title: Besluit (EU) 2015/1826 van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende de staatssteun SA.33797 — (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) ten uitvoer gelegd door Slowakije ten gunste van NCHZ (Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 7359) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               15.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 269/71

         BESLUIT (EU) 2015/1826 VAN DE COMMISSIE
   van 15 oktober 2014
   betreffende de staatssteun SA.33797 — (2013/C) (ex 2013/NN) (ex 2011/CP) ten uitvoer gelegd door Slowakije ten gunste van NCHZ

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2014) 7359)

   (Slechts de tekst in de Slowaakse taal is authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 62, lid 1, onder a),
   Gezien het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (1),
   Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, en gezien deze opmerkingen,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   PROCEDURE

               (1)

               De Commissie heeft op 13 oktober 2011 via e-mail een klacht (2) ontvangen waarin werd beweerd dat Slowakije onrechtmatige steun heeft toegekend aan een onderneming, met name Novácké chemické závody, a.s. v konkurze (hierna „NCHZ” genoemd).

               (2)

               De Commissie heeft de klacht op 17 oktober 2011 aan Slowakije doorgezonden, samen met een verzoek om inlichtingen. De Slowaakse autoriteiten hebben om een Slowaakse versie van de documenten verzocht, die hen per e-mail op 16 januari 2012 werd toegezonden.

               (3)

               De Slowaakse autoriteiten hebben de gevraagde informatie bij schrijven van 17 februari 2012 ingediend. De Commissie heeft nieuwe verzoeken om inlichtingen gestuurd op 22 maart 2012 en 21 juni 2012. Slowakije heeft op 23 april 2012 en 11 september 2012 geantwoord.

               (4)

               De klager heeft meer informatie over zijn klacht gestuurd op 14 juni 2012. Op verzoek van de klager zijn de Commissie en de klager bijeengekomen op 24 januari 2013. De klager heeft per e-mail aanvullende informatie ingediend op 8 en 23 maart 2013.

               (5)

               Bij schrijven van 2 juli 2013 heeft de Commissie Slowakije in kennis gesteld van haar besluit de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in te leiden ten aanzien van de steun.

               (6)

               Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure is bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie
                   (3). De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de vermeende steunmaatregel te maken.

               (7)

               Slowakije heeft opmerkingen op het besluit tot inleiding van de procedure ingediend op 3 september 2013 en op 2 en 30 december 2013. Op verzoek van de Slowaakse autoriteiten zijn Slowakije en de Commissie bijeengekomen op 7 oktober 2013 en 17 februari 2014.

               (8)

               De Commissie heeft twee opmerkingen ontvangen van belanghebbenden, beide op 12 november 2013. De Commissie heeft deze opmerkingen doorgestuurd naar Slowakije op 2 december 2014, samen met een reeks aanvullende vragen. Slowakije kreeg de mogelijkheid om te antwoorden; zijn schrijven met opmerkingen werd op 14 januari 2014 ontvangen.

               (9)

               De Commissie heeft Slowakije aanvullende vragen gesteld op 2 mei 2014, waarop Slowakije op 14 en 30 mei 2014 heeft geantwoord. De Commissie heeft ook een aanvullend verzoek om verduidelijking per e-mail naar een van de belanghebbenden gestuurd op 20 maart 2014, waarop de belanghebbende op 6 mei 2014 heeft geantwoord.

         2.   ACHTERGROND EN BESCHRIJVING VAN DE MAATREGELEN

   2.1.   Begunstigde

               (10)

               NCHZ (waarvan de activiteiten nu worden voortgezet door de onderneming Fortischem a.s.) was een chemische producent met drie afdelingen. De belangrijkste activiteiten van de onderneming waren de productie van calciumcarbide en technische gassen, de productie van polyvinylchloride (pvc) en verwerkte producten ervan, en, in toenemende mate, chemische basisstoffen en speciale stoffen met beperkte tonnage.

               (11)

               NCHZ runde een chemische fabriek (opgericht in 1940) in de regio Trenčín in het westen van Slowakije. Deze regio komt in aanmerking voor steun uit hoofde van artikel 107, lid 3, onder a), VWEU. De onderneming was in privéhanden (4).

         2.2.   Faillissementsprocedure van NCHZ

               (12)

               NCHZ heeft een faillissementsprocedure ingeleid op 8 oktober 2009 omdat zij naar eigen zeggen haar activiteiten niet langer kon handhaven als gevolg van een boete van 19,6 miljoen EUR die de Commissie haar had opgelegd wegens deelname aan een calciumcarbidekartel (5). De Commissie merkt echter op dat de boete niet de enige grote schuld van NCHZ was en dat NCHZ de faillissementsprocedure inleidde nog voor de kartelboete diende te worden betaald.

         2.2.1.   Wet inzake strategisch belangrijke ondernemingen

               (13)

               Een maand nadat NCHZ de faillissementsprocedure had ingeleid, heeft Slowakije wet nr. 493 van 5 november 2009 betreffende bepaalde maatregelen voor strategisch belangrijke ondernemingen aangenomen. Op grond van deze wet krijgt de staat het voorkeursrecht om strategische ondernemingen uit faillissementsprocedures te kopen en moeten curatoren ervoor zorgen dat de strategische onderneming tijdens de procedure haar activiteiten voortzet. De regering heeft op 2 december 2009, d.i. één dag nadat de wet in werking trad, op grond van die wet verklaard dat NCHZ een strategische onderneming is. De wet is met ingang van 31 december 2010 vervallen. NCHZ was de enige onderneming waarop de wet werd toegepast.

         2.2.2.   Beslissing om activiteiten tijdens de faillissementsprocedure voort te zetten

               (14)

               In januari 2011 heeft de curator van de onderneming, op basis van een besluit van de commissie van schuldeisers en de bevoorrechte schuldeisers, de opdracht gekregen de activiteiten van het failliete NCHZ voort te zetten, ook nadat de wet was vervallen. Dit besluit was gebaseerd op een economisch verslag waarin de situatie van de onderneming werd geanalyseerd en werd besloten dat de uitkomst van de faillissementsprocedure gunstiger zou zijn voor de schuldeisers als de onderneming haar activiteiten voortzet. Het besluit om de activiteiten voort te zetten werd ook goedgekeurd door de rechtbank van Trenčín in februari 2011.

               (15)

               Er waren twee relevante schuldeisende organen betrokken bij de beslissing om de activiteiten van NCHZ voort te zetten. Enerzijds was er de commissie van schuldeisers, bestaande uit vijf entiteiten (6), waarvan vier in privéhanden. Het enige overheidsorgaan in de commissie was het Slowaakse Nationaal Onroerend-goedfonds (Fond národného majetku Slovenskej Republiky). Anderzijds had NCHZ zes bevoorrechte schuldeisers. Van deze zes bevoorrechte schuldeisers, waren er vier een overheidsorgaan: het Nationaal Onroerend-goedfonds, het Milieufonds (Environmentálny fond), de Slowaakse Garantie- en Ontwikkelingsbank (Slovenská záručná a rozvojová banka a.s.) en de stad Nováky.

         2.2.3.   Verkoop van NCHZ

               (16)

               Tijdens de faillissementsprocedure heeft de curator twee open aanbestedingsprocedures ingericht voor de verkoop van NCHZ. De eerste procedure was zonder succes, aangezien slechts één bieder de laatste fase had bereikt en 2 miljoen EUR bood. De curator wees dat bod af en de aanbestedingsprocedure werd geannuleerd bij besluit van de rechtbank van Trenčín. Het bedrijf werd verkocht na een tweede aanbestedingsprocedure, die in 2011 werd ingericht. In die procedure bereikten twee bieders, waarvan een 2 046 000 EUR bood en de andere 2 200 000 EUR, de laatste fase. De bieder met het hoogste bod werd geselecteerd. De winnende bieder was het Tsjechische bedrijf Via Chem Slowakije. De verkoopovereenkomst met Via Chem Slowakije werd gesloten op 16 januari 2012 en de verkoop werd op 31 juli 2012 afgerond. NCHZ ontving […] (7), wat vervat zat in de opbrengst van de verkoop. Daarnaast ging Via Chem Slowakije akkoord om de particuliere verbintenissen voor een totaal van [10-13] miljoen EUR die NCHZ tijdens de faillissementsprocedure was aangegaan, over te nemen.

               (17)

               De kandidaat-bieders hadden volgens de voorwaarden van de tweede aanbestedingsprocedure twee opties: ze konden een bod indienen met of zonder de belofte om de „verbintenissen van de verkrijger”, als vastgesteld in artikel 1.7 van de aanbestedingsvoorwaarden, uit te voeren. De verbintenissen omvatten de voorwaarden dat:

                           —

                           tijdens een periode van vijf jaar na de aankoop van NCHZ de productie op een niveau zou blijven van ten minste 75 % van de productie van 2010;

                           —

                           ten minste 11 miljoen EUR zou worden geïnvesteerd in de nodige maatregelen om in overeenstemming te zijn met de milieuwetgeving, zodat de chemische productie zou kunnen worden voortgezet; en

                           —

                           de koper gedurende een periode van vijf jaar de NCHZ-activiteiten niet zou doorverkopen of overdragen op een manier die de voortzetting van de activiteiten in gevaar zou kunnen brengen.

               (18)

               Volgens de regels van de aanbestedingsprocedure kon, indien het hoogste bod van een bieder kwam die de verbintenissen niet wilt uitvoeren, de bieder met het hoogste bod die daar wel toe bereid is, zijn bod aan het hoogste bod gelijkstellen. Uit de informatie die de Slowaakse Republiek heeft verstrekt, blijkt dat geen van beide bieders van de tweede aanbestedingsprocedure een inschrijving met belofte tot het uitvoeren van de verbintenissen heeft ingediend. Bijgevolg werd NCHZ verkocht aan een bieder die de verbintenissen niet wilde uitvoeren.

               (19)

               Op 1 augustus 2012, een dag na het sluiten van de transactie tussen het failliete NCHZ en Via Chem Slowakije, verkocht Via Chem Slowakije de belangrijkste activiteit van NCHZ, met name de chemische afdeling, aan Fortischem voor […] EUR. Fortischem nam ook alle verbintenissen en overeenkomsten van deze chemische afdeling over. Het merendeel van de 1 412 werknemers van NCHZ werd ook aan Fortischem overgedragen. Slowakije beweert dat minder dan 60 % van de originele eigendom van NCHZ werd overgedragen, aangezien er geen onroerende activa in de overdracht waren opgenomen. Fortischem mag echter, op basis van de overeenkomst, gebruikmaken van de onroerende goederen die oorspronkelijk eigendom waren van het overgedragen bedrijf, maar in de handen van Via Chem Slowakije blijven.

               (20)

               Hoewel alle activa van NCHZ tijdens de faillissementsprocedure werden verkocht, is de procedure nog niet afgesloten (o.a. wegens lopende juridische procedures voor bepaalde vorderingen). In 2012 werd een deel van de vorderingen van de openbare schuldeisers ten bedrage van ongeveer 4,0 miljoen EUR terugbetaald met de opbrengst van de verkoop van NCHZ. Een deel van de opbrengst van de activaverkoop is echter nog niet verdeeld.

         2.3.   Beschrijving van de maatregelen

               (21)

               De te beoordelen maatregelen betreffen de niet-betaling van schulden bij verschillende overheidsorganen tijdens de faillissementsprocedure van NCHZ.

               (22)

               De uitstaande schulden die NCHZ bij overheidsorganen of overheidsbedrijven tijdens de faillissementsprocedure heeft opgelopen, bedroegen op 1 augustus 2012, de datum waarop NCHZ werd verkocht, 13 353 877,46 EUR. Deze schulden omvatten alleen de schulden die NCHZ tijdens de faillissementsprocedure heeft opgelopen (en zijn dus niet de totale verschuldigde som aan de overheid). Deze schulden zijn in deel 87 van de Slowaakse faillissementswet (8) opgenomen als „vorderingen op het vermogen”. De vorderingen op het vermogen omvatten vorderingen die zijn ontstaan nadat het faillissement is uitgesproken en die betrekking hebben op het beheer en de vereffening van activa die tot het faillissement behoren en vorderingen die zijn ontstaan nadat het faillissement is uitgesproken en die betrekking hebben op belastingen, lasten, rechten, ziektekostenverzekeringspremies, socialezekerheidspremies en de lonen of salarissen van werknemers van de failliete onderneming. Schulden die ontstaan uit de voortzetting van de activiteiten van de onderneming tijdens de faillissementsprocedure en die niet kunnen worden betaald met de inkomsten uit deze voortgezette activiteiten, worden ook beschouwd als vorderingen op het vermogen.

               (23)

               De schulden die NCHZ tijdens de faillissementsprocedure bij de overheid heeft opgebouwd, zijn opgenomen in tabel 1 hieronder.

                  Tabel 1

                  Schulden die NCHZ tijdens de faillissementsprocedure bij de overheid of overheidsbedrijven heeft opgebouwd (situatie op 1 augustus 2012)

                           Overheden/overheidsbedrijven

                           Bedrag van de schuld in EUR

                           Socialezekerheidsinstantie

                           […]

                           Všeobecná zdravotná poisťovňa (door de staat beheerd ziektekostenverzekeringsbedrijf)

                           […]

                           Waterbeheersbedrijf van de overheid (Slovenský vodohospodársky podnik, š.p.)

                           […]

                           De stad Nováky (kosten voor afval, onroerende voorheffing)

                           […]

                           Milieufonds

                           […]

                           RTVS, s.r.o.

                           […]

                           Verschillende gemeenten (kosten voor afval, onroerende voorheffing)

                           […]

                           Algemeen ziektekostenverzekeringsbedrijf (Spoločná zdravotná poisťovna)

                           […]

                           Autoriteit voor motorrijtuigenbelasting (Daň z motorových vozidiel)

                           […]

                              TOTAAL

                              13 353 877,46

               (24)

               Op grond van afdeling 88, lid 5, van de Slowaakse faillissementswet worden schulden die voortvloeien uit de uitvoering van bedrijfsactiviteiten door de curator geregeld met de opbrengsten uit die uitvoering in de volgorde van hun vervaldatum.

               (25)

               Uit de informatie die de Commissie ter beschikking heeft, blijkt dat minstens bepaalde overheidsinstanties (zoals de socialezekerheidsinstantie) hebben geprobeerd de betaling van hun vorderingen af te dwingen onder de faillissementsprocedure. De voortzetting van de activiteiten van NCHZ genereerde echter onvoldoende inkomsten om alle operationele kosten, met inbegrip van socialezekerheidsbijdragen en andere overheidsvorderingen die het tijdens de faillissementsprocedure opliep, te dekken. De inkomsten van NCHZ werden eerst en vooral aangewend om de kosten te dekken die rechtstreeks betrekking hadden op de uitvoering van de bedrijfsactiviteiten (levering van grondstoffen, energie enz.) zodat de onderneming haar handelsactiviteit in stand kon houden. Schulden bij de staat werden niet betaald en namen tijdens de voortzetting van de activiteiten van het failliete NCHZ nog toe.

               (26)

               De voortzetting van de activiteiten van NCHZ, hetgeen de hoofdoorzaak van deze toenemende schulden was, was het gevolg van twee verschillende maatregelen tijdens de faillissementsprocedure: de wet (tussen december 2009 en december 2010) en het besluit van de schuldeisers vanaf januari 2011.

         2.3.1.   Voortzetting van activiteiten op grond van de wet

               (27)

               Vanaf de inwerkingtreding van de wet op 1 december 2009 en het overheidsbesluit van 2 december 2009 tot de wet verviel op 31 december 2010, had NCHZ de status van „strategische onderneming”. Een curator was op grond van de wet verplicht om: i) ervoor te zorgen dat de strategische onderneming haar activiteiten kon voortzetten, ook al waren haar inkomsten onvoldoende om haar operationele kosten, met inbegrip van belastingen en socialezekerheidsbijdragen, te betalen; en ii) ongerechtvaardigd collectief ontslag van werknemers te voorkomen.

               (28)

               De wet was bestemd voor commerciële ondernemingen van strategisch belang die in een faillissementsprocedure verwikkeld zaten. Met de wet wou de Slowaakse overheid de activiteiten van de failliete ondernemingen die door haar als strategisch belangrijk werden verklaard, in stand houden. Daarnaast kreeg de Slowaakse overheid op grond van de wet het voorkeursrecht om failliete strategische ondernemingen te kopen.

               (29)

               Om in aanmerking te komen voor de toepassing van de wet, diende een onderneming aan al de volgende voorwaarden te voldoen:

                           —

                           de onderneming diende een commercieel bedrijf te zijn waarvan de activa het voorwerp waren van een uitgesproken faillissementsprocedure;

                           —

                           de onderneming diende belangrijk te zijn voor de bescherming van de gezondheid, de nationale veiligheid of de goede werking van de economie;

                           —

                           de onderneming diende meer dan 500 werknemers in dienst te hebben, of diende aanzienlijke hoeveelheden energie, gas, warmte of geraffineerde producten te leveren aan de bevolking, andere sectoren en nationale vervoerinfrastructuren, of diende een waterleidingbedrijf, een openbare zuiveringsinstallatie, een openbare riolering of een openbaar watervoorzieningsbedrijf te beheren;

                           —

                           de onderneming diende door de Slowaakse overheid als strategisch belangrijk te zijn verklaard.

               (30)

               NCZH was de enige onderneming waarop de wet werd toegepast. De wet werd aangenomen op 5 november 2009 en trad in werking op 1 december 2009. Op 2 december 2009 riep de Slowaakse overheid NCHZ uit als een strategische onderneming op grond van Besluit nr. 534/2009.

               (31)

               De Slowaakse overheid baseerde haar beslissing om NCHZ strategisch belangrijk te verklaren op het feit dat het faillissement van de onderneming zou leiden tot een verlies van meer dan 1 700 rechtstreekse banen en nog eens 5 000 banen bij de leveranciers van NCHZ in Slowakije zou bedreigen. Ze verklaarde ook dat het stopzetten van de productie bij NCHZ negatieve gevolgen zou hebben op de prestaties en het concurrentievermogen van de chemische sector in Slowakije en bijgevolg de positie van de hele Slowaakse economie aanzienlijk zou verzwakken (9).

         2.3.2.   Voortzetting van activiteiten op grond van het besluit van de commissie van schuldeisers

               (32)

               Nadat de wet op 31 december 2010 verviel, besliste de curator, die de instructies van de commissie van schuldeisers diende te volgen, om de activiteiten van NCHZ voort te zetten overeenkomstig de bepalingen van de Slowaakse faillissementswet.

               (33)

               Op grond van de Slowaakse faillissementswet moeten de schuldeisers van alle concurrente vorderingen die in het kader van de faillissementsprocedure zijn geregistreerd, een commissie van schuldeisers samenstellen om hun rechten tijdens de faillissementsprocedure uit te oefenen. De commissie heeft de bevoegdheid om instructies te geven aan de curator in de omstandigheden die uitdrukkelijk zijn opgenomen in de Slowaakse faillissementswet, o.a. wanneer de operationele kosten van het failliete bedrijf groter zijn dan de inkomsten uit zijn activiteiten en de voortzetting van zijn activiteiten dus leidt tot een toename van de schulden. In dergelijke situatie moet de curator instructies vragen over de mate waarin de activiteiten van de onderneming moeten worden voortgezet (artikel 88 van de Slowaakse faillissementswet). De commissie van schuldeisers moet samen met de bevoorrechte schuldeisers over deze instructies stemmen. Vervolgens worden de instructies goedgekeurd en verplicht gesteld door een faillissementsrechtbank.

               (34)

               In het geval van de faillissementsprocedure van NCHZ bestond de commissie uit vijf entiteiten, waarvan vier in privéhanden (10). Het overheidsorgaan in de commissie was het Slowaakse Nationaal Onroerend-goedfonds (Fond národného majetku). Daarnaast had NCHZ, volgens de informatie waarover de Commissie beschikt, zes bevoorrechte schuldeisers. Vier van deze bevoorrechte schuldeisers waren overheidsbedrijven/openbare bedrijven: het Nationaal Onroerend-goedfonds, het Milieufonds (Environmentálny fond), de Slowaakse Garantie- en Ontwikkelingsbank (Slovenská záručná a rozvojová banka a.s.) en de stad Nováky.

               (35)

               Zoals vereist uit hoofde van de Slowaakse faillissementswet, heeft de curator zowel de bevoorrechte als de concurrente schuldeisers (op hun gezamenlijke vergadering op 26 januari 2011) geïnformeerd dat de operationele kosten van NCHZ hoger waren dan de inkomsten uit de activiteiten. De curator heeft aan de schuldeisers ook een economische analyse van 23 december 2010 overhandigd, met daarin meerdere mogelijke scenario's en vergelijkingen tussen kosten en inkomsten vanuit het oogpunt van de schuldeisers van NCHZ. Uit de analyse bleek dat het in het belang van de schuldeisers was om de activiteiten van NCHZ voort te zetten en het bedrijf als „going concern” te verkopen. De analyse van de curator werd aangevuld met een presentatie van het kader van NCHZ met als titel „NCHZ Nováky — Restructuring Feasibility Study” (NCHZ Nováky — Haalbaarheidsstudie herstructurering), waaruit ook bleek dat de beste oplossing voor de schuldeisers de verkoop van NCHZ als een actief bedrijf was. Op basis van deze studies beslisten alle schuldeisers in de commissie van schuldeisers en alle bevoorrechte schuldeisers op 26 januari 2011 de activiteiten van de onderneming voort te zetten. Dit besluit werd goedgekeurd en dus verplicht gesteld voor de curator door de rechtbank van Trenčín in een arrest van 23 februari 2011.

               (36)

               Na de goedkeuring door de schuldeisers en de rechtbank van Trenčín, zette NCHZ zonder onderbreking haar activiteiten voort tot zijn verkoop als „going concern” aan Via Chem Slowakije in juli 2012.

         2.3.3.   Besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure

               (37)

               Het besluit tot inleiding van de procedure van 2 juli 2013 had als conclusie dat NCHZ tijdens de faillissementsprocedure de socialezekerheidsbijdragen voor haar werknemers en andere schulden bij verschillende overheidsorganen niet volledig had betaald. Voor de periode 2009-2011 bedroeg de schuld bij de overheid 12,1 miljoen EUR. Gezien de financiële moeilijkheden van NCHZ in de aanloop naar de inleiding van de faillissementsprocedure, wist de overheid dat ze, door NCHZ toe te laten haar activiteiten voort te zetten, het reële risico liep dat NCHZ bij de overheid schulden zou opbouwen die ze niet zou kunnen betalen. De niet-betaalde schuld had dus vermeden of in ieder geval aanzienlijk verminderd kunnen worden door de activiteiten van NCHZ tijdens de faillissementsprocedure stop te zetten.

               (38)

               Er waren ook sterke aanwijzingen dat de beslissing van de schuldeisers om de activiteiten van NCHZ voort te zetten nadat de wet was vervallen, aan de wet toe te rekenen was en de onderneming hierdoor een onrechtmatig, selectief economisch voordeel werd verleend.

               (39)

               De Commissie had derhalve voorlopig geconcludeerd dat NCHZ ten opzichte van haar concurrenten een voordeel had gekregen dat het onder normale marktvoorwaarden niet zou hebben verkregen, omdat ze haar werkzaamheden en marktactiviteiten gedurende langere tijd mocht voortzetten zonder socialezekerheidsbijdragen en andere schulden bij de overheid te moeten betalen.

               (40)

               De Commissie had ook twijfels of de aanbestedingsprocedure op basis waarvan NCHZ werd verkocht, onvoorwaardelijk was, aangezien sommige bieders hun bod in een latere fase, wanneer iedereen zijn bod al had ingediend, konden verhogen. Derhalve twijfelde de Commissie of de door de geselecteerde bieder betaalde prijs voor de activa van de onderneming een marktprijs was die waarborgde dat de inkomsten werden gemaximaliseerd om de schuldeisers, met inbegrip van de staat, te betalen. Bovendien zijn er sterke aanwijzingen dat de economische continuïteit tussen NCHZ en de nieuwe onderneming niet is onderbroken. Dit zou betekenen dat elke vorm van onverenigbare staatssteun aan NCHZ kan worden verhaald op de nieuwe eigenaar van de onderneming.

               (41)

               Daarom heeft de Commissie besloten de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie in te leiden.

         3.   OPMERKINGEN VAN DE BELANGHEBBENDEN

               (42)

               Twee belanghebbende partijen hebben opmerkingen ingediend over het besluit tot inleiding van de procedure: de klager en een andere belanghebbende die anoniem wenst te blijven. Beide belanghebbenden ondersteunden de feiten en redeneringen van de Commissie in het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure.

               (43)

               De belanghebbenden benadrukten het duidelijke tijdelijke verband tussen de economische moeilijkheden van NCHZ en de invoering van de wet inzake strategisch belangrijke ondernemingen, die door middel van een versnelde wetgevingsprocedure werd aangenomen. Bovendien nam de Slowaakse overheid slechts één dag na de inwerkingtreding van de wet het besluit aan waarin NCHZ een strategische onderneming werd verklaard in de zin van de wet. Beide belanghebbenden beweerden dat de overheid het voorspelbare risico op de toename van niet-betaalde schulden bij de overheid had kunnen voorkomen door NCHZ niet de status van strategische onderneming te verlenen.

               (44)

               Bovendien heeft NCHZ mogelijk voordeel gehaald bij haar status van een onderneming die op grond van de wet de markt niet kan verlaten, en bleef ze dus een betrouwbare bedrijfspartner, terwijl andere ondernemingen die net als NCHZ in een faillissementsprocedure verwikkeld zouden zijn, wellicht hun zakelijke betrekkingen met hun leveranciers en klanten zouden zien verslechteren door de kans dat ze de markt zouden verlaten.

               (45)

               Voor wat de activiteiten van NCHZ na het besluit van de commissie van schuldeisers betreft, argumenteert een van de belanghebbenden dat het publieke lid van de commissie van schuldeisers kon en diende te proberen tot een ander besluit te komen door de andere leden van de commissie te overtuigen of door ten minste tegen de voortzetting van de activiteiten van NCHZ te stemmen. Deze redenering geldt ook voor de overheid als een van de bevoorrechte schuldeisers, die, volgens de belanghebbenden, het vetorecht had op het besluit tot goedkeuring van de voortzetting van de NCHZ-activiteiten. De belanghebbenden zijn van mening dat de overheid, door deze handelingen niet te stellen, verantwoordelijk is voor het besluit van de commissie van schuldeisers en de bevoorrechte schuldeisers.

               (46)

               De belanghebbenden argumenteerden in elk geval ook dat het besluit van de rechtbank van Trenčín tot goedkeuring van het behoud van de activiteiten van NCHZ ook aan de staat toe te schrijven was.

               (47)

               Beide belanghebbenden beweerden dat het voorzetten van de activiteiten van NCHZ de mededinging verstoorde, met name op de calciumcarbidemarkt, en dat NCHZ tijdens die periode een zeer agressief prijsbeleid voerde.

               (48)

               Voor wat de verkoop van NCHZ betreft, beweerde één van de belanghebbenden dat de verbintenissen van de aanbesteding onzekerheid creëerden over het resultaat van de aanbesteding, en dat dit de reden was waarom hij niet aan de aanbestedingsprocedure had deelgenomen, hoewel de aankoop van NCHZ interessant kon zijn.

               (49)

               Tot slot stelden de belanghebbenden dat Fortischem in het algemeen hetzelfde deed, en op dezelfde markt, als wat NCHZ vroeger deed. De enige merkbare wijziging was de naamsverandering en de verandering van eigenaar.

         4.   OPMERKINGEN VAN SLOWAKIJE

      Het bestaan van een economisch voordeel voor NCHZ

               (50)

               Slowakije beweerde dat de curator van de faillissementsprocedure van NCHZ op grond van de wet verplicht was de activiteiten van de onderneming voort te zetten tot 31 december 2010. Voor wat de aard van de wet betreft, beweerde Slowakije dat de wet een algemene maatregel was die van toepassing was op alle ondernemingen die aan de voorwaarden voldeden.

               (51)

               Slowakije argumenteerde dat, hoewel de schuldeisers en de rechtbank tijdens de eerste periode geen besluit hadden genomen, ook zonder de wet de schuldeisers waarschijnlijk hadden beslist de activiteiten van NCHZ voort te zetten. Slowakije verwees naar de voorlopige analyse en de openbare verklaringen van de curator van oktober 2009 (dus voor de inwerkingtreding van de wet), waaruit een voorkeur voor de voortzetting van de activiteiten van NCHZ blijkt. De wet had bijgevolg geen wezenlijk effect, aangezien NCHZ haar activiteiten ook zonder de aanname van de wet zou hebben voortgezet, uitsluitend op basis van de standaardfaillissementsregels.

               (52)

               Nadat de wet in december 2010 verviel, vroeg de curator instructies over de voortzetting van de activiteiten van de onderneming aan de commissie van schuldeisers. De commissie ging akkoord en de rechtbank van Trenčín bevestigde het besluit (11). Slowakije heeft de economische analyse ingediend waarop de commissie van schuldeisers haar besluit had gebaseerd. De onderneming zette haar activiteiten voort tot het werd verkocht in 2012.

               (53)

               Slowakije heeft ook een hypothetische analyse van de curator ingediend die gebaseerd was op de methode die voor de analyse in de tweede periode (voortzetting van de activiteiten op basis van het besluit van de schuldeisers en de rechtbank) was gebruikt. Hieruit blijkt dat, indien bij aanvang van de eerste periode (voortzetting van de activiteiten op basis van de wet) voor vereffening werd gekozen, het resultaat van de analyse hetzelfde zou zijn geweest. Ondanks een lager totaalbedrag van de kortlopende schulden, met name 8,5 miljoen EUR, zou de opbrengst van de vereffening de kosten en de kortlopende schulden niet hebben kunnen dekken.

               (54)

               In het licht van het voorgaande argumenteerde Slowakije dat het gedrag van de overheid tijdens de faillissementsprocedure in overeenstemming was met het beginsel van een crediteur in een markteconomie. Bijgevolg verleende de overheid geen economisch voordeel aan NCHZ en is er geen sprake van staatssteun.

      Innen van vorderingen van Slowakije op het failliete NCHZ

               (55)

               Slowakije beweerde dat de grootste schuldeiser, met name de socialezekerheidsinstantie (Sociálna poisťovňa), bij het beheren en innen van vorderingen op NCHZ heeft gehandeld in overeenstemming met de socialezekerheidswet nr. 461/2003, als gewijzigd, en de Slowaakse faillissementswet. Sociálna poisťovňa riep alle uit hoofde van de wet beschikbare rechtsmiddelen in. Ze ging niet akkoord met de niet-betaling van de premies en diende op de juiste wijze haar vordering bij de curator in.

               (56)

               De socialezekerheidsinstantie had geen vorderingen op NCHZ vóór de faillietverklaring die overeenkomstig afdeling 28 van de Slowaakse faillissementswet hadden moeten worden opgenomen in de faillissementsprocedure (12). Bijgevolg kon ze geen lid worden van de schuldeisersorganen die beslisten over de voortzetting van de activiteiten van NCHZ.

               (57)

               Bijgevolg bestond haar enige mogelijkheid om de betaling van haar vorderingen te bewerkstelligen erin de vorderingen in de lopende faillissementsprocedure te registreren als vorderingen op het vermogen. Dit is wat de socialezekerheidsinstantie (via haar filiaal in Prievidza), in overeenstemming met afdelingen 87 en 88 van de Slowaakse faillissementswet, steeds heeft gedaan (zie tabel 2 voor meer details).

               (58)

               Op grond van afdeling 87, lid 3, van de Slowaakse faillissementswet moet de curator ten laatste op de vervaldag vorderingen op het vermogen betalen met de opbrengst uit de vereffening van de activa van het betreffende vermogen. De curator is ten aanzien van schuldeisers met een vordering op het vermogen verantwoordelijk voor de verliezen die ze lijden wanneer hun vordering op het vermogen niet correct en niet tijdig in overeenstemming met deze bepaling wordt betaald, tenzij hij kan bewijzen dat hij met de nodige professionele toewijding heeft gehandeld. Op 24 augustus 2011 kwamen vertegenwoordigers van de socialezekerheidsinstantie en NCHZ in het filiaal in Prievidza samen. Op deze vergadering informeerde de curator de vertegenwoordigers van de socialezekerheidsinstantie dat hij niet kon ingaan op de vorderingen op het vermogen omdat hij voorrang diende te geven aan de voortzetting van de activiteiten zodat de onderneming aan de best mogelijke prijs kon worden verkocht.

               (59)

               Op grond van afdeling 47, lid 1, van de Slowaakse faillissementswet schort een faillietverklaring alle gerechtelijke en andere procedures op voor de activa waarop de faillissementsprocedure betrekking heeft en die eigendom van de failliete partij zijn. De in deze procedures bepaalde of vastgestelde termijnen vervallen tijdens de opschorting niet.

               (60)

               Op grond van afdeling 47 van de Slowaakse faillissementswet kan de socialezekerheidsinstantie geen aanspraak maken op een vordering door een besluit op grond van de socialezekerheidswet, noch vervolgens een vordering innen door handhavingsprocedures in te leiden (zie afdeling 48 van de Slowaakse faillissementswet). In tabel 2 hieronder is een overzicht opgenomen van de door de socialezekerheidsinstantie geregistreerde vorderingen in de periode van september 2009 tot en met januari 2012.

               (61)

               Het filiaal van de socialezekerheidsinstantie in Prievidza diende echter op 15 november 2011 bij het Openbaar Ministerie van het district in Prievidza een klacht in tegen de personen die gevolmachtigd waren om in naam van NCHZ te handelen. In de klacht stelde ze dat tussen juni 2011 en september 2011 NCHZ een strafbaar feit had gepleegd door de verzekeringsbijdragen niet te heffen en niet te betalen in overeenstemming met afdelingen 277 en 278 van wet nr. 300/2005 (hierna „het strafwetboek”), als gewijzigd. Op 7 februari 2012 schortte de onderzoeker van de politieafdeling van het district in Prievidza de strafrechtelijke procedures op omdat het niet mogelijk was om de feiten vast te stellen op basis waarvan de betrokken personen strafrechtelijk konden worden vervolgd.

                  Tabel 2

                  Door de socialezekerheidsinstantie geregistreerde vorderingen in de lopende faillissementsprocedure (in duizend EUR)
                   (13)
                  tussen september 2009 en januari 2012

                           Beschrijving van de vordering

                           Datum van registratie bij de curator

                           Bedrag in duizend EUR

                           Sociale zekerheid en pensioenverzekering

                           11.10.2010

                           […]

                           Sociale zekerheid en pensioenverzekering

                           24.6.2011

                           […]

                           Sociale zekerheid en pensioenverzekering

                           december 2011

                           […]

                           Garantieverzekering

                           11.10.2010

                           […]

                           Garantieverzekering

                           24.6.2011

                           […]

                           Garantieverzekering

                           18.1.2012

                           […]

                           Totaalbedrag geregistreerde vorderingen tot en met 31 januari 2012

                           […]

      Verkoop van NCHZ

               (62)

               Voor wat de verkoop van NCHZ betreft, argumenteerde Slowakije dat de verkoop op een open, transparante en onvoorwaardelijke manier is verlopen en dat op basis van de aanbestedingsprocedure de hoogste bieder correct werd geselecteerd. Slowakije argumenteerde ook dat, voor wat de aard van de verkoop betreft, dit geval moet worden aangezien als een specifieke verkoop van activa waarbij alle activa, samen met de bijbehorende rechten en bepaalde schulden, worden overgedragen.

               (63)

               Slowakije argumenteerde ook dat in dit bijzondere geval de voorwaarden van de tweede aanbestedingsprocedure geen invloed hadden op de mogelijkheid om de hoogst mogelijke prijs te verkrijgen omdat geen van beide bieders die aan de tweede aanbestedingsprocedure deelnamen, de verbintenissen wilden uitvoeren. Bovendien lag de uiteindelijk verkregen prijs (2,2 miljoen EUR) zeer dicht bij de prijs van de eerste aanbestedingsprocedure, die werd geannuleerd (2 miljoen EUR). De eerste aanbestedingsprocedure omvatte geen verbintenissen.

               (64)

               Aangezien volgens Slowakije NCHZ via een voldoende open, transparante en onvoorwaardelijke aanbestedingsprocedure werd verkocht, werd voor de activa van NCHZ een marktprijs verkregen. Volgens Slowakije is er geen economische continuïteit tussen NCHZ, Via Chem Slowakije en nu Fortischem. Slowakije argumenteerde dat in de transactie tussen Via Chem Slowakije en Fortischem minder dan 60 % van de activiteiten werd overgedragen, met name omdat er geen onroerende goederen in de verkoop waren opgenomen. Tot slot beweerde Slowakije dat de Commissie geen bewijzen heeft waaruit blijkt dat NCHZ werd verkocht als een „going concern” met als doel de terugvordering van de staatssteun te vermijden.

               (65)

               Slowakije bevestigde dat alle niet-geldelijke verbintenissen met betrekking tot de overeenkomsten met de werknemers ook werden overgedragen naar de nieuwe koper, met name Via Chem Slowakije. Slowakije verduidelijkte ook dat er geen beoordelingsverslag werd opgesteld voor de totale activa of de onderneming als een „going concern”. Tot slot bevestigde Slowakije dat alle schulden bij de overheid die tijdens de faillissementsprocedure werden opgebouwd, bij NCHZ bleven en zouden worden afgelost met de opbrengst van de verkoop.

         5.   BEOORDELING VAN DE MAATREGEL

   5.1.   Bestaan van staatssteun

               (66)

               Krachtens artikel 107, lid 1, VWEU zijn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de interne markt, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt.

               (67)

               Om te kunnen concluderen of er sprake is van staatssteun moet worden beoordeeld of de cumulatieve criteria in artikel 107, lid 1, VWEU (nl. overdracht van staatsmiddelen, toerekenbaarheid aan de staat, selectieve begunstiging, potentiële verstoring van de mededinging en effect op de intracommunautaire handel) in dit geval zijn vervuld. Deze criteria moeten met name worden beoordeeld voor de niet-betaling van de socialezekerheidsbijdragen en andere schulden ten aanzien van de staat tijdens de voortzetting van de activiteiten van het failliete NCHZ: i) op grond van de toepassing van de wet na het besluit van de overheid om NCHZ een strategische onderneming in de zin van de wet te verklaren (zie punt 5.2) en ii) op grond van het besluit van de commissie van schuldeisers met het akkoord van de publieke schuldeisers (zie punt 5.3).

               (68)

               Bij de beoordeling moet er rekening mee worden gehouden dat de overheid, gezien de financiële moeilijkheden van NCHZ in de aanloop naar de inleiding van de faillissementsprocedure, wist dat ze, door NCHZ een strategische onderneming te verklaren, het reële risico liep dat NCHZ bij de overheid schulden zou opbouwen die ze niet zou kunnen betalen. Er bestond een aanzienlijk risico dat de voortzetting van de activiteiten van NCHZ tijdens de faillissementsprocedure onvoldoende inkomsten zou genereren om alle operationele kosten, met inbegrip van de socialezekerheidsbijdragen en andere overheidsvorderingen, te dekken en dat de toenemende schulden ten aanzien van de overheid niet correct zouden worden betaald. Aangezien dit scenario in 2010 bewaarheid werd, was het risico op toenemende schulden bij de overheid nog duidelijker in het begin van 2011, toen na het vervallen van de wet de commissie van schuldeisers besliste om de activiteiten van NCHZ voort te zetten. De schuldeisers van NCHZ werden door de curator uitdrukkelijk gewezen op dit probleem.

               (69)

               De voortzetting van de activiteiten van de failliete onderneming leidde tot een toename van de schulden bij de overheid. Het totaalbedrag van de onbetaalde schulden die tijdens de periode van de faillissementsprocedure (2009-2012) werden opgebouwd, bedraagt meer dan 13,3 miljoen EUR.

               (70)

               Er dient ook te worden opgemerkt dat de kans zeer klein is dat de totale schulden bij de overheid volledig zullen kunnen worden terugbetaald met de opbrengst van de verkoop van NCHZ (verkoopprijs van 2,2 miljoen EUR en terugbetaling van […]). Tot op heden werd immers slechts voor 4,0 miljoen EUR aan schulden bij overheidsorganen terugbetaald met de opbrengst van de verkoop.

         5.2.   Toepassing van de wet op NCHZ

               (71)

               Gedurende 13 maanden (vanaf de inwerkingtreding van de wet op 1 december 2009 tot zijn vervaldag op 31 december 2010) werden op basis van de toepassing van de wet de activiteiten van NCHZ voortgezet, ondanks het feit dat de operationele kosten van de activiteiten constant hoger waren dan de inkomsten eruit en dus de schulden toenamen.

               (72)

               De curator was, overeenkomstig afdeling 5, onder a), van de wet, verplicht om de activiteiten van een door de overheid als strategisch belangrijk verklaarde onderneming te garanderen. De curator verklaarde in zijn antwoord op een verzoek om informatie dat hij op grond van de wet de rechtstreekse plicht had om de activiteiten van de failliete onderneming voort te zetten. Bijgevolg was NCHZ in staat haar activiteiten voort te zetten en haar zakelijke betrekkingen te onderhouden, ondanks dat het zich in een situatie bevond waarin de curator normaal de mogelijkheid had moeten overwegen om de activiteiten stop te zetten en de onderneming te ontbinden (omdat ze niet in staat was al haar schulden te betalen).

         5.2.1.   Overdracht van staatsmiddelen en toerekenbaarheid

               (73)

               Zoals hierboven vermeld, heeft Slowakije de wet aangenomen en op basis van de wet NCHZ een strategische onderneming verklaard. Bijgevolg was de curator op grond van de wet verplicht om de activiteiten van NCHZ tijdens de faillissementsprocedure voort te zetten.

               (74)

               Op grond van die verklaring bleef de onderneming haar activiteiten uitvoeren, ook al was er een duidelijk risico (die bewaarheid werd) dat de inkomsten onvoldoende zouden zijn om de operationele kosten van het bedrijf tijdens de faillissementsprocedure, met inbegrip van de socialezekerheidsbijdragen en andere schulden bij de staat, te dekken.

               (75)

               Bijgevolg kon dit voorspelbare risico van toename van niet-betaalde schulden bij de overheid worden voorkomen als de overheid haar discretionaire bevoegdheid onder de wet had uitgeoefend en NCHZ niet de status van strategische onderneming had verleend, en dus de curator niet verplicht zou zijn geweest de activiteiten van NCHZ tijdens de faillissementsprocedure voort te zetten.

               (76)

               Bovendien zorgden de voortzetting van de activiteiten en de toename van de schulden als gevolg van de toepassing van de wet ervoor dat het voor de bestaande schuldeisers van NCHZ moeilijker was hun bestaande vorderingen te innen.

               (77)

               Bijgevolg concludeert de Commissie dat het verklaren van NCHZ als strategische onderneming heeft geleid tot een overdracht van staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Deze overdracht gebeurde in de vorm van gederfde inkomsten uit socialezekerheidsbijdragen en andere overheidsvorderingen die NCHZ in de periode waarin de wet op haar van toepassing was, niet had betaald. De Commissie merkt ook op dat het besluit om NCHZ een strategische onderneming te verklaren door de overheid werd aangenomen en bijgevolg duidelijk aan de Slowaakse staat is toe te schrijven.

         5.2.2.   Economisch voordeel

               (78)

               De toepassing van de wet op NCHZ verleende aan NCHZ een economisch voordeel, aangezien de onderneming werd beschermd tegen het normale verloop van een faillissementsprocedure volgens de standaardfaillissementswetgeving. Gedurende bijna 13 maanden zette NCHZ haar activiteiten voort uitsluitend op grond van de toepassing van de wet. De curator diende ervoor te zorgen dat de onderneming haar activiteiten kon voortzetten, ook al waren haar inkomsten onvoldoende om haar operationele kosten, met inbegrip van belastingen en socialezekerheidsbijdragen, te betalen. Door de toepassing van de wet konden de curator en de schuldeisers dus niet zelf beslissen of de voortzetting van de activiteiten van de onderneming economisch voordelig was.

               (79)

               Aangezien de voortzetting van de activiteiten verlieslatend was, was NCHZ niet in staat om al haar schulden, met inbegrip van de bijdragen voor de sociale zekerheid en gezondheidsverzekering voor haar werknemers en andere schulden bij verschillende overheidsorganen, tijdens de faillissementsprocedure te betalen.

               (80)

               Door de toepassing van de wet op NCHZ had de curator de plicht om: i) de activiteiten van NCHZ te garanderen en ii) ongerechtvaardigd collectief ontslag van werknemers te voorkomen. Op basis daarvan stelde de curator zelf dat hij op basis van de toepassing van de wet verplicht was om alle activiteiten van NCHZ voort te zetten, zonder dat hij alternatieven kon onderzoeken en de meest voordelige oplossing voor de schuldeisers van de failliete onderneming kon kiezen.

               (81)

               Terwijl de wet van kracht was, konden de schuldeisers niet bijeenkomen om te beslissen over de economische toekomst van NCHZ en werd er geen analyse uitgevoerd om te beoordelen of de voortzetting van de activiteiten van NCHZ in die fase in het belang van de schuldeisers was. Pas toen de wet bijna verviel, voerde de curator een alomvattende economische analyse uit en riep hij de schuldeisers van de onderneming bijeen om te beslissen over de voortzetting van de activiteiten van NCHZ.

               (82)

               Bovendien was de toepassing van de wet op NCHZ gebaseerd op andere overwegingen dan die van de schuldeisers van de onderneming, met name op overheidsbeleidsoverwegingen. De toelichting bij het overheidsbesluit van 2 december 2009 waarin NCHZ een strategische onderneming werd verklaard op grond van de wet, maakt melding van de bedreiging van 1 700 banen bij NCHZ en een aanvullende 5 000 banen bij de leveranciers van NCHZ als de onderneming zou worden gesloten. In de toelichting wordt ook verklaard dat het stopzetten van de productie bij NCHZ negatieve gevolgen zou hebben op de prestaties en het concurrentievermogen van de hele chemische sector in Slowakije en bijgevolg de positie van de hele Slowaakse economie aanzienlijk zou verzwakken. De toepassing van de wet op NCHZ door de overheid was dus duidelijk niet gerechtvaardigd op basis van het beginsel van crediteur in een markteconomie. Slowakije houdt vol dat, hoewel de schuldeisers en de rechtbank tijdens de eerste periode geen besluit hadden genomen, ook zonder de toepassing van de wet op NCHZ de schuldeisers waarschijnlijk hadden beslist de activiteiten van NCHZ voort te zetten. Slowakije verwijst naar de voorlopige analyse van 26 oktober 2009 en de openbare verklaringen van de curator van oktober 2009 (dus voor de inwerkingtreding van de wet), waaruit een voorkeur van de curator voor de voortzetting van de activiteiten van NCHZ blijkt.

               (83)

               Deze voorlopige analyse van de curator is echter nogal ruw, bevat geen analyse van alternatieven (verkoop van activa of vereffening) en kan bijgevolg niet worden beschouwd als een stevige basis voor de schuldeisers om te beslissen over de voortzetting van de activiteiten van NCHZ. Bovendien verving de rechtbank in december 2009 de originele curator van NCHZ door een nieuwe, die misschien tot een andere conclusie kon komen op basis van een grondigere beoordeling. Nieuwe beoordelingen van de situatie werden echter opgeschort bij de inwerkingtreding van de wet en dus kregen de schuldeisers en de rechtbank geen kans om de situatie te bespreken en een beslissing te nemen op basis van hun economische belangen.

               (84)

               Het besluit van de schuldeisers en de rechtbank na de vervaldatum van de wet om de activiteiten van NCHZ voort te zetten, was genomen in een andere economische situatie en was gebaseerd op een economische beoordeling die in december 2010, kort voor de vervaldatum van de wet, werd gemaakt en die veel ingewikkelder en betrouwbaarder was. Voor die analyse diende in de eerste plaats rekening te worden gehouden met de uitstaande schulden (zowel publiek als privaat) van NCHZ als gevolg van de voortzetting van de activiteiten tijdens de eerste periode. Deze schulden liepen op tot 16 miljoen EUR en kregen voorrang op schulden van voor het faillissement. Bijgevolg was de situatie van de schuldeisers anders dan bij aanvang van de faillissementsprocedure, aangezien toen een groot deel van deze schulden nog niet was gemaakt.

               (85)

               Bovendien nam de toepassing van de wet op NCHZ de onzekerheid weg waarmee besluitvormers in standaardfaillissementsprocedures te maken hebben, aangezien de waarborg bestond dat NCHZ ten minste tot de vervaldatum van de wet, met name eind 2010, volledig operationeel zou zijn. Dit was een sterk signaal naar de leveranciers en klanten van de onderneming, die zeker waren van de continuïteit van hun handelsbetrekkingen met NCHZ, omdat de onderneming, dankzij haar status van strategische onderneming op grond van de wet, volledig operationeel zou blijven. Aangezien leveringszekerheid een belangrijk element is voor klanten in de chemische sector, kreeg NCHZ door de toepassing van de wet een aanzienlijk voordeel ten opzichte van de standaardfaillissementsprocedure. De klanten van NCHZ hadden immers een veel grotere zekerheid dat NCHZ, ondanks de toename van de verliezen en ongeacht de meningen en belangen van haar schuldeisers, haar activiteiten ten minste zou voortzetten tot de vervaldatum van de wet. NCHZ kreeg dus een voorkeursbehandeling ten opzichte van haar mededingers in een gelijksoortige situatie.

               (86)

               Het risico dat klanten overstappen op andere leveranciers als gevolg van een faillissement, is niet louter hypothetisch. Het bedrijf verloor immers, ondanks de bescherming door de toepassing van de wet, enkele klanten in 2009 en 2010, zoals blijkt uit de economische analyse van de curator na de vervaldatum van de wet. Zonder de toepassing van de wet zou het risico op het verliezen van nog meer omzet aanzienlijk hoger zijn geweest als gevolg van de onzekerheden die een faillissementsprocedure met zich meebrengt. Dit zou ook het risico hebben verhoogd dat de schuldeisers de voortzetting van de activiteiten van NCHZ beschouwen als een beslissing die geen economische betekenis meer heeft.

               (87)

               Slowakije heeft een hypothetische analyse van de curator verstrekt die gebaseerd was op de methode die voor de analyse in de tweede periode werd gebruikt. Hieruit blijkt dat, indien bij aanvang van de eerste periode voor vereffening werd gekozen, het resultaat van de analyse niet anders zou zijn geweest dan het resultaat van de analyse in de tweede periode. Ondanks een lager totaalbedrag van de kortlopende schulden, met name 8,5 miljoen EUR, zouden de opbrengsten van de vereffening de kosten en de kortlopende schulden niet hebben kunnen dekken. Deze analyse is echter erg kort en hypothetisch en werd door de curator pas achteraf uitgevoerd (14), aangezien de analyse pas in maart 2014 werd opgesteld en ingediend.

               (88)

               Slowakije heeft niet aangetoond dat de voortzetting van de activiteiten van NCHZ daadwerkelijk zou zijn goedgekeurd bij aanvang van de faillissementsperiode op basis van een passende, grondige analyse en bespreking met alle belanghebbenden, ook als de wet niet van toepassing zou zijn geweest op NCHZ. Indien de wet niet van toepassing zou zijn geweest op NCHZ, zou de onderneming te maken hebben gehad met aanvullende negatieve gevolgen (zoals klanten die overstappen op veiligere leveranciers), waardoor de schuldeisers meer waarschijnlijk hadden beslist om de activiteiten in die fase stop te zetten.

               (89)

               De toepassing van de wet op NCHZ verleende dus aan NCHZ een selectief economisch voordeel, aangezien de onderneming werd beschermd tegen het normale verloop van een faillissementsprocedure volgens de standaardfaillissementswetgeving. De toepassing van de wet ontnam de curator, de schuldeisers en de rechtbank de mogelijkheid om de activiteiten van NCHZ stop te zetten of sterk te snoeien in het personeelsbestand (zie overweging (27)) bij aanvang van de faillissementsprocedure of later (met name in de loop van 2010), afhankelijk van de economische situatie van NCHZ. NCHZ en derden (zoals klanten en leveranciers) kregen ook de zekerheid dat de activiteiten werden voortgezet, wat onder standaardfaillissementsprocedures nooit is gegarandeerd.

               (90)

               Gezien het voorgaande is de Commissie van mening dat de toepassing van de wet een onrechtmatig economisch voordeel aan NCHZ verleende.

         5.2.3.   Selectiviteit van de maatregel

               (91)

               Het besluit om de wet op NCHZ toe te passen, en dus de voortzetting van haar activiteiten te verzekeren, is een individuele maatregel van de overheid voor NCHZ in het bijzonder en is bijgevolg per definitie selectief.

               (92)

               De Slowaakse overheid argumenteert dat de wet een algemene maatregel was, die van toepassing was op alle ondernemingen die aan de criteria ervan voldeden. Afgezien van het feit dat de desbetreffende maatregel niet de wet zelf is, maar de toepassing ervan op NCHZ door het overheidsbesluit, merkt de Commissie op dat, in overeenstemming met de vaste jurisprudentie van de EU-rechtbanken, het feit dat de wet een algemene maatregel was, niet wilt zeggen dat de wet geen selectief voordeel aan een bepaalde entiteit kan verlenen.

               (93)

               Ten eerste blijkt uit de omstandigheden van de zaak dat, hoewel de wet een algemene wetgevende maatregel was, deze eigenlijk specifiek bedoeld was voor NCHZ (in sommige persberichten werd de wet zelfs „lex NCHZ” genoemd). De wet werd een maand na de faillietverklaring van NCHZ aangenomen en NCHZ was de enige onderneming waarop de wet werd toegepast.

               (94)

               Ten tweede was voor de toepassing van de wet op een bepaalde onderneming een besluit van de overheid nodig waarin de overheid de onderneming „strategisch” verklaart. De wet was dus niet automatisch van toepassing op alle ondernemingen die aan de voorwaarden in afdeling 1, lid 2, van de wet voldeden. Bovendien had de overheid, gezien de algemene formulering van deze voorwaarden, aanzienlijke vrijheid om te beslissen welke ondernemingen ze als strategisch beschouwde (15).

               (95)

               Bijgevolg is de Commissie van mening dat de maatregel waardoor NCHZ onbetaalde schulden kon opbouwen bij de overheid, een selectieve maatregel is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

         5.2.4.   Vervalsing van de mededinging en beïnvloeding van het handelsverkeer tussen lidstaten

               (96)

               De voortzetting van de activiteiten van NCHZ op grond van de toepassing van de wet zorgde ervoor dat de kosten die NCHZ anders had moeten dragen, lager waren. De activiteiten van NCHZ genereerden onvoldoende inkomsten om alle operationele kosten, met inbegrip van socialezekerheidsbijdragen en andere overheidsvorderingen die zij tijdens de faillissementsprocedure opliep, te dekken. Ondanks haar onvermogen om alle schulden te betalen, en met name de schulden bij de staat (die zij gedurende de 13 maanden dat de wet van kracht was niet betaalde), bleef NCHZ actief op de markt en bood zij als concurrent van andere Europese chemische producenten haar producten aan.

               (97)

               Bovendien kreeg NCHZ, zoals eerder beschreven, door de toepassing van de wet economische voordelen die andere ondernemingen in een soortgelijke situatie niet kregen. NCHZ kon met name het risico op het verliezen van klanten en leveranciers tijdens de faillissementsprocedure aanzienlijk beperken. Het feit dat de onderneming op grond van de wet verplicht was haar activiteiten voort te zetten, was een stimulans voor de zakelijke partners van NCHZ om hun betrekkingen met de onderneming in stand te houden. De leveringszekerheid voor de klanten van NCHZ, een bijzonder belangrijk aspect in de chemische sector, was gegarandeerd door de door de wet geregelde voortzetting van de activiteiten van de onderneming. Als de wet niet van toepassing was, zouden de klanten van NCHZ meer dan waarschijnlijk alternatieve leveranciers hebben gezocht uit schrik voor een plotse stopzetting van de activiteiten als gevolg van de slechter wordende financiële en economische situatie van de failliete onderneming.

               (98)

               Het beperken van de kosten van een bepaalde onderneming staat gelijk aan het verlenen van bedrijfssteun en verstoort bijgevolg de mededinging, aangezien de mededingers van NCHZ deze kosten of de gevolgen van het onvermogen om te betalen dienden te dragen. Bovendien kan de maatregel de mededinging hebben verstoord door NCHZ kunstmatig op de calciumcarbidemarkt en de andere markten waarop de onderneming actief was, te houden.

               (99)

               Aangezien er maar een beperkt aantal calciumcarbideproducenten in de EU zijn en de producten in heel Europa worden verhandeld, heeft de betreffende maatregel ook duidelijk gevolgen voor het handelsverkeer tussen lidstaten.

         5.2.5.   Conclusie betreffende de aanwezigheid van staatssteun

               (100)

               In het licht van het voorgaande besluit de Commissie dat het verklaren van NCHZ als een strategische onderneming op grond van de wet een selectief voordeel vormde ten gunste van die onderneming, toegerekend kon worden aan de staat, leidde tot de overdracht van staatsmiddelen en de mededinging op een voor handel tussen lidstaten open markt verstoorde. Daarom gaat het bij de steunmaatregel om staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

               (101)

               Het bedrag van de steun komt overeen met de onbetaalde schulden bij de staat en overheidsorganen die NCHZ tijdens de periode waarin de wet op haar van toepassing was, opbouwde. Op basis van de informatie die Slowakije verstrekte, bedroeg de onbetaalde schuld bij aanvang van de periode 735 817,44 EUR (16). Toen de wet verviel, bedroeg de uitstaande schuld 5 519 241,54 EUR (17). Bijgevolg bedraagt de steun 4 783 424,10 EUR.

         5.3.   Voortzetting van activiteiten op grond van het besluit van de commissie van schuldeisers

               (102)

               Na het vervallen van de wet was de curator niet langer wettelijk verplicht om de activiteiten van de onderneming voort te zetten. Hij informeerde de schuldeisers (zowel de bevoorrechte als de concurrente) dat NCHZ verliezen is blijven opstapelen na haar faillietverklaring en dat de kosten om de bedrijfsactiviteiten in stand te houden hoger zijn dan de opbrengst uit deze activiteiten. Ondanks het feit dat ze op de hoogte waren van de slechte situatie van de onderneming, beslisten alle schuldeisers van de commissie van schuldeisers en de bevoorrechte schuldeisers in januari 2011 dat NCHZ haar activiteiten moet voortzetten. Dit besluit werd vervolgens bevestigd door de faillissementsrechtbank in overeenstemming met de Slowaakse faillissementswet en werd dus bindend voor de curator.

         5.3.1.   Toerekenbaarheid en economisch voordeel

               (103)

               De voortzetting van de activiteiten van NCHZ na de vervaldatum van de wet was gebaseerd op een besluit van de commissie van schuldeisers (orgaan dat concurrente schuldeisers vertegenwoordigt) die hoofdzakelijk uit private ondernemingen bestond. Uit de formele onderzoeksprocedure bleek dat geen enkel lid van de commissie van schuldeisers of geen enkele bevoorrechte schuldeiser een vetorecht had uit hoofde van de Slowaakse faillissementswet. In deze organen werd beslist met een meerderheid van de stemmen. Bijgevolg kon geen enkel overheidsorgaan zijn belangen afdwingen en dus de ophoping van de schulden stopzetten.

               (104)

               Bijgevolg kan worden geconcludeerd dat de voortzetting van de activiteiten van NCHZ een beslissing was van de particuliere schuldeisers, aangezien de publieke schuldeisers niet in een positie waren een veto uit te spreken over de voortzetting van de activiteiten van NCHZ. Het besluit om de activiteiten van NCHZ voort te zetten na de vervaldatum van de wet, kan dus niet worden beschouwd als toerekenbaar aan de staat.

               (105)

               Dit toont ook aan dat de verschillende publieke schuldeisers het besluit om de voortzetting van de activiteiten van NCHZ actief te steunen in de tweede periode, op hetzelfde moment en onder dezelfde omstandigheden (pari passu) hebben genomen als de besluiten van de vergelijkbare particuliere schuldeisers, wat wilt zeggen dat de publieke schuldeisers handelden overeenkomstig het beginsel van een crediteur in een markteconomie.

               (106)

               Bovendien controleerde de Commissie volledigheidshalve de economische analyse van de curator waarover de schuldeisers en de rechtbank op het desbetreffende moment beschikten. De analyse bevat meerdere mogelijke scenario's en vergelijkingen tussen kosten en inkomsten vanuit het oogpunt van de schuldeisers van NCHZ. De curator geeft in de analyse met name aan dat het stopzetten van de activiteiten van NCHZ zou leiden tot hoge kosten van in totaal meer dan 48 miljoen EUR. Het grootste deel daarvan had betrekking op de sluiting en de sanering van de chemische productieterreinen (ongeveer 37,3 miljoen EUR) en personeelskosten (10,5 miljoen EUR om aan alle wettelijke vereisten te voldoen). Tegelijk werden de inkomsten uit de verkoop van de individuele activa geraamd op 47 tot 52 miljoen EUR (de aanvullende kosten van het ontmantelen en verwijderen van de uitrusting niet meegerekend).

               (107)

               Aangezien de uitstaande (publieke en private) schulden die bij de uitvoering van de activiteiten tijdens de faillissementsperiode werden opgelopen (16 miljoen EUR op dat moment), voorrang kregen, kon geen enkele vordering van voor het faillissement worden betaald. De analyse ging er echter van uit dat de verkoop van de onderneming met voorgezette activiteiten meer zou opbrengen, aangezien sommige technologische uitrusting onherstelbare schade zou oplopen als de activiteiten werden stopgezet. In de eerste analyse staat ook dat, ondanks het mislukken van de eerste aanbestedingsprocedure, er verschillende geïnteresseerde kopers waren. De algemene conclusie van de analyse luidt dat het in het belang van de schuldeisers was om de activiteiten van NCHZ voort te zetten en de onderneming als „going concern” te verkopen.

               (108)

               De economische analyse van de curator ging ook vergezeld van een analyse die door het kader van NCHZ was uitgevoerd. Volgens die analyse zou de verwachte werkelijke waarde van de activa van de onderneming in het geval van stopzetting van de activiteiten slechts 15,5 miljoen EUR bedragen, waardoor de stopzetting van de activiteiten van NCHZ nog minder aantrekkelijk was voor de schuldeisers. Bovendien werd in de studie ook aangevoerd dat de onderneming succesvol zou kunnen worden verkocht als er bepaalde herstructureringsmaatregelen worden aangenomen. Aangezien door de wet personeel maar moeilijk kon worden ontslaan, heeft NCHZ pas na de vervaldatum, dus bij aanvang van de tweede periode, in haar personeelsbestand gesnoeid. Ook in deze studie was de algemene conclusie dat het voor de schuldeisers het best zou zijn NCHZ als een „going concern” te verkopen.

               (109)

               Het voorstel om de activiteiten voort te zetten op basis van deze documenten werd vervolgens door alle schuldeisers, zowel de publieke als de private, goedgekeurd. De Commissie merkt op dat de schulden bij minstens enkele van de particuliere schuldeisers ook tijdens de faillissementsperiode waren toegenomen en uiteindelijk 11,5 miljoen EUR bedroegen.

               (110)

               Uit het grondige onderzoek bleek ook dat slechts twee van de vier openbare schuldeisers die in de schuldeisersorganen waren vertegenwoordigd (het Nationaal Onroerend-goedfonds, het Milieufonds, de Slowaakse Garantie- en Ontwikkelingsbank en de stad Nováky) rechtstreeks het risico liepen om tijdens de voortzetting van de activiteiten hun vorderingen ten aanzien van NCHZ te zien toenemen. Dit waren het Milieufonds, dat tijdens de tweede periode slechts voor [100-500] duizend EUR nieuwe vorderingen had, en de stad Nováky, die tijdens de tweede periode nieuwe uitstaande vorderingen had ter hoogte van [300-800] duizend EUR. De openbare schuldeisers die hun vorderingen tijdens de faillissementsprocedure het sterkst zagen toenemen, met name de volksgezondheids- en socialezekerheidsinstanties, waren in geen van de schuldeisersorganen die beslisten over de voortzetting van de activiteiten van NCHZ, vertegenwoordigd. Bijgevolg hadden ze geen rechtstreekse invloed op de besluitvorming en konden ze dus niet beletten dat NCHZ haar activiteiten voortzette. Deze openbare schuldeisers deden wat ze konden om de schulden terug te vorderen door hun vorderingen te registreren bij de curator en alle dwangmiddelen te benutten die de faillissementswet biedt.

               (111)

               In het licht van het voorgaande is de Commissie van mening dat het gedrag van de verschillende overheidsorganen in overeenstemming was met het criterium voor de particuliere schuldeiser.

               (112)

               Bijgevolg concludeert de Commissie dat NCHZ geen voordeel had ten opzichte van haar mededingers die de onderneming anders in de tweede periode niet zou hebben gehad in normale marktomstandigheden, toen de wet niet meer van toepassing was en NCHZ haar activiteiten voortzette op basis van het besluit van de commissie van schuldeisers.

         5.3.2.   Conclusie betreffende de aanwezigheid van staatssteun

               (113)

               Aangezien aan ten minste twee van de cumulatieve voorwaarden (toerekenbaarheid aan de staat en bestaan van een economisch voordeel) om van staatssteun te kunnen spreken, niet is voldaan, concludeert de Commissie dat de voortzetting van de activiteiten van NCHZ op grond van de beslissing van de commissie van schuldeisers geen staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

         5.4.   Onrechtmatige steun

               (114)

               De Commissie merkt op dat, aangezien de toepassing van de wet op NCHZ staatssteun is, de steunverlening een inbreuk is op de aanmeldings- en standstillplichten als bepaald in artikel 108, lid 3, VWEU. Bijgevolg merkt de Commissie op dat de aan NCHZ verleende steun onrechtmatige staatssteun is.

         5.5.   Verenigbaarheid van de maatregelen met de interne markt

               (115)

               Aangezien de hiervoor besproken maatregel staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU, moet de verenigbaarheid ervan worden beoordeeld in het licht van de afwijkingen die zijn vastgesteld in de leden 2 en 3 van dat artikel.

               (116)

               Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie is het aan de lidstaten om zich te beroepen op mogelijke gronden voor verenigbaarheid en om aan te tonen dat aan de voorwaarden voor die verenigbaarheid wordt voldaan (18). De Slowaakse autoriteiten menen dat de maatregelen geen vorm van staatssteun zijn, maar hebben geen mogelijke gronden aangehaald om de verenigbaarheid te beoordelen.

               (117)

               De Commissie heeft niettemin beoordeeld of een van de gronden in het VWEU op het eerste gezicht van toepassing zou zijn op de maatregelen die hier worden beoordeeld.

               (118)

               Aangezien NCHZ op het moment dat de maatregelen werden toegekend in een faillissementsprocedure verwikkeld zat, was het duidelijk een onderneming in moeilijkheden in de zin van de Communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (hierna de „richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun”) (19).

               (119)

               Bijgevolg moet de verenigbaarheid van de staatssteun met de interne markt in beginsel worden beoordeeld op basis van de criteria in deze richtsnoeren.

               (120)

               De Commissie merkt op dat aan de voorwaarden voor reddingssteun als vastgelegd in punt 3.1 van de richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun niet blijkt te zijn voldaan: de maatregelen bestaan met name niet in kassteun in de vorm van leninggaranties of leningen en gingen niet vergezeld van een toezegging van Slowakije om de Commissie een herstructurerings- of liquidatieplan voor te leggen enz.

               (121)

               Voor wat herstructureringssteun betreft, als bepaald in punt 3.2 van de richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun, merkt de Commissie op dat Slowakije geen van de hierboven besproken maatregelen heeft aangemeld als herstructureringssteun en dat het land niet heeft aangetoond dat de noodzakelijke elementen om de maatregelen te kunnen aanmerken als herstructureringssteun, aanwezig zijn (herstructureringsplan, eigen bijdrage, compenserende maatregelen enz.).

               (122)

               Volgens punt 34 van de richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun is de voorwaarde voor de toekenning van steun de tenuitvoerlegging van een herstructureringsplan dat voor alle individuele steunmaatregelen door de Commissie dient te worden goedgekeurd. De steun in onderhavige zaak werd toegekend zonder geloofwaardig herstructureringsplan dat voldoet aan de voorwaarden in de richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun. Deze voorwaarde op zich is voldoende om de maatregelen onverenigbaar met de interne markt te verklaren.

               (123)

               Daarnaast merkt de Commissie op dat Slowakije de Commissie niet heeft gewezen op feiten die ervoor zouden zorgen dat de steun voldoet aan de nodige vereisten om de herstructureringssteun verenigbaar te verklaren: herstel van de levensvatbaarheid van NCHZ op de lange termijn, aanvaardbare niveaus van eigen inbreng, passende compenserende maatregelen enz.

               (124)

               De Commissie concludeert dat de hierboven besproken maatregel niet verenigbaar is op basis van de richtsnoeren reddings- en herstructureringssteun en dus staatssteun vormt, hetgeen onverenigbaar is met de interne markt.

         5.6.   Terugvordering van de steun

               (125)

               Volgens het Verdrag en de jurisprudentie van het Hof moet de Commissie normaal beslissen of de betrokken lidstaat de onrechtmatig toegekende steun moet intrekken indien zij bepaald heeft dat de maatregel onverenigbaar is met de interne markt (20). Het Hof heeft ook consistent geoordeeld dat de verplichting van een lidstaat om de steun stop te zetten die als onverenigbaar met de interne markt wordt beschouwd, is bedoeld om de eerder bestaande situatie te herstellen (21).

               (126)

               In dit kader heeft het Hof geoordeeld dat deze doelstelling wordt bereikt wanneer de ontvanger de middels onrechtmatige steun toegekende bedragen heeft terugbetaald, zodat het voordeel dat de ontvanger heeft behaald ten opzichte van de concurrenten op de markt teniet wordt gedaan en de situatie zoals deze was voor de betaling van de steun is hersteld (22).

               (127)

               Aansluitend bij de jurisprudentie is in artikel 14, lid 1, van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad het volgende bepaald: „Indien negatieve beschikkingen worden gegeven in gevallen van onrechtmatige steun beschikt de Commissie dat de betrokken lidstaat alle nodige maatregelen dient te nemen om de steun van de begunstigde terug te vorderen […].” (23)

               (128)

               Aangezien geen van de onderzochte maatregelen, in strijd met artikel 108 van het Verdrag, aan de Commissie is gemeld, maar als onrechtmatige en onverenigbare steun moet worden beschouwd, moeten zij worden terugbetaald om de toestand van vóór de steunverlening te herstellen. De terugvordering moet betrekking hebben op de periode die aanvangt op de dag dat het voordeel voor de begunstigde is ingegaan, dus de dag waarop hij over de steun kon beschikken, en eindigt bij de daadwerkelijke terugbetaling. Over de terug te betalen bedragen dient rente te worden vergoed tot de dag van de daadwerkelijke terugbetaling. Voor de terugvordering moet worden rekening gehouden met de bedragen van de uitstaande schulden die staatssteun zijn en die aantoonbaar al zijn terugbetaald met de opbrengst van de verkoop van de activa van NCHZ.

               (129)

               Gezien de verkoop van NCHZ aan Via Chem Slowakije en Fortischem, zal de Commissie de mogelijke economische continuïteit onderzoeken tussen deze ondernemingen om te analyseren of de steun van deze partijen kan worden teruggevorderd of niet.

         5.7.   Economische continuïteit van NCHZ door de verkoop van het bedrijf

               (130)

               Zoals reeds gezegd, moet de betreffende lidstaat, wanneer de Commissie een negatieve beslissing neemt betreffende de terugvordering van de onverenigbare steun aan een onderneming in de context van artikelen 107 en 108 VWEU, de onverenigbare steun terugvorderen. De terugvorderingsverplichting kan worden uitgebreid tot elke nieuwe onderneming waaraan de betrokken onderneming een gedeelte van haar activa heeft overgedragen of verkocht, wanneer op basis van deze overdracht of verkoop economische continuïteit tussen de beide ondernemingen kan worden geconstateerd (24).

               (131)

               Voor wat het doel van de transactie betreft, merkt de Commissie op dat, hoewel ze geen rechtstreekse bewijzen heeft dat de transactie was bedoeld om de effecten van een mogelijk terugvorderingsbesluit te ontwijken, de Slowaakse autoriteiten duidelijk wisten dat de Commissie op 17 oktober 2011 een voorlopig onderzoek had ingesteld voor een klacht tegen NCHZ (zie overweging 2) en dat er een bestaande vordering was voor de betaling van de kartelboete van 19,6 miljoen EUR, die bij besluit van 22 juli 2009 aan NCHZ was opgelegd (zie overweging (12)).

               (132)

               Overeenkomstig het besluit van het Gerecht in Italië en SIM 2/Commissie (25), waarop de Commissie zich baseerde voor haar besluiten betreffende de ondernemingen Olympic Airlines, Alitalia en Sernam (26), wordt de economische continuïteit tussen de begunstigde van de steun en de onderneming waaraan de activa werden overgedragen, beoordeeld op basis van een reeks indicatoren. De volgende factoren kunnen in acht worden genomen: overeenkomst of niet tussen de verkoopprijs en de marktprijs, de omvang van de verkochte activa (activa en passiva, continuïteit inzake werknemers, gebundelde activa), de identiteit van de koper(s), het tijdstip van de verkoop (na de inleiding van de voorlopige beoordeling, de formele onderzoeksprocedure of het eindbesluit) en de economische logica van de verkoop. Deze reeks indicatoren werd door het Gerecht bevestigd in zijn besluit van 28 maart 2012 in Ryanair/Commissie, dat het besluit Alitalia bevestigde (27).

               (133)

               Gezien de verkoop van NCHZ aan Via Chem Slowakije en vervolgens Fortischem, zal de Commissie dus op basis van de bovenstaande criteria analyseren of er sprake is van economische continuïteit tussen NCHZ en de onderneming die uiteindelijk werd verworven en nu wordt gerund door Fortischem.

               (134)

               De Commissie is van mening dat de economische continuïteit van de twee transacties die uiteindelijk hebben geleid tot de aankoop van de bedrijfsactiviteiten van NCHZ door Fortischem, d.w.z. eerst de verkoop aan Via Chem Slowakije en dan de verkoop aan Fortischem, niet afzonderlijk hoeft te worden geanalyseerd. Via Chem Slowakije verkocht het bedrijf aan Fortischem in een tweede transactie op 1 augustus 2012, dus slechts één dag na het sluiten van de eerste transactie. Bijgevolg heeft Via Chem Slowakije de aangekochte bedrijfsactiviteiten van NCHZ eigenlijk nooit beheerd.

               (135)

               De Commissie erkent dat de omvang van de twee transacties niet volledig gelijk is, aangezien Via Chem Slowakije eigenaar is gebleven van bepaalde onroerende activa (gebouwen en terreinen). Het blijkt echter duidelijk uit de verstrekte informatie dat alle economische activiteiten van NCHZ die door Via Chem Slowakije waren verworven, onmiddellijk aan Fortischem werden overgedragen. Op de onroerende activa na, nam Fortischem alle activa en rechten met betrekking tot de chemische productie (productiemachines en uitrusting, contracten enz.) alsook alle verbintenissen met betrekking tot de chemische productie (met inbegrip van alle werknemersovereenkomsten) over. De onroerende activa die niet aan Fortischem werden verkocht, maar nodig waren voor de voortzetting van de economische activiteiten van NCHZ, werden aan Fortischem ter beschikking gesteld via een huurovereenkomst. De Commissie zal bijgevolg rechtstreeks analyseren of er economische continuïteit is tussen NCHZ en haar bedrijfsactiviteiten die door Fortischem zijn verworven. Hierbij zal ze de specifieke eigenschappen van de twee transacties in acht nemen als ze voor de beoordeling relevant zijn.

         5.7.1.   Verkoopprijs

               (136)

               In haar besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure uitte de Commissie twijfels of de prijs van 2,2 miljoen EUR die Via Chem Slowakije, de geselecteerde bieder, betaalde voor de activa van de onderneming wel de marktprijs was.

               (137)

               De aanbestedingsprocedure ging vergezeld van voorwaarden die de waarde van de activa leken te verlagen. Volgens deze voorwaarden konden kandidaat-bieders kiezen of ze een bod indienden met of zonder de belofte tot het uitvoeren van de „verbintenissen van de verkrijger” (zie overwegingen (17) en (18) voor meer informatie).

               (138)

               Volgens de regels van de aanbestedingsprocedure kan, indien het hoogste bod van een bieder komt die de verbintenissen niet wilt uitvoeren, de bieder met het hoogste bod die ze wel wilt uitvoeren, zijn bod aan het hoogste bod gelijkstellen. De Commissie is van mening dat deze mogelijkheid voor een bieder om zijn bod te verhogen nadat alle inschrijvingen zijn ingediend, kandidaat-deelnemers kan ontmoedigen en/of een negatief effect kan hebben op de bedragen die worden geboden.

               (139)

               Het is immers zo dat een van de elementen die ervoor zorgen dat in een aanbestedingsprocedure de hoogste prijs wordt bekomen, de onzekerheid is over de prijzen die de andere bieders aanbieden. Als een bieder die een bod met verbintenissen indient, weet dat zijn bod alleen het hoogste moet zijn van de inschrijvingen met verbintenissen en dat hij zijn bod zal kunnen gelijkstellen aan dat van de hoogste bieder die de verbintenissen niet wilt uitvoeren, kan hij evengoed een lager bod indienen dan dat hij zou doen als de aanbestedingsvoorwaarden niet voorzien in de mogelijkheid om zijn bod gelijk te stellen.

               (140)

               Bovendien kan deze voorwaarde bieders die geen bod met verbintenissen willen indienen, ontmoedigen, aangezien ze weten dat hun bod, ook als het het hoogste is, kan worden verworpen omdat een andere koper die bereid is de verbintenissen uit te voeren, zijn bod kan verhogen. Als dit gebeurt, krijgt de bieder zonder verbintenissen geen kans om een nieuw bod te doen en een hogere aankoopprijs te bieden.

               (141)

               Gezien het voorgaande blijken de voorwaarden van de aanbestedingsprocedure voorkeur te geven aan bieders die de verbintenissen willen uitvoeren, aangezien in het geval van twee bieders die dezelfde prijs bieden, een met en een zonder de verbintenissen, het bod van de bieder met de verbintenissen de voorkeur heeft boven het andere. Dit kan erop wijzen dat de prijs die zou worden behaald als er geen verbintenissen zijn, mogelijk hoger is dan de prijs die door de geselecteerde bieder wordt geboden. Er kan redelijkerwijs worden aangenomen dat de plicht om de verbintenissen uit te voeren financiële gevolgen heeft voor de koper, die hiermee rekening houdt wanneer hij zijn bod indient. Zonder de verbintenissen zou de prijs die de koper biedt dus waarschijnlijk hoger liggen.

               (142)

               Slowakije argumenteert dat zelfs een bieder die de verbintenissen aanvaardt, niet zeker kon zijn dat er geen andere bieder met een mogelijk hoger bod is die de verbintenissen ook aanvaardt. Dit doet echter niets af aan het feit dat bieders zonder verbintenissen in het algemeen minder gunstig werden behandeld dan bieders met verbintenissen, en dat kandidaat-bieders die de verbintenissen niet wilden uitvoeren, bijgevolg ontmoedigd waren om deel te nemen.

               (143)

               Slowakije argumenteert ook dat, gezien de totale omvang van de verbintenissen, met name meer dan 11 miljoen EUR, het zeer onwaarschijnlijk was dat een bieder een bod zou indienen met verbintenissen. Het beweert dat, met name gezien de tijdens de eerste aanbestedingsprocedure geboden prijs van slechts 2 miljoen EUR, er geen verstandige deelnemer aan de aanbestedingsprocedure de belofte tot uitvoeren van verbintenissen met dergelijke financiële gevolgen zou doen. De verbintenissen bevatten immers investeringen van minstens 11 miljoen EUR. De investering is echter bestemd om maatregelen te financieren die overeenstemming met de toepasselijke milieuwetgeving moeten bewerkstelligen, hetgeen nodig is om de chemische productie voort te zetten. Elke bieder die de chemische productie wenst voort te zetten, moet dergelijke investering doen. Bijgevolg moeten bieders die de belofte tot uitvoeren van de verbintenissen niet doen, ook met dit bedrag rekening houden. Hoewel de twee andere verbintenissen (waarvan sprake is in overweging (17)) een mogelijk effect hebben op de prijs, zouden ze voor de koper die van plan is de activiteiten van NCHZ te behouden of zelfs uit te breiden niet overdreven lastig zijn, gezien het voordeel dat bieders met verbintenissen in de aanbestedingsprocedure krijgen. Bijgevolg kan de kans dat een bod wordt ingediend met de belofte tot uitvoering van de verbintenissen niet als „uiterst onwaarschijnlijk” worden beschouwd en kon deze kans dus de aangeboden prijs in de aanbestedingsprocedure beïnvloeden.

               (144)

               Hoewel uiteindelijk geen enkel bod met verbintenissen werd ingediend, beletten de voorwaarden dat het grootst mogelijke aantal bieders tegen elkaar boden met hun beste bod, wat een absolute voorwaarde is voor verkoop aan de hoogst mogelijke marktprijs.

               (145)

               Bovendien werd de verkoop georganiseerd als een verkoop van het hele bedrijf als een „going concern”, d.w.z. met alle activa gebundeld, zonder dat de bieders de kans kregen activa afzonderlijk te kopen. Hierdoor kon de eindprijs niet worden gemaximaliseerd door het bieden voor deelgebieden van de activiteiten van NCHZ (en kon tegelijk de eventuele moeilijkheden die voortvloeien uit de mogelijke stopzetting van de activiteiten niet worden voorkomen of beperkt). De Commissie merkt op dat uit de documenten die de Slowaakse autoriteiten hebben ingediend, blijkt dat er kandidaat-bieders geïnteresseerd waren in het kopen van slechts bepaalde delen van NCHZ (zo wou bluO Epsilon Limited alleen de carbideproductiefaciliteiten kopen). Bijgevolg kan niet worden uitgesloten dat de verkoop van deelgebieden van NCHZ zou hebben geleid tot een hogere totale verkoopprijs.

               (146)

               Voor wat de verkoop van Via Chem Slowakije aan Fortischem betreft, ging het om een transactie tussen twee particuliere partijen zonder een aanbestedingsprocedure. De prijs werd gewoon tussen de twee particuliere partijen onderhandeld, zonder dat andere partijen de mogelijkheid kregen een hogere prijs te bieden. Bijgevolg moet bij de beoordeling of de prijs die Via Chem Slowakije betaalde overeenstemt met een marktprijs, ook de verkoopprijs die Fortischem betaalde in acht worden genomen.

               (147)

               Gezien het voorgaande blijkt dat de manier waarop de activa van NCHZ werden verkocht, niet zorgde voor een zo groot mogelijke opbrengst voor het overgedragen bedrijf.

               (148)

               Gezien het voorgaande concludeert de Commissie dat de prijs die Via Chem Slowakije betaalde voor NCHZ wellicht niet een echte marktprijs was, aangezien de voorwaarden van de aanbesteding en het feit dat de bieders voor alle activa samen dienden te bieden, een invloed hadden op de prijs.

         5.7.2.   Omvang van de transactie

               (149)

               We kunnen niet van economische continuïteit spreken als de activa en andere elementen van het overgedragen bedrijf slechts een deel zijn van de vorige onderneming of haar activiteiten. Hoe groter het deel van de oorspronkelijke onderneming dat wordt overgedragen naar een nieuwe entiteit, hoe groter de kans dat de economische activiteit met betrekking tot deze activa de positieve effecten van de onverenigbare steun blijft ondervinden.

               (150)

               Hoewel Slowakije beweert dat de verkoop een „activaverkoop” was, blijkt uit de verkoopsvoorwaarden dat de onderneming eigenlijk als een „going concern” werd verkocht. Zoals aangegeven in overweging (19), werden alle activa en ten minste een deel van de overdraagbare verbintenissen verkocht aan de nieuwe eigenaar.

               (151)

               De verkoop van NCHZ aan Via Chem Slowakije werd door de Slowaakse mededingingsautoriteit goedgekeurd op 19 juli 2012. Uit dit besluit blijkt dat NCHZ in haar geheel, als een „going concern”, het voorwerp was van de aangemelde overname en dus van de verkoop (28).

               (152)

               De bedrijfsactiviteiten die Fortischem had verworven, hadden dezelfde omvang als die van de activiteiten van NCHZ. Dit wordt aangetoond door een vergelijking tussen het productieprogramma van NCHZ bij aanvang van de faillissementsprocedure (29) en het huidige productieprogramma volgens de website van Fortischem (30). In beide gevallen houden de bedrijven zich voornamelijk bezig met anorganische (elektrolytische) chemische stoffen, met inbegrip van calciumcarbide, organische chemische stoffen, polymeren en pvc-verwerkingsproducten. De 14 belangrijkste producten die op deze gebieden worden geproduceerd, en in 2008 99 % van de inkomsten van NCHZ vertegenwoordigden (31), worden ook door Fortischem geproduceerd. De inkomsten uit bovenstaande producten die door Fortischem worden verkocht, bedroegen in 2013 161,3 miljoen EUR (32). Deze inkomsten zijn vergelijkbaar met de inkomsten van NCHZ van ongeveer 150-160 miljoen EUR tijdens de faillissementsprocedure (33). Bijgevolg bleven zowel het productieprogramma als de inkomsten van de overgedragen activiteiten dezelfde als bij NCHZ. Meer dan 95 % van de 1 412 werknemers van NCHZ werd ook aan Fortischem overgedragen. De werknemers werden niet ontslagen en vervolgens opnieuw aangenomen door Fortischem; hun arbeidsovereenkomsten werden gewoon overgedragen aan Fortischem.

               (153)

               Slowakije argumenteerde dat minder dan 60 % van het bedrijf werd overgedragen, met name omdat er geen onroerende goederen werden overgedragen. Zoals echter eerder gezegd (zie overweging (134)), huurt Fortischem van Via Chem Slowakije de onroerende goederen (terreinen en gebouwen) die nodig zijn voor de chemische productie. Buiten deze onroerende goederen werden alle activa, rechten en plichten van het overgedragen bedrijf door Fortischem overgenomen. Fortischem runt dus NCHZ en gaat verder met hetzelfde productenportfolio.

               (154)

               Bovendien behield Fortischem ook het bestaande bestuur van NCHZ. Zo werd de CEO van NCHZ vóór de overdracht van het bedrijf de voorzitter van de raad van bestuur van Fortischem.

               (155)

               Op het moment dat Fortischem NCHZ kocht, kondigde het ook publiekelijk in de pers aan dat het geen grote veranderingen aan het personeel of de productie plande en dat het het huidige bestuur zou behouden (34).

               (156)

               Voor wat de omvang van de transactie betreft, kan dus worden geconcludeerd dat Fortischem daadwerkelijk alle economische activiteiten van NCHZ heeft overgenomen, samen met alle desbetreffende activa, rechten en verplichtingen. Het feit dat een deel van de activa wordt gebruikt via een leaseovereenkomst in plaats van in rechtstreekse eigendom, wijzigt niets aan het feit dat Fortischem gewoon de economische activiteiten van NCHZ voortzet in dezelfde omvang als voor de transactie.

               (157)

               Bovendien blijft Fortischem, volgens de twee belanghebbenden die opmerkingen hebben ingediend, zich ook op dezelfde manier gedragen als dat NCHZ deed, door met name hetzelfde productenportfolio op dezelfde geografische markten aan te bieden, met als enige zichtbare verandering de naamswijziging.

               (158)

               Fortischem zet dus de activiteiten van NCHZ voort zonder grote wijzigingen aan het handelsbeleid, het personeel of de productie.

         5.7.3.   Identiteit van de eigenaars

               (159)

               Als de eigenaars van een kopende onderneming dezelfde zijn als die van de verkopende onderneming, is er een sterke aanwijzing dat er economische continuïteit is.

               (160)

               In deze zaak kon de Commissie geen bewijzen verzamelen die de beweringen van de klager staven dat er verbanden zijn tussen de originele en de nieuwe uiteindelijke eigenaars van de activiteiten van NCHZ. De rechtstreekse eigenaars zijn wel verschillend, maar het is onmogelijk om via onafhankelijke, betrouwbare bronnen te weten te komen wie de uiteindelijke eigenaars zijn achter sommige in Cyprus gevestigde rechtstreekse of onrechtstreekse moedermaatschappijen.

               (161)

               De Slowaakse autoriteiten hebben echter plechtige verklaringen van Energochemica, het huidige moederbedrijf van Fortischem, ingediend, waarin wordt verklaard dat de eigenaars van Fortischem op geen enkele manier verbonden zijn met de vorige eigenaars van NCHZ.

               (162)

               Aangezien het tegendeel niet kan worden bewezen, gaat de Commissie ervan uit dat er geen verbanden zijn tussen de originele en de nieuwe eigenaars van het bedrijf NCHZ dat aan Fortischem is overgedragen.

         5.7.4.   Tijdstip van de verkoop

               (163)

               De verkoop vond plaats nadat de Commissie het voorlopige onderzoek naar de klacht had ingeleid en de klacht naar de staat had doorgestuurd met het verzoek om opmerkingen in te dienen. Bijgevolg was minstens de Slowaakse staat op de hoogte dat de betreffende maatregelen onwettige en onverenigbare steun konden vormen, die zou moeten worden teruggevorderd.

         5.7.5.   Economische logica van de verkoop

               (164)

               De doelstelling van het economische-logicacriterium is het nagaan of de koper van de activa de activa op dezelfde manier gebruikt als de verkoper of daarentegen de activa opneemt in zijn eigen handelsstrategie en dus synergieën tot stand brengt die zijn belang in de aankoop van deze activa rechtvaardigen.

               (165)

               Fortischem kocht de hele chemische afdeling van NCHZ, d.w.z. het belangrijkste deel van de activiteiten van NCHZ als „going concern”, samen met meer dan 95 % van de werknemers en de desbetreffende rechten en plichten. Zoals hierboven aangetoond, zijn het productieportfolio en de omvang van de activiteiten van Fortischem gelijk aan die van NCHZ.

               (166)

               Fortischem kondigde ook publiekelijk in de pers aan dat het niet van plan was grote wijzigingen aan te brengen aan de bedrijfsvoering en de omvang van de activiteiten van NCHZ (35). Hoewel Fortischem deel uitmaakt van een grotere groep van bedrijven, met name de Energochemica-groep, blijken er geen grote synergie-effecten met andere leden van de groep te zijn. Enkele van die leden zijn wel actief in de chemische sector, maar hebben een ander activiteitengebied (lichtstabilisatoren, fenolharsen, reinigingsmiddelen enz.). Er blijken bijgevolg geen grote verbanden te zijn met de activiteiten van Fortischem.

               (167)

               Er was dus geen wijziging in de handelsstrategie en Fortischem gebruikt de activa gewoon op dezelfde manier als de verkoper.

         5.7.6.   Conclusie over de economische continuïteit tussen NCHZ en de economische activiteiten die Fortischem heeft verworven en beheert

               (168)

               In het algemeen blijkt dat de enige veranderingen betrekking hebben op de naam van de onderneming en de rechtspersoon aan wie ze toebehoort. In artikel 1.2 van de aanbestedingsvoorwaarden is bepaald dat het de bedoeling is om NCHZ in haar geheel, als een reeks materiële en immateriële activa en samen met haar personeel, te verkopen. In artikel 3.1 van de verkoopovereenkomst tussen Via Chem Slowakije en NCHZ van 16 januari 2012 is het volgende bepaald: „De „going concern” die overeenkomstig deze overeenkomst wordt overgedragen, omvat alle immateriële activa, materiële activa, andere rechten en eigendommen die: i) dienen voor het runnen van de „going concern” of, door hun aard, bedoeld zijn om dergelijk doel te dienen, en ii) vanaf de beslissende datum aan de verkoper toebehoren.” Bovendien zet de koper het productieportfolio en het handelsbeleid van NCHZ voort. Tot slot is de prijs die is betaald voor NCHZ wellicht geen marktprijs.

               (169)

               Bijgevolg concludeert de Commissie dat er economische continuïteit is tussen NCHZ en Fortischem.

               (170)

               Gezien het voorgaande is de Commissie van mening dat het voordeel dat Slowakije aan NCHZ heeft toegekend, onrechtmatige en onverenigbare staatssteun vormt, en dat de terugvordering van deze aan NCHZ verleende onverenigbare staatssteun moet worden uitgebreid tot de nieuwe eigenaar van het bedrijf. Door haar doorlopende, operationele aanwezigheid op de markt, blijft Fortischem genieten van de staatssteun die NCHZ voor haar economische activiteiten had ontvangen, en blijft de staatssteun de markt verstoren.

         6.   CONCLUSIE

               (171)

               De Commissie concludeert dat het besluit van de Slowaakse overheid om NCHZ een strategische onderneming te verklaren op grond van de wet, en zo te beschermen tegen de normale toepassing van de faillissementswetgeving, staatssteun is in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag.

               (172)

               De Commissie is ook van mening dat dergelijke steun onwettig is toegekend en een inbreuk vormt op de aanmeldings- en standstillplichten als bepaald in artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende werking van de Europese Unie.

               (173)

               Tot slot concludeert de Commissie dat dergelijke steun onverenigbaar is met de interne markt omdat niet is voldaan aan de desbetreffende voorwaarden van de richtsnoeren van 2004 inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden en geen andere verenigbaarheidsgronden werden gevonden.

               (174)

               Deze steun moet worden teruggevorderd van NCHZ en de terugvordering moet worden uitgebreid tot Fortischem, die een economische-continuïteitsverband met NCHZ heeft.

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De staatssteun van 4 783 424,10 EUR die aan NCHZ werd toegekend door haar een strategische onderneming te verklaren in overeenstemming met de wet inzake strategisch belangrijke ondernemingen, en haar daardoor te beschermen tegen de normale toepassing van de faillissementswetgeving, werd door Slowakije onwettig uitgevoerd in strijd met artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en is onverenigbaar met de interne markt.
   Artikel 2
   Het besluit tot het voortzetten van de activiteiten van NCHZ na de vervaldatum van de wet op basis van het besluit van de commissie van schuldeisers is geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.
   Artikel 3
   1.   Slowakije vordert de in artikel 1 bedoelde steun van NCHZ terug.
   2.   Gezien de economische continuïteit tussen NCHZ en Fortischem, wordt de verplichting tot het terugbetalen van de steun ook uitgebreid tot Fortischem.
   3.   De terug te vorderen steun omvat rente vanaf de datum dat deze ter beschikking van NCHZ werd gesteld tot de datum van de daadwerkelijke terugbetaling ervan.
   4.   De rente wordt op samengestelde grondslag berekend overeenkomstig hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 794/2004 (36) en Verordening (EG) nr. 271/2008 (37) tot wijziging van Verordening (EG) nr. 794/2004.
   Artikel 4
   1.   De terugvordering van de in artikel 1 bedoelde steun geschiedt onverwijld en daadwerkelijk.
   2.   Slowakije zorgt ervoor dat onderhavig besluit binnen vier maanden vanaf de datum van kennisgeving ervan ten uitvoer wordt gelegd.
   Artikel 5
   1.   Binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van dit besluit verstrekt Slowakije de volgende informatie:

               a)

               het totale bedrag (hoofdvordering plus terugvorderingsrente) dat van de begunstigden moet worden teruggevorderd;

               b)

               een gedetailleerde beschrijving van de reeds genomen of de voorgenomen maatregelen om aan dit besluit te voldoen;

               c)

               documenten waaruit blijkt dat de begunstigde werd gelast de steun terug te betalen.

         2.   Slowakije houdt de Commissie op de hoogte van de stand van uitvoering van de nationale maatregelen die het heeft genomen om dit besluit ten uitvoer te leggen, en dit tot de in artikel 1 bedoelde steun volledig is terugbetaald. Indien de Commissie hierom verzoekt, deelt Slowakije onverwijld mee welke maatregelen het reeds heeft genomen of heeft voorgenomen te nemen om aan dit besluit te voldoen. Het verstrekt eveneens gedetailleerde inlichtingen over de reeds van de begunstigden teruggevorderde steunbedragen en terugvorderingsrente.
   Artikel 6
   Dit besluit is gericht tot Slowakije.

      Gedaan te Brussel, 15 oktober 2014.

            Voor de Commissie

         Joaquín ALMUNIA

            Vicevoorzitter

      (1)  Besluit C(2013) 3555 final van de Commissie van 2 juli 2013 (PB C 297 van 12.10.2013, blz. 85).

      (2)  De klager verzocht zijn identiteit niet bekend te maken.

      (3)  Zie voetnoot 1.

      (4)  De eigenaar van de onderneming was Disor Holdings Limited, een in Cyprus geregistreerde onderneming zonder aangegeven bedrijfsactiviteiten, waarvan de uiteindelijke eigenaars niet publiekelijk gekend zijn.

      (5)  De boete werd opgelegd bij beschikking van de Commissie van 22 juli 2009 in zaak COMP/39.396 — Calciumcarbide en op magnesium gebaseerde reagentia voor de staal- en gasindustrie (PB C 301 van 11.12.2009, blz. 18).

      (6)  Volgens de toepasselijke regels zijn de leden van de commissie van schuldeisers niet-bevoorrechte schuldeisers die worden verkozen tijdens de vergadering met alle schuldeisers, waar het aantal stemmen van elke schuldeiser in verhouding staat tot zijn te vorderen bedrag.

      (7)  Vertrouwelijke informatie.

      (8)  Zákon č. 7/2005 Z.z. z 9. decembra 2004 o konkurze a reštrukturalizácii a o zmene a doplnení niektorých zákonov [Wet nr. 7/2005 van 9 december 2004 inzake faillissementen en herstructureringen en tot wijziging van bepaalde wetten].

      (9)  Toelichting bij Overheidsbesluit nr. 534/2009 van 2 december 2009 inzake het uitroepen van NCHZ als een strategische onderneming.

      (10)  De particuliere leden van de commissie van schuldeisers waren Invest-Kredit s.r.o. (eigendom van Disor Holdings Limited, de enige aandeelhouder van NCHZ), Novácká Energetika a.s. (oorspronkelijk een dochteronderneming van NCHZ, met Stupefy Holdings Limited als de meerderheidsaandeelhouder sinds januari 2011), M-Energo s.r.o. (meerderheidsaandeelhouder Stupefy Holdings Limited) en Dak Kiaba s.r.o.

      (11)  Obchodný vestník [Handelsblad] nr. 37B, 23.2.2011.

      (12)  De socialezekerheidsinstantie was geen bevoorrechte schuldeiser omdat NCHZ slechts na de aanvang van de faillissementsprocedure bij haar schulden maakte.

      (13)  Alle cijfers zijn afgerond.

      (14)  Arrest van 5 juni 2012, Commissie/EDF, C-124/10, EU:C:2012:318, punten 83-85 en 105; arrest van 16 mei 2002, Frankrijk/Commissie, C-482/99, EU:C:2002:294, punten 71 en 72; arrest van 30 april 1998, City Flyer Express Ltd/Commissie, T-16/96, EU:T:1998:78, punt 76.

      (15)  Zie in dit kader met name zaak T-152/99, Hijos de Andrés Molina, SA (HAMSA)/Commissie, EU:T:2002:188, punt 157.

      (16)  Dit bedrag komt overeen met de uitstaande schulden bij de openbare schuldeisers op 31 december 2009. De Slowaakse overheid beweert dat er geen nauwkeurige informatie is over de bedragen op de datum waarop NCHZ werd verklaard een strategische onderneming te zijn. Het cijfer is dus de meest nauwkeurige beschikbare — en eerder voorzichtige — raming van het bedrag van de uitstaande schulden bij aanvang van de toepassing van de wet.

      (17)  Dit bedrag komt overeen met de uitstaande schulden bij de openbare schuldeisers op 31 december 2010. De Slowaakse overheid beweert dat er geen nauwkeurige informatie is over de bedragen op de datum waarop NCHZ niet langer een strategische onderneming op grond van de wet was. Het cijfer is dus de meest nauwkeurige beschikbare — en eerder voorzichtige — raming van het bedrag van de uitstaande schulden aan het einde van de toepassing van de wet.

      (18)  Zaak C-364/90, Italië/Commissie, EU:C:1993:157, punt 20.

      (19)  PB C 244 van 1.10.2004, blz. 2.

      (20)  Zie zaak C-70/72, Commissie/Duitsland, EU:C:1973:87, punt 13.

      (21)  Zie gevoegde zaken C-278/92, C-279/92 en C-280/92, Spanje/Commissie, EU:C:1994:325, punt 75.

      (22)  Zie zaak 75/97, België/Commissie, EU:C:1999:311, punten 64 en 65.

      (23)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1).

      (24)  Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012, Ryanair Ltd/Europese Commissie; zaak T-123/09, punt 155.

      (25)  Arrest van het Gerecht van 8 mei 2003, Italiaanse Republiek en SIM 2 Multimedia SpA/Commissie van de Europese Gemeenschappen, gevoegde zaken C-328/99 en C-399/00.

      (26)  Beschikking van de Commissie van 17 september 2008 betreffende steunmaatregelen N 321/2008, N 322/2008 en N 323/2008 — Griekenland — Verkoop van bepaalde activa van Olympic Airlines/Olympic Airways Services; Beschikking van de Commissie van 12 november 2008 inzake steunmaatregel N 510/2008 — Italië — Verkoop van activa van Alitalia; Beschikking van de Commissie van 4 april 2012 inzake SA.34547 — Frankrijk — Overname van de activa van de Sernam-groep in het kader van de gerechtelijke herstelprocedure waaraan deze groep is onderworpen.

      (27)  Arrest van het Gerecht van 28 maart 2012 in zaak T-123/09, Ryanair Ltd/Commissie.

      (28)  Zie met name overwegingen (25)-(29) van het besluit tot goedkeuring van de overname (Besluit nr. 2012/FH/3/1/032), beschikbaar op http://www.antimon.gov.sk/2012fh31032/

      (29)  Zie de voorstelling van de curator van 26 oktober 2009„Novácké chemické závody, a.s. — Prezentácia správcu”, dia's 4 en 5.

      (30)  Zie www.fortischem.sk

      (31)  Zie dia 5 van de voorstelling van de curator van 26 oktober 2009„Novácké chemické závody, a.s. — Prezentácia správcu”.

      (32)  Zie het jaarverslag van 2013 van de Energochemica-groep, waarvan Fortischem het grootste lid is, http://www.energochemica.eu/data/files/Vyrocka_ECH_2013.pdf

      (33)  Zie bijvoorbeeld de economische analyse van de curator van december 2010, blz. 3 (zie overweging (106)).

      (34)  Zie bijvoorbeeld het artikel „Novácku chemičku bude prevádzkovať spoločnosť Fortischem” [NCHZ onder het beheer van Fortischem] van 2 augustus 2012, bekendgemaakt op Webnoviny: http://www.webnoviny.sk/ekonomika/novacku-chemicku-bude-prevadzkovat-s/526742-clanok.html

      (35)  Zie voetnoot 33.

      (36)  Verordening (EG) nr 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 140 van 30.4.2004, blz. 1).

      (37)  Verordening (EG) nr. 271/2008 van de Commissie van 30 januari 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 82 van 25.3.2008, blz. 1).