title: 2013/551/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling X — Europese Dienst voor extern optreden

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/139

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 17 april 2013
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling X — Europese Dienst voor extern optreden
   (2013/551/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (1),

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (COM(2012) 436 — C7-0235/2012) (2),

               —

               gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 (4) waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6), en met name de artikelen 164, 165, 166 en 167,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken (A7-0099/2013),

               1.

               verleent kwijting aan de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid voor de uitvoering van de begroting van de Europese Dienst voor extern optreden voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie van de Europese Unie, de Rekenkamer, de Europese Ombudsman en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB L 68 van 15.3.2011.

      (2)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 1.

      (3)  PB C 344 van 12.11.2012, blz. 1.

      (4)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 130.

      (5)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (6)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      van 17 april 2013
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmakenvan het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011, afdeling X — Europese Dienst voor extern optreden
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (1),

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 (COM(2012) 436 — C7-0235/2012) (2),

                  —

                  gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de instellingen (3),

                  —

                  gezien de verklaring van de Rekenkamer voor het begrotingsjaar 2011 (4) waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien artikel 314, lid 10, en de artikelen 317, 318 en 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name de artikelen 50, 86, 145, 146 en 147,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (6), en met name de artikelen 164, 165, 166 en 167,

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie buitenlandse zaken (A7-0099/2013),

                  A.

                  overwegende dat de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) is opgericht op grond van artikel 27, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en op 1 januari 2011 operationeel is geworden;

                  B.

                  overwegende dat volgens overweging 1 van Besluit 2010/427/EU van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese Dienst voor extern optreden (7) de EDEO „een functioneel autonoom orgaan van de Unie [is] dat onder het gezag van de hoge vertegenwoordiger [van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid („de hoge vertegenwoordiger”)] staat”;

                  C.

                  overwegende dat de Commissie het juridische primaat bezit inzake het beheer van de beleidsuitgaven; overwegende dat een verdeling van de verantwoordelijkheden tussen de EDEO en de aan de Commissie verbonden dienst Instrumenten Buitenlands Beleid heeft plaatsgevonden;

                  D.

                  overwegende dat de EDEO verantwoordelijk is voor het financieel beheer van de huishoudelijke uitgaven van zijn hoofdkantoor en de Uniedelegaties;

                  E.

                  overwegende dat de EDEO-begroting voor 2011 bestond uit begrotingsoverschrijvingen die naar evenredigheid afkomstig waren van de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad;

                  1.

                  stelt vast dat de Rekenkamer op basis van zijn controlewerkzaamheden heeft geconcludeerd dat de betalingen als geheel over het per 31 december 2011 afgesloten jaar met betrekking tot de administratieve en andere uitgaven van de instellingen en organen geen materiële fouten vertonen;

                  2.

                  merkt op dat 2011 weliswaar het eerste begrotingsjaar voor de EDEO was, maar dat deze dienst volledig aansprakelijk is voor dit begrotingsjaar en de strikte naleving van de wetgeving moet waarborgen; dringt er bij de EDEO op aan te onderzoeken welke lering moet worden getrokken uit het eerste werkjaar;

                  3.

                  wijst erop dat de Rekenkamer in het jaarverslag 2011 opmerkingen over de EDEO heeft opgenomen die betrekking hebben op de betaling van sociale toelagen en voordelen aan personeelsleden, het sluiten van contracten met tijdelijke medewerkers, het beheer van een contract voor de levering van beveiligingsdiensten en aanbestedingsprocedures; dringt er bij de EDEO op aan het nodige te doen om een antwoord te bieden op deze opmerkingen;

                  4.

                  vindt het zorgwekkend dat de Rekenkamer heeft vastgesteld dat niet-naleving van de voorschriften heeft geleid tot een beperkt aantal incorrecte betalingen aan personeelsleden, rechtsonzekerheid voor tijdelijke medewerkers en de EDEO, overtreding van het Financieel Reglement en niet-teruggevorderde btw alsmede een inbreuk op de aanbestedingsregels waaraan alle instellingen van de Unie zich moeten houden; wijst erop dat de EDEO volledig verantwoordelijk is voor zijn functioneren en dat de EDEO heeft verklaard de nodige stappen te hebben ondernomen om herhaling hiervan te voorkomen; verzoekt de EDEO om het Parlement in het kader van de kwijtingsprocedure 2012 op de hoogte te stellen van de resultaten;

                  5.

                  neemt kennis van de antwoorden naar aanleiding van de opmerkingen van de Rekenkamer en is het eens met diens aanbeveling dat er stappen moeten worden ondernomen om ervoor te zorgen dat de personeelsleden op gezette tijden documenten verstrekken die hun persoonlijke situatie bevestigen; merkt op dat de EDEO samen met het Bureau voor het beheer en de afwikkeling van de individuele rechten (PMO) van plan is een systeem voor de tijdige controle van die documenten op te zetten; bovendien moet de EDEO de opzet, de coördinatie en de uitvoering van de aanbestedingsprocedures verder verbeteren door middel van passende verificaties en betere begeleiding;

                  6.

                  betreurt het dat volgens de Rekenkamer het risico dat onjuiste of onverschuldigde betalingen worden gedaan wanneer de omstandigheden van personeelsleden zijn veranderd, in 2012 nog steeds bestond, hoewel de EDEO een jaarlijks aanpassingsmechanisme heeft ingevoerd; verzoekt de EDEO informatie over de uitvoering van dit nieuwe mechanisme bij zijn jaarlijkse activiteitenverslag 2012 te voegen;

                  7.

                  stelt vast dat eind 2011 de definitieve begroting voor het EDEO-hoofdkwartier 188 000 000 EUR bedroeg, met een uitvoeringspercentage van 91 %, en 276 100 000 EUR voor de delegaties, met een lager uitvoeringspercentage van ongeveer 89 %; neemt er kennis van dat de begroting voor de delegaties door de Commissie moest worden aangevuld tot in totaal 252 400 000 EUR, waarbij het uitvoeringspercentage bij 85 % lag; merkt tevens op dat de definitieve uitvoeringspercentages voor de begroting van 2011 eind 2012 zijn uitgekomen op 97 % voor het hoofdkwartier en 97 % voor de delegaties;

                  8.

                  vindt het zorgwekkend dat er na een gewijzigde begroting en enkele overschrijvingen van de Commissie en binnen diensten in 2011, nog steeds sprake is van een vrij forse onderbesteding en kredietoverdracht; suggereert de ontwikkeling van essentiële prestatie-indicatoren op de meeste kritieke gebieden, teneinde de begrotingsuitvoering de komende jaren te verbeteren;

                  9.

                  herinnert eraan dat de EDEO pas onlangs tot stand is gekomen door de samenvoeging van een aantal verschillende diensten en dat 2011 het eerste operationele jaar was, waarin tal van technische problemen moesten worden opgelost, vooral op het gebied van aanbesteding en aanwerving; merkt voorts op dat de buitensporig hoge administratieve lasten als gevolg van de te treffen voorzieningen in latere jaren waarschijnlijk niet meer zullen optreden;

                  10.

                  spreekt zijn grote waardering uit voor de gedetailleerde antwoorden op een brede scala aan schriftelijke en mondelinge vragen van de leden van de parlementaire Commissie begrotingscontrole, die over veel meer gingen dan alleen de huishoudelijke uitgaven van de EDEO;

                  11.

                  neemt nota van de opmerkingen over bepaalde tekortkomingen met betrekking tot de aanbestedingsprocedure en offertes en doet een beroep op de EDEO om deze onverwijld te verhelpen;

                  12.

                  wijst op het belang van deze kwijting, die het kader zal bepalen voor toekomstige kwijtingsprocedures, en is van mening dat daardoor de verwachtingen inzake de toekomstige ontwikkelingen en verbeteringen in de doeltreffendheid van de EDEO en zijn activiteiten zullen toenemen; doet een beroep op de hoge vertegenwoordiger om uiterlijk medio 2013 de organisatie en de werking van de EDEO te evalueren en daarbij, zo nodig, voorstellen te doen voor een herziening van het Besluit 2010/427/EU;

                  13.

                  is van mening dat de kwijtingsprocedure niet kan worden aangegrepen voor gedetailleerde vergelijkingen van de omstandigheden waaronder de EDEO op 140 locaties moet werken, variërend van vreedzame, geordende regio’s tot feitelijke oorlogsgebieden; stelt vast dat die locaties een grote verscheidenheid aan leefomgevingen kennen;

                  14.

                  erkent dat de uitdagingen in verband met de begrotingsuitvoering in derde landen sterk verschillen van die in de Unie; vraagt om een duidelijke toewijzing en coördinatie van de taken en verantwoordelijkheden van de Commissie en de EDEO aangaande de programmering en de uitvoering van de begroting in derde landen;

                  15.

                  neemt nota van de intensieve aanwervingsperiode in het eerste jaar waarin de EDEO actief was, om met zo weinig mogelijk vertraging op een volledige personeelsbezetting te komen; merkt voorts op dat er bepaalde delegaties zijn waar functies als gevolg van het risiconiveau op de betrokken locaties moeilijker te vervullen zijn;

                  16.

                  betreurt het dat het personeelsaandeel dat afkomstig is uit de nieuwere lidstaten, zeer gering is in vergelijking met het aandeel uit de EU-15; onderstreept dat bij de aanwerving en benoeming van personeel een beter genderevenwicht en een zo groot mogelijk geografisch evenwicht nodig zijn; dringt er bij de EDEO op aan passende mechanismen te ontwikkelen en de nodige maatregelen te nemen om te zijner tijd tot een betere, evenwichtigere vertegenwoordiging te komen; is ermee ingenomen dat het aantal vacatures is afgenomen; roept de EDEO op de onbezette vacatures te gebruiken om een geografisch evenwicht op alle personeelsniveaus tot stand te brengen;

                  17.

                  merkt op dat er directoraten met 22, 27 en 29 personeelsleden zijn en beheersdirectoraten met 44 personeelsleden; wijst erop dat er het aantal managementfuncties in vergelijking met andere instellingen groot is en dat er te veel functies in de hoge rangen zijn, hetgeen in geen enkele verhouding staat tot het aantal bij de andere instellingen; vraagt de EDEO om te verduidelijken waarom dit zo is en dringt erop aan dat de hoge vertegenwoordiger deze topzware administratie afslankt; beschouwt de tot dusverre door de EDEO ter zake verstrekte verklaringen als ten dele gegrond en verzoekt de bevoegde diensten om voor de middellange en lange termijn een stappenplan en passende methoden vast te stellen om dit relatieve gebrek aan evenwicht te verhelpen;

                  18.

                  dringt er andermaal op aan dat zo spoedig mogelijk een personeelsbeleid wordt ingevoerd waarin de beleidsprioriteiten van de Unie en de daadwerkelijke behoeften ter plaatse tot uiting komen; wijst er in dit verband op dat een met de Commissie gecoördineerde benadering onontbeerlijk is om het profiel van het personeel in de delegaties te optimaliseren (8);

                  19.

                  dringt erop aan dat er meer transparantie komt omtrent de bevoegdheden binnen de bestuursstructuur van de EDEO en dat dubbele bevoegdheden worden verminderd; verzoekt om publicatie van het overzicht van de verantwoordelijkheden; meent dat in de huidige situatie het gevaar bestaat dat de EDEO vanwege inefficiëntie forse reputatieschade oploopt;

                  20.

                  neemt met tevredenheid kennis van de prestaties van 8 800 kandidaten en de wijze waarop is omgegaan met deze kandidaten, de 1 300 sollicitatiegesprekken en de 118 vacatures; betreurt het evenwel dat er geen overzicht bestaat waaruit blijkt hoe vaak een kandidaat voor een gesprek is uitgenodigd en dat het proces dus niet als volledig transparant kan worden beschouwd; verzoekt de EDEO om zich een beter beeld te vormen van de kosten van de sollicitatiegesprekken;

                  21.

                  dringt erop aan dat de nieuwbenoemde EDEO-personeelsleden een verklaring op erewoord afleggen dat zij in het verleden niet voor inlichtingendiensten hebben gewerkt;

                  22.

                  is van mening dat de verantwoordelijkheden van de speciale vertegenwoordigers van de Unie zeer onduidelijk zijn; verzoekt om een nota waarin gedetailleerd wordt uiteengezet hoe de begrotingsmiddelen die zij voor de uitvoering van hun mandaat ontvangen, worden gebruikt;

                  23.

                  merkt op dat 39,5 % van de ambassadeurs van de Unie uit de lidstaten komt; herinnert aan de afspraak dat een derde van de posten dient te worden bezet met personeel uit de lidstaten; dringt erop aan dat de hoge vertegenwoordiger uitvoering geeft aan de afspraak, hetgeen inhoudt dat middenkader en hoge posten moeten worden opgenomen in dat quotum;

                  24.

                  wijst erop dat er in de delegaties een scheve verhouding bestaat tussen personeel van de EDEO en personeel van de Commissie; dringt erop aan dat er binnen de grenzen van de begroting meer EDEO-personeel van het hoofdkwartier wordt overgeplaatst naar de delegaties;

                  25.

                  onderstreept de moeilijke omstandigheden waarin de slechtst bezette delegaties zich bevinden ten gevolge van het ingewikkelde en rigide karakter van de regels inzake het delegeren van de toestemming voor betalingen tussen personeelsleden van de EDEO en de Commissie; verzoekt beide instellingen de opties te onderzoeken waarmee de procedure inzake toestemming voor betalingen kan worden vergemakkelijkt onder naleving van de regels inzake financiële controle;

                  26.

                  beklemtoont dat het van belang is ervoor te zorgen dat het operationele personeel, de financiële medewerkers en de met controles en audits belaste personeelsleden over de noodzakelijke vaardigheden beschikken om hun taken te kunnen uitvoeren; wenst dat de EDEO en de Commissie hun opleidingsprogramma’s richten op de verbetering van die vaardigheden en verslag uitbrengen aan het Parlement over de bereikte vooruitgang;

                  27.

                  vestigt de aandacht op de kostenopjagende procedure voor de jaarlijkse salarisaanpassing voor plaatselijk personeel in de delegaties van de Unie; is van mening dat een efficiëntere en goedkopere methode kan worden toegepast; verzoekt de EDEO berekeningsmethoden te hanteren op basis van een onafhankelijke en objectieve selectie van referentieorganisaties op dezelfde of soortgelijke locaties; beveelt aan om een ter plaatse werkzaam bureau van de Verenigde Naties als vast onderdeel toe te voegen en twee ambassades van lidstaten en twee lokale werkgevers, waarvan er telkens één door de werkgever en één door de werknemer wordt aangewezen, mee te nemen in de berekening om zo een passend gemiddelde vast te stellen; dringt aan op de instelling van een mechanisme waardoor de ambassadeur van de Unie wordt ontheven van zijn verantwoordelijkheid voor loononderhandelingen met het plaatselijke personeel en de referentieorganisaties voor een periode van vijf jaar worden gekozen;

                  28.

                  uit zijn bezorgdheid over de hoge absentiepercentages in de delegaties van de Unie en stelt voor dat de EDEO de achterliggende redenen opnieuw onderzoekt; verzoekt de EDEO met klem om op basis van de resultaten van dit onderzoek corrigerend op te treden en aan het Parlement verzuimcijfers op jaarbasis te verstrekken; stelt voor om de desbetreffende procedures in heroverweging te nemen en ernaar toe te werken dat delegatiemedewerkers hun beroepsopleidingscursussen in Brussel zo veel mogelijk combineren met de rest van hun verlof; verzoekt de Commissie bij de herziening van bijlage X bij het Statuut van de ambtenaren (derde landen) het aantal vakantiedagen en andere lokale vrije dagen voor het personeel bij de delegaties aan te passen aan het voor andere diplomatieke vertegenwoordigingen op die plaats geldende aantal;

                  29.

                  spreekt zijn bezorgdheid uit over de administratieve tekortkomingen bij de delegaties van de Unie in Afghanistan, Djibouti en Guyana, op de Salomonseilanden en in Zambia; vraagt om een verslag over de stand van zaken met betrekking tot deze tekortkomingen, met inbegrip van beveiligingscontracten; verwacht tevens een verslag over de situatie met betrekking tot de interne controlenormen bij de delegaties van de Unie in Liberia en Irak; vraagt om een verslag over de stand van zaken met betrekking tot de nakomingspercentages bij de delegaties van de Unie in Egypte en Malawi en wil graag actuele informatie over beveiligingscontracten bij de delegaties van de Unie op de Westelijke Jordaanoever en in Haïti, Saudi-Arabië, Pakistan, Sri Lanka, Libië en Libanon;

                  30.

                  vraagt om toe te lichten waarom een beveiligingsbedrijf, onder contract bij de delegatie van de Unie in Afghanistan en onderwerp van een onderzoek door OLAF, recentelijk een nieuw contract is gegund ter waarde van circa 50 miljoen EUR in dezelfde delegatie;

                  31.

                  stelt met bevrediging vast dat de synergieën met directoraat-generaal Ontwikkeling en Samenwerking (EuropeAid) van de Commissie en de nationale diplomatieke diensten goed functioneren, en verzoekt de EDEO het Parlement op de hoogte te houden; aanvaardt dat er nog werk ligt te wachten met betrekking tot de consulaire diensten; wenst dat de Commissie buitenlandse zaken van het Parlement bij die werkzaamheden wordt betrokken;

                  32.

                  verzoekt de EDEO zijn „staff screening report” aan het Parlement voor te leggen;

                  33.

                  dringt er bij de EDEO op aan om optimaal te profiteren van schaalvoordelen door nieuwe synergieën binnen het hoofdkwartier van de EDEO en de delegaties te creëren, alsmede in samenwerking met de lidstaten en de nationale diplomatieke diensten in de geest van een daadwerkelijk buitenlands beleid en buitenlandse diensten van de Unie; onderstreept in dat verband de noodzaak om zo veel mogelijk te streven naar de gezamenlijke onderbrenging van diensten in derde landen met het oog op meer uitwisseling van informatie en besparingen;

                  34.

                  onderstreept, in het kader van de komende inwerkingtreding van de associatieovereenkomst tussen de EU en Centraal-Amerika, dat de Unie moet kunnen beschikken over een delegatie in Panama, een belangrijke partner en het enige land in de regio waar nog geen delegatie is; verzoekt de EDEO onverwijld stappen in deze richting te ondernemen;

                  35.

                  verzoekt toe te lichten waarom de ambassadeur van de Unie in Libië is teruggeroepen;

                  36.

                  verzoekt de EDEO alle inlichtingen over de met respectievelijk de Raad en de Commissie afgesloten dienstenniveau-overeenkomsten te verstrekken;

                  37.

                  is ermee ingenomen dat het herziene Financieel Reglement de EDEO verplicht het Parlement uiterlijk op 1 juni van elk jaar een werkdocument over zijn onroerendgoedbeleid te verstrekken; onderstreept dat het herziene Financieel Reglement de EDEO in staat stelt leningen op te nemen voor de acquisitie van zijn kantoren en residenties; roept de EDEO op een rendabele werking te handhaven en in overleg met directoraat-generaal Economische en Financiële Zaken passende financieringsoplossingen te vinden;

                  38.

                  maakt zich zorgen over de stijgende huur van de kantoren en residenties van de EDEO (bv. een stijging van meer dan 50 % bij de kantoren van de delegatie van de Unie in Moskou tussen 2010 en 2011); dringt er bij de EDEO op aan een rendabele werking te handhaven en de kwijtingsautoriteit alle nodige informatie te verstrekken;

                  39.

                  is van mening dat de komende evaluatie van de EDEO de gelegenheid biedt om gedetailleerd te analyseren of de beschikbare middelen aansluiten bij de door de EDEO uit te voeren taken en welke wijzigingen eventueel nodig zijn om een maximale efficiëntie van de activiteiten te waarborgen; is van mening dat bij een evaluatie van de door de EDEO gebruikte gebouwen een vergelijking moet worden gemaakt met andere diplomatieke missies in dezelfde plaats en geen EDEO-voorzieningen in zeer verschillende landen met elkaar moeten worden vergeleken; is van mening dat bij een evaluatie van de vastgoedprijzen de contracten actief moeten worden getoetst op de voordelen voor de Unie en dat daarin waar nodig wijzigingen moeten worden aangebracht; is van mening dat bij deze evaluatie dient te worden gepreciseerd of een gebouw nog voor andere doeleinden dan huisvesting wordt gebruikt en dat dient te worden aangegeven om welk deel van het gebouw, welke gebruiksduur en welke gebruikswijze het gaat; is eveneens van mening dat er geen verschillen mogen zijn tussen de woningen, en dat deze van een soortgelijk niveau moeten zijn zonder dat er sprake is van misbruik, zodat de woonkwaliteit in de diverse gebieden, al naargelang de beschikbaarheid en prijzen van huizen, min of meer vergelijkbaar is; verzoekt om de indiening van een meerjarenplan voor de EU-gebouwen en de veiligheid van personeel en gebouwen in alle derde landen waar EU-vertegenwoordigingen zijn gevestigd;

                  40.

                  verzoekt de EDEO — onder naleving van zijn contractuele en politieke verplichtingen — alle mogelijke opties voor ingrijpende besparingen op de lange termijn af te bakenen en te bestuderen, teneinde de schommelingen in zijn jaarlijkse begroting, die om gegronde redenen naar verhouding meer stijgt dan die van de andere instellingen, binnen de perken te houden;

                  41.

                  vestigt de aandacht op het feit dat een alomvattende veiligheidscontrole van lokale functionarissen in de delegaties gegarandeerd moet worden;

                  42.

                  spreekt zijn krachtige steun uit voor het „slimme bezuinigingsinitiatief” van de EDEO; verzoekt de EDEO om een uitvoeringsrapport waarin staat wat de financiële resultaten zijn en hoe het bespaarde geld is hergebruikt; verzoekt de Commissie dit initiatief over te nemen;

                  43.

                  stelt de hoge frequentie van de reizen vast die personeelsleden van delegaties van de Unie om uiteenlopende redenen naar het hoofdkwartier hebben gemaakt; betreurt het dat het niet mogelijk is de noodzaak van die dienstreizen door een onafhankelijke onderzoeksinstantie te laten evalueren; verzoekt de hoge vertegenwoordiger dit in aanmerking te nemen en ter zake verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole van het Parlement; vraagt om uitvoering van een studie over het vele reizen van personeelsleden van Uniedelegaties, waarin wordt gekeken naar de mogelijkheid van invoering van videoconferenties om de reiskosten terug te dringen en te bereiken dat het personeel minder tijd aan reizen kwijt is;

                  44.

                  is verheugd over de besparingen die reeds gerealiseerd zijn dankzij het gebruik van innovatieve oplossingen, zoals videoconferenties voor sollicitatiegesprekken; roept de EDEO op om zo veel mogelijk soortgelijke voorstellen te doen, ook voor de opleiding van het personeel;

                  45.

                  verzoekt de EDEO met de grootste klem om ten aanzien van de reizen van zijn delegaties naar het hoofdkwartier een praktijk te volgen die te vergelijken valt met de praktijk van de lidstaten in soortgelijke omstandigheden; verlangt dat de EDEO zijn beleid inzake vliegreizen aan de in de lidstaten gehanteerde praktijken aanpast;

                  46.

                  is verheugd over de instelling van een werkgroep die mogelijkheden tot verbetering van de werkmethoden op het hoofdkwartier heeft onderzocht, en over het feit dat de conclusies al zijn geïmplementeerd; wenst op de hoogte te worden gebracht van die conclusies en de gerealiseerde prestatieverbeteringen;

                  47.

                  is van mening dat enkele indicatoren die bij de zelfevaluatie van de normen voor de interne controle zijn geanalyseerd, dienen te worden herzien of bijgewerkt;

                  48.

                  is van mening dat de statistieken in het jaarlijkse activiteitenverslag, met name waar het gaat om gegevens over de delegaties, niet voldoende nauwkeurig zijn; roept de EDEO op zijn prestaties te verbeteren door essentiële prestatie-indicatoren vast te stellen die voor een zekere continuïteit zorgen in de evaluatie van de prestaties van de delegaties; verzoekt de hoge vertegenwoordiger hierover verslag uit te brengen aan de Commissie begrotingscontrole;

                  49.

                  is ermee ingenomen dat de EDEO zich verbonden heeft tot volledige samenwerking met het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en de laatste hand legt aan een specifiek memorandum van overeenstemming met OLAF om deze samenwerking naar een hoger niveau te tillen;

                  50.

                  is van mening dat er kwalitatieve verbeteringen nodig zijn in het financiële en bestuurlijke beheer van de delegaties van de Unie en in bepaalde afdelingen op het hoofdkwartier die in het jaarlijkse activiteitenverslag niet nader zijn aangeduid; gaat ervan uit dat die afdelingen in het volgende jaarverslag worden genoemd en dat verslag wordt gedaan van de geboekte vooruitgang;

                  51.

                  verzoekt de EDEO uitgebreide gegevens te verschaffen over de manier waarop het interne controle- en toezichtsmechanisme met betrekking tot het beheer van financiële middelen en van uitgaven werkt; verzoekt de EDEO tevens om zijn beleid inzake de toegang van het Parlement tot interne controleverslagen (inspection reports) te preciseren;

                  52.

                  wijst erop dat een aantal EDEO-delegaties met betrekking tot corruptie en fraude in een omgeving met hoge risico’s functioneert; is van mening dat het voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie van cruciaal belang is dat EDEO-medewerkers passende scholing en bewustmaking ontvangen om eventueel wangedrag te ontdekken; is van mening dat een omvattend klokkenluidersbeleid essentieel is voor de bescherming van de financiële belangen van de Unie;

                  53.

                  is van mening dat de systemen voor begrotingssteun aan regeringen van derde landen niet aan een behoorlijk auditcontrole worden onderworpen, en dringt erop aan dat de financiële operaties beter en in een eerder stadium worden gecontroleerd; dringt erop aan dat een onafhankelijke nationale controle-instantie als ultieme voorwaarde wordt gehanteerd voor toekenning van begrotingssteun;

                  54.

                  herinnert de EDEO aan zijn verantwoordelijkheid voor het leveren van concrete resultaten, en benadrukt de wederkerigheid tussen de te leveren prestaties en de algemene begroting.

         (1)  PB L 68 van 15.3.2011.

         (2)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 1.

         (3)  PB C 344 van 12.11.2012, blz. 1.

         (4)  PB C 348 van 14.11.2012, blz. 130.

         (5)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (6)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (7)  PB L 201 van 3.8.2010, blz. 30.

         (8)  Zie tevens de aanbevelingen in speciaal verslag nr. 18/2012 van de Rekenkamer over „Bijstand van de Europese Unie aan Kosovo op het gebied van de rechtsstaat”.


title: 2014/343/EU: Besluit van de Raad van 24 maart 2014 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst betreffende de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte, en van drie daarmee verband houdende overeenkomsten

text:
               11.6.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 170/3

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 24 maart 2014
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de overeenkomst betreffende de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte, en van drie daarmee verband houdende overeenkomsten

      (2014/343/EU)

   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 5, en artikel 218, lid 8, tweede alinea,
   Gezien de Akte van toetreding van de Republiek Kroatië, en met name artikel 6, lid 2, en artikel 6, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1) (hierna „de EER-overeenkomst” genoemd) werd op 2 mei 1992 ondertekend in Porto.

               (2)

               De Republiek Kroatië is op 1 juli 2013 toegetreden tot de Europese Unie.

               (3)

               Na haar toetreding tot de Europese Unie, heeft de Republiek Kroatië gevraagd om een overeenkomstsluitende partij bij de EER-overeenkomst te worden, op grond van artikel 128 van die overeenkomst.

               (4)

               Daartoe heeft de Commissie, namens de Unie en haar lidstaten, met IJsland, het Vorstendom Liechtenstein en het Koninkrijk Noorwegen onderhandelingen gevoerd over de overeenkomst betreffende de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte (hierna „de overeenkomst” genoemd) en drie daarmee verband houdende aanvullende protocollen, namelijk a) het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen het Koninkrijk Noorwegen en de Europese Unie betreffende een financieel mechanisme van Noorwegen voor de periode 2009-2014 naar aanleiding van de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte, b) het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en IJsland naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en c) het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie (hierna „de daarmee verband houdende protocollen” genoemd.

               (5)

               De overeenkomst en de daarmee verband houdende protocollen moeten worden ondertekend en voorlopig worden toegepast, in afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting ervan vereiste procedures,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt namens de Unie machtiging verleend voor de ondertekening van de overeenkomst betreffende de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte en de daarmee verband houdende protocollen, onder voorbehoud van de sluiting ervan.
   De teksten van de overeenkomst en van de daarmee verband houdende protocollen, evenals de overeenkomsten in de vorm van een briefwisseling inzake hun voorlopige toepassing, zijn aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst en de darmee verband houdende protocollen, evenals de overeenkomsten in de vorm van een briefwisseling inzake hun voorlopige toepassing, namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 3
   De overeenkomst en het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen het Koninkrijk Noorwegen en de Europese Unie betreffende een financieel mechanisme van Noorwegen voor de periode 2009-2014 naar aanleiding van de deelname van de Republiek Kroatië aan de Europese Economische Ruimte worden voorlopig toegepast met ingang van de dag volgend op de datum waarop de laatste van deze briefwisselingen is afgerond, in afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting van de vermelde overeenkomst en protocol vereiste procedures.
   Het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en IJsland naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie en het aanvullend protocol bij de overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie worden voorlopig toegepast met ingang van de eerste dag van de derde maand volgend op de nederlegging van de laatste kennisgeving inzake voorlopige toepassing, overeenkomstig artikel 4 van beide aanvullende protocollen.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 24 maart 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. TSAFTARIS

      (1)  PB L 1 van 3.1.1994, blz. 3.


title: 2005/31/EG: Besluit van de Raad van 24 september 2004 houdende benoeming van een Nederlands lid en van een Nederlands plaatsvervangend lid van het Comité van de Regio's

text:
               20.1.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 16/57

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 24 september 2004
   houdende benoeming van een Nederlands lid en van een Nederlands plaatsvervangend lid van het Comité van de Regio's
   (2005/31/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 263,
   Gezien de voordracht van de Nederlandse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Besluit 2002/60/EG van de Raad van 22 januari 2002 (1) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's.

               (2)

               In het Comité van de Regio's is een zetel van lid vrijgekomen door het aftreden van de heer Wim VAN GELDER, en is een zetel van plaatsvervangend lid vrijgekomen door het aftreden van de heer Onno HOES, waarvan de Raad op 6 september 2004 in kennis is gesteld,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   In het Comité van de Regio's worden de volgende personen benoemd:

               a)

               als lid:
               de heer Onno HOES
               Gedeputeerde van de provincie Noord-Brabant,
               ter vervanging van de heer Wim VAN GELDER

               b)

               als plaatsvervangend lid:
               de heer Wim VAN GELDER
               Commissaris van de Koningin in de provincie Zeeland,
               ter vervanging van de heer Onno HOES,

         voor de verdere duur van de ambtstermijn, d.w.z. tot en met 25 januari 2006.

      Gedaan te Brussel, 24 september 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. J. BRINKHORST

      (1)  PB L 24 van 26.1.2002, blz. 38.


Avis juridique important

|

32002D0105

2002/105/EG,EGKS,Euratom: Besluit van de Raad van 28 januari 2002 inzake de volgorde voor de uitoefening van het voorzitterschap van de Raad

Publicatieblad Nr. L 039 van 09/02/2002 blz. 0017 - 0017

Besluit van de Raadvan 28 januari 2002inzake de volgorde voor de uitoefening van het voorzitterschap van de Raad(2002/105/EG, EGKS, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 203, tweede alinea,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, met name op artikel 27, tweede alinea,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met name op artikel 116,Gelet op het besluit van de Raad van 1 januari 1995 houdende vaststelling van de volgorde voor de uitoefening van het voorzitterschap van de Raad(1), met name artikel 1, lid 2,Gezien het voorstel van Duitsland en Finland van 18 januari 2002,Overwegende hetgeen volgt:Dit besluit wordt aangenomen onverminderd wijzigingen in de volgorde voor de uitoefening van het voorzitterschap die de Raad eveneens zou kunnen aannemen, met name in het kader van de toetreding van nieuwe lidstaten tot de Unie,BESLUIT:Artikel 1De respectieve tijdvakken voor de uitoefening van het voorzitterschap van de Raad door Duitsland en Finland tijdens de tweede helft van 2006 en de eerste helft van 2007 worden onderling verwisseld.Artikel 2Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 28 januari 2002.Voor de RaadDe voorzitterJ. Piqué i Camps(1) PB L 1 van 1.1.1995, blz. 220.


title: Besluit 2012/665/GBVB van de Raad van 26 oktober 2012 houdende wijziging van Besluit 2010/638/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Republiek Guinee

text:
               27.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 299/45

         BESLUIT 2012/665/GBVB VAN DE RAAD
   van 26 oktober 2012
   houdende wijziging van Besluit 2010/638/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen de Republiek Guinee
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 25 oktober 2010 heeft de Raad bij Besluit 2010/638/GBVB (1) de Republiek Guinee beperkende maatregelen opgelegd.

               (2)

               Na een evaluatie van Besluit 2010/638/GBVB wordt het wenselijk geacht de toepassing van de beperkende maatregelen te verlengen tot en met 27 oktober 2013.

               (3)

               De in Besluit 2010/638/GBVB vastgestelde maatregelen met betrekking tot het wapenembargo moeten worden gewijzigd.

               (4)

               Besluit 2010/638/GBVB moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2010/638/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1.

               Artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           het volgende punt wordt toegevoegd:

                                       „g)

                                       de verkoop, verstrekking, overdracht of uitvoer van explosieven en gerelateerde uitrusting die uitsluitend bedoeld zijn voor voor civiele aanwending in de mijnbouw en infrastructuurinvesteringen en de verstrekking van technische bijstand, de tussenhandel en andere diensten alsmede de verstrekking van daarmee verband houdende financiering en financiële bijstand, mits de opslag en het gebruik van de explosieven en gerelateerde uitrusting en diensten gecontroleerd en geverifieerd worden door een onafhankelijk orgaan en dat de identiteit van de leveranciers van gerelateerde diensten bekend is;”;

                           b)

                           de volgende alinea wordt toegevoegd:
                           „In gevallen die onder punt g) vallen stelt een lidstaat de andere lidstaten twee weken vooraf in kennis van zijn voornemen om goedkeuring uit hoofde van dat punt te verlenen.”.

               2.

               In artikel 8 wordt lid 2 vervangen door:
               „2.   Dit besluit is van toepassing tot en met 27 oktober 2013. Het wordt voortdurend geëvalueerd. Het wordt zo nodig verlengd of gewijzigd, indien de Raad oordeelt dat de doelstellingen ervan niet zijn bereikt.”.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 26 oktober 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. D. MAVROYIANNIS

      (1)  PB L 280 van 26.10.2010, blz. 10.


title: Besluit 2005/966/GBVB van de Raad van  14 november 2005  betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA)

text:
               31.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 349/30

         BESLUIT 2005/966/GBVB VAN DE RAAD
   van 14 november 2005
   betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 24,
   Gezien de aanbeveling van het voorzitterschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 9 september 2005 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB inzake de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA) aangenomen (1).

               (2)

               Artikel 10, lid 4, van dat gemeenschappelijk optreden bepaalt dat de nadere regelingen voor wat betreft de deelname van derde staten worden vastgelegd in een overeenkomst conform artikel 24 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

               (3)

               Op 13 december 2004 heeft de Raad het voorzitterschap, voorzover nodig bijgestaan door de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger, gemachtigd om in geval van toekomstige door de Europese Unie geleide civiele crisisbeheersingsmissies onderhandelingen met derde staten te openen met het oog op de sluiting van een overeenkomst op basis van de modelovereenkomst tussen de Europese Unie en een derde staat inzake de deelname van een derde staat aan een civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Op grond daarvan heeft het voorzitterschap via onderhandelingen een overeenkomst met de Zwitserse Bondsstaat tot stand gebracht betreffende de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA).

               (4)

               Die overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA) wordt hierbij namens de Europese Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Europese Unie te binden.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn aanneming.
   Artikel 4
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 14 november 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         T. JOWELL

      (1)  PB L 234 van 11.9.2005, blz. 13.
    ---documentbreak---

               31.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 349/31

         VERTALING
   OVEREENKOMST
   tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat betreffende de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA)
   DE EUROPESE UNIE (EU),
   enerzijds, en
   DE ZWITSERSE BONDSSTAAT
   anderzijds,
   hierna te noemen „de partijen”,
   REKENING HOUDEND MET

               —

               het op 15 augustus 2005 ondertekende Memorandum van overeenstemming tussen de regering van Indonesië (RvI) en de Beweging Vrij Atjeh (GAM) betreffende een vreedzame, alomvattende en duurzame oplossing voor het conflict in Atjeh, dat met name voorziet in de oprichting van een waarnemingsmissie in Atjeh (WMA),

               —

               de overeenkomst tussen de RvI en de Europese Unie van 3 oktober 2005 betreffende de taken, de status, de voorrechten en de immuniteiten van de WMA en de leden ervan,

               —

               de uitnodiging aan de Zwitserse Bondsstaat om deel te nemen aan de WMA,

               —

               de aanvaarding van de Zwitserse Bondsstaat om deel te nemen aan de WMA,

               —

               de aanneming door de Raad van de Europese Unie van Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB van 9 september 2005 inzake de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA),

               —

               het besluit van het Politiek en Veiligheidscomité van 20 september 2005 betreffende de aanvaarding van de bijdrage van de Zwitserse Bondsstaat aan de WMA,

         ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
   Artikel 1
   Deelname aan de WMA
   1.   De Zwitserse Bondsstaat sluit zich aan bij Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB van 9 september 2005 inzake de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA), en bij ieder gemeenschappelijk optreden of besluit waarbij de Raad van de Europese Unie besluit de WMA te verlengen overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst en de eventueel vereiste uitvoeringsregelingen.
   2.   De deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de WMA doet geen afbreuk aan de autonome besluitvorming van de Europese Unie.
   3.   De Zwitserse Bondsstaat draagt er zorg voor dat zijn personeel dat aan de WMA deelneemt, zijn taak uitoefent overeenkomstig

               a)

               Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB en de eventuele latere wijzigingen daarvan;

               b)

               het operatieplan (OPLAN);

               c)

               de uitvoeringsmaatregelen.

         4.   Het personeel dat door de Zwitserse Bondsstaat voor de WMA gedetacheerd wordt, laat zich bij de uitvoering van zijn taken en in zijn handelen uitsluitend leiden door het belang van de WMA.
   5.   De Zwitserse Bondsstaat informeert te gelegener tijd het hoofd van de missie van de WMA en het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie over elke wijziging in zijn bijdrage aan de WMA.
   6.   Het voor de WMA gedetacheerde personeel wordt door een bevoegde autoriteit van de Zwitserse Bondsstaat medisch gekeurd, ingeënt en medisch geschikt verklaard voor de taak. Het voor de WMA gedetacheerde personeel verstrekt een afschrift van deze verklaring.
   Artikel 2
   Status van het personeel
   1.   De status van het personeel dat door de Zwitserse Bondsstaat naar de WMA wordt uitgezonden, wordt geregeld door de overeenkomst betreffende de status van de missie die wordt gesloten door de Europese Unie en de RvI.
   2.   Onverminderd de in lid 1 bedoelde overeenkomst betreffende de status van de missie oefent de Zwitserse Bondsstaat bevoegdheid uit ten aanzien van zijn personeel dat aan de WMA deelneemt.
   3.   De Zwitserse Bondsstaat is verantwoordelijk voor de afhandeling van schadevorderingen van of aangaande leden van zijn personeel met betrekking tot de deelname aan de WMA. De Zwitserse Bondsstaat stelt overeenkomstig zijn wet- en regelgeving in voorkomend geval een, inzonderheid juridische of disciplinaire, vordering in tegen leden van zijn personeel.
   4.   De Zwitserse Bondsstaat legt bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring af inzake het afzien van schadevorderingen tegen een aan de WMA deelnemend land. Een voorbeeld van een dergelijke verklaring is aan deze overeenkomst gehecht.
   5.   De Europese Unie draagt er zorg voor dat haar lidstaten bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring afleggen inzake het afzien van schadevorderingen wat betreft de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan WMA. Een voorbeeld van een dergelijke verklaring is aan deze overeenkomst gehecht.
   Artikel 3
   Gerubriceerde informatie
   De Zwitserse Bondsstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat gerubriceerde EU-informatie wordt beschermd overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Raad van de Europese Unie, vervat in Besluit 2001/264/EG van de Raad van 19 maart 2001 (1), en overeenkomstig verdere richtsnoeren van de bevoegde autoriteiten, waaronder het hoofd van de missie van de WMA.
   Artikel 4
   Commandostructuur
   1.   Alle leden van het aan de WMA deelnemende personeel blijven volledig onder bevel van hun nationale autoriteiten.
   2.   De nationale autoriteiten dragen de operationele controle over aan het hoofd van de missie van de WMA, dat het bevel voert via een hiërarchische commando- en controlestructuur.
   3.   Het hoofd van de missie leidt de WMA en draagt zorg voor de dagelijkse leiding ervan.
   4.   Overeenkomstig de in artikel 1, lid 1, bedoelde rechtsinstrumenten heeft de Zwitserse Bondsstaat bij de dagelijkse leiding van de operatie dezelfde rechten en verplichtingen als de aan de operatie deelnemende lidstaten van de Europese Unie.
   5.   Het hoofd van de missie van de WMA is verantwoordelijk voor het tuchtrechtelijk toezicht op het personeel van de WMA. De betrokken nationale autoriteit neemt zo nodig tuchtrechtelijke maatregelen.
   6.   Een contactpersoon voor het nationaal contingent (NPC) wordt door de Zwitserse Bondsstaat aangesteld om zijn nationaal contingent in de WMA te vertegenwoordigen. De NPC rapporteert over nationale aangelegenheden aan het hoofd van de missie van de WMA en is verantwoordelijk voor de dagelijkse discipline van het contingent.
   7.   Het besluit om de WMA te beëindigen wordt door de Europese Unie genomen na overleg met de Zwitserse Bondsstaat, voorzover de Zwitserse Bondsstaat op het ogenblik dat de operatie wordt beëindigd nog steeds deelneemt aan de WMA.
   Artikel 5
   Financiële aspecten
   1.   De Zwitserse Bondsstaat draagt alle kosten in verband met zijn deelname aan de operatie, met uitzondering van de kosten die vallen onder de gemeenschappelijke financiering zoals omschreven in de operationele begroting van de operatie.
   2.   In geval van overlijden, lichamelijk letsel, verlies of schade geleden door natuurlijke personen of rechtspersonen van het land/de landen waar de operatie plaatsvindt, betaalt de Zwitserse Bondsstaat, wanneer zijn aansprakelijkheid is vastgesteld, schadevergoeding onder de voorwaarden, genoemd in de overeenkomst betreffende de status van de missie als bedoeld in artikel 2, lid 1.
   Artikel 6
   Bijdrage aan de operationele begroting
   1.   De Zwitserse Bondsstaat draagt bij aan de financiering van de operationele begroting van de WMA.
   2.   Het hoofd van de missie van de WMA en de bevoegde bestuurlijke diensten van de Zwitserse Bondsstaat treffen een praktische regeling voor de betaling van de bijdragen van de Zwitserse Bondsstaat. Die regeling bevat onder meer bepalingen inzake:

               a)

               het betrokken bedrag;

               b)

               de regelingen voor de betaling van de financiële bijdrage;

               c)

               de auditprocedure.

         Artikel 7
   Regelingen voor de uitvoering van de overeenkomst
   Onverminderd artikel 6, lid 2, worden de voor de uitvoering van deze overeenkomst noodzakelijke technische en administratieve regelingen getroffen door de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie/hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en de bevoegde autoriteiten van de Zwitserse Bondsstaat.
   Artikel 8
   Niet-naleving
   Indien een van de partijen de in de voorgaande artikelen neergelegde verplichtingen niet nakomt, heeft de andere partij het recht om deze overeenkomst te beëindigen met inachtneming van een opzeggingstermijn van één maand.
   Artikel 9
   Geschillenbeslechting
   Geschillen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst worden langs diplomatieke weg opgelost tussen de partijen.
   Artikel 10
   Inwerkingtreding
   1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend op de wederzijdse kennisgeving van de partijen dat de voor dit doel noodzakelijke interne procedures zijn afgerond.
   2.   Deze overeenkomst wordt voorlopig toegepast vanaf de datum van de ondertekening.
   3.   Deze overeenkomst blijft van kracht zolang de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan de operatie duurt.

      Gedaan te Brussel, , in de Engelse taal in twee exemplaren.

            Voor de Europese Unie

            Voor de Zwitserse Bondsstaat

      (1)  PB L 101 van 11.4.2001, blz. 1.
   VERKLARINGEN
   als bedoeld in artikel 2, lid 4, en artikel 5 van de overeenkomst
   Verklaring van de lidstaten van de Europese Unie:
   „De lidstaten van de Europese Unie die Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB van de Europese Unie van 9 september 2005 inzake de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA) uitvoeren, zullen, voorzover hun nationale rechtsstelsel dit toelaat, zoveel mogelijk afzien van schadevorderingen tegen de Zwitserse Bondsstaat wegens lichamelijk letsel of dood van een lid van hun personeel, c.q. schade aan of verlies van middelen die hun eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

               —

               door personeel van de Zwitserse Bondsstaat werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of

               —

               voortvloeide uit het gebruik van middelen van de Zwitserse Bondsstaat, mits die middelen gebruikt werden in het kader van de operatie, en behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het uit de Zwitserse Bondsstaat afkomstige personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat die middelen gebruikte.”

         Verklaring van de Zwitserse Bondsstaat:
   „De Zwitserse Bondsstaat, die zich aansluit bij Gemeenschappelijk Optreden 2005/643/GBVB van de Europese Unie van 9 september 2005 inzake de waarnemingsmissie van de Europese Unie in Atjeh (Indonesië) (waarnemingsmissie in Atjeh — WMA), zal, voorzover zijn nationale rechtsstelsel dit toelaat, zoveel mogelijk afzien van schadevorderingen tegen elk ander aan de EU-crisisbeheersingsoperatie deelnemend land wegens lichamelijk letsel of dood van een lid van zijn personeel, c.q. schade aan of verlies van middelen die zijn eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

               —

               door personeel werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of

               —

               voortvloeide uit het gebruik van middelen die eigendom zijn van aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie deelnemende landen, op voorwaarde dat deze middelen ten behoeve van de operatie zijn gebruikt, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat die middelen gebruikte.”


title: Besluit Darfur/5/2007 van het Politiek en Veiligheidscomité van 16 januari 2007 tot benoeming van de militair adviseur van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Sudan

text:
               19.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 13/9

      BESLUIT DARFUR/5/2007 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ

   van 16 januari 2007
   tot benoeming van de militair adviseur van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Sudan
   (2007/34/GBVB)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 25, lid 3,
   Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 2005/557/GBVB van de Raad van 18 juli 2005 inzake het civiel-militaire optreden van de Europese Unie ter ondersteuning van de missie van de Afrikaanse Unie in de regio Darfur in Sudan (1), en met name op artikel 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 5 juli 2006 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2006/468/GBVB (2) tot verlenging en herziening van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Sudan aangenomen.

               (2)

               De speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) voor Sudan zorgt onder andere voor de coördinatie en de samenhang van de bijdragen van de Unie aan de missie van de Afrikaanse Unie in de regio Darfur in Sudan (AMIS). Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Gemeenschappelijk Optreden 2005/557/GBVB is, onder het gezag van de SVEU, een EU-coördinatiecel in Addis Abeba (ACC), bestaande uit een politiek adviseur, een militair adviseur en een politieadviseur, belast met de dagelijkse coördinatie met alle relevante EU-actoren en met het Administratief Controle- en Beheerscentrum (ACMC) binnen de commandostructuur van de Afrikaanse Unie in Addis Abeba, om een samenhangende en tijdige steun van de EU voor AMIS te waarborgen.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 4 van Gemeenschappelijk Optreden 2005/557/GBVB heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité gemachtigd de militair adviseur van de SVEU te benoemen op voordracht van de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger (SG/HV), welke voordracht is gebaseerd op een aanbeveling van de SVEU.

               (4)

               Op aanbeveling van de SVEU heeft de SG/HV kolonel François AMELINEAU voorgedragen als militair adviseur van de SVEU.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 6 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en uitvoering van besluiten en acties van de Europese Unie die gevolgen hebben op defensiegebied,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Kolonel François AMELINEAU wordt benoemd tot militair adviseur van de SVEU voor Sudan.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op 25 januari 2007.

      Gedaan te Brussel, 16 januari 2007.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         C. von GOETZE

      (1)  PB L 188 van 20.7.2005, blz. 46.

      (2)  PB L 184 van 6.7.2006, blz. 38.


title: 2014/15/EU: Besluit van de Raad van 18 november 2013 betreffende de ondertekening en de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Georgië tot vaststelling van een kader voor de deelname van Georgië aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

text:
               18.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 14/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 18 november 2013
   betreffende de ondertekening en de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Georgië tot vaststelling van een kader voor de deelname van Georgië aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie
   (2014/15/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37, juncto artikel 218, leden 5 en 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor de mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald.

               (2)

               Ingevolge de vaststelling door de Raad, op 13 november 2012, van een besluit houdende machtiging tot het openen van onderhandelingen, heeft de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid onderhandeld over een Overeenkomst tussen de Europese Unie en Georgië tot vaststelling van een kader voor de deelname van Georgië aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie („de overeenkomst”).

               (3)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Europese Unie en Georgië tot vaststelling van een kader voor de deelname van Georgië aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie wordt namens de Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst te ondertekenen teneinde de Unie te binden.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad verricht, namens de Unie, de in artikel 16, lid 1, van de overeenkomst (1) bedoelde kennisgeving.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 18 november 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  De datum van de inwerkingtreding van de overeenkomst wordt door het secretariaat-generaal van de Raad bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.


Avis juridique important

|

31985D0143

85/143/EEG: Besluit van de Commissie van 18 februari 1985 tot beëindiging van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije

Publicatieblad Nr. L 052 van 22/02/1985 blz. 0048 - 0051

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 18 februari 1985  tot beëindiging van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije  (85/143/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,  Na overleg in het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) In januari 1984 heeft de Commissie een klacht ontvangen betreffende de invoer van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers (kunstschaatsen) van oorsprong uit Tsjechoslowakije. De klager was de Duitse onderneming LICO-Sportschuhfabriken, Link & Co. GmbH, die vrijwel de gehele produktie in de Gemeenschap van kunstschaatsen verzorgt. De klacht bevatte bewijsmateriaal voor de aanwezigheid van dumping en van daardoor veroorzaakte schade dat voldoende werd geacht om inleiding van een procedure te rechtvaardigen.  (2) De Commissie maakte daarop in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding bekend van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers, bestaande uit lederen hoge schoenen met stalen onderstel, van post ex 97.06 C van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code 97.06-53, van oorsprong uit Tsjechoslowakije, en stelde een onderzoek in.  (3) In juni 1984 ontving de Commissie van dezelfde klager een aanvullend verzoek om uitbreiding van de procedure tot de invoer van genoemde goederen van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië en Roemenië. Deze aanvullende klacht bevatte bewijsmateriaal inzake het bestaan van dumping en van daardoor veroorzaakte schade dat voldoende werd geacht om een uitbreiding van de procedure te rechtvaardigen.  (4) De Commissie heeft vervolgens door bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de uitbreiding van de procedure tot de invoer van de bovengenoemde goederen van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië en Roemenië aangekondigd.  (5) De Commissie heeft de voor zover bekend betrokken exporteurs en importeurs alsook de vertegenwoordigers van de uitvoerende landen en de klagers officieel van de inleiding, onderscheidenlijk uitbreiding, van de procedure in kennis  gesteld. De Commissie heeft de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken om te worden gehoord.  Alle exporteurs, alsook enkele importeurs, hebben hun standpunt schriftelijk bekendgemaakt. Voorts zijn alle exporteurs, onderscheidenlijk de vertegenwoordigers van het land van uitvoer, op hun verzoek door de Commissie gehoord.  (6) De Commissie heeft alle gegevens die zij nodig achtte, verzameld en geverifieerd en heeft ten kantore van de volgende ondernemingen een onderzoek uitgevoerd:  a) Producenten in de Gemeenschap:  LICO-Sportschuhfabriken, Link & Co GmbH,  Lichtenfels-Schney, Bondsrepubliek Duitsland;  b) Importeurs:  - Hanns Balzer,  Lauterbach, Bondsrepubliek Duitsland,  - Chemotrade GmbH,  Augsburg, Bondsrepubliek Duitsland,  - Tiger Sport, Becker KG,  Augsburg, Bondsrepubliek Duitsland,  - Wintersport Leerdam BV,  Leerdam, Nederland;  c) Exporteurs:  VIKO OOUR Inkotrade,  Vara ° zdin, Joegoslavië.  Het dumpingonderzoek bestreek voor de invoer uit Tsjechoslowakije het tijdvak van 1 februari 1983 tot en met 31 januari 1984 en voor de overige invoer dat van 1 augustus 1983 tot en met 31 juli 1984.  B. Normale waarde  (7) Voor de Joegoslavische uitvoer werd de normale waarde vastgesteld op basis van de binnenlandse prijs van de Joegoslavische producent die de genoemde goederen naar de Gemeenschap uitvoerde.  (8) Ten einde vast te stellen of de invoer uit Hongarije, Roemenië en Tsjechoslowakije met dumping had plaatsgevonden, diende de Commissie rekening te houden met het feit dat het hierbij gaat om landen zonder markteconomie; zij diende derhalve haar vaststelling van de normale waarde te baseren op die in een land met markteconomie. De indiener van de klacht stelde daartoe de Joegoslavische markt voor. Tegen dit voorstel werden van de kant van de exporteurs en importeurs geen bezwaren opgeworpen.  (9) De Commissie heeft dit voorstel onderzocht en is tot de vaststelling gekomen dat er in Joegoslavië met betrekking tot de omstandigheden en de omvang van de produktie geen buitensporige verschillen met de overige landen van uitvoer bestaan. De Commissie is derhalve tot de bevinding gekomen dat de normale waarde op grondslag van de prijzen bij verkoop op de Joegoslavische markt dient te worden vastgesteld.  C. Prijs bij uitvoer  (10) De prijzen bij uitvoer werden op grondslag van de feitelijk betaalde of te betalen prijzen van de voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte goederen vastgesteld.  D. Vergelijking  (11) Bij een vergelijking van de normale waarde met de prijs bij uitvoer heeft de Commissie op passende wijze rekening gehouden met alle elementen die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed zijn. In het bijzonder werd hierbij rekening gehouden met het feit dat bij een deel van de invoer uit Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije voor de vervaardiging van de kunstschaatsen door de importeurs gratis ijzers, klinknagels, haken en ogen aan de exporteurs ter beschikking werden gesteld.  Bovendien werd bij alle vergelijkingen rekening gehouden met verschillen in de verkoopvoorwaarden en werd, waar nodig, een correctie aangebracht om de vergelijking van de prijzen bij uitvoer met de normale waarde in hetzelfde handelsstadium mogelijk te maken.  Deze vergelijkingen werden in het geval Joegoslavië in het stadium af fabriek en in de andere gevallen in het stadium franco grens land van uitvoer voor elke transactie afzonderlijk verricht.  E. Dumpingmarges  (12) Uit het bovenbeschreven onderzoek bleek dat de invoer van kunstschaatsen van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije tegen dumpingprijzen is geschied, waarbij de dumpingmarge overeenkomt met het bedrag waarmee de vastgestelde normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap te boven is gegaan.  Deze marges zijn verschillend naar gelang van de transactie en naar gelang van de exporteur. Voor de afzonderlijke, bij het onderzoek betrokken exporteurs blijken de volgende gewogen gemiddelde dumpingmarges te bestaan:  Joegoslavië 22,7 %,  Roemenië 17,6 %,  Tsjechoslowakije 60,0 %,  Hongarije 8,6 %.  F. Schade  (13) Met betrekking tot door de invoer met dumping veroorzaakte schade is uit het onderzoek van de Commissie gebleken dat de invoer van kunst schaatsen van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije van 648 000 paar in 1980 naar 252 000 paar in 1983 en tot 48 000 paar in het eerste halfjaar van 1984 is teruggelopen. De invoer uit deze landen in de Bondsrepubliek Duitsland, de Lid-Staat die het meest daardoor werd geraakt, daalde van 348 000 paar in 1980 naar 151 000 paar in 1983 en tot 14 000 paar in het eerste halfjaar van 1984.  De invoer uit Tsjechoslowakije in de Gemeenschap bedroeg 139 000 paar in 1980, 140 000 paar in 1983 en 35 000 paar in het eerste halfjaar van 1984. De invoer uit de drie andere betrokken landen is daarentegen sterk teruggelopen. Zo daalde de invoer van 1980 tot 1983 voor Joegoslavië van 171 000 tot 54 000 paar, voor Roemenië van 286 000 tot 44 000 paar en voor Hongarije van 53 000 tot 14 000 paar. De invoer in de Gemeenschap van deze goederen uit genoemde drie landen bedroeg in het eerste halfjaar van 1984 13 000 paar.  (14) De afzet van kunstschaatsen in de Gemeenschap daalde van ongeveer 1,7 miljoen paar in 1980 tot ongeveer 500 000 paar in 1983, zodat door de invoer van deze goederen uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije ondanks teruglopende absolute aantallen, het marktaandeel in de Gemeenschap van 38,1 % in 1980 tot 50 % in 1983 werd opgevoerd.  Deze stijging komt voort uit het toenemende marktaandeel van de Tsjechoslowaakse invoer, dat van 8,2 % in 1980 tot 27,8 % in 1983 opliep. Het marktaandeel van de invoer uit Roemenië, onderscheidenlijk Hongarije, liep voor dezelfde periode van 16,9 % tot 8,7 %, onderscheidenlijk van 3,1 % tot 2,8 %, terug. Wel steeg de Joegoslavische invoer in verhouding tot het totale verbruik in de Gemeenschap van ongeveer 10,1 % in 1980 tot 10,7 % in 1983. De totale invoer vond echter op de Duitse markt plaats, waar het marktaandeel ervan terugliep van 23,8 % in 1980 tot 19 % in 1983.  (15) Bij het vaststellen van de schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumping diende de Commissie er ook rekening mede te houden dat de indiener van de klacht, die meer dan 90 % van de Gemeenschapsproduktie van kunstschaatsen verzorgt, zelf invoer van deze goederen uit Tsjechoslowakije heeft verricht. Zoals uit artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2176/84 blijkt, leidt het feit dat een producent in de Gemeenschap zelf importeur van de gedumpte goederen is, evenwel niet automatisch ertoe dat hij van de vaststelling van schade wordt uitgesloten.  In het onderhavige geval diende de Commissie evenwel rekening te houden met de volgende bijzondere omstandigheden: de indiener van de klacht kon het marktaandeel van zijn eigen produktie (dat wil zeggen afgezien van de handelswaar) van 7,8 % in 1981 tot 18,2 % in 1982 opvoeren. Desondanks voerde hij van 1980 tot 1983 regelmatig aanzienlijke hoeveelheden van de goederen in kwestie uit Tsjechoslowakije in. De meest omvangrijke leveringen vonden in 1983 plaats, dus gedurende het grootste deel van de onderzoekperiode, en bereikten, op de grondslag 1980 = 100, een indexcijfer van 208. De indiener van de klacht voerde daarbij zijn invoer van 1982 tot 1983 met 85 % op, ofschoon het marktaandeel van zijn eigen produktie in de Gemeenschap, zoals reeds uiteengezet, in het daaraan voorafgegane jaar meer dan verdubbeld was. De indiener van de klacht was daardoor tijdens de onderzoekperiode de grootste importeur van kunstschaatsen, van oorsprong uit Tsjechoslowakije, in Duitsland. Hij behoorde voorts tot de Duitse afnemers met de laagste prijzen. Het is daarom, in dit geval, niet aangewezen om te besluiten dat de klager, door voortdurend grotere hoeveelheden van de gedumpte produkten in te voeren alleen maar erop uit was zijn marktpositie te beschermen tegen dumpingpraktijken van Tsjechoslowaakse zijde. Gelet op deze omstandigheden acht de Commissie het passend de vaststelling van het aandeel van de Tsjechoslowaakse invoer in de schade voor de bedrijfstak van de Gemeenschap tot de overige producenten in de Gemeenschap te beperken.  (16) Van de kant van de overige producenten in de Gemeenschap heeft de Commissie in de loop van het onderzoek geen inlichtingen ontvangen. De Commissie komt derhalve tot de bevinding dat de invoer van kunstschaatsen van oorsprong uit Tsjechoslowakije niet tot schade voor een bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleid.  (17) Wat voorts het veroorzaken van schade aan de gehele bedrijfstak van de Gemeenschap door de invoer met dumping van kunstschaatsen uit Hongarije, Joegoslavië en Roemenië aangaat, heeft de Commissie vastgesteld dat de invoer uit deze drie landen te zamen genomen van 509 000 paar in 1980 tot 112 000 paar in 1983 is teruggelopen. Gedurende het onderzoektijdvak beliep de invoer in de Gemeenschap 28 682 paar uit Joegoslavië, 14 600 paar uit Roemenië en 13 281 paar uit Hongarije. Het marktaandeel van de invoer uit deze drie landen daalde voor de Gemeenschap van 29,9 % in 1980 tot 22,3 % in 1983. (18) Uit de naspeuringen van de Commissie is verder gebleken dat de uit deze drie landen ingevoerde kunstschaatsen in de Gemeenschap tegen dezelfde of tegen hogere prijzen werden verkocht als die waartegen de indiener van de klacht zijn gedumpte goederen van Tsjechoslowaakse oorsprong aanbood. Een onderbieding van de prijs van een soortgelijk produkt in de Gemeenschap kon derhalve voor de invoer uit Hongarije, Joegoslavië en Roemenië niet worden vastgesteld.  (19) Wat de gevolgen van de invoer met dumping voor de bedrijfstak van de Gemeenschap betreft, heeft de Commissie vastgesteld dat de produktie van de Gemeenschap van kunstschaatsen tussen 1980 en 1983 met 45 % is teruggelopen. De afzet van dit produkt liep, gelet op de ingevoerde produkten, evenwel slechts met 5 % terug. Wegens het bovenbeschreven, sedert 1980 sterk ingekrompen verbruik kon derhalve de verreweg grootste producent in de Gemeenschap zijn marktaandeel in de Gemeenschap tussen 1980 en 1983 met ongeveer 12,8 % vergroten. Daarbij werd op de Duitse markt een toeneming van 12,6 % in 1980 tot 38 % in 1983 bereikt.  (20) Gelet op deze omstandigheden komt de Commissie tot de bevinding dat de invoer met dumping van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië en Roemenië niet tot een aanmerkelijke schade voor een bedrijfstak van de Gemeenschap heeft geleid.  G. Beëindiging van de procedure  (21) Onder deze omstandigheden dient de anti-dumpingprocedure met betrekking tot de invoer van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije te worden beëindigd.  (22) In het Raadgevend Comité is tegen deze gang van zaken geen bezwaar gerezen,  BESLUIT:  Enig artikel  De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaalde soorten schoenen met vaste schaatsijzers van oorsprong uit Hongarije, Joegoslavië, Roemenië en Tsjechoslowakije wordt beëindigd.  Gedaan te Brussel, 18 februari 1985.  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. C 55 van 28. 2. 1984, blz. 3.  (3) PB nr. C 204 van 3. 8. 1984, blz. 4.


title: 2014/421/EU: Besluit van de Raad van 23 juni 2014 over het door de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen van 14 mei 1973 , wat betreft de vervanging van Protocol nr. 3 bij deze overeenkomst betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking, door een nieuw protocol waarin, wat de oorsprongsregels betreft, naar de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels wordt verwezen

text:
               3.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/15

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 23 juni 2014
   over het door de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen van 14 mei 1973, wat betreft de vervanging van Protocol nr. 3 bij deze overeenkomst betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking, door een nieuw protocol waarin, wat de oorsprongsregels betreft, naar de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels wordt verwezen

      (2014/421/EU)

   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (1) („de overeenkomst”) heeft betrekking op de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking („Protocol nr. 3”).

               (2)

               De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (2) („de conventie”) bevat bepalingen over de oorsprong van goederen die op grond van de desbetreffende overeenkomsten tussen de overeenkomstsluitende partijen worden verhandeld.

               (3)

               De Unie en Noorwegen hebben de conventie op 15 juni 2011 ondertekend.

               (4)

               De Unie en Noorwegen hebben hun akte van aanvaarding respectievelijk op 26 maart 2012 en 9 november 2011 bij de depositaris van de conventie neergelegd. Als gevolg daarvan is op grond van artikel 10, lid 3, de conventie voor de Unie en Noorwegen respectievelijk op 1 mei 2012 en 1 januari 2012 in werking getreden.

               (5)

               In artikel 6 van de conventie is bepaald dat elke overeenkomstsluitende partij de nodige maatregelen moet nemen om ervoor te zorgen dat de conventie daadwerkelijk wordt toegepast. Daartoe dient het bij de overeenkomst opgerichte Gemengde Comité een besluit vast te stellen om Protocol nr. 3 te vervangen door een nieuw protocol waarin, wat de oorsprongsregels betreft, naar de conventie wordt verwezen.

               (6)

               Het standpunt van de Europese Unie in het Gemengd Comité moet derhalve worden gebaseerd op het aangehechte ontwerpbesluit,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen, wat betreft de vervanging van Protocol nr. 3 bij deze overeenkomst betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking, door een nieuw protocol waarin, wat de oorsprongsregels betreft, naar de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels wordt verwezen, moet worden gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité.
   Kleine wijzigingen van het ontwerpbesluit kunnen zonder nader besluit van de Raad worden goedgekeurd door de vertegenwoordigers van de Unie in het Gemengd Comité.
   Artikel 2
   Het besluit van het Gemengd Comité wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 23 juni 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  PB L 171 van 27.6.1973, blz. 2.

      (2)  PB L 54 van 26.2.2013, blz. 4.

      ONTWERP
      BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ EU-NOORWEGEN Nr.
      van
      tot wijziging van Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking
      HET GEMENGD COMITÉ,
      Gezien de op 14 mei 1973 in Brussel ondertekende Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen (1) („de overeenkomst”), en met name artikel 11,
      Gezien Protocol nr. 3 bij de overeenkomst betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking (2) („Protocol nr. 3”),
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  In artikel 11 van de overeenkomst wordt verwezen naar Protocol nr. 3 dat de oorsprongsregels bevat en voorziet in de cumulatie van oorsprong tussen de EU, Noorwegen, Zwitserland (inclusief Liechtenstein), IJsland, Turkije, de Faeröer en de deelnemers aan het Barcelonaproces (3).

                  (2)

                  Krachtens artikel 39 van Protocol nr. 3 kan het bij artikel 29 van de overeenkomst opgerichte Gemengd Comité besluiten de bepalingen van dit protocol te wijzigen.

                  (3)

                  De Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane oorsprongsregels (4) („de conventie”) is opgesteld om de protocollen inzake de oorsprongsregels die momenteel van kracht zijn tussen de landen van het pan-Euro-mediterrane gebied door één rechtshandeling te vervangen.

                  (4)

                  De EU en Noorwegen hebben de conventie op 15 juni 2011 ondertekend.

                  (5)

                  De EU en Noorwegen hebben hun akte van aanvaarding respectievelijk op 26 maart 2012 en 9 november 2011 bij de depositaris van de conventie neergelegd. Vervolgens is op grond van artikel 10, lid 3, de conventie voor de EU en Noorwegen respectievelijk op 1 mei 2012 en 1 januari 2012 in werking getreden.

                  (6)

                  De conventie heeft de deelnemers aan het stabilisatie- en associatieproces opgenomen in de pan-Euro-mediterrane zone voor oorsprongscumulatie.

                  (7)

                  Indien de overgang naar de conventie niet gelijktijdig is voor alle overeenkomstsluitende partijen binnen de cumulatiezone, mag dit niet leiden tot een minder gunstige situatie dan de eerdere situatie op grond van het protocol.

                  (8)

                  Protocol nr. 3 van de overeenkomst moet daarom worden aangepast om naar de conventie te verwijzen,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      Protocol nr. 3 bij de overeenkomst betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden van administratieve samenwerking wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij dit besluit.
      Artikel 2
      Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
      Het is van toepassing met ingang van 1 september 2014.

         Gedaan te …,

               Voor het Gemengd Comité,

               De voorzitter

            …

         (1)  PB L 171 van 27.6.1973, blz. 2.

         (2)  PB L 117 van 2.5.2006, blz. 2.

         (3)  Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Marokko, Palestina, Syrië en Tunesië.

         (4)  PB L 54 van 26.2.2013, blz. 4.

      BIJLAGE

         Protocol nr. 3

         betreffende de definitie van het begrip „producten van oorsprong” en methoden voor administratieve samenwerking

      Artikel 1
      Toepasselijke regels van oorsprong
      Voor de toepassing van deze overeenkomst zijn aanhangsel I en de relevante bepalingen van aanhangsel II van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels (1) („de conventie”) van toepassing.
      Alle verwijzingen naar de „desbetreffende overeenkomst” in aanhangsel I en in de relevante bepalingen van aanhangsel II van de Regionale Conventie betreffende de pan-Euro-mediterrane preferentiële oorsprongsregels gelden als verwijzingen naar deze overeenkomst.
      Artikel 2
      Geschillenregeling
      Indien er een geschil ontstaat in verband met de controleprocedures in artikel 32 van aanhangsel I van de conventie dat niet kan worden opgelost door de douaneautoriteit die de controle heeft aangevraagd en de douaneautoriteit die de controle moet uitvoeren, wordt het aan het Gemengd Comité voorgelegd.
      In alle gevallen is de wetgeving van het land van invoer van toepassing op de regeling van geschillen tussen een importeur en de douaneautoriteiten van het land van invoer.
      Artikel 3
      Wijzigingen van het protocol
      Het Gemengd Comité kan besluiten bepalingen van dit protocol te wijzigen.
      Artikel 4
      Opzegging van de conventie
      1.   Indien ofwel de EU ofwel Noorwegen de depositaris van de conventie schriftelijk te kennen geeft de conventie op grond van artikel 9 te willen opzeggen, onderhandelen de EU en Noorwegen onmiddellijk over oorsprongsregels voor de toepassing van deze overeenkomst.
      2.   Tot de inwerkingtreding van deze nieuw overeengekomen oorsprongsregels blijven op deze overeenkomst de op het moment van opzegging geldende oorsprongsregels in aanhangsel I en, in voorkomend geval, de relevante bepalingen van aanhangsel II van de conventie van toepassing. Vanaf de opzegging worden de oorsprongsregels in aanhangsel I en, in voorkomend geval, de relevante bepalingen van aanhangsel II van de conventie echter zo uitgelegd dat zij uitsluitend bilaterale cumulatie tussen de EU en Noorwegen toestaan.
      Artikel 5
      Overgangsbepalingen — cumulatie
      1.   Niettegenstaande artikel 3 van aanhangsel I van de conventie blijven de in de artikelen 3 en 4 van Protocol nr. 3 bij deze overeenkomst, gewijzigd bij Besluit nr. 1/2005 van het Gemengd Comité EU-Noorwegen van 20 december 2005 (2), van toepassing tussen de EU en Noorwegen tot de conventie met betrekking tot alle in de artikelen 3 en 4 van Protocol nr. 3 bij de overeenkomst genoemde overeenkomstsluitende partijen in werking is getreden.
      2.   Niettegenstaande artikel 16, lid 5, en artikel 21, lid 3, van aanhangsel I van de conventie, mag het bewijs van oorsprong een certificaat inzake goederenverkeer EUR.1 of een oorsprongsverklaring zijn indien bij de cumulatie alleen EVA-landen, de Faeröer, de EU, Turkije en de deelnemers aan het stabilisatie- en associatieproces zijn betrokken.

         (1)  PB L 54 van 26.2.2013, blz. 4.

         (2)  PB L 117 van 2.5.2006, blz. 2.


title: BESLUIT VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, EN VAN DE COMMISSIE van 21 december 1988 houdende verlenging van de regeling die van toepassing is op het handelsverkeer met Joegoslavië voor de produkten die onder het EGKS-Verdrag vallen (88/652/EGKS) (88/652/EGKS) #

text:
Avis juridique important

|

41988D0652

BESLUIT VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, EN VAN DE COMMISSIE van 21 december 1988 houdende verlenging van de regeling die van toepassing is op het handelsverkeer met Joegoslavië voor de produkten die onder het EGKS-Verdrag vallen (88/652/EGKS) (88/652/EGKS)  -

Publicatieblad Nr. L 367 van 31/12/1988 blz. 0078 - 0078

BESLUIT  VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, EN VAN DE COMMISSIE  van 21 december 1988  houdende verlenging van de regeling die van toepassing is op het handelsverkeer met Joegoslavië voor de produkten die  onder het EGKS-Verdrag vallen  ( 88/652/EGKS )  ( 88/652/EGKS ) DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, EN DE COMMISSIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal,  Overwegende dat de eerste fase van de regeling van toepassing op het handelsverkeer bedoeld in de op 2 april 1980 te Belgrado ondertekende Overeenkomst tussen de Lid-Staten van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor  Kolen en Staal, enerzijds, en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië, anderzijds ( 1 ), op 31 maart 1988 is verstreken;  Overwegende dat de regeling die de Gemeenschap momenteel krachtens de Overeenkomst toepast dient te worden verlengd in afwachting van de sluiting en de inwerkingtreding van het Protocol waarbij de regeling wordt vastgesteld die na bovenvermelde datum op  het handelsverkeer met Joegoslavië voor de produkten die onder het EGKS-Verdrag vallen van toepassing zal zijn,  BESLUITEN :    Artikel 1   De handelsregeling die werd ingesteld bij artikel 3 van de op 2 april 1980 te Belgrado ondertekende Overeenkomst tussen de Lid-Staten van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enerzijds,  en de Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië, anderzijds, blijft van toepassing tot de datum van inwerkingtreding van het Protocol waarbij overeenkomstig artikel 12 van die Overeenkomst de regeling wordt vastgesteld die later op het  handelsverkeer van toepassing zal zijn .  Artikel 2   Dit besluit treedt in werking op 1 januari 1989 .   De Lid-Staten en de Commissie treffen de maatregelen die voor de uitvoering van dit besluit nodig zijn .  Gedaan te Brussel, 21 december 1988 .   Voor de Regeringen  van de Lid-Staten  De Voorzitter  V . PAPANDREOU    Voor de Commissie  Jacques DELORS    ( 1 ) PB nr . L 41 van 14 . 2 . 1983, blz . 113 .