title: 2006/234/EG: Besluit van de Raad van  27 februari 2006  betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat op audiovisueel gebied tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelneming van de Zwitserse Bondsstaat aan de communautaire programma's Media Plus en Media Opleiding, en een slotakte

text:
               28.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 90/22

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 27 februari 2006
   betreffende de sluiting van een Overeenkomst tussen de Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat op audiovisueel gebied tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelneming van de Zwitserse Bondsstaat aan de communautaire programma's Media Plus en Media Opleiding, en een slotakte
   (2006/234/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 150, lid 4, en artikel 157, lid 3, in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste zin, en artikel 300, lid 3, eerste alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Commissie heeft namens de Europese Gemeenschap onderhandeld over een overeenkomst om de Zwitserse Bondsstaat in staat te stellen aan de communautaire programma's Media Plus en Media Opleiding deel te nemen, alsook over een slotakte bij die overeenkomst.

               (2)

               De overeenkomst en de slotakte zijn op 26 oktober 2004, onder voorbehoud van sluiting op een latere datum, namens de Gemeenschap ondertekend.

               (3)

               Deze overeenkomst en de slotakte dienen door de Gemeenschap te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat op audiovisueel gebied tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelneming van de Zwitserse Bondsstaat aan de communautaire programma's Media Plus en Media Opleiding, alsmede de slotakte, worden namens de Gemeenschap goedgekeurd.
   De tekst van de overeenkomst en de slotakte zijn aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De Commissie vertegenwoordigt de Gemeenschap in het gemengd comité als bedoeld in artikel 8 van de overeenkomst.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad verricht namens de Gemeenschapde in artikel 13 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving (2).
   Artikel 4
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 27 Februari 2006

            Voor de Raad

            De voorzitster

         U. PLASSNIK

      (1)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.

      (2)  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt.
    ---documentbreak---

               28.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 90/23

         OVEREENKOMST
   tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat op audiovisueel gebied tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelneming van de Zwitserse Bondsstaat aan de communautaire programma's Media Plus en Media Opleiding
   DE EUROPESE GEMEENSCHAP, hierna „de Gemeenschap” genoemd,
   enerzijds, en
   DE ZWITSERSE BONDSSTAAT, hierna „Zwitserland” genoemd,
   anderzijds,
   beide hierna „de overeenkomstsluitende partijen” genoemd,
   OVERWEGENDE dat de Gemeenschap krachtens Besluit nr. 2000/821/EG van de Raad van 20 december 2000 en Besluit nr. 163/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 januari 2001, laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr. 846/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 en Besluit nr. 845/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004, een programma ter aanmoediging van de ontwikkeling, de distributie en de promotie van Europese audiovisuele werken en een opleidingsprogramma voor vakmensen van de Europese audiovisuele programma-industrie (hierna „MEDIA-programma” genoemd) heeft vastgesteld,
   OVERWEGENDE dat het MEDIA-programma onder bepaalde voorwaarden voorziet in de deelneming van derde landen die partij zijn bij de Overeenkomst van de Raad van Europa inzake grensoverschrijdende televisie en die geen bij de EER-overeenkomst aangesloten EVA-lidstaten en kandidaat-lidstaten voor toetreding tot de Europese Unie zijn, op basis van aanvullende kredieten, onder de voorwaarden die in overeenkomsten tussen de betrokken partijen worden vastgelegd,
   OVERWEGENDE dat in voornoemde bepalingen de openstelling van de programma's voor deze derde landen afhankelijk wordt gesteld van een voorafgaand onderzoek naar de verenigbaarheid van de nationale wetgeving van deze landen met het relevante acquis communautaire,
   OVERWEGENDE dat Zwitserland en de Gemeenschap in de Gemeenschappelijke verklaring over toekomstige verdere onderhandelingen in de Slotakte van de zeven overeenkomsten van 21 juni 1999 de wens hebben geuit om over de deelneming van Zwitserland aan deze programma's te onderhandelen,
   OVERWEGENDE dat Zwitserland zich ertoe verbindt zijn wetgevend kader aan te vullen om te zorgen voor het vereiste niveau van verenigbaarheid met het acquis communautaire; en dat Zwitserland bijgevolg op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst voldoet aan de in voornoemde besluiten vastgestelde deelnemingsvoorwaarden,
   OVERWEGENDE met name dat een samenwerking tussen de Gemeenschap en Zwitserland met het oog op het nastreven van de voor het MEDIA-programma vastgestelde doelstellingen, in de context van de transnationale samenwerkingsactiviteiten waarbij de Gemeenschap en Zwitserland zijn betrokken, van dien aard is dat zij het effect van de verschillende, ter uitvoering van dit programma ondernomen acties vergroot en het kwalificatieniveau van de menselijke hulpbronnen in de Gemeenchap en Zwitserland versterkt,
   OVERWEGENDE dat de overeenkomstsluitende partijen een gemeenschappelijk belang hebben bij de ontwikkeling van de Europese industrie van audiovisuele programma's in het kader van een bredere samenwerking,
   OVERWEGENDE dat de overeenkomstsluitende partijen bijgevolg wederzijds profijt trekken van de deelneming van Zwitserland aan het MEDIA-programma,
   HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN:
   Artikel 1
   Onderwerp van de overeenkomst
   De samenwerking tussen de Gemeenschap en Zwitserland, zoals vastgesteld in deze overeenkomst, beoogt de deelneming van Zwitserland aan alle acties van het MEDIA-programma. Tenzij in deze overeenkomst anders bepaald, worden hierbij de doelstellingen, criteria, procedures en termijnen in acht genomen, zoals vastgesteld in de in bijlage I opgenomen besluiten betreffende de programma's.
   Artikel 2
   Verenigbaarheid van de wetgevende kaders
   Om in staat te zijn op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst aan de in voornoemde besluiten vastgestelde deelnemingsvoorwaarden te voldoen, zal Zwitserland de in bijlage II opgenomen bepalingen ten uitvoer leggen, die ten doel hebben het Zwitserse wetgevend kader aan te vullen om te zorgen voor het vereiste niveau van verenigbaarheid met het acquis communautaire.
   Artikel 3
   In aanmerking komende instellingen, organisaties en particuliere personen
   Tenzij in deze overeenkomst anders bepaald, geldt het volgende:

               1.

               De voorwaarden met betrekking tot de deelneming van organisaties en particuliere personen uit Zwitserland aan elke actie zijn dezelfde als die welke van toepassing zijn op organisaties en particuliere personen uit de lidstaten van de Gemeenschap.

               2.

               In aanmerking komen instellingen, organisaties en particuliere personen uit Zwitserland die voldoen aan de bepalingen van de in bijlage I opgenomen besluiten betreffende de programma's.

               3.

               Teneinde de communautaire dimensie van de programma's te waarborgen, komen de projecten en activiteiten, die een Europees partnerschap vereisen, alleen voor financiële steun van de Gemeenschap in aanmerking als er ten minste één partner uit een lidstaat van de Gemeenschap bij betrokken is. De andere projecten en acties moeten een duidelijke Europese en communautaire dimensie hebben.

         Artikel 4
   Procedures
   1.   Voor instellingen, organisaties en particuliere personen uit Zwitserland gelden met betrekking tot de indiening, evaluatie en selectie van aanvragen dezelfde voorwaarden als die welke van toepassing zijn op instellingen, organisaties en particuliere personen uit de lidstaten van de Gemeenschap.
   2.   Overeenkomstig de relevante bepalingen van de in bijlage I opgenomen akten kan de Commissie van de Europese Gemeenschappen (hierna „de Commissie” genoemd) bij de benoeming van onafhankelijke deskundigen ook deskundigen uit Zwitserland aanwijzen om haar bij de evaluatie van de projecten te helpen.
   3.   In alle contacten met de Commissie, bij het indienen van aanvragen, het opstellen van overeenkomsten en verslagen en andere administratieve aangelegenheden in verband met de programma's dient gebruik te worden gemaakt van een van de officiële talen van de Gemeenschap.
   Artikel 5
   Nationale structuren
   1.   Zwitserland zet de passende structuren op nationaal niveau op en neemt alle andere maatregelen die nodig zijn voor de coördinatie en de organisatie op nationaal vlak van de tenuitvoerlegging van het MEDIA-programma overeenkomstig de relevante bepalingen van de in bijlage I opgenomen akten. Zwitserland verbindt zich er met name toe om in samenwerking met de Commissie een MEDIA Desk op te richten.
   2.   De maximale financiële steun die door de programma's aan de activiteiten van de MEDIA Desk kan worden toegekend, bedraagt niet meer dan 50 % van de totale begroting voor deze activiteiten.
   Artikel 6
   Financiële bepalingen
   Om de uit de deelneming aan het MEDIA-programma voortvloeiende kosten te dekken, betaalt Zwitserland elk jaar overeenkomstig de in bijlage III vermelde voorwaarden een bijdrage in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen.
   Artikel 7
   Financiële controle
   De regels betreffende de financiële controle met betrekking tot de Zwitserse deelnemers aan het MEDIA-programma staan vermeld in bijlage IV.
   Artikel 8
   Gemengd comité
   1.   Er wordt een gemengd comité opgericht.
   2.   Het gemengd comité bestaat uit vertegenwoordigers van de Gemeenschap, enerzijds, en vertegenwoordigers van Zwitserland, anderzijds. Het spreekt zich uit met algemene stemmen.
   3.   Het gemengd comité is verantwoordelijk voor het beheer en de correcte toepassing van deze overeenkomst.
   4.   Op verzoek van een van beide partijen wisselen de overeenkomstsluitende partijen in het gemengd comité informatie uit en plegen zij overleg over de onder deze overeenkomst vallende activiteiten en de daarmee verband houdende financiële aspecten.
   5.   Om te discussiëren over de goede werking van deze overeenkomst komt het gemengd comité op verzoek van een van de overeenkomstsluitende partijen bijeen. Het stelt zijn reglement van orde vast en het kan werkgroepen oprichten om het bij de uitvoering van zijn taak bij te staan.
   6.   De overeenkomstsluitende partijen kunnen elk geschil betreffende de interpretatie of de toepassing van deze overeenkomst aan het gemengd comité voorleggen. Het gemengd comité kan het geschil beslechten. Het gemengd comité krijgt de beschikking over alle nuttige inlichtingen om de situatie diepgaand te onderzoeken en een aanvaardbare oplossing te vinden. Het gemengd comité onderzoekt hiertoe alle mogelijkheden waardoor de goede werking van de overeenkomst behouden kan blijven.
   7.   Het gemengd comité onderzoekt periodiek de bijlagen bij deze overeenkomst. Het gemengd comité kan op voorstel van een van de partijen besluiten om de bijlagen bij deze overeenkomst te wijzigen.
   Artikel 9
   Toezicht, evaluatie en verslagen
   Onverminderd de verantwoordelijkheden van de Commissie in verband met het toezicht op en de evaluatie van het programma overeenkomstig de bepalingen van de in bijlage I opgenomen akten betreffende de programma's wordt voortdurend toezicht gehouden op de deelneming van Zwitserland aan het MEDIA-programma, en wel in het kader van een partnerschap tussen de Commissie en Zwitserland. Teneinde de Commissie te helpen bij de opstelling van verslagen over de ervaring die bij de uitvoering van het programma is opgedaan, legt Zwitserland de Commissie een bijdrage voor waarin de nationale maatregelen worden beschreven, die het daartoe heeft genomen. Zwitserland neemt deel aan alle andere specifieke activiteiten die daartoe door de Gemeenschap worden voorgesteld.
   Artikel 10
   Bijlagen
   De bijlagen bij deze overeenkomst maken er integrerend deel van uit.
   Artikel 11
   Territoriaal toepassingsgebied
   Deze overeenkomst is enerzijds van toepassing op de gebieden waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap van toepassing is, onder de in dat Verdrag neergelegde voorwaarden, en anderzijds op het grondgebied van Zwitserland.
   Artikel 12
   Duur en opzegging
   1.   Deze overeenkomst wordt gesloten voor de duur van het MEDIA-programma.
   2.   Als de Gemeenschap nieuwe meerjarenprogramma's op het gebied van de aanmoediging van de ontwikkeling, de distributie en de promotie van Europese audiovisuele werken en op dat van de opleiding voor vakmensen van de Europese audiovisuele programma-industrie aanneemt, kan deze overeenkomst onder onderling door de partijen overeen te komen voorwaarden worden herzien of hernieuwd.
   3.   De Gemeenschap of Zwitserland kunnen deze overeenkomst door middel van een kennisgeving aan de andere partij opzeggen. De overeenkomst houdt op van kracht te zijn twaalf maanden na de datum van de kennisgeving. Bij beëindiging van de overeenkomst worden de lopende projecten en activiteiten voltooid onder de in deze overeenkomst vastgestelde voorwaarden. De overeenkomstsluitende partijen treffen in onderling overleg een regeling voor de eventuele andere gevolgen van de opzegging.
   Artikel 13
   Inwerkingtreding
   Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op die waarin de overeenkomstsluitende partijen elkaar kennis geven van de voltooiing van de daartoe vereiste procedures.
   Artikel 14
   Talen
   1.   Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estische, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de Litouwse, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
   2.   De versie van deze overeenkomst in de Maltese taal wordt op basis van een briefwisseling authentiek verklaard door de overeenkomstsluitende partijen. Die versie zal gelijkelijk authentiek zijn, op dezelfde wijze als de in lid 1 genoemde talen.
   TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder de overeenkomst hebben geplaatst.

      Hecho en Luxemburgo, el veintiséis de octubre de dos mil cuatro.
      V Lucemburku dne dvacátého šestého října dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Luxembourg den seksogtyvende oktober to tusind og fire.
      Geschehen zu Luxemburg am sechsundzwanzigsten Oktober zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta oktoobrikuu kahekümne kuuendal päeval Luxembourgis.
      Έγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Luxembourg on the twenty-sixth day of October in the year two thousand and four.
      Fait à Luxembourg, le vingt-six octobre deux mille quatre.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventisei ottobre duemilaquattro.
      Luksemburgā, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit sestajā oktobrī.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų spalio dvidešimt šeštą dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kettőezer-negyedik év október havának huszonhatodik napján.
      Magħmula fil-Lussemburgu fis-sitta u għoxrin jum ta' Ottubru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Luxemburg, de zesentwintigste oktober tweeduizendvier.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego szóstego października roku dwa tysiące czwartego.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e seis de Outubro de dois mil e quatro.
      V Luxemburgu dvadsiateho šiesteho októbra dvetisícštyri.
      V Luxembourgu, dne šestindvajsetega oktobra leta dva tisoč štiri
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Luxemburg den tjugosjätte oktober tjugohundrafyra.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera

   BIJLAGE I
   Lijst van de akten betreffende het MEDIA-programma
   Besluit nr. 2000/821/EG van de Raad van 20 december 2000 betreffende de uitvoering van een programma ter aanmoediging van de ontwikkeling, de distributie en de promotie van Europese audiovisuele werken (MEDIA Plus — Ontwikkeling, distributie en promotie) (2001-2005) (PB L 336 van 31.12.2000, blz. 82).
   Besluit nr. 163/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 januari 2001 betreffende de uitvoering van een opleidingsprogramma voor vakmensen van de Europese audiovisuele programma-industrie (MEDIA Opleiding) (2001-2005) (PB L 26 van 27.1.2001, blz. 1).
   Verordening (EG) nr. 885/2004 van de Raad van 26 april 2004 tot aanpassing van Verordening (EG) nr. 2003/2003 van het Europees Parlement en de Raad, de Verordeningen (EG) nr. 1334/2000, (EG) nr. 2157/2001, (EG) nr. 152/2002, (EG) nr. 1499/2002, (EG) nr. 1500/2003 en (EG) nr. 1798/2003 van de Raad, de Besluiten nr. 1719/1999/EG, nr. 1720/1999/EG, nr. 253/2000/EG, nr. 508/2000/EG, nr. 1031/2000/EG, nr. 163/2001/EG, nr. 2235/2002/EG en nr. 291/2003/EG van het Europees Parlement en de Raad, en de Besluiten 1999/382/EG, 2000/821/EG, 2003/17/EG en 2003/893/EG van de Raad op het gebied van vrij verkeer van goederen, vennootschapsrecht, landbouw, belastingen, onderwijs en opleiding, cultuur en audiovisueel beleid, en externe betrekkingen, in verband met de toetreding van Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 1).
   Besluit nr. 845/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot wijziging van Besluit nr. 163/2001/EG betreffende de uitvoering van een opleidingsprogramma voor vakmensen van de Europese audiovisuele programma-industrie (MEDIA-Opleiding) (2001-2005) (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 1).
   Besluit nr. 846/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot wijziging van Besluit 2000/821/EG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van een programma ter bevordering van de ontwikkeling, de distributie en de promotie van Europese audiovisuele werken (MEDIA Plus — Ontwikkeling, distributie en promotie) (2001-2005) (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 4).
   BIJLAGE II
   Artikel 1
   Vrijheid van ontvangst en doorgifte van televisieprogramma's
   1.   Wanneer een lidstaat van de Gemeenschap partij is bij de Europese Overeenkomst inzake grensoverschrijdende televisie van de Raad van Europa, garandeert Zwitserland de vrijheid van ontvangst en doorgifte op zijn grondgebied van televisie-uitzendingen die overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst onder de bevoegdheid van die lidstaat vallen.
   2.   In andere gevallen dan die bedoeld in lid 1 garandeert Zwitserland de vrijheid van ontvangst en doorgifte op zijn grondgebied van televisie-uitzendingen die onder de bevoegdheid van een lidstaat van de Gemeenschap vallen (zoals bepaald krachtens Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten, hierna richtlijn „Televisie zonder grenzen” genoemd, gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad), en wel op de volgende wijze: Zwitserland behoudt zich het recht voor om

               a)

               de doorgifte op te schorten van uitzendingen van een onder de bevoegdheid van een lidstaat van de Gemeenschap vallende televisie-omroeporganisatie die op duidelijke, belangrijke en ernstige wijze de regels inzake de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid heeft geschonden, als vermeld in de artikelen 22 en 22 bis van de richtlijn „Televisie zonder grenzen”;

               b)

               maatregelen te nemen tegen een televisie-omroeporganisatie die op het grondgebied van een lidstaat van de Gemeenschap is gevestigd maar waarvan de activiteit volledig of hoofdzakelijk op het Zwitserse grondgebied is gericht, wanneer deze vestiging heeft plaatsgevonden om zich te onttrekken aan de regels die op deze organisatie van toepassing zouden zijn, als zij op het grondgebied van Zwitserland was gevestigd. Deze voorwaarden zullen worden geïnterpreteerd in het licht van de relevante rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (zaak 33/74, Van Binsbergen tegen Bestuur van de Bedrijfsvereniging, Jurispr. 1974, blz. 1299; en zaak C-23/93, TV10 SA tegen Commissariaat voor de Media, Jurispr. 1994, blz. I-4795).

         3.   In de in lid 2 van dit artikel bedoelde gevallen zullen de maatregelen worden genomen na een gedachtewisseling in het bij deze overeenkomst opgerichte gemengd comité.
   Artikel 2
   Bevordering van de distributie en de productie van televisieprogramma's
   1.   Zwitserland past op overeenkomstige wijze de artikelen 4 en 5 toe van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997, en ziet erop toe dat de onder de bevoegdheid van zijn autoriteiten vallende omroeporganisaties deze ten uitvoer leggen.
   2.   Voor de tenuitvoerlegging van het voorgaande lid is de definitie van Europese productie van toepassing, als omschreven in artikel 6 van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten, als gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG.
   3.   Zwitserland ziet erop toe dat de uit lidstaten van de Gemeenschap afkomstige werken niet worden getroffen door discriminerende maatregelen in het kader van de toepassing van deze overeenkomst en de duur daarvan.
   4.   De wijze waarop deze verbintenissen worden uitgevoerd, wordt vastgelegd in het Zwitsers regelgevend kader dat op de televisie-omroepactiviteiten van toepassing is en dat van kracht wordt op de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst. Dit regelgevend kader bepaalt dat de omroeporganisaties erop toezien dat de in Richtlijn 89/552/EEG bedoelde gedeelten van de zendtijd worden gerealiseerd overeenkomstig de leden 1 en 2 van dit artikel en dat zij ieder jaar aan de Zwitserse regelgevende instantie een verslag overleggen over de gerealiseerde gedeelten van de zendtijd en de redenen voor de eventuele niet-naleving daarvan. Wanneer deze gedeelten van de zendtijd deels worden gehaald en de aangevoerde redenen ontoereikend zijn, stelt de bevoegde autoriteit passende maatregelen vast. In ieder geval streven de omroeporganisaties ernaar dat de in de richtlijn vastgestelde gedeelten van de zendtijd worden bereikt.
   BIJLAGE III
   Financiële bijdrage van Zwitserland in „MEDIA Plus” en „MEDIA-Opleiding”

               1.

               De financiële bijdrage in de begroting van de Europese Unie die door Zwitserland moet worden betaald om te kunnen deelnemen aan de programma's „MEDIA Plus” en „MEDIA-Opleiding” en die evenredig over de respectieve budgetten van de programma's zal worden verdeeld, is als volgt (in miljoen euro):

                           2005

                           2006

                           4,2

                           4,2

               2.

               Het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschap is van toepassing, met name wat het beheer van de bijdrage van Zwitserland betreft.

               3.

               De reis- en verblijfkosten van de vertegenwoordigers en deskundigen van Zwitserland in het kader van hun deelneming aan door de Commissie georganiseerde vergaderingen in verband met de uitvoering van de programma's worden door de Commissie vergoed op dezelfde basis en volgens de procedures die gelden voor de deskundigen van de lidstaten van de Gemeenschap.

               4.

               Na de inwerkingtreding van deze overeenkomst en aan het begin van elk daaropvolgend jaar doet de Commissie aan Zwitserland een verzoek tot storting overeenkomend met zijn bijdrage in het budget van de programma's overeenkomstig deze overeenkomst.
               Deze bijdrage wordt in euro's uitgedrukt en wordt op een bankrekening in euro's van de Commissie gestort.

               5.

               Zwitserland betaalt zijn bijdrage vóór 1 april, als het verzoek tot storting vóór 1 maart door de Commissie wordt verstuurd, dan wel uiterlijk 30 dagen na het verzoek tot storting, als het later door de Commissie wordt verstuurd.
               Voor elke te late betaling van de bijdrage wordt door Zwitserland achterstandsrente op het vanaf de vervaldatum verschuldigde bedrag betaald. Als rente geldt de rentevoet die de Europese Centrale Bank op de vervaldatum hanteert voor haar operaties in euro's, verhoogd met 3,5 procentpunt.

         BIJLAGE IV
   Financiële controle met betrekking tot de Zwitserse deelnemers aan het Media-programma
   Artikel 1
   Rechtstreekse contacten
   De Commissie neemt rechtstreeks contact op met de in Zwitserland gevestigde deelnemers aan het programma en met hun subcontractanten. Deze kunnen alle dienstige informatie en documentatie die zij moeten verstrekken op grond van de in deze overeenkomst genoemde instrumenten en de ter uitvoering daarvan gesloten contracten, rechtstreeks aan de Commissie toezenden.
   Artikel 2
   Audits
   1.   Overeenkomstig de Verordeningen (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 en (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van de uitvoeringsmaatregelen van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en de andere regels waarnaar deze overeenkomst verwijst, kan in de met de in Zwitserland gevestigde deelnemers aan het programma gesloten contracten worden bepaald dat functionarissen van de Commissie of andere door haar gemachtigde personen bij hen en hun subcontractanten te allen tijde wetenschappelijke, financiële, technologische of andere audits kunnen uitvoeren.
   2.   Aan de functionarissen van de Commissie en andere door haar gemachtigde personen wordt passende toegang geboden tot plaatsen, werken en documenten en tot alle nodige informatie, inclusief informatie in elektronische vorm, om deze audits uit te voeren. Dit toegangsrecht wordt uitdrukkelijk vermeld in de contracten die worden gesloten ingevolge de in deze overeenkomst vermelde instrumenten.
   3.   De Rekenkamer van de Europese Gemeenschappen heeft dezelfde rechten als de Commissie.
   4.   De audits kunnen ook worden uitgevoerd na afloop van het programma of deze overeenkomst, overeenkomstig de in de desbetreffende contracten vastgestelde voorwaarden.
   5.   De Zwitserse financiële controledienst wordt van tevoren in kennis gesteld van de audits die op het Zwitserse grondgebied worden uitgevoerd. Deze kennisgeving is geen juridische voorwaarde voor de uitvoering van deze audits.
   Artikel 3
   Controles ter plaatse
   1.   In het kader van deze overeenkomst is de Commissie (OLAF) gemachtigd om overeenkomstig de regels en voorwaarden van Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden op het Zwitserse grondgebied controles en verificaties ter plaatse uit te voeren.
   2.   De controles en verificaties ter plaatse worden door de Commissie voorbereid en uitgevoerd in nauwe samenwerking met de Zwitserse financiële controledienst of andere door de Zwitserse financiële controledienst aangewezen bevoegde Zwitserse instanties, die tijdig in kennis worden gesteld van het voorwerp, het doel en de juridische grondslag van de controles en verificaties, zodat zij alle nodige hulp kunnen bieden. De functionarissen van de bevoegde Zwitserse instanties kunnen daartoe deelnemen aan de controles en verificaties ter plaatse.
   3.   Wanneer de betrokken Zwitserse instanties dat verlangen, worden de controles en verificaties ter plaatse gezamenlijk door de Commissie en henzelf uitgevoerd.
   4.   Wanneer de deelnemers aan de MEDIA-programma zich verzetten tegen een controle of verificatie ter plaatse, verlenen de Zwitserse instanties aan de controleurs van de Commissie, in overeenstemming met de nationale voorschriften, de nodige bijstand om hen in staat te stellen hun taken wat de controles en verificaties ter plaatse betreft uit te voeren.
   5.   De Commissie stelt de Zwitserse financiële controledienst onverwijld in kennis van elk feit of elke verdenking in verband met een onregelmatigheid waarvan zij in verband met de uitvoering van de controle of verificatie ter plaatse kennis heeft gekregen. De Commissie stelt in ieder geval de bovengenoemde instantie in kennis van het resultaat van deze controles en verificaties.
   Artikel 4
   Informatie en overleg
   1.   Met het oog op de goede uitvoering van deze bijlage wisselen de bevoegde Zwitserse en communautaire instanties regelmatig informatie uit en plegen zij op verzoek van een van hen overleg.
   2.   De bevoegde Zwitserse instanties stellen de Commissie onverwijld in kennis van elk feit of elke verdenking waarvan zij kennis hebben gekregen betreffende onregelmatigheden in verband met de sluiting en uitvoering van de contracten die worden gesloten ingevolge de in de overeenkomst genoemde instrumenten.
   Artikel 5
   Vertrouwelijkheid
   Ingevolge deze bijlage meegedeelde of verkregen informatie, in eender welke vorm, valt onder het beroepsgeheim en wordt op dezelfde wijze beschermd als soortgelijke informatie wordt beschermd krachtens het Zwitserse recht en de overeenkomstige bepalingen die gelden voor de instellingen van de Gemeenschap. Deze informatie mag niet worden meegedeeld aan andere personen dan die welke binnen de instellingen van de Gemeenschap of in de lidstaten of Zwitserland op grond van hun functie op de hoogte moeten zijn van deze informatie, en mag niet worden gebruikt voor andere doeleinden dan het waarborgen van een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de overeenkomstsluitende partijen.
   Artikel 6
   Administratieve maatregelen en sancties
   Onverminderd de toepassing van het Zwitserse strafrecht kan de Commissie administratieve maatregelen en sancties opleggen in overeenstemming met de Verordeningen (EG, Euratom) nr. 1605/2002, (EG, Euratom) nr. 2342/2002 en (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.
   Artikel 7
   Invordering en tenuitvoerlegging
   De besluiten die de Commissie ingevolge het MEDIA-programma neemt binnen het toepassingsgebied van deze overeenkomst, welke voor natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van de staten, een geldelijke verplichting inhouden, vormen in Zwitserland executoriale titel. De formule van tenuitvoerlegging wordt, zonder andere controle dan de verificatie van de authenticiteit van de titel, aangebracht door de autoriteit die daartoe door de Zwitserse regering wordt aangewezen. Van de aanwijzing geeft zij kennis aan de Commissie. De tenuitvoerlegging vindt plaats volgens de Zwitserse regels. De rechtsgeldigheid van het besluit dat executoriale titel vormt, wordt ter controle voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
   Arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen die worden gewezen ingevolge een arbitrageclausule, vormen onder dezelfde voorwaarden executoriale titel.
 ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               28.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 90/32

         SLOTAKTE
   De gevolmachtigden
   van de EUROPESE GEMEENSCHAP
   en
   de ZWITSERSE BONDSSTAAT,
   bijeengekomen te Luxemburg op 26 oktober 2004 voor de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat op audiovisueel gebied tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelneming van de Zwitserse Bondsstaat aan de communautaire programma's MEDIA Plus en MEDIA Opleiding, hebben de volgende verklaring aangenomen, die aan deze slotakte is gehecht:
   Gemeenschappelijke verklaring van de overeenkomstsluitende partijen betreffende de ontwikkeling van een dialoog van wederzijds belang over het audiovisueel beleid.
   Zij hebben ook akte genomen van de volgende verklaring, die aan deze slotakte is gehecht:
   Verklaring van de Raad betreffende de deelneming van Zwitserland aan de comités.

      Hecho en Luxemburgo, el veintiséis de octubre de dos mil cuatro.
      V Lucemburku dne dvacátého šestého října dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Luxembourg den seksogtyvende oktober to tusind og fire.
      Geschehen zu Luxemburg am sechsundzwanzigsten Oktober zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta oktoobrikuu kahekümne kuuendal päeval Luxembourgis.
      Έγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Luxembourg on the twenty-sixth day of October in the year two thousand and four.
      Fait à Luxembourg, le vingt-six octobre deux mille quatre.
      Fatto a Lussemburgo, addì ventisei ottobre duemilaquattro.
      Luksemburgā, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit sestajā oktobrī.
      Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų spalio dvidešimt šeštą dieną Liuksemburge.
      Kelt Luxembourgban, a kettőezer-negyedik év október havának huszonhatodik napján.
      Magħmula fil-Lussemburgu fis-sitta u għoxrin jum ta' Ottubru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Luxemburg, de zesentwintigste oktober tweeduizendvier.
      Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego szóstego października roku dwa tysiące czwartego.
      Feito no Luxemburgo, em vinte e seis de Outubro de dois mil e quatro.
      V Luxemburgu dvadsiateho šiesteho októbra dvetisícštyri.
      V Luxembourgu, dne šestindvajsetega oktobra leta dva tisoč štiri
      Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Luxemburg den tjugosjätte oktober tjugohundrafyra.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
         Pour la Confédération suisse
         Per la Confederazione svizzera

   GEMEENSCHAPPELIJKE VERKLARING
   van de overeenkomstsluitende partijen betreffende de ontwikkeling van een dialoog van wederzijds belang over het audiovisueel beleid
   Beide partijen verklaren dat met het oog op de waarborging van de goede uitvoering van de overeenkomst en de versterking van de samenwerkingsgeest in aangelegenheden met betrekking tot het audiovisueel beleid, de ontwikkeling van een dialoog over deze aangelegenheden van wederzijds belang is.
   Beide partijen verklaren dat deze dialoog zal plaatsvinden zowel in het kader van het bij de overeenkomst opgerichte gemengd comité als in andere instanties, waar en voorzover dit passend en nodig blijkt. Beide partijen verklaren dat in deze geest vertegenwoordigers van Zwitserland kunnen worden uitgenodigd voor vergaderingen in de marge van de vergaderingen van het „contactcomité” dat is opgericht bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten.
   VERKLARING VAN DE RAAD
   betreffende de deelneming van Zwitserland aan de comités
   De Raad stemt ermee in dat de vertegenwoordigers van Zwitserland, als waarnemers en voor de punten die hen betreffen, deelnemen aan de vergaderingen van de comités en de deskundigengroepen van de MEDIA-programma's. De stemming in deze comités en deskundigengroepen wordt door de vertegenwoordigers van Zwitserland niet bijgewoond.


title: 2014/427/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 6 februari 2014 betreffende de benoeming van vertegenwoordigers van de Europese Centrale Bank in de Raad van toezicht (ECB/2014/4)

text:
               3.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/38

         BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 6 februari 2014
   betreffende de benoeming van vertegenwoordigers van de Europese Centrale Bank in de Raad van toezicht

      (ECB/2014/4)

      (2014/427/EU)

   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (1), inzonderheid artikel 26, leden 1, 2 en 5,
   Gezien Besluit ECB/2004/2 van 19 februari 2004 houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank (2), inzonderheid artikel 13b.6.,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 26, lid 5 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 benoemt de Raad van bestuur vier vertegenwoordigers van de Europese Centrale Bank (ECB) in de Raad van toezicht, die geen van alle taken uitvoeren die direct verband houden met de monetaire functie van de ECB.

               (2)

               Krachtens artikel 26, lid 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 worden bij benoemingen van de ECB-vertegenwoordigers in de Raad van toezicht de beginselen van genderevenwicht, ervaring en kwalificaties nageleefd.

               (3)

               Het is noodzakelijk om Verordening (EU) nr. 1024/2013 aan te vullen aangaande de benoemingsprocedure van de vier ECB-vertegenwoordigers in de Raad van toezicht, de voorwaarden en procedure voor hun ontzetting en de voorwaarden die van toepassing zijn op de voor die posities benoemde personen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Benoeming van ECB-vertegenwoordigers in de Raad van toezicht
   1.   De vier ECB-vertegenwoordigers in de Raad van toezicht worden benoemd uit personen met erkende kwalificatie en ervaring in het bankwezen en financiële aangelegenheden.
   2.   Zij worden voor vijf jaar benoemd, welke termijn niet verlengbaar is. In afwijking van deze regel worden de eerste vier ECB-vertegenwoordigers voor een termijn van tussen de drie en vijf jaar vanaf de initiële benoeming benoemd.
   3.   De arbeidsvoorwaarden van de vier ECB-vertegenwoordigers, met name hun salaris, pensioen en andere sociale voorzieningen worden vastgelegd in een contract met de ECB, en worden door de Raad van bestuur vastgesteld op voorstel van de directie.
   4.   De ECB-vertegenwoordigers vervullen hun taken hetzij voltijds of deeltijds, zulks overeenkomstig de voorwaarden van hun contracten met de ECB. Zij oefenen geen beroepswerkzaamheid uit, al dan niet betaald, tenzij de Raad van bestuur zulks toestaat. Er kan geen toestemming worden verleend voor activiteiten die aanleiding kunnen zijn voor een belangenconflict, dan wel zo opgevat kunnen worden, met hun posities als leden van de Raad van toezicht. Met name voeren zij geen taken uit voor een nationale bevoegde autoriteit zoals bedoeld in artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013.
   5.   Indien een ECB-vertegenwoordiger in de Raad van toezicht niet langer voldoet aan de eisen voor de uitoefening van zijn of haar ambt, of op ernstige wijze is tekortgeschoten, kan de Raad van bestuur op verzoek van de directie, en na hem/haar gehoord te hebben, besluiten hem/haar uit het ambt te ontzetten.
   6.   Enige vacature voor de positie van een ECB-vertegenwoordiger voor de Raad van toezicht wordt vervuld door de benoeming van een nieuwe vertegenwoordiger overeenkomstig dit besluit.
   Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op 6 februari 2014.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 6 februari 2014.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63.

      (2)  PB L 80 van 18.3.2004, blz. 33.


Avis juridique important

|

31994D0140

94/140/EG: Besluit van de Commissie van 23 februari 1994 tot oprichting van een raadgevend comité coördinatie fraudebestrijding

Publicatieblad Nr. L 061 van 04/03/1994 blz. 0027 - 0028 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 1 Deel 3 blz. 0108  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 1 Deel 3 blz. 0108

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 23 februari 1994 tot oprichting van een raadgevend comité cooerdinatie fraudebestrijding (94/140/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,  Overwegende dat het voor een goed beheer van de communautaire financiën nodig is dat de fraude ten nadele van de begroting van de Gemeenschap doeltreffend wordt bestreden;  Overwegende dat concrete maatregelen ter bestrijding van fraude in de eerste plaats door de Lid-Staten moeten worden genomen en dat een nauwe samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten nodig is;  Overwegende dat artikel 209 A van het Verdrag bepaalt dat de Lid-Staten ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de Gemeenschap worden geschaad, dezelfde maatregelen nemen als die welke zij treffen ter bestrijding van fraude  waardoor hun eigen financiële belangen worden geschaad; dat zij daartoe met de hulp van de Commissie met name hun optreden cooerdineren om de financiële belangen van de Gemeenschap te beschermen en fraude te bestrijden;  Overwegende dat de Commissie tevens een belangrijke verantwoordelijkheid draagt in het kader van haar algemene taak de goede uitvoering van de communautaire begroting en de toepassing van het Verdrag te garanderen;  Overwegende dat het bijgevolg wenselijk is dat de Commissie wordt geadviseerd door een comité dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en dat kan worden geraadpleegd over iedere aangelegenheid met betrekking tot de preventie en de  bestrijding van fraude en de samenwerking tussen de Lid-Staten en tussen de Lid-Staten en de Commissie op dit gebied, alsmede over iedere aangelegenheid met betrekking tot de juridische bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap;  Overwegende dat de bestaande comités sectorgebonden zijn en dat deze gespecialiseerde comités niet zullen worden vervangen; dat het niettemin nuttig is een algemeen beeld te hebben van de problematiek van fraude ten koste van de communautaire begroting;  dat het derhalve nodig is dat een met de horizontale aspecten belast comité wordt opgericht;  Overwegende dat wegens het horizontale karakter van het comité en omdat de Lid-Staten moeten zijn vertegenwoordigd op een passend niveau dat in overeenstemming is met hun eigen administratieve structuren, is vastgesteld dat het comité voor iedere  Lid-Staat twee vertegenwoordigers omvat,  BESLUIT:   Artikel 1  Bij de Commissie wordt een raadgevend comité cooerdinatie fraudebestrijding ingesteld, hierna  "het Comité" genoemd.   Artikel 2  1. Om de acties op het gebied van de fraudebestrijding beter te organiseren, kan het Comité door de Commissie worden geraadpleegd over aangelegenheden met betrekking tot de preventie en de bestrijding van fraude en onregelmatigheden, alsmede  over aangelegenheden in verband met de samenwerking tussen de Lid-Staten en tussen de Lid-Staten en de Commissie, wanneer deze aangelegenheden de bevoegdheden van een van de op een bepaalde sector gerichte comités overschrijden.  Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over aangelegenheden met betrekking tot de juridische bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap.  2. Ieder lid van het Comité kan de Commissie vragen dat het Comité wordt geraadpleegd over aangelegenheden die passen in het kader van de bevoegdheden van dit Comité.   Artikel 3  1. Het Comité bestaat per Lid-Staat uit twee vertegenwoordigers die door twee ambtenaren van betrokken diensten kunnen worden bijgestaan.  2. Het Comité wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.  3. Er kunnen werkgroepen worden samengesteld om de werkzaamheden van het Comité te vergemakkelijken.   Artikel 4  1. De Commissie neemt het secretariaat van het Comité waar.  2. De voorzitter kan personen met een bijzondere bevoegdheid met betrekking tot een op de agenda geplaatst punt uitnodigen als deskundige aan de werkzaamheden deel te nemen. Deskundigen nemen alleen voor de aangelegenheid die hun aanwezigheid  rechtvaardigt, aan de beraadslagingen deel.  3. De vertegenwoordigers van de betrokken diensten van de Commissie wonen de vergaderingen van het Comité bij.  4. Het Comité wordt door de Commissie bijeengeroepen.   Artikel 5  1. Het Comité beraadslaagt over de door de Commissie geformuleerde verzoeken om advies. Deze beraadslagingen worden niet door een stemming gevolgd.  2. De Commissie kan, wanneer zij het Comité om advies verzoekt, de termijn voor het uitbrengen van dit advies vaststellen.  3. De door de vertegenwoordigers van de Lid-Staten geformuleerde standpunten worden in de notulen vermeld.   Artikel 6  Wanneer de Commissie het Comité ervan in kennis stelt dat het advies waarom wordt verzocht of de vraag die wordt gesteld, betrekking heeft op een aangelegenheid van vertrouwelijke aard, zijn de deelnemers, onverminderd de bepalingen van  artikel 214 van het Verdrag, gehouden de inlichtingen waarvan zij door de werkzaamheden van het Comité of de werkgroepen kennis hebben gekregen, niet openbaar te maken.   Artikel 7  Dit besluit wordt van kracht op 1 maart 1994.  Gedaan te Brussel, 23 februari 1994.  Voor de Commissie Peter SCHMIDHUBER Lid van de Commissie


title: 2011/900/EU: Besluit van de Raad van 19 december 2011 houdende wijziging van zijn reglement van orde

text:
               30.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 346/17

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 19 december 2011
   houdende wijziging van zijn reglement van orde
   (2011/900/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien artikel 2, lid 2, van bijlage III van het reglement van orde van de Raad (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 3, lid 3, eerste en vierde alinea, van het Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, dat gehecht is aan de Verdragen, is bepaald dat, tot en met 31 oktober 2014, bij de vaststelling van een besluit door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, indien een lid van de Raad daarom verzoekt, wordt nagegaan of de lidstaten die de gekwalificeerde meerderheid vormen, op basis van de in artikel 1 van bijlage III bij het reglement van orde vermelde bevolkingscijfers ten minste 62 % van de totale bevolking van de Unie vertegenwoordigen.

               (2)

               In artikel 2, lid 2, van bijlage III van het reglement van orde is bepaald dat de Raad de in artikel 1 van voornoemde bijlage vermelde cijfers actualiseert per 1 januari van elk jaar overeenkomstig de gegevens waarover het Bureau voor de Statistiek van de Europese Unie op 30 september van het voorgaande jaar beschikt.

               (3)

               Het reglement van orde moet derhalve voor het jaar 2012 dienovereenkomstig worden aangepast,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 1 van bijlage III bij het reglement van orde wordt vervangen door:

      „Artikel 1
      Voor de toepassing van artikel 16, lid 5, van het Verdrag betreffende de Europese Unie en van artikel 3, leden 3 en 4, van het Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, dat gehecht is aan de Verdragen, gelden met betrekking tot de totale bevolkingsomvang van elke lidstaat voor de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2012 de volgende cijfers:

                  Lidstaat

                  Bevolking
                  (× 1 000)

                  Duitsland

                  81 751,6

                  Frankrijk

                  65 075,4

                  Verenigd Koninkrijk

                  62 435,7

                  Italië

                  60 626,4

                  Spanje

                  46 152,9

                  Polen

                  38 200,0

                  Roemenië

                  21 413,8

                  Nederland

                  16 655,8

                  Griekenland

                  11 325,9

                  België

                  10 918,4

                  Portugal

                  10 637,0

                  Tsjechië

                  10 532,8

                  Hongarije

                  9 985,7

                  Zweden

                  9 415,6

                  Oostenrijk

                  8 404,3

                  Bulgarije

                  7 504,9

                  Denemarken

                  5 560,6

                  Slowakije

                  5 435,3

                  Finland

                  5 375,3

                  Ierland

                  4 480,9

                  Litouwen

                  3 244,6

                  Letland

                  2 229,6

                  Slovenië

                  2 050,2

                  Estland

                  1 340,2

                  Cyprus

                  804,4

                  Luxemburg

                  511,8

                  Malta

                  417,6

                  Totaal

                  502 486,7

                  Drempel (62 %)

                  311 541,8”

   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2012.

      Gedaan te Brussel, 19 december 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. KOROLEC

      (1)  Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).


title: Besluit (EU, Euratom) 2016/846 van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten van 24 mei 2016 houdende benoeming van rechters bij het Gerecht

text:
               28.5.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/76

         BESLUIT (EU, Euratom) 2016/846 VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LIDSTATEN
   van 24 mei 2016
   houdende benoeming van rechters bij het Gerecht
   DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LIDSTATEN VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 19,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name de artikelen 254 en 255,
   Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name artikel 106 bis, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 48 van Protocol nr. 3 betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie, als gewijzigd bij Verordening (EU, Euratom) 2015/2422 van het Europees Parlement en de Raad (1), bestaat het Gerecht per 25 december 2015 uit veertig rechters. Artikel 2, onder a), van die verordening bepaalt de ambtstermijn van de twaalf extra rechters op zodanige wijze dat het eind van dit mandaat overeenstemt met de gedeeltelijke vervangingen in het Gerecht die op 1 september 2016 en op 1 september 2019 zullen plaatsvinden.

               (2)

               Mevrouw Inga REINE, de heer Fredrik SCHALIN en de heer Peter George XUEREB zijn voorgedragen voor het ambt van extra rechter bij het Gerecht.

               (3)

               Het comité dat is ingesteld bij artikel 255 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, heeft advies uitgebracht over de geschiktheid van mevrouw Inga REINE, de heer Fredrik SCHALIN en de heer Peter George XUEREB voor de uitoefening van het ambt van rechter bij het Gerecht,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voor de periode vanaf de datum van inwerkingtreding van dit besluit tot en met 31 augustus 2019 worden benoemd tot rechter bij het Gerecht:

               —

               mevrouw Inga REINE,

               —

               de heer Fredrik SCHALIN,

               —

               de heer Peter George XUEREB.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 24 mei 2016.

            De voorzitter

         P. DE GOOIJER

      (1)  Verordening (EU, Euratom) 2015/2422 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2015 tot wijziging van Protocol nr. 3 betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie (PB L 341 van 24.12.2015, blz. 14).


title: Besluit (EU) 2017/1695 van het Europees Parlement van 27 april 2017 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2015

text:
               29.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 252/277

         BESLUIT (EU) 2017/1695 VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 27 april 2017
   over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau (voortaan Spoorwegbureau van de Europese Unie) voor het begrotingsjaar 2015
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2015,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Spoorwegbureau betreffende het begrotingsjaar 2015, vergezeld van het antwoord van het Bureau (1),

               —

               gezien de verklaring van de Rekenkamer (2) voor het begrotingsjaar 2015 waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden bevestigd, overeenkomstig artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2017 betreffende de aan het Bureau te verlenen kwijting voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 2015 (05873/2017 — C8-0063/2017),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (4), en met name artikel 39,

               —

               gezien Verordening (EU) 2016/796 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 betreffende het Spoorwegbureau van de Europese Unie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 881/2004 (5), en met name artikel 65,

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6), en met name artikel 108,

               —

               gezien artikel 94 en bijlage IV van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A8-0128/2017),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Spoorwegbureau voor het begrotingsjaar 2015;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Spoorwegbureau van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-serie).

            De voorzitter

         Antonio TAJANI

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 449 van 1.12.2016, blz. 151.

      (2)  Zie voetnoot 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 164 van 30.4.2004, blz. 1.

      (5)  PB L 138 van 26.5.2016, blz. 1.

      (6)  PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42.


title: Besluit (EU) 2016/1716 van de Raad van 20 september 2016 tot benoeming van twee leden en twee plaatsvervangende leden van het Comité van de Regio's, voorgedragen door het Koninkrijk Spanje

text:
               24.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 258/15

         BESLUIT (EU) 2016/1716 VAN DE RAAD
   van 20 september 2016
   tot benoeming van twee leden en twee plaatsvervangende leden van het Comité van de Regio's, voorgedragen door het Koninkrijk Spanje
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Spaanse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad de Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangende leden van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 vastgesteld.

               (2)

               In het Comité van de Regio's zijn twee zetels van lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijnen van de heer Alberto FABRA PART en mevrouw Nuria MARÍN MARTÍNEZ.

               (3)

               In het Comité van de Regio's zijn twee zetels van plaatsvervangend lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijnen van de heer Francisco Javier LEÓN DE LA RIVA en de heer Fernando MARTÍNEZ-MAILLO TORIBIO,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In het Comité van de Regio's worden de volgende personen benoemd voor de resterende duur van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2020:

               a)

               tot lid:

                           —

                           de heer Juan ESPADAS CEJAS, Alcalde de Sevilla,

                           —

                           de heer Antonio ROMÁN JASANADA, Alcalde de Guadalajara,

                     en

               b)

               tot plaatsvervangend lid:

                           —

                           de heer Pedro Luis SANZ CARLAVILLA, Alcalde de Meco,

                           —

                           de heer David PÉREZ GARCÍA, Alcalde de Alcorcón.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 20 september 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. KORČOK

      (1)  Besluit (EU) 2015/116 van de Raad van 26 januari 2015 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 20 van 27.1.2015, blz. 42).

      (2)  Besluit (EU) 2015/190 van de Raad van 5 februari 2015 tot benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 31 van 7.2.2015, blz. 25).

      (3)  Besluit (EU) 2015/994 van de Raad van 23 juni 2015 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 159 van 25.6.2015, blz. 70).


title: Besluit (EU) 2015/320 van de Commissie van 27 januari 2015 betreffende SA.26547 (11/C) (ex NN 49/10 en CP 241/2008) — België — Stichting Duurzame Visserijontwikkeling — Misbruik van steun N 274/03 (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 321)  Voor de EER relevante tekst

text:
               28.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 57/7

         BESLUIT (EU) 2015/320 VAN DE COMMISSIE
   van 27 januari 2015
   betreffende SA.26547 (11/C) (ex NN 49/10 en CP 241/2008) — België — Stichting Duurzame Visserijontwikkeling — Misbruik van steun N 274/03

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 321)

   (Slechts de teksten in de Nederlandse en de Franse taal zijn authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 62, lid 1, onder a),
   Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde bepalingen (1) te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken, en gezien deze opmerkingen,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   DE PROCEDURE

               (1)

               Op 26 juni 2003 heeft België bij de Europese Commissie een staatssteunregeling ter financiering en oprichting van de Stichting Duurzame Visserijontwikkeling (hierna de „SDVO” genoemd) aangemeld, een vereniging zonder winstoogmerk met als doel de duurzame ontwikkeling van de Belgische visserijsector. De aangemelde bepalingen hebben betrekking op de financiering van de SDVO en bevatten onder meer de statuten van de SDVO. De Commissie heeft vervolgens haar goedkeuring aan de regeling gehecht op 16 december 2003 (2).

               (2)

               Op 9 september 2008 heeft de Commissie een klacht ontvangen (geregistreerd als CP 241/2008) waarin melding wordt gemaakt van misbruik door de SDVO van de in het kader van de regeling betaalde steun.

               (3)

               Bij brief van 17 november 2008 heeft de Commissie de Belgische autoriteiten om verduidelijking gevraagd. Het bij brief van 18 december 2008 ontvangen verzoek van de Belgische autoriteiten om de antwoordtermijn met een maand te verlengen, werd ingewilligd. Bij brief van 16 januari 2009 hebben de Belgische autoriteiten de Commissie informatie verstrekt.

               (4)

               Bij brief van 10 september 2009 hebben de Belgische autoriteiten overeenkomstig artikel 21 van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad (3) (de „procedureverordening”) het jaarverslag (2008) van de SDVO aan de Commissie overgelegd.

               (5)

               Bij brief van 19 januari 2010 heeft de Commissie de Belgische autoriteiten om verdere verduidelijking gevraagd. Bij brief van 18 februari 2010 hebben de Belgische autoriteiten om een verlenging van de termijn verzocht, die werd verleend tot 9 april 2010. Bij brief van 12 april 2010 hebben de Belgische autoriteiten de Commissie informatie verstrekt.

               (6)

               Bij brief van 19 januari 2010 heeft de Commissie de reclamant gevraagd of hij zijn klacht wilde handhaven aangezien de firma cvba Schelpdier en vis, een dochteronderneming van de SDVO, haar activiteiten had stopgezet.

               (7)

               Bij brief van 18 februari 2010 heeft de reclamant aangegeven waarom hij zijn klacht wilde handhaven.

               (8)

               Het dossier is op 22 oktober 2010 naar het NN-register overgeheveld.

               (9)

               Bij brief van 23 maart 2011 heeft de Commissie België in kennis gesteld van haar besluit om ten aanzien van deze steun de procedure van artikel 108, lid 2, VWEU in te leiden.

               (10)

               Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure is in het Publicatieblad van de Europese Unie
                   (4) bekendgemaakt. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de steun te maken.

               (11)

               Bij brief van 7 juni 2011 heeft de Commissie via de Belgische autoriteiten opmerkingen van de begunstigde van de regeling ontvangen met betrekking tot het besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure. De Commissie heeft geen verdere opmerkingen ontvangen van de reclamant of enige andere belanghebbende.

         2.   OMSCHRIJVING

               (12)

               De oorspronkelijke regeling is aangemeld bij brief van 26 juni 2003. Zij is geregistreerd onder nummer N 274/03.

               (13)

               Deze regeling voorzag jaarlijks in een betaling aan de SDVO van circa 2 miljoen EUR aan staatsmiddelen die de SDVO overeenkomstig haar statuten in staat moesten stellen om via verscheidene activiteiten of projecten te werken aan de duurzame ontwikkeling van de visserij.

               (14)

               De regeling wordt gefinancierd met een deel van de bedrijfsvoorheffing die werkgevers in de visserijsector aan de federale overheid verschuldigd zijn.

               (15)

               De regeling is door de Europese Commissie als verenigbaar met de interne markt beschouwd op basis van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU, met name omdat uit de informatie in de kennisgeving en in de statuten van de SDVO bleek dat de SDVO kortetermijnprojecten van algemeen belang zou aangaan die aansluiten bij de maatregelen van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad (5).

         3.   DE KLACHT

               (16)

               Volgens de reclamant hebben de SDVO en de cvba Schelpdier en Vis staatssteun die oorspronkelijk was bedoeld om de visserijsector als geheel te helpen, gebruikt om een commercieel aquacultuurproject voor mosselen te lanceren en hebben zij daarbij de concurrentie op de markt verstoord.

               (17)

               De reclamant voegde daaraan toe dat de SDVO door het uitoefenen van een commerciële activiteit en vervolgens door het oprichten van een commerciële dochteronderneming, heeft gehandeld in strijd met haar statuten en in tegenspraak met haar rechtsvorm van vereniging zonder winstoogmerk.

               (18)

               Ter staving van deze bewering voerde de reclamant aan dat de SDVO een handelsmerk heeft ontwikkeld, een grootschalige promotiecampagne heeft opgezet en zich heeft beziggehouden met de verkoop van mosselen. Al deze activiteiten en maatregelen zijn typische onderdelen van een commerciële activiteit.

               (19)

               Wat de verstoring van de concurrentie betreft, gaf de reclamant aan dat hij sinds 1994 experimenteerde met het kweken van offshore mosselen voor de Belgische kust. Hij heeft zijn eigen merk ontwikkeld (Belgica Mossel) en verkocht zijn oogst voor het eerst in 2008.

               (20)

               De reclamant concludeerde dat de SDVO de concurrentie verstoort en daarom niet kan worden beschouwd als handelend in het algemeen belang van de visserij- en aquacultuursector.

               (21)

               De reclamant gaf aan dat er met de opheffing van de cvba Schelpdier en Vis naar zijn mening geen einde is gekomen aan de concurrentieverstoring, aangezien de SDVO na de opheffing van die dochteronderneming actief bleef in de mosselhandel.

         4.   BESCHRIJVING VAN DE REDENEN VOOR HET INLEIDEN VAN DE FORMELE ONDERZOEKPROCEDURE

               (22)

               Door de formele onderzoeksprocedure in te leiden, geeft de Commissie te kennen twijfels te hebben over de conformiteit van bepaalde projecten van de SDVO met de statuten zoals deze aan de Commissie waren meegedeeld en door haar waren goedgekeurd. De Commissie vermoedt bijgevolg dat de SDVO misbruik heeft gemaakt van de in het kader van de regeling betaalde steun.

               (23)

               De betwistbare projecten zijn de volgende.

                           —

                           het mosselproject: De SDVO heeft een uitgebreide promotiecampagne voor haar mosselen gelanceerd. In plaats van op de afzetbevordering van mosselen in het algemeen te zijn gericht, is het promotiemateriaal opgebouwd rond een specifieke handelsnaam (Flanders Queen Mussel), is het gericht op een specifieke onderneming (de SDVO) en bevat het tal van verwijzingen naar de geografische oorsprong van de producten (Vlaanderen). Bovendien is de SDVO een langetermijninvestering aangegaan door het mosselproject uit te breiden en daarvoor 87 extra kooien aan te kopen en te exploiteren;

                           —

                           opsporen van nieuwe schelpdierbestanden: De SDVO lijkt te zijn opgetreden als promotor van een experimentele visserijcampagne om na te gaan of er zich commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden op het Belgisch continentaal plat bevinden;

                           —

                           promotiecampagne Dagverse vis: Deze campagne is erop gericht het imago van de Belgische visserij te versterken door de dagverse bekende en minder bekende vissoorten die door kustvissers worden gevangen, te promoten bij het grote publiek. Aan de actie nemen topchefs deel, die in hun restaurants minder bekende vissoorten aanbieden. Gehoopt wordt dat als topchefs in hun restaurants minder bekende vissoorten aanbieden, de kustvissers voor deze soorten een redelijke prijs kunnen krijgen, zodat elke schakel in de visserijsector een billijke vergoeding krijgt voor zijn product.

               (24)

               Wat het mosselproject betreft, was de Commissie van mening dat de activiteiten van de SDVO haaks staan op haar statuten (en dus op de regeling), aangezien daarin expliciet wordt aangegeven dat de SDVO het imago van de zeevisserij moet versterken zonder zich evenwel op een specifieke onderneming te richten of zonder naar de geografische oorsprong van de producten te verwijzen, en dat de SDVO promotiemaatregelen die op een handelsmerk zijn gebaseerd en/of naar de geografische oorsprong van de producten verwijzen, moet verbieden. Voorts betwijfelde de Commissie of de SDVO, door 87 extra kooien te exploiteren, conform haar statuten en Besluit N 274/03 heeft gehandeld, aangezien dit bezwaarlijk als een kortetermijnactie kan worden beschouwd, maar veeleer kan worden gelijkgesteld met een langetermijninvestering — wat moeilijk kan worden verzoend met het concept van een kortetermijnactie.

               (25)

               De Commissie stelde vast dat het project voor het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden niet voorkomt in de takenlijst in de statuten van de SDVO. Met name lijkt het niet overeen te komen met de taken als omschreven onder c) Verbetering van het beheer van de visbestanden en van de controle op de visserij. Het zoeken naar nieuwe commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden komt niet overeen met het permanent monitoren van de kwaliteit en de kwantiteit van de levende aquatische hulpbronnen, noch met het monitoren van de sociaaleconomische situatie van de visserijsector of met het verlenen van advies aan de overheid inzake de controle op de visserijinspanning. Het vaststellen van de aanwezigheid van commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden op het Belgisch continentaal plat lijkt niet gericht op de instandhouding van die bestanden, doch veeleer op de exploitatie ervan.

               (26)

               De Commissie merkte ten slotte op dat de SDVO in de promotiecampagne Dagverse vis de Belgische oorsprong van de producten aanprijst in contrast met vis die door buitenlandse vaartuigen is gevangen, en op die manier heeft verwezen naar de geografische oorsprong van de producten en dus in strijd met haar statuten en met Besluit N 274/03 heeft gehandeld. Desondanks neemt de Commissie er akte van dat de campagne Dagverse vis is aangepast en ten tijde van de vaststelling van het besluit tot inleiding van de procedure geen verwijzing meer bevatte naar de geografische oorsprong van de producten.

         5.   OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

               (27)

               Nadat het besluit van 2011 tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure was bekendgemaakt in het Publicatieblad, heeft de Commissie via de nationale autoriteiten opmerkingen ontvangen van de begunstigde van de regeling, de SDVO.

               (28)

               Van de reclamant werden geen verdere opmerkingen ontvangen.

               (29)

               De SDVO herhaalde zijn standpunt, als volgt:

         5.1.   Het mosselproject

               (30)

               Het mosselproject verliep in twee stappen. In de eerste fase werden 13 model-mosselkooien opgesteld, overeenkomstig de klimatologische en nautische vereisten van de Belgische kust. In de tweede fase werden nog eens 87 mosselkooien opgesteld.

               (31)

               Om na te gaan of het project economisch haalbaar was, moest het hele productie- en commercialiseringsproces in praktijk worden gebracht. De diverse stappen van het proces, inclusief promotieactiviteiten, moesten effectief worden doorlopen.

               (32)

               De promotiecampagne werd in 2007, 2008 en 2009 gevoerd en had, in tegenstelling tot de beweringen van de Commissie, een beperkte duur en impact.

               (33)

               Deze promotiecampagne kan worden beschouwd als van algemeen belang. Het was van meet af aan de bedoeling dat het project na het onderzoeksstadium zou worden overgedragen aan een coöperatie die voor iedereen open staat, ook voor de reclamant.

               (34)

               De SDVO had de bedoeling het handelsmerk Flanders Queen te ontwikkelen voor de specifieke doelstellingen van het project. Dit handelsmerk zou slechts één keer worden gebruikt. Na afloop van het project zou de handelsnaam verdwijnen. Na de overdracht van het project aan de VSVC is echter klaarblijkelijk besloten om verder mosselen onder deze naam te verkopen.

               (35)

               De kosten voor de ontwikkeling van het project en de promotiecampagne mogen niet worden beschouwd als uitgaven in de loop van een normaal productieproces. Het project ging veel verder dan wat een particuliere onderneming zou hebben gedaan, aangezien de ermee verbonden kosten erg hoog zouden oplopen. Een particuliere onderneming zou niet bereid zijn de nodige investeringen te doen louter om uit te testen welke methode het best kan worden toegepast of louter om vast te stellen welke gebieden geschikt zijn voor de mosselkweek.

         5.2.   Opsporen van nieuwe schelpdierbestanden

               (36)

               De SDVO is van oordeel dat het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden binnen de reikwijdte van haar statuten valt. Dergelijke activiteiten moeten immers worden beschouwd als controle- en instandhoudingsmaatregelen zoals bedoeld in categorie c) van de statuten.

               (37)

               Daarnaast is het project een onderdeel van de omschakeling van de visserijvloot die onder meer nodig is geworden door het verlies van visgronden ten gevolge van de installatie van buitengaatse windturbineparken.

         5.3.   Promotiecampagne Dagverse vis

               (38)

               De SDVO wees erop dat de promotiecampagne was herzien en dat de aanvankelijke verwijzing naar geografische oorsprong was geschrapt.

         6.   BEOORDELING

   6.1.   Het mosselproject: ontwikkeling van een handelsnaam en reclame

               (39)

               Zoals hierboven is beschreven heeft de SDVO een uitgebreide publiciteitscampagne voor haar mosselen gelanceerd. In plaats van de afzetbevordering van mosselen in het algemeen te organiseren, is het promotiemateriaal opgebouwd rond een specifieke handelsnaam (Flanders Queen Mussel), is het gericht op een specifieke onderneming (de SDVO) en bevat het tal van verwijzingen naar de geografische oorsprong van de producten (Vlaanderen).

               (40)

               Bijgevolg heeft de SDVO in strijd met haar statuten (en dus de regeling) gehandeld, aangezien in de statuten expliciet wordt aangegeven dat de SDVO het imago van de zeevisserij moet versterken zonder zich op een specifieke onderneming te richten en zonder naar de oorsprong van de producten te verwijzen, en dat de SDVO promotiemaatregelen die op een handelsmerk zijn gebaseerd en/of naar de geografische oorsprong van de producten verwijzen, moet verbieden. De SDVO heeft tevens gehandeld in strijd met Besluit N 274/03, waarin expliciet wordt aangegeven dat geografische verwijzingen niet zijn toegelaten.

               (41)

               De Belgische autoriteiten beweren dat het handelsmerk uitsluitend voor het proefproject werd ontwikkeld. Het zou slechts eenmalig worden gebruikt en op het einde van het project verdwijnen.

               (42)

               De Commissie stelt echter vast dat het handelsmerk zelfs na afloop van het proefproject is gebruikt. Meer nog: na overheveling van het mosselproject aan de VSVC is de verkoop van mosselen onder de naam Flanders Queen Mussel gewoon voortgegaan. Bovendien werd op de SDVO-website vermeld waar de Flanders Queen Mussel verkrijgbaar was.

               (43)

               De Commissie stelt ook vast dat de SDVO verschillende promotie- en publiciteitsevenementen voor de Flanders Queen Mussel heeft georganiseerd in 2007, 2008 en 2009. Het feit dat dergelijke activiteiten herhaaldelijk en gespreid over meerdere jaren hebben plaatsgevonden, wijst erop dat deze campagne niet kleinschalig of tijdelijk was en dus kan worden beschouwd als zijnde van beperkte duur en omvang. Bovendien werd een deel van de publiciteit (in 2008 en 2009) gemaakt nadat de in het kader van het proefproject bestelde studies al waren geleverd. Het eindverslag over de economische haalbaarheid van het mosselproject is geleverd op 22 november 2007 en de resultaten van de evaluatie van de uitvoering van het marketingplan zijn voorgesteld op 21 februari 2008.

               (44)

               Hoe dan ook merkt de Commissie op dat het verbod om bepaalde merken te promoten en in publiciteitsacties te verwijzen naar de geografische oorsprong van de producten, voor alle acties geldt. Zelfs (met openbare middelen gefinancierde) kortlopende projecten mogen dus niet gericht zijn op het promoten van een specifiek merk en mogen geen verwijzingen naar geografische gebieden bevatten. In de regeling en in Besluit N 274/03 is niet voorzien in een uitzondering op deze regel. Een dergelijke uitzondering is trouwens onmogelijk omdat zij in strijd zou zijn met de Visserijrichtsnoeren 2001.

               (45)

               Voorts vindt de Commissie het onwaarschijnlijk dat een dermate grootschalige publiciteitscampagne redelijkerwijs kan worden beschouwd als een actie van algemeen belang: zij is namelijk niet algemeen, maar precies gericht op een specifiek handelsmerk. Dit argument krijgt nog meer gewicht omdat een concurrerend bedrijf zijn eigen merk aan het ontwikkelen was.

               (46)

               Ten slotte zijn uitgaven voor het ontwikkelen van een handelsnaam voor een product dat op de markt zal worden verkocht en voor het lanceren van een publiciteitscampagne uitgaven die bij het normale productieproces horen en bijgevolg niet zijn toegelaten in het kader van de regeling.

               (47)

               Om deze redenen is de Commissie van mening dat de SDVO, door de handelsnaam te ontwikkelen en de publiciteits- en promotiecampagne voor de Flanders Queen Mussel te lanceren, buiten het toepassingsgebied van haar statuten en van Besluit N 274/03 heeft gehandeld.

               (48)

               Om de hierboven uiteengezette redenen is de Commissie van oordeel dat de SDVO de in het kader van de regeling goedgekeurde steun heeft misbruikt wat de ontwikkeling van een handelsmerk en publiciteit betreft.

         6.2.
         Het mosselproject: exploitatie van 87 extra kooien

               (49)

               De Commissie is op de hoogte van het feit dat het mosselproject uit verschillende onderdelen bestaat. Het eerste deel van het project als zodanig wordt niet betwist voor zover het betrekking heeft op de investeringen die zijn gedaan na afsluiting van het proefproject. De Commissie is van mening dat de SDVO, vanwege de aankoop en exploitatie van de 87 extra mosselkooien, niet in overeenstemming met haar statuten en met Besluit N 274/03 heeft gehandeld.

               (50)

               Volgens de Belgische autoriteiten was de exploitatie van de 87 extra kooien een kortetermijnoperatie, gericht op het algemeen belang. Zij wijzen er voorts op dat de uitbreiding van het aantal kooien een operatie op grotere schaal was dan operaties die gewoonlijk door particuliere bedrijven worden ondernomen. Particuliere bedrijven zouden immers niet op dergelijk grote schaal investeren zonder te weten of de operatie op grotere schaal winstgevend kan zijn.

               (51)

               De Commissie betwijfelt evenwel of de aanschaf en de exploitatie van 87 extra kooien als een kortetermijnactie kan worden gezien.

               (52)

               Ten eerste is de Commissie van oordeel dat de aanschaf van 87 extra kooien neerkomt op een langetermijninvestering die bezwaarlijk te verzoenen is met het concept van een kortetermijnactie.

               (53)

               Ten tweede stelt de Commissie vast dat de SDVO de aanschaf van de 87 extra kooien kennelijk niet zag als een kortetermijnactie die uitsluitend zou dienen om de studie mogelijk te maken. De SDVO heeft de aanschaf als een investering behandeld en heeft naar manieren gezocht om de investering te doen renderen. Zo had zij al in 2008 plannen om de activiteiten voort te zetten via een nieuwe dochteronderneming. Ook in 2009 toen de SDVO officieel stopte met de verkoop van de Flanders Queen Mussel, ging zij toch door met de exploitatie van de 87 extra kooien. Zij leasede en verhuurde haar infrastructuur en oogstdiensten aan een andere onderneming en oefende dus een commerciële activiteit uit. De oprichting van een commerciële dochteronderneming voor de exploitatie van het mosselproject lijkt te bevestigen dat de SDVO inderdaad niet echt de bedoeling had om de resultaten eenvoudigweg te leveren ten bate van de sector.

               (54)

               De Commissie merkt in dit verband op dat de in 2009 tussen de SDVO en de VSVC gesloten overeenkomsten bepalingen bevatten om de commerciële belangen van de VSVC veilig te stellen (garantieregeling, bepalingen ter voorkoming van een mogelijk belangenconflict tussen de VSVC en andere producenten). Dergelijke regelingen en bepalingen lijken te bevestigen dat de exploitatie van de extra kooien een commerciële activiteit en geen activiteit in het algemeen belang was.

               (55)

               Naar mening van de Commissie behoren de 87 kooien tot de normale productie. De Commissie is immers van mening dat het tot het normale productie- en bedrijfsontwikkelingsproces van een bedrijf behoort om productiemiddelen aan te schaffen en uit te breiden zodra de economische en biologische haalbaarheid van een product is getest en bevestigd.

               (56)

               De Commissie is het niet eens met de Belgische autoriteiten wanneer zij aanvoeren dat geen enkel bedrijf zou investeren in extra productiemiddelen zonder op voorhand garanties te hebben dat de productie op een grotere schaal winstgevend zal zijn. Bedrijven investeren wel degelijk in het opschalen van de productie ook wanneer er geen andere bedrijven zijn die hebben geprobeerd op dezelfde schaal te produceren. Zij vertrouwen op hun ervaring met het produceren op kleinere schaal en op prognoses. Het is een principe uit de algemene economie dat wat op kleine schaal mogelijk en winstgevend is, door schaalvoordelen op grotere schaal ook mogelijk, en zelfs nog winstgevender is, aangezien de vaste kosten over een grotere hoeveelheid producten worden gespreid.

               (57)

               Ten slotte vindt Commissie niet dat de SDVO door haar productiemiddelen uit te breiden, een actie in het belang van de hele sector heeft ondernomen. Aangezien er al een andere marktdeelnemer met ervaring in deze sector een bedrijvigheid op werkelijke schaal aan het ontwikkelen was, hadden de aankoop en de exploitatie van 87 extra kooien een rechtstreekse impact op de markt en op de concurrentie. Dit blijkt trouwens ook uit het feit dat de SDVO als een concurrent leek op te treden, veeleer dan als een entiteit die een experiment uitvoert.

               (58)

               Om de hierboven uiteengezette redenen is de Commissie van oordeel dat de SDVO de in het kader van de regeling goedgekeurde steun heeft misbruikt wat de exploitatie van de 87 extra kooien betreft.

         6.3.   Promotiecampagne Dagverse vis

               (59)

               De Commissie merkt op dat de SDVO, door de Belgische oorsprong van de producten (door de Belgische kustvloot gevangen vis) aan te prijzen in contrast met vis die door buitenlandse vaartuigen is gevangen, wel degelijk heeft verwezen naar de geografische oorsprong van de producten en dus in strijd met haar statuten en met Besluit N 274/03 heeft gehandeld.

               (60)

               De Commissie neemt er echter akte van dat de campagne Dagverse vis is aangepast en geen verwijzing meer bevat naar de geografische oorsprong van de producten.

               (61)

               Om de hierboven uiteengezette redenen is de Commissie van oordeel dat de SDVO de in het kader van de regeling goedgekeurde steun heeft misbruikt wat de verwijzing naar de geografische oorsprong betreft.

         6.4.   Opsporen van nieuwe schelpdierbestanden

               (62)

               De Commissie stelt vast dat het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden niet is opgenomen in de lijst met taken van de SDVO die in haar statuten is opgenomen. Met name lijkt het niet overeen te komen met de taken als omschreven onder c) Verbetering van het beheer van de visbestanden en van de controle op de visserij. Het zoeken naar nieuwe commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden komt niet overeen met het permanent monitoren van de kwaliteit en de kwantiteit van de levende aquatische hulpbronnen, noch met het monitoren van de sociaaleconomische situatie van de visserijsector of met het verlenen van advies aan de overheid inzake de controle op de visserijinspanning.

               (63)

               Bijgevolg is de Commissie van oordeel dat dergelijke maatregelen niet behoren tot het type maatregelen die de Commissie bij Besluit N 274/03 heeft goedgekeurd. Het gaat noch om een controle-, noch om een instandhoudingsmaatregel. Integendeel, de maatregel is gericht op de commerciële exploitatie van de op te sporen bestanden en zal uiteindelijk resulteren in een toename van de visserijinspanning.

               (64)

               De Commissie merkt voorts op dat het opsporen van nieuwe commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden niet tot de door de Commissie bij Besluit N 274/03 goedgekeurde maatregelen kan hebben behoord, omdat krachtens artikel 17 van Verordening (EG) nr. 2792/1999, waarnaar de Visserijrichtsnoeren 2001 verwijzen, experimentele visserijprojecten enkel door het FIOV (6) worden ondersteund voor zover ze zijn gericht op de instandhouding van de visbestanden.

               (65)

               Zoals al is gezegd, lijkt het vaststellen van de aanwezigheid van commercieel exploiteerbare schelpdierbestanden op het Belgische continentaal plat niet gericht op de instandhouding van die bestanden, doch veeleer op de exploitatie ervan.

               (66)

               Bovendien is het opsporen van nieuwe exploiteerbare bestanden een activiteit die normaal door particuliere ondernemingen wordt ondernomen en zijn de uitgaven voor een dergelijke activiteit normale productiekosten, die dus niet in het kader van de regeling kunnen worden gefinancierd.

               (67)

               Om de hierboven uiteengezette redenen is de Commissie van oordeel dat de SDVO de in het kader van de regeling goedgekeurde steun heeft misbruikt wat het initiatief voor het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden betreft.

         7.   CONCLUSIE

               (68)

               De Commissie is van mening dat de SDVO door haar betrokkenheid bij de in de paragrafen 6.1 tot en met 6.4 genoemde projecten niet heeft gehandeld overeenkomstig de statuten die bij de Commissie zijn aangemeld en door de Commissie zijn goedgekeurd bij Besluit N 274/03 van 16 december 2003. De Commissie is bijgevolg van oordeel dat de SDVO misbruik heeft gemaakt van een deel van de in het kader van de regeling verleende steun.

               (69)

               De Commissie wenst in dit verband te benadrukken dat het sinds lange tijd overeenkomstig artikel 107 vaste praktijk is om misbruikte steun terug te vorderen van degene die de steun heeft ontvangen. Deze praktijk is verankerd in artikel 14 van de procedureverordening.

               (70)

               België moet derhalve alle nodige maatregelen nemen om de misbruikte steun van de begunstigde terug te vorderen. België dient het volledige bedrag terug te vorderen dat aan de ontwikkeling van de in de paragrafen 6.1 tot en met 6.4 vermelde projecten is besteed. Daartoe moet België de begunstigde verplichten de steun terug te betalen binnen vier maanden na de datum van kennisgeving van dit besluit.

               (71)

               In artikel 14, lid 2, van de procedureverordening is bepaald dat over de op grond van een terugvorderingsbesluit terug te vorderen steun rente verschuldigd is, berekend tegen een door de Commissie vastgesteld passend percentage. De rente moet worden betaald vanaf de datum waarop de misbruikte steun voor de begunstigde beschikbaar was tot de datum van daadwerkelijke terugbetaling van de steun.

               (72)

               De rente moet worden berekend overeenkomstig hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie (7) (nu artikel 108 VWEU). De Commissie vraagt België om de steun, inclusief rente, binnen vier maanden na de kennisgeving van dit besluit terug te betalen overeenkomstig het bepaalde hieronder.

               (73)

               De Commissie verzoekt België de verlangde gegevens te verstrekken aan de hand van de als bijlage I aan dit besluit gehechte vragenlijst en daarbij duidelijk aan te geven welke maatregelen zijn gepland en al zijn genomen om de misbruikte staatssteun onverwijld en daadwerkelijk terug te vorderen. De Commissie verzoekt België om binnen twee maanden vanaf de kennisgeving van dit besluit de Commissie alle documenten (zoals circulaires, terugvorderingsbevelen enz.) te bezorgen waarmee wordt gestaafd dat tegen de ontvanger van de misbruikte steun een terugvorderingsprocedure is ingeleid.

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Door de projecten aan te gaan voor het ontwikkelen van een handelsnaam en publiciteit, het exploiteren van 87 extra kooien, het voeren van de promotiecampagne Dagverse Vis en het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden, heeft de SDVO niet gehandeld overeenkomstig het besluit van de Commissie van 16 december 2003 over staatssteun N 274/03. De aldus misbruikte steun is onverenigbaar met de interne markt.
   Artikel 2
   1.   België zal bij de SDVO de steun terugvorderen die is misbruikt in het kader van de projecten voor het ontwikkelen van een handelsnaam en publiciteit, het exploiteren van 87 extra kooien, het voeren van de promotiecampagne Dagverse Vis en het opsporen van nieuwe schelpdierbestanden.
   2.   Over het terug te vorderen bedrag is rente verschuldigd vanaf de datum waarop het ter beschikking stond van de begunstigden tot de daadwerkelijke terugbetaling ervan.
   3.   De rente wordt op samengestelde grondslag berekend overeenkomstig hoofdstuk V van Verordening (EG) nr. 794/2004 en Verordening (EG) nr. 271/2008 van de Commissie (8) tot wijziging van Verordening (EG) nr. 794/2004.
   Artikel 3
   1.   De verleende, in artikel 1 bedoelde steun wordt met onmiddellijke ingang en feitelijk teruggevorderd.
   2.   België ziet erop toe dat dit besluit binnen vier maanden na kennisgeving ervan ten uitvoer wordt gelegd.
   Artikel 4
   1.   Binnen twee maanden na kennisgeving van dit besluit dient België de volgende informatie in bij de Commissie:

               a)

               documenten over de in lid 1 bedoelde steun waaruit blijkt hoeveel steun in totaal aan de in artikel 2 bedoelde projecten is besteed. Deze informatie wordt verstrekt aan de hand van de vragenlijst in bijlage 1 bij dit besluit;

               b)

               het totale terug te vorderen bedrag (hoofdsom en rente);

               c)

               een gedetailleerde beschrijving van de reeds genomen of de voorgenomen maatregelen om aan dit besluit te voldoen;

               d)

               documenten waaruit blijkt dat de begunstigde is aangemaand om de steun terug te betalen.

         2.   België houdt de Commissie op de hoogte van de stand van uitvoering van de nationale matregelen die het heeft genomen om dit besluit ten uitvoer te leggen, en dit tot de in artikel 1 bedoelde steun volledig is terugbetaald. België verstrekt, op verzoek van de Commissie, onverwijld informatie over de reeds genomen en de voorgenomen maatregelen om aan dit besluit te voldoen. Tevens dient België uitvoerige informatie te verstrekken over de reeds door de ontvanger terugbetaalde steunbedragen en rente.
   Artikel 5
   Dit besluit is gericht tot het Koninkrijk België.

      Gedaan te Brussel, 27 januari 2015.

            Voor de Commissie

         Karmenu VELLA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB C 149 van 20.5.2011, blz. 10.

      (2)  PB C 28 van 31.1.2004, blz. 3.

      (3)  Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1).

      (4)  Zie voetnoot 1.

      (5)  Verordening (EG) nr. 2792/1999 van de Raad van 17 december 1999 tot vaststelling van de uitvoeringsbepalingen en voorwaarden voor de structurele acties van de Gemeenschap in de visserijsector (PB L 337 van 30.12.1999, blz. 10).

      (6)  Financieel Instrument voor de Oriëntatie van de Visserij, zie Verordening (EG) nr. 1263/1999 van de Raad van 21 juni 1999 betreffende het Financieringsinstrument voor de Oriëntatie van de Visserij (PB L 161 van 26.6.1999, blz. 54).

      (7)  Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (nu artikel 108 VWEU) (PB L 140 van 30.4.2004, blz. 1).

      (8)  Verordening (EG) nr. 271/2008 van de Commissie van 30 januari 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 82 van 25.3.2008, blz. 1).