title: Besluit 2006/475/GBVB van de Raad van  12 juni 2006  betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon over de status van een door de Europese Unie geleide troepenmacht in de Republiek Gabon

text:
               8.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/42

         BESLUIT 2006/475/GBVB VAN DE RAAD
   van 12 juni 2006
   betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon over de status van een door de Europese Unie geleide troepenmacht in de Republiek Gabon
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name op artikel 24,
   Gezien de aanbeveling van het voorzitterschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 25 april 2006 heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties Resolutie 1671 (2006) aangenomen, waarin toestemming wordt verleend voor de tijdelijke inzet van een troepenmacht van de Europese Unie (EUFOR RD Congo) ter ondersteuning van de MONUC tijdens de verkiezingsperiode in de Democratische Republiek Congo. Voorts heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties alle lidstaten van de Verenigde Naties, en met name de landen in de regio rond de Democratische Republiek Congo, verzocht alle nodige steun te verlenen om de snelle inzet van EUFOR RD Congo te vergemakkelijken en met name de vrije, ongehinderde en snelle verplaatsing naar de Democratische Republiek Congo te waarborgen van het EUFOR-personeel, alsmede van de nodige apparatuur, reserves, voorraden en andere goederen, met inbegrip van voertuigen en reserveonderdelen, voor exclusief en officieel gebruik door de EUFOR.

               (2)

               Op 27 april 2006 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2006/319/GBVB inzake de militaire operatie van de Europese Unie ter ondersteuning van de missie van de Organisatie van de Verenigde Naties in de Democratische Republiek Congo (MONUC) tijdens het verkiezingsproces (1) (Operatie EUFOR RD Congo) vastgesteld.

               (3)

               Ingevolge een verzoek van de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger (SG/HV) van 27 april 2006 heeft de regering van de Republiek Gabon zich in een brief van 18 mei 2006 akkoord verklaard met de stationering van een door de EU geleide troepenmacht op het grondgebied van de Republiek Gabon voor de doeleinden van de operatie.

               (4)

               Hiertoe op 23 mei 2005 door de Raad gemachtigd overeenkomstig artikel 24 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, heeft het voorzitterschap, bijgestaan door de SG/HV, onderhandeld over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon over de status van een door de Europese Unie geleide troepenmacht in de Republiek Gabon.

               (5)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon over de status van een door de Europese Unie geleide troepenmacht in de Republiek Gabon wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Europese Unie te binden.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn aanneming.
   Artikel 4
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 12 juni 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. PRÖLL

      (1)  PB L 116 van 29.4.2006, blz. 98.
    ---documentbreak---

               8.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/43

         VERTALING
   OVEREENKOMST
   tussen de Europese Unie en de Republiek Gabon inzake de status van de door de Europese Unie geleide troepenmacht in de Republiek Gabon
   DE EUROPESE UNIE, hierna de „EU” genoemd,
   enerzijds, en
   DE REPUBLIEK GABON, hierna „de gaststaat” genoemd,
   anderzijds,
   hierna „de partijen” genoemd,
   REKENING HOUDEND MET:

               —

               Resolutie 1671 (2006) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 25 april 2006;

               —

               Gemeenschappelijk Optreden 2006/319/GBVB van de Raad van 27 april 2006 inzake de militaire operatie van de Europese Unie ter ondersteuning van de missie van de Organisatie van de Verenigde Naties in de Democratische Republiek Congo (MONUC) tijdens het verkiezingsproces (1) (EUFOR RD Congo);

               —

               het feit dat deze overeenkomst de rechten en verplichtingen van de partijen krachtens internationale overeenkomsten en andere instrumenten tot instelling van internationale tribunalen, waaronder het statuut van het Internationaal Strafhof, onverlet laat,

         HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OVER HETGEEN VOLGT:
   Artikel 1
   Werkingssfeer en definities
   1.   Deze overeenkomst is van toepassing op de door de EU geleide troepenmacht en op het personeel daarvan.
   2.   Deze overeenkomst is uitsluitend van toepassing op het grondgebied van de gaststaat.
   3.   Voor de toepassing van deze overeenkomst gelden de volgende definities:

               a)

               „door de Europese Unie geleide troepenmacht” (EUFOR): het militaire hoofdkwartier van de EU en de nationale contingenten die bijdragen tot de operatie, alsmede hun materieel en hun vervoermiddelen;

               b)

               „operatie”: de voorbereiding, vaststelling, uitvoering en ondersteuning van de militaire missie in aansluiting op het mandaat op grond van Resolutie 1671 (2006) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 25 april 2006;

               c)

               „commandant van de door de EU geleide troepenmacht”: de commandant in het inzetgebied of in het gastland;

               d)

               „militair hoofdkwartier van de EU”: het militaire hoofdkwartier en de verschillende onderdelen daarvan, in de legeringskampen die onder het gezag staan van de militaire commandanten van de EU die het militaire commando of de militaire controle over de operatie uitoefenen;

               e)

               „nationale contingenten”: de eenheden en elementen van de lidstaten van de Europese Unie en van andere staten die aan deze operatie deelnemen;

               f)

               „EUFOR-personeel”: het burgerpersoneel en het militaire personeel dat is toegewezen aan EUFOR, evenals het personeel dat wordt ingezet om de operatie voor te bereiden en het personeel dat in het kader van de operatie op missie is voor een zendstaat of een EU-instelling, en dat aanwezig is op het grondgebied van de gaststaat, behoudens andersluidende bepalingen in deze overeenkomst, met uitzondering van het ter plaatse aangeworven personeel en het personeel in dienst van internationale commerciële contractanten;

               g)

               „ter plaatse aangeworven personeel”: personeel dat onderdaan is van de gaststaat of er permanent verblijft;

               h)

               „faciliteiten”: alle gebouwen, huisvesting en terreinen die nodig zijn voor EUFOR en voor het EUFOR-personeel;

               i)

               „zendstaat”: een staat die een nationaal contingent levert voor EUFOR.

         Artikel 2
   Algemene bepalingen
   1.   EUFOR en het EUFOR-personeel eerbiedigen de wetten en regels van de gaststaat en onthouden zich van alle acties of activiteiten die onverenigbaar zijn met de doeleinden van de operatie.
   2.   EUFOR informeert de regering van de gaststaat regelmatig over het aantal EUFOR-personeelsleden dat op het grondgebied van de gaststaat is gestationeerd.
   Artikel 3
   Identificatie
   1.   Het EUFOR-personeel moet te allen tijde zijn paspoort of militaire identiteitskaart bij zich dragen.
   2.   Voertuigen, luchtvaartuigen, schepen en andere vervoermiddelen van EUFOR zijn voorzien van een duidelijk EUFOR-herkenningsteken en/of -kentekenplaten, waarvan de bevoegde autoriteiten van de gaststaat in kennis worden gesteld.
   3.   EUFOR mag de vlag van de Europese Unie voeren en op EUFOR-faciliteiten, -voertuigen en andere -vervoermiddelen militaire tekens, titels en officiële symbolen aanbrengen. Op de uniformen van het EUFOR-personeel wordt een duidelijk EUFOR-herkenningsteken aangebracht. Nationale vlaggen of tekens van de nationale contingenten die deel uitmaken van de operatie, mogen op de faciliteiten, voertuigen en andere vervoermiddelen en de uniformen van EUFOR worden aangebracht, een en ander overeenkomstig het besluit van de commandant van de door de EU geleide troepenmacht.
   Artikel 4
   Overschrijding van de grenzen en verplaatsingen op het grondgebied van de gaststaat
   1.   Het EUFOR-personeel komt het grondgebied van de gaststaat uitsluitend binnen op basis van de uit hoofde van artikel 3, lid 1, afgegeven documenten of, in geval van een eerste binnenkomst, een door EUFOR afgegeven individuele of collectieve dienstopdracht. Daarna is het EUFOR-personeel bij het betreden en verlaten van, en tijdens het verblijf op het grondgebied van de gaststaat vrijgesteld van alle paspoort- en visumverplichtingen, immigratie- en douanecontroles.
   2.   Het EUFOR-personeel is vrijgesteld van de voorschriften van de gaststaat inzake de registratie van en het toezicht op vreemdelingen, maar verwerft geen permanent verblijfs- of woonrecht op het grondgebied van de gaststaat.
   3.   EUFOR-materieel en -vervoermiddelen die ter ondersteuning van de operatie het grondgebied van de gaststaat binnenkomen, oversteken of verlaten, zijn vrijgesteld van de verplichting om inventarissen en andere douanedocumenten te verschaffen en zijn niet aan controles onderworpen.
   4.   Het EUFOR-personeel mag op het grondgebied van de gaststaat motorvoertuigen, schepen en luchtvaartuigen besturen, op voorwaarde dat het in het bezit is van een geldig nationaal, internationaal of militair rijbewijs, vaarbewijs of vliegbrevet.
   5.   De gaststaat garandeert dat EUFOR en het EUFOR-personeel zich op zijn grondgebied, in zijn territoriale zee en zijn luchtruim vrij kunnen verplaatsen en er vrij kunnen reizen. Vrij verkeer binnen de territoriale zee van de gaststaat houdt in dat onder alle omstandigheden mag worden gestopt en voor anker mag worden gegaan.
   6.   EUFOR mag voor de operatie op het grondgebied, in de territoriale zee en het luchtruim van de gaststaat troepenbewegingen uitvoeren, wapenoefeningen houden, luchtvaartuigen of militaire apparatuur doen opstijgen, doen landen of aan boord nemen.
   7.   EUFOR-onderzeeërs hoeven voor de operatie in de territoriale zee van de gaststaat niet aan de oppervlakte te varen en hun vlag te tonen.
   8.   EUFOR kan voor de operatie zonder betaling van rechten, vergoedingen, tolgelden, belastingen en soortgelijke heffingen gebruik maken van openbare wegen, bruggen, veerponten, luchthavens en havens. EUFOR is niet vrijgesteld van betaling van een redelijke vergoeding voor gevraagde en ontvangen diensten.
   Artikel 5
   Door de gaststaat aan EUFOR verleende voorrechten en immuniteiten
   1.   De faciliteiten van EUFOR zijn onschendbaar. Vertegenwoordigers van de gaststaat mogen deze alleen betreden met toestemming van de commandant van de door de EU geleide troepenmacht.
   2.   De faciliteiten van EUFOR, alsmede het meubilair en andere goederen die zich daarin bevinden en de vervoermiddelen, genieten immuniteit van onderzoek, vordering, beslaglegging of executoriale maatregelen.
   3.   EUFOR, zijn bezittingen en goederen, ongeacht waar deze zich bevinden en door wie ze worden gehouden, genieten immuniteit van iedere vorm van gerechtelijke procedure.
   4.   Het archief en de documenten van EUFOR zijn te allen tijde en waar ze zich ook bevinden onschendbaar.
   5.   De officiële briefwisseling van EUFOR is onschendbaar. Onder officiële briefwisseling wordt verstaan alle op de operatie en de functies ervan betrekking hebbende briefwisseling.
   6.   Wat betreft aangekochte of ingevoerde goederen, verleende diensten en faciliteiten die EUFOR voor de operatie gebruikt, geniet EUFOR vrijstelling van alle nationale, regionale en gemeentelijke belastingen en heffingen en vergelijkbare rechten. EUFOR geniet geen vrijstelling van belastingen, heffingen en rechten die gelden als betaling van verleende diensten.
   7.   De gaststaat laat alle voor de operatie bestemde goederen toe tot zijn grondgebied en verleent daarvoor vrijstelling van alle douanerechten, vergoedingen, tolgelden, belastingen en vergelijkbare heffingen, met uitzondering van kosten voor opslag, vervoer en andere geleverde diensten.
   Artikel 6
   Door de gaststaat verleende voorrechten en immuniteiten van het EUFOR-personeel
   1.   Het EUFOR-personeel is gevrijwaard van enigerlei vorm van aanhouding of vrijheidsbeneming.
   2.   De papieren, briefwisseling en bezittingen van EUFOR-personeel zijn onschendbaar, behalve in het geval van executoriale maatregelen die uit hoofde van lid 6 geoorloofd zijn.
   3.   Het EUFOR-personeel geniet onder alle omstandigheden immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken van de gaststaat.
   Van deze immuniteit van EUFOR-personeel ten aanzien van de rechtsmacht in strafzaken kan door de betrokken zendstaat of EU-instelling afstand worden gedaan. Het afstand doen van de immuniteit dient altijd uitdrukkelijk kenbaar te worden gemaakt.
   4.   Het EUFOR-personeel geniet immuniteit ten aanzien van de burger- en administratiefrechtelijke rechtsmacht van de gaststaat wanneer het gaat om uitspraken of geschriften en alle handelingen die het EUFOR-personeel verricht bij de uitoefening van zijn officiële functies. Indien tegen EUFOR-personeel een burgerlijke procedure wordt aangespannen voor een rechter van de gaststaat, worden de commandant van de door de EU geleide troepenmacht en de bevoegde autoriteit van de zendstaat of de EU-instelling onmiddellijk in kennis gesteld. Voordat de procedure voor de rechter wordt ingeleid, delen de commandant van de door de EU geleide troepenmacht en de bevoegde autoriteit van de zendstaat of EU-instelling de rechter mee of het EUFOR-personeel de handeling in kwestie heeft gepleegd tijdens de uitoefening van zijn officiële functies.
   Indien dit het geval is, wordt de procedure niet ingeleid en gelden de bepalingen van artikel 15. Indien dit niet het geval is, kan de procedure worden voortgezet. De verklaring van de commandant van de door de EU geleide troepenmacht en de bevoegde autoriteit van de zendstaat of de EU-instelling is bindend voor de rechtsmacht van de gaststaat, die de verklaring niet kan aanvechten.
   Indien EUFOR-personeel een procedure inleidt, kan het zich niet beroepen op immuniteit ten aanzien van de rechtsmacht wanneer er een tegenvordering wordt ingesteld die direct verband houdt met de hoofdvordering.
   5.   EUFOR-personeel is niet verplicht als getuige op te treden.
   6.   Tegen EUFOR-personeel mogen geen executoriale maatregelen worden genomen, behalve indien tegen EUFOR-personeel een burgerlijke procedure wordt ingeleid die geen verband houdt met zijn officiële functies. De bezittingen van EUFOR-personeel waarvan de commandant van de door de EU geleide troepenmacht heeft verklaard dat zij nodig zijn voor de vervulling van de officiële functies van het EUFOR-personeel, mogen niet in beslag worden genomen ter uitvoering van een vonnis, beslissing of bevel. In burgerlijke procedures gelden voor EUFOR-personeel geen beperking van de persoonlijke vrijheid, noch andere dwangmaatregelen.
   7.   De immuniteit van het EUFOR-personeel ten aanzien van de rechtsmacht van de gaststaat houdt voor het personeel geen immuniteit in ten aanzien van de rechtsmacht van de respectieve zendstaten.
   8.   Het EUFOR-personeel is ten aanzien van diensten die voor EUFOR zijn verleend, vrijgesteld van eventueel in de gaststaat geldende voorschriften op het terrein van de sociale zekerheid.
   9.   Het EUFOR-personeel is vrijgesteld van elke vorm van belasting in de gaststaat over het salaris en de emolumenten die EUFOR of de zendstaten aan het personeel betalen, evenals van iedere belasting op inkomsten die van buiten de gaststaat worden ontvangen.
   10.   De gaststaat laat de binnenkomst toe van goederen voor persoonlijk gebruik door EUFOR-personeel en verleent vrijstelling van alle douanerechten, belastingen en daarmee verband houdende heffingen, met uitzondering van heffingen voor opslag, vervoer en dergelijke diensten, een en ander in overeenstemming met eventueel door deze staat aan te nemen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.
   De persoonlijke bagage van EUFOR-personeel wordt vrijgesteld van onderzoek, tenzij er ernstige redenen zijn om te veronderstellen dat de bagage goederen bevat die niet bedoeld zijn voor persoonlijk gebruik door EUFOR-personeel of goederen waarvan de in- of uitvoer bij wet verboden is of onderworpen is aan quarantainebepalingen van de gaststaat. Onderzoek mag slechts plaatsvinden in aanwezigheid van het betrokken EUFOR-personeel of een gemachtigde vertegenwoordiger van EUFOR.
   Artikel 7
   Plaatselijk aangeworven personeel
   Plaatselijk aangeworven personeel geniet slechts voorrechten en immuniteiten voorzover deze door de gaststaat worden toegestaan. De gaststaat moet zijn rechtsmacht over dit personeel evenwel uitoefenen op een wijze die de uitoefening van de functies van de operatie niet onnodig bemoeilijkt.
   Artikel 8
   Rechtsmacht in strafzaken
   De bevoegde autoriteiten van een zendstaat mogen op het grondgebied van de gaststaat de rechtsmacht in strafzaken en de krijgstuchtrechtelijke rechtsmacht uitoefenen die hun door de wetgeving van de zendstaat verleend wordt met betrekking tot al het EUFOR-personeel dat onder het ter zake doende recht van de zendstaat valt.
   Artikel 9
   Uniform en wapens
   1.   Voor het dragen van het uniform gelden de door de commandant van de door de EU geleide troepenmacht uitgevaardigde voorschriften.
   2.   Het militair EUFOR-personeel mag wapens en munitie dragen, op voorwaarde dat de bevelen daarin voorzien.
   Artikel 10
   Steun van de gaststaat en het sluiten van contracten
   1.   De gaststaat gaat ermee akkoord de EUFOR op verzoek bij te staan bij het vinden van geschikte faciliteiten.
   2.   De gaststaat stelt in de mate van het mogelijke faciliteiten die zijn eigendom zijn, voorzover om deze faciliteiten verzocht wordt voor het verrichten van administratieve en operationele EUFOR-activiteiten, kosteloos ter beschikking.
   3.   Binnen de grenzen van zijn middelen en mogelijkheden helpt de gaststaat bij het voorbereiden, opzetten, uitvoeren en ondersteunen van de operatie.
   4.   In elk contract dat EUFOR in de gaststaat sluit wordt vastgelegd welk recht op het contract van toepassing is.
   5.   In het contract kan worden bepaald dat bij geschillen die voortvloeien uit de toepassing van het contract de in artikel 15, leden 3 en 4, bedoelde procedure voor het beslechten van geschillen wordt gehanteerd.
   Artikel 11
   Veranderingen aan faciliteiten
   1.   EUFOR mag faciliteiten bouwen, verbouwen of anderszins veranderen al naar gelang de operationele vereisten van EUFOR.
   2.   De gaststaat verlangt van EUFOR geen compensatie voor deze bouwwerkzaamheden, verbouwingen of veranderingen.
   Artikel 12
   Overleden EUFOR-personeelsleden
   1.   De commandant van de door de EU geleide troepenmacht mag passende regelingen treffen voor de repatriëring van overleden EUFOR-personeelsleden en hun persoonlijke bezittingen.
   2.   Op overleden EUFOR-personeelsleden wordt geen lijkschouwing verricht zonder de instemming van de betrokken staat en de aanwezigheid van een vertegenwoordiger van EUFOR en/of van de betrokken staat.
   3.   De gaststaat en EUFOR verlenen elkaar alle medewerking om overleden EUFOR-personeelsleden zo spoedig mogelijk te repatriëren.
   Artikel 13
   Beveiliging van EUFOR en militaire politie
   1.   EUFOR mag de nodige maatregelen nemen om de beveiliging van zijn faciliteiten, inclusief de voor oefeningen gebruikte faciliteiten, tegen iedere aanval of indringing van buitenaf te beschermen.
   2.   De commandant van de door de EU geleide troepenmacht kan een militaire politie-eenheid instellen met het oog op de ordehandhaving binnen de EUFOR-faciliteiten.
   3.   De militaire politie-eenheid mag, in overleg en in samenwerking met de militaire politie of de politie van de gaststaat, ook buiten deze faciliteiten optreden om de orde en tucht onder het EUFOR-personeel te handhaven.
   Artikel 14
   Communicatie
   1.   EUFOR mag zend- en ontvangststations voor radiocommunicatie en satellietsystemen installeren en gebruiken. EUFOR overlegt met de bevoegde autoriteiten van de gaststaat teneinde conflicten te vermijden bij het gebruik van de nodige frequenties. De gaststaat verleent kosteloos toegang tot het frequentiespectrum.
   2.   EUFOR heeft het recht op onbeperkte communicatie via radio (met inbegrip van satelliet-, cellulaire en draagbare systemen), telefoon, telegraaf, fax of anderszins, en om de noodzakelijke apparatuur voor de instandhouding van die communicatie binnen en tussen EUFOR-faciliteiten te installeren, inclusief het recht te voorzien in de voor de operatie benodigde kabels en grondverbindingen.
   3.   EUFOR mag, wat de eigen installaties betreft, de nodige voorzieningen treffen voor het bezorgen van post aan en van EUFOR en/of EUFOR-personeel.
   Artikel 15
   Schadevorderingen bij overlijden, lichamelijk letsel en beschadiging of verlies van goederen
   1.   EUFOR en EUFOR-personeel zijn niet aansprakelijk voor beschadiging of verlies van bezittingen van burgers of van de overheid die het gevolg zijn van activiteiten in verband met de bescherming van EUFOR.
   2.   Om een minnelijke schikking te treffen, worden vorderingen bij beschadiging of verlies van bezittingen van burgers of van de overheid die niet onder lid 1 vallen, evenals vorderingen bij overlijden of lichamelijk letsel van personen en bij beschadiging of verlies van EUFOR-bezittingen, via de bevoegde autoriteiten van de gaststaat bij EUFOR ingediend indien het gaat om vorderingen van natuurlijke of rechtspersonen van de gaststaat, of bij de bevoegde autoriteiten van de gaststaat indien het gaat om vorderingen van EUFOR.
   3.   Indien geen minnelijke schikking kan worden getroffen, wordt de vordering voorgelegd aan een vorderingencommissie die bestaat uit evenveel vertegenwoordigers van EUFOR en van de gaststaat. De vorderingen worden geregeld bij onderlinge overeenstemming.
   4.   Indien binnen de vorderingencommissie geen minnelijke schikking wordt bereikt, wordt een geschil

               a)

               over vorderingen tot en met EUR 40 000 langs diplomatieke weg opgelost tussen de gaststaat en vertegenwoordigers van de EU,

               b)

               over vorderingen die het onder a) genoemde bedrag overstijgen, voorgelegd aan een scheidsgerecht waarvan de beslissingen bindend zijn.

         5.   Het scheidsgerecht bestaat uit drie scheidsrechters waarvan er één wordt benoemd door de gaststaat, één door EUFOR en één door de gaststaat en EUFOR tezamen. Indien één van beide partijen niet binnen twee maanden een scheidsrechter benoemt of indien de gaststaat en EUFOR het niet eens kunnen worden over de benoeming van de derde scheidsrechter, wordt de scheidsrechter in kwestie benoemd door de president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
   6.   EUFOR en de overheid van de gaststaat treffen een administratieve regeling waarin het mandaat van de vorderingencommissie en het scheidsgerecht worden vastgelegd, evenals de procedure die binnen deze twee instanties wordt gehanteerd en de voorwaarden voor het indienen van vorderingen.
   Artikel 16
   Contacten en geschillen
   1.   Alle vraagstukken in verband met de toepassing van deze overeenkomst worden gezamenlijk besproken door vertegenwoordigers van EUFOR en de bevoegde autoriteiten van de gaststaat.
   2.   Bij gebreke van een regeling worden geschillen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst uitsluitend langs diplomatieke weg opgelost tussen de gaststaat en vertegenwoordigers van de EU.
   Artikel 17
   Overige bepalingen
   1.   Wanneer in deze overeenkomst wordt verwezen naar de immuniteiten, voorrechten en rechten van EUFOR en het EUFOR-personeel, is de overheid van de gaststaat verantwoordelijk voor de uitvoering daarvan en voor de naleving ervan door de bevoegde lokale autoriteiten van de gaststaat.
   2.   Niets in deze overeenkomst is bedoeld of mag worden geïnterpreteerd als een afwijking van eventueel voor een EU-lidstaat of een andere staat die bijdraagt tot EUFOR geldende rechten uit hoofde van andere overeenkomsten.
   Artikel 18
   Uitvoeringsbepalingen
   Ter uitvoering van deze overeenkomst kunnen operationele, administratieve en technische aangelegenheden worden behandeld in afzonderlijke regelingen die worden gesloten tussen de commandant van de door de EU geleide troepenmacht en de administratieve autoriteiten van de gaststaat.
   Artikel 19
   Inwerkingtreding en opzegging
   1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de dag waarop ze wordt ondertekend en blijft van kracht tot de door EUFOR opgegeven datum van vertrek van het laatste element en het laatste personeelslid van EUFOR.
   2.   Onverminderd lid 1 worden de bepalingen in artikel 4, lid 8, artikel 5, leden 1-3, 6 en 7, artikel 6, leden 1, 3, 4, 6 en 8-10, artikel 10, lid 2, artikel 11 en artikel 15 geacht te zijn toegepast vanaf de datum waarop het eerste EUFOR-personeel is ingezet indien deze datum eerder viel dan de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst.
   3.   Deze overeenkomst kan worden gewijzigd op basis van schriftelijke onderlinge overeenstemming tussen de partijen.
   4.   De opzegging van deze overeenkomst doet geen afbreuk aan de rechten of verplichtingen die voortvloeien uit de uitvoering van de overeenkomst vóór de opzegging ervan.

      Gedaan te Libreville, op 16 juni 2006, in vier in het Frans gestelde oorspronkelijke exemplaren

            Voor de Europese Unie

            Voor de gaststaat

      (1)  PB L 116 van 29.4.2006, blz. 98.


Avis juridique important

|

31992D0482

92/482/EEG: Besluit van de Raad van 28 september 1992 betreffende de toekenning van financiële bijstand aan Albanië

Publicatieblad Nr. L 287 van 02/10/1992 blz. 0025 - 0026 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 20 blz. 0020  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 20 blz. 0020

BESLUIT VAN DE RAAD  van 28 september 1992  betreffende de toekenning van financiële bijstand aan Albanië  (92/482/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1), ingediend na raadpleging van het Monetair Comité,  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat Albanië fundamentele politieke en economische hervormingen ten uitvoer legt en heeft besloten zijn economie naar een marktmodel in te richten;  Overwegende dat de handelsbetrekkingen en de economische banden tussen de Gemeenschap en Albanië zich naar verwachting zullen ontwikkelen in het kader van de Samenwerkingsovereenkomst van 1992;  Overwegende dat financiële bijstand van de Gemeenschap een wezenlijke bijdrage zal leveren aan de ondersteuning van het aanpassings- en hervormingsbeleid van Albanië, het wederzijdse vertrouwen zal versterken en Albanië dichter bij de Gemeenschap zal  brengen;  Overwegende dat Albanië een laag-inkomensland is en in aanmerking komt voor leningen op zeer gunstige voorwaarden van de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en dat de Groep van 24 ermee heeft ingestemd aanvullende financiële bijstand,  met name in de vorm van subsidies en concessionele leningen op lange termijn, in overweging te nemen zodra het IMF met Albanië tot overeenstemming over een stabilisatie- en hervormingsprogramma is gekomen;  Overwegende dat de Albanese autoriteiten hebben verzocht om financiële bijstand van het IMF, de Groep van 24 en de Europese Gemeenschap;  Overwegende dat na betaling van de financiële bijstand die kan worden verstrekt door het IMF, de Wereldbank en de officiële bilaterale kredietverleners in het kader van de stand-by-overeenkomst met een looptijd van twaalf maanden die het IMF en Albanië  naar verwachting zullen sluiten, nog een tekort van ongeveer 165 miljoen US-dollar dient te worden gedekt ter voorkoming van een sterkere beperking van de invoer, die de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen die aan de door de regering ondernomen  hervorming ten grondslag liggen, in gevaar zou brengen;  Overwegende dat de Commissie, als cooerdinator van de bijstand van de Groep van 24, de landen van die groep heeft verzocht financiële bijstand op zeer gunstige voorwaarden aan Albanië te verstrekken om het aanpassings- en hervormingsbeleid van dat land  te ondersteunen;  Overwegende dat de economische en financiële situatie van Albanië zodanig is dat deze financiële bijstand ter ondersteuning van de betalingsbalans van dat land in de vorm van subsidies dient te worden verleend;  Overwegende dat de financiële bijstand van de Gemeenschap door de Commissie dient te worden beheerd;  Overwegende dat het Verdrag, afgezien van artikel 235, niet voorziet in bevoegdheden voor de aanneming van dit besluit,  BESLUIT:  Artikel 1  1. De Gemeenschap verleent Albanië financiële bijstand ten belope van maximaal 70 miljoen ecu in de vorm van een subsidie, ten einde bij te dragen tot ondersteuning van de betalingsbalanssituatie van dat land en zijn reservepositie te  versterken.  2. Deze subsidie wordt in nauw overleg met het Monetair Comité door de Commissie beheerd op een wijze die met de tussen het IMF en Albanië te sluiten overeenkomsten in overeenstemming is.  Artikel 2  1. De Commissie wordt gemachtigd, na overleg met het Monetair Comité, met de Albanese autoriteiten te onderhandelen over de aan de subsidie te verbinden voorwaarden op het gebied van het economische beleid. Die voorwaarden moeten in  overeenstemming zijn met de in artikel 1, lid 2, bedoelde overeenkomsten en met de door de Groep van 24 gesloten overeenkomsten.  2. De Commissie onderzoekt op gezette tijden, in samenwerking met het Monetair Comité en in nauwe cooerdinatie met de Groep van 24 en het IMF, of het economische beleid in Albanië in overeenstemming is met de doelstellingen van deze subsidie en of aan de  daaraan verbonden voorwaarden wordt voldaan.  Artikel 3  1. De subsidie wordt in twee tranches ter beschikking van Albanië gesteld. Een eerste tranche van 35 miljoen ecu wordt uitgekeerd zodra tussen Albanië en het IMF een stand-by-overeenkomst is gesloten en de tweede niet eerder dan in het eerste  kwartaal van 1993, met inachtneming van artikel 2, lid 2, en op voorwaarde dat er bevredigende resultaten zijn geboekt bij de uitvoering van de stand-by-overeenkomst.  2. De middelen worden aan de Nationale Bank van Albanië overgemaakt.  Artikel 4  De Commissie brengt ten minste eenmaal per jaar aan het Europese Parlement en aan de Raad verslag uit over de tenuitvoerlegging van dit besluit, welk verslag een evaluatie omvat. Gedaan te Brussel, 28 september 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  N. LAMONT   (1) PB nr. C 188 van 25. 7. 1992, blz. 5, en PB nr. C 225 van 1. 9. 1992, blz. 4. (2) Advies uitgebracht op 18 september 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).


Avis juridique important

|

31996D0083

96/83/Euratom, EGKS, EG: Besluit van de Commissie van 8 januari 1996 tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari 1994 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in derde landen

Publicatieblad Nr. L 020 van 26/01/1996 blz. 0067 - 0068

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 8 januari 1996 tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari 1994 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in derde landen (96/83/Euratom, EGKS, EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben,Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EGKS, EG, Euratom) nr. 3161/94 (2), inzonderheid op artikel 13, tweede alinea, van bijlage X,Overwegende dat bij Verordening (EG, Euratom, EGKS) nr. 2356/95 van de Raad (3), overeenkomstig artikel 13, eerste alinea, van bijlage X bij het Statuut, de aanpassingscoëfficiënten zijn vastgesteld die met ingang van 1 januari 1994 van toepassing zijn op de bezoldigingen die in de valuta van het land van tewerkstelling worden uitbetaald aan ambtenaren die in derde landen zijn tewerkgesteld;Overwegende dat met ingang van 1 februari 1994 bepaalde van deze aanpassingscoëfficiënten dienen te worden gewijzigd, daar uit statistische gegevens waarover de Commissie beschikt, is gebleken dat de variatie van de kosten van levensonderhoud, die aan de hand van de aanpassingscoëfficiënten en de desbetreffende wisselkoers wordt gemeten, voor bepaalde derde landen sedert de laatste vaststelling meer dan 5 % bedraagt,BESLUIT:Enig artikel Met ingang van 1 februari 1994 worden de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren die in derde landen zijn tewerkgesteld en die in de valuta van het land van tewerkstelling worden uitbetaald, gewijzigd overeenkomstig de bijlage.De voor de berekening van deze bezoldigingen toegepaste wisselkoersen zijn die welke worden gebruikt voor de uitvoering van de begroting van de Europese Unie voor de maand die voorafgaat aan de in de eerste alinea bedoelde datum.Gedaan te Brussel, 8 januari 1996.Voor de CommissieHans VAN DEN BROEKLid van de Commissie(1) PB nr. L 56 van 4. 3. 1968, blz. 1.(2) PB nr. L 335 van 23. 12. 1994, blz. 1.(3) PB nr. L 241 van 10. 10. 1995, blz. 1.BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: Besluit nr. 1150/2007/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 september 2007 tot vaststelling van het specifieke programma Drugspreventie en -voorlichting voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma Grondrechten en justitie

text:
               3.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 257/23

      BESLUIT Nr. 1150/2007/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 25 september 2007
   tot vaststelling van het specifieke programma „Drugspreventie en -voorlichting” voor de periode 2007-2013 als onderdeel van het algemene programma „Grondrechten en justitie”
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 152,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het Verdrag is bepaald dat bij de omschrijving en de uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid dient te worden verzekerd. Het optreden van de Gemeenschap dient daartoe een bijdrage tot het verwezenlijken van een hoog niveau van bescherming van de gezondheid te omvatten.

               (2)

               Het optreden van de Gemeenschap moet een aanvulling vormen op nationale beleidsmaatregelen die gericht zijn op de verbetering van de volksgezondheid, het wegnemen van bronnen van gevaar voor de menselijke gezondheid en de beperking van gezondheidsschade die samenhangt met drugsverslaving, met inbegrip van beleidsmaatregelen inzake voorlichting en preventie.

               (3)

               Volgens onderzoek hangt een groot aantal ziekten en sterfgevallen in Europa samen met drugsverslaving en vormt de schade aan de gezondheid door drugsverslaving derhalve een belangrijk probleem voor de volksgezondheid.

               (4)

               In de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de resultaten van de eindevaluatie van de EU-drugsstrategie en het EU-actieplan inzake drugs (2000-2004) werd erop gewezen dat het maatschappelijk middenveld regelmatig moet worden betrokken bij de opstelling van het EU-drugsbeleid.

               (5)

               Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008) (4) voorziet in de ontwikkeling van strategieën en maatregelen inzake drugsverslaving, aangezien deze een van de belangrijke aan leefwijze gebonden gezondheidsdeterminanten vormt.

               (6)

               In zijn aanbeveling 2003/488/EG van 18 juni 2003 betreffende de preventie en beperking van gezondheidsschade die samenhangt met drugsverslaving (5) heeft de Raad de lidstaten aanbevolen de preventie van drugsverslaving en de vermindering van de daarmee samenhangende risico’s tot een doelstelling van het volksgezondheidsbeleid te maken en daartoe alomvattende strategieën te ontwikkelen en uit te voeren.

               (7)

               In december 2004 heeft de Europese Raad de drugsstrategie voor 2005-2012 van de Europese Unie aangenomen, die betrekking heeft op alle drugsgerelateerde activiteiten van de Europese Unie en waarin de belangrijkste doelstellingen worden vastgesteld. Deze doelstellingen voorzien in het bereiken van een hoog niveau van gezondheidsbescherming, welzijn en sociale samenhang door het voorkomen en beperken van drugsgebruik, verslaving en drugsgerelateerde schade aan de volksgezondheid en de maatschappij.

               (8)

               De Raad heeft het EU-drugsactieplan (2005-2008) (6) aangenomen als een cruciaal instrument voor het omzetten van de drugsstrategie 2005-2012 van de Europese Unie in concrete acties. Het actieplan moet uiteindelijk het drugsgebruik onder de bevolking aanzienlijk terugdringen en de schade die de volksgezondheid en de maatschappij oplopen als gevolg van het gebruik van en de handel in illegale drugs, verminderen.

               (9)

               Het specifieke programma „Drugspreventie- en voorlichting” vastgesteld op grond van dit besluit (hierna „programma” genoemd) is gericht op de uitvoering van doelstellingen die zijn geformuleerd in de EU-drugsstrategie 2005-2012 en de EU-drugsactieplannen 2005-2008 en 2009-2012, zulks door steun te verlenen aan projecten voor de preventie van drugsgebruik, en tevens door aandacht te besteden aan methoden voor beperking en behandeling van drugsgerelateerde schade, met inachtneming van de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen.

               (10)

               Het is belangrijk en noodzakelijk om de ernstige onmiddellijke en langetermijngevolgen te erkennen van drugs voor de gezondheid, de psychologische en sociale ontwikkeling, met inbegrip van de gelijke kansen van de betrokkenen, en voor personen, gezinnen en gemeenschappen, en de hoge sociale en economische kosten voor de maatschappij in haar geheel te erkennen.

               (11)

               Bijzondere aandacht is nodig voor het drugsgebruik onder jongeren, die de meest kwetsbare groep in de samenleving vormen. Bij de preventie gaat het er vooral om jongeren aan te moedigen een gezonde leefwijze aan te houden.

               (12)

               De Europese Gemeenschap kan een meerwaarde geven aan de acties van de lidstaten op het gebied van preventie en voorlichting, waaronder behandeling en beperking van drugsgerelateerde schade, door deze acties aan te vullen en synergie-effecten te bevorderen.

               (13)

               Overeenkomstig artikel 7, lid 3, van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7) dient het Europees Parlement door de Commissie op de hoogte te worden gehouden van comitéprocedures met betrekking tot de uitvoering van dit programma. Het Europees Parlement dient met name het ontwerp-jaarprogramma te ontvangen zodra dat bij het beheerscomité is ingediend. Bovendien dient het Europees Parlement de stemuitslagen en beknopte verslagen van de vergaderingen van dit comité te ontvangen.

               (14)

               Er moet worden gezorgd voor complementariteit met de technische expertise van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving („het Centrum”) door gebruik te maken van de door het centrum ontwikkelde methodologie en beste praktijken en door het centrum te betrekken bij de voorbereiding van het jaarlijkse werkprogramma.

               (15)

               Aangezien de doelstellingen van dit besluit, vanwege de behoefte aan gegevensuitwisseling op communautair niveau en verspreiding van goede praktijken overal in de Gemeenschap, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de noodzaak van een gecoördineerde en multidisciplinaire aanpak en de omvang en de gevolgen van het programma beter op communautair niveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat dit besluit niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (16)

               Gezien het belang van de zichtbaarheid van de communautaire financiering dient de Commissie aan te geven hoe kan worden verzekerd dat iedere autoriteit, niet-gouvernementele organisatie, internationale organisatie of andere entiteit die uit hoofde van het programma subsidie ontvangt, dit op passende wijze onder de aandacht brengt.

               (17)

               Dit besluit stelt voor de gehele looptijd van het programma de financiële middelen vast die in het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure voor de begrotingsautoriteit het voornaamste referentiepunt vormen in de zin van punt 37 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (8).

               (18)

               Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (9) (hierna „het Financieel Reglement” genoemd) en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (10), die de financiële belangen van de Europese Gemeenschap beschermen, moeten worden toegepast, waarbij moet worden gestreefd naar eenvoud en samenhang bij de keuze van de begrotingsinstrumenten, beperking van het aantal gevallen waarin de Commissie rechtstreeks verantwoordelijk is voor de uitvoering en het beheer van de begrotingsinstrumenten, en evenredigheid tussen de hoogte van de middelen en de administratieve lasten voor de besteding ervan.

               (19)

               Tevens moeten passende maatregelen worden genomen om onregelmatigheden en fraude te voorkomen en moeten de nodige stappen worden gezet om verloren gegane, ten onrechte betaalde of verkeerd bestede middelen terug te vorderen overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (11), Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (12), en Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (13).

               (20)

               Krachtens het Financieel Reglement is voor exploitatiesubsidies een basisbesluit vereist.

               (21)

               De voor de uitvoering van dit besluit vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG, waarbij moet worden aangegeven voor welke maatregelen de beheersprocedure en voor welke de raadplegingsprocedure geldt. De raadplegingsprocedure is in bepaalde gevallen om redenen van doelmatigheid het meest geschikt.

               (22)

               Teneinde de doeltreffende en tijdige uitvoering van het programma te verzekeren, is dit besluit met ingang van 1 januari 2007 van toepassing,

         BESLUITEN:
   Artikel 1
   Vaststelling en draagwijdte van het programma
   1.   Bij dit besluit wordt het specifieke programma „Drugspreventie en -voorlichting” (hierna „het programma” genoemd) vastgesteld als onderdeel van het programma „Grondrechten en justitie”, teneinde bij te dragen tot het verzekeren van een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en tot het beperken van drugsgerelateerde gezondheidsschade.
   2.   Het programma bestrijkt de periode van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013.
   Artikel 2
   Algemene doelstellingen
   Het programma heeft de volgende algemene doelstellingen:

               a)

               drugsgebruik, verslaving en drugsgerelateerde schade voorkomen en beperken;

               b)

               bijdragen tot de verbetering van de voorlichting over drugsgebruik; en

               c)

               de uitvoering van de EU-drugsstrategie ondersteunen.

         Artikel 3
   Specifieke doelstellingen
   Dit programma heeft de volgende specifieke doelstellingen:

               a)

               transnationale acties bevorderen door:

                           i)

                           multidisciplinaire netwerken uit te bouwen;

                           ii)

                           de verdere ontwikkeling te garanderen van de kennisbasis, de uitwisseling van informatie en de vaststelling en verspreiding van goede praktijken, met name door opleiding, studiebezoeken en uitwisseling van personeel;

                           iii)

                           meer aandacht te krijgen voor de gezondheids- en maatschappelijke problemen ten gevolge van drugsgebruik, en bevordering van een open dialoog met het oog op een beter inzicht in de drugsproblematiek; en

                           iv)

                           maatregelen te steunen die gericht zijn op voorkoming van het drugsgebruik, onder andere door, met inachtneming van de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen, aandacht te besteden aan methoden voor de behandeling en de beperking van drugsgerelateerde schade;

               b)

               het maatschappelijk middenveld te betrekken bij de uitvoering en ontwikkeling van de EU-drugsstrategie en EU-actieplannen; en

               c)

               zorg te dragen voor het toezicht op en de uitvoering van de specifieke acties in het kader van de drugsactieplannen 2005-2008 en 2009-2012, alsmede voor de evaluatie van deze uitvoering. Het Europees Parlement wordt via zijn deelname aan de stuurgroep evaluatie van de Commissie bij het evaluatieproces betrokken.

         Artikel 4
   Acties
   Met het oog op de verwezenlijking van de in de artikelen 2 en 3 bedoelde algemene en specifieke doelstellingen kunnen in het kader van dit programma de volgende soorten acties worden ondersteund, onder de in het jaarlijkse werkprogramma als bedoeld in artikel 9, lid 2, vastgestelde voorwaarden:

               a)

               specifieke acties van de Commissie, zoals studies en onderzoek, opiniepeilingen en onderzoeken, vaststelling van indicatoren en gemeenschappelijke methodologieën, verzameling, ontwikkeling en verspreiding van gegevens en statistieken, seminars, conferenties en vergaderingen van deskundigen, op het publiek gerichte campagnes en evenementen, ontwikkeling en onderhoud van websites; opstelling en verspreiding van voorlichtingsmateriaal; ondersteuning en beheer van netwerken van nationale deskundigen; analyse, toezicht en evaluatie;

               b)

               specifieke transnationale projecten van communautair belang die door ten minste twee lidstaten of ten minste één lidstaat en een andere staat die een toetredende staat of kandidaat-lidstaat kan zijn, worden ingediend, onder de in het jaarlijkse werkprogramma vastgestelde voorwaarden; of

               c)

               activiteiten van niet-gouvernementele organisaties of andere entiteiten die overeenkomstig de algemene doelstellingen van het programma een doel van algemeen Europees belang nastreven, onder de in het jaarlijkse werkprogramma vastgestelde voorwaarden.

         Artikel 5
   Deelname
   De volgende landen kunnen aan de acties van het programma deelnemen:

               a)

               de EVA-staten die partij zijn bij de EER-overeenkomst, overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst; en

               b)

               de kandidaat-lidstaten en de bij het stabilisatie- en associatieproces betrokken landen van de westelijke Balkan, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgesteld in de met die landen gesloten of te sluiten associatieovereenkomsten of hun aanvullende protocollen inzake de deelname aan communautaire programma’s.

         Bij de projecten kunnen kandidaat-lidstaten worden betrokken die niet aan het programma deelnemen, indien dit tot hun voorbereiding op de toetreding zou bijdragen, dan wel andere derde landen of internationale organisaties die niet aan het programma deelnemen, indien de doelstellingen van de projecten daarmee gediend zijn.
   Artikel 6
   Doelgroepen
   1.   Dit programma is gericht op alle groepen die zich direct of indirect bezighouden met de drugsproblematiek.
   2.   Wat drugs betreft, zijn jongeren, vrouwen, kwetsbare groepen en mensen die in sociaal achtergestelde gebieden leven, risicogroepen en moeten ze dus als doelgroepen worden beschouwd. Andere doelgroepen zijn, onder meer, leraren en onderwijzend personeel, ouders, maatschappelijk werkers, lokale en nationale autoriteiten, medisch en paramedisch personeel, gerechtelijk personeel, rechtshandhavings- en penitentiaire autoriteiten, niet-gouvernementele organisaties, vakorganisaties en religieuze gemeenschappen.
   Artikel 7
   Toegang tot het programma
   Het programma staat open voor openbare of particuliere organisaties en instellingen (lokale autoriteiten op het bevoegde niveau, universiteitsfaculteiten en onderzoekscentra) die actief zijn op het gebied van voorlichting over en preventie van drugsgebruik, inclusief de beperking en behandeling van drugsgerelateerde schade.
   Commerciële instellingen en organisaties hebben enkel samen met niet-commerciële organisaties of overheidsorganisaties toegang tot subsidies in het kader van het programma.
   Artikel 8
   Financieringsvormen
   1.   Communautaire financiering kan de volgende juridische vormen aannemen:

               a)

               subsidies; of

               b)

               overheidsopdrachten.

         2.   Behalve in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde uitzonderlijke gevallen als omschreven in het Financieel Reglement, worden communautaire subsidies toegekend na een oproep tot het indienen van voorstellen, en verstrekt in de vorm van exploitatiesubsidies en subsidies voor acties.
   In het jaarlijkse werkprogramma wordt het minimumpercentage van de jaarlijkse uitgaven bestemd voor subsidies en het maximale medefinancieringspercentage vastgesteld.
   3.   Voorts is voorzien in uitgaven voor begeleidende maatregelen door middel van contracten voor overheidsopdrachten, in welk geval de communautaire financiering de aankoop van goederen en diensten dekt. Het gaat daarbij, onder meer, om uitgaven met betrekking tot voorlichting en communicatie, voorbereidende werkzaamheden, uitvoering, toezicht, controles en evaluatie van projecten, beleidsinitiatieven, programma’s en wetgeving.
   Artikel 9
   Uitvoeringsmaatregelen
   1.   De Commissie voert de communautaire bijstand uit overeenkomstig het Financieel Reglement.
   2.   Voor de uitvoering van het programma stelt de Commissie, binnen de grenzen van de in artikel 2 omschreven algemene doelstellingen, een jaarlijks werkprogramma vast, rekening houdend met de technische expertise van het Centrum. In het programma worden specifieke doelstellingen, thematische prioriteiten, een beschrijving van de in artikel 8 bedoelde begeleidende maatregelen en eventueel een lijst van andere acties vastgesteld.
   Het eerste jaarlijkse werkprogramma wordt uiterlijk op 23 januari 2008 goedgekeurd.
   3.   Het jaarlijkse werkprogramma wordt vastgesteld volgens de in artikel 10, lid 3, neergelegde beheersprocedure.
   4.   Bij de evaluatie- en gunningsprocedures met betrekking tot subsidies aan acties wordt, onder meer, rekening gehouden met de volgende criteria:

               a)

               conformiteit van de voorgestelde actie met het jaarlijkse werkprogramma, de in de artikelen 2 en 3 uiteengezette doelstellingen en de soorten acties uiteengezet in artikel 4;

               b)

               de kwaliteit van de voorgestelde actie qua ontwerp, organisatie, presentatie en verwachte resultaten ervan;

               c)

               het bedrag van de gevraagde communautaire financiering en de mate waarin dit bedrag in verhouding staat tot de verwachte resultaten; en

               d)

               het effect van de verwachte resultaten op de in de artikelen 2 en 3 omschreven doelstellingen en op de in artikel 4 vermelde acties.

         5.   De aanvragen voor de in artikel 4, onder c), bedoelde exploitatiesubsidies worden geëvalueerd op grond van de volgende punten:

               a)

               de mate van overeenstemming met de doelstellingen van het programma;

               b)

               de kwaliteit van de geplande activiteiten;

               c)

               het van deze activiteiten te verwachten multiplicatoreffect op het publiek;

               d)

               de geografische en sociale uitstraling van de activiteiten;

               e)

               de rol van de burgers in de structuren van de desbetreffende organen;

               f)

               de verhouding tussen de kosten en de baten van de voorgestelde activiteiten.

         6.   Besluiten die betrekking hebben op in artikel 4, onder a), vermelde, voorgestelde acties, worden door de Commissie aangenomen overeenkomstig de beheersprocedure bedoeld in artikel 10, lid 3. Besluiten die betrekking hebben op in artikel 4, onder b) en c), vermelde, voorgestelde projecten en acties worden door de Commissie aangenomen overeenkomstig de raadplegingsprocedure bedoeld in artikel 10, lid 2.
   Beslissingen omtrent aanvragen voor subsidies waarbij commerciële instellingen en organisaties betrokken zijn, worden door de Commissie genomen overeenkomstig de beheersprocedure bedoeld in artikel 10, lid 3.
   Artikel 10
   Comité
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan.
   3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan.
   De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG vastgestelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
   Artikel 11
   Complementariteit
   1.   Er wordt gestreefd naar synergie en complementariteit met andere instrumenten van de Gemeenschap, met name het algemene programma „Veiligheid en bescherming van de vrijheden”, het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, en het communautaire programma op het gebied van de volksgezondheid. Er wordt gezorgd voor complementariteit met de door het Centrum ontwikkelde methodologie en beste praktijken, met name met betrekking tot de statistische gegevens over drugs.
   2.   Middelen van het programma kunnen worden gecombineerd met andere instrumenten van de Gemeenschap, met name de algemene programma’s „Veiligheid en bescherming van de vrijheden”, „Solidariteit en beheer van de migratiestromen” en het zevende kaderprogramma voor onderzoek en ontwikkeling, om acties ten uitvoer te leggen die aan de doelstellingen van alle programma’s beantwoorden.
   3.   Voor in het kader van dit besluit gefinancierde acties wordt voor hetzelfde doel geen financiële bijstand uit andere financiële instrumenten van de Gemeenschap verleend. De Commissie eist dat de begunstigden van het programma de Commissie in kennis stellen van de financiering die zij uit de algemene begroting van de Europese Unie en andere bronnen ontvangen, alsook van hun lopende financieringsaanvragen.
   Artikel 12
   Begrotingsmiddelen
   1.   De financiële middelen voor de uitvoering van dit besluit van 1 januari 2007 tot en met 31 december 2013 worden vastgesteld op 21 350 000 EUR.
   2.   De begrotingsmiddelen die worden toegewezen voor de acties waarin dit programma voorziet, worden jaarlijks opgevoerd in de algemene begroting van de Europese Unie. De beschikbare jaarlijkse kredieten worden door de begrotingsautoriteit toegestaan binnen de grenzen van het financieel kader.
   Artikel 13
   Toezicht
   1.   De Commissie ziet erop toe dat de begunstigde voor alle in het kader van het programma gefinancierde acties technische en financiële voortgangsverslagen indient. Binnen drie maanden na de beëindiging van de actie wordt tevens een eindverslag ingediend. Vorm en inhoud van deze verslagen worden door de Commissie bepaald.
   2.   De Commissie ziet erop toe dat de uit de uitvoering van het programma voortvloeiende contracten en overeenkomsten met name voorzien in toezicht en financiële controle door de Commissie (of een door haar gevolmachtigde vertegenwoordiger), zo nodig door controles ter plaatse, met inbegrip van steekproefsgewijze controles, en in controles door de Rekenkamer.
   3.   De Commissie eist dat de begunstigde van de financiële steun gedurende een periode van vijf jaar, te rekenen vanaf de laatste betaling voor een gegeven actie, alle bescheiden met betrekking tot uitgaven voor de betrokken actie ter beschikking van de Commissie houdt.
   4.   Op basis van de resultaten van de in de leden 1 en 2 bedoelde verslagen en controles ter plaatse, past de Commissie, indien nodig, de omvang van de oorspronkelijk goedgekeurde financiële steun en de daaraan verbonden voorwaarden, alsook het tijdschema van de betalingen aan.
   5.   De Commissie doet al het nodige om te verifiëren dat de gefinancierde acties correct en in overeenstemming met de bepalingen van dit besluit en het Financieel Reglement worden uitgevoerd.
   Artikel 14
   Bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap
   1.   De Commissie ziet erop toe dat bij de uitvoering van uit hoofde van dit besluit gefinancierde acties de financiële belangen van de Gemeenschap worden gevrijwaard door de toepassing van maatregelen ter voorkoming van fraude, corruptie en andere illegale activiteiten, door doeltreffende controles en de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen en, indien er onregelmatigheden worden vastgesteld, door doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties, overeenkomstig de Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95, (Euratom, EG) nr. 2185/96 en (EG) nr. 1073/1999.
   2.   Ten aanzien van de via dit besluit gefinancierde communautaire acties zijn de Verordeningen (EG, Euratom) nr. 2988/95 en (Euratom, EG) nr. 2185/96 van toepassing op elke inbreuk op het Gemeenschapsrecht, met inbegrip van inbreuken op een in het kader van dit programma vastgelegde contractuele verplichting, die bestaat in een handeling of een nalaten van een marktdeelnemer waardoor de algemene begroting van de Europese Unie of de door de Gemeenschappen beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld door een onverschuldigde uitgave.
   3.   De Commissie vermindert of schorst de voor een actie toegekende financiële bijstand of vordert deze terug, indien zij onregelmatigheden vaststelt, met inbegrip van de niet-naleving van de bepalingen van dit besluit of van de individuele beschikking of het contract of de overeenkomst waarbij de betrokken financiële steun werd toegekend, of indien aan het licht komt dat, zonder dat de Commissie daarvoor om toestemming werd verzocht, de actie werd gewijzigd op een manier die in strijd is met de aard of de uitvoeringsvoorwaarden van het project.
   4.   Indien de termijnen niet in acht werden genomen, of indien slechts een deel van de toegekende financiële steun gerechtvaardigd blijkt in het licht van de voortgang die met de uitvoering van de actie wordt gemaakt, vraagt de Commissie dat de begunstigde binnen een vastgestelde termijn zijn opmerkingen kenbaar maakt. Indien de begunstigde geen bevredigend antwoord verstrekt, kan de Commissie de rest van de financiële bijstand schrappen en de terugbetaling van de reeds betaalde bedragen eisen.
   5.   De Commissie ziet erop toe dat alle onverschuldigd uitbetaalde bedragen aan de Commissie worden terugbetaald. Bedragen die niet tijdig worden terugbetaald, worden verhoogd met een achterstandsrente, volgens de in het Financieel Reglement vastgestelde voorwaarden.
   Artikel 15
   Evaluatie
   1.   Om de uitvoering van de in het kader van dit programma geplande activiteiten te kunnen volgen, wordt het programma regelmatig geëvalueerd.
   2.   De Commissie zorgt voor een regelmatige, onafhankelijke en externe evaluatie van het programma.
   3.   De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad de volgende documenten in:

               a)

               een jaarlijkse presentatie over de uitvoering van het programma;

               b)

               uiterlijk op 31 maart 2011 een tussentijds evaluatieverslag over de behaalde resultaten en de kwalitatieve en kwantitatieve aspecten van de uitvoering van het programma;

               c)

               uiterlijk op 30 augustus 2012 een mededeling over de voortzetting van het programma; en

               d)

               uiterlijk op 31 december 2014 een verslag over de evaluatie achteraf.

         Artikel 16
   Bekendmaking van projecten
   De Commissie maakt jaarlijks de lijst bekend van projecten die in het kader van het programma worden gefinancierd, met een korte beschrijving van elk project.
   Artikel 17
   Zichtbaarheid
   De Commissie stelt richtsnoeren vast om de zichtbaarheid van de uit hoofde van dit besluit toegekende financiering te waarborgen.
   Artikel 18
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2007, behalve artikel 9, leden 2 en 3, en artikel 10, lid 3, die van toepassing zijn met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit besluit.

      Gedaan te Straatsburg, 25 september 2007.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LOBO ANTUNES

      (1)  PB C 69 van 21.3.2006, blz. 1.

      (2)  PB C 192 van 16.8.2006, blz. 25.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 14 december 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 juli 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en standpunt van het Europees Parlement van 6 september 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (4)  PB L 271 van 9.10.2002, blz. 1. Besluit gewijzigd bij Besluit nr. 786/2004/EG (PB L 138 van 30.4.2004, blz. 7).

      (5)  PB L 165 van 3.7.2003, blz. 31.

      (6)  PB C 168 van 8.7.2005, blz. 1.

      (7)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

      (8)  PB C 139 van 14.6.2006, blz. 1.

      (9)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (10)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007 (PB L 111 van 28.4.2007, blz. 13).

      (11)  PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.

      (12)  PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2.

      (13)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.


Avis juridique important

|

31999D0325

1999/325/EG: Besluit van de Raad van 10 mei 1999 tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Bosnië-Herzegovina

Publicatieblad Nr. L 123 van 13/05/1999 blz. 0057 - 0059

BESLUIT VAN DE RAADvan 10 mei 1999tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Bosnië-Herzegovina(1999/325/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 308,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),(1) Overwegende dat de Commissie het Monetair Comité heeft geraadpleegd alvorens haar voorstel in te dienen;(2) Overwegende dat Bosnië-Herzegovina fundamentele institutionele en politieke hervormingen uitvoert om tot gemeenschappelijke instellingen en een gemeenschappelijk beleid te komen; dat Bosnië-Herzegovina zich veel moeite getroost om de economische hervormingen te stimuleren en een open markteconomie tot stand te brengen, hetgeen van essentieel belang is om banen te scheppen, de levensvoorwaarden van de mensen te verbeteren en de terugkeer van vluchtelingen en ontheemden mogelijk te maken;(3) Overwegende dat het in het kader van de door de Raad vastgestelde regionale aanpak wenselijk is de inspanningen ter bevordering van een stabiel politiek en economische klimaat in Bosnië-Herzegovina te ondersteunen met het oog op de ontwikkeling van een volledige samenwerkingsrelatie met de Gemeenschap;(4) Overwegende dat buitengewone financiële bijstand van de Gemeenschap de totstandbrenging van gemeenschappelijke instellingen en het voeren van een gemeenschappelijk beleid in Bosnië-Herzegovina conform de vredesovereenkomst van Dayton in de hand moet werken en tegelijkertijd het wederzijds vertrouwen moet versterken en Bosnië-Herzegovina dichter bij de Gemeenschap moet brengen;(5) Overwegende dat Bosnië-Herzegovina met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) overeenstemming heeft bereikt over een uitgebreid geheel van economische en institutionele beleidshervormingsmaatregelen, dat door een twaalf maanden lopende stand-by-overeenkomst inzake een hogere krediettrancheregeling zal worden ondersteund; dat de regeling zal worden gevolgd of vervangen door een uitgebreide structurele aanpassingsfaciliteit (ESAF);(6) Overwegende dat Bosnië-Herzegovina met de Wereldbank overeenstemming heeft bereikt over een geheel van structurele aanpassingsmaatregelen, dat zal worden ondersteund door twee tegen zeer gunstige voorwaarden verstrekte structurele aanpassingsleningen en -kredieten voor de hervorming van de overheidsfinanciën en de privatisering van ondernemingen en banken;(7) Overwegende dat de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina om financiële bijstand van de internationale financiële instellingen, de Gemeenschap en andere bilaterale donoren hebben verzocht; dat naast de financiële middelen die volgens de ramingen door het IMF en de Wereldbank kunnen worden verstrekt, de komende maanden een omvangrijk resterend financieel tekort moet worden gedekt ter versterking van de reservepositie van het land en ter ondersteuning van de beleidsdoeleinden die de autoriteiten met hun hervormingen nastreven;(8) Overwegende dat tijdens de vierde donorconferentie over Bosnië-Herzegovina op 7 en 8 mei 1998, de internationale gemeenschap de met de instellingen van Bretton Woods bereikte overeenkomsten heeft toegejuicht en tevens besloten heeft de op de hervorming en wederopbouw van de economie gerichte programma's van Bosnië-Herzegovina krachtig te ondersteunen door middel van vaste financiële toezeggingen;(9) Overwegende dat de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina zich ertoe hebben verbonden alle uitstaande financiële verplichtingen van alle overheidsinstanties van Bosnië-Herzegovina jegens de Europese Gemeenschap en de Europese Investeringsbank volledig na te komen, en de verantwoordelijkheid, bij wijze van garantie, voor dergelijke nog niet vervallen financiële verplichtingen te aanvaarden;(10) Overwegende dat deze buitengewone macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap aan Bosnië-Herzegovina bedoeld is ter verlichting van de externe financiële restricties, ter ondersteuning van de betalingsbalans en ter versterking van de reservepositie van het land;(11) Overwegende dat, aangezien Bosnië-Herzegovina een land met lage inkomens is dat voor leningen en faciliteiten tegen zeer gunstige voorwaarden van het IMF en de Wereldbank in aanmerking komt, ook deze macrofinanciële bijstand voor een groot deel tegen zeer gunstige voorwaarden moet worden verstrekt;(12) Overwegende dat de versterking van de gemeenschappelijke instellingen van Bosnië-Herzegovina en de hervorming van zijn economisch systeem twee van de prioriteiten zijn zoals die zijn omschreven door de in december 1998 in Madrid gehouden vredesimplementatieconferentie;(13) Overwegende dat in de verklaring van de Europese Unie en Bosnië-Herzegovina van 8 juni 1998 gesteld wordt dat de toekomst van het land in Europa ligt;(14) Overwegende dat de opneming van een gift in deze bijstand de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit onverlet laat;(15) Overwegende dat deze bijstand door de Commissie dient te worden beheerd;(16) Overwegende dat alleen artikel 308 van het Verdrag bevoegdheden voor de vaststelling van dit besluit bevat,BESLUIT:Artikel 11. De Gemeenschap stelt aan Bosnië-Herzegovina buitengewone macrofinanciële bijstand beschikbaar in de vorm van een lening op lange termijn en een zuivere gift, teneinde bij te dragen tot een houdbare betalingsbalanspositie en tot de versterking van de reservepositie van het land.2. De in het kader van deze bijstand toegekende lening bestaat uit een hoofdsom van ten hoogste 20 miljoen euro en heeft een maximale looptijd van 15 jaar, waarvan de eerste tien jaar aflossingsvrij zijn. Hiertoe wordt de Commissie gemachtigd namens de Europese Gemeenschap de nodige middelen op te nemen, die in de vorm van een lening ter bechikking van Bosnië-Herzegovina worden gesteld.3. De in het kader van deze bijstand toegekende gift bedraagt ten hoogste 40 miljoen euro voor de periode 1999-2000.4. De financiële bijstand van de Gemeenschap wordt, in nauw overleg met het Economisch en Financieel Comité, beheerd door de Commissie op een wijze die in overeenstemming is met de tussen het IMF en Bosnië-Herzegovina gesloten overeenkomsten.5. Het verstrekken van deze bijstand wordt afhankelijk gesteld van de volledige nakoming door Bosnië-Herzegovina van de uitstaande vervallen financiële verplichtingen van alle overheidsinstanties jegens de Gemeenschap en de Europese Investeringsbank, en van de aanvaarding door Bosnië-Herzegovina van de verantwoordelijkheid, bij wijze van garantie, voor dergelijke nog niet vervallen financiële verplichtingen.Artikel 21. De Commissie wordt gemachtigd, na overleg met het Economisch en Financieel Comité, met de autoriteiten van Bosnië-Herzegovina de aan de macrofinanciële bijstand van de Gemeenschap te verbinden voorwaarden betreffende het economische en institutionele beleid overeen te komen. Deze voorwaarden moeten in overeenstemming zijn met de in artikel 1, lid 4, bedoelde overeenkomsten.2. De Commissie onderzoekt op gezette tijden, in samenwerking met het Economisch en Financieel Comité en in coördinatie met het IMF, of het economische en institutionele beleid in Bosnië-Herzegovina in overeenstemming is met de doelstellingen van deze macrofinanciële bijstand en of aan de daaraan verbonden voorwaarden wordt voldaan.Artikel 31. De in het kader van deze bijstand toegekende lening en gift worden in ten minste twee achtereenvolgende tranches aan Bosnië-Herzegovina ter beschikking gesteld. De eerste tranche wordt uitgekeerd met inachtneming van het bepaalde in artikel 2 en nadat de eerste evaluatie van de twaalf maanden lopende stand-by-overeenkomst tussen het IMF en Bosnië-Herzegovina met succes is afgerond, onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 1, lid 5.2. Met inachtneming van het bepaalde in artikel 2 wordt de tweede tranche uitgekeerd op basis van een bevredigende stand van zaken bij de uitvoering van de stand-by-overeenkomst met het IMF en niet eerder dan drie maanden na de uitkering van de eerste tranche.3. De middelen worden betaald aan de centrale bank van Bosnië-Herzegovina.Artikel 41. De in artikel 1, lid 2, bedoelde transacties tot het opnemen en verstrekken van leningen worden met dezelfde valutadatum afgesloten en mogen voor de Gemeenschap geen looptijdtransformatie, wisselkoers- of renterisico, of enig ander commercieel risico met zich brengen.2. Indien Bosnië-Herzegovina daarom verzoekt, zorgt de Commissie ervoor dat in de leningsvoorwaarden een recht tot vervroegde aflossing wordt opgenomen en dat dit recht kan worden uitgeoefend.3. De Commissie kan, op verzoek van Bosnië-Herzegovina en wanneer de omstandigheden een gunstigere rente op de leningen mogelijk maken, haar oorspronkelijk opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk herfinancieren of de desbetreffende financiële voorwaarden herstructureren. Herfinanciering of herstructurering geschiedt onder de in lid 1 gestelde voorwaarden en mag niet leiden tot een verlenging van de gemiddelde looptijd van de betrokken lening en evenmin tot een verhoging van het tegen de lopende wisselkoers omgerekende bedrag dat op de dag van de herfinanciering of herstructurering nog moet worden afgelost.4. Alle kosten die de Gemeenschap bij het sluiten en uitvoeren van de in dit besluit bedoelde transactie maakt, komen ten laste van Bosnië-Herzegovina.5. Het Economisch en Financieel Comité wordt ten minste eenmaal per jaar in kennis gesteld van de ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.Artikel 5Ten minste eenmaal per jaar doet de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag toekomen, waarin een evaluatie van de uitvoering van dit besluit is opgenomen.Gedaan te Brussel, 10 mei 1999.Voor de RaadDe voorzitterH. EICHEL(1) PB C 396 van 19.12.1998, blz. 16.(2) Advies uitgebracht op 12 maart 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad),