title: 2006/25/EG,Euratom: Besluit van de Commissie van  23 december 2005  tot wijziging van haar Reglement van orde

text:
               24.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 19/20

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 23 december 2005
   tot wijziging van haar Reglement van orde
   (2006/25/EG, Euratom)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 218, lid 2,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 131,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 28, lid 1, en artikel 41, lid 1,
   BESLUIT:
   Artikel 1
   De bepalingen van de Commissie tot instelling van het algemeen systeem voor snelle waarschuwing „Argus”, waarvan de tekst bij dit besluit is gevoegd, worden als een bijlage toegevoegd aan het Reglement van orde van de Commissie (1).
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2006.

      Gedaan te Brussel, 23 december 2005.

            Voor de Commissie

         José Manuel BARROSO

            De voorzitter

      (1)  PB L 308 van 8.12.2000, blz. 26. Reglement van orde, laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/960/EG, Euratom van de Commissie (PB L 347 van 30.12.2005, blz. 83).

      BIJLAGE
      BEPALINGEN VAN DE COMMISSIE TOT INSTELLING VAN HET ALGEMEEN SYSTEEM VOOR SNELLE WAARSCHUWING „ARGUS”
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Het is passend dat de Commissie een algemeen systeem voor snelle waarschuwing met de naam Argus instelt om haar beter in staat te stellen op haar bevoegdheidsgebied snel, efficiënt en op gecoördineerde wijze te reageren op crisissen van multisectorale aard die verscheidene beleidsterreinen bestrijken en een optreden op communautair niveau vergen, ongeacht wat de oorzaak ervan is.

                  (2)

                  Het systeem moet aanvankelijk worden gebaseerd op een intern communicatienetwerk, waarmee de directoraten-generaal en de diensten van de Commissie bij een crisis cruciale informatie kunnen uitwisselen.

                  (3)

                  Het systeem zal worden herzien in het licht van de opgedane ervaring en de technologische vooruitgang om de bestaande gespecialiseerde netwerken te coördineren en onderling met elkaar te verbinden.

                  (4)

                  Het is noodzakelijk een passende coördinatieprocedure vast te stellen om beslissingen te nemen en te zorgen voor een snelle, gecoördineerde en coherente reactie van de Commissie op een grote multisectorale crisis; deze procedure moet flexibel genoeg zijn, afgestemd kunnen worden op de bijzondere behoeften en omstandigheden van een specifieke crisis en niet in de weg staan van bestaande beleidsinstrumenten die gericht zijn op specifieke crisissen.

                  (5)

                  Het systeem mag geen afbreuk doen aan de specifieke kenmerken, deskundigheid, regelingen en bevoegdheidsgebieden van elk van de bestaande sectorale systemen voor snelle waarschuwing van de Commissie, waarmee haar diensten kunnen reageren op specifieke crisissen op diverse terreinen waarop de Gemeenschap actief is, noch aan het algemene subsidiariteitsbeginsel.

                  (6)

                  Aangezien communicatie van cruciaal belang is bij crisisbeheer, moet in het bijzonder aandacht worden geschonken aan het voorlichten van de bevolking en het doeltreffend communiceren met de burgers via de pers en de diverse communicatiemiddelen en -kanalen van de Commissie te Brussel en/of de meest gepaste plaats.

            Artikel 1
      Het Argus-systeem
      1.   Een algemeen systeem voor snelle waarschuwing met de naam Argus wordt ingesteld om de Commissie beter in staat te stellen snel, efficiënt en op gecoördineerde wijze te reageren op een grote crisis van multisectorale aard die verscheidene beleidsterreinen bestrijkt en een optreden op communautair niveau vergt, ongeacht wat de oorzaak ervan is.
      2.   Argus bestaat uit:

                  a)

                  een intern communicatienetwerk;

                  b)

                  een specifieke coördinatieprocedure die in het geval van een grote multisectorale crisis in werking treedt.

            3.   Deze bepalingen doen geen afbreuk aan Besluit 2003/246/EG, Euratom van de Commissie over operationele procedures voor het beheer van crisissituaties.
      Artikel 2
      Het Argus-informatienetwerk
      1.   Het interne communicatienetwerk is een permanent platform waar de directoraten-generaal en diensten van de Commissie rechtstreeks belangrijke informatie kunnen uitwisselen over zich ontwikkelende multisectorale crisissen of over voorspelbare of naderende risico's op dergelijke crisissen, en waar zij de gepaste reactie binnen het bevoegdheidsgebied van de Commissie kunnen coördineren.
      2.   De kernleden van het netwerk zijn: het secretariaat-generaal, DG Pers en communicatie (inclusief de dienst Woordvoerder), DG Milieu, DG Gezondheid en consumentenbescherming, DG Justitie, vrijheid en veiligheid, DG Buitenlandse betrekkingen, DG Humanitaire hulp, DG Personeelszaken en algemeen beheer, DG Handel, DG Informatica, DG Belastingen en douane-unie, het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek en de Juridische dienst.
      3.   Andere directoraten-generaal en diensten van de Commissie kunnen in het netwerk worden opgenomen, indien zij daarom verzoeken en op voorwaarde dat zij de in lid 4 vermelde minimumvereisten vervullen.
      4.   Directoraten-generaal en diensten die lid zijn van het netwerk, stellen een Argus-contactpersoon aan en treffen de gepaste regelingen waardoor de dienst doorlopend bereikbaar is en snel kan reageren in het geval van een crisis die een optreden van de dienst rechtvaardigt. Het systeem wordt zodanig ontworpen dat dit kan worden verwezenlijkt met de bestaande personele middelen.
      Artikel 3
      Coördinatieprocedure in het geval van een grote crisis
      1.   In het geval van een grote multisectorale crisis of een voorspelbaar of naderend risico op een dergelijke crisis kan de voorzitter, ofwel uit eigen beweging, na te zijn gewaarschuwd, ofwel op verzoek van een lid van de Commissie, beslissen een specifieke coördinatieprocedure in te leiden. De voorzitter neemt tevens een beslissing betreffende de toewijzing van de politieke verantwoordelijkheid voor de reactie van de Commissie op de crisis. Hij behoudt de verantwoordelijkheid of draagt deze over aan een lid van de Commissie.
      2.   Deze verantwoordelijkheid houdt het leiden en coördineren van de reactie op de crisis in, alsmede het vertegenwoordigen van de Commissie bij de andere instellingen en de communicatie met de bevolking. Dit zal geen gevolgen hebben voor de bestaande bevoegdheden en mandaten in het College.
      3.   Het secretariaat-generaal stelt, onder de autoriteit van de voorzitter of het lid van de Commissie aan wie de verantwoordelijkheid is overgedragen, de in artikel 4 beschreven specifieke structuur voor operationeel crisisbeheer, genaamd Crisiscoördinatiecomité (CCC), in werking.
      Artikel 4
      Het Crisiscoördinatiecomité
      1.   Het Crisiscoördinatiecomité is een specifieke operationele structuur voor crisisbeheer die wordt ingesteld om de reactie op een crisis te leiden en te coördineren, en die is samengesteld uit vertegenwoordigers van alle betrokken directoraten-generaal en diensten van de Commissie. Over het algemeen zijn de in artikel 2, lid 2, vermelde directoraten-generaal en diensten vertegenwoordigd in het Crisiscoördinatiecomité, naast andere directoraten-generaal en diensten die bij de specifieke crisis zijn betrokken. Het Crisiscoördinatiecomité maakt gebruik van de bestaande middelen van de diensten.
      2.   Het Crisiscoördinatiecomité wordt voorgezeten door de adjunct-secretaris-generaal die in het bijzonder bevoegd is voor de beleidscoördinatie.
      3.   Het Crisiscoördinatiecomité houdt zich in het bijzonder bezig met het waarnemen en beoordelen van de ontwikkeling van de situatie, het vaststellen van problemen en het voorstellen van mogelijke besluiten en maatregelen; het zorgt er voorts voor dat getroffen besluiten en maatregelen worden uitgevoerd en dat de reactie coherent en consistent is.
      4.   Besluiten waarover binnen het Crisiscoördinatiecomité overeenstemming wordt bereikt, worden goedgekeurd via de normale besluitvormingsprocedures van de Commissie en worden uitgevoerd door de directoraten-generaal en de systemen voor snelle waarschuwing.
      5.   De diensten van de Commissie verzekeren op hun bevoegdheidsgebied het zorgvuldige beheer van de taken die verband houden met de reactie.
      Artikel 5
      De procedurehandleiding
      In een procedurehandleiding zal nauwkeurig worden bepaald hoe dit besluit ten uitvoer moet worden gelegd.
      Artikel 6
      De Commissie herziet dit besluit uiterlijk één jaar na de inwerkingtreding ervan in het licht van de opgedane ervaring en de technologische vooruitgang en neemt zo nodig extra maatregelen in verband met de werking van Argus.


title: Besluit (EU) 2015/1660 van het Europees Parlement van 29 april 2015 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) voor het begrotingsjaar 2013

text:
               30.9.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 255/254

      BESLUIT (EU) 2015/1660 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
      van 29 april 2015
      over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid (EIGE) voor het begrotingsjaar 2013
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2013,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2013, vergezeld van de antwoorden van het Instituut (1),

                  —

                  gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2013 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 17 februari 2015 betreffende de aan het Instituut te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2013 (05304/2015 — C8-0054/2015),

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3),

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (4), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EG) nr. 1922/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Instituut voor gendergelijkheid (5), en met name artikel 15,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (6),

                  —

                  gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7), en met name artikel 108,

                  —

                  gezien artikel 94 van en bijlage V bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid A8-0098/2015),

         1.

            stelt vast dat de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor gendergelijkheid overeenkomt met de weergave in de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer;

         2.

            hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor gendergelijkheid voor het begrotingsjaar 2013;

         3.

            verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor gendergelijkheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

               De voorzitter

            Martin SCHULZ

               De secretaris-generaal

            Klaus WELLE

         (1)  PB C 442 van 10.12.2014, blz. 167.

         (2)  Zie voetnoot 1.

         (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (4)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (5)  PB L 403 van 30.12.2006, blz. 9.

         (6)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (7)  PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42.


title: Besluit van de Commissie van 14 december 2012 tot wijziging van Besluit 2006/210/EG van de Commissie tot oprichting van een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau en tot verlenging van de opdracht van de werkgroep op hoog niveau en van de toepassingsduur van Besluit 2006/210/EG tot en met 31 oktober 2014

text:
               18.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 390/7

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 14 december 2012
   tot wijziging van Besluit 2006/210/EG van de Commissie tot oprichting van een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau en tot verlenging van de opdracht van de werkgroep op hoog niveau en van de toepassingsduur van Besluit 2006/210/EG tot en met 31 oktober 2014
   2012/C 390/09
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau (hierna „de werkgroep” genoemd) die is opgericht bij Besluit 2006/210/EG van de Commissie (1), gewijzigd bij Besluit 2010/63/EU van de Commissie (2), is een adviserende groep van nationale deskundigen van hoog niveau ter bevordering van slimme regelgeving.

               (2)

               De voorzitter van de Commissie heeft aangegeven dat slimme regelgeving (3) hoog op de beleidsagenda van de Commissie zal blijven (4).

               (3)

               Een forum om over slimme regelgeving te overleggen en om de samenwerking met de lidstaten inzake slimme regelgeving te bevorderen, kan een belangrijke rol spelen bij het verwezenlijken van die agenda.

               (4)

               Het mandaat van de werkgroep dient daarom te worden verlengd tot het einde van de ambtstermijn van de huidige Commissie.

               (5)

               In november 2010 heeft de Commissie een nieuw kader voor deskundigengroepen van de Commissie vastgesteld (5). Met dit kader dient rekening te worden gehouden.

               (6)

               Besluit 2006/210/EG dient daarom dienovereenkomstig te worden gewijzigd en de geldigheidsduur ervan te worden verlengd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 3 van Besluit 2006/210/EG komt als volgt te luiden:

      „Artikel 3
      Samenstelling — Aanwijzing
      1.   De werkgroep wordt samengesteld uit autoriteiten van de lidstaten. De werkgroep omvat één vertegenwoordiger per lidstaat. In uitzonderlijke gevallen kan er, indien er op het niveau van de bestuurlijke organisatie in een lidstaat een gedeelde verantwoordelijkheid is, een tweede vertegenwoordiger worden aangewezen.
      2.   De lidstaten wijzen hun vertegenwoordigers aan uit een lijst van specialisten die deskundigheid op de in artikel 2 genoemde gebieden hebben.
      3.   De vertegenwoordigers van de lidstaten worden voor twee jaar benoemd; hun mandaat is verlengbaar. Zij blijven in functie tot zij worden vervangen of tot hun mandaat afloopt. Hun ambtstermijn kan worden verlengd.
      4.   Er kan worden voorzien in de benoeming van eenzelfde aantal plaatsvervangers als er vertegenwoordigers van de lidstaten zijn. Voor de benoeming van de plaatsvervangers gelden dezelfde voorwaarden als voor de benoeming van de vertegenwoordigers van de lidstaten; zij nemen van rechtswege de plaats van vertegenwoordigers in wanneer deze afwezig of verhinderd zijn.
      5.   Vertegenwoordigers van de lidstaten die geen effectieve bijdrage aan de beraadslagingen van de werkgroep meer kunnen leveren, hun ontslag indienen of de verplichtingen van lid 3 van dit artikel of van artikel 339 van het Verdrag niet nakomen, kunnen voor de rest van hun ambtstermijn worden vervangen.
      6.   Persoonsgegevens worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.”

   Artikel 2
   Artikel 4, lid 4, van Besluit 2006/210/EG komt als volgt te luiden:

      „4.   Leden van deskundigengroepen en hun vertegenwoordigers, alsook gastdeskundigen en waarnemers, voldoen aan de bij de Verdragen en de uitvoeringsregels ervan vastgestelde verplichtingen tot geheimhouding en aan de veiligheidsvoorschriften van de Commissie betreffende de bescherming van gerubriceerde EU-informatie die zijn neergelegd in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie. Bij niet-nakoming van die verplichtingen mag de Commissie alle dienstige maatregelen nemen.”

   Artikel 4, lid 8, van Besluit 2006/210/EG komt als volgt te luiden:

      „8.   De Commissie publiceert alle relevante documenten (zoals agenda's, notulen en verklaringen van de deelnemers) rechtstreeks in het register van deskundigengroepen en andere soortgelijke entiteiten van de Commissie of via een link in dat register naar een specifieke website met informatie. Uitzonderingen op de bekendmakingsplicht dienen te worden gemaakt wanneer de openbaarmaking van een document de bescherming van een openbaar of particulier belang zou ondermijnen als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001.”

   Artikel 3
   Artikel 5 van Besluit 2006/210/EG komt als volgt te luiden:

      „Artikel 5
      Uitgaven voor vergaderingen
      1.   Deelnemers aan de werkzaamheden van de werkgroep ontvangen geen bezoldiging voor de diensten die zij verrichten.
      2.   De reis- en verblijfkosten van de deelnemers aan de werkzaamheden van de werkgroep worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de desbetreffende voorschriften van de Commissie.
      3.   Die kosten worden vergoed voor zover de middelen die volgens de jaarlijkse toewijzingsprocedure beschikbaar zijn, hiervoor volstaan.”

   Artikel 4
   In artikel 6 van Besluit 2006/210/EG komt de tweede zin als volgt te luiden:
   „Het blijft geldig tot en met 31 oktober 2014.”
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op 31 december 2012.

      Gedaan te Brussel, 14 december 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 76 van 15.3.2006, blz. 3.

      (2)  PB L 35 van 6.2.2010, blz. 14.

      (3)  Slimme regelgeving in de Europese Unie, COM(2010) 543 definitief.

      (4)  Politieke richtsnoeren voor de nieuwe Commissie, een document dat op 15 september 2009 aan de leden van het Europees Parlement is gepresenteerd.

      (5)  C(2010) 7649 definitief; SEC(2010) 1360 definitief.


68/10/EEG: Besluit van de Raad van 21 december 1967 tot sluiting van een regeling tussen de EEG en het Verenigd Koninkrijk betreffende de verlenging van de gelijktijdige schorsing van de douanerechten op thee, maté en tropisch hout


title: Besluit nr. 388/2010/EU van het Europees Parlement en de Raad van 7 juli 2010 tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Oekraïne

text:
               14.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 179/1

         BESLUIT Nr. 388/2010/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 7 juli 2010
   tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Oekraïne
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 212,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De betrekkingen tussen Oekraïne en de Europese Unie ontwikkelen zich in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid. In 2005 hebben de Gemeenschap en Oekraïne overeenstemming bereikt over een actieplan in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid, waarin prioriteiten op middellange termijn voor de betrekkingen tussen de Europese Unie en Oekraïne werden vastgesteld. Voor dat actieplan is in november 2009 de Associatieagenda EU-Oekraïne in de plaats gekomen. Sinds 2007 onderhandelen de Gemeenschap en Oekraïne over een associatieovereenkomst, die naar verwachting in de plaats zal komen van de bestaande partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. Het kader van de betrekkingen tussen de Europese Unie en Oekraïne is verder versterkt door het recente oostelijk partnerschap.

               (2)

               De economie van Oekraïne is steeds harder getroffen door de internationale financiële crisis: de productie laat een dramatische daling zien, de begrotingssituatie verslechtert en de externefinancieringsbehoefte neemt toe.

               (3)

               Oekraïnes economische stabilisatie en herstel worden ondersteund door financiële bijstand van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). De stand-by-overeenkomst (SBO) van het IMF ten behoeve van Oekraïne is in november 2008 goedgekeurd.

               (4)

               Na een verdere verslechtering van de budgettaire situatie van Oekraïne zijn een groot deel van de tweede tranche uit hoofde van de SBO van het IMF en het volledige bedrag van de derde tranche naar de overheidsbegroting van Oekraïne gegaan.

               (5)

               In het licht van de verslechterende economische situatie en vooruitzichten heeft Oekraïne de Unie om macrofinanciële bijstand verzocht.

               (6)

               Aangezien er in 2009-2010 sprake is van een resterend financieringstekort op de betalingsbalans van Oekraïne, wordt de toekenning van macrofinanciële bijstand aangemerkt als een passende reactie op het verzoek van Oekraïne om parallel met het lopende IMF-programma de economische stabilisatie te ondersteunen. Tevens wordt verwacht dat deze macrofinanciële bijstand de externefinancieringsbehoefte van de overheidsbegroting zal helpen verminderen.

               (7)

               De macrofinanciële steun van de Unie kan uitsluitend bijdragen tot economische stabilisering als de belangrijkste politieke krachten in Oekraïne zorgen voor politieke stabiliteit en brede consensus tot stand brengen over strikte tenuitvoerlegging van de noodzakelijke structurele hervormingen.

               (8)

               De macrofinanciële bijstand van de Unie aan Oekraïne dient bovenop de leningsfaciliteit te komen die is toegekend op grond van Besluit 2002/639/EG van de Raad van 12 juli 2002 tot toekenning van aanvullende macrofinanciële bĳstand aan Oekraïne (2).

               (9)

               De macrofinanciële bijstand van de Unie is niet alleen bedoeld als aanvulling op de programma’s en middelen van het IMF en de Wereldbank, maar moet ook de toegevoegde waarde van de betrokkenheid van de Unie waarborgen.

               (10)

               De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële bijstand van de Unie juridisch en materieel verenigbaar is met de in het kader van de verschillende onderdelen van het externe optreden genomen maatregelen en met het relevante beleid van de Unie op andere terreinen.

               (11)

               De specifieke doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie moeten de doelmatigheid, transparantie en de verantwoordingsplicht versterken. Deze doelstellingen moeten regelmatig door de Commissie worden gecontroleerd.

               (12)

               In de voorwaarden voor het verlenen van de macrofinanciële bijstand door de Unie moeten de hoofdbeginselen en -doelen van het Uniebeleid ten aanzien van Oekraïne doorklinken.

               (13)

               Met het oog op een efficiënte bescherming van de financiële belangen van de Unie in het kader van deze macrofinanciële bijstand moet Oekraïne passende maatregelen nemen voor de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot deze bijstand. De Commissie moet tevens zorgen voor passende controles en erop toezien dat de Rekenkamer passende audits uitvoert.

               (14)

               De uitbetaling van de macrofinanciële bijstand van de Unie laat de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit onverlet.

               (15)

               Deze macrofinanciële bijstand moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité op de tenuitvoerlegging van dit besluit kunnen toezien, dient de Commissie hen regelmatig in te lichten over de ontwikkelingen betreffende de bijstand en hen daarbij de relevante documenten te verstrekken.

               (16)

               Volgens artikel 291 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie worden de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren, vooraf vastgelegd bij een verordening die wordt vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure. In afwachting van de vaststelling van die nieuwe verordening blijft Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (3) van toepassing, met uitzondering van de regelgevingsprocedure met toetsing, die niet van toepassing is,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De Unie stelt Oekraïne macrofinanciële bijstand beschikbaar in de vorm van een leningsfaciliteit met een hoofdsom van ten hoogste 500 miljoen EUR en een maximale gemiddelde looptijd van 15 jaar teneinde de economische stabilisatie van Oekraïne te ondersteunen en de in het kader van het lopende IMF-programma vastgestelde betalings- en budgettaire behoefte te lenigen.
   2.   Hiertoe wordt de Commissie gemachtigd namens de Unie de nodige middelen op te nemen.
   3.   De uitbetaling van de macrofinanciële bijstand van de Unie wordt door de Commissie beheerd op een wijze die verenigbaar is met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en Oekraïne en met de hoofdbeginselen en -doelen van economische hervorming zoals die worden uiteengezet in de Associatieagenda EU-Oekraïne. De Commissie licht het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité regelmatig in over de ontwikkelingen in het beheer van de bijstand en verstrekt daarbij de relevante documenten.
   4.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt voor twee en een half jaar beschikbaar gesteld, met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van het memorandum van overeenstemming als bedoeld in artikel 2, lid 1.
   Artikel 2
   1.   De Commissie, handelend volgens de raadplegingsprocedure van artikel 6, lid 2, wordt gemachtigd om met de autoriteiten van Oekraïne overeenstemming te bereiken over de aan de macrofinanciële bijstand van de Unie te verbinden economische beleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgelegd dat een tijdschema omvat voor verwezenlijking ervan. Deze voorwaarden stroken met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en Oekraïne en met de hoofdbeginselen en -doelen van economische hervorming zoals die worden uiteengezet in de Associatieagenda EU-Oekraïne. Deze beginselen en doelen beogen de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de bijstand te versterken, waaronder met name de systemen voor het beheer van de overheidsfinanciën in Oekraïne. De vooruitgang behaald bij het verwezenlijken van deze doelen wordt regelmatig door de Commissie gecontroleerd. De gedetailleerde financiële voorwaarden van de bijstand worden vastgelegd in een tussen de Commissie en de autoriteiten van Oekraïne te sluiten leningsovereenkomst.
   2.   Tijdens de tenuitvoerlegging van de macrofinanciële bijstand van de Unie controleert de Commissie de deugdelijkheid van de voor deze bijstand relevante financiële en administratieve procedures, de interne en externe controlemechanismen van Oekraïne en de naleving van het overeengekomen tijdschema.
   3.   De Commissie onderzoekt periodiek of het economische beleid van Oekraïne verenigbaar is met de doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie en of op bevredigende wijze aan de daaraan verbonden economische beleidsvoorwaarden wordt voldaan. De Commissie werkt daarbij nauw samen met het IMF en de Wereldbank en, wanneer nodig, met het Economisch en Financieel Comité.
   Artikel 3
   1.   De macrofinanciële bijstand van de Unie aan Oekraïne wordt door de Commissie aan Oekraïne beschikbaar gesteld in twee leningstranches, mits aan de voorwaarden van lid 2 is voldaan. De omvang van elke tranche wordt in het memorandum van overeenstemming vastgelegd.
   2.   De Commissie besluit tot de uitbetaling van de tranches bij een bevredigende naleving van de economische beleidsvoorwaarden die in het memorandum van overeenstemming zijn overeengekomen. De tweede tranche wordt niet eerder dan drie maanden na de eerste tranche uitbetaald.
   3.   De middelen van de Unie worden betaald aan de centrale bank van Oekraïne. Met inachtneming van de in het memorandum van overeenstemming vast te leggen bepalingen, onder andere betreffende een bevestiging van de resterende budgettaire financieringsbehoefte, kunnen de middelen aan de Schatkist van Oekraïne als eindbegunstigde worden overgemaakt.
   Artikel 4
   1.   De in dit besluit bedoelde transacties tot het opnemen en verstrekken van leningen worden uitgevoerd in euro, worden met dezelfde valutadatum afgesloten en mogen voor de Unie geen looptijdtransformatie, valuta- of renterisico, of enig ander commercieel risico met zich brengen.
   2.   Indien Oekraïne daarom verzoekt, neemt de Commissie de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de leningsvoorwaarden een clausule inzake vervroegde aflossing is opgenomen en dat in de voorwaarden verbonden aan de opgenomen leningen een overeenkomstige clausule voorkomt.
   3.   De Commissie kan, op verzoek van Oekraïne en indien de omstandigheden een gunstigere rente op de lening mogelijk maken, haar oorspronkelijk opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk herfinancieren of de desbetreffende financiële voorwaarden herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen geschieden onder de in lid 1 gestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de gemiddelde looptijd van de betrokken leningen en evenmin tot een verhoging van het op de dag van deze herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande bedrag.
   4.   Alle kosten die de Unie ter zake van de uit hoofde van dit besluit opgenomen of verstrekte leningen maakt, komen ten laste van Oekraïne.
   5.   Het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité worden in kennis gesteld van de ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.
   Artikel 5
   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt ten uitvoer gelegd overeenkomstig de bepalingen van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4) en de uitvoeringsvoorschriften daarvan (5). In het bijzonder worden in het memorandum van overeenstemming en in de leningsovereenkomst die met de autoriteiten van Oekraïne moeten worden gesloten, specifieke maatregelen vastgesteld die Oekraïne moet uitvoeren met het oog op de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de bijstand. Om een grotere transparantie bij het beheer en de uitbetaling van middelen te verzekeren, wordt in het memorandum van overeenstemming en de leningsovereenkomst tevens bepaald dat de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, het recht heeft controles ter plaatse te verrichten. Tevens wordt daarin bepaald dat de Rekenkamer het recht heeft om, eventueel ter plaatse, audits uit te voeren.
   Artikel 6
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
   2.   In gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   Artikel 7
   Uiterlijk op 31 augustus van elk jaar doet de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag toekomen, over de uitvoering van dit besluit in het voorgaande jaar, waarin een evaluatie daarvan is opgenomen. In dit verslag wordt het verband gespecificeerd tussen de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde beleidsvoorwaarden, de actuele economische en budgettaire prestaties van Oekraïne en de besluiten van de Commissie om de bijstandstranches uit te betalen.
   Uiterlijk twee jaar na het aflopen van de beschikbaarheidsperiode als genoemd in artikel 1, lid 4, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een ex-postevaluatieverslag in.
   Artikel 8
   Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Straatsburg, 7 juli 2010.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         O. CHASTEL

      (1)  Standpunt van het Europees Parlement van 18 mei 2010 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt) en besluit van de Raad van 29 juni 2010.

      (2)  PB L 209 van 6.8.2002, blz. 22.

      (3)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      (4)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (5)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1).


Avis juridique important

|

31987D0443

87/443/EEG: Besluit van de Commissie van 30 juli 1987 tot wijziging van een verbintenis en aanvaarding van een verbintenis, aangeboden in verband met het nieuwe anti-dumpingonderzoek betreffende de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit respectievelijk Polen en de Sowjetunie en ter beëindiging van het onderzoek met betrekking tot deze landen

Publicatieblad Nr. L 235 van 20/08/1987 blz. 0022 - 0025

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 30 juli 1987  tot wijziging van een verbintenis en aanvaarding van een verbintenis, aangeboden in verband met het nieuwe anti-dumpingonderzoek betreffende de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit respectievelijk Polen en de Sowjetunie en ter beëindiging van het onderzoek met betrekking tot deze landen  (87/443/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1761/87 (2), inzonderheid op de artikelen 10 en 14,  Na overleg in het kader van het in bovengenoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) Bij Verordening (EEG) nr. 2786/83 (3) stelde de Raad een definitief anti-dumpingrecht in op de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Tsjechoslowakije en de Sowjetunie en bij Besluit 83/502/EEG (4) aanvaardde de Commissie een verbintenis van één Tsjechische exporteur van kopersulfaat. Deze verbintenis werd nadien gewijzigd en bij Besluit 84/408/EEG (5) aanvaard.  Vervolgens aanvaardde de Commissie, bij Verordening (EEG) nr. 2908/84 (6) een, onder andere, door de Hongaarse exporteur van kopersulfaat aangeboden verbintenis en bij Besluit 85/104/EEG (7) een verbintenis van de Poolse exporteur van dat produkt.  (2) In 1986 ontving de Commissie een verzoek om herziening van de anti-dumpingmaatregelen met betrekking tot de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie ingediend door de Europese Raad van de Bonden van de Chemische Nijverheid (CEFIC) namens de producenten wier produktie het grootste deel van de produktie in de Gemeenschap van kopersulfaat uitmaakt. Dit verzoek om een nieuw onderzoek bevatte voldoende bewijsmateriaal inzake gewijzigde omstandigheden om de noodzaak van herziening te rechtvaardigen en de Commissie kondigde met een bericht (8) in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen de opening aan van een nieuw onderzoek naar de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, vallende onder post ex 28.38 A II van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomend met NIMEXE-code 28.38-27.  (3) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbende exporteurs en importeurs en de producenten van de Gemeenschap hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en desgevraagd mondeling toe te lichten.  De meeste betrokken exporteurs, sommige importeurs en alle klagende producenten van de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt en dit op hun verzoek mondeling kunnen toelichten.  Door of namens afnemers of bewerkers van het produkt in de Gemeenschap werd geen documentatiemateriaal ingediend.  (4) De Commissie heeft alle gegevens die zij nodig achtte, verzameld en geverifieerd en een onderzoek ingesteld ten kantore van de:  EEG-producenten  - La Cornubia SA, Bordeaux, Frankrijk,  - NV Metallo-chimique, Beerse, België,  - Manica SpA, Rovereto, Italië.  De Commissie ontving op haar verzoek gedetailleerd schriftelijk documentatiemateriaal van alle klagende producenten in de Gemeenschap, van de meeste exporteurs en van enige importeurs en onderzocht de daarin vermelde gegevens voor zover dit nodig was.  Het dumpingonderzoek bestreek de periode januari tot en met juli 1986.  B. Normale waarde  (5) Ten einde vast te stellen of er opnieuw invoer met dumping van kopersulfaat uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie plaatsvond, moest de Commissie rekening houden met het feit dat deze landen geen markteconomie hebben en derhalve haar vaststellingen baseren op de normale waarde in een land met markteconomie. In dit verband stelde de communautaire industrie de Verenigde Staten van Amerika voor als passende analoge markt. Geen enkele van de Commissie bekende Amerikaanse producenten van kopersulfaat was echter bereid aan het onderzoek mede te werken. Sommige van de betrokken exporteurs maakten bezwaar tegen het gebruik van de markt van de Verenigde Staten van Amerika en één stelde Thailand voor als zijnde een betere keuze. Andere exporteurs maakten bezwaar tegen de keuze van Thailand met de bewering dat de betrekkelijk geringe hoeveelheden die in Thailand worden vervaardigd hoge kosten per eenheid met zich zouden brengen en in verband met daarmee hogere prijzen. Eén exporteur stelde de werkelijk in de Gemeenschap betaalde prijs voor als een andere grondslag voor het vaststellen van de normale waarde.  (6) Volgens de door de Commissie ingewonnen inlichtingen, waarvan het resultaat werd bevestigd door het onderzoek ten kantore van twee Thailandse producenten van kopersulfaat, werd echter vastgesteld dat er geen buitensporig grote verschillen bestonden tussen de Thailandse produktiemethoden en die van de desbetreffende landen van uitvoer. Bovendien waren de prijsniveaus in Thailand wat lager dan zowel die van de Gemeenschap als die welke in de Verenigde Staten zouden bestaan en ondanks de betrekkelijk geringe geproduceerde hoeveelheden redelijk in overeenstemming met de produktiekosten.  De Commissie besloot derhalve dat het wenselijk en niet onredelijk zou zijn de normale waarde vast te stellen op basis van de binnenlandse prijzen in Thailand. Wanneer Thailand namelijk niet kan worden uitgeschakeld als analoog land is het juridisch gezien niet wenselijk de communautaire prijzen als basis voor de normale waarde te nemen.  De aldus voor de periode van onderzoek vastgestelde normale waarde was hoger dan die welke gedurende het voorafgaande onderzoek ten aanzien van de desbetreffende landen van uitvoer werd vastgesteld, waarbij de belangrijkste factor was de uitwerking op de prijzen van een verhoging van de kostprijs van koper, dat het voornaamste element van de produktiekosten van kopersulfaat vormt. Deze stijging, samen met de stijging van de vaste lasten van de communautaire producenten, deed de gunstige uitwerking van de verminderde energiekosten op de kosten van deze producenten grotendeels te niet.  C. Prijs bij uitvoer  (7) De uitvoerprijzen werden vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte produkt.  D. Vergelijking  (8) Bij het vergelijken van de normale waarde met de prijzen voor uitvoer hield de Commissie voor zover nodig rekening met verschillen die van invloed kunnen zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen. In het bijzonder werd rekening gehouden met verschillen in zuiverheid en kopergehalte, ten aanzien waarvan door de Poolse en Sowjet-exporteurs voldoende bewijsmateriaal werd verstrekt.  Bij alle vergelijkingen werd rekening gehouden met verschillen in betalingsvoorwaarden en -termijnen en voor zover nodig werden correcties verricht ten einde de prijzen voor uitvoer en de normale waarden in dit opzicht op een vergelijkbare grondslag te brengen.  E. Marges  (9) Uit bovengenoemd voorlopig onderzoek van de feiten bleek het bestaan van dumping ten aanzien van de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, waarbij de marge van dumping gelijk was aan het verschil tussen de vastgestelde normale waarde en de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap. Deze marges varieerden naar gelang van de desbetreffende exporteurs en bedroegen, uitgedrukt als percentage van de totale cif-waarden, voor elk van de bij het onderzoek betrokken exporteurs:  Hongarije 45,5 %  Polen 44,1 %  Tsjechoslowakije 25,6 %  Sowjetunie 47,9 %.  F. Schade  (10) Met betrekking tot de door invoer met dumping veroorzaakte schade blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer in de Gemeenschap uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie van kopersulfaat, gezamenlijk genomen, van 1982 tot 1986 betrekkelijk stabiel is gebleven en een aandeel van ongeveer 16 % heeft verworven in een markt waarin het communautaire verbruik eveneens redelijk stabiel bleef.  (11) Deze situatie zou moeten worden onderzocht in het licht van de uitwerkingen van de in de jaren 1983 tot 1985 ingestelde anti-dumpingmaatregelen op de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit, onder andere, de vier bij deze procedure betrokken landen. Uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal bleek dat, hoewel de instelling van anti-dumpingmaatregelen aanvankelijk op de omvang van de verkopen in de Gemeenschap van de desbetreffende landen (gezamenlijk of individueel) een neerwaartse uitwerking kan hebben gehad, deze verkopen zich, ten minste tot op zekere hoogte, in de periode van onderzoek weer hadden hersteld.  (12) Bovendien zijn de kosten in de Gemeenschap, in het bijzonder voor koper, sinds de invoering van de bestaande anti-dumpingmaatregelen met betrekking tot de invoer uit de desbetreffende landen aanzienlijk toegenomen (zie overweging 6). Zo konden de betrokken exporteurs, ondanks de instelling van deze maatregelen, de prijzen van de producenten van de Gemeenschap aanmerkelijk onderbieden. Gedurende de periode van onderzoek bereikte deze onderbieding na oplegging van het anti-dumpingrecht niveaus van ongeveer 25 % en kwamen prijzen tot stand die lager waren dan die welke vereist zijn om de kosten van de communautaire producenten te dekken en een redelijke winst op te leveren.  (13) De gevolgen hiervan voor de industrietak in de Gemeenschap waren dat haar verkopen in de Gemeenschap van 1982 tot 1986 op ongeveer hetzelfde peil bleven.  Dit betekende een voortduren van de onderbezetting die tijdens deze periode gemiddeld op 40 % lag. De hieruit voortvloeiende hoge kosten per eenheid, gecombineerd met de neerwaartse druk op de prijzen door de invoer met dumping, voerden voor de klagende producenten tot aanhoudende verliezen of de onmogelijkheid een redelijke winst te behalen over de verkopen op de communautaire markt waarop bijna 90 % van hun totale verkoop van kopersulfaat wordt afgezet.  Bovendien staakten twee producenten van de Gemeenschap sinds 1983 hun produktie van kopersulfaat, op zijn minst gedeeltelijk als gevolg van de uitwerkingen van de invoer met dumping. Deze stopzettingen voerden tot een verlies aan arbeidsplaatsen in de fabrieken van kopersulfaat in de Gemeenschap.  (14) De Commissie is nagegaan of door andere factoren, zoals een vermindering van de verkopen van de klagers naar derde landen, een daling van de vraag in de Gemeenschap of een stijging van de invoer uit andere landen dan die welke bij de onderhavige procedure betrokken zijn, schade is berokkend.  De verkopen van de klagende partijen naar derde landen bleven van 1982 tot 1986 met ongeveer 10 % van de totale verkopen stabiel. Het verbruik van de Gemeenschap bleef gedurende deze periode eveneens betrekkelijk stabiel. Wat de invoer uit andere landen dan de betrokken vier betreft werden in 1984 (1) met betrekking tot Bulgaars kopersulfaat, en meer onlangs in 1985 (2) met betrekking tot het Joegoslavische produkt, anti-dumpingmaatregelen genomen. Sinds deze maatregelen werden genomen is de omvang van de invoer uit deze landen gedaald en bleef de invoer uit andere landen over het geheel genomen ongeveer op dezelfde niveaus.  Zo voerde de omvang van de invoer met dumping door de vier betrokken landen en de prijzen waartegen deze in de Gemeenschap gedurende de referentieperiode werd verkocht de Commissie tot de vaststelling dat de uitwerking van de invoer met dumping van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, op zich genomen, moet worden geacht aanmerkelijke schade voor de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap op te leveren.  G. Belang van de Gemeenschap  (15) Met het oog op de ernstige moeilijkheden waartegenover de industrietak van de Gemeenschap zich geplaatst ziet en vooral het feit dat twee producenten van de Gemeenschap sinds 1983 hun produktie hebben gestaakt, is de Commissie tot de gevolgtrekking gekomen dat in het belang van de Gemeenschap moet worden ingegrepen.  H. Verbintenissen en beëindiging  (16) De betrokken Poolse en Sowjet-exporteurs boden, na in kennis te zijn gesteld van de voornaamste bevindingen van het nieuwe onderzoek, verbintenissen aan - welke in het geval van de Poolse exporteur werden gewijzigd - met betrekking tot hun uitvoer van kopersulfaat naar de Gemeenschap. De uitwerking van genoemde verbintenissen zal leiden tot een verhoging van de prijzen voor uitvoer naar de Gemeenschap tot het peil dat de Commissie, na enerzijds rekening te hebben  gehouden met de verkoopprijs welke nodig is de producenten van de Gemeenschap een redelijke opbrengst te verschaffen en anderzijds met de verkoopprijs van de importeurs van de Gemeenschap en hun kosten en winstmarge, ter opheffing van de schade nodig heeft geacht. Deze stijging overschrijdt in geen van beide gevallen de dumpingmarge welke tijdens het onderzoek voor elk van de desbetreffende landen van uitvoer werd vastgesteld.  Onder deze omstandigheden worden de gewijzigde Poolse verbintenis en de aangeboden Sowjet-verbintenis geacht aanvaardbaar te zijn en het onderzoek kan derhalve wat de invoer uit deze twee landen betreft, zonder instelling van anti-dumpingrechten worden beëindigd.  I. Recht  (17) De desbetreffende Hongaarse en Tsjechische exporteurs boden, na in kennis te zijn gesteld van de voornaamste bevindingen van het nieuwe onderzoek, niet aan hun verbintenissen zodanig te wijzigen dat de door de invoer met dumping veroorzaakte schade zou kunnen worden opgeheven. De Commissie trekt dientengevolge hierbij haar aanvaarding van deze twee verbintenissen in en de Raad heeft, bij een in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakte en op de dag van haar publikatie in werking tredende Verordening (EEG) nr. 2512/87 (1) op de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije en Tsjechoslowakije een definitief anti-dumpingrecht ingesteld.  Binnen het Raadgevend Comité werd tegen deze gang van zaken geen bezwaar gemaakt,  BESLUIT:  Artikel 1  1. De in verband met het nieuwe anti-dumpingonderzoek met betrekking tot de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Hongarije, Polen, Tsjechoslowakije en de Sowjetunie, vallende onder post ex 28.38 A II van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomend met NIMEXE-code 28.38-27, respectievelijk door Ciech Import and Export of Chemicals Ltd, Warschau, aangeboden gewijzigde verbintenis en door Sojuzchimexport, Moskou, aangeboden verbintenis, worden hierbij aanvaard.  2. De aanvaarding van de door Chemapol Foreign Trade Company Ltd, Praag, en Chemolimpex, Boedapest, aangeboden verbintenissen waarnaar in, respectievelijk, Besluit 84/408/EEG en Besluit 85/104/EEG, wordt verwezen, wordt hierbij ingetrokken.  Artikel 2  Het bij artikel 1 bedoelde nieuwe anti-dumpingonderzoek wordt hierbij, wat de invoer van kopersulfaat van oorsprong uit Polen en de Sowjetunie betreft, beëindigd.  Gedaan te Brussel, 30 juli 1987.  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. L 167 van 26. 6. 1987, blz. 9.  (3) PB nr. L 274 van 7. 10. 1983, blz. 1.  (4) PB nr. L 281 van 13. 10. 1983, blz. 22.  (5) PB nr. L 225 van 22. 8. 1984, blz. 22.  (6) PB nr. L 275 van 18. 10. 1984, blz. 12.  (7) PB nr. L 41 van 12. 2. 1985, blz. 13.  (8) PB nr. C 200 van 9. 8. 1986, blz. 4.  (1) PB nr. L 275 van 18. 10. 1984, blz. 12.  (2) PB nr. L 296 van 8. 11. 1985, blz. 26.  (1) Zie bladzijde 18 van dit Publikatieblad.


title: Besluit (EU) 2016/2079 van de Raad van 29 september 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van de Partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds

text:
               29.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 321/1

         BESLUIT (EU) 2016/2079 VAN DE RAAD
   van 29 september 2016
   betreffende de ondertekening namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van de Partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 37,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207 en artikel 212, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 5, en artikel 218, lid 8, tweede alinea,
   Gezien het gezamenlijk voorstel van de Europese Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft de Commissie en de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid op 25 juni 2012 gemachtigd om onderhandelingen met Nieuw-Zeeland te openen over een kaderovereenkomst ter vervanging van de gezamenlijke verklaring over de betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en Nieuw-Zeeland van 21 september 2007.

               (2)

               De onderhandelingen over de Partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds (hierna „de overeenkomst” genoemd) werden op 30 juli 2014 met succes afgerond. In de overeenkomst wordt rekening gehouden met de historisch gezien nauwe en steeds sterker wordende banden tussen de partijen en met hun wens om hun betrekkingen op een ambitieuze en innovatieve wijze verder te versterken en uit te breiden.

               (3)

               Bij artikel 58 van de overeenkomst wordt voorzien in een mogelijke voorlopige toepassing van een aantal bepalingen van de overeenkomst door de Unie en Nieuw-Zeeland, zoals wederzijds overeengekomen door beide partijen, in afwachting van de inwerkingtreding ervan.

               (4)

               De overeenkomst dient derhalve namens de Unie te worden ondertekend en sommige bepalingen ervan dienen voorlopig te worden toegepast, in afwachting van de voltooiing van de voor de sluiting ervan vereiste procedures,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt machtiging verleend tot de ondertekening namens de Unie van de Partnerschapsovereenkomst op het gebied van betrekkingen en samenwerking tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en Nieuw-Zeeland, anderzijds, onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst.
   De tekst van de overeenkomst is als bijlage aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   Overeenkomstig artikel 58 van de overeenkomst en met inachtneming van de kennisgevingen waarin deze voorziet, worden de volgende bepalingen van de overeenkomst tussen de Unie en Nieuw-Zeeland, in afwachting van de inwerkingtreding ervan, voorlopig toegepast, echter slechts voor zover deze aangelegenheden betreffen die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, waaronder aangelegenheden die vallen onder de bevoegdheid van de Unie om een gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid te bepalen en uit te voeren (1):

               —

               artikel 3 (Dialoog),

               —

               artikel 4 (Samenwerking in regionale en internationale organisaties),

               —

               artikel 5 (Politieke dialoog),

               —

               artikel 53 (Gemengde Commissie), met uitzondering van lid 3, onder g) en h), en

               —

               titel X (Slotbepalingen), met uitzondering van artikel 57 en artikel 58, leden 1 en 3, voor zover noodzakelijk voor de voorlopige toepassing van de in dit artikel bedoelde bepalingen van de overeenkomst.

         Artikel 3
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de vaststelling ervan.

      Gedaan te Brussel, 29 september 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. ŽIGA

      (1)  De datum met ingang waarvan de in artikel 2 bedoelde bepalingen van de overeenkomst voorlopig worden toegepast, wordt door het secretariaat-generaal van de Raad bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.


Avis juridique important

|

31998D0509

98/509/EG: Besluit van de Raad van 18 juni 1998 tot sluiting van een Overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland

Publicatieblad Nr. L 229 van 17/08/1998 blz. 0061 - 0061

BESLUIT VAN DE RAAD van 18 juni 1998 tot sluiting van een Overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland (98/509/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113, juncto artikel 228, lid 2, eerste zin, lid 3, eerste alinea, en lid 4,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat de onderhandelingen over de Overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland zijn voltooid, dat de overeenkomst op 19 juli 1996 is geparafeerd en dat deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd;Overwegende dat aan de bij deze overeenkomst ingestelde gemengde commissie bepaalde uitvoerende taken werden toegewezen, in het bijzonder de bevoegdheid om bepaalde aspecten van de sectorbijlagen te wijzigen;Overwegende dat passende interne procedures dienen te worden vastgesteld om de goede werking van de overeenkomst te waarborgen en dat de Commissie derhalve moet worden gemachtigd bepaalde technische wijzigingen aan te brengen in de overeenkomst en bepaalde uitvoeringsbesluiten te nemen,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst inzake wederzijdse erkenning van overeenstemmingsbeoordeling tussen de Europese Gemeenschap en Nieuw-Zeeland, met inbegrip van de bijlage en gemeenschappelijke verklaringen, wordt namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst, de bijlagen en de gemeenschappelijke verklaringen zijn aan dit besluit gehecht.Artikel 2De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Gemeenschap te binden en, namens de Gemeenschap, de in artikel 14 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving (1) te doen.Artikel 31. De Gemeenschap wordt in de bij artikel 12 van de overeenkomst ingestelde gemengde commissie vertegenwoordigd door de Commissie, bijgestaan door het door de Raad aangewezen bijzonder comité. De Commissie verricht na overleg met dit bijzonder comité de aanstellingen, de kennisgevingen, de uitwisseling van informatie en de verzoeken om verificatie bedoeld in artikel 8, lid 2, en artikel 12, lid 4, onder c), d) en e), van de overeenkomst.2. Het standpunt van de Gemeenschap ten aanzien van door de gemengde commissie te nemen besluiten betreffende wijzigingen in de afdelingen I tot en met IV van de sectorbijlagen (artikel 12, lid 4, onder a) en b), en lid 6, van de overeenkomst) en in verband met de verificatie van de naleving van de voorschriften overeenkomstig artikel 8 en artikel 12, lid 6, onder d), van de overeenkomst, wordt door de Commissie bepaald na raadpleging van het in lid 1 van dit artikel bedoelde bijzonder comité.3. In alle andere gevallen wordt het standpunt van de Gemeenschap in de gemengde commissie vastgesteld door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, op voorstel van de Commissie.Artikel 4Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Luxemburg, 18 juni 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. STRANG(1) De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.