Belangrijke juridische mededeling

|

32003D0236(01)

Besluit van het Europees Parlement houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (2003/2004)

Publicatieblad Nr. 068 E van 18/03/2004 blz. 0115 - 0126

		P5_TA(2003)0236Statuut van de ledenBesluit van het Europees Parlement houdende aanneming van het Statuut van de leden van het Europees Parlement (2003/2004)Dinsdag, 3 juni 2003Het Europees Parlement,— gelet op de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, met name op artikel 190, lid 5 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap [1] en artikel 108, lid 4 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie [2],— na advies van de Commissie,overwegende hetgeen volgt:A. Algemene overwegingen(1) De Akte betreffende de verkiezingen van de vertegenwoordigers van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen gehecht aan Besluit 76/787/EGKS, EEG, Euratom van de Raad van 20 september 1976, maakte in 1979 de eerste rechtstreekse verkiezingen van de leden van het Europees Parlement mogelijk.(2) Deze Akte bevatte geen regelingen voor een uniforme verkiezingsprocedure noch voor een statuut van de leden.(3) De Raad heeft op basis van artikel 190, lid 4 van het EG-Verdrag, dat met het Verdrag van Amsterdam in werking trad, bij Besluit 2002/772/EG, Euratom [3] van 25 juni 2002 en van 23 september 2002 door wijziging van de Akte van 1976 een uniforme verkiezingsprocedure vastgesteld.(4) Meer dan twintig jaar na de eerste rechtstreekse verkiezingen van het Europees Parlement bestaat er nog altijd geen uniform statuut van de leden.(5) De voorlopige oplossing houdt in dat, waar het gaat om de vergoeding, de overgangstoelagen, het ouderdomspensioen, het nabestaandenpensioen, en andere voorwaarden voor de uitoefening van het mandaat, voor de leden in de regel dezelfde bepalingen gelden als voor de nationale parlementsleden (in Nederland is sinds 1996 de vergoeding van de leden van het Europees Parlement lager dan die van de nationale parlementsleden).(6) Deze regelingen verschillen sterk per lidstaat.(7) Regelingen bevatten voorts de artikelen 8, 9 en 10 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen van 8 april 1965 (hierna: het Protocol) en artikel 4, de leden 1 en 2 van de Akte van 1976 (zoals gewijzigd bij besluit tot wijziging van de Akte van 1976).(8) Deze bepalingen worden aangevuld door de regelingen van het Europees Parlement inzake onkostenvergoeding (reizen, verblijf, algemene onkosten), medewerkers (secretariaatsvergoeding) en sociale uitkeringen (artikel 199, lid 1 van het EG-Verdrag).(9) Dit systeem werd ingesteld voor de afgevaardigden van de vroegere Parlementaire Vergadering en wordt tegenwoordig beschouwd als onbevredigend, omdat het leidt tot een ongelijke behandeling van de leden.(10) Dit is een overblijfsel dat moet worden vervangen door de regelingen die recht doen aan het rechtstreeks gekozen Europees Parlement en de groeiende betekenis ervan.(11) Het Europees Parlement heeft sinds de eerste rechtstreekse verkiezingen geijverd voor een uniform statuut. Deze pogingen zijn mislukt omdat een rechtsgrond ontbrak.(12) Het Verdrag van Amsterdam, zoals gewijzigd door het Verdrag van Nice, heeft in artikel 190, lid 5 van het EG-Verdrag de rechtsgrondslag voor een Statuut gecreëerd. Het onderhavige Statuut is op dit artikel gebaseerd.(13) Het Statuut behoort daarmee tot het toepassingsgebied van het EG-Verdrag en valt derhalve onder het verbod op discriminatie in artikel 12 van het EG-Verdrag.(14) Artikel 190, lid 5 van het EG-Verdrag is van algemene strekking (voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken). De bepaling beperkt de regelingsbevoegdheden van het Europees Parlement niet zodanig dat het Europees Parlement bijvoorbeeld uitsluitend de financiële bepalingen of uitsluitend een „restant" kan regelen dat niet in het primaire recht is geregeld.(15) De regelingsbevoegdheid van het Europees Parlement strekt zich derhalve uit tot de voorrechten en immuniteiten bedoeld in de artikelen 8, 9 en 10 van het desbetreffende Protocol of tot kwesties die tot dusver nog niet geregeld zijn, zoals bijvoorbeeld. het verschoningsrecht, en tot artikel 4 van de Akte van 1976.(16) Bepalingen van het Statuut, die in strijd zijn met het primaire recht kunnen pas in werking treden voorzover en zodra de intrekking van de overeenkomstige artikelen van het primaire recht door een Intergouvernementele Conferentie is besloten en door de lidstaten is geratificeerd (hiërarchie der normen).(17) Bij nieuwe bepalingen die slechts artikelen van het primaire recht woordelijk herhalen of inhoudelijk weergeven, dient om redenen van rechtszekerheid dezelfde procedure te worden gevolgd.(18) Regelingen die het Europees Parlement vaststelt behoeven als afgeleid recht niet te worden geratificeerd.(19) Het criterium van de vervulling van het mandaat dient ook om artikel 190, lid 5, te onderscheiden van artikel 190, lid 4. Bepalingen die tot verkiezing leiden (verkiesbaarheid, verkiezingsprocedure, e.d.), waaronder het begin en einde van het mandaat, het onderzoeken en vervallen ervan, de opvolging en de onverenigbaarheden, moeten in de Akte van 1976 worden geregeld omdat zij niet de vervulling van het mandaat betreffen.(20) Artikel 10 van het Protocol regelt de immuniteit van de leden. De immuniteit is weliswaar een privilege van het Europees Parlement maar voor de duur van het mandaat van het lid garandeert deze ook vrijheid van strafvervolging of iedere andere aantasting van de persoonlijke vrijheid door de overheid. Bij opheffing van de immuniteit is de uitoefening van het mandaat slechts in beperkte mate of helemaal niet mogelijk. De immuniteit van de leden is derhalve een voorwaarde voor de vervulling van het mandaat en moet derhalve in het Statuut worden geregeld.(21) Gebieden, zoals bijvoorbeeld het verschoningsrecht, die tot dusver in het primaire recht niet zijn geregeld, kunnen in het Statuut worden geregeld.(22) Het Statuut behelst geen gedetailleerde bepalingen betreffende de vergoeding van onkosten (reizen, verblijf, algemene onkomsten), medewerkers (secretariaatsvergoeding) en sociale uitkeringen (artikel 199, lid 1 EG van het Verdrag). Het Europees Parlement kan op grond van artikel 199, eerste alinea van het EG-Verdrag, hierover zelfstandig besluiten [4].(23) Er is geen reden om deze autonomie ter discussie te stellen. Artikel 190, lid 5 EG-Verdrag beoogt de bevoegdheid van het Europees Parlement om zijn zaken zelf te regelen uit te breiden en niet te beperken.(24) Het Europees Parlement bestaat conform artikel 189 EG-Verdrag, eerste alinea, eerste zinsdeel, uit „vertegenwoordigers van de volkeren van de staten die in de Gemeenschap zijn verenigd". Deze vertegenwoordigers zijn overeenkomstig artikel 190, lid 1 EG-Verdrag de „vertegenwoordigers van de volkeren van de in de Gemeenschap verenigde staten". Deze formulering wordt ook in artikel 190, lid 2 EG-Verdrag (het aantal in elke lidstaat gekozen vertegenwoordigers) en in artikel 190, lid 3 EG-Verdrag („de vertegenwoordigers worden gekozen voor een periode van vijf jaar") gebruikt.(25) Deze bepalingen, volgens welke de leden de constitutionele vertegenwoordigers van de volkeren zijn, hebben een grondwettelijk karakter.(26) Zij zijn gerede aanleiding om in het Statuut de term „leden" te gebruiken.(27) Het recht van het Europees Parlement om conform artikel 199, eerste alinea EG-Verdrag, zijn eigen reglement van orde vast te stellen, blijft door dit Statuut onverlet.B. De afzonderlijke bepalingen(28) In artikel 1 wordt het begrip „lid" aan de orde gesteld en duidelijk gemaakt dat het niet om diens rechten en verplichtingen gaat, maar meer uitgebreid om de algemene voorwaarden voor de uitoefening van het mandaat.(29) De in artikel 2 beschermde vrijheid en onafhankelijkheid van het lid moet worden geregeld en komt in geen enkele tekst van het primaire recht voor. Verklaringen waarin leden zich ertoe verplichten het mandaat op een bepaald tijdstip te beëindigen of blanco verklaringen over de beëindiging van het mandaat, waarvan een partij naar eigen goeddunken gebruik kan maken, zijn onverenigbaar met de vrijheid en onafhankelijkheid van het lid en kunnen derhalve niet bindend zijn.(30) De bescherming van het recht om te stemmen en zijn mening te uiten is van elementair openbaar belang. Artikel 4, lid 1 regelt derhalve iedere strafrechtelijke of andere vervolging van een lid op grond van een uitspraak die hij tijdens de uitoefening van zijn mandaat heeft gedaan. Overeenkomstig lid 2 kan het Europees Parlement besluiten of de uitspraak tijdens de uitoefening van het mandaat is gedaan. Het is in dit geval — zoals bij het onderzoek van de geloofsbrieven overeenkomstig de bepalingen van de Akte van 1976 — een rechtsprekende instantie. Het Europees Parlement heeft bij zijn besluiten over de immuniteit, die zeer zeker vergelijkbaar zijn, aangetoond dat het over inzicht en realiteitszin beschikt.(31) De in artikel 5 geformuleerde immuniteit beschermt de leden tegen tendentieuze vervolging (fumus persecutionis) en tegen belemmeringen door de uitvoerende macht. Er kan, zoals blijkt uit de gevallen waarin het Europees Parlement een besluit heeft genomen, geen sprake van zijn dat deze aspecten thans geen rol meer spelen. De immuniteit raakt derhalve zeer zeker aan kwesties van gelijkheid, scheiding der machten en regels van de rechtsstaat. Een ander doel van de immuniteit is dat het functioneren van het Europees Parlement wordt gewaarborgd. Deze overwegingen leiden tot de volgende oplossing: Tegen een lid kan op elk moment een gerechtelijk onderzoek of strafvervolging worden ingesteld. Daarvoor is geen opheffing van de immuniteit nodig. Het geldende recht is niet in het belang van het Europees Parlement en ook niet van het lid, omdat zelfs eenvoudige delicten, zoals een verkeersovertreding, openbaar behandeld moeten worden. Beperking van de persoonlijke vrijheid van een lid moet evenwel afhankelijk zijn van toestemming van het Europees Parlement (functioneren van het Europees Parlement). Gerechtelijke onderzoeken en strafvervolgingen moeten in het geval van een fumus persecutionis op verzoek van het Europees Parlement kunnen worden stopgezet. Lid 2 waarborgt deze garanties.(32) Het in artikel 6 geformuleerde verschoningsrecht, dat tot dusver niet primairrechtelijk is geregeld, beschermt de vrijheid van informatie van het lid en de vertrouwensrelatie tussen hem en diegene die hem informatie toevertrouwt. Het is een subjectief recht dat geldt voor alle procedures waarin het verplicht is als getuige op te treden en staat niet ter beschikking van het Europees Parlement. Het verbod op inbeslagneming, doorzoeking en gebruik beschermt dit recht. Het zou absoluut onaanvaardbaar zijn wanneer journalisten wel een verschoningsrecht zouden hebben maar de leden niet.(33) Het in artikel 7 geregelde, in feite vanzelfsprekende recht van de leden op vrij verkeer komt in een ander licht te staan, omdat onlangs bij demonstraties dit recht door overheidsmaatregelen werd beknot.(34) Artikel 9 regelt dat aantekeningen, notities, ontwerpen, brieven en overige correspondentie van de leden niet onder de verplichting tot openbaarmaking vallen.(35) Het in artikel 10 geregelde initiatiefrecht is het belangrijkste recht van een parlement en een parlementslid. In dit artikel wordt bepaald dat dit recht dat elk lid heeft niet mag worden beknot door het Reglement van het Europees Parlement.(36) Het in artikel 11 geregelde recht op inzage van dossiers, dat tot dusver reeds vastgelegd was in het Reglement van het Europees Parlement, betreft een belangrijk aspect van de uitoefening van het mandaat en moet derhalve in het Statuut worden verankerd.(37) Doel van artikel 12 is te waarborgen dat, ondanks andersluidende uitlatingen, de veeltaligheid in de praktijk niet verder wordt beperkt. Elke discriminatie van welke officiële taal dan ook moet worden uitgesloten. Dit beginsel moet ook na uitbreiding van de Europese Unie worden toegepast.(38) Volgens de artikelen 15 en 16 krijgt een lid een bezoldiging voor het feit dat het van een privé- carrière afziet en — tijdelijk — de Europese Unie, zijn land van herkomst en de democratie in Europa dient. Over het bedrag van deze bezoldiging heeft een door het Europees Parlement ingestelde groep van deskundigen in mei 2000 een studie opgesteld. Een bezoldiging ten bedrage van 50 % van het basissalaris van een rechter aan het Europees Hof van Justitie komt geheel overeen met wat de deskundigen gepast achten.(39) Artikel 15, lid 3 is nodig omdat partijen veelal verwachten dat een deel van de in de leden 1 en 2 genoemde betalingen voor partijdoeleinden wordt besteed. Deze vorm van partijfinanciering is onwettig.(40) Met de overbruggingstoelage waarin de artikelen 15, lid 2, en 19 voorzien, moet de tijd tussen het einde van het mandaat en het begin van nieuwe beroepsmatige activiteiten worden overbrugd. Bij de aanvaarding van een ander mandaat of een openbaar ambt vervalt dit doel.(41) Bij het in artikel 20 geregelde ouderdomspensioen bestond verschil van mening over de vraag vanaf welke leeftijd het moet ingaan. De groep deskundigen stelt 65 jaar, of — met een actuariële reductie — 60 jaar voor. Volgens artikel 20, lid 1 moet het pensioen na afsluiting van het 60ste levensjaar ingaan. Een lid dat na het volgen van een opleiding en het opdoen van verscheidene jaren beroepservaring misschien met 35 of 40 jaar voor het eerst wordt gekozen en het mandaat 20 jaar vervult, houdt op de leeftijd van 55 of 60 jaar op met werken. Een begin in een nieuw beroep kan wel van hem worden verwacht als hij 55 jaar is, maar nauwelijks als hij 60 is. Uit berekeningen van de Administratie van het Europees Parlement is gebleken dat een actuariële reductie zo aanzienlijk zou zijn, dat deze oplossing niet in aanmerking kan worden genomen.(42) De bepalingen over het overlevendenpensioen sluiten in wezen aan bij het vigerende recht in de Europese Gemeenschap. De aanspraak van de hertrouwde overlevende echtgenoot berust op de moderne gedachte, dat deze op een eigen inbreng berust en niet uitsluitend ter „verzorging" dient. De aanspraak is evenmin uitgesloten als de overlevende echtgenoot vanwege eigen inkomen of eigen vermogen reeds „verzorgd" is.(43) Artikel 24, leden 1 en 2, hebben het doel de begroting van de Europese Unie op termijn te ontlasten. De oplossing met een fonds heeft in de praktijk zijn waarde bewezen. De groep deskundigen stelt voor dat het Europees Parlement tweederde en de leden eenderde aan de financiering bijdragen.(44) De regeling in artikel 25 is noodzakelijk omdat met het Statuut de prestaties van de lidstaten, zoals vergoeding van de ziektekosten, steun of subsidie op de ziekteverzekeringsbijdragen komen te vervallen. Deze prestaties worden in veel gevallen ook na het einde van het mandaat verstrekt.(45) In de bepalingen betreffende de onkostenvergoedingen moeten de beginselen in acht worden genomen die het Europese Hof van Justitie in de zaak Lord Bruce heeft vastgesteld [5].(46) Krachtens dit arrest staat het aan het Parlement te beslissen, welke werkzaamheden en reizen van een Parlementslid noodzakelijk of nuttig zijn in de uitoefening van zijn functie en welke de daaraan verbonden noodzakelijke of nuttige kosten zijn. De terzake aan het Parlement met het oog op zijn goede werking toegekende autonomie omvat tevens de bevoegdheid, de reis- en verblijfkosten van zijn leden niet na overlegging van bewijsstukken voor elke uitgave, maar volgens een forfaitaire regeling te vergoeden (...). Deze regeling is gekozen in verband met het streven de onkosten en administratieve belasting van de regeling waarbij elke individuele uitgave wordt gecontroleerd, te verminderen; bijgevolg is hier sprake van behoorlijk bestuur [6].(47) Natuurlijk mogen „de aldus vastgestelde vergoedingen redelijke grenzen, te stellen aan een vergoeding van reis- en verblijfkosten, niet (...) overschrijden". Het forfaitaire bedrag van de vergoedingen mag niet te hoog of een verkapte bezoldiging zijn [7].(48) De lidstaten zorgen ervoor dat regelingen waarmee de leden van het Europees Parlement bij het uitoefenen van hun mandaat in hun lidstaat gelijk worden gesteld met de nationale afgevaardigde, zoals bijvoorbeeld de vergoeding van vluchtkosten of gratis treintickets enz. gehandhaafd blijven. Een Europese oplossing van dit probleem is met het oog op het grote aantal zeer verschillende regelingen in de lidstaten niet mogelijk. De uitoefening van het mandaat van de leden van het Europees Parlement in de lidstaat waarin zij gekozen werden zou zonder een dergelijke regeling zeer moeilijk of zelfs onmogelijk zijn. Een doeltreffende uitoefening van het mandaat is ook in het belang van de lidstaten.(49) Artikel 33, lid 1 is noodzakelijk, omdat de zeer verschillende nationale regelingen die tot dusver voor de leden gelden, een Europese oplossing van alle problemen die aan de overgang van een oud naar een nieuw Europees systeem zijn verbonden, onmogelijk maken. Een keuzemogelijkheid voor de leden sluit uit dat rechten of financiële nadelen bij deze overgang worden geschaad. De leden 2 en 3 zijn de consequentie van de beslissingen overeenkomstig lid 1.(50) De aanzienlijke economische verschillen tussen de huidige en nieuwe lidstaten zullen na de toetreding slechts geleidelijk kunnen worden overwonnen. Derhalve lijkt het passend om voor elke nieuwe lidstaten gedurende een overgangstijd een aparte regeling voor de bezoldiging, de overbruggingstoelage, het ouderdomspensioen en het overlevingspensioen mogelijk te maken.BESLUIT:A. Voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van de leden van het Europees ParlementArtikel 1In dit Statuut worden de voorschriften en algemene voorwaarden voor de vervulling van de taken van de leden van het Europees Parlement vastgesteld.Artikel 21. De leden zijn vrij en onafhankelijk.2. Overeenkomsten over het neerleggen van het mandaat vóór afloop of aan het einde van een zittingsperiode zijn nietig.Artikel 31. De leden mogen niet gebonden zijn door instructies en geen bindend mandaat aanvaarden [].2. Zij brengen hun stem individueel en persoonlijk uit.3. Overeenkomsten over de wijze van uitoefening van het mandaat zijn nietig.Artikel 4 []1. Een lid mag op geen enkel moment wegens enige handeling die het heeft uitgevoerd, wegens het uitbrengen van zijn stem of wegens een uitlating die het heeft gedaan in uitoefening van zijn mandaat gerechtelijk worden vervolgd of anderszins buitengerechtelijk ter verantwoording worden geroepen.2. Op verzoek van het betrokken lid beslist het Parlement of een uitlating in uitoefening van diens mandaat is gedaan.3. Het neemt in zijn Reglement bepalingen op voor de uitvoering van dit artikel.Artikel 5 []1. Beperking van de persoonlijke vrijheid van een lid is alleen geoorloofd na instemming van het Parlement, tenzij het betrokken lid op heterdaad betrapt wordt.2. Opdracht tot inbeslagneming van bescheiden of elektronische gegevens van een lid of tot doorzoeking van de persoon, zijn bureau of woning alsmede de controle op zijn post- en telefoonverkeer kan alleen worden gegeven na instemming van het Parlement.3. Een tegen een lid ingesteld onderzoek of ingestelde strafrechtelijke vervolging wordt op wens van het Parlement geseponeerd.4. Een verzoek om instemming ingevolge lid 2 kan slechts worden ingediend door de volgens nationaal recht bevoegde instanties.5. De instemming als bedoeld in lid 2 of de seponering ingevolge lid 3 kan onder voorwaarden, voor een bepaalde tijd of met beperkingen worden verleend.6. Artikel 4, lid 3 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 61. Een lid heeft te allen tijde een verschoningsrecht met betrekking tot de persoon die hem of aan wie hij in de uitoefening van zijn mandaat feiten heeft toevertrouwd, alsmede met betrekking tot deze feiten zelf.2. Maatregelen overeenkomstig artikel 5, lid 2 of het gebruik van reeds in beslag genomen documenten zijn niet toegestaan.Artikel 7 []1. De leden hebben overal in de Europese Unie het recht zich vrij te bewegen.2. Dit recht kan noch bij wet noch bij beschikking van een instantie of rechter worden beperkt.Artikel 8De uit de bovenstaande artikelen voortvloeiende voorrechten en immuniteiten van de leden kunnen niet door andere bepalingen van het afgeleid recht van de Europese Gemeenschap worden beperkt.Artikel 9Bescheiden en elektronische gegevens die een lid heeft ontvangen, opgesteld of verstuurd en die geen officieel documentnummer hebben, zijn geen documenten van het Europees Parlement.Artikel 101. Ieder lid heeft het recht in het kader van het recht van initiatief van het Europees Parlement een voorstel voor een communautair besluit in te dienen.2. Artikel 4, lid 3 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 111. De leden hebben recht op inzage van alle stukken die zich in het bezit van het Europees Parlement bevinden.2. Dit geldt niet voor persoonlijke stukken of afrekeningen.3. Dit laat besluiten van de Europese Unie en afspraken van de instellingen over de toegang tot documenten onverlet.4. Het Europees Parlement vaardigt bepalingen uit ter uitvoering van dit artikel.Artikel 121. De documenten van het Europees Parlement worden in alle officiële talen vertaald.2. De mondelinge vragen worden simultaan in alle andere officiële talen vertolkt.Artikel 131. De leden kunnen fracties oprichten.2. Artikel 4, lid 3 wordt dienovereenkomstig toegepast.Artikel 141. Fracties zijn onderdeel van het Europees Parlement.2. Rechtsvorderingen kunnen zowel door hen als tegen hen worden ingesteld.Artikel 151. De leden hebben recht op een adequate bezoldiging die hen onafhankelijkheid waarborgt.2. Zij hebben na beëindiging van hun mandaat recht op een overbruggingstoelage en een pensioen.3. Overeenkomsten over de besteding van de bezoldiging, de overbruggingstoelage en het pensioen voor andere dan particuliere doeleinden zijn nietig.4. De nabestaanden van een lid of voormalig lid hebben recht op een overlevingspensioen.Artikel 16De bezoldiging bedraagt telkens 50% van het basissalaris van een rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.Artikel 17De bezoldiging die een lid voor de uitoefening van een mandaat in een ander parlement ontvangt, wordt op de bezoldiging in mindering gebracht.Artikel 181. Op de bezoldiging wordt Gemeenschapsbelasting geheven onder dezelfde voorwaarden zoals deze zijn vastgesteld op grond van artikel 13 van het Protocol over de voorrechten en immuniteiten van de Gemeenschappen voor de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.2. Het recht van de lidstaten om de bezoldiging bij de vaststelling van het belastingtarief bij de andere inkomsten te rekenen blijft onverlet.Artikel 191. De leden hebben na afloop van het mandaat recht op een overbruggingstoelage ten belope van de bezoldiging overeenkomstig artikel 16.2. Dit recht wordt berekend op basis van één maand per jaar waarin het mandaat is uitgeoefend, evenwel ten minste zes en ten hoogste 24 maanden.3. Het recht bestaat niet bij aanvaarding van een mandaat in een ander parlement of een openbaar ambt.4. Bij overlijden wordt de overbruggingstoelage voor het laatst toegekend in de maand waarin het lid is overleden.5. Artikel 18 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 201. Voormalige leden hebben bij het bereiken van de 60-jarige leeftijd recht op ouderdomspensioen.2. Dit pensioen bedraagt voor elk vol jaar waarin het mandaat werd uitgeoefend, 3,5 % van de bezoldiging overeenkomstig artikel 1 van deze bijlage, en voor elke verdere volle maand een twaalfde, evenwel ten hoogste 70 %.3. De aanspraak op ouderdomspensioen is niet afhankelijk van enig ander ouderdomspensioen.4. De artikelen 17 en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 211. Bij invaliditeit die tijdens het mandaat is ontstaan, hebben de leden recht op een pensioen.2. Artikel 20, lid 2 is dienovereenkomstig van toepassing. Het pensioen bedraagt evenwel tenminste 35% van de bezoldiging overeenkomstig artikel 16.3. De aanspraak hierop ontstaat bij neerlegging van het mandaat.4. De artikelen 11, lid 4, 17 en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 22Indien een voormalig lid tegelijkertijd recht heeft op een overbruggingstoelage overeenkomstig artikel 19 en op een pensioen overeenkomstig de artikelen 20 of 21, dan wordt de door hem gekozen regeling toegepast.Artikel 231. Bij overlijden van een lid tijdens de duur van zijn mandaat of van een voormalig lid dat op het tijdstip van overlijden recht had op een pensioen overeenkomstig de artikelen 20 of 21, hebben de echt- geno(o)t(e) en de ten laste komende kinderen recht op een pensioen.2. Dit pensioen mag in totaal niet hoger zijn dan het pensioen waarop het lid aan het einde van de zittingsperiode aanspraak had kunnen maken of waarop het voormalig lid aanspraak had.3. De achtergebleven echtgeno(o)t(e) ontvangt 60 % van het in lid 2 genoemde bedrag, evenwel tenminste 30% van de bezoldiging van een lid. Dit recht komt bij hertrouwen niet te vervallen.4. Een ten laste komend kind ontvangt 20 % van dit bedrag.5. Zo nodig wordt het maximumbedrag van het uit te keren pensioen tussen de echtgeno(o)t(e) en de kinderen verdeeld naar rata van de in de leden 3 en 4 genoemde percentages.6. Het pensioen wordt uitgekeerd met ingang van de eerste dag van de maand na overlijden.7. Bij overlijden van de echtgeno(o)t(e) vervalt zijn/haar recht aan het eind van de maand van overlijden.8. Het recht van een kind vervalt aan het eind van de maand waarin het de 21-jarige leeftijd bereikt. Het recht blijft echter voor de duur van de opleiding bestaan, echter uiterlijk tot het eind van de maand waarin het kind de 25-jarige leeftijd bereikt. Het recht blijft echter bestaan zolang het kind wegens ziekte of een gebrek niet in staat is in zijn levensonderhoud te voorzien.9. Partners in een leefgemeenschap die in de lidstaten wordt erkend, worden gelijkgesteld met echtgenoten.10. De artikelen 11, lid 4, en 18 zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 241. Ter financiering van het ouderdomspensioen en het overlevingspensioen wordt een fonds ingesteld, dat reserves voor de pensioenen aanlegt.2. De reserves worden opgebouwd uit maandelijkse betalingen van het Parlement (tweederde en de leden eenderde) alsmede uit de daarmee behaalde rente.3. De hoogte van de vereiste bijdragen wordt jaarlijks door het Europees Parlement vastgesteld.4. De bijdragen overeenkomstig lid 2 zijn vrij van belasting.5. De accountantscontrole wordt uitgevoerd door de Europese Rekenkamer.Artikel 251. De leden en de voormalige leden die een pensioen ontvangen, alsmede de pensioengerechtigde nabestaanden, hebben recht op vergoeding van de kosten in verband met ziekte, zwangerschap of de geboorte van een kind.2. Ter dekking van de kosten wordt een fonds ingesteld. Aan de financiering van dit fonds nemen ook de voormalige leden deel.3. De artikelen 11, lid 4, en 24 zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 261. De leden hebben recht op dekking, uit hoofde van een verzekering, van de risico's die verbonden zijn aan de uitoefening van het mandaat.2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 271. De leden hebben recht op vergoeding van de kosten die zij in het kader van de vervulling van hun mandaat maken.2. Het Parlement bepaalt in welke gevallen kosten forfaitair kunnen worden vergoed.3. De artikelen 11, lid 4, en 15, lid 3 zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 281. De leden hebben recht op assistentie door persoonlijke medewerkers die door hen vrijelijk worden aangewezen.2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 291. De leden hebben het recht gebruik te maken van de bureau- en communicatiefaciliteiten alsmede van de dienstauto's van het Parlement.2. Artikel 11, lid 4 is dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 30Alle betalingen worden verricht uit de begroting van de Europese Unie en uit de overeenkomstig de artikelen 24 en 25 in te stellen fondsen.Artikel 31De vergoedingen van het Europees Parlement overeenkomstig de artikelen 24 en 25 zijn niet onderworpen aan belastingen.Artikel 32Besluiten ter uitvoering van dit Statuut worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).B. OvergangsbepalingenArtikel 331. Leden die bij het begin van de zittingsperiode waarin dit Statuut in werking treedt reeds lid van het Parlement waren en herkozen werden, kunnen, wat bezoldiging, overbruggingstoelage, ouderdomspensioen en overlevingspensioen betreft, voor de gehele duur van hun mandaat voor de tot dan toe bestaande nationale regeling kiezen.2. Deze betalingen worden uit de begroting van de lidstaat verricht en zijn uitsluitend onderworpen aan nationale belastingen.3. De leden betalen geen bijdragen aan het fonds overeenkomstig artikel 24.Artikel 341. De leden die overeenkomstig artikel 33, lid 1 aangesloten willen blijven bij de tot dan toe bestaande nationale regeling, stellen de Voorzitter van het Europees Parlement binnen 30 dagen na de inwerkingtreding van het Statuut hiervan schriftelijk in kennis.2. Dit besluit is definitief en niet herroepbaar.3. Blijft een dergelijke kennisgeving binnen de genoemde termijn achterwege, dan gelden de bepalingen van dit Statuut.Artikel 351. Na inwerkingtreding van dit Statuut, blijft het door het Europees Parlement ingestelde vrijwillige Pensioenfonds gehandhaafd voor leden of oud-leden die in dit fonds reeds rechten of aanspraken hebben verworven of die overeenkomstig artikel 3 3, lid 1 voor de tot dan toe bestaande nationale regeling kiezen.2. De verworven rechten en aanspraken blijven in volle omvang bestaan.3. De bijdragen aan dit fonds zijn niet onderworpen aan belastingen.4. Leden die uit hoofde van artikel 24 premies voor het Pensioenfonds betalen, kunnen geen nieuwe rechten of aanspraken in het vrijwillige Pensioenfonds verwerven.5. Dit fonds staat niet open voor leden die op het tijdstip van de inwerkingtreding van dit Statuut voor het eerst tot lid van het Parlement zijn gekozen.6. De artikelen 15, lid 3, 18 en 20, lid 3, zijn dienovereenkomstig van toepassing.Artikel 361. Een aanspraak op pensioen die een lid op het tijdstip van de toepassing van dit Statuut overeenkomstig nationale regelingen heeft verworven, blijft ten volle gehandhaafd.2. Met perioden van uitoefening van het mandaat in het Europees Parlement of in een nationaal parlement waaruit op grond van de nationale regelingen geen pensioenaanspraken voortvloeien, wordt bij de berekening van het pensioen op basis van dit Statuut rekening gehouden.Artikel 371. Gedurende een overgangstijd kan iedere nieuwe lidstaat voor de leden die in deze staat werden gekozen een van de bepalingen van dit Statuut afwijkende regeling betreffende de bezoldiging, de overbruggingstoelage, het ouderdomspensioen en het nabestaandenpensioen vaststellen.2. De leden worden door middel van een dergelijke regeling tenminste gelijk gesteld met de leden van de desbetreffende nationale parlementen.3. Alle betalingen worden ten laste van de begroting van de desbetreffende lidstaat verricht.4. De overgangstijd begint met de inwerkingtreding van het toetredingsverdrag en eindigt uiterlijk aan het einde van de tweede volledige zittingsperiode van het Europees Parlement na dit tijdstip.5. De aanspraken van de leden krachtens de artikelen 25 t/m 29 van dit Statuut blijven bij een dergelijke regeling onverlet.C. InwerkingtredingArtikel 381. Dit Statuut treedt na instemming van de Raad en gelijktijdig met de wijzigingen van de Verdragen waartoe op grond van de werkzaamheden van de Europese Conventie wordt besloten in werking.2. Onverlet lid 1—wordt artikel 3, leden 1 en 2 eerst van kracht nadat artikel 4, lid 1, van de Akte van 1976 is ingetrokken;—wordt artikel 4 eerst van kracht nadat artikel 9 van het Protocol is ingetrokken;—wordt artikel 5 eerst van kracht nadat artikel 10 van het Protocol is ingetrokken;—wordt artikel 7 eerst van kracht nadat artikel 8 van het Protocol is ingetrokken.3. Het wordt na verlening van toestemming door de Raad door de Voorzitter van het Europees Parlement ondertekend en in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L) gepubliceerd.[1] Hierna: EG-Verdrag.[2] In dit Statuut worden in de verdere tekst alleen de artikelen van het EG-Verdrag genoemd.[3] PB L 283 van 21.10.2002, blz. 1.[4] EHvJ, arrest van 15.9.1981, zaak 208/80 (Lord Bruce), Jurisprudentie 1981, blz. 2205.[5] Zie voetnoot 1 bij overweging 22.[6] Overweging 17 van het arrest.[7] Overweging 21 van het arrest.[] Zie artikel 37, lid 2.--------------------------------------------------


title: 2010/314/: Besluit van de Raad van 10 mei 2010 betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela en de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika

text:
               9.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 10 mei 2010
   betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela en de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika
   (2010/314/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op respectievelijk 11 april 2001 en 30 april 2001 heeft de Commissie een memorandum van overeenstemming gesloten met Ecuador en met de Verenigde Staten (de „memoranda van overeenstemming”) waarin de instrumenten worden aangewezen om tot een vergelijk te komen voor de door deze landen bij de Wereldhandelsorganisatie (WTO) aanhangig gemaakte geschillen over de tariefbehandeling van in de Unie ingevoerde bananen. In die memoranda van overeenstemming is de invoering van een uitsluitend op tarieven gebaseerde invoerregeling voor bananen gepland. Daarom heeft de Raad de Commissie op 12 juli 2004 gemachtigd om krachtens artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel 1994 („GATT 1994”) te onderhandelen over de wijziging van het geconsolideerde recht met het oog op de invoering van een uitsluitend op tarieven gebaseerde regeling voor bananen in de EU-lijst.

               (2)

               Op 22 maart 2004 en op 29 januari 2007 heeft de Raad de Commissie gemachtigd tot het openen van onderhandelingen krachtens artikel XXIV, lid 6, van de GATT 1994 in het kader van de respectieve toetreding tot de Europese Unie van enerzijds de Tsjechische Republiek, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije en anderzijds Bulgarije en Roemenië.

               (3)

               De onderhandelingen werden op 15 december 2009 met succes afgerond met de parafering van de „Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen” met Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela („de Overeenkomst van Genève”) en de „Overeenkomst inzake de handel in bananen” met de Verenigde Staten van Amerika (de „EU/VS-overeenkomst”).

               (4)

               Met de door de Commissie bereikte overeenkomsten wordt tegemoetgekomen aan de door de betrokken landen krachtens artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII, van de GATT 1994 gestelde eisen. Bovendien voeren deze overeenkomsten de memoranda van overeenstemming uit in zoverre zij voorzien in de vaststelling van een uitsluitend op tarieven gebaseerde regeling, en regelen zij op een adekwate manier alle hangende geschillen over de tariefbehandeling van bananen, die bijgevolg officieel moeten worden beslecht.

               (5)

               Deze twee overeenkomsten moeten namens de Europese Unie worden ondertekend, onder voorbehoud van hun sluiting op latere datum.

               (6)

               Gezien de noodzaak om de eerste tariefverlagingen spoedig toe te passen, om te voorkomen dat de hangende geschillen voortduren en om te verzekeren dat de definitieve verbintenissen van de Unie inzake markttoegang voor bananen in de volgende in het kader van de WTO met succes afgeronde multilaterale onderhandelingen over de markttoegang van landbouwproducten niet verder gaan dan de verbintenissen van de punten 3, 6 en 7 van de Overeenkomst van Genève en punt 2 en punt 3, onder a) en b), van de EU/VS-overeenkomst, moeten beide overeenkomsten overeenkomstig punt 8, onder b), van de Overeenkomst van Genève en punt 6 van de EU/VS-overeenkomst in afwachting van hun inwerkingtreding voorlopig worden toegepast vanaf de respectieve datum van ondertekening van elk van deze overeenkomsten,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd om de persoon (personen) aan te wijzen bevoegd om namens de Unie de volgende overeenkomsten te ondertekenen:

               a)

               de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela (de „Overeenkomst van Genève”);

               b)

               de Overeenkomst inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika (de „EU/VS-overeenkomst”).

         De tekst van beide overeenkomsten is bij dit besluit gevoegd.
   Artikel 2
   1.   De punten 3, 6 en 7 van de Overeenkomst van Genève worden, overeenkomstig punt 8, onder b), van die overeenkomst, voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening van die overeenkomst, in afwachting van de inwerkingtreding ervan.
   2.   Punt 2 en punt 3, onder a) en b), van de EU/VS-overeenkomst worden, overeenkomstig punt 6 van die overeenkomst, voorlopig toegepast vanaf de datum van ondertekening van die overeenkomst, in afwachting van de inwerkingtreding ervan.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 10 mei 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. ASHTON

    ---documentbreak---

               9.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/3

         VERTALING
   OVEREENKOMST VAN GENÈVE INZAKE DE HANDEL IN BANANEN

               1.

               Deze overeenkomst wordt gesloten tussen de Europese Unie (hierna „de EU” genoemd) en Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Peru en Venezuela (hierna „de Latijns-Amerikaanse MBN-leveranciers van bananen” genoemd) en betreft de structuur en de werking van de handelsregeling van de EU voor verse bananen, exclusief „plantains”, die onder tarieflijn 0803.00.19 van het geharmoniseerd systeem zijn ingedeeld (hierna „bananen” genoemd), evenals de daarvoor geldende voorwaarden.

               2.

               Deze overeenkomst laat, onder voorbehoud van de punten 3 tot en met 8 hieronder, de rechten en plichten in WTO-verband van alle partijen bij deze overeenkomst onverlet.

               3.

               De EU verbindt zich tot hetgeen volgt:

                           a)

                           Onverminderd het bepaalde onder b) hieronder, hanteert de EU tarieven voor bananen die niet meer bedragen dan (1):

                                                   —

                                                   van 15 december 2009 tot en met 31 december 2010

                                       148 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2011

                                       143 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2012

                                       136 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2013

                                       132 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2014

                                       127 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2015

                                       122 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2016

                                       117 EUR/t

                                                   —

                                                1 januari 2017

                                       114 EUR/t.

                           b)

                           Indien de Doha-modaliteiten (2) op 31 december 2013 nog niet zijn vastgesteld, worden de daaropvolgende in punt 3, onder a), vastgestelde tariefverlagingen uitgesteld totdat de Doha-modaliteiten wel zijn vastgesteld. Het uitstel loopt in elk geval af op 31 december 2015. Het voor de duur van het uitstel toe te passen tarief bedraagt 132 EUR/t. Afhankelijk van wat het eerst gebeurt, bedraagt het tarief hetzij na het verstrijken van de tweejaarstermijn, hetzij onmiddellijk na de vaststelling van de Doha-modaliteiten, 127 EUR/t. De tarieven voor de daaropvolgende drie jaren mogen vanaf 1 januari van ieder jaar niet meer bedragen dan respectievelijk 122 EUR/t, 117 EUR/t en 114 EUR/t.

                           c)

                           De invoerregeling voor bananen van de EU is uitsluitend op MBN-tarieven gebaseerd (3).

               4.

                           a)

                           De EU zal de in punt 3 bedoelde verlaagde tarieven consolideren. Hiervoor wordt deze overeenkomst opgenomen in de WTO-lijst voor de EU door certificering (4) overeenkomstig het besluit van 26 maart 1980 betreffende procedures voor wijziging en rectificatie van de lijsten van tariefconcessies (L/4962).

                           b)

                           Bij de inwerkingtreding van deze overeenkomst zendt de EU een ontwerp-lijst voor bananen met de tekst van deze overeenkomst voor certificering toe aan de directeur-generaal.

                           c)

                           Op voorwaarde dat deze overeenkomst correct wordt weergegeven in de kennisgeving, stemmen de partijen bij deze overeenkomst ermee in geen bezwaar te maken tegen de certificering van de gewijzigde lijst.

               5.

               Zodra de lijst is gecertificeerd, zullen de hangende geschillen WT/DS27, WT/DS361, WT/DS364, WT/DS16, WT/DS105, WT/DS158, WT/L/616, WT/L/625, evenals alle eisen die tot op heden door Latijns-Amerikaanse MBN-bananenleveranciers op grond van de procedures van de artikelen XXIV en XXVIII van de GATT 1994 tegen de EU-handelsregeling voor bananen zijn ingesteld (met inbegrip van G/SECRET/22 item 0803.0019 en G/SECRET/22Add.1, G/SECRET/20 en G/SECRET/20/Add.1 en G/SECRET/26) zijn bijgelegd (5). Binnen twee weken na de certificering brengen de betrokken partijen bij deze overeenkomst het geschillenbeslechtingsorgaan (GBO) er gezamenlijk van op de hoogte dat zij voor deze geschillen tot een vergelijk zijn gekomen (6).

               6.

               Onverminderd hun uit de WTO-overeenkomst voortvloeiende rechten, met inbegrip van de rechten die voortvloeien uit de in punt 5 bedoelde geschillen en eisen, en mits de EU punt 3, en punt 4, onder b), en onder c), naleeft, verbinden de Latijns-Amerikaanse MBN-bananenleveranciers zich ertoe tussen 15 december 2009 en het tijdstip van de certificering geen verdere stappen te ondernemen met betrekking tot de in punt 5 bedoelde geschillen en eisen.

               7.

               De Latijns-Amerikaanse MBN-bananenleveranciers stemmen ermee in dat de verbintenissen inzake markttoegang voor bananen die de EU met deze overeenkomst aangaat de definitieve verbintenissen zijn die worden opgenomen in de slotakte van de volgende in het kader van de WTO met succes afgeronde multilaterale onderhandelingsronde inzake markttoegang voor landbouwproducten (met inbegrip van de Doha-ronde) (7).

               8.

                           a)

                           Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand na die waarin de laatste partij de directeur-generaal in kennis heeft gesteld van de voltooiing van de hiertoe vereiste procedures. Elke partij bezorgt een kopie van de kennisgeving aan de andere partijen.

                           b)

                           Onverminderd het bepaalde onder a), verbinden de partijen zich ertoe de punten 3, 6, en 7, voorlopig toe te passen vanaf de dag van ondertekening van deze overeenkomst.

         Voor Brazilië

         Voor Colombia

         Voor Costa Rica

         Voor Ecuador

         Voor de Europese Unie

         Voor Guatemala

         Voor Honduras

         Voor Mexico

         Voor Nicaragua

         Voor Panama

         Voor Peru

         Voor Venezuela

      (1)  Na de ondertekening van deze overeenkomst past de EU voor de periode van 15 december 2009 tot de datum van de ondertekening met terugwerkende kracht de in lid 3, onder a), bedoelde toepasselijke tarieven toe. Reeds betaalde rechten die meer bedroegen dan hierbij is vastgesteld, worden op aanvraag terugbetaald door de bevoegde douaneautoriteiten.

      (2)  In het kader van deze overeenkomst wordt onder Doha-modaliteiten verstaan dat in het Comité handelsbesprekingen bij de markttoegangsonderhandelingen voor landbouwproducten en niet-landbouwproducten overeenstemming is bereikt om over te gaan tot het opstellen van lijsten.

      (3)  Deze bepaling kan niet worden ingeroepen ter rechtvaardiging van niet-tarifaire maatregelen tegen bananen die strijdig zijn met de verplichtingen van de EU in het kader van de WTO-overeenkomsten.

      (4)  De datum van certificering is de datum waarop de directeur-generaal verklaart dat de wijzigingen van de EU-lijst zijn gecertificeerd overeenkomstig het besluit van 26 maart 1980 betreffende de procedures voor wijziging en rectificatie van lijsten van tariefconcessies (referentiedocument WT/LET).

      (5)  De datum van de schikking is de datum van certificering (documentreferentie WT/LET).

      (6)  Het recht van elke partij om op grond van het Memorandum van overeenstemming inzake de beslechting van geschillen (DSU) een nieuw geschil aanhangig te maken en uit de procedures van de artikelen XXIV en XXVIII van de GATT 1994 voortvloeiende toekomstige rechten blijven onaangetast door de regeling van deze geschillen.

      (7)  Als de certificeringsprocedure niet is afgerond tegen de datum waarop de volgende multilaterale onderhandelingsronde inzake markttoegang voor landbouwproducten in het kader van de WTO (met inbegrip van de Doha-ronde) wordt afgesloten, dan wordt deze overeenkomst opgenomen in de WTO-lijst voor de EU op de in die onderhandelingsronde overeengekomen datum van inwerkingtreding van de lijst.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               9.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/6

         VERTALING
   OVEREENKOMST
   inzake de handel in bananen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika
   DE EUROPESE UNIE (hierna de „EU” genoemd),
   en
   DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA (hierna „de Verenigde Staten” genoemd),
   HERINNEREND AAN het Memorandum van overeenstemming tussen de VS en de EG inzake bananen van 11 april 2001 (WT/DS27/59);
   NOTA NEMEND van de Overeenkomst van Genève inzake de handel in bananen (hierna de „OGHB” genoemd) tussen de EU en Colombia, Panama, Ecuador, Costa Rica, Honduras, Guatemala, Peru, Brazilië, Mexico, Nicaragua en Venezuela van 31 mei 2010, waarvan een kopie is bijgevoegd;
   NOTA NEMEND van de tussen de Verenigde Staten en de Europese Commissie op 16 en 18 maart 2009 en 10 en 17 april 2009 uitgewisselde vragen en antwoorden;
   ZIJN OVEREENGEKOMEN HETGEEN VOLGT:

               1.

               Op het moment dat alle partijen bij de OGHB tot een vergelijk zijn gekomen voor de in de eerste zin van punt 5 van de OGHB genoemde hangende geschillen en eisen (hierna de „schikkingsdatum” genoemd), zal het geschil EG — Stelsel voor invoer, verkoop en distributie van bananen (WT/DS27) (hierna „het geschil” genoemd) tussen de Verenigde Staten en de EU zijn bijgelegd. Onmiddellijk nadat de laatste kennisgeving van de in punt 5 van de OGHB bedoelde vergelijken bij het geschillenbeslechtingsorgaan is ingediend, stellen de Verenigde Staten en de EU het geschillenbeslechtingsorgaan er gezamenlijk van in kennis, overeenkomstig artikel 3.6 van het Memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen („DSU” — Dispute Settlement Understanding), dat zij een voor beide partijen aanvaardbare regeling hebben bereikt waarbij een einde wordt gesteld aan hun geschil (1).

               2.

               Onverminderd hun uit de WTO-overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen, met inbegrip van de rechten die voortvloeien uit het geschil, en op voorwaarde dat de EU punt 3, onder a) en b), hieronder en haar verplichtingen uit hoofde van punt 3 en punt 4, onder b) en c), van de OGHB naleeft, verbinden de Verenigde Staten en de EU zich ertoe geen verdere stappen te ondernemen met betrekking tot het geschil tussen de datum van parafering van deze overeenkomst en de schikkingsdatum.

               3.

               De EU verbindt zich er voorts toe:

                           a)

                           een uitsluitend op MBN-tarieven gebaseerde invoerregeling voor bananen toe te passen en dus geen maatregelen met betrekking tot de invoer van bananen in de EU te nemen in de vorm van quota, tariefcontingenten, of regelingen inzake invoercertificaten voor bananen van welke oorsprong dan ook (behalve uitsluitend voor marktmonitoring bedoelde automatische invoercertificaatregelingen) (2); en

                           b)

                           geen maatregelen te nemen die een onderscheid maken tussen dienstverlenende bedrijven in de bananendistributiesector op grond van het eigenaarschap van of de controle over het bedrijf of op grond van de oorsprong van de bananen die het distribueert.

                     Punt 1 vervalt indien de EU de in dit punt vervatte verbintenissen niet nakomt vanaf de schikkingsdatum.

               4.

               Overeenkomstig de toepasselijke regels van de Wereldhandelsorganisatie (hierna „WTO” genoemd) stelt de EU de WTO onverwijld in kennis van elk bilateraal of regionaal vrijhandelsakkoord dat betrekking heeft op de handel in bananen, zodra een dergelijk akkoord is gesloten.

               5.

               De Verenigde Staten en de EU verbinden zich ertoe elkaar te gepasten tijde te informeren over elke kwestie die zich in het kader van of in verband met deze overeenkomst kan voordoen en elk verzoek tot overleg van de andere partij in te willigen.

               6.

               De Verenigde Staten en de EU stellen elkaar schriftelijk in kennis van de voltooiing van de voor de inwerkingtreding van deze overeenkomst vereiste interne procedures. Deze overeenkomst treedt in werking op de datum van de gebeurtenis die als laatste van deze twee plaatsvindt: a) de laatste in de vorige volzin bedoelde kennisgeving en b) de inwerkingtreding van de OGBH. Punt 2 en punt 3, onder a) en onder b), zijn voorlopig van toepassing vanaf de datum van ondertekening van deze overeenkomst.

            Voor de Europese Unie

            Voor de Verenigde Staten van Amerika

      (1)  Het recht van elke partij om op grond van het Memorandum van overeenstemming inzake de beslechting van geschillen (DSU) een nieuw geschil aanhangig te maken, blijft onaangetast door dit vergelijk.

      (2)  Deze bepaling laat het recht van de EU om maatregelen te treffen die in overeenstemming zijn met artikel XXIV van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 onverlet.


title: Besluit (EU) 2016/859 van de Raad van 4 maart 2016 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie en haar lidstaten, en de voorlopige toepassing van een protocol bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie

text:
               1.6.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 144/1

         BESLUIT (EU) 2016/859 VAN DE RAAD
   van 4 maart 2016
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie en haar lidstaten, en de voorlopige toepassing van een protocol bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217, in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien de Akte van toetreding van de Republiek Kroatië, en met name artikel 6, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds (1) („de overeenkomst”), is op 17 juni 2002 in Luxemburg ondertekend en op 1 april 2006 in werking getreden.

               (2)

               De Republiek Kroatië is op 1 juli 2013 toegetreden tot de Europese Unie.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van de Akte van toetreding van de Republiek Kroatië dient de toetreding van de Republiek Kroatië tot de overeenkomst te worden geregeld door middel van een protocol bij de overeenkomst tussen de Raad, handelend namens de Unie en met eenparigheid van stemmen namens de lidstaten, en de Republiek Libanon.

               (4)

               Op 14 september 2012 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met de Republiek Libanon. De onderhandelingen zijn succesvol afgesloten met de parafering van het aan dit besluit gehechte protocol.

               (5)

               Artikel 7 van het protocol voorziet in voorlopige toepassing in afwachting van de inwerkingtreding.

               (6)

               Het protocol moet worden ondertekend en op voorlopige basis worden toegepast, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een later tijdstip,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De ondertekening, namens de Europese Unie en haar lidstaten, van het protocol bij de Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Libanon, anderzijds, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië tot de Europese Unie, wordt goedgekeurd, onder voorbehoud van de sluiting van het protocol.
   De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) om namens de Unie het protocol te ondertekenen.
   Artikel 3
   Het protocol wordt, in afwachting van de voltooiing van de voor de formele sluiting ervan vereiste procedures, voorlopig toegepast, overeenkomstig artikel 7.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 4 maart 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S.A.M. DIJKSMA

      (1)  PB L 143 van 30.5.2006, blz. 2.


title: Besluit van het Europees Parlement van 5 mei 2010 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS voor het begrotingsjaar 2008

text:
               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/218

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 5 mei 2010
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS voor het begrotingsjaar 2008
   (2010/550/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS voor het begrotingsjaar 2008,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS betreffende het begrotingsjaar 2008, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 (5827/2010 — C7-0061/2010),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name op artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad van 12 juli 2004 inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (3), en met name op artikel 12,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (4), en met name op artikel 94,
   gelet op artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A7-0073/2010),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2008;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in bijgaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Jerzy BUZEK

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 304 van 15.12.2009, blz. 100.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 246 van 20.7.2004, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               25.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/219

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 5 mei 2010
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS voor het begrotingsjaar 2008
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS betreffende het begrotingsjaar 2008,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS betreffende het begrotingsjaar 2008, vergezeld van het antwoord van de Autoriteit (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 16 februari 2010 (5827/2010 — C7-0061/2010),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name op artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 1321/2004 van de Raad van 12 juli 2004 inzake de beheersstructuren van de Europese programma's voor radionavigatie per satelliet (3), en met name op artikel 12,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (4), en met name op artikel 94,
   gelet op artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A7-0073/2010),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer kanttekeningen heeft geplaatst bij haar verklaring over de betrouwbaarheid van de jaarrekening betreffende het begrotingsjaar 2008 en over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen,

               B.

               overwegende dat de Rekenkamer in haar verslag over de jaarrekening van de Autoriteit betreffende het begrotingsjaar 2006 een positieve betrouwbaarheidsverklaring heeft afgegeven,

               C.

               overwegende dat de Rekenkamer aangeeft dat zij zich geen mening heeft kunnen vormen over de rekeningen van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS betreffende het begrotingsjaar 2007 en erop wijst dat de gehele opbouw van het Galileo-project in 2007 is herzien en dat de rekeningen van de Autoriteit in een wankele juridische context zijn voorbereid,

               D.

               overwegende dat de Autoriteit in 2006 financieel zelfstandig is geworden,

               E.

               overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van de Toezichtautoriteit voor het Europees GNSS op 23 april 2009 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2007 (5) en dat het in zijn resolutie bij het kwijtingsbesluit onder andere:

                           —

                           erop wees dat de kredieten die de Autoriteit werkelijk ter beschikking zijn gesteld (210 000 000 EUR), aanmerkelijk lager waren dan aanvankelijk begroot vanwege de vertraging die was ontstaan met het Galileo-programma;

                           —

                           zijn bezorgdheid uitte over het feit dat de Rekenkamer de volgende zwakke punten had vastgesteld met betrekking tot de uitvoering van de begroting: lage bestedingsgraad van de vastleggings- en betalingskredieten voor de beleidsactiviteiten (63 % voor de vastleggings- en 51 % voor de betalingskredieten); het ontbreken van een duidelijke samenhang tussen het werkprogramma van de Autoriteit en de begroting; niet behoorlijk gemotiveerde of gedocumenteerde overdrachten; herhaaldelijk te laat geboekte invorderingsopdrachten; onsamenhangende presentatie van de begrotingsuitvoering;

                           —

                           nota nam van de kritiek van de Rekenkamer met betrekking tot de activa van het Galileo-project, dat de Autoriteit niet voldoende informatie heeft kunnen verschaffen in haar rekeningen, aangezien er eind 2007 geen lijst was opgesteld van de activa die in handen waren van het Europees Ruimteagentschap,

      Financieel en begrotingsbeheer

               1.

               betreurt dat de Rekenkamer kanttekeningen heeft geplaatst bij haar verklaring over de betrouwbaarheid van de jaarrekening betreffende het begrotingsjaar 2008 en over de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen;

               2.

               merkt op dat de Autoriteit heeft besloten de resultaten van haar activiteiten te presenteren zonder rekening te houden met het feit dat haar beheer van de programma's Galileo en EGNOS zou eindigen na de voltooiing van de overdracht van activa en middelen aan de Commissie — volgens de plannen aan het einde van het eerste kwartaal van 2008;

               3.

               stelt vast dat Verordening (EG) nr. 683/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 (6) op 25 juli 2008 in werking is getreden en dat ondanks de overdracht aan de Commissie van de verantwoordelijkheid voor het beheer van de programma's Galileo en EGNOS, de Commissie op 24 december 2008, 95 000 000 EUR op de bankrekening van de Autoriteit heeft gestort; betreurt dat geen behoorlijke gewijzigde begroting is opgesteld;

               4.

               stelt vast dat na de inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 683/2008, in 2008 een zeer sterke verlaging van de begroting van de Autoriteit is vastgesteld (van 436 500 000 EUR in 2007 tot 22 700 000 EUR);

               5.

               is verontrust over het feit dat, hoewel overeenkomstig Verordening (EG) nr. 683/2008 de Commissie vanaf 1 januari 2009 verantwoordelijk is voor het beheer van de middelen en voor de uitvoering van de Europese programma's voor navigatie per satelliet (EGNOS en Galileo), eind 2008 nog geen activiteiten of activa aan de Commissie waren overgedragen en dat de nieuwe bevoegdheidsverdeling tussen de Commissie en de Autoriteit niet in hun respectieve jaarrekeningen is terug te vinden; verneemt dientengevolge van de Rekenkamer dat de Autoriteit het bedrag van 58 400 000 EUR als een schuld aan de Commissie had moeten beschouwen en het niet als van de Commissie ontvangen voorfinanciering had moeten opvoeren; stelt bovendien vast dat de rekeningen de aan het Europees Ruimteagentschap te betalen 55 600 000 EUR niet mochten bevatten, vanwege het feit dat dit bedrag voortvloeit uit de bijdragen van de Europese Gemeenschappen aan de programma's Galileo en EGNOS, waarvoor de Commissie verantwoordelijk is;

               6.

               neemt er echter nota van dat de Autoriteit zich in haar antwoord rechtvaardigt door aan te geven dat de Commissie officieel heeft bevestigd in te stemmen met de overdracht van de activa vanaf 31 juli 2009, vanwege het feit dat de voorwaarden voor de overdracht pas eind juni 2009 met de Commissie zijn overeengekomen;

               7.

               verwijst naar de aanbevelingen in het speciaal verslag nr. 7/2009 van de Rekenkamer gericht aan de Commissie als nieuwe beheerder van het Galileo-programma;

      Interne audit

               8.

               erkent dat de dienst Interne audit in november 2007 een interne audit en in oktober 2008 en december 2009 follow-up-audits heeft uitgevoerd; merkt op dat de twee resterende belangrijke aanbevelingen van de dienst Interne audit die nog moeten worden uitgevoerd, betrekking hebben op gevoelige posten en functiebeschrijvingen;

               9.

               verwijst voor andere horizontale opmerkingen over het kwijtingsbesluit naar zijn resolutie van 5 mei 2010 (7) over de resultaten, het financiële beheer van en het toezicht op de agentschappen.

      (1)  PB C 304 van 15.12.2009, blz. 100.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 246 van 20.7.2004, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (5)  PB L 255 van 26.9.2009, blz. 162.

      (6)  Verordening (EG) nr. 683/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende de voortzetting van de uitvoering van de Europese programma's voor navigatie per satelliet (Egnos en Galileo) (PB L 196 van 24.7.2008, blz. 1).

      (7)  Aangenomen teksten, P7_TA(2010)0139 (zie bladzijde 241 van dit Publicatieblad).