title: 2012/800/EU: Besluit van het Europees Parlement van 23 oktober 2012 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010#Resolutie van het Europees Parlement van 23 oktober 2012 met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010

text:
               20.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 350/76

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 23 oktober 2012
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010
   (2012/800/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06083/2012 — C7-0051/2012),

               —

               gezien zijn besluit van 10 mei 2012 (2) om het besluit tot verlening van kwijting met betrekking tot de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010 uit te stellen, de bijbehorende resolutie en de antwoorden van de uitvoerend directeur van de Autoriteit,

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (4), en met name artikel 44,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien de gezamenlijke verklaring over de gedecentraliseerde agentschappen en de daarbij gevoegde gemeenschappelijke aanpak, die in juni 2012 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie werden overeengekomen ingevolge het werk van de in maart 2009 opgerichte interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschappen, en met name gezien de delen over bestuur, activiteiten, programmering, verantwoordingsplicht en transparantie van de gemeenschappelijke aanpak,

               —

               gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,

               —

               gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A7-0299/2012),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2010;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 366 van 15.12.2011, blz. 106.

      (2)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 367.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
      van 23 oktober 2012
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1),

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06083/2012 — C7-0051/2012),

                  —

                  gezien zijn besluit van 10 mei 2012 (2) om het besluit tot verlening van kwijting met betrekking tot de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2010 uit te stellen, de bijbehorende resolutie en de antwoorden van de uitvoerend directeur van de Autoriteit,

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (4) tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, en met name artikel 44,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

                  —

                  gezien de gezamenlijke verklaring over de gedecentraliseerde agentschappen en de daarbij gevoegde gemeenschappelijke aanpak, die in juni 2012 door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie werden overeengekomen ingevolge het werk van de in maart 2009 opgerichte interinstitutionele werkgroep gedecentraliseerde agentschappen, en met name gezien de delen over bestuur, activiteiten, programmering, verantwoordingsplicht en transparantie van de gemeenschappelijke aanpak,

                  —

                  gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,

                  —

                  gezien het tweede verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A7-0299/2012),

                  A.

                  overwegende dat het Europees Parlement op 10 mei 2012 zijn besluit over de kwijting en de afsluiting van de rekeningen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (de Autoriteit) voor het begrotingsjaar 2010 heeft uitgesteld;

                  B.

                  overwegende dat de Autoriteit de begrotingautoriteit bij schrijven van 29 juni 2012 en 20 augustus 2012 uitgebreid heeft geantwoord;

                  C.

                  overwegende dat het verlenen van kwijting voor het Europees Parlement in dit verband een geldig instrument is, waarbij dit besluit op basis van feitelijke en inhoudelijke argumenten genomen moet worden; in dit verband wijzend op de bestaande regels, met name het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie, het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen, de oprichtingsverordening van de Autoriteit en specifieke door de Autoriteit opgestelde beleidslijnen en procedures;

         Begrotings- en financieel beheer

                  1.

                  neemt nota van de verklaring van de Autoriteit dat er passende maatregelen zijn getroffen om het financiële beheer te verbeteren en dat het percentage van begrotingsuitvoering wat betreft vastleggingen nagenoeg 100 % bedroeg in 2011;

                  2.

                  verwelkomt de ontvangen informatie over de aanzienlijke beperkingen van de vergaderkosten van de raad van bestuur, die in 2010 neerkwamen om 6 175 EUR per lid; prijst in het bijzonder de verlaging van de uitgaven met 66 % vergeleken met 2010, dankzij de overstap op audiostreaming op verzoek, het gebruik van het Engels als enige taal bij vergaderingen van de raad van bestuur en het organiseren van alle vergaderingen in het gebouw van de Autoriteit in Parma;

         Het proces van contractbeheer

                  3.

                  neemt er nota van dat de Autoriteit een „subsidie- en aanbestedingsinstrument” heeft ontwikkeld om het toezicht op het aanbestedingsproces, het contractbeheer en de capaciteit voor betalingsprognoses te verbeteren; wijst erop dat de nieuwe databank voor aanbestedingen en subsidies op 28 juni 2012 in gebruik werd genomen;

         Belangenconflicten en transparantie

                  4.

                  wijst erop dat de voornaamste taak van de Autoriteit erin bestaat om onafhankelijk en transparant wetenschappelijk advies te verstrekken over aangelegenheden met rechtstreekse of onrechtstreekse gevolgen voor de voedselveiligheid en de veiligheid van diervoeders;

                  5.

                  wijst op de noodzaak maatregelen te nemen waardoor de Autoriteit haar geloofwaardigheid kan behouden;

                  6.

                  is ingenomen met de organisatie van een verplichte sessie over ethiek en integriteit voor alle leden van de raad van bestuur in oktober 2012 maar verzoekt de raad van bestuur om zijn gedragscode effectief te handhaven en bepalingen aan te nemen om „draaideurgevallen” in de toekomst te voorkomen en te bestraffen, om situaties zoals die met een van de voormalige voorzitters in 2010 in de toekomst te vermijden;

                  7.

                  heeft al bepaalde tekortkomingen aangekaart in verband met belangenvermenging, belangenverklaring en transparantie; benadrukt dat de vorige voorzitter van de raad van bestuur in 2010 heeft nagelaten melding te maken van haar lidmaatschap van het bestuur van het International Life Sciences Institute (ILSI), terwijl het ILSI wordt gefinancierd door ondernemingen uit de voedings-, chemische en farmaceutische sector; wijst erop dat de leden van de raad van bestuur van de Autoriteit niet door de uitvoerend directeur worden benoemd en dus ook niet door deze ontslagen kunnen worden;

                  8.

                  is ingenomen met de belofte van de Autoriteit om aan de raad van bestuur voor te stellen om de voorzitter te kiezen per open stemming; is van mening dat een transparante procedure de verantwoordingsplicht van de raad van bestuur zal versterken;

                  9.

                  neemt goede nota van alle nieuwe beleidslijnen, regels, uitvoeringsvoorschriften en acties die sinds 2007 zijn opgesteld om belangenvermenging tussen wetenschappelijke deskundigen en personeel te voorkomen; is ingenomen met de gedragscode van de raad van bestuur van de Autoriteit en met zijn actieve aanpak om de belangenverklaringen van zijn leden te beoordelen, alsook met de in juli 2012 ingevoerde nieuwe regels om na te gaan of er sprake is van belangenconflicten, die reeds proactief werden gebruikt bij de nieuwe samenstelling van de wetenschappelijke panels; is vast van plan de gevolgen van deze acties te controleren; blijft de uitvoerend directeur op regelmatige basis uitnodigen voor een gedachtewisseling om de uitwisseling van informatie te bevorderen, ook via de onder zijn leden aangestelde contactpersoon en via een bezoek aan de Autoriteit om de twee jaar; herinnert eraan dat het laatste bezoek plaatsvond in mei 2012;

                  10.

                  neemt er nota van dat het nieuwe beleid van de Autoriteit inzake „onafhankelijkheid en wetenschappelijke besluitvormingsprocessen” en de uitvoeringsbepalingen daarvan die in juli 2012 van kracht zijn geworden en dat de nieuwe definitie van belangenconflicten van de Autoriteit verenigbaar is met de OESO-richtsnoeren; verneemt van de Autoriteit dat haar praktische aanpak indien een deskundige de regels van het onafhankelijkheidsbeleid schendt, een uitsluiting voor een periode van 5 jaar omvat; stelt voor om een definitieve reeks evenredige sancties op te nemen in de uitvoeringsbepalingen van het onafhankelijkheidsbeleid;

                  11.

                  wijst erop dat de Autoriteit een evaluatie van haar onafhankelijkheidsbeleid heeft gepland tegen het einde van 2013 en zich ertoe heeft verbonden om onder meer te overwegen om de resultaten van de vertrouwensbreukprocedures te publiceren, met inbegrip van de resultaten van de procedure ter controle van de wetenschappelijke integriteit, om het mandaat van haar comité voor belangenconflicten te verruimen en te versterken, bijvoorbeeld via een soortgelijk mandaat voor het comité voor ethische normen en preventie van belangenconflicten van het Franse agentschap voor voedsel, milieu en veiligheid en gezondheid op het werk (ANSES); verwacht van de Autoriteit dat zij de kwijtingsautoriteit hiervan in kennis stelt voor aanvang van de volgende kwijtingprocedure;

                  12.

                  moedigt de Autoriteit aan om haar onafhankelijkheidsbeleid verder te versterken en om te overwegen voorschriften vast te stellen, waaronder sancties en het publiceren van het curriculum vitae en de belangenverklaringen van de interne deskundigen en wetenschappers;

                  13.

                  is er stellig van overtuigd dat de nodige maatregelen moeten worden genomen wanneer er zich gevallen van niet-naleving van de bestaande regels voordoen; vindt dat in deze gevallen de Autoriteit een actieplan moet opstellen, met een nauwkeurig tijdschema, om de tekortkomingen te verhelpen, dat de uitvoering ervan gecontroleerd moet worden door het Europees Parlement en dat deze problemen moeten aangepakt worden door de huidige regels en regelgeving te veranderen teneinde de mogelijke lacunes weg te werken;

                  14.

                  neemt nota van de verklaring van de Autoriteit dat zij op 4 juli 2012 een beleid heeft aangenomen inzake geschenken en officiële ontvangsten; looft dit initiatief en roept de Autoriteit op om het beleid te publiceren op haar website;

                  15.

                  wijst erop dat de Autoriteit, voorzien voor 1 oktober 2012, haar eerste beoordeling van een steekproef van belangenverklaringen zal starten om na te gaan of die overeenstemmen met haar pas vastgestelde onafhankelijkheidsbeleid en uitvoeringsbepalingen; verwacht van de Autoriteit dat zij de conclusies van die evaluatie uiterlijk op 1 maart 2013 deelt met de kwijtingsautoriteit zodat er rekening mee kan worden gehouden in de volgende kwijtingsprocedure;

                  16.

                  is de Autoriteit erkentelijk voor haar inzet om samen te werken met de Commissie om de bepalingen voor volledige openbare toegang tot niet-gepubliceerde onverwerkte gegevens vast te stellen;

                  17.

                  merkt op dat acht van de panels van de Autoriteit plus haar wetenschappelijk comité in juni 2012 opnieuw zijn samengesteld; is ingenomen met de publicatie van de belangenverklaringen van de nieuw aangestelde deskundigen op de website van de Autoriteit, maar stelt vast dat sommige cv’s nog niet beschikbaar zijn; roept de Autoriteit op om alle cv’s voor 1 januari 2013 te publiceren;

                  18.

                  merkt op dat 37 deskundigen van twee panels in 2011 zijn aangesteld, vóór de goedkeuring van het nieuwe beleid van de Autoriteit inzake onafhankelijkheid en wetenschappelijke besluitvormingsprocessen; stemt daarom in met het initiatief van de Autoriteit om hun belangenverklaringen vóór 31 oktober 2012 te toetsen aan het nieuwe beleid en de nieuwe uitvoeringsbepalingen; verzoekt de Autoriteit om de kwijtingsautoriteit voor aanvang van de nieuwe kwijtingprocedure in kennis te stellen van de resultaten van het screeningsproces;

                  19.

                  verzoekt de Autoriteit om in haar jaarlijkse activiteitenverslagen een specifiek onderdeel op te nemen waarin wordt beschreven welke maatregelen zijn genomen om belangenconflicten te voorkomen en te beheersen, waarin onder meer het volgende moet worden vermeld:

                              —

                              het aantal geverifieerde vermoedelijke gevallen van belangenconflicten,

                              —

                              het aantal „draaideurgevallen”,

                              —

                              de maatregelen die voor elke categorie gevallen zijn genomen,

                              —

                              het aantal vertrouwensbreukprocedures dat is opgestart en het resultaat daarvan,

                              —

                              de opgelegde sancties;

                  20.

                  moedigt de Autoriteit aan om de openheid en transparantie van het risicobeoordelingsproces te verbeteren, meer rekening te houden met onafhankelijke, peer-reviewed wetenschappelijke literatuur en gedetailleerde motiveringen te geven wanneer zij afwijkende standpunten verwerpt; moedigt de Autoriteit aan om de dialoog en de samenwerking met externe deskundigen en nationale agentschappen te intensiveren, met name wanneer die er een ander standpunt op na houden met betrekking tot een specifiek risicobeoordelingsproces;

                  21.

                  is in het algemeen verheugd over de gezamenlijke verklaring en de daarbij gevoegde gemeenschappelijke aanpak over gedecentraliseerde agentschappen, die bepaalde elementen die voor de kwijtingsprocedure van belang zijn aanpakt en behandelt; en gelooft dat in de routekaart over de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak, die door de Commissie tegen eind 2012 moet worden gepresenteerd, ten volle rekening zal worden gehouden met deze punten;

                  22.

                  verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 10 mei 2012 (6) over de prestaties en het financiële beheer van en het toezicht op de agentschappen.

         (1)  PB C 366 van 15.12.2011, blz. 106.

         (2)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 367.

         (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (4)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

         (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (6)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 388.


title: 2013/627/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011#Resolutie van het Europees Parlement van 17 april 2013 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de agentschappen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011: prestaties, financieel beheer en controle

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/373

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 17 april 2013
   over de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/627/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05755/2013 — C7-0040/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 219/2007 van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (4), met name artikel 4 ter,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0101/2013),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 6 van 10.1.2013, blz. 46.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 64 van 2.3.2007, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
      van 17 april 2013
      over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de agentschappen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011: prestaties, financieel beheer en controle
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien het verslag van 14 november 2011 van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de follow-up van de kwijting voor het begrotingsjaar 2009 (COM(2011) 736) en de bijbehorende werkdocumenten van de diensten van de Commissie (SEC(2011) 1350 en SEC(2011) 1351),

                  —

                  gezien de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 van het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie over de gedecentraliseerde agentschappen,

                  —

                  gezien de gemeenschappelijke aanpak over de gedecentraliseerde agentschappen die is gevoegd bij de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012,

                  —

                  gezien de door de Commissie in december 2012 vastgestelde routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen,

                  —

                  gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Europese agentschappen — Verdere ontwikkelingen” (COM(2008) 135),

                  —

                  gezien zijn resolutie van 10 mei 2012 over de kwijting 2010: prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen van de Europese Unie (1),

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (3), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 96,

                  —

                  gezien speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer getiteld: „Omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU”,

                  —

                  gezien de specifieke jaarverslagen (5) van de Rekenkamer over de jaarrekeningen van de gedecentraliseerde agentschappen voor het begrotingsjaar 2011,

                  —

                  gezien zijn studie „Opportunity and feasibility of establishing common support services for EU agencies” over de haalbaarheid en de mogelijkheid van gemeenschappelijke diensten voor de agentschappen van de Europese Unie, die is uitgebracht op 7 april 2009,

                  —

                  gezien zijn verklaring van 18 mei 2010 over de inspanningen van de Unie ter bestrijding van corruptie (6), zijn resolutie van 15 september 2011 over de inspanningen van de EU ter bestrijding van corruptie (7), en de mededeling van de Commissie over corruptiebestrijding in de EU (COM(2011) 308),

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en de adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0118/2013),

                  A.

                  overwegende dat deze resolutie voor elk orgaan in de zin van artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 de horizontale op- en aanmerkingen bevat die vervat zijn in het kwijtingsbesluit in overeenstemming met artikel 96 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 en bijlage VI, artikel 3, van zijn Reglement;

                  B.

                  overwegende dat het aantal agentschappen in de laatste tien jaar verdrievoudigd is, van 10 in 2000 tot 30 in 2011;

         Algemene aspecten

                  1.

                  benadrukt het belang van de door de agentschappen uitgevoerde taken en de rechtstreekse gevolgen ervan voor het dagelijkse leven van de burger, met name voor de kwaliteit van medicijnen, voedselveiligheid, luchtvaartbeveiliging en de beteugeling van uitbraken van besmettelijke ziekten; onderstreept in dit verband het grote belang van hun zelfstandigheid, met name van de regelgevende agentschappen en die welke belast zijn met het verzamelen van onafhankelijke informatie; herinnert eraan dat de oprichting van gedecentraliseerde agentschappen vooral tot doel had om de beschikking te hebben over onafhankelijke technische en wetenschappelijke beoordelingen;

                  2.

                  wijst erop dat na drie jaar analysen en onderhandelingen het Parlement, de Raad en de Commissie in juli 2012 een gemeenschappelijke aanpak over gedecentraliseerde agentschappen hebben aangenomen, een politieke overeenkomst over de hervorming en het toekomstige beheer van agentschappen; juicht de totstandkoming van deze overeenkomst toe maar betreurt het dat hierin geen regeling is opgenomen over de besluitvormingsprocedures en het toezicht van het Europees Parlement daarop met betrekking tot de uitvoering van de actiepunten;

                  3.

                  is ingenomen met de verslagen van de Rekenkamer en met name met haar inspanningen om aan de verzoeken van het Parlement te voldoen om de kwaliteit van de controles te verbeteren en de kwijtingsprocedure te vergemakkelijken;

                  4.

                  stelt met tevredenheid vast dat de controleverslagen van de Rekenkamer nu meer gedetailleerde informatie bevatten dan in voorgaande jaren; spoort de Rekenkamer aan deze positieve lijn voort te zetten en de aspecten van doelmatigheidscontrole in haar jaarlijkse controleverslagen en haar speciale verslagen verder te ontwikkelen; dringt er bij de Rekenkamer op aan om elke keer als een agentschap daarom verzoekt over te gaan tot een gedachtewisseling waarin beide partijen worden gehoord, en de informatie en transparantie in haar verslagen te verbeteren, met name door melding te maken van gevallen waarin het agentschap zelf een probleem vastgesteld heeft en de Rekenkamer daarvan in kennis gesteld heeft, en gevallen waarin een voorbehoud gemaakt is nog duidelijker te signaleren;

                  5.

                  herinnert alle agentschappen aan hun verplichting om de kwijtingsautoriteit een door de uitvoerend directeur opgesteld verslag te doen toekomen waarin een samenvatting wordt gegeven van het aantal en de aard van de uitgevoerde interne controles, de gedane aanbevelingen en het gevolg dat aan die aanbevelingen is gegeven, zoals bepaald in artikel 72, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002;

                  6.

                  prijst de goede samenwerking met het verantwoordelijk comité van het netwerk van de unie van agentschappen („het netwerk”), een forum voor agentschappen om coördinatie, informatie-uitwisseling en vaststelling van gemeenschappelijke standpunten over kwesties van gemeenschappelijk belang te vergemakkelijken, en pleit voor de versterking van het netwerk; is ingenomen met de beschikbaarheid en openheid van de directeuren van de agentschappen die in het kader van de jaarlijkse kwijtingsprocedure zijn gecontacteerd; heeft met verbazing kennis genomen van de brief van het netwerk van 19 oktober 2012 waarin het Parlement wordt gevraagd „terug te keren tot zijn praktijk van eerdere jaren”; spreekt veeleer de verwachting uit en spoort het netwerk ertoe aan dat het steun geeft aan de door het Parlement in zijn vorige kwijtingsverslagen gevraagde veranderingen ten behoeve van beter beheer en transparantie en aan maatregelen ter voorkoming van belangenconflicten in het financiële belang van consumenten en belastingbetalers;

                  7.

                  benadrukt dat er bij de kwijtingsprocedure meer aandacht moet worden besteed aan effectiviteit en transparantie en nodigt alle betrokken partijen — de Rekenkamer, de Raad, de agentschappen en het netwerk — uit om de kwijting vanuit die invalshoek te benaderen; benadrukt dat de verschuiving van de aandacht naar doelmatigheid niet mag betekenen dat rechtmatigheid en goed financieel beheer in het gedrang komen;

                  8.

                  wijst in dit verband op de relatie tussen de administratieve omvang en de prestaties van de agentschappen; is van mening dat agentschappen moeten zoeken naar synergieën, goede praktijken moeten uitwisselen en in geval van geografische nabijheid of relevantie diensten moeten delen teneinde zo efficiënt mogelijk te functioneren en de middelen waarover zij beschikken optimaal te kunnen benutten; is tevens van mening dat de toegang tot de dienstverlening van de Commissie verbeterd, uitgebreid en vergemakkelijkt moet worden;

                  9.

                  stelt voor om de op de agentschappen van toepassing zijnde financiële regels te vereenvoudigen waardoor de kosten voor administratief personeel kunnen worden verlaagd; verzoekt de Commissie om hiertoe voorstellen te doen en de agentschappen aan te moedigen de wervingsprocedure te vereenvoudigen aangezien de standaardprocedure voor grotere organisaties bedoeld is en een te zware last vormt voor de agentschappen;

                  10.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer bij verschillende agentschappen een aantal problemen heeft vastgesteld, met name met betrekking tot:

                              —

                              overdrachten die niet worden gesteund door vastleggingen of die buitensporig hoog voorkomen,

                              —

                              gebrek aan transparantie of striktheid in de aanwervingsprocedures,

                              —

                              aanbestedingen en het beheer van contracten,

                              —

                              mogelijke belangenconflicten, ook op het niveau van de raad van bestuur;

                  11.

                  verwijst in dit verband naar het antwoord van het netwerk; is verheugd over de gecoördineerde actie van de agentschappen en hun intentie om de door de Rekenkamer geconstateerde problemen aan te pakken en dringt er bij het netwerk en de afzonderlijke agentschappen op aan om verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit over de voortgang bij de uitvoering van de concrete maatregelen om de door de Rekenkamer en het Parlement tijdens de kwijtingsprocedure voor het begrotingsjaar 2010 geconstateerde tekortkomingen te verhelpen; benadrukt dat dit de verantwoordelijkheid is van de uitvoerend directeuren en de raden van bestuur van de agentschappen;

                  12.

                  dringt er bij het netwerk en de afzonderlijke agentschappen op aan om over de voortgang bij de uitvoering van deze ideeën en benaderingen verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit zodat kan worden beoordeeld of de gekozen benadering doeltreffend is gebleken voor de oplossing van de door de Rekenkamer gesignaleerde en in de gemeenschappelijke aanpak aangeduide problemen en de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de afzonderlijke en gezamenlijke acties in verband met de bevindingen van de Rekenkamer, en de resultaten daarvan;

                  13.

                  benadrukt dat de agentschappen al geruime tijd aandringen op meer flexibiliteit met betrekking tot de bepalingen van het Financieel Reglement die voor de agentschappen gelden; erkent dat de meeste bepalingen niet evenredig zijn aan en niet toegespitst zijn op de omvang, de doelstellingen en de kenmerken van het merendeel van de agentschappen; is van mening dat vereenvoudiging van de financiële en statutaire regels van de agentschappen hun efficiëntie zou verhogen, hun uitgaven zou verminderen en veel door de Rekenkamer vastgestelde problemen zou oplossen;

                  14.

                  merkt op dat enkele agentschappen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht operationele agentschappen zijn en dat de uitvoering van hun begrotingen ook afhankelijk is van externe factoren waarmee tijdens de begrotingsprocedure rekening dient te worden gehouden;

         Financieel en begrotingsbeheer

                  15.

                  herhaalt dat jaarperiodiciteit een van de drie fundamentele boekhoudbeginselen (eenheid, jaarperiodiciteit en evenwicht) is die onontbeerlijk zijn om een efficiënte uitvoering van de begroting van de Unie te waarborgen; stelt vast dat gedecentraliseerde agentschappen dit beginsel niet altijd volledig eerbiedigen;

                  16.

                  wijst de agentschappen erop dat het hardnekkige probleem van overdrachten moet worden aangepakt; neemt kennis van de uitleg van de agentschappen over de moeilijkheid om overdrachten van operationele uitgaven te voorkomen; is evenwel van mening dat er in een aantal gevallen ruimte is voor verbetering, met name door middel van een beter beheer van de vastleggingskredieten op basis van daadwerkelijke behoeften, betere interne planning, betere algemene prognoses van de algemene inkomsten, striktere begrotingsdiscipline en een stelselmatig toezicht op de uitgaven; verzoekt de agentschappen om hun interne administratieve procedures door te lichten teneinde hun administratieve lasten te verminderen, met name op het gebied van aanbestedings- en aanwervingsprocedures; is van mening dat zowel de Commissie als de Rekenkamer de agentschappen hierbij effectieve bijstand moeten bieden;

                  17.

                  wijst erop dat de interne planning in sommige gevallen moet worden verbeterd, wat betekent dat de agentschappen werk moeten maken van betere procedures; erkent evenwel dat dit in bepaalde omstandigheden en met een goede motivering (bijvoorbeeld als het niet mogelijk was de betalingen in het contractjaar te verrichten) op transparante wijze moet worden vermeld in het verslag van de Rekenkamer; is van mening dat alleen op deze wijze daadwerkelijk beoordeeld kan worden of er al dan niet sprake is van te hoge overdrachten;

                  18.

                  benadrukt in dit verband dat de hiërarchie van normen moet worden gerespecteerd en is van mening dat de aandacht moet worden gericht op goed financieel beheer; wijst er evenwel op dat de huidige financiële regels geen oplossing bieden voor de problemen bij agentschappen waarvan de financiering op vergoedingen gebaseerd is en verzoekt de Commissie om dit bij de volgende herziening van de regels voor agentschappen in aanmerking te nemen; wijst erop dat het Financieel Reglement evenmin geschikt is voor agentschappen die overschotten creëren en benadrukt dat in het kader van de herziening een oplossing voor dergelijke gevallen moet worden gevonden, zoals het oprichten van een beperkt reservefonds;

                  19.

                  verwacht dat de Rekenkamer in haar rol van extern controleur, als follow-up van het kwijtingsverslag 2010 van het Parlement en diens verslag over de benchmarking van agentschappen, het netwerk raadpleegt om een vrij toegankelijke en transparante procedure voor benchmarking en rangschikking van agentschappen op te stellen aan de hand van belangrijke indicatoren op het gebied van goed financieel en begrotingsbeheer, lage beheerskosten alsmede efficiënte operationele doeltreffendheid en om de onderliggende gegevens in een gemakkelijk toegankelijk formaat (bv. Excel-bestanden en/of CSV-bestanden) te kunnen verstrekken;

                  20.

                  stelt met bezorgdheid vast dat sommige agentschappen het gebrek aan flexibiliteit binnen de begroting als een tekortkoming beschouwen, wat de suggestie wekt dat besparingen kunnen worden bereikt bij voldoende flexibiliteit tussen de begrotingstitels; verzoekt de Commissie om de situatie nauwgezet te onderzoeken en met voorstellen te komen om deze kwestie aan te pakken;

                  21.

                  wijst erop dat de agentschappen in de loop van het jaar vele verschillende audit- en controleprocedures ondergaan die vaak erg ongelijk verdeeld zijn en de agentschappen voor moeilijkheden kunnen stellen; is van mening dat de kwestie vooral kan worden opgelost met betere coördinatie van de verschillende audits (8); is van mening dat de agentschappen moeten worden geraadpleegd om praktische oplossingen te vinden die de uitoefening van hun kerntaken niet in het gedrang brengen; nodigt de Rekenkamer, de Commissie, de agentschappen en het netwerk uit om tot een voor alle betrokken partijen geschikte benadering van deze kwestie te komen;

                  22.

                  verlangt dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen stelselmatig een standaardformulier met betrekking tot de publicatie van hun definitieve jaarrekeningen bijvoegen waarin de gegevens uit hun verslagen over de uitvoering van de begroting en het begrotings- en financieel beheer zijn opgenomen; pleit ervoor dat alle agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen deze informatie volledig en op een gemakkelijk toegankelijke en transparante wijze verstrekken (bijvoorbeeld als Excel-spreadsheets of CSV-bestanden) waardoor de uitvoering van hun begrotingen gemakkelijker kan worden vergeleken en het voor Parlement en het publiek mogelijk is om de uitgaven van de agentschappen op een alomvattende manier naast elkaar te leggen;

                  23.

                  verzoekt het netwerk om een gedetailleerd, gestandaardiseerd systeem voor begrotingsonderdelen in te voeren zodat aggregatie en vergelijking van de ontvangsten en de uitgaven van de agentschappen mogelijk wordt en de uitvoering en het gebruik van kredieten voor elk begrotingsonderdeel per titel, per hoofdstuk en per lijn kunnen worden vergeleken; verzoekt het netwerk voorts om de daarop volgende vergelijking uit te voeren en ervoor te zorgen dat de conclusies hiervan alsook de onderliggende gegevens vrij en gemakkelijk toegankelijk zijn (bv. Excel-bestanden en/of CSV-bestanden);

         Personele middelen en aanwervingsbeleid

                  24.

                  wijst erop dat in het Statuut de beginselen zijn vastgesteld die de grondslag vormen voor het personeelsbeleid van de agentschappen en dat meer flexibiliteit en een vereenvoudiging van de op de agentschappen toepasselijke statutaire regels nodig zijn, om ervoor te zorgen dat ze op dit gebied beter functioneren; wijst er voorts op dat, ofschoon artikel 110 van het Statuut enige flexibiliteit toelaat, de Commissie de eindverantwoordelijkheid heeft en voorafgaande overeenstemming tussen de agentschappen en de Commissie derhalve cruciaal is; is van mening dat bij meningsverschillen de Commissie een gemotiveerd besluit moet voorleggen aan de bevoegde commissie van het Parlement;

                  25.

                  wijst de agentschappen erop dat hun personeelsbeleid een algehele programmering van hun personele middelen moet omvatten die overeenstemt met hun budgettaire en bestuurlijke capaciteit teneinde een coherent personeelsbeleid te voeren dat afgestemd is op hun behoeften; wijst er tevens op dat bij deze plannen rekening moet worden gehouden met bepaalde fundamentele aspecten zoals geografisch en genderevenwicht; is in dit verband verheugd over de in de routekaart opgenomen initiatieven van de Commissie en over het feit dat er in de lopende herziening van het Statuut rekening gehouden wordt met de specifieke kenmerken van de agentschappen;

                  26.

                  spreekt zijn bezorgdheid uit over het feit dat de procedures voor de aanwerving van personeel sinds de oprichting van de agentschappen een steeds terugkerend probleem zijn en de Rekenkamer bij haar controles voor het begrotingsjaar 2011 bij alle agentschappen op twee na problemen dan wel tekortkomingen geconstateerd heeft; is verbaasd dat de gemeenschappelijke aanpak noch de routekaart maatregelen op dit gebied voorstelt;

                  27.

                  merkt op dat de vaste praktijk van personeelsbeleidsplannen een waardevol instrument is voor personeelsplanning op de lange termijn; maakt zich steeds meer zorgen over het feit dat de Commissie goedgekeurde personeelsbeleidsplannen in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure annuleert en verzoekt de Commissie zich in dit opzicht terughoudend op te stellen;

                  28.

                  verzoekt alle agentschappen de kwijtingsautoriteit informatie te verstrekken over het aantal per rang toegestane verlofdagen volgens de regelingen inzake flexibele werktijden en compensatieverlof die elk jaar bij hun jaarlijkse activiteitenverslagen worden gevoegd;

         Belangenconflicten en transparantie

                  29.

                  is ingenomen met het speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer over omgang met belangenconflicten bij een selectie van agentschappen van de EU, dat is uitgebracht naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een brede analyse van de manier waarop de agentschappen omgaan met situaties waarin er sprake is van een mogelijk belangenconflict;

                  30.

                  is van mening dat de meerwaarde van het speciaal verslag nr. 15/2012 van de Rekenkamer vooral bestaat uit de stelselmatige controle van de voortgang die de agentschappen op het gebied van beheer en preventie van belangenconflicten boeken; verzoekt de Rekenkamer om deze kwestie op te volgen, de omvang van de controle naar andere agentschappen uit te breiden en haar bevindingen hierover in een toekomstig speciaal verslag op te nemen;

                  31.

                  herinnert eraan dat de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 15/2012 met betrekking tot de omgang met belangenconflicten de beleidslijnen en procedures van vier agentschappen heeft beoordeeld: het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA), het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA), de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA);

                  32.

                  stelt vast dat de Rekenkamer met haar controle twee vragen wilde beantwoorden: ten eerste of de bestaande beleidslijnen en procedures adequaat zijn, en ten tweede of de tenuitvoerlegging daarvan correct heeft plaatsgevonden; merkt verder op dat de definitie van belangenconflict zoals opgenomen in de richtsnoeren van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) als uitgangspunt diende voor deze controle van de Rekenkamer en dat het referentiekader voor minimumeisen ook was afgeleid van de richtsnoeren van de OESO; onderstreept echter dat de OESO-richtsnoeren weliswaar een internationale standaard op dit gebied zijn maar voornamelijk van toepassing zijn op belangenconflicten van personeelsleden van overheidsinstanties en om die reden geen geschikte grondslag kunnen vormen voor een effectief antwoord op mogelijke belangenconflicten binnen besturen en andere organen die betrokken zijn bij de werkzaamheden van agentschappen, zoals raden van bestuur, panels van deskundigen; erkent niettemin de waarde van het OECD-instrumentarium en met name de checklist voor geschenken en voordelen, enz., alsmede de aanbevelingen met betrekking tot sancties, de noodzaak om de volledigheid en inhoud van de belangenverklaringen te controleren, om expertise te gebruiken en mogelijke belangenconflicten te onderkennen;

                  33.

                  merkt op dat, als gevolg van nationale of institutionele belangen, belangenconflicten ook tussen de leden van de raad van bestuur en het agentschap zelf kunnen optreden en het naar behoren functioneren van het agentschap in gevaar kunnen brengen; verzoekt de Commissie dan ook om met spoed een voorstel bij het Parlement in te dienen om deze kwestie aan te pakken; verwacht dat in afwachting daarvan, omwille van de transparantie, de belangenverklaringen van alle leden van de raden van bestuur van de agentschappen openbaar gemaakt worden;

                  34.

                  betreurt het dat volgens de bevindingen van de Rekenkamer in haar speciaal verslag nr. 15/2012 op het moment dat de controlewerkzaamheden ter plaatse waren afgerond (oktober 2011), geen van de vier geselecteerde agentschappen adequaat omging met belangenconflicten; stelt vast dat EMA en EFSA tamelijk uitgebreide beleidslijnen voor de aanpak van belangenconflicten hadden ontwikkeld, maar dat de beleidslijnen van ECHA tekortkomingen vertoonden en EASA niet beschikte over dergelijk beleid;

                  35.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de Rekenkamer een aantal gebreken heeft geconstateerd, met name bij de tenuitvoerlegging van beleidslijnen en procedures voor personeel en de kamer van beroep (ECHA), transparantie met betrekking tot de publicatie van de jaarlijkse belangenverklaring (EASA) en scholing over belangenconflicten (ECHA en EASA); benadrukt dat van de vier door de Rekenkamer gecontroleerde agentschappen, alleen EMA over beleidslijnen beschikte inzake geschenken en uitnodigingen;

                  36.

                  is ingenomen met de aanbevelingen van de Rekenkamer aan de vier gecontroleerde agentschappen; is verheugd over het feit dat na de controles van de Rekenkamer de vier geselecteerde agentschappen een aantal stappen hebben gezet om hun respectieve tekortkomingen te verhelpen; dringt er bij de agentschappen op aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de maatregelen die in het kader van de tenuitvoerlegging van de beleidslijnen en procedures zijn genomen om deze tekortkomingen te verhelpen, waaronder die met betrekking tot de omgang met belangenconflicten;

                  37.

                  neemt kennis van een aantal door de Rekenkamer geconstateerde ernstige tekortkomingen in verband met uitdiensttreding die het tegengaan van draaideurconstructies bemoeilijken; steunt de aanbeveling van de Rekenkamer waarin wordt onderstreept dat kwesties in verband met uitdiensttreding moeten worden aangepakt en is van oordeel dat de „afkoelingsperiode” voor personen die als directeur van een agentschap werkzaam zijn geweest of die binnen het agentschap een hoge functie hebben bekleed nader moet worden omschreven;

                  38.

                  onderschrijft de aanbeveling van de Rekenkamer en nodigt alle instellingen en gedecentraliseerde organen van de Unie uit na te gaan of de aanbevelingen van haar speciaal verslag nr. 15/2012 ook voor hen relevant en van toepassing zijn; is van mening dat alle agentschappen omvattende beleidslijnen en -procedures inzake onafhankelijkheid moeten ontwikkelen en invoeren, waarmee onder meer een mechanisme bij vertrouwensbreuk en duidelijke sancties worden ingevoerd of de reeds bestaande worden gewijzigd op grond van lessen uit het verleden en aanbevelingen in het speciaal verslag nr. 15/2012; verzoekt de agentschappen om de kwijtingsautoriteit over deze kwestie voor het einde van 2013 verslag uit te brengen;

                  39.

                  is ingenomen met de beslissing van de Europese Ombudsman om zelf een onderzoek uit te voeren naar diverse gevallen van belangenconflicten als gevolg van draaideurconstructies waarvan onlangs bij de Commissie melding is gemaakt; stemt in met de kanttekening van de Ombudsman dat, hoewel een doeltreffende omgang van belangenconflicten van fundamenteel belang is voor een goed bestuur en ethisch gedrag, niet alle bestuurlijke en ethische problemen noodzakelijkerwijs wijzen op een belangenconflict; is van mening dat belangenconflicten om die reden in hun strikte betekenis bekeken moeten worden en benadrukt het belang van scholings- en preventiestrategieën en acties ten aanzien van belangenconflicten binnen de Europese instellingen;

                  40.

                  is ingenomen met de aanbeveling van de Rekenkamer aan de Unie om de verdere ontwikkeling te overwegen van haar regelgevingskader voor de omgang met belangenconflicten;

                  41.

                  is ingenomen met de interinstitutionele gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 over gedecentraliseerde agentschappen, en met name de bepalingen over behandeling en preventie van belangenconflicten (punten 11 en 18) en de onafhankelijkheid van wetenschappelijk deskundigen (punt 20);

                  42.

                  verzoekt de Rekenkamer een evaluatie uit te voeren van de maatregelen die de agentschappen op grond van de aanbevelingen in haar speciaal verslag nr. 15/2012, hebben getroffen; verzoekt het netwerk voorstellen uit te werken op basis van de uitwisseling van goede praktijken en opgedane ervaringen, zodat in samenwerking met de Commissie en met de Rekenkamer kan worden bepaald welke agentschappen of terreinen waarop deze werkzaam zijn, de grootste risico’s lopen op belangenconflicten; is in dit verband ingenomen met de herziening van het transparantieregister voor belangenorganisaties bij de Europese instellingen en dringt er bij de Commissie en de agentschappen op aan om de maatregelen die uit deze herziening voortvloeien met betrekking tot mogelijke belangenconflicten, uit te voeren;

                  43.

                  is ingenomen met de door de Commissie toegezegde maatregelen met betrekking tot belangenconflicten, met name haar voornemen om richtsnoeren op te stellen voor een samenhangend beleid ter voorkoming en behandeling van belangenconflicten van leden van raden van bestuur en directeuren, deskundigen in wetenschappelijke comités, en leden van kamers van beroep (9), een taak waarvoor de Commissie de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen en 2013 als streefjaar heeft vastgesteld; stelt met tevredenheid vast dat deze taak een van de prioritaire acties en mijlpalen van de Commissie is; dringt er bij de Commissie op aan de voorgestelde termijn voor de uitvoering van deze actie te respecteren en over de resultaten daarvan voor het einde van 2013 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen;

                  44.

                  neemt in dit verband kennis van het voornemen van de Commissie om de agentschappen in 2013 twee acties te laten ondernemen, namelijk dat zij een helder beleid vaststellen en ten uitvoer leggen ten aanzien van de omgang met belangenconflicten, en met name ervaringen uitwisselen en eventueel een samenhangende benadering ontwikkelen voor gemeenschappelijke problemen met betrekking tot wetenschappelijke comités en kamers van beroep, en transparante en controleerbare criteria opstellen voor de onpartijdigheid en onafhankelijkheid van de leden van kamers van beroep en de selectieprocedures voor leden voor de wetenschappelijke comités (10) herzien; dringt er bij de agentschappen op aan om voor het eind van 2013 aan de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over de stand van zaken bij de uitvoering van deze taken;

                  45.

                  verzoekt de Commissie rekening te houden met de behoefte aan evenwicht tussen de risico’s en de baten tussen de omgang met belangenconflicten enerzijds en het belang om het beste wetenschappelijke advies in te winnen anderzijds; is van mening dat de toename van het aantal gedragscodes en ethische richtsnoeren belangenconflicten niet uitsluit; is de opvatting toegedaan dat de vaststelling van gedragscodes en ethische richtsnoeren noodzakelijk is maar niet voldoende, en dat de uitbanning van belangenconflicten alleen kan worden verwezenlijkt door de invoering en effectieve handhaving van eenvoudige en passende regels als onderdeel van een algemene cultuur van eerlijkheid, integriteit en transparantie;

                  46.

                  herinnert eraan dat een hoge mate van transparantie van cruciaal belang is om het risico van belangenconflicten te beperken; verzoekt daarom de agentschappen die hiertoe nog niet zijn overgegaan, om de lijst met de leden van hun raad van bestuur, het leidinggevend personeel en de externe en interne deskundigen, met inbegrip van hun respectieve belangenverklaringen en cv’s, op hun website te publiceren;

         Routekaart

                  47.

                  is ingenomen met de routekaart van de Commissie voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen („de routekaart”), die door de Commissie in december 2012 is vastgesteld, en nodigt alle betrokken partijen uit om de daarin opgenomen ideeën te gebruiken met name in het kader van de lopende onderhandelingen over het meerjarig financieel kader (MFK);

                  48.

                  staat volledig achter de voornaamste in de routekaart opgenomen doelstellingen van de Commissie, namelijk meer evenwichtig bestuur, verbeterde efficiëntie en verantwoordingsplicht van agentschappen, en invoering van een grotere samenhang in het functioneren; is verheugd over de in het kader daarvan voorgestelde acties, met name met het oog op de stroomlijning van raden van bestuur, de inspanningen om synergie tussen agentschappen te vinden en het mogelijk samengaan van enkele ervan;

                  49.

                  constateert echter dat hoewel de routekaart een goed vertrekpunt vormt, deze geen alomvattende evaluatie van de huidige situatie van de agentschappen bevat, noch een heldere visie en strategie voor de noodzakelijke modernisering van de agentschappen; is van mening dat de Commissie met betrekking tot afzonderlijke of soorten of groepen agentschappen, meer ambitieuze en verderstrekkende specifieke maatregelen had kunnen nemen; betreurt het dat de uitgebreide werkzaamheden van de interinstitutionele werkgroep tot dusverre tot nogal bescheiden resultaten hebben geleid en vindt het spijtig dat de Raad niet bereid is tot een meer ambitieuze benadering; is ervan overtuigd dat een meer proactieve en op de toekomst gerichte benadering een aanzienlijk grotere meerwaarde tot gevolg zou hebben gehad;

                  50.

                  is ermee ingenomen dat een van de prioriteiten van de gemeenschappelijke aanpak een verbetering van het bestuur van de agentschappen is, met name door de rol van de raad van bestuur en van de uitvoerend directeur duidelijker te definiëren, en de rol en de taken van de vertegenwoordigers van de Commissie en het Europees Parlement binnen de raden van bestuur te herzien; is van mening dat dit proces er tevens toe bijdraagt dat de betrekkingen tussen de agentschappen en de instellingen van de EU en de lidstaten duidelijker worden, dat er regelingen voor een verbeterde verantwoordingsplicht van de agentschappen kunnen worden ingesteld en dat de mate waarin de Commissie verantwoordelijk is voor de activiteiten van de agentschappen kan worden vastgesteld in overeenstemming met het beginsel van onafhankelijkheid van de agentschappen;

                  51.

                  dringt er bij de Commissie op aan beter gebruik te maken van de capaciteitsopbouw en de aanbevelingen van agentschappen in het kader van het Europees semester, met name bij het opstellen van de jaarlijkse groeianalyse en de macro-economische indicatoren; wijst op de sleutelrol van de agentschappen bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie;

         Onafhankelijkheid

                  52.

                  benadrukt het grote belang van de onafhankelijkheid van de agentschappen; herinnert eraan dat de agentschappen in staat moeten zijn om hun mandaat zelfstandig uit te voeren en betreurt het dat dit momenteel niet altijd het geval is; is van mening dat de directoraten-generaal van de Commissie moeten worden beschouwd als partners van de agentschappen en stelt met bezorgdheid vast dat de Commissies met haar interventies soms aanleiding geeft tot twijfel aan de objectiviteit van de beslissingen en ondernomen acties van de agentschappen, met name waar sprake is van grote risico’s voor de veiligheid van de consumenten;

         Verantwoordingsplicht

                  53.

                  is van mening dat de democratische verantwoordingsplicht van de agentschappen moet worden gestroomlijnd, vooral de wijze waarop zij verslag uitbrengen aan de kwijtingsautoriteit (er zijn met name inconsistenties bij de presentatie van financiële informatie en de indiening van vervolgverslagen in het kader van de kwijting); is de opvatting toegedaan dat de relatie tussen het Parlement en de agentschappen baat heeft bij een sterkere en verbeterde structuur van de verslaglegging aan het Parlement; is van mening dat de huidige situatie te gefragmenteerd is en er te vaak van ad-hoccontacten en -verslaglegging sprake is;

                  54.

                  acht het van cruciaal belang dat de parlementaire commissies die verantwoordelijk zijn voor de agentschappen de jaarlijkse werkprogramma’s van de agentschappen zo nauwlettend mogelijk toetsen en ervoor zorgen dat rekening wordt gehouden met de actuele omstandigheden en politieke prioriteiten; verwacht in dit verband dat de agentschappen nauw samenwerken met deze commissies en de Commissie bij het opstellen van hun jaarlijkse werkprogramma’s, in overeenstemming met de gezamenlijke verklaring van 19 juli 2012 over de gedecentraliseerde agentschappen;

                  55.

                  nodigt de agentschappen uit om met het oog op transparantie en democratische controle, ook door het Europees Parlement, de notulen van de vergaderingen van hun raad van bestuur op hun website te publiceren;

                  56.

                  stelt voor dat een lid van de Commissie begrotingscontrole de mogelijkheid krijgt om de vergaderingen van de raden van bestuur van de agentschappen als waarnemer bij te wonen;

         Mogelijkheden voor nauwere samenwerking en eventuele samenvoeging van bepaalde agentschappen

                  57.

                  is van oordeel dat naar nog meer synergieën moet worden gezocht tussen de Europese Politieacademie (Cepol) en de Europese Politiedienst (Europol), waarbij rekening wordt gehouden met de resultaten van de studie die Cepol in 2011 heeft gepubliceerd (contract CEPOL/CT/2010/002); merkt op dat „de academie” de gebouwen in Bramshill (VK) waar zij nu gevestigd is, in maart 2014 moet verlaten; verzoekt de Commissie met een voorstel aan het Europees Parlement en de Raad te komen voor de verplaatsing van de academie naar Den Haag waar de Europese Politiedienst momenteel gevestigd is, zodat beide agentschappen faciliteiten en diensten kunnen delen zonder dat hun kerntaken en zelfstandigheid in gevaar worden gebracht; benadrukt dat een snel besluit over de verhuizing van Cepol de mate van onzekerheid en daarmee de negatieve effecten voor het personeel en de aanwervingsprocedures, aanzienlijk zou verminderen;

                  58.

                  verzoekt de Commissie samen met de Europese Stichting voor opleiding, het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden en het Europees Agentschap voor de gezondheid en de veiligheid op het werk de synergieën tussen deze agentschappen nader te onderzoeken en de kwijtingsautoriteit verslag uit te brengen over een mogelijke verdere integratie van deze agentschappen; verzoekt deze agentschappen en de Commissie om na te gaan of nauwere samenwerking kan leiden tot schaalvoordelen en optimalisering van hun prestaties;

                  59.

                  is van mening dat er tussen bepaalde agentschappen nauwer moet worden samengewerkt, met name als besluiten genomen worden die van invloed zijn op de rol en de taken van een ander agentschap; stelt voor dat de desbetreffende agentschappen hun activiteiten met betrokkenheid van de belanghebbenden coördineren om tegenstrijdige regelgeving te voorkomen; verzoekt de agentschappen om in dergelijke gevallen telkens de bevoegde commissies van het Parlement in te lichten;

         Uitwisselen van goede praktijken

                  60.

                  benadrukt de noodzaak om ervoor te zorgen dat onlangs opgerichte agentschappen (bv. het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators, de Europese Bankautoriteit (EBA), de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (Eiopa) en de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA), alle opgericht in 2011) gebruikmaken van de goede praktijken van langer bestaande en meer ervaren agentschappen om problemen op het gebied van werving, aanbesteding en financiële reglementen te voorkomen;

                  61.

                  stelt met tevredenheid vast dat onlangs opgerichte agentschappen deel nemen aan de driemaal per jaar georganiseerde vergaderingen van het netwerk en dat tijdens deze vergaderingen ook beste praktijken worden besproken; stelt bovendien vast dat onlangs opgerichte agentschappen zijn uitgenodigd voor subnetwerken die zijn opgezet om kwesties te bespreken waarvoor technische kennis nodig is, met name de subnetwerken van de administratieve hoofden die met dezelfde regelmaat bijeenkomen als de netwerken en kwesties op het gebied van werving, aanbestedingen en financiële reglementen bespreken;

                  62.

                  neemt kennis van de twee studiebezoeken van ESMA aan het Europees Spoorwegbureau (ERA) in 2011 en het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) in 2012, waar het personeel van ESMA de gelegenheid heeft gekregen te leren van de beste praktijken van deze gevestigde agentschappen; stelt vast dat er geregeld contact is tussen ESMA, Eiopa, en EBA, waarbij ervaringen worden uitgewisseld, praktijken op elkaar worden afgestemd en van synergie gebruik wordt gemaakt;

                  63.

                  nodigt het netwerk uit om met de Commissie overleg te plegen over de mogelijkheden van gezamenlijke training voor agentschappen om de door de Europese Rekenkamer in 2011 geconstateerde financiële problemen te verhelpen;

         Europese toezichthoudende autoriteiten (ETA’s)

                  64.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de bepalingen van het Financieel Reglement en de wijze van financiering van de ETA’s niet volledig op elkaar aansluiten, aangezien 55 % tot 60 % van hun begroting wordt gefinancierd door de bijdragen van de lidstaten en de leden van de Europese Vrijhandelsassociatie; is van mening dat adequate mechanismen moeten worden gevonden om de veiligheid en financiële stabiliteit van die ETA’s te waarborgen die vanwege het gemengde karakter van hun financiering aan specifieke risico’s blootstaan; is van mening dat deze kwestie uiterlijk bij de volgende herziening van het Financieel Reglement voor wat betreft agentschappen moet worden aangepakt en roept de Commissie op deze situatie te evalueren en hierover verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit;

                  65.

                  benadrukt het belang van een juiste afstemming van de toegewezen begroting en de beschikbare posten enerzijds en de aan de ETA’s toevertrouwde taken anderzijds, aangezien een wanverhouding op dit punt kan leiden tot een scheve verhouding tussen de aanwerving van personeel voor de Autoriteit enerzijds en de inzet van nationale deskundigen anderzijds; is bezorgd over het feit dat de Commissie de personeelsformatie zoals voorgesteld door de ETA’s heeft gewijzigd zonder dit duidelijk aan te geven; dringt bij de Commissie aan op volledige transparantie op dit punt en op andere gebieden;

                  66.

                  wijst in dit verband op de bedenkingen die het IMF naar voren heeft gebracht in de voorlopige conclusies van zijn beoordeling van de financiële sector in de EU van december 2012, waarin een toename van de middelen en de bevoegdheden van de ETA’s wordt aanbevolen, teneinde ze in staat te stellen hun mandaat te vervullen, en tegelijkertijd hun functionele onafhankelijkheid te vergroten;

         Gelijkheid van mannen en vrouwen

                  67.

                  benadrukt het belang van de invoering van beleid dat waarborgt dat mannen en vrouwen naar behoren vertegenwoordigd zijn in de bestuursorganen van de agentschappen; dringt er bij het netwerk op aan om algemene richtsnoeren in te voeren en te bevorderen met betrekking tot beste praktijken op dit gebied, zelfs als de oprichtingsverordeningen hiervoor geen specifieke aanwijzingen geven; verzoekt de uitvoerend directeuren van de agentschappen die de eindverantwoordelijkheid hebben voor personeelsaangelegenheden te zorgen voor genderevenwicht onder de werknemers en personen in leidinggevende functies;

                  68.

                  constateert met bezorgdheid dat er weinig vrouwen zijn die de functie van uitvoerend directeur bij de agentschappen vervullen; dringt er bij de raden van bestuur en de Commissie op aan, aangezien de directeuren bij de meeste agentschappen door de raad van bestuur worden benoemd aan de hand van een door de Commissie goedgekeurde shortlist, om het beginsel van gendergelijkheid na te leven en rekening te houden met de door de Commissie in 2010 ingevoerde strategie ter verbetering van het evenwicht tussen mannen en vrouwen in leidinggevende functies; toont zich bezorgd over het feit dat het gendergelijkheidsbeleid niet is opgenomen in de doelstellingen van de gemeenschappelijke aanpak noch de routekaart en verzoekt de Commissie om concrete oplossingen voor dit probleem voor te stellen;

                  69.

                  constateert dat de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de selectie van hun vertegenwoordigers in de raden van bestuur van de agentschappen; verzoekt de lidstaten bij de benoeming van hun vertegenwoordigers in deze organen rekening te houden met het beginsel van gendergelijkheid en dringt er bij de uitvoerend directeuren op aan om de leden van de raden van bestuur hiervan bewust te maken bij de verkiezing van de voorzitters en de vicevoorzitters; stelt met voldoening vast dat twee van de huidige trojka-agentschappen een vrouw hebben als voorzitter van de raad van bestuur;

         Complexe IT-systemen

                  70.

                  benadrukt de noodzaak voor de agentschappen, alsook de Commissie, om beste praktijken en ervaringen te coördineren en te delen om de technische en beheersproblemen van complexe IT-systemen die in de hele Unie moeten functioneren, te ondervangen; is verbaasd erover dat de Commissie vergoedingen ontvangt van de agentschappen voor het gebruik van haar IT-systemen en dat deze vergoedingen niet zijn vastgesteld aan de hand van objectieve criteria zoals de omvang van de agentschappen; verzoekt de Commissie, indien er geen alternatieven voor vergoedingen zijn, de gevraagde vergoedingen op de omvang en de financiële mogelijkheden van de agentschappen af te stemmen, aangezien deze vergoedingen voor de kleine agentschappen een aanzienlijke last vormen;

                  71.

                  wijst de Commissie op de problemen van de agentschappen met complexe IT-systemen zoals baten-lastenadministratie (Abac) en Sysper2, doordat deze systemen ontworpen zijn voor taken van de Commissie en niet voor die van de agentschappen; is verheugd over de acties van de subnetwerken om de gevolgen hiervan aan te pakken, met name het netwerk van de EU-agentschappen voor informatie en communicatietechnologie (IT-kwesties), en het subnetwerk van administratieve hoofden (Abac en Sysper2) en nodigt de Commissie uit om met de agentschappen op dit gebied nauwer samen te werken;

                  72.

                  stelt voor dat de agentschappen moeten kunnen kiezen voor de software voor personeelszaken, of enig andere software van de Commissie in plaats van hun eigen dure software te moeten aanschaffen;

                  73.

                  stelt voor dat het Parlement met ingang van het komende begrotingsjaar met het oog op een vereenvoudiging van de taken van de kwijtingsautoriteit met betrekking tot de agentschappen en gezien het aantal agentschappen en de toenemende complexiteit van hun werkzaamheden en output, in het kader van de voorbereiding van zijn advies over een agentschap, een standpunt uitwerkt over een nieuwe opzet waarin meerdere rapporteurs aangesteld kunnen worden, zoals dit jaar reeds bij de andere instellingen wordt gedaan;

                  74.

                  verzoekt zijn voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de agentschappen die aan deze kwijtingsprocedure onderworpen zijn, alsmede aan de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.

         (1)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 388.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (5)  PB C 368 van 16.12.2011.

         (6)  PB C 161 E van 31.5.2011, blz. 62.

         (7)  PB C 51 E van 22.2.2013, blz. 121.

         (8)  Zie in dit verband actiepunt 53 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.

         (9)  Zie actiepunt 33 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.

         (10)  Zie actiepunten 34 en 35 van de routekaart voor de follow-up van de gemeenschappelijke aanpak van gedecentraliseerde EU-agentschappen.


title: Besluit 2012/486/GBVB van de Raad van 23 juli 2012 betreffende de sluiting en ondertekening van een Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens#Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens

text:
               24.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 229/1

         BESLUIT 2012/486/GBVB VAN DE RAAD
   van 23 juli 2012
   betreffende de sluiting en ondertekening van een Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37, in samenhang met artikel 218, leden 5 en 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft tijdens zijn zitting van 15 juni 2009 besloten het voorzitterschap uit hoofde van het vroegere artikel 24 van het Verdrag betreffende de Europese Unie te machtigen om onderhandelingen te openen over een Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de beveiliging van gegevens.

               (2)

               Ingevolge de machtiging om onderhandelingen te openen heeft het voorzitterschap onderhandeld over de Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens.

               (3)

               De overeenkomst moet worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens wordt namens de Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is bij dit besluit gevoegd.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon(personen) aan te wijzen die bevoegd is(zijn) de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Unie te binden.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 23 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      VERTALING
      OVEREENKOMST
      tussen de Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied en de Europese Unie inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens
      De Gezamenlijke Organisatie voor samenwerking op defensiematerieelgebied, hierna „de OCCAR” genoemd,
      en
      de Europese Unie, hierna „de EU” genoemd,
      hierna „de partijen” genoemd,
      OVERWEGENDE DAT de partijen het erover eens zijn dat onderling overleg en onderlinge samenwerking over beveiligingsaangelegenheden van gemeenschappelijk belang geboden zijn;
      ERKENNENDE DAT het voor een volledig en doeltreffend overleg en dito samenwerking nodig kan zijn dat toegang wordt verleend tot gerubriceerde gegevens van de OCCAR en van de EU, en dat gerubriceerde gegevens tussen de partijen worden uitgewisseld;
      ZICH ERVAN BEWUST DAT een dergelijke toegang tot en uitwisseling van gerubriceerde gegevens passende beveiligingsmaatregelen vereisen;
      OVERWEGENDE DAT de Raad op 18 mei 2009 de aanbeveling van het bestuur van het Europees Defensieagentschap om werk te maken van een beveiligingsovereenkomst tussen de EU en de OCCAR, zodat deze beschikbaar komt voordat de administratieve regeling tussen het EDA en de OCCAR wordt goedgekeurd, heeft onderschreven;
      EROP WIJZEND DAT de Raad van toezichthouders van de OCCAR de directeur van het Uitvoerend Bestuur (UB) van de OCCAR gemachtigd heeft een dergelijke beveiligingsovereenkomst te sluiten;
      EROP WIJZEND DAT de Raad het voorzitterschap op 15 juni 2009 heeft gemachtigd onderhandelingen met de OCCAR te openen met het oog op de sluiting van een gegevensbeveiligingsovereenkomst;
      ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
      Artikel 1
      De overeenkomst tussen de OCCAR en de EU inzake de bescherming van gerubriceerde gegevens (hierna de „overeenkomst” genoemd) is van toepassing op gerubriceerde gegevens in enigerlei vorm die door de ene partij aan de andere partij worden verstrekt of die tussen de partijen worden uitgewisseld.
      Artikel 2
      In deze overeenkomst wordt onder „gerubriceerde gegevens” verstaan, alle gegevens — gedefinieerd als kennis die in enigerlei vorm kan worden verstrekt —, documenten of materiaal, met betrekking waartoe door een partij is bepaald dat zij bescherming behoeven tegen ongeoorloofde openbaarmaking die de belangen van de OCCAR, van de EU of van een of meer van hun lidstaten in meerdere of mindere mate zou kunnen schaden, aantasten of benadelen en die in een beveiligingsrubricering als zodanig zijn gewaarmerkt.
      Artikel 3
      De EU-instellingen en -entiteiten waarop deze overeenkomst van toepassing is, zijn: de Europese Raad, de Raad van de Europese Unie (hierna „de Raad” genoemd), het secretariaat-generaal van de Raad, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de Europese Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden (hierna „de EDEO” genoemd). In deze overeenkomst worden deze instellingen en entiteiten aangeduid als „de EU”.
      Artikel 4
      1.   Gerubriceerde gegevens kunnen, conform het beginsel dat de afzender controleert, door de ene partij (de „leverende partij”) bekendgemaakt of vrijgegeven worden aan de andere partij („de ontvangende partij”).
      2.   Bij de toepassing van lid 1 is algemene vrijgave niet mogelijk, tenzij de partijen inzake bepaalde categorieën van gegevens procedures zijn overeengekomen die beantwoorden aan hun operationele behoeften.
      Artikel 5
      Iedere partij, daaronder begrepen haar entiteiten in de zin van artikel 3, zorgt ervoor dat zij beschikt over een beveiligingssysteem en over beveiligingsmaatregelen, gebaseerd op de grondbeginselen en minimumnormen voor beveiliging die zijn vastgelegd in haar beveiligingsvoorschriften en -regelingen, en die zijn weergegeven in de overeenkomstig artikel 12 vast te stellen regelingen, opdat er een gelijkwaardig beschermingsniveau geldt voor gerubriceerde gegevens die op grond van deze overeenkomst worden verstrekt of uitgewisseld.
      Artikel 6
      1.   Gerubriceerde gegevens worden als volgt gemarkeerd:

                  a)

                  voor de OCCAR, als OCCAR SECRET, OCCAR CONFIDENTIAL of OCCAR RESTRICTED;

                  b)

                  voor de EU, als SECRET UE/EU SECRET, CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL of RESTREINT UE/EU RESTRICTED.

            2.   De met elkaar overeenkomende beveiligingsrubriceringen zijn:

                  Voor de OCCAR

                  Voor de Europese Unie

                  OCCAR SECRET

                  SECRET UE/EU SECRET

                  OCCAR CONFIDENTIAL

                  CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL

                  OCCAR RESTRICTED

                  RESTREINT UE/EU RESTRICTED

            Artikel 7
      1.   De partijen:

                  a)

                  beschermen en beveiligen de op grond van deze overeenkomst verstrekte of uitgewisselde gerubriceerde gegevens tegen ongeoorloofde openbaarmaking, verlies of compromittering;

                  b)

                  dragen er zorg voor dat de op grond van deze overeenkomst verstrekte of uitgewisselde gerubriceerde gegevens de beveiligingsrubricering behouden die door de verstrekkende partij daaraan is toegekend. De ontvangende partij beschermt en beveiligt de gerubriceerde gegevens in een minstens even strikte mate als die waarin haar eigen beveiligingsvoorschriften en -regelingen voorzien met betrekking tot gegevens of materiaal met een gelijkwaardige beveiligingsrubricering, zoals bepaald in artikel 6;

                  c)

                  zorgen ervoor dat van de andere partij ontvangen gerubriceerde gegevens niet zonder schriftelijke toestemming van die partij lager worden gerubriceerd of worden gederubriceerd;

                  d)

                  gebruiken de gerubriceerde gegevens niet voor andere doeleinden dan die welke door de afzender zijn vastgesteld of waarvoor de gegevens zijn verstrekt of uitgewisseld;

                  e)

                  staan de toegang van personen tot gerubriceerde gegevens niet toe tenzij zij van de betrokken gegevens kennis moeten nemen om hun officiële werkzaamheden te kunnen uitvoeren en, indien toegang is vereist tot het niveau CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL of OCCAR CONFIDENTIAL of SECRET UE/EU SECRET of OCCAR SECRET, hun een veiligheidsmachtiging is verleend overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften en -regelingen van de ontvangende partij; en

                  f)

                  zorgen ervoor dat alle personen die toegang hebben tot gerubriceerde gegevens op de hoogte zijn van hun verantwoordelijkheden om de gegevens te beschermen overeenkomstig de toepasselijke beveiligingsvoorschriften en -regelingen.

            2.   De EU maakt de gerubriceerde gegevens die door de OCCAR op grond van deze overeenkomst zijn verschaft niet zonder schriftelijke toestemming van de OCCAR openbaar aan derden of aan een instelling of entiteit van de EU die niet in artikel 3 wordt genoemd.
      De OCCAR maakt de gerubriceerde gegevens die door de EU op grond van deze overeenkomst zijn verschaft niet zonder schriftelijke toestemming van de EU openbaar aan derden. De toestemming wordt door de Raad met eenparigheid van stemmen gegeven.
      Artikel 8
      1.   De partijen dragen er zorg voor dat personen die bij het vervullen van hun officiële werkzaamheden toegang dienen te hebben tot in het kader van deze overeenkomst verstrekte of uitgewisselde gerubriceerde gegevens of wier werkzaamheden of taken hen in staat stellen daar toegang toe te krijgen, naar behoren aan een beveiligingsonderzoek worden onderworpen voordat zij toegang krijgen tot gegevens die als CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL of OCCAR CONFIDENTIAL of SECRET UE/EU SECRET of OCCAR SECRET zijn gerubriceerd.
      2.   De procedures voor veiligheidsonderzoek zijn van dien aard, dat kan worden bepaald of een persoon, gelet op diens loyaliteit en betrouwbaarheid, inzage kan krijgen in gerubriceerde gegevens.
      Artikel 9
      De partijen verlenen elkaar bijstand in verband met de beveiliging van op grond van deze overeenkomst verstrekte of uitgewisselde gerubriceerde gegevens. De in artikel 12 genoemde autoriteiten voeren overleg over beveiligingsaangelegenheden en leggen wederzijdse beoordelingsbezoeken af teneinde de doeltreffendheid na te gaan van de onder hun verantwoordelijkheid ressorterende beveiligingsregelingen ter bescherming van deze gerubriceerde gegevens.
      Artikel 10
      1.   In het kader van deze overeenkomst wordt:

                  a)

                  wat de EU betreft, alle correspondentie gericht aan het hoofd postregistratie van de Raad, en vervolgens doorgestuurd naar de lidstaten en de in artikel 3 bedoelde entiteiten, onverminderd lid 2 van dit artikel;

                  b)

                  wat de OCCAR betreft, alle correspondentie gericht aan de Registry Control Officer (controlefunctionaris van het register) van het uitvoerend bestuur van OCCAR (hierna „OCCAR-UB” genoemd), en indien nodig vervolgens doorgestuurd naar de betrokken gerubriceerde registers van OCCAR-UB, onverminderd lid 2 van dit artikel.

            2.   In uitzonderingsgevallen kan de correspondentie van een partij waarvan slechts bepaalde van haar daartoe bevoegde ambtenaren, organen of diensten inzage mogen hebben, om operationele redenen bij uitsluiting worden gericht aan, en ter inzage zijn van bepaalde, daartoe bevoegde ambtenaren, organen of diensten van de andere partij die, gelet op hun bevoegdheden en volgens het „need-to-know”-beginsel (noodzaak van kennisneming), daartoe door de verstrekkende partij uitdrukkelijk als ontvangers zijn aangewezen.
      Wat de Europese Unie betreft, verloopt deze correspondentie, naargelang van het geval, langs het hoofd postregistratie van de Raad, het hoofd postregistratie van de Europese Commissie, of het hoofd postregistratie van de EDEO.
      Wat de OCCAR betreft, verloopt deze correspondentie langs de controlefunctionaris van het register van OCCAR-UB.
      3.   Gerubriceerde gegevens worden meegedeeld langs de door de beveiligingsautoriteiten van de partijen overeengekomen kanalen.
      4.   Gerubriceerde gegevens die langs elektronische weg worden meegedeeld, worden geëncrypteerd overeenkomstig de vereisten die in de beveiligingsvoorschriften- en regelingen van de verstrekkende partij zijn bepaald. Doorzending, opslag en verwerking van gerubriceerde gegevens in de interne netwerken van de partijen voldoen aan de voorschriften van de verstrekkende partij.
      Artikel 11
      De directeur van OCCAR-UB houdt toezicht op de uitvoering van deze overeenkomst door de OCCAR. De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, het voor beveiligingsvraagstukken bevoegde lid van de Europese Commissie en de secretaris-generaal van de Raad houden toezicht op de uitvoering van deze overeenkomst door de EU.
      Artikel 12
      1.   Ter uitvoering van deze overeenkomst worden door de in de leden 2, 3, 4 en 5, genoemde vier autoriteiten onderlinge beveiligingsregelingen ingesteld, waarin de normen voor de verstrekking en wederzijdse bescherming van gerubriceerde gegevens en voor bezoeken in het kader van deze overeenkomst worden omschreven.
      2.   De Afdeling beveiliging van OCCAR-UB, die — onder leiding van en in opdracht van de directeur van OCCAR-UB — optreedt namens en onder het gezag van de OCCAR, stelt overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften en -regelingen van de OCCAR beveiligingsregelingen op ter bescherming en beveiliging van de gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst aan de OCCAR worden verstrekt.
      3.   Het Bureau beveiliging van het secretariaat-generaal van de Raad dat — onder leiding van en in opdracht van de secretaris-generaal van de Raad — optreedt namens en onder het gezag van de Raad, stelt overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Raad beveiligingsregelingen op ter bescherming en beveiliging van de gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst aan de EU worden verstrekt.
      4.   Het directoraat Beveiliging van de Europese Commissie, dat optreedt onder het gezag van het voor beveiligingsvraagstukken bevoegde lid van de Commissie, stelt overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Commissie beveiligingsregelingen op ter bescherming van de gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst binnen de Europese Commissie en haar gebouwen worden verstrekt.
      5.   Het directoraat Beveiliging van de Europese Dienst voor extern optreden, dat optreedt onder het gezag van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, stelt beveiligingsregelingen op voor de beveiliging van gerubriceerde gegevens die in het kader van deze overeenkomst binnen de EDEO en zijn gebouwen worden verstrekt overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften voor de EDEO.
      6.   In het geval van de EU, worden de in lid 1 bedoelde beveiligingsregelingen ter goedkeuring aan het Beveiligingscomité van de Raad voorgelegd.
      7.   In het geval van de OCCAR, worden de in lid 1 bedoelde beveiligingsregelingen ter goedkeuring aan het Beveiligingscomité van de OCCAR voorgelegd.
      Artikel 13
      In geval van een inbreuk op de beveiliging die ertoe leidt dat van de verstrekkende partij ontvangen gerubriceerde gegevens verloren gaan of worden gecompromitteerd, of in geval van een vermoeden dat dergelijke gerubriceerde gegevens aan onbevoegden zijn meegedeeld, stelt de ontvangende partij de verstrekkende partij daarvan onverwijld in kennis.
      De ontvangende partij stelt onmiddellijk, indien nodig met de hulp van de verstrekkende partij, overeenkomstig haar beveiligingsvoorschriften en -regelingen voor de bescherming van gerubriceerde gegevens een onderzoek in. De ontvangende partij stelt de verstrekkende partij zo spoedig mogelijk in kennis van de omstandigheden, de getroffen maatregelen en de resultaten van het onderzoek, alsook van de corrigerende maatregelen die zijn genomen om herhaling te voorkomen. De in artikel 12 genoemde autoriteiten kunnen hiervoor procedures vaststellen.
      Artikel 14
      Elke partij draagt de kosten die zij ter uitvoering van deze overeenkomst heeft gemaakt.
      Artikel 15
      De partijen kunnen gerubriceerde gegevens pas verstrekken of uitwisselen, nadat de in artikel 12 bedoelde verantwoordelijke beveiligingsautoriteiten het erover eens zijn geworden dat de ontvangende partij in staat is deze gegevens conform de op grond van artikel 12 vast te stellen regelingen te beschermen en te beveiligen.
      Artikel 16
      Deze overeenkomst verhindert de partijen niet andere overeenkomsten betreffende de verstrekking of uitwisseling van gerubriceerde gegevens te sluiten, mits deze niet tegen deze overeenkomst indruisen.
      Artikel 17
      Geschillen tussen de OCCAR en de EU die voortkomen uit de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst, worden in onderling overleg geregeld. In afwachting van de beslechting van een geschil, blijven de partijen alle plichten vervullen die krachtens deze overeenkomst op hen rusten.
      Artikel 18
      1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de dag waarop zij door de partijen wordt ondertekend.
      2.   Elke partij stelt de andere partij in kennis van eventuele wijzigingen in haar voorschriften en regelingen die gevolgen zouden kunnen hebben voor de bescherming van de in deze overeenkomst bedoelde gerubriceerde gegevens.
      3.   Deze overeenkomst kan, op verzoek van een van beide partijen, ter overweging van mogelijke wijzigingen opnieuw in behandeling worden genomen. Zij wordt herzien in geval van toetreding van een niet-EU-staat tot de OCCAR.
      4.   Wijzigingen van deze overeenkomst komen uitsluitend schriftelijk tot stand en worden door beide partijen bij deze overeenkomst ondertekend.
      Artikel 19
      Deze overeenkomst wordt voor onbepaalde tijd gesloten. Zij kan door elke partij bij schriftelijke kennisgeving aan de andere partij worden opgezegd. De opzegging wordt zes maanden na ontvangst van de kennisgeving door de andere partij van kracht, maar laat de in het kader van deze overeenkomst reeds aangegane verplichtingen onverlet. Inzonderheid blijven volgens deze overeenkomst verstrekte of uitgewisselde gegevens onderworpen aan bescherming volgens het bepaalde in deze overeenkomst.

         Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, hun handtekening onder deze overeenkomst hebben gesteld.
         Gedaan te Brussel, de zevenentwintigste juli tweeduizend twaalf, in twee exemplaren, beide in de Engelse taal.

            Voor de OCCAR

            Voor de Europese Unie