title: Besluit (EU) 2016/1750 van de Raad van 17 juni 2016 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, wat betreft de bepalingen ervan inzake verplichtingen in verband met justitiële samenwerking in strafzaken en de definitie van strafbare feiten

text:
               1.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 268/6

         BESLUIT (EU) 2016/1750 VAN DE RAAD
   van 17 juni 2016
   betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, wat betreft de bepalingen ervan inzake verplichtingen in verband met justitiële samenwerking in strafzaken en de definitie van strafbare feiten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, en artikel 83, juncto artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De sluiting van het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging (Framework Convention on Tobacco Control — FCTC) is namens de Gemeenschap goedgekeurd bij Besluit 2004/513/EG van de Raad (1).

               (2)

               Overeenkomstig Besluit 2013/744/EU van de Raad (2) en Besluit 2013/745/EU van de Raad (3) is het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het FCTC van de Wereldgezondheidsorganisatie („het protocol”) op 20 december 2013 ondertekend, onder voorbehoud van sluiting op een later tijdstip.

               (3)

               Het protocol levert een belangrijke bijdrage tot de internationale inspanningen om alle vormen van illegale handel in tabaksproducten uit te bannen en zodoende de ontduiking van belasting en douanerechten tegen te gaan en het aanbod van tabaksproducten te verminderen in overeenstemming met artikel 15 van het FCTC van de Wereldgezondheidsorganisatie. Het protocol draagt ook bij tot het goed functioneren van de interne markt voor tabaksproducten en het waarborgen van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid.

               (4)

               De gebieden die onder dit protocol vallen, hebben betrekking op justitiële samenwerking in strafzaken, de definitie van strafbare feiten en politiële samenwerking. Voor zover artikelen 14, 16, 19, 23, 26, 27, 29 en 30 van het protocol kunnen worden uitgevoerd door middel van maatregelen die binnen de werkingssfeer van die gebieden vallen, behoren die bepalingen tot de werkingssfeer van titel V van het derde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.

               (5)

               De Unie heeft via rechtshandelingen gemeenschappelijke regels vastgelegd op het gebied van de justitiële samenwerking in strafzaken en de definitie van strafbare feiten (4). Artikelen 14, 16, 26, 29 en 30 van het protocol kunnen invloed hebben op deze gemeenschappelijke regels of het toepassingsgebied ervan wijzigen. Het protocol dient enkel voor zover het protocol gevolgen kan hebben voor deze gemeenschappelijke regels of de werkingssfeer ervan kan wijzigen, namens de Unie te worden goedgekeurd voor aangelegenheden die tot de bevoegdheid van de Unie behoren.

               (6)

               Door de sluiting van het protocol zal de Unie geen gedeelde bevoegdheid uitoefenen, zodat de lidstaten hun bevoegdheid behouden op de door het protocol bestreken gebieden die geen gevolgen hebben voor gemeenschappelijke regels of die de werkingssfeer ervan niet wijzigen.

               (7)

               Ierland is gebonden door de akte van de Raad van 26 juli 1995 en door Kaderbesluit 2001/500/JBZ, en neemt derhalve deel aan de vaststelling van dit besluit.

               (8)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, neemt het Verenigd Koninkrijk niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat.

               (9)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is deze lidstaat.

               (10)

               Het parallel aan dit besluit vastgestelde Besluit (EU) 2016/1749 (5) heeft betrekking op de sluiting namens de Unie van het protocol, met uitzondering van de bepalingen ervan over de verplichtingen inzake de justitiële samenwerking in strafzaken en de definitie van strafbare feiten.

               (11)

               Het protocol dient te worden goedgekeurd voor aangelegenheden die tot de bevoegdheid van de Unie behoren,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging wordt hierbij namens de Unie goedgekeurd met betrekking tot de in de artikelen 14, 16, 26, 29 en 30 voorziene bepalingen over justitiële samenwerking in strafzaken en de definitie van strafbare feiten.
   De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die bevoegd is (zijn) om namens de Unie over te gaan tot het neerleggen van:

               a)

               de akte als bepaald in artikel 44, lid 1, van het protocol;

               b)

               de bevoegdheidsverklaring als vervat in de bijlage bij dit besluit, overeenkomstig artikel 44, lid 3, van het protocol.

         Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 17 juni 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.R.V.A. DIJSSELBLOEM

      (1)  Besluit 2004/513/EG van de Raad van 2 juni 2004 betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie voor de bestrijding van tabaksgebruik (PB L 213 van 15.6.2004, blz. 8).

      (2)  Besluit 2013/744/EU van de Raad van 9 december 2013 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, wat betreft de bepalingen ervan inzake verplichtingen in verband met justitiële samenwerking in strafzaken, de definitie van strafbare feiten, en politiële samenwerking (PB L 333 van 12.12.2013, blz. 73).

      (3)  Besluit 2013/745/EU van de Raad van 9 december 2013 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, met uitzondering van de bepalingen ervan inzake verplichtingen in verband met justitiële samenwerking in strafzaken, de definitie van strafbare feiten, en politiële samenwerking (PB L 333 van 12.12.2013, blz. 75).
   Kaderbesluit 2001/500/JBZ van de Raad van 26 juni 2001 inzake het witwassen van geld de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van opbrengsten van misdrĳven (PB L 182 van 5.7.2001, blz. 1);

      (4)  Akte van de Raad van 26 juli 1995 tot vaststelling van de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB C 316 van 27.11.1995, blz. 48).

      (5)  Besluit (EU) 2016/1749 van de Raad van 17 juni 2016 betreffende de sluiting namens de Europese Unie van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging, met uitzondering van de bepalingen die onder titel V van het derde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vallen (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

      BIJLAGE

         BEVOEGDHEIDSVERKLARING DOOR DE EUROPESE UNIE VOOR AANGELEGENHEDEN DIE VALLEN ONDER HET PROTOCOL BETREFFENDE DE UITBANNING VAN ILLEGALE HANDEL IN TABAKSPRODUCTEN

         (OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 44 VAN HET PROTOCOL)

      Overeenkomstig artikel 44 van het Protocol betreffende de uitbanning van illegale handel in tabaksproducten bij het Kaderverdrag van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake tabaksontmoediging (hierna „het FCTC-protocol” genoemd) geeft de Europese Unie (EU) de volgende bevoegdheidsverklaring af betreffende de specifieke categorieën en beleidsgebieden waarvoor de lidstaten van de EU bevoegdheden hebben verleend aan de EU in aangelegenheden die onder het FCTC-protocol vallen.
      1.   Algemene beginselen

      De categorieën en gebieden van bevoegdheden van de Unie zijn opgenomen in de artikelen 2 tot en met 6 VWEU. In de gevallen waarin bij de Verdragen op een bepaald gebied een exclusieve bevoegdheid aan de EU wordt toegedeeld, kan alleen de EU wetgevend optreden en juridisch bindende handelingen vaststellen, en kunnen de lidstaten zulks slechts zelf doen als zij daartoe door de EU gemachtigd zijn of ter uitvoering van de handelingen van de EU. In de gevallen waarin bij de Verdragen op een bepaald gebied een bevoegdheid aan de EU wordt toegedeeld die zij met de lidstaten deelt, kunnen de EU en de lidstaten wetgevend optreden en juridisch bindende handelingen vaststellen. De lidstaten oefenen hun bevoegdheid uit voor zover de EU haar bevoegdheid niet heeft uitgeoefend. De lidstaten oefenen hun bevoegdheid weer uit voor zover de EU besloten heeft haar bevoegdheid niet meer uit te oefenen.
      Voor de in artikel 3, lid 1, VWEU genoemde beleidsgebieden is de EU exclusief bevoegd om internationale overeenkomsten te sluiten. Voor de in artikel 4, lid 2, VWEU genoemde beleidsgebieden hebben de EU en de lidstaten een gedeelde bevoegdheid, maar is de EU overeenkomstig artikel 3, lid 2, VWEU exclusief bevoegd om op te treden wanneer het voorgenomen optreden noodzakelijk is om de Unie in staat te stellen haar interne bevoegdheid uit te oefenen of voor zover overeenkomstbepalingen gevolgen kunnen hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan kunnen wijzigen; voor zover dit niet het geval is (dat wil zeggen als de voorwaarden van artikel 3, lid 2, VWEU niet vervuld zijn), kunnen de lidstaten hun bevoegdheid uitoefenen om in deze beleidsgebieden op te treden.
      Bevoegdheden die in de Verdragen niet aan de EU worden toegekend, zijn bevoegdheden van de lidstaten van de EU.
      De EU zal materiële wijzigingen in de mate van haar bevoegdheden overeenkomstig artikel 44 van het protocol naar behoren melden, zonder dat dit een absolute voorwaarde is voor de uitoefening van haar bevoegdheid in aangelegenheden die door het FCTC-protocol worden bestreken.
      2.   Exclusieve bevoegdheid van de EU

                  2.1.

                  De EU is exclusief bevoegd om op te treden inzake de aangelegenheden die onder het FCTC-protocol vallen en behoren tot de werkingssfeer van de gemeenschappelijke handelspolitiek van de EU (artikel 207 VWEU).

                  2.2.

                  Voorts is de EU enkel exclusief bevoegd op te treden voor aangelegenheden die onder het FCTC-protocol vallen en behoren tot de werkingssfeer van de douanesamenwerking (artikel 33 VWEU), de onderlinge aanpassing van de wetgevingen in de interne markt (artikelen 113 en 114 VWEU), de justitiële samenwerking in strafzaken (artikel 82 VWEU) en de definitie van strafbare feiten (artikel 83 VWEU) indien de bepalingen van een handeling van de Unie gemeenschappelijke regels vaststellen die door bepalingen van het FCTC-protocol kunnen worden beïnvloed of gewijzigd op het vlak van de werkingssfeer.
                  Uit de onderstaande lijst van Uniehandelingen blijkt in welke mate de Unie haar interne bevoegdheid in deze gebieden heeft uitgeoefend overeenkomstig het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. De omvang van de exclusieve bevoegdheid van de Unie die uit deze handelingen voortvloeit, moet worden beoordeeld volgens de precieze bepalingen van elke maatregel, en in het bijzonder volgens de mate waarin deze bepalingen gemeenschappelijke regels vaststellen die op het vlak van de werkingssfeer kunnen worden beïnvloed of gewijzigd door de bepalingen van het FCTC-protocol of een handeling ter uitvoering daarvan.

                              —

                              Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van Richtlijn 2001/37/EG (PB L 127 van 29.4.2014, blz. 1);

                              —

                              Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15);

                              —

                              Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1);

                              —

                              Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling inzake accijns en houdende intrekking van Richtlijn 92/12/EEG (PB L 9 van 14.1.2009, blz. 12);

                              —

                              Richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikanten (PB L 176 van 5.7.2011, blz. 24);

                              —

                              Kaderbesluit 2001/500/JBZ van de Raad van 26 juni 2001 inzake het witwassen van geld de identificatie, opsporing, bevriezing, inbeslagneming en confiscatie van hulpmiddelen en van opbrengsten van misdrĳven (PB L 182 van 5.7.2001, blz. 1);

                              —

                              Akte van de Raad van 26 juli 1995 tot vaststelling van de Overeenkomst aangaande de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB C 316 van 27.11.1995, blz. 48).

            3.   Bevoegdheid van de lidstaten

      De lidstaten blijven bevoegd voor andere onder het FCTC-protocol vallende aangelegenheden die niet zijn vermeld in de punten 2.1 en 2.2, en waarvoor de EU niet exclusief bevoegd is.


title: Besluit 2014/482/GBVB van de Raad van 22 juli 2014 tot wijziging van Besluit 2012/392/GBVB betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger)

text:
               23.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 217/31

         BESLUIT 2014/482/GBVB VAN DE RAAD
   van 22 juli 2014
   tot wijziging van Besluit 2012/392/GBVB betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 juli 2012 heeft de Raad Besluit 2012/392/GBVB (1) vastgesteld. Dat Raadsbesluit verstrijkt op 15 juli 2014.

               (2)

               Op 28 oktober 2013 heeft de Raad Besluit 2013/533/GBVB (2) vastgesteld, met een financieel referentiebedrag voor de periode tot en met 15 juli 2014.

               (3)

               Op 28 maart 2014 heeft het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) aanbevolen de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) conform de strategische evaluatie te verlengen met twee jaar.

               (4)

               Op 2 mei 2014 heeft de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) een brief van de Nigerese autoriteiten ontvangen waarin deze hun steun uitspreken voor een verlenging van EUCAP Sahel Niger met twee jaar.

               (5)

               EUCAP Sahel Niger zal worden uitgevoerd in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2012/392/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               De artikelen 2 en 3 worden vervangen door:
               „Artikel 2
               Doelstellingen
               In het kader van de uitvoering van de strategie van de Europese Unie voor veiligheid en ontwikkeling in de Sahel, heeft EUCAP SAHEL Niger tot doel de Nigerese autoriteiten in staat te stellen hun eigen nationale veiligheidsstrategie uit te stippelen en te implementeren. EUCAP Sahel Niger heeft tevens tot doel ertoe bij te dragen dat onder de verschillende Nigerese veiligheidsactoren een geïntegreerde, multidisciplinaire, samenhangende, duurzame en op mensenrechten gebaseerde aanpak van de strijd tegen terrorisme en georganiseerde criminaliteit wordt ontwikkeld.
               Artikel 3
               Taken
               1.   Om de doelstellingen van artikel 2 te verwezenlijken zal EUCAP Sahel Niger:

                           a)

                           bereid zijn het uitstippelen en tenuitvoerleggen van een Nigerese veiligheidsstrategie te steunen en doorgaan met het verlenen van advies en bijstand bij de uitvoering van de veiligheidsdimensie van de Nigerese strategie voor veiligheid en ontwikkeling op nationaal niveau in het noorden;

                           b)

                           een faciliterende rol spelen in de coördinatie van regionale en internationale projecten ter ondersteuning van Niger in de strijd tegen terrorisme en georganiseerde misdaad;

                           c)

                           de rechtsstaat versterken door de vermogens voor strafrechtelijk onderzoek te ontwikkelen, en in dit kader passende opleidingsprogramma's ontwikkelen en uitvoeren;

                           d)

                           de ontwikkeling van permanente Nigerese veiligheids- en defensietroepen ondersteunen;

                           e)

                           bijdragen tot het formuleren, plannen en uitvoeren van projecten op veiligheidsgebied.

                     2.   EUCAP Sahel Niger zal worden toegespitst op de in lid 1 genoemde activiteiten die bijdragen tot het verbeteren van de controle over het grondgebied van Niger, waaronder in coördinatie met de Nigerese gewapende strijdkrachten.
               3.   EUCAP Sahel Niger verricht geen uitvoerende taken.”.

               2)

               Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 3 wordt vervangen door:
                           „3.   EUCAP Sahel Niger wordt gestructureerd overeenkomstig de desbetreffende planningdocumenten.”;

                           b)

                           lid 4 wordt geschrapt.

               3)

               Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           het volgende lid wordt ingevoegd:
                           „1 bis.   Het hoofd van de missie vertegenwoordigt EUCAP Sahel Niger in het actiegebied. Het hoofd van de missie kan, onder zijn algemene verantwoordelijkheid, beheerstaken betreffende personeels- en financiële aangelegenheden delegeren aan personeelsleden van de missie.”;

                           b)

                           lid 3 wordt vervangen door:
                           „3.   Het hoofd van de missie geeft instructies aan alle personeelsleden van EUCAP Sahel Niger, waaronder het ondersteunend element in Brussel, met het oog op de effectieve uitvoering van EUCAP SAHEL Niger op het terrein, en zorgt voor de coördinatie en de dagelijkse leiding van de missie volgens de instructies op strategisch niveau van de civiele operationele commandant.”;

                           c)

                           de leden 4 en 8 worden geschrapt.

               4)

               In artikel 7 wordt lid 4 vervangen door:
               „4.   De arbeidsvoorwaarden en de rechten en plichten van het internationale en het plaatselijke personeel worden neergelegd in contracten tussen EUCAP Sahel Niger en het betrokken personeelslid.”.

               5)

               In artikel 11 wordt lid 5 vervangen door:
               „5.   Het hoofd van de missie zorgt voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie overeenkomstig Besluit 2013/488/EU van de Raad (3).

                  (3)  Besluit 2013/488/EU van de Raad van 23 september 2013 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 274 van 15.10.2013, blz. 1).”."

               6)

               Het volgende artikel wordt ingevoegd:
               „Artikel 12 bis
               Juridische regelingen
               Zoals vereist om uitvoering te geven aan dit besluit heeft EUCAP Sahel Niger de bevoegdheid diensten en leveringen aan te besteden, contracten en administratieve regelingen te sluiten, personeel in dienst te nemen, bankrekeningen te bezitten, eigendommen te verkrijgen of te vervreemden, haar schulden te vereffenen en in rechte op te treden.”.

               7)

               Artikel 13 wordt vervangen door:
               „Artikel 13
               Financiële bepalingen
               1.   Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP Sahel Niger voor de periode van 16 juli 2012 tot en met 31 oktober 2013 moet dekken, bedraagt 8 700 000 EUR.
               Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP Sahel Niger voor de periode van 1 november 2013 tot en met 15 juli 2014 moet dekken, bedraagt 6 500 000 EUR.
               Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP Sahel Niger voor de periode van 16 juli 2014 tot en met 15 juli 2015 moet dekken, bedraagt 9 155 000 EUR.
               2.   De uitgaven worden beheerd overeenkomstig de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie. Onderdanen van derde staten en onderdanen van het gastland mogen inschrijven op aanbestedingen. Met goedkeuring van de Commissie mag de EUCAP Sahel Niger technische regelingen sluiten met lidstaten, het gastland, deelnemende derde staten en andere internationale actoren over het leveren van uitrusting, diensten en lokalen aan EUCAP Sahel Niger.
               3.   EUCAP Sahel Niger is verantwoordelijk voor de uitvoering van de begroting van de missie. Daartoe ondertekent de missie een overeenkomst met de Commissie.
               4.   Onverminderd de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Niger betreffende het statuut van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (4), is EUCAP Sahel Niger met ingang van 16 juli 2014 verantwoordelijk voor eventuele vorderingen en verplichtingen die uit de uitvoering van haar mandaat voortvloeien, met uitzondering van vorderingen met betrekking tot ernstig wangedrag van het hoofd van de missie, waarvoor de verantwoordelijkheid op laatstgenoemde blijft rusten.
               5.   De uitvoering van de financiële regelingen laat de bevelslijn zoals bepaald in de artikelen 4, 5 en 6, en de operationele vereisten van EUCAP Sahel Niger, met inbegrip van de verenigbaarheid van uitrusting en de interoperabiliteit van haar teams, onverlet.
               6.   De uitgaven komen voor financiering in aanmerking vanaf 16 juli 2012.

                  (4)  PB L 242 van 11.9.2013, blz. 2.”."

               8)

               Het volgende artikel wordt ingevoegd:
               „Artikel 13 bis
               Projectcel
               1.   EUCAP Sahel Mali beschikt over een projectcel om projecten vast te stellen en uit te voeren. Op gebieden die verband houden met het mandaat van EUCAP Sahel Niger en ter bevordering van de doelstellingen ervan, zal EUCAP Sahel Niger, in voorkomend geval, de projecten die door de lidstaten en derde staten onder hun verantwoordelijkheid worden uitgevoerd, coördineren, faciliteren en van advies voorzien.
               2.   EUCAP Sahel Niger is gemachtigd financiële bijdragen van de lidstaten of van derde staten aan te wenden voor de uitvoering van een project indien dat project is aangemerkt als een consistente aanvulling op andere acties van EUCAP Sahel Niger, en indien het project:

                           a)

                           is opgenomen in het memorandum begrotingseffecten bij dit besluit, of

                           b)

                           tijdens de duur van het mandaat van EUCAP Sahel Niger op verzoek van het hoofd van de missie wordt geïntegreerd in het memorandum begrotingseffecten door middel van een wijziging van het memorandum begrotingseffecten.

                     EUCAP Sahel Niger sluit een regeling met de bijdragende staten, waarin met name wordt vastgelegd volgens welke concrete procedures klachten van derden worden behandeld betreffende schade die is opgelopen als gevolg van handelingen of nalatigheden van het hoofd van de missie bij de besteding van de middelen die door de betrokken staten ter beschikking zijn gesteld. In geen geval wordt de Unie of de HV door de bijdragende staten aansprakelijk gesteld voor handelingen of nalatigheden van het EUCAP Sahel Niger in verband met de besteding van de middelen van die staten.
               3.   Het PVC fiatteert de aanvaarding van financiële bijdragen van derde staten voor de projectcel.”.

               9)

               In artikel 15 wordt „Besluit 2011/292/EU” vervangen door „Besluit 2013/488/EU”.

               10)

               In artikel 16 wordt het tweede lid vervangen door:
               „Het is van toepassing tot en met 15 juli 2016.”.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing met ingang van 16 juli 2014.

      Gedaan te Brussel, 22 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  Besluit 2012/392/GBVB van de Raad van 16 juli 2012 betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP SAHEL Niger) (PB L 187 van 17.7.2012, blz. 48).

      (2)  Besluit 2013/533/GBVB van de Raad van 28 oktober 2013 houdende wijziging van Besluit 2012/392/GBVB betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (PB L 288 van 30.10.2013, blz. 68).


title: 2008/438/EG,Euratom: Besluit van de Raad en de Commissie van 14 mei 2008 betreffende de sluiting van een protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie

text:
               13.6.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 155/15

      BESLUIT VAN DE RAAD EN DE COMMISSIE

   van 14 mei 2008
   betreffende de sluiting van een protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie
   (2008/438/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 310 in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste alinea, tweede zin, en artikel 300, lid 3, tweede alinea,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 101, tweede alinea,
   Gelet op de Toetredingsakte van Bulgarije en Roemenië, en met name op artikel 6, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien de instemming van het Europees Parlement (1),
   Gezien de goedkeuring van de Raad overeenkomstig artikel 101 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie is namens de Europese Gemeenschap overeenkomstig Besluit nr. 2008/273/EG van de Raad (2) op 18 februari 2008 ondertekend.

               (2)

               In afwachting van zijn inwerkingtreding wordt het protocol vanaf de datum van toetreding op voorlopige basis toegepast.

               (3)

               Het protocol dient te worden gesloten,

         BESLUITEN:
   Artikel 1
   Het protocol bij de Stabilisatie- en associatieovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie wordt goedgekeurd namens de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie en de lidstaten.
   De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht (3).
   Artikel 2
   De akten van goedkeuring, als bedoeld in artikel 11 van het protocol, worden namens de Europese Gemeenschap en haar lidstaten nedergelegd door de voorzitter van de Raad. Tegelijkertijd wordt de akte van goedkeuring namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie nedergelegd door de voorzitter van de Commissie.

      Gedaan te Brussel, 14 mei 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. BAJUK

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  Instemming van 23 april 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  PB L 99 van 10.4.2008, blz. 1.

      (3)  PB L 99 van 10.4.2008, blz. 2.


title: Besluit van het Permanent Comité van de EVA-staten nr. 1/2011/SC van 29 september 2011 betreffende de controle van programma's en projecten in het kader van het financieel mechanisme (2009-2014)

text:
               22.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 341/67

         BESLUIT VAN HET PERMANENT COMITÉ VAN DE EVA-STATEN
   Nr. 1/2011/SC
   van 29 september 2011
   betreffende de controle van programma's en projecten in het kader van het financieel mechanisme (2009-2014)
   HET PERMANENT COMITE VAN DE EVA-STATEN,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (hierna de „EER-overeenkomst” genoemd),
   Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Unie, IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen betreffende een financieel mechanisme van de EER voor de periode 2009-2014,
   Gezien Protocol nr. 38b betreffende het financieel mechanisme van de EER dat in de EER-overeenkomst is ingevoegd bij de bovenvermelde Overeenkomst tussen de Europese Unie, IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen betreffende een financieel mechanisme van de EER voor de periode 2009-2014,
   Gezien de Overeenkomst tussen het Koninkrijk Noorwegen en de Europese Unie betreffende een financieel mechanisme van Noorwegen voor de periode 2009-2014,
   Gezien Besluit nr. 5/2010/SC van het Permanent Comité van de EVA-staten van 9 december 2010 tot wijziging van Besluit nr. 4/2004/SC tot instelling van een Comité voor het financieel mechanisme (1),
   Gezien Besluit nr. 6/2010/SC van het Permanent Comité van de EVA-staten van 9 december 2010 tot uitbreiding van de taken van het Bureau voor het financieel mechanisme van de EER en het financieel mechanisme van Noorwegen (2),
   Gezien Besluit nr. 5/2002 van het Comité Toezichthoudende Autoriteit en Hof van Justitie van 23 oktober 2002 betreffende het mandaat van de Accountantscommissie van de EVA (de drie EVA-landen),
   BESLUIT:
   Artikel 1
   De Accountantscommissie is de hoogste autoriteit voor de controle van programma's en projecten in het kader van het financieel mechanisme 2009-2014 van de EER (hierna „financieel mechanisme van de EER” genoemd). Dit omvat de controle van programma's en projecten in de begunstigde staten, het beheer van de programma's en projecten door de begunstigde staten en de uitvoering van het financieel mechanisme van de EER. De Accountantscommissie kan eveneens het Bureau voor het financieel mechanisme controleren wat het financieel mechanisme van de EER betreft.
   Artikel 2
   De Accountantscommissie bestaat uit onderdanen van de EVA-staten die partij zijn bij de EER-overeenkomst en bij voorkeur uit leden van de hoogste controleorganen van de EVA-staten. Zij moeten alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden. Een ambtenaar van de EVA kan niet tot controleur worden benoemd binnen drie jaar na afloop van zijn aanstelling bij een EVA-instelling.
   Artikel 3
   De leden van de Accountantscommissie die controles verrichten overeenkomstig artikel 1 zijn de personen die zijn benoemd bij Besluit nr. 1 van 26 mei 2010 betreffende de benoeming van de leden van de Accountantscommissie (de drie EVA-landen) en voor de daarin vermelde termijn. Na afloop van hun ambtstermijn worden de leden van de Accountantscommissie die controles verrichten overeenkomstig artikel 1, benoemd bij besluit van het Comité Toezichthoudende Autoriteit en Hof van Justitie.
   Artikel 4
   De leden van de Accountantscommissie zijn volledig onafhankelijk bij het uitoefenen van hun functie.
   Artikel 5
   De leden van de Accountantscommissie werken nauw samen met de persoon of personen aan wie de overeenkomstige controles zijn toevertrouwd in het kader van het financieel mechanisme van Noorwegen voor de periode 2009-2014 bij de controle van activiteiten die met beide financiële mechanismen verband houden.
   Artikel 6
   De kosten van passende en evenredige controles als bedoeld in artikel 1 worden gefinancierd uit de huishoudelijke begroting van het financieel mechanisme van de EER. Aan de hand van een begrotingsvoorstel van de Accountantscommissie en een aanbeveling van het Comité voor het financieel mechanisme, stelt het Permanent Comité het bedrag vast dat voor dit doel wordt uitgetrokken.
   Artikel 7
   De Accountantscommissie mag de hulp van externe deskundigen inroepen. De externe deskundigen moeten aan dezelfde eisen van onafhankelijkheid voldoen en hebben dezelfde plicht tot samenwerking als bedoeld in artikel 6 als de leden van de Accountantscommissie.
   Artikel 8
   De Accountantscommissie licht het Comité voor het financieel mechanisme in en brengt bij het Permanent Comité van de EVA-staten verslag uit over de in artikel 1 bedoelde controle. Zij kan maatregelen voorstellen.
   Artikel 9
   De Accountantscommissie stelt een voorstel op over de wijze waarop zij de in artikel 1 bedoelde controle denkt uit te voeren dat, na overleg met het Comité voor het financieel mechanisme, ter goedkeuring aan het Permanent Comité van de EVA-staten wordt voorgelegd.
   Artikel 10
   Dit besluit treedt onmiddellijk in werking.
   Artikel 11
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 29 september 2011.

            Voor het Permanent Comité

            De voorzitter

         Kurt JÄGER

            De secretaris-generaal

         Kåre BRYN

      (1)  PB L 78 van 24.3.2011, blz. 57.

      (2)  PB L 78 van 24.3.2011, blz. 58.


title: Besluit 2012/308/GBVB van de Raad van 26 april 2012 betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië

text:
               15.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 154/1

         BESLUIT 2012/308/GBVB VAN DE RAAD
   van 26 april 2012
   betreffende de toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37, in samenhang met artikel 31, lid 1,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met namede artikelen 209 en 212, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), en artikel 218, lid 8, tweede alinea,
   Gezien het gezamenlijke voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring door het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië („het verdrag”) werd 24 februari 1976 ondertekend door de Republiek Indonesië, Maleisië, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore en het Koninkrijk Thailand. Sinds de datum van ondertekening hebben ook de volgende landen het Verdrag ondertekend: Brunei Darussalam, het Koninkrijk Cambodja, de Democratische Volksrepubliek Laos, Birma/Myanmar, de Socialistische Republiek Vietnam, de Onafhankelijke Staat Papoea-Nieuw-Guinea, de Volksrepubliek China, de Republiek India, Japan, de Islamitische Republiek Pakistan, de Republiek Korea, de Russische Federatie, Nieuw-Zeeland, Mongolië, het Gemenebest Australië, de Franse Republiek, de Democratische Republiek Oost-Timor, de Volksrepubliek Bangladesh, de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka, de Democratische Volksrepubliek Korea, de Verenigde Staten van Amerika, de Republiek Turkije en Canada.

               (2)

               Het verdrag heeft tot doel de vrede, stabiliteit en samenwerking in de regio te bevorderen. Hiertoe roept het verdrag op tot een vreedzame beslechting van geschillen, de bewaring van de vrede, de voorkoming van conflicten en de versterking van de veiligheid in Zuidoost-Azië. De regels en beginselen die in het Verdrag worden uiteengezet, beantwoorden daarmee aan de doelstellingen van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Unie.

               (3)

               Voorts voorziet het verdrag in betere samenwerking op economisch, handels-, sociaal, technisch en wetenschappelijk gebied, alsook in een versnelde economische groei in de regio door een intensiever gebruik van de landbouw en industrie in de landen van Zuidoost-Azië, de uitbreiding van de handel en de verbetering van de economische infrastructuur. Het verdrag bevordert derhalve de samenwerking met de ontwikkelingslanden uit dat gebied, alsook de economische, financiële en technische samenwerking met andere landen dan ontwikkelingslanden.

               (4)

               De Raad machtigde tijdens zijn bijeenkomst van 4 en 5 december 2006 het voorzitterschap en de Commissie om te onderhandelen over de toetreding van de Unie en de Europese Gemeenschap tot het verdrag.

               (5)

               Bij brief van 7 december 2006 stelden de Unie en de Europese Gemeenschap Cambodja, in zijn hoedanigheid van ASEAN-coördinator voor de betrekkingen met de Unie, in kennis van hun besluit om toetreding tot het verdrag te verzoeken, onder voorbehoud van de in de brief vermelde regelingen.

               (6)

               Op 28 mei 2009 verklaarde Thailand, op dat ogenblik voorzitter van de ASEAN, namens de regeringen van alle staten in Zuidoost-Azië in te stemmen met de toetreding van de Unie en de Europese Gemeenschap tot het verdrag, op voorwaarde van inwerkingtreding van het derde protocol bij het verdrag.

               (7)

               Het derde protocol bij het verdrag, dat 23 juli 2010 werd ondertekend, voorziet in de toetreding van regionale organisaties tot het verdrag.

               (8)

               De Unie moet bijgevolg na de inwerkingtreding van het derde protocol van het verdrag toetreden tot het verdrag,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De toetreding van de Unie tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië wordt hierbij namens de Unie goedgekeurd.
   De tekst van het verdrag en de drie protocollen tot wijziging ervan, alsook de akte van toetreding van de Unie tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië worden aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De Raad machtigt hierbij de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid om de akte van toetreding van de Unie tot het verdrag namens de Unie te ondertekenen en neder te leggen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 26 april 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. BØDSKOV

      VERTALING
      Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië
      Indonesië, 24 februari 1976
      De hoge verdragsluitende partijen:
      IN HET BEWUSTZIJN van de bestaande historische, geografische en culturele banden tussen hun volkeren;
      VASTBESLOTEN om de regionale vrede en stabiliteit te bevorderen door respect voor het recht en de rechtsstaat en een sterkere regionale weerbaarheid in hun onderlinge betrekkingen;
      IN HET VERLANGEN vrede, vriendschap en wederzijdse samenwerking in zaken die Zuidoost-Azië aangaan, te bevorderen, in de geest en volgens de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties, de tien beginselen die zijn goedgekeurd op de Azië-Afrika-conferentie in Bandung van 25 april 1955, de verklaring van de Associatie van Zuidoost-Aziatische staten, ondertekend te Bangkok, 8 augustus 1967, en de verklaring ondertekend te Kuala Lumpur op 27 november 1971;
      ERVAN OVERTUIGD dat de beslechting van geschillen of disputen tussen hun landen moet worden geregeld door rationele, doeltreffende en voldoende flexibele procedures, met vermijding van negatieve attitudes die de samenwerking kunnen bedreigen of verhinderen;
      GELOVEND dat alle vredelievende landen moeten samenwerken, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, voor de bevordering van de wereldvrede, voor stabiliteit en harmonie;
      KOMEN PLECHTIG OVEREEN een Verdrag van vriendschap en samenwerking te sluiten, als volgt:
      1.1.1.1.   HOOFDSTUK I: DOEL EN BEGINSELEN
      Artikel 1
      Dit verdrag heeft tot doel blijvende vrede, vriendschap en samenwerking tussen hun volkeren te bevorderen en zodoende bij te dragen tot hun sterkte, solidariteit en nauwere banden.
      Artikel 2
      In hun onderlinge betrekkingen worden de hoge verdragsluitende partijen geleid door de volgende fundamentele beginselen:

                  a)

                  wederzijds respect voor de onafhankelijkheid, soevereiniteit, gelijkwaardigheid, territoriale integriteit en nationale identiteit van alle staten;

                  b)

                  het recht van elke staat op een nationaal bestaan zonder bemoeienissen, subversie of dwang van buitenaf;

                  c)

                  niet-inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van een ander land;

                  d)

                  beslechting van geschillen of disputen met vreedzame middelen;

                  e)

                  afzien van de dreiging met en het gebruik van geweld;

                  f)

                  doeltreffende onderlinge samenwerking.

            1.1.1.2.   HOOFDSTUK II: VRIENDSCHAP
      Artikel 3
      Voor het bereiken van de doelstellingen van dit verdrag streven de hoge verdragsluitende partijen naar de ontwikkeling en versterking van de traditionele, culturele en historische vriendschapsbanden, goede nabuurschap en samenwerking die hen verbindt, en vervullen zij te goeder trouw de verplichtingen uit hoofde van dit verdrag. Teneinde een nauwere onderlinge verstandhouding te bevorderen, moedigen de hoge verdragsluitende partijen contacten en sociaal verkeer tussen hun volkeren aan, en vergemakkelijken zij deze.
      1.1.1.3.   HOOFDSTUK III: SAMENWERKING
      Artikel 4
      De hoge verdragsluitende partijen bevorderen actieve samenwerking op economisch, sociaal, technisch, wetenschappelijk en administratief gebied, alsook op het punt van gezamenlijke idealen en verlangens op het gebied van internationale vrede en stabiliteit in de regio en alle andere aangelegenheden van gemeenschappelijk belang.
      Artikel 5
      Met het oog op artikel 4 getroosten de hoge verdragsluitende partijen zich maximale inspanningen, zowel multilateraal als bilateraal, op basis van gelijkwaardigheid, non-discriminatie en wederzijds voordeel.
      Artikel 6
      De hoge verdragsluitende partijen werken samen voor versnelde economische groei in de regio met het oog op een sterkere basis voor een welvarende en vreedzame gemeenschap van volkeren in Zuidoost-Azië. Hiertoe bevorderen zij de uitbreiding van hun landbouw en industrie, de expansie van hun handel en de verbetering van hun economische infrastructuur voor het wederzijdse welzijn van hun volkeren. In dit verband gaan zij voort met het onderzoeken van alle mogelijkheden voor nauwe en voordelige samenwerking met andere staten, alsook internationale en regionale organisaties buiten de regio.
      Artikel 7
      De hoge verdragsluitende partijen voeren hun economische samenwerking op met het oog op het verwezenlijken van sociale rechtvaardigheid en een hogere levensstandaard van de volkeren in de regio. Hiertoe keuren zij passende regionale strategieën voor economische ontwikkeling en wederzijdse bijstand goed.
      Artikel 8
      De hoge verdragsluitende partijen streven naar zeer nauwe samenwerking op de grootst mogelijke schaal en verstrekken elkaar wederzijdse bijstand in de vorm van opleiding en onderzoeksfaciliteiten op sociaal, cultureel, technisch, wetenschappelijk en administratief gebied.
      Artikel 9
      De hoge verdragsluitende partijen streven naar samenwerking voor de bevordering van de vrede, harmonie en stabiliteit in de regio. Daartoe onderhouden de hoge verdragsluitende partijen regelmatig contact en plegen zij geregeld overleg met elkaar over internationale en regionale kwesties teneinde hun acties en beleid op elkaar af te stemmen.
      Artikel 10
      Een hoge verdragsluitende partij neemt op generlei wijze deel aan enige activiteit die een bedreiging vormt voor de politieke en economische stabiliteit, soevereiniteit of territoriale integriteit van een andere hoge verdragsluitende partij.
      Artikel 11
      De hoge verdragsluitende partijen streven naar versterking van hun respectieve nationale weerbaarheid op politiek, economisch, sociaal-cultureel en veiligheidsgebied, overeenkomstig hun respectieve idealen en aspiraties, vrij van externe inmenging en interne gezagsondermijnende activiteiten, teneinde hun respectieve nationale identiteit te behouden.
      Artikel 12
      In hun streven naar regionale welvaart en veiligheid trachten de hoge verdragsluitende partijen op alle gebieden samen te werken voor de bevordering van regionale weerbaarheid, gebaseerd op de beginselen van zelfvertrouwen, zelfredzaamheid, wederzijds respect, samenwerking en solidariteit, die de basis vormen voor een sterke en duurzame gemeenschap van landen in Zuidoost-Azië.
      1.1.1.4.   HOOFDSTUK IV: VREEDZAME BESLECHTING VAN GESCHILLEN
      Artikel 13
      De hoge verdragsluitende partijen zijn vastbesloten en te goeder trouw om geen geschillen te doen ontstaan. Mochten er toch geschillen ontstaan die hen direct aangaan, meer bepaald geschillen die de regionale vrede en harmonie kunnen verstoren, nemen de hoge verdragsluitende partijen niet hun toevlucht tot het dreigen met of gebruiken van geweld, maar beslechten zij dergelijke geschillen te allen tijde door vriendschappelijke onderhandelingen.
      Artikel 14
      Voor het beslechten van geschillen door regionale procedures richten de hoge verdragsluitende partijen als permanent orgaan een hoge raad op die bestaat uit een vertegenwoordiger op ministerieel niveau van elke hoge verdragsluitende partij en die tot taak heeft kennis te nemen van bestaande geschillen of situaties die de regionale vrede en harmonie kunnen verstoren.
      Artikel 15
      Indien directe onderhandelingen niet tot een oplossing leiden, neemt de hoge raad kennis van het geschil of de situatie en beveelt de betrokken partijen passende middelen aan tot beslechting, zoals goede diensten, bemiddeling, onderzoek of verzoening. De hoge raad kan echter zijn goede diensten aanbieden, of na akkoord van de betrokken partijen zichzelf instellen als een comité ter bemiddeling, onderzoek of verzoening. Indien dit noodzakelijk wordt geacht, beveelt de hoge raad passende maatregelen aan ter voorkoming van een verslechtering van het geschil of de situatie.
      Artikel 16
      De voorgaande bepaling van dit hoofdstuk is niet van toepassing op een geschil indien niet alle betrokken partijen instemmen met de toepassing daarvan op dat geschil. Dit neemt echter niet weg dat de andere niet bij het geschil betrokken hoge verdragsluitende partijen alle mogelijke bijstand voor de beslechting van het geschil kunnen aanbieden. De bij een geschil betrokken partijen moeten dergelijke aanbiedingen van bijstand welwillend bejegenen.
      Artikel 17
      Geen enkele bepaling van dit verdrag staat eraan in de weg dat een beroep wordt gedaan op de in artikel 33, lid 1, van het Handvest van de Verenigde Naties vervatte wijzen van vreedzame regeling van geschillen. De hoge verdragsluitende partijen die betrokken zijn bij een geschil, moeten worden aangemoedigd initiatieven te nemen om het geschil op vriendschappelijke wijze op te lossen, alvorens een beroep te doen op andere procedures waarin het Handvest van de Verenigde Naties voorziet.
      1.1.1.5.   HOOFDSTUK V: ALGEMENE BEPALING
      Artikel 18
      Dit verdrag wordt ondertekend door de Republiek Indonesië, Maleisië, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore en het Koninkrijk Thailand. Het wordt bekrachtigd overeenkomstig de constitutionele procedures van elk ondertekenend land. Het staat open voor toetreding door andere staten in Zuidoost-Azië.
      Artikel 19
      Dit verdrag treedt in werking op de datum waarop de vijfde akte van bekrachtiging wordt nedergelegd bij de regeringen van de ondertekenende landen die zijn aangewezen als depositarissen van het verdrag en van de akten van bekrachtiging of toetreding.
      Artikel 20
      Dit verdrag wordt opgesteld in de officiële talen van de hoge verdragsluitende partijen, alle talen zijnde gelijkelijk authentiek. Er wordt een overeengekomen gemeenschappelijke Engelse vertaling van de teksten opgesteld. Elke verschillende interpretatie van de gemeenschappelijke tekst zal worden opgelost door onderhandelingen.

         TEN BEWIJZE WAARVAN de hoge verdragsluitende partijen het verdrag hebben ondertekend en van hun zegel hebben voorzien.
         Gedaan te Denpasar, Bali, de vierentwintigste februari negentienhonderd zesenzeventig.

         Protocol tot wijziging van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië, Manilla, Filipijnen, 15 december 1987
         De regering van Brunei Darussalam
         De regering van de Republiek Indonesië
         De regering van Maleisië
         De regering van de Republiek der Filipijnen
         De regering van de Republiek Singapore
         De regering van het Koninkrijk Thailand
         VERLANGEND de samenwerking met alle vredelievende landen verder te bevorderen, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, en meer bepaald met de buurlanden in de regio Zuidoost-Azië,
         OVERWEGEND punt 5 van de preambule van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië, gedaan te Denpasar, Bali, 24 februari 1976 (hierna „het verdrag van vriendschap” genoemd), waarin erop wordt gewezen dat alle vredelievende landen moeten samenwerken, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, voor de bevordering van de wereldvrede, voor stabiliteit en harmonie,
         KOMEN HIERBIJ HET VOLGENDE OVEREEN:
         Artikel 1
         Artikel 18 van het verdrag van vriendschap wordt als volgt gewijzigd:

            „Dit verdrag wordt ondertekend door de Republiek Indonesië, Maleisië, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore en het Koninkrijk Thailand. Het wordt bekrachtigd overeenkomstig de constitutionele procedures van elk ondertekenend land.
            Het staat open voor toetreding door andere staten in Zuidoost-Azië.
            Staten buiten Zuidoost-Azië kunnen ook tot dit verdrag toetreden na toestemming van alle staten in Zuidoost-Azië die dit verdrag hebben ondertekend en van Brunei Darussalam.”.

         Artikel 2
         Artikel 14 van het verdrag van vriendschap wordt als volgt gewijzigd:

            „Voor het beslechten van geschillen door regionale procedures richten de hoge verdragsluitende partijen als permanent orgaan een hoge raad op die bestaat uit een vertegenwoordiger op ministerieel niveau van elke hoge verdragsluitende partij en die tot taak heeft kennis te nemen van bestaande geschillen of situaties die de regionale vrede en harmonie kunnen verstoren.
            Dit artikel is echter slechts dan van toepassing op een land buiten Zuidoost-Azië dat tot het verdrag is toegetreden, indien dit land rechtstreeks is betrokken bij het geschil dat door regionale procedures moet worden beslecht.”.

         Artikel 3
         Dit protocol dient te worden bekrachtigd en wordt van kracht op de datum waarop de laatste akte van bekrachtiging door de hoge verdragsluitende partijen is nedergelegd.

            Gedaan te Manilla, de vijftiende december negentienhonderd zevenentachtig.

         Tweede Protocol tot wijziging van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië
         Manilla, Filipijnen, 25 juli 1998
         De regering van Brunei Darussalam
         De regering van het Koninkrijk Cambodja
         De regering van de Republiek Indonesië
         De regering van de Democratische Volksrepubliek Laos
         De regering van Maleisië
         De regering van de Unie van Myanmar
         De regering van de Republiek der Filipijnen
         De regering van de Republiek Singapore
         De regering van het Koninkrijk Thailand
         De regering van de Socialistische Republiek Vietnam
         De regering van Papoea-Nieuw-Guinea
         hierna de „hoge verdragsluitende partijen” genoemd,
         VERLANGEND naar passende bevordering van de samenwerking met alle vredelievende landen, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, en meer bepaald met de buurlanden in de regio Zuidoost-Azië,
         OVERWEGEND punt 5 van de preambule van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië, gedaan te Denpasar, Bali, 24 februari 1976 (hierna „het verdrag van vriendschap” genoemd), waarin erop wordt gewezen dat alle vredelievende landen moeten samenwerken, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, voor de bevordering van de wereldvrede, voor stabiliteit en harmonie,
         KOMEN HIERBIJ HET VOLGENDE OVEREEN:
         Artikel 1
         Artikel 18, lid 3, van het verdrag van vriendschap wordt als volgt gewijzigd:

            „Staten buiten Zuidoost-Azië kunnen ook toetreden tot dit verdrag, mits de instemming wordt verkregen van alle staten in Zuidoost-Azië, namelijk: Brunei Darussalam, het Koninkrijk Cambodja, de Republiek Indonesië, de Democratische Volksrepubliek Laos, Maleisië, de Unie van Myanmar, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore, het Koninkrijk Thailand en de Socialistische Republiek Vietnam.”.

         Artikel 2
         Dit protocol dient te worden bekrachtigd en wordt van kracht op de datum waarop de laatste akte van bekrachtiging door de hoge verdragsluitende partijen is nedergelegd.

            Gedaan te Manilla, de vijfentwintigste juli negentienhonderd achtennegentig.

         Derde Protocol tot wijziging van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië
         Hanoi, Vietnam, 23 juli 2010
         Brunei Darussalam
         Het Koninkrijk Cambodja
         De Republiek Indonesië
         De Democratische Volksrepubliek Laos
         Maleisië
         De Unie van Myanmar
         De Republiek der Filipijnen
         De Republiek Singapore
         Het Koninkrijk Thailand
         De Socialistische Republiek Vietnam
         Het Gemenebest Australië
         De Volksrepubliek Bangladesh
         De Volksrepubliek China
         De Democratische Volksrepubliek Korea
         De Franse Republiek
         De Republiek India
         Japan
         Mongolië
         Nieuw-Zeeland
         De Islamitische Republiek Pakistan
         Papoea-Nieuw-Guinea
         De Republiek Korea
         De Russische Federatie
         De Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka
         De Democratische Republiek Oost-Timor
         De Republiek Turkije
         De Verenigde Staten van Amerika
         hierna de „hoge verdragsluitende partijen” genoemd,
         VERLANGEND naar passende bevordering van de samenwerking met alle vredelievende landen, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, en meer bepaald met de buurlanden in de regio Zuidoost-Azië, alsook met regionale organisaties waarvan de leden uitsluitend soevereine staten zijn,
         OVERWEGEND punt 5 van de preambule van het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië, gedaan te Denpasar, Bali, 24 februari 1976 (hierna „het verdrag van vriendschap” genoemd), waarin erop wordt gewezen dat alle vredelievende landen moeten samenwerken, zowel binnen als buiten Zuidoost-Azië, voor de bevordering van de wereldvrede, voor stabiliteit en harmonie,
         KOMEN HIERBIJ HET VOLGENDE OVEREEN:
         Artikel 1
         Artikel 18, lid 3, van het Verdrag van Vriendschap wordt als volgt gewijzigd:

            „Staten buiten Zuidoost-Azië en regionale organisaties waarvan de leden uitsluitend soevereine staten zijn, kunnen ook toetreden tot dit verdrag, mits de instemming wordt verkregen van alle staten in Zuidoost-Azië, namelijk: Brunei Darussalam, het Koninkrijk Cambodja, de Republiek Indonesië, de Democratische Volksrepubliek Laos, Maleisië, de Unie van Myanmar, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore, het Koninkrijk Thailand en de Socialistische Republiek Vietnam.”.

         Artikel 2
         Artikel 14, lid 2, van het verdrag van vriendschap wordt als volgt gewijzigd:

            „Dit artikel is echter slechts dan van toepassing op een hoge verdragsluitende partij, indien deze hoge verdragsluitende partij rechtstreeks is betrokken bij het geschil dat door regionale procedures moet worden beslecht.”.

         Artikel 3
         Dit protocol dient te worden bekrachtigd en wordt van kracht op de datum waarop de laatste akte van bekrachtiging door de hoge verdragsluitende partijen is nedergelegd.

            Gedaan te Hanoi, Vietnam, de drieëntwintigste juli tweeduizend en tien, in één enkel exemplaar in de Engelse taal.

         Akte van toetreding van de Europese Unie tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië
         OVERWEGENDE DAT het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië, dat op 24 februari 1976 te Bali, Indonesië, werd ondertekend, is gewijzigd door het eerste, tweede en derde protocol tot wijziging van het verdrag, die respectievelijk op 15 december 1987, 25 juli 1998 en 23 juli 2010 werden ondertekend,
         OVERWEGENDE DAT bij artikel 18, lid 3, van voornoemd verdrag, als gewijzigd bij artikel 1 van voornoemd derde protocol, is bepaald dat regionale organisaties waarvan de leden uitsluitend soevereine staten zijn, ook kunnen toetreden tot dit verdrag, mits de instemming wordt verkregen van alle staten in Zuidoost-Azië, namelijk: Brunei Darussalam, het Koninkrijk Cambodja, de Republiek Indonesië, de Democratische Volksrepubliek Laos, Maleisië, de Unie van Myanmar, de Republiek der Filipijnen, de Republiek Singapore, het Koninkrijk Thailand en de Socialistische Republiek Vietnam,
         OVERWEGENDE DAT de minister van Buitenlandse Zaken van Finland en het lid van de Europese Commissie dat verantwoordelijk is voor Buitenlandse Betrekkingen en het Europese nabuurschapsbeleid bij brief van 7 december 2006 een verzoek tot toetreding van de Europese Unie tot het verdrag hebben ingediend,
         OVERWEGENDE DAT de staten van Zuidoost-Azië hebben ingestemd met de toetreding van de Europese Unie tot het verdrag,
         treedt de Europese Unie bij dezen toe tot het Verdrag van vriendschap en samenwerking in Zuidoost-Azië met ingang van de datum van nederlegging van deze akte.
         TEN BLIJKE WAARVAN deze akte van toetreding werd ondertekend door [TITEL].

            Gedaan te [plaats], [land], de [dag] [maand] tweeduizend en [xxx].

               Voor de Europese Unie


title: Besluit 2013/201/GBVB van de Raad van 25 april 2013 houdende wijziging van Besluit 2010/231/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Somalië

text:
               26.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 116/10

         BESLUIT 2013/201/GBVB VAN DE RAAD
   van 25 april 2013
   houdende wijziging van Besluit 2010/231/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Somalië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 26 april 2010 Besluit 2010/231/GBVB (1) vastgesteld.

               (2)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties („UNSC”, United Nations Securtity Council) heeft op 6 maart 2013 Resolutie 2093 (2013) vastgesteld en heeft daarbij het wapenembargo gewijzigd dat is opgelegd bij punt 5 van Resolutie 733 (1992) en dat nader is uitgewerkt in de punten 1 en 2 van Resolutie 1425 (2002). Bij Resolutie 2093 (2013) worden ook de aanwijzingscriteria geactualiseerd die door het Sanctiecomité van de VN-Veiligheidsraad, ingesteld bij Resolutie 751 (1992) betreffende Somalië, worden gehanteerd.

               (3)

               Besluit 2010/231/GBVB dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2010/231/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 3 wordt vervangen door:
                           „3.   Leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op:

                                       a)

                                       de levering, verkoop of overdracht van wapentuig en aanverwant materieel van alle soorten en het rechtstreeks of onrechtstreeks verstrekken van technisch advies, financiële of andere bijstand, alsmede opleiding in verband met militaire activiteiten, uitsluitend bestemd voor de ondersteuning van of het gebruik door Amisom overeenkomstig punt 4 van UNSCR 1744 (2007), of uitsluitend bestemd voor gebruik door landen en regionale organisaties die maatregelen treffen overeenkomstig punt 6 van UNSCR 1851 (2008) en punt 10 van UNSCR 1846 (2008);

                                       b)

                                       de levering, verkoop of overdracht van wapens en militaire uitrusting en het verstrekken van rechtstreeks of onrechtstreeks technisch advies, financiële of andere bijstand, alsmede opleiding in verband met militaire activiteiten, uitsluitend bestemd voor de ondersteuning van of het gebruik door de strategische partners van Amisom, die alleen optreden op basis van het African Union Strategic Concept van 5 januari 2012, en in samenwerking en samenspraak met Amisom;

                                       c)

                                       de levering, verkoop of overdracht van wapentuig en aanverwant materieel van alle soorten en het rechtstreeks of onrechtstreeks verstrekken van technisch advies, uitsluitend bestemd voor de hulp bij de ontwikkeling van de instellingen van de veiligheidssector, in overeenstemming met het politieke proces als omschreven in de punten 1, 2 en 3 van UNSCR 1744 (2007), en voor zover het Sanctiecomité niet binnen vijf werkdagen na ontvangst van de daarop betrekking hebbende kennisgeving een negatief besluit heeft genomen;

                                       d)

                                       de levering, verkoop of overdracht van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend voor humanitaire of beschermende doeleinden bestemd is, of van materieel dat bestemd is voor programma’s van de Unie of de lidstaten voor het opzetten van instellingen, onder meer op het gebied van veiligheid, die in het kader van het vredes- en verzoeningsproces worden uitgevoerd en waaraan vooraf door het Sanctiecomité goedkeuring is verleend, of van beschermende kleding, waaronder scherfwerende vesten en militaire helmen, die door VN-personeel, vertegenwoordigers van de media, medewerkers van humanitaire organisaties en ontwikkelingswerkers en aanverwant personeel louter voor persoonlijk gebruik tijdelijk naar Somalië worden uitgevoerd;

                                       e)

                                       de levering, verkoop of overdracht van wapens en militaire uitrusting en het verstrekken van rechtstreeks of onrechtstreeks technisch advies, financiële of andere bijstand, alsmede opleiding in verband met militaire activiteiten, uitsluitend bestemd voor de ondersteuning van of het gebruik door het VN-personeel, met inbegrip van het United Nations Political Office for Somalia, of de vervolgmissie;

                                       f)

                                       de levering, verkoop of overdracht van wapens en militaire uitrusting en het verstrekken van rechtstreeks of onrechtstreeks technisch advies, financiële of andere bijstand, alsmede opleiding in verband met militaire activiteiten, uitsluitend bestemd voor de ontwikkeling van de veiligheidstroepen van de Federale regering van Somalië, en om de veiligheid van de Somalische bevolking te garanderen, behalve voor wat betreft de leveringen van de in bijlage II van dit besluit genoemde goederen, indien het Sanctiecomité hiervan vijf dagen op voorhand in kennis werd gesteld overeenkomstig punt 38 van UNSCR 2093 (2013), alsook, indien van toepassing, zoals bepaald in lid 4 van dit artikel.”;

                           b)

                           de volgende leden worden toegevoegd:
                           „4.   Een lidstaat kan, na de federale regering van Somalië op de hoogte te hebben gebracht van zijn voornemen daartoe, het Sanctiecomité ten minste vijf dagen vooraf in kennis stellen van elke verstrekking van bijstand uit hoofde van lid 3, onder f). Indien een lidstaat tot deze kennisgeving besluit, bevat deze alle nuttige informatie, waaronder, indien van toepassing, het soort en de hoeveelheid wapens, munitie en militaire uitrusting en materieel en de voorgenomen leveringsdatum.
                           5.   Het is verboden wapens of militaire uitrusting die uitsluitend verkocht of verstrekt zijn voor de ontwikkeling van de veiligheidstroepen van de Federale regering van Somalië te leveren, door te verkopen, over te dragen of voor gebruik beschikbaar te stellen aan personen of entiteiten die niet in dienst zijn van de veiligheidstroepen van de Federale regering van Somalië.”.

               2)

               Het volgende artikel wordt ingevoegd:
               „Artikel 1 ter
               De lidstaten zijn waakzaam ten aanzien van de rechtstreekse of onrechtstreekse levering, verkoop of overdracht aan Somalië van goederen die niet onder de maatregelen van artikel 1, lid 1, vallen, en ten aanzien van het verstrekken van technisch advies, financiële of andere bijstand, alsmede opleiding in verband met militaire activiteiten die betrekking hebben op die goederen.”.

               3)

               Artikel 2 wordt vervangen door:
               „Artikel 2
               De in artikel 3, artikel 5, lid 1, en artikel 6, leden 1 en 2, bepaalde beperkende maatregelen worden opgelegd aan personen en entiteiten die door het Sanctiecomité zijn aangewezen, en die:

                           —

                           betrokken zijn bij handelingen of steunverlening aan handelingen die de vrede, de veiligheid of de stabiliteit van Somalië bedreigen, met inbegrip van handelingen die het vredes- en verzoeningsproces in Somalië bedreigen, dan wel de federale regering van Somalië of Amisom bedreigen met geweld;

                           —

                           het wapenembargo, de beperkingen inzake doorverkoop en overdracht van wapentuig, of het in artikel 1 genoemde verbod op het verlenen van bijstand hebben geschonden;

                           —

                           de levering van humanitaire bijstand aan Somalië of de toegang tot of verdeling van humanitaire hulp in Somalië belemmeren;

                           —

                           als politieke of militaire leiders in strijd met het geldende internationale recht kinderen rekruteren of inzetten bij gewapende conflicten in Somalië;

                           —

                           in Somalië het internationaal recht schenden door burgers, in het bijzonder kinderen en vrouwen, als doelwit te nemen in gewapende conflicten, met name hen te doden of verminken of te onderwerpen aan seksueel en gendergeweld, aanslagen tegen scholen en ziekenhuizen te plegen, en zich schuldig te maken aan ontvoering en deportatie.

                     De lijst van de bedoelde personen en entiteiten is in bijlage I vervat.”.

               4)

               Het woord „bijlage” wordt in de volledige tekst vervangen door „bijlage I”.

               5)

               Overeenkomstig de bijlage bij dit besluit wordt er een bijlage II toegevoegd.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 25 april 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. GILMORE

      (1)  PB L 105 van 27.4.2010, blz. 17.

      BIJLAGE

            „BIJLAGE II

               Lijst van goederen bedoeld in artikel 1, lid 3, onder f)

                        1.

                        Grond-luchtraketten, met inbegrip van draagbare luchtverdedigingssystemen (MANPADS, Man-Portable Air-Defence Systems);

                        2.

                        Kanonnen, houwitsers en vuurmonden met een kaliber groter dan 12,7 mm, en munitie en speciaal daarvoor ontworpen onderdelen. (Niet inbegrepen zijn vanaf de schouder afgevuurde antitank-raketwerpers, zoals RPG’s of LAW’s, geweergranaten of granaatwerpers);

                        3.

                        Mortieren met een kaliber groter dan 82 mm;

                        4.

                        Geleide antitankwapens, waaronder geleide antitankprojectielen (ATGM’s, Anti-tank Guided Missiles) en munitie en speciaal daarvoor ontworpen onderdelen;

                        5.

                        Voor militair gebruik bedoelde ladingen en apparaten die energetische materialen bevatten, mijnen en aanverwant materieel;

                        6.

                        Wapenvizieren die nachtzicht mogelijk maken.”.


title: 2014/671/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 1 september 2014 tot wijziging van Besluit ECB/2013/35 inzake aanvullende met herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand verband houdende maatregelen (ECB/2014/38)

text:
               20.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 278/21

         BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 1 september 2014
   tot wijziging van Besluit ECB/2013/35 inzake aanvullende met herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand verband houdende maatregelen

      (ECB/2014/38)

      (2014/671/EU)

   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, inzonderheid het eerste streepje van artikel 127, lid 2,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid het eerste streepje van artikel 3.1, artikel 12.1, artikel 14.3 en artikel 18.2,
   Gezien Richtsnoer ECB/2011/14 van 20 september 2011 betreffende monetaire-beleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem (1) en Besluit ECB/2013/6 van 20 maart 2013 houdende de regels betreffende het gebruik van door de overheid gegarandeerde ongedekte bankbrieven voor eigen gebruik als onderpand voor monetaire-beleidstransacties van het Eurosysteem (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Conform artikel 18.1 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank mogen de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben (hierna de „NCB's” genoemd) krediettransacties verrichten met kredietinstellingen en andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand. De standaardvoorwaarden waaronder de ECB en de NCB's bereid zijn krediettransacties te verrichten, waaronder de beleenbaarheidscriteria van onderpand voor Eurosysteemkrediettransacties zijn vastgelegd in bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14, alsook in Besluit ECB/2013/6, Besluit ECB/2013/35 (3) en Besluit ECB/2014/11 (4).

               (2)

               Conform paragraaf 1.6 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 kan de Raad van bestuur te allen tijde besluiten tot aanpassing van de instrumenten, voorwaarden, criteria en procedures voor de tenuitvoerlegging van de monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem.

               (3)

               Voor het selecteren van de passende rating, die toegepast moet worden voor de vaststelling van de beleenbaarheid van activa binnen het kader van Eurosysteemkrediettransacties en de daarmee verbonden surpluspercentages, is een regel in voege die de rangorde van ratings bepaalt. Deze regel geeft voorrang aan de toepassing van emissieratings van een Externe Kredietbeoordelingsinstelling (EKBI) boven EKBI-emittentenratings en EKBI-garantratings. Op 17 juli 2013 besloot de Raad van bestuur het risicobeheersingskader verder aan te scherpen, zulks door aanpassing van de beleenbaarheidscriteria en de surpluspercentages die van toepassing zijn op onderpand voor Eurosysteemkrediettransacties en door vaststelling van bepaalde aanvullende maatregelen ter verbetering van de algehele consistentie van het kader en de praktische implementatie ervan. Als een van de aanpassingen verduidelijkte het Eurosysteem de regel betreffende de rangorde van ratings. Deze maatregelen zijn in Besluit ECB/2013/35 vastgelegd.

               (4)

               De regel houdende de voorrang van EKBI-emissieratings is ten overstaan van particuliere emittenten passend indien de inhoudelijke informatie van emissieratings relevant is. Voor overheidsemittenten vereist de regel inzake de voorrang van EKBI-emissieratings wijzigingen aangezien emittentenratings in plaats van emissieratings worden beschouwd als de relevante kredietwaardigheidsmaatstaf voor deze emittenten.

               (5)

               Besluit ECB/2013/35 moet derhalve dienovereenkomstig gewijzigd worden,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging
   Artikel 6 van Besluit ECB/2013/35 wordt als volgt vervangen:

      „Artikel 6
      Aanvullende hoge kredietstandaards voor verhandelbare activa
      1.   Op de kredietbeoordeling van verhandelbare activa door de Externe Kredietbeoordelingsinstelling (EKBI) zoals bedoeld in paragraaf 6.3 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 zijn de in dit artikel vastgelegde voorschriften van toepassing.
      2.   De volgende soorten EKBI-kredietbeoordelingen van aanvaarde EKBI's worden toegepast bij de beoordeling of voldaan wordt aan de op verhandelbare activa toepasselijke kredietkwaliteitsdrempel (5).

                  a)

                  Een EKBI-emissierating die verwijst naar een EKBI-kredietbeoordeling voor hetzij een emissie, dan wel, bij gebreke van een emissierating voor dezelfde EKBI, naar de programma-/emissiereeksen waaronder een activum geëmitteerd wordt (6). Voor EKBI-emissieratings maakt het Eurosysteem geen onderscheid met betrekking tot de oorspronkelijke looptijd van het activum. Een aan de emissie of programma-/emissiereeksen toegewezen EKBI-rating is aanvaardbaar.

                  b)

                  Een EKBI-emittentenrating die verwijst naar een aan een emittent toegewezen EKBI-kredietbeoordeling. Voor EKBI-emittentenratings maakt het Eurosysteem met betrekking tot de oorspronkelijke looptijd van het activum een onderscheid aangaande de aanvaardbare EKBI-kredietbeoordeling. Het volgende onderscheid geldt: i) kortetermijnactiva, d.w.z. activa met een oorspronkelijke looptijd tot en met 390 dagen, en ii) langetermijnactiva, d.w.z. activa met een oorspronkelijke looptijd van meer dan 390 dagen. Voor kortetermijnactiva zijn EKBI-kortetermijnemittentenratings en langetermijnemittentenratings aanvaardbaar. Voor langetermijnactiva zijn slechts EKBI-langetermijnemittentenratings aanvaardbaar.

                  c)

                  Een EKBI-garantrating die verwijst naar een aan een garant toegewezen EKBI-kredietbeooordeling, indien de garantie voldoet aan de vereisten van paragraaf 6.3.2, onder c) van bijlage 1 bij Richtsnoer ECB/2011/14. Voor EKBI-garantratings maakt het Eurosysteem geen onderscheid met betrekking tot de oorspronkelijke looptijd van het activum. Slechts EKBI-langetermijngarantratings zijn aanvaardbaar.

            3.   De ECB publiceert de kredietkwaliteitsdrempels voor alle aanvaarde EKBI's, zoals vastgesteld uit hoofde van paragraaf 6.3.1. van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 (7). De kredietkwaliteitsdrempel voor verhandelbare activa moet overeenstemmen met kredietkwaliteitsstap 3 van de geharmoniseerde Eurosysteemratingschaal, tenzij anderszins vermeld.
      4.   Voor verhandelbare activa houdt het Eurosysteem overeenkomstig de hiernavolgende regels rekening met EKBI-kredietbeoordelingen die bepalen of het activum voldoet aan de kredietkwaliteitsdrempel.

                  4.1.

                  Op niet door centrale, regionale of lokale overheden, agentschappen (8), supranationale instellingen uitgegeven verhandelbare activa en effecten op onderpand van activa zijn de volgende regels van toepassing.

                              a)

                              Het Eurosysteem houdt bij voorrang rekening met EKBI-emissieratings voor EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings. Ongeacht de toepassing van deze voorrangsregel moet minstens één EKBI-kredietbeoordeling voldoen aan de toepasselijke Eurosysteemkredietkwaliteitsdrempel.

                              b)

                              Indien meerdere EKBI-emissieratings voor dezelfde emissie beschikbaar zijn, is de beste-geldt regel van toepassing, d.w.z. de beste van de beschikbare EKBI-emissieratings wordt in aanmerking genomen. Zelfs indien een uit hoofde van paragraaf 6.3.2, onder c) van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 aanvaardbare garantie bestaat, is het activum is niet beleenbaar, indien de beste-geldt EKBI-emissierating niet voldoet aan de Eurosysteemkredietkwaliteitsdrempel voor verhandelbare activa.

                              c)

                              Bij gebreke van een EKBI-emissierating, kan het Eurosysteem een EKBI-emittentenrating of een EKBI-garantrating in aanmerking nemen. Indien meerdere EKBI-emittentenratings en/of EKBI-garantratings voor dezelfde emissie beschikbaar zijn, is de beste-geldt regel van toepassing, d.w.z. de beste van de beschikbare EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings wordt in aanmerking genomen.

                  4.2.

                  Voor door centrale, regionale of lokale overheden, agentschappen en supranationale instellingen uitgegeven verhandelbare activa gelden de volgende regels.

                              a)

                              Minstens één EKBI-kredietbeoordeling moet voldoen aan de toepasselijke Eurosysteemkredietkwaliteitsdrempel. Het Eurosysteem neemt slechts EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings in aanmerking.

                              b)

                              Indien meerdere EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings beschikbaar zijn, is de beste-geldt regel, d.w.z. de beste van de beschikbare EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings, van toepassing.

                              c)

                              Door agentschappen uitgegeven gedekte obligaties worden niet overeenkomstig de regels van deze paragraaf 4.2 beoordeeld, maar overeenkomstig paragraaf 4.1.

                  4.3.

                  Voor effecten op onderpand van activa gelden de volgende regels.

                              a)

                              De op effecten op onderpand van activa van toepassing zijnde kredietkwaliteitsdrempel, zoals bedoeld in paragraaf 6.3 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14, komt overeen met kredietkwaliteitsstap 2 van de geharmoniseerde Eurosysteemratingschaal („single A”) (9).

                              b)

                              Minstens twee EKBI-kredietbeoordelingen moeten voldoen aan de toepasselijke Eurosysteemkredietkwaliteitsdrempel. Het Eurosysteem neemt slechts EKBI-emissieratings in aanmerking.

            5.   Binnen het kader van paragraaf 6.3.2 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 en bij gebreke van een EKBI-kredietbeoordeling voor de emittent of garant, zijn de bepalingen betreffende het gebruik van een impliciete kredietbeoordeling van toepassing, zulks ingeval van door centrale, regionale of lokale overheden, agentschappen en supranationale instellingen, zoals bedoeld in paragraaf 4.2, uitgegeven verhandelbare activa.

   Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op 19 september 2014.
   Het besluit is met ingang van 15 december 2014 van toepassing.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 1 september 2014.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 331 van 14.12.2011, blz. 1.

      (2)  PB L 95 van 5.4.2013, blz. 22.

      (3)  Besluit ECB/2013/35 van 26 september 2013 inzake aanvullende met herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand verband houdende maatregelen (PB L 301 van 12.11.2013, blz. 6).

      (4)  Besluit ECB/2014/11 van 12 maart 2014 tot wijziging van Besluit ECB/2013/35 inzake aanvullende met herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand verband houdende maatregelen (PB L 166 van 5.6.2014, blz. 31).


Avis juridique important

|

31996D0174

96/174/EG: Besluit van de Raad van 26 februari 1996 tot wijziging van Besluit 91/115/EEG tot oprichting van een Comité voor monetaire, financiële en betalingsbalansstatistiek

Publicatieblad Nr. L 051 van 01/03/1996 blz. 0048 - 0049

BESLUIT VAN DE RAAD van 26 februari 1996 tot wijziging van Besluit 91/115/EEG tot oprichting van een Comité voor monetaire, financiële en betalingsbalansstatistiek (96/174/EG) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gezien het ontwerp-besluit ingediend door de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Gezien het advies van het Europees Monetair Instituut (4),Overwegende dat het Europees Monetair Instituut (EMI) overeenkomstig artikel 109 F van het Verdrag en artikel 2 van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Monetair Instituut bijdraagt tot het scheppen van de voorwaarden die nodig zijn voor de overgang naar de derde fase van de Economische en Monetaire Unie door de coördinatie van het monetair beleid met het oog op de prijsstabiliteit te versterken, door de nodige voorbereidingen te treffen voor de totstandbrenging van het Europees Stelsel van Centrale Banken (ESCB) en voor het voeren van één monetair beleid en de invoering van één munt in de derde fase en door toezicht te houden op de ontwikkeling van de ecu;Overwegende dat het EMI overeenkomstig artikel 109 F, lid 3, van het Verdrag uiterlijk op 31 december 1996 het juridische, organisatorische en logistieke kader moet uitwerken dat nodig is om het ESCB in de derde fase van de Economische en Monetaire Unie zijn taken te laten vervullen, in het bijzonder de bevordering van de harmonisatie, waar nodig, van de regels en werkwijzen voor het verzamelen, opmaken en verspreiden van statistieken betreffende de gebieden die onder zijn bevoegdheid vallen;Overwegende dat in artikel 5 van het Protocol betreffende de statuten van het ESCB en de Europese Centrale Bank is bepaald dat de Europese Centrale Bank (ECB) met de hulp van de nationale centrale banken de nodige statistische informatie verzamelt en met de Commissie samenwerkt; dat het derhalve noodzakelijk is in de tweede fase de geschikte samenwerkingsprocedures in het kader van de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie voor te bereiden;Overwegende dat Besluit 91/115/EEG (5) derhalve dient te worden gewijzigd,BESLUIT:Enig artikel Besluit 91/115/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. het volgende artikel wordt ingevoegd:"Artikel 3 bisHet Comité kan op eigen initiatief advies uitbrengen over alle aangelegenheden betreffende de statistieken die van gemeenschappelijk belang zijn voor de Commissie en de nationale bureaus voor de statistiek enerzijds, en het Europees Monetair Instituut (EMI) en de nationale centrale banken anderzijds. Bij de uitvoering van zijn taken deelt het Comité zijn opvattingen aan alle belangstellenden mede.";2. artikel 4 wordt vervangen door:"Artikel 4Het Comité is samengesteld uit één, twee of drie vertegenwoordigers per Lid-Staat, afkomstig uit de voornaamste instellingen op het gebied van financiële, monetaire en betalingsbalansstatistiek, één, twee of drie vertegenwoordigers van de Commissie en één, twee of drie vertegenwoordigers van het EMI. Bovendien kan één vertegenwoordiger van het Monetair Comité als waarnemer aan de vergaderingen van het Comité deelnemen. De Lid-Staten, de Commissie en het EMI hebben elk één stem.Vertegenwoordigers van andere organisaties alsmede alle personen die aan de besprekingen kunnen bijdragen, kunnen op besluit van het Comité aan de vergaderingen van het Comité deelnemen.";3. artikel 5 wordt vervangen door:"Artikel 5Het Comité kiest een voorzitter overeenkomstig de bepalingen die in zijn reglement van orde worden vastgesteld.".Gedaan te Brussel, 26 februari 1996.Voor de RaadDe VoorzitterS. AGNELLI(1) PB nr. C 359 van 16. 12. 1994, blz. 10.(2) PB nr. C 269 van 16. 10. 1995, blz. 198.(3) PB nr. C 397 van 31. 12. 1994, blz. 52.(4) Advies uitgebracht op 16 januari 1995.(5) PB nr. L 59 van 6. 3. 1991, blz. 19.


title: 2010/156/GBVB: Besluit 2010/156/GBVB van de Raad van 16 maart 2010 houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

text:
               17.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 67/6

         BESLUIT 2010/156/GBVB VAN DE RAAD
   van 16 maart 2010
   houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Unie, en met name op artikel 28, artikel 31, lid 2, en artikel 33,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 17 oktober 2005 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2005/724/GBVB (1) vastgesteld houdende benoeming van de heer Erwan FOUÉRÉ tot speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië.

               (2)

               De Raad heeft op 15 september 2009 Gemeenschappelijk Optreden 2009/706/GBVB (2) houdende de verlenging van het mandaat van de SVEU tot en met 31 maart 2010 vastgesteld.

               (3)

               Het mandaat van de SVEU moet worden verlengd tot en met 31 augustus 2010. Het mandaat van de SVEU kan evenwel eerder worden beëindigd, indien de Raad daartoe besluit ingevolge een aanbeveling van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) naar aanleiding van de inwerkingtreding van het besluit betreffende de oprichting van de Europese dienst voor extern optreden,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie
   Het mandaat van de heer Erwan FOUÉRÉ als speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië wordt verlengd tot en met 31 augustus 2010. Het mandaat van de SVEU kan eerder worden beëindigd, indien de Raad daartoe besluit ingevolge een aanbeveling van de HV naar aanleiding van de inwerkingtreding van het besluit betreffende de oprichting van de Europese dienst voor extern optreden.
   Artikel 2
   Beleidsdoelstellingen
   Het mandaat van de SVEU is gebaseerd op de beleidsdoelstelling van de Europese Unie in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, namelijk bij te dragen tot de consolidatie van het vreedzaam politiek proces en de volledige uitvoering van de kaderovereenkomst van Ohrid, en aldus nieuwe vooruitgang in de richting van Europese integratie door middel van het stabilisatie- en associatieproces te bevorderen.
   De SVEU steunt het werk van de HV in het gebied.
   Artikel 3
   Mandaat
   Ter verwezenlijking van deze beleidsdoelstellingen krijgt de SVEU het mandaat om:

               a)

               nauwe contacten te onderhouden met de regering van de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië en de andere partijen die bij het politieke proces betrokken zijn;

               b)

               advies en assistentie van de Unie voor het politieke proces aan te bieden;

               c)

               de inspanningen van de internationale gemeenschap, ter ondersteuning van de uitvoering en instandhouding van de bepalingen van de kaderovereenkomst van 13 augustus 2001, zoals vastgelegd in de overeenkomst en de bijlagen daarbij, te coördineren;

               d)

               veiligheids- en etnische aangelegenheden nauwlettend te volgen en daarover verslag uit te brengen, en hiertoe in verbinding te treden met alle betrokken organen;

               e)

               bij te dragen tot de ontwikkeling en de consolidatie van de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, in overeenstemming met het mensenrechtenbeleid en de richtsnoeren van de Europese Unie voor de mensenrechten.

         Artikel 4
   Uitvoering van het mandaat
   1.   De SVEU is onder het gezag van de HV verantwoordelijk voor de uitvoering van het mandaat.
   2.   Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) onderhoudt een bevoorrechte relatie met de SVEU en vormt het eerste contactpunt van de SVEU met de Raad. Onverminderd de bevoegdheden van de HV zorgt het PVC binnen het kader van het mandaat voor strategische aansturing en politieke leiding ten behoeve van de SVEU.
   Artikel 5
   Financiering
   1.   Het financiële referentiebedrag ter dekking van de kosten in verband met het mandaat van de SVEU voor de periode van 1 april 2010 tot en met 31 augustus 2010 bedraagt 340 000 EUR.
   2.   Uitgaven die uit het in lid 1 genoemde bedrag worden gefinancierd, komen voor financiering in aanmerking vanaf 1 april 2010. De uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   Voor het uitgavenbeheer wordt een overeenkomst gesloten tussen de SVEU en de Commissie. De SVEU legt van alle uitgaven verantwoording af aan de Commissie.
   Artikel 6
   Samenstelling van het team
   1.   Binnen de grenzen van zijn mandaat en de daartoe vrijgemaakte financiële middelen is de SVEU verantwoordelijk voor de samenstelling van zijn team. In het team dient de door het mandaat vereiste deskundigheid inzake specifieke beleidsvraagstukken aanwezig te zijn. De SVEU houdt de HV en de Commissie voortdurend op de hoogte van de samenstelling van zijn team.
   2.   De lidstaten en de instellingen van de Europese Unie kunnen voorstellen personeel te detacheren bij de SVEU. De bezoldiging van het personeel dat door een lidstaat of een instelling van de Unie bij de SVEU wordt gedetacheerd, komt ten laste van de betrokken lidstaat of instelling van de Unie. Deskundigen die door de lidstaten bij het secretariaat-generaal van de Raad zijn gedetacheerd, kunnen eveneens aan de SVEU worden toegewezen. Internationaal aangeworven personeel moet de nationaliteit van een lidstaat hebben.
   3.   Al het gedetacheerde personeel blijft onder het administratieve gezag van de detacherende lidstaat of Unie-instelling en voert zijn taken uit en handelt in het belang van de missie van de SVEU.
   Artikel 7
   Voorrechten en immuniteiten van de SVEU en zijn personeel
   De voorrechten, immuniteiten en andere garanties die noodzakelijk zijn voor de uitvoering en het goede verloop van de missie van de SVEU en zijn medewerkers, worden met de ontvangende partij(en) naargelang van het geval overeengekomen. De lidstaten en de Commissie verlenen daartoe alle nodige steun.
   Artikel 8
   Beveiliging van gerubriceerde EU-gegevens
   De SVEU en de leden van zijn team leven de beveiligingsbeginselen en -minimumnormen na die zijn vastgelegd in Besluit 2001/264/EG van de Raad van 19 maart 2001 tot vaststelling van beveiligingsvoorschriften van de Raad (3), met name wanneer zij gerubriceerde EU-gegevens behandelen.
   Artikel 9
   Toegang tot informatie en logistieke steun
   1.   De lidstaten, de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad zorgen ervoor dat de SVEU toegang krijgt tot alle relevante informatie.
   2.   De delegaties van de Unie en/of de lidstaten, naargelang van het geval, verlenen logistieke steun in de regio.
   Artikel 10
   Veiligheid
   Overeenkomstig het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V van het VEU wordt ingezet in operaties buiten de Unie, neemt de SVEU alle redelijkerwijs haalbare maatregelen voor de beveiliging van het personeel dat rechtstreeks onder zijn gezag staat, in overeenstemming met zijn mandaat en de veiligheidssituatie in het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is:

               a)

               hij stelt op basis van de richtsnoeren van het secretariaat-generaal van de Raad een missiespecifiek veiligheidsplan op, dat onder meer missiespecifieke fysieke, organisatorische en procedurele beveiligingsmaatregelen voor het beheer van personeelsbewegingen naar en binnen het missiegebied, het beheer van veiligheidsincidenten en een nood- en evacuatieplan van de missie behelst;

               b)

               hij zorgt ervoor dat alle buiten de Unie ingezette personeelsleden gedekt zijn door een op de omstandigheden in het missiegebied afgestemde verzekering tegen grote risico’s;

               c)

               hij zorgt ervoor dat alle buiten de Unie in te zetten leden van zijn team, ook het ter plaatse aangeworven personeel, voor of bij aankomst in het missiegebied een passende beveiligingsopleiding hebben genoten waarvan de inhoud is bepaald op basis van de risicoklasse waarin het secretariaat-generaal van de Raad het missiegebied heeft ingedeeld;

               d)

               hij zorgt ervoor dat alle naar aanleiding van geregelde beveiligingsbeoordelingen overeengekomen aanbevelingen worden opgevolgd, en hij brengt aan de HV, de Raad en de Commissie schriftelijk verslag uit over de uitvoering daarvan en over andere veiligheidskwesties, in het kader van zijn tussentijds verslag en zijn verslag over de uitvoering van het mandaat.

         Artikel 11
   Rapportage
   De SVEU brengt geregeld mondeling en schriftelijk verslag uit aan de HV en aan het PVC. De SVEU brengt zo nodig tevens verslag uit aan de groepen van de Raad. De geregelde schriftelijke verslagen worden verspreid via het COREU-netwerk. Op aanbeveling van de HV of het PVC kan de SVEU ook verslag uitbrengen aan de Raad Buitenlandse Zaken.
   Artikel 12
   Coördinatie
   1.   De SVEU bevordert de algehele politieke coördinatie van de Unie. Hij helpt ervoor te zorgen dat alle instrumenten van de Unie ter plaatse op coherente wijze worden ingezet om de beleidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De activiteiten van de SVEU worden gecoördineerd met die van de Commissie, en in voorkomend geval met die van de andere SVEU’s die actief zijn in de regio. De SVEU verstrekt regelmatig informatie aan de missies van de lidstaten en aan de delegaties van de Unie.
   2.   Ter plaatse worden nauwe contacten onderhouden met de hoofden van de delegaties van de Unie en met de missiehoofden van de lidstaten, die alles doen wat in hun vermogen ligt om de SVEU bij te staan in de uitvoering van zijn mandaat. De SVEU onderhoudt eveneens contacten met andere internationale en regionale actoren ter plaatse.
   Artikel 13
   Evaluatie
   De uitvoering van dit besluit en de samenhang ervan met andere bijdragen van de Unie in de regio worden op gezette tijden geëvalueerd. De SVEU legt de HV, de Raad en de Commissie aan het einde van zijn mandaat een uitvoerig verslag over de uitvoering van het mandaat voor.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.
   Artikel 15
   Bekendmaking
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 16 maart 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. SALGADO

      (1)  PB L 272 van 18.10.2005, blz. 26.

      (2)  PB L 244 van 16.9.2009, blz. 25.

      (3)  PB L 101 van 11.4.2001, blz. 1.