title: 2013/566/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/196

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 17 april 2013
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/566/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese Toezichthoudende Autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (4), en met name artikel 64,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken (A7-0113/2013),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Bankautoriteit, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 60.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      van 17 april 2013
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Bankautoriteit voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van de Autoriteit (1),

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (4), en met name artikel 64,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie economische en monetaire zaken (A7-0113/2013),

                  A.

                  overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van de Europese Toezichthoudende Autoriteit (Europese Bankautoriteit) („de Autoriteit”) voor het begrotingsjaar 2011 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn;

                  B.

                  overwegende dat de Autoriteit, een pas opgericht agentschap dat in Londen is gevestigd, bij Verordening (EU) nr. 1093/2010 is opgericht en op 1 januari 2011 officieel met haar werkzaamheden als onafhankelijke autoriteit is begonnen;

                  C.

                  overwegende dat de Autoriteit de wettelijke opvolger is van het Comité van Europese bankentoezichthouders (CEBT) en derhalve, naast een eigen mandaat, alle taken en verantwoordelijkheden van het CEBT heeft overgenomen;

                  D.

                  overwegende dat de Autoriteit integraal deel uitmaakt van het Europees Systeem van financiële toezichthouders en nauw samenwerkt met haar zusterautoriteiten, te weten de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten, binnen het Gemengd Comité, en met het Europees Comité voor systeemrisico’s;

                  E.

                  overwegende dat de totale begroting voor 2011 van de Autoriteit 12 685 000 EUR bedroeg;

                  F.

                  overwegende dat overeenkomstig de oprichtingsverordening (6) 60 % van de begroting 2011 werd gefinancierd door bijdragen van de lidstaten en de landen van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) en 40 % afkomstig was van de begroting van de Unie;

                  G.

                  overwegende dat de Autoriteit eind 2011 een positief begrotingsresultaat van 3 579 861 EUR (7) vertoonde, dat vervolgens in de rekeningen als passivum ten opzichte van de Commissie werd geboekt;

         Financieel en begrotingsbeheer

                  1.

                  verneemt uit de jaarrekening (8) dat de bijdrage van de Unie aan de begroting van de Autoriteit voor 2011 aanvankelijk 5 073 000 EUR bedroeg; merkt op dat dit het jaar was waarin de Autoriteit van start ging;

                  2.

                  neemt kennis van de informatie in de jaarrekening dat de begroting van de Autoriteit voor 2011 in totaal 12 865 000 EUR bedroeg (met inbegrip van 7 413 000 EUR als bijdrage van nationale toezichthoudende autoriteiten en 199 000 EUR als bijdrage van waarnemers);

                  3.

                  vraagt de Commissie na te gaan of er een voorstel kan worden ingediend om te waarborgen dat de begrotingen van de drie Europese toezichthoudende autoriteiten volledig worden gefinancierd uit de begroting van de Unie;

                  4.

                  stelt met bezorgdheid vast dat de bepalingen van het Financieel Reglement en de wijze van financiering van de Autoriteit niet volledig op elkaar aansluiten, aangezien 60 % van de begroting wordt gefinancierd door bijdragen van de lidstaten en de leden van de EVA; is van mening dat deze kwestie uiterlijk bij de volgende herziening van het Financieel Reglement voor wat betreft agentschappen moet worden aangepakt en roept de Commissie op deze situatie te evalueren en hierover verslag uit te brengen aan de kwijtingsautoriteit;

                  5.

                  verneemt uit de jaarrekening dat de Autoriteit zich in 2011 vooral heeft beziggehouden met de start en uitbreiding van haar werkzaamheden;

                  6.

                  benadrukt het belang van een juiste afstemming van de toegewezen begroting en de beschikbare posten enerzijds en de aan de Autoriteit toevertrouwde taken anderzijds, aangezien een wanverhouding op dit punt kan leiden tot een onevenwichtige personeelssituatie wat betreft de aanwerving van personeel voor de Autoriteit enerzijds en de gebruikmaking van nationale deskundigen anderzijds; is bezorgd over het feit dat de Commissie de personeelsformatie zoals voorgesteld door de Autoriteit heeft gewijzigd zonder dit duidelijk aan te geven; dringt bij de Commissie aan op volledige transparantie op dit punt en op andere gebieden;

                  7.

                  wijst op de bedenkingen die het IMF naar voren heeft gebracht in de voorlopige conclusies van zijn beoordeling van de financiële sector in de EU van december 2012, waarin verhoging van de middelen en uitbreiding van de bevoegdheden van de Autoriteit wordt aanbevolen, teneinde deze in staat te stellen haar mandaat te vervullen, en tegelijkertijd haar functionele onafhankelijkheid te vergroten;

                  8.

                  stelt op basis van de informatie van de jaarrekening vast dat de Raad van bestuur van de Autoriteit op zijn oprichtingsvergadering van 12 januari 2011 de belangrijkste financiële regels en het Financieel Reglement van de Autoriteit heeft aangenomen en goedgekeurd, om de Autoriteit in staat te stellen haar bevoegdheden als Europese autoriteit uit te oefenen;

                  9.

                  stelt vast dat de beide gehuurde kantoren met een totale oppervlakte van 1 089 m21 016 512,64 EUR hebben gekost, en vraagt de Autoriteit ervoor te zorgen dat de huur en kosten van de kantoren de plaatselijke marktprijzen niet overschrijden en ook jaarlijks te proberen de kosten te drukken als de marktvoorwaarden beter worden;

         Boekhoudsysteem

                  10.

                  stelt op basis van de jaarrekening (9) vast dat de standaard en algemene begrotingsstructuur zoals begin 2011 door de Autoriteit goedgekeurd, aangepast moet worden overeenkomstig de behoeften van de Autoriteit (aangezien de begroting is opgesteld voordat de Autoriteit van start ging, kon niet worden teruggegrepen op eerder opgedane ervaring);

                  11.

                  neemt kennis van de informatie in de jaarrekening dat de Autoriteit op 10 juni 2011 het systeem voor begrotingsboekhouding van de Commissie (ABAC) heeft overgenomen, hetgeen een boekhoudsysteem is op basis van periodetoerekening per begrotingsjaar; stelt verder vast dat tijdens de overgangsperiode van 1 januari tot 10 juni 2011 de Autoriteit gebruik heeft gemaakt van een Excel-instrument voor haar jaarlijkse begrotingsboekhouding en dat tijdens de overstap een verslag is opgesteld met de vastleggingen en betalingen die in ADAC zijn ingevoerd;

                  12.

                  neemt kennis van het feit dat betalingen die zijn verricht voor de invoering van ABAC slechts zijn geregistreerd in het overgangssysteem en niet in ABAC; neemt kennis van het feit dat telkens wanneer vanuit ABAC melding wordt gemaakt van gebruikmaking en uitvoering van de begroting, er een handmatige registratie in een Excel-spreadsheet wordt aangebracht om de oorspronkelijke begroting en het gebruik van vastleggingen en betalingen voor het gehele begrotingsjaar volledig te verantwoorden;

                  13.

                  neemt kennis van de informatie in de jaarrekening dat vanaf 2012 alle financiële transacties volledig in ABAC worden opgenomen;

                  14.

                  neemt kennis van de informatie in de jaarrekening dat de Autoriteit op 10 juni 2011 voor de algemene boekhouding het SAP-systeem heeft ingevoerd, dat direct gekoppeld is aan ABAC, het systeem dat ook door de Commissie wordt gebruikt; stelt verder vast dat de Autoriteit tot dat moment gebruikmaakte van SAGE (10), het systeem ingevoerd door het CEBT voor financiële boekhouding, en dat per 10 juni 2011 een overgangsbalans is ingevoerd;

                  15.

                  stelt vast dat de Autoriteit op 28 augustus 2011 het door de Commissie gehanteerde systeem voor registratie van activa heeft overgenomen (ABAC Assets) teneinde de afzonderlijke elementen van de vaste activa fysiek te kunnen volgen (ABAC Assets is geïntegreerd in het boekhoudsysteem van de Autoriteit); stelt verder vast dat de CEBT niet beschikt over een dergelijk systeem;

                  16.

                  neemt kennis van de informatie in de jaarrekening (11) dat de Autoriteit in augustus en september 2011 een fysieke inventaris heeft gemaakt van de vaste activa ontvangen van de CEBT en daarbij vaststelde dat er geen wezenlijke afwijkingen zijn geconstateerd;

                  17.

                  verwelkomt de validering door de externe controleur Deloitte Consulting van het boekhoudsysteem van de Autoriteit (12); wijst erop dat de evaluatie van het boekhoudsysteem van de Autoriteit plaatsvond in november 2012;

                  18.

                  wijst erop dat in het rapport van Deloitte wordt gemeld dat „op basis van de uitgevoerde procedures voor het valideren van de conformiteit Deloitte tot de algemene slotsom komt dat het boekhoudsysteem van de EBA in overeenstemming is met de criteria die zijn gespecificeerd door de Europese Commissie (DG Budget). Er is reeds een aantal interne controlemaatregelen ingevoerd, die op adequate wijze door de verantwoordelijke van de EBA zijn uitgevoerd voor het boekhoudkundig proces en voor het verlenen van toegang tot de belangrijkste onderdelen van de IT-infrastructuur, overeenkomstig goede praktijken”;

         Vastleggingen

                  19.

                  verneemt uit de jaarrekening dat de Autoriteit eind 2011 een uitvoeringspercentage van 71 % voor de betalingskredieten noteerde en van 59 % voor de vastleggingskredieten;

                  20.

                  wijst erop dat het uitvoeringspercentage van de vastleggingen voor titel I (Personeelsuitgaven) 91 % bedraagt en in overeenstemming is met het aantal bezette posten per 31 december 2011 (41 van de 46 in de personeelsformatie vermelde posten); wijst er tevens op dat het lagere percentage voor de betalingen (83 %) voornamelijk het gevolg is van late facturering van bij nationale toezichthoudende autoriteiten gedetacheerd personeel; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen zijn genomen om deze tekortkoming te verhelpen;

                  21.

                  neemt kennis van de informatie uit de jaarrekening dat het lagere uitvoeringspercentage in titel III (Beleidsuitgaven) voornamelijk betrekking heeft op IT, wat wordt verklaard door het feit dat zowel de aanwerving van IT-personeel als de aanbestedingsprocedure langer duurden dan verwacht; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen zijn genomen om het uitvoeringspercentage van titel III te verhogen;

                  22.

                  neemt kennis van de informatie uit het jaarverslag van de Autoriteit (13) dat in 2011 slechts niet-gesplitste kredieten zijn gebruikt; merkt tevens op dat de vastleggingen 9 054 030 EUR bedroegen, oftewel 71 % van de begroting 2011, waarvan 7 436 217 EUR is betaald en 1 617 813 EUR automatisch is overgedragen, overeenkomstig artikel 10 van het Financieel Reglement van de Autoriteit;

                  23.

                  neemt met bezorgdheid kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat de vastleggingspercentages laag waren, met name voor titel II (Administratieve uitgaven) (57 %) en titel III (Beleidsuitgaven) (46 %), hetgeen tot gevolg had dat de IT-doelstellingen van de Autoriteit niet volledig zijn bereikt; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen zijn genomen om deze percentages te verbeteren, daar de lage uitvoeringspercentages wijzen op problemen bij de planning en de uitvoering van de begroting;

                  24.

                  wijst erop dat de Rekenkamer tekortkomingen heeft geconstateerd ten aanzien van drie juridische verbintenissen die voorafgaand aan de begrotingsvastleggingen waren aangegaan (742 000 EUR); verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen zijn genomen om deze tekortkoming te verhelpen;

         Aanbestedingsprocedures

                  25.

                  wijst erop dat het jaarverslag van de Autoriteit (14) meldt dat er in 2011 een aantal aanwervingsprocedures voor goederen en diensten is gestart; wijst er verder op dat de Autoriteit gebruik heeft gemaakt van bestaande kadercontracten van de Commissie, met name in de IT-sector, waar een aantal interne IT-systemen, zoals e-mail en intranet zijn geïnstalleerd, alsmede een IT-platform voor het vergaren en analyseren van gegevens van nationale toezichthoudende autoriteiten;

                  26.

                  erkent dat de Autoriteit aanzienlijke vooruitgang heeft geboekt bij het actualiseren van haar aanbestedingsprocedures om deze in overeenstemming te brengen met de regels van de Unie; wijst erop dat de achterstand op het gebied van lopende aanbestedingsprocedures aanzienlijk is ingelopen en dat, volgens de Autoriteit, de resterende achterstand/gebieden die niet aan de eisen voldoen, zullen worden gecorrigeerd in 2013; verzoekt de Autoriteit deze kwestie verder aan te pakken en de kwijtingsautoriteit op de hoogte te stellen van de geboekte vooruitgang;

                  27.

                  merkt op dat een aantal afwijkingen van de aanbestedingsregels is toegekend; wijst er echter op dat dit aantal in 2012 veel lager was dan in 2011 en dat de meeste gebieden die niet aan een groot aantal eisen voldeden, zijn gecorrigeerd; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke verdere maatregelen zijn genomen om deze tekortkoming te verhelpen;

         Aanwervingsprocedures

                  28.

                  wijst erop dat in het verslag van de Rekenkamer wordt aangegeven dat de Autoriteit de transparantie van haar aanwervingsprocedures moet verbeteren; verzoekt de Autoriteit de kwijtingsautoriteit mee te delen welke maatregelen zijn genomen om dit gebrek aan transparantie te verhelpen; is van mening dat een aantal bepalingen van het Statuut van de ambtenaren een aanzienlijke administratieve last kunnen vormen; moedigt de Commissie daarom aan om ten aanzien van de agentschappen een bepaalde mate van vereenvoudiging toe te staan in het kader van artikel 110 van het Statuut;

                  29.

                  neemt kennis van de informatie uit het jaarverslag van de Autoriteit (15) dat 2011 een zeer belangrijk jaar was voor de Autoriteit wat betreft het opzetten en uitbreiden van het humanresourcesteam, teneinde een adequate uitvoering van de nieuwe functies en taken van dit team mogelijk te maken; wijst er tevens op dat in totaal 33 aanwervingsprocedures zijn afgerond, en dat het personeel van de Autoriteit tussen 1 januari en 31 december 2011 is toegenomen van 31 tot 52 en 19 nationaliteiten omvat;

                  30.

                  verwijst wat de andere opmerkingen betreft die deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting, die horizontaal van aard zijn, naar zijn resolutie van 17 april 2013 (16) over de prestaties, het financieel beheer en de controle van de agentschappen.

         (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 60.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (4)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12.

         (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (6)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12, artikel 62, lid 1.

         (7)  Jaarrekening 2011, blz. 19.

         (8)  Jaarrekening 2011, blz. 18.

         (9)  Jaarrekening 2011, blz. 31.

         (10)  SAGE is een op maat gemaakt boekhoudsysteem voor kleine en middelgrote ondernemingen, organisaties en instellingen.

         (11)  Jaarrekening 2011, blz. 26.

         (12)  European Banking Authority (EBA), Validation of accounting systems, 7.12.2012, Deloitte.

         (13)  Jaarverslag 2011, blz. 41.

         (14)  Jaarverslag 2011, blz. 36.

         (15)  Jaarverslag 2011, blz. 36.

         (16)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0134 (zie bladzijde 374 van dit Publicatieblad).


title: Besluit nr. 778/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 12 augustus 2013 tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Georgië

text:
               14.8.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 218/15

         BESLUIT Nr. 778/2013/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 12 augustus 2013
   tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan Georgië
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 212, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure in het licht van de gemeenschappelijke ontwerptekst goedgekeurd door het bemiddelingscomité op 26 juni 2013 (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De betrekkingen tussen Georgië en de Europese Unie ontwikkelen zich in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB). In 2006 hebben de Gemeenschap en Georgië overeenstemming bereikt over een ENB-actieplan waarin prioriteiten op middellange termijn voor de bilaterale betrekkingen werden vastgesteld. In 2010 hebben de Unie en Georgië onderhandelingen aangeknoopt over een associatieovereenkomst, die naar verwachting in de plaats zal komen van de bestaande partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Georgië (2). Het kader van de betrekkingen tussen de Unie en Georgië wordt verder versterkt door het onlangs gelanceerde oostelijk partnerschap.

               (2)

               De buitengewone bijeenkomst van de Europese Raad van 1 september 2008 heeft bevestigd dat de Unie bereid is de banden met Georgië aan te halen na het gewapende conflict tussen Georgië en de Russische Federatie in augustus 2008.

               (3)

               De Georgische economie wordt sinds het derde kwartaal van 2008 getroffen door de internationale financiële crisis, hetgeen tot een dalende productie, afnemende belastingopbrengsten en een toenemende behoefte aan externe financiering heeft geleid.

               (4)

               Op de internationale donorconferentie op 22 oktober 2008 heeft de internationale gemeenschap steun toegezegd voor het economische herstel van Georgië in overeenstemming met de door de Verenigde Naties en de Wereldbank gezamenlijk uitgevoerde behoeftenevaluatie.

               (5)

               De Unie heeft aangekondigd maximaal 500 miljoen EUR aan financiële bijstand aan Georgië te zullen toekennen.

               (6)

               Het economische aanpassings- en herstelprogramma van Georgië wordt ondersteund door financiële bijstand van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). In september 2008 heeft de Georgische overheid met het IMF een stand-by-overeenkomst gesloten ten belope van 750 miljoen USD ter ondersteuning van de Georgische economie bij het doen van de noodzakelijke aanpassingen in het licht van de financiële crisis.

               (7)

               Na een verdere verslechtering van de economische situatie in Georgië en een noodzakelijke herziening van de onderliggende economische aannames van het IMF-programma, alsook de grotere externe financieringsbehoeften van Georgië, bereikten Georgië en het IMF overeenstemming over een uitbreiding van de stand-by-overeenkomst met 424 miljoen USD, die in augustus 2009 door de raad van bestuur van het IMF werd goedgekeurd.

               (8)

               De Unie verstrekte in het kader van het Europees nabuurschaps- en partnerschapsinstrument (ENPI) voor 2010-2012 begrotingssteun in de vorm van giften aan Georgië ter grootte van gemiddeld 24 miljoen EUR per jaar.

               (9)

               In het licht van de verslechterende economische situatie in en vooruitzichten voor Georgië heeft het om macrofinanciële bijstand van de Unie verzocht.

               (10)

               Aangezien er nog steeds sprake is van een resterend financieringstekort op de betalingsbalans van Georgië, wordt de toekenning van macrofinanciële bijstand onder de huidige uitzonderlijke omstandigheden aangemerkt als een passende reactie op het verzoek van Georgië om in samenhang met het lopende IMF-programma de economische stabilisatie te ondersteunen.

               (11)

               De aan Georgië te verstrekken macrofinanciële bijstand van de Unie („de macrofinanciële bijstand van de Unie”) is niet alleen bedoeld als aanvulling op de programma's en de middelen van het IMF en de Wereldbank, maar moet een toegevoegde waarde van de betrokkenheid van de Unie waarborgen.

               (12)

               De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële bijstand van de Unie juridisch en materieel verenigbaar is met de in het kader van de verschillende onderdelen van het extern optreden genomen maatregelen en met het relevante beleid van de Unie op andere terreinen.

               (13)

               De specifieke doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie dienen de doelmatigheid, transparantie en verantwoordingsplicht te versterken. Deze doelstellingen dienen regelmatig door de Commissie te worden gecontroleerd.

               (14)

               De aan de toekenning van de macrofinanciële bijstand van de Unie verbonden voorwaarden moeten stroken met de hoofdbeginselen en doelstellingen van het beleid van de Unie ten aanzien van Georgië.

               (15)

               Met het oog op een efficiënte bescherming van de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële bijstand van de Unie moet Georgië passende maatregelen nemen voor de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot deze bijstand. De Commissie moet tevens zorgen voor passende controles en erop toezien dat de Rekenkamer passende audits uitvoert.

               (16)

               De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie laat de bevoegdheden van de begrotingsautoriteit onverlet.

               (17)

               De macrofinanciële bijstand van de Unie moet door de Commissie worden beheerd. Teneinde te waarborgen dat het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité op de tenuitvoerlegging van dit besluit kunnen toezien, dient de Commissie hen regelmatig in te lichten over ontwikkelingen met betrekking tot de macrofinanciële bijstand van de Unie en hun daarbij de relevante documenten te verschaffen.

               (18)

               Teneinde eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit besluit te waarborgen, moeten uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (3).

               (19)

               In dit kader wordt eraan herinnerd dat overeenkomstig die verordening de raadplegingsprocedure, als een algemene regel, moet worden toegepast in alle gevallen, behalve in die gevallen bepaald in die verordening. Gezien de mogelijk belangrijke effecten van operaties boven het drempelbedrag van 90 miljoen EUR, past het dat de onderzoeksprocedure voor deze verrichtingen wordt gebruikt. Gezien het bedrag van de macrofinanciële bijstand van de Unie aan Georgië moet de raadplegingsprocedure toegepast worden voor de vaststelling van het memorandum van overeenstemming, of voor het verlagen, opschorten of annuleren van de bijstand,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De Unie stelt Georgië macrofinanciële bijstand beschikbaar ten belope van maximaal 46 miljoen EUR om de economische stabilisatie van Georgië te ondersteunen en de in het kader van het lopende programma van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) vastgestelde betalingsbalansbehoefte te lenigen. Van dat maximale bedrag wordt ten hoogste 23 miljoen EUR verstrekt in de vorm van giften en ten hoogste 23 miljoen EUR in de vorm van leningen. De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie is slechts mogelijk onder voorbehoud van goedkeuring van de begroting van de Unie voor 2013 door de begrotingsautoriteit.
   2.   Ter financiering van de leningcomponent van de macrofinanciële bijstand van de Unie krijgt de Commissie de bevoegdheid de nodige middelen te lenen namens de Unie. De lening heeft een looptijd van ten hoogste 15 jaar.
   3.   De uitkering van de macrofinanciële bijstand van de Unie wordt door de Commissie beheerd op een wijze die verenigbaar is met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en Georgië en met de hoofdbeginselen en -doelstellingen van de economische hervorming zoals die worden uiteengezet in de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Unie en Georgië. De Commissie licht het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité regelmatig in over de ontwikkelingen in het beheer van de macrofinanciële bijstand van de Unie en verstrekt daarbij de relevante documenten.
   4.   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt voor een periode van twee jaar en zes maanden beschikbaar gesteld met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van het in artikel 2, lid 1, bedoelde memorandum van overeenstemming.
   Artikel 2
   1.   De Commissie stelt, overeenkomstig de in artikel 6, lid 2, bedoelde raadplegingsprocedure, een memorandum van overeenstemming vast met de voorwaarden inzake economische beleid en de financiële voorwaarden waaraan de macrofinanciële bijstand van de Unie is onderworpen, met inbegrip van een tijdschema om aan die voorwaarden te voldoen. De voorwaarden inzake economisch beleid en de financiële voorwaarden vastgelegd in het memorandum van overeenstemming stroken met de in artikel 1, lid 3, bedoelde overeenkomsten of afspraken. Die voorwaarden zijn er in het bijzonder op gericht de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de macrofinanciële bijstand van de Unie te bevorderen, waaronder de systemen voor het beheer van de overheidsfinanciën in Georgië. De vooruitgang behaald bij het verwezenlijken van die doelstellingen wordt regelmatig door de Commissie gecontroleerd. De gedetailleerde financiële voorwaarden van de macrofinanciële bijstand van de Unie worden vastgelegd in de tussen de Commissie en de Georgische overheid te sluiten giftovereenkomst en leningovereenkomst.
   2.   Tijdens de tenuitvoerlegging van de macrofinanciële bijstand van de Unie houdt de Commissie toezicht op de deugdelijkheid van de voor deze bijstand relevante financiële en administratieve procedures en interne en externe controlemechanismen in Georgië, alsook de naleving door Georgië van het overeengekomen tijdschema.
   3.   De Commissie onderzoekt periodiek of het economische beleid van Georgië verenigbaar is met de doelstellingen van de macrofinanciële bijstand van de Unie en of op bevredigende wijze aan de daaraan verbonden voorwaarden inzake economische beleid is voldaan. De Commissie werkt daartoe nauw samen met het IMF en de Wereldbank en, waar nodig, met het Economisch en Financieel Comité.
   Artikel 3
   1.   Behoudens de in lid 2 vermelde voorwaarden, wordt de macrofinanciële bijstand van de Unie door de Commissie beschikbaar gesteld in twee tranches, die elk bestaan uit een gift- en een leningcomponent. De omvang van elke tranche wordt in het memorandum van overeenstemming vastgelegd.
   2.   De Commissie besluit tot uitkering van de tranches bij een bevredigende naleving van de voorwaarden inzake economische beleid en financiële voorwaarden die in het memorandum van overeenstemming zijn overeengekomen. De tweede tranche wordt niet vroeger dan drie maanden na de uitkering van de eerste tranche uitbetaald.
   3.   De middelen van de Unie worden aan de Nationale Bank van Georgië betaald. Met inachtneming van de in het memorandum van overeenstemming overeen te komen bepalingen, onder andere betreffende een bevestiging van de resterende budgettaire financieringsbehoefte, kunnen de middelen van de Unie aan de Schatkist van Georgië als eindbegunstigde worden overgemaakt.
   Artikel 4
   1.   De op de leningcomponent van de macrofinanciële bijstand van de Unie betrekking hebbende verrichtingen tot het opnemen en verstrekken van leningen worden uitgevoerd in euro met dezelfde valutadatum, en mogen de Unie niet blootstellen aan enige looptijdtransformatie, enig valuta- of renterisico, of enig ander commercieel risico.
   2.   Indien Georgie hierom verzoekt, neemt de Commissie de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in de leningsvoorwaarden een clausule inzake vervroegde aflossing wordt opgenomen en dat in de voorwaarden verbonden aan de verrichtingen van de Commissie tot het opnemen van leningen een overeenkomstige clausule voorkomt.
   3.   De Commissie kan, indien de omstandigheden een gunstigere rente op de verstrekte lening mogelijk maken en Georgië hierom verzoekt, haar oorspronkelijk verstrekte leningen geheel of gedeeltelijk herfinancieren of de desbetreffende financiële voorwaarden herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen geschieden onder de in lid 1 gestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de gemiddelde looptijd van de betrokken verstrekte leningen en evenmin tot een verhoging van het op de datum van deze herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande bedrag.
   4.   Alle kosten die de Unie ter zake van de uit hoofde van dit besluit opgenomen of verstrekte leningen maakt, komen ten laste van Georgië.
   5.   De Commissie houdt het Europees Parlement en het Economisch en Financieel Comité op de hoogte van de ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.
   Artikel 5
   De macrofinanciële bijstand van de Unie wordt ten uitvoer gelegd overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (4) en de uitvoeringsvoorschriften (5) daarvan. In het bijzonder worden in het memorandum van overeenstemming, in de leningovereenkomst en de giftovereenkomst die met de Georgische overheid moeten worden gesloten, specifieke maatregelen vastgesteld met het oog op de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële bijstand van de Unie. Om een grotere transparantie bij het beheer en de uitbetaling van de middelen te verzekeren, wordt in het memorandum van overeenstemming, de leningovereenkomst en de giftovereenkomst tevens bepaald dat de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, het recht heeft controles te verrichten, waaronder waar nodig controles en inspecties ter plaatse. Tevens wordt daarin bepaald dat de Rekenkamer audits kan uitvoeren, waaronder audits ter plaatse.
   Artikel 6
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 4 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
   Artikel 7
   1.   Uiterlijk op 30 juni van elk jaar doet de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag toekomen over de uitvoering van dit besluit in het voorgaande jaar, waarin een evaluatie daarvan is opgenomen. In dit verslag wordt het verband gespecificeerd tussen de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde voorwaarden inzake economische beleid en financiële voorwaarden, de actuele economische en budgettaire prestaties van Georgië en de besluiten van de Commissie tot uitkering van de tranches van de macrofinanciële bijstand van de Unie.
   2.   Uiterlijk twee jaar na het verstrijken van de in artikel 1, lid 4, bedoelde beschikbaarheidsperiode dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een ex post-evaluatieverslag in.
   Artikel 8
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 12 augustus 2013.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. LINKEVIČIUS

      (1)  Standpunt van het Europees Parlement van 10 mei 2011 (PB C 377 E van 7.12.2012, blz. 211) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 10 mei 2012 (PB C 291 E van 27.9.2012, blz. 1). Standpunt van het Europees parlement van 11 december 2012 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 4 juli 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 9 juli 2013.

      (2)  Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en Georgië, anderzijds (PB L 205 van 4.8.1999, blz. 3).

      (3)  PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.

      (4)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (5)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 (PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1).

      Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad die samen met het besluit tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Georgië is aangenomen
      Het Europees Parlement en de Raad:

                  —

                  zijn het erover eens dat de aanneming van het besluit tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Georgië in een bredere context moet worden geplaatst, gezien de behoefte aan een kader dat degelijke en doeltreffende besluiten betreffende de toekenning van macrofinanciële bijstand aan derde landen waarborgt;

                  —

                  delen het standpunt dat de aanneming van besluiten over macrofinanciële bijstandsoperaties gebaseerd moet zijn op onderstaande overwegingen en beginselen voor het verlenen van macrofinanciële bijstand van de Unie aan derde landen en gebieden die daarvoor in aanmerking komen, zonder afbreuk te doen aan het initiatiefrecht inzake wetgeving en de rechtsvorm van het toekomstige instrument waarin deze overwegingen en beginselen vorm krijgen;

                  —

                  legt zich erop toe om in toekomstige afzonderlijke besluiten over het verlenen van macrofinanciële bijstand van de Unie volledig rekening te houden met deze overwegingen en beginselen.

            DEEL A —   OVERWEGINGEN

                  1.

                  De Unie is een belangrijke verstrekker van economische, financiële en technische bijstand aan derde landen. Macrofinanciële bijstand van de Unie (hierna „macrofinanciële bijstand” genoemd) is een efficiënt instrument voor economische stabilisatie gebleken, alsook een stimulans voor structurele hervormingen in de begunstigde landen en gebieden (hierna „begunstigden” genoemd). Overeenkomstig haar algemene beleid ten aanzien van kandidaat- en potentiële kandidaatlidstaten en nabuurschapslanden moet de Unie in staat zijn die landen macrofinanciële bijstand te verlenen om een gebied van gedeelde stabiliteit, zekerheid en welvaart te ontwikkelen.

                  2.

                  Macrofinanciële bijstand moet worden verleend op basis van landenspecifieke ad-hocbesluiten van het Europees Parlement en de Raad. Deze beginselen zijn gericht op een grotere efficiëntie en doeltreffendheid van het besluitvormingsproces dat tot dergelijke besluiten en de tenuitvoerlegging ervan leidt, alsook op een betere toepassing door de begunstigde van de politieke randvoorwaarden voor de toekenning van macrofinanciële bijstand en meer transparantie en democratische toetsing van deze bijstand.

                  3.

                  In zijn resolutie van 3 juni 2003 over het verlenen van macrofinanciële bijstand aan derde landen heeft het Europees Parlement gepleit voor een kaderverordening voor macrofinanciële bijstand om het besluitvormingsproces te versnellen en om dit financiële instrument van een formele en transparante grondslag te voorzien.

                  4.

                  In zijn conclusies van 8 oktober 2002 heeft de Raad criteria vastgesteld (de zogeheten Genval-criteria) die als richtsnoeren dienen voor macrofinanciële bijstandsoperaties. Het is wenselijk deze criteria te actualiseren en verduidelijken, met name de criteria voor het bepalen van de meest geschikte vorm van bijstand (lening, gift of een combinatie daarvan).

                  5.

                  Deze beginselen moeten de Unie in staat stellen snel macrofinanciële bijstand te verlenen, met name wanneer de omstandigheden om een onmiddellijk optreden vragen, en om de criteria voor de verlening van macrofinanciële bijstand duidelijker en transparanter te maken.

                  6.

                  De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële bijstand van de Unie verenigbaar is met de voornaamste beginselen, doelstellingen en maatregelen in het kader van de verschillende onderdelen van het extern optreden en met het desbetreffende beleid van de Unie op andere terreinen.

                  7.

                  Macrofinanciële bijstand moet het extern beleid van de Unie ondersteunen. De diensten van de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) moeten tijdens de gehele macrofinanciële bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de consistentie ervan te waarborgen.

                  8.

                  Macrofinanciële bijstand moet de begunstigden ondersteunen in hun gehechtheid aan de waarden die zij met de Unie delen, waaronder democratie, de rechtsstaat, goed bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, alsook aan de beginselen van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel.

                  9.

                  Eerbied van het in aanmerking komende land voor effectieve democratische mechanismen, waaronder een parlementair stelsel met meerdere partijen, de rechtsstaat en de mensenrechten, moet een randvoorwaarde zijn voor het verlenen van macrofinanciële bijstand. Deze randvoorwaarden dienen regelmatig door de Commissie te worden gecontroleerd.

                  10.

                  Individuele macrofinanciële bijstandsbesluiten moeten onder meer het specifieke doel hebben de efficiëntie, transparantie en verantwoordingsplicht inzake het beheer van overheidsfinanciën in de begunstigde landen en gebieden te versterken. De Commissie moet regelmatig controleren of deze doelstellingen worden gehaald.

                  11.

                  Macrofinanciële bijstand moet gericht zijn op het herstellen van een houdbare externe financiële situatie voor derde landen en gebieden die een tekort hebben aan buitenlandse deviezen en daaraan gerelateerde externe financieringsmoeilijkheden ondervinden. Macrofinanciële bijstand is niet bedoeld als periodieke financiële steun en heeft evenmin als eerste doelstelling de ondersteuning van de economische en sociale ontwikkeling van de begunstigden.

                  12.

                  Macrofinanciële bijstand moet aanvullend zijn op de door het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en andere multilaterale financiële instellingen verstrekte middelen en de lasten moeten billijk tussen de Unie en andere donoren worden verdeeld. Bij het verlenen van macrofinanciële bijstand moet ervoor worden gezorgd dat de betrokkenheid van de Unie toegevoegde waarde biedt.

                  13.

                  Om te verzekeren dat de financiële belangen van de Unie in het kader van macrofinanciële bijstand op efficiënte wijze worden beschermd, moeten de begunstigden passende maatregelen nemen in verband met de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot deze bijstand en moet er eveneens worden voorzien in controles door de Commissie en audits door de Rekenkamer.

                  14.

                  De procedure voor de vaststelling van het memorandum van overeenstemming moet in overeenstemming met de in Verordening (EU) nr. 182/2011 vervatte criteria worden gekozen. In dit verband moet de raadplegingsprocedure als algemene regel gelden, maar gezien de potentieel belangrijke gevolgen van operaties boven het in deel B vastgelegde drempelbedrag, is het wenselijk dat voor deze operaties de onderzoeksprocedure wordt toegepast.

            DEEL B —   BEGINSELEN
      1.   Doel van de bijstand

                  a)

                  Macrofinanciële bijstand moet een uitzonderlijk financieel instrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun aan in aanmerking komende landen en gebieden. Het moet gericht zijn op het herstellen van een houdbare externe financiële situatie voor in aanmerking komende landen en gebieden die externe financieringsmoeilijkheden ondervinden. De bijstand moet dienen als ondersteuning van een beleidsprogramma met krachtige aanpassings- en structurele hervormingsmaatregelen die gericht zijn op het verbeteren van de betalingsbalanspositie, met name tijdens de programmeringsperiode, en op het versterken van de uitvoering van gerelateerde overeenkomsten en samenwerkingsprogramma's met de Unie.

                  b)

                  Macrofinanciële bijstand mag alleen worden verleend indien er sprake is van een aanzienlijk en resterend extern financieringstekort dat is vastgesteld door de Commissie in samenwerking met de multilaterale financiële instellingen en dat de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen overschrijdt, ondanks het feit dat het betrokken land of gebied krachtige economische stabilisatie- en hervormingsprogramma's uitvoert.

                  c)

                  Macrofinanciële bijstand moet van kortlopende aard zijn en worden beëindigd zodra de externe financiële situatie weer houdbaar is.

            2.   In aanmerking komende landen en gebieden
      De derde landen en gebieden die in aanmerking komen voor macrofinanciële bijstand zijn:

                  —

                  kandidaat-lidstaten en potentiële kandidaat-lidstaten;

                  —

                  landen en gebieden die onder het Europese nabuurschapsbeleid vallen;

                  —

                  in uitzonderlijke en naar behoren gerechtvaardigde omstandigheden, andere derde landen die een beslissende rol spelen op het vlak van de regionale stabiliteit, van strategisch belang zijn voor de Unie, politiek en economisch nauw met de Unie verbonden zijn en geografisch dicht bij de Unie liggen.

            3.   Bijstandsvorm

                  a)

                  Macrofinanciële bijstand moet over het algemeen in de vorm van een lening worden verstrekt. In uitzonderlijke gevallen mag de steun echter in de vorm van een gift of een combinatie van een lening en een gift worden verstrekt. Bij het bepalen van de passende vorm van een eventueel giftgedeelte moet de Commissie, bij het voorbereiden van haar voorstel, rekening houden met het economisch ontwikkelingspeil van de begunstigde — gemeten naar het inkomen per hoofd van de bevolking en het armoedepercentage — alsook met het vermogen tot terugbetaling op basis van een schuldhoudbaarheidsanalyse. Daarnaast moet zij erop toezien dat het beginsel van billijke lastenverdeling tussen de Unie en andere donoren wordt geëerbiedigd. In dit verband moet de Commissie ook rekening houden met de mate waarin andere financiële instellingen en donoren het betrokken land concessionele voorwaarden bieden.

                  b)

                  Wanneer macrofinanciële bijstand de vorm van een lening aanneemt, moet de Commissie worden gemachtigd om namens de Unie op de kapitaalmarkten of bij financiële instellingen de nodige middelen te lenen en deze aan de begunstigde door te lenen.

                  c)

                  De verrichtingen tot het opnemen en verstrekken van leningen moeten worden uitgevoerd in euro, op dezelfde valutadatum worden verricht en mogen voor de Unie geen transformatie van looptijd en geen valuta- of renterisico met zich meebrengen.

                  d)

                  Alle kosten die de Unie ter zake van de opgenomen of verstrekte leningen maakt, moeten ten laste van de begunstigde komen.

                  e)

                  De Commissie kan op verzoek van het begunstigde land of gebied en indien de omstandigheden een gunstiger rente op de lening mogelijk maken, haar oorspronkelijk opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk herfinancieren of de desbetreffende financiële voorwaarden herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen geschieden onder de in punt 3, onder d) gestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de gemiddelde looptijd van de desbetreffende opgenomen leningen en evenmin tot een verhoging van het op de dag van de herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande kapitaal.

            4.   Financiële bepalingen

                  a)

                  De in de vorm van een gift verstrekte bedragen aan macrofinanciële bijstand moeten sporen met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten.

                  b)

                  In de in de vorm van een lening verstrekte bedragen aan macrofinanciële bijstand moet worden voorzien overeenkomstig de verordening tot instelling van een Garantiefonds. De bedragen van de voorzieningen moeten sporen met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten.

                  c)

                  De jaarlijkse kredieten moeten door de begrotingsautoriteit worden toegestaan binnen de grenzen van het meerjarig financieel kader.

            5.   Bedrag van de bijstand

                  a)

                  Het bedrag van de bijstand moet gebaseerd zijn op de resterende externe financieringsbehoeften van het in aanmerking komende land of gebied. Bij de vaststelling van het bedrag moet rekening worden gehouden met het vermogen van dit land of gebied om zichzelf te financieren met eigen middelen, en met name de internationale reserves die het tot zijn beschikking heeft. Deze financieringsbehoeften moeten door de Commissie worden vastgesteld, in samenwerking met internationale financiële instellingen, op basis van een volledige kwantitatieve beoordeling en transparante ondersteunende documenten. Met name moet de Commissie zich baseren op de laatste, door het IMF opgestelde betalingsbalansprognoses voor het desbetreffende land of gebied en rekening houden met de verwachte financiële bijdragen van multilaterale donoren en met de reeds bestaande verdeling van de andere externe financieringsinstrumenten van de Unie in dat in aanmerking komende land of gebied.

                  b)

                  Wanneer geen macrofinanciële bijstand plaatsvindt, moeten de documenten van de Commissie informatie bevatten over de verwachte deviezenreserves en de passend geachte niveaus, afgemeten aan relevante indicatoren zoals de verhouding tussen de reserves en de buitenlandse schuld op korte termijn, en de verhouding tussen de reserves en de invoer van het begunstigde land.

                  c)

                  Bij de vaststelling van de bedragen van de verleende macrofinanciële bijstand moet er ook rekening mee worden gehouden dat de lasten billijk tussen de Unie en de andere donoren moeten worden verdeeld en moet worden gewaarborgd dat de betrokkenheid van de Unie toegevoegde waarde biedt.

                  d)

                  Indien de financieringsbehoeften van de begunstigde tijdens de periode van uitbetaling van de macrofinanciële bijstand aanzienlijk verminderen ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, moet de Commissie daarbij handelend volgens de raadplegingsprocedure wanneer de bijstand lager is of gelijk aan 90 miljoen EUR, en volgens de onderzoeksprocedure wanneer de bijstand hoger is dan 90 miljoen EUR, het bedrag van zulke bijstand verlagen of deze opschorten of annuleren.

            6.   Conditionaliteit

                  a)

                  Eerbiediging door het in aanmerking komende land of gebied van effectieve democratische mechanismen, waaronder een parlementair stelsel met meerdere partijen, de rechtsstaat en de mensenrechten, moet een randvoorwaarde zijn voor het verlenen van macrofinanciële bijstand. De Commissie moet een voor het publiek toegankelijke evaluatie (1) publiceren over het vervullen van deze randvoorwaarde, en moet hier tijdens de gehele loopduur van de macrofinanciële bijstand toezicht op uitoefenen. Dit punt moet worden toegepast in overeenstemming met het besluit tot vaststelling van de organisatie en werking van de EDEO.

                  b)

                  Macrofinanciële bijstand mag worden verleend mits er een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling bestaat tussen het in aanmerking komende land of gebied en het IMF, die aan de volgende voorwaarden voldoet:

                              —

                              de doelstelling van de regeling spoort met het doel van de macrofinanciële bijstand, namelijk het verzachten van betalingsbalansmoeilijkheden op korte termijn;

                              —

                              er worden krachtige aanpassingsmaatregelen ten uitvoer gelegd, overeenkomstig het in punt 1, onder a), omschreven doel van macrofinanciële bijstand.

                  c)

                  De bijstand mag pas worden uitgekeerd indien sprake is van een bevredigende voortgang van een door het IMF ondersteund beleidsprogramma en indien aan de in letter a) van dit punt omschreven randvoorwaarden is voldaan. Zij moet ook afhankelijk zijn van de voorwaarde dat binnen een specifieke termijn uitvoering wordt gegeven aan een reeks duidelijk bepaalde economische beleidsmaatregelen, in de eerste plaats met het oog op structurele hervormingen en gezonde overheidsfinanciën, die tussen de Commissie en de begunstigde worden overeengekomen en in een memorandum van overeenstemming worden vastgelegd.

                  d)

                  Met het oog op het beschermen van de financiële belangen van de Unie en het versterken van het bestuur van de begunstigden, moet het memorandum van overeenstemming maatregelen bevatten ter versterking van de efficiëntie en transparantie van en de verantwoordingsplicht voor systemen voor het beheer van overheidsfinanciën.

                  e)

                  Bij het bepalen van de beleidsmaatregelen moet ook terdege rekening worden gehouden met vooruitgang wat betreft het wederzijds openstellen van markten, de ontwikkeling van op regels gebaseerde en eerlijke handel en andere prioriteiten in het kader van het externe beleid van de Unie.

                  f)

                  De beleidsmaatregelen moeten sporen met de bestaande partnerschaps-, samenwerkings- of associatieovereenkomsten die tussen de Unie en de begunstigde zijn gesloten, en met de macro-economische aanpassings- en structurele hervormingsprogramma's die door de begunstigde met de steun van het IMF worden uitgevoerd.

            7.   Procedure

                  a)

                  Een land of gebied dat macrofinanciële bijstand wenst te ontvangen, moet de Commissie daar schriftelijk om verzoeken. De Commissie moet controleren of aan de in de punten 1, 2, 4 en 6 genoemde voorwaarden is voldaan en kan, in voorkomend geval, een voorstel voor een besluit indienen bij het Europees Parlement en de Raad.

                  b)

                  In het besluit tot verstrekking van een lening moeten het bedrag, de maximale gemiddelde looptijd en het maximale aantal tranches van de macrofinanciële bijstand worden vermeld. Indien het besluit een giftgedeelte omvat, moeten ook het bedrag en het maximale aantal tranches worden vermeld. Het besluit om een gift ter beschikking te stellen moet vergezeld gaan van een rechtvaardiging van de gift die, of het giftgedeelte dat, deel uitmaakt van de bijstand. In beide gevallen moet worden bepaald gedurende welke periode de macrofinanciële bijstand beschikbaar is. Deze periode duurt als regel niet langer dan drie jaar. Bij het indienen van een voorstel voor een nieuw besluit tot het verlenen van macrofinanciële bijstand, moet de Commissie de in punt 12, onder c), genoemde gegevens verstrekken.

                  c)

                  Na de vaststelling van het besluit tot het verlenen van macrofinanciële bijstand, moet de Commissie in het memorandum van overeenstemming de in punt 6, onder c), d), e) en f), omschreven beleidsmaatregelen met de begunstigde overeenkomen, daarbij handelend volgens de raadplegingsprocedure wanneer de bijstand lager is dan of gelijk aan 90 miljoen EUR en volgens de onderzoeksprocedure wanneer deze hoger is dan 90 miljoen EUR.

                  d)

                  Na de vaststelling van het besluit tot verlening van macrofinanciële bijstand komt de Commissie met de begunstigde de nadere financiële voorwaarden van de bijstand overeen. Deze nadere financiële voorwaarden moeten in een gift- of leningsovereenkomst worden vastgelegd.

                  e)

                  De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad inlichten over de ontwikkelingen op het vlak van landenspecifieke bijstand, met inbegrip van de uitkeringen, en verstrekt daarbij tijdig de relevante documenten aan die instellingen.

            8.   Uitvoering en financieel beheer

                  a)

                  De Commissie moet de verleende macrofinanciële bijstand uitvoeren overeenkomstig de financiële voorschriften van de Unie.

                  b)

                  Macrofinanciële bijstand moet onder direct gecentraliseerd beheer worden uitgevoerd.

                  c)

                  Begrotingsvastleggingen moeten plaatsvinden op basis van besluiten die door de Commissie overeenkomstig dit punt zijn genomen. Indien macrofinanciële bijstand over een aantal boekjaren wordt verleend, mogen begrotingsvastleggingen voor die bijstand in jaarlijkse tranches worden gesplitst.

            9.   Uitkering van de bijstand

                  a)

                  Macrofinanciële bijstand moet worden betaald aan de centrale bank van het begunstigde land.

                  b)

                  De macrofinanciële bijstand moet in opeenvolgende tranches worden betaald, mits de in punt 6, onder a), bedoelde randvoorwaarde en de in punt 6, onder b) en c), bedoelde voorwaarden zijn vervuld.

                  c)

                  De Commissie moet op gezette tijden nagaan of de in punt 6, onder b) en c), bedoelde voorwaarden vervuld blijven.

                  d)

                  Als de in punt 6, onder a), genoemde randvoorwaarde en de in punt 6, onder b) en c), genoemde voorwaarden niet zijn vervuld, moet de Commissie de uitkering van de macrofinanciële bijstand tijdelijk opschorten of annuleren. In die gevallen moet zij het Europees Parlement en de Raad in kennis stellen van de redenen van de opschorting of annulering.

            10.   Ondersteunende maatregelen
      Uit de begrotingsmiddelen van de Unie kunnen ook uitgaven worden gefinancierd die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van macrofinanciële bijstand.
      11.   Bescherming van de financiële belangen van de Unie

                  a)

                  Overeenkomsten die uit ieder landenspecifiek besluit voortvloeien moeten bepalingen bevatten die ervoor zorgen dat de begunstigden regelmatig nagaan of de uit de begroting van de Unie verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, passende maatregelen nemen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude en zo nodig gerechtelijke stappen ondernemen om uit hoofde van ieder landenspecifiek besluit verstrekte middelen die zijn verduisterd, terug te vorderen.

                  b)

                  In alle overeenkomsten die uit landenspecifieke besluiten voortvloeien, moeten bepalingen worden opgenomen ter bescherming van de financiële belangen van de Unie, met name ten aanzien van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden, overeenkomstig het desbetreffende Unierecht.

                  c)

                  Het in artikel 6, onder c), bedoelde memorandum van overeenstemming moet de Commissie en de Rekenkamer de uitdrukkelijke het recht geven om tijdens en na de periode dat de macrofinanciële bijstand beschikbaar is audits uit te voeren, met inbegrip van documentaudits en audits ter plaatse, zoals onder meer operationele beoordelingen. Voorts moet het memorandum de Commissie of haar vertegenwoordigers de uitdrukkelijke toestemming verlenen controles en verificaties ter plaatse uit te voeren.

                  d)

                  Tijdens de uitvoering van de macrofinanciële bijstand moet de Commissie door middel van operationele beoordelingen toezicht houden op de deugdelijkheid van de voor deze bijstand geldende financiële en administratieve procedures en interne en externe controlemechanismen van de begunstigde.

                  e)

                  Overeenkomsten die uit een landenspecifiek besluit voortvloeien moeten bepalingen bevatten die verzekeren dat de Unie recht heeft op de volledige terugbetaling van de gift en/of de vervroegde terugbetaling van de lening indien is vastgesteld dat een begunstigde met betrekking tot het beheer van macrofinanciële bijstand fraude, corruptie of enige andere onwettige activiteit heeft gepleegd die de financiële belangen van de Unie schaadt.

            12.   Jaarverslag

                  a)

                  De Commissie moet de geboekte vooruitgang bij het uitvoeren van de macrofinanciële bijstand onderzoeken en jaarlijks uiterlijk 30 juni bij het Europees Parlement en de Raad een verslag indienen.

                  b)

                  In het jaarverslag moeten de economische situatie en de vooruitzichten van de begunstigden worden beoordeeld, alsook de vooruitgang die is geboekt bij de tenuitvoerlegging van de in artikel 6, onder c), bedoelde beleidsmaatregelen.

                  c)

                  Voorts moet het jaarverslag geactualiseerde informatie bevatten over de beschikbare begrotingsmiddelen in de vorm van leningen en giften, waarbij rekening wordt gehouden met de beoogde operaties.

            13.   Evaluatie

                  a)

                  De Commissie moet het Europees Parlement en de Raad verslagen sturen van evaluaties achteraf, waarin de resultaten en de efficiëntie van onlangs voltooide macrofinanciële bijstandsoperaties worden beoordeeld, alsook in welke mate zij tot de doelstellingen van de bijstand hebben bijgedragen.

                  b)

                  De Commissie moet regelmatig en minstens iedere vier jaar een evaluatie uitvoeren van de verleende macrofinanciële bijstand, en het Europees Parlement en de Raad een gedetailleerd overzicht daarvan bieden. Een dergelijke evaluatie moet tot doel hebben na te gaan of de doelstellingen van de macrofinanciële bijstand zijn behaald, of nog altijd aan de voorwaarden van de macrofinanciële bijstand — met inbegrip van het in punt 7, onder c), vastgelegde drempelbedrag — wordt voldaan, en om de Commissie in staat te stellen aanbevelingen te doen met het oog op de verbetering van toekomstige operaties. De Commissie moet in haar evaluatie ook de samenwerking met Europese of multilaterale financiële instellingen bij het verlenen van macrofinanciële bijstand beoordelen.

         (1)  Deze evaluatie zal gebaseerd zijn op het jaarverslag inzake mensenrechten en democratie in de wereld dat in het kader van het strategisch kader van de EU en het actieplan inzake de mensenrechten en democratie wordt verwacht (conclusies van de Raad inzake mensenrechten en democratie, 25 juni 2012).


title: 2011/531/EU: Besluit van de Raad van 16 juni 2011 over het door de Europese Unie in het Gemengd Comité EU-ICAO in te nemen standpunt betreffende het besluit inzake de vaststelling van een bijlage inzake de veiligheid van de luchtvaart bij het Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking

text:
               9.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 232/8

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 16 juni 2011
   over het door de Europese Unie in het Gemengd Comité EU-ICAO in te nemen standpunt betreffende het besluit inzake de vaststelling van een bijlage inzake de veiligheid van de luchtvaart bij het Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking
   (2011/531/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 100, lid 2, en artikel 218, lid 9,
   Gezien Besluit 2011/530/EU van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de ondertekening namens de Unie en de voorlopige toepassing van een Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking (1) (memorandum van samenwerking),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:
   Ten aanzien van de vaststelling van een bijlage over de veiligheid van de luchtvaart die aan het memorandum van samenwerking moet worden gehecht, dient het standpunt dat namens de Unie zal worden ingenomen in het uit hoofde van dat memorandum ingestelde Gemengd Comité EU-ICAO te worden bepaald,
   HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het standpunt dat de Europese Unie in het Gemengd Comité EU-ICAO, bedoeld in artikel 7, punt 3, onder c), van het Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking (het memorandum van samenwerking), zal innemen met betrekking tot de vaststelling van een aan het memorandum van samenwerking te hechten bijlage over de veiligheid van de luchtvaart, is gebaseerd op het aan dit besluit gehechte ontwerpbesluit van het Gemengd Comité EU-ICAO.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 16 juni 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         VÖLNER P.

      (1)  Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.

      ONTWERP
      BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ EU-ICAO
      van …
      betreffende de vaststelling van een aan het Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking te hechten bijlage over de veiligheid van de luchtvaart
      HET GEMENGD COMITÉ EU-ICAO,
      Gezien het Memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie tot vaststelling van een kader voor versterkte samenwerking („het ICAO-memorandum van samenwerking”), en met name artikel 7, punt 3, onder c),
      Overwegende hetgeen volgt:
      Het is wenselijk een bijlage over de veiligheid van de luchtvaart op te nemen in het ICAO-memorandum van samenwerking,
      HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      De bijlage bij dit besluit wordt vastgesteld en vormt een integrerend deel van het ICAO-memorandum van samenwerking.
      Artikel 2
      Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

         Gedaan tē … .

               Voor het Gemengd Comité EU-ICAO

               De voorzitters

         BIJLAGE

               „BIJLAGE I — VEILIGHEID VAN DE LUCHTVAART

               1.   Doelstellingen

                           1.1.

                           De partijen komen overeen op het gebied van luchtvaartveiligheid samen te werken in het kader van het memorandum van samenwerking tussen de Europese Unie en de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (het ICAO-memorandum van samenwerking), dat op 27 september 2010 te Montreal is geparafeerd.

                           1.2.

                           Overeenkomstig hun streven om het hoogste niveau van luchtvaartveiligheid ter wereld te bereiken en de veiligheidsnormen en aanbevolen praktijken (SARP’s) op mondiaal niveau te harmoniseren, komen de partijen overeen nauw samen te werken om hun veiligheidsactiviteiten in een geest van transparantie en dialoog te coördineren.

                     2.   Toepassingsgebied

                           2.1.

                           De partijen komen, met het oog op de in punt 1.2 vermelde doelstellingen, overeen om op de volgende gebieden samen te werken:

                                       —

                                       het voeren van een regelmatige dialoog over veiligheidskwesties van wederzijds belang;

                                       —

                                       het verwezenlijken van transparantie door regelmatig veiligheidsrelevante informatie en gegevens uit te wisselen en door elkaar toegang tot hun gegevensbanken te verlenen;

                                       —

                                       deelname aan veiligheidsactiviteiten;

                                       —

                                       wederzijdse erkenning van de resultaten van het Universeel programma voor evaluatie van het veiligheidstoezicht van de ICAO (USOAP) en van de normalisatie-inspecties van de EU;

                                       —

                                       toezicht op en analyse van de naleving van de ICAO-normen en aanbevolen praktijken;

                                       —

                                       samenwerking op het gebied van regelgeving en normalisatie;

                                       —

                                       opstelling en uitvoering van projecten en programma’s voor technische bijstand;

                                       —

                                       bevordering van regionale samenwerking;

                                       —

                                       uitwisseling van deskundigen; en

                                       —

                                       opleiding.

                           2.2.

                           De in punt 2.1 bedoelde samenwerking wordt ontwikkeld op gebieden waar de EU bevoegdheid uitoefent.

                     3.   Uitvoering

                           3.1.

                           De partijen kunnen werkafspraken maken waarin de wederzijds overeengekomen mechanismen en procedures voor de effectieve uitvoering van de in de in punt 2.1 bedoelde samenwerking zijn bepaald. Deze werkafspraken worden door het Gemengd Comité EU-ICAO vastgesteld.

                     4.   Dialoog

                           4.1.

                           De partijen organiseren regelmatig vergaderingen en teleconferenties om veiligheidskwesties van wederzijds belang te bespreken en, voor zover nodig, de werkzaamheden te coördineren.

                     5.   Transparantie, informatie-uitwisseling, toegang tot gegevensbanken

                           5.1.

                           In overeenstemming met hun toepasselijke voorschriften moedigen de partijen in hun betrekkingen met derde partijen transparantie op het gebied van luchtvaartveiligheid aan.

                           5.2.

                           De samenwerking tussen de partijen wordt door transparantie gekenmerkt; de partijen verlenen medewerking aan veiligheidsactiviteiten door relevante en passende veiligheidsgegevens, veiligheidsinformatie en -documentatie uit te wisselen, toegang te verlenen tot relevante gegevensbanken en wederzijds deelname aan vergaderingen te faciliteren. De partijen maken daartoe een werkafspraak, waarin is bepaald volgens welke procedures informatie wordt uitgewisseld en toegang tot gegevensbanken wordt verleend, die in overeenstemming met punt 6 van het ICAO-memorandum van samenwerking de vertrouwelijkheid garandeert van de informatie die van de wederpartij is ontvangen.

                     6.   Deelname aan veiligheidsactiviteiten

                           6.1.

                           Met het oog op de toepassing van deze bijlage nodigt elke partij de wederpartij uit om deel te nemen aan veiligheidsgerelateerde activiteiten en vergaderingen, teneinde nauwe samenwerking en coördinatie te bewerkstelligen. De voorwaarden voor deze samenwerking worden vastgelegd in een door de partijen overeen te komen werkafspraak.

                     7.   Coördinatie van het USOAP van de ICAO en de normalisatie-inspecties van de EU

                           7.1.

                           De partijen komen overeen hun samenwerking met betrekking tot het USOAP en de normalisatie-inspecties te versterken, zodat de beperkte middelen effectief worden benut en dubbel werk wordt vermeden, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan het universele karakter en de integriteit van het USOAP van de ICAO.

                           7.2.

                           Om de naleving van de veiligheidsgerelateerde ICAO-normen en de door de ICAO aanbevolen praktijken door de EU-lidstaten te kunnen controleren en de in punt 7.1 vermelde doelstellingen te kunnen verwezenlijken, stellen de partijen een kader vast waarbinnen:

                                       a)

                                       het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart (EASA) met betrekking tot de veiligheidsgerelateerde SARP’s die vervat zijn in de wetgeving van de EU, en met betrekking tot bepaalde functies en taken die het EASA namens de EU-lidstaten uitvoert, onderworpen is aan evaluaties van het veiligheidstoezicht van de ICAO; en

                                       b)

                                       de door het EASA in EU-verband uitgevoerde normalisatie-inspecties van de bevoegde autoriteiten van de EU-lidstaten, met betrekking tot de veiligheidsgerelateerde SARP’s die zijn vervat in de wetgeving van de EU, onderworpen zijn aan toezicht door de ICAO.

                           7.3.

                           De partijen maken een werkafspraak waarin de mechanismen en procedures voor de effectieve toepassing van het in punt 7.2 bedoelde kader zijn bepaald. Deze werkafspraak betreft onder meer:

                                       a)

                                       het toepassingsgebied van interventies in het kader van het USOAP van de ICAO, inclusief de audits en validatiemissies, op basis van een vergelijkende analyse van de EU-wetgeving en de veiligheidsgerelateerde SARP’s van de ICAO;

                                       b)

                                       de deelname van de partijen aan elkaars audit-, inspectie- en validatieactiviteiten;

                                       c)

                                       de informatie die door elke partij moet worden verstrekt met het oog op het USOAP van de ICAO en de normalisatie-inspecties van het EASA;

                                       d)

                                       de vertrouwelijkheid, voor zover nodig, de gegevensbescherming en de behandeling van gevoelige informatie; en

                                       e)

                                       bezoeken ter plaatse.

                     8.   Uitwisseling van veiligheidsinformatie en analysen

                           8.1.

                           Onverminderd hun toepasselijke voorschriften, wisselen de partijen relevante veiligheidsgegevens uit die zij in het kader van het USOAP en anderszins, bijvoorbeeld in het kader van het permanent toezicht door de ICAO, de normalisatie-inspecties van het EASA en de SAFA-inspecties, hebben verzameld, evenals analysen die zij op basis van deze gegevens hebben gemaakt.

                           8.2.

                           De partijen werken bij elke actie nauw samen om de SARP’s in de EU-lidstaten en in andere landen beter te doen naleven. Deze samenwerking omvat het uitwisselen van informatie, het faciliteren van de dialoog tussen de betrokken partijen, bezoeken of inspecties ter plaatse en het coördineren van de technische bijstand.

                     9.   Regelgeving

                           9.1.

                           Elke partij ziet erop toe dat de wederpartij op de hoogte wordt gehouden van alle toepasselijke wet- en regelgeving, normen, eisen en aanbevolen praktijken die van invloed kunnen zijn op de toepassing van deze bijlage, alsook van alle wijzigingen daarvan.

                           9.2.

                           De partijen stellen elkaar tijdig in kennis van elk voorstel tot wijziging van hun toepasselijke wet- en regelgeving, normen, eisen en aanbevolen praktijken, voor zover de wijziging van invloed kan zijn op deze bijlage. Het Gemengd Comité EU-ICAO kan dientengevolge, in overeenstemming met punt 7 van het ICAO-memorandum van samenwerking, de nodige aanpassingen in deze bijlage aanbrengen.

                           9.3.

                           Met het oog op de mondiale harmonisatie van de veiligheidsregels en -normen plegen de partijen, tijdens de verschillende fasen waarin voorschriften of SARP’s worden opgesteld, overleg over vraagstukken van technische regelgeving op het gebied van de luchtvaartveiligheid, en worden zij in voorkomend geval uitgenodigd om deel te nemen aan de besprekingen in de geassocieerde technische organen.

                           9.4.

                           De ICAO verstrekt de EU tijdig informatie over de besluiten en aanbevelingen van de ICAO die van invloed zijn op veiligheidsgerelateerde SARP’s, door onbeperkte toegang te verlenen tot de state letters en electronic bulletins van de ICAO.

                           9.5.

                           Voor zover van toepassing, tracht de EU ervoor te zorgen dat haar wetgeving in overeenstemming is met de SARP’s van de ICAO die betrekking hebben op luchtvaartveiligheid.

                           9.6.

                           Onverminderd de verplichtingen die de EU-lidstaten hebben als partij bij het Verdrag van Chicago, treedt de EU in voorkomend geval in overleg met de ICAO om technische informatie te verstrekken indien zich, ten gevolge van de toepassing van EU-wetgeving, problemen voordoen met betrekking tot de naleving van de normen en aanbevolen praktijken van de ICAO.

                     10.   Projecten en programma’s voor technische bijstand

                           10.1.

                           De partijen coördineren de bijstand aan landen, zodat de middelen effectief worden benut en overlapping wordt vermeden, en wisselen informatie en gegevens uit over projecten en programma’s voor technische bijstand die betrekking hebben op de veiligheid van de luchtvaart.

                           10.2.

                           De partijen nemen deel aan gezamenlijke activiteiten om de aanzet te geven tot en de coördinatie te regelen van internationale inspanningen die ten doel hebben na te gaan wie bereid en in staat is om gerichte technische bijstand te verlenen aan landen met aanzienlijke veiligheidsgebreken.

                           10.3.

                           De bijdragen van de EU worden met name gericht op programma’s en projecten die landen en regionale burgerluchtvaartorganen moeten helpen om aanzienlijke veiligheidsgebreken te verhelpen, SARP’s van de ICAO toe te passen, samenwerking op het gebied van regelgeving te ontwikkelen, en nationale systemen voor veiligheidstoezicht te versterken, onder meer via de oprichting van regionale systemen voor veiligheidstoezicht.

                     11.   Regionale samenwerking

                           11.1.

                           De partijen geven voorrang aan activiteiten die ten doel hebben de oprichting van regionale organisaties voor veiligheidstoezicht te bespoedigen in gevallen waarin een regionale aanpak de gelegenheid biedt om de kostenefficiëntie, het toezicht en/of de normalisatie te verbeteren.

                     12.   Deskundige bijstand

                           12.1.

                           Onverminderd de regelingen voor deskundige bijstand die buiten het toepassingsgebied van deze bijlage zijn opgezet, stelt de EU, op verzoek, deskundigen met bewezen technische expertise op relevante gebieden van de luchtvaartveiligheid ter beschikking van de ICAO, om taken uit te voeren en deel te nemen aan activiteiten die binnen het toepassingsgebied van deze bijlage vallen. De voorwaarden voor deze deskundige bijstand worden in een werkafspraak tussen de partijen vastgelegd.

                     13.   Opleiding

                           13.1.

                           Voor zover van toepassing, faciliteert elke partij de deelname van personeel van de wederpartij aan haar opleidingsprogramma’s op het gebied van luchtvaartveiligheid.

                           13.2.

                           De partijen wisselen informatie en materiaal uit met betrekking tot opleidingsprogramma’s op het gebied van luchtvaartveiligheid, en zorgen in voorkomend geval voor coördinatie en samenwerking bij het opstellen van opleidingsprogramma’s.

                           13.3.

                           In het kader van de in punt 10 bedoelde activiteiten werken de partijen samen bij het faciliteren en coördineren van de deelname aan opleidingsprogramma’s voor stagiairs uit landen of regio’s waaraan door een van de partijen technische bijstand wordt verleend.

                     14.   Herziening

                           14.1.

                           De toepassing van deze bijlage wordt door de partijen regelmatig getoetst; zij houden daarbij, voor zover nodig, rekening met relevante ontwikkelingen in beleid of regelgeving.

                           14.2.

                           Deze bijlage wordt in voorkomend geval door het bij punt 7 van het ICAO-memorandum van samenwerking ingestelde Gemengd Comité EU-ICAO herzien.

                     15.   Inwerkingtreding, wijziging en beëindiging

                           15.1.

                           De in deze bijlage vervatte regeling treedt in werking op de dag waarop zij door het Gemengd Comité EU-ICAO wordt vastgesteld en blijft van kracht totdat zij wordt beëindigd.

                           15.2.

                           De krachtens deze bijlage gemaakte werkafspraken worden van kracht op de dag waarop zij door het Gemengd Comité EU-ICAO worden vastgesteld.

                           15.3.

                           Zij kunnen uitsluitend in het Gemengd Comité EU-ICAO worden gewijzigd of beëindigd.

                           15.4.

                           Elk van beide partijen kan te allen tijde de in deze bijlage vervatte regeling beëindigen. De beëindiging wordt van kracht zes maanden nadat zij schriftelijk ter kennis van de wederpartij is gebracht, mits deze kennisgeving niet vóór het verstrijken van de opzegtermijn van zes maanden met wederzijdse instemming is ingetrokken.

                           15.5.

                           Onverminderd de andere bepalingen van dit punt, houdt beëïndiging van het ICAO-memorandum van samenwerking in dat tegelijkertijd eveneens de in deze bijlage vervatte regeling en alle krachtens deze bijlage gemaakte werkafspraken worden beëindigd.”


title: Besluit van het Hof van Justitie van 7 maart 2017 inzake de erkende feestdagen en de gerechtelijke vakanties

text:
               29.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 168/2

         BESLUIT VAN HET HOF VAN JUSTITIE
   van 7 maart 2017
   inzake de erkende feestdagen en de gerechtelijke vakanties
   (2017/C 168/02)
   HET HOF,
   Gezien artikel 24, leden 2, 4 en 6, van het Reglement voor de procesvoering,
   Overwegende dat ingevolge deze bepaling de lijst van erkende feestdagen en de data van de gerechtelijke vakanties moeten worden vastgesteld,
   STELT HET VOLGENDE BESLUIT VAST:

      Artikel 1

   De lijst van erkende feestdagen in de zin van artikel 24, leden 4 en 6, van het Reglement voor de procesvoering wordt vastgesteld als volgt:

               —

               nieuwjaarsdag,

               —

               paasmaandag,

               —

               1 mei,

               —

               Hemelvaart,

               —

               pinkstermaandag,

               —

               23 juni,

               —

               15 augustus,

               —

               1 november,

               —

               25 december,

               —

               26 december.

      Artikel 2

   Voor de periode van 1 november 2017 tot en met 31 oktober 2018 worden de data van de gerechtelijke vakanties in de zin van artikel 24, leden 2 en 6, van het Reglement voor de procesvoering vastgesteld als volgt:

               —

               Kerstmis 2017: van maandag 18 december 2017 tot en met zondag 7 januari 2018,

               —

               Pasen 2018: van maandag 26 maart 2018 tot en met zondag 8 april 2018,

               —

               zomer 2018: van maandag 16 juli 2018 tot en met vrijdag 31 augustus 2018.

      Artikel 3

   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 7 maart 2017.

            De griffier

         A. CALOT ESCOBAR

            De president

         K. LENAERTS