title: Besluit (GBVB) 2016/2384 van de Raad van 22 december 2016 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot wijziging van Besluit (GBVB) 2016/1136

text:
               23.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 352/92

         BESLUIT (GBVB) 2016/2384 VAN DE RAAD
   van 22 december 2016
   inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot wijziging van Besluit (GBVB) 2016/1136
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 29,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 27 december 2001 Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB vastgesteld (1).

               (2)

               De Raad heeft op 12 juli 2016 Besluit (GBVB) 2016/1136 (2) inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB, vastgesteld.

               (3)

               De Raad heeft vastgesteld dat er nog eens drie personen betrokken zijn geweest bij terroristische daden als bedoeld in artikel 1, leden 2 en 3, van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB, dat ten aanzien van hen een beslissing is genomen door een bevoegde instantie in de zin van artikel 1, lid 4, van dat gemeenschappelijk standpunt en dat deze personen moeten worden toegevoegd aan de lijst van personen, groepen en entiteiten waarop de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB van toepassing zijn.

               (4)

               De lijst van personen, groepen en entiteiten waarop Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB van toepassing is, dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlage bij Besluit (GBVB) 2016/1136 wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 22 december 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LAJČÁK

      (1)  Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB van de Raad van 27 december 2001 betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme (PB L 344 van 28.12.2001, blz. 93).

      (2)  Besluit (GBVB) 2016/1136 van de Raad van 12 juli 2016 inzake de actualisering van de lijst van personen, groepen en entiteiten bedoeld in de artikelen 2, 3 en 4 van Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931/GBVB betreffende de toepassing van specifieke maatregelen ter bestrijding van het terrorisme en tot intrekking van Besluit (GBVB) 2015/2430 (PB L 188 van 13.7.2016, blz. 21).

      BIJLAGE
      De volgende personen worden toegevoegd aan de in afdeling I van de bijlage bij Besluit (GBVB) 2016/1136 vervatte lijst van personen:

                  —

                  EL HAJJ, Hassan Hassan, geboren op 22 maart 1988 in Zaghdraiya, Sidon (Libanon), Canadees onderdaan. Paspoort nr.: JX446643 (Canada);

                  —

                  MELIAD, Farah (alias HUSSEIN HUSSEIN, alias JAY DEE), geboren op 5 november 1980 in Sydney (Australië), Australisch onderdaan. Paspoort nr.: M2719127 (Australië);

                  —

                  ȘANLI, Dalokay (alias Sinan), geboren op 13 oktober 1976 in Pülümür (Turkije).


title: 2010/9/EU: Besluit van de Commissie van 6 januari 2010 inzake de veiligheidseisen waaraan Europese normen met betrekking tot badringen, badhulpmiddelen, badjes en badstandaarden overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten voldoen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 10290) Voor de EER relevante tekst

text:
               7.1.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 3/23

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 6 januari 2010
   inzake de veiligheidseisen waaraan Europese normen met betrekking tot badringen, badhulpmiddelen, badjes en badstandaarden overeenkomstig Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad moeten voldoen
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2009) 10290)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2010/9/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (1), en met name op artikel 4, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2001/95/EG bepaalt dat de Europese normalisatie-instellingen Europese normen moeten opstellen. Deze normen moeten waarborgen dat producten aan het algemene veiligheidsvereiste van de richtlijn voldoen.

               (2)

               Volgens Richtlijn 2001/95/EG wordt een product verondersteld veilig te zijn wat betreft de risico’s en risicocategorieën die zijn geregeld in de nationale normen, wanneer het voldoet aan de niet-bindende nationale normen tot omzetting van Europese normen.

               (3)

               In 2006 heeft de Commissie opdracht gegeven tot een studie (2) om de veiligheid te analyseren van verscheidene kinderverzorgingsartikelen die algemeen gebruikt worden voor de verzorging van zuigelingen en jonge kinderen van 0 tot 5 jaar, in samenwerking met nationale instanties, nationale normalisatie-instellingen, consumentenverenigingen, organisaties voor productveiligheid, ondernemers en testlaboratoria.

               (4)

               De studie heeft voor deze producten relevante statistieken opgeleverd van de ongevallen en verwondingen in de Europese Unie en wereldwijd en omvatte ook een volledige risicobeoordeling, gebaseerd op de identificatie van de belangrijkste gevaren en de beoordeling van blootstellingsscenario’s.

               (5)

               Onder meer badringen, badhulpmiddelen en badjes, al dan niet gecombineerd met een standaard, werden in de studie geëvalueerd. Deze producten worden gebruikt voor het baden van baby’s en jonge kinderen en houden ernstige risico’s in, voornamelijk op onderdompeling, waarbij de gebruikers door hun jonge leeftijd vaak verdrinken.

               (6)

               Gegevens en statistieken van ongevallen tonen steevast aan dat het risico op verdrinking te wijten is aan ontoereikende, onovertuigende en onopvallende waarschuwingen en instructies over het veilige gebruik van producten en aan hun slechte structurele integriteit en weerstand. Ongevallen en statistieken hebben ook uitgewezen dat aan het gebruik van deze producten risico’s op vallen, verwondingen en inslikken van kleine onderdelen verbonden zijn, en dat verzorgers onvoldoende toezicht houden.

               (7)

               Hoewel er wereldwijd uitgebreide informatie beschikbaar is over verdrinking en verwonding van jonge kinderen tijdens het baden, is een direct verband met het gebruik van badhulpmiddelen niet aangetoond. Volgens onderzoekers en de mondiale wetenschappelijke literatuur is er geen doorslaggevend bewijs dat er een verband bestaat tussen de stijging van het aantal ongevallen en het gebruik van badhulpmiddelen (3). Sommige onderzoekers spreken naar aanleiding van de recentste tendensen van de stijging van de verkoop van badringen en de daling van het aantal badongevallen en gevallen van verdrinking zelfs van een „beperkte beschermende werking” door het gebruik van badringen (4).

               (8)

               Er bestaan geen Europese normen voor deze drie soorten producten. Daarom moeten overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van Richtlijn 2001/95/EG specifieke vereisten worden vastgesteld, op basis waarvan de normalisatie-instellingen kunnen worden verzocht normen op te stellen om de risico’s te verminderen die verband houden met het gebruik van badringen, badhulpmiddelen en badjes (al dan niet gecombineerd met een standaard) tijdens het baden van baby’s of jonge kinderen. Deze normen moeten worden opgesteld volgens de procedure van Richtlijn 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de informatiemaatschappij (5). De referentie van de aldus vastgestelde norm dient overeenkomstig artikel 4, lid 2, van Richtlijn 2001/95/EG te worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               (9)

               Zodra die normen beschikbaar zijn en op voorwaarde dat de Commissie besluit de referenties ervan in het Publicatieblad bekend te maken volgens de procedure van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 2001/95/EG, worden badringen, badhulpmiddelen en badjes (al dan niet gecombineerd met een standaard) die overeenkomstig die normen zijn vervaardigd, geacht in overeenstemming te zijn met de algemene veiligheidsvereiste van Richtlijn 2001/95/EG wat betreft de in de normen bepaalde veiligheidsvoorschriften.

               (10)

               Om de huidige veiligheidsniveaus bij het gebruik van deze producten te verbeteren, moeten enerzijds normen worden ontwikkeld en anderzijds ouders en verzorgers worden geïnformeerd over het doel en het veilige gebruik van deze producten.

               (11)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15 van Richtlijn 2001/95/EG ingestelde comité,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Definities
   In dit besluit wordt verstaan onder:
   —   „badringen voor baby’s” („badzitje”): producten die bedoeld zijn om een kind tijdens het baden in zitpositie te houden. Deze producten zijn alleen bedoeld voor kinderen die zelfstandig rechtop kunnen zitten en mogen niet worden gebruikt wanneer het kind zich tot stand gaat optrekken;
   —   „badhulpmiddelen voor baby’s”: producten die bedoeld zijn om een kind tijdens het baden in achteroverleunende of liggende positie te houden. Deze producten zijn bedoeld voor gebruik vanaf de geboorte totdat het kind in staat is zelfstandig rechtop te zitten;
   —   „badjes voor baby’s en jonge kinderen”: producten die bedoeld zijn voor het baden van kinderen vanaf de geboorte tot de leeftijd van 12 maanden. Deze producten kunnen afzonderlijk worden gebruikt, in een gewone badkuip of aan de rand daarvan of op de grond worden geplaatst, dan wel met een standaard worden gecombineerd.
   Artikel 2
   Voorschriften
   De specifieke veiligheidsvoorschriften voor de in artikel 1 bedoelde producten waaraan de Europese normen overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 2001/95/EG moeten voldoen, worden vastgesteld in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 3
   Bekendmaking
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 6 januari 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.

      (2)  http://ec.europa.eu/consumers/safety/projects/ongoing-projects_en.htm#project_results

      (3)  „Drowning of babies in bath seats: do they provide false reassurance?” in Royal Society for the Prevention of Accidents (Verenigd Koninkrijk). Februari 2005.
   http://www.rospa.com/productsafety/info/bathseats_drowning.pdf

      (4)  Comments to CPSC on Advance Notice of Proposed Rulemaking on baths seats and rings, Harvard School of Public Health — Department of Health Policy and Management. Mei 2001. http://www.cpsc.gov/LIBRARY/FOIA/foia01/pubcom/commenta.pdf

      (5)  PB L 204 van 21.7.1998, blz. 37.

      BIJLAGE

         Specifieke veiligheidsvoorschriften voor badringen

      RISICO’S: Het belangrijkste risico dat aan dit product is verbonden, is verdrinking.
      1.   VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN
      1.   Algemene veiligheidsvoorschriften

      De artikelen mogen de veiligheid of de gezondheid van kinderen en verzorgers niet in gevaar brengen bij gebruik overeenkomstig de bestemming ervan of bij gebruik op een wijze die gezien het gangbare gedrag van kinderen te verwachten is. Er moet rekening worden gehouden met de vaardigheden van kinderen en hun verzorgers, in het bijzonder voor artikelen die door hun functie, afmetingen en kenmerken, bedoeld zijn voor kinderen jonger dan 10 maanden. Op de etiketten op de artikelen of hun verpakking en in de gebruiksaanwijzing dient de aandacht van de gebruikers of de verzorgers te worden gevestigd op de gevaren en de risico’s die inherent zijn aan het gebruik van de artikelen en op de manier om die te voorkomen.
      2.   Specifieke veiligheidsvoorschriften

         Chemische eisen

      Badringen moeten aan de desbetreffende EU-wetgeving voldoen.

         Brandveiligheid en thermische eigenschappen

      Om brandwonden door heet water uit de kraan te voorkomen, moeten aan de verzorgers instructies worden gegeven om de temperatuur van het water te controleren en ervoor te zorgen dat het kind niet bij de kraan kan.

         Fysische en mechanische eigenschappen

      Gevaar van klem raken in gaten en openingen
      De artikelen moeten zo worden ontworpen en vervaardigd dat wordt voorkomen:

                  —

                  dat vingers klem kunnen komen te zitten, in de mate van het mogelijke;

                  —

                  dat benen klem kunnen komen te zitten, waardoor het kind onder water wordt gehouden in een opening waardoor het kind kon wegglijden.

            Gevaar door bewegende onderdelen
      Opvouwbare artikelen moeten een vouwmechanisme hebben dat niet door een kind of door onachtzaam handelen van de verzorgers kan worden geactiveerd. Het product mag niet kunnen worden opgesteld zonder het sluitingsmechanisme te activeren. Veranderingen in de afstanden (tussen het zitje en het badje) door de bewegingen van het kind, in het bijzonder wanneer het gewicht van het kind wordt verplaatst, moeten worden voorkomen en mogen er niet toe leiden dat het kind klem kan komen te zitten. Bij het ontwerp van roterende zitjes wordt zo veel mogelijk geprobeerd te voorkomen dat het kind tijdens het gebruik gewond kan raken of klem kan komen te zitten.
      Gevaar van vallen
      Om het risico op vallen, wat kan leiden tot verdrinking, te verminderen, moeten het artikel en de bevestiging ervan aan het badje bestand zijn tegen de interne en externe krachten die het kind kan uitoefenen en waardoor het badje zou kunnen kantelen. Het artikel mag met name niet kantelen wanneer een kind in om het even welke richting leunt, probeert op te staan of het zitje omver duwt.
      Gevaar van verstikking door inslikken
      Om het risico op verstikking te reduceren, mag het artikel geen kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en die volledig in de mond van een kind passen. Om het risico op verstikking te reduceren, mag vulmateriaal dat verstikkingsgevaar oplevert, niet bereikbaar worden door de kracht die een kind kan uitoefenen, in het bijzonder door te bijten.
      Gevaar van verstikking door uitwendige blokkering van de luchtwegen
      Het artikel mag geen plastic plaatjes bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt noch andere ondoordringbare omhulsels van de badring die zowel de mond als de neus kunnen bedekken en bijgevolg een risico op verstikking inhouden. De verpakking van de artikelen mag geen risico op verstikking inhouden door het belemmeren van de luchtwegen via de mond- en neusholte.
      Gevaar van inslikken
      Om het risico op inslikken te verminderen, mag het artikel geen losse of kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en in de slokdarm terecht kunnen komen.
      Gevaarlijke randen
      Bereikbare randen, in het bijzonder de randen die in direct contact kunnen komen met de huid van het kind, moeten zo worden ontworpen dat verwondingen worden voorkomen.
      Structurele integriteit
      Onderdelen (zuignappen of andere middelen) die essentieel zijn om het product te bevestigen, moeten gedurende de hele levensduur van het product hun werkzaamheid behouden.
      Om te voorkomen dat onderdelen die lichamelijk letsel kunnen veroorzaken afbreken, moeten de artikelen bestand zijn tegen de mechanische spanning waaraan zij tijdens het gebruik worden onderworpen.
      Beschermende functie
      Om verdrinking te voorkomen, moeten de artikelen zo worden ontworpen dat zij alleen kunnen worden gebruikt met het kind in zitpositie. Bij het ontwerp wordt rekening gehouden met de relevante antropometrische gegevens voor de leeftijdsgroep in kwestie. De beschermende functie mag niet verhinderen dat een kind in een noodsituatie gemakkelijk kan worden losgemaakt.
      Gevaar doordat het kind de bevestiging kan losmaken
      Om verdrinking te voorkomen, mag de bevestiging niet door een kind of door onachtzaam handelen van de verzorger kunnen worden losgemaakt.
      Specifieke waarschuwingen voor het artikel
      In de waarschuwingen en gebruiksinstructies moet duidelijk worden vermeld:

                  —

                  dat de verzorger te allen tijde in contact met het kind moet zijn;

                  —

                  dat kinderen zeer snel en in zeer laag water (± 2 cm) kunnen verdrinken;

                  —

                  dat het artikel geen extra bescherming tegen verdrinking biedt en dat er al kinderen met badringen zijn verdronken.

            De waarschuwingen en de informatie moeten op opvallende wijze op de verpakking, op het product en op het punt van verkoop worden aangebracht en vergezeld gaan van pictogrammen.
      Het waarschuwingsetiket moet duurzaam zijn en zichtbaar blijven wanneer het kind zich in de badring bevindt.
      De verzorgers moeten worden geïnformeerd over de kwetsbare leeftijdsgroep (5 tot 10 maanden).
      Hygiëne
      De badringen moeten zo worden ontworpen dat zij wasbaar en droogbaar zijn.

         Specifieke veiligheidsvoorschriften voor badhulpmiddelen

      RISICO’S: Het belangrijkste risico dat aan dit product is verbonden, is verdrinking.
      2.   VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN
      1.   Algemene veiligheidsvoorschriften

      De artikelen mogen de veiligheid of de gezondheid van kinderen en verzorgers niet in gevaar brengen bij gebruik overeenkomstig de bestemming ervan of bij gebruik op een wijze die gezien het gangbare gedrag van kinderen te verwachten is. Er moet rekening worden gehouden met de vaardigheden van kinderen en hun verzorgers, in het bijzonder voor artikelen die door hun functie, afmetingen en kenmerken, bedoeld zijn voor kinderen jonger dan 9 maanden. Op de etiketten op de artikelen of hun verpakking en in de gebruiksaanwijzing dient de aandacht van de gebruikers of de verzorgers te worden gevestigd op de gevaren en de risico’s die inherent zijn aan het gebruik van de artikelen en op de manier om die te voorkomen.
      2.   Specifieke veiligheidsvoorschriften

         Chemische eisen

      Badhulpmiddelen voor baby’s moeten aan de desbetreffende EU-wetgeving voldoen.

         Brandveiligheid en thermische eigenschappen

      Om brandwonden door heet water uit de kraan te voorkomen, moeten aan de verzorgers instructies worden gegeven om de temperatuur van het water te controleren en ervoor te zorgen dat het kind niet bij de kraan kan.

         Fysische en mechanische eigenschappen

      Gevaar van klem raken in gaten en openingen
      De artikelen moeten zo worden ontworpen en vervaardigd dat wordt voorkomen dat de vingers klem kunnen komen te zitten.
      Wurging
      De artikelen moeten zo worden ontworpen en vervaardigd dat wurging wordt voorkomen.
      Gevaar van vallen
      Om het risico op vallen, wat kan leiden tot verdrinking, te verminderen, moeten het artikel en de bevestiging ervan aan het badje bestand zijn tegen de interne en externe krachten die het kind kan uitoefenen en waardoor het badje zou kunnen kantelen. Het artikel mag met name niet kantelen wanneer een kind in om het even welke richting leunt, probeert op te staan of het zitje omver duwt.
      Gevaar van verstikking door inslikken
      Om het risico op verstikking te reduceren, mag het artikel geen kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en die volledig in de mond van een kind passen. Om het risico op verstikking te reduceren, mag vulmateriaal dat verstikkingsgevaar oplevert, niet bereikbaar worden door de kracht die een kind kan uitoefenen, in het bijzonder door te bijten.
      Gevaar van verstikking door uitwendige blokkering van de luchtwegen
      Het artikel mag geen plastic plaatjes bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt, noch andere ondoordringbare omhulsels van de badhulpmiddelen die zowel de mond als de neus kunnen bedekken en bijgevolg een risico op verstikking inhouden. De verpakking van de artikelen mag geen risico op verstikking inhouden door het belemmeren van de luchtwegen via de mond- en neusholte.
      Gevaar van inslikken
      Om het risico op inslikken te verminderen, mag het artikel geen losse of kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en in de slokdarm terecht kunnen komen.
      Gevaarlijke randen
      Bereikbare randen, in het bijzonder de randen die in direct contact kunnen komen met de huid van het kind, moeten zo worden ontworpen dat verwondingen worden voorkomen.
      Structurele integriteit
      Om te voorkomen dat onderdelen die lichamelijk letsel kunnen veroorzaken afbreken, moeten de artikelen bestand zijn tegen de mechanische spanning waaraan zij tijdens het gebruik worden onderworpen.
      Specifieke waarschuwingen voor het artikel
      In de waarschuwingen en gebruiksinstructies moet duidelijk worden vermeld:

                  —

                  dat de verzorger te allen tijde in contact met het kind moet zijn;

                  —

                  dat kinderen zeer snel en in zeer laag water (± 2 cm) kunnen verdrinken;

                  —

                  wat het maximale waterniveau is, om te voorkomen dat water de mond van het kind binnenloopt;

                  —

                  dat het artikel geen extra bescherming tegen verdrinking biedt en dat er al kinderen met badhulpmiddelen zijn verdronken.

            De waarschuwingen en de informatie moeten op opvallende wijze op de verpakking, op het product en op het punt van verkoop worden aangebracht en vergezeld gaan van pictogrammen.
      Het waarschuwingsetiket moet duurzaam zijn en zichtbaar blijven wanneer het kind zich in het badhulpmiddel bevindt.
      De verzorgers moeten worden geïnformeerd over de kwetsbare leeftijdsgroep (van de geboorte tot 9 maanden).
      Hygiëne
      De artikelen moeten zo worden ontworpen dat zij eenvoudig wasbaar en droogbaar zijn.

         Specifieke veiligheidsvoorschriften voor badjes voor baby’s en badstandaarden

      RISICO’S: De belangrijkste risico’s die aan dit product zijn verbonden, zijn verdrinking en vallen wanneer het badje van de standaard of steun valt.
      3.   VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN
      1.   Algemene veiligheidsvoorschriften

      De artikelen mogen de veiligheid of de gezondheid van kinderen en verzorgers niet in gevaar brengen bij gebruik overeenkomstig de bestemming ervan of bij gebruik op een wijze die gezien het gangbare gedrag van kinderen te verwachten is. Er moet rekening worden gehouden met de vaardigheden van kinderen en hun verzorgers, in het bijzonder voor artikelen die door hun functie, afmetingen en kenmerken, bedoeld zijn voor kinderen jonger dan 12 maanden. Op de etiketten op de artikelen of hun verpakking en in de gebruiksaanwijzing dient de aandacht van de gebruikers of de verzorgers te worden gevestigd op de gevaren en de risico’s die inherent zijn aan het gebruik van de artikelen en op de manier om die te voorkomen.
      2.   Specifieke veiligheidsvoorschriften

         Chemische eisen

      Badjes voor baby’s en badstandaarden moeten aan de desbetreffende EU-wetgeving voldoen.

         Brandveiligheid en thermische eigenschappen

      Om brandwonden door heet water uit de kraan te voorkomen, moeten aan de verzorgers instructies worden gegeven om de temperatuur van het water te controleren en ervoor te zorgen dat het kind niet bij de kraan kan.

         Fysische en mechanische eigenschappen

      Gevaar van klem raken in gaten en openingen
      De artikelen moeten zo worden ontworpen en vervaardigd dat zo veel mogelijk wordt voorkomen dat de vingers klem kunnen komen te zitten.
      Wurging
      De artikelen moeten zo worden ontworpen en vervaardigd dat wurging wordt voorkomen.
      Gevaar door bewegende onderdelen
      Opvouwbare artikelen moeten een vouwmechanisme hebben dat niet door een kind of door onachtzaam handelen van de verzorgers kan worden geactiveerd. Het product mag niet kunnen worden opgesteld zonder het sluitingsmechanisme te activeren. Veranderingen in de afstanden door de bewegingen van het kind, in het bijzonder wanneer het gewicht van het kind wordt verplaatst, moeten worden verboden om te voorkomen dat het kind klem kan komen te zitten.
      Gevaar van vallen
      Om ontoereikende stabiliteit te voorkomen, moeten het bad en de standaard zo worden ontworpen en vervaardigd dat zij bestand zijn tegen het gewicht van het kind en het badwater. Het bad en de standaard mogen niet kantelen door de druk die ontstaat door de beweging van het kind of onachtzaam handelen van de verzorger. Het artikel mag met name niet kantelen wanneer een kind in om het even welke richting leunt of probeert op te staan.
      Gevaar van verstikking door inslikken
      Om het risico op verstikking te reduceren, mag het artikel geen kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en die volledig in de mond van een kind passen. Om het risico op verstikking te reduceren, mag vulmateriaal dat verstikkingsgevaar oplevert, niet bereikbaar worden door de kracht die een kind kan uitoefenen, in het bijzonder door te bijten.
      Gevaar van verstikking door uitwendige blokkering van de luchtwegen
      Het artikel mag geen plastic plaatjes bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt, noch andere ondoordringbare omhulsels van het badje die zowel de mond als de neus kunnen bedekken en bijgevolg een risico op verstikking inhouden. De verpakking van de artikelen mag geen risico op verstikking inhouden door het belemmeren van de luchtwegen via de mond- en neusholte.
      Gevaar van inslikken
      Om het risico op inslikken te verminderen, mag het artikel geen losse of kleine onderdelen bevatten die door een kind kunnen worden losgemaakt en in de slokdarm terecht kunnen komen.
      Gevaarlijke randen
      Bereikbare randen, in het bijzonder de randen die in direct contact kunnen komen met de huid van het kind, moeten zo worden ontworpen dat verwondingen worden voorkomen.
      Structurele integriteit
      Om te voorkomen dat onderdelen die lichamelijk letsel kunnen veroorzaken kapotgaan of afbreken, moeten de artikelen bestand zijn tegen de mechanische spanning waaraan zij tijdens het gebruik worden onderworpen. Om te voorkomen dat onderdelen die letsel kunnen veroorzaken in kwaliteit afnemen, moeten de badjes en standaarden gemaakt zijn van materiaal waarvan de prestaties tijdens de hele levensduur van het product gewaarborgd zijn, in het bijzonder rekening houdend met thermische veranderingen.
      Gevaar door de combinatie van twee afzonderlijke elementen
      De onderdelen waarmee het badje aan de standaard wordt vastgemaakt moeten bestand zijn tegen de mechanische spanning tijdens het gebruik. In de waarschuwingen en de gebruiksinstructies van afzonderlijk verkochte standaarden en badjes moet worden aangegeven welke producten veilig kunnen worden gecombineerd.
      Specifieke waarschuwingen voor het artikel
      In de waarschuwingen en gebruiksinstructies moet duidelijk worden vermeld:

                  —

                  dat de verzorger te allen tijde in contact met het kind moet zijn,

                  —

                  dat kinderen zeer snel en in zeer laag water (± 2 cm) kunnen verdrinken;

                  —

                  dat het artikel geen extra bescherming tegen verdrinking biedt en dat er al kinderen in badjes zijn verdronken.

            De waarschuwingen en de informatie moeten op opvallende wijze op de verpakking, op het product en op het punt van verkoop worden aangebracht en vergezeld gaan van pictogrammen.
      Het waarschuwingsetiket moet duurzaam zijn en zichtbaar blijven wanneer het kind zich in het badje bevindt.
      De verzorgers moeten worden geïnformeerd over de kwetsbare leeftijdsgroep (jonger dan 12 maanden).
      Op de badjes moet een waarschuwing zijn aangebracht om te voorkomen dat verzorgers badjes hoog plaatsen, bijvoorbeeld op een tafel.
      Hygiëne
      De artikelen moeten zo worden ontworpen dat zij eenvoudig wasbaar en droogbaar zijn.


title: 90/608/EEG: BESLUIT VAN DE RAAD VAN 27 JULI 1990 INZAKE DE SLUITING VAN DE OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN HET KONINKRIJK THAILAND BETREFFENDE DE HANDEL IN TEXTIELPRODUKTEN

text:
 Nr. L 325 / 40                                   Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                23 . 11 . 90
                                                             BESLUIT VAN DE RAAD
                                                                  van 27 juli 1990
                    inzake de sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het
                                        Koninkrijk Thailand betreffende de handel in textielprodukten
                                                                   (90 / 608 / EEG )
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,                                       handel in textielprodukten wordt namens de Gemeenschap
                                                                                goedgekeurd .
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese
 Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 113 ,                        De tekst van de Overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
 Gezien het voorstel van de Commissie,
                                                                                Artikel 2
 Overwegende dat de Overeenkomst tussen de Europese
 Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Thailand
 betreffende de handel in textielprodukten , die op 28 juni                     De Voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon aan
 1986 in Brussel is geparafeerd en die uit hoofde van Besluit                   te wijzen die bevoegd is de Overeenkomst te ondertekenen
 87 / 460 /EEG (*) met ingang van 1 januari 1987 voorlopig                      ten einde daardoor de Gemeenschap te binden.
 wordt toegepast, dient te worden,goedgekeurd,
 BESLUIT :                                                                      Gedaan te Brussel , 27 juli 1990 .
                                Artikel 1                                                               Voor de Raad
 De Overeenkomst tussen de Europese Economische                                                         De Voorzitter
 Gemeenschap en het Koninklijk Thailand betreffende de                                                     E. RUBBI
( ! ) PB nr. L 255 van 5 . 9 . 1987 ., blz . 126 .


Belangrijke juridische mededeling

|

52007BP0114(01)

1. Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2005 (C6-0387/2006 - 2006/2154(DEC))

Publicatieblad Nr. 074 E van 20/03/2008 blz. 0190 - 0191

		1.Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2005 (C6-0387/2006 — 2006/2154(DEC))Het Europees Parlement,- gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2005 [1],- gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van de Stichting [2],- gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),- gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,- gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [3], en met name artikel 185,- gelet op Verordening (EEG) nr. 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 betreffende de oprichting van een Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden [4], en met name artikel 16,- gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad [5], en met name artikel 94,- gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,- gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A6-0098/2007),1. verleent de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Stichting voor het begrotingsjaar 2005;2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).[1] PB C 266 van 31.10.2006, blz. 37.[2] PB C 312 van 19.12.2006, blz. 80.[3] PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).[4] PB L 139 van 30.5.1975, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1111/2005 (PB L 184 van 15.7.2005, blz. 1).[5] PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.--------------------------------------------------


Avis juridique important

|

31984D0132

84/132/EEG: Besluit van de Raad van 1 maart 1984 betreffende de sluiting van het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee

Publicatieblad Nr. L 068 van 10/03/1984 blz. 0036 - 0045 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 5 blz. 0004  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 5 blz. 0004

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 1 maart 1984  betreffende de sluiting van het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee  (84/132/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Overwegende dat er in de actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu (2) de nadruk op wordt gelegd dat de zee moet worden beschermd en gesaneerd, ten einde de rol die de zee vervult in het proces van instandhouding en ontwikkeling van de natuurlijke soorten te handhaven, alsmede op vitale punten het ecologische evenwicht te bewaren;  Overwegende dat in het tweede actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu wordt gewezen op het spoedeisende karakter van oplossingen op internationaal niveau met betrekking tot de ruimtelijke ordening en het ecologisch beheer van de kustgebieden;  Overwegende dat het derde actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu (3), waarvan de Raad en de vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten op 7 februari 1983 de hoofdlijnen hebben goedgekeurd, in het bijzonder melding maakt van de noodzaak een beleid te voeren van bescherming en rationeel beheer van de natuurlijke hulpbronnen;  Overwegende dat samenwerking op het gebied van de milieubescherming met ontwikkelingslanden en met name met de partners van de Gemeenschap in het Middellandse-Zeegebied een van de doelstellingen van het tweede actieprogramma van de Europese Gemeenschappen vormt;  Overwegende dat in artikel 4 van het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging, dat bij Besluit 77/585/EEG (4) door de Gemeenschap werd goedgekeurd, is bepaald dat de verdragsluitende partijen aanvullende protocollen kunnen aannemen waarin maatregelen, procedures en normen worden voorgeschreven die voor de toepassing van het Verdrag zijn overeengekomen; dat de Middellandse-Zeelanden vertegenwoordigd op de Conferentie van gevolmachtigden op 2 en 3 april 1982 in Genève krachtens dit artikel het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee hebben ondertekend;  Overwegende dat de Gemeenschap bij Besluit 77/585/EEG eveneens het Protocol inzake de voorkoming van verontreiniging van de Middellandse Zee door storten vanuit schepen en luchtvaartuigen heeft goedgekeurd, bij Besluit 81/420/EEG (5) het Protocol betreffende de samenwerking in noodsituaties bij de bestrijding van de verontreiniging van de Middellandse Zee door koolwaterstoffen en andere schadelijke stoffen en bij Besluit 83/101/EEG (6) het Protocol inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging vanaf het land;  Overwegende dat het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee bepaalt dat er maatregelen kunnen worden genomen betreffende verhandeling, invoer en uitvoer van plante- en diersoorten die onder beschermingsmaatregelen vallen en dat derhalve de gemeenschappelijke handelspolitiek en het vrije verkeer van produkten tussen Lid-Staten hierbij betrokken kunnen raken;  Overwegende dat genoemd Protocol bepalingen bevat die Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreiniging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd (1), Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (2) en Richtlijn 79/923/EEG van de Raad van 30 oktober 1979 inzake de vereiste kwaliteit van schelpdierwater (3), alsmede Verordening (EEG) nr. 348/81 van de Raad van 20 januari 1981 betreffende een gemeenschappelijke regeling die van toepassing is op de invoer van produkten afkomstig van walvisachtigen (4) zouden kunnen aangaan;  Overwegende dat genoemd Protocol tot doel heeft de gemeenschappelijke natuurlijke hulpbronnen van het gebied in stand te houden, de diversiteit van het genetische erfgoed te behouden en bepaalde natuurmonumenten te beschermen door een aantal zones af te bakenen waarvoor bijzondere beschermingsmaatregelen gelden;  Overwegende dat de meeste partijen die het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging en de aanvullende Protocollen hebben ondertekend, met name op het gebied van de samenwerking bijzondere betrekkingen met de Gemeenschap onderhouden in het kader van het globale Middellandse-Zeebeleid; dat in het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee de voorschriften zijn vastgesteld voor deze samenwerking in de sectoren waarop het Protocol betrekking heeft;  Overwegende dat de Gemeenschap dit Protocol op 30 maart 1983 heeft ondertekend;  Overwegende dat de Gemeenschap aan de tenuitvoerlegging van genoemd Protocol zal deelnemen door de uitoefening van de bevoegdheden die voortvloeien uit de bestaande gemeenschappelijke regels en van de bevoegdheden welke zij zal ontlenen aan toekomstige Raadsbesluiten, alsmede door gebruik te maken van de resultaten van communautaire acties op de betrokken gebieden (onderzoek - uitwisseling van inlichtingen);  Overwegende dat de goedkeuring door de Gemeenschap van dit Protocol noodzakelijk is om in het kader van de gemeenschappelijke markt een der doelstellingen van de Gemeenschap op het gebied van de bescherming van het milieu en het leefklimaat te verwezenlijken; dat, aangezien het Verdrag niet in de specifieke bevoegdheden voorziet voor het aanvaarden van dit besluit, van artikel 235 gebruik dient te worden gemaakt,  BESLUIT:  Artikel 1  Het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee wordt namens de Europese Economische Gemeenschap goedgekeurd.  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht.  Artikel 2  De Voorzitter van de Raad verricht de in artikel 18 van het in artikel 1 bedoelde Protocol voorgeschreven nederlegging van de akten.  Gedaan te Brussel, 1 maart 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  H. BOUCHARDEAU  (1) PB nr. C 322 van 28. 11. 1983, blz. 278.  (2) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1 en  PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1.  (3) PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1.  (4) PB nr. L 240 van 19. 9. 1977, blz. 1.  (5) PB nr. L 162 van 19. 6. 1981, blz. 4.  (6) PB nr. L 67 van 12. 3. 1983, blz. 1.  (1) PB nr. L 129 van 18. 5. 1976, blz. 23.  (2) PB nr. L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1.  (3) PB nr. L 281 van 10. 11. 1979, blz. 47.  (4) PB nr. L 39 van 12. 2. 1981, blz. 1.  VERTALING  (Slechts de teksten in de Engelse, de Arabische de Spaanse en de Franse taal zijn authentiek)  PROTOCOL  inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee  DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN BIJ DIT PROTOCOL,  PARTIJEN bij het op 16 februari 1976 te Barcelona goedgekeurde Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging,  ZICH BEWUST van het gevaar dat het milieu van het gehele Middellandse-Zeegebied bedreigt, gezien de ontwikkeling van de activiteiten van de mens in de regio,  REKENING HOUDENDE met de bijzondere ecologische en hydrografische kenmerken van het Middellandse-Zeegebied,  EROP WIJZEND dat de toestand van de natuurlijke hulpbronnen en de natuurmonumenten van de Middellandse Zee alsmede de toestand van het culturele erfgoed in de regio moet worden beschermd en eventueel verbeterd, onder andere door de oprichting van speciaal beschermde gebieden die bestaan uit mariene gebieden en hun milieu,  VERLANGEND een nauwe onderlinge samenwerking tot stand te brengen met het oog op de verwezenlijking van dit doel,  ZIJN OVEREENGEKOMEN ALS VOLGT:  Artikel 1  1. De verdragsluitende partijen bij dit Protocol (hierna te noemen »de partijen") nemen de nodige maatregelen ter bescherming van belangrijke mariene gebieden voor het behoud van de natuurlijke hulpbronnen en natuurmonumenten in het Middellandse Zeegebied alsmede voor het behoud van het culturele erfgoed in de regio.  2. De bepalingen van dit Protocol kunnen geen afbreuk doen aan de codificatie en de ontwikkeling van het zeerecht door de Zeerechtconferentie van de Verenigde Naties, bijeengeroepen krachtens resolutie 2750 C (XXV) van de Algemene Vergadering der Verenigde Naties, noch aan de huidige of toekomstige eisen en rechtsopvattingen van enige staat met betrekking tot het zeerecht en de aard en de omvang van de rechtsmacht van de kuststaat en de vlaggestaat.  Artikel 2  Ter fine van de omschrijving van speciaal beschermde gebieden (hierna te noemen »beschermde gebieden") is het toepassingsgebied van dit Protocol het gebied van de Middellandse Zee zoals omschreven in artikel 1 van het Verdrag inzake de bescherming van de Middellandse Zee tegen verontreiniging (hierna te noemen »het Verdrag"), met dien verstande dat voor dit Protocol het gebied is beperkt tot de territoriale wateren van de partijen en wateren kan omvatten die aan de landzijde zijn gelegen van de basislijn vanwaar af de breedte van de territoriale zee wordt gemeten en die zich bij waterlopen uitstrekken tot aan de zoetwatergrens. Het toepassingsgebied kan bovendien waterachtige gebieden of kustgebieden omvatten die door elk van de partijen zijn omschreven.  Artikel 3  1. Partijen richten, voor zover mogelijk, beschermde gebieden op en beijveren zich zo spoedig mogelijk de nodige maatregelen te treffen voor de bescherming en eventueel het herstel daarvan.  2. Deze gebieden zijn voornamelijk bestemd voor de instandhouding van:  a) - plaatsen met biologische en ecologische waarde,  - de genetische diversiteit van de natuurlijke soorten en toereikende niveaus voor populatie, reproduktiezone en habitat daarvan,  - representatieve typen ecosystemen en ecologische processen;  b) plaatsen die uit wetenschappelijk, estetisch, historisch, archeologisch, cultureel of educatief oogpunt van bijzonder belang zijn. Artikel 4  Partijen bij dit Protocol gaan op hun eerste vergadering, indien nodig in samenwerking met de bevoegde internationale organisaties, over tot het uitwerken en goedkeuren van richtsnoeren en, voor zover daaraan behoefte is, gemeenschappelijke criteria of normen, die met name betrekking hebben op:  a) de keuze van beschermde gebieden;  b) de oprichting van beschermde gebieden;  c) het beheer van beschermde gebieden;  d) het verstrekken van inlichtingen betreffende de beschermde gebieden.  Artikel 5  Partijen kunnen de bescherming van een beschermd gebied vergroten door in het toepassingsgebied van dit Protocol een of meer bufferzones tot stand te brengen waar voor de activiteiten minder strenge restricties gelden, die echter wel verenigbaar moeten zijn met de bestemming van het gebied in kwestie.  Artikel 6  1. Indien een partij voornemens is een beschermd gebied op te richten dat paalt aan de landgrens of aan de grenzen van het nationale rechtsgebied van een andere partij, trachten de bevoegde autoriteiten van beide partijen het in besprekingen eens te worden over de te nemen maatregelen en onderzoeken onder andere de mogelijkheid voor de andere partij om een overeenkomstig beschermd gebied op te richten of andere passende maatregelen te nemen.  2. Indien een partij voornemens is een beschermd gebied op te richten dat paalt aan de landgrens of aan de grenzen van het nationale rechtsgebied van een land dat geen partij is bij dit Protocol, tracht de partij in overleg te treden met de bevoegde autoriteiten van dat land ten einde over te gaan tot de besprekingen zoals bedoeld in lid 1.  3. Indien aangrenzende beschermde gebieden worden opgericht door twee partijen of door een partij en een land dat geen partij is bij dit Protocol, kunnen de modaliteiten voor de besprekingen of het overleg zoals bedoeld in lid 1 en lid 2 in bijzondere akkoorden worden vastgelegd.  4. Indien een land dat geen partij is bij dit Protocol voornemens is een beschermd gebied op te richten dat paalt aan de landgrens of aan de grenzen van het nationale rechtsgebied van een partij bij dit Protocol, tracht deze laatste met genoemd land in overleg te treden, ten einde over te gaan tot besprekingen en eventueel een akkoord te sluiten zoals bedoeld in lid 3.  Artikel 7  Naar gelang van de nagestreefde doelstellingen en rekening houdende met de kenmerken van elk beschermd gebied nemen partijen, overeenkomstig de regels van internationaal recht, geleidelijk de vereiste maatregelen, zoals:  a) organisatie van een systeem van planning en beheer;  b) verbod om afval of andere stoffen die het beschermde gebied kunnen aantasten te storten of te lozen;  c) reglementering van de doorvaart en het ankeren of aanleggen van schepen;  d) reglementering van het vissen, jagen, vangen van dieren en oogsten van gewassen;  e) verbod om planten of dieren te vernietigen en exotische soorten in te voeren;  f) reglementering van alle handelingen die de fauna of de flora kunnen schaden of storen, met inbegrip van de invoering van autochtone dier- of plantesoorten;  g) reglementering van alle activiteiten die betrekking hebben op exploratie of exploitatie van de zeebodem of zijn ondergrond of een wijziging van de vorm van de zeebodem met zich brengen;  h) reglementering van alle activiteiten die een wijziging van de vorm van de bodem met zich brengen of betrekking hebben op de exploitatie van de ondergrond van het landgedeelte van een beschermd mariene gebied;  i) reglementering van de archeologische activiteiten en het verwijderen van voorwerpen die als archeologisch goed kunnen worden beschouwd;  j) reglementering van handel, invoer en uitvoer van dieren of gedeelten van dieren, planten of gedeelten van planten en archeologische voorwerpen die afkomstig zijn van beschermde gebieden en waarvoor beschermingsmaatregelen gelden;  k) alle andere maatregelen die de instandhouding van ecologische en biologische processen in de beschermde gebieden beogen.  Artikel 8  1. Partijen geven op passende wijze bekendheid aan de oprichting van beschermde gebieden en gebieden zoals bedoeld in artikel 5, de aanduiding ervan en de voorschriften die daarop van toepassing zijn.  2. De in lid 1 bedoelde gegevens worden medegedeeld aan de in artikel 13 van het Verdrag aangewezen organisatie (hierna te noemen »de Organisatie") die een lijst van de beschermde gebieden in het toepassingsgebied van dit Protocol opmaakt en bijhoudt. Partijen verstrekken te dien einde alle nuttige gegevens aan de Organisatie. Artikel 9  1. Partijen houden bij het uitvaardigen van beschermingsmaatregelen rekening met de traditionele activiteiten van de plaatselijke bevolking. Voor zover mogelijk mogen in dit verband geen afwijkingen worden toegestaan die:  a) de instandhouding van krachtens dit Protocol beschermde ecosystemen of biologische processen die bijdragen tot de instandhouding van deze ecosystemen in gevaar kunnen brengen;  b) kunnen leiden tot uitsterving of aanzienlijke vermindering van het bestand plante- en diersoorten die in de beschermde ecosystemen voorkomen of die daarmee ecologisch zijn verbonden, in het bijzonder migrerende soorten en zeldzame, bedreigde of endemische soorten.  2. Partijen die afwijkingen op de beschermingsmaatregelen toestaan of die deze niet strikt toepassen, stellen de Organisatie daarvan in kennis.  Artikel 10  Partijen stimuleren en intensiveren technische en wetenschappelijke onderzoekwerkzaamheden betreffende de beschermde gebieden alsmede de ecosystemen en het archeologische erfgoed in deze gebieden.  Artikel 11  Partijen trachten het publiek zo uitgebreid mogelijk voor te lichten omtrent de waarde en het belang van de beschermde gebieden en de wetenschappelijke gegevens die zowel uit het oogpunt van het natuurbehoud als uit archeologisch oogpunt in deze gebieden kunnen worden verzameld. Deze voorlichting zou moeten worden ingepast in de onderwijsprogramma's inzake milieu en geschiedenis. Partijen moeten tevens trachten de medewerking van publiek en natuurbeschermingsorganisaties in hun land te verkrijgen voor de vereiste maatregelen ter bescherming van de betrokken gebieden.  Artikel 12  Partijen stellen voor zover mogelijk een samenwerkingsprogramma op met het oog op de cooerdinatie van oprichting, planning, beheer en behoud van de beschermde gebieden, ten einde in het Middellandse-Zeegebied een net van beschermde gebieden tot stand te brengen, waarbij ten volle rekening wordt gehouden met bestaande netten, met name dat van de biosfeerreservaten van de UNESCO. Over de kenmerken van de beschermde gebieden, de opgedane ervaring en de vastgestelde problemen worden regelmatig gegevens uitgewisseld.  Artikel 13  Partijen wisselen overeenkomstig de procedures van artikel 14 wetenschappelijke en technische gegevens uit betreffende lopende of voorgenomen onderzoekwerkzaamheden en de verwachte resultaten. Zij cooerdineren zoveel mogelijk hun onderzoekwerkzaamheden. Zij streven bovendien naar gemeenschappelijke vaststelling of normalisatie van de wetenschappelijke methoden die worden toegepast bij keuze, beheer en bewaking van de beschermde gebieden.  Artikel 14  1. Bij de tenuitvoerlegging van de samenwerkingsbeginselen zoals omschreven in de artikelen 12 en 13 verstrekken partijen aan de Organisatie:  a) vergelijkbare gegevens aan de hand waarvan de biologische ontwikkeling van het Middellandse-Zeemilieu kan worden gevolgd;  b) wetenschappelijke, administratieve en juridische gegevens, rapporten en publikaties, met name:  - inzake maatregelen die overeenkomstig het Protocol door partijen zijn genomen ter bescherming van de gebieden in kwestie,  - inzake de natuurlijke soorten die in de beschermde gebieden voorkomen,  - inzake eventuele gevaren die deze gebieden bedreigen, vooral indien zij afkomstig zijn van verontreinigingsbronnen die zij niet kunnen controleren.  2. Partijen wijzen verantwoordelijke personen voor de beschermde gebieden aan. Deze personen komen ten minste eenmaal per twee jaar bijeen om vraagstukken van gemeenschappelijk belang te onderzoeken en met name aanbevelingen voor te stellen betreffende de wetenschappelijke, administratieve en juridische gegevens alsmede de normalisatie en de gegevensverwerking.  Artikel 15  1. Partijen werken, vanaf de inwerkingtreding van dit Protocol, rechtstreeks of via regionale organisaties dan wel andere bevoegde internationale organisaties of op bilaterale basis samen bij de uitwerking en tenuitvoerlegging van programma's voor onderlinge bijstand en bijstand aan ontwikkelingslanden, die zulks verlangen, inzake keuze, oprichting en beheer van beschermde gebieden.  2. De in lid 1 bedoelde programma's moeten in het bijzonder betrekking hebben op de opleiding van technisch en wetenschappelijk personeel, wetenschappelijk onderzoek en de aanschaf, het gebruik en de vervaardiging van geschikt materiaal door deze landen tegen voordelige voorwaarden waarover de betrokken partijen het eens zijn geworden.  Artikel 16  Voor een wijziging van de grenzen van een beschermd gebied of de rechtstoestand daarvan of voor de gedeeltelijke of volledige afschaffing van dat gebied moet een soortgelijke procedure als bij de oprichting daarvan worden toegepast. Artikel 17  1. De gewone vergaderingen van partijen bij dit Protocol worden gehouden tijdens de gewone vergaderingen van de verdragsluitende partijen bij het Verdrag die krachtens artikel 14 van genoemd Verdrag worden georganiseerd. Partijen kunnen tevens buitengewone vergaderingen houden overeenkomstig genoemd artikel 14.  2. De vergaderingen van partijen bij dit Protocol hebben met name ten doel:  a) toe te zien op de toepassing van dit Protocol,  b) na te gaan of de genomen maatregelen doeltreffend zijn, met name ten opzichte van het toepassingsgebied van genoemd Protocol, en of het gewenst is andere bepalingen op te nemen, met name in de vorm van bijlagen, dan wel indien nodig een wijziging van genoemd gebied in overweging te nemen overeenkomstig de bepalingen van artikel 16 van het Verdrag,  c) bijlagen bij dit Protocol aan te nemen, te herzien en eventueel te wijzigen,  d) zorg te dragen voor de totstandkoming en de ontwikkeling van het in artikel 12 bedoelde net van beschermde gebieden en richtsnoeren vast te stellen ter bevordering van de totstandkoming en de ontwikkeling van dit net en ter versterking van de samenwerking tussen partijen,  e) de aanbevelingen te onderzoeken die zijn geformuleerd door de vergaderingen van voor de beschermde gebieden verantwoordelijke personen overeenkomstig artikel 14, lid 2,  f) de rapporten te onderzoeken die door partijen aan de Organisatie zijn toegestuurd krachtens artikel 20 van het Verdrag alsmede alle andere gegevens welke partijen aan de Organisatie of aan de vergadering van partijen kunnen verstrekken.  Artikel 18  1. De bepalingen van het Verdrag met betrekking tot de Protocollen zijn van toepassing op dit Protocol.  2. Het reglement van orde en de financiële voorschriften die overeenkomstig artikel 18, lid 2, van het Verdrag zijn goedgekeurd, zijn van toepassing op dit Protocol, voor zover partijen bij dit Protocol niet anders zijn overeengekomen.  3. Dit Protocol is op 3 en 4 april 1982 te Genève en van 5 april 1982 tot en met 2 april 1983 te Madrid opengesteld voor ondertekening door de partijen bij het Verdrag en door de staten die zijn uitgenodigd als deelnemers aan de op 2 en 3 april 1982 te Genève gehouden Conferentie van Gevolmachtigden betreffende het Protocol inzake speciaal beschermde gebieden van de Middellandse Zee. Het Protocol staat tevens van 5 april 1982 tot en met 2 april 1983 open ter ondertekening door elke regionale economische groepering waarvan ten minste één lid kuststaat is van het Middellandse-Zeegebied en die bevoegdheden bezit op gebieden die binnen het toepassingsgebied van dit Protocol vallen.  4. Dit Protocol dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden nedergelegd bij de Regering van Spanje die als depotregering optreedt.  5. Vanaf 3 april 1983 staat dit Protocol open voor toetreding door de partijen bij het Verdrag en elke in lid 3 bedoelde staat of groepering.  6. Dit Protocol treedt in werking op de dertigste dag te rekenen vanaf de datum van nederlegging van ten minste zes akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van het Protocol of van toetreding tot dit Protocol.  Ten blijke waarvan de ondergetekenden, hiertoe behoorlijk gemachtigd, dit Protocol hebben ondertekend.  Gedaan te Genève, de derde april negentienhonderd tweeëntachtig, in één exemplaar in de Engelse, de Arabische, de Spaanse en de Franse taal, zijnde de vier teksten gelijkelijk authentiek.


title: 2011/82/EU: Besluit van de Raad van 31 januari 2011 betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het programma „Jeugd in actie” en het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2007-2013)

text:
               8.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 32/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 31 januari 2011
   betreffende de sluiting van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het programma „Jeugd in actie” en het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2007-2013)
   (2011/82/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 165, lid 4, en artikel 166, lid 4, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Commissie heeft namens de Europese Unie onderhandeld over de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het programma „Jeugd in actie” en aan het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2007-2013) („de overeenkomst”), die respectievelijk zijn ingesteld bij Besluit nr. 1719/2006/EG (1) en Besluit nr. 1720/2006/EG (2) van het Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006.

               (2)

               De overeenkomst is op 15 februari 2010, onder voorbehoud van sluiting op een latere datum, namens de Unie ondertekend overeenkomstig Besluit 2010/195/EU de Raad (3).

               (3)

               De overeenkomst dient te worden gesloten,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De overeenkomst tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondstaat tot vaststelling van de voorwaarden voor de deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het programma „Jeugd in actie” en het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2007-2013) („de overeenkomst”) wordt namens de Europese Unie goedgekeurd (4).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad verricht namens de Europese Unie de in de artikelen 3 en 5 van de overeenkomst bedoelde kennisgevingen.
   Artikel 3
   Deze overeenkomst (5) is overeenkomstig artikel 3 van de overeenkomst gekoppeld aan de bij Besluit 2002/309/EG, Euratom (6) gesloten overeenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat anderzijds over het vrije verkeer van personen.
   Artikel 4
   In geval van opzegging van deze overeenkomst is de Commissie gemachtigd een regeling met Zwitserland te treffen over de gevolgen van deze opzegging overeenkomstig artikel 3 van de overeenkomst.
   Artikel 5
   Het standpunt van de Unie inzake de in artikel 4 van deze overeenkomst bedoelde besluiten van het gemengd comité van de overeenkomst over het vrije verkeer van personen wordt door de Commissie vastgesteld wanneer het wijzigingen van de bijlagen van de overeenkomst betreft om die aan te passen aan wijzigingen van de in de overeenkomst genoemde besluiten van de Unie. Voor alle andere besluiten van het gemengd comité inzake wijzigingen van de bijlage van de overeenkomst wordt het standpunt van de Unie na raadpleging van de comités van het programma Jeugd in actie en/of het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 9, lid 2, van Besluit nr. 1719/2006/EG en van artikel 10, lid 2, van Besluit nr. 1720/2006/EG.
   Artikel 6
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 31 januari 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. ASHTON

      (1)  PB L 327 van 24.11.2006, blz. 30.

      (2)  PB L 327 van 24.11.2006, blz. 45.

      (3)  PB L 87 van 7.4.2010, blz. 7.

      (4)  De overeenkomst werd bekendgemaakt in PB L 87 van 7.4.2010, blz. 9 samen met het besluit inzake ondertekening en voorlopige toepassing.

      (5)  PB L 114 van 30.4.2002, blz. 6.

      (6)  PB L 114 van 30.4.2002, blz. 1.


title: 2010/733/EU: Besluit van de Raad van 29 november 2010 houdende benoeming van een Finse plaatsvervanger in het Comité van de Regio’s

text:
               2.12.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 316/9

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 29 november 2010
   houdende benoeming van een Finse plaatsvervanger in het Comité van de Regio’s
   (2010/733/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Finse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 22 december 2009 en 18 januari 2010 heeft de Raad de Besluiten 2009/1014/EU en 2010/29/EU vastgesteld houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio’s voor de periode van 26 januari 2010 tot en met 25 januari 2015 (1).

               (2)

               In het Comité van de Regio’s is als gevolg van het verstrijken van de ambtstermijn van de heer Miikka SEPPÄLÄ de zetel van een plaatsvervanger vrijgekomen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In het Comité van de Regio’s wordt voor het resterende deel van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2015, als plaatsvervanger benoemd:
   de heer Antero SAKSALA

      Pirkkalan kunnanvaltuuston jäsen

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 29 november 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         K. PEETERS

      (1)  PB L 348 van 29.12.2009, blz. 22, en PB L 12 van 19.1.2010, blz. 11.


Avis juridique important

|

31999D0366

1999/366/EG: Besluit van de Commissie van 4 juni 1999 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ferrosilicium uit Egypte en Polen (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1466)

Publicatieblad Nr. L 142 van 05/06/1999 blz. 0036 - 0044

BESLUIT VAN DE COMMISSIEvan 4 juni 1999tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ferrosilicium uit Egypte en Polen(kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 1466)(1999/366/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98(2), inzonderheid op de artikelen 9 en 10,Na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE1. Van kracht zijnde maatregelen(1) Antidumpingrechten ten belope van 32 % zijn sedert 1992, toen definitieve antidumpingrechten werden ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 3642/92 van de Raad(3), van toepassing op de invoer van ferrosilicium uit Egypte en Polen. De rechten zijn niet van toepassing op de uitvoer van één Egyptische en één Poolse exporterende producent; van deze producenten werden prijsverbintenissen aanvaard door de Commissie bij de Besluiten 92/331/EEG(4) en 92/572/EEG(5).(2) Er zijn ook andere definitieve antidumpingmaatregelen van kracht op de invoer van ferrosilicium uit Kazachstan, Rusland, Oekraïne, Noorwegen, IJsland, Brazilië en Venezuela; deze werden in december 1993 ingesteld bij Verordening (EG) nr. 3359/93 van de Raad(6). De maatregelen die van toepassing waren op de invoer uit IJsland en Noorwegen werden opgeschort met de toepassing van Verordening (EG) nr. 5/94 van de Raad van 22 december 1993 over de opschorting van antidumpingmaatregelen ten aanzien van de EVA-landen vanaf 1 januari 1994(7). De maatregelen die van toepassing waren op de invoer uit Brazilië werden ten dele aan een nieuw onderzoek onderworpen en bij Verordening (EG) nr. 351/98 van de Raad(8) werd het recht dat van toepassing was op twee Braziliaanse exporterende producenten verlaagd tot 0 % omdat geen dumping werd vastgesteld.Er werden tevens bij Verordening (EG) nr. 621/94 van de Raad(9) in maart 1994 definitieve antidumpingmaatregelen ingesteld op de invoer uit China en Zuid-Afrika.2. Verzoek om een nieuw onderzoek(3) Na de publicatie van het bericht dat antidumpingmaatregelen op het punt stonden te vervallen(10), verzocht de klagende partij van het oorspronkelijke onderzoek, het Liaison Committee of the Ferro-Alloy Industry ("Euroalliages", hierna "de indiener van het verzoek" genoemd), om een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van maatregelen ingevolge artikel 11, lid 2, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna "de basisverordening" genoemd).(4) De Commissie pleegde overleg met het Raadgevend Comité, stelde vast dat er voldoende bewijzen waren voor het inleiden van een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van maatregelen, publiceerde een bericht van inleiding van de procedure in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(11) en startte een onderzoek.3. Onderzoek(5) Het dumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 juli 1996 tot en met 30 juni 1997 (hierna "het onderzoektijdvak" genoemd). Het onderzoek naar de schade had betrekking op de periode van 1993 tot aan het eind van het onderzoektijdvak.(6) Ten tijde van het oorspronkelijke onderzoek bestond de bedrijfstak van de Gemeenschap namens welke de klacht werd ingediend, uit zes producenten: Pechiney Electrometallurgie, Frankrijk; SKW Trostberg AG, Duitsland; Ferrolegierungswerk Lippendorf GmbH, Duitsland; Carburos Metálicos, Spanje; Industria Elettrica Indel Spa, Italië; en Utilizzazzioni Elettro Industriali UEI, Italië.(7) Na het instellen van de maatregelen die nu aan een nieuw onderzoek worden onderworpen, werd de structuur van de bedrijfstak van de Gemeenschap gewijzigd ten gevolge van enerzijds de toetreding van nieuwe lidstaten en anderzijds economische wijzigingen binnen de bedrijfstak. Het gevolg hiervan was dat vier producenten van de Gemeenschap het betrokken product vervaardigen voor verkoop op de markt van de Gemeenschap. Het onderhavige nieuwe onderzoek naar aanleiding van het vervallen van maatregelen werd aangevraagd namens deze vier producenten die de gehele niet contractueel geregelde productie van het betrokken product van de Gemeenschap voor hun rekening nemen.(8) Drie van de vier producenten van de Gemeenschap (Vargön Alloys AB in Zweden, Ferroatlantica in Spanje, voorheen Carburos Metálicos, en Pechiney Electrometallurgie in Frankrijk) die samen 96 % en bijgevolg het grootste gedeelte van de productie van de Gemeenschap voor hun rekening nemen, werkten actief mede aan het onderzoek en beantwoordden de vragenlijst van de Commissie. De vierde producent, Industria Elettrica Indel Spa (Italië), kon geen medewerking verlenen omdat zijn bedrijf werd geherstructureerd. Hierna worden met "de bedrijfstak van de Gemeenschap" de drie bovenvermelde producenten van de Gemeenschap bedoeld die medewerking aan het onderzoek verleenden.(9) De Commissie bracht de producenten van de Gemeenschap die het verzoek hadden ingediend, de exporterende producenten en de importeurs waarvan de betrokkenheid bekend was en de vertegenwoordigers van de betrokken exporterende landen, alsmede de indiener van het verzoek officieel op de hoogte van de inleiding van het nieuwe onderzoek en stelde de belanghebbende partijen in de gelegenheid om hun standpunt bekend te maken en om te verzoeken te worden gehoord binnen de in het bericht van inleiding van de procedure vastgestelde termijn.De Commissie stuurde alle bekende partijen vragenlijsten en ontving antwoorden van de producenten van de Gemeenschap en van de importeurs alsmede van de exporterende producenten in Egypte en Polen.Een aantal exporterende producenten in de betrokken landen, producenten van de Gemeenschap, verwerkende bedrijven in de Gemeenschap en importeurs maakten hun standpunten schriftelijk bekend. Alle partijen die hierom verzochten binnen de hierboven vastgestelde termijn en aangaven dat er bijzondere redenen waren om te worden gehoord, werden inderdaad gehoord.(10) De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij noodzakelijk achtte voor haar onderzoek en verrichtte verificaties ten kantore van de volgende bedrijven:a) Producenten van de Gemeenschap:- Vargön Alloys AB, Zweden;- Ferroatlantica, Spanje;- Pechiney Electrometallurgie, Frankrijk.b) Importeurs:Deutsche Erz- und Metall-Union GmbH, Duitsland.c) Exporterende producenten in Egypte:EFACO, KIMA.d) Exporterende producenten in Polen:Huta Laziska.B. ONDERZOCHT PRODUCT1. Product(11) Het product waarop dit onderzoek betrekking heeft, is hetzelfde als dat waarop het oorspronkelijke onderzoek betrekking had, namelijk ferrosilicium. De productie van ferrosilicium vindt plaats in elektrische boogovens door reductie van kwarts waarbij gebruik wordt gemaakt van koolstofhoudende producten.Het product wordt gebruikt om te deoxideren en als een legeringscomponent in de ijzer- en staalindustrie.Ferrosilicium wordt verkocht in de vorm van brokken, korrels of poeder en bestaat in verschillende kwaliteiten die afhankelijk zijn van het gehalte aan silicium en aan onzuiverheden (zoals aluminium, koolstof enz).(12) Er werd vastgesteld dat de verschillende vormen en kwaliteiten van ferrosilicium die uit de betrokken landen worden uitgevoerd dezelfde fundamentele fysische en chemische eigenschappen vertoonden en fundamenteel ook hetzelfde eindgebruik kenden. Derhalve werden zij beschouwd als één enkel product. Het onderzochte product wordt momenteel ingedeeld onder de GN-codes 7202 21 10, 7202 21 90 en 7202 29 90.2. Soortgelijk product(13) Er werd vastgesteld dat het ferrosilicium dat in Egypte en Polen werd vervaardigd en op deze markten werd verkocht, een soortgelijk product was in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening, vergeleken met het ferrosilicium dat uit Egypte en Polen naar de Gemeenschap werd uitgevoerd want beide producten waren identiek of sterk gelijkend, wat de fysische kenmerken en het eindgebruik betreft. Bovendien werd vastgesteld dat het ferrosilicium dat door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd vervaardigd en op de markt van de Gemeenschap verkocht werd, eveneens vergelijkbaar was in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening met het ferrosilicium dat uit Egypte en Polen werd uitgevoerd.C. DUMPING(14) Het onderzoek naar dumping werd niet voortgezet, gezien de bevindingen met betrekking tot de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap en het opnieuw optreden van schade die hierna worden uiteengezet.D. SITUATIE OP DE MARKT VOOR FERROSILICIUM VAN DE GEMEENSCHAP1. Markt voor ferrosilicium van de Gemeenschap(15) Indien de productie van de producenten van de Gemeenschap die de klagende partij vormen en een raming van de productie van de producent die niet aan het onderzoek medewerkte, alsmede de totale invoer van het betrokken product in de Gemeenschap in aanmerking worden genomen, ziet de ontwikkeling van het zichtbare verbruik van het betrokken product in de Gemeenschap na aftrek van de uitvoer uit de Gemeenschap er als volgt uit:>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Ingevoerde hoeveelheden en marktaandeel(16) Op basis van de gegevens van Eurostat ziet de ontwikkeling van de uit de twee betrokken exporterende landen ingevoerde hoeveelheden er als volgt uit:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(17) De verschillen in de ontwikkeling van de invoer uit respectievelijk Egypte en Polen wordt weerspiegeld in de marktaandelen van de betrokken landen. Het aandeel van de Poolse invoer op de markt voor ferrosilicium van de Gemeenschap bedroeg:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Er zij op gewezen dat het marktaandeel van Polen ten tijde van het vorige onderzoek ongeveer 5 % bedroeg.Het marktaandeel van Egypte anderzijds bereikte een piek in 1995 maar was op het ogenblik dat het onderzoektijdvak aanbrak gedaald tot op het niveau van 1993. Het marktaandeel van Egypte zag er als volgt uit:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Het marktaandeel van Egypte bedroeg ten tijde van het vorige onderzoek ongeveer 4 %.3. Prijzen van de ingevoerde producten(18) In het kader van het onderzoek werd vastgesteld dat de prijzen van de exporterende producenten in zowel Egypte als Polen, bij uitvoer naar de Gemeenschap, tijdens het onderzoektijdvak, boven de niet schadelijke prijzen lagen van de prijsverbintenissen die voor Egypte en Polen waren aanvaard (Besluiten 92/331/EEG en 92/572/EEG).(19) Voor de ontwikkeling van de prijzen van de bij het onderzoek betrokken ingevoerde producten tijdens de onderzochte periode in haar geheel baseerde de Commissie zich op de cijfers van Eurostat. Uitgaande van de basis 1993 = 100 zagen deze invoerprijzen in beide gevallen er als volgt uit:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(20) De prijsonderbieding werd vastgesteld in hetzelfde handelsstadium, op basis van een vergelijking van de prijzen af fabriek van producenten van de Gemeenschap met de prijzen cif, grens Gemeenschap, na inklaring, van de uit de betrokken landen ingevoerde producten.(21) De Poolse exporterende producent verzocht om een correctie voor kwaliteitsverschillen en voor de kosten voor verpakking met het oog op de berekening van de onderbiedingsmarge.In verband met de kwaliteitsverschillen werd aangevoerd dat het siliciumgehalte van de uit Polen ingevoerde producten vaak lager lag dan dat van het ferrosilicium dat in de Gemeenschap werd vervaardigd. Voorts werd aangevoerd dat de soorten ferrosilicium die in Polen werden geproduceerd en naar de Gemeenschap werden uitgevoerd van lagere kwaliteit waren dan de karakteristieke soorten die door de bedrijfstak van de Gemeenschap werden vervaardigd; één en ander zou het gevolg zijn van het feit dat het Poolse ferrosilicium een hoog gehalte aan onzuiverheden had waardoor het voor bepaalde doeleinden ongeschikt was.(22) Het onderzoek bevestigde de ontvankelijkheid van deze verzoeken. Uit de lijst van transacties die door het bedrijf werd overgelegd, bleek dat het ferrosilicium dat uit Polen tijdens het onderzoektijdvak werd uitgevoerd, in ongeveer één derde van de gevallen een siliciumgehalte had dat lager lag dan 75 %, hetgeen voor de productie in de Gemeenschap de norm is. Bovendien werd vastgesteld dat het gehalte aan onzuiverheden, in dit geval aluminium en koolstof, in het ferrosilicium dat werd uitgevoerd, hoger was dan in het ferrosilicium dat door de producenten van de Gemeenschap werd verkocht.Voor de verschillen met betrekking tot de verpakking van het product verzocht de exporterende producent om een correctie zodat rekening kon worden gehouden met de verschillen in kosten tussen de goederen die bulk waren geleverd en de goederen die werden geleverd in vaten of zakken. Dit verzoek werd ook gerechtvaardigd geacht, en met de correctie werd ingestemd. Aangezien deze correcties voor verschillen in het siliciumgehalte, het gehalte aan onzuiverheden en de verpakking reeds waren verwerkt in de bestaande prijsverbintenis, werd besloten het prijspeil te bevestigen dat in de prijsverbintenis was vastgesteld.(23) Dezelfde correcties werden aangebracht bij de uit Egypte ingevoerde producten, aangezien dezelfde verschillen werden vastgesteld bij de Egyptische exporterende producent.(24) Derhalve werden de verkoopprijzen van alle soorten ferrosilicium die op de markt van de Gemeenschap tijdens het onderzoektijdvak werden verkocht, in de gevallen waarin dat nodig was, gecorrigeerd om te komen tot een prijs voor één enkele referentiesoort ferrosilicium voor de verkoop van beide betrokken exporterende producenten en de verkoop van de bedrijfstak van de Gemeenschap. De onderbieding werd vervolgens berekend door de verkoopprijs af fabriek van deze standaardsoort ferrosilicium die als referentie diende en door de bedrijfstak van de Gemeenschap werd verkocht, te vergelijken met de cif prijs, grens Gemeenschap, na inklaring, van hetzelfde product maar verkocht door de betrokken exporterende producenten.Op deze basis bedroeg de vastgestelde gewogen gemiddelde prijsonderbieding 4,6 % voor de Poolse uitvoer en 4,5 % voor de Egyptische uitvoer.4. Situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap(25) De volgende hoeveelheden werden door de bedrijfstak van de Gemeenschap verkocht:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(26) Het hiermee overeenstemmende marktaandeel tijdens deze periode bedroeg:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(27) De prijzen van de bedrijven van de bedrijfstak van de Gemeenschap die aan het onderzoek medewerkten evalueerden als volgt (1993 = 100):>RUIMTE VOOR DE TABEL>(28) Onderstaande cijfers geven de omzet aan van de bedrijfstak van de Gemeenschap:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tijdens de onderzochte periode steeg de omzet met 53 %.(29) Uit het onderzoek is gebleken dat de gewogen gemiddelde rentabiliteit van de bedrijfstak van de Gemeenschap, berekend als de opbrengst uit de verkoop, met bijna 18 procentpunten steeg zoals blijkt uit de volgende tabel:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(30) De productie van de bedrijfstak van de Gemeenschap bedroeg:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Uit bovenstaande tabel blijkt dat de productie met 25 % steeg tijdens de onderzochte periode.(31) In onderstaande kolom is de ontwikkeling van de productiecapaciteit aangegeven:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Hieruit blijkt dat de capaciteit tijdens de onderzochte periode met 5 % is gestegen.(32) De gewogen gemiddelde bezettingsgraad van de productiecapaciteit bedroeg derhalve:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Tijdens de betrokken periode steeg de bezettingsgraad van de productiecapaciteit met 19 % of 11 procentpunten.Er zij op gewezen dat het normaal is dat een gedeelte van de bedrijfstak die ferrosilicium produceert zijn productie-installaties tijdens de wintermaanden sluit. De vervaardiging van ferrosilicium is uiterst energie-intensief en om de kosten te beperken wordt de productie stopgezet in de periode dat de elektriciteitskosten stijgen, d.w.z. tijdens de winter. Deze organisatie van de productie blijkt niet uit bovenstaande tabel met betrekking tot de productiecapaciteit; in de tabel is er sprake van de maximale productiecapaciteit gedurende een periode van twaalf maanden. Dit verklaart ook de betrekkelijk lage bezettingsgraad van de productiecapaciteit.Voor de winter begint wordt een zekere voorraad aangelegd zodat de leveringen verder kunnen plaatsvinden.(33) De werkgelegenheid die rechtstreeks in verband stond met de productie van ferrosilicium was vrij stabiel zoals blijkt uit de volgende tabel:>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. Conclusie(34) Sommige van de belangrijke economische indicatoren brachten duidelijk een positieve ontwikkeling tijdens deze periode aan het licht; vooral de financiële prestaties verbeterden: de verliezen van meer dan 5 % over de omzet van 1993 werden winsten van meer dan 12 % tijdens het onderzoektijdvak. Andere indicatoren, met name het marktaandeel wijzen op een minder gunstige ontwikkeling. Er werd ook aangetoond dat de gecumuleerde invoer uit Egypte en Polen aanzienlijk bleef en dat de invoer uit Polen weliswaar aanvankelijk laag was maar later steeg en plaatsvond tegen prijzen die de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap enigszins onderboden. Er zij evenwel ook op gewezen dat de betrekkelijke verbetering van de positie ten aanzien van de invoer uit Polen plaatsvond na de instelling van definitieve antidumpingmaatregelen door de Gemeenschap op de invoer uit andere derde landen zoals werd medegedeeld in overweging 2 en dat de uitvoer door de exporterende producenten plaatsvond in het kader van verbintenissen die ten volle werden nageleefd, i.e. de uitvoerprijzen lagen boven de in de verbintenissen vastgestelde prijzen.Derhalve werd geconcludeerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap had geprofiteerd van de geldende antidumpingmaatregelen en dat deze hun doel hadden bereikt; zij hadden met name de schade die was teweeggebracht door de invoer uit de twee betrokken exporterende landen opgeheven.E. EVENTUELE VERDERE OF NIEUWE SCHADE1. Egypte(35) De ontwikkeling van de invoer uit Egypte is beschreven in overweging 20 hierboven. Na een piek in 1995 daalden de invoer en het marktaandeel aanzienlijk tot op het niveau van 1993. Tijdens het onderzoektijdvak lag het marktaandeel (1,8 %) duidelijk onder het marktaandeel dat werd vastgesteld in het kader van het vorige onderzoek.(36) De prijzen van de producten die naar de markt van de Gemeenschap werden uitgevoerd onderboden nog steeds de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap hoewel zij na de invoering van de antidumpingmaatregelen voortdurend stegen; ze lagen ook boven de prijs die in de verbintenis was vastgesteld.Bovendien waren de prijzen van de goederen die werden uitgevoerd naar de markten buiten de Gemeenschap hoger dan de prijzen van de goederen die tijdens het onderzoektijdvak naar de Gemeenschap werden uitgevoerd, hetgeen er op wijst dat het vanuit economisch oogpunt weinig waarschijnlijk is dat deze uitvoer naar de markt van de Gemeenschap zal worden omgeschakeld.(37) De bezettingsgraad van de productiecapaciteit is wat de Egyptische bedrijfstak betreft momenteel zeer hoog: 94 % van de capaciteit wordt werkelijk ten volle benut en er waren geen plannen om de capaciteit in 1998 te verhogen.Bovendien bedroeg de uitvoer naar de Gemeenschap in 1995 68 % van de totale verkoop; dit aandeel daalde evenwel tot 45 % tijdens het onderzoektijdvak; deze daling werd gecompenseerd door uitvoer naar markten buiten de Gemeenschap die bijna verdubbelde gedurende dezelfde periode (van 15 tot 35 % van de totale verkoop) terwijl het percentage van de verkoop op de binnenlandse markt ook enigszins steeg (van 17 tot 20 %).2. Polen(38) De invoer in de Gemeenschap uit Polen steeg, uitgedrukt in hoeveelheden, in belangrijke mate tussen 1993 en het onderzoektijdvak. De Poolse exporterende producent wees er evenwel op dat het bedrijf in 1993 met een belangrijk defect te kampen had hetgeen tot gevolg had dat gedurende dat jaar vrijwel geen ferrosilicium werd geproduceerd. De productie werd pas hervat in 1994 maar lag behoorlijk onder het niveau dat vóór 1993 werd bereikt. De Poolse producent voerde derhalve aan dat 1993 ongeschikt was als referentiejaar en dat vergelijkingen gemaakt moesten worden op basis van de cijfers voor 1995 toen de productie opnieuw een normaal niveau had bereikt.(39) Op basis van bovenstaande gegevens onderzocht de Commissie de ontwikkeling van de uitgevoerde hoeveelheden en van de uitvoerprijzen tussen 1995 en het onderzoektijdvak en stelde voor beide parameters een stijging vast. Er zij evenwel op gewezen dat het marktaandeel van Polen aan het eind van de onderzochte periode nog steeds onder het marktaandeel lag dat in het kader van het vorige onderzoek werd vastgesteld. Deze stijging van de Poolse uitvoer naar de Gemeenschap viel tevens samen met de instelling van definitieve antidumpingmaatregelen op de invoer uit Rusland, Oekraïne en Kazachstan en met de hieruit voortvloeiende daling van de invoer uit deze landen.(40) De bezettingsgraad van de productiecapaciteit van de Poolse exporterende producent bedroeg 93 % tijdens het onderzoektijdvak waardoor het onwaarschijnlijk wordt dat de geproduceerde hoeveelheden op korte termijn zullen stijgen. Het aandeel van de voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte hoeveelheden in de totale verkoop rees van 39 % in 1995 tot 45 % gedurende het onderzoektijdvak.In het licht van deze ontwikkelingen onderzocht de Commissie of de mogelijkheid bestond dat de verkoop van de Poolse exporterende producent anders werd verdeeld; zij ging m.a.w. na of het aandeel dat bestemd was voor uitvoer naar de Gemeenschap verder kon stijgen. In dit verband werd vooral onderzocht of de herstructurering van de Poolse staalnijverheid, vóór de toetreding van dit land tot de Europese Unie, zou leiden tot een instorting van de binnenlandse vraag naar ferrosilicium en bijgevolg tot een stijging van de uitvoer naar o.a. de Gemeenschap. Aangezien de binnenlandse verkoop tijdens het onderzoektijdvak 37 % bedroeg van de verkoop van de Poolse exporterende producent bleken de mogelijke gevolgen van een daling van de binnenlandse vraag niet te mogen worden onderschat. Uit de statistieken met betrekking tot de staalmarkt in Polen blijkt evenwel dat de staalproductie steeg met 31 % gedurende de periode 1992-1996 en de ramingen voor 1997 wijzen op een verdere stijging.Wat de mogelijkheid betreft om de uitvoer naar derde landen buiten de Gemeenschap te beperken werd vastgesteld dat de gemiddelde prijzen voor standaardferrosilicium (75 %) hoger liggen op markten buiten de Gemeenschap dan op de markt van de Gemeenschap zodat geen omvangrijke wijzigingen in het patroon van de uitvoer uit Polen naar de Gemeenschap en naar andere landen wordt verwacht.(41) Gezien bovenstaande gegevens wordt niet verwacht dat de Poolse uitvoer naar de Gemeenschap verder aanzienlijk zal stijgen noch dat de prijzen van de uitgevoerde producten zullen dalen indien de antidumpingmaatregelen worden opgeheven. Ondanks de geldende maatregelen en prijzen die hoger lagen dan de prijzen die in de verbintenis waren vastgelegd kon de Poolse exporterende producent na het defect van 1993/1994 in zijn bedrijf een stevige positie op de markt van de Gemeenschap heroveren en terzelfdertijd een sterke binnenlandse verkoop handhaven; het bedrijf heeft dus bewezen dat het in de Gemeenschap kan concurreren met prijzen die geen schade berokkenen. De prijs in de verbintenis die door de Poolse producent was aangeboden was immers vastgesteld op basis van de schadedrempel die weer was vastgesteld in het kader van het onderzoek dat ertoe leidde dat de maatregelen aan een nieuw onderzoek werden onderworpen. Het zou vanuit economisch oogpunt niet rationeel zijn bij het vervallen van de antidumpingmaatregelen te trachten een groter marktaandeel op de markt van de Gemeenschap te veroveren door de uitvoerprijzen te verlagen. Aangezien bovendien de productiecapaciteit volledig is bezet zou de uitvoer naar de Gemeenschap slechts kunnen stijgen ten koste van de binnenlandse verkoop of de uitvoer naar andere derde landen, hetgeen een dergelijke strategie zelfs nog onwaarschijnlijker maakt.3. Conclusie(42) In het licht van bovenstaande bevindingen en ondanks het feit dat de prijzen van de betrokken ingevoerde goederen de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap nog steeds in lichte mate onderbieden, hoewel deze prijzen sedert 1993 met 30 % stegen, en op basis bovendien van de wezenlijk betere financiële situatie van deze bedrijfstak concludeert de Commissie dat het vervallen van de maatregelen die van toepassing zijn op de invoer uit Egypte en Polen waarschijnlijk niet zal leiden tot verdere of nieuwe schade.Bij deze conclusie hield de Commissie ook rekening met de argumenten van de bedrijfstak van de Gemeenschap dat de exporterende producenten in de betrokken landen, zelfs indien hun uitvoer naar de Gemeenschap niet toenam, toch nog aanmerkelijke schade teweeg konden brengen door hun verkoop en de prijsdruk te concentreren op de contantmarkt waardoor een neerwaartse druk op de prijzen van de bedrijfstak van de Gemeenschap zou worden uitgeoefend.Volgens de Commissie is dit argument weinig gefundeerd. De prijzen van de exporterende producenten op de markt van de Gemeenschap lagen boven de prijzen die in de aanvaarde verbintenissen voldoende hoog waren vastgesteld om de schade tengevolge van dumping op te heffen. Dit element, gecombineerd met de ten volle bezette productiecapaciteit en de stijgende dan wel stabiele vraag op hun binnenlandse markten en exportmarkten buiten de Gemeenschap maakt het onwaarschijnlijk dat de gevolgen van de uitvoer uit de betrokken landen voor de contantmarkt van de Gemeenschap van dien aard zouden zijn dat opnieuw schade zou optreden.Er zij in dit verband aan herinnerd dat de bedrijfstak van de Gemeenschap overeenkomstig artikel 5 van de basisverordening, een nieuwe antidumpingklacht mag indienen indien zou blijken dat haar situatie verslechtert ten gevolge van invoer met dumping uit de betrokken landen.(43) De Commissie bracht de belanghebbende partijen waaronder de bedrijfstak van de Gemeenschap van haar conclusies op de hoogte. Nadat zij door de Commissie van bovenstaande gegevens en conclusies op de hoogte waren gebracht dienden vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Gemeenschap zowel mondeling als schriftelijk verdere standpunten in met betrekking tot de gevolgen van de invoer in kwestie voor de bedrijfstak van de Gemeenschap. Er werden evenwel geen gegevens of argumenten verstrekt die, na onderzoek, bovenstaande conclusies konden wijzigen.F. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE(44) Derhalve wordt geconcludeerd dat deze procedure moet worden beëindigd en dat de antidumpingmaatregelen die op 14 december 1992 werden aangenomen bij Verordening (EEG) nr. 3642/92 en bij de Besluiten 92/331/EEG en 92/572/EEG mogen vervallen,BESLUIT:Enig artikelDe antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van ferrosilicium van de GN-codes 7202 21 10, 7202 21 90 en 7202 29 90 uit Egypte en Polen wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 4 juni 1999.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-voorzitter(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.(2) PB L 128 van 30.4.1998, blz. 18.(3) PB L 369 van 18.12.1992, blz. 1.(4) PB L 183 van 3.7.1992, blz. 40.(5) PB L 369 van 18.12.1992, blz. 32.(6) PB L 302 van 9.12.1993, blz. 1.(7) PB L 3 van 5.1.1994, blz. 1.(8) PB L 42 van 14.2.1998, blz. 1.(9) PB L 77 van 19.3.1994, blz. 48.(10) PB C 387 van 21.12.1996, blz. 3.(11) PB C 204 van 4.7.1997, blz. 2.