezen ambtenaar.Elk, zelfs gedeeltelijk afwijzend antwoord, moet de verzoeker in kennis stellen van zijn recht binnen een termijn van vijftien werkdagen na ontvangst van het antwoord een confirmatief verzoek in te dienen bij de Secretaris-generaal van de Commissie of bij de directeur van OLAF wanneer het confirmatief verzoek betrekking heeft op documenten inzake de activiteiten van OLAF, zoals bedoeld in artikel 2, leden 1 en 2, van Besluit 1999/352/EG, EGKS, Euratom.Artikel 4Behandeling van confirmatieve verzoekenOvereenkomstig artikel 14 van het Reglement van orde van de Commissie wordt de bevoegdheid om beslissingen te nemen betreffende confirmatieve verzoeken gedelegeerd aan de Secretaris-generaal. Wanneer het confirmatief verzoek echter betrekking heeft op documenten inzake de activiteiten van OLAF, zoals bedoeld in artikel 2, leden 1 en 2, van Besluit 1999/352/EG, EGKS, Euratom, wordt deze taak gedelegeerd aan de directeur van OLAF.Het directoraat-generaal of de dienst staat het Secretariaat-generaal bij de voorbereiding van de beslissing bij.De beslissing wordt genomen door de Secretaris-generaal of de directeur van OLAF nadat de Juridische Dienst hiermee heeft ingestemd.De beslissing wordt de verzoeker schriftelijk of eventueel langs elektronische weg medegedeeld, waarbij hij wordt gewezen op zijn recht beroep in te stellen bij het Gerecht van eerste aanleg of een klacht in te dienen bij de Europese ombudsman.Artikel 5Raadplegingen1. Wanneer bij de Commissie een verzoek wordt ingediend om toegang tot een document dat zij in haar bezit heeft, maar dat afkomstig is van een derde, gaat het directoraat-generaal of de dienst waar het document in bewaring is, de toepasselijkheid na van een van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vermelde uitzonderingen. Wanneer het gevraagde document overeenkomstig de veiligheidsregels van de Commissie is gerubriceerd, is artikel 6 van de onderhavige bepalingen van toepassing.2. Wanneer het directoraat-generaal of de dienst waar het document in bewaring is, na dit onderzoek van oordeel is dat de toegang tot het gevraagde document overeenkomstig een van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vermelde uitzonderingen moet worden geweigerd, wordt het afwijzende antwoord de verzoeker zonder raadpleging van de derde-auteur toegezonden.3. Het directoraat-generaal of de dienst waar het document in bewaring is, brengt een gunstig advies over het verzoek uit zonder de derde-auteur te raadplegen wanneer:a) het gevraagde document reeds openbaar is gemaakt, hetzij door de auteur, hetzij overeenkomstig de verordening of vergelijkbare bepalingen;b) de, eventueel gedeeltelijke openbaarmaking, van de inhoud kennelijk geen schade aan één der in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vermelde belangen toebrengt.4. In alle andere gevallen wordt de derde-auteur geraadpleegd. In het bijzonder in het geval waarin het verzoek om toegang betrekking heeft op een document dat van een lidstaat uitgaat, raadpleegt het directoraat-generaal of de dienst waar het document in bewaring is, de autoriteit waarvan het afkomstig is wanneer:a) het document de Commissie is medegedeeld vóór de toepassingsdatum van Verordening (EG) nr. 1049/2001;b) de lidstaat de Commissie overeenkomstig artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 heeft verzocht het document niet zonder zijn voorafgaande toestemming openbaar te maken.5. De geraadpleegde derde-auteur beschikt over een antwoordtermijn die ten minste vijf werkdagen bedraagt, maar die het de Commissie mogelijk moet maken haar eigen antwoordtermijnen in acht te nemen. Bij ontbreken van antwoord binnen de vastgestelde termijn of wanneer de derde-auteur onvindbaar of niet identificeerbaar is, beslist de Commissie overeenkomstig de uitzonderingen van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 waarbij zij, op de grondslag van de elementen waarover zij beschikt, rekening houdt met de gewettigde belangen van de derde-auteur.6. In het geval waarin de Commissie overweegt, tegen de uitdrukkelijke wens van de auteur in, toegang tot een document te verstrekken, stelt zij de auteur ervan in kennis dat zij voornemens is het document na een termijn van tien werkdagen openbaar te maken en maakt zij hem opmerkzaam op de beroepsmogelijkheden waarover hij beschikt om zich tegen deze openbaarmaking te verzetten.7. Wanneer bij een lidstaat een verzoek wordt ingediend om toegang tot een document dat afkomstig is van de Commissie, kan deze lidstaat zich, met het oog op een raadpleging, tot het Secretariaat-generaal wenden, dat het directoraat-generaal of de dienst die bij de Commissie voor dit document verantwoordelijk is, zal aanwijzen. Het directoraat-generaal of de dienst waarvan het document afkomstig is, beantwoordt het verzoek na raadpleging van het Secretariaat-generaal.Artikel 6Behandeling van de verzoeken om toegang tot gerubriceerde documentenWanneer een verzoek betrekking heeft op een gevoelig document, zoals bepaald in artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 of een ander document dat op grond van de veiligheidsregels van de Commissie is gerubriceerd, wordt dit verzoek behandeld door ambtenaren die bevoegd zijn om van dit document kennis te nemen.Iedere beslissing waarbij de toegang tot het gerubriceerde document of een deel daarvan, wordt geweigerd, moet met redenen worden omkleed op grond van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 opgesomde uitzonderingen. Indien blijkt dat de toegang tot het gevraagde document op grond van deze uitzonderingen niet kan worden geweigerd, ziet de met de behandeling van het verzoek belaste ambtenaar erop toe, dat het document alvorens het aan de aanvrager wordt toegezonden wordt vrijgegeven.Voor de toegang tot een gevoelig document is echter de instemming noodzakelijk van de autoriteit waarvan het document afkomstig is.Artikel 7Uitoefening van het recht tot toegangNaar gelang van het verzoek worden de documenten verzonden per post, fax of, in voorkomend geval, per elektronische post. Bij omvangrijke of moeilijk te hanteren documenten wordt de verzoeker verzocht de documenten ter plaatse te raadplegen. Deze raadpleging is kosteloos.Wanneer het document is gepubliceerd, worden in het antwoord de publicatiereferenties gegeven en/of informatie over de plaats waar het document kan worden gevonden en eventueel het adres van het document op de website Europa.Wanneer het document meer dan 20 bladzijden bedraagt, kan de verzoeker een bijdrage van 0,10 EUR per bladzijde worden gevraagd, vermeerderd met de frankeerkosten. De kosten in verband met andere dragers worden per geval afzonderlijk vastgesteld, maar mogen een redelijk bedrag niet overschrijden.Artikel 8Maatregelen ter vergemakkelijking van de toegang tot de documenten1. De omvang van het in artikel 11 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 bedoelde register wordt geleidelijk uitgebreid. Hij wordt vermeld op de homepage van de website Europa.Het register bevat de titel van het document (in alle talen waarin het beschikbaar is), het nummer en andere nuttige referenties, alsmede gegevens over de auteur en de datum waarop het document is opgesteld of aangenomen.Een hulppagina (in alle officiële talen) licht het publiek in over de wijze waarop het document kan worden verkregen. Wanneer het document is gepubliceerd, is er een verwijzing naar de integrale tekst.2. De Commissie stelt een praktische gids op om het publiek in te lichten over de rechten die het heeft uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1049/2001. Deze gids wordt in alle officiële talen verspreid op de website Europa alsmede in de vorm van een brochure.Artikel 9Ambtshalve voor het publiek toegankelijke documenten1. Dit artikel is enkel van toepassing op na de toepassingsdatum van Verordening (EG) nr. 1049/2001 opgestelde of ontvangen documenten.2. De volgende documenten worden automatisch op verzoek toegezonden en worden, voorzover mogelijk, rechtstreeks in elektronische vorm toegankelijk gemaakt:a) de agenda van de vergaderingen van de Commissie;b) de gewone notulen van de vergaderingen van de Commissie na goedkeuring ervan;c) de door de Commissie aangenomen teksten die bestemd zijn om in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen te worden bekendgemaakt;d) de documenten die van derden afkomstig zijn en reeds door de auteur of met diens instemming openbaar zijn gemaakt;e) de documenten die reeds naar aanleiding van een vorig verzoek openbaar zijn gemaakt.3. Wanneer duidelijk is dat geen enkele van de in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vermelde uitzonderingen van toepassing is, kunnen de volgende documenten, voorzover zij geen individuele adviezen of standpunten weergeven, indien mogelijk in elektronische vorm, toegankelijk worden gemaakt:a) na de aanneming van een voorstel voor een besluit van de Raad of van het Europees Parlement en de Raad, de documenten ter voorbereiding van deze voorstellen die tijdens de aannemingsprocedure aan het College zijn voorgelegd;b) na de aanneming van een besluit door de Commissie overeenkomstig de haar toegekende uitvoeringsbevoegdheden, de documenten ter voorbereiding van deze besluiten die tijdens de aannemingsprocedure aan het College zijn voorgelegd;c) na de aanneming door de Commissie overeenkomstig haar eigen bevoegdheden van een besluit, van een mededeling, van een verslag of van een werkdocument, de documenten ter voorbereiding van deze documenten die tijdens de aannemingsprocedure aan het College zijn voorgelegd.Artikel 10Interne organisatieDe directeuren-generaal en de diensthoofden zijn bevoegd te beslissen over het aan de initiële verzoeken te geven gevolg. Hiertoe wijzen zij een ambtenaar aan die de verzoeken om toegang behandelt en de standpunten van zijn directoraat-generaal of zijn dienst coördineert.De antwoorden op de initiële verzoeken worden ter kennisneming aan het Secretariaat-generaal medegedeeld.De confirmatieve verzoeken worden ter kennisneming medegedeeld aan het directoraat-generaal of de dienst die op het initiële verzoek heeft geantwoord.Het Secretariaat-generaal zorgt voor de goede coördinatie en de eenvormige toepassing van de onderhavige bepalingen door de directoraten-generaal en de diensten van de Commissie. Het Secretariaat-generaal verstrekt hiertoe alle nodige richtsnoeren.(1) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.(2) PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20.


title: 2006/826/EG: Besluit van het Europees Parlement van 27 april 2006 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat voor het begrotingsjaar 2004

text:
               6.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 340/80

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 27 april 2006
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat voor het begrotingsjaar 2004
   (2006/826/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve rekeningen van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat betreffende het begrotingsjaar 2004 (1),

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat betreffende het begrotingsjaar 2004 vergezeld van de antwoorden van het Centrum (2),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 14 maart 2006 (5972/2006 — C6-0093/2006),

               —

               gelet op het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 276,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), inzonderheid artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 1035/97 van de Raad van 2 juni 1997 houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (4), inzonderheid artikel 12 bis,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), inzonderheid artikel 94,

               —

               gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A6-0096/2006),

               1.

               verleent kwijting aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2004;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt te doen toekomen aan de directeur van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en zorg te dragen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Josep BORRELL FONTELLES

            De secretaris-generaal

         Julian PRIESTLEY

      (1)  PB C 269 van 28.10.2005, blz. 48.

      (2)  PB C 332 van 28.12.2005, blz. 97.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 151 van 10.6.1997, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1652/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 33).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1261/2005 (PB L 201 van 2.8.2005, blz. 3).


title: 2013/627/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/373

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 17 april 2013
   over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/627/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05755/2013 — C7-0040/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (4), met name artikel 4 ter,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0101/2013),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 6 van 10.1.2013, blz. 46.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 64 van 2.3.2007, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      van 17 april 2013
      over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de agentschappen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011: prestaties, financieel beheer en controle
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien het verslag van 14 november 2011 van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2009 (COM(2011) 736) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2011) 1350 en SEC(2011) 1351),

                  —

                  gezien de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over de gedecentraliseerde agentschappen,

                  —

                  gezien de gemeenschappelijke aanpak over de gedecentraliseerde agentschappen die is gevoegd bij de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012,

                  —

                  gezien de door de Commissie in december 2012 vastgestelde routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen,

                  —

                  gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Europese agentschappen — Verdere ontwikkelingen” (COM(2008) 135),

                  —

                  gezien zijn resolutie van 10 mei 2012 over de kwijting 2010: prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen van de Europese Unie (1),

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 96,

                  —

                  gezien speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer getiteld: „Omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU”,

                  —

                  gezien de specifieke jaarverslagen (5) van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van de gedecentraliseerde agentschappen voor het begrotingsjaar 2011,

                  —

                  gezien zijn studie „Opportunity and feasibility of establishing common support services for EU agencies” over de haalbaarheid en de mogelijkheid van gemeenschappelijke diensten voor de agentschappen van de Europese Unie, die is uitgebracht op 7 april 2009,

                  —

                  gezien zijn verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie (6), zijn resolutie van 15 september 2011 over de inspanningen van de EU ter bestrijding van corruptie (7), en de mededeling van de Commissie over corruptiebestrijding in de EU (COM(2011) 308),

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0118/2013),

                  A.

                  overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die vervat zijn in het kwijtingsbesluit in overeenstemming met artikel 96 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 en bijlage VI, artikel 3, van zijn Reglement;

                  B.

                  overwegende dat het aantal agentschappen in de laatste tien jaar verdrievoudigd is, van 10 in 2000 tot 30 in 2011;

         Algemene aspecten

                  1.

                  benadrukt het belang van de door de agentschappen uitgevoerde taken en de rechtstreekse gevolgen ervan voor het dagelijkse leven van de burger, met name voor de kwaliteit van medicijnen, voedselveiligheid, luchtvaartbeveiliging en de beteugeling van uitbraken van besmettelijke ziekten; onderstreept in dit verband het grote belang van hun zelfstandigheid, met name van de regelgevende agentschappen en die welke belast zijn met het verzamelen van onafhankelijke informatie; herinnert eraan dat de oprichting van gedecentraliseerde agentschappen vooral tot doel had om de beschikking te hebben over onafhankelijke technische en wetenschappelijke beoordelingen;

                  2.

                  wijst erop dat na drie jaar analysen en onderhandelingen het Parlement, de Raad en de Commissie in juli 2012 een gemeenschappelijke aanpak over gedecentraliseerde agentschappen hebben aangenomen, een politieke overeenkomst over de hervorming en het toekomstige beheer van agentschappen; juicht de totstandkoming van deze overeenkomst toe maar betreurt het dat hierin geen regeling is opgenomen over de besluitvormingsprocedures en het toezicht van het Europees Parlement daarop met betrekking tot de uitvoering van de actiepunten;

                  3.

                  is ingenomen met de verslagen van de Rekenkamer en met name met haar inspanningen om aan de verzoeken van het Parlement te voldoen om de kwaliteit van de controles te verbeteren en de kwijtingsprocedure te vergemakkelijken;

                  4.

                  stelt met tevredenheid vast dat de controleverslagen van de Rekenkamer nu meer gedetailleerde informatie bevatten dan in voorgaande jaren; spoort de Rekenkamer aan deze positieve lijn voort te zetten en de aspecten van doelmatigheidscontrole in haar jaarlijkse controleverslagen en haar speciale verslagen verder te ontwikkelen; dringt er bij de Rekenkamer op aan om elke keer als een agentschap daarom verzoekt over te gaan tot een gedachtewisseling waarin beide partijen worden gehoord, en de informatie en transparantie in haar verslagen te verbeteren, met name door melding te maken van gevallen waarin het agentschap zelf een probleem vastgesteld heeft en de Rekenkamer daarvan in kennis gesteld heeft, en gevallen waarin een voorbehoud gemaakt is nog duidelijker te signaleren;

                  5.

                  herinnert alle agentschappen aan hun verplichting om de kwijtingsautoriteit een door de uitvoerend directeur opgesteld verslag te doen toekomen waarin een samenvatting wordt gegeven van het aantal en de aard van de uitgevoerde interne controles, de gedane aanbevelingen en het gevolg dat aan die aanbevelingen is gegeven, zoals bepaald in artikel 72, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002;

                  6.

                  prijst de goede samenwerking met het verantwoordelijk comité van het netwerk van de unie van agentschappen („het netwerk”), een forum voor agentschappen om coördinatie, informatie-uitwisseling en vaststelling van gemeenschappelijke standpunten over kwesties van gemeenschappelijk belang te vergemakkelijken, en pleit voor de versterking van het netwerk; is ingenomen met de beschikbaarheid en openheid van de directeuren van de agentschappen die in het kader van de jaarlijkse kwijtingsprocedure zijn gecontacteerd; heeft met verbazing kennis genomen van de brief van het netwerk van 19 oktober 2012 waarin het Parlement wordt gevraagd „terug te keren tot zijn praktijk van eerdere jaren”; spreekt veeleer de verwachting uit en spoort het netwerk ertoe aan dat het steun geeft aan de door het Parlement in zijn vorige kwijtingsverslagen gevraagde veranderingen ten behoeve van beter beheer en transparantie en aan maatregelen ter voorkoming van belangenconflicten in het financiële belang van consumenten en belastingbetalers;

                  7.

                  benadrukt dat er bij de kwijtingsprocedure meer aandacht moet worden besteed aan effectiviteit en transparantie en nodigt alle betrokken partijen — de Rekenkamer, de Raad, de agentschappen en het netwerk — uit om de kwijting vanuit die invalshoek te benaderen; benadrukt dat de verschuiving van de aandacht naar doelmatigheid niet mag betekenen dat rechtmatigheid en goed financieel beheer in het gedrang komen;

                  8.

                  wijst in dit verband op de relatie tussen de administratieve omvang en de prestaties van de agentschappen; is van mening dat agentschappen moeten zoeken naar synergieën, goede praktijken moeten uitwisselen en in geval van geografische nabijheid of relevantie diensten moeten delen teneinde zo efficiënt mogelijk te functioneren en de middelen waarover zij beschikken optimaal te kunnen benutten; is tevens van mening dat de toegang tot de dienstverlening van de Commissie verbeterd, uitgebreid en vergemakkelijkt moet worden;

                  9.

                  stelt voor om de op de agentschappen van toepassing zijnde financiële regels te vereenvoudigen waardoor de kosten voor administratief personeel kunnen worden verlaagd; verzoekt de Commissie om hiertoe voorstellen te doen en de agentschappen aan te moedigen de wervingsprocedure te vereenvoudigen aangezien de standaardprocedure voor grotere organisaties bedoeld is en een te zware last vormt voor de agentschappen;

                  10.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer bij verschillende agentschappen een aantal problemen heeft vastgesteld, met name met betrekking tot:

                              —

                              overdrachten die niet worden gesteund door vastleggingen of die buitensporig hoog voorkomen,

                              —

                              gebrek aan transparantie of striktheid in de aanwervingsprocedures,

                              —

                              aanbestedingen en het beheer van contracten,

                              —

                              mogelijke belangenconflicten, ook op het niveau van de raad van bestuur;

                  11.

                  verwijst in dit verband naar het antwoord van het netwerk; is verheugd over de gecoördineerde actie van de agentschappen en hun intentie om de door de Rekenkamer geconstateerde problemen aan te pakken en dringt er bij het netwerk en de afzonderlijke agentschappen op aan om verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de voortgang bij de uitvoering van de concrete maatregelen om de door de Rekenkamer en het Parlement tijdens de kwijtingsprocedure voor het begrotingsjaar 2010 geconstateerde tekortkomingen te verhelpen; benadrukt dat dit de verantwoordelijkheid is van de uitvoerend directeuren en de raden van bestuur van de agentschappen;

                  12.

                  dringt er bij het netwerk en de afzonderlijke agentschappen op aan om over de voortgang bij de uitvoering van deze ideeën en benaderingen verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit zodat kan worden beoordeeld of de gekozen benadering doeltreffend is gebleken voor de oplossing van de door de Rekenkamer gesignaleerde en in de gemeenschappelijke aanpak aangeduide problemen en de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de afzonderlijke en gezamenlijke acties in verband met de bevindingen van de Rekenkamer, en de resultaten daarvan;

                  13.

                  benadrukt dat de agentschappen al geruime tijd aandringen op meer flexibiliteit met betrekking tot de bepalingen van het Financieel Reglement die voor de agentschappen gelden; erkent dat de meeste bepalingen niet evenredig zijn aan en niet toegespitst zijn op de omvang, de doelstellingen en de kenmerken van het merendeel van de agentschappen; is van mening dat vereenvoudiging van de financiële en statutaire regels van de agentschappen hun efficiëntie zou verhogen, hun uitgaven zou verminderen en veel door de Rekenkamer vastgestelde problemen zou oplossen;

                  14.

                  merkt op dat enkele agentschappen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht operationele agentschappen zijn en dat de uitvoering van hun begrotingen ook afhankelijk is van externe factoren waarmee tijdens de begrotingsprocedure rekening dient te worden gehouden;

         Financieel en begrotingsbeheer

                  15.

                  herhaalt dat jaarperiodiciteit een van de drie fundamentele boekhoudbeginselen (eenheid, jaarperiodiciteit en evenwicht) is die onontbeerlijk zijn om een efficiënte uitvoering van de begroting van de Unie te waarborgen; stelt vast dat gedecentraliseerde agentschappen dit beginsel niet altijd volledig eerbiedigen;

                  16.

                  wijst de agentschappen erop dat het hardnekkige probleem van overdrachten moet worden aangepakt; neemt kennis van de uitleg van de agentschappen over de moeilijkheid om overdrachten van operationele uitgaven te voorkomen; is evenwel van mening dat er in een aantal gevallen ruimte is voor verbetering, met name door middel van een beter beheer van de vastleggingskredieten op basis van daadwerkelijke behoeften, betere interne planning, betere algemene prognoses van de algemene inkomsten, striktere begrotingsdiscipline en een stelselmatig toezicht op de uitgaven; verzoekt de agentschappen om hun interne administratieve procedures door te lichten teneinde hun administratieve lasten te verminderen, met name op het gebied van aanbestedings- en aanwervingsprocedures; is van mening dat zowel de Commissie als de Rekenkamer de agentschappen hierbij effectieve bijstand moeten bieden;

                  17.

                  wijst erop dat de interne planning in sommige gevallen moet worden verbeterd, wat betekent dat de agentschappen werk moeten maken van betere procedures; erkent evenwel dat dit in bepaalde omstandigheden en met een goede motivering (bijvoorbeeld als het niet mogelijk was de betalingen in het contractjaar te verrichten) op transparante wijze moet worden vermeld in het verslag van de Rekenkamer; is van mening dat alleen op deze wijze daadwerkelijk beoordeeld kan worden of er al dan niet sprake is van te hoge overdrachten;

                  18.

                  benadrukt in dit verband dat de hiërarchie van normen moet worden gerespecteerd en is van mening dat de aandacht moet worden gericht op goed financieel beheer; wijst er evenwel op dat de huidige financiële regels geen oplossing bieden voor de problemen bij agentschappen waarvan de financiering op vergoedingen gebaseerd is en verzoekt de Commissie om dit bij de volgende herziening van de regels voor agentschappen in aanmerking te nemen; wijst erop dat het Financieel Reglement evenmin geschikt is voor agentschappen die overschotten creëren en benadrukt dat in het kader van de herziening een oplossing voor dergelijke gevallen moet worden gevonden, zoals het oprichten van een beperkt reservefonds;

                  19.

                  verwacht dat de Rekenkamer in haar rol van extern controleur, als follow-up van het kwijtingsverslag 2010 van het Parlement en diens verslag over de benchmarking van agentschappen, het netwerk raadpleegt om een vrij toegankelijke en transparante procedure voor benchmarking en rangschikking van agentschappen op te stellen aan de hand van belangrijke indicatoren op het gebied van goed financieel en begrotingsbeheer, lage beheerskosten alsmede efficiënte operationele doeltreffendheid en om de onderliggende gegevens in een gemakkelijk toegankelijk formaat (bv. Excel-bestanden en/of CSV-bestanden) te kunnen verstrekken;

                  20.

                  stelt met bezorgdheid vast dat sommige agentschappen het gebrek aan flexibiliteit binnen de begroting als een tekortkoming beschouwen, wat de suggestie wekt dat besparingen kunnen worden bereikt bij voldoende flexibiliteit tussen de begrotingstitels; verzoekt de Commissie om de situatie nauwgezet te onderzoeken en met voorstellen te komen om deze kwestie aan te pakken;

                  21.

                  wijst erop dat de agentschappen in de loop van het jaar vele verschillende audit- en controleprocedures ondergaan die vaak erg ongelijk verdeeld zijn en de agentschappen voor moeilijkheden kunnen stellen; is van mening dat de kwestie vooral kan worden opgelost met betere coördinatie van de verschillende audits (8); is van mening dat de agentschappen moeten worden geraadpleegd om praktische oplossingen te vinden die de uitoefening van hun kerntaken niet in het gedrang brengen; nodigt de Rekenkamer, de Commissie, de agentschappen en het netwerk uit om tot een voor alle betrokken partijen geschikte benadering van deze kwestie te komen;

                  22.

                  verlangt dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen stelselmatig een standaardformulier met betrekking tot de publicatie van hun definitieve jaarrekeningen bijvoegen waarin de gegevens uit hun verslagen over de uitvoering van de begroting en het begrotings- en financieel beheer zijn opgenomen; pleit ervoor dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen deze informatie volledig en op een gemakkelijk toegankelijke en transparante wijze verstrekken (bijvoorbeeld als Excel-spreadsheets of CSV-bestanden) waardoor de uitvoering van hun begrotingen gemakkelijker kan worden vergeleken en het voor Parlement en het publiek mogelijk is om de uitgaven van de agentschappen op een alomvattende manier naast elkaar te leggen;

                  23.

                  verzoekt het netwerk om een gedetailleerd, gestandaardiseerd systeem voor begrotingsonderdelen in te voeren zodat aggregatie en vergelijking van de ontvangsten en de uitgaven van de agentschappen mogelijk wordt en de uitvoering en het gebruik van kredieten voor elk begrotingsonderdeel per titel, per hoofdstuk en per lijn kunnen worden vergeleken; verzoekt het netwerk voorts om de daarop volgende vergelijking uit te voeren en ervoor te zorgen dat de conclusies hiervan alsook de onderliggende gegevens vrij en gemakkelijk toegankelijk zijn (bv. Excel-bestanden en/of CSV-bestanden);

         Personele middelen en aanwervingsbeleid

                  24.

                  wijst erop dat in het Statuut de beginselen zijn vastgesteld die de grondslag vormen voor het personeelsbeleid van de agentschappen en dat meer flexibiliteit en een vereenvoudiging van de op de agentschappen toepasselijke statutaire regels nodig zijn, om ervoor te zorgen dat ze op dit gebied beter functioneren; wijst er voorts op dat, ofschoon artikel 110 van het Statuut enige flexibiliteit toelaat, de Commissie de eindverantwoordelijkheid heeft en voorafgaande overeenstemming tussen de agentschappen en de Commissie derhalve cruciaal is; is van mening dat bij meningsverschillen de Commissie een gemotiveerd besluit moet voorleggen aan de bevoegde commissie van het Parlement;

                  25.

                  wijst de agentschappen erop dat hun personeelsbeleid een algehele programmering van hun personele middelen moet omvatten die overeenstemt met hun budgettaire en bestuurlijke capaciteit teneinde een coherent personeelsbeleid te voeren dat afgestemd is op hun behoeften; wijst er tevens op dat bij deze plannen rekening moet worden gehouden met bepaalde fundamentele aspecten zoals geografisch en genderevenwicht; is in dit verband verheugd over de in de routekaart opgenomen initiatieven van de Commissie en over het feit dat er in de lopende herziening van het Statuut rekening gehouden wordt met de specifieke kenmerken van de agentschappen;

                  26.

                  spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de procedures voor de aanwerving van personeel sinds de oprichting van de agentschappen een steeds terugkerend probleem zijn en de Rekenkamer bij haar controles voor het begrotingsjaar 2011 bij alle agentschappen op twee na problemen dan wel tekortkomingen geconstateerd heeft; is verbaasd dat de gemeenschappelijke aanpak noch de routekaart maatregelen op dit gebied voorstelt;

                  27.

                  merkt op dat de vaste praktijk van personeelsbeleidsplannen een waardevol instrument is voor personeelsplanning op de lange termijn; maakt zich steeds meer zorgen over het feit dat de Commissie goedgekeurde personeelsbeleidsplannen in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure annuleert en verzoekt de Commissie zich in dit opzicht terughoudend op te stellen;

                  28.

                  verzoekt alle agentschappen de kwijtingsautoriteit informatie te verstrekken over het aantal per rang toegestane verlofdagen volgens de regelingen inzake flexibele werktijden en compensatieverlof die elk jaar bij hun jaarlijkse activiteitenverslagen worden gevoegd;

         Belangenconflicten en transparantie

                  29.

                  is ingenomen met het speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer over omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU, dat is uitgebracht naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een brede analyse van de manier waarop de agentschappen omgaan met situaties waarin er sprake is van een mogelijk belangenconflict;

                  30.

                  is van mening dat de meerwaarde van het speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer vooral bestaat uit de stelselmatige controle van de voortgang die de agentschappen op het gebied van beheer en preventie van belangenconflicten boeken; verzoekt de Rekenkamer om deze kwestie op te volgen, de omvang van de controle naar andere agentschappen uit te breiden en haar bevindingen hierover in een toekomstig speciaal verslag op te nemen;

                  31.

                  herinnert eraan dat de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 15/2012 met betrekking tot de omgang met belangenconflicten de beleidslijnen en procedures van vier agentschappen heeft beoordeeld: het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA), het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA);

                  32.

                  stelt vast dat de Rekenkamer met haar controle twee vragen wilde beantwoorden: ten eerste of de bestaande beleidslijnen en procedures adequaat zijn, en ten tweede of de tenuitvoerlegging daarvan correct heeft plaatsgevonden; merkt verder op dat de definitie van belangenconflict zoals opgenomen in de richtsnoeren van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) als uitgangspunt diende voor deze controle van de Rekenkamer en dat het referentiekader voor minimumeisen ook was afgeleid van de richtsnoeren van de OESO; onderstreept echter dat de OESO-richtsnoeren weliswaar een internationale standaard op dit gebied zijn maar voornamelijk van toepassing zijn op belangenconflicten van personeelsleden van overheidsinstanties en om die reden geen geschikte grondslag kunnen vormen voor een effectief antwoord op mogelijke belangenconflicten binnen besturen en andere organen die betrokken zijn bij de werkzaamheden van agentschappen, zoals raden van bestuur, panels van deskundigen; erkent niettemin de waarde van het OECD-instrumentarium en met name de checklist voor geschenken en voordelen, enz., alsmede de aanbevelingen met betrekking tot sancties, de noodzaak om de volledigheid en inhoud van de belangenverklaringen te controleren, om expertise te gebruiken en mogelijke belangenconflicten te onderkennen;

                  33.

                  merkt op dat, als gevolg van nationale of institutionele belangen, belangenconflicten ook tussen de leden van de raad van bestuur en het agentschap zelf kunnen optreden en het naar behoren functioneren van het agentschap in gevaar kunnen brengen; verzoekt de Commissie dan ook om met spoed een voorstel bij het Parlement in te dienen om deze kwestie aan te pakken; verwacht dat in afwachting daarvan, omwille van de transparantie, de belangenverklaringen van alle leden van de raden van bestuur van de agentschappen openbaar gemaakt worden;

                  34.

                  betreurt het dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 15/2012 op het moment dat de controlewerkzaamheden ter plaatse waren afgerond (oktober 2011), geen van de vier geselecteerde agentschappen adequaat omging met belangenconflicten; stelt vast dat EMA en EFSA tamelijk uitgebreide beleidslijnen voor de aanpak van belangenconflicten hadden ontwikkeld, maar dat de beleidslijnen van ECHA tekortkomingen vertoonden en EASA niet beschikte over dergelijk beleid;

                  35.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer een aantal gebreken heeft geconstateerd, met name bij de tenuitvoerlegging van beleidslijnen en procedures voor personeel en de kamer van beroep (ECHA), transparantie met betrekking tot de publicatie van de jaarlijkse belangenverklaring (EASA) en scholing over belangenconflicten (ECHA en EASA); benadrukt dat van de vier door de Rekenkamer gecontroleerde agentschappen, alleen EMA over beleidslijnen beschikte inzake geschenken en uitnodigingen;

                  36.

                  is ingenomen met de aanbevelingen van de Rekenkamer aan de vier gecontroleerde agentschappen; is verheugd over het feit dat na de controles van de Rekenkamer de vier geselecteerde agentschappen een aantal stappen hebben gezet om hun respectieve tekortkomingen te verhelpen; dringt er bij de agentschappen op aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die in het kader van de tenuitvoerlegging van de beleidslijnen en procedures zijn genomen om deze tekortkomingen te verhelpen, waaronder die met betrekking tot de omgang met belangenconflicten;

                  37.

                  neemt kennis van een aantal door de Rekenkamer geconstateerde ernstige tekortkomingen in verband met uitdiensttreding die het tegengaan van draaideurconstructies bemoeilijken; steunt de aanbeveling van de Rekenkamer waarin wordt onderstreept dat kwesties in verband met uitdiensttreding moeten worden aangepakt en is van oordeel dat de „afkoelingsperiode” voor personen die als directeur van een agentschap werkzaam zijn geweest of die binnen het agentschap een hoge functie hebben bekleed nader moet worden omschreven;

                  38.

                  onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer en nodigt alle instellingen en gedecentraliseerde organen van de Unie uit na te gaan of de aanbevelingen van haar speciaal verslag nr. 15/2012 ook voor hen relevant en van toepassing zijn; is van mening dat alle agentschappen omvattende beleidslijnen en -procedures inzake onafhankelijkheid moeten ontwikkelen en invoeren, waarmee onder meer een mechanisme bij vertrouwensbreuk en duidelijke sancties worden ingevoerd of de reeds bestaande worden gewijzigd op grond van lessen uit het verleden en aanbevelingen in het speciaal verslag nr. 15/2012; verzoekt de agentschappen om de kwijtingsautoriteit over deze kwestie voor het einde van 2013 verslag uit te brengen;

                  39.

                  is ingenomen met de beslissing van de Europese Ombudsman om zelf een onderzoek uit te voeren naar diverse gevallen van belangenconflicten als gevolg van draaideurconstructies waarvan onlangs bij de Commissie melding is gemaakt; stemt in met de kanttekening van de Ombudsman dat, hoewel een doeltreffende omgang van belangenconflicten van fundamenteel belang is voor een goed bestuur en ethisch gedrag, niet alle bestuurlijke en ethische problemen noodzakelijkerwijs wijzen op een belangenconflict; is van mening dat belangenconflicten om die reden in hun strikte betekenis bekeken moeten worden en benadrukt het belang van scholings- en preventiestrategieën en acties ten aanzien van belangenconflicten binnen de Europese instellingen;

                  40.

                  is ingenomen met de aanbeveling van de Rekenkamer aan de Unie om de verdere ontwikkeling te overwegen van haar regelgevingskader voor de omgang met belangenconflicten;

                  41.

                  is ingenomen met de interinstitutionele gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 over gedecentraliseerde agentschappen, en met name de bepalingen over behandeling en preventie van belangenconflicten (punten 11 en 18) en de onafhankelijkheid van wetenschappelijk deskundigen (punt 20);

                  42.

                  verzoekt de Rekenkamer een evaluatie uit te voeren van de maatregelen die de agentschappen op grond van de aanbevelingen in haar speciaal verslag nr. 15/2012, hebben getroffen; verzoekt het netwerk voorstellen uit te werken op basis van de uitwisseling van goede praktijken en opgedane ervaringen, zodat in samenwerking met de Commissie en met de Rekenkamer kan worden bepaald welke agentschappen of terreinen waarop deze werkzaam zijn, de grootste risico’s lopen op belangenconflicten; is in dit verband ingenomen met de herziening van het transparantieregister voor belangenorganisaties bij de Europese instellingen en dringt er bij de Commissie en de agentschappen op aan om de maatregelen die uit deze herziening voortvloeien met betrekking tot mogelijke belangenconflicten, uit te voeren;

                  43.

                  is ingenomen met de door de Commissie toegezegde maatregelen met betrekking tot belangenconflicten, met name haar voornemen om richtsnoeren op te stellen voor een samenhangend beleid ter voorkoming en behandeling van belangenconflicten van leden van raden van bestuur en directeuren, deskundigen in wetenschappelijke comités, en leden van kamers van beroep (9), een taak waarvoor de Commissie de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen en 2013 als streefjaar heeft vastgesteld; stelt met tevredenheid vast dat deze taak een van de prioritaire acties en mijlpalen van de Commissie is; dringt er bij de Commissie op aan de voorgestelde termijn voor de uitvoering van deze actie te respecteren en over de resultaten daarvan voor het einde van 2013 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen;

                  44.

                  neemt in dit verband kennis van het voornemen van de Commissie om de agentschappen in 2013 twee acties te laten ondernemen, namelijk dat zij een helder beleid vaststellen en ten uitvoer leggen ten aanzien van de omgang met belangenconflicten, en met name ervaringen uitwisselen en eventueel een samenhangende benadering ontwikkelen voor gemeenschappelijke problemen met betrekking tot wetenschappelijke comités en kamers van beroep, en transparante en controleerbare criteria opstellen voor de onpartijdigheid en onafhankelijkheid van de leden van kamers van beroep en de selectieprocedures voor leden voor de wetenschappelijke comités (10) herzien; dringt er bij de agentschappen op aan om voor het eind van 2013 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de stand van zaken bij de uitvoering van deze taken;

                  45.

                  verzoekt de Commissie rekening te houden met de behoefte aan evenwicht tussen de risico’s en de baten tussen de omgang met belangenconflicten enerzijds en het belang om het beste wetenschappelijke advies in te winnen anderzijds; is van mening dat de toename van het aantal gedragscodes en ethische richtsnoeren belangenconflicten niet uitsluit; is de opvatting toegedaan dat de vaststelling van gedragscodes en ethische richtsnoeren noodzakelijk is maar niet voldoende, en dat de uitbanning van belangenconflicten alleen kan worden verwezenlijkt door de invoering en effectieve handhaving van eenvoudige en passende regels als onderdeel van een algemene cultuur van eerlijkheid, integriteit en transparantie;

                  46.

                  herinnert eraan dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te beperken; verzoekt daarom de agentschappen die hiertoe nog niet zijn overgegaan, om de lijst met de leden van hun raad van bestuur, het leidinggevend personeel en de externe en interne deskundigen, met inbegrip van hun respectieve belangenverklaringen en cv’s, op hun website te publiceren;

         Routekaart

                  47.

                  is ingenomen met de routekaart van de Commissie voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen („de routekaart”), die door de Commissie in december 2012 is vastgesteld, en nodigt alle betrokken partijen uit om de daarin opgenomen ideeën te gebruiken met name in het kader van de lopende onderhandelingen over het meerjarig financieel kader (MFK);

                  48.

                  staat volledig achter de voornaamste in de routekaart opgenomen doelstellingen van de Commissie, namelijk meer evenwichtig bestuur, verbeterde efficiëntie en verantwoordingsplicht van agentschappen, en invoering van een grotere samenhang in het functioneren; is verheugd over de in het kader daarvan voorgestelde acties, met name met het oog op de stroomlijning van raden van bestuur, de inspanningen om synergie tussen agentschappen te vinden en het mogelijk samengaan van enkele ervan;

                  49.

                  constateert echter dat hoewel de routekaart een goed vertrekpunt vormt, deze geen alomvattende evaluatie van de huidige situatie van de agentschappen bevat, noch een heldere visie en strategie voor de noodzakelijke modernisering van de agentschappen; is van mening dat de Commissie met betrekking tot afzonderlijke of soorten of groepen agentschappen, meer ambitieuze en verderstrekkende specifieke maatregelen had kunnen nemen; betreurt het dat de uitgebreide werkzaamheden van de interinstitutionele werkgroep tot dusverre tot nogal bescheiden resultaten hebben geleid en vindt het spijtig dat de Raad niet bereid is tot een meer ambitieuze benadering; is ervan overtuigd dat een meer proactieve en op de toekomst gerichte benadering een aanzienlijk grotere meerwaarde tot gevolg zou hebben gehad;

                  50.

                  is ermee ingenomen dat een van de prioriteiten van de gemeenschappelijke aanpak een verbetering van het bestuur van de agentschappen is, met name door de rol van de raad van bestuur en van de uitvoerend directeur duidelijker te definiëren, en de rol en de taken van de vertegenwoordigers van de Commissie en het Europees Parlement binnen de raden van bestuur te herzien; is van mening dat dit proces er tevens toe bijdraagt dat de betrekkingen tussen de agentschappen en de instellingen van de EU en de lidstaten duidelijker worden, dat er regelingen voor een verbeterde verantwoordingsplicht van de agentschappen kunnen worden ingesteld en dat de mate waarin de Commissie verantwoordelijk is voor de activiteiten van de agentschappen kan worden vastgesteld in overeenstemming met het beginsel van onafhankelijkheid van de agentschappen;

                  51.

                  dringt er bij de Commissie op aan beter gebruik te maken van de capaciteitsopbouw en de aanbevelingen van agentschappen in het kader van het Europees semester, met name bij het opstellen van de jaarlijkse groeianalyse en de macro-economische indicatoren; wijst op de sleutelrol van de agentschappen bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie;

         Onafhankelijkheid

                  52.

                  benadrukt het grote belang van de onafhankelijkheid van de agentschappen; herinnert eraan dat de agentschappen in staat moeten zijn om hun mandaat zelfstandig uit te voeren en betreurt het dat dit momenteel niet altijd het geval is; is van mening dat de directoraten-generaal van de Commissie moeten worden beschouwd als partners van de agentschappen en stelt met bezorgdheid vast dat de Commissies met haar interventies soms aanleiding geeft tot twijfel aan de objectiviteit van de beslissingen en ondernomen acties van de agentschappen, met name waar sprake is van grote risico’s voor de veiligheid van de consumenten;

         Verantwoordingsplicht

                  53.

                  is van mening dat de democratische verantwoordingsplicht van de agentschappen moet worden gestroomlijnd, vooral de wijze waarop zij verslag uitbrengen aan de kwijtingsautoriteit (er zijn met name inconsistenties bij de presentatie van financiële informatie en de indiening van vervolgverslagen in het kader van de kwijting); is de opvatting toegedaan dat de relatie tussen het Parlement en de agentschappen baat heeft bij een sterkere en verbeterde structuur van de verslaglegging aan het Parlement; is van mening dat de huidige situatie te gefragmenteerd is en er te vaak van ad-hoccontacten en -verslaglegging sprake is;

                  54.

                  acht het van cruciaal belang dat de parlementaire commissies die verantwoordelijk zijn voor de agentschappen de jaarlijkse werkprogramma’s van de agentschappen zo nauwlettend mogelijk toetsen en ervoor zorgen dat rekening wordt gehouden met de actuele omstandigheden en politieke prioriteiten; verwacht in dit verband dat de agentschappen nauw samenwerken met deze commissies en de Commissie bij het opstellen van hun jaarlijkse werkprogramma’s, in overeenstemming met de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 over de gedecentraliseerde agentschappen;

                  55.

                  nodigt de agentschappen uit om met het oog op transparantie en democratische controle, ook door het Europees Parlement, de notulen van de vergaderingen van hun raad van bestuur op hun website te publiceren;

                  56.

                  stelt voor dat een lid van de Commissie begrotingscontrole de mogelijkheid krijgt om de vergaderingen van de raden van bestuur van de agentschappen als waarnemer bij te wonen;

         Mogelijkheden voor nauwere samenwerking en eventuele samenvoeging van bepaalde agentschappen

                  57.

                  is van oordeel dat naar nog meer synergieën moet worden gezocht tussen de Europese Politieacademie (Cepol) en de Europese Politiedienst (Europol), waarbij rekening wordt gehouden met de resultaten van de studie die Cepol in 2011 heeft gepubliceerd (contract CEPOL/CT/2010/002); merkt op dat „de academie” de gebouwen in Bramshill (VK) waar zij nu gevestigd is, in maart 2014 moet verlaten; verzoekt de Commissie met een voorstel aan het Europees Parlement en de Raad te komen voor de verplaatsing van de academie naar Den Haag waar de Europese Politiedienst momenteel gevestigd is, zodat beide agentschappen faciliteiten en diensten kunnen delen zonder dat hun kerntaken en zelfstandigheid in gevaar worden gebracht; benadrukt dat een snel besluit over de verhuizing van Cepol de mate van onzekerheid en daarmee de negatieve effecten voor het personeel en de aanwervingsprocedures, aanzienlijk zou verminderen;

                  58.

                  verzoekt de Commissie samen met de Europese Stichting voor opleiding, het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden en het Europees Agentschap voor de gezondheid en de veiligheid op het werk de synergieën tussen deze agentschappen nader te onderzoeken en de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over een mogelijke verdere integratie van deze agentschappen; verzoekt deze agentschappen en de Commissie om na te gaan of nauwere samenwerking kan leiden tot schaalvoordelen en optimalisering van hun prestaties;

                  59.

                  is van mening dat er tussen bepaalde agentschappen nauwer moet worden samengewerkt, met name als besluiten genomen worden die van invloed zijn op de rol en de taken van een ander agentschap; stelt voor dat de desbetreffende agentschappen hun activiteiten met betrokkenheid van de belanghebbenden coördineren om tegenstrijdige regelgeving te voorkomen; verzoekt de agentschappen om in dergelijke gevallen telkens de bevoegde commissies van het Parlement in te lichten;

         Uitwisselen van goede praktijken

                  60.

                  benadrukt de noodzaak om ervoor te zorgen dat onlangs opgerichte agentschappen (bv. het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Europese Bankautoriteit (EBA), de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) en de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA), alle opgericht in 2011) gebruikmaken van de goede praktijken van langer bestaande en meer ervaren agentschappen om problemen op het gebied van werving, aanbesteding en financiële reglementen te voorkomen;

                  61.

                  stelt met tevredenheid vast dat onlangs opgerichte agentschappen deel nemen aan de driemaal per jaar georganiseerde vergaderingen van het netwerk en dat tijdens deze vergaderingen ook beste praktijken worden besproken; stelt bovendien vast dat onlangs opgerichte agentschappen zijn uitgenodigd voor subnetwerken die zijn opgezet om kwesties te bespreken waarvoor technische kennis nodig is, met name de subnetwerken van de administratieve hoofden die met dezelfde regelmaat bijeenkomen als de netwerken en kwesties op het gebied van werving, aanbestedingen en financiële reglementen bespreken;

                  62.

                  neemt kennis van de twee studiebezoeken van ESMA aan het Europees Spoorwegbureau (ERA) in 2011 en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) in 2012, waar het personeel van ESMA de gelegenheid heeft gekregen te leren van de beste praktijken van deze gevestigde agentschappen; stelt vast dat er geregeld contact is tussen ESMA, Eiopa, en EBA, waarbij ervaringen worden uitgewisseld, praktijken op elkaar worden afgestemd en van synergie gebruik wordt gemaakt;

                  63.

                  nodigt het netwerk uit om met de Commissie overleg te plegen over de mogelijkheden van gezamenlijke training voor agentschappen om de door de Europese Rekenkamer in 2011 geconstateerde financiële problemen te verhelpen;

         Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA’s)

                  64.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de bepalingen van het Financieel Reglement en de wijze van financiering van de ETA’s niet volledig op elkaar aansluiten, aangezien 55 % tot 60 % van hun begroting wordt gefinancierd door de bijdragen van de lidstaten en de leden van de Europese Vrijhandelsassociatie; is van mening dat adequate mechanismen moeten worden gevonden om de veiligheid en financiële stabiliteit van die ETA’s te waarborgen die vanwege het gemengde karakter van hun financiering aan specifieke risico’s blootstaan; is van mening dat deze kwestie uiterlijk bij de volgende herziening van het Financieel Reglement voor wat betreft agentschappen moet worden aangepakt en roept de Commissie op deze situatie te evalueren en hierover verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit;

                  65.

                  benadrukt het belang van een juiste afstemming van de toegewezen begroting en de beschikbare posten enerzijds en de aan de ETA’s toevertrouwde taken anderzijds, aangezien een wanverhouding op dit punt kan leiden tot een scheve verhouding tussen de aanwerving van personeel voor de Autoriteit enerzijds en de inzet van nationale deskundigen anderzijds; is bezorgd over het feit dat de Commissie de personeelsformatie zoals voorgesteld door de ETA’s heeft gewijzigd zonder dit duidelijk aan te geven; dringt bij de Commissie aan op volledige transparantie op dit punt en op andere gebieden;

                  66.

                  wijst in dit verband op de bedenkingen die het IMF naar voren heeft gebracht in de voorlopige conclusies van zijn beoordeling van de financiële sector in de EU van december 2012, waarin een toename van de middelen en de bevoegdheden van de ETA’s wordt aanbevolen, teneinde ze in staat te stellen hun mandaat te vervullen, en tegelijkertijd hun functionele onafhankelijkheid te vergroten;

         Gelijkheid van mannen en vrouwen

                  67.

                  benadrukt het belang van de invoering van beleid dat waarborgt dat mannen en vrouwen naar behoren vertegenwoordigd zijn in de bestuursorganen van de agentschappen; dringt er bij het netwerk op aan om algemene richtsnoeren in te voeren en te bevorderen met betrekking tot beste praktijken op dit gebied, zelfs als de oprichtingsverordeningen hiervoor geen specifieke aanwijzingen geven; verzoekt de uitvoerend directeuren van de agentschappen die de eindverantwoordelijkheid hebben voor personeelsaangelegenheden te zorgen voor genderevenwicht onder de werknemers en personen in leidinggevende functies;

                  68.

                  constateert met bezorgdheid dat er weinig vrouwen zijn die de functie van uitvoerend directeur bij de agentschappen vervullen; dringt er bij de raden van bestuur en de Commissie op aan, aangezien de directeuren bij de meeste agentschappen door de raad van bestuur worden benoemd aan de hand van een door de Commissie goedgekeurde shortlist, om het beginsel van gendergelijkheid na te leven en rekening te houden met de door de Commissie in 2010 ingevoerde strategie ter verbetering van het evenwicht tussen mannen en vrouwen in leidinggevende functies; toont zich bezorgd over het feit dat het gendergelijkheidsbeleid niet is opgenomen in de doelstellingen van de gemeenschappelijke aanpak noch de routekaart en verzoekt de Commissie om concrete oplossingen voor dit probleem voor te stellen;

                  69.

                  constateert dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de selectie van hun vertegenwoordigers in de raden van bestuur van de agentschappen; verzoekt de lidstaten bij de benoeming van hun vertegenwoordigers in deze organen rekening te houden met het beginsel van gendergelijkheid en dringt er bij de uitvoerend directeuren op aan om de leden van de raden van bestuur hiervan bewust te maken bij de verkiezing van de voorzitters en de vicevoorzitters; stelt met voldoening vast dat twee van de huidige trojka-agentschappen een vrouw hebben als voorzitter van de raad van bestuur;

         Complexe IT-systemen

                  70.

                  benadrukt de noodzaak voor de agentschappen, alsook de Commissie, om beste praktijken en ervaringen te coördineren en te delen om de technische en beheersproblemen van complexe IT-systemen die in de hele Unie moeten functioneren, te ondervangen; is verbaasd erover dat de Commissie vergoedingen ontvangt van de agentschappen voor het gebruik van haar IT-systemen en dat deze vergoedingen niet zijn vastgesteld aan de hand van objectieve criteria zoals de omvang van de agentschappen; verzoekt de Commissie, indien er geen alternatieven voor vergoedingen zijn, de gevraagde vergoedingen op de omvang en de financiële mogelijkheden van de agentschappen af te stemmen, aangezien deze vergoedingen voor de kleine agentschappen een aanzienlijke last vormen;

                  71.

                  wijst de Commissie op de problemen van de agentschappen met complexe IT-systemen zoals baten-lastenadministratie (Abac) en Sysper2, doordat deze systemen ontworpen zijn voor taken van de Commissie en niet voor die van de agentschappen; is verheugd over de acties van de subnetwerken om de gevolgen hiervan aan te pakken, met name het netwerk van de EU-agentschappen voor informatie en communicatietechnologie (IT-kwesties), en het subnetwerk van administratieve hoofden (Abac en Sysper2) en nodigt de Commissie uit om met de agentschappen op dit gebied nauwer samen te werken;

                  72.

                  stelt voor dat de agentschappen moeten kunnen kiezen voor de software voor personeelszaken, of enig andere software van de Commissie in plaats van hun eigen dure software te moeten aanschaffen;

                  73.

                  stelt voor dat het Parlement met ingang van het komende begrotingsjaar met het oog op een vereenvoudiging van de taken van de kwijtingsautoriteit met betrekking tot de agentschappen en gezien het aantal agentschappen en de toenemende complexiteit van hun werkzaamheden en output, in het kader van de voorbereiding van zijn advies over een agentschap, een standpunt uitwerkt over een nieuwe opzet waarin meerdere rapporteurs aangesteld kunnen worden, zoals dit jaar reeds bij de andere instellingen wordt gedaan;

                  74.

                  verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de agentschappen die aan deze kwijtingsprocedure onderworpen zijn, alsmede aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.

         (1)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 388.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (5)  PB C 368 van 16.12.2011.

         (6)  PB C 161 E van 31.5.2011, blz. 62.

         (7)  PB C 51 E van 22.2.2013, blz. 121.

         (8)  Zie in dit verband actiepunt 53 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.

         (9)  Zie actiepunt 33 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.

         (10)  Zie actiepunten 34 en 35 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.


title: Besluit (EU) 2017/1743 van het Europees Parlement van 27 april 2017 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2015

text:
               29.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/360

         BESLUIT (EU) 2017/1743 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 27 april 2017
   over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2015
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2015,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2015, vergezeld van het antwoord van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2015 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2017 betreffende de aan de gemeenschappelijke onderneming te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2015 (05875/2017 — C8-0089/2017),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 209,

               —

               gezien Verordening (EU) nr. 557/2014 van de Raad van 6 mei 2014 tot oprichting van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 (4), en met name artikel 12,

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 110/2014 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële modelregeling voor publiek-private partnerschapsorganen bedoeld in artikel 209 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (5),

               —

               gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A8-0083/2017),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2 voor het begrotingsjaar 2015;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming voor het initiatief innovatieve geneesmiddelen 2, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie).

            De voorzitter

         Antonio TAJANI

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 473 van 16.12.2016, blz. 57.

      (2)  PB C 473 van 16.12.2016, blz. 58.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 169 van 7.6.2014, blz. 54.

      (5)  PB L 38 van 7.2.2014, blz. 2.


Avis juridique important

|

32000D0296

2000/296/EG: Besluit van de Commissie van 5 april 2000 in het kader van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende het Chileense verbod op het lossen van zwaardvisvangsten in Chileense havens (kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 926)

Publicatieblad Nr. L 096 van 18/04/2000 blz. 0067 - 0069

Besluit van de Commissievan 5 april 2000in het kader van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende het Chileense verbod op het lossen van zwaardvisvangsten in Chileense havens(kennisgeving geschied onder nummer C(2000) 926)(2000/296/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld(1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95(2), inzonderheid op de artikelen 13 en 14,Na raadpleging van het raadgevend comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE(1) Op 26 mei 1998 ontving de Commissie een klacht ingevolge de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna "de verordening" genoemd). De klacht werd ingediend door Anapa (Asociación Nacional de Armadores de Buques Palangreros de Altura - Spaanse Nationale Associatie van eigenaren van diepzeebeugschepen).(2) De indiener van de klacht voerde aan dat Chili een verbod op overlading en douanevervoer van zwaardvisvangsten in Chileense havens handhaafde, alsook de eis een veterinair gezondheidscertificaat te overleggen voor visserijproducten die het Chileense grondgebied binnenkomen, ongeacht de wijze van binnenkomst of eindbestemming ervan, praktijken die respectievelijk strijdig zijn met artikel V van de GATT 1994 en artikel 2, lid 3, en artikel 5, leden 4 en 6, van de WTO-overeenkomst inzake de toepassing van sanitaire en fytosanitaire maatregelen. Op die grondslag heeft de aanklager de Commissie verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen om Chili ervan te overtuigen deze maatregelen in te trekken.(3) De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal om de inleiding van een communautaire onderzoeksprocedure ingevolge artikel 8 van de verordening te rechtvaardigen. Op 10 juli 1998 werd derhalve zo'n onderzoeksprocedure ingeleid(3).(4) Na de inleiding van de onderzoeksprocedure stelde de Commissie een onderzoek in, dat tot de hieronder vermelde conclusies heeft geleid.B. CONCLUSIES MET BETREKKING TOT HET BESTAAN VAN EEN BELEMMERING VOOR HET HANDELSVERKEER(5) De desbetreffende Chileense wetgeving betreffende het verbod op het lossen van zwaardvisvangsten in Chileense havens is vastgesteld op basis van artikel 165 van de Chileense visserijwetgeving (Ley General de Pesca y Acuicultura), zoals geconsolideerd bij Decreto supremo (de wet) nr. 430 van 28 september 1991.(6) Uit het onderzoek is gebleken dat de Chileense wetgeving de aanvoer en de doorvoer verbiedt van vissoorten die zich over lange afstanden verplaatsen (zoals zwaardvis) en binnen of buiten de exclusieve economische zone van Chili zijn gevangen, wanneer deze vangsten strijdig zijn met de eenzijdig door Chili opgelegde instandhoudingsvoorschriften. Deze regels zijn van toepassing op zwaardvisvangsten in de binnenwateren, de territoriale zee of de exclusieve economische zone (EEZ) en in de aangrenzende gebieden van de EEZ. Het verbod geldt derhalve voor zwaardvisvangsten in de aan de EEZ grenzende gebieden, d.w.z. buit de EEZ.(7) De Commissie sluit zich weliswaar aan bij het algemene doel, de zwaardvisvoorraden in stand te houden, maar meent dat eventuele maatregelen in dit verband de handel zo min mogelijk schade moeten toebrengen en niet mogen neerkomen op willekeurige of ongerechtvaardigde discriminatie.(8) De desbetreffende Chileense wetgeving werd vastgesteld en het invoerverbod toegepast zonder dat Chili serieuze onderhandelingen is begonnen waarbij de Gemeenschap betrokken was, met het doel bilaterale of multilaterale overeenkomsten te sluiten. Chili onderhandelt in feite sinds 1997 over een overeenkomst betreffende de instandhouding van de levende rijkdommen in de Stille Oceaan in het kader van een regionale organisatie, maar heeft geen pogingen gedaan om samenwerkingsakkoorden met de Gemeenschap te sluiten.(9) De verplichting voor de leden van de WTO om serieuze onderhandelingen met alle betrokken leden te voeren over consensuele middelen voor de bescherming en instandhouding van de levende rijkdommen van de zee, in plaats van hun toevlucht te nemen tot eenzijdige en discriminerende maatregelen, werd uiteengezet in het rapport "Verenigde Staten - Verbod op de invoer van bepaalde garnalensoorten en bepaalde producten op basis van garnalen"(4). Aangezien Chili niet aan deze verplichting voldeed en eigenmachtig eenzijdige maatregelen toepaste, werd bij het onderzoek geconcludeerd dat de Chileense praktijken neerkomen op een ongerechtvaardigde en willekeurige discriminatie.(10) Bij het onderzoek is vastgesteld dat de communautaire vissersboten volgens de Chileense wetgeving hun zwaardvisvangsten niet in Chileense havens mogen lossen hetzij om deze op te slaan hetzij om op andere schepen over te laden. Dit verbod geldt eveneens in de Chileense territoriale zee en in de EEZ, zodat er sprake is van schending van het beginsel van vrije doorvoer, dat vastgesteld is in artikel V van de GATT 1994.(11) Bovendien belemmeren, door het lossen in Chileense havens te verbieden voor zwaardvisvangsten van communautaire schepen, de maatregelen in kwestie ook de invoer van deze vis in Chili, hetgeen indruist tegen artikel XI van de GATT 1994.(12) Wat de eis van een veterinair gezondheidscertificaat betreft, hebben de Chileense autoriteiten in het kader van het onderzoek verklaard dat de desbetreffende voorschriften (Oficio Circular n° 240) in november 1991 waren afgeschaft. Rekening houdend met de feitelijke rectificaties van de Chileense autoriteiten, hebben de diensten van de Commissie deze handelsbelemmering niet verder onderzocht.(13) Onder deze omstandigheden is de Commissie van mening dat de bewering van de aanklager betreffende het verbod op outlading gefundeerd is en dat de Chileense praktijken een handelsbelemmering vormen in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening, aangezien zij in strijd zijn met de artikelen V en XI van de GATT 1994.(14) De Commissie is evenwel van mening dat de vermelding van de bovengenoemde juridische grondslagen niet de toepassing van een andere relevante bepaling van de WTO-overeenkomst en de daaraan gehechte overeenkomsten uitsluit, die van nut zou kunnen zijn bij de procedures voor de WTO.C. BEVINDINGEN IN VERBAND MET SCHADE(15) Het onderzoek heeft aangetoond dat de Chileense havens gezien hun geografische positie, hun goed ontwikkelde infrastructuur en hun commerciële faciliteiten de meest geschikte zijn voor de overlading van zwaardvis die door communautaire schepen in het zuidoosten van de Stille Oceaan wordt gevangen. Door het Chileense verbod om de zwaardvis over te laden zijn de communautaire schepen verplicht hun vangsten in andere derde landen van de regio te ontladen of over te laden, hetgeen minstens zes extra dagen kost, en er is dus sprake van schade bestaande uit:- kosten die samenhangen met de tekortkomingen van de havens van andere derde landen in vergelijking met de Chileense havens;- extra werkingskosten in verband met de reis naar havens van andere derde landen;- potentiële verliezen van vangsten tijdens het extra traject.(16) De Commissie heeft vastgesteld dat de hiervoor genoemde praktijken schade vormen in de zin van artikel 2, lid 3, van de verordening.D. BEVINDINGEN MET BETREKKING TOT NADELIGE GEVOLGEN VOOR DE HANDEL(17) Het onderzoek heeft bevestigd dat de betwiste Chileense praktijken de communautaire visserijschepen belemmeren om zich op de markten van derde landen te begeven. De Chileense havens zijn van essentieel belang voor de uitvoer, vooral van verse zwaardvis, naar de Verenigde Staten, omdat dit land nauwe handelsbetrekkingen op dit gebied met Chili onderhoudt.(18) Door het verbod om de vangsten aan land te brengen en dus gebruik te maken van de naburige luchthavens kunnen de communautaire producenten niet naar de markt van de Verenigde Staten exporteren, één van de belangrijkste markten voor zwaardvis ter wereld, waardoor er, wat de ondernemers in de Europese Unie betreft, nadelige gevolgen voor de handel zijn.(19) Daarnaast moet ook rekening worden gehouden met bepaalde potentiële nadelige gevolgen voor de handel. Door de beperkte aanwezigheid van communautaire schepen in de regio zal de positie van de Gemeenschap worden verzwakt in het licht van de toekomstige internationale samenwerking in het zuidoosten van de Stille Oceaan, zoals bepaald in het zeerechtverdrag. Doordat communautaire schepen de Chileense havens niet kunnen binnenvaren, is het duidelijk dat het risico bestaat van verdere nadelige gevolgen voor de Gemeenschap.(20) De Commissie heeft daarom geconcludeerd dat de hiervoor genoemde effecten leiden of dreigen te leiden tot nadelige gevolgen voor de handel in de zin van artikel 2, lid 4, van de verordening.E. COMMUNAUTAIR BELANG(21) Het is van essentieel belang dat communautaire schepen toegang hebben tot de internationale visgebieden en dat de vrijheid van doorvoer door internationale regels wordt gewaarborgd.(22) Het is in het belang van de Gemeenschap dat geschillen die met milieukwesties in verband staan, worden geregeld via multilateraal onderhandelde maatregelen, die zowel gunstig zijn voor de handel als voor de duurzame ontwikkeling.(23) Bovendien is het onaanvaardbaar dat Chili een maatregel oplegt die de toegang van communautaire schepen tot zijn havens belemmert tenzij deze schepen zich voegen naar de eenzijdig opgelegde instandhoudingsmaatregelen. Zoals de beroepsinstantie heeft verklaard in het rapport "Verenigde Staten - Benzine"(5) en verder heeft bevestigd in het rapport "Verenigde Staten - Verbod op de invoer van bepaalde garnalensoorten en bepaalde producten op basis van garnalen"(6), staat het de WTO-leden vrij om hun eigen milieubeschermingsmaatregelen te nemen voorzover zij daarbij hun verplichtingen nakomen en de rechten respecteren van andere leden in het kader van de WTO-overeenkomsten. Dat heeft Chili in het onderhavige geval niet gedaan.(24) Ervoor zorgen dat de WTO-partners hun verplichtingen volledig nakomen, is van het grootste belang voor de Gemeenschap, die zichzelf tot dezelfde verplichtingen heeft verbonden. Voor de goede werking van een multilateraal handelssysteem is het onontbeerlijk dat alle praktijken die tegen de WTO-regels lijken in te druisen, systematisch worden aangepakt.F. CONCLUSIES EN TE NEMEN MAATREGELEN(25) Er zijn bijeenkomsten georganiseerd met de bevoegde Chileense autoriteiten om deze zaak te bespreken en een minnelijke schikking te vinden, maar deze autoriteiten hebben geen enkel voorstel gedaan om tot een oplossing te komen.(26) Bovendien heeft Chili een nieuw decreet aangenomen (decreet nr. 598 van 15 oktober 1999) dat de regels in kwestie uitdrukkelijk uitbreidt tot zwaardvisvangsten in volle zee. Daarom geldt het verbod inzake outlading in Chileense havens, dat eerst voor zwaardvisvangsten in de EEZ en de aangrenzende gebieden van toepassing was, nu ook voor vangsten waar dan ook in volle zee.(27) In deze omstandigheden is het in het belang van de Gemeenschap noodzakelijk dat er een procedure wordt geopend voor geschillenregeling in het kader van de WTO,BESLUIT:Artikel 11. Het Chileense verbod op outlading van zwaardvisvangsten in Chileense havens is niet verenigbaar met de verplichtingen die op dit land rusten uit hoofde van de Marrakech-overeenkomst tot instelling van de WTO en vormt een "handelsbelemmering" in de zin van artikel 2, lid 1, van Verordening (EG) nr. 3286/94.2. De Gemeenschap zal actie ondernemen tegen Chili overeenkomstig het memorandum van overeenstemming betreffende de regels en procedures voor de regeling van geschillen en andere toepasselijke bepalingen van de WTO om te bereiken dat deze handelsbelemmering uit de weg wordt geruimd.Artikel 2Dit besluit is van toepassing vanaf de datum van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 5 april 2000.Voor de CommissiePascal LamyLid van de Commissie(1) PB L 349 van 31.12.1994, blz. 71.(2) PB L 41 van 23.2.1995, blz. 3.(3) Bericht van inleiding van een onderzoeksprocedure in verband met een handelsbelemmering in de zin van verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad, bestaande uit handelspraktijken van Chili met betrekking tot douanevervoer en overlading van zwaardvis in Chileense havens (PB C 215 van 10.7.1998, blz. 2).(4) Rapport van de beroepsinstantie: "Verenigde Staten - Verbod op de invoer van bepaalde garnalensoorten en bepaalde producten op basis van garnalen" (WT/DS58/AB/R), goedgekeurd op 12 oktober 1998 (paragrafen 171 en 172).(5) Rapport van de beroepsinstantie: "Verenigde Staten - Normen betreffende benzine, nieuwe en oude formules" (WT/DS2/AB/R), goedgekeurd op 20 mei 1996.(6) Zie paragraaf 186 van het rapport van de beroepsinstantie, waarnaar verwezen wordt in voetnoot 4.


title: Besluit (EU) 2016/1482 van het Europees Parlement van 28 april 2016 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014, afdeling IX — Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

text:
               14.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 246/160

         BESLUIT (EU) 2016/1482 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 28 april 2016
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014, afdeling IX — Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014 (1),

               —

               gezien de geconsolideerde jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2014 (COM(2015) 377 — C8-0207/2015) (2),

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2014, vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer (4) voor het begrotingsjaar 2014 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien artikel 314, punt 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name de artikelen 55, 99, 164, 165 en 166,

               —

               gezien artikel 94 van en bijlage V bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A8-0109/2016),

               1.

               verleent de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2014;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming, de Europese Raad, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese ombudsman en de Europese Dienst voor extern optreden, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB L 51 van 20.2.2014.

      (2)  PB C 377 van 13.11.2015, blz. 1.

      (3)  PB C 373 van 10.11.2015, blz. 1.

      (4)  PB C 377 van 13.11.2015, blz. 146.

      (5)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.


title: 2014/605/EU: Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012

text:
               5.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 266/272

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 3 april 2014
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012
   (2014/605/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012,

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2012, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 — C7-0054/2014),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (4), en met name artikel 14,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5),

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 tot vaststelling van de financiële kaderregeling voor de organen bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6), en met name artikel 108,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A7-0193/2014),

               1.

               verleent de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2012;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 365 van 13.12.2013, blz. 275.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 216 van 20.8.1994, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42.