title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 471/09/COL van 25 november 2009 houdende de vierenzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door de invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun ten behoeve van opleiding

text:
               8.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 231/23

         BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   Nr. 471/09/COL
   van 25 november 2009
   houdende de vierenzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door de invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun ten behoeve van opleiding
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),
   GELET OP de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2), en met name op de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,
   GELET OP de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (3), en met name op artikel 24 en artikel 5, lid 2, onder b),
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, overeenkomstig artikel 24 van de Toezichtovereenkomst, uitvoering geeft aan de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst,
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder b), van de Toezichtovereenkomst, mededelingen en richtsnoeren bekendmaakt over aangelegenheden waarop de EER-overeenkomst betrekking heeft, indien die overeenkomst of de Toezichtovereenkomst daarin uitdrukkelijk voorziet of indien de Autoriteit zulks nodig acht,
   WIJZEND op de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun, die op 19 januari 1994 door de Autoriteit zijn vastgesteld (4),
   OVERWEGENDE dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna „de Europese Commissie” genoemd) op 11 augustus 2009 een mededeling „Criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun ten behoeve van opleiding” heeft gepubliceerd (5),
   OVERWEGENDE dat deze mededeling tevens voor de Europese Economische Ruimte relevant is,
   OVERWEGENDE dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, ingevolge punt II onder de titel „ALGEMEEN” aan het einde van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Europese Commissie, besluiten dient vast te stellen die met de besluiten van de Europese Commissie overeenstemmen,
   NA RAADPLEGING van de Europese Commissie,
   EROP WIJZEND dat de Autoriteit de EVA-staten in dat verband bij schrijven van 2 oktober 2009 heeft geraadpleegd (Event nrs. 532318, 532294 en 532322),
   HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De richtsnoeren staatssteun worden gewijzigd door de invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun ten behoeve van opleiding. Het nieuwe hoofdstuk is in de bijlage bij dit besluit opgenomen.
   Artikel 2
   Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

      Gedaan te Brussel, 25 november 2009.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Per SANDERUD

            De voorzitter

         Kurt JÄGER

            Lid van het College

      (1)  Hierna „de Autoriteit” genoemd.

      (2)  Hierna „de EER-overeenkomst” genoemd.

      (3)  Hierna „de Toezichtovereenkomst” genoemd.

      (4)  Richtsnoeren voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst, op 19 januari 1994 vastgesteld en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, blz. 1, en in EER-Supplement nr. 32 van 3.9.1994, blz. 1, hierna „de richtsnoeren staatssteun” te noemen. Een geactualiseerde versie van de richtsnoeren staatssteun is beschikbaar op de website van de Autoriteit: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/.

      (5)  PB C 188 van 11.8.2009, blz. 1.

      BIJLAGE

         CRITERIA VOOR DE BEOORDELING VAN DE VERENIGBAARHEID VAN INDIVIDUEEL AAN TE MELDEN STAATSSTEUN TEN BEHOEVE VAN OPLEIDING
          (1)

      1.   Inleiding

                  1.

                  Opleiding heeft over het algemeen positieve externe effecten voor de samenleving als geheel, omdat zij het aanbod van geschoolde arbeidskrachten waaruit ondernemingen kunnen putten, verhoogt, het concurrentievermogen van de economie verbetert en bijdraagt tot een kennismaatschappij die de weg naar meer innovatieve ontwikkeling kan inslaan.

                  2.

                  Soms bieden evenwel ondernemingen minder opleiding aan dan uit maatschappelijk oogpunt optimaal zou zijn, omdat werknemers van werkgever kunnen veranderen en andere ondernemingen er dan voordeel bij hebben de door vorige werkgever opgeleide werknemers in dienst te nemen. Dit geldt in het bijzonder voor opleiding die is toegespitst op vaardigheden die tussen ondernemingen kunnen worden overgedragen. Staatssteun kan zorgen voor extra prikkels zodat werkgevers opleiding op een maatschappelijk wenselijk niveau aanbieden.

                  3.

                  In dit hoofdstuk geeft de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (hierna „de Autoriteit” genoemd) aanwijzingen betreffende de criteria die zij zal toepassen bij de beoordeling van opleidingssteun. Deze aanwijzingen moeten de door de Autoriteit gevolgde redenering transparanter maken en zorgen voor voorspelbaarheid en rechtszekerheid. Overeenkomstig artikel 6, lid 1, onder g), van het in punt 1j van bijlage XV bij de EER-overeenkomst genoemde besluit (Verordening (EG) nr. 800/2008 van de Commissie van 6 augustus 2008 waarbij bepaalde categorieën steun op grond van de artikelen 87 en 88 van het Verdrag met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden verklaard (de algemene groepsvrijstellingsverordening) (2), zoals dat is aangepast aan de EER-overeenkomst door Protocol nr. 1 bij die overeenkomst (3) (hierna „de algemene groepsvrijstelling” genoemd)), valt alle individuele opleidingssteun, ongeacht of deze ad hoc of krachtens een steunregeling wordt verleend, onder de toepassing van de onderhavige richtsnoeren wanneer het brutosubsidie-equivalent meer dan 2 miljoen EUR per opleidingsproject bedraagt.

                  4.

                  De in deze richtsnoeren uiteengezette criteria worden niet mechanisch toegepast. Hoe diepgaand de door de Autoriteit uitgevoerde beoordeling is en welk soort informatie zij kan verlangen, wordt bepaald door het risico op concurrentieverstoring. Hoe breed het onderzoek wordt gevoerd, hangt af van de aard van de zaak.

            2.   Positieve effecten van de steun

      2.1.   Marktfalen

                  5.

                  Geschoolde werknemers dragen bij tot de verbetering van de productiviteit en het concurrentievermogen van ondernemingen. Werkgevers en werknemers kunnen evenwel om een aantal redenen te weinig in opleiding investeren. Werknemers investeren misschien niet genoeg in opleiding omdat zij bang zijn risico’s te nemen, met financiële beperkingen kampen of het niveau van hun opgedane kennis moeilijk duidelijk kunnen maken aan toekomstige werkgevers.

                  6.

                  Ondernemingen leiden hun werknemers soms niet op tot het niveau dat optimaal zou zijn voor de samenleving als geheel. De reden daarvoor is het marktfalen dat verband houdt met de positieve externe effecten van opleiding en de moeilijkheden die de onderneming heeft om de vruchten daarvan te plukken omdat de werknemers vrij naar een andere werkgever kunnen overstappen. Ondernemingen zullen soms minder in opleiding investeren omdat zij vrezen dat de werknemer na zijn opleiding vertrekt terwijl de onderneming haar investering nog niet heeft terugverdiend. Sommige ondernemingen zijn terughoudend om hun werknemers voldoende opleiding aan te bieden als deze opleiding niet snel rendeert, niet specifiek inspeelt op de behoeften van de betrokken onderneming of zolang er geen contractbepalingen zijn die de opgeleide werknemer beletten de onderneming te verlaten alvorens de opleidingskosten zijn afgeschreven of (een deel van) de opleidingskosten zijn terugbetaald.

                  7.

                  Ook wanneer de onderneming haar investering wel volledig kan terugverdienen, maar de voordelen voor de onderneming zelf lager uitvallen dan de voordelen voor de samenleving als geheel, is er mogelijk sprake van ontoereikende investering in opleiding. Dergelijke positieve externe effecten kunnen zich bij opleiding met name voordoen wanneer met de opleiding overdraagbare vaardigheden worden verbeterd, de vaardigheden dus die in meer dan één onderneming gebruikt kunnen worden. Specifieke opleiding daarentegen leidt alleen tot productiviteitswinst in een welbepaalde onderneming, zodat de onderneming zich die gemakkelijk kan toe-eigenen (4). Bij specifieke opleiding zijn de positieve externe effecten derhalve minder uitgesproken dan bij algemene opleiding.

                  8.

                  Indien de opleiding van kwetsbare of gehandicapte werknemers gepaard gaat met hogere kosten en onzekere voordelen (5), kan dat voor ondernemingen een prikkel zijn om hierin minder te investeren. De opleiding van kwetsbare of gehandicapte werknemers zal naar verwachting evenwel doorgaans meer positieve externe effecten voor de samenleving als geheel met zich brengen (6).

                  9.

                  De EVA-staten dienen aan te tonen dat er sprake is van marktfalen dat steun rechtvaardigt. De Autoriteit zal bij haar onderzoek onder meer de volgende factoren in aanmerking nemen:

                              1.

                              de aard van de opleiding: specifiek of algemeen in de zin van artikel 38 van de algemene groepsvrijstelling; een opleidingsproject kan zowel algemene als specifieke onderdelen omvatten; algemene opleiding zal meer positieve externe effecten hebben;

                              2.

                              de overdraagbaarheid van de tijdens de opleiding verworven vaardigheden: hoe beter vaardigheden overdraagbaar zijn, des te groter is de kans op positieve externe effecten. Een opleiding wordt geacht overdraagbare vaardigheden op te leveren indien bijvoorbeeld:

                                          a)

                                          de opleiding door verschillende onafhankelijke ondernemingen gezamenlijk wordt georganiseerd of wanneer zij aan werknemers van verschillende ondernemingen ten goede kan komen;

                                          b)

                                          de opleiding wordt gecertificeerd, tot een erkend diploma leidt of wordt erkend door een overheidsorgaan of -instelling;

                                          c)

                                          de opleiding is gericht op de categorieën werknemers die een groot verloop hebben in de betrokken onderneming en sector;

                                          d)

                                          het nut van de opleiding voor de werknemers verder gaat dan hun huidige functie (toekomstige baan in een andere onderneming, sociale vaardigheden, persoonlijk welbevinden enz.);

                              3.

                              de deelnemers aan de opleiding: openstelling voor kwetsbare of gehandicapte werknemers kan de positieve externe effecten van de opleiding vergroten.

            2.2.   Staatssteun als een passend beleidsinstrument

                  10.

                  Staatssteun is niet het enige beleidsinstrument waarover de EVA-staten beschikken om opleidingsmaatregelen te stimuleren. De meeste opleidingen worden immers verstrekt via onderwijssystemen (bijvoorbeeld universiteiten, scholen, door de overheid aangeboden of gesubsidieerde beroepsopleidingen). De individuele werknemers kunnen ook zelf, met of zonder de steun van hun werkgever, deelnemen aan opleidingsactiviteiten.

                  11.

                  Wanneer de EVA-staat andere beleidskeuzen heeft overwogen en de voordelen van een selectief instrument als staatssteun voor een specifieke onderneming zijn aangetoond, worden de betrokken maatregelen geacht een passend instrument te vormen. De Autoriteit houdt in het bijzonder rekening met de eventuele effectbeoordeling die de EVA-staat voor de voorgenomen maatregel heeft uitgevoerd.

            2.3.   Stimulerend effect en noodzaak van de steun

                  12.

                  Staatssteun voor opleidingsmaatregelen moet ertoe leiden dat de begunstigde van de steun zijn gedrag zodanig wijzigt dat hij meer en/of betere opleiding aanbiedt dan zonder steunverlening het geval zou zijn. Indien de kwantiteit of kwaliteit van de voorgenomen opleidingsactiviteiten niet toeneemt, wordt ervan uitgegaan dat de steun geen stimulerend effect heeft.

                  13.

                  Het stimulerende effect wordt vastgesteld aan de hand van een nulscenario, waarbij de omvang van de voorgenomen opleidingsactiviteiten in een scenario mèt steun wordt afgezet tegen die in een scenario zonder steun. De meeste werkgevers menen dat de opleiding van hun personeel noodzakelijk is voor het goede functioneren van hun onderneming. Derhalve mag niet worden verondersteld dat voor opleiding, in het bijzonder voor specifieke opleiding, steeds staatssteun nodig is.

                  14.

                  De EVA-staten moeten het stimulerende effect en de noodzaak van de steun bewijzen. Ten eerste moet de begunstigde bij de betrokken EVA-staat een steunaanvraag hebben ingediend alvorens hij het opleidingsproject aanvangt. Ten tweede moet de EVA-staat aantonen dat de staatssteun, in vergelijking met een scenario zonder steun, leidt tot een stijging of verbreding van de omvang, kwaliteit, reikwijdte of doelgroep van het opleidingsproject. De toename van het opleidingsaanbod dankzij steun kan bijvoorbeeld door middel van de volgende elementen worden aangetoond: groter aantal opleidingsuren of -cursussen, hoger aantal deelnemers, een verschuiving van ondernemingsspecifieke naar algemene opleiding, of een gestegen deelname van bepaalde categorieën kwetsbare of gehandicapte werknemers.

                  15.

                  De Autoriteit zal bij haar onderzoek onder meer de volgende factoren in aanmerking nemen:

                              a)

                              interne documenten van de begunstigde betreffende opleidingskosten, budgetten, deelnemers, inhoud en planning voor twee scenario’s: mèt steun en zonder steun;

                              b)

                              het bestaan van een wettelijke verplichting voor werkgevers om een bepaald soort opleiding te organiseren (bv. in verband met de veiligheid): indien deze verplichting bestaat, zal de Autoriteit in de regel concluderen dat er geen sprake is van een stimulerend effect;

                              c)

                              de geloofwaardigheid van het ingediende project, bijvoorbeeld door een vergelijking te maken met de opleidingsbudgetten van de voorgaande jaren;

                              d)

                              het verband tussen het opleidingsprogramma en de bedrijfsactiviteiten van de begunstigde: hoe nauwer het verband, des te geringer het te verwachten stimulerende effect is. Zo is het stimulerende effect dat van opleiding voor de invoering van een nieuwe technologie in een specifieke sector kan worden verwacht, gering omdat ondernemingen geen andere keus hebben dan hun personeel op te leiden om met deze nieuw geïntroduceerde technologie te leren omgaan.

            2.4.   Evenredigheid van de steun

                  16.

                  De EVA-staten moeten aantonen dat de steun noodzakelijk is en dat het bedrag beperkt is tot het minimum om de steundoelstelling te bereiken.
                  De in aanmerking komende kosten worden berekend overeenkomstig artikel 39 van de algemene groepsvrijstelling en blijven beperkt tot de kosten van de opleidingsactiviteiten die zonder de steun niet zouden worden aangeboden.
                  De EVA-staten moeten aantonen dat het steunbedrag niet hoger is dan het deel van de in aanmerking komende kosten dat de onderneming zich niet kan toe-eigenen (7). In ieder geval mogen de steunintensiteiten nooit hoger zijn dan die welke zijn vastgesteld in artikel 39 van de algemene groepsvrijstelling en worden zij toegepast op de in aanmerking komende kosten (8).

            3.   Negatieve effecten van de steun

                  17.

                  Indien de steun evenredig is aan de te bereiken doelstelling van de steun, zijn de negatieve effecten van de steun waarschijnlijk beperkt en is een onderzoek van de negatieve effecten ervan niet nodig (9). In bepaalde gevallen evenwel kan steun, zelfs indien deze noodzakelijk en evenredig is wil een specifieke onderneming de omvang van de aangeboden opleidingsactiviteiten kunnen vergroten, leiden tot een gedragswijziging van de begunstigde waardoor de mededinging aanzienlijk wordt verstoord. In die gevallen zal de Autoriteit de concurrentieverstoring grondig onderzoeken. Hoe groot de door de steun veroorzaakte concurrentieverstoring is, kan variëren afhankelijk van de kenmerken van de steun en de getroffen markten (10).

                  18.

                  De kenmerken van de steun die van invloed kunnen zijn op de waarschijnlijkheid en de mate van de concurrentieverstoring zijn:

                              a)

                              de selectiviteit;

                              b)

                              de omvang van de steun;

                              c)

                              de herhaling en de duur van de steunverlening;

                              d)

                              de gevolgen van de steun voor de kosten van de onderneming.

                  19.

                  Zo zal bijvoorbeeld een opleidingsregeling die is bedoeld om ondernemingen in een EVA-staat in het algemeen aan te moedigen hun opleidingsaanbod te vergroten, waarschijnlijk een ander effect op de markt sorteren dan een groot steunbedrag dat aan één onderneming wordt verleend om deze in staat te stellen meer opleidingsactiviteiten aan te bieden. In dat laatste geval is de te verwachten concurrentieverstoring aanzienlijk groter aangezien de concurrenten van de begunstigde minder kunnen concurreren (11). De verstoring zal zelfs nog groter zijn wanneer de opleidingskosten een hoog percentage van de totale exploitatiekosten van de begunstigde onderneming vertegenwoordigen.

                  20.

                  De Autoriteit zal bij de beoordeling van de marktkenmerken, die een veel nauwkeuriger beeld geven van de waarschijnlijke gevolgen van de steunverlening, onder meer de volgende factoren in aanmerking nemen:

                              a)

                              de marktstructuur, en

                              b)

                              de kenmerken van de sector of de bedrijfstak.

                  21.

                  De marktstructuur zal worden beoordeeld op grond van de concentratiegraad van de markt, de omvang van de ondernemingen (12), de mate van productdifferentiatie (13), en de toegangs- en uittredingsbarrières. Marktaandelen en concentratiegraad zullen worden berekend zodra de relevante markt is afgebakend. In het algemeen geldt dat hoe minder ondernemingen er zijn, hoe hoger hun marktaandeel is en hoe minder concurrentie kan worden verwacht (14). Gaat het om een geconcentreerde markt met hoge toegangsbarrières (15) waarop de begunstigde een belangrijke marktdeelnemer is, dan is de kans groter dat concurrenten hun gedrag in reactie op de steun zullen moeten wijzigen.

                  22.

                  Bij haar onderzoek van de kenmerken van de sector zal de Autoriteit onder meer aandacht besteden aan het belang van het opgeleide personeel voor de onderneming, het bestaan van overcapaciteit, de vraag of het in de bedrijfstak om groeiende, rijpe of dalende markten gaat, en aan de strategieën van concurrenten voor de financiering van hun opleidingsmaatregelen (staatssteun, werknemers of werkgevers). Zo kan door opleidingssteun die in een dalende bedrijfstak wordt verleend, het risico op concurrentieverstoring toenemen, doordat een ondoelmatige onderneming in leven wordt gehouden.

                  23.

                  Opleidingssteun kan in bepaalde gevallen tot concurrentieverstoring leiden ten aanzien van markttoetreding en -uittreding, de beïnvloeding van de handel en het verdringen van investeringen in opleiding.

            Markttoetreding en -uittreding

                  24.

                  Op een concurrerende markt verkopen ondernemingen producten die winst opleveren. Staatssteun wijzigt de kostenstructuur; daardoor heeft steun gevolgen voor de winstgevendheid, en kan deze derhalve invloed hebben op de beslissing van een onderneming om een product al dan niet aan te bieden. Staatssteun die de bestaande exploitatiekosten zoals opleidingskosten voor het personeel doet dalen, zou toetreding tot de markt aantrekkelijker maken en zou ondernemingen die anders slechte zakelijke vooruitzichten zouden hebben, in staat stellen tot de markt toe te treden of nieuwe producten in de handel te brengen ten koste van doelmatigere concurrenten.

                  25.

                  De beschikbaarheid van staatssteun kan ook invloed hebben op de beslissing van een onderneming om zich terug te trekken van een markt waarop zij al actief is. Opleidingssteun kan de omvang van de verliezen doen verminderen en ondernemingen in staat stellen langer op de markt te blijven, hetgeen kan betekenen dat dan weer andere, doelmatigere ondernemingen die geen steun ontvangen, worden gedwongen de markt te verlaten.

            Beïnvloeding van de handel

                  26.

                  Staatssteun voor opleiding kan ertoe leiden dat de productievoorwaarden in bepaalde gebieden gunstiger worden dan in andere. Dit kan leiden tot een verplaatsing van de handelsstromen naar de gebieden waarin dergelijke steun wordt verleend.

            Verdringing van investeringen op het gebied van opleiding

                  27.

                  Om te overleven op de markt en hun winsten te maximaliseren, worden ondernemingen gestimuleerd te investeren in de opleiding van hun personeel. Het bedrag dat een onderneming bereid is aan investeringen in opleiding te besteden, hangt ook af van de mate waarin hun concurrenten investeren. Ondernemingen die door de staat worden gesubsidieerd, zullen wellicht hun eigen investeringen inkrimpen. Indien de steun daarentegen de begunstigde stimuleert om meer te investeren, kunnen concurrenten daarop reageren door hun eigen opleidingsuitgaven in te krimpen. Indien de begunstigden of hun concurrenten, om hetzelfde doel te bereiken, mèt steun minder investeren dan zij zonder steun zouden doen, worden hun eigen investeringen in de opleiding van het personeel verdrongen door de steun.

            4.   Afweging en beslissing

                  28.

                  Als laatste stap bij het onderzoek wordt beoordeeld in welke mate de positieve effecten van de steun opwegen tegen de negatieve effecten ervan. Dit zal van geval tot geval gebeuren. Om de positieve en de negatieve effecten af te wegen, zal de Autoriteit deze beoordelen en een volledige afweging maken van de gevolgen daarvan voor de producenten en de consumenten op elk van de betrokken markten. Indien kwantitatieve gegevens niet gemakkelijk beschikbaar zijn, zal de Autoriteit voor haar beoordeling kwalitatieve gegevens gebruiken.

                  29.

                  De Autoriteit zal waarschijnlijk een gunstiger standpunt innemen — en daarom een hogere mate van concurrentieverstoring aanvaarden — wanneer de steun noodzakelijk, doelgericht en evenredig is aan het beoogde doel, zodat een bepaalde onderneming haar opleidingsactiviteiten kan uitbreiden en de samenleving bij de aangeboden opleiding meer baat heeft dan de begunstigde van de steun.

         (1)  Dit hoofdstuk is gebaseerd op de mededeling van de Commissie „Criteria voor de beoordeling van de verenigbaarheid van individueel aan te melden staatssteun ten behoeve van opleiding” (2009/C 188/01) (PB C 188 van 11.8.2009, blz. 1).

         (2)  PB L 214 van 9.8.2008, blz. 3. Voor ad-hocopleidingssteun voor een grote onderneming die onder de drempel van 2 miljoen EUR blijft, past de Autoriteit de in dit hoofdstuk geschetste beginselen overeenkomstig toe, zij het op een minder gedetailleerde wijze.

         (3)  Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 120/2008 van 7 november 2008 (PB L 339 van 18.12.2008, blz. 111 en EER-Supplement nr. 79 van 18.12.2008), in werking getreden per 8 november 2008.

         (4)  Ondernemingen kunnen zich evenwel ook de positieve externe effecten van algemene opleiding toe-eigenen door middel van speciale contractbepalingen op grond waarvan de opgeleide werknemer verplicht is gedurende een bepaalde periode na de opleiding bij de onderneming te blijven.

         (5)  Kwetsbare en gehandicapte werknemers zijn omschreven in artikel 2 van de algemene groepsvrijstelling.

         (6)  Zo zal de samenleving bijvoorbeeld aan opleidingsmaatregelen voor jonge en laaggeschoolde werknemers meer waarde hechten dan een onderneming doet, wegens de vermeende of daadwerkelijke lagere productiviteit.

         (7)  Dit komt overeen met het deel van de extra opleidingskosten dat de onderneming niet kan terugverdienen door rechtstreeks voordeel te halen uit de vaardigheden die de werknemers met de opleiding hebben verworven.

         (8)  Zie ook de huidige beschikkingspraktijk: bijvoorbeeld besluit van de Commissie van 12 september 2009 betreffende steunmaatregel C 35/2007 (ex N 256/2007) — België — Opleidingssteun voor Volvo Cars Gent (PB C 265 van 7.11.2007, blz. 21); Beschikking 2008/948/EG van de Commissie van 23 juli 2008 betreffende maatregelen van Duitsland ten gunste van DHL en Flughafen Leipzig/Halle GmbH (PB L 346 van 23.12.2008, blz. 1), en Beschikking 2007/612/EG van de Commissie van 4 april 2007 betreffende staatssteunmaatregel C 14/06 die België voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van General Motors Belgium in Antwerpen (PB L 243 van 18.9.2007, blz. 71).

         (9)  Voorts zouden, bij een perfect functionerende arbeidsmarkt, de werknemers steeds een hoger salaris kunnen krijgen wegens de dankzij de opleiding verworven betere vaardigheden en zo de positieve externe effecten van de opleiding internaliseren.

         (10)  De steun kan meerdere markten beïnvloeden omdat het effect van de steun niet alleen beperkt is tot de markten waarop de begunstigde actief is, maar kan zich ook uitstrekken tot andere markten, bijvoorbeeld de inputmarkten.

         (11)  Toch kan opleidingssteun die aan een gehele sector in één EVA-staat wordt verleend, leiden tot een verstoring van het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen.

         (12)  De omvang van de onderneming kan worden uitgedrukt in marktaandelen en in omzet en/of arbeidsplaatsen.

         (13)  Hoe geringer de productdifferentiatie, des te groter het effect van de steun zal zijn op de winsten van de concurrenten.

         (14)  Toch zijn sommige markten concurrerend, ook al zijn daarop slechts weinig ondernemingen actief.

         (15)  Toch helpt de verlening van steun soms om toegangsbarrières weg te nemen en nieuwe ondernemingen de mogelijkheid te geven de markt te betreden.


title: 2009/203/EG: Besluit van het Europees Parlement van 22 april 2008 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006

text:
               31.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/118

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 22 april 2008
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006
   (2009/203/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, tezamen met de antwoorden van het Bureau (2),
   gezien de aanbeveling van 12 februari 2008 van de Raad (5843/2008 — C6-0084/2008),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4), en met name artikel 14,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 van zijn Reglement en bijlage V,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0124/2008),

               1.

               verleent de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2006;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 261 van 31.10.2007, blz. 42.

      (2)  PB C 309 van 19.12.2007, blz. 94.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 314 van 7.12.1994, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/119

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 22 april 2008
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2006, tezamen met de antwoorden van het Bureau (2),
   gezien de aanbeveling van 12 februari 2008 van de Raad (5843/2008 — C6-0084/2008),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van 25 juni 2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4), en met name artikel 14,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 van zijn Reglement en bijlage V,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0124/2008),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer verklaart dat ze redelijke zekerheid verkregen heeft dat de jaarrekeningen over het begrotingsjaar 2006 betrouwbaar, en de overeenkomstige verrichtingen in overeenstemming met de wettelijke bepalingen en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie op 24 april 2007 kwijting voor de uitvoering van de begroting van het bureau voor het begrotingsjaar 2005 verleend heeft (6), en in zijn begeleidende resolutie bij het besluit o.a.

                           —

                           met verontrusting vaststelt dat meer dan 50 % van alle vastleggingen die van het begrotingsjaar 2004 overgedragen zijn, geschrapt zijn, en met nadruk stelt dat het bureau zijn programmering van administratieve uitgaven moet verbeteren,

                           —

                           het Vertaalbureau vraagt om opheldering over de intellectuele-eigendomsrechten na te streven die met de IATE-gegevensbank verbonden zijn,

                           —

                           de hoop uitdrukt dat het conflict tussen het Vertaalbureau en de Commissie over het werkgeversaandeel in de pensioenbijdragen voor het personeel zo spoedig mogelijk een oplossing vindt,

   Algemene punten die betrekking hebben op horizontale kwesties in verband met de EU-agentschappen en daardoor ook van belang zijn voor de kwijtingsprocedure voor elk agentschap afzonderlijk

               1.

               stelt vast dat de begrotingen van de 24 bureaus en andere gedecentraliseerde organen die door de Rekenkamer doorgelicht zijn, in 2006 een totale omvang van 1 080,5 miljoen EUR bereiken (de omvangrijkste begroting is die van het Europees bureau voor wederopbouw, die 271 miljoen EUR bedraagt, en de kleinste die van de Europese politieacademie met 5 miljoen EUR);

               2.

               wijst erop dat de waaier van externe EU-organen die doorgelicht moeten worden en decharge moeten krijgen, tegenwoordig niet alleen traditionele regelgevende maar ook uitvoerende agentschappen omvat die opgericht zijn om specifieke programma’s uit te voeren, en in de nabije toekomst ook uitgebreid wordt met gezamenlijke initiatieven die als publiek-private samenwerking opgezet worden (gezamenlijke technologie-initiatieven);

               3.

               stelt vast dat voor het Europees Parlement het aantal agentschappen dat aan de dechargeprocedure onderworpen is, zich als volgt ontwikkeld heeft: begrotingsjaar 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 regelgevende en 2 uitvoerende agentschappen (afgezien van 2 agentschappen die door de Europese Rekenkamer doorgelicht worden maar een interne kwijtingsprocedure volgen);

               4.

               komt dan ook tot de gevolgtrekking dat de doorlichtings- en dechargeprocedure omslachtig geworden is en niet meer in verhouding tot de omvang van de begrotingen van de agentschappen of gedecentraliseerde organen staat; geeft zijn bevoegde commissie opdracht om de kwijtingsprocedure voor de agentschappen en gedecentraliseerde organen aan een breed opgezette herziening te onderwerpen met het oog op een eenvoudiger en rationeler werkwijze, gezien het alsmaar toenemend aantal organen die in de komende jaren elk een afzonderlijke kwijtingsprocedure zullen vergen;

         Principiële overwegingen

               5.

               eist dat de Commissie duidelijke uitleg verstrekt over de volgende gegevens voordat er een nieuw agentschap opgericht of een bestaand agentschap hervormd wordt: soort agentschap, zijn doelstellingen, interne bestuurstructuur, producten, diensten, voornaamste procedures, doelgroep, cliënten en belanghebbenden bij het agentschap, formele relaties met externe belanghebbende partijen, budgettaire verantwoordelijkheid, financiële planning, personeels- en aanwervingspolitiek;

               6.

               eist dat elk agentschap zich laat leiden door een jaarlijkse prestatie-overeenkomst, die door het agentschap zelf en het verantwoordelijk directoraat-generaal opgesteld wordt en de voornaamste doelstellingen voor het komend jaar bevat, naast een financieel raamwerk en duidelijke referentiepunten om de prestaties te kunnen meten;

               7.

               dringt erop aan dat de resultaten die de agentschappen boeken regelmatig (en op ad hoc-basis) door de Europese Rekenkamer of een andere onafhankelijke auditinstantie worden gecontroleerd; is van oordeel dat de controle zich niet moet beperken tot de traditionele elementen van financieel beheer en juiste besteding van openbare middelen, maar ook de administratieve efficiëntie en de doelmatigheid moet omvatten, en een beoordeling van het financieel beheer van elk agentschap;

               8.

               is van oordeel dat er bij agentschappen die hun begrotingsbehoeften permanent overschatten een technische korting moet worden toegepast volgens de vacatures; denkt dat dat op den duur tot lagere bestemmingsontvangsten en daarmee tot lagere administratieve kosten voor de agentschappen zal leiden;

               9.

               beschouwt het als een ernstig probleem dat een aantal agentschappen kritiek krijgen omdat ze zich niet aan de openbare aanbestedingsregels, het Financieel Reglement, het ambtenarenstatuut enz. houden; stelt dat de voornaamste oorzaak gelegen is in het feit dat de meeste regelingen en het Financieel Reglement opgesteld zijn voor de grotere instellingen en dat de meeste kleine agentschappen niet groot genoeg zijn om met de regelgevingsvereisten om te kunnen gaan; verzoekt de Commissie daarom met spoed een oplossing te zoeken om de effectiviteit te bevorderen door de beheersfuncties van verscheidene agentschappen te bundelen zodat de minimaal vereiste omvang wel bereikt wordt (met inachtneming van de noodzakelijke wijzigingen in de basisverordeningen voor de agentschappen en hun budgettaire onafhankelijkheid), dan wel met spoed specifieke regels voor de agentschappen op te stellen (vooral uitvoeringsregels) zodat ze zich wel aan alle voorschriften kunnen houden;

               10.

               dringt erop aan dat de Commissie bij de opstelling van het voorlopig voorontwerp van begroting rekening houdt met de bestedingsresultaten van de verschillende agentschappen in de voorafgaande jaren, vooral het jaar n-1, en de door elk agentschap gevraagde begroting overeenkomstig aanpast; verzoekt zijn bevoegde commissie om de aanpassing intact te laten en, mocht de Commissie in gebreke zijn gebleven, zelf de betreffende begroting bij te stellen tot een realistisch niveau dat op de absorptie- en bestedingscapaciteit van het agentschap in kwestie afgestemd is;

               11.

               verwijst naar zijn kwijtingsbesluit voor het jaar 2005, waarin het de Commissie verzocht heeft om eens in de vijf jaar een onderzoek naar de toegevoegde waarde van elk bestaand agentschap voor te leggen; verzoekt alle betrokken instellingen om in geval van negatief oordeel over de toegevoegde waarde van een agentschap de noodzakelijke stappen te zetten om het mandaat van het agentschap te herzien of het te sluiten; stelt vast dat de Commissie in 2007 niet één evaluatie heeft uitgevoerd; dringt er bij haar op aan dat zij vóór het kwijtingsbesluit over 2007 ten minste vijf evaluaties voorlegt, te beginnen met de oudste agentschappen;

               12.

               is van mening dat de aanbevelingen van de Rekenkamer onmiddellijk moeten worden uitgevoerd en dat de aan de agentschappen betaalde subsidies moeten worden afgestemd op hun werkelijke behoeften aan kasmiddelen; is verder van mening dat de wijzigingen in het algemeen Financieel Reglement verwerkt moeten worden in de financiële kaderregeling van de agentschappen en de diverse specifieke financiële voorschriften;

         Presentatie van de rapporteringsdata

               13.

               stelt vast dat er onder de agentschappen geen gestandaardiseerde werkwijze bestaat voor de verslaggeving over hun werkzaamheden in de loop van het begrotingsjaar en hun rekeningen en verslagen over budgettair en financieel beheer, noch voor de vraag of de directeur van het agentschap een echtheidsverklaring moet opstellen; merkt op dat niet alle agentschappen een duidelijk onderscheid maken tussen a) informatie van het publiek over hun werkzaamheden, en b) technische verslaggeving over hun budgettair en financieel beheer;

               14.

               merkt op dat de lopende voorschriften van de Commissie voor de opstelling van verslagen over de werkzaamheden niet uitdrukkelijk verlangen dat het agentschap een echtheidsverklaring opstelt, maar dat een groot aantal directeurs het voor 2006 wel gedaan hebben, in één geval met een belangrijk voorbehoud;

               15.

               herinnert aan paragraaf 27 van zijn resolutie van 12 april 2005 (7), die de directeurs van de agentschappen vraagt om hun jaarlijks verslag over de werkzaamheden, dat samen met de financiële en beheerstechnische gegevens ingediend wordt, voortaan vergezeld te laten gaan van een echtheidsverklaring over de wettelijkheid en regelmatigheid van de werkzaamheden, naar het voorbeeld van de verklaringen die door de directeurs-generaal van de Commissie ondertekend worden;

               16.

               vraagt de Commissie om haar lopende voorschriften voor de agentschappen in die zin aan te passen;

               17.

               stelt bovendien voor dat de Commissie samen met de agentschappen naar een geharmoniseerd model streeft dat op alle agentschappen en gedecentraliseerde organen van toepassing is en een duidelijk onderscheid maakt tussen

                           —

                           een jaarverslag voor het groot publiek, over de werkzaamheden, maatregelen en resultaten van het bestuurslichaam;

                           —

                           de financiële staten en een verslag over de uitvoering van de begroting;

                           —

                           een verslag over de werkzaamheden naar het voorbeeld van de verslagen van de directeurs-generaal van de Commissie over de werkzaamheden;

                           —

                           een echtheidsverklaring, ondertekend door de directeur van het agentschap, samen met elk voorbehoud of alle opmerkingen die hij onder de aandacht van de autoriteit die decharge verleent, meent te moeten brengen;

         Algemene bevindingen van de Rekenkamer

               18.

               neemt akte van de bevindingen van de Rekenkamer (jaarverslag, par. 10.29 (8) dat de subsidiëring door de Commissie uit de begroting van de Gemeenschap niet van voldoende gegronde ramingen van de behoeften van de agentschappen aan liquide middelen uitgaat, zodat de agentschappen, ook door de omvang van de overdrachten, over aanzienlijke hoeveelheden liquide middelen beschikken; neemt verder akte van de aanbeveling van de Rekenkamer dat de subsidies aan de agentschappen in overeenstemming met hun reële behoeften aan liquide middelen moeten zijn;

               19.

               stelt vast dat er einde 2006 nog altijd 14 agentschappen op het Abac-boekhoudsysteem moeten omschakelen (jaarverslag, voetnoot bij paragraaf 10.31);

               20.

               neemt akte van de opmerking van de Rekenkamer over de toegenomen lasten voor niet opgenomen verlofperioden, die door sommige agentschappen aangegeven worden (jaarverslag, paragraaf 1.25); wijst erop dat de Rekenkamer haar echtheidsverklaring voor het begrotingsjaar 2006 voor 3 agentschappen van voorbehoud voorziet (het Europees centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding Cedefop, de Europese politieakademie EPA en het Europees spoorwegbureau — in 2005: Cedefop, de Europese autoriteit voor de voedselveiligheid, en het Europees bureau voor wederopbouw);

         Interne audit

               21.

               herinnert eraan dat volgens artikel 185, lid 3 van het Financieel Reglement de interne controleur van de Commissie ook bevoegd is voor de regelgevende agentschappen die subsidie ten laste van de EU-begroting ontvangen; wijst erop dat de interne controleur verantwoording aflegt aan het bestuur en de directeur van elk agentschap;

               22.

               vestigt de aandacht op het voorbehoud in het jaarverslag 2006 over de werkzaamheden van de interne controleur:
               „De intern financieel controleur van de Commissie is niet in staat om te voldoen aan de verplichting die hem in artikel 185 van het Financieel Reglement is opgelegd om als intern financieel controleur van de communautaire organen te fungeren, omdat het hem ontbreekt aan de personele middelen daarvoor”;

               23.

               neemt wel akte van de opmerking van de interne controleur in het verslag over zijn werkzaamheden in 2006, dat vanaf 2007, met de personeelsuitbreiding die de Commissie de interne revisiedienst (IAS) verleent, alle regelgevende agentschappen elk jaar aan interne revisie onderworpen worden;

               24.

               stelt vast dat het aantal regelgevende en uitvoerende organen en gezamenlijke initiatieven die volgens artikel 185 van het Financieel Reglement door de interne revisiedienst doorgelicht moeten worden, alsmaar toeneemt; vraagt de Commissie om de bevoegde parlementaire commissie van het Europees Parlement te laten weten of de personele middelen die de interne revisiedienst ter beschikking staan, voldoende zijn om in de komende jaren een jaarlijkse revisie van alle regelgevende en uitvoerende organen door te voeren;

               25.

               merkt op dat artikel 72, lid 5 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 elk agentschap de verplichting oplegt om de autoriteit die decharge verleent en de Commissie elk jaar een verslag van zijn directeur toe te sturen, dat een overzicht van het aantal en de aard van de interne revisies van de interne controleur geeft, met zijn aanbevelingen en het gevolg dat eraan gegeven is; vraagt de agentschappen om te laten weten of dat gebeurd is, en zo ja, in welke vorm;

               26.

               neemt akte, voor wat betreft de mogelijkheden van interne revisie, en vooral voor de kleinere agentschappen, van een voorstel van de interne controleur, dat hij de bevoegde parlementaire commissie op 14 september 2006 voorgelegd heeft, dat de kleinere agentschappen namelijk toestemming zouden moeten hebben om beroep te doen op interne revisiediensten van de privé sector;

         Beoordeling van agentschappen

               27.

               herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring waarover Parlement, Raad en Commissie (9) het bij de bemiddeling vóór de Ecofin-begrotingsraad van 13 juli 2007 eens zijn geworden en waarin een oproep wordt gedaan tot het opstellen van i) een lijst van de agentschappen die de Commissie wil beoordelen en ii) een lijst van de agentschappen die reeds zijn beoordeeld, met een samenvatting van de voornaamste bevindingen;

         Disciplinaire procedures

               28.

               stelt vast dat de afzonderlijke agentschappen het door hun omvang moeilijk hebben om disciplinaire colleges samen te stellen die uit ambtenaren in de juiste rang bestaan, en dat het disciplinair en onderzoeksbureau (Idoc) van de Commissie niet bevoegd is voor de agentschappen; vraagt de agentschappen om een disciplinaire raad met bevoegdheid voor alle agentschappen samen in overweging te nemen;

         Ontwerp van interinstitutionele overeenkomst

               29.

               herinnert aan het ontwerp van de Commissie voor een interinstitutionele overeenkomst over het operationeel kader voor Europese regelgevende agentschappen (COM(2005) 59), die bedoeld is om een horizontaal kader voor de oprichting, structuur, werking, evaluatie en controle van de Europese regelgevende agentschappen in te stellen; merkt op dat het ontwerp in de pogingen om de oprichting en leiding van de agentschappen te rationaliseren, een bruikbaar initiatief vertegenwoordigt; neemt akte van de verklaring in het overzichtsverslag 2006 van de Commissie dat de onderhandelingen na de publicatie weliswaar weinig opgeschoten zijn, maar dat de inhoudelijke discussie einde 2006 bij de Raad weer aangevat is (COM(2007) 274, par. 3.1); betreurt dat er geen verdere stappen in de richting van goedkeuring ondernomen zijn kunnen worden;

               30.

               verheugt zich daarom over de toezegging van de Commissie om in de loop van dit jaar (2008) een mededeling over de toekomst van de wetgevende agentschappen voor te leggen;

         Agentschappen met eigen financiering

               31.

               wijst erop dat voor de twee agentschappen met eigen financiering aan de directeur kwijting wordt verleend door de raad van bestuur; stelt vast dat beide aanzienlijke overschotten hebben opgebouwd, die afkomstig zijn uit voorgaande jaren:

                           —

                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM), kasmiddelen en equivalenten daarvan: 281 miljoen EUR (10);

                           —

                           Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO), kasmiddelen en equivalenten daarvan: 18 miljoen EUR (11);

         Specifieke punten

               32.

               neemt akte van de opmerking van de Rekenkamer in haar verslag over 2006, dat het gecumuleerd begrotingsoverschot voor 2006 op 16,9 miljoen EUR ligt en het Vertaalbureau zijn opdrachtgevers in 2007 een bedrag van 9,3 miljoen EUR terugbetaalt; onderschrijft de mening van de Rekenkamer dat overschotten in een dergelijke omvang erop wijzen dat de methode om de prijs van de vertalingen te bepalen niet nauwkeurig genoeg is;

               33.

               neemt verder akte van de vaststelling van de Rekenkamer dat het Vertaalbureau in een aanwervingsprocedure voor vertalers geen schriftelijk bewijsmateriaal voor de regels heeft kunnen geven die het toepast om de dossiers van de kandidaten te beoordelen;

               34.

               maakt uit de uiteindelijke rekeningen op dat het Vertaalbureau een reserve van 2 021 126 EUR voor pensioenbijdragen van de werkgever en 197 000 EUR voor niet opgenomen verlofdagen aangelegd heeft;

               35.

               stelt vast dat de raad van bestuur van het Vertaalbureau een nieuwe directeur aangesteld heeft, die haar functie per 1 mei 2006 opgenomen heeft;

               36.

               drukt de hoop uit dat er spoedig een oplossing voor de kantoorruimten van het Vertaalbureau en de pensioenbijdragen van de werkgever gevonden wordt;

               37.

               verheugt zich over de opmerking in het verslag over de werkzaamheden van het Vertaalbureau in 2006, dat het de aanbevelingen van de interne revisiedienst van de Commissie voor de voltooiing en bijwerking van functiebeschrijvingen, bewustmaking van gevolmachtigde ambtenaren van hun verantwoordelijkheid, langere termijnen voor de publicatie van openstaande posten, degelijk toezicht op zijn werkzaamheden, risicobeoordeling, een duidelijke vastlegging van zijn statuut als gesubsidieerd of zelffinancierend orgaan, en een overdrachtprocedure voor alle functies van wezenlijk belang, blijft uitvoeren;

               38.

               stelt vast dat het Vertaalbureau in februari 2008 een interne controleur in dienst genomen heeft.

      (1)  PB C 261 van 31.10.2007, blz. 42.

      (2)  PB C 309 van 19.12.2007, blz. 94.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 314 van 7.12.1994, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 187 van 15.7.2008, blz. 122.

      (7)  Resolutie van het Europees Pparlement houdende opmerkingen bij het besluit om decharge te verlenen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau over het begrotingsjaar 2003 (PB L 196 van 27.7.2005, blz. 101).

      (8)  PB C 273 van 15.11.2007, blz. 1.

      (9)  Raadsdocument DS 605/1/07 Rev. 1.

      (10)  Bron: Verslag over de jaarrekening van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt betreffende het begrotingsjaar 2006, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (PB C 309 van 19.12.2007, blz. 141).

      (11)  Bron: Verslag over de jaarrekening van het Communautair Bureau voor plantenrassen betreffende het begrotingsjaar 2006, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (PB C 309 van 19.12.2007, blz. 135).


Avis juridique important

|

31983D0066

83/66/EEG: Besluit van het Europese Parlement van 14 januari 1983 inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de verrichtingen van het eerste, tweede en derde Europese Ontwikkelingsfonds in het begrotingsjaar 1980

Publicatieblad Nr. L 046 van 18/02/1983 blz. 0025

*****BESLUIT  VAN HET EUROPESE PARLEMENT  van 14 januari 1983  inzake de aan de Commissie te verlenen kwijting voor de verrichtingen van het eerste, tweede en derde Europese Ontwikkelingsfonds in het begrotingsjaar 1980  (83/66/EEG)  HET EUROPESE PARLEMENT,  - gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1980 met de antwoorden van de Instellingen (1),  - gezien de balans en de jaarrekening van het Europees Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 1980 (doc. COM(81) 672 def.),  - gezien de verslagen van de Commissie voor begrotingscontrole en het advies van de Commissie voor ontwikkeling en samenwerking (doc. 1-100/82 en doc. 1-760/82),  - overwegende dat het Verdrag van 22 juli 1975 het Parlement belast met het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschap,  1. verleent de Commissie kwijting voor het financiële beheer van het eerste, tweede en derde Europese Ontwikkelingsfonds in het begrotingsjaar 1980;  2. stelt met voldoening vast dat dit de definitieve afsluiting betekent van het eerste Europees Ontwikkelingsfonds, zoals het Parlement al eerder had verlangd;  3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit mede te delen aan de Commissie, te doen toekomen aan de andere Instellingen en te doen publiceren in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (serie L).  1.2 // De Secretaris-generaal  // De Voorzitter  // H.-J. OPITZ  // Pieter DANKERT  (1) PB nr. C 344 van 31. 12. 1981, blz. 1.


title: 2007/390/EG: Besluit van de Commissie van 7 juni 2007 betreffende de financiering in 2007 van uitgaven voor IT-support en communicatie op het gebied van de gezondheid en het welzijn van dieren

text:
               8.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 146/21

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 7 juni 2007
   betreffende de financiering in 2007 van uitgaven voor IT-support en communicatie op het gebied van de gezondheid en het welzijn van dieren
   (2007/390/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1), en met name op de artikelen 17, 37 en 37 bis,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De onderbrenging, het beheer en het onderhoud van TRACES, als bedoeld in Beschikking 2003/24/EG van de Commissie van 30 december 2002 met betrekking tot de invoering van een geïntegreerd veterinair computersysteem (2), vallen onder de verantwoordelijkheid van de Commissie en moeten bijgevolg door de Gemeenschap worden gefinancierd. Deze financiële bijdrage berust op artikel 37 bis van Beschikking 90/424/EEG.

               (2)

               Het meldsysteem dat is ingesteld op grond van Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21 december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap (3) en Beschikking 2005/176/EG van de Commissie van 1 maart 2005 tot vaststelling van het formaat en de codes voor de melding van dierziekten krachtens Richtlijn 82/894/EEG van de Raad (4) moet worden bijgewerkt door de invoering van onontbeerlijke technische verbeteringen. De financiële bijdrage van de Gemeenschap berust op artikel 37 van Beschikking 90/424/EEG.

               (3)

               In het kader van het informatiebeleid op het gebied van de gezondheid en het welzijn van dieren moet worden gezorgd voor communicatie over de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen op deze gebieden. De financiële bijdrage van de Gemeenschap berust op artikel 17 bis van Beschikking 90/424/EEG.

               (4)

               Dit besluit dient als financieringsbesluit in de zin van artikel 75 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5) en artikel 90 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6).

               (5)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   TRACES
   De financiering van de onderbrenging, het beheer en het onderhoud van het TRACES-systeem, als bedoeld in Beschikking 2003/24/EG, wordt toegestaan voor de volgende bedragen en doelstellingen:

               —

               560 000 EUR voor de onderbrenging;

               —

               440 000 EUR voor in te kopen logistieke steun in verband met aan de gebruikers te verlenen assistentie;

               —

               200 000 EUR voor in te kopen support in verband met het onderhoud en de aanpassing van het systeem aan juridische en technische ontwikkelingen;

               —

               300 000 EUR voor de nodige IT-ontwikkelingen.

         Artikel 2
   Meldsysteem van dierziekten
   De financiering van de bijwerking van het meldsysteem, als bedoeld in Beschikking 2005/176/EG, wordt toegestaan voor een bedrag van 150 000 EUR.
   Artikel 3
   Communicatie over de gezondheid en het welzijn van dieren
   De financiering van de communicatie van de Commissie met de bevoegde autoriteiten en de burgers over communautaire wetgeving op het gebied van de gezondheid en het welzijn van dieren wordt toegestaan voor de volgende bedragen en doelstellingen:

               —

               240 000 EUR voor de publicaties en de verspreiding van informatie en de strategie op het gebied van de gezondheid van dieren;

               —

               130 000 EUR voor de publicaties en de verspreiding van informatie en de strategie op het gebied van het welzijn van dieren.

         Artikel 4
   Procedures voor het gunnen van opdrachten
   De contractanten zullen worden geselecteerd op grond van bestaande raamcontracten of op grond van aanbestedingen die in 2007 zullen worden gepubliceerd.

      Gedaan te Brussel, 7 juni 2007.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

      (2)  PB L 8 van 14.1.2003, blz. 44.

      (3)  PB L 378 van 31.12.1982, blz. 58. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2004/216/EG van de Commissie (PB L 67 van 5.3.2004, blz. 27).

      (4)  PB L 59 van 5.3.2005, blz. 40. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 2006/924/EG (PB L 354 van 14.12.2006, blz. 48).

      (5)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (6)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007 (PB L 111 van 28.4.2007, blz. 13).


Avis juridique important

|

31981D1064

81/1064/EEG: Besluit van de Raad van 15 december 1981 betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling houdende wijziging van de Overeenkomst tot vaststelling van een visserijregeling voor 1981 tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen

Publicatieblad Nr. L 388 van 31/12/1981 blz. 0044

++++BESLUIT VAN DE RAAD  VAN 15 DECEMBER 1981  BETREFFENDE DE SLUITING VAN DE OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING HOUDENDE WIJZIGING VAN DE OVEREENKOMST TOT VASTSTELLING VAN EEN VISSERIJREGELING VOOR 1981 TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN HET KONINKRIJK NOORWEGEN   ( 81/1064/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP , INZONDERHEID OP ARTIKEL 43 ,  GEZIEN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE ,  GEZIEN HET ADVIES VAN HET EUROPESE PARLEMENT ( 1 ) ,  OVERWEGENDE DAT DE OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING TOT VASTSTELLING VAN EEN VISSERIJREGELING VOOR 1981 TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN HET KONINKRIJK NOORWEGEN ( 2 ) OP 11 MEI 1981 TE BRUSSEL IS ONDERTEKEND ;  OVERWEGENDE DAT DE INTERNATIONALE RAAD VOOR HET ONDERZOEK VAN DE ZEE ( ICES ) IN JULI 1981 ZIJN AANBEVELINGEN INZAKE TOEGESTANE VANGSTEN HEEFT HERZIEN VOOR BEPAALDE VISBESTANDEN DIE VOORKOMEN IN DE NOORDZEE ;  OVERWEGENDE DAT DE GEMEENSCHAP EN NOORWEGEN VOLGENS DE PROCEDURE VAN ARTIKEL 2 VAN DE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE VISSERIJ TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN HET KONINKRIJK NOORWEGEN ( 3 ) OVERLEG HEBBEN GEPLEEGD OVER DEZE HERZIENING ;  OVERWEGENDE DAT DE TWEE DELEGATIES NA AFLOOP VAN DIT OVERLEG EEN OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING TOT WIJZIGING VAN DE OVEREENKOMST TOT VASTSTELLING VAN DE VISSERIJREGELING HEBBEN GEPARAFEERD ;  OVERWEGENDE DAT HET IN HET BELANG VAN DE GEMEENSCHAP IS DEZE OVEREENKOMST GOED TE KEUREN ,  BESLUIT :  ARTIKEL 1  DE OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING HOUDENDE WIJZIGING VAN DE OVEREENKOMST TOT VASTSTELLING VAN EEN VISSERIJREGELING VOOR 1981 TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN HET KONINKRIJK NOORWEGEN WORDT NAMENS DE GEMEENSCHAP GOEDGEKEURD .  DE TEKST VAN DE OVEREENKOMST IS AAN DIT BESLUIT GEHECHT .  ARTIKEL 2  DE VOORZITTER VAN DE RAAD IS GEMACHTIGD DE PERSONEN AAN TE WIJZEN DIE BEVOEGD ZIJN OM DE OVEREENKOMST TE ONDERTEKENEN TEN EINDE DAARDOOR DE GEMEENSCHAP TE BINDEN .  GEDAAN TE BRUSSEL , 15 DECEMBER 1981 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  D . HOWELL  ( 1 ) PB NR . C 287 VAN 9 . 11 . 1981 , BLZ . 141 .  ( 2 ) PB NR . L 87 VAN 1 . 4 . 1981 , BLZ . 18 .  ( 3 ) PB NR . L 226 VAN 29 . 8 . 1981 , BLZ . 48 .


Avis juridique important

|

31981D0261

81/261/EEG: Besluit van de Raad van 9 april 1981 tot het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1963) (2e EOF) voor het begrotingsjaar 1979

Publicatieblad Nr. L 122 van 06/05/1981 blz. 0028

++++BESLUIT VAN DE RAAD  VAN 9 APRIL 1981  TOT HET VERLENEN VAN KWIJTING AAN DE COMMISSIE VOOR DE UITVOERING VAN DE VERRICHTINGEN VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1963 ) ( 2E EOF ) VOOR HET BEGROTINGSJAAR 1979   ( 81/261/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  GELET OP DE ASSOCIATIEOVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN DE MET DEZE GEMEENSCHAP GEASSOCIEERDE AFRIKAANSE STATEN EN MADAGASKAR ( 1 ) , ONDERTEKEND TE JAOENDE OP 20 JULI 1963 ,  GELET OP BESLUIT 64/349/EEG VAN DE RAAD VAN 25 FEBRUARI 1964 INZAKE DE ASSOCIATIE VAN DE LANDEN EN GEBIEDEN OVERZEE MET DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ( 2 ) ,  GELET OP HET INTERN AKKOORD BETREFFENDE DE FINANCIERING EN HET BEHEER VAN DE STEUN VAN DE GEMEENSCHAP ( 3 ) , ONDERTEKEND TE JAOENDE OP 20 JULI 1963 , INZONDERHEID OP ARTIKEL 17 ,  GELET OP HET FINANCIEEL REGLEMENT VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS INGESTELD BIJ HET INTERN AKKOORD BETREFFENDE DE FINANCIERING EN HET BEHEER VAN DE STEUN VAN DE GEMEENSCHAP ( 4 ) , INZONDERHEID OP DE ARTIKELEN 7 EN 8 ,  GELET OP HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 30 MEI 1972 BETREFFENDE DE OVERBOEKING EN DE AANWENDING VAN DE SALDI VAN HET FONDS VOOR DE ONTWIKKELING VAN DE LANDEN EN GEBIEDEN OVERZEE , INGESTELD BIJ DE AAN HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP GEHECHTE TOEPASSINGSOVEREENKOMST ,  GEZIEN DE JAARREKENING EN DE BALANS BETREFFENDE DE VERRICHTINGEN VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS  ( 1963 ) ( 2E EOF ) , DIE OP 31 DECEMBER 1979 ZIJN VASTGESTELD ,  GEZIEN HET VERSLAG VAN DE REKENKAMER OVER HET BEGROTINGSJAAR 1979 WAARAAN DE ANTWOORDEN VAN DE COMMISSIE ZIJN GEHECHT ( 5 ) ,  ERAAN HERINNEREND DAT VOLGENS DE BEPALINGEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP DE UITVOERING VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1963 ) ( 2E EOF ) , ALLEEN DE RAAD , DIE BESLUIT MET GEKWALIFICEERDE MEERDERHEID VAN STEMMEN , DE COMMISSIE KWIJTING VERLEENT VOOR HET FINANCIELE BEHEER VAN HET FONDS ,  OVERWEGENDE DAT DE ONTVANGSTEN BETREFFENDE HET BEGROTINGSJAAR 1979 VOORNAMELIJK BESTONDEN UIT BIJDRAGEN VAN DE LID-STATEN WELKE 730 000 000,00 EUROPESE REKENEENHEDEN BELIEPEN , EN UIT DIVERSE EIGEN INKOMSTEN VAN HET FONDS ;  OVERWEGENDE DAT KRACHTENS BOVENBEDOELD BESLUIT VAN DE RAAD VAN 30 MEI 1972 EEN BEDRAG VAN 11 150 825,84 EUROPESE REKENEENHEDEN ALS SALDO IS OVERGEBOEKT VAN HET EERSTE FONDS NAAR HET TWEEDE EOF ;  OVERWEGENDE DAT ER EEN VOORSCHOT VAN 3 641 286,79 EUROPESE REKENEENHEDEN IS GESTORT IN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1975 ) ( 4E EOF ) ;  OVERWEGENDE DAT OVER HET GEHEEL GENOMEN DE UITVOERING VAN DE VERRICHTINGEN VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1963 ) ( 2E EOF ) TIJDENS HET BEGROTINGSJAAR 1979 DOOR DE COMMISSIE ZODANIG IS GEWEEST DAT HAAR KWIJTING DIENT TE WORDEN VERLEEND VOOR DE UITVOERING VAN DEZE VERRICHTINGEN ,  BESLUIT :  ARTIKEL 1  DE RAAD STELT DE JAARREKENING VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1963 ) ( 2E EOF ) OP 31 DECEMBER 1979 ALS VOLGT VAST :   - ONTVANGSTEN , OP EEN BEDRAG VAN 741 235 979,88 EUROPESE REKENEENHEDEN ,   - UITGAVEN ( BETALINGEN ) , OP EEN BEDRAG VAN 726 443 867,25 EUROPESE REKENEENHEDEN .  ARTIKEL 2  DE RAAD VERLEENT DE COMMISSIE KWIJTING INZAKE DE UITVOERING VAN DE VERRICHTINGEN VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDS ( 1963 ) ( 2E EOF ) VOOR HET BEGROTINGSJAAR 1979 .  GEDAAN TE LUXEMBURG , 9 APRIL 1981 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  D . F . VAN DER MEI  ( 1 ) PB NR . 93 VAN 11 . 6 . 1964 , BLZ . 1431/64 .  ( 2 ) PB NR . 93 VAN 11 . 6 . 1964 , BLZ . 1472/64 .  ( 3 ) PB NR . 93 VAN 11 . 6 . 1964 , BLZ . 1493/64 .  ( 4 ) PB NR . 93 VAN 11 . 6 . 1964 , BLZ . 1498/64 .  ( 5 ) PB NR . C 342 VAN 31 . 12 . 1980 , BLZ . 1 .


title: Besluit (GBVB) 2017/112 van het Politiek en Veiligheidscomité van 10 januari 2017 houdende benoeming van de EU-missiecommandant voor de militaire GVDB-opleidingsmissie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUTM RCA) (EUTM RCA/1/2017)

text:
               24.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 18/47

         BESLUIT (GBVB) 2017/112 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 10 januari 2017
   houdende benoeming van de EU-missiecommandant voor de militaire GVDB-opleidingsmissie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUTM RCA) (EUTM RCA/1/2017)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38,
   Gezien Besluit (GBVB) 2016/610 van de Raad van 19 april 2016 betreffende een militaire GVDB-opleidingsmissie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUTM RCA) (1), en met name artikel 5,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit (GBVB) 2016/610 werd brigadegeneraal Eric HAUTECLOQUE-RAYSZ benoemd tot EU-missiecommandant van EUTM RCA.

               (2)

               Uit hoofde van artikel 5, lid 1, van Besluit (GBVB) 2016/610 heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag betreffende de Europese Unie gemachtigd de noodzakelijke besluiten te nemen over de benoeming van de volgende EU-missiecommandanten.

               (3)

               Op 16 november 2016 heeft het Militair Comité van de EU aanbevolen de benoeming goed te keuren van brigadegeneraal Herman RUYS, voorgedragen door het gemeenschappelijk comité van het Eurokorps, tot nieuwe EU-missiecommandant van EUTM RCA als opvolger van brigadegeneraal Eric HAUTECLOQUE-RAYSZ met ingang van16 januari 2017.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 5 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Europese Unie die gevolgen hebben op defensiegebied,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Brigadegeneraal Herman RUYS wordt met ingang van 16 januari 2017 benoemd tot EU-missiecommandant voor de militaire GVDB-opleidingsmissie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUTM RCA).
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 10 januari 2017.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         W. STEVENS

      (1)  PB L 104 van 20.4.2016, blz. 21.


title: 2004/526/EG:Besluit van de Europese Centrale Bank van 17 juni 2004 houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Algemene Raad van de Europese Centrale Bank (ECB/2004/12)

text:
               30.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 230/61

      BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 17 juni 2004
   houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Algemene Raad van de Europese Centrale Bank
   (ECB/2004/12)
   (2004/526/EG)
   DE ALGEMENE RAAD VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 46.4,
   BESLUIT:
   Enig artikel
   Het reglement van orde van de Algemene Raad van de Europese Centrale Bank van 1 september 1998 wordt als volgt vervangen en treedt op 1 juli 2004 in werking.

      „REGLEMENT VAN ORDE VAN DE ALGEMENE RAAD VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
      INLEIDEND HOOFDSTUK
      Artikel 1
      Definities
      Dit reglement van orde is een aanvulling op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank. De in dit reglement van orde gebruikte begrippen hebben dezelfde betekenis als in het Verdrag en de statuten.
      HOOFDSTUK I
      DE ALGEMENE RAAD
      Artikel 2
      Tijd en plaats van vergaderingen van de Algemene Raad
      1.   Op voorstel van de president stelt de Algemene Raad de data vast waarop zijn vergaderingen worden gehouden.
      2.   De president roept een vergadering van de Algemene Raad bijeen wanneer hierom door ten minste drie leden van de Algemene Raad wordt verzocht.
      3.   De president kan tevens vergaderingen van de Algemene Raad bijeenroepen wanneer hij/zij dit nodig acht.
      4.   De Algemene Raad vergadert in beginsel in de gebouwen van de Europese Centrale Bank (ECB).
      5.   Vergaderingen kunnen tevens worden gehouden in de vorm van een teleconferentie, tenzij ten minste drie presidenten van een centrale bank hiertegen bezwaar maken.
      Artikel 3
      Aanwezigheid bij vergaderingen van de Algemene Raad
      1.   Behoudens het hierin bepaalde, is aanwezigheid bij de vergaderingen van de Algemene Raad voorbehouden aan zijn leden, de overige leden van de directie, de voorzitter van de Raad van de Europese Unie en een lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
      2.   Iedere president van een centrale bank is in beginsel gerechtigd zich door één persoon te laten bijstaan.
      3.   Indien een lid van de Algemene Raad verhinderd is een vergadering bij te wonen, is hij/zij gerechtigd schriftelijk een plaatsvervanger aan te stellen om de vergadering bij te wonen en namens hem/haar te stemmen. Deze schriftelijke mededeling wordt de president tijdig voor het begin van de vergadering toegezonden. Deze plaatsvervanger is in beginsel gerechtigd zich door één persoon te laten bijstaan.
      4.   De president wijst een personeelslid van de ECB als secretaris aan. De secretaris staat de president bij de voorbereiding van de vergaderingen van de Algemene Raad bij en stelt de notulen van die vergaderingen op.
      5.   De Algemene Raad kan, indien dit wenselijk wordt geacht, tevens andere personen voor de vergaderingen uitnodigen.
      Artikel 4
      Stemming
      1.   De Algemene Raad kan alleen tot stemming overgaan, indien een quorum van tweederde van de leden of hun plaatsvervangers aanwezig is. Indien het quorum niet aanwezig is, kan de president een buitengewone vergadering bijeenroepen waar besluiten worden genomen zonder inachtneming van het bovenbedoelde quorum.
      2.   Tenzij in de statuten anders is bepaald, worden besluiten met gewone meerderheid van stemmen genomen.
      3.   De Algemene Raad gaat op verzoek van de president tot stemming over. De president laat tevens tot stemming overgaan, indien een lid van de Algemene Raad zulks verzoekt.
      4.   Besluiten kunnen eveneens door middel van een schriftelijke procedure worden genomen, tenzij ten minste drie leden van de Algemene Raad hiertegen bezwaar maken. Voor een schriftelijke procedure geldt het volgende:

                  i)

                  in beginsel staan ieder lid van de Algemene Raad niet minder dan tien werkdagen ter beschikking om zich te kunnen beraden. In dringende gevallen, hetgeen in het verzoek moet worden gerechtvaardigd, kan de periode worden teruggebracht tot vijf werkdagen, en

                  ii)

                  persoonlijke ondertekening door ieder lid van de Algemene Raad, en

                  iii)

                  een dergelijk besluit dient te worden vermeld in de notulen van de volgende vergadering van de Algemene Raad.

            Artikel 5
      Organisatie van vergaderingen van de Algemene Raad
      1.   De Algemene Raad stelt de agenda voor elke vergadering vast. De president stelt een voorlopige agenda op en deze wordt, tezamen met de bijhorende documenten, toegestuurd aan de leden van de Algemene Raad en andere gevolmachtigde deelnemers. Dit geschiedt ten minste acht dagen vóór de desbetreffende vergadering, behoudens buitengewone omstandigheden, in welk geval de president naar deze omstandigheden handelt. Op voorstel van de president of een ander lid van de Algemene Raad kan de Algemene Raad besluiten punten van de voorlopige agenda af te voeren of daaraan toe te voegen. Een punt wordt van de agenda afgevoerd, indien ten minste drie leden van de Algemene Raad daarom verzoeken, in het geval dat de desbetreffende documenten niet tijdig aan de leden van de Algemene Raad zijn toegezonden.
      2.   De notulen van de beraadslagingen van de Algemene Raad worden in de volgende vergadering (of, indien nodig, eerder, door middel van een schriftelijke procedure) ter goedkeuring aan de leden voorgelegd en door de president getekend.
      HOOFDSTUK II
      BETROKKENHEID VAN DE ALGEMENE RAAD BIJ DE TAKEN VAN HET EUROPEES STELSEL VAN CENTRALE BANKEN
      Artikel 6
      Betrekkingen tussen de Algemene Raad en de Raad van bestuur
      1.   Zonder afbreuk te doen aan de overige verantwoordelijkheden van de Algemene Raad, met inbegrip van de taken op grond van artikel 44 van de statuten, verleent de Algemene Raad met name zijn medewerking aan de in artikel 6.2 tot en met 6.8 opgesomde taken.
      2.   De Algemene Raad verleent medewerking aan de adviestaken van de ECB krachtens artikel 4 en artikel 25.1 van de statuten.
      3.   De medewerking van de Algemene Raad aan de statistische taken van de ECB bestaat uit:

                  —

                  het versterken van de samenwerking tussen alle nationale centrale banken van de Europese Unie met het oog op het ondersteunen van de taken van de ECB op het gebied van statistiek,

                  —

                  het, waar nodig, bijdragen aan de harmonisatie van de regels en werkwijzen voor het verzamelen, opmaken en verspreiden van statistieken door alle nationale centrale banken van de Europese Unie, en

                  —

                  het voorleggen van opmerkingen aan de Raad van bestuur betreffende ontwerp-aanbevelingen op statistisch gebied, krachtens artikel 42 van de statuten, voordat deze worden goedgekeurd.

            4.   De Algemene Raad verleent medewerking aan het voldoen aan de rapportageverplichtingen van de ECB krachtens artikel 15 van de statuten door de Raad van bestuur opmerkingen voor te leggen betreffende het jaarverslag voordat dit wordt goedgekeurd.
      5.   De Algemene Raad verleent medewerking aan de standaardisatie van de regels inzake financiële administratie en verslaglegging van de uitgevoerde werkzaamheden krachtens artikel 26.4 van de statuten door de Raad van bestuur opmerkingen voor te leggen betreffende de ontwerp-regels voordat deze worden goedgekeurd.
      6.   De Algemene Raad verleent medewerking aan het treffen van andere maatregelen in het kader van artikel 29.4 van de statuten door de Raad van bestuur opmerkingen voor te leggen betreffende dergelijke ontwerp-maatregelen voordat deze worden goedgekeurd.
      7.   De Algemene Raad verleent medewerking aan het vaststellen van de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de Europese Centrale Bank door de Raad van bestuur opmerkingen voor te leggen betreffende de ontwerp-voorwaarden voordat deze worden goedgekeurd.
      8.   De Algemene Raad verleent medewerking aan de voorbereidingen voor het onherroepelijk vaststellen van wisselkoersen krachtens artikel 47.3 van de statuten door de Raad van bestuur opmerkingen voor te leggen betreffende:

                  —

                  ontwerp-adviezen van de ECB krachtens artikel 123, lid 5, van het Verdrag, en

                  —

                  alle overige ontwerp-adviezen van de ECB met betrekking tot communautaire rechtshandelingen, die dienen te worden goedgekeurd wanneer een derogatie wordt ingetrokken, en

                  —

                  besluiten op grond van punt 10 van het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

            9.   Wanneer de Algemene Raad krachtens bovengenoemde leden wordt verzocht medewerking te verlenen aan de taken van de ECB, wordt hem een redelijke periode geboden waarbinnen dit plaats dient te hebben, welke niet minder dan tien werkdagen mag zijn. In dringende gevallen, hetgeen in het verzoek moet worden gerechtvaardigd, kan de periode worden teruggebracht tot vijf werkdagen. De president kan tot de schriftelijke procedure besluiten
      10.   Overeenkomstig artikel 47.4 van de statuten stelt de president de Algemene Raad in kennis van de besluiten van de Raad van bestuur.
      Artikel 7
      Betrekkingen tussen de Algemene Raad en de directie
      1.   De Algemene Raad van de ECB wordt de mogelijkheid geboden opmerkingen voor te leggen voordat de directie:

                  —

                  –rechtshandelingen van de Raad van bestuur ten uitvoer legt waarvoor, overeenkomstig artikel 12.1 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank, de inbreng van de Algemene Raad is vereist;

                  —

                  op grond van door de Raad van bestuur overeenkomstig artikel 12.1 van de statuten gedelegeerde bevoegdheden, rechtshandelingen goedkeurt waarvoor, overeenkomstig artikel 12.1 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank, de inbreng van de Algemene Raad is vereist.

            2.   Wanneer de Algemene Raad krachtens het eerste lid van dit artikel wordt verzocht opmerkingen voor te leggen, wordt hem een redelijke periode geboden waarbinnen dit plaats dient te hebben, welke niet minder dan tien werkdagen mag zijn. In dringende gevallen, hetgeen in het verzoek moet worden gerechtvaardigd, kan de periode worden teruggebracht tot vijf werkdagen. De president kan tot een schriftelijke procedure besluiten.
      Artikel 8
      Comités van het Europees Stelsel van centrale banken
      1.   Binnen zijn bevoegdheden is de Algemene Raad gerechtigd comités die door de Raad van bestuur op grond van artikel 9 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank zijn opgericht, om studies over specifieke onderwerpen te verzoeken.
      2.   De nationale centrale banken van alle niet-deelnemende lidstaten kunnen ten hoogste twee personeelsleden aanwijzen om deel te nemen aan de vergaderingen van een comité wanneer aangelegenheden worden behandeld die tot de bevoegdheden van de Algemene Raad behoren en wanneer de voorzitter van een comité en de directie dit wenselijk achten.
      HOOFDSTUK III
      SPECIFIEKE PROCEDURELE BEPALINGEN
      Artikel 9
      Rechtsinstrumenten
      1.   Besluiten van de ECB krachtens artikel 46.4 en artikel 48 van de statuten en krachtens dit reglement van orde, alsook door de Algemene Raad krachtens artikel 44 van de statuten goedgekeurde aanbevelingen en adviezen van de ECB worden door de president getekend.
      2.   Alle rechtsinstrumenten van de ECB worden genummerd, bekendgemaakt en gepubliceerd overeenkomstig artikel 17.7 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank.
      Artikel 10
      Vertrouwelijkheid van en toegang tot ECB-documenten
      1.   De handelingen van de Algemene Raad en van comités of groepen die aangelegenheden behandelen die binnen de bevoegdheden van de Algemene Raad vallen, zijn vertrouwelijk tenzij de Algemene Raad de president machtigt het resultaat van de beraadslagingen openbaar te maken.
      2.   Toegang van het publiek tot documenten die zijn opgesteld door de Algemene Raad en door comités of groepen die aangelegenheden behandelen die binnen de bevoegdheden van de Algemene Raad vallen, wordt bepaald door een besluit van de Raad van bestuur krachtens artikel 23.2 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank.
      3.   Documenten die zijn opgesteld door de Algemene Raad en door comités of groepen die aangelegenheden behandelen die binnen de bevoegdheden van de Algemene Raad vallen, worden geclassificeerd en behandeld in overeenstemming met de regels neergelegd in de krachtens artikel 23.3 van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank vastgestelde administratieve circulaire. Deze documenten zijn na een periode van 30 jaar vrij toegankelijk, tenzij door de besluitvormende organen anders wordt besloten.
      Artikel 11
      Einde van de toepasselijkheid
      Wanneer, overeenkomstig artikel 122, lid 2, van het Verdrag, alle derogaties door de Raad van de Europese Unie worden ingetrokken en wanneer de in het Protocol betreffende enkele bepalingen met betrekking tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland voorziene besluiten worden genomen, wordt de Algemene Raad ontbonden en is dit reglement van orde niet langer van toepassing.”

      Gedaan te Frankfurt am Main, 17 juni 2004.

            De President van de ECB

         Jean-Claude TRICHET