title: 2009/543/EG: Beschikking van de Commissie van 13 augustus 2008 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan verven en vernissen voor gebruik buitenshuis (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 4452) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               14.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 181/27

      BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

   van 13 augustus 2008
   tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan verven en vernissen voor gebruik buitenshuis
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2008) 4452)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2009/543/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 1980/2000 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juli 2000 inzake een herzien communautair systeem voor de toekenning van milieukeuren (1), en met name op artikel 6, lid 1, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1980/2000 kan de communautaire milieukeur worden toegekend aan een product waarvan de eigenschappen werkelijk kunnen bijdragen tot verbeteringen van essentiële milieuaspecten.

               (2)

               In Verordening (EG) nr. 1980/2000 wordt bepaald dat per productengroep specifieke criteria voor de milieukeur worden vastgesteld.

               (3)

               Er dient een nieuwe beschikking te worden aangenomen tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de communautaire milieukeur aan verven en vernissen voor gebruik buitenshuis.

               (4)

               De milieucriteria en de desbetreffende eisen inzake beoordeling en controle dienen vier jaar lang geldig te zijn.

               (5)

               De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn gebaseerd op de ontwerpcriteria die zijn ontwikkeld door het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie dat is ingesteld krachtens artikel 13 van Verordening (EG) nr. 1980/2000.

               (6)

               De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 17 van Verordening (EG) nr. 1980/2000 ingestelde comité,

         HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:
   Artikel 1
   1.   De productengroep „verven en vernissen voor gebruik buitenshuis” omvat decoratieve en beschermende verven en vernissen, houtbeitsen en verwante producten voor gebruik buitenshuis, bestemd om door doe-het-zelvers en professionele gebruikers te worden aangebracht op gebouwen en buitenmeubelen, vloeren en afsluitingen als omschreven in lid 2, en die in eerste instantie worden ontwikkeld voor gebruik buitenshuis en als zodanig op de markt worden gebracht.
   Hieronder vallen, onder andere, vloercoatings en vloerverven, producten die door distributeurs op verzoek van doe-het-zelvers of beroepsschilders worden gekleurd, kleursystemen, decoratieve verven in de vorm van vloeibare of pasteuze mengsels die eventueel zijn voorbehandeld, gekleurd of voorbereid door de fabrikant om aan de behoeften van de consument te voldoen, met inbegrip van houtverven, houtbeitsen en dekkende beitsen, muurcoatings en aflakken voor metaal (met uitsluiting van anticorrosieve aflakken en primers) alsook de primers (en grondverven) van dergelijke productsystemen.
   2.   Onder „verf” wordt een gepigmenteerd dekmateriaal verstaan, in vloeibare of pasteuze vorm of in poedervorm, dat bij aanbrenging op een ondergrond een dekkende laag vormt met beschermende, decoratieve of specifieke technische eigenschappen.
   Onder „vernis” wordt een helder dekmateriaal verstaan dat bij aanbrenging op een ondergrond een harde transparante laag vormt met beschermende, decoratieve of specifieke technische eigenschappen.
   Na aanbrenging droogt de verf of het vernis op tot een harde, zich hechtende en beschermende laag.
   Decoratieve verven en vernissen zijn verven en vernissen die voor decoratieve en beschermende doeleinden worden aangebracht op gebouwen, het houtwerk en toebehoren ervan, alsook op buitenmeubelen, vloeren en afsluitingen. Zij worden ter plaatse aangebracht. Zij zijn als decoratie bedoeld maar hebben ook een beschermende functie.
   Houtbeitsen (lazuren) zijn coatings die een transparante of semitransparante laag produceren voor decoratie en voor bescherming van hout tegen verwering, waardoor er eenvoudig onderhoud kan worden verricht.
   Muurcoatings zijn coatings die een decoratieve en beschermende laag vormen en op beton, (beschilderbare) baksteen, bouwblokken, bepleistering of met calciumsilicaat of vezels versterkt cement worden aangebracht. Zij zijn hoofdzakelijk bedoeld voor gebruik buitenshuis, maar kunnen ook binnenshuis of op soffieten en op de onderkant van balkondaken worden gebruikt.
   Onder „kleursysteem” wordt een methode verstaan om gekleurde verven aan te maken door een basisverf te mengen met kleurmiddelen.
   3.   De volgende producten vallen niet onder deze productengroep:

               a)

               anticorrosieve coatings;

               b)

               aangroeiwerende coatings;

               c)

               houtconserveringsmiddelen;

               d)

               coatings voor bepaalde industriële en professionele toepassingen, met inbegrip van coatings voor zwaar gebruik;

               e)

               ieder product dat in eerste instantie is ontwikkeld voor gebruik binnenshuis en als zodanig in de handel wordt gebracht.

         Artikel 2
   1.   Voor de toekenning van de communautaire milieukeur in het kader van Verordening (EG) nr. 1980/2000 dienen verven en vernissen, met inachtneming van het bepaalde in de leden 2 en 3, te vallen onder de productengroep „verven en vernissen voor gebruik buitenshuis” zoals gedefinieerd in artikel 1, en dienen ze te voldoen aan de in de bijlage bij deze beschikking beschreven milieucriteria.
   2.   Tweecomponentencoatings met bijzondere eigenschappen, bestemd voor specifieke toepassingen, dienen aan de volgende voorwaarden te voldoen:

               a)

               elk van beide componenten afzonderlijk dient te voldoen aan de in de bijlage beschreven milieucriteria (met uitzondering van het criterium voor vluchtige organische stoffen (VOS));

               b)

               zij dienen vergezeld te gaan van informatie waarin wordt verduidelijkt dat de beide componenten noch afzonderlijk mogen worden gebruikt, noch met andere producten mogen worden gemengd;

               c)

               het gebruiksklare eindproduct dient eveneens aan de milieucriteria, inclusief het criterium voor VOS, te voldoen.

         3.   Coatings die zowel voor gebruik binnenshuis als voor gebruik buitenshuis in de handel worden gebracht, dienen zowel aan de criteria van deze beschikking inzake verven en vernissen voor gebruik buitenshuis als aan de criteria van Beschikking 2009/544/EG van de Commissie (2) inzake verven en vernissen voor gebruik binnenshuis te voldoen.
   Artikel 3
   De milieucriteria voor de productengroep „verven en vernissen voor gebruik buitenshuis” en de desbetreffende eisen inzake beoordeling en controle zijn geldig vier jaar na de datum van inwerkingtreding van deze beschikking.
   Artikel 4
   Het voor administratieve doeleinden aan de productengroep „verven en vernissen voor gebruik buitenshuis” toegewezen codenummer is „33”.
   Artikel 5
   Deze beschikking is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 augustus 2008.

            Voor de Commissie

         Olli REHN

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 237 van 21.9.2000, blz. 1.

      (2)  Zie bladzijde 39 van dit Publicatieblad.

      BIJLAGE
      A.   KADER

         Doelstellingen van de criteria

      Deze criteria zijn hoofdzakelijk gericht op:

                  —

                  een efficiënt gebruik van het product en de beperking van afval tot een minimum;

                  —

                  vermindering van milieurisico’s en overige risico’s (zoals troposferisch ozon) door verlaging van de uitstoot van oplosmiddelen;

                  —

                  de beperking van de lozing van toxische of anderszins verontreinigende stoffen in wateren. De criteria worden op een zodanig niveau vastgesteld dat wordt bevorderd dat verven en vernissen voor gebruik buitenshuis met geringere milieueffecten de milieukeur krijgen.

         Eisen inzake beoordeling en controle

      Bij elk criterium worden de specifieke eisen inzake beoordeling en controle vermeld.
      Wanneer de aanvrager verplicht is verklaringen, documentatie, analyses, testverslagen of ander bewijsmateriaal in te dienen waaruit blijkt dat aan de criteria wordt voldaan, wordt ervan uitgegaan dat deze, zoals aangewezen, afkomstig kunnen zijn van de aanvrager en/of diens leveranciers en/of hun leveranciers enz.
      Eventueel mogen andere testmethoden worden gebruikt dan voor elk criterium worden vermeld, indien deze door de bevoegde instantie die de aanvraag beoordeelt als gelijkwaardig worden geaccepteerd.
      Indien nodig kunnen de bevoegde instanties aanvullende documentatie verlangen en onafhankelijke controles uitvoeren.
      De bevoegde instanties wordt aangeraden bij de beoordeling van aanvragen en het toezicht op de inachtneming van de criteria rekening te houden met de toepassing van erkende milieubeheersystemen, zoals EMAS of EN ISO14001 (NB: toepassing van dergelijke milieubeheersystemen is niet verplicht).
      Wanneer in de criteria het begrip „ingrediënten” wordt gebruikt, omvat dit zowel stoffen als preparaten. De definities van „stoffen” en „preparaten” zijn opgenomen in de REACH-verordening (Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (1).
      De precieze formulering van het product dient aan de bevoegde instantie te worden meegedeeld voor alle door de aanvrager gebruikte (bestanddelen van) ingrediënten. Alle stoffen, met inbegrip van onzuiverheden, die aanwezig zijn in concentraties groter dan 0,01 massaprocent moeten worden aangemeld, tenzij elders in de criteria een lagere concentratie wordt gespecificeerd.
      B.   MILIEUCRITERIA

      Alle criteria met uitzondering van criterium 3 inzake grenswaarden voor VOS gelden voor de verf of het vernis in de verpakking. Overeenkomstig Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) hebben de VOS-grenswaarden betrekking op het gebruiksklare product; bijgevolg moet het maximale VOS-gehalte worden berekend rekening houdend met de eventueel aanbevolen toevoeging van, bijvoorbeeld, kleurstoffen en/of verdunners. Voor die berekening zijn gegevens over het vastestof- en het VOS-gehalte en de dichtheid van het product vereist die door de leveranciers van grondstoffen moeten worden verstrekt.
      De criteria 1 en 2 gelden alleen voor witte en lichtgekleurde verven (met inbegrip van aflakken, primers, grondverven en/of tussencoatings).
      Voor kleursystemen zijn de criteria 1 en 2 alleen van toepassing op de witte basisverf, die de grootste hoeveelheid TiO2 bevat. Ingeval de witte basisverf niet het vereiste spreidend vermogen heeft van ten minste 6 m2 per liter bij een dekvermogen van 98 % overeenkomstig criterium 7, onder a), moet aan de criteria worden voldaan na een kleuring die resulteert in standaardkleur RAL 9010.
      De criteria 1 en 2 zijn niet van toepassing op transparante coatings.
      1.   Witte pigmenten

         Gehalte aan witte pigmenten (witte anorganische pigmenten met een brekingsindex die hoger is dan 1,8): Verven dienen een gehalte aan witte pigmenten te hebben van ten hoogste 38 g per m2 droge film, met een dekvermogen van 98 %. Deze eis geldt niet voor vernissen en houtbeitsen.

         Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring indienen waarin staat dat er geen witte pigmenten worden gebruikt of mededeling doen van het gehalte aan witte pigmenten en het spreidend vermogen, tezamen met de gedetailleerde berekening waaruit blijkt dat aan dit criterium wordt voldaan.
      2.   Titaandioxide

         Titaandioxide: De emissies en lozingen van afvalstoffen afkomstig van de productie van de gebruikte titaandioxidepigmenten mogen de volgende waarden (ontleend aan het referentiedocument (BREF) over de beste beschikbare technologie voor de fabricage van anorganische bulkchemicaliën (augustus 2007)) niet overschrijden:

                  —

                  SOx-uitstoot (uitgedrukt als SO2): 266 mg per m2 droge film (98 % dekvermogen);

                  —

                  sulfaatafval: 19 g per m2 droge film (98 % dekvermogen);

                  —

                  chlorideafval: 3,9, 6,8 en 12,5 g per m2 droge film (98 % dekvermogen) voor respectievelijk natuurlijk rutiel, synthetisch rutiel en ertsen waarbij slakken achterblijven.

         Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring indienen waarin staat dat deze stoffen niet worden gebruikt, of moet ter staving documentatie verstrekken waarin de respectieve niveaus van uitstoot en lozing van afval voor deze parameters, het titaandioxidegehalte van het product en het spreidend vermogen worden aangegeven, tezamen met de gedetailleerde berekeningen waaruit blijkt dat aan dit criterium wordt voldaan.
      3.   Vluchtige organische stoffen (VOS)

      Het gehalte aan vluchtige organische stoffen (VOS) mag niet hoger zijn dan:

                  Productindeling (Richtlijn 2004/42/EG)

                  VOS-grenswaarde (in g/l, inclusief water)

                  Coatings voor buitenmuren (minerale ondergrond)

                  40

                  Hout- en metaalverven voor buitendecoratie inclusief grondverven

                  90

                  Vernissen en beitsen voor buitenhoutwerk, inclusief dekkende beitsen

                  90

                  Houtbeitsen met minimale laagdikte voor gebruik buitenshuis

                  75

                  Primers (voor gebruik buitenshuis)

                  15

                  Hechtprimers (voor gebruik buitenshuis)

                  15

                  Eencomponentcoatings met bijzondere eigenschappen

                  100

                  Tweecomponentencoatings met bijzondere eigenschappen, bestemd voor specifieke toepassingen zoals vloeren

                  100

            Binnen deze context is een vluchtige organische stof (VOS) een organische stof met een beginkookpunt van 250 oC of lager, gemeten bij een standaarddruk van 101,3 kPa als omschreven in Richtlijn 2004/42/EG. De in de richtlijn gedefinieerde subcategorieën voor verven en vernissen worden gebruikt ter vaststelling van de VOS-grenswaarde. Hier worden alleen de categorieën opgevoerd die in aanmerking komen als coatings voor gebruik buitenshuis.

         Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan. Voor alle producten moet de aanvrager het VOS-gehalte aangeven.
      4.   Vluchtige aromatische koolwaterstoffen (VAK)

      Vluchtige aromatische koolwaterstoffen mogen niet rechtstreeks aan het product worden toegevoegd voor of (in voorkomend geval) tijdens het kleuren; wel mogen ingrediënten die VAK bevatten in zodanige hoeveelheden worden toegevoegd dat het VAK-gehalte in het eindproduct niet meer bedraagt dan 0,1 massaprocent.
      Binnen deze context is een vluchtige aromatische koolwaterstof (VAK) een organische stof met een beginkookpunt van 250 oC of lager, gemeten bij een standaarddruk van 101,3 kPa, als omschreven in Richtlijn 2004/42/EG, met ten minste één aromatische ring in de structuurformule.

         Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan en dat geen VAK zijn toegevoegd in enige andere vorm dan als geprefabriceerde ingrediënten, alsook, in voorkomend geval, verklaringen van de leveranciers van de ingrediënten met betrekking tot het VAK-gehalte daarvan.
      5.   Zware metalen

      De volgende zware metalen of hun verbindingen mogen niet worden gebruikt als ingrediënt van het product of (in voorkomend geval) het kleurmiddel (als stof of als bestanddeel van enig preparaat dat wordt gebruikt): cadmium, lood, chroom (VI), kwik, arseen, barium (uitgezonderd bariumsulfaat), seleen, antimoon.
      Ook kobalt mag niet als ingrediënt worden toegevoegd, met uitzondering van kobaltzouten die als droogmiddel in alkydverven worden toegepast. Daarvan mag een zodanige hoeveelheid worden gebruikt dat de concentratie in het eindproduct, gemeten als zuiver kobalt, ten hoogste 0,05 massaprocent bedraagt. Kobalt in pigmenten valt evenmin onder deze verbodsbepaling.
      Er wordt geaccepteerd dat ingrediënten sporen van deze metalen (tot 0,01 massaprocent) bevatten als gevolg van onzuiverheden in de grondstoffen.

         Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan, alsook (in voorkomend geval) verklaringen van de leveranciers van de ingrediënten.
      6.   Gevaarlijke stoffen

                  (a)

                     Het product: Het product mag noch vóór, noch (in voorkomend geval) na de kleuring als zeer vergiftig, vergiftig, gevaarlijk voor het milieu, kankerverwekkend, vergiftig voor de voortplanting, schadelijk, bijtend, mutageen of irriterend (uitsluitend als dit het gevolg is van de aanwezigheid van ingrediënten waarvoor risicozin R43 geldt) ingedeeld zijn overeenkomstig Richtlijn 1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad (3).

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan, tezamen met een veiligheidsinformatieblad over het productmateriaal dat voldoet aan de eisen van bijlage II bij de REACH-verordening.

                  (b)

                     Ingrediënten (zeer vergiftig, vergiftig, kankerverwekkend, mutageen, vergiftig voor de voortplanting): Er mag noch in het product, noch (in voorkomend geval) bij de kleuring enig ingrediënt worden gebruikt waarvoor ten tijde van de aanvraag een van de onderstaande risicozinnen (of combinaties ervan) geldt of kan gelden:

                              —

                              R23 (vergiftig bij inademing),

                              —

                              R24 (vergiftig bij aanraking met de huid),

                              —

                              R25 (vergiftig bij opname door de mond),

                              —

                              R26 (zeer vergiftig bij inademing),

                              —

                              R27 (zeer vergiftig bij aanraking met de huid),

                              —

                              R28 (zeer vergiftig bij opname door de mond),

                              —

                              R33 (gevaar voor cumulatieve effecten),

                              —

                              R39 (gevaar voor ernstige onherstelbare effecten),

                              —

                              R40 (carcinogene effecten zijn niet uitgesloten),

                              —

                              R42 (kan overgevoeligheid veroorzaken bij inademing),

                              —

                              R45 (kan kanker veroorzaken),

                              —

                              R46 (kan erfelijke genetische schade veroorzaken),

                              —

                              R48 (gevaar voor ernstige schade aan de gezondheid bij langdurige blootstelling),

                              —

                              R49 (kan kanker veroorzaken bij inademing),

                              —

                              R60 (kan de vruchtbaarheid schaden),

                              —

                              R61 (kan het ongeboren kind schaden),

                              —

                              R62 (mogelijk gevaar voor verminderde vruchtbaarheid),

                              —

                              R63 (mogelijk gevaar voor beschadiging van het ongeboren kind),

                              —

                              R68 (onherstelbare effecten zijn niet uitgesloten),

                        zoals vastgelegd in Richtlijn 67/548/EEG van de Raad (4), als gewijzigd, of in Richtlijn 1999/45/EG, als gewijzigd. Actieve ingrediënten die in de formulering worden gebruikt als conserveermiddel en waarvoor een van de risicozinnen R23, R24, R25, R26, R27, R28, R39, R40 of R48 (of een combinatie daarvan) geldt, mogen toch worden gebruikt tot een grenswaarde van 0,1 massaprocent van de totale hoeveelheid product.

                     Als alternatief kan gebruik worden gemaakt van het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen (GHS) (5). In dat geval mogen ingrediënten, in voorkomend geval met inbegrip van ingrediënten bestemd voor de kleuring, die in een van de volgende categorieën (of combinaties daarvan) worden ingedeeld, niet worden gebruikt:

                              —

                              acute orale toxiciteit — categorie I, II, III,

                              —

                              acute dermale toxiciteit — categorie I, II, III,

                              —

                              acute toxiciteit bij inademing — categorie I, II, III,

                              —

                              sensibilisatie van de luchtwegen — categorie I,

                              —

                              mutageniteit — categorie I, II,

                              —

                              kankerverwekkendheid — categorie I, II,

                              —

                              voortplantingstoxiciteit — categorie I, II,

                              —

                              specifieke doelorgaantoxiciteit bij eenmalige blootstelling — categorie I, II,

                              —

                              specifieke doelorgaantoxiciteit bij herhaalde blootstelling — categorie I, II,

                        zoals vastgesteld in ST/SG/AC.10/30 (6) en herzien in ST/SG/AC.10/34/Add.3 betreffende het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen. Actieve ingrediënten die als conserveermiddel in de formulering worden gebruikt en die in een van de volgende GHS-categorieën zijn ingedeeld, mogen toch worden gebruikt tot een grenswaarde van 0,1 massaprocent van de totale hoeveelheid product:

                              —

                              acute toxiciteit (orale, dermale en bij inademing) — categorie I, II, III (alleen orale en dermale toxiciteit),

                              —

                              specifieke doelorgaantoxiciteit (bij eenmalige en/of herhaalde blootstelling) — categorie I, II (of combinaties daarvan), en

                              —

                              kankerverwekkendheid — categorie II.

                        Methylethylketoxim mag in alkydverven worden gebruikt tot een grenswaarde van 0,3 massaprocent.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan, tezamen met een veiligheidsinformatieblad over het productmateriaal dat voldoet aan de eisen van bijlage II bij de REACH-verordening.

                  c)

                     Ingrediënten (gevaarlijk voor het milieu): Geen enkel in het product of (in voorkomend geval) bij de kleuring gebruikt ingrediënt mag meer dan 2 massaprocent vertegenwoordigen indien voor dat ingrediënt op het tijdstip van indiening van de aanvraag een van de hierna genoemde risicozinnen geldt of kan gelden:

                              —

                              N R50 (zeer vergiftig voor in het water levende organismen),

                              —

                              N R50/53 (zeer vergiftig voor in het water levende organismen; kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

                              —

                              N R51/53 (vergiftig voor in het water levende organismen; kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

                              —

                              N R52/53 (schadelijk voor in het water levende organismen; kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

                              —

                              R51 (vergiftig voor in het water levende organismen),

                              —

                              R52 (schadelijk voor in het water levende organismen),

                              —

                              R53 (kan in het aquatisch milieu op lange termijn schadelijke effecten veroorzaken),

                        zoals vastgelegd in Richtlijn 67/548/EEG of in Richtlijn 1999/45/EG.
                  Als alternatief kan gebruik worden gemaakt van het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen (7). In dit geval mag geen enkel in het product of (in voorkomend geval) bij de kleuring gebruikt ingrediënt meer dan 2 massaprocent vertegenwoordigen indien dat ingrediënt op het tijdstip van indiening van de aanvraag wordt of kan worden ingedeeld in een van de hierna genoemde categorieën:
                  Toxiciteit voor het aquatisch milieu (de vermelde categorieën en combinaties daarvan):

                              —

                              acute toxiciteit — categorieën I, II, III

                              —

                              chronische toxiciteit — categorieën I, II, III, IV,

                        zoals vastgesteld in ST/SG/AC.10/30 en herzien in ST/SG/AC.10/34/Add.3 betreffende het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen.
                  In ieder geval mag de totale hoeveelheid van alle ingrediënten waarvoor op het tijdstip van indiening van de aanvraag een van deze risicozinnen (of combinaties ervan) of GHS-categorieën geldt of kan gelden, de grenswaarde van 4 massaprocent niet overschrijden.
                  Deze vereiste geldt niet voor ammoniak of alkylammoniak.
                  Deze vereiste doet geen afbreuk aan de verplichting om te voldoen aan de in criterium 6, onder a), omschreven vereiste.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan, tezamen met een lijst van ingrediënten alsook voor elk ingrediënt een veiligheidsinformatieblad dat voldoet aan de eisen van bijlage II bij de REACH-verordening.

                  d)

                     Alkylfenolethoxylaten (APEO’s): Er mogen in het product geen APEO’s worden gebruikt vóór of (in voorkomend geval) tijdens het kleuren.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan.

                  e)

                     Isothiazolinonverbindingen: Het gehalte aan isothiazolinonverbindingen in het product mag vóór of (in voorkomend geval) na het kleuren niet meer bedragen dan 0,05 massaprocent. Voor houtcoatings mag het gehalte aan isothiazolinonverbindingen niet meer bedragen dan 0,2 massaprocent. Evenzo mag het gehalte van het mengsel van 5-chloor-2-methyl-2H-isothiazool-3-on (EG-nr. 247-500-7) en 2-methyl-2H-isothiazool-3-on (EG-nr. 220-239-6) (3:1) in het product niet meer bedragen dan 0,0015 massaprocent.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan, waarbij de hoeveelheden (indien gebruikt) worden aangegeven.

                  f)

                  Perfluoralkylsulfonaten (PFAS), perfluorcarbonzuren (PFCA) met inbegrip van perfluoroctaanzuur (PFOA) en aanverwante stoffen die zijn opgenomen in de „Preliminary lists of PFOS, PFAS, PFOA, PFCA, related compounds and chemicals that may degrade to PFCA” van de OESO (herziene versie 2007) zijn in het product niet toegestaan. De OESO-lijst is als bijlage aan dit document gehecht.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan.

                  g)

                     Formaldehyd: Er mag geen vrij formaldehyd worden toegevoegd. Stoffen die formaldehyd afgeven, mogen alleen in zodanige hoeveelheden worden toegevoegd dat gegarandeerd wordt dat het uiteindelijke totale gehalte aan vrij formaldehyd (in voorkomend geval na kleuring) niet meer bedraagt dan 0,001 massaprocent.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan. Daarnaast moet de aanvrager testresultaten van de grondstoffenleveranciers overleggen, gebaseerd op de „VdL-RL 03”-methode „In-blik formaldehydgehalte vastgesteld aan de hand van de acetyl-aceton-methode” (VdL-richtsnoer 03), alsmede berekeningen waarbij de gegevens van deze tests worden gerelateerd aan het eindproduct om aan te tonen dat de hoogst mogelijke eindconcentratie van het formaldehyd dat vrijkomt uit formaldehydafgevende stoffen in het product niet hoger is dan 0,001 massaprocent. Als alternatief mag het van formaldehydafgevende stoffen afkomstige formaldehyd in het eindproduct worden bepaald met behulp van een nationale standaard of een gevalideerde methode zoals beschreven in ISO/IEC 17025 op basis van hogedrukvloeistofchromatografie.

                  h)

                     Gehalogeneerde organische oplosmiddelen: Onverminderd het bepaalde in criterium 6, onder a), b) en c), mogen in het product vóór of (in voorkomend geval) tijdens het kleuren alleen gehalogeneerde verbindingen worden gebruikt die op het tijdstip van indiening van de aanvraag reeds aan een risicobeoordeling zijn onderworpen en waaraan niet overeenkomstig de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG een van de volgende risicozinnen (of een combinatie daarvan) is toegekend: R26/27, R45, R48/20/22, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53, R52/53 en R59.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan.

                  i)

                     Ftalaten: Onverminderd het bepaalde in criterium 6, onder a), b) en c), mogen in het product vóór of (in voorkomend geval) tijdens het kleuren alleen ftalaten worden gebruikt die op het tijdstip van indiening van de aanvraag reeds aan een risicobeoordeling zijn onderworpen en waaraan niet overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, als gewijzigd, een van de volgende risicozinnen (of een combinatie daarvan) is toegekend: R60, R61, R62, R50, R51, R52, R53, R50/53, R51/53 en R52/53. Bovendien zijn DNOP (di-n-octylftalaat), DINP (diisononylftalaat) en DIDP (diisodecylftalaat) niet toegestaan in het product.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een verklaring overleggen waarin staat dat aan dit criterium is voldaan.

            7.   Gebruiksgeschiktheid

                  a)

                     Spreidend vermogen: Witte en lichtgekleurde verven (met inbegrip van aflakken, primers, grondverven en/of tussencoatings) moeten een spreidend vermogen hebben (bij een dekvermogen van 98 %) van ten minste 6 m2 per liter product.
                  Voor kleursystemen is dit criterium alleen van toepassing op de witte basisverf, die de grootste hoeveelheid TiO2 bevat. Ingeval de witte basisverf niet het vereiste spreidend vermogen van ten minste 6 m2 per liter heeft bij een dekvermogen van 98 %, moet aan het criterium worden voldaan na een kleuring van de witte basisverf die resulteert in standaardkleur RAL 9010. Op alle andere basisverven die voor de vervaardiging van gekleurde producten worden gebruikt — dit zijn basisverven die in de regel minder TiO2 bevatten en die niet het vereiste spreidend vermogen van ten minste 6 m2 per liter product hebben bij een dekvermogen van 98 % — is het criterium niet van toepassing. Voor verven die deel uitmaken van een kleursysteem moet de aanvrager de eindgebruiker op het verkooppunt en/of via een mededeling op de verpakking informeren welke kleur of welke primer/grondverf (zo mogelijk voorzien van de communautaire milieukeur) als basiscoating moet worden gebruikt alvorens de donkerdere tint wordt aangebracht.
                  Primers met specifieke afschermende/afdichtende c.q. doordringende/bindende eigenschappen en primers met bijzondere hechtingseigenschappen voor aluminium- en gegalvaniseerde oppervlakken dienen een spreidend vermogen (bij een dekvermogen van 98 %) van ten minste 6 m2 per liter product te hebben.
                  Elastomere verven moeten een spreidend vermogen hebben (bij een dekvermogen van 98 %) van ten minste 4 m2 per liter product.
                  Deze vereiste geldt niet voor vernissen, houtbeitsen, vloercoatings, vloerverven, grondverven, andere zelfhechtende primers of andere transparante coatings.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen waarbij gebruik wordt gemaakt van de methode ISO6504/1 (Verven en vernissen — Bepaling van de dekkracht — deel 1: Methode volgens Kubelka-Munk voor witte en lichtgekleurde verven) of 6504/3 (deel 3: Bepaling van de contrastverhouding van lichtgekleurde verven bij een gegeven verspreiding), of, voor verven die speciaal zijn ontwikkeld om een driedimensionaal decoratief effect te verkrijgen en gekenmerkt worden door een zeer dikke laag, de methode NF T 30 073 (of gelijkwaardig). Voor basisverven die voor de vervaardiging van gekleurde producten worden gebruikt en niet aan de hand van bovenvermelde eisen worden beoordeeld, moet de aanvrager aantonen dat de eindgebruiker advies wordt verstrekt over het gebruik van een primer en/of een grijze (of eventueel anders gekleurde) grondverf alvorens het product in kwestie wordt aangebracht.

                  b)

                     Waterbestendigheid: Vernissen, vloercoatings en vloerverven moeten waterbestendig zijn, zoals vastgesteld overeenkomstig de ISO 2812-3-norm, zodat na 24 uur blootstelling en 16 uur herstel er geen verandering is in glans of in kleur.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de ISO 2812-3-methode (Verven en vernissen — Bepaling van de weerstand tegen vloeistoffen — deel 3: Methode met absorberend medium).

                  c)

                     Hechting: Muurverven (met uitzondering van transparante primers) dienen een voldoende te scoren in de EN 24624-lostrekproef voor hechting (ISO 4624); vloercoatings, vloerverven en grondverven voor beton-, hout- en metaalcoatings dienen ten minste een 2 te scoren in de EN 2409-ruitjesproef voor hechting. Wanneer bij de uitvoering van de EN 24624-proef de cohesiekracht van de ondergrond geringer is dan de adhesiekracht van de verf, wordt dit als een voldoende aangemerkt; in de andere gevallen dient de adhesie van de verf meer te bedragen dan de met een voldoende overeenstemmende waarde van 1,5 MPa.
                  De aanvrager beoordeelt de primer en/of de aflak hetzij afzonderlijk, hetzij tezamen als componenten van een systeem. Indien de beproeving een systeem betreft, dient zo mogelijk gebruik te worden gemaakt van producten waaraan de communautaire milieukeur is toegekend (met uitzondering van systemen bestemd voor metaaloppervlakken). Als de aflak afzonderlijk wordt beproefd, wordt dit als worstcasescenario voor hechting aangemerkt.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de EN ISO 2409-methode c.q. de EN 24624-methode (ISO 4624).

                  d)

                     Schuren: Vloercoatings en vloerverven dienen een zodanige slijtvastheid te hebben dat het massaverlies niet meer bedraagt dan 70 mg na 1 000 testcycli met een belasting van 1 000 g en een CS10-schuurwiel overeenkomstig EN ISO 7784-2:2006.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een op de EN ISO 7784-2:2006-methode gebaseerd testverslag indienen waaruit blijkt dat aan dit criterium wordt voldaan.

                  e)

                     Verwering: Muuraflakken en hout- en metaalaflakken, met inbegrip van vernissen, worden blootgesteld aan kunstmatige verwering in een toestel met fluorescerende uv-lampen en condensatiewater of verneveld water overeenkomstig norm 11507:2007. Muurverven worden gedurende 1 000 uur aan de proefomstandigheden blootgesteld, hout- en metaalaflakken (met inbegrip van vernissen) gedurende 500 uur. De proefomstandigheden zijn: uv A 4u/60 oC + vochtigheid 4u/50 oC.
                  Als alternatief kunnen houtaflakken en houtvernissen gedurende 500 uur aan verwering worden blootgesteld in een QUV-toestel voor versnelde veroudering met cyclische blootstelling aan uv A-straling en besproeiing overeenkomstig EN 927-6.
                  De kleurverandering van de aan verwering blootgestelde monsters mag niet meer bedragen dan ΔΕ * = 4 en voor vernissen mag de glansvermindering niet meer bedragen dan 30 % van de beginwaarde. De glans wordt gemeten volgens ISO 2813. Het criterium voor kleurverandering geldt niet voor transparante vernissen en basisverven.
                  Voor muuraflakken en (in voorkomend geval) hout- en metaalaflakken wordt de mate van krijten bepaald volgens de EN ISO 4628-6:2007-methode nadat de monsters aan verwering zijn blootgesteld. Coatings dienen voor deze proef een score van 1,5 of beter (0,5 of 1,0) te halen. In de norm wordt een en ander met illustraties verduidelijkt.
                  Voor muuraflakken en hout- en metaalaflakken moeten ook de volgende parameters worden bepaald nadat de monsters aan verwering zijn blootgesteld:

                              —

                              afbladdering overeenkomstig ISO 4628-5:2003; schilferdichtheid 2 of minder, schilfergrootte 2 of minder,

                              —

                              barstvorming overeenkomstig ISO 4628-4:2003; barstgetal 2 of minder, barstgrootte 3 of minder,

                              —

                              blaarvorming overeenkomstig ISO 4628-2:2003; blaardichtheid 3 of minder, blaargrootte 3 of minder.

                        Wegens het brede scala van mogelijke kleuren worden deze proeven beperkt tot de gebruikte basisverf.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet testverslagen indienen gebaseerd op het gebruik van hetzij ISO 11507:2007 (met inachtneming van de gespecificeerde parameters), hetzij EN 927-6, hetzij beide (voor zover relevant). Voorts moet de aanvrager testverslagen indienen gebaseerd op het gebruik van EN ISO 4628-2, -4, -5 en -6 voor zover toepasselijk. De aanvrager moet ook een verklaring overleggen dat (voor zover toepasselijk) de kleurverandering van de coating de in dit document vastgestelde maximumwaarde niet overschrijdt.

                  f)

                     Doorlatendheid voor waterdamp: Wanneer van muur- en betonverven voor gebruik buitenshuis wordt beweerd dat zij ademend zijn, dient de verf in kwestie volgens testmethode EN ISO 7783-2 in klasse II (gemiddelde dampdoorlatendheid) of beter te zijn ingedeeld. Wegens het brede scala van mogelijke kleuren wordt voor dit criterium uitsluitend de basisverf beproefd; de eis geldt niet voor transparante primers.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de EN ISO 7783-2-methode.

                  g)

                     Doorlatendheid voor vloeibaar water: Wanneer van muur- en betonverven voor gebruik buitenshuis wordt beweerd dat zij waterafstotend of elastomeer zijn, dient de coating volgens de methode DIN EN 1062-3:1999 in klasse III (geringe waterdoorlatendheid) te zijn ingedeeld. Wegens het brede scala van mogelijke kleuren wordt voor dit criterium uitsluitend de basisverf beproefd. Alle andere muurverven dienen volgens testmethode DIN EN 1062-3:1999 in klasse II (gemiddelde waterdoorlatendheid) of beter te zijn ingedeeld.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de methode DIN EN 1062-3:1999.

                  h)

                     Schimmelbestendigheid: Wanneer van muuraflakken wordt beweerd dat zij schimmelwerende eigenschappen bezitten, dient de coating in kwestie een score van 2 of beter te halen (minder dan 10 % schimmeldek) bij toepassing van de BS 3900:G6-methode. Wegens het brede scala van mogelijke kleuren wordt voor dit criterium uitsluitend de basisverf beproefd.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de BS 3900:G6-methode.

                  i)

                     Scheuroverbrugging: Wanneer van een muurverf (of betonverf) wordt beweerd dat zij elastomere eigenschappen bezit, dient zij volgens de methode DIN EN 1062-7:2004 ten minste in klasse A1 te zijn ingedeeld bij 23 oC. Wegens het brede scala van mogelijke kleuren wordt voor dit criterium uitsluitend de basisverf beproefd.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de methode DIN EN 1062-7:2004.

                  j)

                     Alkalibestendigheid: Muurverven en -primers mogen geen merkbare schade vertonen wanneer de coating overeenkomstig de methode ISO 2812-4:2007 gedurende 24 uur met een 10 % NaOH-oplossing wordt bespat. De beoordeling vindt plaats na 24 uur drogen/herstel.

                     Beoordeling en controle: De aanvrager moet een testverslag indienen gebaseerd op het gebruik van de methode ISO 2812-4:2007.

            8.   Consumenteninformatie

      De volgende informatie moet op de verpakking staan of aan de verpakking zijn bevestigd:

                  —

                  het gebruik, de ondergrond en de gebruiksomstandigheden waarvoor het product is bestemd. Hieronder valt ook advies over voorbereidende werkzaamheden enz., zoals de juiste voorbereiding van de ondergrond, advies over gebruik buitenshuis (waar van toepassing), of temperatuur;

                  —

                  aanbevelingen voor het reinigen van gereedschappen en adequaat afvalbeheer (teneinde waterverontreiniging zoveel mogelijk te beperken). Deze aanbevelingen moeten zijn aangepast aan het desbetreffende soort product en het desbetreffende toepassingsgebied en kunnen zo nodig gebruikmaken van pictogrammen;

                  —

                  aanbevelingen met betrekking tot productopslag na het openen (teneinde vast afval zoveel mogelijk te beperken), met inbegrip van advies inzake veiligheid, indien van toepassing;

                  —

                  voor donkere coatings waarop criterium 7, onder a), niet van toepassing is: advies over het gebruik van de juiste primer of grondverf (zo mogelijk voorzien van de communautaire milieukeur);

                  —

                  de vermelding dat ongebruikte verf een specifieke behandeling vereist met het oog op milieuvriendelijke verwijdering, en daarom niet mag worden weggegoten of samen met het huishoudelijk afval mag worden weggegooid. Advies over verwijdering en inzameling is verkrijgbaar bij de plaatselijke overheid;

                  —

                  aanbevelingen met betrekking tot preventieve beschermingsmaatregelen voor de schilder. De volgende tekst (of een vergelijkbare tekst) dient op de verpakking te worden vermeld of aan de verpakking te worden bevestigd:
                  „Meer informatie over de vraag waarom dit product de milieukeur van de Europese Unie heeft gekregen, is te vinden op de website: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel.”

         Beoordeling en controle: Bij de indiening van de aanvraag dient een monster van de verpakking van het product te worden verstrekt, tezamen met een passende verklaring dat aan deze criteria is voldaan.
      9.   Informatie op de milieukeur

      Kader 2 van de milieukeur moet de volgende tekst bevatten:

                  —

                  goede resultaten bij gebruik buitenshuis,

                  —

                  gevaarlijke stoffen beperkt,

                  —

                  laag gehalte aan oplosmiddelen.

         Beoordeling en controle: De aanvrager dient een monster van de verpakking van het product met het etiket te verstrekken, alsmede een verklaring dat aan dit criterium is voldaan.

         (1)  PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

         (2)  PB L 143 van 30.4.2004, blz. 87.

         (3)  PB L 200 van 30.7.1999, blz. 1.

         (4)  PB 196 van 16.8.1967, blz. 1.

         (5)  Op 27 juni 2007 heeft de Commissie het voorstel aangenomen „voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels en tot wijziging van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad en Verordening (EG) nr. 1907/2006” (COM(2007) 355 definitief). Voor meer informatie over de overlappingen tussen het bestaande systeem en GHS, zie bijlage VII in volume III van het voorstel dat is aangenomen: http://ec.europa.eu/enterprise/reach/docs/ghs/ghs_prop_vol_iii_en.pdf

         (6)  Deskundigencomité van de Verenigde Naties voor het vervoer van gevaarlijke goederen en het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen: http://www.unece.org/trans/main/dgdb/dgcomm/ac10rep.html

         (7)  Zie voetnoot 5.


title: Besluit 2005/426/GBVB van de Raad van 6 juni 2005 betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB betreffende aanvullende maatregelen ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY)

text:
               8.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 144/52

      BESLUIT 2005/426/GBVB VAN DE RAAD

   van 6 juni 2005
   betreffende de uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB betreffende aanvullende maatregelen ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering van het mandaat van het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB (1), en met name op artikel 2, in samenhang met artikel 23, lid 2, tweede streepje, van het Verdrag betreffende de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft krachtens Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB maatregelen vastgesteld om alle geldmiddelen en tegoeden te bevriezen die toebehoren aan de natuurlijke personen die door het Internationaal Straftribunaal voor het voormalige Joegoslavië (ICTY) in staat van beschuldiging zijn gesteld.

               (2)

               Op 18 april 2005 heeft de Raad Besluit 2005/316/GBVB aangenomen, waarbij de lijst in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB is gewijzigd.

               (3)

               Ingevolge de overbrenging van de heren Vujadin POPOVIC en Nebojsa PAVKOVIC naar de detentiefaciliteiten van het ICTY dienen de betrokkenen van de lijst te worden afgevoerd.

               (4)

               Op 22 april 2005 heeft het ICTY een beschikking gegeven waarbij, onder alle voorbehoud, toestemming wordt verleend om de akte van beschuldiging tegen de vermoedelijk overleden Goran BOROVNICA in te trekken. Ook hij dient van de lijst te worden afgevoerd.

               (5)

               De lijst in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB moet daarom worden gewijzigd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De lijst van personen in de bijlage bij Gemeenschappelijk Standpunt 2004/694/GBVB wordt vervangen door de lijst in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 6 juni 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. KRECKÉ

      (1)  PB L 315 van 14.10.2004, blz. 52. Gemeenschappelijk standpunt laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/316/GBVB (PB L 100 van 20.4.2005, blz. 54).

      BIJLAGE

            „BIJLAGE
            Lijst van de in artikel 1 bedoelde personen

                        Naam: DJORDJEVIC Vlastimir
                        Geboortejaar: 1948
                        Geboorteplaats: Vladicin Han, Servië en Montenegro
                        Nationaliteit: Servië en Montenegro

                        Naam: GOTOVINA Ante
                        Geboortedatum: 12.10.1955
                        Geboorteplaats: het eiland Pasman, gemeente Zadar, Republiek Kroatië
                        Nationaliteit: Kroatisch — Frans

                        Naam: HADZIC Goran
                        Geboortedatum: 7.9.1958
                        Geboorteplaats: Vinkovci, Republiek Kroatië
                        Nationaliteit: Servië en Montenegro

                        Naam: KARADZIC Radovan
                        Geboortedatum: 19.6.1945
                        Geboorteplaats: Petnjica, Savnik, Montenegro, Servië en Montenegro
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina

                        Naam: LUKIC Milan
                        Geboortedatum: 6.9.1967
                        Geboorteplaats: Visegrad, Bosnië en Herzegovina
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina
                        Mogelijk Servië en Montenegro

                        Naam: LUKIC Sredoje
                        Geboortedatum: 5.4.1961
                        Geboorteplaats: Visegrad, Bosnië en Herzegovina
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina
                        Mogelijk Servië en Montenegro

                        Naam: MLADIC Ratko
                        Geboortedatum: 12.3.1942
                        Geboorteplaats: Bozanovici, gemeente Kalinovik, Bosnië en Herzegovina
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina
                        Mogelijk Servië en Montenegro

                        Naam: TOLIMIR Zdravko
                        Geboortedatum: 27.11.1948
                        Geboorteplaats:
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina

                        Naam: ZELENOVIC Dragan
                        Geboortedatum: 12.2.1961
                        Geboorteplaats: Foca, Bosnië en Herzegovina
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina

                        Naam: ZUPLJANIN Stojan
                        Geboortedatum: 22.9.1951
                        Geboorteplaats: Kotor Varos, Bosnië en Herzegovina
                        Nationaliteit: Bosnië en Herzegovina”


Avis juridique important

|

32004D0210

2004/210/EG: Besluit van de Commissie van 3 maart 2004 tot instelling van wetenschappelĳke comités op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 066 van 04/03/2004 blz. 0045 - 0050

Besluit van de Commissievan 3 maart 2004tot instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu(Voor de EER relevante tekst)(2004/210/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 152 en 153,Overwegende hetgeen volgt:(1) De wetenschappelijke comités werden opgericht bij Besluit 97/404/EG van de Commissie van 10 juni 1997 houdende de oprichting van een wetenschappelijke stuurgroep(1) en bij Besluit 97/579/EG van de Commissie van 23 juli 1997 houdende de instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid(2).(2) De bevoegdheden van de wetenschappelijke stuurgroep (WS) met betrekking tot wetenschappelijk advies over boviene spongiforme encefalopathie en overdraagbare spongiforme encefalopathieën zijn overgedragen aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), opgericht bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden(3).(3) Ook de bevoegdheden van vijf van de acht bij Besluit 97/579/EG opgerichte wetenschappelijke comités zijn aan de EFSA overgedragen, namelijk die van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, het Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding, het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren, het Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid en het Wetenschappelijk Comité voor planten.(4) De ambtstermijn van de leden van de overige drie bij Besluit 97/579/EG van de Commissie opgerichte wetenschappelijke comités, namelijk het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten, het Wetenschappelijk Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen en het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu is afgelopen. De leden van deze comités blijven in functie totdat zij zijn vervangen of herbenoemd.(5) Daarom moeten Besluit 97/404/EG en Besluit 97/579/EG worden ingetrokken en door andere worden vervangen.(6) Voor haar voorstellen, besluiten en beleid op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu is het een essentieel vereiste dat de Commissie tijdig over degelijke wetenschappelijke adviezen kan beschikken.(7) De adviezen van de wetenschappelijke comités over aangelegenheden in verband met de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu moeten steunen op de beginselen van deskundigheid, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en transparantie, zoals nader uitgewerkt in de mededeling van de Commissie over "Het bijeenbrengen en benutten van deskundigheid door de Commissie: beginselen en richtsnoeren. Verbetering van de kennisbasis voor beter beleid"(4).(8) Het is van essentieel belang dat de wetenschappelijke comités optimaal gebruik kunnen maken van externe deskundigheid die binnen en buiten de Europese Unie aanwezig is, als dat noodzakelijk is voor een specifiek probleem.(9) Het is het geschikte moment om de adviesstructuur van de wetenschappelijke comités te reorganiseren in het licht van de met hun functioneren opgedane ervaringen, de oprichting van de EFSA en de toekomstige behoeften van de Commissie aan onafhankelijk wetenschappelijk advies. Een dergelijke structuur moet flexibel genoeg zijn om de Commissie te kunnen adviseren zowel over aangelegenheden die vallen onder de traditionele bevoegdheidsgebieden, als over nieuwe gezondheidsrisico's die tot ontwikkeling komen of ontdekt worden, en over aangelegenheden die niet onder de bevoegdheid vallen van andere communautaire organen voor risicobeoordeling.(10) Naar verwachting zal de behoefte aan onafhankelijk wetenschappelijk advies verder toenemen, zowel op de traditionele als op de nieuwe gebieden die onder de verantwoordelijkheid van de Gemeenschap vallen en onder de bevoegdheid van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten en van het Wetenschappelijke Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu.(11) Het Wetenschappelijk Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen wordt te weinig om wetenschappelijk advies gevraagd om het voortbestaan ervan als afzonderlijk comité te verantwoorden. Gezien het potentieel belang van dit gebied, met name van medische hulpmiddelen, moet het echter mogelijk blijven wetenschappelijk advies in te winnen bij een daartoe strekkend wetenschappelijk comité.(12) Om de wetenschappelijke coherentie, de synergie en een multidisciplinaire benadering van de wetenschappelijke comités te versterken en tegelijk overlappende verantwoordelijkheden tot een minimum te beperken, moeten hun bevoegdheidsgebieden opnieuw bepaald worden en moet er worden gezorgd voor een systematische en gestructureerde coördinatie.(13) Het is belangrijk dat de Commissie proactief te werk kan gaan om nieuwe risico's die tot ontwikkeling komen en andere die pas ontdekt zijn, in een vroeg stadium te beoordelen,BESLUIT:Artikel 1Adviesstructuur en bevoegdheidsgebieden van de wetenschappelijke comités1. De volgende wetenschappelijke comités worden ingesteld:a) het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten (hierna "WCC" genoemd);b) het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (hierna "WCGM" genoemd);c) het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico's (hierna "WCNG" genoemd).2. De bevoegdheidsgebieden van de wetenschappelijke comités zijn in bijlage I aangegeven, onverminderd de bevoegdheden die de communautaire wetgeving verleent aan andere communautaire organen die risicobeoordelingen verrichten, zoals de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en het Europees Bureau voor geneesmiddelenbeoordeling.Artikel 2Opdracht1. De Commissie vraagt de wetenschappelijke comités om advies in de gevallen waarin de communautaire wetgeving dit voorschrijft. De Commissie kan de comités ook om advies vragen over aangelegenheden die:a) van bijzonder belang zijn voor de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu enb) niet onder het mandaat van andere communautaire organen vallen.2. Verzoeken om een wetenschappelijk advies over aangelegenheden die niet binnen het bevoegdheidsgebied van één enkel wetenschappelijk comité vallen of die door meer dan één comité moeten worden onderzocht, worden behandeld volgens de procedure van artikel 10, lid 2, onder c). Hetzelfde geldt voor noodzakelijke verduidelijkingen van verzoeken om wetenschappelijk adviezen overeenkomstig de procedure van artikel 10, lid 2, onder b).3. De Commissie kan voor het uitbrengen van een wetenschappelijk advies door een wetenschappelijk comité een bepaalde termijn stellen.4. De wetenschappelijke comités vestigen de aandacht van de Commissie op elk specifiek of zich aandienend probleem dat onder hun bevoegdheid valt en dat zij beschouwen als een feitelijk of potentieel risico voor de consumentenveiligheid, de volksgezondheid of het milieu. De Commissie bepaalt welke actie wordt ondernomen en vraagt desgewenst een wetenschappelijk advies over het probleem.5. Behoudens lid 3 kan een wetenschappelijk comité belanghebbenden om aanvullende informatie vragen om een wetenschappelijk advies op te stellen.Een wetenschappelijk comité kan een uiterste datum vaststellen waarop de gevraagde informatie in zijn bezit moet zijn. Wanneer de gevraagde informatie niet binnen die termijn in zijn bezit is, kan het comité zijn advies uitbrengen op grond van de beschikbare informatie.Artikel 3Benoeming van de leden van de wetenschappelijke comités en de geassocieerde leden1. Het WCC en het WCGM bestaan elk uit maximaal 19 leden. Zij worden benoemd op grond van hun deskundigheid en een daarmee verenigbare geografische spreiding die de diversiteit van wetenschappelijke problemen en benaderingen in de Gemeenschap weerspiegelt. De Commissie stelt het aantal leden van elk comité vast afhankelijk van de behoeften.2. Het WCNG bestaat uit 13 leden. Zij worden benoemd op grond van hun grote deskundigheid op het gebied van risicobeoordeling en een daarmee verenigbare geografische spreiding die de diversiteit van wetenschappelijke problemen en benaderingen in de Gemeenschap weerspiegelt.Voor specifieke aangelegenheden kan het WCNG de hulp van maximaal zes geassocieerde leden inroepen, die op grond van hun deskundigheid worden geselecteerd. Geassocieerde leden genieten hetzelfde recht van deelneming aan de besprekingen en hebben dezelfde verantwoordelijkheden als de gewone leden.3. De leden van elk wetenschappelijk comité zijn wetenschappelijke deskundigen op een of meer bevoegdheidsgebieden van dat comité en bestrijken gezamenlijk een zo breed mogelijk spectrum aan vakgebieden.4. De Commissie benoemt de leden van de wetenschappelijke comités op basis van een lijst van geschikte kandidaten die is opgesteld nadat in het Publicatieblad van de Europese Unie en op de website van de Commissie een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling bekend is gemaakt.5. De leden mogen niet worden benoemd in meer dan één van de in artikel 1, lid 1, genoemde wetenschappelijke comités.Artikel 4Opstelling van een reservelijst1. Kandidaten die geschikt worden bevonden om zitting te nemen in een wetenschappelijk comité maar niet worden benoemd, zal een plaats op een reservelijst worden aangeboden. Die reservelijst mag worden gebruikt door:a) de Commissie om geschikte kandidaten te vinden voor de vervanging van leden overeenkomstig artikel 7, lid 2;b) het WCNG om geassocieerde leden te vinden met de vereiste ervaring voor specifieke aangelegenheden;c) door de wetenschappelijke comités om externe deskundigen voor werkgroepen te vinden.2. Geassocieerde leden worden gekozen uit de reservelijst of uit door andere communautaire organen opgestelde lijsten na open selectieprocedures ter toetsing van de vereisten inzake deskundigheid en onafhankelijkheid.Artikel 5Verkiezing van de voorzitters en vice-voorzitters1. Ieder wetenschappelijk comité kiest uit zijn midden bij meerderheid van stemmen een voorzitter en twee vice-voorzitters. De ambtstermijn van de voorzitter en de vice-voorzitters is drie jaar en hernieuwbaar.2. De procedure voor de verkiezing van de voorzitter en vice-voorzitters van de wetenschappelijke comités wordt vastgesteld in het reglement van orde.Artikel 6Coördinatie van de wetenschappelijke comitésDe voorzitters assisteren de Commissie bij aangelegenheden in verband met de coördinatie van de drie wetenschappelijke comités, overeenkomstig de procedure van artikel 10, lid 2, onder d).Artikel 7Ambtstermijn1. De ambtstermijn van de leden van de wetenschappelijke comités is drie jaar. De leden mogen niet meer dan drie opeenvolgende ambtstermijnen vervullen. Na afloop van hun ambtstermijn blijven zij in functie, totdat in hun vervanging of in de verlenging van hun ambtstermijn is voorzien.Leden die pas drie opeenvolgende ambtstermijnen in een wetenschappelijk comité hebben vervuld, komen in aanmerking voor het lidmaatschap van een ander wetenschappelijk comité.2. Wanneer wordt vastgesteld dat een lid niet aan de werkzaamheden van een wetenschappelijk comité deelneemt of ontslag wil nemen, kan de Commissie zijn lidmaatschap beëindigen en een vervanger uit de in artikel 4 bedoelde reservelijst benoemen.Artikel 8Werkgroepen en deelname van externe deskundigen1. In overleg met de Commissie kunnen de wetenschappelijke comités gespecialiseerde externe deskundigen uitnodigen wier relevante wetenschappelijke kennis en deskundigheid kunnen bijdragen tot hun werk.2. De wetenschappelijke comités kunnen specifieke werkgroepen oprichten met duidelijk omschreven taken. Die werkgroepen worden met name opgericht wanneer er behoefte is aan externe deskundigheid om het mandaat van het comité te vervullen. In die gevallen steunt het op de deskundigheid van deze werkgroepen om wetenschappelijke adviezen op te stellen.3. De werkgroepen worden voorgezeten door een lid van het wetenschappelijk comité dat hen heeft bijeengeroepen, en brengen aan dit comité verslag uit.4. Wanneer een aangelegenheid onder de bevoegdheid van verschillende wetenschappelijke comités valt, wordt een gemeenschappelijke werkgroep opgericht met leden van de comités, de betrokken geassocieerde leden en zo nodig externe deskundigen.Artikel 9VergoedingenDe leden van de wetenschappelijke comités, de geassocieerde leden en de externe deskundigen hebben recht op een vergoeding voor hun deelname aan de vergaderingen van de comités en voor hun werk als rapporteur voor een specifieke aangelegenheid, zoals bepaald in bijlage II.Hun reis- en verblijfkosten worden door de Commissie vergoed.Artikel 10Reglement van orde1. De wetenschappelijke comités stellen in overleg met de Commissie een gemeenschappelijk reglement van orde vast. Het reglement van orde waarborgt dat de wetenschappelijke comités hun taken verrichten met inachtneming van de beginselen van deskundigheid, onafhankelijkheid en transparantie, waarbij aan gewettigde verzoeken om eerbiediging van zakengeheimen gevolg wordt gegeven.2. Het reglement van orde voorziet met name in:a) de verkiezing van de voorzitter en vice-voorzitters van het wetenschappelijk comité;b) de procedures voor:i) de coördinatie en de toewijzing van aangelegenheden,ii) de goedkeuring van adviezen in normale omstandigheden eniii) de goedkeuring van adviezen volgens een versnelde schriftelijke procedure als de urgentie van de aangelegenheid een dergelijke procedure vereist;c) de aanwijzing van het verantwoordelijk wetenschappelijk comité bij de behandeling van aangelegenheden die onder de bevoegdheid van verschillende wetenschappelijke comités vallen;d) de procedures voor de coördinatie tussen de wetenschappelijke comités, met inbegrip van aangelegenheden die betrekking hebben op de harmonisatie van de risicobeoordeling;e) de oprichting en organisatie van de werkgroepen van de wetenschappelijke comités;f) de inschakeling van externe deskundigen, en voor het WCNG, van geassocieerde leden;g) de aanstelling van rapporteurs en de beschrijving van hun taken met betrekking tot de opstelling van ontwerp-adviezen voor de wetenschappelijke comités;h) de vorm en inhoud van wetenschappelijke adviezen en de procedures om hun coherentie te waarborgen en te verbeteren;i) procedures om meningsverschillen met communautaire of internationale organen die soortgelijke taken verrichten, te omschrijven, op te lossen of te verduidelijken, inclusief de uitwisseling van informatie en het beleggen van gezamenlijke vergaderingen;j) de organisatie van hoorzittingen met de industrie of andere belangengroepen;k) de verantwoordelijkheden en verplichtingen van de leden, de geassocieerde leden en de externe deskundigen in hun contacten met verzoekers, belangengroepen en andere belanghebbenden;l) de vertegenwoordiging van een wetenschappelijk comité in externe activiteiten, met name ten aanzien van communautaire of internationale organen die overlappende activiteiten verrichten.Artikel 11StemmingDe wetenschappelijke comités besluiten bij meerderheid van stemmen.Artikel 12Goedkeuring van wetenschappelijke adviezenDe wetenschappelijke comités keuren hun adviezen goed bij meerderheid van stemmen.Artikel 13Uiteenlopende adviezen1. De wetenschappelijke comités staan de Commissie bij om in een vroeg stadium potentiële of feitelijke verschillen vast te stellen tussen hun wetenschappelijke adviezen en de wetenschappelijke adviezen van communautaire of internationale organen die soortgelijke taken verrichten. Zij staan de Commissie bij om uiteenlopende adviezen te vermijden, op te lossen of te verduidelijken.2. Wanneer substantiële verschillen op wetenschappelijk vlak zijn geconstateerd en de betrokken instantie een orgaan van de Gemeenschap is, werkt het wetenschappelijk comité op verzoek van de Commissie met dat orgaan samen teneinde de verschillen weg te nemen of een gezamenlijk document aan de Commissie voor te leggen waarin de wetenschappelijke geschilpunten worden toegelicht en de onzekerheden daaromtrent in de gegevens worden aangegeven. Dit document wordt openbaar gemaakt.Artikel 14Onafhankelijkheid1. De leden van de wetenschappelijke comités en de geassocieerde leden worden op persoonlijke titel benoemd. Zij mogen hun verantwoordelijkheden niet delegeren aan andere leden of derden.2. De leden van de wetenschappelijke comités en de geassocieerde leden verbinden zich ertoe onafhankelijk van elke invloed van buitenaf te handelen.Daartoe leggen zij een verklaring af waarin zij zich ertoe verbinden te handelen in het openbaar belang, en een verklaring waarin zij aangeven of zij al dan niet belangen hebben waarvan zou kunnen worden geoordeeld dat zij aan hun onafhankelijkheid afbreuk doen.Deze verklaringen worden schriftelijk gedaan en zijn openbaar. De leden van de wetenschappelijke comités leggen de verklaringen jaarlijks af.3. De leden van de wetenschappelijke comités, de geassocieerde leden en de externe deskundigen die deelnemen aan werkgroepen, maken op elke vergadering de specifieke belangen kenbaar waarvan zou kunnen worden geoordeeld dat zij aan hun onafhankelijkheid met betrekking tot de agendapunten afbreuk doen.Artikel 15Transparantie1. De verzoeken om advies, agenda's, notulen en adviezen van de wetenschappelijke comités worden zonder onnodige vertraging en met eerbiediging van zakengeheimen openbaar gemaakt.2. Minderheidsstandpunten worden steeds opgenomen in de adviezen van de wetenschappelijke comités, met vermelding van de naam van de leden of geassocieerde leden die deze standpunten hebben ingenomen.3. Het reglement van orde wordt op de website van de Commissie bekendgemaakt.4. De namen van de leden van de wetenschappelijke comités worden in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt. Zij worden tevens bekendgemaakt op de website van de Commissie, samen met een kort curriculum vitae van ieder lid.De namen van de deelnemers aan de werkgroepen worden vermeld in het advies waaraan zij hebben meegewerkt.5. De reservelijst die wordt opgesteld naar aanleiding van de oproep tot het indienen van blijken van belangstelling, wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij wordt tevens bekendgemaakt op de website van de Commissie.Artikel 16VertrouwelijkheidDe leden van de wetenschappelijke comités, de geassocieerde leden en de externe deskundigen mogen inlichtingen die hun naar aanleiding van de werkzaamheden van de wetenschappelijke comités of een van de werkgroepen ter kennis zijn gekomen, niet openbaar maken wanneer hun is meegedeeld dat zij vertrouwelijk zijn.Artikel 17Secretariaat van de wetenschappelijke comités van de Commissie1. De wetenschappelijke comités en hun werkgroepen worden door de Commissie bijeengeroepen.2. De Commissie voert het wetenschappelijk en administratief secretariaat van de wetenschappelijke comités en hun werkgroepen.3. Het secretariaat verleent de nodige wetenschappelijke en administratieve bijstand voor de efficiënte werking van de wetenschappelijke comités, overeenkomstig het reglement van orde, vooral wat betreft de vereisten van onafhankelijkheid, transparantie en vertrouwelijkheid.4. Het secretariaat zorgt tevens voor de wetenschappelijke en technische coördinatie van de activiteiten van de wetenschappelijke comités en, waar nodig, de coördinatie van hun activiteiten met die van andere communautaire en internationale organen.Artikel 18Vervanging van de wetenschappelijke comitésDe bij artikel 1, lid 1, van dit besluit ingestelde wetenschappelijke comités komen als volgt in de plaats van die welke bij Besluit 97/579/EG waren ingesteld:a) het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten komt in de plaats van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten;b) het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's komt in de plaats van het Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu;c) het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico's komt in de plaats van het Wetenschappelijk Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen.Artikel 19Ingetrokken besluiten1. De besluiten 97/404/EG en 97/579/EG worden ingetrokken.De drie bij die besluiten ingestelde comités blijven echter in functie tot de bij dit besluit ingestelde wetenschappelijke comités aantreden.2. Verwijzingen naar de ingetrokken besluiten gelden als verwijzingen naar het onderhavige besluit; verwijzingen naar de bij de ingetrokken besluiten ingestelde comités en afdelingen gelden als verwijzingen naar de bij het onderhavige besluit ingestelde comités.Gedaan te Brussel, 3 maart 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 169 van 27.6.1997, blz. 85. Besluit gewijzigd bij Besluit 2000/443/EG (PB L 179 van 18.7.2000, blz. 13).(2) PB L 237 van 28.8.1997, blz. 18. Besluit gewijzigd bij Besluit 2000/443/EG.(3) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1642/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 4).(4) COM(2002) 713 def. van 11 december 2002: "Het bijeenbrengen en benutten van deskundigheid door de Commissie: beginselen en richtsnoeren. Verbetering van de kennisbasis voor beter beleid".BIJLAGE IBEVOEGDHEIDSGEBIED1. Wetenschappelijk Comité voor consumentenproductenHet brengt advies uit over aangelegenheden met betrekking tot de veiligheid van consumentenproducten (voor consumenten bestemde non-foodproducten). Het onderzoekt met name aangelegenheden met betrekking tot de veiligheid en de allergene eigenschappen van cosmetische producten en bestanddelen uit het oogpunt van de gevolgen daarvan voor de gezondheid van de consument, speelgoed, textiel, kleding, verzorgingsproducten, huishoudelijke producten zoals detergenten en dienstverlening aan consumenten zoals tatoeage.2. Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico'sHet brengt advies uit over aangelegenheden in verband met het onderzoek van de toxiciteit en ecotoxiciteit van chemische, biochemische en biologische verbindingen waarvan het gebruik schadelijke gevolgen kan hebben voor de menselijke gezondheid en het milieu. Het onderzoekt met name aangelegenheden met betrekking tot nieuwe en bestaande chemische stoffen, de beperking en het op de markt brengen van gevaarlijke stoffen, biociden, afval, milieuverontreinigende stoffen, plastic en andere materialen gebruikt voor waterleidingen (bv. nieuwe organische stoffen), drinkwater en de luchtkwaliteit binnens- en buitenshuis.Het onderzoekt aangelegenheden met betrekking tot de blootstelling van de mens aan mengsels van chemische stoffen, sensibilisering en de identificatie van stoffen die de hormoonhuishouding ontregelen.3. Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico'sHet brengt advies uit over aangelegenheden met betrekking tot nieuwe risico's die tot ontwikkeling komen of ontdekt worden en over brede, complexe of multidisciplinaire aangelegenheden die een omvangrijke beoordeling van de risico's voor de veiligheid van de consument of de volksgezondheid vergen, en aanverwante aangelegenheden die niet onder de bevoegdheid vallen van andere communautaire organen voor risicobeoordeling.Voorbeelden van mogelijke activiteitsgebieden zijn potentiële risico's die verbonden zijn aan de interactie van risicofactoren, synergetische effecten, cumulatieve effecten, antimicrobiële resistentie, nieuwe technologieën zoals nanotechnologie, medische hulpmiddelen inclusief die waarin stoffen van menselijke en/of dierlijke oorsprong zijn verwerkt, weefseltechnieken, bloedproducten, vruchtbaarheidsdaling, kanker aan endocriene organen, fysieke gevaren zoals lawaai en elektromagnetische velden (van draagbare telefoons, zenders en domotica-apparatuur) en methoden om nieuwe risico's te beoordelen.BIJLAGE IIVERGOEDINGENDe leden van de wetenschappelijke comités, de geassocieerde leden en de externe deskundigen hebben recht op een vergoeding voor hun deelname aan de activiteiten van de comités, die als volgt is vastgesteld:Voor deelname aan vergaderingen:- 300 EUR voor deelname aan een vergadering van een volledige dag of 150 EUR voor deelname aan een ochtend- of middagvergadering van een wetenschappelijk comité, een werkgroep of een externe vergadering in verband met de werkzaamheden van een wetenschappelijk comité.Voor het werk als rapporteur over een aangelegenheid die minstens één dag vergt voor de opstelling van een ontwerp-advies en met de voorafgaande schriftelijke toestemming van de Commissie:- 300 EUR.- Wanneer dit volledig verantwoord wordt en de begroting dat toelaat, kan dit bedrag bij wijze van uitzondering worden verhoogd tot 600 EUR voor aangelegenheden die bijzonder veel werk met zich meebrengen.Voor bijzonder complexe multidisciplinaire aangelegenheden kan meer dan een rapporteur worden aangewezen.


title: Besluit van de Raad van 26 mei 2016 tot benoeming van vier leden van de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               3.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 197/2

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 26 mei 2016
   tot benoeming van vier leden van de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau
   (2016/C 197/02)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (1), en met name artikel 65, leden 1 en 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Commissie heeft op 27 januari 2016, overeenkomstig artikel 65, lid 1, van Verordening (EG) nr. 726/2004, een lijst van kandidaten voor de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau voorgelegd, met daarop vertegenwoordigers van patiëntenorganisaties, artsenorganisaties en organisaties van dierenartsen.

               (2)

               Het Europees Parlement heeft de lijst van kandidaten in overweging genomen en heeft zijn standpunten hierover op 21 april 2016 aan de Raad meegedeeld,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De volgende personen worden benoemd tot lid van de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau voor een periode van drie jaar met ingang van 15 juni 2016:

               PATIËNTENORGANISATIES

               ARTSENORGANISATIES

               DIERENARTSENORGANISATIES

               de heer Yann LE CAM
               mevrouw Ilaria PASSARANI

               de heer Wolf-Dieter LUDWIG

               mevrouw Nancy DE BRYINE

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 26 mei 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H.G.J. KAMP

      (1)  PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1.


title: Besluit (EU) 2015/1302 van de Commissie van 28 juli 2015 betreffende de vaststelling van profielen op het gebied van „Integrating the Healthcare Enterprise” als referentie bij overheidsopdrachten (Voor de EER relevante tekst)

text:
               29.7.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 199/43

         BESLUIT (EU) 2015/1302 VAN DE COMMISSIE
   van 28 juli 2015
   betreffende de vaststelling van profielen op het gebied van „Integrating the Healthcare Enterprise” als referentie bij overheidsopdrachten
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1025/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 betreffende Europese normalisatie, tot wijziging van de Richtlijnen 89/686/EEG en 93/15/EEG van de Raad, alsmede de Richtlijnen 94/9/EG, 94/25/EG, 95/16/EG, 97/23/EG, 98/34/EG, 2004/22/EG, 2007/23/EG, 2009/23/EG en 2009/105/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Beschikking 87/95/EEG van de Raad en Besluit nr. 1673/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), en met name artikel 13, lid 1,
   Na raadpleging van het Europees multistakeholderplatform inzake ICT-normalisatie en van deskundigen uit de bedrijfstak,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Normalisatie speelt een belangrijke rol bij de ondersteuning van de Europa 2020-strategie, zoals beschreven in de Mededeling van de Commissie „Europa 2020: een strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” (2). Verschillende vlaggenschipinitiatieven van de Europa 2020-strategie benadrukken het belang van vrijwillige normalisatie op de markten voor producten en diensten teneinde de compatibiliteit en interoperabiliteit tussen diensten en producten te waarborgen, technologische ontwikkelingen te stimuleren en innovatie te ondersteunen.

               (2)

               De voltooiing van de digitale eengemaakte markt heeft hoge prioriteit voor de Europese Unie, zoals is benadrukt in de „Jaarlijkse groeianalyse 2015” (3). De Commissie heeft de strategie voor de digitale eengemaakte markt (4) gelanceerd, waarin de nadruk is gelegd op de rol van normalisatie en interoperabiliteit bij de totstandkoming van een Europese digitale economie met groeipotentieel op de lange termijn.

               (3)

               In de digitale samenleving worden normalisatieproducten onmisbaar om de interoperabiliteit tussen apparatuur, toepassingen, dataopslagplaatsen, diensten en netwerken te waarborgen. In de Mededeling van de Commissie „Een strategische visie voor Europese normen: de duurzame groei van de Europese economie tussen nu en 2020 bevorderen en versnellen” (5) worden de specifieke omstandigheden van de ICT-normalisatie erkend, waarbij ICT-oplossingen, -toepassingen en -diensten vaak worden ontwikkeld door wereldwijde ICT-fora en -consortia die zich tot leidende organisaties voor de ontwikkeling van ICT-normen hebben ontpopt.

               (4)

               Verordening (EU) nr. 1025/2012 heeft tot doel het Europese kader voor normalisatie te moderniseren en te verbeteren. Er wordt een systeem opgezet waarbij de Commissie kan besluiten tot vaststelling van de relevantste en meest algemeen aanvaarde technische ICT-specificaties die zijn afgegeven door een organisatie die geen Europese, internationale of nationale normalisatieorganisatie is. De mogelijkheid om het volledige scala van technische ICT-specificaties te gebruiken bij de aankoop van hardware, software en informatietechnologiediensten maakt interoperabiliteit mogelijk, kan helpen te voorkomen dat overheidsdiensten aan een bepaalde technologie vast komen te zitten en bevordert de concurrentie bij de levering van interoperabele ICT-oplossingen.

               (5)

               De technische ICT-specificaties die in aanmerking kunnen komen als referentie bij overheidsopdrachten, moeten voldoen aan de voorschriften van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012. Het voldoen aan deze voorschriften geeft de overheden de zekerheid dat de technische ICT-specificaties zijn vastgesteld in overeenstemming met de beginselen van openheid, eerlijkheid, objectiviteit en non-discriminatie, die op het gebied van de normalisatie door de Wereldhandelsorganisatie zijn erkend.

               (6)

               Na raadpleging van het Europese multistakeholderplatform inzake ICT-normalisatie dat is opgericht bij Besluit 2011/C 349/04 van de Commissie (6), aangevuld met andere vormen van raadpleging van deskundigen uit de bedrijfstak, moet het besluit om de ICT-specificaties vast te stellen worden goedgekeurd.

               (7)

               Op 2 oktober 2014 heeft het Europese multistakeholderplatform inzake ICT-normalisatie 27 profielen op het gebied van „Integrating the Healthcare Enterprise” (IHE) geëvalueerd aan de hand van de voorschriften van bijlage II bij Verordening (EU) nr. 1025/2012 en heeft het een positief advies uitgebracht over de vaststelling daarvan als referentie bij overheidsopdrachten. De evaluatie van de 27 IHE-profielen is vervolgens ter raadpleging voorgelegd aan het e-gezondheidsnetwerk dat is opgericht bij artikel 14 van Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad (7); dit netwerk heeft het positieve advies over de vaststelling onderschreven.

               (8)

               IHE ontwikkelt technische ICT-specificaties voor gezondheidszorginformatie. De 27 IHE-profielen zijn gedetailleerde specificaties die in een periode van 15 jaar door de IHE-comités zijn opgesteld ter optimalisatie van de selectie van gevestigde normen waarin de verschillende interoperabiliteitslagen (d.w.z. protocolcommunicatie, technisch, syntactisch, semantisch en applicatieniveau) zijn beschreven, teneinde interoperabiliteitsoplossingen voor de uitwisseling of het delen van medische gegevens te vinden.

               (9)

               De 27 IHE-profielen kunnen de interoperabiliteit van diensten en applicaties op het gebied van e-gezondheid vergroten in het belang van patiënten en de medische wereld. De 27 IHE-profielen moeten derhalve worden vastgesteld als technische ICT-specificaties waarnaar in overheidsopdrachten kan worden verwezen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De in de bijlage vermelde profielen op het gebied van „Integrating the Healthcare Enterprise” komen in aanmerking om te dienen als referentie bij overheidsopdrachten.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 28 juli 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 316 van 14.11.2012, blz. 12.

      (2)  COM(2010) 2020 final van 3 maart 2010.

      (3)  COM(2014) 902.

      (4)  Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's inzake een strategie voor een digitale eengemaakte markt voor Europa (COM(2015) 192 final van 6 mei 2015).

      (5)  COM(2011) 311 final van 1 juni 2011.

      (6)  Besluit 2011/C 349/04 van de Commissie van 28 november 2011 tot oprichting van een Europees multistakeholderplatform inzake ICT-normalisatie (PB C 349 van 30.11.2011, blz. 4).

      (7)  Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg (PB L 88 van 4.4.2011, blz. 45).

      BIJLAGE

         LIJST VAN PROFIELEN OP HET GEBIED VAN „INTEGRATING THE HEALTHCARE ENTERPRISE” DIE IN AANMERKING KOMEN OM TE DIENEN ALS REFERENTIE BIJ OVERHEIDSOPDRACHTEN

                  1.

                  IHE XCPD: Cross-Community Patient Discovery;

                  2.

                  IHE XCA: Cross-Community Access;

                  3.

                  IHE XCF: Cross-Community Fetch;

                  4.

                  IHE XDR: Cross-Enterprise Document Reliable Interchange;

                  5.

                  IHE CT: Consistent Time;

                  6.

                  IHE ATNA: Audit Trail and Node Authentication;

                  7.

                  IHE BPPC: Basic Patient Privacy Consents;

                  8.

                  IHE XUA: Cross-Enterprise User Assertion;

                  9.

                  IHE PRE: Pharmacy Prescription;

                  10.

                  IHE DIS: Pharmacy Dispense;

                  11.

                  IHE XPHR: Exchange of Personal Health Record Content;

                  12.

                  IHE XD-MS: Cross-Enterprise Sharing of Medical Summaries Integration Profile;

                  13.

                  IHE XD-SD: Cross-Enterprise Sharing of Scanned Documents;

                  14.

                  IHE PIX: Patient Identifier Cross-Referencing;

                  15.

                  IHE PDQ: Patient Demographics Query;

                  16.

                  IHE XDS.b: Cross-Enterprise Document Sharing;

                  17.

                  IHE XDS-I.b: Cross-Enterprise Document Sharing for Imaging;

                  18.

                  IHE XD-LAB: Laboratory Reports;

                  19.

                  IHE XDM: Cross-Enterprise Document Media Interchange;

                  20.

                  IHE SVS: Sharing Value Sets;

                  21.

                  IHE SWF: Radiology Scheduled Workflow;

                  22.

                  IHE SWF.b: Radiology Scheduled Workflow;

                  23.

                  IHE PIR: Patient Information Reconciliation;

                  24.

                  IHE PAM: Patient Administration Management;

                  25.

                  IHE LTW: Laboratory Testing Workflow;

                  26.

                  IHE LCSD: Laboratory Code Sets Distribution;

                  27.

                  IHE LWA: Laboratory Analytical Workflow.


title: Besluit van de Raad van 25 februari 2009 houdende benoeming en vervanging van leden van de raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding

text:
               3.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 123/10

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 25 februari 2009
   houdende benoeming en vervanging van leden van de raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
   2009/C 123/04
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (1), en met name op artikel 4,
   Gezien de voordracht van de regering van CYPRUS,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij besluit van 18 september 2006 (2) heeft de Raad de leden van de raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding benoemd voor het tijdvak van 18 september 2006 tot en met 17 september 2009.

               (2)

               In de categorie regeringsvertegenwoordigers van de raad van bestuur van bovengenoemd centrum is één zetel van lid vrijgekomen door het aftreden van de heer Michael PHYSENTZIDES.

               (3)

               Het Cypriotische lid van de raad van bestuur van bovengenoemd centrum moet worden benoemd voor de resterende duur van de ambtstermijn, die op 17 september 2009 verstrijkt,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   Wordt benoemd tot lid van de raad van bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de resterende duur van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 17 september 2009:

      REGERINGSVERTEGENWOORDIGER

   CYPRUS: Dr. George OXINOS

      Gedaan te Brussel, 25 februari 2009.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. ŠEBESTA

      (1)  PB L 39 van 13.2.1975, blz. 1.

      (2)  PB C 240 van 5.10.2006, blz. 1.


title: 2011/126/EU: Besluit van de Raad van 21 februari 2011 inzake de ondertekening en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de West-Afrikaanse Economische en Monetaire Unie inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten

text:
               25.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 51/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 21 februari 2011
   inzake de ondertekening en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de West-Afrikaanse Economische en Monetaire Unie inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten
   (2011/126/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, juncto artikel 218, lid 6, onder a), en artikel 218, lid 8, eerste alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien de instemming van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft de Commissie op 5 juni 2003 gemachtigd met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een communautaire overeenkomst.

               (2)

               Overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het besluit van de Raad waarbij de Commissie werd gemachtigd om met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een communautaire overeenkomst, heeft de Commissie namens de Europese Gemeenschap met de West-Afrikaanse Economische en Monetaire Unie onderhandeld over een overeenkomst inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten.

               (3)

               Onder voorbehoud van eventuele sluiting op een later tijdstip is deze overeenkomst op 30 november 2009 namens de Gemeenschap ondertekend overeenkomstig Besluit 2010/144/EG van de Raad (1).

               (4)

               Door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 is de Europese Unie in de plaats getreden van de Europese Gemeenschap, waarvan zij de opvolgster is.

               (5)

               Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de West-Afrikaanse Economische en Monetaire Unie inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten („de overeenkomst”) wordt namens de Unie goedgekeurd.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 9, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving en doet de volgende kennisgeving:

      „Door de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 is de Europese Unie in de plaats getreden van de Europese Gemeenschap, die door de Europese Unie is opgevolgd. Vanaf die datum oefent de Europese Unie alle rechten van de Europese Gemeenschap uit en treedt zij in alle verplichtingen van de Europese Gemeenschap. Derhalve dienen alle verwijzingen in de tekst van de overeenkomst naar „de Europese Gemeenschap” in voorkomend geval gelezen te worden als „de Europese Unie”.”

   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag na de vaststelling ervan.

      Gedaan te Brussel, 21 februari 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         MARTONYI J.

      (1)  PB L 56 van 6.3.2010, blz. 15.