title: 2009/710/EG: Besluit van de Raad van 14 september 2009 tot wijziging van Besluit 1999/70/EG betreffende de externe accountants van de nationale centrale banken, met betrekking tot de externe accountants van de Národná banka Slovenska

text:
               19.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 247/10

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 14 september 2009
   tot wijziging van Besluit 1999/70/EG betreffende de externe accountants van de nationale centrale banken, met betrekking tot de externe accountants van de Národná banka Slovenska
   (2009/710/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, gehecht aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 27, lid 1,
   Gelet op Aanbeveling ECB/2009/14 van de Europese Centrale Bank van 25 juni 2009 aan de Raad van de Europese Unie betreffende de externe accountants van de Národná banka Slovenska (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rekeningen van de Europese Centrale Bank (ECB) en van de nationale centrale banken van het Eurosysteem moeten worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants, die op aanbeveling van de raad van bestuur van de ECB zijn aanvaard door de Raad van de Europese Unie.

               (2)

               Ingevolge artikel 1 van Beschikking 2008/608/EG van de Raad van 8 juli 2008 overeenkomstig artikel 122, lid 2, van het Verdrag betreffende de aanneming van de eenheidsmunt door Slowakije op 1 januari 2009 (2), heeft Slowakije op 1 januari 2009 de eenheidsmunt aangenomen.

               (3)

               Ingevolge artikel 38 van de wet betreffende de Národná banka Slovenska moeten de financiële jaaroverzichten van de Národná banka Slovenska vanaf 1 januari 2009 worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 27 van de statuten van het Europees stelsel van Centrale Banken en van de Europese centrale Bank.

               (4)

               De raad van bestuur van de ECB heeft aanbevolen dat de Raad Deloitte Audit s.r.o. benoemt tot externe accountants van de Národná banka Slovenska voor het boekjaar 2009.

               (5)

               Het is dienstig de aanbeveling van de raad van bestuur van de ECB te volgen en Besluit 1999/70/EG (3) dienovereenkomstig aan te passen,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   In artikel 1 van Besluit 1999/70/EG wordt het volgende lid ingevoegd:

      „16.   Deloitte Audit s.r.o. wordt aanvaard als externe accountant van de Národná banka Slovenska voor het boekjaar 2009.”.

   Artikel 2
   De ECB wordt in kennis gesteld van dit besluit.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 14 september 2009.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. MALMSTRÖM

      (1)  PB C 149 van 1.7.2009, blz. 1.

      (2)  PB L 195 van 24.7.2008, blz. 24.

      (3)  PB L 22 van 29.1.1999, blz. 69.


Avis juridique important

|

31985D0233

85/233/EEG: Besluit van de Commissie van 16 april 1985 houdende beëindiging van de anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië

Publicatieblad Nr. L 106 van 18/04/1985 blz. 0019 - 0027

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 16 april 1985  houdende beëindiging van de anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië  (85/233/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gezien Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,  Na overleg in het kader van het in de genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  1. In januari 1984 heeft de Commissie een klacht ontvangen, ingediend door de »Fédération de l'industrie de l'huilerie de la CEE" - Fediol (Bond van de olie-industrie in de Europese Economische Gemeenschap) namens de producenten van sojaschroot die vrijwel de gehele communautaire produktie van dit produkt voor hun rekening nemen. De klacht bevatte voldoende geacht bewijsmateriaal aangaande de toepassing van subsidiepraktijken en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade om inleiding van een procedure te rechtvaardigen.  Bijgevolg heeft de Commissie met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de uitbreiding aangekondigd van de anti-subsidieprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van sojaschroot, van oorsprong uit Argentinië, tot de invoer van dit produkt van oorsprong uit Brazilië en heeft zij een aanvang gemaakt met een onderzoek. Het betrokken produkt valt onder post ex 23.04 B van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomend met NIMEXE-code 23.04-40.  2. De Commissie heeft de importeurs waarvan bekend is dat ze bij deze invoer betrokken zijn, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de indieners van de klacht daarvan officieel in kennis gesteld evenals een aantal exporteurs, waarvan het representatieve karakter zowel door de Braziliaanse autoriteiten als door Fediol werd erkend, en wel de volgende acht ondernemingen:  - Ceval Agro Industrial SA,  - Industrial e Comercial Brasileira SA,  - Cargill Agrcola SA,  - Refinadora de Óleos Brasil SA,  - Anderson Clayton SA,  - Companhia Brasileira de Óleos e Derivados,  - Granol Indústria, Comércio e Exportação SA,  - Indústrias de Óleos Pacaembu SA.  De Commissie heeft de Braziliaanse Regering en de rechtstreeks belanghebbende partijen in de gelegenheid gesteld hun standpunt schriftelijk bekend te maken en mondeling toe te lichten.  De Braziliaanse Regering, de acht bovengenoemde exporteurs, alle producenten in de Gemeenschap en een aantal importeurs hebben hun standpunt en hun gedetailleerde opmerkingen kenbaar gemaakt.  3. De Commissie heeft alle inlichtingen die zij voor de vaststelling van subsidiepraktijken en van schade nodig achtte, verzameld en geverifieerd en zij heeft ten kantore van de communautaire producenten een onderzoek ingesteld. Zij heeft eveneens in Brazilië ter plaatse een onderzoek verricht en de gegevens geverifieerd die haar door vier exporteurs, te weten Ceval Agro Industrial SA, Industrial e Comercial Brasileira SA, Cargill Agrícola SA en Refinadora de Óleos Brasil SA, werden verstrekt. Het onderzoek betrof de periode van 1 januari 1983 tot 31 december 1983.  B. Subsidies  4. In de klacht van Fediol wordt aangevoerd dat de volgende negen subsidiepraktijken worden toegepast:  - preferentiële financiering van de uitvoer van sojaschroot;  - fiscale voordelen met betrekking tot termijntransacties op buitenlandse markten;  - preferentiële financiering van de opslag van sojabonen;  - preferentiële financiering van de invoer van sojabonen;  - preferentiële financiering van de uitvoer door middel van het programma »Proex";  - preferentiële financiering van de uitvoer van sojaolie;  - vrijstelling van inkomstenbelasting op de winst over de uitvoer van sojaolie;  - differentiële belastingen op de uitvoer van de produkten van de sojagroep;  - belemmeringen voor de uitvoer van sojabonen.  5. Prefentiële financiering van de uitvoer van sojaschroot  5.1. Fediol voert aan dat voor de Braziliaanse uitvoer van sojaschroot preferentiële financieringen worden verleend krachtens resolutie nr. 674 van 21 januari 1981 van de Centrale Bank van Brazilië, waarin de voorschriften op het gebied van exportfinanciering zijn vervat.  5.2. Uit de bestudering van deze resolutie door de Commissie blijkt dat de Braziliaanse exporteurs van sojaschroot tijdens de periode van onderzoek, dat wil zeggen het jaar 1983, konden profiteren van leningen uit de Braziliaanse Schatkist. Deze leningen hadden tot doel het bedrijfskapitaal van deze exporteurs te financieren. Zij hadden een maximumlooptijd van één jaar en waren beperkt tot 7 % van de fob-waarde van de uitvoer van elke onderneming. De rente op deze leningen was 40 % tot 9 juni 1983 en 60 % vanaf 10 juni 1983. De leningen werden toegekend via het bankwezen. De rente voor herfinanciering bij de Centrale Bank van Brazilië bedroeg in 1983 respectievelijk 36 % en 56 %.  5.3. Ten einde vast te stellen of deze financiering een subsidie-element inhoudt, dient te worden nagegaan of de betrokken overheidsmaatregelen een financiële bijdrage van de Staat omvatten. De betrokken leningen worden toegekend krachtens resolutie nr. 674 en komen ten laste van de Braziliaanse Schatkist. De rente voor herfinanciering bij de Centrale Bank van Brazilië door de banken die het programma voor rekening van de Staat beheren, is namelijk geringer dan de waardestijging van de aanpasbare obligaties van de Schatkist die de door de Braziliaanse Staat te betalen rente vertegenwoordigt en in 1983 156,6 % bedroeg. De toekenning door de Braziliaanse Regering van leningen krachtens deze resolutie vormt dus een exportsubsidie voor sojaschroot.  5.4. Om de omvang van de aldus toegekende subsidie te bepalen, dient men zich op twee criteria te baseren, te weten de kosten voor de Schatkist en het voordeel voor de begunstigde. Het is duidelijk dat in het geval waarin het verkregen voordeel lager zou zijn dan de kosten voor de Schatkist, alleen dit lagere bedrag eventueel voor een compenserend recht in aanmerking zou moeten worden genomen. Voor de Schatkist zijn de kosten van de subsidie gelijk aan het verschil tussen de door de Schatkist te betalen rente en de volgens het subsidieprogramma beschikbare preferentiële rente: dit betekent in het onderhavige geval de rente voor herfinanciering door de banken bij de Centrale Bank.  5.5. Uitgaande van de aanpasbare obligaties bedroeg de door de Braziliaanse Schatkist te betalen rente, als bovenvermeld, 156,6 % voor het jaar 1983. De Braziliaanse Regering voerde echter aan dat de exporteurs alternatieve financieringsmogelijkheden tegen gunstigere tarieven hadden. Zij onderstreept in het bijzonder dat het disconto van de Banco do Brasil, dat in dezelfde periode van 78,9 % tot 101,22 % varieerde, duidelijk onder de waardestijging van de aanpasbare obligaties lag en dat derhalve, in de veronderstelling dat de exporteurs zich bij de Banco do Brasil kunnen financieren, het door hen verkregen voordeel op basis van deze discontovoet zou moeten worden beoordeeld.  De Commissie heeft de gegrondheid van deze redenering nagegaan. Zij constateerde dat de Banco do Brasil zeer nauwe bindingen heeft met de Braziliaanse Staat, aangezien deze de leidinggevende personen benoemt en over de meerderheid van het kapitaal beschikt. Bovendien deelt het IMF de Banco do Brasil in bij de monetaire autoriteiten van het land en niet bij de vrije kredietmarkt. Onder deze omstandigheden beschikt de Commissie over geen enkel gegeven dat haar zou kunnen doen aannemen dat de discontovoet van de Banco do Brasil representatief is voor de marktrente. Haar aarzeling wordt gestaafd door het feit dat dit disconto duidelijk lager is dan de in het algemeen op de markt voor de financiering van bedrijfskapitalen geldende rente, dat wil zeggen 261,1 % in 1983.  De Commissie heeft derhalve het bedrag van de subsidie die door middel van dit programma tijdens de periode van onderzoek werd verleend, berekend door het verschil tussen de procentuele waardestijging van de aanpasbare obligaties en de gewogen gemiddelde preferentiële rente voor herfinanciering van de banken bij de Centrale Bank te vermenigvuldigen met het percentage van de waarde van de uitvoer van sojaschroot waarvoor deze preferentiële financiering kan worden toegekend, dat wil zeggen 7 %. Het bedrag van de aldus berekende subsidie bedraagt 7,66 % van de fob-waarde van de uitvoer.  5.6. De Commissie heeft echter vastgesteld dat blijkens communiqué nr. 60 van 14 september 1983 van het Departement van buitenlandse handel van de Banco do Brasil (Cacex) de uitvoer van sojaschroot met ingang van die datum niet meer voor deze preferentiële financiering in aanmerking komt.  Bovendien werd resolutie nr. 674 met ingang van 2 januari 1984 vervangen door resolutie nr. 882 van 21 december 1983, welke niet van toepassing is op sojaschroot. Bepaald werd dat de rente voor de aldus verstrekte leningen voortaan gelijk is aan die van de aanpasbare obligaties, vermeerderd met 3 %.  De Commissie stelde derhalve vast dat de producenten van sojaschroot met ingang van 14 september 1983 geen gebruik meer hebben kunnen maken van nieuwe financieringen die uit hoofde van voornoemde resoluties werden toegekend en met ingang van die datum op normale commerciële leningen beroep moesten doen.  5.7. Samenvattend werd voor de uitvoer van sojaschroot in 1983 door middel van de krachtens resolutie nr. 674 verleende preferentiële financieringen een subsidie verleend die 7,66 % van de fob-waarde bedroeg. Sedert 14 september 1983 werd echter aan de exporteurs van sojaschroot geen enkele nieuwe preferentiële lening van deze aard toegekend.  6. Fiscale voordelen met betrekking tot termijntransacties op buitenlandse markten  6.1. In de klacht van de bedrijfstak in de Gemeenschap wordt aangevoerd dat de Braziliaanse Regering uit hoofde van wetsdecreet nr. 1418 van 3 september 1975 de door sojavermalende ondernemingen behaalde winst op beurstransacties op termijn, de zogeheten hedging-transacties, die op buitenlandse markten worden ingevoerd, vrijstelt van inkomstenbelasting.  6.2. De Commissie stelde vast dat de exporterende ondernemingen door de Centrale Bank van Brazilië tot het uitvoeren van hedging-transacties op buitenlandse markten kunnen worden gemachtigd. Volgens wetsdecreet nr. 1418 van 3 september 1975 mogen deze ondernemingen de over de hedging-transacties gemaakte winst aftrekken van hun in 1983 verworven en tegen een tarief van 30 % belaste inkomen.  In richtlijn »Portaria" nr. 18 van 12 januari 1979 van het Braziliaanse Ministerie van Financiën wordt nader bepaald dat de winst die van de inkomstenbelasting kan worden vrijgesteld, wordt gevormd door het jaarlijks naar Brazilië overgemaakte saldo.  Uit de door de Commissie verrichte verificaties blijkt dat de sojavermalende ondernemingen die uitsluitend op de nationale markt werkzaam zijn, geen toegang hebben tot de hedging-transacties op buitenlandse markten en van de bovengenoemde fiscale voordelen niet kunnen profiteren. Onder deze omstandigheden vormt de belastingvrijstelling voor de over hedging-transacties gemaakte winsten die door de exporteurs naar Brazilië worden teruggesluisd, een exportsubsidie.  6.3. Ter berekening van deze subsidie heeft de Commissie zich gebaseerd op de in bovengenoemde richtlijn nr. 18 omschreven winst over het belastingjaar 1982, daar deze de grondslag vormt voor de berekening van de belastingen in 1983, de door het onderzoek bestreken periode. De subsidie werd berekend door deze winst te vermenigvuldigen met het belastingpercentage, dat wil zeggen 30 %, en het resultaat te delen door de waarde van de in het belastingjaar 1983 gerealiseerde export.  De aldus voor de acht exporteurs waarop het onderzoek betrekking had, berekende gewogen gemiddelde subsidie bedraagt 0,09 % van de fob-waarde van de uitvoer.  7. Preferentiële financiering van de opslag van sojabonen  7.1. De bedrijfstak in de Gemeenschap voert aan dat de Braziliaanse Regering de sojavermalende ondernemingen voor de opslag van bonen leningen tegen een preferentiële rente toekent.  7.2. De Commissie heeft geconstateerd dat dergelijke financieringen inderdaad zijn toegekend en dat de feitelijke gegevens van de stelling van Fediol juist zijn. De leningen van de federale regering (Empréstimo do Governo Federal - EGF) worden toegekend aan landbouwers, cooeperaties en industriële bedrijven ter financiering van de bewerking en vooral van de opslag van 27 landbouwbasisprodukten. Het doel van dit programma is gedurende het gehele jaar een geregelde afzet van deze produkten te bevorderen. De leningen die een looptijd van 180 dagen hebben, werden in 1983 tegen een rente van 45 % toegekend, hetgeen een preferentieel tarief is, aangezien zij lager is dan zowel de door de Braziliaanse Schatkist te betalen als de normaal op de markt geldende rente.  7.3. Aangezien deze praktijk geen exportsubsidie is, doet zich de vraag voor of het hier gaat om een andere dan een exportsubsidie, in het algemeen binnenlandse subsidie genoemd. In dit verband dient een reeks criteria in aanmerking te worden genomen.  De indieners van de klacht stellen dat de genoemde praktijk een subsidie voor de produktie van sojaschroot is. De Commissie merkt echter op dat deze praktijk niet gericht is op de financiering van het malen, doch op die van de bewerking en de opslag van de bonen. Men kan zich derhalve afvragen of deze steun voor de produktie van sojaschroot of veeleer voor een eerder stadium wordt toegekend.  Zelfs indien het EGF-programma zou kunnen worden aangemerkt als steun voor de produktie, dan nog zou hier evenwel niet automatisch uit voortvloeien dat het een subsidie is ten aanzien waarvan een compenserend recht kan worden ingesteld, want in het geval van een binnenlandse subsidie geldt als voorwaarde dat deze niet algemeen beschikbaar mag zijn.  Financiële steun van staatswege is altijd een van de voornaamste instrumenten van economisch en sociaal beleid geweest. Voor zover de uitwerking van een dergelijke steun van algemene aard is, heeft er geen concurrentievervalsing plaats op het nationale vlak. Zo leveren maatregelen die als van algemeen belang worden beschouwd, zoals de totstandbrenging of verbetering van nationale stelsels op het gebied van infrastructuur, onderwijs, volksgezondheid of vervoer, niet dergelijke verstorende gevolgen op. Elke concurrentievervalsing houdt in dat er discriminatie bestaat tussen de begunstigden van dergelijke stelsels. In het geval van uitvoersubsidies wordt gediscrimineerd tussen de produktie welke voor de binnenlandse markt en die welke voor uitvoer is bestemd. De binnenlandse subsidies worden daarentegen gekenmerkt door het feit dat met de toekenning ervan wordt beoogd bepaalde ondernemingen te bevoordelen.  De weerslag van maatregelen van algemeen belang op de internationale handel is moeilijk of zelfs onmogelijk vast te stellen, aangezien ze de neiging vertonen om door andere macro-economische factoren te worden gematigd of gecompenseerd, zoals bij voorbeeld de door de betrokken maatregelen beïnvloede wijziging van de wisselkoers of het daardoor beïnvloede belastingniveau. In elk geval zou elke benadering die een maatregel van algemeen belang als subsidie zou beschouwen, absurd zijn, aangezien, door eraan voorbij te gaan dat het beleid van alle moderne Staten in uiteenlopende mate financiële tussenkomsten van staatswege impliceert, het toepassingsgebied van compenserende maatregelen tot grote gebieden van economisch en sociaal beleid zou worden uitgebreid.  7.4. De bedrijfstak in de Gemeenschap voert aan dat de bedoelde 27 basisprodukten tot een specifieke economische sector behoren.  7.5. De Braziliaanse Regering stelde dat het EGF-programma niet specifiek voor de sojasector is bestemd, doch dat het op niet-discriminatoire wijze voor een 27-tal basisprodukten van de landbouwsector beschikbaar is.  7.6. De Commissie heeft vastgesteld dat het EGF-programma niet alle basisprodukten van de landbouwsector omvat. Op de landbouwbasisprodukten die niet op de lijst van de 27 onder het EGF-programma vallende produkten voorkomen, kan de steun voor verwerking en opslag evenwel niet worden toegepast, om redenen die verband houden met hetzij het fysieke karakter van deze produkten, hetzij het feit dat met betrekking tot deze produkten specifieke maatregelen van economisch of commercieel beleid worden toegepast, hetzij de zeer beperkte omvang van de produktie of de uitvoer ervan.  Aangezien alle basisprodukten van de landbouwsector waarvoor een dergelijke steun voor de opslag kan worden verleend, ervoor in aanmerking komen, moet het EGF-programma worden beschouwd als een stelsel dat algemeen toepasselijk is.  Concluderend is de Commissie van mening dat de toekenning van leningen tegen een uniform tarief voor de bewerking en opslag van de bedoelde 27 produkten geen binnenlandse subsidie vormt waarvoor een compenserend recht zou kunnen worden ingesteld, aangezien deze leningen algemeen ter beschikking staan.  8. Preferentiële financiering van de invoer van sojabonen  8.1. Fediol is van mening dat de Braziliaanse Regering de sojavermalende industrie voor de financiering van de invoer van bonen leningen tegen een preferentiële rente toekent. Fediol voert aan dat deze preferentiële financieringen ten doel hebben de produktiekosten van de maalbedrijven te verminderen en aldus de concurrentiepositie van de Braziliaanse ondernemingen bij de uitvoer van sojaschroot te verbeteren.  8.2. De Commissie heeft vastgesteld dat de Banco do Brasil inderdaad een programma voor de financiering van de invoer van produkten in verband met de zogeheten drawback-transacties heeft ingesteld, waarbij de jaarlijkse rente voor deze leningen 54 % bedraagt. De Braziliaanse Regering heeft echter aangetoond dat de laatste voor de invoer van sojabonen toegekende financieringen in augustus 1982 hebben plaatsgevonden, dat wil zeggen vóór de aanvang van de periode van onderzoek. De Commissie heeft bovendien nagegaan dat de Banco do Brasil krachtens het rondschrijven Camio nr. 2436 van 23 november 1982, met ingang van die datum aan deze vorm van financiering een eind heeft gemaakt.  Het blijkt derhalve dat noch tijdens de periode van onderzoek, noch heden ten dage de door Fediol aangevoerde praktijken werden of worden toegepast.  9. Preferentiële financiering van de uitvoer door middel van het Proex-programma  9.1. Fediol voert aan dat de Braziliaanse Regering aan de sojavermalende bedrijven financieringen met preferentiële rente toekent krachtens het Programma ter bevordering van de uitvoer (Proex) van de Nationale Bank voor Economische en Sociale Ontwikkeling (BNDES).  9.2. De Commissie heeft vastgesteld dat, in tegenstelling tot hetgeen Fediol aanvoert, soja niet tot de produkten behoort waarop de bij het Proexprogramma bedoelde financieringen kunnen worden toegepast.  10. Preferentiële financiering van de uitvoer van sojaolie  10.1. Fediol voert aan dat de Braziliaanse exportondernemingen krachtens resolutie nr. 643 van 22 oktober 1980 van de Centrale Bank van Brazilië gebruik kunnen maken van preferentiële leningen voor de uitvoer van sojaolie. De uitvoer van sojaschroot zou onrechtstreeks bij dergelijke leningen baat hebben, daar sojaschroot en sojaolie met elkaar verband houdende produkten zijn die tegelijkertijd uit een zelfde grondstof, te weten sojabonen, worden gewonnen.  10.2. Uit de onderzoekingen die de Commissie heeft verricht is gebleken dat krachtens resolutie nr. 643 inderdaad voor de financiering van de aankoop van voor uitvoer bestemde produkten, waaronder sojaolie, leningen ten behoeve van exporterende handelsondernemingen konden worden verstrekt. In 1983 varieerde de jaarrente op deze leningen van 40 tot 60 %. Dit waren preferentiële rentetarieven, aangezien zij lager waren dan zowel de door de Braziliaanse Schatkist te betalen rente als de normaal op de markt geldende rentetarieven. Elke toegekende lening hield verband met een bepaald uitvoercontract. De Commissie heeft bovendien vastgesteld dat de desbetreffende tekst met ingang van 2 januari 1984 werd vervangen door resolutie nr. 883 van 21 december 1983, waarbij de rente van deze leningen werd afgestemd op die van de aanpasbare staatsobligaties, vermeerderd met een marge van 3 %, hetgeen dus voor de exporteurs van olie geen voordelen meer oplevert.  10.3. Hoewel het duidelijk is dat sojaolie en -schroot produkten zijn die op produktieniveau nauw met elkaar verband houden, stelt de Commissie vast dat het met de toekenning van het betrokken voordeel nagestreefde doel erin bestaat de uitvoer van sojaolie te bevorderen. Bovendien is de hoeveelheid uitgevoerde olie uitdrukkelijk een voorwaarde voor de toekenning ervan. Het betreft dus duidelijk een subsidie die uitsluitend de uitvoer van olie betreft. Weliswaar zou de prijs van het uitgevoerde sojaschroot indirect kunnen worden beïnvloed door de ten behoeve van de uitvoer van olie toegekende subsidie, maar dergelijke mogelijkheden tot indirecte beïnvloeding bestaan voor elke producent waarvan de uitvoer niet is beperkt tot een enkel produkt, zodra een van de produkten wordt gesubsidieerd. Het aantonen en meten van deze invloed is echter in het algemeen onmogelijk. In elk geval leverde het in het onderhavige geval verrichte onderzoek niet de minste aanwijzing op waarmee deze invloed zou kunnen worden aangetoond.  10.4. De in 1983 krachtens resolutie nr. 643 toegekende preferentiële leningen voor de uitvoer van sojaolie worden derhalve niet beschouwd als een subsidie voor de uitvoer van sojaschroot.  11. Vrijstelling van inkomstenbelasting op de over de uitvoer van sojaolie behaalde winsten  11.1. Fediol voert aan dat bij wetsdecreet nr. 1598 van 26 december 1977 de over de uitvoer van sojaolie behaalde winsten zijn vrijgesteld van inkomstenbelasting. Volgens Fediol zou het uit deze vrijstelling voortvloeiende voordeel een steunmaatregel voor de vermaling van soja zijn en een subsidie voor de uitvoer van sojaschroot vormen.  11.2. De Braziliaanse Regering bevestigde dat de bedoelde belastingvrijstelling alleen voor sojaolie gold.  11.3. Het is mogelijk dat deze praktijk een subsidie voor de uitvoer van sojaolie vormt. Op grond van de onder punt 10.3 uiteengezette overwegingen is de Commissie echter van mening dat dit voordeel, dat duidelijk alleen tot de uitvoer van de olie beperkt is, geen subsidie voor de uitvoer van sojaschroot vormt. 12. Differentiële belastingen op de uitvoer van de produkten van de sojagroep  12.1. Fediol voert aan dat de tarieven van de belasting op het verkeer van goederen die worden toegepast op de uitvoer van de produkten van de sojagroep 13 % bedragen voor de bonen, 11,1 % voor het schroot en 8 % voor de olie en dat deze differentiële belasting een subsidie voor de uitvoer van sojaschroot vormt. De bedrijfstak in de Gemeenschap voert namelijk aan dat bovenbedoelde belastingen tot doel hebben de uitvoer van de bonen te beperken en aldus de Braziliaanse maalbedrijven te verzekeren van een voorziening met grondstoffen tegen lage prijzen. Volgens Fediol verkrijgen deze bedrijven aldus, wat de kostprijs aangaat, een voordeel dat zij bij de uitvoer van sojaschroot naar de Gemeenschap kunnen uitbuiten. De bedrijfstak in de Gemeenschap voert bovendien aan dat de belasting van het schroot tegen een lager tarief dan dat wat op de bonen wordt toegepast, de Braziliaanse exporteurs een extra voordeel verschaft.  12.2. De Commissie heeft geconstateerd dat bovengenoemde belastingen inderdaad tijdens de periode van onderzoek werden toegepast en dat de feitelijke gegevens in de bewering van Fediol juist waren.  12.3. De Commissie is zich bewust van het feit dat het opleggen of wegnemen door de overheid van een nadeel in de buitenlandse handel - met name in de vorm van belastingen of exportbeperkingen - de concurrentie of het handelsverkeer voor het betrokken produkt of voor de produkten in een voorafgaand of volgend stadium kan beïnvloeden.  Men mag echter niet elke vorm van overheidsinterventie, alleen op grond van de werkelijke of potentiële uitwerking daarvan op de concurrentie of het handelsverkeer, aanmerken als een subsidie in de zin van de internationale voorschriften die op dit gebied van toepassing zijn, daar anders het in de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel (GATT) gemaakte onderscheid tussen, enerzijds, subsidies en, anderzijds, andere maatregelen die een uitwerking op de concurrentie of het handelsverkeer kunnen hebben, verloren gaat. Het belang van dit onderscheid is gelegen in het feit dat, terwijl artikel VI van de Algemene Overeenkomst de verdragsluitende partijen veroorlooft eenzijdig bepaalde maatregelen ten opzichte van duidelijk omschreven praktijken te treffen, het dit niet doet ten opzichte van andere praktijken, zelfs wanneer deze laatste, bij voorbeeld kwantitatieve beperkingen of belastingen bij in- of bij uitvoer, eveneens tot concurrentie- of handelsdistorsies kunnen voeren.  Op het gebied van internationale handel wordt een subsidie namelijk bovenal gekenmerkt door een financiële bijdrage van de overheid. Dit blijkt met name uit punt l) van de Enuntiatieve Lijst van Uitvoersubsidies. Deze lijst, die eveneens als bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2176/84 is opgenomen, vermeldt duidelijk dat een maatregel slechts dan als subsidie kan worden aangemerkt als hij ten laste van de overheidsfinanciën komt.  Het zou onjuist zijn andere maatregelen dan die welke lasten voor de overheidsfinanciën met zich brengen, aan een subsidie gelijk te stellen. Dit zou namelijk in het uiterste geval ertoe leiden dat elk ingrijpen van de overheid in het economische leven als subsidie kan worden aangemerkt, of het nu gaat om belastingmaatregelen dan wel om regelgevende voorschriften, bij voorbeeld de instelling van een prijzencontrole of normen op het gebied van vervuiling.  12.4. Uit de voorschriften van de GATT en uit het communautaire recht, in het onderhavige geval de bijlage bij Verordening (EEG) nr. 2176/84, blijkt duidelijk dat het begrip lasten voor de overheidsfinanciën ook het afzien door de overheid van door een belastingplichtige verschuldigde belastingen of andere heffingen omvat. De Commissie merkt echter op dat de situatie die zich in het onderhavige geval voordoet, niet een dusdanig afzien inhoudt, doch veeleer het niet invoeren van een nieuwe fiscale verplichting. Indien in het algemeen het niet vaststellen van een belasting als een subsidie zou worden beschouwd, zou dit betekenen dat een overheid door bepaalde personen of produkten te belasten maar andere niet, geacht moet worden deze laatsten financieel te steunen.  12.5. Uit het voorafgaande vloeit voort dat het belasten tegen verschillende tarieven van de diverse produkten van de sojagroep geen lasten voor de overheidsfinanciën van het land waarop de onderhavige procedure betrekking heeft met zich brengt en dus niet als een subsidie dient te worden beschouwd.  De distorsie waarover de bedrijfstak in de Gemeenschap zich beklaagt, wordt per slot van rekening niet veroorzaakt door de toekenning van een subsidie voor de uitvoer van het verwerkte produkt, dat wil zeggen het schroot, doch eerder door de heffing van een belasting tegen een hoger tarief op de uitvoer van het basisprodukt, in dit geval de bonen. Deze heffing vormt naar haar aard geen financiële bijdrage van de overheid.  13. Belemmeringen voor de uitvoer van sojabonen  13.1. De bedrijfstak in de Gemeenschap voert aan dat Brazilië uitvoerbeperkingen voor sojabonen oplegt. Deze beperking op de uitvoer van de grondstof zou er volgens Fediol toe leiden dat op de binnenlandse markt de prijs van de bonen op een niveau wordt gehandhaafd dat duidelijk lager is dan op de wereldmarkt, hetgeen voor de Braziliaanse maalbedrijven een kostenvoordeel zou betekenen dat kan worden benut bij de uitvoer van sojaschroot naar de Gemeenschap.  13.2. De Braziliaanse Regering voerde aan dat tot 6 september 1983, dat wil zeggen tijdens een groot deel van de periode van onderzoek, de uitvoer van produkten van de sojagroep niet onderworpen was aan de verplichte registrering door het Departement van buitenlandse handel van de Banco do Brasil. Bovendien toonde zij aan dat deze verplichting, die met ingang van bovengenoemde datum werd ingesteld, niet alleen van toepassing is op sojabonen, doch eveneens op sojaschroot en -olie. Ten slotte merkte zij op dat deze procedure van exportregistratie tot doel heeft de uitvoerprijzen te controleren en eventuele speculaties die tegen de nationale belangen indruisen, te beletten en dat zij in generlei wijze een uitvoerbeperking vormt.  13.3. Zonder zich over de in punt 13.2 vermelde opmerkingen uit te spreken, is de Commissie om de in punt 12 vermelde redenen van mening dat een eventuele beperking van deze aard geen subsidie vormt met betrekking waartoe compenserende rechten kunnen worden ingesteld. Het is vooralsnog onmogelijk om vast te stellen in welke mate de uitvoerbeperkingen op sojabonen tot een vermindering van de prijzen van deze produkten leiden waardoor de maalbedrijven een voordeel zouden genieten. Deze prijsvorming wordt immers op complexe wijze, zowel op nationaal als op internationaal vlak, beïnvloed door de wisselwerking van vraag en aanbod en hun elasticiteit.  14. Neutralisatie van de subsidies door de belastingen op het verkeer van goederen (Imposto sobre circulação de Mercadorias - ICM) en de uitvoerbelastingen  14.1. De Braziliaanse Regering voerde aan dat in 1983 de uitvoer van sojaschroot onderworpen was aan de ICM tegen een tarief van 11,1 % en aan uitvoerbelastingen tegen een tarief van 30 %. Het tarief van laatstgenoemde belastingen werd vervolgens geleidelijk verminderd en zij werden op 1 april 1984 afgeschaft. De Braziliaanse Regering verzocht de Commissie bijgevolg bij de berekening van de subsidie met deze gegevens rekening te houden. Zij was van mening dat de ICM en de uitvoerbelastingen welke op sojaschroot van toepassing zijn, de eventueel voor de uitvoer van deze produkten in 1983 toegekende subsidies hebben geneutraliseerd.  14.2. De Commissie merkt op dat de verhoging van 5 % tot 11,1 % van de ICM, welke van toepassing is op de uitvoer van sojaschroot, door de Braziliaanse Regering tijdens de door de Commissie in 1977 ingeleide anti-subsidieprocedure (1) werd vastgesteld ter neutralisatie van de uitwerking van de preferentiële behandeling die tot dan toe op sojaschroot ten opzichte van de grondstof, de bonen, werd toegepast. Derhalve bestaat tussen deze verhoging van het ICM-tarief op schroot in 1977 en de in de huidige anti-subsidieprocedure onderzochte subsidiepraktijken welke betrekking hebben op het jaar 1983, geen enkel verband.  Wat de uitvoerbelastingen betreft, is de Commissie van mening dat tussen laatstgenoemde en de in 1983 toegekende subsidies evenmin een verband bestaat. Deze belastingen werden namelijk ingesteld naar aanleiding van de »maxi-devaluatie" van de cruzeiro in februari 1983. De Braziliaanse autoriteiten hebben erkend dat de exporteurs zonder deze belastingen door de devaluatie buitengewone winsten over de uitvoer zouden hebben kunnen maken, hetgeen waarschijnlijk zou hebben gevoerd tot een vermindering van het binnenlandse aanbod en aldus tot een stijging van de binnenlandse prijzen.  14.3. Op grond van de voorgaande overwegingen is de Commissie van mening dat noch de heffing van de ICM, noch die van de belastingen op de uitvoer van sojaschroot in het bijzonder tot neutralisatie van de subsidies dienen welke het voorwerp van de huidige procedure zijn en dat deze elementen bijgevolg, krachtens artikel 3, lid 4, punt b) ii), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 bij de berekening van de subsidie niet in aanmerking moeten worden genomen.  15. Subsidietotaal  Samenvattend heeft de Commissie vastgesteld dat tijdens de periode waarop het onderzoek betrekking had, de Braziliaanse uitvoer van sojaschroot werd gesteund door subsidies in de vorm van preferentiële leningen en fiscale voordelen met betrekking tot beurstransacties op termijn op buitenlandse markten. Het totale bedrag van de subsidies met betrekking waartoe een compenserend recht kan worden ingesteld, bedraagt 7,75 % van de fob-waarde van de uitvoer, dat wil zeggen 7,27 % van de waarde cif Europese haven.  C. Schade  16. Met betrekking tot de schade die door de invoer waarvoor subsidie werd verleend, is veroorzaakt, blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer van soja  schroot van oorsprong uit Brazilië sterk is gestegen en wel van 3 225 000 ton in 1980 tot 4 242 000 ton in 1983.  Het marktaandeel van deze invoer in de Gemeenschap nam eveneens toe, namelijk van 20,9 % in 1980 tot 26,9 % in 1983.  Bovendien dient te worden opgemerkt dat de invoer van Braziliaans sojaschroot in de Gemeenschap een seizoenkarakter draagt, in die zin dat de leveringen van maart tot september toenemen en vervolgens tot aan het begin van het volgende jaar afnemen.  17. Wat de prijzen betreft ontving de Commissie van de importeurs waarmee contact is gezocht, geen enkel gegeven van betekenis. Bovendien heeft de Braziliaanse Regering bevestigd dat de Braziliaanse exporteurs aan wie de vragenlijst van de Commissie werd toegezonden, niet over gegevens met betrekking tot de prijzen van hun uitvoer naar de Gemeenschap beschikken, daar deze op basis fob Brazilië plaatvindt. De Commissie heeft evenwel uit andere gezaghebbende bronnen gedetailleerde inlichtingen ontvangen met betrekking tot de noteringen voor Braziliaans en Europees sojaschroot op de markt van Rotterdam. Deze inlichtingen wijzen uit dat tussen de aanbiedingen voor sojaschroot uit de Gemeenschap en die welke betrekking hebben op schroot van oorsprong uit Brazilië een aanzienlijk verschil bestaat. Laatstgenoemd schroot wordt tegen lagere prijzen verkocht. Dit verschil is bijzonder groot van maart tot september, de periode waarin het Braziliaanse aanbod zowel het grootst als het meest concurrerend is.  Voorts kan worden vastgesteld dat tussen het Braziliaanse en het Europese sojaschroot verschillen in fysieke kenmerken, verkoopvoorwaarden en handelsstadium bestaan. Het Europese sojaschroot heeft over het algemeen een proteïne- en cellulosegehalte dat lager is dan dat van de Braziliaanse produkten. De Braziliaanse export moet gemiddeld 15 dagen vóór levering worden betaald, terwijl de Europese verkopen bij levering moeten worden verrekend. Ten slotte wordt het Braziliaanse sojaschroot genoteerd op basis cif Rotterdam en het Europese op basis fob af fabriek.  De Commissie heeft berekend dat om rekening te houden met alle bovenvermelde verschillen, aanpassingen moeten worden verricht van - 8,98 US-$ (fysieke kenmerken), +1 US-$ (verkoopvoorwaarden) en +2,44 US-$ (handelsstadium), dat wil zeggen in totaal 5,54 US-$ per ton. Onder deze omstandigheden zouden de noteringen voor het Braziliaanse schroot, onafhankelijk van de periode van levering, die voor het Europese schroot met een bedrag van minimaal 5,54 US-$ per ton moeten overschrijden. Uit het door de Commissie verrichte onderzoek blijkt echter dat deze noteringen aanzienlijk lager waren, waarbij tussen maart en september het verschil soms zelfs tot 20 US-$ per ton opliep.  18. De bedrijfstak in de Gemeenschap ten behoeve waarvan de uitwerking van invoer waarvoor subsidie werd verleend, dient te worden onderzocht, wordt gevormd door de Europese bedrijven voor het vermalen van sojabonen.  19. De invoer met subsidie had voor deze bedrijfstak uiteenlopende gevolgen.  20. Verscheidene maalbedrijven in de Gemeenschap hadden in 1983 een onvoldoende bezettingsgraad, welke in sommige gevallen minder dan 70 % bedroeg. De Commissie stelde bovendien vast dat de bezettingsgraad van maart tot september/oktober sterk afnam en bij sommige producenten zelfs niveaus van minder dan 25 % bereikte.  21. Tijdens de periode van onderzoek zijn in deze bedrijfstak in de Gemeenschap de marges voor vermaling verslechterd. Deze verslechtering neemt toe tussen maart en september/oktober, waarbij de marges dalen tot niveaus die dikwijls minder dan 10 US-$ per ton vermaalde bonen bedragen en soms zelfs negatief zijn.  De Commissie stelde vast dat het niveau van deze marges ontoereikend was om de Europese maalbedrijven in staat te stellen hun maalkosten, waarvan het niveau wordt beïnvloed door de geringe bezettingsgraad, te dekken. De financiële resultaten van het merendeel der ondernemingen zijn verslechterd en hebben sommige maalbedrijven ertoe gebracht definitief de vermaling van soja op te geven voor die van andere oliehoudende zaden.  22. Wat de werkgelegenheid betreft, constateerde de Commissie dat bij de Europese maalbedrijven, die weinig arbeidsintensief zijn, tussen 1980 en 1983 de werkgelegenheid nog is afgenomen.  23. De Commissie heeft onderzocht of deze schade werd veroorzaakt door andere factoren, zoals bij voorbeeld de ontwikkeling van de vraag of de omvang en de prijs van andere invoer.  24. Het verbruik van sojaschroot beliep 15 405 000 ton in 1980 en 15 762 000 ton in 1983 en is dus stabiel gebleven.  25. Tijdens dezelfde periode nam de invoer in de Gemeenschap van oorsprong uit alle derde landen, met uitzondering van Brazilië, met 41,6 % toe (van 3 950 000 tot 5 591 000 ton). Daar deze stijging zeer omvangrijk is, stelde de Commissie een nauwkeurig onderzoek in naar de prijs voor deze andere invoer, die voornamelijk werd gevormd door sojaschroot van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika. Ten einde de Noordamerikaanse, de Braziliaanse en de Europese noteringen te kunnen vergelijken, hield zij rekening met de bestaande verschillen in cellulosegehalte tussen de diverse produkten; de Amerikaanse produkten waren vanuit dit oogpunt bezien van mindere kwaliteit. De Commissie heeft er eveneens rekening mee gehouden dat de invoer van Noordamerikaans sojaschroot in de Gemeenschap gemiddeld 15 dagen vóór de levering wordt betaald en dat de prijs ervan wordt berekend op basis cif Rotterdam. Er werden derhalve aanpassingen van respectievelijk +5,54 US-$, +1 US-$ en +2,44 US-$ per ton aangebracht ten einde de Noordamerikaanse noteringen op een niveau te brengen dat vergelijkbaar is met dat van de Europese. Rekening houdend met deze aanpassingen blijkt dat de noteringen voor het Noordamerikaanse sojaschroot theoretisch op een niveau zouden moeten liggen dat 8,98 US-$ lager is dan dat van de noteringen voor de Europese produkten en dus, volgens de in punt 17 vermelde ontwikkelingen, 14,52 US-$ lager dan dat van de noteringen voor Braziliaans schroot. Uit het door de diensten van de Commissie verrichte onderzoek blijkt evenwel dat de Braziliaanse noteringen tijdens de periode van onderzoek in feite bijna altijd lager zijn geweest dan niet alleen die voor Europees doch eveneens die voor Noordamerikaans schroot.  26. De Commissie heeft derhalve definitief vastgesteld dat de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië ten aanzien waarvan subsidies werden verleend, aan de bedrijfstak in de Gemeenschap aanzienlijke schade heeft toegebracht.  D. Belangen van de Gemeenschap  27. Bij het onderzoek naar de belangen van de Gemeenschap heeft de Commissie rekening gehouden met de omvang van de tijdens de periode van onderzoek toegekende subsidies en met de hieruit voortvloeiende schade voor de communautaire maalbedrijven.  De Commissie heeft vastgesteld dat de Braziliaanse Regering thans geen preferentiële financiering meer toekent voor de uitvoer van sojaschroot, welke financiering vrijwel de gehele vastgestelde subsidie uitmaakt.  In deze omstandigheden is de Commissie van mening dat het niet meer in het belang van de Gemeenschap zou zijn om van de belanghebbende importeurs een compenserend recht te incasseren ter compensering van de uitwerking van een formeel door een buitenlandse regering ingetrokken subsidie.  In dit opzicht moet men een onderscheid maken tussen de situatie in het geval van subsidiëring en die welke zich voordoet in een geval van dumping waar het van belang is slechts rekening te houden met de feiten en elementen vastgesteld in de loop van de periode waarop het onderzoek betrekking heeft. Subsidiëring heeft te maken met een regering, niet met een exporteur, en het toekennen en opheffen van subsidiëring geschieden normaal op basis van andere overwegingen dan die welke eigen zijn aan een exporteur. Het risico een subsidie, die aanvankelijk in de loop van een onderzoek werd ingetrokken, opnieuw op een later tijdstip te zien worden toegekend, is niet hetzelfde als het op een later tijdstip opnieuw plaatsvinden van dumping nadat in de loop van een onderzoek de dumping werd stopgezet. Dit verschil in situatie komt overigens tot uiting in de toepasselijke internationale regels die in dit verband een onderscheid maken tussen een anti-dumpingactie en een anti-subsidieactie.  E. Beëindiging van de procedure  28. In deze omstandigheden is de Commissie van mening dat de anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië dient te worden beëindigd. Het is duidelijk dat, wanneer de subsidies, genoemd in punt 27, weer zouden worden ingevoerd, de Commissie alle maatregelen zou nemen die noodzakelijk zijn en in overeenstemming met de bepalingen van de van kracht zijnde regeling, ten einde gevolg te geven aan een mogelijke klacht van producenten uit de Gemeenschap.  Bij het advies van het Raadgevend Comité werd geen enkel bezwaar te dien opzichte geformuleerd,  BESLUIT:  Enig artikel  De anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië is beëindigd.  Gedaan te Brussel, 16 april 1985.  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. C 76 van 17. 3. 1984, blz. 13.  (1) PB nr. C 298 van 10. 12. 1977, blz. 2.


title: Besluit 2014/775/GBVB van de Raad van 7 november 2014 tot verlenging van Besluit 2014/73/GBVB inzake een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA)

text:
               8.11.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 325/17

         BESLUIT 2014/775/GBVB VAN DE RAAD
   van 7 november 2014
   tot verlenging van Besluit 2014/73/GBVB inzake een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties (VN-Veiligheidsraad) heeft op 28 januari 2014, Resolutie 2134 (2014) aangenomen, waarbij de Europese Unie wordt gemachtigd om in de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR) een operatie op te zetten.

               (2)

               De Raad heeft op 10 februari 2014 Besluit 2014/73/GBVB (1) vastgesteld, waarin wordt bepaald dat een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) dient te worden beëindigd binnen zes maanden nadat het volledig operationeel vermogen (Full Operational Capability) werd bereikt.

               (3)

               De interim-president van de CAR heeft op 10 september 2014 een brief aan de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) gezonden waarin wordt verzocht om EUFOR RCA te verlengen.

               (4)

               Er moet worden gezorgd voor een soepele overgang van EUFOR RCA naar de geïntegreerde multidimensionele stabilisatiemissie van de Verenigde Naties in de Centraal-Afrikaanse Republiek (MINUSCA), zoals vastgelegd in Resolutie 2149 (2014) van de VN-Veiligheidsraad, totdat MINUSCA de volle verantwoordelijkheid op zich kan nemen voor de veiligheid in het gebied rond Bangui.

               (5)

               De VN-Veiligheidsraad heeft op 21 oktober 2014 Resolutie 2181 (2014) aangenomen waarbij de verlenging van EUFOR RCA tot 15 maart 2015 wordt goedgekeurd.

               (6)

               Besluit 2014/73/GBVB dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2014/73/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 1, lid 1, worden de woorden „binnen een termijn van vier tot zes maanden” vervangen door de woorden „binnen een termijn van negen maanden”.

               2)

               Artikel 10, lid 2, wordt vervangen door:
               „2.   Het financiële referentiebedrag voor de gemeenschappelijke kosten van EUFOR RCA voor de periode tot en met 15 december 2014 bedraagt 25,9 miljoen EUR. Het financiële referentiebedrag voor de gemeenschappelijke kosten van EUFOR RCA voor de periode van 16 december 2014 tot en met 15 maart 2015 bedraagt 5,7 miljoen EUR.
               Het in artikel 25, lid 1, van Besluit 2011/871/GBVB bedoelde percentage van het referentiebedrag voor de periode tot en met 15 december 2014 bedraagt 50 %. Het in artikel 25, lid 1, van Besluit 2011/871/GBVB bedoelde percentage van het referentiebedrag voor de periode van 16 december 2014 tot en met 15 maart 2015 bedraagt 0 %.”.

               3)

               Artikel 12, lid 2, wordt vervangen door:
               „2.   EUFOR RCA eindigt op 15 maart 2015.”.
         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 7 november 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  Besluit 2014/73/GBVB van de Raad van 10 februari 2014 inzake een militaire operatie van de Europese Unie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (EUFOR RCA) (PB L 40 van 11.2.2014, blz. 59).


title: Besluit 2012/389/GBVB van de Raad van 16 juli 2012 betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR)

text:
               17.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/40

         BESLUIT 2012/389/GBVB VAN DE RAAD
   van 16 juli 2012
   betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 14 november 2011 heeft de Raad een strategisch kader voor de Hoorn van Afrika vastgesteld ter sturing van het engagement van de Europese Unie in de regio.

               (2)

               Op 8 december 2011 heeft de Raad Besluit 2011/819/GBVB (1) tot benoeming van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Hoorn van Afrika vastgesteld.

               (3)

               Op 16 december 2011 heeft de Raad ingestemd met het crisisbeheersingsconcept voor de missie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit.

               (4)

               Op 23 maart 2012 heeft de Raad Besluit 2012/173/GBVB (2) over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika vastgesteld.

               (5)

               De regeringen van Djibouti, Kenia en de Seychellen, en de federale overgangsregering van Somalië zijn verheugd over de inzet van de missie in hun landen.

               (6)

               Op 18 juni 2007 heeft de Raad zijn goedkeuring gehecht aan de richtsnoeren voor de commando- en controlestructuur van de civiele crisisbeheersingsoperaties van de Europese Unie.

               (7)

               Voor de bij dit besluit ingestelde missie moet de wachtdienst in werking worden gesteld.

               (8)

               De missie zal worden uitgevoerd in het kader van een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Missie
   De Unie zet een missie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika („EUCAP NESTOR”) op.
   Artikel 2
   Missieverklaring
   EUCAP NESTOR heeft tot doel de ontwikkeling in de staten van de Hoorn van Afrika en het westelijk deel van de Indische Oceaan van een zelfvoorzienende capaciteit voor voortdurende verbetering van hun maritieme veiligheid, met inbegrip van piraterijbestrijding, en, maritiem bestuur te steunen. De geografische focus van EUCAP NESTOR ligt aanvankelijk op Djibouti, Kenia, de Seychellen en Somalië. EUCAP NESTOR wordt, na ontvangst door de Unie van een uitnodiging van de Tanzaniaanse autoriteiten, tevens ingezet in Tanzania.
   Artikel 3
   Taken
   1.   Teneinde het in artikel 2 omschreven doel te bereiken, omvatten de taken van EUCAP NESTOR:

               a)

               de autoriteiten in de regio bijstaan bij het efficiënt organiseren van de instanties voor maritieme veiligheid die als kustwacht optreden;

               b)

               in de staten in de regio opleiding en opleidingsexpertise ter versterking van de maritieme capaciteit verstrekken, aanvankelijk in Djibouti en Kenia en op de Seychellen, opdat zij op termijn zelf in opleidingen kunnen voorzien;

               c)

               Somalië bijstaan bij het ontwikkelen van een eigen, op een breed wettelijk en bestuursrechtelijk kader gesteund kustpolitievermogen op het land;

               d)

               leemten in de capaciteit op het stuk van prioritaire uitrusting in kaart brengen en bijstand bieden bij het aanpakken daarvan, voor zover nodig, om het doel van EUCAP NESTOR te bereiken;

               e)

               bijstand bieden bij het verstevigen van nationale wetgeving en de rechtsstaat door middel van een regionaal programma van juridisch advies en juridische expertise ter ondersteuning van het opstellen van wetgeving betreffende maritieme veiligheid en aanverwante nationale wetgeving;

               f)

               regionale samenwerking bevorderen tussen nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor maritieme veiligheid;

               g)

               de regionale coördinatie op het gebied van de opbouw van maritieme capaciteit versterken;

               h)

               strategisch advies bieden door aan belangrijke overheidsdiensten deskundigen toe te wijzen;

               i)

               projecten van de missie uitvoeren en giften coördineren;

               j)

               een regionale informatie- en communicatiestrategie ontwikkelen en uitvoeren.

         2.   EUCAP NESTOR verricht geen uitvoerende taken.
   Artikel 4
   Commandostructuur en structuur
   1.   EUCAP NESTOR heeft, als crisisbeheersingsoperatie, een gemeenschappelijke commandostructuur.
   2.   De structuur van EUCAP NESTOR is als volgt:

               a)

               het hoofdkwartier van de missie in Djibouti;

               b)

               landenkantoren, waar nodig.

         3.   EUCAP NESTOR beschikt over een projectcel voor het identificeren en het uitvoeren van projecten. Op gebieden die verband houden met EUCAP NESTOR en ter ondersteuning van de doelstelling ervan, kan EUCAP NESTOR, waar nodig, coördineren, faciliteren en advies verstrekken over projecten die de lidstaten en derde landen onder hun verantwoordelijkheid uitvoeren.
   Artikel 5
   Civiele operationele commandant
   1.   De directeur van het civiele plannings- en uitvoeringsvermogen (CPCC) is de civiele operationele commandant voor EUCAP NESTOR.
   2.   De civiele operationele commandant oefent op strategisch niveau het commando en de controle uit op EUCAP NESTOR onder het politieke toezicht en de strategische aansturing van het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) en onder het algemene gezag van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   3.   De civiele operationele commandant zorgt, met betrekking tot de uitvoering van operaties, voor een adequate en doeltreffende uitvoering van de besluiten van de Raad, alsook van het PVC, onder meer door het hoofd van de missie, waar nodig, instructies op strategisch niveau, te geven en hem advies en technische ondersteuning te verstrekken.
   4.   Het bij Besluit 2012/173/GBVB in werking gestelde operatiecentrum van de EU verstrekt rechtstreekse ondersteuning aan de civiele operationele commandant bij de operationele planning en uitvoering van EUCAP NESTOR.
   5.   De civiele operationele commandant rapporteert aan de Raad via de HV.
   6.   Alle gedetacheerde personeelsleden blijven onder het volledige gezag staan van de nationale autoriteiten van de betrokken zendstaat overeenkomstig nationale voorschriften, van de betrokken instelling van de Unie of de Europese dienst voor extern optreden (EDEO). De nationale autoriteiten dragen de operationele controle (OPCON) over hun personeel, teams en eenheden over aan de civiele operationele commandant.
   7.   De civiele operationele commandant heeft de algehele verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat de Unie zich naar behoren van haar zorgplicht kwijt.
   8.   De civiele operationele commandant, de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Hoorn van Afrika (SVEU) en de hoofden van de delegaties van de Unie in de regio raadplegen elkaar indien nodig.
   Artikel 6
   Hoofd van de missie
   1.   Het hoofd van de missie draagt in het veld de verantwoordelijkheid voor, en oefent het commando en de controle uit op EUCAP NESTOR en rapporteert rechtstreeks aan de civiele operationele commandant.
   2.   Het hoofd van de missie voert het commando en de controle over het personeel, de teams en de eenheden van de bijdragende staten die door de civiele operationele commandant ter beschikking zijn gesteld, en draagt de administratieve en logistieke verantwoordelijkheid voor de aan EUCAP NESTOR ter beschikking gestelde activa, middelen en informatie.
   3.   Het hoofd van de missie geeft instructies aan alle personeelsleden van EUCAP NESTOR, met het oog op de effectieve uitvoering van EUCAP NESTOR in het veld, en zorgt voor de coördinatie en de dagelijkse leiding van de operatie volgens de instructies op strategisch niveau van de civiele operationele commandant.
   4.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor de uitvoering van de begroting van EUCAP NESTOR. Daartoe sluit het hoofd van de missie een contract met de Commissie.
   5.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor het tuchtrechtelijk toezicht op het personeel. Gedetacheerde personeelsleden vallen tuchtrechtelijk onder de bevoegdheid van de betrokken nationale autoriteit overeenkomstig nationale voorschriften, van de betrokken instelling van de Unie of van EDEO.
   6.   Het hoofd van de missie vertegenwoordigt EUCAP NESTOR in het operatiegebied en zorgt voor passende zichtbaarheid van EUCAP NESTOR.
   7.   Het hoofd van de missie zorgt, in voorkomend geval, voor coördinatie met andere actoren van de Unie in het veld. Het hoofd van de missie krijgt, onder volledige eerbieding van de commandostructuur, ter plaatse politieke aansturing van de SVEU, in nauwe samenspraak met de betrokken delegatiehoofden van de Unie in de regio.
   8.   Het hoofd van de missie is, in het kader van de projectcel, gemachtigd financiële bijdragen van de lidstaten of derde landen aan te wenden voor de uitvoering van projecten die zijn aangemerkt als een consistente aanvulling op andere acties van EUCAP NESTOR, indien het project:

               a)

               wordt genoemd in de begrotingseffectennota in verband met dit besluit; of

               b)

               op verzoek van het hoofd van de missie in de loop van EUCAP NESTOR is opgenomen in de begrotingseffectennota.

         In voorkomende gevallen sluit het hoofd van de missie met de betrokken staten een regeling, waarin met name wordt vastgelegd volgens welke specifieke procedures klachten van derden worden behandeld betreffende schade die is opgelopen als gevolg van handelingen of nalatigheden van het hoofd van de missie bij de besteding van de middelen die door de bijdragende staten ter beschikking zijn gesteld.
   In geen geval kan de Unie of de HV door de bijdragende staten aansprakelijk worden gesteld voor handelingen of nalatigheden van het hoofd van de missie in verband met de besteding van de middelen die door de bijdragende staten ter beschikking zijn gesteld.
   Artikel 7
   Personeel
   1.   EUCAP NESTOR bestaat voornamelijk uit personeel dat door de lidstaten, de instellingen van de Unie of EDEO wordt gedetacheerd. Elke lidstaat of instelling van de Unie of EDEO draagt de kosten voor ieder door hem of haar gedetacheerd personeelslid, met inbegrip van kosten voor vervoer van en naar de plaats van detachering, salarissen, ziektekosten en andere vergoedingen dan dagvergoedingen.
   2.   De detacherende staat of instelling van de Unie of EDEO is verantwoordelijk voor het behandelen van alle aan de detachering gerelateerde klachten van of betreffende het door hem/haar gedetacheerde personeelslid en voor het instellen van een vordering tegen dat personeelslid.
   3.   EUCAP NESTOR kan ook internationaal en lokaal personeel op contractbasis aanwerven, indien de vereiste functies niet worden vervuld door personeel dat door de lidstaten gedetacheerd is. Bij wijze van uitzondering en in naar behoren gemotiveerde gevallen, kunnen in voorkomend geval onderdanen van deelnemende derde landen op contractbasis worden aangeworven wanneer er geen geschikte kandidaten uit de lidstaten beschikbaar zijn.
   4.   De arbeidsvoorwaarden en de rechten en plichten van het internationale en lokale personeel staan in contracten tussen het hoofd van de missie en de betrokken personeelsleden.
   Artikel 8
   Status van EUCAP NESTOR en het personeel ervan
   De status van EUCAP NESTOR en het personeel ervan, in voorkomend geval inclusief de voorrechten, immuniteiten en overige waarborgen die nodig zijn voor de voltooiing en de soepele werking van EUCAP NESTOR, wordt vastgelegd in een overeenkomst krachtens artikel 37 VEU, overeenkomstig de procedure in artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
   Artikel 9
   Politieke controle en strategische leiding
   1.   Het PVC oefent, onder de verantwoordelijkheid van de Raad en de HV, het politieke toezicht op en de strategische aansturing van EUCAP NESTOR uit. De Raad machtigt het PVC hierbij om voor dit doel de noodzakelijke besluiten te nemen overeenkomstig artikel 38, derde alinea, VEU. Deze machtiging omvat de bevoegdheid om, op voorstel van de HV, een hoofd van de missie te benoemen en om het operationeel concept (CONOPS) en het operationeel plan (OPLAN) te wijzigen. De beslissingsbevoegdheid met betrekking tot de doelstellingen en de beëindiging van EUCAP NESTOR blijft berusten bij de Raad.
   2.   Het PVC brengt op gezette tijden verslag uit aan de Raad.
   3.   Het PVC ontvangt, zoals voorgeschreven, op gezette tijden door de civiele operationele commandant en het hoofd van de missie opgestelde verslagen over aangelegenheden die onder hun bevoegdheid vallen.
   Artikel 10
   Deelneming van derde landen
   1.   Met volledige inachtneming van de beslissingsautonomie van de Unie en het enkelvoudige institutionele kader van de Unie kunnen derde landen worden uitgenodigd om bij te dragen aan EUCAP NESTOR, met dien verstande dat zij de kosten dragen van het uitzenden van het door hen gedetacheerde personeel, met inbegrip van salarissen, verzekering tegen alle risico’s, dagvergoedingen en kosten voor vervoer van en naar de plaats van detachering, en dat zij een passende bijdrage aan de werkingskosten van EUCAP NESTOR leveren.
   2.   De derde landen die aan EUCAP NESTOR bijdragen, hebben bij de dagelijkse leiding van EUCAP NESTOR dezelfde rechten en plichten als lidstaten.
   3.   De Raad machtigt hierbij het PVC om de noodzakelijke besluiten betreffende de aanvaarding van de voorgestelde bijdragen te nemen en een comité van contribuanten in te stellen.
   4.   De nadere regelingen betreffende de deelneming van derde landen worden vastgesteld in krachtens artikel 37 VEU te sluiten overeenkomsten en, voor zover nodig, in aanvullende technische regelingen. Wanneer de Unie en een derde staat een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor de deelneming van die derde staat aan crisisbeheersingsoperaties van de Unie hebben gesloten, zijn in het kader van EUCAP NESTOR de bepalingen van die overeenkomst van toepassing.
   Artikel 11
   Veiligheid
   1.   De civiele operationele commandant stuurt de planning van de beveiligingsmaatregelen door het hoofd van de missie en zorgt voor een adequate en doeltreffende uitvoering daarvan door EUCAP NESTOR overeenkomstig artikel 5.
   2.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor de veiligheid van EUCAP NESTOR en voor de naleving van de minimumbeveiligingseisen die op EUCAP NESTOR van toepassing zijn, conform het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V VEU en de daarvan afgeleide teksten in een operationele hoedanigheid wordt ingezet buiten de Unie.
   3.   Het hoofd van de missie wordt bijgestaan door een voor de missie bestemde hoge veiligheidsfunctionaris, die aan het hoofd van de missie rapporteert en die tevens nauwe, functionele betrekkingen onderhoudt met EDEO.
   4.   De personeelsleden van EUCAP NESTOR volgen, overeenkomstig het OPLAN, vóór hun indiensttreding een verplichte veiligheidsopleiding. Zij krijgen regelmatig ter plaatse herhalingscursussen, die worden georganiseerd door de hoge veiligheidsfunctionaris.
   5.   Het hoofd van de missie zorgt voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie overeenkomstig Besluit 2011/292/EU van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (3).
   Artikel 12
   Wachtdienst
   Voor EUCAP NESTOR wordt de wachtdienst in werking gesteld.
   Artikel 13
   Financiële regelingen
   1.   Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP NESTOR moet dekken, bedraagt voor de eerste twaalf maanden na de inwerkingtreding van dit besluit 22 880 000 EUR. Het financiële referentiebedrag voor de daaropvolgende perioden wordt door de Raad vastgesteld.
   2.   De uitgaven worden beheerd overeenkomstig de voorschriften en procedures die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   Behoudens goedkeuring van de Commissie mag het hoofd van de missie technische regelingen sluiten met lidstaten, deelnemende derde staten en andere internationale actoren over het leveren van uitrusting, diensten en gebouwen aan EUCAP NESTOR.
   4.   De financiële regelingen moeten voldoen aan de operationele vereisten van EUCAP NESTOR, met inbegrip van de verenigbaarheid van uitrusting en de interoperabiliteit van haar teams.
   5.   Het hoofd van de missie brengt over de in het kader van zijn/haar contract ondernomen activiteiten volledig verslag uit aan de Commissie, onder wier toezicht hij staat.
   6.   De gedane uitgaven komen voor financiering in aanmerking vanaf de datum van inwerkingtreding van dit besluit.
   Artikel 14
   Samenhang van het optreden van de Unie en coördinatie
   1.   De HV zorgt ervoor dat de uitvoering van dit besluit samenhangt met het gehele externe optreden van de Unie, onder meer met de ontwikkelingsprogramma’s van de Unie.
   2.   Met eerbiediging van de commandostructuur handelt het hoofd van de missie in nauwe samenspraak met de delegaties van de Unie in de regio om te zorgen voor de samenhang van het optreden van de Unie in de regio van de Hoorn van Afrika.
   3.   Het hoofd van de missie werkt nauw samen met de hoofden van de missies van de Unie en van de lidstaten in de regio.
   4.   Het hoofd van de missie werkt samen met de andere internationale actoren in de regio, met name het United Nations (UN) Political Office for Somalia, het UN Office on Drugs and Crime, het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (VN) en de Internationale Maritieme Organisatie.
   5.   Het hoofd van de missie werkt in nauwe samenspraak met EUNAVFOR Atalanta, de militaire missie van de Europese Unie om de Somalische veiligheidstroepen te helpen opleiden (EUTM Somalia), het Maritime Security Project en het programma Critical Maritime Routes.
   Artikel 15
   Vrijgave van informatie en documenten
   1.   De HV is gemachtigd om, naar gelang van de operationele behoeften van EUCAP NESTOR, ten behoeve van EUCAP NESTOR opgestelde, gerubriceerde gegevens van de EU tot op het niveau „CONFIDENTIEL EU/EU CONFIDENTIAL” overeenkomstig Besluit 2011/292/EU vrij te geven aan de bij dit besluit betrokken derde staten.
   2.   De HV is tevens gemachtigd, naar gelang van de operationele behoeften van EUCAP NESTOR, gerubriceerde gegevens en documenten van de EU tot op het niveau van „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” die ten behoeve van EUCAP NESTOR zijn opgesteld, overeenkomstig Besluit 2011/292/EU vrij te geven aan de VN en de Afrikaanse Unie (AU). Daartoe worden regelingen tussen de HV en de bevoegde autoriteiten van de VN en de AU opgesteld.
   3.   Indien er sprake is van een specifieke en onmiddellijke operationele behoefte, is de HV voorts gemachtigd ten behoeve van EUCAP NESTOR opgestelde, gerubriceerde gegevens van de EU tot op het niveau „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” overeenkomstig Besluit 2011/292/EU vrij te geven aan het gastland. Daartoe worden regelingen tussen de HV en de bevoegde autoriteiten van het gastland opgesteld.
   4.   De HV is gemachtigd niet-gerubriceerde documenten van de EU betreffende de beraadslagingen van de Raad over EUCAP NESTOR die onder de geheimhoudingsplicht van artikel 6, lid 1, van het reglement van orde van de Raad (4) vallen, vrij te geven aan de derde landen die bij dit besluit zijn betrokken.
   5.   De HV kan de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde bevoegdheden, alsook de bevoegdheid om de in de leden 2 en 3 bedoelde regelingen te sluiten, delegeren aan personen die onder zijn/haar gezag staan, aan de civiele operationele commandant en/of aan het hoofd van de missie.
   Artikel 16
   Inwerkingtreding en looptijd
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing voor een periode van 24 maanden.

      Gedaan te Brussel, 16 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. ALETRARIS

      (1)  PB L 327 van 9.12.2011, blz. 62.

      (2)  PB L 89 van 27.3.2012, blz. 66.

      (3)  PB L 141 van 27.5.2011, blz. 17.

      (4)  Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).


Avis juridique important

|

32003D0339

2003/339/EG: Besluit van de Raad van 6 mei 2003 houdende benoeming van een plaatsvervangend lid in het Comité van de Regio's

Publicatieblad Nr. L 120 van 15/05/2003 blz. 0058 - 0058

Besluit van de Raadvan 6 mei 2003houdende benoeming van een plaatsvervangend lid in het Comité van de Regio's(2003/339/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 263,Gezien de voordracht van de Duitse regering,Overwegende hetgeen volgt:(1) Besluit 2002/60/EG van de Raad van 22 januari 2002 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2002 tot en met 25 januari 2006(1).(2) In het Comité van de Regio's is een zetel van een plaatsvervangend lid vrijgekomen door het aftreden van mevrouw Ulrike RODUST, waarvan de Raad op 2 april 2003 in kennis is gesteld,BESLUIT:Enig artikelMevrouw Heide SIMONIS wordt benoemd tot plaatsvervangend lid in het Comité van de Regio's ter vervanging van mevrouw Ulrike RODUST voor de verdere duur van haar ambtstermijn, d.w.z. tot en met 25 januari 2006.Gedaan te Brussel, 6 mei 2003.Voor de RaadDe voorzitterP. Efthymiou(1) PB L 24 van 26.1.2002, blz. 38.


title: Besluit houdende wijziging in de lijst van Bijlage I van het Verdrag

text:
2810/62                PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN                                  6. 12 . 62
        EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL
                                             *
                                     RAAD VAN MINISTERS
                 BESCHIKKINGEN, ADVIEZEN EN RAADPLEGINGEN
                                                    BESLUIT
                        houdende wijziging in de lijst van Bijlage I van het Verdrag
         DE RAAD,
               Gelet op artikel 81 van het Verdrag,
               Gelet op Bijlage I van het Verdrag,
         BESLUIT :
                                                    Artikel 1
               Post 4.100 vermeld in Bijlage I wordt aangevuld met de toevoeging van spons
         ijzer en sponsstaal (spons).
               Deze post wordt derhalve als volgt opgesteld :
         4.100        Grondstoffen voor de produktie van ruwijzer en staal (*)
                          Ijzererts (uitgezonderd pyriet)
                          Sponsijzer en sponsstaal (spons) (lbis)
                          Schroot
                          Mangaanerts
         (!) Niet inbegrepen zijn de grondstoffen bedoeld in Code no. 4.190 van de Naamlijst van
             de O.E.E.S. (andere grondstoffen niet elders genoemd, voor de vervaardiging van ruwijzer
             en staal), die niet vermeld zijn in deze lijst. Met name zijn niet inbegrepen de vuur
             vaste bekledingsmaterialen.
         (ibis) Zijn met name inbegrepen sponsijzer als zodanig of sponsijzer in de vorm van bri
              ketten, de loepen en soortgelijke produkten.
                                                     Artikel 2
                Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 1963 .
                                                                       Voor de Raad
                                                                       De Voorzitter
                                                                      Paul ELVINGER


title: Besluit 2013/367/GBVB van de Raad van 9 juli 2013 tot wijziging van Besluit 2012/389/GBVB betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR)

text:
               10.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 189/12

         BESLUIT 2013/367/GBVB VAN DE RAAD
   van 9 juli 2013
   tot wijziging van Besluit 2012/389/GBVB betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 juli 2012 heeft de Raad Besluit 2012/389/GBVB (1) vastgesteld. Dat besluit verstrijkt op 15 juli 2014.

               (2)

               Het huidige financiële referentiebedrag bestrijkt de periode van 16 juli 2012 tot en met 15 juli 2013.

               (3)

               Besluit 2012/389/GBVB dient te worden gewijzigd om de periode waarvoor het huidig financieel referentiebedrag geldt, te verlengen tot en met 15 november 2013.

               (4)

               De missie zal worden uitgevoerd in het kader van een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als vastgesteld in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 13, lid 1, van Besluit 2012/389/GBVB wordt vervangen door:

      "1.   Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUCAP NESTOR moet dekken, bedraagt voor de eerste 16 maanden na de inwerkingtreding van dit besluit 22 880 000 EUR. Het financiële referentiebedrag voor de daaropvolgende periode wordt door de Raad vastgesteld.".

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  PB L 187 van 17.7.2012, blz. 40.


title: 2009/508/EG: Beschikking van de Europese Centrale Bank van 25 juni 2009 houdende wijziging van Beschikking ECB/2008/20 inzake de omvang van euromunten die Oostenrijk in 2009 mag uitgeven (ECB/2009/15)

text:
               2.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 172/35

      BESCHIKKING VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 25 juni 2009
   houdende wijziging van Beschikking ECB/2008/20 inzake de omvang van euromunten die Oostenrijk in 2009 mag uitgeven
   (ECB/2009/15)
   (2009/508/EG)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 106, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Europese Centrale Bank (ECB) heeft vanaf 1 januari 1999 het alleenrecht tot goedkeuring van de omvang van de uitgifte van munten door de lidstaten die de euro hebben aangenomen (hierna de „deelnemende lidstaten”).

               (2)

               Op 26 mei 2009 verzocht de Oesterreichische Nationalbank de ECB om goedkeuring van een verhoging van 160 miljoen EUR van de omvang van euromunten, die Oostenrijk in 2009 mag uitgeven.

         HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Verhoging van de omvang van euromunten
   De ECB keurt de omvang van de uitgifte van euromunten die Oostenrijk in 2009 mag uitgeven, goed.
   Derhalve wordt de tabel in artikel 1 van Beschikking ECB/2008/20 van de Europese Centrale Bank (1) als volgt vervangen:

                  (in miljoen EUR)

                  „Uitgifte van munten bestemd voor de circulatie en uitgifte van munten voor verzamelaars (niet bestemd voor de circulatie) in 2009

                  België

                  105,4

                  Duitsland

                  632,0

                  Ierland

                  65,5

                  Griekenland

                  85,7

                  Spanje

                  390,0

                  Frankrijk

                  252,5

                  Italië

                  234,3

                  Cyprus

                  22,5

                  Luxemburg

                  42,0

                  Malta

                  15,4

                  Nederland

                  68,5

                  Oostenrijk

                  376,0

                  Portugal

                  50,0

                  Slovenië

                  27,0

                  Slowakije

                  131,0

                  Finland

                  60,0”

   Artikel 2
   Slotbepaling
   Deze Beschikking is gericht tot de deelnemende lidstaten.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 25 juni 2009.

            De president van de ECB

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  PB L 352 van 31.12.2008, blz. 58.


title: 2009/214/EG: Besluit van het Europees Parlement van 22 april 2008 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2006

text:
               31.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/166

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 22 april 2008
   over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2006
   (2009/214/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2006 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2006, tezamen met de antwoorden van het agentschap (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2008 (5843/2008 — C6-0084/2008),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gezien Verordening (EEG) nr. 1210/90 van de Raad van 7 mei 1990 inzake de oprichting van het Europees Milieuagentschap en het Europees milieuobservatie- en -informatienetwerk (4), en met name artikel 13,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6-0122/2008),

               1.

               neemt kennis van de definitieve jaarrekening van het Europees Milieuagentschap, zoals deze bij het verslag van de Rekenkamer is gevoegd;

               2.

               gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Europees Milieuagentschap voor het begrotingsjaar 2006;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Milieuagentschap, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 261 van 31.10.2007, blz. 4.

      (2)  PB C 309 van 19.12.2007, blz. 24.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 120 van 11.5.1990, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.


Avis juridique important

|

32003D0709

2003/709/EG: Besluit van de Commissie van 9 oktober 2003 tot oprichting van een Europese Consumenten Adviesgroep

Publicatieblad Nr. L 258 van 10/10/2003 blz. 0035 - 0036

Besluit van de Commissievan 9 oktober 2003tot oprichting van een Europese Consumenten Adviesgroep(2003/709/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Overwegende hetgeen volgt:(1) In het kader van de consumentenbescherming als bedoeld in artikel 153 van het Verdrag dient de Commissie de consumenten te raadplegen over vraagstukken betreffende de bescherming van hun belangen op het niveau van de Gemeenschap.(2) Sinds 1973 wordt de Commissie hierin bijgestaan door fora die hiervoor zijn opgericht bij diverse besluiten, laatstelijk bij Besluit 2000/323/EG van de Commissie van 4 mei 2000 tot oprichting van een consumentencomité(1).(3) Dat besluit moet worden aangepast aan de ontwikkeling van het politieke en juridische kader, teneinde rekening te houden met de toetreding van nieuwe lidstaten en de behoefte aan harmonisering van de definities van consumentenorganisaties met die welke in andere communautaire wetgeving worden gebruikt. Tevens moet worden voorzien in de mogelijkheid vertegenwoordigers van andere organisaties bij de werkzaamheden te betrekken. Bovendien moet de naam van het huidige consumentencomité overeenkomstig de voorschriften voor de oprichting van comités(2) worden gewijzigd in "Europese Consumenten Adviesgroep".(4) Verder is het dienstig de functionering van de groep transparanter en effectiever te maken, met name door de procedure voor de benoeming van de kandidaten te wijzigen, voor leden die nationale consumentenorganisaties vertegenwoordigen slechts één verlenging van de ambtstermijn toe te staan, effectieve verslaglegging in te voeren en het reglement van orde van de groep goed te keuren.(5) Wegens de omvang van de wijzigingen moet Besluit 2000/323/EG ter wille van de duidelijkheid worden vervangen,BESLUIT:Artikel 11. De Commissie richt een Europese Consumenten Adviesgroep op, hierna "de groep" genoemd.2. De groep kan door de Commissie worden geraadpleegd over alle vraagstukken betreffende de bescherming van de consumentenbelangen op het niveau van de Gemeenschap.Artikel 21. De groep bestaat uit:a) één lid per lidstaat, die de nationale consumentenorganisaties vertegenwoordigt;b) één lid van elke Europese consumentenorganisatie.2. In dit besluit wordt onder nationale consumentenorganisaties verstaan consumentenorganisaties die de consument overeenkomstig de nationale voorschriften of praktijken vertegenwoordigen en nationaal actief zijn.3. In dit besluit wordt onder Europese consumentenorganisaties verstaan consumentenorganisaties die voldoen aan een van de twee volgende groepen criteria. Zij moeten:a) 1. niet-gouvernementele organisaties zonder winstoogmerk zijn, die onafhankelijk van het bedrijfsleven, de handel en het zakenleven zijn en ook geen andere strijdige belangen hebben, en waarvan de belangrijkste doelstellingen en activiteiten betrekking hebben op de bevordering en bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische belangen van de consument in de Gemeenschap;2. van nationale consumentenorganisaties uit minstens de helft van de lidstaten - nationale consumentenorganisaties die de consument overeenkomstig nationale voorschriften of praktijken vertegenwoordigen en regionaal of nationaal actief zijn - de opdracht hebben gekregen om de belangen van de consument in de Gemeenschap te behartigen;3. tot tevredenheid van de Commissie rekenschap hebben afgelegd over hun leden, reglement van orde en financieringsbronnen, ofb) 1. niet-gouvernementele organisaties zonder winstoogmerk zijn, die onafhankelijk van het bedrijfsleven, de handel en het zakenleven zijn en ook geen andere strijdige belangen hebben, en waarvan de belangrijkste doelstellingen en activiteiten betrekking hebben op de vertegenwoordiging van de consumentenbelangen bij het normalisatieproces in de Gemeenschap,2. in ten minste twee derde van de lidstaten de opdracht hebben gekregen om de consumentenbelangen op communautair niveau te behartigen; die opdracht moet zijn gegeven:- door organen die, overeenkomstig de nationale voorschriften of praktijken, representatief zijn voor de nationale consumentenorganisaties in de lidstaten, of,- wanneer dergelijke organen ontbreken, door nationale consumentenorganisaties in de lidstaten die, overeenkomstig de nationale voorschriften of praktijken, de consument vertegenwoordigen en nationaal actief zijn.Artikel 31. De leden van de groep die nationale consumentenorganisaties vertegenwoordigen, worden benoemd door de Commissie, op voorstel van de door de lidstaten opgerichte nationale organen die de consumentenorganisaties vertegenwoordigen, dan wel, mochten die organen niet bestaan, op voorstel van de bevoegde nationale autoriteiten.2. De leden die Europese consumentenorganisaties vertegenwoordigen, worden door de Commissie benoemd op voorstel van de Europese consumentenorganisaties.3. Op dezelfde wijze als de gewone leden wordt een gelijk aantal plaatsvervangende leden benoemd. Het plaatsvervangende lid neemt van rechtswege de plaats van het gewone lid in wanneer dit afwezig of verhinderd is.4. De lijst van leden en plaatsvervangende leden wordt door de Commissie ter informatie in het Publicatieblad van de Europese Unie, serie C, bekendgemaakt.Artikel 4De ambtstermijn van de leden bedraagt drie jaar en is verlengbaar, doch voor leden die nationale consumentenorganisaties vertegenwoordigen slechts eenmaal, volgens de procedure van artikel 3.Na afloop van de periode van drie jaar blijven de leden in functie, totdat zij worden vervangen of hun ambtstermijn wordt hernieuwd.De ambtstermijn van de leden eindigt vóór afloop van de periode van drie jaar wanneer zij ontslag nemen, met pensioen gaan of overlijden. Ook kan hun ambtstermijn worden beëindigd wanneer de organisatie, het orgaan of de autoriteiten die hen als kandidaat heeft voorgesteld, om hun vervanging vragen. Zij worden voor de rest van de periode van drie jaar volgens de in artikel 3 bedoelde procedure vervangen.Artikel 5Het lidmaatschap van de groep is onbezoldigd.Artikel 61. Op voorstel van de Commissie kan de groep vertegenwoordigers van andere organisaties die als een van hun hoofddoelstellingen consumentenbelangen behartigen en hiertoe op Europees niveau actief zijn, uitnodigen met haar mee te werken.2. De groep kan elke persoon die ten aanzien van een bepaald agendapunt over speciale kennis beschikt, uitnodigen om als deskundige aan haar werkzaamheden deel te nemen.Artikel 71. De groep vergadert in de vorm en volgens het rooster dat de Commissie vaststelt. De Commissie zit de vergaderingen van de groep voor. De Commissie draagt zorg voor het secretariaat van de groep en organiseert haar werkzaamheden.2. De besprekingen in de groep hebben betrekking op de verzoeken van de Commissie om een advies. Wanneer de Commissie om een advies vraagt, kan zij de uiterste datum voor de indiening van het advies vaststellen.3. De groep stelt haar reglement van orde vast op basis van voorstellen van de Commissie.4. De leden van de groep die nationale consumentenorganisaties vertegenwoordigen, informeren en raadplegen de organisaties die zij in de groep vertegenwoordigen. Ieder lid zorgt voor een effectieve verslaglegging om alle nationale consumentenorganisaties systematisch op de hoogte te houden van de werkzaamheden van de groep en brengt hun standpunten over aan de groep.5. De groep legt een verslag van haar activiteiten voor aan de jaarlijks door de Commissie bijeengeroepen vergadering van consumentenorganisaties.Artikel 8Onverminderd het bepaalde in artikel 287 van het Verdrag maken de leden en de plaatsvervangende leden van de groep de informatie die hun in verband met de werkzaamheden van de groep ter kennis is gekomen, niet openbaar wanneer de Commissie hun meedeelt dat het gevraagde advies of de gestelde vraag betrekking heeft op een aangelegenheid van vertrouwelijke aard.Artikel 9Besluit 2000/323/EG wordt ingetrokken.Gedaan te Brussel, 9 oktober 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 111 van 9.5.2000, blz. 30.(2) Besluit 1999/468/EG van de Raad (PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23). Besluit SEC(2000) 1230 van de Commissie van 24 juli 2000.


Avis juridique important

|

31979D0345

79/345/Euratom: Besluit van de Raad van 27 maart 1979 houdende vaststelling van een onderzoekprogramma inzake de veiligheid van watergekoelde thermische reactoren (werkzaamheden onder contract op het gebied van de kernenergie)

Publicatieblad Nr. L 083 van 03/04/1979 blz. 0021 - 0022 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0263

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 27 maart 1979  houdende vaststelling van een onderzoekprogramma inzake de veiligheid van watergekoelde thermische reactoren ( werkzaamheden onder contract op het gebied van de kernenergie )   ( 79/345/Euratom )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie , inzonderheid op artikel 7 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) , dat na raadpleging van het wetenschappelijk en technisch Comité is ingediend ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat de Raad op 22 juli 1975 een resolutie betreffende de technologische vraagstukken in verband met de veiligheid van kerninstallaties heeft aangenomen ( 4 ) ;  Overwegende dat de Raad op 18 juli 1977 een programma voor eigen onderzoek met betrekking tot reactorveiligheid heeft aangenomen ( 5 ) ;  Overwegende dat de tenuitvoerlegging van onderzoekprogramma's met betrekking tot de veiligheid van kerninstallaties een van de voornaamste middelen is waarmee de Commissie kan bijdragen tot de veilige produktie van kernenergie en de bescherming van mens en milieu ;  Overwegende dat het van belang is het programma voor eigen onderzoek aan te vullen met een programma voor onderzoek op basis van contracten ,  BESLUIT :  Artikel 1  Voor de duur van vijf jaar , te rekenen vanaf 1 januari 1979 , wordt een onderzoekprogramma inzake de veiligheid van watergekoelde thermische reactoren vastgesteld .  De tekst van het programma is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2  Het plafond voor de betalingsverplichtingen en de maximum personeelssterkte die noodzakelijk zijn voor de uitvoering van het programma worden respectievelijk vastgesteld op 6,3 miljoen Europese rekeneenheden en 3 personeelsleden ; de Europese rekeneenheid is omschreven in het Financieel Reglement dat van toepassing is op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen .  Artikel 3  Met het oog op een optimale samenhang tussen de eigen werkzaamheden en de werkzaamheden onder contract op het in artikel 1 bedoeld gebied , wordt het programma van de bijlage overeenkomstig de passende procedure zo spoedig mogelijk na de aanneming van het volgende meerjarenprogramma van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek herzien , ten einde naar behoren rekening te houden met de inhoud daarvan .  Artikel 4  De Commissie zorgt ervoor dat het programma in nauwe samenhang met het programma inzake eigen werkzaamheden " reactorveiligheid " wordt uitgevoerd .  De bevoegdheden van het Raadgevend Comité inzake beheer van het programma voor eigen werkzaamheden , ingesteld bij de resolutie van de Raad van 18 juli 1977 ( 6 ) worden uitgebreid tot het programma inzake werkzaamheden onder contract dat het onderwerp is van dit besluit .  Gedaan te Brussel , 27 maart 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . GIRAUD  ( 1 ) PB nr . C 146 van 21 . 6 . 1978 , blz . 2 en PB nr . C 299 van 31 . 12 . 1978 , blz . 5 .  ( 2 ) PB nr . C 296 van 11 . 12 . 1978 , blz . 23 .  ( 3 ) Advies uitgebracht op 29/30 november 1978 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 4 ) PB nr . C 185 van 14 . 8 . 1975 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 200 van 8 . 8 . 1977 , blz . 4 .  ( 6 ) PB nr . C 192 van 11 . 8 . 1977 , blz . 1 .  BIJLAGE  ONDERZOEKPROGRAMMA INZAKE DE VEILIGHEID VAN WATERGEKOELDE  THERMISCHE REACTOREN   ( WERKZAAMHEDEN ONDER CONTRACT )  Het programma is gericht op het onderzoek in onderlinge samenwerking van bepaalde verschijnselen , ten einde de veiligheid van het bedrijf van watergekoelde thermische reactoren verder te vergroten .  Het programma bestaat uit drie gedeelten , die elk een theoretische en experimentele studie omvatten van een van de volgende specifieke onderwerpen :  a ) ongeval met koelmiddelverlies ( LOCA ) en het bedrijf en rendement van het noodkoelsysteem van de kern ( ECCS ) ;  b ) bescherming van kerninstallaties tegen explosie van gaswolken ;  c ) emissie van radioactieve splijtprodukten en verspreiding daarvan in de atmosfeer ten gevolge van ongevallen .  Het programma zal op contract worden uitgevoerd .