title: 2009/223/EG: Besluit van het Europees Parlement van 22 april 2008 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006

text:
               31.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/201

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 22 april 2008
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006
   (2009/223/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2008 (5843/2008 — C6-0084/2008),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (4), en met name artikel 60,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 van en bijlage V bij zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A6-0118/2008),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2006;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 261 van 31.10.2007, blz. 16.

      (2)  PB C 309 van 19.12.2007, blz. 47.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 79 van 19.3.2008, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               31.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/202

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 22 april 2008
   met de opmerkingen die integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2006, tezamen met de antwoorden van het Agentschap (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2008 (5843/2008 — C6-0084/2008),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (4), en met name artikel 60,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 van en bijlage V bij zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A6-0118/2008),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer verklaart redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de rekeningen betreffende het begrotingsjaar 2006 betrouwbaar zijn en de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart op 24 april 2007 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2005 (6) en dat het in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere

                           —

                           vaststelt dat het bestedingspercentage van de vastleggings- en betalingskredieten (respectievelijk 69 % en 32 %) voor administratieve uitgaven laag is en dat de annuleringspercentages van uit het vorige begrotingsjaar overgedragen kredieten hoog zijn;

                           —

                           constateert dat er niet is overgeschakeld op een op activiteiten georiënteerd management, hoewel het financieel reglement van het Agentschap dit voorschrijft zoals dat is gedaan voor de algemene begroting teneinde de prestaties beter te kunnen volgen;

                           —

                           betreurt het feit dat de raad van bestuur eind 2005 nog geen minimumnormen voor interne controle had ingevoerd en dat het Agentschap eind 2005 nog altijd geen systeem had om ervoor te zorgen dat de vergoedingen die het zijn klanten aanrekent in ruil voor zijn diensten dekkend zijn;

   Algemene punten die betrekking hebben op horizontale kwesties in verband met de EU-agentschappen en daardoor ook van belang zijn voor de kwijtingsprocedure voor elk agentschap afzonderlijk

               1.

               merkt op dat de begrotingen van de 24 agentschappen en andere satellietorganen die door de Rekenkamer zijn gecontroleerd in 2006 in totaal 1 080,5 miljoen EUR bedroegen (de hoogste begroting is die van het Europees Bureau voor wederopbouw met 271 miljoen EUR en de laagste die van de Europese Politieacademie (CEPOL) met 5 miljoen EUR);

               2.

               wijst erop dat de reeks externe EU-organen die worden onderworpen aan audit en kwijting thans niet alleen meer de traditionele regelgevende agentschappen maar ook uitvoerende agentschappen omvatten die zijn opgericht om specifieke programma’s ten uitvoer te leggen, en dat deze reeks in de nabije toekomst nog zal worden uitgebreid tot gezamenlijke ondernemingen die zijn opgezet als publiek-private partnerschappen (gezamenlijke technologie-initiatieven);

               3.

               merkt op dat het aantal agentschappen waarvoor kwijting moet worden verleend zich wat het Parlement betreft als volgt heeft ontwikkeld: begrotingsjaar 2000: 8; 2001: 10; 2002: 11; 2003: 14; 2004: 14; 2005: 16; 2006: 20 regelgevende agentschappen en 2 uitvoerende agentschappen (2 agentschappen die onderworpen worden aan een audit door de Rekenkamer maar waarvoor een interne kwijtingsprocedure geldt, niet meegerekend);

               4.

               komt daarom tot de conclusie dat de audit- en kwijtingprocedure te log is geworden en niet afgestemd is op de omvang van de begrotingen van de verschillende agentschappen en satellietorganen; verzoekt zijn ter zake bevoegde commissie om een breed opgezet onderzoek te doen naar de kwijtingsprocedure voor de agentschappen en satellietorganen, met het doel om een eenvoudiger en rationeler aanpak te ontwerpen, gelet op het steeds toenemende aantal lichamen waarvoor in toekomstige jaren een afzonderlijk kwijtingverslag zal moeten worden opgesteld;

         Principiële overwegingen

               5.

               verzoekt de Commissie duidelijke uitleg te verschaffen over de volgende punten, alvorens zij overgaat tot de oprichting van een nieuw agentschap of de hervorming van een bestaand agentschap: type agentschap, doelstellingen van het agentschap, interne beheersstructuur, producten, diensten, belangrijkste procedures, doelgroep, cliënten en belanghebbenden van het agentschap, officiële betrekkingen met externe actoren, budgettaire verantwoordelijkheid, financiële planning, personeelsbeleid en personeelsomvang;

               6.

               verlangt dat voor elk agentschap een jaarlijkse prestatieovereenkomst wordt gesloten, die door het agentschap en het bevoegde DG wordt opgesteld en de belangrijkste doelstellingen voor het komende jaar, een financieel kader en duidelijke indicatoren om de prestaties te meten, moet omvatten;

               7.

               dringt erop aan dat de resultaten die de agentschappen boeken regelmatig (en op ad hoc-basis) door de Europese Rekenkamer of een andere onafhankelijke auditinstantie worden gecontroleerd; is van oordeel dat deze zich niet zouden moeten beperken tot de traditionele elementen van financieel beheer en de juiste besteding van openbare middelen, maar ook de administratieve efficiency en de doelmatigheid moeten omvatten, alsook een beoordeling van het financieel beheer van elk agentschap;

               8.

               is van oordeel dat bij agentschappen die hun begrotingsbehoeften permanent overschatten een technische korting moet worden toegepast op basis van de vacante posten; denkt dat dit op den duur tot lagere bestemmingsontvangsten en daarmee tot lagere administratieve kosten voor de agentschappen zal leiden;

               9.

               beschouwt het als een ernstig probleem dat een aantal agentschappen bekritiseerd is, omdat ze zich niet aan de aanbestedingsregels, het Financieel Reglement, het Statuut van de ambtenaren enz. houden; stelt dat de voornaamste oorzaak hiervan gelegen is in het feit dat de meeste regelingen en het Financieel Reglement opgesteld zijn voor de grotere instellingen en dat de meeste kleine agentschappen niet groot genoeg zijn om aan deze regelgevingsvereisten te kunnen voldoen; verzoekt de Commissie daarom met spoed een oplossing hiervoor te zoeken om de efficiency te vergroten door bundeling van de administratieve taken van verscheidene agentschappen, zodat deze minimaal vereiste omvang wel bereikt wordt (met inachtneming van de noodzakelijke wijzigingen in de basisverordeningen voor de agentschappen en hun budgettaire onafhankelijkheid), dan wel met spoed specifieke regels voor de agentschappen op te stellen (met name uitvoeringsvoorschriften voor de agentschappen) zodat ze aan alle voorschriften kunnen voldoen;

               10.

               dringt erop aan dat de Commissie bij de opstelling van het voorontwerp van begroting rekening houdt met de bestedingsresultaten van de verschillende agentschappen in de jaren daarvoor, met name het jaar n-1, en de door elk agentschap verlangde begroting dienovereenkomstig aanpast; verzoekt zijn ter zake bevoegde commissie deze aanpassing intact te laten en, mocht de Commissie de begroting niet hebben aangepast, zelf de desbetreffende begroting bij te stellen tot een realistisch niveau dat op de absorptie- en bestedingscapaciteit van het desbetreffende agentschap afgestemd is;

               11.

               verwijst naar zijn kwijtingsbesluit voor het jaar 2005, waarin het de Commissie heeft verzocht eens in de vijf jaar een onderzoek naar de toegevoegde waarde van elk bestaand agentschap te publiceren; verzoekt alle betrokken instellingen om in geval van een negatief oordeel over de toegevoegde waarde van een agentschap de noodzakelijke stappen te zetten om het mandaat van dat agentschap te herzien of het agentschap te sluiten; stelt vast dat de Commissie in 2007 niet één evaluatie heeft uitgevoerd; dringt er bij de Commissie op aan dat zij vóór het kwijtingsbesluit over 2007 ten minste vijf evaluaties voorlegt, te beginnen met de oudste agentschappen;

               12.

               is van mening dat de aanbevelingen van de Rekenkamer onmiddellijk moeten worden uitgevoerd en dat het niveau van de aan de agentschappen betaalde subsidies moet worden afgestemd op hun werkelijke behoeften aan kasmiddelen; is verder van mening dat de wijzigingen op het algemene Financieel Reglement verwerkt moeten worden in de financiële kaderregeling van de agentschappen en in de diverse specifieke financiële voorschriften hierin;

         Presentatie van de rapporteringsdata

               13.

               merkt op dat onder de agentschappen geen standaardaanpak bestaat voor de presentatie van hun activiteiten tijdens het desbetreffende begrotingsjaar en van hun rekeningen en hun verslagen over hun budgettaire en financieel beheer noch voor de vraag of er een betrouwbaarheidsverklaring moet worden opgesteld door de directeur van het agentschap; merkt op dat niet alle agentschappen een duidelijk onderscheid maken tussen a) de presentatie van hun werk aan het publiek en b) de technische rapportering over hun budgettair en financieel beheer;

               14.

               merkt op dat de permanente instructies van de Commissie voor de voorbereiding van activiteitenverslagen weliswaar niet expliciet verlangen dat een agentschap een betrouwbaarheidsverklaring opstelt, maar dat vele directeuren dat voor 2006 wel hebben gedaan, waarbij in één geval een belangrijk voorbehoud werd opgenomen;

               15.

               herinnert aan paragraaf 26 van zijn resolutie van 12 april 2005 (7), waarin het de directeuren van de agentschappen verzoekt om met ingang van heden hun jaarlijkse activiteitenverslag, dat samen met financiële en beheersgegevens wordt gepresenteerd, vergezeld te doen gaan van een betrouwbaarheidsverklaring ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van de handelingen, analoog aan de verklaringen die de directeuren-generaal van de Commissie ondertekenen;

               16.

               verzoekt de Commissie haar vaste instructies aan de agentschappen in die zin te amenderen;

               17.

               stelt bovendien voor dat de Commissie tezamen met de agentschappen moet werken aan een geharmoniseerd model dat van toepassing is op alle agentschappen en satellietorganen, en waarin onderscheid wordt gemaakt tussen:

                           —

                           een jaarverslag bestemd voor een breed publiek over de operaties en werkzaamheden van het orgaan en de bereikte resultaten;

                           —

                           de financiële staten en een verslag over de uitvoering van de begroting;

                           —

                           een activiteitenverslag naar het voorbeeld van de activiteitenverslagen van de directeuren-generaal van de Commissie;

                           —

                           een betrouwbaarheidsverklaring, ondertekend door de directeur van het orgaan, tezamen met eventuele voorbehouden en opmerkingen waarvan hij het wenselijk acht dat zij onder de aandacht van de kwijtingsautoriteit worden gebracht;

         Algemene conclusies van de Rekenkamer

               18.

               wijst op de conclusie van de Rekenkamer (jaarverslag, punt 10.29 (8)) dat de door de Commissie uit de communautaire begroting betaalde subsidies niet gebaseerd zijn op toereikend gemotiveerde ramingen van de kasbehoeften van de agentschappen en dat dit er in combinatie met de omvang van de uit vorige jaren overgedragen bedragen toe leidt dat zij aanzienlijke bedragen in kas hebben; wijst voorts op de aanbeveling van de Rekenkamer dat het niveau van de aan de agentschappen betaalde subsidies moet worden afgestemd op hun werkelijke behoeften aan kasmiddelen;

               19.

               merkt op dat 14 agentschappen het ABAC-boekhoudsysteem eind 2006 nog moesten invoeren (jaarverslag, voetnoot bij punt 10.31);

               20.

               neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer (jaarverslag, punt 1.25) over de gestegen financiële lasten voor niet opgenomen verlof die bij sommige agentschappen werden geregistreerd; wijst erop dat de Rekenkamer haar betrouwbaarheidsverklaring voor drie agentschappen (Europees Centrum voor de Ontwikkeling van de Beroepsopleiding (Cedefop), CEPOL en het Europees Spoorwegagentschap) van kanttekeningen heeft voorzien met betrekking tot het begrotingsjaar 2006 (voor 2005 was dat het geval bij het Cedefop, de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en het Europees Bureau voor wederopbouw);

         Interne audit

               21.

               herinnert eraan dat de intern financieel controleur van de Commissie, overeenkomstig artikel 185, lid 3 van het Financieel Reglement, ook de intern financieel controleur is van de regelgevende agentschappen die geld ontvangen uit de EU-begroting; wijst erop dat de interne financieel controleur verslag uitbrengt aan de raad van bestuur en de directeur van elk agentschap;

               22.

               vestigt de aandacht op het volgende voorbehoud dat is opgenomen in het jaarlijkse activiteitenverslag van de intern financieel controleur voor 2006:
               „De intern financieel controleur van de Commissie is niet in staat om te voldoen aan de verplichting die hem in artikel 185 van het Financieel Reglement is opgelegd om als intern financieel controleur van de communautaire organen te fungeren, omdat het hem ontbreekt aan de personele middelen daarvoor”;

               23.

               wijst evenwel op de opmerking van de intern financieel controleur in zijn activiteitenverslag 2006 dat de financiën van alle werkzame regelgevende agentschappen vanaf 2007 op jaarbasis gecontroleerd zullen worden, nu de Commissie de Interne Accountantsdienst (IAS) extra personeel ter beschikking heeft gesteld;

               24.

               stelt vast dat het aantal regelgevende en uitvoerende agentschappen en gemeenschappelijke ondernemingen die krachtens artikel 185 van het Financieel Reglement door de IAS gecontroleerd moeten worden, steeds verder toeneemt; verzoekt de Commissie zijn bevoegde commissie mede te delen of de IAS over voldoende personeel zal beschikken om de financiën van al deze organen de komende jaren jaarlijks te kunnen controleren;

               25.

               merkt op dat artikel 72, lid 5 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 bepaalt dat alle agentschappen de kwijtingsautoriteit en de Commissie ieder jaar een verslag moeten voorleggen dat is opgesteld door hun directeur en waarin een samenvatting wordt gegeven van het aantal en de soort interne audits die door de interne financiële controleur zijn verricht, de aanbevelingen die daarin werden gedaan en het gevolg dat aan deze aanbevelingen is gegeven; verzoekt de agentschappen mede te delen of dit ook is gebeurd en, zo ja, op welke wijze;

               26.

               vestigt wat de interne controlecapaciteit betreft, vooral met betrekking tot de kleinere agentschappen, de aandacht op een voorstel dat de intern financieel controleur op 14 september 2006 aan de bevoegde commissie van het Parlement heeft gedaan en waarin hij te kennen geeft dat kleinere agentschappen toestemming zouden moeten krijgen om interne auditdiensten tegen betaling door de privésector te laten verrichten;

         Beoordeling van de agentschappen

               27.

               herinnert aan de gemeenschappelijke verklaring waarover Parlement, Raad en Commissie (9) het bij het overleg vóór de Ecofin-begrotingsraad van 13 juli 2007 eens zijn geworden en waarin een oproep wordt gedaan tot het opstellen van i) een lijst van de agentschappen die de Commissie wil beoordelen en ii) een lijst van de agentschappen die reeds zijn beoordeeld, met een samenvatting van de voornaamste bevindingen;

         Tuchtprocedures

               28.

               wijst erop dat bepaalde agentschappen vanwege hun geringe omvang moeite hebben om ad hoc-tuchtcommissies samen te stellen bestaande uit personeel met een passende rang en dat het Bureau voor onderzoek en disciplinaire maatregelen van de Commissie (IDOC) niet bevoegd is voor de agentschappen; verzoekt de agentschappen om de oprichting van een gemeenschappelijke tuchtraad voor de verschillende agentschappen te overwegen;

         Ontwerp voor een interinstitutioneel akkoord

               29.

               herinnert aan het voorstel van de Commissie voor een interinstitutioneel akkoord betreffende een kader voor Europese regelgevende agentschappen (COM(2005) 59), dat de oprichting beoogt van een horizontaal kader voor de oprichting, structuur, werkwijze, evaluatie en controle van de Europese regelgevende agentschappen; merkt op dat dit voorstel een nuttig initiatief vormt in het streven naar een rationalisering van de oprichting en het beheer van agentschappen; neemt nota van de opmerking van de Commissie in haar syntheseverslag 2006 (paragraaf 3.1, COM(2007) 274) dat, hoewel er na de publicatie van het voorstel aanvankelijk weinig schot zat in de onderhandelingen, de inhoudelijke discussie in de Raad eind 2006 weer is begonnen; betreurt het dat het niet mogelijk is geweest de aanneming ervan dichterbij te brengen;

               30.

               is dan ook ingenomen met de toezegging van de Commissie dat zij in de loop van 2008 een mededeling over de toekomst van de regelgevende agentschappen zal voorleggen;

         Agentschappen met eigen financiering

               31.

               wijst erop dat voor de twee agentschappen met eigen financiering aan de directeur kwijting wordt verleend door de raad van bestuur; stelt vast dat beide aanzienlijke overschotten hebben opgebouwd, die afkomstig zijn uit voorgaande jaren:

                           —

                           Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (BHIM), kasmiddelen en equivalenten daarvan: 281 miljoen EUR (10);

                           —

                           Communautair Bureau voor plantenrassen (CPVO), kasmiddelen en equivalenten daarvan: 18 miljoen EUR (11);

         Specifieke punten

               32.

               neemt nota van de bevinding in het verslag van de Rekenkamer voor 2006 dat eind 2006 de overgedragen kredieten voor titel II (administratieve uitgaven) ongeveer 40 % van de vastleggingen, en die voor titel III (niet-gesplitste beleidsuitgaven) ongeveer 50 % bedroegen, en dat voor dezelfde titels meer dan 15 % van de kredieten werd geannuleerd;

               33.

               neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat het niveau van de overgedragen kredieten in 2006 hoog was, omdat het Agentschap nog meer dan de helft van zijn werk moest uitbesteden aan de nationale luchtvaartautoriteiten in de lidstaten en een aanzienlijk deel van de rekeningen aan het eind van het jaar nog niet was ontvangen;

               34.

               toont zich verontrust over de verdere bevinding van de Rekenkamer dat met betrekking tot de certificeringsactiviteiten van het Agentschap in 2006 het kostenanalysesysteem ongeveer 48 miljoen EUR aan kosten meldde tegenover ongeveer 35 miljoen EUR aan ontvangsten voor 2006;

               35.

               merkt op dat het agentschap voor het begrotingsjaar 2006 kon beschikken over 31,9 miljoen EUR vastleggings- en betalingskredieten uit de algemene begroting van de Europese Unie;

               36.

               neemt nota van het dringende verzoek van de Rekenkamer aan het Agentschap om, in samenwerking met de Commissie, de bestaande vergoedingsregeling te herzien om ervoor te zorgen dat de kosten van het Agentschap voor de certificeringsactiviteiten gerechtvaardigd zijn en gedekt worden door de vergoedingen;

               37.

               verzoekt het agentschap en de Commissie de vergoedingenstructuur van het agentschap te herzien om de kosten en inkomsten voor certificeringsactiviteiten in evenwicht te brengen;

               38.

               neemt nota van het antwoord van het Agentschap dat de nieuwe verordening betreffende de geheven vergoedingen en rechten (Verordening (EG) nr. 593/2007 van de Commissie (12) die op 1 juni 2007 in werking is getreden, voldoende inkomsten zou moeten genereren om de kosten van certificeringsactiviteiten te dekken;

               39.

               wijst erop dat op de balans van het Agentschap vorderingen op korte termijn voor ongeveer 14 miljoen EUR staan en dat daarvan 20 % meer dan drie maanden oud is; dringt er bij het Agentschap op aan om een doeltreffend vorderingenbeheerssysteem in te voeren dat eventueel ook in rente bij te late betaling voorziet;

               40.

               leest uit de rekeningen af dat 5,05 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met de begrotingsuitvoering voor 2006, is opgevoerd als een schuld die aan de Commissie moet worden terugbetaald;

               41.

               neemt nota van de verklaring van de ordonnateur in zijn betrouwbaarheidsverklaring dat sedert de controle door de IAS in juli 2006 passende maatregelen zijn genomen om haar belangrijkste aanbevelingen te verwezenlijken;

               42.

               neemt nota van de verklaring in het jaarlijks activiteitenverslag van het Agentschap dat de onzekerheid in verband met de exploitatiebegroting voor het Agentschap voortduurt, voornamelijk vanwege de lage inkomsten uit vergoedingen en rechten; dit tekort werd aangezuiverd door een communautaire bijdrage, maar dit had gevolgen voor de werkzaamheden van het Agentschap die uit deze bijdrage worden gefinancierd:

               43.

               merkt echter op dat het Agentschap in 2006 een aanzienlijk aantal vacante posten had in de categorieën AD 6 en AD 7.

      (1)  PB C 261 van 31.10.2007, blz. 16.

      (2)  PB C 309 van 19.12.2007, blz. 47.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 79 van 19.3.2008, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 187 van 15.7.2008, blz. 156.

      (7)  Resolutie van het Europees Parlement houdende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor de uitvoering van zijn begroting voor het begrotingsjaar 2003 (PB L 196 van 27.7.2005, blz. 145).

      (8)  PB C 273 van 15.11.2007, blz. 1.

      (9)  Raadsdocument DS 605/1/07 Rev. 1.

      (10)  Bron: Verslag over de jaarrekening van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt betreffende het begrotingsjaar 2006, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (PB C 309 van 19.12.2007, blz. 141).

      (11)  Bron: Verslag over de jaarrekening van het Communautair Bureau voor plantenrassen betreffende het begrotingsjaar 2006, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (PB C 309 van 19.12.2007, blz. 135).

      (12)  PB L 140 van 1.6.2007, blz. 3.


title: Besluit van de Commissie van 13 januari 2017 betreffende de benoeming van een aantal leden van de Wetenschappelijke Raad van de Europese Onderzoeksraad

text:
               14.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 13/2

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 13 januari 2017
   betreffende de benoeming van een aantal leden van de Wetenschappelijke Raad van de Europese Onderzoeksraad
   (2017/C 13/02)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Besluit 2013/743/EU van de Raad van 3 december 2013 tot vaststelling van het specifieke programma tot uitvoering van „Horizon 2020” — het kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (2014-2020) — en tot intrekking van de Besluiten 2006/971/EG, 2006/972/EG, 2006/973/EG, 2006/974/EG en 2006/975/EG (1), en met name artikel 7, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit C(2013) 8915 (2) (gewijzigd bij Besluit C(2015) 58 (3)) heeft de Commissie voor de periode van 1 januari 2014 tot en met 31 december 2020 de Europese Onderzoeksraad (ERC) opgericht voor het uitvoeren van de acties in het kader van onderdeel I („Excellente wetenschap”) die betrekking hebben op de specifieke doelstelling „De Europese Onderzoeksraad (ERC)”, bedoeld in artikel 3, lid 1, onder a), van Besluit 2013/743/EU.

               (2)

               De ERC bestaat uit de in artikel 7 van Besluit 2013/743/EU bedoelde onafhankelijke Wetenschappelijke Raad en de in artikel 8 van dat besluit bedoelde specifieke uitvoeringsstructuur.

               (3)

               Krachtens artikel 2, lid 1, van Besluit C(2013) 8915 bestaat de Wetenschappelijke Raad uit de voorzitter van de ERC en 21 andere leden.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 7, lid 1, derde alinea, van Besluit 2013/743/EU worden de leden van de Wetenschappelijke Raad benoemd voor een termijn van hoogstens vier jaar, die eenmaal verlengbaar is. Bij hun benoeming moet de continuïteit van de werkzaamheden van de Wetenschappelijke Raad worden gewaarborgd.

               (5)

               De tweede ambtstermijn van één lid van de Wetenschappelijke Raad verstrijkt.

               (6)

               De eerste ambtstermijn van zeven leden van de Wetenschappelijke Raad verstrijkt en van drie van hen wordt de ambtstermijn niet verlengd.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 7, lid 1, tweede alinea, van Besluit 2013/743/EU worden de leden van de Wetenschappelijke Raad door de Commissie benoemd volgens een met deze raad overeengekomen onafhankelijke en transparante procedure, die raadpleging van de wetenschappelijke wereld en een verslag aan het Europees Parlement en de Raad omvat. Daartoe is een permanent aanwijzingscomité opgericht dat de leden van de Wetenschappelijke Raad van de Europese Onderzoeksraad selecteert. Dit comité heeft aan de Commissie aanbevelingen gedaan voor de benoeming van vier nieuwe leden van de Wetenschappelijke Raad en voor de verlenging van de eerste ambtstermijn van vier leden van de Wetenschappelijke Raad, en deze aanbevelingen zijn aanvaard,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Professor Paola BOVOLENTA is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een eerste ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2020.
   Professor Eveline CRONE is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een eerste ambtstermijn die begint op 1 april 2017 en die eindigt op 31 december 2020.
   Professor Andrzej JAJSZCZYK is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een eerste ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2020.
   Professor Giulio SUPERTI-FURGA is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een eerste ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2020.
   Professor Klaus BOCK is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een tweede ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2018.
   Professor Athene DONALD is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een tweede ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2018.
   Professor Eva KONDOROSI is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een tweede ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2018.
   Professor Reinhilde VEUGELERS is benoemd tot lid van de Wetenschappelijke Raad van de ERC voor een tweede ambtstermijn, die eindigt op 31 december 2018.
   Artikel 2
   De leden van de Wetenschappelijke Raad van de ERC zijn opgenomen in de lijst in bijlage bij dit besluit.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op 1 januari 2017.

      Gedaan te Brussel, 13 januari 2017.

            Voor de Commissie

         Carlos MOEDAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 965.

      (2)  Besluit C(2013) 8915 van de Commissie van 12 december 2013 tot oprichting van de Europese Onderzoeksraad (PB C 373 van 20.12.2013, blz. 23).

      (3)  Besluit C(2015) 58 van de Commissie van 17 februari 2015 tot wijziging van Besluit C(2013) 8915 tot oprichting van de Europese Onderzoeksraad (PB C 58 van 18.2.2015, blz. 3).

      BIJLAGE
      Leden van de Wetenschappelijke Raad van de ERC

                  Naam en instelling

                  Einde van de ambtstermijn

                  Klaus BOCK, Deense Nationale Onderzoekstichting

                  31 december 2018

                  Paola BOVOLENTA, Universidad Autónoma de Madrid

                  31 december 2020

                  Margaret BUCKINGHAM, Pasteurinstituut, Parijs

                  30 juni 2019

                  Christopher CLARK, Universiteit van Cambridge

                  31 december 2019

                  Eveline CRONE, Universiteit Leiden

                  31 december 2020

                  Athene DONALD, Universiteit van Cambridge

                  31 december 2018

                  Andrzej JAJSZCZYK, AGH Universiteit voor Wetenschap en Technologie, Krakau

                  31 december 2020

                  Tomas JUNGWIRTH, Academie van Wetenschappen van Tsjechië

                  31 december 2018

                  Éva KONDOROSI, Hongaarse Academie van Wetenschappen

                  31 december 2018

                  Michael KRAMER, Max Planckinstituut voor Radioastronomie, Bonn

                  30 juni 2019

                  Kurt MEHLHORN, Max Planckinstituut voor Informatica, Saarbrücken

                  30 juni 2020

                  Barbara ROMANOWICZ, Seismologisch Laboratorium Berkeley

                  31 december 2019

                  Nils Christian STENSETH, Universiteit van Oslo

                  31 december 2017

                  Martin STOKHOF, Universiteit van Amsterdam

                  31 december 2017

                  Giulio SUPERTI-FURGA, Onderzoekscentrum voor moleculaire geneeskunde van de Oostenrijkse Academie voor Wetenschappen

                  31 december 2020

                  Nektarios TAVERNARAKIS, Instituut voor Moleculaire Biologie en Biotechnologie, Stichting voor Onderzoek en Technologie — Hellas

                  30 juni 2020

                  Janet THORNTON, Europees Laboratorium voor moleculaire biologie — Europees Instituut voor Bio-informatica (EMBL-EBI)

                  31 december 2018

                  Isabelle VERNOS, Institució Catalana de Recerca i Estudis Avançats, Barcelona

                  30 juni 2019

                  Reinhilde VEUGELERS, Katholieke Universiteit Leuven

                  31 december 2018

                  Michel WIEVIORKA, Centrum voor Sociologische Analyse en Interventie, Parijs

                  31 december 2017

                  Fabio ZWIRNER, Universiteit van Padua

                  31 december 2018


title: Besluit (EU) 2017/102 van de Europese Centrale Bank van 11 januari 2017 tot wijziging van Besluit (EU) 2015/5 houdende de tenuitvoerlegging van het programma voor de aankoop van effecten op onderpand van activa (ECB/2017/3)

text:
               20.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 16/55

         BESLUIT (EU) 2017/102 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 11 januari 2017
   tot wijziging van Besluit (EU) 2015/5 houdende de tenuitvoerlegging van het programma voor de aankoop van effecten op onderpand van activa (ECB/2017/3)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 127, lid 2, eerste streepje,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, en met name artikel 12.1, tweede alinea, in samenhang met artikel 3.1, eerste streepje, en artikel 18.1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Besluit (EU) 2015/5 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/45) (1) stelde een programma vast voor de aankoop van effecten op onderpand van activa (ABSPP). Naast het derde aankoopprogramma voor gedekte obligaties, het programma voor de aankoop van door de publieke sector uitgegeven schuldbewijzen op secundaire markten en het aankoopprogramma bedrijfssector, maakt het ABSPP deel uit van het uitgebreide programma voor de aankoop van schuldbewijzen (APP). Het APP beoogt de doorwerking van het monetaire beleid verder te verbeteren, de kredietverstrekking aan de economie van het eurogebied te vergemakkelijken, minder strenge leningcondities voor huishoudens en ondernemingen te bewerkstelligen en op middellange termijn bij te dragen aan een inflatieniveau van net onder 2 %, overeenkomstig het hoofddoel van het Europese Centrale Bank (ECB), te weten prijsstabiliteithandhaving.

               (2)

               De aankoop van schuldbewijzen uit hoofde van het APP is een evenredige maatregel om met verwachte prijsontwikkelingen verband houdende risico's te matigen, aangezien het programma nog minder strenge monetaire en financiële voorwaarden zal bewerkstelligen, waaronder de leningvoorwaarden voor niet-financiële vennootschappen en huishoudens in het eurogebied, aldus de totale consumptie en investeringsuitgaven in het eurogebied ondersteunend en er uiteindelijk toe bijdragend dat de inflatie op middellange termijn weer net onder 2 % zal liggen. Het APP voldoet geheel aan de verdragsverplichtingen van de centrale banken van het Eurosysteem, waaronder het verbod op monetaire financiering, en schaadt de werking van het Eurosysteem overeenkomstig het beginsel van een openmarkteconomie met vrije mededinging niet.

               (3)

               Op 8 december 2016 heeft de Raad van bestuur in lijn met zijn mandaat tot verzekering van prijsstabiliteit besloten dat bepaalde APP-parameters aangepast moeten worden om de APP-doelstellingen te verwezenlijken. De aanpassingen stroken met het monetairbeleidmandaat van de Raad van bestuur, voldoen volledig aan de verdragsverplichtingen van de centrale banken van het Eurosysteem en houden naar behoren rekening met risicobeheeroverwegingen.

               (4)

               Meer bepaald moet de beoogde horizon van APP-aankopen worden verlengd tot eind december 2017, dan wel langer, indien noodzakelijk, en in ieder geval tot de Raad van bestuur vaststelt dat de inflatieontwikkeling stabiel is, die strookt met zijn doelstelling om op middellange termijn een inflatiepercentage van net onder 2 % te realiseren.

               (5)

               Tot eind maart 2017 zal middels de gecombineerde maandelijkse APP-aankopen 80 miljard EUR aan liquiditeiten naar de markt blijven vloeien. Vanaf april 2017 tot eind december 2017 moeten de gecombineerde maandelijkse APP-aankopen 60 miljard EUR bedragen, dan wel meer, indien noodzakelijk, en in ieder geval tot de Raad van bestuur vaststelt dat de inflatieontwikkeling stabiel is en strookt met zijn inflatiedoelstelling. Indien gaandeweg de vooruitzichten minder gunstig worden, of indien financiële omstandigheden niet langer stroken met verdere ontwikkelingen die moeten resulteren in een stabiele inflatieontwikkeling, is de Raad van bestuur voornemens de omvang te vergroten en/of de duur van het programma te verlengen.

               (6)

               Om de voortzetting van de soepele toepassing van APP-aankopen gedurende de voorgenomen tijdspanne te waarborgen, moeten APP-aankopen van schuldbewijzen met een rendement tot het einde van de looptijd onder de ECB-depositorente worden toegestaan, voor zover noodzakelijk.

               (7)

               Besluit (EU) 2015/5 (ECB/2014/45) moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging
   Aan artikel 2 van Besluit (EU) 2015/5 (ECB/2014/45) wordt het volgende punt 10 toegevoegd:

                  „(10)

                  Aankopen van nominale ABS met een negatief rendement tot het einde van de looptijd (of het slechtst mogelijke rendement) gelijk aan of boven de depositorente zijn toegestaan. Aankopen van nominale ABS met een negatief rendement tot het einde van de looptijd (of het slechtst mogelijke rendement) onder de depositorente zijn toegestaan, voor zover noodzakelijk.”.

   Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op 13 januari 2017.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 11 januari 2017.

            Namens de Raad van bestuur van de ECB

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  Besluit (EU) 2015/5 van de Europese Centrale Bank van 19 november 2014 houdende de tenuitvoerlegging van het programma voor de aankoop van effecten op onderpand van activa (ECB/2014/45) (PB L 1 van 6.1.2015, blz. 4).


title: 2004/929/EG: Besluit van de Commissie van 22 december 2004 tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari, 1 maart, 1 april, 1 mei en 1 juni 2004 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontracten van de Europese Gemeenschappen die in derde landen tewerkgesteld zijn en van een deel van de ambtenaren die tewerkgesteld blijven in de tien nieuwe lidstaten gedurende een periode van ten hoogste vijftien maanden na de toetreding

text:
               31.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 396/49

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 22 december 2004
   tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 februari, 1 maart, 1 april, 1 mei en 1 juni 2004 van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontracten van de Europese Gemeenschappen die in derde landen tewerkgesteld zijn en van een deel van de ambtenaren die tewerkgesteld blijven in de tien nieuwe lidstaten gedurende een periode van ten hoogste vijftien maanden na de toetreding
   (2004/929/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (1), en met name op artikel 13, tweede alinea, van bijlage X,
   Gelet op het Verdrag tot toetreding van tien nieuwe lidstaten, en met name op artikel 33, lid 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1785/2004 (2) van de Raad zijn voor de laatste maal volgens het oude Statuut, overeenkomstig artikel 13, eerste alinea, van bijlage X bij dit Statuut, de aanpassingscoëfficiënten vastgesteld die met ingang van 1 januari 2004 van toepassing zijn op de bezoldigingen die in de valuta van het land van tewerkstelling worden uitbetaald aan de ambtenaren die in derde landen zijn tewerkgesteld.

               (2)

               Met ingang van 1 februari, 1 maart, 1 april, 1 mei en 1 juni 2004 dienen bepaalde van deze aanpassingscoëfficiënten overeenkomstig artikel 13, tweede alinea, van bijlage X bij dit Statuut te worden gewijzigd daar uit statistische gegevens waarover de Commissie beschikt, is gebleken dat de wijziging van de kosten van levensonderhoud, die aan de hand van de aanpassingscoëfficiënt en de desbetreffende wisselkoers wordt gemeten, voor bepaalde derde landen sedert de laatste aanpassing meer dan 5 % bedraagt,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   Met ingang van 1 februari, 1 maart, 1 april, 1 mei en 1 juni 2004 worden de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op de bezoldigingen van de ambtenaren, tijdelijke functionarissen en arbeidscontracten die in derde landen zijn tewerkgesteld, en van een deel van de ambtenaren die tewerkgesteld blijven in de tien nieuwe lidstaten gedurende een periode van ten hoogste vijftien maanden na de toetreding, en die in de valuta van het land van tewerkstelling worden uitbetaald, gewijzigd overeenkomstig de bijlage.
   De voor de berekening van deze bezoldigingen toegepaste wisselkoersen worden vastgesteld in overeenstemming met de uitvoering van het Financieel Reglement en hebben betrekking op de in de eerste alinea bedoelde datum.

      Gedaan te Brussel, op 22 december 2004.

            Voor de Commissie

         Benita FERRERO-WALDNER

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 857/2004 (PB L 161 van 30.4.2004, blz. 11).

      (2)  PB L 317 van 16.10.2004, blz. 1.

      BIJLAGE

                  Land van tewerkstelling

                  Aanpassingscoëfficiënten
                  Februari 2004

                  Dominicaanse Republiek

                  33,1

                  Suriname

                  49,3

                  Zimbabwe

                  31,9

                  Land van tewerkstelling

                  Aanpassingscoëfficiënten
                  Maart 2004

                  Dominicaanse Republiek

                  38,9

                  Zimbabwe

                  33,5

                  Land van tewerkstelling

                  Aanpassingscoëfficiënten
                  April 2004

                  Dominicaanse Republiek

                  43,8

                  Sierra Leone

                  65,6

                  Zimbabwe

                  38,7

                  Land van tewerkstelling

                  Aanpassingscoëfficiënten
                  Mei 2004

                  Georgië

                  87,4

                  Malawi

                  71,6

                  Dominicaanse Republiek

                  48,6

                  Zimbabwe

                  42,9

                  Land van tewerkstelling

                  Aanpassingscoëfficiënten
                  Juni 2004

                  Kazachstan

                  94,0

                  Dominicaanse Republiek

                  46,4

                  Sierra Leone

                  71,0

                  Zimbabwe

                  44,7


title: 2011/256/EU: Besluit van de Raad van 11 april 2011 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Argentijnse Republiek uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijsten van verbintenissen van de Republiek Bulgarije en Roemenië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie

text:
               29.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 110/13

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 11 april 2011
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Argentijnse Republiek uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijsten van verbintenissen van de Republiek Bulgarije en Roemenië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie
   (2011/256/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 29 januari 2007 heeft de Raad de Commissie gemachtigd uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel (GATT) 1994 onderhandelingen te openen met bepaalde andere leden van de Wereldhandelsorganisatie, in verband met de toetreding tot de Europese Unie van de Republiek Bulgarije en Roemenië.

               (2)

               De Commissie heeft deze onderhandelingen gevoerd binnen de marges van de door de Raad vastgestelde onderhandelingsrichtsnoeren.

               (3)

               Deze onderhandelingen zijn afgesloten, en op 22 september 2010 vond de parafering plaats van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Argentijnse Republiek uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijsten van verbintenissen van de Republiek Bulgarije en Roemenië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie („de overeenkomst”).

               (4)

               De overeenkomst moet worden ondertekend,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De ondertekening van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Unie en de Argentijnse Republiek uit hoofde van artikel XXIV, lid 6, en artikel XXVIII van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) 1994 betreffende de wijziging van de concessies die vervat zijn in de lijsten van verbintenissen van de Republiek Bulgarije en Roemenië, in verband met hun toetreding tot de Europese Unie („de overeenkomst”), wordt namens de Unie goedgekeurd onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst (1).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) namens de Unie de overeenkomst te ondertekenen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 11 april 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         PINTÉR S.

      (1)  De tekst van de overeenkomst wordt bekendgemaakt samen met het besluit betreffende de sluiting ervan.


title: Besluit van de Raad van 18 juni 2012 tot benoeming van de helft van de leden van de raad van bestuur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot wijziging van het besluit van 24 juni 2010

text:
               30.6.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 192/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 18 juni 2012
   tot benoeming van de helft van de leden van de raad van bestuur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot wijziging van het besluit van 24 juni 2010
   2012/C 192/01
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (1), en met name artikel 25, lid 1,
   Gezien de lijst van kandidaten die de Europese Commissie bij de Raad heeft ingediend,
   Gezien het standpunt van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is essentieel dat onafhankelijkheid, een hoog wetenschappelijk niveau, doorzichtigheid en efficiëntie voor de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (de EFSA) gewaarborgd zijn. Ook samenwerking met de lidstaten is onontbeerlijk.

               (2)

               Van de helft van de leden van de raad van bestuur van de EFSA verstrijkt de ambts-termijn op 30 juni 2012. Drie van deze leden hebben banden met organisaties die de consumenten en andere belangengroepen met betrekking tot de voedselketen vertegenwoordigen.

               (3)

               Met het oog op de benoeming van zeven nieuwe leden van de raad van bestuur van de EFSA is de door de Commissie voorgelegde lijst op basis van de door haar verstrekte gegevens en in het licht van het standpunt van het Europees Parlement onderzocht. Het doel is ervoor te zorgen dat de hoogste graad van bekwaamheid, een uitgebreide relevante deskundigheid, bijvoorbeeld op het gebied van management en overheidsadministratie, en een zo breed mogelijke geografische spreiding in de Unie verzekerd zijn.

               (4)

               Bij het onderzoek van de door de Commissie ingediende lijst heeft de Raad er rekening mee gehouden dat de Commissie onverwijld in een afzonderlijke procedure een lid zal vervangen dat recentelijk ontslag heeft genomen uit de raad van bestuur van de EFSA, en dat zij daartoe een lijst van kandidaten zal indienen overeenkomstig artikel 25, lid 1, van Verordening (EG) nr. 178/2002.

               (5)

               De Raad neemt tevens in acht dat een van de huidige leden van de raad van bestuur van de EFSA wiens mandaat op 30 juni 2014 verstrijkt, als gevolg van een wijziging in zijn beroepsbezigheden beschouwd kan worden als een lid met banden met organisaties die andere belangen met betrekking tot de voedselketen vertegenwoordigen.

               (6)

               Het besluit van 24 juni 2010 tot benoeming van de helft van de leden van de Raad van bestuur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (2) moet derhalve dienovereenkomstig gewijzigd worden,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voor de periode van 1 juli 2012 tot en met 30 juni 2016 worden de volgende personen benoemd tot lid van de raad van bestuur van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid:

               Valérie BADUEL

               Sue DAVIES (3)
                   (4)

               Piergiuseppe FACELLI (4)

               Jaana HUSU-KALLIO

               Radu ROATIȘ CHEȚAN

               Jiří RUPRICH (4)

               Tadeusz WIJASZKA

         Artikel 2
   In artikel 1 van het besluit van 24 juni 2010 wordt het volgende symbool „(**)” toegevoegd aan de naam „Jan MOUSING”.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 18 juni 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. GJERSKOV

      (1)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1.

      (2)  PB C 171 van 30.6.2010, blz. 3.

      (3)  Banden met organisaties die de consumenten vertegenwoordigen.

      (4)  Huidig lid van de raad van bestuur van de EFSA.


Avis juridique important

|

31989D0064

89/64/EEG, Euratom, EGKS: Besluit van de Commissie van 22 november 1988 tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 mei 1988 van toepassing zijn op de bezoldiging van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in een derde land

Publicatieblad Nr. L 029 van 31/01/1989 blz. 0055 - 0056

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 22 november 1988  tot wijziging van de aanpassingscoëfficiënten die met ingang van 1 mei 1988 van toepassing zijn op de bezoldiging van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen die zijn tewerkgesteld in een derde land  (89/64/EEG, EURATOM, EGKS)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben,  Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen, vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2339/88 (2), inzonderheid op artikel 13, tweede alinea, van bijlage X,  Overwegende dat bij Verordening (EGKS, EEG, Euratom) nr. 2176/88 van de Raad (3), overeenkomstig artikel 13, eerste alinea, van bijlage X van het Statuut, de aanpassingscoëfficiënten zijn vastgesteld die met ingang van 1 januari 1988 van toepassing zijn op de bezoldiging die aan de ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld, in de valuta van het land van tewerkstelling wordt uitbetaald;  Overwegende dat de Commissie de voorbije maanden diverse wijzigingen van deze aanpassingscoëfficiënten (4) heeft doorgevoerd overeenkomstig artikel 13, tweede alinea, van bijlage X bij het Statuut;  Overwegende dat met ingang van 1 mei 1988 bepaalde van deze aanpassingscoëfficiënten dienen te worden gewijzigd, daar uit statistische gegevens die de Commissie ter beschikking staan, is gebleken dat de variatie van de kosten van levensonderhoud, die aan de hand van de aanpassingscoëfficiënt en de desbetreffende wisselkoers wordt gemeten, voor bepaalde derde landen sedert de laatste vaststelling of wijziging meer dan 5 % bedraagt,  BESLUIT:  Enig artikel  Met ingang van 1 mei 1988 worden de aanpassingscoëfficiënten die van toepassing zijn op de bezoldiging van de ambtenaren die in een derde land zijn tewerkgesteld en die in de valuta van het land van tewerkstelling wordt uitbetaald, overeenkomstig de bijlage gewijzigd.  De voor de betaling van deze bezoldiging toegepaste wisselkoersen zijn die welke worden gebruikt voor de uitvoering van de begroting van de Europese Gemeenschappen voor de maand die aan de datum van inwerkingtreding van dit besluit voorafgaat.  Gedaan te Brussel, 22 november 1988.  Voor de Commissie  Henning CHRISTOPHERSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 56 van 4. 3. 1968, blz. 1.  (2) PB nr. L 204 van 29. 7. 1988, blz. 5.  (3) PB nr. L 191 van 22. 7. 1988, blz. 4.  (4) Zie bladzijde 53 van dit Publikatieblad.  BIJLAGE  1.2 //  //  // Land van tewerkstelling  // Aanpassingscoëfficiënten   //    //   // Brazilië  // 48,20   // Gambia   // 76,10   // Haïti   // 74,40  // Kongo   // 127,16   // Lesotho   // 52,99   // Libanon  // 48,11   // Madagascar (Dem. Rep.)   // 53,90   // Mexico  // 49,19   // Mozambique   // 24,43   // Oeganda   // 126,71  // Soedan   // 69,34   // Tanzania   // 35,87   // Tsjaad  // 147,64   // Turkije   // 48,54   // Zambia   // 49,79  // Zimbabwe   // 56,32   //    //


title: Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/122 van de Commissie van 23 januari 2017 betreffende de toepasselijkheid van artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van opdrachten geplaatst voor activiteiten in verband met de turfproductie in Finland (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 237) (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               25.1.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 19/33

         UITVOERINGSBESLUIT (EU) 2017/122 VAN DE COMMISSIE
   van 23 januari 2017
   betreffende de toepasselijkheid van artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad ten aanzien van opdrachten geplaatst voor activiteiten in verband met de turfproductie in Finland

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 237)

   (Slechts de teksten in de Finse en de Zweedse taal zijn authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (1), en met name artikel 30, lid 5,
   Gezien Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/17/EG (2), en met name artikel 35, lid 3,
   Gezien het door Vapo Oy ingediende verzoek,
   Na raadpleging van het Raadgevend Comité inzake overheidsopdrachten,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   FEITEN

   1.1.   Het verzoek

               (1)

               Op 2 februari 2016 heeft de Commissie van Vapo Oy (hierna „Vapo” of „de verzoeker” genoemd) een verzoek ontvangen op grond van artikel 30 van Richtlijn 2004/17/EG (hierna „het verzoek” genoemd).

               (2)

               Vapo is een openbaar bedrijf, waarvan de Finse staat 50,1 % van de aandelen in haar bezit heeft en 49,9 % in het bezit is van Suomen Energiavarat Oy, een bedrijf dat eigendom is van gemeentelijke energiebedrijven en elektriciteitscoöperaties.

               (3)

               Het verzoek heeft betrekking op activiteiten in verband met de productie van turf in Finland.

               (4)

               Bij het verzoek was een verklaring gevoegd van de Finse autoriteit voor mededinging en consumentenzaken (hierna „NCA” genoemd), gedateerd op 2 november 2015. De Commissie is van oordeel dat dit document niet kan worden aangemerkt als een gemotiveerd advies in de zin van artikel 35, lid 2, van Richtlijn 2014/25/EU, aangezien het enkel gaat om een verklaring dat aan de genoemde voorwaarden is voldaan, zonder dat deze verklaring met argumenten wordt onderbouwd (3).

               (5)

               De Commissie heeft de verzoeker per e-mail om aanvullende informatie verzocht op 10 maart 2016, 2 juni 2016, 6 juli 2016, 8 juli 2016 en 23 september 2016. De antwoorden op deze verzoeken om informatie zijn door de verzoeker via e-mail verstuurd op 6 april 2016, 16 juni 2016, 26 augustus 2016 en 30 september 2016.

               (6)

               Daarnaast heeft de Commissie op 7 juni 2016 de Finse overheid om aanvullende informatie verzocht. Het antwoord hierop is door de Finse overheid per e-mail verstuurd op 26 september 2016. De conclusies in dit antwoord waren gebaseerd op een vragenlijst die door de Finse NCA is afgenomen bij 24 afnemers van Vapo en 8 van zijn concurrenten, en op informatie ontvangen van de vereniging van turfproducenten. De respondenten werd gevraagd naar hun brandstofgebruik, de mogelijkheid om van brandstof te wisselen, de impact van een hypothetische verandering van de brandstofprijs, de economisch haalbare vervoersafstanden, de brandstofprijzen, de belemmeringen voor het betreden van de markt, het aanbestedingsproces voor veengronden en de ontwikkeling van de brandstofmarkten voor turf en hout in de komende jaren.

         1.2.   Productie van turf in Finland

               (7)

               Turf is een in hoge mate organische grondstof die voorkomt in vochtige streken en bestaat uit gedeeltelijk vergaan plantaardig materiaal: het wordt gestoken en gedroogd om als brandstof te worden gebruikt. In Finland wordt turf voornamelijk gebruikt voor het opwekken van elektriciteit en voor stadsverwarming. Alles bij elkaar bestaat 4 % van de totale brandstofmix voor de energieproductie in Finland in 2014 uit turf (4).

               (8)

               Finland beschikt over een totale oppervlakte van 9 miljoen hectare veengrond, waarvan 1,2 miljoen ha geschikt is voor de productie van turf (5). Minder dan 10 % van het gebied dat geschikt is voor de productie van turf wordt echter daadwerkelijk voor de productie gebruikt (6). Gezien de relatief korte economisch haalbare vervoersafstand van turf van slechts 150 km (7) wordt de locatie van de actieve productie bepaald door de concurrentiesituatie.

               (9)

               Finland beschikt over ongeveer 23 miljoen hectare bos en is een belangrijke leverancier van bosproducten aan mondiale markten (8).

               (10)

               Turf en houtbrandstoffen worden als brandstof gebruikt in ongeveer vierhonderd kracht- en warmtecentrales in heel Finland.

               (11)

               Vapo is de enige turfproducent die actief is op het hele nationale grondgebied. Daarnaast telt Finland een aantal regionale producenten, ongeveer driehonderd lokale producenten, en een aantal van de grotere krachtcentrales beschikt over eigen gebieden voor turfproductie.

               (12)

               Houtbrandstoffen worden geleverd door 5 nationale producenten, 79 bosbeheerverenigingen en honderden lokale producenten (9).

         2.   RECHTSKADER

               (13)

               Richtlijn 2014/25/EU is van toepassing op de plaatsing van contracten voor het uitvoeren van activiteiten die verband houden met de exploitatie van een geografisch gebied voor de winning van steenkool of andere vaste brandstoffen, tenzij deze activiteit is vrijgesteld op grond van artikel 34 van die richtlijn.

               (14)

               In artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU vallen opdrachten voor activiteiten waarop deze richtlijn van toepassing is, niet onder deze richtlijn wanneer die activiteit in de lidstaat waarin zij wordt uitgeoefend rechtstreeks aan concurrentie is blootgesteld op marktgebieden tot welke de toegang niet beperkt is.

               (15)

               De rechtstreekse blootstelling aan concurrentie wordt getoetst aan de hand van objectieve criteria, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de betrokken sector. De toegang tot een markt wordt als niet-beperkt beschouwd indien de lidstaat de desbetreffende wetgeving van de Unie tot openstelling van een bepaalde (deel)sector ten uitvoer heeft gelegd en heeft toegepast. Deze wetgeving wordt vermeld in bijlage III bij Richtlijn 2014/25/EU. Ten aanzien van de winning van steenkool en andere vaste brandstoffen noemt de bijlage echter geen relevante wetgeving ten gevolge waarvan deze sector geliberaliseerd zou zijn. Derhalve kan niet worden aangenomen dat de toegang tot de markt vrij is, en moet dit feitelijk en rechtens worden aangetoond.

               (16)

               Dit besluit laat de toepassing van de mededingingsregels en andere gebieden van het recht van de Unie onverlet. Meer bepaald zijn de criteria en methoden die worden gebruikt om rechtstreekse blootstelling aan concurrentie te beoordelen overeenkomstig artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU, niet noodzakelijk identiek aan die welke worden gebruikt om een beoordeling te verrichten volgens artikel 101 of 102 van het Verdrag of Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad (10). Het Hof heeft onlangs ditzelfde punt ook bevestigd in een arrest (11).

         3.   BEOORDELING

   3.1.   Vrije markttoegang

               (17)

               Aangezien niet kan worden aangenomen dat de toegang tot de markt vrij is, moet dit feitelijk en rechtens worden aangetoond.

               (18)

               De verzoeker stelt dat er geen wettelijke beperkingen zijn ten aanzien van de toegang tot de turfmarkt. De productie van turf vereist een milieuvergunning, maar dit kan niet worden beschouwd als een beperking van de toegang tot de markt. Bovendien zijn er geen bijzondere of uitsluitende rechten verbonden aan de productie van turf.

               (19)

               Uit een analyse van de wettelijke bepalingen die van toepassing zijn op de afgifte van vergunningen voor de turfproductie in Finland, blijkt dat dergelijke vergunningen thans op niet-discriminerende wijze worden verleend. Om turf te kunnen produceren, is een milieuvergunning nodig. Hoewel het proces voor het verkrijgen van een dergelijke vergunning erg lang kan duren (één tot vier jaar), zijn de procedure voor het verstrekken van de vergunning en de criteria op grond waarvan dit gebeurt dezelfde voor alle marktdeelnemers; derhalve kan dit in het kader van overheidsopdrachten niet worden beschouwd als een beperking van de toegang tot de markt. In het kader van dit besluit kan de mogelijkheid om een vergunning te verkrijgen voor de productie van turf rechtens als vrij worden beschouwd.

               (20)

               Een aanzienlijk deel van de veengronden die geschikt zijn voor de productie van turf, is nog niet in gebruik (12). De verzoeker stelt eveneens dat het aantal turfproducenten de laatste jaren is toegenomen (13), hetgeen een bekrachtiging is van het argument dat de toegang tot de markt feitelijk vrij is.

               (21)

               De vrije toegang tot deze activiteit is bevestigd door de Finse overheid (14).

               (22)

               Gezien het bovenstaande, met het oog op het evalueren van de in artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU vastgelegde voorwaarden en onverminderd het mededingingsrecht of de toepassing van elke andere rechtsdiscipline van de Unie, kan de toegang tot de markt voor de exploitatie van een geografisch gebied voor de winning van turf feitelijk en rechtens vrij worden beschouwd.

         3.2.   Rechtstreekse blootstelling aan concurrentie

               (23)

               De rechtstreekse blootstelling aan concurrentie moet worden beoordeeld aan de hand van diverse indicatoren, waarbij geen van deze indicatoren op zichzelf doorslaggevend is. Wat de markten betreft waarop dit besluit betrekking heeft, vormt het marktaandeel van de voornaamste spelers op een bepaalde markt een van de te hanteren criteria. Gezien de kenmerken van de betrokken markten kunnen ook andere criteria worden meegewogen.

               (24)

               Bovendien doet een dergelijke definitie, zoals hierboven vermeld, op geen enkele wijze afbreuk aan de toepassing van artikel 101 en/of 102 van het Verdrag en van regels inzake concentratiecontrole uit hoofde van Verordening (EG) nr. 139/2004, alsmede alle toepasselijke verordeningen en mededelingen van de Commissie en richtsnoeren met betrekking tot de handhaving van de mededingingsregels van de Unie, met inbegrip van de toepasselijke bepalingen inzake marktdefinitie en de berekening van het marktaandeel.

               (25)

               Het doel van dit besluit is om vast te stellen of de diensten waarop het verzoek betrekking heeft (op markten waartoe de toegang niet beperkt is in de zin van artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU), aan een zodanige mate van concurrentie blootstaan bij overheidsopdrachten dat dit ervoor zal zorgen dat, ook zonder de discipline die door de toepassing van de in Richtlijn 2014/25/EU vastgelegde gedetailleerde regels voor het plaatsen van opdrachten wordt opgelegd, opdrachten voor de uitoefening van de hier bedoelde activiteiten op een transparante, niet-discriminerende wijze zullen worden geplaatst op basis van criteria die afnemers in staat stellen uit te maken welke in het algemeen de economisch voordeligste oplossing is.

               (26)

               Vapo is de enige aanbestedende instantie die actief is op de turfmarkt in Finland en is daarmee de enige entiteit die onderworpen is aan de voorschriften voor overheidsopdrachten van de Unie. In deze context mag niet worden vergeten dat ondernemingen die niet onderworpen zijn aan de procedures voor overheidsopdrachten, de mogelijkheid hebben concurrentiedruk uit te oefenen op de verzoeker wanneer zij zich op deze markten begeven.

         3.2.1.   Relevante productmarkt

               (27)

               Het verzoek heeft betrekking op de productie van en de groothandel in turf. De producenten winnen en verwerken turf en verkopen het rechtstreeks aan verschillende centrales zonder tussenkomst van andere partijen. Bij het onderzoeken van de concurrentie op de markt voor de productie van turf moet aandacht worden besteed aan de verbanden tussen productie en eerste verkoop/groothandelsdistributie van de gewonnen turf. In het kader van dit besluit en onverminderd de toepassing van overige wetgeving van de Unie zullen de productie van en de groothandel in turf samen worden beschouwd op dezelfde productmarkt.

               (28)

               De verzoeker stelt dat turf thuishoort op dezelfde relevante markt als, in ieder geval, houtbrandstoffen (d.w.z. houtspaanders en bijproducten van de houtverwerkende industrie). Vapo is actief op de markt zowel voor turf als voor hout, maar verkoopt voornamelijk turf.

               (29)

               In de eerder gevolgde praktijk (15) van de Finse NCA werden turf en hout geacht thuis te horen op gescheiden productmarkten, maar is de definitie ervan opengelaten. De differentiatie in de marktdefinitie voor turf en hout was gebaseerd op de volgende argumenten: de hoge investeringskosten van het omschakelen/veranderen van de technologie, een verschil in de technische eigenschappen van turf en hout, tekorten in de houtvoorziening, de afwezigheid van een specifieke marktprijs voor houtbrandstoffen en langlopende overeenkomsten. De Commissie heeft de actuele marktsituatie beoordeeld door de pertinentie van de bovenstaande argumenten te evalueren.

      Technologische veranderingen

               (30)

               De verzoeker stelt dat een van de belangrijkste veranderingen in vergelijking met de tijd waarin de vorige besluiten van de Finse NCA werden genomen, verband houdt met de veranderingen in de verbrandingstechnologie van de centrales, hetgeen heeft geleid tot een toename van het verbruik van houtbrandstof en een afname van het verbruik van turf. De verzoeker stelt met name dat het tegenwoordig in bijna alle warmtecentrales in Finland mogelijk is om turf en hout te verbranden. Dit heeft geleid tot een toename van het verbruik van houtbrandstoffen in de afgelopen 15 jaar (16).

               (31)

               De Finse NCA heeft bevestigd dat turf de afgelopen jaren een steeds grotere concurrentiedruk ondervindt van hout (17). De Finse NCA heeft geconstateerd dat energieproducenten hebben geïnvesteerd in gemengde verbrandingsinstallaties die turf, hout en zelfs steenkool kunnen verbranden, zodat zij maximaal flexibel zijn ten aanzien van verschillende marktomstandigheden, alsmede het milieu- en belastingbeleid.

               (32)

               De twintig grootste turfverbruikers (18) in Finland gebruiken tegenwoordig allemaal turf als brandstof samen met hout en ook steenkool (voor centrales die zich langs de kust bevinden) (19).

               (33)

               Van de vierhonderd elektriciteits- en warmtecentrales die gebruikmaken van turf en hout gebruiken slechts twintig kleine warmtecentrales uitsluitend turf (20). Het verbruik van deze centrales is echter marginaal (21).

      Technische eigenschappen van turf en hout

               (34)

               Wat de technische verschillen betreft, merkt de Commissie op dat tegenwoordig een technisch efficiënte verbranding kan worden verkregen door chemicaliën aan hout toe te voegen.

               (35)

               In dit verband wordt opgemerkt dat het gebruik van uitsluitend hout een toename van de corrosie van de ketel tot gevolg heeft, en dat gewoonlijk een minimale hoeveelheid turf (dat van nature zwavelhoudend is), steenkool of chemicaliën als zwavel of kalk worden toegevoegd aan het verbrandingsproces om corrosie te voorkomen. Het optimale percentage turfbrandstof dat nodig is, varieert aanzienlijk, afhankelijk van de technologie van de centrale en de geplande emissie, en bevindt zich tussen 0 en 60 % (22).

               (36)

               De Commissie heeft bij de verzoeker geïnformeerd (23) naar de seizoensgebonden patronen van de bevoorradingsmix van turf en hout gedurende een jaar, meer bepaald of afnemers feitelijk uitsluitend turf of uitsluitend hout moesten gebruiken. De verzoeker heeft verklaard (24) dat het turfverbruik het hoogst is van januari tot en met maart, terwijl het in de zomermaanden laag is, aangezien de brandstof niet nodig is voor verwarming. De verzoeker heeft als voorbeeld de situatie van 2015 aangevoerd toen de temperaturen erg laag waren (25) en stadsverwarmingscentrales meer turf en olie verbruikten in plaats van hout. De vervangen hoeveelheden waren echter marginaal in vergelijking met het totale verbruik.

      Beschikbaarheid van houtbrandstof

               (37)

               Wat de tekorten aan hout betreft, stelt de verzoeker dat de huidige situatie volledig verschillend is ten opzichte van de tijd waarin de vorige besluiten van de NCA zijn genomen, aangezien ondernemers geïnvesteerd hebben in houtoogstmachines, hetgeen heeft geleid tot een substantiële groei van de houtmarkt (26).

               (38)

               In het verzoek (27) staat dat de beschikbaarheid van alternatieven voor turfbrandstof goed is. In het noorden en oosten van Finland zijn houtbrandstoffen ruimschoots voorhanden, terwijl in de zuidelijke en westelijke gebieden de beschikbaarheid van inheemse houtbrandstoffen de toename van het gebruik van houtspaanders in de toekomst kan beperken (28). De alternatieve brandstoffen die worden gebruikt, zijn steenkool (in de kuststreken), hout geïmporteerd uit Rusland en gas (daar waar zich gasleidingen bevinden). Hoewel de vraag naar hout het aanbod kan overschrijden, zal dit slechts van tijdelijke aard zijn (29).

               (39)

               De Finse NCA heeft aangegeven dat „vandaag de dag de markten voor zowel houtspaanders als bijproducten van de houtverwerkende industrie meer gecommercialiseerd zijn en hun positie ten opzichte van turf verstevigd hebben” (30).

               (40)

               Volgens de openbaar toegankelijke gegevens (31) laten de tijdreeksen betreffende energiebronnen voor het opwekken van elektriciteit zien dat het verbruik van houtbrandstof gestaag toeneemt en het verbruik van turf afneemt, met name vanaf 2010.

      Brandstofprijzen

               (41)

               Finland profiteert van regelingen voor exploitatiesteun (32) voor op houtspaanders gestookte energiecentrales, die als doel hebben hernieuwbare energieopwekking te bevorderen door het omschakelen van turf naar biomassa als brandstof te stimuleren.

               (42)

               In het kader van Europa 2020 bestaat de doelstelling van Finland erin om 38 % van zijn energie uit hernieuwbare bronnen te halen. Het aandeel van energie uit hernieuwbare bronnen in het bruto-eindverbruik van energie in Finland is toegenomen van 28,5 % in 2005 tot 36,8 % in 2013 (33).

               (43)

               De verzoeker bevestigt (34) dat al zijn voornaamste afnemers in aanmerking komen voor de bovengenoemde steun.

               (44)

               De wijziging van het door de regering (35) opgelegde bedrag van de steun is op 1 maart 2016 van kracht geworden. Bij deze wet is het maximale subsidiebedrag van de op basis van houtspaanders opgewekte elektriciteit verhoogd van 15,90 EUR per MWh naar 18 EUR per MWh.

               (45)

               In Finland wordt energiebelasting geheven op elektriciteit, steenkool, aardgas, turfbrandstof, tallolie en vloeibare brandstoffen. Uit hoofde van de meest recente wetgeving (36) daalt het belastingtarief op turfbrandstof van 3,40 EUR per MWh naar 1,90 EUR per MWh. Dit nieuwe tarief is eveneens per 1 maart 2016 van kracht geworden.

               (46)

               In tegenstelling tot het gebruik van hout is het gebruik van turf en andere fossiele brandstoffen in de energiesector onderworpen aan belasting op de CO2-emissie. Ten tijde van het vorige NCA-besluit (37) was de emissieheffing niet van kracht. De invoering van deze belasting had grote investeringen in gemengde verbrandingsinstallaties tot gevolg, alsmede het ombouwen van oude centrales voor verbruik van zowel hout als andere fossiele brandstoffen.

               (47)

               De verzoeker stelt (38) dat, rekening houdend met alle heffingen op turf en alle steunmaatregelen voor hout, uit de vergelijking van de kosten van turfbrandstof voor de afnemer (met inbegrip van turfbelasting en de kosten van de CO2-emissierechten) en de kosten van houtbrandstoffen blijkt dat de kosten van houtbrandstoffen en turfbrandstof voor de afnemer vergelijkbaar zijn, waarbij hout nog altijd goedkoper is dan turf.

               (48)

               De Finse overheid heeft bevestigd (39) dat naar aanleiding van de vragenlijst die is afgenomen bij de afnemers en concurrenten van Vapo, „veel respondenten hebben geantwoord dat, in de praktijk, de uiteindelijke kostprijs van turf en hout voor afnemers op dit moment hetzelfde is, dankzij de van kracht zijnde steunbedragen, heffingen en emissierechten”.

      Langlopende overeenkomsten

               (49)

               Ten tijde van de vorige NCA-besluiten waren er tekorten in de turfvoorziening en was houtbrandstof niet in dezelfde mate een geschikt alternatief als tegenwoordig het geval is. Om tekorten aan energiebronnen te vermijden, waren afnemers bereid om langlopende overeenkomsten te sluiten.

               (50)

               Vapo werkt tegenwoordig op basis van kaderovereenkomsten met zijn afnemers. Deze kaders zijn doorgaans meer dan een jaar geldig, maar de prijzen en de hoeveelheden van energiebronnen worden jaarlijks of voor een kortere termijn vastgesteld op basis van de marktsituatie. Vapo heeft geen exclusieve distributieovereenkomsten en al zijn afnemers hebben de mogelijkheid turf af te nemen van andere producenten. Ondanks de bestaande kaderovereenkomsten zijn de afnemers van Vapo dus niet gebonden aan langlopende aankoopverplichtingen bij Vapo.

               (51)

               Rekening houdend met de huidige marktsituatie voor turf en hout, zoals beschreven in de overwegingen 27 tot en met 50, en in het licht van de huidige steunmaatregelen voor hout, lijkt het erop dat turfbrandstof een aanzienlijke concurrentiedruk ondervindt van, onder meer, houtbrandstoffen.

               (52)

               Gezien het bovenstaande, met het oog op het evalueren van de in artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU vastgelegde voorwaarden en onverminderd het mededingingsrecht of de toepassing van elk ander recht van de Unie, is de Commissie van oordeel dat turfbrandstof en houtbrandstoffen (houtspaanders en bijproducten van de houtverwerkende industrie) thans met elkaar concurreren.

         3.2.2.   Relevante geografische markt

               (53)

               Volgens de verzoeker beslaat de relevante markt het nationale grondgebied van Finland. De verzoeker, alsmede andere turf- en houtproducenten, is actief in Finland.

               (54)

               In het vorige besluit (40) van de NCA is geconcludeerd dat de geografische markt voor turf een nationaal bereik heeft. In haar brief van 26 september 2016 (41) komt de Finse overheid tot dezelfde conclusie.

               (55)

               Turfbrandstof wordt doorgaans zo dicht mogelijk bij de locatie van de afnemer geproduceerd. Meestal wordt een afnemer bevoorraad vanuit veengronden die zich bevinden op tientallen verschillende locaties (42). De maximale economisch haalbare vervoersafstand is door de verzoeker geschat op ongeveer 150 km voor turfbrandstof, 50 km voor houtspaanders en 150 km voor bijproducten van hout.

               (56)

               Op grond van het marktonderzoek dat de NCA in 2016 heeft uitgevoerd, is de economisch haalbare vervoersafstand geschat op 160 km voor turf, 110 km voor houtspaanders en 155 km voor bijproducten van hout (43).

               (57)

               De verzoeker stelt dat er binnen het economisch haalbare bevoorradingsgebied van een centrale die gebruikmaakt van turf of hout zich verscheidene veengronden of bronnen van hout bevinden en, omgekeerd, dat turf- en houtleveranciers hun brandstofproducten verkopen aan meerdere centrales. Dezelfde argumenten zijn door de NCA gebruikt bij eerdere besluiten (44) toen zij de geografische markt als nationaal heeft gedefinieerd.

               (58)

               De Commissie merkt op dat de twintig grootste turfverbruikers in Finland allemaal turf gebruiken naast hout en steenkool en dat elk van hen een beroep doet op meer dan één leverancier van turf en hout, en dat er zich binnen de economisch haalbare vervoersradius een groot aantal potentiële leveranciers bevindt.

               (59)

               De Finse NCA blijft bij het standpunt (45) dat, in vergelijking met de situatie ten tijde van het vorige besluit van de NCA uit 2001, de geografische marktsituatie niet lijkt te zijn veranderd en het bereik van de geografische markt derhalve kan worden aangeduid als nationaal.

               (60)

               Gezien het bovenstaande, met het oog op het evalueren van de in artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU vastgelegde voorwaarden en onverminderd het mededingingsrecht of de toepassing van elk ander recht van de Unie, hoeft de Commissie het exacte bereik van de geografische markt niet te bepalen, aangezien in alle gevallen het resultaat van de beoordeling van de concurrentiesituatie hetzelfde zou zijn.

         3.2.3.   Beoordeling uit concurrentie-oogpunt

               (61)

               Aangenomen wordt dat, wat de markt voor turf en hout betreft, het totale marktaandeel van de drie grootste producenten een van de indicatoren is voor de mate van concurrentie op de nationale markten. Dit is in overeenstemming met precedenten van de Commissie (46).

               (62)

               Het marktaandeel van de drie grootste producenten, in termen van verkoopwaarden, was […] (47) % in 2012, […] % in 2013 en […] % in 2014 (48). Vapo Oy is de grootste speler op deze markt, maar zijn marktaandeel is de laatste jaren teruggelopen ([…] in 2012, […] in 2013 en […] in 2014).

               (63)

               Een analyse van de concurrentiepositie op het niveau van elk van de twintig grootste verbruikers laat zien dat het marktaandeel van Vapo varieert tussen […] en […] (49), op twee uitzonderingen (50) na, terwijl Vapo in totaal […] (51) van alle leveringen aan die twintig grootste afnemers voor zijn rekening neemt.

               (64)

               Het feit dat het marktaandeel van Vapo voor de levering aan de grootste klanten hoger is dan het totale marktaandeel berekend op nationaal niveau, kan erop wijzen dat Vapo niet in staat is zijn marktpositie te gebruiken ten opzichte van de kleine afnemers.

               (65)

               Zelfs wanneer men het hypothetische alternatieve scenario beschouwt, waarbij Finland wordt opgedeeld in vier regionale bevoorradingsgebieden (noord, oost, west en zuid), blijft het resultaat van de beoordeling grotendeels hetzelfde, met marktaandelen (52) van Vapo die zich tussen […] en […] (53) bevinden.

               (66)

               Zoals uiteengezet in overweging 50 verkoopt de verzoeker turf en hout op basis van kaderovereenkomsten met zijn klanten, waarvoor de te leveren hoeveelheden en de prijzen jaarlijks of voor een kortere termijn worden overeengekomen. De twintig grootste turfverbruikers in Finland (54), die zich verspreid over het land bevinden, gebruiken allemaal turf naast hout en soms naast steenkool. Alle centrales hebben meer dan één leverancier van turf en hout en de verzoeker heeft geen enkele exclusieve overeenkomst afgesloten.

               (67)

               Wat het omschakelen betreft, kan worden geconstateerd dat veranderingen in de technologie van de centrales, toepasselijke heffingen op turf en subsidies voor hout hebben geleid tot een afname van het turfverbruik. De verzoeker heeft een aantal afnemers van turf verloren doordat zij zijn overgeschakeld op brandstoffen die worden geleverd door andere leveranciers, en hij heeft te maken met een afname in de vraag naar turf van andere afnemers.

               (68)

               De voorbije jaren is een aantal bedrijven (55) tot de turfmarkt toegetreden; dit aantal is echter beperkt doordat de vraag naar turf is afgenomen.

               (69)

               De Finse regering stimuleert het gebruik van houtbrandstoffen als energiebron. De belasting op turfbrandstof is verlaagd, maar tegelijkertijd is de subsidie voor houtbrandstoffen verhoogd, waaruit blijkt dat de regering voornemens is de inheemse turfbrandstof en houtbrandstoffen concurrerend ten opzichte van elkaar te laten blijven. Hout is reeds de meest gebruikte energiebron; het gebruik ervan neemt sinds 2000 toe, terwijl het respectieve aandeel van turf afneemt.

               (70)

               Zoals uiteengezet in de overwegingen 41 tot en met 48 is de uiteindelijke kostprijs voor de afnemer, met inbegrip van brandstofheffingen, emissierechten (voor turf) en subsidies (voor hout) vergelijkbaar, waarbij hout gemiddeld genomen goedkoper is dan turf.

               (71)

               De Commissie merkt op dat de huidige concurrentiedruk op turf hoofdzakelijk wordt veroorzaakt door het huidige regelgevingskader (brandstofheffing op turf, heffingen op CO2-emissies en subsidie op houtspaanders) en dat wijzigingen van dat beleid de marktdynamiek tussen turf en hout, de mate waarin zij elkaar kunnen beconcurreren en de totale concurrentiedruk op Vapo kunnen beïnvloeden.

         4.   CONCLUSIES

               (72)

               Wat de productie van en de groothandel in turf betreft, kan de situatie derhalve als volgt worden samengevat: het gezamenlijke marktaandeel van de drie grootste concurrenten is laag; de afnemers hebben de mogelijkheid om over te schakelen van turf op hout en andere brandstoffen.

               (73)

               Gezien de in de overwegingen 23 tot en met 71 onderzochte factoren worden de productie van en de groothandel in turf in Finland geacht te voldoen aan de voorwaarde betreffende rechtstreekse blootstelling aan concurrentie van artikel 34, lid 1, van Richtlijn 2014/25/EU.

               (74)

               Daarnaast wordt ook aan de voorwaarde van onbeperkte toegang tot de markt geacht te zijn voldaan, en daarom is Richtlijn 2014/25/EU niet van toepassing wanneer aanbestedende instanties opdrachten plaatsen om de productie van en de groothandel in turf in Finland mogelijk te maken, of wanneer zij prijsvragen uitschrijven om in datzelfde geografische gebied een dergelijke activiteit te verrichten.

               (75)

               Dit besluit is gebaseerd op de juridische en feitelijke situatie van februari 2016 tot en met oktober 2016 zoals deze blijkt uit de informatie die door de verzoeker en de Finse autoriteiten is verstrekt. Het kan worden herzien indien niet langer wordt voldaan aan de voorwaarden voor de toepasselijkheid van artikel 34 van Richtlijn 2014/25/EU als gevolg van aanzienlijke veranderingen in de juridische of feitelijke situatie.

               (76)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Raadgevend Comité inzake overheidsopdrachten,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 2014/25/EU is niet van toepassing op opdrachten die door aanbestedende instanties worden geplaatst om de productie van en de groothandel in turf in Finland mogelijk te maken.
   Artikel 2
   Dit besluit is gericht tot de Republiek Finland.

      Gedaan te Brussel, 23 januari 2017.

            Voor de Commissie

         Elżbieta BIEŃKOWSKA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 1.

      (2)  PB L 94 van 28.3.2014, blz. 243.

      (3)  Volgens dit advies ziet de NCA „geen enkele reden zich te verzetten tegen het verlenen van een vrijstelling van de regels voor het plaatsen van overheidsopdrachten”. De conclusies uit het advies van de NCA worden echter niet gemotiveerd. Meer in het bijzonder bevat het advies geen enkele verwijzing naar de eerste voorwaarde voor vrijstelling: de vrije markttoegang, en het bevat geen bepalingen met betrekking tot een nauwkeurige en actuele definitie van de desbetreffende productmarkt of de geografische markt.

      (4)  Nationaal verslag 2016 aan het Agentschap voor de samenwerking tussen energieregulators en aan de Europese Commissie, blz. 35.

      (5)  Brief van de verzoeker van 26 augustus 2016, blz. 6.

      (6)  Brief van de verzoeker van 26 augustus 2016, blz. 6 en 7.

      (7)  Verzoek, paragraaf 3.2, blz. 12.

      (8)  „Forest Finland in brief”: http://www.metla.fi/metinfo/tilasto/julkaisut/muut/Forest-Finland_2013.pdf

      (9)  Paragraaf 5.1 van het verzoek, blz. 13.

      (10)  Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”) (PB L 24 van 29.1.2004, blz. 1).

      (11)  Österreichische Post AG/Europese Commissie, T-463/14, EU:T:2016:243, punt 28.

      (12)  Zie voetnoot 6.

      (13)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, laatste alinea, blz. 3, en eerste drie alinea's, blz. 4.

      (14)  Brief van de Finse overheid van 26 september 2016, blz. 3.

      (15)  Besluit nr. 267/61/94 van 5 september 2000; Besluit nr. 021/81/2000 van 8 maart 2001, blz. 5, 7 en 8.

      (16)  Volgens het verzoekschrift van de verzoeker van 22 januari 2016, blz. 2, tweede alinea, en de brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 5, voorlaatste en laatste alinea.

      (17)  Brief van de Finse overheid van 26 september 2016, blz. 2.

      (18)  Verantwoordelijk voor 56 % van het totale turfverbruik in 2014.

      (19)  Verzoek, paragraaf 3.1, blz. 9.

      (20)  Brief van de verzoeker van 6 april 2016, blz. 14.

      (21)  Minder dan 1 % van het totale turfverbruik.

      (22)  Brief van de Finse overheid van 26 september 2016, blz. 2; brief van de verzoeker van 30 september 2016, blz. 2.

      (23)  Brief van de Commissie van 2 juni 2016, blz. 3.

      (24)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 10.

      (25)  Drie weken lang temperaturen lager dan — 20 oC.

      (26)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 1.

      (27)  Verzoek, paragraaf 3.2, blz. 13.

      (28)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 7.

      (29)  Zie voetnoot 28.

      (30)  Brief van de Finse overheid van 26 september 2016, blz. 2.

      (31)  Statistieken Finland: http://pxweb2.stat.fi/sahkoiset_julkaisut/energia2015/html/engl0002.htm

      (32)  Steunmaatregel SA.42218 (2015/N) Finland — Exploitatiesteun voor op houtspaanders gestookte energiecentrales; C(2016) 976; steunmaatregel SA.31204 (2011/N) Finland — Exploitatiesteun voor kleine op hout gestookte WKK-centrales en op houtspaanders gestookte energiecentrales; C(2011) 1950 (PB C 153 van 24.5.2011, blz. 2).

      (33)  http://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:4f8722ce-1347-11e5-8817-01aa75ed71a1.0016.02/DOC_2&format=PDF, blz. 2.

      (34)  Brief van de verzoeker van 26 augustus 2016, blz. 5.

      (35)  Regeringsbesluit inzake de productiesubsidie voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.

      (36)  Besluit tot wijziging van het aanhangsel bij de wet op de accijnsbelasting op elektriciteit en bepaalde brandstoffen (1724/2015).

      (37)  Besluit nr. 021/81/00 van de NCA van 8 maart 2001.

      (38)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 13.

      (39)  Brief van de Finse overheid van 26 september 2016, blz. 2.

      (40)  Besluit nr. 021/81/2000 van 8 maart 2001, blz. 9.

      (41)  Brief van de Finse autoriteiten van 26 september 2016, blz. 3.

      (42)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 12.

      (43)  Zie voetnoot 41.

      (44)  Zie voetnoot 40.

      (45)  Brief van de Finse autoriteiten van 26 september 2016, blz. 3, en advies van de NCA van 2 november 2011, blz. 3.

      (46)  Uitvoeringsbesluit 2011/306/EU van de Commissie van 20 mei 2011 waarbij wordt vastgesteld dat artikel 30, lid 1, van Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten niet van toepassing is op de winning van bitumineuze steenkool in Tsjechië (PB L 137 van 25.5.2011, blz. 55).

      (47)  […] vertrouwelijke informatie.

      (48)  Verzoek, blz. 15 en 17.

      (49)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 6.

      (50)  Deze twee uitzonderingen zijn niet problematisch, aangezien in het ene geval de centrale zich op dezelfde plaats bevindt als andere centrales waar Vapo een klein marktaandeel heeft; in het andere geval gaat het om een van de kleinste centrales.

      (51)  Marktaandeel gebaseerd op gegevens van 2014.

      (52)  Marktaandelen gebaseerd op gegevens van 2013.

      (53)  Brief van de verzoeker van 6 april 2016, blz. 13.

      (54)  De twintig grootste afnemers van turf nemen 56 % van het totale turfverbruik voor hun rekening.

      (55)  Brief van de verzoeker van 16 juni 2016, blz. 3.