title: Besluit (GBVB) 2015/740 van de Raad van 7 mei 2015 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Zuid-Sudan en tot intrekking van Besluit 2014/449/GBVB

text:
               8.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 117/52

         BESLUIT (GBVB) 2015/740 VAN DE RAAD
   van 7 mei 2015
   betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Zuid-Sudan en tot intrekking van Besluit 2014/449/GBVB
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 10 juli 2014 Besluit 2014/449/GBVB (1) vastgesteld, gelet op zijn aanhoudende ernstige bezorgdheid over de situatie in Zuid Sudan.

               (2)

               Op 3 maart 2015 heeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties Resolutie 2206 (2015) (VNVR-Resolutie) aangenomen, in het licht van zijn ernstige ongerustheid en bezorgdheid over het conflict tussen de regering van de Republiek Zuid-Sudan en de oppositie sinds december 2013, zijn bezorgdheid over het daaruit voortvloeiende grote menselijk leed en zijn krachtige veroordeling van de vroegere en huidige schendingen van de mensenrechten en het internationale humanitaire recht, alsmede vanwege de grootschalige ontheemding van mensen en de erger wordende humanitaire crisis. De Veiligheidsraad heeft gewezen op de verantwoordelijkheid van alle partijen bij het conflict voor het lijden van de bevolking van Zuid-Sudan. Ook heeft hij bepaald dat de situatie in Zuid-Sudan een bedreiging vormt voor de internationale vrede en de veiligheid in de regio.

               (3)

               In de punten 9 en 12 van VNVR-Resolutie 2206 (2015) is voorzien in beperkende maatregelen in de vorm van reisverboden en de bevriezing van tegoeden die kunnen worden toegepast ten aanzien van personen en entiteiten die zijn aangewezen door het Comité van de Veiligheidsraad dat is opgericht uit hoofde van punt 16 van VNVR-Resolutie 2206 (2015) („het Comité”). In de punten 6, 7 en 8 van VNVR-Resolutie 2206 (2015) is eveneens voorzien in criteria voor de aanwijzing van personen en entiteiten waarvoor de beperkende maatregelen van de punten 9 en 12 van de resolutie gelden.

               (4)

               Omwille van de duidelijkheid moeten de beperkende maatregelen van Besluit 2014/449/GBVB en de beperkende maatregelen van VNVR-Resolutie 2206 (2015) worden opgenomen in een enkel rechtsinstrument.

               (5)

               Besluit 2014/449/GBVB moet derhalve dienovereenkomstig worden ingetrokken,

               (6)

               Voor de uitvoering van bepaalde maatregelen is verder optreden van de Unie nodig,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De verkoop, levering, overdracht of uitvoer van wapens en alle soorten aanverwant materieel, waaronder wapens en munitie, militaire voertuigen en militaire uitrusting, paramilitaire uitrusting en onderdelen daarvoor, aan Zuid-Sudan door onderdanen van de lidstaten of vanaf het grondgebied van de lidstaten — ongeacht of de goederen daar oorspronkelijk vandaan komen — of met gebruik van onder hun vlag varende schepen of tot hun nationale luchtvaartmaatschappij behorende vliegtuigen, is verboden.
   2.   Het is tevens verboden:

               a)

               direct of indirect technische bijstand, tussenhandeldiensten of andere diensten te verlenen in verband met de in lid 1 bedoelde goederen of in verband met het leveren, vervaardigen, onderhouden en gebruiken van dergelijke goederen, aan natuurlijke personen, rechtspersonen, entiteiten of lichamen in Zuid-Sudan of bestemd voor gebruik in Zuid-Sudan;

               b)

               direct of indirect financiering of financiële bijstand te verstrekken in verband met de in lid 1 bedoelde goederen, met inbegrip van met name subsidies, leningen en exportkredietverzekering alsmede verzekering en herverzekering voor de verkoop, levering, overdracht of uitvoer van die goederen, of voor de verlening van daarmee verband houdende technische bijstand, tussenhandeldiensten of andere diensten aan natuurlijke personen of rechtspersonen, entiteiten of lichamen in Zuid-Sudan of voor gebruik in Zuid-Sudan;

               c)

               bewust en opzettelijk deel te nemen aan activiteiten die tot doel of gevolg hebben dat de onder a) of b) bedoelde maatregelen worden omzeild.

         Artikel 2
   1.   Artikel 1 is niet van toepassing op:

               a)

               de verkoop, levering, overdracht of uitvoer van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend is bedoeld voor toezicht op de mensenrechten, humanitair of beschermend gebruik, of voor institutioneleopbouwprogramma's van de VN, de Afrikaanse Unie (AU), de EU of de Intergouvernementele Ontwikkelingsautoriteit (IGAD), of voor materieel dat bedoeld is voor crisisbeheersingsoperaties van de VN, de AU en de EU;

               b)

               de verkoop, levering, overdracht of uitvoer van andere voertuigen dan gevechtsvoertuigen, die zijn gemaakt van of uitgerust met materiaal dat bescherming biedt tegen kogels en die uitsluitend bestemd zijn voor de bescherming, in Zuid-Sudan, van personeel van de EU of haar lidstaten of van personeel van de VN, de AU of IGAD;

               c)

               het verlenen van technische bijstand, tussenhandeldiensten en andere diensten in verband met de onder a) bedoelde uitrusting of programma's en operaties;

               d)

               het verstrekken van financiering en financiële bijstand in verband met de onder a) bedoelde uitrusting of programma's en operaties;

               e)

               de verkoop, levering, overdracht of uitvoer van mijnopruimingsuitrusting en materieel voor gebruik bij mijnopruimingsoperaties;

               f)

               de verkoop, levering, overdracht of uitvoer van niet-dodelijke militaire uitrusting die uitsluitend is bedoeld ter ondersteuning van de hervorming van de veiligheidssector in Zuid-Sudan, alsook de verstrekking van financiering, financiële bijstand of technische bijstand in verband met dergelijke uitrusting,

         mits deze vooraf door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat zijn goedgekeurd.
   2.   Artikel 1 is evenmin van toepassing op beschermende kleding, waaronder scherfwerende vesten en militaire helmen, die door personeel van de EU of van haar lidstaten, door personeel van de VN of IGAD, of door vertegenwoordigers van de media, medewerkers van humanitaire organisaties en ontwikkelingswerkers en aanverwant personeel louter voor persoonlijk gebruik tijdelijk naar Zuid-Sudan worden uitgevoerd.
   3.   De lidstaten nemen de in dit artikel bedoelde leveringen per geval in overweging, met volledige inachtneming van de criteria in Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad (2). De lidstaten eisen afdoende waarborgen tegen misbruik van de krachtens dit artikel verleende vergunningen en treffen zo nodig maatregelen voor het terughalen van de uitrusting.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om binnenkomst op of doorreis via hun grondgebied te beletten van personen die:

               a)

               die door de Veiligheidsraad of het Comité zijn aangewezen overeenkomstig de punten 6, 7, 8 en 9 van VNVR-Resolutie 2206 (2015), zoals genoemd in bijlage I bij dit besluit;

               b)

               niet onder a) vallen, en die het politieke proces in Zuid-Sudan belemmeren, onder meer door daden van geweld of schendingen van staakt-het vuren-overeenkomsten, alsmede personen die verantwoordelijk voor ernstige schendingen van de mensenrechten in Zuid-Sudan, en personen die met hen geassocieerd zijn, als vermeld in bijlage II.

         2.   Lid 1 houdt niet in dat de lidstaten verplicht zijn de binnenkomst op hun grondgebied van hun eigen onderdanen te weigeren.
   Artikel 4
   1.   Dit artikel is van toepassing op de in bijlage I vermelde personen.
   2.   Artikel 3, lid 1, is niet van toepassing wanneer:

               a)

               de reis gerechtvaardigd is om humanitaire redenen, religieuze voorschriften daaronder begrepen, zoals per geval bepaald door het Comité;

               b)

               binnenkomst of doorreis noodzakelijk is in verband met een gerechtelijk proces;

               c)

               reizen de doelstellingen vrede en nationale verzoening in Zuid-Sudan en de stabiliteit in de regio zou bevorderen, zoals per geval bepaald door het Comité.

         Artikel 5
   1.   Dit artikel is van toepassing op de in bijlage II vermelde personen.
   2.   Artikel 3, lid 1, laat de gevallen onverlet waarin lidstaten uit hoofde van het internationale recht gebonden zijn, en wel:

               a)

               als gastland van een internationale intergouvernementele organisatie;

               b)

               als gastland van een internationale conferentie die is bijeengeroepen door of plaatsvindt onder auspiciën van de VN;

               c)

               krachtens een multilaterale overeenkomst die voorrechten en immuniteiten verleent; of

               d)

               krachtens het Concordaat (Verdrag van Lateranen) van 1929 dat werd gesloten tussen de Heilige Stoel (Staat Vaticaanstad) en Italië.

         3.   Lid 2 wordt geacht ook van toepassing te zijn op gevallen waarin een lidstaat optreedt als gastland van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE).
   4.   De Raad wordt naar behoren geïnformeerd in elk van de gevallen waarin een lidstaat krachtens lid 2 of lid 3 een vrijstelling verleent.
   5.   De lidstaten kunnen vrijstellingen van de krachtens artikel 3, lid 1, opgelegde maatregelen verlenen voor reizen die plaatsvinden op grond van dringende humanitaire noden die deze reizen rechtvaardigen, of met het oog op het bijwonen van intergouvernementele vergaderingen en vergaderingen die gestimuleerd worden door de EU of waarvoor de EU als gastheer optreedt of waarvoor een lidstaat als fungerende voorzitter van de OVSE als gastheer optreedt, wanneer daar een politieke dialoog wordt gevoerd waarbij de beleidsdoelstellingen van beperkende maatregelen, zoals de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat in Zuid-Sudan rechtstreeks worden bevorderd.
   6.   Een lidstaat die de in lid 5 bedoelde vrijstellingen wil verlenen, brengt zulks schriftelijk ter kennis van de Raad. De vrijstelling wordt geacht te zijn verleend, tenzij één of meer leden van de Raad binnen twee werkdagen na ontvangst van de kennisgeving van de voorgestelde vrijstelling schriftelijk bezwaar maken. Indien één of meer leden van de Raad bezwaar maken, kan de Raad met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten de voorgestelde vrijstelling te verlenen.
   7.   Wanneer een lidstaat krachtens de leden 2,3,5 en 6 toestemming verleent tot binnenkomst op of doorreis via zijn grondgebied van de in bijlage II vermelde personen, geldt deze toestemming alleen voor het doel waarvoor ze is verleend en alleen voor de rechtstreeks daarbij betrokken personen.
   Artikel 6
   1.   Alle tegoeden en economische middelen die, rechtstreeks of onrechtstreeks, eigendom zijn, in het bezit zijn, of onder zeggenschap staan van:

               a)

               personen en entiteiten die door de Veiligheidsraad of het Comité zijn aangewezen overeenkomstig de leden 6, 7, 8 en 12 van UNSCR 2206 (2015), zoals genoemd in bijlage I bij dit besluit;

               b)

               personen die het politieke proces in Zuid-Sudan belemmeren, onder meer door daden van geweld of schendingen van staakt-het vuren-overeenkomsten, alsook personen die verantwoordelijk voor ernstige schendingen van de mensenrechten in Zuid-Sudan, en natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen die met hen geassocieerd zijn, zoals vermeld in bijlage II,

         worden bevroren.
   2.   Er worden geen tegoeden of economische middelen rechtstreeks of onrechtstreeks ter beschikking gesteld aan of ten behoeve van de in bijlage I of II genoemde natuurlijke of rechtspersonen, entiteiten of lichamen.
   Artikel 7
   1.   Dit artikel is van toepassing op de in bijlage I vermelde personen en entiteiten.
   2.   De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan, onder voorwaarden die zij passend acht, het vrijgeven van bepaalde bevroren tegoeden of andere economische middelen of het ter beschikking stellen van bepaalde tegoeden of andere economische middelen toestaan, nadat zij heeft vastgesteld dat de betrokken tegoeden of economische middelen:

               a)

               noodzakelijk zijn voor basisuitgaven, zoals betalingen voor voedsel, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of geneeskundige behandelingen, belastingen, verzekeringspremies of nutsvoorzieningen;

               b)

               uitsluitend dienen voor de betaling van redelijke honoraria en de vergoeding van gemaakte kosten in verband met de verlening van juridische diensten;

               c)

               dienen als honoraria of kosten voor het routinematig aanhouden of beheren van bevroren tegoeden en economische middelen.

         De betrokken lidstaat stelt het Comité vooraf in kennis van het voornemen om, waar van toepassing, toestemming te verlenen voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen. Bij ontstentenis van een negatief besluit van het Comité binnen vijf dagen na die kennisgeving kunnen toestemmingen worden verleend.
   3.   De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan, onder voorwaarden die zij passend acht, het vrijgeven van bepaalde bevroren tegoeden of andere economische middelen of het ter beschikking stellen van bepaalde tegoeden of andere economische middelen toestaan, nadat zij heeft vastgesteld dat de betrokken tegoeden of economische middelen nodig zijn voor de betaling van buitengewone lasten, mits deze vaststelling door de betrokken lidstaat is gemeld bij het Comité en door het Comité is goedgekeurd.
   4.   In afwijking van artikel 6, lid 1, kunnen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat tevens toestemming verlenen voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen, mits de betrokken lidstaat heeft vastgesteld dat de betrokken tegoeden of economische middelen het voorwerp zijn van een justitieel, administratief of arbitrair retentierecht of vonnis, en dat de tegoeden of economische middelen uitsluitend zullen worden aangewend om te voldoen aan dit retentierecht of vonnis, mits het retentierecht is verkregen of de beslissing is gegeven vóór de datum van de aanneming van Resolutie 2206 (2015) van de VN-Veiligheidsraad, namelijk 3 maart 2015, niet ten goede komt aan een natuurlijke of rechtspersoon, entiteit of lichaam genoemd in bijlage I of II, en door de betrokken lidstaat is gemeld aan het Comité.
   5.   Artikel 6, lid 1, is niet van toepassing op het overmaken op bevroren rekeningen van:

               a)

               rente of andere inkomsten op die rekeningen; of

               b)

               betalingen die verschuldigd zijn overeenkomstig contracten, overeenkomsten of verplichtingen die zijn gesloten of ontstaan vóór de datum waarop de in artikel 6 voorziene maatregelen op deze rekeningen van toepassing werden,

         mits deze rente, andere inkomsten en betalingen onderworpen blijven aan de in artikel 6, lid 1, voorziene maatregelen.
   6.   Artikel 6 belet niet dat een op een lijst geplaatste natuurlijke of rechtspersoon, entiteit of lichaam een betaling verricht die verschuldigd is uit hoofde van een contract dat is gesloten vóór de datum waarop die natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam in bijlage I is opgenomen, mits de betrokken lidstaat heeft vastgesteld dat de betaling niet rechtstreeks of onrechtstreeks wordt ontvangen door een natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam genoemd in bijlage I of II en na kennisgeving door de betrokken lidstaat aan het Comité van zijn voornemen de betaling te verrichten of te ontvangen of, in voorkomend geval, toestemming te verlenen tot het uit dezen hoofde vrijgeven van tegoeden, andere financiële activa of economische middelen, 10 werkdagen voordat de toestemming wordt verleend.
   Artikel 8
   1.   Dit artikel is van toepassing op de in bijlage II vermelde personen en entiteiten.
   2.   De bevoegde autoriteit van een lidstaat kan, onder voorwaarden die zij passend acht, het vrijgeven van bepaalde bevroren tegoeden of andere economische middelen of het ter beschikking stellen van bepaalde tegoeden of andere economische middelen toestaan, nadat zij heeft vastgesteld dat de betrokken tegoeden of economische middelen:

               a)

               noodzakelijk zijn voor het dekken van uitgaven voor de basisbehoeften van de in bijlage II genoemde personen en gezinsleden te hunnen laste, zoals betalingen voor voedsel, huur of hypotheeklasten, geneesmiddelen of geneeskundige behandelingen, belastingen, verzekeringspremies of openbare voorzieningen;

               b)

               uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van redelijke honoraria en vergoeding van gemaakte kosten in verband met de verlening van juridische diensten;

               c)

               uitsluitend bestemd zijn voor de betaling van honoraria of kosten voor het routinematig houden of beheren van bevroren tegoeden of economische middelen; of

               d)

               noodzakelijk zijn voor de betaling van buitengewone lasten, mits de bevoegde autoriteit, ten minste twee weken voor zij de toestemming geeft, de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten en de Commissie in kennis heeft gesteld van de redenen waarom zij meent dat specifieke toestemming moet worden gegeven.

         De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van elke toestemming die overeenkomstig dit lid is verleend.
   3.   In afwijking van artikel 6, lid 1, kunnen de bevoegde autoriteiten van een lidstaat toestemming geven voor de vrijgave van bepaalde bevroren tegoeden of economische middelen mits aan de volgende voorwaarden is voldaan:

               a)

               de tegoeden of economische middelen zijn het voorwerp van een scheidsrechterlijke beslissing die is gegeven vóór de datum waarop de natuurlijke persoon of rechtspersoon, de entiteit of het lichaam bedoeld in artikel 6, lid 1, op de lijst in bijlage II is geplaatst, dan wel van een vóór of na die datum in de Unie gegeven rechterlijke of administratieve beslissing of in de betrokken lidstaat uitvoerbare rechterlijke beslissing;

               b)

               de tegoeden of economische middelen zullen uitsluitend worden aangewend om te voldoen aan de vorderingen die bij de beslissing zijn gewaarborgd of geldig zijn verklaard, overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften betreffende de rechten van de houders van die vorderingen;

               c)

               de beslissing komt niet ten goede aan een op de lijst in bijlage I of II geplaatste natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam; en

               d)

               de erkenning van de beslissing is niet in strijd met de openbare orde van de betrokken lidstaat.

         De betrokken lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van elke toestemming die overeenkomstig dit lid is verleend.
   4.   Artikel 6, lid 1, belet niet dat een op de lijst geplaatste natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam, betalingen doet die verschuldigd zijn uit hoofde van een contract dat is gesloten vóór de datum waarop die natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam op de lijst in bijlage II werd geplaatst, mits de betrokken lidstaat heeft vastgesteld dat de betaling niet rechtstreeks of onrechtstreeks wordt ontvangen door een natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam als vermeld in bijlage I of II.
   5.   Artikel 6, lid 2, is niet van toepassing op het overmaken op bevroren rekeningen van:

               a)

               rente of andere inkomsten op die rekeningen;

               b)

               betalingen die verschuldigd zijn overeenkomstig contracten, overeenkomsten of verplichtingen die zijn gesloten of ontstaan vóór de datum waarop de in artikel 6 voorziene maatregelen op deze rekeningen van toepassing werden; of

               c)

               betalingen die verschuldigd zijn uit hoofde van een gerechtelijke, administratieve of scheidsrechterlijke beslissing die in de Unie is gegeven of in de betrokken lidstaat uitvoerbaar is,

         mits deze rente, andere inkomsten en betalingen onderworpen blijven aan de in artikel 6, lid 1, voorziene maatregelen.
   Artikel 9
   1.   Wanneer de Veiligheidsraad of het Comité een persoon of entiteit op de lijst plaatst, neemt de Raad die persoon of die entiteit op in bijlage I.
   2.   De Raad besluit op voorstel van een lidstaat of van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid om de lijst in bijlage II vast te stellen en aan te passen.
   3.   De Raad stelt de betrokken natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of lichaam in kennis van zijn in de leden 1 en 2 bedoelde besluiten, met inbegrip van de redenen voor plaatsing op de lijst, hetzij rechtstreeks, indien het adres bekend is, hetzij middels de bekendmaking van een kennisgeving, zodat die natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of dat lichaam daarover opmerkingen kan indienen.
   4.   Indien er opmerkingen worden ingediend of substantieel nieuw bewijsmateriaal wordt overgelegd, heroverweegt de Raad zijn besluiten en brengt hij de betrokken natuurlijke persoon of rechtspersoon, entiteit of het lichaam daarvan op de hoogte.
   Artikel 10
   1.   In de bijlagen I en II worden de gronden vermeld voor opneming van personen en entiteiten als bedoeld in de artikelen 3, lid 1, en 6, lid 1, zoals bepaald door de Veiligheidsraad of het Comité met betrekking tot bijlage I, en de Raad met betrekking tot bijlage II.
   2.   De bijlagen I en II bevatten tevens, voor zover beschikbaar, de informatie ter identificatie van de betrokken personen en entiteiten, zoals bepaald door de Veiligheidsraad of het Comité met betrekking tot bijlage I, en de Raad met betrekking tot bijlage II. Met betrekking tot personen kan die informatie bestaan uit namen, inclusief aliassen, geboortedatum en geboorteplaats, nationaliteit, paspoort- en identiteitskaartnummers, geslacht, adres, indien bekend, en functie of beroep. Met betrekking tot rechtspersonen, entiteiten of lichamen, kan dergelijke informatie bestaan uit namen, plaats en datum van registerinschrijving, registratienummer en plaats van vestiging. De bijlagen I en II bevatten ook de datum van aanwijzing.
   Artikel 11
   Teneinde de in dit besluit opgenomen maatregelen zo veel mogelijk effect te doen sorteren, moedigt de Unie derde landen aan soortgelijke beperkende maatregelen als de in dit besluit genoemde te treffen.
   Artikel 12
   1.   Dit besluit wordt voortdurend geëvalueerd. Het wordt zo nodig verlengd of gewijzigd, indien de Raad van oordeel is dat de doelstellingen ervan niet zijn bereikt en in het licht van desbetreffende besluiten van de Veiligheidsraad.
   2.   De maatregelen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 6, lid 1, onder b), worden met regelmatige tussenpozen en ten minste om de twaalf maanden opnieuw bezien. Zij zijn niet meer van toepassing ten aanzien van de betrokken personen of entiteiten indien de Raad overeenkomstig de in artikel 9 bedoelde procedure vaststelt dat niet meer wordt voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing ervan.
   Artikel 13
   Besluit 2014/449/GBVB wordt ingetrokken.
   Artikel 14
   Dit besluit treedt in werking op de datum na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 7 mei 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. RINKĒVIČS

      (1)  Besluit 2014/449/GBVB van de Raad van 10 juli 2014 betreffende beperkende maatregelen in het licht van de situatie in Zuid-Sudan (PB L 203 van 11.7.2014, blz. 100).

      (2)  Gemeenschappelijk Standpunt 2008/944/GBVB van de Raad van 8 december 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor de controle op de uitvoer van militaire goederen en technologie (PB L 335 van 13.12.2008, blz. 99).

      BIJLAGE I

         Lijst van de in de artikel 3, lid 1, onder a), en artikel 6, lid 1, onder a), bedoelde personen en entiteiten

      BIJLAGE II

         Lijst van de in de artikel 3, lid 1, onder b), en artikel 6, lid 1, onder b), bedoelde personen en entiteiten

                  Naam

                  Identificatiegegevens

                  Motivering

                  Datum van plaatsing op de lijst

                  1.

                  Santino DENG
                  (ook bekend als: Santino Deng Wol)

                  Commandant van de derde infanteriedivisie van het Sudanese Volksbevrijdingsleger (Sudan People's Liberation Army — SPLA)

                  Santino Deng is commandant van de derde infanteriedivisie van het SPLA, die heeft deelgenomen aan de herovering van Bentiu in mei 2014. Santino Deng heeft aldus het Akkoord van 23 januari over het staken van de vijandelijkheden geschonden.

                  11.7.2014

                  2.

                  Peter GADET
                  (ook bekend als: Peter Gatdet Yaka; Peter Cadet; Peter Gadet Yak; Peter Gadet Yaak: Peter Gatdet Yaak; Peter Gatdet; Peter Gatdeet Yaka)

                  Leider van de Nuer-militie, die tegen de regering ageert. Geboorteplaats: district Mayoum, deelstaat Unity

                  Peter Gadet is de leider van de Nuer-militie die tussen 15 en 17 april 2014 een aanval heeft uitgevoerd op Bentiu, in weerwil van het Akkoord van 23 januari over het staken van de vijandelijkheden. Bij deze aanval zijn meer dan 200 burgers om het leven gekomen. Aldus heeft Peter Gadet de geweldscyclus aangewakkerd en het politieke proces in Zuid-Sudan belemmerd. Hij is tevens verantwoordelijk voor ernstige schendingen van de mensenrechten.

                  11.7.2014


Avis juridique important

|

31987D0095

87/95/EEG: Beschikking van de Raad van 22 december 1986 betreffende de normalisatie op het gebied van de informatietechnologieën en de telecommunicatie

Publicatieblad Nr. L 036 van 07/02/1987 blz. 0031 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 16 blz. 0105  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 16 blz. 0105

*****BESCHIKKING  VAN DE RAAD  van 22 december 1986  betreffende de normalisatie op het gebied van de informatietechnologieën en de telecommunicatie  (87/95/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat in normen op het gebied van de informatietechnologieën en bij het werk dat nodig is voor de opstelling van die normen, met name rekening moet worden gehouden met:  - de ingewikkeldheid van de technische specificaties en de nauwkeurigheid die vereist is om de uitwisseling van informatie en gegevens en de interoperabiliteit van systemen mogelijk te maken;  - de behoefte snel over gepubliceerde normen te beschikken zodat de teksten niet tengevolge van een al te trage gang van zaken voortijdig door de snelheid van de technologische ontwikkelingen worden achterhaald;  - de noodzaak de toepassing van internationale normen voor informatie- en gegevensuitwisseling aan te moedigen op een basis die deze normen uit een oogpunt van praktisch gebruik geloofwaardigheid verleent;  - het economische belang van de normalisatie als bijdrage tot de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt op dit gebied;  Overwegende dat Richtlijn 83/189/EEG (3) de Commissie, de Lid-Staten en de normalisatie-instellingen de mogelijkheid biedt kennis te nemen van de voornemens van de normalisatie-instellingen om een norm vast te stellen of te wijzigen; dat de Commissie krachtens die richtlijn een omschrijving kan vaststellen van de in samenwerking en in een vroeg stadium te verrichten normalisatiewerkzaamheden van gemeenschappelijk belang;  Overwegende dat die richtlijn niet alle bepalingen bevat die vereist zijn voor de uitvoering van een communautair normalisatiebeleid op het gebied van informatietechnologieën en de telecommunicatie;  Overwegende dat de toename van technische overlappingen tussen de onderscheiden normalisatiegebieden, met name tussen de informatietechnologieën en de telecomunicatie, nauwe samenwerking rechtvaardigt tussen de normalisatie-instellingen, die, om deze gemeenschappelijke gebieden te kunnen behandelen, zouden moeten samenwerken;  Overwegende dat onlangs door de Commissie overeenkomsten zijn gesloten in het kader van de met de Europese Conferentie van PTT-administraties (CEPT) ondertekende Gemeenschappelijke Intentieverklaring en in de context van de algemene richtsnoeren die zijn vervat in een akkoord met de gemeenschappelijke Europese normalisatie-organisatie Europese Commissie voor normalisatie/Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CEN/CENELEC);  Overwegende dat Richtlijn 86/361/EEG (4) de opstelling van programma's behelst voor werkzaamheden aan gemeenschappelijke technische specificaties (in overeenstemming met Europese Telecommunicatienormen (NET's)) voor dit terrein, te verrichten door de Europese Conferentie van PTT-administraties in overleg, waar zulks passend is, met de Europese Commissie voor normalisatie en het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie;  Overwegende dat de overheidsopdrachten een geschikt gebied vormen om een ruimere aanvaarding te bevorderen van OSI-normen voor informatie- en gegevensuitwisseling, door bij aankopen naar deze normen te verwijzen;  Overwegende dat een Comité moet worden belast met de taak de Commissie bij de uitvoering en het beheer van de in deze beschikking neergelegde doelstellingen en activiteiten bij te staan,  HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING  VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze beschikking wordt verstaan onder:  1. »technische specificatie": de specificatie vervat in een document ter omschrijving van de vereiste kenmerken van een produkt, zoals kwaliteitsniveaus of gebruiksgeschiktheid, veiligheid, afmetingen, met inbegrip van de voorschriften ten aanzien van terminologie, symbolen, beproeving en beproevingsmethoden, verpakking, merken en etikettering, die op het produkt van toepassing zijn;  2. »gemeenschappelijke technische specificatie": de voor eenvormige toepassing in alle Lid-Staten opgestelde technische specificatie;  3. »norm": de technische specificatie die door een erkende, normen opstellende instelling voor herhaalde of doorlopende toepassing is goedgekeurd, maar waarvan naleving niet verplicht is;  4. »internationale norm": de door een erkende, internationale normen opstellende instelling vastgestelde norm;  5. »internationale ontwerp-norm" (ION): de door een erkende, internationale normen opstellende instelling vastgestelde ontwerp-norm;  6. »internationale technische specificatie op het gebied van telecommunicatie": de technische specificatie van alle of sommige kenmerken van een produkt (aanbevolen door organisaties zoals het Comité international télégraphique et téléphonique (CCITT) of de CEPT);  7. »Europese norm": de overeenkomstig de statutaire regels van de normalisatie-instellingen waarmee de Gemeenschap overeenkomsten heeft gesloten, goedgekeurde norm;  8. »Europese pre-norm": de norm die met de referentie »ENV" is vastgesteld overeenkomstig de statutaire regels van de normalisatie-instellingen waarmee de Gemeenschap overeenkomsten heeft gesloten;  9. »functionele norm": een norm die is uitgewerkt om een complexe functie te vervullen welke noodzakelijk is om de interoperabiliteit van de systemen te waarborgen en meestal verkregen door de aaneenschakeling van verscheidene reeds bestaande referentienormen en die is vastgesteld overeenkomstig de statutaire regels van de normalisatie-instellingen waarmee de Gemeenschap overeenkomsten heeft gesloten;  10. »functionele specificatie": een specificatie die op het gebied van de telecommunicatie de beschrijving geeft van de toepassing van een of meer OSI-normen ter voldoening van een specifieke behoefte aan communicatie tussen informatietechnologiesystemen (normen aanbevolen door organisaties zoals het CCITT of de CEPT);  11. »technisch voorschrift": de technische specificaties, met inbegrip van de administratieve bepalingen die daarop van toepassing zijn, waarvan de naleving voor het verhandelen of het gebruik in een Lid-Staat of in een aanzienlijk gedeelte van die Lid-Staat rechtens of feitelijk verplicht is, doch niet die welke door de plaatselijke autoriteiten zijn vastgesteld;  12. »bevestiging van conformiteit": handeling waarbij door middel van een conformiteitsverklaring of een conformiteitsmerk wordt bevestigd dat een produkt of dienst met bepaalde normen of andere technische specificaties in overeenstemming is;  13. »informatietechnologieën": de systemen, apparatuur, componenten en programmatuur die noodzakelijk zijn voor de ontsluiting, verwerking en opslag van informatie op alle gebieden van de menselijke bedrijvigheid (gezin, kantoor, fabriek, enz.) en waarvan de toepassing over het algemeen gebruikmaking van elektronica of aanverwante technieken vergt;  14. »overheidsopdrachten": de overheidsopdrachten die:  - zijn omschreven in artikel 1 van Richtlijn 77/62/EEG (1),  - zijn gesloten voor de levering van apparatuur op het gebied van informatietechnologieën en telecommunicatie, ongeacht het terrein waarop de aanbestedende dienst zich beweegt;  15. »telecommunicatieadministraties": de administraties of erkende particuliere ondernemingen in de Gemeenschap die openbare telecommunicatiediensten aanbieden.  Artikel 2  Ter bevordering van de normalisatie in Europa en de uitwerking en toepassing van normen op het gebied van de informatietechnologieën en van functionele specificaties op het gebied van de telecommunicatie, worden de volgende maatregelen onverminderd het bepaalde in artikel 3, lid 2, en artikel 4 op communautair niveau ten uitvoer gelegd:  a) op gezette tijden, ten minste eenmaal per jaar, worden op basis van internationale normen, internationale ontwerp-normen of daarmee gelijk te stellen documenten, de prioritaire normalisatiebehoeften vastgesteld met het oog op de opstelling van werkprogramma's en  het laten uitwerken van de Europese normen en functionele technische specificaties welke noodzakelijk worden geacht om de uitwisseling van informatie en gegevens en de interoperabiliteit van systemen te waarborgen;  b) met de op internationaal niveau verrichte normalisatiewerkzaamheden als uitgangspunt:  - worden de Europese normalisatie-instellingen en de gespecialiseerde technische instellingen op het gebied van informatietechnologie en telecommunicatie verzocht Europese normen, Europese pre-normen of functionele specificaties op het gebied van telecommunicatie vast te stellen en daartoe zo nodig functionele normen op te stellen. Deze instanties dienen daarbij uit te gaan van de internationale normen, de internationale ontwerp-normen of de internationale technische specificaties op het gebied van telecommunicatie. Wanneer een internationale norm, een internationale ontwerp-norm of een internationale technische specificatie op het gebied van telecommunicatie duidelijke bepalingen bevatten die eenheid in de toepassing mogelijk maken, worden deze bepalingen in ongewijzigde vorm als Europese norm, Europese pre-norm of functionele specificatie op het gebied van telecommunicatie aangenomen. Alleen bij gebreke van dergelijke duidelijke bepalingen in de internationale norm, de internationale ontwerp-norm of de internationale technische specificatie op het gebied van telecommunicatie, wordt een Europese norm, een Europese pre-norm of een functionele specificatie op het gebied van telecommunicatie opgesteld om de internationale norm, de internationale ontwerp-norm of de internationale technische specificatie op het gebied van telecommunicatie te verduidelijken of zo nodig aan te vullen, zonder ervan af te wijken;  - worden die instanties verzocht technische specificaties uit te werken die, bij gebreke van of als bijdrage tot het ontstaan van internationale afspraken inzake normen voor de uitwisseling van informatie en gegevens en de interoperabiliteit van de systemen, als basis voor Europese normen of Europese pre-normen kunnen fungeren;  c) wordt de toepassing van de normen en functionele specificaties vergemakkelijkt, met name door cooerdinatie van de activiteiten van de Lid-Staten inzake:  - de controle op de overeenstemming van produkten en diensten met de normen en functionele specificaties, op basis van gespecificeerde beproevingseisen;  - de bevestiging van de overeenstemming met de normen en functionele specificaties volgens voldoende geharmoniseerde procedures;  d) wordt bij overheidsopdrachten en in technische voorschriften de toepassing bevorderd van de normen en functionele specificaties die op informatietechnologieën en telecommunicatie betrekking hebben.  Artikel 3  1. De specifieke doelstellingen van de voorgestelde maatregelen zijn beschreven in de bijlage bij deze beschikking.  2. Deze beschikking heeft betrekking op:  - normen op het gebied van de informatietechnologieën, als bedoeld in artikel 5;  - functionele specificaties voor diensten die specifiek worden aangeboden door openbare telecommunicatienetten voor de uitwisseling van informatie en gegevens tussen informatietechnologiesystemen.  3. Deze beschikking heeft geen betrekking op:  - gemeenschappelijke technische specificaties voor op openbare telecommunicatienetten aangesloten eindapparatuur, die onder Richtlijn 86/361/EEG vallen;  - specificaties voor de apparatuur die op enige wijze deel uitmaakt van de telecommunicatienetten zelf.  Artikel 4  Bij de bepaling van de behoeften inzake normalisatie en bij de opstelling van werkprogramma's voor normalisatie en de uitwerking van functionele specificaties baseert de Commissie zich met name op de inlichtingen die haar krachtens Richtlijn 83/189/EEG worden verstrekt.  Na raadpleging van het in artikel 7 bedoelde Comité draagt de Commissie het technische werk op aan de bevoegde Europese normalisatie-instellingen of aan gespecialiseerde technische instellingen (CEN, CENELEC en CEPT), zo nodig met het verzoek desbetreffende Europese normen of functionele specificaties op te stellen. De aan deze instellingen te verstrekken opdrachten worden ter goedkeuring voorgelegd aan het in artikel 5 van Richtlijn 83/189/EEG bedoelde Comité, overeenkomstig de procedure van die richtlijn. Er wordt geen opdracht verstrekt die een overlapping vormt met enig onderdeel van werkprogramma's die uit hoofde van Richtlijn 86/361/EEG zijn aangevangen of opgesteld.  Artikel 5  1. Rekening houdend met de verschillen in de bestaande nationale procedures doen de Lid-Staten het nodige om ervoor te zorgen dat:  - Europese normen en Europese pre-normen als beschreven in artikel 2, onder b);  - internationale normen, die in de landen van de aanbestedende diensten zijn aanvaard,  worden vermeld in overheidsopdrachten betreffende informatietechnologieën, zodat deze normen als basis voor de uitwisseling van informatie en gegevens en voor de interoperabiliteit van systemen worden gebruikt. 2. Met het oog op eind-tot-eindcompatibiliteit doen de Lid-Staten het nodige om ervoor te zorgen dat hun telecommunicatiediensten gebruik maken van functionele specificaties om toegang te krijgen tot hun openbare telecommunicatienetten voor die diensten die specifiek zijn opgezet voor het uitwisselen van informatie en gegevens tussen informatietechnologiesystemen die zelf de in lid 1 genoemde normen toepassen.  3. Bij de toepassing van dit artikel wordt rekening gehouden met bijzondere, hieronder uiteengezette omstandigheden die het gebruik van andere dan de in deze beschikking bedoelde normen en specificaties kunnen rechtvaardigen:  - wanneer behoefte bestaat aan operationele continuïteit in bestaande systemen, maar alleen als onderdeel van duidelijk omschreven en vastgelegde strategieën voor de latere overgang op internationale of Europese normen of functionele specificaties;  - het werkelijk innoverende karakter van sommige projecten;  - wanneer de betreffende norm of functionele specificatie niet aan de technische eisen van het doel beantwoordt omdat die niet de vereiste mogelijkheden biedt voor de totstandbrenging van de uitwisseling van informatie en gegevens of de interoperabiliteit van systemen of omdat er geen mogelijkheden (inclusief toetsing) aanwezig zijn om de conformiteit van een produkt aan die norm of functionele specificatie op bevredigende wijze vast te stellen of wanneer, in geval van Europese pre-normen, deze geen waarborg bieden voor de vereiste stabiliteit bij de toepassing. Andere Lid-Staten hebben de mogelijkheid om het in artikel 7 bedoelde Comité te bewijzen dat er reeds met de norm overeenstemmende apparatuur op bevredigende wijze is gebruikt, en dat het beroep op deze ontheffing derhalve niet gerechtvaardigd was;  - wanneer, na een zorgvuldig onderzoek van de markt, blijkt dat het gebruik van de betreffende norm of functionele specificatie om zwaarwichtige redenen in verband met de kosten/batenverhouding niet op zijn plaats is. Andere Lid-Staten hebben de mogelijkheid om in het in artikel 7 bedoelde Comité te bewijzen dat er reeds met de norm overeenstemmende apparatuur op bevredigende wijze op normale commerciële basis is gebruikt, en dat het beroep op deze ontheffing derhalve niet gerechtvaardigd was.  4. Voorts kunnen de Lid-Staten eisen dat op dezelfde grondslag als in lid 1 wordt verwezen naar andere internationale normen of Europese normen of Europese pre-normen dan de in artikel 2 bepaalde.  5. De opdrachtgevende autoriteiten die zich op lid 3 van dit artikel beroepen, vermelden de redenen hiervoor zo mogelijk in de oorspronkelijke aanbestedingsdocumentatie betreffende de opdracht en in ieder geval in hun interne documenten, en verstrekken deze informatie desgevraagd aan inschrijvende ondernemingen en aan het in artikel 7 bedoelde Comité, met inachtneming van de vertrouwelijkheid van commerciële gegevens. Klachten over gebruikmaking van de in lid 3 bedoelde afwijkingen kunnen ook rechtstreeks bij de Commissie worden ingediend.  6. De Commissie zorgt ervoor dat het in dit artikel bepaalde wordt toegepast in alle projecten en programma's van de Gemeenschap, met inbegrip van uit de communautaire begroting te financieren overheidsopdrachten.  7. De opdrachtgevende autoriteiten kunnen, indien zij zulks nodig achten, andere specificaties toepassen op opdrachten met een waarde van minder dan 100 000 Ecu, op voorwaarde dat die aankopen geen beletsel vormen voor toepassing van de in de leden 1 en 2 bedoelde normen bij opdrachten met een hogere waarde dan het in dit lid genoemde bedrag. Binnen drie jaar na het van toepassing worden van de beschikking zal worden nagegaan of de bij dit lid ingestelde afwijking moet worden behouden dan wel of de in dit lid bepaalde drempelwaarde moet worden gewijzigd.  Artikel 6  Bij de opstelling of wijziging van technische voorschriften op de onder deze beschikking vallende gebieden verwijzen de Lid-Staten naar de in artikel 5 bedoelde normen wanneer deze op passende wijze voldoen aan de vereiste technische specificaties van het voorschrift.  Artikel 7  1. Een raadgevend comité, genaamd »Groep Hoge Ambtenaren normalisatie op het gebied van de informatietechnologie" staat de Commissie bij bij het streven naar de doelstellingen en het beheer van de activiteiten die uit deze beschikking voortvloeien. Het bestaat uit door de Lid-staten aangewezen vertegenwoordigers, die de hulp van deskundigen of adviseurs kunnen inroepen. Voorzitter is een vertegenwoordiger van de Commissie. Het bevoegde Comité voor aangelegenheden op het gebied van de telecommunicatie is de »Groep Hoge Ambtenaren telecommunicatie" van artikel 5 van Richtlijn 86/361/EEG.  2. De Commissie vraagt het Comité om advies bij de vaststelling van de prioriteiten van de Gemeenschap, de uitvoering van de in de bijlage vermelde maatregelen, de behandeling van kwesties betreffende de controle op de overeenstemming met de normen, het toezicht op de tenuitvoerlegging van het bepaalde in artikel 5, en andere onderwerpen in verband met de normalisatie op het gebied van de informatietechnologie en de telecommunicatie of andere gebieden waarmee deze gedeeltelijk samenvallen. Zij raadpleegt het Comité eveneens over het in artikel 8 bedoelde rapport.  3. De Commissie cooerdineert de werkzaamheden van die Comités met die van het Comité van artikel 5 van Richtlijn 83/189/EEG, met name waar verzoeken aan Europese normalisatie-instellingen uit hoofde van deze beschikking en bedoelde richtlijn elkaar kunnen overlappen. 4. Alle kwesties betreffende de uitvoering van deze beschikking kunnen op verzoek van de voorzitter of van een Lid-Staat aan het Comité worden voorgelegd.  5. Het Comité komt ten minste tweemaal per jaar bijeen.  6. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.  7. Het Secretariaat van het Comité wordt verzorgd door de Commissie.  Artikel 8  De Commissie dient om de twee jaar bij het Europese Parlement en de Raad een voortgangsrapport in over de normalisatiewerkzaamheden op het gebied van de informatietechnologieën. Daarin wordt melding gemaakt van de wijze van uitvoering in de Gemeenschap, de verkregen resultaten, de toepassing van deze resultaten bij overheidsbestellingen en in nationale technische voorschriften, en in het bijzonder de praktische betekenis daarvan voor de conformiteitsverklaring.  Artikel 9  Deze beschikking laat de toepassing van Richtlijn 83/189/EEG en Richtlijn 86/361/EEG onverlet.  Artikel 10  Deze beschikking wordt van toepassing één jaar na de datum van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Artikel 11  Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 22 december 1987.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. SHAW  (1) PB nr. C 36 van 17. 2. 1986, blz. 55.  (2) PB nr. C 303 van 25. 11. 1985, blz. 2.  (3) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.  (4) PB nr. L 217 van 5. 8. 1986, blz. 21.  (1) PB nr. L 13 van 15. 1. 1977, blz. 1.  BIJLAGE  MAATREGELEN BETREFFENDE DE NORMALISATIE OP HET GEBIED VAN DE INFORMATIETECHNOLOGIEËN EN DE TELECOMMUNICATIE  1.2 // 1.   // Doelstellingen   //   // a) Bijdragen tot de integratie van de interne markt van de Gemeenschap op het gebied van de informatietechnologieën en de telecommunicatie.  //   // b) Verhogen van het internationale concurrentievermogen van de fabrikanten in de Gemeenschap door op de communautaire markt meer apparatuur toe te laten die is vervaardigd overeenkomstig erkende Europese en internationale normen.   //   // c) Vergemakkelijken van informatie-uitwisselingen in de gehele Gemeenschap door beperking van de belemmeringen die worden veroorzaakt door de incompatibiliteit welke voortvloeit uit de afwezigheid van normen of de onvoldoende nauwkeurigheid daarvan.   //   // d) Rekening houden met de behoeften van de gebruikers door hun een grotere vrijheid te laten bij het samenstellen van hun systemen op een basis die interoperabiliteit en dus betere prestaties tegen geringere kosten waarborgt.   //   // e) Bevordering van de toepassing van de normen en functionele specificaties bij overheidsbestellingen.   // 2.   // Beschrijving van de maatregelen en werkzaamheden   // 2.1.   // Vaststelling van de werkprogramma's en bepaling van de prioriteiten   //  // Vaststelling van de werkprogramma's en toekenning van de prioriteiten, rekening houdend met de behoeften van de Gemeenschap en de economische gevolgen van deze werkzaamheden uit het oogpunt van de gebruikers, de producenten en de telecommunicatieadministraties. De taken die op communautair niveau moeten worden vervuld kunnen met name omvatten:  // 2.1.1.   // Het verzamelen van gedetailleerde informatie op basis van de nationale en internationale programma's, de verwerking daarvan in een vorm die een vergelijkende analyse vergemakkelijkt en het opstellen van de synthesedocumenten die voor de werkzaamheden van het Comité zijn vereist.   // 2.1.2.  // Verspreiding van deze informatie, onderzoek van de behoeften en overleg met de belanghebbende kringen.   // 2.1.3.   // Synchronisatie van de werkprogramma's met de internationale normalisatieactiviteiten.   // 2.1.4.  // Beheer van de werkprogramma's.   // 2.1.5.   // Het opmaken van verslagen over de uitvoering van de werkzaamheden en de praktische resultaten van de toepassing.   // 2.2.  // Uitvoering van de normalisatiewerkzaamheden op het gebied van de informatietechnologieën   //   // Voor de uitvoering van de normalisatieprogramma's dient een aantal werkzaamheden te worden verricht waarmee de CEN/CENELEC en de CEPT worden belast en die aansluiten bij de verschillende fasen van werkzaamheden die moeten worden verricht om de normen aannemelijk te maken. Deze werkzaamheden behelzen:   // 2.2.1.   // Verfijning van de internationale normen ten einde onduidelijkheden en keuzemogelijkheden te elimineren die niet stroken met de functie van een norm die moet worden toegepast om de informatie-uitwisselingen en interoperabiliteit van de systemen mogelijk te maken.   // 2.2.2.   // Uitwerking van pre-normen in gevallen die worden gerechtvaardigd door de al te grote traagheid van de internationale normalisatie of van in communautair kader vereiste normen wanneer de internationale normalisatie in gebreke blijft.   // 2.2.3.   // Bepaling van de voorwaarden die zijn vereist om strikte conformiteit met een norm vast te stellen.   // 2.2.4.   // Uitwerking van beproevingsnormen of van in de normen vervatte beproevingsspecificaties en organisatie van de procedures en structuren die de beproevingslaboratoria in staat moeten stellen de conformiteit met de normen te controleren op een voldoende geharmoniseerde basis.  // 2.3.   // Werkzaamheden op het gebied van de telecommunicatie   //   // De normalisatiewerkzaamheden op het gebied van de telecommunicatie omvatten twee soorten van activiteiten:   //   // - werkzaamheden voor de uitwerking van functionele specificaties, gebaseerd op Europese normen/specificaties voor zover die bestaan, met het oog op de toegang tot openbare telecommunicatienetten voor die diensten die specifiek bestemd zijn voor uitwisseling van informatie en gegevens tussen informatietechnologiesystemen. Dergelijke werkzaamheden vallen binnen de harmonisatieactiviteiten in de telecommunicatiesector en worden opgedragen aan de CEPT volgens de procedure van Richtlijn 86/361/EEG;   //   // - de werkzaamheden die moeten worden uitgevoerd op het gemeenschappelijke gebied van de informatietechnologieën en de telecommunicatie maken een intensievere samenwerking tussen de bevoegde technische instellingen noodzakelijk (dat wil zeggen CEN/CENELEC/CEPT). Deze werkzaamheden moeten de convergenties in de hand werken opdat de normen en de functionele specificaties bij zoveel mogelijk toepassingen op geharmoniseerde wijze zouden kunnen worden toegepast, waarbij de procedure van Richtlijn 83/189/EEG wordt gevolgd.   // 2.4.  // Aanvullende werkzaamheden   //   // Dit gedeelte van het pgramma omvat de volgende werkzaamheden:   // 2.4.1.  // Specifieke metrologische werkzaamheden op de volgende gebieden:   //   // - bevordering van de ontwikkeling van beproevings- en valideringsmiddelen en van technieken voor formele beschrijving,   //   // - ondersteuning van de referentie-uitvoeringen, in het bijzonder bij toepassingen die het gebruik van functionele normen vereisen die op de aaneenschakeling van verschillende normen zijn gebaseerd.  // 2.4.2.   // Bevordering van het opstellen van leidraden voor de eindgebruiker betreffende de toepassing van de normen.  // 2.4.3.   // Bevordering van demonstraties met betrekking tot de interoperabiliteit die dank zij de norm is verkregen. Deze activiteit heeft vooral ten doel de in punt 2.4.1 bedoelde metrologische en beproevingsmiddelen ter beschikking van verschillende projecten te stellen en de beproeving van ontwikkelingsnormen te waarborgen.   // 2.4.4.   // Bevordering van conventies die buiten het kader van de industriële normalisatie vallen, afhankelijk zijn van overeenkomsten in bepaalde vakgebieden en bijdragen tot de doeltreffendheid van de informatie-uitwisselingen (transacties van reisbureaus, geautomatiseerd geldverkeer, computerisering van douanedocumenten, produktieautomatisering, kantoorautomatisering, microinformatica enz.).   // 2.4.5.  // Specifieke studies en projecten op het gebied van de normalisatie van de informatietechnologieën.   // 3.  // Werkzaamheden met betrekking tot de toepassing van normen bij overheidsopdrachten   //   // Bepaling van de meest doeltreffende methoden voor een snelle toepassing van normen en technische specificaties in het kader van deze beschikking, waarbij een passende aansluiting bij de werkzaamheden uit hoofde van Richtlijn 77/62/EEG (1) wordt gewaarborgd.  (1) PB nr. L 13 van 15. 1. 1977, blz. 1.


title: 2007/317/EG: Besluit van de Raad van 16 april 2007 tot vaststelling van het namens de Gemeenschap in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995

text:
               9.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 119/30

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 16 april 2007
   tot vaststelling van het namens de Gemeenschap in de Internationale Graanraad in te nemen standpunt met betrekking tot de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995
   (2007/317/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133, juncto artikel 300, lid 2, tweede alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:
   Het Graanhandelsverdrag 1995 is bij Besluit 96/88/EG van de Raad (1) door de Gemeenschap gesloten en is regelmatig verlengd, telkens voor een periode van twee jaar. De laatste keer dat de geldigheidsduur is verlengd, was in juni 2005 bij besluit van de Internationale Graanraad, zodat het verdrag tot en met 30 juni 2007 van kracht blijft. Het is in het belang van de Gemeenschap de overeenkomst nogmaals te verlengen. Daarom moet de Commissie, die de Gemeenschap in de Internationale Graanraad vertegenwoordigt, worden gemachtigd vóór die verlenging te stemmen,
   BESLUIT:
   Enig artikel
   De Gemeenschap stemt binnen de Internationale Graanraad nogmaals vóór de verlenging van het Graanhandelsverdrag 1995 voor een periode van maximaal twee jaar.
   De Commissie wordt hierbij gemachtigd dit standpunt bekend te maken in de Internationale Graanraad.

      Gedaan te Luxemburg, 16 april 2007.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. SEEHOFER

      (1)  PB L 21 van 27.1.1996, blz. 47.


title: 2012/760/EU: Besluit van de Raad van 6 december 2012 houdende benoeming van een Duits lid en een Duitse plaatsvervanger in het Comité van de Regio’s

text:
               8.12.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 336/82

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 6 december 2012
   houdende benoeming van een Duits lid en een Duitse plaatsvervanger in het Comité van de Regio’s
   (2012/760/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Duitse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 22 december 2009 respectievelijk 18 januari 2010 heeft de Raad Besluit 2009/1014/EU (1) en Besluit 2010/29/EU (2) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio’s voor de periode van 26 januari 2010 tot en met 25 januari 2015 vastgesteld.

               (2)

               In het Comité van de Regio’s is een zetel van lid vrijgekomen door de beëindiging van het mandaat van de heer Heinz MAURUS.

               (3)

               In het Comité is een zetel van plaatsvervanger vrijgekomen door de beëindiging van het mandaat van de heer Ekkehard KLUG,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In het Comité van de Regio’s worden de volgende personen benoemd voor de verdere duur van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2015:

               a)

               tot lid:

                           —

                           mevrouw Anke SPOORENDONK, Ministerin für Justiz, Kultur und Europa

                     en

               b)

               tot plaatsvervanger:

                           —

                           de heer Eberhard SCHMIDT-ELSAESSER, Staats-sekretär.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 6 december 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. CHARALAMBOUS

      (1)  PB L 348 van 29.12.2009, blz. 22.

      (2)  PB L 12 van 19.1.2010, blz. 11.