Avis juridique important

|

31998D0019

98/19/EG: Besluit van de Commissie van 6 januari 1998 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden in cassettes van oorsprong uit Hongkong en de Republiek Korea

Publicatieblad Nr. L 007 van 13/01/1998 blz. 0047 - 0055

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 6 januari 1998 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden in cassettes van oorsprong uit Hongkong en de Republiek Korea (98/19/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESEGEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op artikel 23, lid 1,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (3), inzonderheid op artikel 9, lid 1 en artikel 15,Na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE (1) Bij Verordening (EEG) nr. 1768/89 (4) stelde de Raad een definitief antidumpingrecht in op de invoer van videocassettes van oorsprong uit de Republiek Korea en Hongkong en beëindigde hij de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden van oorsprong uit dezelfde landen.Terzelfder tijd aanvaardde de Commissie een verbintenis die was aangeboden door één Hongkongse exporteur, Wing Shing Cassette Mfg. Ltd (5).(2) Op verzoek van Hongkongse ondernemingen die gedurende het oorspronkelijke onderzoektijdvak niet hadden uitgevoerd, werden vervolgens nieuwe onderzoeken in verband met nieuwkomers uitgevoerd overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 2423/88 (hierna Verordening 2423/88genoemd). Eén van deze nieuwe onderzoeken had als resultaat dat op de betrokken invoer geen rechten werden ingesteld; in de andere gevallen werden variabele en ad valorem-rechten ingesteld (6).(3) Na de publicatie van een bericht dat de geldende maatregelen op korte termijn zouden komen te vervallen (7), werd een verzoek om een nieuw onderzoek van de verordening tot instelling van de antidumpingmaatregelen ingediend door de Europese Raad van de bonden van de chemische nijverheid (Cefic), die optrad namens twee producenten van videocassettes in de Gemeenschap die 45 % van de totale productie van de Gemeenschap voor hun rekening zouden nemen.Cefic voerde in zijn verzoek aan dat het vervallen van de maatregelen zou leiden tot het opnieuw optreden van schade en dat de schadelijke gevolgen van de invoer van videocassettes van oorsprong uit Zuid-Korea en Hongkong zich ondanks de geldende maatregelen nog steeds en in grotere mate deden gevoelen; deze gevolgen waren te wijten aan de lage prijzen van deze invoer, die op hun beurt voortvloeiden uit de toename van de dumping. De overgelegde bewijzen werden toereikend geacht en in mei 1994 maakte de Commissie haar voornemen bekend om een nieuw onderzoek uit te voeren (8).(4) Er zij aan herinnerd dat in 1991 antidumpingmaatregelen werden aangenomen met betrekking tot hetzelfde product van oorsprong uit de Volksrepubliek China (9).Deze maatregelen kwamen te vervallen omdat de bedrijfstak van de Gemeenschap niet meewerkte aan het recent gevoerde nieuwe onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen (10).B. NIEUW ONDERZOEK (5) In een bericht dat in september 1994 werd gepubliceerd (11) kondigde de Commissie de inleiding aan van een nieuw onderzoek overeenkomstig artikel 15 van Verordening 2423/88.(6) De Commissie bracht de bedrijfstak van de Gemeenschap die de klagende partij vormt, de betrokken exporteurs en de importeurs alsmede de vertegenwoordigers van de exporterende landen hiervan officieel op de hoogte en stelde de rechtstreeks betrokken partijen in de gelegenheid om hun standpunten schriftelijk bekend te maken en een verzoek in te dienen om te worden gehoord.(7) De Commissie stuurde de betrokken partijen vragenlijsten en ontving antwoorden van de twee producenten van de Gemeenschap namens welke het verzoek om een nieuw onderzoek was gediend, van drie Koreaanse exporteurs en van importeurs in de Gemeenschap die met twee Koreaanse exporteurs verbonden waren. Slechts één Hongkongse exporteur verleende medewerking door de vragenlijst te beantwoorden; hieruit bleek dat de onderneming het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak niet had uitgevoerd zoals blijkt uit overweging 11, hieronder. Geen andere Hongkongse exporteurs beantwoordden de vragenlijst hoewel een aantal Hongkongse ondernemingen erop wezen niet langer videocassettes naar de Gemeenschap uit te voeren.De Commissie ontving ook het standpunt van de Hongkongse regering.(8) Bij één van de twee producenten van de Gemeenschap werd geoordeeld dat de antwoorden op de vragenlijst niet voldoende gegevens bevatten; bovendien verzuimde de onderneming een "niet-vertrouwelijke" versie van zijn antwoorden op de vragenlijst in te dienen. Derhalve kon de Commissie voor de vaststelling van de schade de gegevens die door deze producent waren verstrekt niet in aanmerking nemen (zie ook overweging 17).(9) Op grond van een verzoek dat was ingediend door de Koreaanse exporteurs kwamen de drie Koreaanse exporteurs die medewerking aan het onderzoek verleenden en de bedrijfstak van de Gemeenschap samen en wisselden zij van mening overeenkomstig artikel 7, lid 6, van Verordening 2423/88.(10) Gedurende het onderzoek verzamelde en verifieerde de Commissie alle gegevens die zij voor haar vaststellingen noodzakelijk achtte en verrichtte zij verificaties bij de volgende ondernemingen:a) Producent in de Gemeenschap:- BASF Magnetic GmbH, Mannheim (Duitsland) en de handelsmaatschappijen waarmee deze onderneming verbonden is;- BASF Magnetics France SA, Levallois-Perret (Frankrijk);- BASF Plc, Wembley, Middlesex (Verenigd Koninkrijk);(hierna worden beide ondernemingen BASF Magnetics genoemd).b) Producenten/exporteurs in de Republiek Korea:- SKC Ltd, Seoul;- Kolon Industries Inc., Seoul;- LG Electronics Inc., Seoul.c) Importeurs in de Gemeenschap die verbonden zijn met Koreaanse producenten/exporteurs:Duitsland:- Kolon International GmbH, Frankfurt;- SKC Europe GmbH, Frankfurt;- LG Electronics Deutschland GmbH, Willich.Verenigd Koninkrijk:- Kolon Industries Inc., Londen (filiaal);- LG Electronics UK Ltd, Slough.Frankrijk:- LG GoldStar France Sàrl. Marne La Vallée.(11) Het onderzoektijdvak waarop deze procedure betrekking had, liep van 1 juli 1993 tot 30 juni 1994. Om vast te stellen of de bedrijfstak van de Gemeenschap schade had geleden van de invoer in kwestie werd de periode van 1989, het jaar waarin opnieuw onderzochte maatregelen werden aangenomen, tot aan het eind van het onderzoektijdvak, onderzocht. Bij dat onderzoek moest evenwel rekening worden gehouden met twee factoren: ten eerste: voor de tijdspanne vóór 1991 waren wat de invoer betreft, slechts gegevens uitgedrukt in gewicht beschikbaar; pas vanaf 1991 waren met betrekking tot de invoer van videocassettes gedetailleerde statistische gegevens uitgedrukt in aantallen en waarde beschikbaar waardoor de invoer en de gevolgen ervan beter konden worden onderzocht. Ten tweede: zoals in overweging 18 wordt uiteengezet, onderging de structuur van de bedrijfstak van de Gemeenschap in 1991 belangrijke wijzigingen en bijgevolg konden voor een zinvol onderzoek naar de resultaten van de bedrijfstak van de Gemeenschap slechts de cijfers vanaf 1991 worden gebruikt.Bijgevolg vormde de periode tussen 1991 en 30 juni 1994 de belangrijkste basis voor het onderzoek naar de aanmerkelijke schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap.(12) Het onderzoek overschreed de indicatieve termijn van een jaar die is vastgesteld in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening 2423/88, hetgeen hoofdzakelijk te wijten is aan de overvloed aan gegevens die moesten worden onderzocht; videocassettes zijn namelijk artikelen die in vele variëteiten worden verkocht (verschil in kwaliteit en speelduur) en het aantal transacties was uitermate groot. Bovendien werden op verzoek van verschillende partijen, waaronder de bedrijfstak van de Gemeenschap, verlengingen toegestaan voor de beantwoording van de vragenlijsten. Bovendien moest de Commissie sommige partijen verzoeken in verband met cruciale kwesties meer gegevens ter beschikking te stellen.Een ander element dat invloed had op het onderzoek was het feit dat één van de klagende partijen van eigenaar veranderde, zoals hieronder (overweging 18) wordt uiteengezet, hetgeen invloed kan hebben gehad op de voortzetting van het onderzoek. Deze onderhandelingen die leidden tot de verkoop van BASF Magnetics aan de Koreaanse KOHAP-groep, startten in 1996 en werden in januari 1997 afgerond.C. PRODUCT EN SOORTGELIJK PRODUCT (13) De producten waarop dit nieuwe onderzoek betrekking heeft, zijn videobanden in cassettes, die vervaardigd zijn voor het opnemen doch waarop niet is opgenomen (i.e. videocassettes, VHS-standaard, ingedeeld onder GN-code (ex) 8523 13 00).Zoals werd medegedeeld in Verordening (EG) nr. 4062/88 van de Commissie van 23 december 1988 houdende instelling van een voorlopig antidumpingrecht op de invoer van videocassettes en videobanden van oorsprong uit de Republiek Korea en uit Hongkong (12) worden videocassettes in het algemeen voor JVC (Japan Victor Company) in licentie vervaardigd. Zij worden gebruikt in videocamera's om videofilms te maken of in videocassetterecorders om televisieprogramma's, vooraf opgenomen films of met een videocamera gemaakte films op te nemen en later af te spelen. Videocassettes kunnen verschillen wat de speelduur en de kwaliteit van de gebruikte band betreft maar kunnen beschouwd worden als één enkele categorie producten.Uit het onderzoek is gebleken dat videocassettes die geproduceerd en verkocht worden op de respectieve binnenlandse markten van Hongkong en Korea en videocassettes die uit deze landen naar de Gemeenschap worden uitgevoerd dezelfde technische en fysieke basiseigenschappen en hetzelfde gebruik hebben. Dit geldt ook bij vergelijking van de uit deze landen in de Gemeenschap ingevoerde videocassettes met de door de bedrijfstak van de Gemeenschap vervaardigde en verkochte videocassettes. Wat het in de markt liggen van dit artikel bij de consument betreft, alsmede de verkoopkanalen, concurreren videocassettes uit Hongkong en Korea en door de bedrijfstak van de Gemeenschap verkochte videocassettes bovendien rechtstreeks met elkaar.Derhalve - en deze bevinding strookt met die van de opnieuw onderzochte verordening - werd vastgesteld dat videocassettes van oorsprong uit Korea en Hongkong en videocassettes die in de Gemeenschap door de bedrijfstak van de Gemeenschap worden verkocht soortgelijke producten zijn in de zin van artikel 2, lid 12, van Verordening 2423/88.D. BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP (14) Ten tijde van het oorspronkelijke onderzoek bestond de bedrijfstak van de Gemeenschap namens welke de klacht was ingediend uit vier producenten, namelijke Agfa-Gevaert AG, BASF Magnetics GmbH, Magna Tonträger Produktions GmbH en PDM Magnetics.Na de instelling van de maatregelen die nu opnieuw worden onderzocht, beëindigde Magna Tonträger Produktions GmbH zijn productie van videocassettes. De productie van Agfa Gevaert werd overgenomen door één van de andere producenten van de Gemeenschap (BASF Magnetics GmbH). Bovendien werd de productie van PDM Magnetics door een ander bedrijf, Sauerland-Kunststoffe GmbH & Co. KG (hierna Sauerland genoemd) overgenomen. Ten gevolge hiervan bleven er van de vijf ondernemingen die in het oorspronkelijke onderzoek de klagende partij vormden, twee ondernemingen over: BASF Magnetics en Sauerland. Deze twee producenten namen ongeveer 45 % van de totale productie van videocassettes in de Gemeenschap voor hun rekening.(15) Eén van de exporteurs voerde aan dat op basis van artikel 4, lid 5, van Verordening 2423/88, BASF Magnetics van de omschrijving van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" moest worden uitgesloten omdat BASF Magnetics zelf importeur was van videocassettes. Gedurende het onderzoek werd evenwel aangetoond dat BASF Magnetics in het verleden weliswaar uit één van de betrokken landen had ingevoerd maar dat het om kleine hoeveelheden en een beperkte periode ging. De invoer van videocassettes vond plaats op OEM-basis en bestond uit specifieke bestellingen voor een bijzondere markt van een lidstaat met een zeer scherpe prijsconcurrentie. De ingevoerde hoeveelheden waren klein vergeleken met de totale verkoop (ongeveer 4 % in een jaar) en de producent van de Gemeenschap was hiertoe overgegaan in een poging om zich op die bijzondere markt tegen felle concurrentie, waaronder de concurrentie van invoer tegen lage prijzen, te verdedigen. Gedurende het onderzoektijdvak voerde BASF Magnetics niet in.Om deze redenen werd geoordeeld dat BASF Magnetics niet van de omschrijving van het begrip "bedrijfstak van de Gemeenschap" in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening 2423/88 moest worden uitgesloten.(16) Bovendien werd door Koreaanse exporteurs aangevoerd dat ondernemingen in de Gemeenschap die videocassettes assembleerden eigenlijk óók produceerden en dat ervan uitgegaan moest worden dat deze productie deel uitmaakte van de totale productie van de Gemeenschap. Het in aanmerking nemen van deze productie zou betekenen dat de producenten van de Gemeenschap die om het nieuwe onderzoek verzochten niet meer zoals vereist het grootste deel van de productie van de Gemeenschap zouden bereiken. Bij de evaluatie van de representativiteit werd evenwel geoordeeld dat de productie van bedrijven die uitsluitend assembleerden niet beschouwd kon worden als echte productie van de Gemeenschap. De toegevoegde waarde ten gevolge van de assemblage van videocassettes is immers beperkt. Bovendien beweerde geen enkele van deze assembleurs een producent van de Gemeenschap te zijn. Bijgevolg konden alleen BASF Magnetics en Sauerland als producenten van de Gemeenschap worden beschouwd.Een van de twee bovenstaande ondernemingen, namelijk Sauerland, diende een ontoereikend antwoord op de vragenlijst in. Derhalve kon de situatie van deze producent niet in aanmerking worden genomen voor de conclusies in verband met de schade. Men stelde vast dat de andere producent van de Gemeenschap die medewerking verleende, BASF Magnetics, die veruit het grootste gedeelte van de totale productie van deze beide producenten voor zijn rekening nam, de enige in aanmerking komende producent was.(17) Op basis van bovenstaande factoren werd geconcludeerd dat in het kader van deze procedure alleen BASF Magnetics voldeed aan de vereisten van artikel 4, lid 5, van Verordening 2423/88; derhalve werd deze onderneming beschouwd als de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van bedoeld artikel.(18) Er zij op gewezen dat BASF Magnetics na het onderzoektijdvak, met name op 22 januari 1997, in andere handen overging en deel ging uitmaken van de Koreaanse KOHAP-groep. Bijgevolg werd de naam BASF Magnetics GmbH gewijzigd in EMTEC Magnetics GmbH. Deze onderneming gaf te kennen het verzoek om een nieuw onderzoek alsmede het onderzoek zelf verder te zullen steunen.E. SCHADE 1. Verbruik van videocassettes in de Gemeenschap (19) De meest geschikte manier om de ontwikkelingen op de markt van de Gemeenschap te volgen was een onderzoek naar de verbruikte hoeveelheden te verrichten. In verband met het verbruik in de Gemeenschap werd vastgesteld dat de cijfers uit onafhankelijk marktonderzoek die door de bedrijfstak van de Gemeenschap ter beschikking werden gesteld om twee essentiële redenen de meest betrouwbare bron vormden. Ten eerste: de berekening van het zichtbare verbruik was niet mogelijk omdat de verkoopgegevens van andere handelaren niet beschikbaar waren; ten tweede: de officiële invoerstatistieken bevatten gegevens uitgedrukt in gewicht (en niet in stuks).(20) Het bleek dat het verbruik in de Gemeenschap na een gestadige stijging in de voorafgaande jaren in 1992 een piek bereikte van 394 miljoen stuks. Op basis van de voor 1993 en 1994 beschikbare gegevens werd het verbruik voor het onderzoektijdvak op 380 miljoen stuks geraamd.2. Factoren in verband met de invoer a) Ingevoerde hoeveelheden en marktaandeel (21) Er zij aan herinnerd dat de gegevens waarover de Commissie dankzij Eurostat beschikt, betrekking hebben op een post van de GN die zowel videocassettes als videobanden omvat. Derhalve geven de officiële invoerstatistieken van de Gemeenschappen geen nauwkeurig beeld van de omvang van de invoer van videocassettes alleen. Daarom werd het noodzakelijk geacht om behalve op Comext ook op andere informatiebronnen een beroep te doen zoals de officiële uitvoerstatistieken van de betrokken landen en andere invoergegevens van de Gemeenschap, die meer gedetailleerde gegevens bevatten. Deze andere invoergegevens van de Gemeenschap die statistieken bevatten voor elk soort videocassette zijn evenwel slechts beschikbaar vanaf 1991 en de conclusies die op deze basis worden getrokken, kunnen derhalve slechts betrekking hebben op de periode na 1991.De bedrijfstak van de Gemeenschap voerde aan dat de evaluatie van de invoer uit Hongkong ook de invoer uit Macau diende te omvatten omdat deze invoer van oorsprong uit Hongkong zou zijn en eenvoudigweg via Macau plaatsvond. Uit een onderzoek van de Commissie van 1994 bleek evenwel dat bedoelde invoer uit Macau diende te worden beschouwd als zijnde van oorsprong uit China. Bijgevolg waren er geen redenen om invoer uit Macau te beschouwen als invoer van oorsprong uit Hongkong.In verband met de invoer uit Hongkong en Korea zij erop gewezen dat de door Eurostat geregistreerde ingevoerde hoeveelheden van GN-code 8523 13 00 (in ton) in 1989 na de instelling van de oorspronkelijke maatregelen, vergeleken met 1988 drastisch verlaagden; in 1988 bedroeg de invoer uit Hongkong 8 289 ton; deze daalde tot 1 314 ton in 1989, dit wil zeggen met 84 %. De invoer uit Korea bedroeg 17 511 ton in 1988 vergeleken met 11 491 ton in 1989, hetgeen neerkomt op een daling met 34 %.Tussen 1989 en het einde van het onderzoektijdvak bleef de invoer uit Hongkong van onder bovenstaande GN-code ingedeelde goederen op een vrij laag niveau; gedurende het onderzoektijdvak bedroeg deze invoer 1 279 ton. Wat Korea betreft, vertoonde de invoer tussen 1989 en 1990/1991 een stijging (van 11 491 ton tot 20 938 ton) gevolgd door een geleidelijke daling tot 13 500 ton, hetgeen neerkomt op een algemene daling met 23 % tussen 1988 en het onderzoektijdvak.Wat de ontwikkeling van de invoer uitgedrukt in aantallen betreft, bleek op basis van de beschikbare gegevens dat de invoer uit Hongkong op een laag niveau bleef tussen 1991 en het onderzoektijdvak (4,8 miljoen stuks). Wat Korea betreft, daalde de invoer van 37,3 miljoen stuks in 1991 tot 26,7 miljoen stuks gedurende het onderzoektijdvak, dit wil zeggen met 28 %.(22) Zoals hierboven vermeld (overweging 19), zijn de gegevens over het verbruik van videocassettes in de Gemeenschap uitgedrukt in aantallen terwijl de gegevens in de officiële invoerstatistieken zijn uitgedrukt in gewicht. Aangezien niet alle invoer van videobanden van oorsprong uit Hongkong en Korea van de desbetreffende code videocassettes zijn, konden de statistieken van Comext niet worden gebruikt om het marktaandeel vast te stellen. Bijgevolg werd voor de vaststelling van het marktaandeel van de met dumping ingevoerde artikelen gebruikgemaakt van de beschikbare gegevens uit bovenstaande bronnen met betrekking tot de invoer uitgedrukt in aantallen.Uit die evaluatie bleek dat het marktaandeel van Hongkong tussen 1991 en 1993 minder dan 1 % bedroeg en gedurende het onderzoektijdvak tot amper 1,3 % steeg ten gevolge van een beperkte toename van de invoer en een daling van het verbruik. Wat Korea betreft, daalde het marktaandeel van 9,8 % in 1991 tot 7 % gedurende het onderzoektijdvak.(23) De bovenstaande evaluatie van de invoer uit de betrokken landen en van het marktaandeel dat door deze invoer wordt bestreken, toont aan dat deze invoer gedurende de onderzochte periode in het algemeen aanzienlijk was gedaald.b) Prijzen van de invoer Prijsontwikkelingen (24) Omdat de gegevens van Comext zowel betrekking hadden op videocassettes als op videobanden en deze gegevens tevens een scala van allerlei soorten videocassettes bestreken, zou het weinig zinvol zijn om gebruik te maken van de gegevens van Comext met betrekking tot de invoerprijzen.Een evaluatie vond derhalve plaats op basis van de beschikbare gegevens uitgedrukt in aantallen. Deze gegevens hadden betrekking op de twee soorten cassettes (E-180 en E-240) die het meest werden ingevoerd en het grootste gedeelte (meer dan 75 %) vormden van de invoer uit de betrokken landen gedurende het onderzoektijdvak.Voor deze twee soorten cassettes werd vastgesteld dat de prijzen van de uit Hongkong ingevoerde producten in feite tussen 1991 en het onderzoektijdvak stegen; met 57 % wat het E-180-model betreft en met 17 % wat het E-240-model betreft. De prijzen van het uit Korea ingevoerde E-180-model gaven een zekere stijging (9 %) te zien terwijl de prijzen van het E-240-model stabiel bleven.Prijsonderbieding (25) Men onderzocht of de verkoop in de Gemeenschap van videocassettes van oorsprong uit Hongkong en Korea plaatsvond tegen prijzen die de prijzen van de producenten van de Gemeenschap onderboden. Dit onderzoek vond plaats op basis van de verkoop in drie lidstaten die als representatief werden beschouwd omdat hun verbruik van het betrokken product meer dan twee derden bedroeg van het totale verbruik in de Gemeenschap.(26) Men stelde vast dat er bij de invoer uit Korea in twee van de drie onderzochte lidstaten sprake was van een zekere onderbieding waarvan het niveau naar gelang van het soort videocassette verschilde. Voor de invoer uit Hongkong kon geen onderbieding worden vastgesteld omdat geen enkele van de exporteurs in Hongkong medewerking aan het onderzoek verleende. Bovendien kon de bedrijfstak van de Gemeenschap geen andere bewijzen leveren van verkoop op de markt van de Gemeenschap van videocassettes van oorsprong uit Hongkong, hetgeen verklaard kan worden door de zeer beperkte invoer uit Hongkong en het zeer beperkte marktaandeel van deze invoer. Derhalve trok de Commissie haar conclusies op basis van de beschikbare gegevens overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening 2423/88.Men was van oordeel dat statistische gegevens de geschiktste informatiebron vormden. De invoercijfers die onderzocht werden voor de twee soorten cassettes die het meest werden ingevoerd, toonden aan dat de uit Hongkong gedurende het onderzoektijdvak ingevoerde producten werden verkocht tegen prijzen die zeer goed vergelijkbaar waren met de prijzen van de uit Korea ingevoerde producten. Hoewel een hoger antidumpingrecht van toepassing is op de invoer van oorsprong uit Hongkong, met name 21,9 % vergeleken met 3,8 % voor de producten uit Korea, werd niettemin geconcludeerd dat de uit Hongkong ingevoerde producten ook werden verkocht tegen prijzen die in zekere mate de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap onderboden.3. Factoren in verband met de bedrijfstak van de Gemeenschap (27) Bij de beschrijving van de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap diende er rekening mee te worden gehouden dat in 1991 Agfa door BASF AG werd aangekocht. Een vergelijking met vroegere jaren zou derhalve niet zinvol zijn zoals in overweging 11, hierboven, werd uiteengezet. Omdat "de bedrijfstak van de Gemeenschap", in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening 2423/88 door één enkele onderneming wordt gevormd, worden voor die onderneming, om vertrouwelijkheidsredenen, slechts relatieve cijfers gegeven.a) Verkochte hoeveelheden en marktaandeel (28) Tussen 1991 en 1993 daalde de verkoop van het betrokken product door de bedrijfstak van de Gemeenschap met ongeveer 27 %. Tussen 1993 en het onderzoektijdvak werd evenwel een stijging met bijna 6 % geregistreerd. Dezelfde trend was ook te zien voor het marktaandeel dat, na een daling tussen 1991 en 1993, tijdens het onderzoektijdvak met 10 indexpunten steeg.b) Verkoopprijzen, omzet en rentabiliteit (29) Wat de verkoopprijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap betreft, werd een daling met meer dan 20 % tussen 1991 en het onderzoektijdvak vastgesteld. Deze daling ging gepaard met een nog grotere daling van de productiekosten. Een gedeelte van deze kostenverlaging werd veroorzaakt door de sluiting van één van de productiefdelingen die gebruikt werd voor een gedeelte van de vervaardiging van videocassettes. Deze sluiting was het gevolg van het besluit om een bepaald gedeelte van het productieproces uit te besteden. Zelfs al heeft de bedrijfstak van de Gemeenschap omzet verloren ten gevolge van de dalende verkoop en de lagere verkoopprijzen, toch kon hij, ten gevolge van belangrijke kostenverlagingen, zijn financiële situatie aanzienlijk verbeteren. Vanaf de periode 1991/1992 werden de financiële verliezen geleidelijk weggewerkt en tijdens het onderzoektijdvak werd bijna de rentabiliteitsdrempel bereikt. Ondanks deze positieve ontwikkeling was de financiële situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap gedurende het onderzoektijdvak evenwel nog steeds onbevredigend.c) Productie, productiecapaciteit en bezettingsgraad van de productiecapaciteit (30) Rekening houdend met de bovenvermelde aankoop van Agfa door BASF AG in 1991 werd voor 1992 een stijging van de totale productie vastgesteld. Tussen 1992 en 1993 daalde de productie met 19 % maar steeg opnieuw tussen 1993 en het onderzoektijdvak (met 3 %). De bezettingsgraad van de productiecapaciteit kon volgens BASF Magnetics op elk ogenblik aan de productievereiste worden aangepast, hetgeen resulteerde in een stabiel gebruik van de beschikbare capaciteit.d) Werkgelegenheid (31) Tussen 1991 en het onderzoektijdvak verlaagde de bedrijfstak van de Gemeenschap het aantal bij de productie en de verkoop van videocassettes tewerkgestelde personen met meer dan 40 %. Deze daling van de werkgelegenheid was voor een groot gedeelte het resultaat van de sluiting van de hierboven genoemde productieafdeling, hetgeen op zich reeds leidde tot het verdwijnen van meer dan 450 arbeidsplaatsen.e) Conclusie (32) Uit het onderzoek van bovenstaande indicatoren blijkt dat zich negatieve ontwikkelingen voordeden in de periode 1991-1993. De bedrijfstak van de Gemeenschap kende evenwel een positievere situatie tussen 1993 en het onderzoektijdvak; er waren tekenen van herstel en verbetering. Niettemin bleef de financiële positie van de bedrijfstak van de Gemeenschap ondanks deze verbetering onbevredigend; vooral de financiële resultaten lieten te wensen over.F. OORZAKELIJK VERBAND (33) De Commissie onderzocht of de ingevoerde hoeveelheden en de prijzen ervan verantwoordelijk waren voor de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en in dusdanige mate gevolgen voor de bedrijfstak hadden dat van aanmerkelijke schade in de zin van artikel 4, lid 1, van Verordening 2423/88 kan worden gesproken. Men zag erop toe dat de weerslag van andere factoren op de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap niet aan de betrokken invoer werd toegeschreven.(34) De invoer van oorsprong uit Hongkong daalde sterk ten opzichte van het niveau van 1988 en nam gedurende het onderzoektijdvak slechts een marktaandeel van 1,3 % voor zijn rekening. Ten gevolge hiervan kan, gezien de specifieke omstandigheden van dit geval, niet worden beweerd dat de invoer van oorsprong uit Hongkong verder gevolgen had voor de bedrijfstak van de Gemeenschap die aanmerkelijk kunnen worden genoemd.(35) De invoer van oorsprong uit Korea daalde eveneens; tijdens het onderzoektijdvak bedroeg het marktaandeel 7 % in vergelijking met ongeveer 9,8 % in 1991. Dit verlies aan marktaandeel was, uitgedrukt in percenten, groter dan het verlies dat door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd geleden.(36) De ontwikkeling van de invoerprijzen voor videocassettes van oorsprong uit Korea gaf een stabiele, enigszins stijgende trend te zien, terwijl de invoerprijzen van cassettes van oorsprong uit Hongkong aanzienlijk stegen.(37) Uit het onderzoek bleek ook dat de neerwaartse beweging van de verkoopprijzen van BASF gepaard ging met een nog sterkere daling van zijn productiekosten, hetgeen leidde tot een verbetering van de financiële situatie van de onderneming.(38) Sommige derde landen verhoogden hun ingevoerde hoeveelheden aanzienlijk gedurende de onderzochte periode. Tussen het jaar waarin de maatregelen werden aangenomen (1989) en het onderzoektijdvak steeg vooral de invoer uit India, Macau, Maleisië, Singapore, Taiwan, Thailand en Turkije van 4 415 ton tot 21 310 ton. Tussen 1991 en het onderzoektijdvak stegen de uit deze landen ingevoerde hoeveelheden van bijna 32 miljoen tot 82 miljoen stuks. Uitgedrukt in marktaandeel komt dit neer op een ontwikkeling van 8,5 % tot 21,7 %; hieraan moeten nog de marktaandelen van de VS (2,2 %) en Japan (6,7 %) tijdens het onderzoektijdvak worden toegevoegd. Het is ook belangrijk op te merken dat een evaluatie met betrekking tot het onderzoektijdvak aantoonde dat de prijzen van de uit deze landen ingevoerde producten aanzienlijk onder de prijzen van de uit Hongkong en Korea ingevoerde producten lagen en bijgevolg de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijk onderboden.Samengevat kan worden opgemerkt dat op het ogenblik dat de invoer uit andere landen steeg, de invoer uit Hongkong en Korea daalde.(39) Er zij op gewezen dat de Gemeenschap een aantal andere producenten van videocassettes (die niet tot de klagende partij behoren) alsmede een bepaald aantal assembleurs van videocassettes telt. Geen enkele van deze producenten/assembleurs ondersteunde het verzoek dat werd ingediend namens BASF Magnetics en Sauerland.Op basis van de beschikbare gegevens werd vastgesteld dat in het onderzoektijdvak ongeveer 40 % (marktaandeel) van de markt van de Gemeenschap werd bevoorraad met ingevoerde videocassettes, terwijl de overige 60 % werd bevoorraad door leveranciers in de Gemeenschap, waaronder de bedrijfstak van de Gemeenschap. Derhalve is het waarschijnlijk dat concurrentie door deze andere leveranciers in de Gemeenschap een aanzienlijke rol heeft gespeeld bij de prijsdalingen op de markt van de Gemeenschap waaraan de bedrijfstak van de Gemeenschap zich moest aanpassen. In dit opzicht zij er ook op gewezen dat de concurrentie door leveranciers binnen de Gemeenschap is toegenomen sedert Saehan Media, één van de Koreaanse exporteurs waarop de maatregelen die momenteel opnieuw worden onderzocht van toepassing zijn, een productieafdeling in Ierland heeft opgezet om de markt van de Gemeenschap van binnenuit te bevoorraden.Conclusie in verband met het oorzakelijk verband (40) In het licht van bovenstaande overwegingen wordt geconcludeerd dat de gecombineerde invoer uit Hongkong en Korea op zich geen aanmerkelijke gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap heeft gehad. Het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap geen betere resultaten bereikte, lijkt veeleer te moeten worden toegeschreven aan de invoer uit andere derde landen en aan concurrentie van andere leveranciers binnen de Gemeenschap.G. HET OPNIEUW ONTSTAAN VAN SCHADE (41) Overeenkomstig artikel 15 van Verordening 2423/88 werd nagegaan of het vervallen van de maatregelen opnieuw schade zou doen ontstaan.Dit leidde tot de volgende argumenten:- Uit de bovenvermelde factoren blijkt dat weinig werd ingevoerd uit Hongkong terwijl de invoer uit Korea daalde. Gezien deze situatie en het feit dat uit andere landen werd ingevoerd en er bovendien sprake was van concurrentie van andere leveranciers, kan niet worden verwacht dat de invoer uit Hongkong en Korea opnieuw zal stijgen tot schadelijke niveaus indien de maatregelen zouden vervallen. De bewering van de bedrijfstak van de Gemeenschap dat kon worden aangetoond dat invoer van oorsprong uit Hongkong mogelijk via Macau plaatsvond, diende om in overweging 21 uiteengezette redenen te worden weerlegd.Bovendien zij eraan herinnerd dat op de invoer van oorsprong uit Korea vrij lage antidumpingrechten worden toegepast en dat, hoewel deze rechten op zich een corrigerend effect hadden, niet moet worden verwacht dat het verdwijnen ervan in de nabije toekomst ingrijpende gevolgen zou hebben voor het uitvoergedrag van de Koreaanse producenten en zou leiden tot de invoer van beduidend grotere hoeveelheden videocassettes van oorsprong uit Korea.- De beperkte ingevoerde hoeveelheden uit Hongkong en Korea vergeleken met de invoer uit andere landen, de hogere prijzen ervan en de sterke concurrentie van andere leveranciers binnen de Gemeenschap, lijken er niet op tewijzen dat het vervallen van de antidumpingmaatregelen ten aanzien van deze twee landen belangrijke prijsdrukkende gevolgen voor de markt van de Gemeenschap zullen hebben.- In verband met de ongebruikte capaciteit in de landen waarop deze procedure van toepassing is, is uit de statistieken gebleken dat de invoer van oorsprong uit Hongkong op een laag niveau bleef sedert de instelling van de maatregelen die momenteel aan een nieuw onderzoek worden onderworpen. Het valt moeilijk aan te nemen dat gedurende deze lange periode een belangrijke productiecapaciteit in stand bleef. Deze conclusie wordt gestaafd door een onderzoek van de Hongkongse uitvoerstatistieken, waaruit blijkt dat de uitvoer uit Hongkong sedert 1988 wereldwijd sterk afnam. Dit wijst er ook op dat de productiecapaciteit van Hongkong ook is gedaald. In dit opzicht zij erop gewezen dat de raming van de bedrijfstak van de Gemeenschap dat de onbezette productiecapaciteit in Hongkong 28 miljoen stuks zou bedragen niet met bewijzen is gestaafd.Wat de Koreaanse productiecapaciteit betreft, dient er in de eerste plaats aan te worden herinnerd dat de productiecapaciteit daalde doordat Saehan zijn productie overplaatste naar de Gemeenschap. Bovendien bleek uit het onderzoek dat de gemiddelde bezettingsgraad van de productiecapaciteit van de drie producenten die meewerkten aan het onderzoek en in het onderzoektijdvak bijna alle uitvoer naar de Gemeenschap voor hun rekening namen, meer dan 80 % bedroeg. Op basis van deze factoren wordt geconcludeerd dat, hoewel de onbezette capaciteit nog steeds een belangrijke hoeveelheid videocassettes zou vertegenwoordigen, er niet veel ruimte is voor grotere productie en uitvoer. Bovendien is er geen sprake van omstandigheden zoals de instelling van antidumpingrechten door derde landen, die duidelijk te zien geven dat het resterende productiepotentieel bestemd zal zijn voor uitvoer naar de Gemeenschap. De ontwikkelingen van de Koreaanse uitvoer naar de Gemeenschap wijzen veeleer op het tegengestelde; uit het onderzoek blijkt dat de uit Korea ingevoerde hoeveelheden tussen 1992 en het onderzoektijdvak sterk daalden en dat ook het marktaandeel afnam, een trend die door de ontwikkelingen van meer recente jaren wordt bevestigd.- Wat de Koreaanse ondernemingen die aan het onderzoek meewerkten betreft, is uit het onderzoek ook gebleken dat de gemiddelde voorraden iets meer bedragen dan 8 % van de productie, zodat er geen sprake was van grote overtollige hoeveelheden.(42) Gezien het feit dat het onderzoek de normale termijn heeft overschreden en gezien de wijzigingen in de structuur van de bedrijfstak van de Gemeenschap die hoger zijn vermeld, werd het zinvol geacht na te gaan of de bovenstaande ontwikkelingen zich na het onderzoektijdvak voortzetten. Uit dit onderzoek bleek dat in 1996 de invoer van oorsprong uit Hongkong verder daalde tot een marktaandeel van 0,5 %, en dat ook de invoer van oorsprong uit Korea drastisch daalde tot een marktaandeel van eveneens 0,5 % (markt van de Gemeenschap van de 15). Terzelfder tijd vertoonde de bedrijfstak van de Gemeenschap verdere tekenen van herstel.(43) Uit bovenstaande factoren wordt de conclusie getrokken dat niet kan worden verwacht dat de invoer van oorsprong uit Hongkong en Korea ten gevolge van het vervallen van de huidige antidumpingmaatregelen opnieuw aanmerkelijke schadelijke gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap zal hebben.H. DUMPING (44) Gezien bovenstaande conclusies, dit wil zeggen dat de invoer van oorsprong uit Hongkong en Korea geen gevolgen heeft gehad die aanmerkelijk kunnen worden genoemd en dat hernieuwde schade ten gevolge van het vervallen van de maatregelen niet wordt verwacht, zijn de voorwaarden voor de voortzetting van de huidige maatregelen niet aanwezig. Het al dan niet bestaan van een bepaald niveau van dumping bij invoer door afzonderlijke ondernemingen kon de bereikte conclusies niet wijzigen en derhalve werd in dit verband niets vastgesteld.I. CONCLUSIE (45) Gezien bovenstaande conclusies wordt geoordeeld dat niet de invoer met dumping van videocassettes van oorsprong uit Hongkong en Korea maar wel de invoer uit andere derde landen alsmede de concurrentie van handelaren in de Gemeenschap die geen deel uitmaken van de klagende partij, de bedrijfstak van de Gemeenschap schade hebben toegebracht die aanmerkelijk kan worden genoemd. Bovendien kan, zoals is aangegeven in de overwegingen 41 tot en met 43, niet worden verwacht dat ten gevolge van het vervallen van de huidige maatregelen door de invoer uit deze twee landen opnieuw schade zal optreden of dreigen. Derhalve wordt geoordeeld dat de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videocassettes van oorsprong uit Hongkong en de Republiek Korea moet worden beëindigd en dat terzelfder tijd ook de van kracht zijnde antidumpingmaatregelen moeten worden ingetrokken. Deze conclusie wordt versterkt door het feit dat de antidumpingmaatregelen die van toepassing waren op de invoer van videocassettes van oorsprong uit de Volksrepubliek China vervallen zijn zoals is aangegeven in overweging 4 en dat een discriminatoire behandeling ten aanzien van de invoer van oorsprong uit Korea en Hongkong moet worden vermeden.(46) De Commissie deelde de bedrijfstak van de Gemeenschap haar conclusies mede; deze was het, wat bepaalde punten en de conclusies betreft, niet met de Commissie eens. Na onderzoek van de verstrekte gegevens en argumenten bevestigt de Commissie evenwel bovenstaande conclusie.(47) De lidstaten hadden geen bezwaren tegen de beëindiging van het nieuwe onderzoek,BESLUIT:Enig artikel Het nieuwe onderzoek naar de antidumpingmaatregelen die van toepassing zijn op de invoer in de Gemeenschap van videocassettes die zijn ingedeeld onder GN-code ex 8523 13 00 van oorsprong uit Hongkong en de Republiek Korea wordt beëindigd.Gedaan te Brussel, 6 januari 1998.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.(3) PB L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.(4) PB L 174 van 22. 6. 1989, blz. 1.(5) PB L 174 van 22. 6. 1989, blz. 30.(6) PB L 343 van 7. 12. 1990, blz 1.PB L 139 van 22. 5. 1992, blz. 1.PB L 182 van 2. 7. 1992, blz. 6.(7) PB C 344 van 22. 12. 1993, blz. 3.(8) PB C 142 van 25. 5. 1994, blz. 2.(9) PB L 293 van 24. 10. 1991, blz. 12.(10) PB L 304 van 7. 11. 1997, blz. 19.(11) PB C 260 van 17. 9. 1994, blz. 10.(12) PB L 356 van 24. 12. 1988, blz. 47.


title: Besluit (GBVB) 2015/2005 van de Raad van 10 november 2015 houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Afghanistan

text:
               11.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 294/53

         BESLUIT (GBVB) 2015/2005 VAN DE RAAD
   van 10 november 2015
   houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Afghanistan
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 33 en artikel 31, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 22 juli 2013 heeft de Raad Besluit 2013/393/GBVB (1) vastgesteld, waarbij de heer Franz-Michael SKJOLD MELLBIN werd benoemd tot speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in Afghanistan. Het mandaat van de SVEU eindigt op 31 oktober 2015.

               (2)

               Het mandaat van de SVEU dient met 16 maanden te worden verlengd.

               (3)

               De SVEU zal het mandaat uitvoeren in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het extern optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Speciaal vertegenwoordiger van de Europese Unie
   Het mandaat van de heer Franz-Michael SKJOLD MELLBIN als SVEU in Afghanistan wordt verlengd tot en met 28 februari 2017. De Raad kan besluiten om het mandaat van de SVEU eerder te beëindigen op basis van een beoordeling door het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) en een voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   Artikel 2
   Beleidsdoelstellingen
   De SVEU vertegenwoordigt de Unie en bevordert de beleidsdoelstellingen van de Unie in Afghanistan, in nauwe samenwerking met de vertegenwoordigers van de lidstaten in Afghanistan. Meer in het bijzonder dient de SVEU:

               a)

               bij te dragen aan de uitvoering van de Gezamenlijke Verklaring van de EU en Afghanistan, de EU-strategie in Afghanistan 2014-2016, en, in voorkomend geval, de samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Afghanistan inzake partnerschap en ontwikkeling;

               b)

               de politieke dialoog tussen de Unie en Afghanistan te ondersteunen;

               c)

               steun te verlenen aan de centrale rol die de Verenigde Naties (VN) spelen in Afghanistan, met bijzondere nadruk op het bijdragen tot een beter gecoördineerde internationale bijstand, waarbij de uitvoering van de conferentiecommuniqués van Bonn, Chicago, Tokio en Londen, alsmede de toepasselijke VN-resoluties bevorderd wordt.

         Artikel 3
   Mandaat
   Ter uitvoering van het mandaat zal de SVEU, in nauwe samenwerking met de vertegenwoordigers van de lidstaten in Afghanistan:

               a)

               de standpunten van de Unie over het politiek proces en de ontwikkelingen in Afghanistan uitdragen;

               b)

               nauwe contacten onderhouden met en steun verlenen aan de ontwikkeling van de bevoegde Afghaanse instellingen, met name de regering, het parlement en de lokale overheden. Er moeten ook contacten onderhouden worden met andere Afghaanse politieke groeperingen en ander relevante actoren in Afghanistan, in het bijzonder actoren uit het maatschappelijk middenveld;

               c)

               nauwe contacten onderhouden met de internationale en regionale belanghebbenden in Afghanistan, in het bijzonder de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de VN, de hoge civiele vertegenwoordiger van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) en andere belangrijke partners en organisaties;

               d)

               advies geven in verband met de vorderingen bij de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gezamenlijke Verklaring van de EU en Afghanistan, van de EU-strategie in Afghanistan 2014-2016, van de samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Afghanistan inzake partnerschap en ontwikkeling en van de conferentiecommuniqués van Bonn, Chicago, Tokio en Londen, met name op de volgende gebieden:

                           i)

                           civiele capaciteitsopbouw, met name op subnationaal niveau,

                           ii)

                           goed bestuur en de oprichting van instellingen die noodzakelijk zijn voor de rechtsstaat, in het bijzonder een onafhankelijke rechterlijke macht,

                           iii)

                           electorale en constitutionele hervormingen,

                           iv)

                           hervorming van de veiligheidssector, waaronder het versterken van het gerechtelijk apparaat en de rechtsstaat, het nationaal leger en de nationale politie, en met name de uitbouw van de civiele politie,

                           v)

                           groeibevordering, met name door middel van landbouw en plattelandsontwikkeling,

                           vi)

                           naleving van Afghanistans internationale verplichtingen inzake mensenrechten, waaronder de eerbiediging van de rechten van leden van minderheden, alsmede de rechten van vrouwen en kinderen,

                           vii)

                           eerbiediging van de democratische beginselen en de rechtsstaat,

                           viii)

                           aanmoediging van de deelname van vrouwen aan het openbaar bestuur, aan de civiele samenleving en, overeenkomstig Resolutie 1325(2000) van de VN-veiligheidsraad, aan het vredesproces,

                           ix)

                           eerbiediging van Afghanistans internationale verplichtingen, met inbegrip van samenwerking in de internationale inspanningen ter bestrijding van terrorisme, drugshandel, mensenhandel en de verspreiding van wapens en massavernietigingswapens en daarmee verband houdende materialen,

                           x)

                           bevordering van humanitaire hulp en de ordelijke terugkeer van vluchtelingen en ontheemden, en

                           xi)

                           verbetering van de doeltreffendheid van de aanwezigheid en de activiteiten van de Unie in Afghanistan, en bijdragen tot de opstelling van de regelmatige verslagen over de uitvoering van de EU-strategie in Afghanistan 2014-2016, waarom de Raad verzocht heeft;

               e)

               actief deelnemen aan de lokale coördinatieorganen zoals de Gemeenschappelijke coördinatie- en bewakingsraad en daarbij de niet-deelnemende lidstaten volledig op de hoogte houden van de besluiten die op deze niveaus genomen worden;

               f)

               advies verstrekken over de deelname en de standpunten van de Unie in internationale conferenties over Afghanistan en met name over de volgende internationale ministeriële conferentie over Afghanistan, die door de Unie wordt georganiseerd in Brussel, samen en in nauw overleg met de Afghaanse autoriteiten en met de belangrijkste internationale partners;

               g)

               op een actieve manier regionale samenwerking bevorderen via desbetreffende initiatieven, zoals het proces van Istanbul en de regionale economische conferentie over Afghanistan (Regional Economic Conference on Afghanistan — RECCA);

               h)

               bijdragen tot de uitvoering van het mensenrechtenbeleid van de Unie en de EU-richtsnoeren voor de mensenrechten, met name ten aanzien van vrouwen en kinderen in conflictgebieden, voornamelijk door de ontwikkelingen op dat gebied te volgen en te sturen;

               i)

               voor zover van toepassing, steun verlenen aan een inclusief door Afghanistan geleid vredesproces dat uitmondt in een politieke regeling die strookt met de criteria die tijdens de conferentie van Bonn zijn overeengekomen.

         Artikel 4
   Uitvoering van het mandaat
   1.   De SVEU is, onder het gezag van de HV, verantwoordelijk voor de uitvoering van het mandaat.
   2.   Het PVC onderhoudt een bevoorrechte relatie met de SVEU en vormt het eerste contactpunt van de SVEU met de Raad. Onverminderd de bevoegdheden van de HV zorgt het PVC binnen het kader van het mandaat voor strategische aansturing en politieke leiding ten behoeve van de SVEU.
   3.   De SVEU werkt nauw samen met de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en de bevoegde afdelingen daarvan.
   Artikel 5
   Financiering
   1.   Het financieel referentiebedrag ter dekking van de uitgaven in verband met het mandaat van de SVEU voor de periode van 1 november 2015 tot en met 28 februari 2017 bedraagt 7 625 000 EUR.
   2.   De uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   Voor het uitgavenbeheer wordt een overeenkomst gesloten tussen de SVEU en de Commissie. De SVEU legt van alle uitgaven verantwoording af aan de Commissie.
   Artikel 6
   Vorming en samenstelling van het team
   1.   Binnen de grenzen van zijn mandaat en de daartoe vrijgemaakte financiële middelen is de SVEU verantwoordelijk voor het vormen van een team. In het team dient de door het mandaat vereiste deskundigheid inzake specifieke beleidsvraagstukken aanwezig te zijn. De SVEU houdt de Raad en de Commissie onmiddellijk en regelmatig op de hoogte van de samenstelling van het team.
   2.   De lidstaten, de instellingen van de Unie en de EDEO kunnen voorstellen personeel te detacheren bij de SVEU. Het salaris van gedetacheerd personeel komt ten laste van respectievelijk de betrokken lidstaat, de betrokken instelling van de Unie of de EDEO. Deskundigen die door de lidstaten bij de instellingen van de Unie of de EDEO zijn gedetacheerd, kunnen eveneens aan de SVEU worden toegewezen. Internationaal geworven personeel moet de nationaliteit van een lidstaat hebben.
   3.   Al het gedetacheerde personeel blijft onder het administratieve gezag van de detacherende lidstaat, van de detacherende instelling van de Unie of van de EDEO, en voert zijn taken uit en handelt in het belang van het mandaat van de SVEU.
   Artikel 7
   Voorrechten en immuniteiten van de SVEU en het personeel van de SVEU
   De voorrechten, immuniteiten en andere garanties die noodzakelijk zijn voor de uitvoering en het goede verloop van de missie van de SVEU en van de leden van het personeel van de SVEU, worden met het ontvangende land, naargelang van het geval, overeengekomen. De lidstaten en de EDEO verlenen daartoe alle nodige steun.
   Artikel 8
   Beveiliging van gerubriceerde EU-informatie
   De SVEU en de leden van zijn team leven de beginselen en minimumnormen inzake beveiliging na die zijn vastgelegd in Besluit 2013/488/EU van de Raad (2).
   Artikel 9
   Toegang tot informatie en logistieke steun
   1.   De lidstaten, de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad zorgen ervoor dat de SVEU toegang krijgt tot alle relevante informatie.
   2.   De delegaties van de Unie en/of lidstaten verlenen, waar nodig, logistieke steun in de regio.
   Artikel 10
   Veiligheid
   Overeenkomstig het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V van het Verdrag wordt ingezet in operaties buiten de Unie, neemt de SVEU alle redelijkerwijs haalbare maatregelen voor de beveiliging van het personeel dat rechtstreeks onder zijn gezag staat, in overeenstemming met zijn mandaat en de veiligheidssituatie binnen het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is, met name door:

               a)

               het opstellen van een specifiek veiligheidsplan op basis van richtsnoeren van de EDEO, dat onder meer specifieke fysieke, organisatorische en procedurele beveiligingsmaatregelen bevat, het beheren van veilige personeelsbewegingen naar en binnen het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is en het beheren van veiligheidsincidenten, alsook het opstellen van een nood- en evacuatieplan voor de kantoren;

               b)

               ervoor te zorgen dat alle buiten de Unie ingezette personeelsleden gedekt zijn door een verzekering tegen grote risico's die is afgestemd op de omstandigheden in het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is;

               c)

               ervoor te zorgen dat alle buiten de Unie ingezette leden van zijn team, ook het ter plaatse geworven personeel, voor of bij aankomst binnen het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is een passende beveiligingsopleiding hebben genoten, gebaseerd op de risicoklasse waarin dat gebied door de EDEO is ingedeeld;

               d)

               ervoor te zorgen dat alle naar aanleiding van de geregelde beveiligingsbeoordelingen overeengekomen aanbevelingen worden opgevolgd, en aan de HV, de Raad en de Commissie schriftelijk verslag uit te brengen over de uitvoering ervan en over andere veiligheidskwesties, in het kader van het voortgangsverslag en het verslag over de uitvoering van zijn mandaat.

         Artikel 11
   Verslagen
   De SVEU brengt regelmatig verslag uit aan de HV en aan het PVC. De SVEU brengt zo nodig tevens verslag uit aan de werkgroepen van de Raad. De geregelde verslagen worden verspreid via het COREU-netwerk. De SVEU kan de Raad Buitenlandse Zaken verslagen voorleggen. Overeenkomstig artikel 36 van het Verdrag kan de SVEU worden ingeschakeld bij de informatieverstrekking aan het Europees Parlement.
   Artikel 12
   Coördinatie
   1.   De SVEU draagt bij aan de eenheid, de consistentie en de doeltreffendheid van het optreden van de Unie en hij helpt ervoor te zorgen dat alle instrumenten van de Unie en alle acties van de lidstaten op coherente wijze worden ingezet teneinde de beleidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De activiteiten van de SVEU worden gecoördineerd met die van de Commissie, alsook met die van de delegatie van de Unie in Pakistan. De SVEU brengt regelmatig verslag uit aan de missies van de lidstaten en de delegaties van de Unie.
   2.   Ter plaatse worden nauwe contacten onderhouden met de delegatiehoofden van de Unie en de missiehoofden van de lidstaten. Zij doen alles wat in hun vermogen ligt om de SVEU bij te staan in de uitvoering van zijn mandaat. De SVEU geeft het hoofd van de politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan (EUPOL AFGHANISTAN) plaatselijke politieke sturing. De SVEU en de civiele operationele commandant plegen, indien nodig, overleg. De SVEU onderhoudt tevens contacten met andere internationale en regionale actoren ter plaatse.
   Artikel 13
   Ondersteuning bij vorderingen
   De SVEU en zijn personeel bieden ondersteuning bij het verschaffen van gegevens in reactie op alle vorderingen en verplichtingen die voortvloeien uit de mandaten van de vorige SVEU's in Afghanistan, en zij bieden administratieve ondersteuning alsmede toegang tot de dossiers die daartoe relevant zijn.
   Artikel 14
   Evaluatie
   De toepassing van dit besluit en de samenhang ervan met andere bijdragen van de Unie in de regio worden op gezette tijden geëvalueerd. De SVEU legt de HV, de Raad en de Commissie vóór eind juni 2016 een voortgangsverslag, en uiterlijk eind november 2016 een uitvoerig verslag over de uitvoering van het mandaat voor.
   Artikel 15
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing met ingang van 1 november 2015.

      Gedaan te Brussel, 10 november 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. GRAMEGNA

      (1)  Besluit 2013/393/GBVB van de Raad van 22 juli 2013 houdende wijziging van Besluit 2013/382/GBVB tot verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Afghanistan (PB L 198 van 23.7.2013, blz. 47).

      (2)  Besluit 2013/488/EU van de Raad van 23 september 2013 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 274 van 15.10.2013, blz. 1).


title: Besluit 2005/851/GBVB van de Raad van  21 november 2005  betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada tot vaststelling van een kader voor de deelname van Canada aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie

text:
               1.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 315/20

      BESLUIT 2005/851/GBVB VAN DE RAAD

   van 21 november 2005
   betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada tot vaststelling van een kader voor de deelname van Canada aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 24,
   Gezien de aanbeveling van het voorzitterschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De voorwaarden voor de deelname van derde staten aan EU-crisisbeheersingsoperaties dienen te worden vastgelegd in een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor de mogelijke deelname in de toekomst, in plaats van per geval voor elke desbetreffende operatie te worden bepaald.

               (2)

               Hiertoe op 23 februari 2004 door de Raad gemachtigd, heeft het voorzitterschap, bijgestaan door de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger, onderhandeld over een overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada tot vaststelling van een kader voor de deelname van Canada aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie.

               (3)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De overeenkomst tussen de Europese Unie en Canada tot vaststelling van een kader voor de deelname van Canada aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Europese Unie te binden.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn aanneming.
   Artikel 4
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 21 november 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. STRAW

         OVEREENKOMST

      tussen de Europese Unie en Canada, tot vaststelling van een kader voor de deelname van Canada aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie
      DE EUROPESE UNIE,
      enerzijds, en
      CANADA,
      anderzijds,
      hierna „de partijen” genoemd,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  De Europese Unie (EU) kan besluiten over te gaan tot actie op het gebied van crisisbeheersing.

                  (2)

                  De Europese Raad heeft tijdens zijn bijeenkomst van 21 en 22 juni 2002 in Sevilla overeenstemming bereikt over regelingen met betrekking tot het overleg en de samenwerking inzake crisisbeheersing tussen de Europese Unie en Canada.

                  (3)

                  De Europese Unie zal besluiten of derde staten worden uitgenodigd deel te nemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Canada kan deze uitnodiging van de Europese Unie aannemen en zijn bijdrage aanbieden. De Europese Unie zal dan een besluit nemen over het aanvaarden van de voorgestelde bijdrage van Canada.

                  (4)

                  Wanneer de Europese Unie besluit een militaire crisisbeheersingsoperatie uit te voeren met gebruikmaking van NAVO-middelen en -vermogens, kan Canada zijn principiële voornemen om aan de operatie deel te nemen kenbaar maken.

                  (5)

                  De algemene voorwaarden voor de deelname van Canada aan crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie moeten niet voor elke operatie afzonderlijk worden vastgelegd, maar in een overeenkomst waarbij een kader voor een dergelijke mogelijke toekomstige deelname wordt vastgesteld.

                  (6)

                  Deze overeenkomst mag niet van invloed zijn op de besluitvormingsautonomie van de Europese Unie en evenmin vooruitlopen op het feit dat Canada van geval tot geval zal beslissen of het zal deelnemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de EU,

            HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OMTRENT HETGEEN VOLGT:
      DEEL I
      ALGEMENE BEPALINGEN
      Artikel 1
      Besluiten in verband met deelname
      1.   Wanneer de Europese Unie besluit Canada uit te nodigen om deel te nemen aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en wanneer Canada in beginsel besluit daaraan deel te nemen, verstrekt Canada informatie over de voorgestelde bijdrage aan de Europese Unie.
      2.   Wanneer de Europese Unie besluit een militaire crisisbeheersingsoperatie uit te voeren met gebruikmaking van NAVO-middelen en -vermogens, laat Canada de Europese Unie weten of het voornemens is aan de operatie deel te nemen en verstrekt het vervolgens informatie over zijn voorgenomen bijdrage.
      3.   De evaluatie door de Europese Unie van de bijdrage van Canada wordt in overleg met Canada verricht.
      4.   De Europese Unie deelt het resultaat van de evaluatie tijdig per brief aan Canada mee teneinde de deelname van Canada te garanderen overeenkomstig het bepaalde in deze overeenkomst.
      Artikel 2
      Kader
      1.   Canada sluit zich aan bij het gemeenschappelijk optreden waarbij de Raad van de Europese Unie besluit dat de Europese Unie de crisisbeheersingsoperatie zal uitvoeren, en bij ieder gemeenschappelijk optreden en elk besluit waarbij de Raad van de Europese Unie beslist het mandaat voor de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie te wijzigen of te verlengen overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst en de eventueel vereiste uitvoeringsregelingen.
      2.   De deelname van Canada aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie doet geen afbreuk aan de autonome besluitvorming van de Europese Unie.
      Artikel 3
      Status van personeel en strijdkrachten
      1.   De status van het personeel dat door Canada wordt uitgezonden naar een civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en/of van de strijdkrachten die door Canada worden geleverd voor een militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie wordt geregeld in de overeenkomst over de status van de missie/strijdkrachten, indien beschikbaar, die wordt gesloten door de Europese Unie en de staat/staten waar de operatie wordt uitgevoerd.
      2.   De status van personeel dat is uitgezonden naar het hoofdkwartier of de commando-onderdelen buiten de staat/staten waar de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie wordt uitgevoerd, wordt bepaald middels regelingen tussen de bevoegde autoriteiten betreffende het betrokken hoofdkwartier en de betrokken commando-onderdelen en de bevoegde autoriteiten van Canada.
      3.   Onverminderd de in lid 1 van dit artikel bedoelde overeenkomst over de status van de missie/strijdkrachten heeft Canada rechtsmacht over zijn personeel dat aan de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelneemt.
      4.   Onverminderd de in lid 1 van dit artikel bedoelde overeenkomst over de status van de missie/strijdkrachten is Canada verantwoordelijk voor de afhandeling van schadevorderingen van of aangaande leden van zijn personeel, met betrekking tot de deelname aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      5.   In geval van overlijden, lichamelijk letsel, verlies of schade geleden door natuurlijke personen of rechtspersonen van de staat/de staten waar de operatie plaatsvindt, betaalt Canada, wanneer zijn aansprakelijkheid is vastgesteld, schadevergoeding onder de voorwaarden, waarin voorzien is in de overeenkomst over de status van de missie/strijdkrachten, indien beschikbaar, zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel.
      6.   Canada zegt toe bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring af te leggen inzake het afzien van schadevorderingen tegen een staat die deelneemt aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie waaraan Canada deelneemt. Een voorbeeld van een dergelijke verklaring staat in de bijlage bij deze overeenkomst.
      7.   De Europese Unie zegt toe er zorg voor te dragen dat haar lidstaten bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring afleggen inzake het afzien van schadevorderingen tegen Canada, wanneer dat land deelneemt aan een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Een voorbeeld van een dergelijke verklaring staat in de bijlage bij deze overeenkomst.
      Artikel 4
      Gerubriceerde informatie
      1.   Canada draagt er zorg voor dat Canadese personeelsleden die in het kader van een door de Europese Unie geleide crisisbeheersingsoperatie gerubriceerde informatie van de Europese Unie hanteren, de in Besluit 2001/264/EG van de Raad (1) vastgelegde basisbeginselen en minimumnormen van de veiligheidsvoorschriften van de Raad van de Europese Unie in acht nemen. Canada draagt er tevens zorg voor dat Canadese personeelsleden zich houden aan verdere aanwijzingen inzake gerubriceerde informatie van de Europese Unie die zij ontvangen van bevoegde autoriteiten, met inbegrip van de operationeel commandant van de Europese Unie in de context van een militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie of het missiehoofd van de Europese Unie in de context van een civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, onverminderd de artikelen 6, lid 2, en 10, lid 2.
      2.   Indien de Europese Unie gerubriceerde informatie van Canada ontvangt, krijgt die informatie een mate van bescherming die past bij de rubricering ervan en gelijkwaardig is aan de normen die zijn vastgelegd in de voorschriften voor gerubriceerde informatie van de Europese Unie.
      3.   Indien de Europese Unie en Canada een overeenkomst over beveiligingsprocedures voor de uitwisseling van gerubriceerde informatie zijn aangegaan, gelden de bepalingen daarvan ook voor een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      DEEL II
      BEPALINGEN INZAKE DE DEELNAME AAN CIVIELE CRISISBEHEERSINGSOPERATIES
      Artikel 5
      Personeel dat gedetacheerd wordt voor een civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie
      1.   Canada draagt er zorg voor dat het personeel dat het voor de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie detacheert zijn taak uitoefent overeenkomstig:

                  a)

                  het gemeenschappelijk optreden en latere wijzigingen zoals bedoeld in artikel 2, lid 1, van deze overeenkomst;

                  b)

                  het operatieplan;

                  c)

                  de uitvoeringsmaatregelen.

            2.   Canada informeert het hoofd van de missie van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en het secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie tijdig over elke wijziging in zijn bijdrage aan de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      3.   Het personeel dat voor de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie wordt gedetacheerd, wordt door een bevoegde autoriteit van Canada medisch gekeurd, ingeënt, als dat door de bevoegde autoriteit van Canada nodig wordt geacht, en medisch geschikt verklaard voor zijn taken. Het voor de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie gedetacheerde personeel verstrekt een afschrift van deze verklaring.
      Artikel 6
      Commandostructuur
      1.   Onverminderd lid 2 laat het door Canada gedetacheerde personeel zich bij de uitvoering van zijn taken en in zijn optreden uitsluitend leiden door het belang van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      2.   Al het personeel blijft volledig onder het bevel van de autoriteiten van zijn land ressorteren.
      3.   De nationale autoriteiten dragen de operationele controle over aan het hoofd van de missie van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, dat het gezag uitoefent via een hiërarchische commando- en controlestructuur.
      4.   Het hoofd van de missie leidt de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en draagt zorg voor de dagelijkse leiding ervan.
      5.   Overeenkomstig de in artikel 2, lid 1, van deze overeenkomst bedoelde rechtsinstrumenten heeft Canada bij de dagelijkse leiding van de operatie dezelfde rechten en verplichtingen als de aan de operatie deelnemende EU-lidstaten.
      6.   Het hoofd van de missie van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie is verantwoordelijk voor het tuchtrechtelijke toezicht op het personeel van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Zo nodig neemt de betrokken nationale autoriteit tuchtrechtelijke maatregelen.
      7.   Canada stelt een contactpersoon voor het nationaal contingent (NPC) aan om zijn nationaal contingent in de operatie te vertegenwoordigen. De NPC rapporteert aan het hoofd van de missie van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie over nationale aangelegenheden die van invloed zijn op de operatie en is verantwoordelijk voor de dagelijkse discipline van het contingent.
      8.   Het besluit om de operatie te beëindigen wordt door de Europese Unie genomen na overleg met Canada, voorzover Canada nog deelneemt aan de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie op het ogenblik dat het besluit tot beeindiging van de operatie wordt genomen.
      Artikel 7
      Financiële aspecten
      Canada draagt alle kosten in verband met zijn deelname aan de operatie, afgezien van de kosten die vallen onder de gemeenschappelijke financiering zoals omschreven in de operationele begroting van de operatie. Dit geldt onverminderd artikel 8.
      Artikel 8
      Bijdragen aan de operationele begroting
      1.   Canada draagt, onder voorbehoud van lid 3, bij aan de financiering van de operationele begroting van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      2.   Een eventuele financiële bijdrage van Canada aan de operationele begroting is het laagste bedrag van de volgende twee alternatieven:

                  a)

                  het gedeelte van het referentiebedrag dat evenredig is met de verhouding tussen zijn BNI en het totaal van de BNI’s van alle staten die bijdragen aan de operationele begroting van de operatie, of

                  b)

                  het gedeelte van het referentiebedrag voor de operationele begroting dat evenredig is met de verhouding tussen het aantal van haar personeelsleden dat aan de operatie deelneemt en het totale aantal personeelsleden van alle staten die aan de operatie deelnemen.

            3.   De Europese Unie stelt Canada in beginsel vrij van financiële bijdragen aan een civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie wanneer de Europese Unie besluit dat de deelname van Canada aan die operatie een aanzienlijke bijdrage vormt die essentieel is voor deze operatie.
      4.   In voorkomend geval treffen het hoofd van de missie van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie en de bevoegde bestuurlijke diensten van Canada een praktische regeling voor de betaling van de bijdragen van Canada aan de operationele begroting van de civiele crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie. Die regeling bevat onder meer de onderstaande bepalingen:

                  a)

                  het betrokken bedrag;

                  b)

                  de regelingen voor de betaling van de financiële bijdrage;

                  c)

                  de auditprocedure.

            5.   Niettegenstaande het bepaalde in de leden 1 en 2 levert Canada geen bijdrage aan de financiering van de dagvergoedingen die worden uitbetaald aan het personeel uit de lidstaten van de Europese Unie.
      DEEL III
      BEPALINGEN INZAKE DE DEELNAME AAN MILITAIRE CRISISBEHEERSINGSOPERATIES
      Artikel 9
      Deelname aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie
      1.   Canada draagt er zorg voor dat zijn strijdkrachten en zijn personeel die aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelnemen, hun taak uitoefenen overeenkomstig:

                  a)

                  het gemeenschappelijk optreden en latere wijzigingen zoals bedoeld in artikel 2, lid 1, van deze overeenkomst;

                  b)

                  het operatieplan;

                  c)

                  de uitvoeringsmaatregelen.

            2.   Canada informeert de operationeel commandant van de Europese Unie tijdig over elke wijziging in zijn deelname aan de operatie.
      Artikel 10
      Commandostructuur
      1.   Onverminderd lid 2, laat het door Canada gedetacheerde personeel zich bij de uitvoering van zijn taken en in zijn optreden uitsluitend leiden door het belang van de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      2.   Alle aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie deelnemende strijdkrachten en al het personeel blijven volledig onder het bevel van hun nationale autoriteiten ressorteren.
      3.   De nationale autoriteiten dragen het operationeel en tactisch bevel en/of het operationeel en tactisch toezicht over hun strijdkrachten en personeel over aan de operationeel commandant van de Europese Unie. De operationeel commandant van de Europese Unie is gerechtigd zijn gezag te delegeren.
      4.   Overeenkomstig de in artikel 2, lid 1, van deze overeenkomst bedoelde rechtsinstrumenten heeft Canada bij de dagelijkse leiding van de operatie dezelfde rechten en verplichtingen als de deelnemende EU-lidstaten.
      5.   De operationeel commandant van de Europese Unie kan te allen tijde, na overleg met Canada, om de terugtrekking van de bijdrage van Canada verzoeken.
      6.   Canada benoemt een hoge militaire vertegenwoordiger (HMV) om zijn nationale contingent in de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie te vertegenwoordigen. De HMV overlegt met de commandant van de EU-strijdkrachten over alle aangelegenheden die van invloed zijn op de operatie en is verantwoordelijk voor de dagelijkse discipline van het contingent.
      Artikel 11
      Financiële aspecten
      Onverminderd artikel 12 draagt Canada alle kosten in verband met zijn deelname aan de operatie, tenzij de kosten vallen onder de gemeenschappelijke financiering als omschreven in de in artikel 2, lid 1, van deze overeenkomst bedoelde rechtsinstrumenten en in Besluit 2004/197/GBVB van de Raad van 23 februari 2004 tot instelling van een mechanisme voor het beheer van de financiering van de gemeenschappelijke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied (2).
      Artikel 12
      Bijdragen aan de gemeenschappelijke kosten
      1.   Canada draagt, onder voorbehoud van lid 3, bij aan de financiering van de gemeenschappelijke kosten van de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie.
      2.   Een eventuele financiële bijdrage van Canada aan de gemeenschappelijke kosten is het laagste bedrag van de volgende twee alternatieven:

                  a)

                  het gedeelte van het referentiebedrag voor de gemeenschappelijke kosten dat evenredig is met de verhouding tussen zijn BNI en het totaal van de BNI’s van alle staten die bijdragen aan de gemeenschappelijke kosten van de operatie, of

                  b)

                  het gedeelte van het referentiebedrag voor de gemeenschappelijke kosten dat evenredig is met de verhouding tussen het aantal van haar personeelsleden dat aan de operatie deelneemt en het totale aantal personeelsleden van alle staten die aan de operatie deelnemen.

            Bij de berekening volgens 2, onder b), wordt, wanneer Canada alleen personeel bijdraagt aan het operationele hoofdkwartier of alleen aan het hoofdkwartier van de strijdkrachten, uitgegaan van de verhouding tussen zijn personeel en het totale personeel van het hoofdkwartier. In de andere gevallen is de verhouding die tussen het totale door Canada bijgedragen personeel en het totale personeel van de operatie.
      3.   De Europese Unie stelt Canada in beginsel vrij van financiële bijdragen aan de gemeenschappelijke kosten van een militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie wanneer de Europese Unie besluit dat de deelname van Canada aan die operatie een aanzienlijke bijdrage vormt aan middelen en/of vermogens die essentieel zijn voor deze operatie.
      4.   In voorkomend geval treffen de beheerder, genoemd in Besluit 2004/197/GBVB van de Raad van 23 februari 2004 tot instelling van een mechanisme voor het beheer van de financiering van de gemeenschappelijke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied, en de bevoegde bestuurlijke diensten van Canada een regeling. Deze regeling bevat onder meer bepalingen over:

                  a)

                  het betrokken bedrag;

                  b)

                  de regelingen voor de betaling van de financiële bijdrage;

                  c)

                  de auditprocedure.

            DEEL IV
      SLOTBEPALINGEN
      Artikel 13
      Regelingen voor de uitvoering van deze overeenkomst
      Onverminderd artikel 8, lid 4), en artikel 12, lid 4), worden de voor de uitvoering van deze overeenkomst noodzakelijke technische en administratieve regelingen getroffen door de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en de bevoegde autoriteiten van Canada.
      Artikel 14
      Niet-naleving
      Indien een van de partijen de in deze overeenkomst neergelegde verplichtingen niet naleeft, heeft de andere partij het recht deze overeenkomst te beëindigen met inachtneming van een opzeggingstermijn van één maand.
      Artikel 15
      Geschillenbeslechting
      Geschillen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst worden langs diplomatieke weg opgelost tussen de partijen.
      Artikel 16
      Inwerkingtreding
      1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgend op de wederzijdse kennisgeving van de partijen dat de voor dit doel noodzakelijke interne procedures zijn afgerond.
      2.   Deze overeenkomst wordt uiterlijk op 1 juni 2008 en vervolgens ten minste om de drie jaar geëvalueerd.
      3.   Deze overeenkomst kan worden gewijzigd op basis van een schriftelijke overeenkomst tussen de partijen.
      4.   Deze overeenkomst kan door één partij worden opgezegd door middel van schriftelijke kennisgeving van de opzegging aan de andere partij. De opzegging treedt in werking zes maanden na de ontvangst van de kennisgeving door de andere partij.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.

         Gedaan in tweevoud te Brussel, de vierentwintigste november tweeduizend vijf, in de Engelse en de Franse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek

         (1)  PB L 101 van 11.4.2001, blz. 1. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/194/EG (PB L 63 van 28.2.2004, blz. 48).

         (2)  PB L 63 van 28.2.2004, blz. 68. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/68/GBVB (PB L 27 van 29.1.2005, blz. 59).

         BIJLAGE
         VERKLARINGEN
         Verklaring van de lidstaten van de Europese Unie:
         De lidstaten van de Europese Unie die een gemeenschappelijk optreden van de Europese Unie inzake een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie uitvoeren waaraan Canada deelneemt, zullen ernaar streven, voorzover hun nationale rechtsstelsel dit toelaat, om op basis van wederkerigheid zoveel mogelijk af te zien van schadevorderingen tegen Canada wegens lichamelijk letsel of dood van hun personeel, c.q. schade aan of verlies van de middelen die hun eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

                     —

                     door personeel van Canada werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, behalve in geval van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of

                     —

                     voortvloeide uit het gebruik van middelen van Canada, mits die middelen gebruikt werden in het kader van de operatie, en behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het uit Canada afkomstige personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat die middelen gebruikte.

               Verklaring van Canada:
         Canada, dat zich aansluit bij een gemeenschappelijk optreden van de Europese Unie inzake een crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, zal ernaar streven, voorzover zijn nationale rechtsstelsel dit toelaat, om op basis van wederkerigheid zoveel mogelijk af te zien van schadevorderingen tegen een andere aan de door de Europese Unie geleide crisisbeheersingsoperatie deelnemende staat wegens lichamelijk letsel of dood van zijn personeel, c.q. schade aan of verlies van de middelen die zijn eigendom zijn en die door de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie zijn gebruikt, wanneer het letsel, het overlijden, de schade of het verlies:

                     —

                     door personeel werd veroorzaakt bij de uitvoering van zijn taken in het kader van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag, of

                     —

                     voortvloeide uit het gebruik van middelen die eigendom zijn van aan de crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie deelnemende landen, op voorwaarde dat deze middelen ten behoeve van de operatie zijn gebruikt, behalve in gevallen van grove nalatigheid of opzettelijk wangedrag van het personeel van de crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie dat die middelen gebruikte.


Avis juridique important

|

31996D0817(01)

Besluit van het Europees Parlement van 17 juli 1996 tot instelling van een tijdelijke enquêtecommissie

Publicatieblad Nr. C 239 van 17/08/1996 blz. 0001 - 0004

BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENTvan 17 juli  1996tot instelling van een tijdelijke enquêtecommissie(96/C  239/01)Het Europees  Parlement, - gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name artikel 138 C  daarvan, - gezien het besluit van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 19 april 1995 tot  vaststelling van de wijze van uitoefening van het enquêterecht van het Europees Parlement  (1), - gezien artikel 136 van zijn reglement, - gezien het aan dit besluit gehechte verzoek van meer dan een vierde van zijn leden tot instelling  van een tijdelijke enquêtecommissie voor het onderzoeken van vermeende inbreuken op het  Gemeenschapsrecht of van gevallen van wanbeheer bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht met  betrekking tot BSE, - overwegende dat het ervan op de hoogte is gebracht dat er momenteel verscheidene gerechtelijke  stappen voor nationale en communautaire rechtbanken zijn ondernomen, - overwegende dat de presidenten van het Hof van Justitie en van het Gerecht van eerste aanleg op  12 en 13 juli 1996 beschikkingen in kort geding hebben uitgesproken in respectievelijk de zaken  C-180/96  R en T-76/96  R, - gezien het voorstel van de Conferentie van voorzitters van 17 juli 1996 betreffende dit verzoek, 1.  besluit hierbij tot instelling van een tijdelijke enquêtecommissie voor het  onderzoeken van vermeende inbreuken op het Gemeenschapsrecht of van gevallen van wanbeheer bij de  toepassing van het Gemeenschapsrecht met betrekking tot BSE, onverminderd de jurisdictie van de  nationale en communautaire rechtbanken; 2.  besluit dat de tijdelijke enquêtecommissie binnen drie maanden na de publikatie van dit besluit  in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een verslag aan het Parlement zal voorleggen; 3.  besluit dat de tijdelijke enquêtecommissie uit 19 leden zal bestaan. (1) PB nr. L 113 van 19. 5. 1995, blz. 2.   BIJLAGE Verzoek tot instelling van een tijdelijke enquêtecommissie voor het onderzoeken  van vermeende inbreuken op het Gemeenschapsrecht of van gevallen van wanbeheer bij de toepassing  van het Gemeenschapsrecht in verband met boviene spongiforme encefalopathie (BSE) Overeenkomstig  artikel 138 C van het EG-Verdrag verzoeken de ondergetekende leden om de instelling van een  enquêtecommissie voor het onderzoeken van vermeende inbreuken op het Gemeenschapsrecht of van  gevallen van wanbeheer bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht in verband met BSE. 1. Onderwerp van de enquête1.1. Het verschijnsel BSEBSE, de zogenoemde "gekke-koeienziekte" werd  voor het eerst in 1986 in het Verenigd Koninkrijk geïdentificeerd. Sedert 1988 zijn er meer dan 160   000 bevestigde gevallen van BSE in Britse veebestanden geïdentificeerd, volgens cijfers die in mei  1996 door het Verenigd Koninkrijk werden verstrekt. Er zijn ook in Frankrijk, Ierland, Portugal en Zwitserland gevallen van BSE gerapporteerd. Sedert 1988 is een aantal preventieve maatregelen in het Verenigd Koninkrijk genomen, en op het  niveau van de Unie sedert 1990. Sedert 1990 heeft het Europees Parlement een aantal resoluties in verband met BSE aangenomen en  heeft het een aantal voorstellen ter uitroeiing van deze ziekte gedaan  (1). In maart 1996 publiceerde de onafhankelijke instantie die de Regering van het Verenigd Koninkrijk  van advies dient over zaken in verband met BSE, nieuwe informatie over de recente verschijning van  bepaalde atypische gevallen van de ziekte van Creutzfeld-Jakob in het Verenigd Koninkrijk en  verklaarde dat momenteel de meest waarschijnlijke verklaring hiervoor, bij afwezigheid van enig  geloofwaardig alternatief, is dat er een verband bestaat tussen deze gevallen en blootstelling aan  BSE. Op 22 maart 1996 erkende het Wetenschappelijk Veterinair Comité van de Europese Unie de noodzaak  zich te bezinnen op de vraag of de bestaande communautaire maatregelen in het licht van de nieuwe  informatie nog adequaat waren; het comité zag tevens in dat het gevaar voor een verspreiding van  BSE verder verminderd zou kunnen worden door dieren die zeer waarschijnlijk aan infectie waren  blootgesteld, uit de voedselketen uit te sluiten. Op 27 maart 1996 nam de Commissie Beschikking 96/239/EG aan, die een verbod inhoudt op de uitvoer  van het Verenigd Koninkrijk naar de andere Lid-Staten en naar derde landen van levende  runderachtigen, vlees van in het Verenigd Koninkrijk geslachte runderachtigen, een aantal produkten  verkregen van in het Verenigd Koninkrijk geslachte runderachtigen, alsmede beendermeel. Bij deze  gelegenheid verklaarde de Commissie dat het risico van overdracht van BSE op de mens niet was uit  te sluiten. Op 11 juni 1996 werden de bij Beschikking 96/239/EG door de Commissie opgelegde preventieve  maatregelen gedeeltelijk verzacht. Het exportverbod op sperma van runderachtigen werd opgeheven.  Voor andere produkten (voornamelijk gelatine en talk) werd opheffing van het exportverbod  afhankelijk gemaakt van de toepassing van bepaalde produktiemaatregelen. Dit nieuwe besluit houdt  eveneens in dat de Commissie communautaire inspecties uitvoert voordat de export van gelatine of  talk kan worden hervat. Op 16 juli 1996 legden de Voorzitter van de Commissie Jacques Santer, en het voor landbouw  verantwoordelijke Commissielid, Franz Fischler, op uitnodiging van het Europees Parlement  verklaringen af over het voorlichtingsbeleid van de Commissie over BSE sinds 1988 en de maatregelen  die zijn genomen om te zorgen voor eerbiediging van het exportverbod en tot uitroeiing van de  ziekte. 1.2. Huidige problemenEr zijn belangrijke factoren die erop wijzen dat het BSE-probleem door de  Commissie en de nationale ambtelijke apparaten niet met de vereiste waakzaamheid is aangepakt,  gelet op hun verantwoordelijkheid om de economische actoren te controleren, en dat de ondernomen  acties en initiatieven onvoldoende zijn gebleken voor het behoud van de gezondheid van de bevolking  van de Europese Unie en voor een effectieve bestrijding van de epidemie van de  "gekke-koeienziekte". - Volgens een intern document van de Commissie dat in de pers is gepubliceerd zou de Commissie  blijk hebben gegeven van onderschatting van haar plicht om de Lid-Staten op een gepaste wijze op de  hoogte te stellen van de aan BSE verbonden risico's en zou zij één Lid-Staat ertoe hebben aangezet  de resultaten van zijn onderzoek niet meer te publiceren. - Recente onthullingen in de pers wijzen erop dat het exportverbod waartoe de Commissie op 27 maart  1996 had besloten door sommige Lid-Staten niet zou zijn nageleefd. De Commissie verricht thans in  samenwerking met de Lid-Staten onderzoek om licht op deze beweringen te werpen. - Hoewel de Britse Regering in juli 1988 een verbod uitvaardigde op de verkoop van voeders voor  herkauwers die eiwitten van herkauwers bevatten, nam de Raad de eerste maatregelen in dit verband  pas in 1990 aan. Bovendien had het Parlement de Commissie al in 1990 verzocht een voorstel voor te  leggen waarin het voederen van herkauwers met dierlijke eiwitten, afkomstig van gerecycleerde  karkassen, zou worden verboden  (1). - Naar aanleiding van een technische verandering van het procédé voor de produktie van meel op  dierlijke basis zou de epidemie zich hebben gemanifesteerd zonder dat de Lid-Staten en de Commissie  zouden zijn overgagaan tot een doeltreffende controle op de onschadelijkheid van deze nieuwe  procédés en de handelwijze van de betrokken economische actoren. 1.3. Het doel van de tijdelijke enquêtecommissieHet doel van de onderhavige tijdelijke  enquêtecommissie is, vast te stellen of er een grond van waarheid is aan deze beweringen en vast te  stellen wat de consequenties zijn voor de betrokken ambtenarenapparaten en economische actoren,  onverminderd de bevoegdheden van de communautaire en nationale rechtbanken. De Commissie zou de  aanbevelingen kunnen formuleren waarin artikel 4, lid 3, van het besluit van het Europees  Parlement, de Raad en de Commissie van 19 april 1995 tot vaststelling van de wijze van uitoefening  van het enquêterecht van het Europees Parlement, alsmede artikel 136, lid 10, van het reglement van  het Europees Parlement voorzien. 2. Toelichting2.1. Houding van de Commissie tegenover de verspreiding van informatie over BSEIn  het bovengenoemde Commissiedocument wordt vastgesteld dat men "desinformatie moet bedrijven" ten  aanzien van BSE en dat "beter gezegd kan worden dat de pers de neiging tot overdrijving heeft". De  enquêtecommissie zal de vraag moeten beantwoorden of en in welke mate een dergelijke opstelling in  het algemeen karakteristiek is geweest voor de Commissie en de betrokken Lid-Staten ten aanzien van  de werkelijke gegevens betreffende de verspreiding van BSE en hun plichten op het vlak van het  Gemeenschapsrecht, zowel voor wat betreft de bescherming van de gezondheid van de Europese  consument als de noodzakelijke controle van de betrokken produkten op de interne markt. Zij zal ook de gevolgen en repercussies daarvan voor de ambtenarenapparaten van de Lid-Staten en de  nationale controle- en onderzoeksdiensten onderzoeken. 2.2. Publikatie van de onderzoeksresultaten op BSE-gebiedDe enquêtecommissie zal nagaan of tot de  ambtelijke apparaten van de Lid-Staten, particulieren of andere organen verzoeken of aanbevelingen  zijn gericht om geen ruchtbaarheid te geven aan in hun bezit zijnde gegevens in verband met de aard  en de omvang van de epidemie of aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis over deze  materie. 2.3. Controle op de produktie en de export van gerecycleerde dierlijke eiwittenDe Britse Regering  heeft in juli 1988 een verbod uitgevaardigd op de verkoop van voor herkauwers bestemde voeders die  eiwitten van herkauwers bevatten. Daarna zou het Verenigd Koninkrijk zijn doorgegaan met de uitvoer  naar de andere Lid-Staten en naar derde landen van dierlijke eiwitten, afkomstig van gerecycleerde  karkassen. De uitvoer, met name naar Frankrijk, zou aanzienlijk zijn toegenomen sinds het moment  waarop het gebruik van deze dierlijke eiwitten op de Britse markt verboden werd. De enquêtecommissie zal een onderzoek wijden aan de controlemaatregelen op de kwaliteit en  distributie van diervoeders die zijn genomen door de bevoegde diensten van de Commissie en de  Lid-Staten naar aanleiding van de invoering van nieuwe produktieprocédés voor meel van dierlijke  oorsprong in het Verenigd Koninkrijk en andere Lid-Staten. 2.4. Controles op het tijdelijke verbod op de uitvoer van runderachtigen, vlees van runderachtigen  en produkten op basis van vleesDe beschikking van de Commissie van maart 1996 houdende een verbod  op de export van runderachtigen van oorsprong uit het Verenigd Koninkrijk en bestemd voor andere  Lid-Staten en derde landen, lijkt niet te zijn geëerbiedigd. De enquêtecommissie zal zich buigen  over de doeltreffendheid van de administratieve controles op het vlak van de Lid-Staten. 3. Mandaat vans de tijdelijke enquêtecommissieDe tijdelijke enquêtecommissie wordt ingesteld om  opheldering te brengen in de aard en oorzaken van vermeende inbreuken op het Gemeenschappsrecht of  van gevallen van wanbeheer bij de toepassing van het Gemeenschapsrecht die zouden zijn toe te  schrijven aan de bevoegde autoriteiten van de Europese Unie en de Lid-Staten op het gebied van BSE,  onverminderd de bevoegdheden van de communautaire en nationale rechtbanken. Zij zal eventueel gebrekkig functioneren identificeren en zal conclusies formuleren in het licht  van de eisen met het oog op de volksgezondheid. Zij zal aanbevelingen doen, met name ten aanzien  van- de doorzichtigheid van het beleid ter bestrijding van BSE door middel van een zo uitgebreid  mogelijke verspreiding van gegevens en resultaten van het onderzoek op dit gebied, - het stelsel van controle op de verbodsmaatregelen op de export van de betrokken produkten, - het nemen van iedere geschikte maatregel ter bescherming van de volksgezondheid en ten behoeve  van een herstel van een goede werking van de markten. 4. Duur van het mandaat van de tijdelijke enqêtecommissieDe tijdelijke enquêtecommissie brengt  verslag uit binnen een termijn van drie maanden na publikatie van het besluit van het Europees  Parlement waarbij zij wordt ingesteld.(1) Deel II, punt 11, van de notulen van 6 juni  1996. PB nr. C 177 van 22. 4. 1996, blz. 55. PB nr. C 42 van 15. 2. 1993, blz. 273. PB nr. C 175 van 16. 7. 1990, blz. 173.  (1)  PB nr. C 175 van 16. 7. 1990, blz. 173.


title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 185/16/COL van 12 oktober 2016 tot goedkeuring van het netwerkprestatieplan voor de tweede referentieperiode van de prestatieregeling voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2015-2019) [2017/134]

text:
               26.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 21/116

         BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   Nr. 185/16/COL
   van 12 oktober 2016
   tot goedkeuring van het netwerkprestatieplan voor de tweede referentieperiode van de prestatieregeling voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2015-2019) [2017/134]
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   Gezien het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66 t van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelĳke Europese luchtruim, als gewijzigd), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1, en met name artikel 11, lid 1,
   Gezien het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66xf van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties), zoals aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1, en met name artikel 6, onder d),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66wn van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Verordening (EU) nr. 677/2011 van 7 juli 2011 van de Commissie tot vaststelling van nadere regels ter uitvoering van de netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 691/2010) moet de netwerkbeheerder bijdragen tot de uitvoering van de prestatieregeling.

               (2)

               Overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013 heeft de netwerkbeheerder het netwerkprestatieplan voor de tweede referentieperiode van de prestatieregeling voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2015-2019) opgesteld.

               (3)

               Het netwerkprestatieplan is beoordeeld in het licht van de EU-wijde prestatiedoelstellingen (1) en, mutatis mutandis, de criteria van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 390/2013, alsook overige vereisten van die verordening.

               (4)

               Uit de beoordeling is gebleken dat het netwerkprestatieplan in overeenstemming is met die doelstellingen, criteria en vereisten. Met name met betrekking tot de prestatiekerngebieden veiligheid, milieu en capaciteit zijn de doelstellingen in het plan gelijk aan de respectieve EU-wijde doelstellingen en derhalve in overeenstemming met die EU-wijde doelstellingen. Wat het prestatiekerngebied kostenefficiëntie betreft, zijn de doelstellingen in het plan ook in overeenstemming met de EU-wijde doelstellingen, aangezien de tendens van de vermindering van de vastgestelde eenheidskosten boven de EU-wijde doelstelling ligt.

               (5)

               Het is dan ook passend dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA de definitieve versie goedkeurt van het netwerkprestatieplan, in zijn editie van juni 2015 en zoals opgesteld door de netwerkbeheerder,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het netwerkprestatieplan voor de tweede referentieperiode van de prestatieregeling voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2015-2019), in zijn editie van juni 2015 en zoals ingediend door de netwerkbeheerder, wordt goedgekeurd.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na de bekendmaking ervan in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 12 oktober 2016.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Sven Erik SVEDMAN

            De voorzitter

         Helga JÓNSDÓTTIR

            Lid van het College

      (1)  Het besluit waarnaar wordt verwezen in punt 66xe van bijlage XIII bij de EER-overeenkomst (Uitvoeringsbesluit 2014/132/EU van de Commissie van 11 maart 2014 tot vaststelling van de EU-wijde prestatiedoelstellingen voor het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer en de alarmdrempels voor de tweede referentieperiode 2015-2019).