title: 2006/713/EG: Besluit van de Commissie van 20 oktober 2006 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van dvd+/-r's uit de Volksrepubliek China, Hongkong en Taiwan

text:
               24.10.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 293/7

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 20 oktober 2006
   tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van dvd+/-r's uit de Volksrepubliek China, Hongkong en Taiwan
   (2006/713/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name op artikel 9,
   Na raadpleging van het Raadgevend Comité,
   Overwegende hetgeen volgt:
   A.   PROCEDURE
   1.   Inleiding

               (1)

               Op 6 augustus 2005 heeft de Commissie met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Unie
                   (2) de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende dvd+/-r’s uit de Volksrepubliek China („VRC”), Hongkong en Taiwan („de betrokken landen”).

               (2)

               De procedure werd ingeleid naar aanleiding van een klacht die op 24 juni 2005 is ingediend door CECMA („de indiener van de klacht”) namens producenten die goed zijn voor een groot deel — in dit geval meer dan 60 % — van de totale productie van dvd+/-r’s in de Gemeenschap. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal om aan te tonen dat dvd+/-r’s met dumping werden ingevoerd en dat hierdoor aanmerkelijke schade was ontstaan, werd toereikend geacht om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen.

         2.   Partijen bij de procedure

               (3)

               De Commissie heeft de volgende partijen van de inleiding van de procedure in kennis gesteld: de indiener van de klacht, de klagende producenten, andere bekende producenten in de Gemeenschap, de producenten/exporteurs in de betrokken landen, de importeurs, distributeurs, detailhandelaren en consumentenorganisaties die als belanghebbenden bekend zijn, en de vertegenwoordigers van de betrokken landen.

               (4)

               Om de producenten/exporteurs in de VRC in staat te stellen desgewenst een verzoek in te dienen om als marktgerichte onderneming of individueel te worden behandeld, heeft de Commissie de betrokken producenten/exporteurs en alle andere bedrijven die zich binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termijnen bekend hebben gemaakt, de desbetreffende formulieren toegezonden. Vijftien ondernemingen vroegen overeenkomstig artikel 2, lid 7, van de basisverordening om een behandeling als marktgerichte onderneming of, mocht het onderzoek uitwijzen dat zij niet aan de daarvoor geldende voorwaarden voldeden, om een individuele behandeling.

               (5)

               De Commissie heeft vragenlijsten gezonden naar alle betrokken partijen, met inbegrip van alle klagende producenten, alle andere bekende producenten in de Gemeenschap, de producenten/exporteurs in de betrokken landen, alsmede de importeurs, detailhandelaren en distributeurs. Er werden ook vragenlijsten gezonden naar de producenten/exporteurs in Japan, dat als vervanger van Taiwan werd beschouwd als mogelijk referentieland voor het bepalen van een normale waarde voor producenten/exporteurs in de VRC die niet als marktgerichte onderneming zouden worden behandeld. De verandering van mogelijk referentieland kwam er na bezwaren van belanghebbenden, hoofdzakelijk over het feit dat grote Taiwanese exporteurs van een verwant en in zekere mate substitueerbaar product zich vroeger aan dumping schuldig bleken te hebben gemaakt. Er werden antwoorden ontvangen van tweeëntwintig producenten/exporteurs in de betrokken landen, alle klagende producenten, één andere producent in de Gemeenschap, acht niet-verbonden importeurs, één distributeur en zeven kleinhandelaren (waarvan één tegelijk groot- en kleinhandelaar).

               (6)

               Wegens het grote aantal antwoorden uit de VRC (negen groepen ondernemingen) en Taiwan (elf ondernemingen) werden voor deze twee landen steekproeven genomen, zoals in het bericht van inleiding werd aangekondigd. Overeenkomstig artikel 17 van de basisverordening werd de samenstelling van de steekproef gebaseerd op het grootste representatieve exportvolume dat binnen de beschikbare tijd redelijkerwijs kon worden onderzocht. De geselecteerde steekproeven bestonden respectievelijk uit vier Chinese producenten/exporteurs, die 79 % van het exportvolume van de Chinese medewerkende partijen vertegenwoordigden, en vijf Taiwanese producenten/exporteurs, die 97 % van het exportvolume van de Taiwanese medewerkende partijen vertegenwoordigden. Overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de basisverordening werd overleg gepleegd met de Chinese en de Taiwanese autoriteiten, die tegen deze keuze geen bezwaar hebben gemaakt. Voor Hongkong was geen steekproef nodig.

               (7)

               De Commissie heeft alle nodige gegevens ingewonnen en geverifieerd om na te gaan of er sprake is van dumping, welke schade is veroorzaakt en wat het belang van de Gemeenschap is. Bij de volgende ondernemingen werd ter plaatse een controle verricht:

                           a)

                           Producenten in de Gemeenschap:

                                       —

                                       Computer Support Italcard s.r.l. (Milaan, Italië),

                                       —

                                       Manufacturing Advanced Media (Mulhouse, Frankrijk),

                                       —

                                       TDK Recording Media Europe (Luxemburg),

                                       —

                                       Sony DADC (Salzburg, Oostenrijk);

                           b)

                           Producenten/exporteurs in Hongkong:

                                       —

                                       UME Disc Ltd,

                                       —

                                       China Shing Manufacturing,

                                       —

                                       MDA Technology Ltd,

                                       —

                                       Giant Base Technology Ltd,

                                       —

                                       Pop Hero Holdings Ltd,

                                       —

                                       Wealth Fair Investment Ltd;

                           c)

                           Producenten/exporteurs in Taiwan:

                                       —

                                       Prodisc Technology, Inc (Taipei, Taiwan),

                                       —

                                       Daxon Technology (Taipei, Taiwan);

                           d)

                           Niet-verbonden importeurs en distributeurs:

                                       —

                                       Verbatim Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk),

                                       —

                                       Maxell Europe Ltd (Londen, Verenigd Koninkrijk),

                                       —

                                       Philips Recordable Media (Wiesbaden, Duitsland),

                                       —

                                       Sony France S.A. (Parijs, Frankrijk),

                                       —

                                       Ingram Micro Distribution GmbH (München, Duitsland),

                                       —

                                       SK Kassetten GmbH & Co KG (Neuenrade, Duitsland),

                                       —

                                       Intenso GmbH (Vechta, Duitsland),

                                       —

                                       Emtec International S.p.a. (Parijs, Frankrijk);

                           e)

                           Groothandelaar/kleinhandelaar:

                                       —

                                       Metro Group Buying GmbH;

                           f)

                           Kleinhandelaren:

                                       —

                                       Carrefour Marchandises Internationales (Parijs, Frankrijk),

                                       —

                                       El Corte Inglés S.A. (Madrid, Spanje),

                                       —

                                       FNAC S.A. (Parijs, Frankrijk);

                           g)

                           Producent in het referentieland:

                                       —

                                       Taiyo Yuden (Takasaki, Japan).

               (8)

               Er wordt aan herinnerd dat in het lopende onderzoek geen voorlopige maatregelen werden genomen. Alle partijen werden in kennis gesteld van de feiten en overwegingen op grond waarvan het besluit werd genomen om geen voorlopige maatregelen te nemen. Zij konden hierover binnen een bepaalde termijn opmerkingen maken.

               (9)

               Sommige belanghebbenden hebben schriftelijk opmerkingen ingediend. De partijen die verzochten te worden gehoord, zagen hun verzoek ingewilligd. De Commissie heeft verder alle informatie verzameld en geverifieerd die zij voor haar definitieve bevindingen noodzakelijk achtte.

         3.   Onderzoektijdvak

               (10)

               Het onderzoek naar dumping en schade had betrekking op de periode van 1 juli 2004 tot 30 juni 2005 („het onderzoektijdvak”). Het onderzoek naar de ontwikkelingen die relevant zijn voor de schadebeoordeling had betrekking op de periode van 1 januari 2002 tot het einde van het onderzoektijdvak („de beoordelingsperiode”).

         4.   Betrokken product en soortgelijk product
   4.1.   Betrokken product

               (11)

               Bij het betrokken product gaat het om dvd+/-r’s (recordable digital versatile discs) die doorgaans onder GN-code ex 8523 90 30 (GN-code sinds 1 januari 2006) worden aangegeven, uit de VRC, Hongkong en Taiwan. Onder deze code vallen producten met een opnamecapaciteit van meer dan 900 megabyte, maar niet meer dan 18 gigabyte, behalve wisbare producten. De GN-code wordt slechts ter informatie vermeld. Het betrokken product valt onder de industrie van de opnamemedia.

               (12)

               Een dvd-r is een optisch opslagmedium voor digitale gegevens dat bestaat uit een schijfje polycarbonaat met een laag „dye” (kleurstof). Dvd+/-r’s bestaan gewoonlijk uit twee 0,6 mm dikke substraten van polycarbonaat met een diameter van maximaal 120 mm die op elkaar worden gelijmd. Hoewel de opname op dergelijke schijfjes in verschillende stappen kan gebeuren, kan de opgenomen informatie niet worden gewist. Het is een optisch opslagmedium voor digitale gegevens, muziek en video. De opname gebeurt door de dye-laag (opnamelaag) bloot te stellen aan een infraroodlaserstraal in een dvd-r-recorder.

               (13)

               Er zijn twee verschillende standaarden voor dvd’s, namelijk dvd min r („dvd-r”) en dvd plus r („dvd+r”). Afhankelijk van de groepen ondernemingen die oorspronkelijk de verschillende standaarden ontwikkelden, ondersteunden de producenten traditioneel ofwel de productie van dvd+r, ofwel van dvd-r. (Dvd-r is bijvoorbeeld een productstandaard die werd ondersteund door een groep met de naam „DVD Forum”, waartoe onder andere de Japanse producent Panasonic behoorde.) Momenteel worden door de meeste producenten producten volgens beide standaarden vervaardigd en in de handel gebracht en kunnen zowel dvd-r’s als dvd+r’s op bijna alle dvd-spelers worden afgespeeld.

               (14)

               Dvd+/-r’s kunnen worden onderscheiden volgens het uiterlijk, het type opgeslagen gegevens, de opslagcapaciteit, de reflecterende metaallaag en het al of niet bedrukt zijn van de dvd+/-r. Bovendien zijn er verschillende opnamesnelheden voor dvd+/-r’s, zoals 4×, 8×, 16× of nog hoger.

               (15)

               Het product wordt in verschillende hoeveelheden verkocht. Dvd+/-r’s worden in verschillende typen verpakkingen in de handel gebracht: de zogenaamde „slim jewel cases” met 1 dvd+/-r, de zogenaamde „cake boxes” met 10 tot 100 dvd+/-r’s, de zogenaamde „shrink-wrapped spindles” (spindels in krimpfolie) met 10 tot 100 dvd+/-r’s, en enveloppen met dvd+/-r’s verpakt in cellofaan, kartonnen dozen, enz.

               (16)

               De bruikbare capaciteit voor enkellaagse dvd+/-r’s is 4,7 gigabyte, terwijl de dubbelzijdige dvd+/-r's met 9,4 gigabyte over een dubbel zo grote opslagcapaciteit beschikken.

               (17)

               Hoewel de kwaliteit van de verschillende verkochte typen dvd+/-r’s uiteenloopt, heeft dit geen significante verschillen in de fundamentele fysieke en technische kenmerken van de verschillende typen en standaarden tot gevolg. Bovendien heeft het onderzoek uitgewezen dat het eindgebruik voor alle dvd+/-r’s hetzelfde is. Daarom worden zij voor dit onderzoek als één product beschouwd.

         4.2.   Soortgelijk product

               (18)

               Uit het onderzoek is gebleken dat er geen verschillen waren in de fundamentele fysieke en technische kenmerken en gebruiksdoeleinden tussen het betrokken product en de dvd+/-r’s die

                           —

                           op de binnenlandse markt van de betrokken landen worden geproduceerd en verkocht;

                           —

                           door de klagende producenten en andere producenten in de Gemeenschap worden geproduceerd en op de communautaire markt verkocht;

                           —

                           op de binnenlandse markt van het referentieland (Japan) voor het bepalen van de normale waarde met betrekking tot invoer uit de VRC worden geproduceerd en verkocht.

               (19)

               Derhalve wordt geconcludeerd dat alle typen dvd+/-r’s één product vormen en als soortgelijke producten in de zin van artikel 1, lid 4, van de basisverordening worden beschouwd.

         B.   DUMPING, SCHADE EN OORZAKELIJK VERBAND

               (20)

               Het onderzoek heeft uitgewezen dat er sprake is van dumping en dat daardoor schade is berokkend. Gezien de hierna geformuleerde conclusies is het echter niet nodig deze bevindingen te detailleren.

         C.   BELANG VAN DE GEMEENSCHAP
   5.   Algemene opmerkingen

               (21)

               Overeenkomstig artikel 21 van de basisverordening werd nagegaan of er ondanks de conclusie in verband met schadelijke dumping dwingende redenen waren om te concluderen dat het niet in het belang van de Gemeenschap is in dit bijzondere geval antidumpingmaatregelen in te stellen. De waarschijnlijke gevolgen van het al dan niet nemen van maatregelen voor alle betrokken partijen werden onderzocht.

               (22)

               Voor de definitie van communautaire productie en bedrijfstak van de Gemeenschap zijn de criteria van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening toegepast.

               (23)

               In dit geval worden de volgende verbonden ondernemingen als de bedrijfstak van de Gemeenschap beschouwd:

                           —

                           Computer Support Italcard s.r.l. („CSI”);

                           —

                           Manufacturing Advanced Media („MAME”).

               (24)

               In de klacht werd nog een onderneming als klagende onderneming vermeld. Er is echter geconstateerd dat voor deze onderneming, vergeleken met de totale productie, een groot deel van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen tijdens het onderzoektijdvak heeft plaatsgevonden. Deze invoer was over een lange periode gespreid. Bovendien werd geconstateerd dat deze onderneming haar kernactiviteiten buiten de Gemeenschap heeft. Daarom is deze onderneming overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van de basisverordening uitgesloten van de definitie van bedrijfstak van de Gemeenschap.

               (25)

               Bovendien heeft nog een producent volledig meegewerkt. Er is echter geconstateerd dat ook voor deze onderneming, vergeleken met de totale productie, een groot deel van de invoer van het betrokken product uit de betrokken landen tijdens het onderzoektijdvak heeft plaatsgevonden. Deze invoer was over een lange periode gespreid. Zoals in overweging 24 wordt beschreven, heeft ook deze onderneming, als deel van een ondernemingengroep, haar kernactiviteiten buiten de Gemeenschap. Daarom is ook deze onderneming overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van de basisverordening uitgesloten van de definitie van bedrijfstak van de Gemeenschap.

               (26)

               Ten slotte werd, naar aanleiding van de liquidatie van een van de twee overblijvende ondernemingen na afloop van het onderzoektijdvak, overwogen of deze onderneming moest worden uitgesloten van de definitie van bedrijfstak van de Gemeenschap. Gezien de hierna getrokken conclusies werd het echter niet nodig geacht daarover een besluit te nemen.

               (27)

               Bijgevolg vormen alleen CSI en MAME, waarvan de gezamenlijke productie 88 % van de geraamde totale communautaire productie uitmaakt, de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van de basisverordening.

         6.   Belang van de bedrijfstak van de Gemeenschap, niet-verbonden importeurs, gebruikers en consumenten

               (28)

               Uit informatie van de belanghebbenden blijkt dat het totale verbruik in de Gemeenschap en de marktaandelen van de bedrijfstak van de Gemeenschap zich tijdens de beoordelingsperiode als volgt hebben ontwikkeld:
               EU-verbruik

                           Duizenden eenheden

                           2002

                           2003

                           2004

                           Onderzoektijdvak

                           Totaal EU-verbruik

                           10 570

                           602 390

                           1 575 562

                           1 687 509

                           Index (2002 = 100)

                           100

                           5 700

                           14 906

                           15 965

                     Het totale EU-verbruik van het betrokken product is enorm gestegen, met bijna 16 000 procentpunt.
               Marktaandelen op de communautaire markt

                           2002

                           2003

                           2004

                           Onderzoektijdvak

                           Bedrijfstak van de Gemeenschap

                           0 %

                           0,4 %

                           0,6 %

                           0,8 %

                           Medewerkende producenten uitgesloten van de definitie van communautaire productie (zie overwegingen 24 en 25 hierboven)

                           6,3 %

                           1,0 %

                           3,1 %

                           5,1 %

                           Overige, niet-medewerkende producenten in de Gemeenschap die nog steeds actief zijn (raming)

                           0 %

                           0,5 %

                           0,2 %

                           0,2 %

                           Invoer uit de betrokken landen

                           93,7 %

                           87,6 %

                           89,0 %

                           86,1 %

                           Invoer uit andere derde landen

                           0 %

                           10,5 %

                           7,1 %

                           7,8 %

               (29)

               Uit de bovenvermelde gegevens blijkt dat het aandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap in de communautaire markt van 0 % in 2000 is gestegen tot slechts 0,8 % in het onderzoektijdvak. Het marktaandeel van de invoer uit de betrokken landen is in de beoordelingsperiode gedaald, maar bedroeg in het onderzoektijdvak toch nog steeds ca. 87 %. Hun verlies van marktaandeel kwam ruwweg overeen met de toename van de invoer uit andere derde landen.

               (30)

               De indiener van de klacht voerde aan dat sommige van de niet-medewerkende producenten die hun productie tijdens of na afloop van het onderzoektijdvak hebben gestaakt, hun productie zouden kunnen hervatten als maatregelen zouden worden genomen. Aangezien echter geen direct door deze niet-medewerkende producenten verstrekte informatie beschikbaar is, noch ander bewijsmateriaal tot staving van deze bewering, moet dit argument worden verworpen. Voorts wordt opgemerkt dat, ook al zouden deze ondernemingen hun productie hervatten, deze naar alle waarschijnlijkheid niet heel veel zou voorstellen in vergelijking met de zeer aanzienlijke hoeveelheden uit de betrokken landen.

               (31)

               Bovendien blijkt uit het bovenstaande duidelijk dat de bedrijfstak van de Gemeenschap vrij laat is begonnen met zijn productie van dvd+/-r’s vergeleken met de exporteurs in de betrokken landen. Het is zeer onwaarschijnlijk dat het instellen van maatregelen de bedrijfstak van de Gemeenschap in staat zou stellen zijn prijzen tot een voldoende rendabel niveau te verhogen om te kunnen overleven, of zijn omzet te verhogen en daardoor de productiekosten te verlagen en aldus te profiteren van schaalvoordelen. De ontwikkelingen tijdens de beoordelingsperiode tonen aan dat de bedrijfstak van de Gemeenschap nooit in staat is geweest een aanzienlijk marktaandeel te veroveren en dat wat de betrokken landen aan marktaandeel hebben verloren vrijwel volledig is overgenomen door invoer uit andere derde landen. Bovendien hebben twee van de vier medewerkende ondernemingen hun belangen als producent in de Gemeenschap opgegeven en zijn importeur van dvd+/-r’s uit de betrokken landen geworden. In deze omstandigheden is het zeer onwaarschijnlijk dat de resterende bedrijfstak van de Gemeenschap levensvatbaar zou zijn en profijt zou kunnen trekken van het instellen van antidumpingmaatregelen.

               (32)

               Alle importeurs, distributeurs en de meeste kleinhandelaren hebben aangevoerd dat, mochten maatregelen worden genomen, de daaruit voortvloeiende kostenstijging zou moeten worden gedragen door een of meer niveaus in de distributieketen (waardoor hun respectieve winstmarges aanzienlijk kleiner zouden worden), of aan de consumenten zou moeten worden doorberekend (wat misschien zelfs een nadelige invloed op het algemene verbruik van dvd+/-r’s zou hebben), of over beide zou moeten worden verdeeld.

               (33)

               De waarschijnlijke reactie van importeurs, distributeurs of kleinhandelaren op de kostenstijging na het instellen van maatregelen zal afhangen van de situatie in elke lidstaat. In sommige lidstaten staat de vraag naar dvd+/-r’s reeds onder druk door „speciale heffingen” op opneembare media (een belasting die de kleinhandelsprijs voor de consument aanzienlijk verhoogt). In dit geval zouden de consumenten van dvd+/-r’s misschien niet bereid zijn om meer te betalen na het instellen van antidumpingrechten, daar de kleinhandelsprijs reeds als hoog wordt gepercipieerd. De volledige kosten van maatregelen zouden dan ook naar alle waarschijnlijkheid moeten worden gedragen door de distributieketen om te voorkomen dat de consumenten steeds meer overschakelen op andere opslagmedia zoals harde schijven en flashgeheugensticks. In deze landen zou de winstmarge van importeurs/groothandelaren, die op ongeveer 4 % kan worden geraamd, door het instellen van antidumpingrechten nog aanzienlijk worden verkleind.

               (34)

               In lidstaten met de laagste (of helemaal geen) speciale heffingen is daarentegen de kans groter dat de kostenstijging voor een aanzienlijk deel aan de consumenten wordt doorberekend. Het relatieve effect van antidumpingmaatregelen zou daar dan ook het grootst zijn, aangezien de prijsstijging relatief hoger zou zijn. Als gevolg daarvan kan het verbruik dalen, omdat de consumenten ertoe zouden worden aangezet op vervangingsproducten over te schakelen.

               (35)

               Uit het bovenstaande volgt dat de prijsstrategie van importeurs, distributeurs en kleinhandelaren zal variëren naar gelang van de situatie in elke lidstaat. Niettemin is het duidelijk dat zij allemaal te lijden zullen hebben onder het instellen van antidumpingmaatregelen, hetzij door lagere winstmarges, hetzij door een kleinere omzet. Zo ook zullen de consumenten, in zoverre de kostenstijging van antidumpingmaatregelen aan hen wordt doorberekend, nadeel ondervinden.

               (36)

               Veel belanghebbenden verklaarden dat het effect van eventuele maatregelen op de bedrijfstak van de Gemeenschap moet worden afgewogen tegen het risico dat het verbruik van dvd+/-r’s in elk geval zou dalen ten voordele van andere opslagmedia zoals harde schijven in dvd-recorders en flashgeheugensticks. Het onderzoek heeft immers uitgewezen dat de technologische ontwikkeling op de markt van de opslagmedia snel gaat en dat de nieuwe opslagmedia het voordeel bieden dat ze een grotere opslagcapaciteit hebben en, in het geval van de flashgeheugensticks, tegelijk klein van formaat zijn.

               (37)

               Verder is aangevoerd dat de situatie van de bedrijfstak van de Gemeenschap het resultaat zou zijn van misbruik door bepaalde producenten/exporteurs met een machtspositie. Dat misbruik zou erin bestaan systematisch te werken met prijzen onder de kostprijs waardoor de bedrijfstak van de Gemeenschap geen marktaanwezigheid van betekenis kon opbouwen. Ten eerste zij erop gewezen dat een overeenkomstig besluit of onderzoek betreffende misbruik van machtspositie op grond van de EU-mededingingsregels niet bestaat en de indiener van de klacht evenmin melding heeft gemaakt van een besluit dienaangaande op grond van nationale mededingingsregels. Ten tweede is uit het onderzoek gebleken dat in Europa en daarbuiten een groot aantal spelers actief zijn op de productmarkt in kwestie. In het kader van dit onderzoek is niet aangetoond dat een van de marktdeelnemers, alleen of gezamenlijk met anderen, een voldoende groot marktaandeel in handen heeft om van een machtspositie te kunnen spreken. Evenmin is aangetoond dat een van de ondernemingen economisch gezien zo sterk is dat daadwerkelijke mededinging wordt verhinderd. Ten derde zijn bij de betrokken exporteurs geen significante verliezen aangetoond die erop zouden wijzen dat zij systematisch met prijzen onder de kostprijs hebben gewerkt. Daarom moet het argument worden afgewezen.

               (38)

               Bovendien moet, hoewel artikel 21 van de basisverordening inderdaad bepaalt dat in het bijzonder aandacht moet worden besteed aan de noodzaak de handel verstorende gevolgen van schade veroorzakende dumping weg te nemen en een daadwerkelijke mededinging te herstellen, deze bepaling worden gezien in het algemene kader van het onderzoek naar het belang van de Gemeenschap, als bedoeld in het bovenvermelde artikel. Dit betekent dat de effecten van het al of niet instellen van maatregelen voor alle betrokken partijen moeten worden onderzocht en tegen elkaar afgewogen. In dit opzicht zij opgemerkt dat nog een aantal andere exporteurs en producenten meeconcurreren op de wereldmarkt en in zekere mate ook op de communautaire markt. Zelfs op middellange termijn is het onwaarschijnlijk dat de bedrijfstak van de Gemeenschap ten volle profijt zou trekken van eventuele maatregelen, daar te verwachten is dat andere derde landen hun aandeel op de communautaire markt fors zouden vergroten.

               (39)

               Rekening houdend met het feit dat de dvd+/-r-markt relatief gezien tot volle wasdom is gekomen, lijkt de kans vrij klein dat, indien maatregelen worden genomen, de bedrijfstak van de Gemeenschap op korte of middellange termijn een sterke speler wordt, met name uit het oogpunt van marktaandeel, productiecapaciteit of technologie. Overigens zouden eventuele maatregelen gelden voor nagenoeg 90 % van het EU-verbruik van het betrokken product en nadelig zijn voor importeurs, distributeurs, kleinhandelaren en consumenten. In deze omstandigheden zou het onevenredig zijn antidumpingmaatregelen in te stellen.

               (40)

               Op basis van het bovenstaande kan worden geconcludeerd dat het instellen van maatregelen aanzienlijke negatieve gevolgen zou hebben voor importeurs, distributeurs, kleinhandelaren en consumenten van het betrokken product en dat dit de bedrijfstak van de Gemeenschap waarschijnlijk geen voordelen van betekenis zou opleveren. Derhalve wordt het instellen van maatregelen als onevenredig en strijdig met het belang van de Gemeenschap beschouwd.

         7.   Conclusie in verband met het belang van de Gemeenschap

               (41)

               Gezien het bovenstaande bestaan er dwingende redenen in verband met het belang van de Gemeenschap om geen antidumpingmaatregelen te nemen met betrekking tot de invoer van dvd+/-r’s uit de betrokken landen.

         D.   BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE

               (42)

               In deze omstandigheden moet de procedure betreffende de invoer van dvd+/-r’s uit de betrokken landen worden beëindigd met het oog op het belang van de Gemeenschap.

               (43)

               De indiener van de klacht en alle andere belanghebbenden werden in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie voornemens was deze procedure te beëindigen. Vervolgens heeft de indiener van de klacht zijn mening te kennen gegeven, maar deze was niet van die aard dat ze noopte tot herziening van de bovenvermelde conclusies.

         BESLUIT:
   Enig artikel
   De antidumpingprocedure betreffende de invoer van dvd+/-r’s uit de Volksrepubliek China, Hongkong en Taiwan die onder GN-code ex 8523 90 30 (GN-code sinds 1 januari 2006) vallen, wordt hierbij beëindigd.

      Gedaan te Brussel, 20 oktober 2006.

            Voor de Commissie

         Peter MANDELSON

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2117/2005 (PB L 340 van 23.12.2005, blz. 17).

      (2)  PB C 192 van 6.8.2005, blz. 12.


title: 2010/292/GBVB: Besluit EUPOL Afghanistan/1/2010 van het Politiek en Veiligheidscomité van 18 mei 2010 betreffende de benoeming van het hoofd van de missie EUPOL Afghanistan ad interim

text:
               21.5.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 125/52

         BESLUIT EUPOL AFGHANISTAN/1/2010 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 18 mei 2010
   betreffende de benoeming van het hoofd van de missie EUPOL Afghanistan ad interim
   (2010/292/GBVB)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 38, derde alinea,
   Gelet op Besluit 2010/279/GBVB van de Raad van 18 mei 2010 inzake de politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan (EUPOL Afghanistan) (1), en met name op artikel 10, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op grond van artikel 10, lid 1, van Besluit 2010/279/GBVB heeft de Raad het Politiek en Veiligheidscomité gemachtigd, overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag, de relevante besluiten te nemen met het oog op het politieke toezicht op en de strategische aansturing van de missie EUPOL Afghanistan, waaronder de benoeming van een hoofd van de missie.

               (2)

               De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid heeft voorgesteld het huidige plaatsvervangend hoofd van de missie, Chief Superintendent Nigel THOMAS, vanaf 31 mei 2010 tot hoofd van de missie ad interim te benoemen, totdat een nieuw hoofd van de missie is benoemd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Chief Superintendent Nigel THOMAS wordt benoemd tot hoofd van de missie van de politiemissie van de Europese Unie in Afghanistan vanaf 31 mei 2010, totdat een nieuw hoofd van de missie is benoemd.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.
   Het is van toepassing totdat een nieuw hoofd van de missie is benoemd.

      Gedaan te Brussel, 18 mei 2010.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         C. FERNÁNDEZ-ARIAS

      (1)  PB L 123 van 19.5.2010, blz. 4.


Avis juridique important

|

32004D0013

2004/13/EG: Besluit van de Commissie van 6 januari 2004 tot beëindiging van de onderzoekprocedure in verband met het Braziliaanse programma voor exportfinanciering "PROEX" zoals toegepast in de regionale luchtvaartsector

Publicatieblad Nr. L 004 van 08/01/2004 blz. 0025 - 0026

Besluit van de Commissievan 6 januari 2004tot beëindiging van de onderzoekprocedure in verband met het Braziliaanse programma voor exportfinanciering "PROEX" zoals toegepast in de regionale luchtvaartsector(2004/13/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld(1), en met name op artikel 11, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op 27 januari 1999 heeft de Duitse fabrikant van vliegtuigen voor regionale luchtvaart Dornier Luftfahrt GmbH (hierna "Dornier" genoemd) bij de Commissie een klacht ingediend op grond van de artikelen 3 en 4 van de verordening betreffende handelsbelemmeringen. De klacht had betrekking op het Braziliaanse programma voor exportfinanciering "Programa de Financiamentò às Exportacoes" (PROEX), dat met betrekking tot de uitvoer van vliegtuigen werkt als een zogenaamd "interest rate equalisation system".(2) De klager beweerde dat de toepassing van PROEX op de Braziliaanse luchtvaartindustrie, en met name op de fabrikant van vliegtuigen voor regionale luchtvaart Embraer, laatstgenoemde in staat stelde op oneerlijke wijze te concurreren met Dornier voor de verkoop van straalvliegtuigen met 30 zitplaatsen. PROEX zou de kopers van Embraer-vliegtuigen namelijk in staat hebben gesteld hun financieringskosten tot beneden de in de financiële markt geboden voorwaarden te verlagen, hetgeen een aanzienlijke vermindering van de vliegtuigprijs tot gevolg had. De klager betoogde dat PROEX een verboden exportsubsidie vormde op grond van artikel 3, lid 1, onder a), van de WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (SCM-overeenkomst). Dornier stelde verder dat het misbruikt worden van het PROEX-programma door Embraer de Duitse onderneming belangrijke schade had toegebracht in de markt van de Gemeenschap alsook in niet-EG-markten ongunstige gevolgen voor de afzet, vooral in de Verenigde Staten en Zwitserland, had gehad.(3) De Commissie stelde vast dat de klacht op het eerste gezicht voldoende aanwijzingen bevatte voor het bestaan van een handelsbelemmering en kondigde in een op 17 april 1999 in het Publicatieblad(2) bekendgemaakt bericht de inleiding van een onderzoeksprocedure aan. Hierna volgt een samenvatting van de belangrijkste bevindingen van de Commissie.(4) PROEX bestaat hoofdzakelijk uit een zogenaamd "interest rate equalisation system" in het kader waarvan de Braziliaanse regering een gedeelte terugbetaalt van de rente die buitenlandse aankopers van Embraer-vliegtuigen voor het financieren van hun aankoop moeten betalen. Het terugbetaalde kwam overeen met 3,8 % per jaar over een periode van 15 jaar. PROEX maakte het luchtvaartmaatschappijen mogelijk vliegtuigen te kopen tegen financiële voorwaarden die veel gunstiger waren dan de beschikbare marktvoorwaarden, hetgeen resulteerde in een nettovoordeel in de orde van grootte van 15 % van de aankoopprijs van het toestel. Embraer was aldus in staat om stelselmatig een lagere prijs te vragen dan Dornier voor vliegtoestellen met 30 zitplaatsen en om het leeuwendeel van de afzet van genoemde toestellen in de Gemeenschap en de Verenigde Staten in de wacht te slepen. Bij de meeste transacties waren de PROEX-financieringsvoorwaarden voor de luchtvaartmaatschappij veruit de meest beslissende factor om te kiezen voor een Braziliaanse jet.(5) In de gegeven omstandigheden was de Commissie van oordeel dat de aantijgingen van de klager betreffende het bestaan van een handelsbelemmering gegrond waren en dat PROEX nadelige gevolgen had voor het handelsverkeer en nadeel berokkende in de zin van artikel 2, leden 3 en 4, van de verordening betreffende handelsbelemmeringen.(6) Tijdens het verloop van het op genoemde verordening gebaseerde onderzoek concludeerde een op Canadees verzoek door het Orgaan voor Geschillenbeslechting (Dispute Settlement Body - DSB) van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) opgezet panel dat de PROEX-betalingen verboden exportsubsidies vormden die niet verenigbaar waren met artikel 3 van de WTO-overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen (SCM-overeenkomst). De conclusies en aanbevelingen van het panel werden bevestigd door de Beroepsinstantie van de WTO en beide rapporten werden door het DSB op 20 augustus 1999 aangenomen.(7) Op 19 november 1999 stelde Brazilië het DSB in kennis van in het PROEX aangebrachte wijzigingen (PROEX II) teneinde het programma met de aanbevelingen van het DSB in overeenstemming te brengen. Canada was evenwel van mening dat PROEX II nog altijd bleef voorzien in exportsubsidies die strijdig waren met de SCM-overeenkomst en leidde een nalevingsprocedure in op grond van artikel 21, lid 5, van het Memorandum van overeenstemming betreffende de beslechting van geschillen (Dispute Settlement Understanding - DSU). Het panel inzake naleving en de Beroepsinstantie bevestigden het standpunt van Canada en stelden vast dat PROEX II eveneens een illegale exportsubsidie vormde.(8) Op 6 december 2000 hechtte Brazilië zijn goedkeuring aan een opnieuw herziene versie van PROEX (PROEX III) en leidde Canada opnieuw een nalevingsprocedure in op grond van artikel 21, lid 5, van het DSU voor een onderzoek inzake WTO-verenigbaarheid. Ditmaal was de conclusie van het rapport van het panel (door het DSB aangenomen op 23 augustus 2001) dat PROEX III, in tegenstelling tot de vorige versies, als zodanig niet strijdig was met artikel 3, lid 1, onder a), van de SCM-overeenkomst, aangezien het programma niet meer voorzag in door Brazilië tegen met subsidies overeenkomende voorwaarden te verstrekken exportkrediet. In de conclusies van het panel werd PROEX III slechts beschouwd als wetstekst op zich, los van de toepassing ervan, en werd duidelijk vermeld dat niet zonder meer kon worden aangenomen dat alle toekomstige toepassingen van PROEX III verenigbaar zouden zijn met de SCM-overeenkomst.(9) Na aanneming van de conclusies van het panel door het DSB hebben de Europese Gemeenschappen verklaard waakzaam te zullen blijven en erop te zullen toezien dat Brazilië bij de toepassing van PROEX III in alle afzonderlijke transacties zijn WTO-verbintenissen nakomt. Tijdens de laatste twee jaren van toezicht zijn evenwel tegen Brazilië geen aantijgingen of bewijsstukken meer ingediend.(10) Bij gebrek aan enig bewijsmateriaal betreffende oneerlijke handelspraktijken van Brazilië na aanneming van het rapport van het WTO-panel over PROEX III zijn de Europese Gemeenschappen van oordeel dat geen maatregelen dienen te worden genomen en dat derhalve, in overeenstemming met artikel 11, lid 1, van de verordening de procedure dient te worden beëindigd.(11) Het Raadgevend Comité werd geraadpleegd over de maatregelen waarin dit besluit voorziet,BESLUIT:Enig artikelDe op 17 april 1999 ingeleide onderzoekprocedure in verband met het Braziliaanse programma voor exportfinanciering "PROEX" zoals toegepast in de regionale luchtvaartsector wordt beëindigd.Gedaan te Brussel, 6 januari 2004.Voor de CommissiePascal LamyLid van de Commissie(1) PB L 349 van 31.12.1994, blz. 71. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (PB L 41 van 23.2.1995, blz. 3).(2) PB C 108 van 17.4.1999, blz. 33.


Avis juridique important

|

31992D0583

92/583/EWG: Besluit van de Raad van 14 december 1992 inzake de sluiting van het Protocol tot wijziging van het Europese Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren

Publicatieblad Nr. L 395 van 31/12/1992 blz. 0021 - 0024 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 47 blz. 0133  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 47 blz. 0133

BESLUIT VAN DE RAAD van 14 december 1992 inzake de sluiting van het Protocol tot wijziging van het  Europese Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren (92/583/EEG)DE RAAD  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Overwegende dat de Gemeenschap het Europese Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren,  hierna het "Verdrag" genoemd, bij Besluit 78/923/EEG (3) heeft goedgekeurd; dat de Gemeenschap haar  akte van goedkeuring heeft neergelegd; Overwegende dat het Comi´te van Ministers van de Raad van Europa op 15 november 1991 een Protocol  tot wijziging van het Verdrag heeft aangenomen ten einde rekening te houden met de technische en  wetenschappelijke ontwikkelingen in de veeteelt; Overwegende dat de nationale wetten inzake de bescherming van landbouwhuisdieren aanleiding kunnen  geven tot ongelijke concurrentievoorwaarden en derhalve onrechtstreeks van invloed kunnen zijn op  de goede werking van de gemeenschappelijke markt; Overwegende dat het Protocol betrekking heeft op aangelegenheden die binnen het kader van het  gemeenschappelijk landbouwbeleid vallen; Overwegende dat de goedkeuring van het Protocol door de Gemeenschap derhalve beantwoordt aan de  doelstellingen van de Gemeenschap; Overwegende dat het Protocol dient te worden goedgekeurd, BESLUIT: Artikel 1Het Protocol tot wijziging van het Europese Verdrag inzake de  bescherming van landbouwhuisdieren wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd. De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht. Artikel 2De Voorzitter van de Raad legt de akte van goedkeuring neer overeenkomstig artikel 6,  lid 4, van het Protocol. Gedaan te Brussel, 14 december 1992. Voor de RaadDe VoorzitterJ. GUMMER(1) PB nr. C 337 van 21. 12. 1992. (2) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 24. (3) PB nr. L 323 van 17. 11. 1978, blz. 12.


Avis juridique important

|

31979D0486

79/486/EEG: Besluit van de Raad van 14 mei 1979 betreffende de toepassing van Besluit 78/870/EEG waarbij aan de Commissie de bevoegdheid wordt verleend leningen aan te gaan ter bevordering van de investeringen in de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 125 van 22/05/1979 blz. 0016 - 0017 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 10 Deel 1 blz. 0021  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 10 Deel 1 blz. 0184  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 10 Deel 1 blz. 0021

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 14 mei 1979  betreffende de toepassing van Besluit 78/870/EEG waarbij aan de Commissie de bevoegdheid wordt verleend leningen aan te gaan ter bevordering van de investeringen in de Gemeenschap   ( 79/486/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Besluit 78/870/EEG van de Raad van 16 oktober 1978 waarbij aan de Commissie de bevoegdheid wordt verleend leningen aan te gaan ter bevordering van de investeringen in de Gemeenschap ( 1 ) , inzonderheid op artikel 2 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ) ,  Overwegende dat de communautaire actie de totstandbrenging beoogt van structurele investeringsprojecten die in overeenstemming zijn met de prioritaire doeleinden van de Gemeenschap in de sectoren energie , industrie en infrastructuur ;  Overwegende dat de Gemeenschap zich als doel heeft gesteld de opleving van de economische bedrijvigheid te stimuleren en het gemeenschappelijke beleid te ondersteunen door communautaire acties waarmee de tenuitvoerlegging wordt beoogd van investeringsprojecten die bijdragen tot het verwezenlijken van een toenemende convergentie van de economische politiek en de economische prestaties van de Lid-Staten , welke doelstelling door de Europese Raad is bevestigd in zijn resolutie van 5 december 1978 over de invoering van het Europees Monetair Stelsel en daarmede verband houdende aangelegenheden ;  Overwegende dat de investeringen in de sectoren infrastructuur en energie van bijzonder groot belang zijn voor de economie van de Lid-Staten ;  Overwegende dat de investeringen op het gebied van de infrastructuur grote gevolgen hebben voor de regionale ontwikkeling en de ontwikkeling van de werkgelegenheid ;  Overwegende dat de Gemeenschap zich op het gebied van de energiepolitiek als doel heeft gesteld een geringere afhankelijkheid van geïmporteerde energie en een grotere zekerheid voor wat betreft de energievoorziening te verkrijgen ; dat deze doelstellingen verschillende malen door de Raad en kort geleden nog door de Europese Raad op zijn bijeenkomst van 6 en 7 juli 1978 zijn bevestigd ;  Overwegende dat de communautaire actie ertoe zal bijdragen het hoofd te bieden aan het aantal en de omvang van de op de gebieden infrastructuur en energie uit te voeren investeringsprojecten ;  Overwegende dat een leningsbedrag met een hoofdsom ter waarde van 500 miljoen Europese rekeneenheden in de huidige omstandigheden aanvaardbaar lijkt voor een serie leningen voor de financiering van investeringsprojecten op de hiervoor genoemde prioritaire gebieden ,  BESLUIT :  Artikel 1  Een eerste tranche van leningen is toegestaan voor een bedrag waarvan de hoofdsom de tegenwaarde van 500 miljoen Europese rekeneenheden niet mag overschrijden .  Artikel 2  De opbrengst van deze leningen wordt bestemd voor leningen ter financiering van investeringsprojecten die worden uitgevoerd op het grondgebied van de Gemeenschap en die beantwoorden aan de prioritaire doeleinden van de Gemeenschap in de sectoren infrastructuur en energie .  In het kader van deze eerste tranche gaat het op het gebied van de infrastructuur voornamelijk om investeringen in de sectoren vervoer , telecommunicatie , landbouwvoorzieningen , waterwerken en bescherming van het milieu . De investeringen op het gebied van de energie dragen bij tot een grotere onafhankelijkheid , zekerheid en diversificatie van de energievoorziening van de Gemeenschap ; de investeringen verzekeren de ontwikkeling , de exploitatie , het vervoer en de opslag van energiebronnen ; er wordt bijzondere aandacht besteed aan energiebesparing en aan de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen .  Artikel 3  De Commissie beslist over de ontvankelijkheid van de projecten in overeenstemming met de volgende richtsnoeren :   - de investering is in overeenstemming met de communautaire regelingen welke van toepassing zijn op het betreffende gebied ;   - de investering draagt bij tot de oplossing van de belangrijkste structurele problemen van de Gemeenschap en in het bijzonder tot de vermindering van regionale dispariteiten in de Gemeenschap en de verbetering van de werkgelegenheidssituatie .  Gedaan te Brussel , 14 mei 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . MONORY  ( 1 ) PB nr . L 298 van 25 . 10 . 1978 , blz . 9 .  ( 2 ) PB nr . C 88 van 4 . 4 . 1979 , blz . 3 .  ( 3 ) PB nr . C 127 van 21 . 5 . 1979 , blz . 32 .


title: Besluit 2006/866/GBVB van de Raad van 30 november 2006 tot verlenging van het mandaat van het hoofd van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM)

text:
               1.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 335/47

      BESLUIT 2006/866/GBVB VAN DE RAAD

   van 30 november 2006
   tot verlenging van het mandaat van het hoofd van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 23, lid 2,
   Gezien Gemeenschappelijk Optreden 2002/921/GBVB van de Raad van 25 november 2002 tot verlenging van het mandaat van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (1) en met name op artikel 5, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 21 november 2005 heeft de Raad Besluit 2005/808/GBVB (2) houdende verlenging van het mandaat van mevrouw Maryse DAVIET als hoofd van de Missie van de EUMM vastgesteld. Overeenkomstig dit Besluit verstrijkt haar mandaat op 31 december 2006.

               (2)

               Op 30 november 2006 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2006/867/GBVB houdende verlenging tot 31 december 2007 alsmede wijziging van het mandaat van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) vastgesteld.

               (3)

               Het mandaat van het hoofd van de Missie van de EUMM dient derhalve ook te worden verlengd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Het mandaat van mevrouw Maryse DAVIET als hoofd van de Missie van de EUMM wordt verlengd tot en met 31 december 2007.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 30 november 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         L. HYSSÄLÄ

      (1)  PB L 321 van 26.11.2002, blz. 51. Gemeenschappelijk Optreden laatstelijk gewijzigd bij Gemeenschappelijk Optreden 2005/807/GBVB (PB L 303 van 22.11.2005, blz. 61).

      (2)  PB L 303 van 22.11.2005, blz. 62.


title: 2012/199/EU: Besluit van de voorzitter van de Europese Commissie van 29 februari 2012 betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde handelsprocedures

text:
               19.4.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 107/5

         BESLUIT VAN DE VOORZITTER VAN DE EUROPESE COMMISSIE
   van 29 februari 2012
   betreffende de functie en het mandaat van de raadadviseur-auditeur in bepaalde handelsprocedures
   (2012/199/EU)
   DE VOORZITTER VAN DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het Reglement van orde van de Commissie (1), en met name artikel 22,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het recht op behoorlijk bestuur is een grondbeginsel van het EU-recht, dat ook de procedurele rechten omvat van belanghebbenden in administratieve procedures waarvan de uitkomst hun belangen kan raken.

               (2)

               Dit beginsel van het recht van de Europese Unie is verankerd in artikel 41 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (2). De in artikel 41, leden 1 en 2, van het Handvest vastgelegde rechten van een persoon wiens belangen worden geraakt door een handelsprocedure zijn ook expliciet uiteengezet, of moeten — aangezien het algemene rechtsbeginselen betreft — worden toegepast in Verordening (EG) nr. 1225/2009 van de Raad van 30 november 2009 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (3), Verordening (EG) nr. 597/2009 van de Raad van 11 juni 2009 betreffende bescherming tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid van de Europese Gemeenschap zijn (4), Verordening (EG) nr. 260/2009 van de Raad van 26 februari 2009 betreffende de gemeenschappelijke invoerregeling (5); Verordening (EG) nr. 625/2009 van de Raad van 7 juli 2009 betreffende de gemeenschappelijke regeling voor de invoer uit bepaalde derde landen (6), Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (7), Verordening (EG) nr. 385/96 van de Raad van 29 januari 1996 inzake bescherming tegen schade veroorzakende prijzen van vaartuigen (8), Verordening (EG) nr. 868/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende bescherming tegen aan communautaire luchtvaartmaatschappĳen schade toebrengende subsidiëring en oneerlĳke tariefpraktĳken bĳ de levering van luchtdiensten vanuit landen die geen lid zĳn van de Europese Gemeenschap (9), Verordening (EG) nr. 732/2008 van de Raad van 22 juli 2008 betreffende de toepassing van een schema van algemene tariefpreferenties vanaf 1 januari 2009 en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 552/97 en (EG) nr. 1933/2006 van de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 1100/2006 en (EG) nr. 964/2007 van de Commissie (10), Verordening (EG) nr. 1515/2001 van de Raad van 23 juli 2001 inzake de maatregelen die de Gemeenschap kan nemen naar aanleiding van een rapport van het orgaan voor geschillenbeslechting van de WTO betreffende antidumping- en antisubsidiemaatregelen (11) en in Verordening (EG) nr. 427/2003 van de Raad van 3 maart 2003 over een productspecifiek vrĳwaringsmechanisme in de overgangsperiode voor producten uit de Volksrepubliek China en tot wĳziging van Verordening (EG) nr. 519/94 betreffende een gemeenschappelĳke regeling voor de invoer uit bepaalde derde landen (12).

               (3)

               Sinds 1 januari 2007 is de taak om de juiste uitoefening van de procedurele rechten van de belanghebbenden te waarborgen en ervoor te zorgen dat de handelsprocedures waarin de hierboven vermelde verordeningen voorzien, onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn worden afgewikkeld, toevertrouwd aan een ambtenaar van het directoraat-generaal Handel met ervaring in handelsbeschermingskwesties, de „raadadviseur-auditeur” genoemd.

               (4)

               Om deze rol te versterken en de transparantie en de billijkheid van de desbetreffende procedures te verbeteren, moet nu de functie van de raadadviseur-auditeur binnen de Commissie worden versterkt en moeten zijn taken worden vastgesteld.

               (5)

               Deze functie moet worden opgedragen aan een onafhankelijk persoon met ervaring in handelsprocedures. De raadadviseur-auditeur dient te worden benoemd door de Commissie overeenkomstig de voorschriften van het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie.

               (6)

               Om de onafhankelijkheid van de raadadviseur-auditeur te waarborgen, dient hij administratief rechtstreeks te ressorteren onder het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie.

               (7)

               De belangrijkste bevoegdheden van de raadadviseur-auditeur die in dit besluit worden verleend, zijn advies uit te brengen aan het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie en de directeur-generaal van DG Handel; de inachtneming van procedurele rechten te garanderen; het dossier toegankelijk te maken; te beslissen over de vertrouwelijke aard van een document; het standpunt van de administratie over de verlenging van de termijnen opnieuw te bezien. De raadadviseur-auditeur moet erop toezien dat de Commissie bij de opstelling van haar ontwerpen van wettelijke besluiten of voorstellen rekening houdt met alle relevante feiten, ongeacht of deze gunstig of ongunstig voor de betrokken partijen zijn.

               (8)

               Om de procedurele waarborgen voor de uitoefening van de procedurele rechten van de belanghebbenden te versterken, moet in overleg met de raadadviseur-auditeur de soort hoorzitting worden gekozen en de voorschriften voor de opzet, de uitvoering en de follow-up van de hoorzitting worden vastgelegd.

               (9)

               De bevoegdheid van de raadadviseur-auditeur om te beslissen over kwesties in verband met toegang tot het dossier, vertrouwelijkheid en termijnen moet de betrokkenen bij een handelsprocedure een aanvullende procedurele waarborg geven, zonder afbreuk te doen aan de termijnen van de procedure.

               (10)

               De verslagen moeten ertoe leiden dat de belangrijkste door de raadadviseur-auditeur behandelde kwesties en zijn belangrijkste aanbevelingen onder de aandacht van de besluitvormers worden gebracht en aldus een extra waarborg bieden voor de eerbiediging van de rechten van de partijen waarvan de belangen door een handelsprocedure worden geraakt. Tevens moeten de jaarverslagen de lidstaten van de EU, het Europees Parlement en het publiek op de hoogte houden van de activiteiten van de raadadviseur-auditeur.

               (11)

               Wanneer inzage in informatie over natuurlijke personen wordt verleend, moet bijzondere aandacht worden besteed aan Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (13).

               (12)

               Dit besluit laat de algemene regels betreffende het verlenen of ontzeggen van toegang tot documenten van de Commissie onverlet,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De raadadviseur-auditeur
   1.   Binnen de Commissie wordt een specifieke functie van raadadviseur-auditeur in handelsprocedures ingevoerd.
   2.   De raadadviseur-auditeur waarborgt de daadwerkelijke uitoefening van de procedurele rechten van de betrokkenen die zijn vastgelegd in de hieronder genoemde verordeningen (hierna „basisverordeningen” genoemd) en waakt erover dat de handelsprocedures in het kader van die verordeningen onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn worden gevoerd. Deze basisverordeningen zijn:

               a)

               Verordening (EG) nr. 1225/2009, en met name artikel 5, leden 10 en 11, artikel 6, leden 5 tot en met 8, artikel 8, leden 3, 4 en 9, en de artikelen 18 tot en met 21;

               b)

               Verordening (EG) nr. 597/2009, en met name artikel 10, leden 12 en 13, artikel 11, leden 5 tot en met 8 en 10, artikel 13, leden 3, 4 en 9, en de artikelen 28 tot en met 31;

               c)

               Verordening (EG) nr. 260/2009, en met name de artikelen 6 en 9;

               d)

               Verordening (EG) nr. 625/2009, en met name de artikelen 5 en 7;

               e)

               Verordening (EG) nr. 3286/94, en met name de artikelen 8 en 9;

               f)

               Verordening (EG) nr. 385/96, en met name artikel 5, leden 12 en 13, artikel 6, leden 5 tot en met 8, en de artikelen 12 tot en met 14;

               g)

               Verordening (EG) nr. 868/2004, en met name de artikelen 7 en 8,

               h)

               Verordening (EG) nr. 732/2008, en met name de artikelen 18 tot en met 20;

               i)

               Verordening (EG) nr. 1515/2001, en met name artikel 1, lid 2, en artikel 2, lid 2;

               j)

               Verordening (EG) nr. 427/2003, en met name artikel 5, lid 5, artikel 6, leden 4 tot en met 6, artikel 17, leden 2 en 3, en artikel 18.

         Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
   a)   „handelsprocedure”: een onderzoek dat wordt verricht of een administratieve procedure die wordt gevoerd door de diensten van de Commissie in het kader van een of meer van de basisverordeningen;
   b)   „belanghebbende”: iedere persoon van wie de belangen worden geraakt door een handelsprocedure zoals gedefinieerd in de toepasselijke basisverordening;
   c)   „rechten van de belanghebbenden”: de procedurele rechten en het recht van iedere persoon dat zijn zaken onpartijdig, billijk en binnen een redelijke termijn in handelsprocedures worden afgehandeld.
   Artikel 3
   Aanstelling, beëindiging van het mandaat en plaatsvervanging
   1.   De Commissie stelt de raadadviseur-auditeur aan overeenkomstig de voorschriften van het Statuut van de ambtenaren en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen.
   2.   De benoeming van de raadadviseur-auditeur wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Onderbreking of beëindiging van het mandaat of overplaatsing van de raadadviseur-auditeur geschiedt, ongeacht de procedure, bij een met redenen omkleed besluit van de Commissie. Dat besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   3.   De raadadviseur-auditeur ressorteert administratief rechtstreeks onder het lid van de Commissie dat bevoegd is voor de handelspolitiek.
   4.   Wanneer de raadadviseur-auditeur verhinderd is, wijst het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie, zo mogelijk na raadpleging van de raadadviseur-auditeur, een andere ambtenaar aan die niet bij de desbetreffende zaak is betrokken en die voldoende ervaring heeft met handelsprocedures, om de taken van de raadadviseur-auditeur uit te oefenen.
   Artikel 4
   Beginselen voor het optreden van de raadadviseur-auditeur
   1.   Bij de uitoefening van zijn taken handelt de raadadviseur-auditeur onafhankelijk. Hij aanvaardt geen instructies voor de uitoefening van zijn taken.
   2.   Bij de uitoefening van zijn taken houdt de raadadviseur-auditeur rekening met de noodzaak op doeltreffende wijze toepassing te geven aan de basisverordeningen in overeenstemming met de geldende wetgeving van de Unie en de beginselen die door het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn geformuleerd.
   3.   Bij de uitoefening van zijn taken heeft de raadadviseur-auditeur op elk moment van de procedure onbeperkt en onverwijld toegang tot alle dossiers met betrekking tot die handelsprocedure.
   4.   De raadadviseur-auditeur neemt beslissingen als bedoeld in dit besluit en kan aanbevelingen doen aan de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie over alle kwesties in verband met de rechten van de belanghebbenden die om zijn optreden hebben gevraagd. De raadadviseur-auditeur ziet erop toe dat de Commissie bij de opstelling van haar ontwerpen van wettelijke besluiten of voorstellen rekening houdt met alle relevante feiten, ongeacht of deze gunstig of ongunstig voor de betrokkenen zijn.
   5.   De raadadviseur-auditeur wordt door de verantwoordelijke directeur of diens vertegenwoordiger op de hoogte gehouden van het verloop van de procedure waarin de raadadviseur-auditeur is opgetreden, tot aan de goedkeuring van een definitief wettelijk besluit door de Commissie of de Raad, voor zover van toepassing. De raadadviseur-auditeur wordt onverwijld in kennis gesteld van elke belangrijke wijziging van het standpunt dat de Commissie in het definitieve stadium van de handelsprocedure met het oog op de beoordeling van potentiële effecten op de rechten van de belanghebbenden inneemt.
   6.   De raadadviseur-auditeur adviseert het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie en in voorkomend geval de directeur-generaal over de follow-up van zijn aanbevelingen en, waar nodig, over mogelijke oplossingen.
   7.   De raadadviseur-auditeur wordt door de verantwoordelijke directeur geraadpleegd over beleidswijzigingen en -actualiseringen in verband met procedurekwesties en inhoudelijke kwesties die een effect hebben op de rechten van de belanghebbenden zoals gedefinieerd in artikel 2 van dit besluit. De raadadviseur-auditeur kan worden geraadpleegd over eventuele andere kwesties die voortvloeien uit een handelsprocedure.
   8.   De raadadviseur-auditeur kan bij het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie, en zo nodig bij de directeur-generaal van DG Handel, opmerkingen en aanbevelingen indienen over elke kwestie die voortvloeit uit een handelsprocedure.
   Artikel 5
   Voorwaarden voor het optreden van de raadadviseur-auditeur, tijdschema, informatie
   1.   Het optreden van de raadadviseur-auditeur gebeurt op verzoek van belanghebbenden, het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie, de directeur-generaal, de directeur die verantwoordelijk is voor een handelsprocedure of diens vertegenwoordiger, of een directeur van andere diensten die zijn geraadpleegd over een handelsprocedure.
   2.   De raadadviseur-auditeur kan op elk moment van de handelsprocedure optreden, waarbij rekening dient te worden gehouden met de termijnen van die procedure.
   3.   De raadadviseur-auditeur is gebonden aan de termijnen die gelden voor handelsprocedures overeenkomstig de basisverordeningen.
   4.   Elk definitief wettelijk besluit of voorstel van de Commissie gaat vergezeld van een nota van de raadadviseur-auditeur waaruit blijkt of hij in de betrokken procedure is opgetreden en wat de aard van zijn optreden was.
   Artikel 6
   Hoorzittingen
   1.   De raadadviseur-auditeur kan op verzoek of in de gevallen en onder de voorwaarden die in de basisverordeningen zijn vastgelegd, twee soorten hoorzittingen organiseren en leiden: hoorzittingen voor een individuele belanghebbende of een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen en de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie, en hoorzittingen voor belanghebbenden met verschillende belangen.
   2.   Een hoorzitting kan betrekking hebben op elke kwestie die zich in de loop van een handelsprocedure voordoet en die de rechten van de belanghebbenden kan raken.
   3.   Natuurlijke personen die zijn uitgenodigd voor een hoorzitting moeten hetzij in persoon verschijnen, hetzij worden vertegenwoordigd door een wettelijk vertegenwoordiger. Rechtspersonen die zijn uitgenodigd voor een hoorzitting moeten worden vertegenwoordigd door een naar behoren gemachtigd lid van hun team van vaste medewerkers.
   4.   Natuurlijke of rechtspersonen die zijn uitgenodigd voor een hoorzitting die door de raadadviseur-auditeur is georganiseerd, mogen zich laten bijstaan door een raadsman of een andere gekwalificeerde persoon buiten hun team van vaste medewerkers die door de raadadviseur-auditeur is toegelaten.
   5.   Dit artikel doet geen afbreuk aan het recht om te worden gehoord in het kader van de basisverordeningen.
   Artikel 7
   Hoorzittingen voor een individuele belanghebbende of een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen
   1.   De raadadviseur-auditeur kan een hoorzitting organiseren en leiden voor een individuele belanghebbende of een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen en de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie en, indien nodig, andere diensten, op een met redenen omkleed verzoek van de betrokken belanghebbende of groep van belanghebbenden met soortgelijke belangen.
   2.   Een hoorzitting voor een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen over een specifieke kwestie kan worden aangevraagd door een individuele belanghebbende en vindt plaats op voorwaarde dat ten minste een andere individuele belanghebbende met soortgelijke belangen bereid is om deel te nemen.
   Artikel 8
   Hoorzittingen voor belanghebbenden met verschillende belangen
   1.   De raadadviseur-auditeur kan een hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen organiseren en voorzitten, waar uiteenlopende standpunten en tegenargumenten naar voren kunnen worden gebracht. De periode waarbinnen een dergelijke hoorzitting moet worden georganiseerd, wordt vermeld in het bericht van inleiding van de handelsprocedure.
   2.   Een hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen kan in elke handelsbeschermingsprocedure worden georganiseerd nadat de voor het onderzoek verantwoordelijke diensten zijn gehoord.
   3.   Een hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen over een specifieke kwestie kan ook worden aangevraagd door een individuele belanghebbende en vindt plaats op voorwaarde dat ten minste een andere individuele belanghebbende met verschillende belangen bereid is om deel te nemen.
   4.   Aan de hoorzitting wordt deelgenomen door de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie en, indien nodig, door andere diensten.
   5.   De bevoegde vertegenwoordigers van de lidstaten mogen elke hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen als waarnemer bijwonen.
   Artikel 9
   Voorbereiding van de hoorzitting
   1.   Na de verantwoordelijke directeur of diens vertegenwoordiger te hebben gehoord, stelt de raadadviseur-auditeur de datum, duur en plaats van de hoorzitting vast. Wanneer de belanghebbenden of de diensten van de Commissie uitstel vragen, beslist de raadadviseur-auditeur of hij dit toestaat.
   2.   Zo nodig kan de raadadviseur-auditeur een voorbereidende vergadering met de belanghebbenden en de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie en andere diensten beleggen om alle feitelijke of juridische vragen die bij de hoorzitting aan de orde kunnen komen, te inventariseren en te verduidelijken. Daartoe kan de raadadviseur-auditeur de deelnemers aan de hoorzitting alle voor de voorbereiding van de hoorzitting nodige informatie vragen.
   3.   De raadadviseur-auditeur stelt van elke hoorzitting de agenda op, die van tevoren aan alle deelnemers beschikbaar wordt gesteld.
   4.   De raadadviseur-auditeur kan, binnen een redelijke periode na de uiterste termijn voor de indiening van opmerkingen met betrekking tot een mededeling van feiten en overwegingen en voorafgaand aan een hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen, de deelnemers verzoeken om vragen in te dienen over de door andere belanghebbenden verstrekte informatie.
   5.   Indien het voor een goede voorbereiding van de hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen, en vooral voor een zo volledig mogelijke verduidelijking van feitelijke kwesties, wenselijk is, kan de raadadviseur-auditeur, na de verantwoordelijke directeur of diens vertegenwoordiger te hebben gehoord, de voor de hoorzitting uitgenodigde partijen vooraf een lijst voorleggen met de vragen waarover hij hun standpunt wenst te vernemen.
   6.   De raadadviseur-auditeur kan tevens verzoeken vooraf schriftelijk in kennis te worden gesteld van de hoofdlijnen van de verklaringen die de deelnemers van een hoorzitting voornemens zijn af te leggen.
   7.   De raadadviseur-auditeur kan voor de hoorzittingen externe deskundigen uitnodigen. Belanghebbenden en diensten van de Commissie kunnen de raadadviseur-auditeur verzoeken om externe deskundigen tot de hoorzittingen toe te laten. De raadadviseur-auditeur beslist over deze verzoeken. De voor een hoorzitting uitgenodigde externe deskundigen dienen een geheimhoudingsovereenkomst te ondertekenen.
   8.   De externe deskundigen kan worden verzocht om alle relevante analyses, verslagen en publicaties te verschaffen die in het bestand worden opgenomen en - zo mogelijk vóór de hoorzitting - aan alle deelnemers beschikbaar worden gesteld.
   Artikel 10
   Verloop van de hoorzittingen
   1.   De raadadviseur-auditeur draagt de volle verantwoordelijkheid voor het verloop van de hoorzitting. De raadadviseur-auditeur ziet toe op het goede verloop van de hoorzitting om bij te dragen tot de billijkheid van de hoorzitting en van elk nadien te nemen besluit.
   2.   Hoorzittingen zijn niet openbaar. De raadadviseur-auditeur beslist welke personen namens een belanghebbende moeten worden gehoord en of die betrokken personen apart dan wel in aanwezigheid van andere uitgenodigde personen moeten worden gehoord. In dit laatste geval wordt rekening gehouden met het rechtmatige belang van de belanghebbenden bij de bescherming van hun zakengeheimen en overige vertrouwelijke inlichtingen.
   3.   De raadadviseur-auditeur kan de deelnemers toestaan om tijdens de hoorzitting vragen te stellen en te beantwoorden.
   4.   Indien de raadadviseur-auditeur externe deskundigen heeft toegelaten, zorgt hij ervoor dat deze deskundigen in de gelegenheid worden gesteld om hun standpunt kenbaar te maken en vragen van andere deelnemers aan de hoorzitting te beantwoorden.
   5.   Gezien de noodzaak om het recht om te worden gehoord te garanderen en na raadpleging van de verantwoordelijke directeur of diens vertegenwoordiger, kan de raadadviseur-auditeur, waar passend, na een hoorzitting de belanghebbenden in de gelegenheid stellen om nadere schriftelijke opmerkingen in te dienen. De raadadviseur-auditeur stelt een termijn vast waarbinnen deze opmerkingen kunnen worden ingediend. Schriftelijke opmerkingen die na deze termijn worden ontvangen, kunnen niet in aanmerking worden genomen.
   Artikel 11
   Follow-up van hoorzittingen
   1.   De raadadviseur-auditeur stelt een proces-verbaal of een samenvatting van de hoorzittingen op.

               a)

               Waar hoorzittingen voor belanghebbenden met verschillende belangen worden georganiseerd, wordt een proces-verbaal of een samenvatting ter beschikking gesteld van alle deelnemers aan de hoorzitting en wordt dit proces-verbaal of deze samenvatting opgenomen in het dossier voor raadpleging door belanghebbenden.

               b)

               Waar hoorzittingen voor een individuele belanghebbende of een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen en de diensten van de Commissie worden georganiseerd, wordt een proces-verbaal of een samenvatting ter beschikking gesteld van alle deelnemers aan de hoorzitting. Deze deelnemers kunnen een met redenen omkleed verzoek om vertrouwelijke behandeling van bepaalde informatie in het proces-verbaal of de samenvatting indienen. De raadadviseur-auditeur neemt een beslissing over deze verzoeken na de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie en, indien nodig, andere diensten te hebben gehoord. De niet-vertrouwelijke versie van het proces-verbaal of de samenvatting van de hoorzitting wordt opgenomen in het dossier voor raadpleging door belanghebbenden.

         2.   De raadadviseur-auditeur kan overeenkomstig artikel 4, lid 4, van dit besluit aanbevelingen doen aan de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie. De met het onderzoek belaste diensten van de Commissie delen de raadadviseur-auditeur binnen een redelijke termijn vóór de goedkeuring van een definitief wettelijk besluit mede of en hoe zij rekening hebben gehouden met deze aanbevelingen en verstrekken de raadadviseur-auditeur een afschrift van het ontwerp.
   3.   De raadadviseur-auditeur brengt op gezette tijden verslag uit aan het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie, met een afschrift aan de directeur-generaal, over hoorzittingen voor individuele partijen of een groep belanghebbenden met soortgelijke belangen als bedoeld in artikel 18 van dit besluit, tenzij de zaak een onmiddellijke aanbeveling aan het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie of de directeur-generaal vereist.
   4.   Door de raadadviseur-auditeur opgestelde aanbevelingen aan de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie en verslagen en opmerkingen voor het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie en de directeur-generaal worden aangemerkt als vertrouwelijke interne documenten.
   5.   Ingeval een hoorzitting voor belanghebbenden met verschillende belangen wordt georganiseerd, stelt de raadadviseur-auditeur een schriftelijk eindverslag over de eerbiediging van de rechten van de belanghebbenden op. Dit verslag mag tot het tijdstip van een definitief wettelijk besluit door de raadadviseur-auditeur worden gewijzigd naar aanleiding van eventuele wijzigingen in het ontwerp van het wettelijk besluit.
   Artikel 12
   Toegang tot het dossier
   1.   Een partij die stelt een belanghebbende te zijn, kan de raadadviseur-auditeur verzoeken zich opnieuw te bezinnen over een weigering van de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie om die partij binnen een redelijke termijn toegang te verschaffen tot het dossier voor raadpleging of tot een bepaald document dat in het bezit van de Commissie is. De raadadviseur-auditeur bestudeert de zaak en neemt een besluit over het geheel of gedeeltelijk verlenen van toegang dan wel het weigeren van toegang tot het dossier of het gevraagde document.
   2.   De raadadviseur-auditeur stelt termijnen vast waarbinnen de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie deze toegang moeten verlenen.
   Artikel 13
   Vertrouwelijkheid
   1.   De raadadviseur-auditeur is gebonden aan de algemene voorschriften betreffende de vertrouwelijkheid van informatie die door de belanghebbenden is ingediend in het kader van administratieve procedures bij de Commissie.
   2.   Een belanghebbende of de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie kunnen de raadadviseur-auditeur verzoeken een besluit te nemen over het vertrouwelijke karakter van een document dat in het bezit is van de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie.
   Artikel 14
   Niet-vertrouwelijke samenvattingen van vertrouwelijke informatie
   1.   Een belanghebbende kan de raadadviseur-auditeur verzoeken om een nieuwe beoordeling door de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie over de vraag of een niet-vertrouwelijke samenvatting van vertrouwelijke informatie die tijdens het onderzoek is ingediend, voldoende gedetailleerd is om een redelijk inzicht te verschaffen in de inhoud van de vertrouwelijk medegedeelde gegevens.
   2.   Indien de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie voornemens zijn een document of informatie waarvan een belanghebbende heeft geweigerd een bevredigende niet-vertrouwelijke samenvatting te verstrekken, buiten beschouwing te laten, kan de belanghebbende de raadadviseur-auditeur verzoeken hierover te beslissen.
   3.   De raadadviseur-auditeur onderzoekt het verzoek. Wanneer hij van mening is dat de niet-vertrouwelijke samenvatting niet voldoende gedetailleerd is, stelt de raadadviseur-auditeur de belanghebbende die de samenvatting heeft ingediend in de gelegenheid om zijn samenvatting binnen een redelijke termijn van opmerkingen te voorzien en te verbeteren.
   4.   Indien de belanghebbende die de vertrouwelijke informatie heeft verstrekt, een ontoereikende samenvatting indient, onaanvaardbare rechtvaardigingen geeft of geen maatregelen neemt, beslist de raadadviseur-auditeur of de vertrouwelijke informatie waarvoor geen bevredigende niet-vertrouwelijke samenvatting is gegeven overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van de basisverordeningen, al dan niet buiten beschouwing wordt gelaten.
   Artikel 15
   Toegang tot door haar aard vertrouwelijke informatie die niet kan worden samengevat
   Op verzoek van een belanghebbende kan de raadadviseur-auditeur informatie onderzoeken die door haar aard vertrouwelijk is en niet kan worden samengevat, waartoe die belanghebbende geen toegang heeft, om na te gaan hoe deze informatie is gebruikt door de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie.
   De raadadviseur-auditeur deelt de verzoekende belanghebbende mee of naar zijn mening:

               a)

               de informatie waartoe de belanghebbende geen toegang heeft, van belang is voor zijn verdediging, en

               b)

               indien van toepassing, de onderzoekende diensten de informatie correct hebben weergegeven in de feiten en overwegingen waarop zij hun conclusies hebben gebaseerd.

         Artikel 16
   Verlenging van de termijnen
   1.   Een verzoek om verlenging van de termijnen of om uitstel van de data voor het beantwoorden van de vragenlijsten, voor het indienen van aanvullende informatie, voor bezoeken ter plaatse of voor het indienen van opmerkingen over de mededeling van feiten en overwegingen wordt door de belanghebbende eerst gericht aan de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie. Dit verzoek moet tijdig vóór het verstrijken van de oorspronkelijke termijn worden ingediend. Wanneer een dergelijk verzoek wordt afgewezen of indien de belanghebbende de toegekende verlenging ontoereikend acht, kan hij vóór het verstrijken van de oorspronkelijke termijn bij de raadadviseur-auditeur een met redenen omkleed verzoek indienen om de kwestie opnieuw te bezien. Na raadpleging van de verantwoordelijke directeur of diens vertegenwoordiger kan de raadadviseur-auditeur de termijnen verlengen dan wel het verzoek afwijzen.
   2.   De diensten van de Commissie treden niet op in deze aangelegenheid voordat de raadadviseur-auditeur een besluit heeft genomen.
   3.   De raadadviseur-auditeur houdt bij zijn besluit rekening met de specifieke omstandigheden van het verzoek en met de termijnen van de procedure.
   Artikel 17
   Deelname aan de vergaderingen van de comités
   De raadadviseur-auditeur mag de vergaderingen van de comités bijwonen. Indien van toepassing, kan de raadadviseur-auditeur vragen van lidstaten beantwoorden voor zover deze vragen de aard van zijn optreden in de procedures betreffen.
   Artikel 18
   Verslagen van de raadadviseur-auditeur
   1.   Aan het einde van elk jaar stelt de raadadviseur-auditeur een jaarverslag op. Het jaarverslag bevat informatie over de gevallen waarin de raadadviseur-auditeur is opgetreden, de aard van de genomen besluiten en de gedane aanbevelingen, en eventuele aanbevelingen om de handelsprocedures te verbeteren. Het rapport wordt toegezonden aan het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie. De directeur-generaal van DG Handel en de betrokken directoraten ontvangen een afschrift van het verslag.
   2.   Samenvattingen van het jaarverslag worden meegedeeld aan de lidstaten en het Europees Parlement en bekendgemaakt op de website van de raadadviseur-auditeur.
   3.   De raadadviseur-auditeur stelt op gezette tijden verslagen op voor het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie met een samenvatting van zijn activiteiten en de kwesties die tijdens deze activiteiten naar voren zijn gekomen. Het verslag bevat een overzicht van de belangrijkste beleidsvraagstukken, van de besluiten en de aanbevelingen van de raadadviseur-auditeur en van de wijze waarop deze aanbevelingen in aanmerking zijn genomen door de met het onderzoek belaste diensten van de Commissie. Een afschrift van dit verslag dient te worden gericht aan de directeur-generaal van DG Handel.
   4.   De raadadviseur-auditeur brengt verslag uit over alle hoorzittingen voor belanghebbenden met verschillende belangen en kan - om zijn raadgevende taak te vervullen - verslag uitbrengen aan het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie en de directeur-generaal over eventuele andere kwesties die voortvloeien uit een handelsprocedure of die anderszins relevant zijn voor de doeltreffende toepassing van de beginselen van het EU-recht in handelsprocedures.
   5.   Het eindverslag van de raadadviseur-auditeur in hoorzittingen voor de belanghebbenden wordt bij het voor handelspolitiek bevoegde lid van de Commissie, de directeur-generaal van DG Handel en de verantwoordelijke directeur ingediend. Het wordt ter kennis gebracht van de bevoegde vertegenwoordigers van de lidstaten en de belanghebbenden.
   Artikel 19
   Overgangsbepalingen
   Dit besluit is van toepassing op procedures die worden gevoerd op het ogenblik van de inwerkingtreding ervan en waarin geen definitieve bevindingen zijn vastgesteld.
   Procedurele handelingen die vóór de inwerkingtreding van dit besluit zijn verricht, blijven van kracht.
   Artikel 20
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 29 februari 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 55 van 5.3.2010, blz. 60.

      (2)  PB C 83 van 30.3.2010, blz. 391.

      (3)  PB L 343 van 22.12.2009, blz. 51.

      (4)  PB L 188 van 18.7.2009, blz. 93.

      (5)  PB L 84 van 31.3.2009, blz. 1.

      (6)  PB L 185 van 17.7.2009, blz. 1.

      (7)  PB L 349 van 31.12.1994, blz. 71.

      (8)  PB L 56 van 6.3.1996, blz. 21.

      (9)  PB L 162 van 30.4.2004, blz. 1.

      (10)  PB L 211 van 6.8.2008, blz. 1.

      (11)  PB L 201 van 26.7.2001, blz. 10.

      (12)  PB L 65 van 8.3.2003, blz. 1.

      (13)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.


Avis juridique important

|

31984D0331

84/331/EEG: Besluit van het Europese Parlement van 10 april 1984 inzake het verlenen van kwijting aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor de uitvoering van het tweede en derde Europees Ontwikkelingfonds voor het begrotingsjaar 1982

Publicatieblad Nr. L 173 van 30/06/1984 blz. 0007 - 0007

++++BESLUIT VAN HET EUROPESE PARLEMENT  van 10 april 1984  inzake het verlenen van kwijting aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen voor de uitvoering van het tweede en derde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1982   ( 84/331/EEG )  HET EUROPESE PARLEMENT ,  Gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1982 vergezeld van de antwoorden van de Instellingen ( doc . 1-1270/83 ) ( 1 ) ,  Gezien de balans en rekeningen van het Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1982 ,  Gezien het verslag van de Commissie voor begrotingscontrole en het advies van de Commissie voor ontwikkeling en samenwerking ( doc . 1-118/84 ) ,  Overwegende dat het Verdrag van 22 juli 1975 het Parlement de bevoegdheid geeft kwijting te verlenen voor het financiële beheer van de Gemeenschappen ,  1 . Verleent de Commissie kwijting voor het beheer van de kredieten op de jaarrekeningen van het tweede en derde Europees Ontwikkelingsfonds voor het begrotingsjaar 1982 ;  2 . Verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Commissie en de overige Instellingen en erop toe te zien dat het wordt gepubliceerd in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Gedaan te Straatsburg , 10 april 1984 .  De Secretaris-generaal  H.-J . OPITZ  De Voorzitter  Pieter DANKERT  ( 1 ) PB nr . C 357 du 31 . 12 . 1983 , blz . 1 .


Avis juridique important

|

32003D0465

2003/465/EG: Besluit van de Raad van 16 juni 2003 betreffende de sluiting van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrĳk Noorwegen over op basis van artikel 19 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte verleende aanvullende handelspreferenties voor landbouwproducten

Publicatieblad Nr. L 156 van 25/06/2003 blz. 0048 - 0048

Besluit van de Raadvan 16 juni 2003betreffende de sluiting van de overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over op basis van artikel 19 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte verleende aanvullende handelspreferenties voor landbouwproducten(2003/465/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133 in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste zin,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) In artikel 19 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (EER) is bepaald dat de overeenkomstsluitende partijen zich verplichten tot voortzetting van hun inspanningen met het oog op de geleidelijke liberalisatie van de onderlinge handel in landbouwproducten.(2) Het Koninkrijk Noorwegen en de Europese Gemeenschap hebben in 2002 op basis van artikel 19 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte bilaterale handelsbesprekingen in de landbouwsector gevoerd, die op 18 december 2002 op bevredigende wijze zijn afgerond.(3) De betrokken overeenkomst in de vorm van een briefwisseling dient te worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Gemeenschap en het Koninkrijk Noorwegen over op basis van artikel 19 van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte verleende aanvullende handelspreferenties voor landbouwproducten wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst te ondertekenen teneinde daardoor de Gemeenschap te binden.Gedaan te Luxemburg, 16 juni 2003.Voor de RaadDe voorzitterG. Papandreou