title: 2011/505/EU: Besluit van de Raad van 6 december 2010 betreffende het standpunt van de Europese Unie in het Gemengd Comité dat is opgericht bij Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, inzake de vervanging van bijlage II van die Overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels

text:
               17.8.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 209/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 6 december 2010
   betreffende het standpunt van de Europese Unie in het Gemengd Comité dat is opgericht bij Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, inzake de vervanging van bijlage II van die Overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels
   (2011/505/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 79, lid 2, onder b), in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien Besluit 2002/309/EG, Euratom van de Raad en, wat betreft de Overeenkomst inzake wetenschappelijke en technologische samenwerking, van de Commissie van 4 april 2002 betreffende de sluiting van zeven overeenkomsten met de Zwitserse Bondsstaat (1), en met name artikel 2,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (2) (hierna „de overeenkomst” genoemd genoemd) is op 1 juni 2002 in werking getreden.

               (2)

               Artikel 18 van de overeenkomst voorziet in de mogelijkheid dat het Gemengd Comité per besluit wijzigingen kan goedkeuren van de overeenkomst, onder meer van bijlage II bij de overeenkomst, betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen.

               (3)

               Teneinde een coherente en correcte toepassing van de rechtshandelingen van de Unie te garanderen en administratieve en eventueel ook juridische problemen te vermijden, dient bijlage II bij de overeenkomst te worden gewijzigd, om de nieuwe rechtshandelingen van de Unie waarnaar in de overeenkomst thans niet wordt verwezen, te integreren.

               (4)

               Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van bijlage II bij de overeenkomst en van het protocol bij die bijlage te worden overgegaan.

               (5)

               Het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, is op dit besluit van toepassing. Het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken is eveneens op dit besluit van toepassing.

               (6)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, nemen deze lidstaten niet deel aan de aanneming van dit besluit, dat niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaten. Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (7)

               De verbintenissen in de overeenkomst die onder titel V van het derde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vallen, zijn ten aanzien van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk niet bindend als Unierechtelijke verplichtingen, maar blijven van toepassing als verplichtingen die voortvloeien uit een verbintenis tussen deze lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het namens de Europese Unie in te nemen standpunt in het Gemengd Comité dat is opgericht bij artikel 14 van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen, wordt gebaseerd op het ontwerpbesluit van het Gemengd Comité dat is opgenomen in bijlage I bij dit besluit.
   Artikel 2
   De verklaring opgenomen in bijlage II bij dit besluit wordt goedgekeurd en geschiedt namens de Unie in het Gemengd Comité wanneer dit het besluit als bedoeld in artikel 1 vaststelt.

      Gedaan te Brussel, 6 december 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         J. MILQUET

      (1)  PB L 114 van 30.4.2002, blz. 1.

      (2)  PB L 114 van 30.4.2002, blz. 6.

      BIJLAGE I

         ONTWERP
         BESLUIT Nr. …/2010 VAN HET GEMENGD COMITÉ
         opgericht bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen
         van …
         ter vervanging van bijlage II bij de overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels
         HET GEMENGD COMITÉ,
         Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (hierna „de overeenkomst” genoemd), en met name op artikel 18,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     De overeenkomst werd goedgekeurd op 21 juni 1999 en is op 1 juni 2002 in werking getreden.

                     (2)

                     Bijlage II bij de overeenkomst betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels werd laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr. 1/2006 van 6 juli 2006 (1) en dient thans te worden geactualiseerd om rekening te houden met de nieuwe wetgeving van de Europese Unie die sindsdien van kracht is geworden, meer bepaald Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (2) en de maatregelen die zijn goedgekeurd tot uitvoering van die verordening.

                     (3)

                     Verordening (EG) nr. 883/2004 heeft Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (3), vervangen.

                     (4)

                     Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van bijlage II bij de overeenkomst en van het protocol bij die bijlage in een juridisch bindende versie te worden overgegaan.

                     (5)

                     Bijlage II bij de overeenkomst moet worden gehandhaafd overeenkomstig de wijzigingen van de relevante rechtshandelingen in de Unie,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
         Artikel 1
         Bijlage II bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, over het vrije verkeer van personen (hierna „de overeenkomst” genoemd) wordt vervangen door de bijlage bij dit besluit.
         Artikel 2
         Dit besluit is opgesteld in de volgende talen: het Bulgaars, het Deens, het Duits, het Engels, het Ests, het Fins, het Frans, het Grieks, het Hongaars, het Italiaans, het Lets, het Litouws, het Maltees, het Nederlands, het Pools, het Portugees, het Roemeens, het Slowaaks, het Sloveens, het Spaans, het Tsjechisch en het Zweeds, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
         Artikel 3
         Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die waarop het wordt vastgesteld.

            Gedaan te …, …

                  Voor het Gemengd Comité

                  De voorzitter

                  De secretarissen

         BIJLAGE
         „
               BIJLAGE II

                  COÖRDINATIE VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS

               Artikel 1
               1.   De overeenkomstsluitende partijen komen overeen ten aanzien van de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels onderling de rechtshandelingen van de Europese Unie toe te passen zoals vermeld in en gewijzigd bij sectie A van deze bijlage, of daarmee gelijkwaardige regels.
               2.   In de in sectie A van deze bijlage genoemde rechtshandelingen omvat de uitdrukking „lidstaat/lidstaten” niet alleen de staten die vallen onder de desbetreffende rechtshandelingen van de Unie, maar tevens Zwitserland.
               Artikel 2
               1.   Voor de toepassing van deze bijlage nemen de overeenkomstsluitende partijen goede nota van de rechtshandelingen van de Unie vermeld in sectie B van deze bijlage.
               2.   Voor de toepassing van deze bijlage nemen de overeenkomstsluitende partijen nota van de rechtshandelingen van de Unie vermeld in sectie C van deze bijlage.
               Artikel 3
               1.   Bijzondere bepalingen betreffende de overgangsregelingen voor de werkloosheidsverzekering voor onderdanen van bepaalde lidstaten van de Unie die beschikken over een Zwitserse verblijfsvergunning van minder dan één jaar, betreffende de Zwitserse uitkeringen voor steunbehoevenden, alsook betreffende de ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsuitkeringen van het wettelijke beroepsgebonden verzekeringsstelsel worden in een protocol bij deze bijlage opgesomd.
               2.   Het protocol maakt integrerend deel uit van deze bijlage.
               SECTIE A:   VERMELDE RECHTSHANDELINGEN

                           1.

                           Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (4 35), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 988/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, en tot vaststelling van de inhoud van de bijbehorende bijlagen (5 36).

                              Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt Verordening (EG) nr. 883/2004 als volgt aangepast:

                                       a)

                                       aan bijlage I, Sectie I, wordt het volgende toegevoegd:
                                       „Zwitserland

                                       Kantonnale wetgeving betreffende de voorschotten op de onderhoudsverplichtingen gebaseerd op de artikelen 131, lid 2, en 293, lid 2, van de federale burgerlijke wetgeving.”;

                                       b)

                                       aan bijlage I, Sectie II, wordt het volgende toegevoegd:
                                       „Zwitserland

                                       Geboortetoelagen en adoptietoelagen krachtens de relevante kantonnale wetgeving gebaseerd op artikel 3, lid 2, van de federale wet inzake familiale uitkeringen.”;

                                       c)

                                       het volgende wordt toegevoegd aan bijlage II:
                                       „Duitsland-Zwitserland

                                                   a)

                                                   Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 25 februari 1964, zoals gewijzigd bij de Aanvullende Overeenkomsten nr. 1 van 9 september 1975 en nr. 2 van 2 maart 1989:

                                                               i)

                                                               punt 9b, lid 1, nrs. 1-4, van het finale protocol (toepasselijke wetgeving en recht op verstrekkingen bij ziekte voor inwoners van de Duitse exclave Büsingen);

                                                               ii)

                                                               punt 9e, lid 1, onder b), eerste, tweede en vierde zin, van het finale protocol (recht op vrijwillige ziekteverzekering in Duitsland bij vestiging in Duitsland);

                                                   b)

                                                   Overeenkomst inzake de werkloosheidsverzekering van 20 oktober 1982, als gewijzigd bij het aanvullende protocol van 22 december 1992:

                                                               i)

                                                               artikel 8, lid 5, voorziet in de betaling door Duitsland (gemeente Büsingen) van een bedrag gelijk aan de kantonnale bijdrage volgens Zwitsers recht als deel van de kosten van de arbeidsplaatsen die in het kader van werkgelegenheidsmaatregelen door onder deze bepaling vallende werknemers daadwerkelijk worden bezet.

                                          Spanje-Zwitserland

                                       Punt 17 van het finale protocol bij het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 13 oktober 1969, zoals gewijzigd bij de aanvullende overeenkomst van 11 juni 1982; personen die aangesloten zijn bij de Spaanse verzekering op grond van deze bepaling zijn vrijgesteld van de vereiste om toe te treden tot de Zwitserse ziekteverzekering.

                                          Italië-Zwitserland

                                       Artikel 9, lid 1, van het Verdrag betreffende de sociale zekerheid van 14 december 1962, gewijzigd bij Aanvullende Overeenkomst nr. 1 van 18 december 1963, de aanvullende overeenkomst van 4 juli 1969, het aanvullende protocol van 25 februari 1974 en Aanvullende Overeenkomst nr. 2 van 2 april 1980.”;

                                       d)

                                       het volgende wordt toegevoegd aan bijlage IV:
                                       „Zwitserland”;

                                       e)

                                       aan bijlage VIII, deel 1, wordt het volgende toegevoegd:
                                       „Zwitserland

                                       Alle aanvragen om ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het basisstelsel (federale wet inzake ouderdoms- en nabestaandenverzekering en federale wet inzake invaliditeitsverzekering), alsmede de ouderdomspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel (federale wet inzake ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel).”;

                                       f)

                                       aan bijlage VIII, deel 2, wordt het volgende toegevoegd:
                                       „Zwitserland

                                       Ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel (federale wet inzake ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel).”;

                                       g)

                                       aan bijlage IX, deel II, wordt het volgende toegevoegd:
                                       „Zwitserland

                                       Nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel (federale wet inzake ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitspensioenen van het beroepsgebonden verzekeringsstelsel).”;

                                       h)

                                       het volgende wordt toegevoegd aan bijlage X:

                                                   „1.

                                                   Aanvullende uitkeringen (federale wet inzake aanvullende uitkeringen van 19 maart 1965) en vergelijkbare uitkeringen waarin de kantonnale wetgeving voorziet.

                                                   2.

                                                   Pensioenen bij precaire sociale situaties in het kader van de invaliditeitsverzekering (artikel 28, alinea 1a, van de federale wet inzake de invaliditeitsverzekering van 19 juni 1959, als gewijzigd op 7 oktober 1994).

                                                   3.

                                                   Niet op premie- of bijdragebetaling berustende uitkeringen bij werkloosheid, waarin de kantonnale wetgeving voorziet.

                                                   4.

                                                   Niet op premie- of bijdragebetaling berustende buitengewone invaliditeitspensioenen voor gehandicapten (artikel 39 van de federale wet op de invaliditeitsverzekering van 19 juni 1959) die vóór zij arbeidsongeschikt werden, niet onderworpen waren aan de Zwitserse arbeidswetgeving als werknemer of zelfstandige.”;

                                       i)

                                       het volgende wordt toegevoegd aan bijlage XI:
                                       „Zwitserland

                                                   1.

                                                   Artikel 2 van de federale wet op de ouderdoms- en nabestaandenverzekering alsmede artikel 1 van de federale wet op de invaliditeitsverzekering, die de vrijwillige verzekering in deze takken regelen voor Zwitserse onderdanen die in een staat woonachtig zijn waarop deze overeenkomst niet van toepassing is, zijn tevens van toepassing op personen die buiten Zwitserland woonachtig zijn en onderdaan zijn van de andere staten waarop deze overeenkomst van toepassing is, alsmede op vluchtelingen en staatlozen die op het grondgebied van deze staten wonen, wanneer deze personen ten laatste één jaar gerekend vanaf de dag waarop de Zwitserse ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsverzekering is stopgezet na ten minste vijf jaar ononderbroken verzekerd te zijn geweest, toetreden tot de vrijwillige verzekering.

                                                   2.

                                                   Wanneer iemand, na ten minste vijf jaar ononderbroken verzekerd te zijn geweest, ophoudt verzekerd te zijn bij de Zwitserse ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsverzekering, dan heeft die persoon het recht om met instemming van de werkgever die verzekering voort te zetten wanneer hij voor rekening van een werkgever in Zwitserland in een staat werkt waarop deze overeenkomst niet van toepassing is, op voorwaarde dat het verzoek daartoe ingediend wordt binnen een termijn van zes maanden, gerekend vanaf de dag waarop de verzekering werd stopgezet.

                                                   3.

                                                   Verplichte verzekering bij de Zwitserse ziekteverzekering en vrijstellingsmogelijkheden

                                                               a)

                                                               De Zwitserse wettelijke bepalingen betreffende de verplichte ziekteverzekering zijn van toepassing op de volgende personen die niet in Zwitserland woonachtig zijn:

                                                                           i)

                                                                           personen die uit hoofde van titel II van de verordening aan de Zwitserse wettelijke bepalingen onderworpen zijn;

                                                                           ii)

                                                                           personen voor wie Zwitserland overeenkomstig de artikelen 24, 25 en 26 van de verordening de kosten draagt;

                                                                           iii)

                                                                           personen die in het genot zijn van een werkloosheidsuitkering van de Zwitserse verzekering;

                                                                           iv)

                                                                           de gezinsleden van de in i) en iii) genoemde personen of van een werknemer of zelfstandige die in Zwitserland woonachtig en bij de Zwitserse ziekteverzekering aangesloten is, tenzij deze gezinsleden in een van de volgende staten woonachtig zijn: Denemarken, Spanje, Hongarije, Portugal, Zweden of het Verenigd Koninkrijk;

                                                                           v)

                                                                           de gezinsleden van de in ii) genoemde personen of van een gepensioneerde die in Zwitserland woonachtig en bij de Zwitserse ziekteverzekering aangesloten is, tenzij deze gezinsleden in een van de volgende staten woonachtig zijn: Denemarken, Portugal, Zweden of het Verenigd Koninkrijk.

                                                                     „Gezinsleden” zijn personen die als gezinsleden worden beschouwd door de wetgeving van de staat waar de woonplaats is gevestigd.

                                                               b)

                                                               De onder a) genoemde personen kunnen op verzoek van de verplichte verzekering worden vrijgesteld indien en zolang zij in een van de volgende staten wonen en aantonen dat zij daar tegen ziekte verzekerd zijn: Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, en, in de onder a), nrs. iv) en v), bedoelde gevallen, Finland, en, in de onder a), nr. ii), bedoelde gevallen, Portugal.
                                                               Dit verzoek

                                                                           aa)

                                                                           moet worden ingediend binnen drie maanden na ingang van de verzekeringsplicht in Zwitserland; wordt het verzoek in een gerechtvaardigd geval na deze termijn ingediend, dan gaat de vrijstelling in vanaf het begin van de verzekeringsplicht;

                                                                           bb)

                                                                           is van toepassing op alle gezinsleden die in dezelfde staat woonachtig zijn.

                                                   4.

                                                   Wanneer een persoon op wie uit hoofde van titel II van de verordening de Zwitserse wettelijke bepalingen van toepassing zijn, uit hoofde van punt 3, letter b), bij de ziekteverzekering aangesloten is van een andere staat waarvoor deze overeenkomst geldt, dan worden de kosten van de verstrekkingen bij niet-arbeidsongevallen gelijkelijk verdeeld tussen het orgaan van de Zwitserse verzekering voor arbeidsongevallen, niet-arbeidsgebonden ongevallen en beroepsziekten, en het bevoegd orgaan van de ziekteverzekering van de andere staat, als er aanspraak is op prestaties van beide organen. Wanneer er bij een arbeidsongeval, een ongeval op weg van of naar het werk, of bij een beroepsziekte, ook recht zou bestaan op prestaties van het orgaan van de ziekteverzekering van het woonland, dan worden deze kosten niettemin betaald door de Zwitserse verzekeraar tegen (arbeids)ongevallen en beroepsziekten.

                                                   5.

                                                   Op de personen die in Zwitserland werken, maar er niet woonachtig zijn en die op grond van punt 3, onder b), aangesloten zijn bij de wettelijke ziekteverzekering van hun woonland, alsmede op hun gezinsleden, zijn de bepalingen van artikel 19 van de verordening van toepassing tijdens een verblijf in Zwitserland.

                                                   6.

                                                   Voor de toepassing van de artikelen 18, 19, 20 en 27 van de verordening in Zwitserland draagt de bevoegde verzekeraar alle gefactureerde kosten.

                                                   7.

                                                   De verzekeringstijdvakken voor daguitkeringen die zijn vervuld bij een verzekering in een andere staat waarop deze overeenkomst van toepassing is, worden meegeteld om een eventuele reserve in de daguitkeringsverzekering in geval van moederschap of ziekte te verkleinen of op te heffen wanneer de persoon zich binnen drie maanden na stopzetting van de buitenlandse verzekering bij een Zwitserse verzekeraar verzekert.

                                                   8.

                                                   Een werknemer of zelfstandige die niet langer valt onder de Zwitserse wetgeving inzake invaliditeitsverzekering omdat hij zijn winstgevende bezigheid in Zwitserland, die hem de noodzakelijke bestaansmiddelen bezorgde, heeft moeten opgeven als gevolg van een ongeval of ziekte, wordt beschouwd als verzekerd krachtens deze verzekering voor wat de toekenning van revalidatiemaatregelen betreft, alsook tijdens de duur van deze revalidatiemaatregelen, tot aan de betaling van een invaliditeitspensioen, voor zover hij buiten Zwitserland geen nieuwe baan heeft.”.

                           2.

                           Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (6).

                              Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt Verordening (EG) nr. 987/2009 als volgt aangepast:

                                       a)

                                       het volgende wordt toegevoegd aan bijlage 1:
                                       „Regeling tussen Zwitserland en Frankrijk van 26 oktober 2004 tot vaststelling van de bijzondere procedures voor de terugbetaling van verstrekkingen van de ziekteverzekering
                                       Regeling tussen Zwitserland en Italië van 20 december 2005 tot vaststelling van de bijzondere procedures voor de terugbetaling van verstrekkingen van de ziekteverzekering”.

                           3.

                           Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap (7) verplaatsen, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 592/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 (8), zoals van toepassing tussen Zwitserland en de lidstaten voor de inwerkingtreding van dit besluit, en wanneer ernaar wordt verwezen in de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 of (EG) nr. 987/2009 of indien het gevallen uit het verleden betreft.

                           4.

                           Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad van 21 maart 1972 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op loontrekkenden en hun gezinnen, die zich binnen de Gemeenschap (9) verplaatsen, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 120/2009 van de Commissie van 9 februari 2009 (10), zoals van toepassing tussen Zwitserland en de lidstaten voor de inwerkingtreding van dit besluit, en wanneer ernaar wordt verwezen in de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 of (EG) nr. 987/2009 of indien het gevallen uit het verleden betreft.

                           5.

                           Richtlijn 98/49/EG van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (11).

                     SECTIE B:   RECHTSHANDELINGEN WAARVAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN GOEDE NOTA NEMEN

                           1.

                           Besluit nr. A1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de instelling van een dialoog- en bemiddelingsprocedure met betrekking tot de geldigheid van documenten, het bepalen van de toepasselijke wetgeving en het verlenen van prestaties uit hoofde van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (12).

                           2.

                           Besluit nr. A2 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake de wetgeving die van toepassing is op gedetacheerde werknemers en zelfstandigen die tijdelijk buiten de bevoegde lidstaat werken (13).

                           3.

                           Besluit nr. A3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 17 december 2009 betreffende de samentelling van ononderbroken vervulde detacheringstijdvakken op grond van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad en Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parelement en de Raad (14).

                           4.

                           Besluit nr. E1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de praktische regelingen voor de overgangsperiode voor de elektronische uitwisseling van gegevens als bedoeld in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad (15).

                           5.

                           Besluit nr. F1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 68 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot prioriteitsregels bij samenloop van gezinsuitkeringen (16).

                           6.

                           Besluit nr. H1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende het kader voor de overgang van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 van de Raad naar de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 en (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad en de toepassing van besluiten en aanbevelingen van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (17).

                           7.

                           Besluit nr. H2 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de werkmethodes en de samenstelling van de Technische Commissie voor gegevensverwerking van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (18).

                           8.

                           Besluit nr. H3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 15 oktober 2009 betreffende de in aanmerking te nemen datum voor het bepalen van de omrekeningskoersen als bedoeld in artikel 90 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad (19).

                           9.

                           Besluit nr. H4 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 22 december 2009 betreffende de samenstelling en de werkmethoden van de Rekencommissie van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (20).

                           10.

                           Besluit nr. H5 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 18 maart 2010 betreffende de samenwerking bij de bestrijding van fraude en fouten in het kader van Verordening (EG) nr. 883/2004 van de Raad en Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (21).

                           11.

                           Besluit nr. P1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de interpretatie van artikel 50, lid 4, artikel 58, en artikel 87, lid 5, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad voor de toekenning van invaliditeitsuitkeringen en ouderdoms- en nabestaandenpensioenen (22).

                           12.

                           Besluit nr. S1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de Europese ziekteverzekeringskaart (23).

                           13.

                           Besluit nr. S2 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de technische specificaties voor de Europese ziekteverzekeringskaart (24).

                           14.

                           Besluit nr. S3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 tot vaststelling van de verstrekkingen die onder artikel 19, lid 1, en artikel 27, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad en artikel 25, onder A) 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad vallen (25).

                           15.

                           Besluit nr. S4 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 2 oktober 2009 betreffende vergoedingsprocedures voor de toepassing van de artikelen 35 en 41 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (26).

                           16.

                           Besluit nr. S5 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 2 oktober 2009 betreffende de interpretatie van het begrip verstrekkingen zoals gedefinieerd in artikel 1, onder va), van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad, bij ziekte en moederschap, zoals bedoeld in de artikelen 17, 19, 20 en 22, artikel 24, lid 1, de artikelen 25 en 26, artikel 27, leden 1, 3, 4 en 5, de artikelen 28 en 34, en artikel 36, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 en de vaststelling van de ingevolge de artikelen 62, 63 en 64 van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad te vergoeden bedragen (27).

                           17.

                           Besluit nr. S6 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 22 december 2009 betreffende de inschrijving in de lidstaat van de woonplaats krachtens artikel 24 van Verordening (EG) nr. 987/2009 en de opstelling van de inventarissen, als bedoeld in artikel 64, lid 4, van Verordening (EG) nr. 987/2009 (28).

                           18.

                           Besluit nr. S7 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 22 december 2009 betreffende de overgang van de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EEG) nr. 574/72 naar de Verordeningen (EG) nr. 883/2004 en (EG) nr. 987/2009 en de toepassing van de vergoedingsprocedures (29).

                           19.

                           Besluit nr. U1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende artikel 54, lid 3, van Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot verhoging van werkloosheidsuitkeringen wegens gezinsleden ten laste (30).

                           20.

                           Besluit nr. U2 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de werkingssfeer van artikel 65, lid 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad inzake het recht op werkloosheidsuitkeringen van volledig werklozen die geen grensarbeiders zijn en die tijdens het verrichten van hun laatste werkzaamheden, al dan niet in loondienst, op het grondgebied van een andere dan de bevoegde lidstaat woonden (31).

                           21.

                           Besluit nr. U3 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de draagwijdte van het begrip gedeeltelijke werkloosheid zoals dat van toepassing is op de in artikel 65, lid 1, van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde werklozen (32).

                     SECTIE C:   RECHTSHANDELINGEN WAARVAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN NOTA NEMEN

                           1.

                           Aanbeveling nr. U1 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de wetgeving welke van toepassing is op werklozen die in deeltijd beroeps- of handelsactiviteiten verrichten op het grondgebied van een andere lidstaat dan die op het grondgebied waarvan zij wonen (33).

                           2.

                           Aanbeveling nr. U2 van de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van 12 juni 2009 betreffende de toepassing van artikel 64, lid 1, onder a), van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad op werklozen die hun echtgeno(o)t(e) of partner vergezellen die een beroepswerkzaamheid uitoefent in een andere dan de bevoegde staat (34).

               PROTOCOL
               bij bijlage II bij de overeenkomst
               I.   Werkloosheidsverzekering

               De volgende regelingen gelden voor werknemers die onderdaan zijn van Tsjechië, Estland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen, Slovenië en Slowakije tot en met 30 april 2011 en voor werknemers die onderdaan zijn van Bulgarije en Roemenië tot en met 31 mei 2016.

                           1.

                           Ten aanzien van de werkloosheidsverzekering van werknemers in loondienst die in het bezit zijn van een verblijfsvergunning voor minder dan een jaar, is de volgende regeling van toepassing:

                                       1.1.

                                       Alleen de werknemers die in Zwitserland premies hebben betaald gedurende de minimumperiode als voorgeschreven door de federale wet inzake de verplichte werkloosheidsverzekering en de vergoeding in geval van insolvabiliteit (LACI) (4 35) en die voldoen aan de overige voorwaarden om aanspraak te maken op een werkloosheidsuitkering, hebben recht op de uitkeringen van de werkloosheidsverzekering onder de in de wet vastgestelde voorwaarden.

                                       1.2.

                                       Een gedeelte van de ontvangen premies voor de werknemers die gedurende een te korte periode premies hebben betaald om in Zwitserland overeenkomstig punt 1.1 recht te hebben op een werkloosheidsuitkering, wordt overeenkomstig het bepaalde in punt 1.3 aan hun landen van herkomst terugbetaald als bijdrage in de kosten van de uitkeringen aan deze werknemers bij volledige werkloosheid; deze werknemers hebben bijgevolg geen recht op de uitkeringen van de werkloosheidsverzekering bij volledige werkloosheid in Zwitserland. Zij hebben echter recht op de vergoedingen bij weerverlet en insolvabiliteit van de werkgever. De uitkeringen bij volledige werkloosheid worden door het land van herkomst uitbetaald op voorwaarde dat de werknemers zich ter beschikking van de diensten voor arbeidsvoorziening stellen. De in Zwitserland vervulde tijdvakken van verzekering worden in aanmerking genomen alsof zij in het land van herkomst waren vervuld.

                                       1.3.

                                       Het gedeelte van de voor de werknemers volgens punt 1.2 ontvangen premies wordt jaarlijks terugbetaald overeenkomstig de onderstaande bepalingen:

                                                   a)

                                                   het totaal van de premies van deze werknemers wordt per land berekend op grond van het jaarlijkse aantal in dienst genomen werknemers en het gemiddelde van de voor elke werknemer betaalde jaarlijkse premies (werkgevers- en werknemerspremies);

                                                   b)

                                                   van het aldus berekende bedrag zal een met het percentage van de werkloosheidsuitkeringen ten opzichte van alle andere soorten uitkeringen, als vermeld in punt 1.2, overeenkomend gedeelte worden terugbetaald aan de landen van herkomst van de werknemers en voor Zwitserland zal een reserve voor latere uitkeringen worden aangelegd (5 36);

                                                   c)

                                                   Zwitserland verstrekt elk jaar een afrekening van de terugbetaalde premies. Op verzoek van het land van herkomst worden de berekeningsbases en het bedrag van de terugbetalingen medegedeeld. De landen van herkomst delen jaarlijks aan Zwitserland het aantal personen mee die in aanmerking komen voor werkloosheidsuitkeringen volgens punt 1.2.

                           2.

                           Mochten er zich voor een lidstaat moeilijkheden met het einde van het terugbetalingsstelsel of voor Zwitserland met het samentellingssysteem voordoen, dan kan een van de overeenkomstsluitende partijen het Gemengd Comité inschakelen.

                     II.   Uitkeringen voor steunbehoevenden

               Uitkeringen voor steunbehoevenden die worden toegekend op grond van de Zwitserse federale wet inzake de invaliditeitsverzekering van 19 juni 1959 (LAI) en op grond van de federale wet van 20 december 1946 op de ouderdoms- en nabestaandenverzekering (LAVS) zoals gewijzigd op 8 oktober 1999, worden uitsluitend toegekend indien de betrokken persoon in Zwitserland woonachtig is.
               III.   Beroepsverzekering voor ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsuitkeringen

               Niettegenstaande artikel 10, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 zal de vertrekuitkering, als bedoeld in de federale wet van 17 december 1993 inzake de vrije overgang in de beroepsverzekering voor ouderdoms-, nabestaanden- en invaliditeitsuitkeringen, worden uitbetaald op verzoek van een werknemer of een zelfstandige die voornemens is Zwitserland definitief te verlaten en die niet meer onderworpen zal zijn aan de Zwitserse wetgeving overeenkomstig de bepalingen van titel II van de verordening, op voorwaarde dat deze persoon Zwitserland verlaat binnen vijf jaar na de inwerkingtreding van deze overeenkomst.
            ”

         (1)  PB L 270 van 29.9.2006, blz. 67.

         (2)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

         (3)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

         (4)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

         (5)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 43.

         (6)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1.

         (7)  PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.

         (8)  PB L 177 van 4.7.2008, blz. 1.

         (9)  PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.

         (10)  PB L 39 van 10.2.2009, blz. 29.

         (11)  PB L 209 van 25.7.1998, blz. 46.

         (12)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 1.

         (13)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 5.

         (14)  PB C 149 van 8.6.2010, blz. 3.

         (15)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 9.

         (16)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 11.

         (17)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 13.

         (18)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 17.

         (19)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 56.

         (20)  PB C 107 van 27.4.2010, blz. 3.

         (21)  PB C 149 van 8.6.2010, blz. 5.

         (22)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 21.

         (23)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 23.

         (24)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 26.

         (25)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 40.

         (26)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 52.

         (27)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 54.

         (28)  PB C 107 van 27.4.2010, blz. 6.

         (29)  PB C 107 van 27.4.2010, blz. 8.

         (30)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 42.

         (31)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 43.

         (32)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 45.

         (33)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 49.

         (34)  PB C 106 van 24.4.2010, blz. 51.

         (35)  Momenteel twaalf maanden.

         (36)  Terugbetaalde premies voor de werknemers die hun recht op een werkloosheidsuitkering in Zwitserland zullen uitoefenen na premies te hebben betaald gedurende ten minste twaalf maanden — tijdens verscheidene verblijven — over een periode van twee jaar.

      BIJLAGE II

         VERKLARING

         over de verklaring over het bijwonen door Zwitserland van vergaderingen van comités

      De Administratieve Commissie voor de sociale zekerheid van migrerende werknemers genoemd in het tweede streepje van de verklaring over het bijwonen door Zwitserland van vergaderingen van comités en commissies (PB L 114 van 30.4.2002, blz. 72) voortaan begrepen als verwijzende naar de Administratieve Commissie voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels als opgericht bij artikel 71 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad.


title: 2006/70/EG,Euratom: Besluit van de Commissie van  31 januari 2006  tot wijziging van Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom

text:
               7.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 34/32

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 31 januari 2006
   tot wijziging van Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom
   (2006/70/EG, Euratom)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 218, lid 2,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 131,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 21, lid 1, en artikel 41, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De veiligheidsvoorschriften van de Commissie zijn opgenomen in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 29 november 2001 tot wijziging van haar reglement van orde (1).

               (2)

               De Commissie heeft besloten enige wijzigingen aan te brengen in de toewijzing van verantwoordelijkheden en de aanwijzing van afdelingen en diensten.

               (3)

               De definities in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom dienen in overeenstemming te zijn met de bepalingen in de tekst.

               (4)

               De tekst van de veiligheidsvoorschriften dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De veiligheidsvoorschriften die in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom zijn opgenomen, worden als volgt gewijzigd:

               1)

               In punt 4.2, onder e), wordt „de Voorzitter van de Commissie” vervangen door „de directeur van het directoraat Veiligheid van de Commissie”.

               2)

               Punt 13 wordt vervangen door de volgende tekst:
               „13.   DE ADVIESRAAD VEILIGHEID VAN DE COMMISSIE
               Er wordt een Adviesraad Veiligheid van de Commissie opgericht bestaande uit de directeur-generaal voor Personeelszaken en administratie die het voorzitterschap waarneemt, een lid van het kabinet van het voor veiligheid bevoegde Commissielid, een lid van het kabinet van de Voorzitter, de adjunct-secretaris-generaal die het voorzitterschap van de groep voor crisisbeheer van de Commissie waarneemt, de directeuren-generaal van de Juridische dienst, Buitenlandse betrekkingen, Justitie, vrijheid en veiligheid, het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek, Informatica en de dienst Interne audit, en de directeur van het directoraat Veiligheid van de Commissie, of hun vertegenwoordigers. Er kunnen ook andere ambtenaren van de Commissie worden uitgenodigd. De opdracht van deze adviesraad bestaat erin de veiligheidsmaatregelen in de Commissie te evalueren en terzake aanbevelingen te doen aan het voor veiligheid bevoegde Commissielid.”.

               3)

               In aanhangsel 2 wordt „de Voorzitter” vervangen door „het voor veiligheid bevoegde Commissielid”.

               4)

               In punt 10, onder c), van aanhangsel 4 wordt „de Voorzitter” vervangen door „de directeur van het directoraat Veiligheid van de Commissie”.

               5)

               In punt 7 van aanhangsel 5 wordt „de Voorzitter” vervangen door „het voor veiligheid bevoegde Commissielid”.

               6)

               In de volledige tekst van de veiligheidsvoorschriften en de aanhangsels daarvan:

                           a)

                           worden „het Veiligheidsbureau van de Commissie” en „de Veiligheidsdienst van de Commissie” vervangen door „het directoraat Veiligheid van de Commissie”;

                           b)

                           wordt „het hoofd van het Veiligheidsbureau van de Commissie” vervangen door „de directeur van het directoraat Veiligheid van de Commissie”.

               7)

               Na overweging 7 van de bijlage wordt een nieuwe overweging toegevoegd die als volgt luidt: „Deze bepalingen doen geen afbreuk aan artikel 286 van het Verdrag en aan Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens.”.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 31 januari 2006.

            Voor de Commissie

         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/94/EG, Euratom (PB L 31 van 4.2.2005, blz. 66).


Avis juridique important

|

32000D0756

2000/756/EG, Euratom: Besluit van de Raad van 30 november 2000 houdende benoeming van een Duits lid van het Economisch en Sociaal Comité

Publicatieblad Nr. L 304 van 05/12/2000 blz. 0015 - 0015

Besluit van de Raadvan 30 november 2000houdende benoeming van een Duits lid van het Economisch en Sociaal Comité(2000/756/EG, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 258,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 166,Gelet op het besluit van de Raad van 15 september 1998 tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 september 1998 tot en met 20 september 2002(1),Overwegende dat in genoemd Comité een vacature is ontstaan wegens het aftreden van de heer Joël DECAILLON, waarvan de Raad op 10 mei 2000 in kennis is gesteld;Gezien de voordrachten van de Franse regering,Na het advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen te hebben ingewonnen,BESLUIT:Enig artikelMevrouw An LE NOUAIL wordt benoemd tot lid van het Economisch en Sociaal Comité, ter vervanging van de heer Joël DECAILLON, voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 20 september 2002.Gedaan te Brussel, 30 november 2000.Voor de RaadDe voorzitterM. Demessine(1) PB L 257 van 19.9.1998, blz. 37.


Avis juridique important

|

31988D0287

88/287/EEG: Besluit van de Commissie van 11 mei 1988 tot beëindiging van de procedure van onderzoek betreffende de niet-toegestane verveelvoudiging van voorbespeelde geluidsdragers in Indonesië naar aanleiding van de verbintenis van de Republiek Indonesië om aan voorbespeelde geluidsdragers van de onderdanen van de Lid-Staten van de Gemeenschap een bescherming te verlenen die identiek is aan de bescherming van voorbespeelde geluidsdragers van Indonesische onderdanen

Publicatieblad Nr. L 123 van 17/05/1988 blz. 0051 - 0052

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 11 mei 1988  tot beëindiging van de procedure van onderzoek betreffende de niet-toegestane verveelvoudiging van voorbespeelde geluidsdragers in Indonesië naar aanleiding van de verbintenis van de Republiek Indonesië om aan voorbespeelde geluidsdragers van de onderdanen van de Lid-Staten van de Gemeenschap een bescherming te verlenen die identiek is aan de bescherming van voorbespeelde geluidsdragers van Indonesische onderdanen  (88/287/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2641/84 van de Raad van 17 december 1984 inzake de versterking van de gemeenschappelijke handelspolitiek, met name op het gebied van verdediging tegen onrechtmatige handelspraktijken (1),  Na overleg in het kader van het bij genoemde verordening ingestelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  Op 16 maart 1987 ontving de Commissie in het kader van de toepassing van artikel 3, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 2641/84 een klacht die door de Vereniging van de Europese leden van de International Federation of Phonogram and Videogram Producers (IFPI) namens vrijwel alle producenten in de Gemeenschap van fonogrammen werd ingediend en die betrekking had op de niet-toegestane verveelvoudiging van voorbespeelde geluidsdragers in Indonesië.  Deze klacht bevatte bewijsmateriaal ten aanzien van het bestaan van onrechtmatige handelspraktijken en daaruit voortvloeiende schade, dat, na overleg met het Raadgevend Comité voldoende werd geacht om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen.  De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding van een procedure »tegen onrechtmatige handelspraktijken" betreffende de niet-toegestane verveelvouding van voorbespeelde geluidsdragers in Indonesië aangekondigd.  De Commissie heeft de vertegenwoordigers van het betrokken land alsmede de indiener van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en heeft alle belanghebbende partijen de gelegenheid geboden hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om te worden gehoord.  De vertegenwoordigers van het betrokken land en de klager zijn desgevraagd gehoord en hebben hun standpunt ook schriftelijk kenbaar gemaakt. De klager herhaalde zijn verzoek aan de instellingen van de Gemeenschap tot het treffen van retorsiemaatregelen ten opzichte van Indonesië in het geval dat dit land geen maatregelen zou nemen tot beëindiging van de voor hem schadelijke toestand.  Enkele Europese verenigingen, waaronder met name de Internationale Federatie van Musici, de Vereniging van Uitgevers, de Internationale Federatie van Acteurs alsmede de Europese Vereniging van Marktartikelfabrikanten hebben opmerkingen ingediend. Zij schaarden zich achter het door de indiener van de klacht ingenomen standpunt.  De Commissie is haar onderzoek begonnen met het vergaren van de ten dienste van een feitenvaststelling noodzakelijk geachte gegevens.  De Indonesische autoriteiten hebben, toen de procedure reeds liep, de Commissie verzocht de procedure van onderzoek te schorsen.  Ter ondersteuning van hun verzoek verklaarden zij dat kort tevoren door het Indonesische parlement een wetsontwerp was goedgekeurd, houdende wijziging van de Indonesische wet van 1982 inzake het auteursrecht; dat de in de tekst van de oude wet aangebrachte wijzigingen enerzijds ten gevolge hadden dat de door de Indonesische wetgeving aan werken van Indonesische onderdanen, met inbegrip van voorbespeelde geluidsdragers, verleende bescherming aanzienlijk werd versterkt, en dat het anderzijds door middel van een nieuw artikel 48 mogelijk werd de aan werken van Indonesische onderdanen verleende bescherming tot werken van onderdanen van derde landen uit te breiden; dat zij ten slotte bereid waren met de Commissie in overleg te treden over een oplossing waarbij aan de werken van de Lid-Staten een identieke bescherming wordt verleend als die welke de werken van Indonesische onderdanen genieten.  De Commissie was, na overleg met het Raadgevend Comité, van oordeel dat het in het belang van de Gemeenschap was dit verzoek in te willigen en met de Indonesische autoriteiten overleg aan te gaan ten einde tot een regeling te komen waarmede het door de IFPI te berde gebrachte vraagstuk zou worden opgelost.  De Commissie heeft derhalve bij Beschikking 87/553/EEG (3) de procedure van onderzoek geschorst tot en met 29 februari 1988.  Na deze schorsing heeft, allereerst te Djakarta (Indonesië) en vervolgens te Brussel (België), overleg plaatsgevonden met de Indonesische autoriteiten.  De Republiek Indonesië heeft zich na dit overleg ertoe verbonden, overeenkomstig de aanstaande toetreding tot desbetreffende internationale Overeenkomsten, aan voorbespeelde geluidsdragers van de onderdanen van de Lid-Staten van de Gemeenschap die op hun grondgebied aan de geluidsdragers van de Indonesische onderdanen bescherming verlenen, een identieke bescherming te verlenen als die welke de werken van de Indonesische onderdanen in Indonesië genieten.  De Commissie heeft, na overleg met het Raadgevend Comité, geoordeeld dat deze maatregel in de zin van artikel 9, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 2641/84 bevredigend moet worden geacht, aangezien de schade, die voortvloeit uit de aan de Republiek Indonesië toe te rekenen handelspraktijk, ermee kan worden opgeheven; dat het derhalve in het belang van de Gemeenschap was de maatregel te aanvaarden en de procedure te beëindigen zonder op grond van artikel 10, lid 3, van genoemde verordening tot het treffen van beschermende maatregelen over te gaan.  De betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap werd geraadpleegd en heeft met beëindiging van de procedure van onderzoek ingestemd,  BESLUIT:  Enig artikel  De procedure van onderzoek betreffende de niet-toegestane verveelvoudiging van voorbespeelde geluidsdragers in Indonesië wordt hierbij beëindigd.  Gedaan te Brussel, 11 mei 1988  Voor de Commissie  Willy DE CLERCQ  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 252 van 20. 9. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. C 136 van 21. 5. 1987, blz. 3.  (3) PB nr. L 335 van 25. 11. 1987, blz. 22.


title: Besluit van de Commissie van 22 oktober 1975 tot benoeming van haar vertegenwoordigers in de Raad van Bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding

text:
Nr. L 279/28                    Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                        30 . 10 . 75
                                         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
                                                  van 22 oktober 1975
            tot benoeming van haar vertegenwoordigers in de Raad van Bestuur van het
                    Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding
                                                        (75/643/EEG)
            DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
            Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,
            Gelet op Verordening (EEG) nr. 337/75 van de Raad van 10 februari 1975 houdende op
            richting van een Europeees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding ^),
            inzonderheid op artikel 4,
            Overwegende dat de Commissie bevoegd is drie vertegenwoordigers in de Raad van Be
            stuur van het Centrum te benoemen ;
            Overwegende dat het gewenst is deze drie vertegenwoordigers te kiezen met het oog op
            de specifieke bijdrage die zij aan de werkzaamheden van dit orgaan van het Centrum zul
            len moeten verlenen,
            BESLUIT :
                                                          Enig artikel
             De heer Michael Shanks, Directeur-generaal van Sociale Zaken, de heer Giuseppe Porcasi,
             Hoofd van de Afdeling „Beroepsvoorlichting en beroepsopleiding" en de heer Karl-Heinz
             Massoth. Afdelingshoofd bij het Directoraat-generaal Onderzoek, Wetenschappen en Op
             leidingen, werden voor het tijdvak van 16 oktober 1975 tot en met 15 oktober 1978 be
             noemd tot lid van de Raad van Bestuur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling
            van de beroepsopleiding, als vertegenwoordigers van de Commissie.
             Gedaan te Brussel, 22 oktober 1975,
                                                                       Voor de Commissie
                                                                       De Vice-Voorzitter
                                                                       Patrick J. HILLERY
              ') PB nr. L 39 van 13 . 2. 1975 , blz . .


Avis juridique important

|

31997D0256

97/256/EG: Besluit van de Raad van 14 april 1997 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen voor projecten buiten de Gemeenschap (landen in Midden- en Oost-Europa, mediterrane landen, landen in Azië en Latijns-Amerika, Zuid-Afrika)

Publicatieblad Nr. L 102 van 19/04/1997 blz. 0033 - 0035

BESLUIT VAN DE RAAD van 14 april 1997 tot verlening van een garantie van de Gemeenschap voor verliezen van de Europese Investeringsbank op leningen voor projecten buiten de Gemeenschap (landen in Midden- en Oost-Europa, mediterrane landen, landen in Azië en Latijns-Amerika, Zuid-Afrika) (97/256/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),(1) Overwegende dat de Europese Raad te Essen op 9 en 10 december 1994 de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de geassocieerde landen in Midden- en Oost-Europa vastgesteld heeft;(2) Overwegende dat de Europese Raad te Cannes op 26 en 27 juni 1995 ermee ingestemd heeft de begrotingssteun die de mediterrane landen verleend wordt, aan te vullen met een verhoging van de kredietverlening van de Europese Investeringsbank (EIB) om bij te dragen tot het scheppen van een vrijhandelszone en tot het Europees-mediterrane partnerschap;(3) Overwegende dat de Europese Raad te Madrid op 15 en 16 december 1995 de Raad en de Commissie verzocht heeft de verklaring over het Europees-mediterrane partnerschap en het werkprogramma dat tijdens de Conferentie van Barcelona met de mediterrane landen (Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije en de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever) opgesteld is, ten uitvoer te leggen; dat de Europese Raad van Madrid tevens het belang van de rol van de EIB als instrument voor de samenwerking tussen de Gemeenschap en Latijns-Amerika onderstreept heeft en de EIB verzocht heeft haar activiteiten in de betrokken regio te intensiveren; dat de Europese Raad voorts ten aanzien van de uitbreiding opgemerkt heeft dat voortzetting van de activiteiten van de EIB een algehele verhoging van de inzet voor de voorbereiding op de toetreding mogelijk zal maken;(4) Overwegende dat de Europese Raad te Florence op 21 en 22 juni 1996 zijn voldoening uitgesproken heeft met de resultaten van de Aziatisch-Europese topontmoeting, die een keerpunt in de betrekkingen tussen de twee werelddelen vormt;(5) Overwegende dat de landen in Midden- en Oost-Europa (Albanië, Bulgarije, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië en Tsjechië) ingrijpende politieke en sociale hervormingen doorvoeren en een fundamentele herstructurering van hun economieën ter hand hebben genomen;(6) Overwegende dat de EIB bezig is met de voltooiing van haar huidige programma's voor leningen in Midden- en Oost-Europa op grond van Besluit 93/696/EG (3) en de kredietverlening op grond van de vierde generatie protocollen en de horizontale financiële samenwerking (Verordening (EEG) nr. 1763/92 (4) met de mediterrane derde landen;(7) Overwegende dat de EIB haar driejarenprogramma voor leningen in Azië en Latijns-Amerika op grond van Besluit 93/115/EEG (5) reeds heeft afgerond; dat een tussentijds programma op grond van Besluit 96/723/EG (6) de EIB in staat zal stellen haar leningsactiviteiten in deze landen voort te zetten;(8) Overwegende dat de Raad op 4 oktober 1994 zijn goedkeuring heeft gehecht aan een samenwerkingsovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek Zuid-Afrika, die beoogt een harmonieuze, evenwichtige en duurzame sociale en economische ontwikkeling te bevorderen; dat de EIB in juni 1997 haar tweejarenprogramma voor leningen in Zuid-Afrika op grond van Besluit 95/207/EG (7) afrondt;(9) Overwegende dat de Raad de EIB verzoekt haar kredietverlening ten behoeve van investeringsprojecten in landen in Midden- en Oost-Europa, mediterrane derde landen, landen in Azië en Latijns-Amerika en in Zuid-Afrika voort te zetten;(10) Overwegende dat het passend is om in de leningsprogramma's een aantal verbeteringen aan te brengen met betrekking tot de duur, de gebruikte instrumenten en de geografische werkingssfeer;(11) Overwegende dat de bij dit besluit vastgestelde garantie aan de EIB verleend moet worden;(12) Overwegende dat voor deze garantie de voorwaarden gelden die in Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 (8) bepaald zijn;(13) Overwegende dat de Commissie in overleg met de EIB in juni 1996 een voorstel bij de Raad ingediend heeft voor een nieuwe garantieregeling voor de kredietverlening van de EIB in derde landen;(14) Overwegende dat de Raad op 2 december 1996 inzake nieuwe garantieregelingen voor EIB-leningen aan derde landen conclusies heeft goedgekeurd, waarin het volgende is bepaald: "De omvang van de kredietverlening aan derde landen moet in overeenstemming zijn met de financiële vooruitzichten, met de communautaire begrotingsdiscipline en met de interne EIB-richtsnoeren inzake kredietverlening aan derde landen. In dit verband moet tevens rekening worden gehouden met de conclusies van de Europese Raden van Essen, Cannes en Madrid. De op een alomvattende garantie gebaseerde aanpak, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen regio's en projecten, wordt goedgekeurd. De door de Commissie en de EIB voorgestelde scheiding van de risico's wordt goedgekeurd. De EIB wordt derhalve verzocht om er, waar mogelijk, voor een aanzienlijk deel van de verleende kredieten voor te zorgen dat de derde partijen afdoende garanties bieden voor de commerciële risico's. De begrotingsautoriteit zou in een dergelijk geval alleen bepaalde politieke risico's voor haar rekening nemen, namelijk de risico's in verband met de overmaking van valuta, onteigening, oorlog en oproer. De EIB wordt verzocht 25 % van haar totale kredietverlening in het kader van de mandaten te hanteren als streefcijfer voor het gebruik van niet-soevereine garanties, welk percentage, waar mogelijk en voor zover de marktomstandigheden zulks mogelijk maken, moet worden uitgebreid op basis van individuele mandaten. De toepassing van dit streefcijfer op de individuele mandaten moet op het ogenblik van de onderhandelingen over deze mandaten worden gespecificeerd.";(15) Overwegende dat dit besluit in overeenstemming moet zijn met bovenstaande conclusies;(16) Overwegende dat een garantieniveau van 70 % volstaat voor het totale bedrag van de nieuwe mandaten voor kredietverlening en van andere behoeften op het terrein van kredietverlening voor de looptijd van dit besluit;(17) Overwegende dat de nieuwe garantieregeling geen afbreuk zal doen aan de uitstekende kredietwaardigheid van de EIB;(18) Overwegende dat overeenkomstig de conclusies van de Raad van 2 december 1996 "de voorzieningspercentages van het Garantiefonds (. . .) tot 1999 op het huidige niveau blijven"; dat overeenkomstig de conclusies van de Raad van 27 januari 1997 "elke betaling aan het Garantiefonds zal gebaseerd worden op het percentage dat op het tijdstip van betaling vereist is, te weten 15 % thans en 14 % zodra dat mogelijk is";(19) Overwegende dat de Commissie en de EIB vanuit hun respectieve bevoegdheden moeten zorgen voor adequate coördinatie van de kredietverlening van de EIB in de begunstigde derde landen en de implementatie van de overige financiële instrumenten van de Gemeenschap;(20) Overwegende dat de Commissie en de EIB dienen te overleggen om ervoor te zorgen dat bij de bepaling van het tempo waarin de mandaten zullen worden benut, rekening gehouden wordt met de jaarlijkse variaties in het tempo waarin de Europese Unie van derde landen verzoeken tot betalingsbalanssteun ontvangt;(21) Overwegende dat de Raad het onderhavige besluit en met name de bedragen van de mandaten heeft goedgekeurd, rekening houdend met zijn conclusies van 27 januari 1997, volgens welke de lidstaten en de Commissie unaniem verklaren te "zullen instemmen met de instelling van een aanzienlijke pre-toetredingssteunfaciliteit. Zij verzoeken de Europese Investeringsbank om later dit jaar een voorstel voor zo'n faciliteit aan de raad van gouverneurs voor te leggen. De faciliteit zal zo spoedig mogelijk in werking treden zodra dat in het licht van de toekomstige toetreding mogelijk is. De faciliteit zal goedgekeurd worden krachtens artikel 18 van de EIB-statuten en geniet geen garanties uit de Gemeenschapsbegroting of van de lidstaten. De door een Gemeenschapsgarantie gedekte EIB-leningen kunnen worden geacht overeen te komen met een bedrag van 1 050 miljoen ecu voor macrofinanciële bijstand, ervan uitgaande dat voor Euratom-leningen 750 miljoen ecu nodig is; dat het maximumbedrag voor macrofinanciële bijstand tot 1 200 miljoen ecu zal worden verhoogd, indien de Euratom-leningen in de looptijd van dit besluit niet meer dan 600 miljoen ecu bedragen";(22) Overwegende dat alleen in artikel 235 van het Verdrag bevoegdheden voor de vaststelling van dit besluit bepaald zijn,BESLUIT:Artikel 1 1. De Gemeenschap verleent de Europese Investeringsbank een algemene garantie voor gevallen waarin de EIB betalingen niet ontvangt die haar verschuldigd zijn uit hoofde van leningen welke overeenkomstig de gebruikelijke criteria van de EIB zijn verstrekt voor investeringsprojecten in landen in Midden- en Oost-Europa, in mediterrane derde landen, in Azië en Latijns-Amerika, en in Zuid-Afrika.Deze garantie is beperkt tot 70 % van het totaalbedrag van de uitstaande kredieten, plus alle daarmee verband houdende bedragen. Voor het totaal van de uitstaande kredieten geldt een maximum van 7 105 miljoen ecu, dat als volgt is onderverdeeld:- Midden- en Oost-Europa: 3 520 miljoen ecu;- mediterrane derde landen: 2 310 miljoen ecu;- Azië en Latijns-Amerika: 900 miljoen ecu;- Zuid-Afrika: 375 miljoen ecu.Dit maximum heeft betrekking op de periode van drie jaar die ingaat op 31 januari 1997 voor de landen in Midden- en Oost-Europa, de mediterrane derde landen en de landen in Azië en Latijns-Amerika, en op 1 juli 1997 voor de Republiek Zuid-Afrika. Indien bij het vestrijken van deze periode het bedrag van de door de EIB verstrekte leningen niet de bovengenoemde totaalbedragen bereikt heeft, wordt de periode automatisch met zes maanden verlengd.2. Tot de bovengenoemde landen behoren:- in Midden- en Oost-Europa: Albanië, Bulgarije, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, Slowakije, Slovenië en Tsjechië;- mediterrane derde landen: Algerije, Cyprus, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Malta, Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije en de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever;- in Latijns-Amerika: Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, El Salvador, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay en Venezuela;- in Azië: Bangladesh, Brunei, China, de Filipijnen, India, Indonesië, Macao, Maleisië, Mongolië, Pakistan, Singapore, Sri Lanka, Thailand en Vietnam;- de Republiek Zuid-Afrika.3. De Europese Investeringsbank wordt verzocht ernaar te streven om over 25 % van haar totale kredietverlening in het kader van haar leningen uit hoofde van dit besluit het commerciële risico te dekken met andere dan staatsgaranties, welk percentage, waar mogelijk en voor zover de marktomstandigheden dat toelaten, moet worden opgevoerd in het kader van individuele mandaten.Artikel 2 Om de zes maanden stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad op de hoogte van de situatie met betrekking tot de ondertekende leningovereenkomsten en de in artikel 1, lid 3, bedoelde risicodeling. Hiertoe doet de EIB regelmatig de dienstige informatie aan de Commissie toekomen.Artikel 3 Eenmaal per jaar stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad op de hoogte van de verstrekte leningen; tegelijkertijd legt zij een beoordeling over van de werking van de regeling en van de coördinatie tussen de financiële instellingen die in het betrokken gebied werkzaam zijn.Artikel 4 De Raad evalueert de tenuitvoerlegging van dit besluit op basis van een in juni 1998 door de Commissie en de EIB in te dienen verslag.Artikel 5 De nadere bepalingen voor de toepassing van dit besluit worden vastgesteld in een door de Commissie en de EIB te sluiten overeenkomst.Artikel 6 Dit besluit treedt in werking op de dag van bekendmaking ervan in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Luxemburg, 14 april 1997.Voor de RaadDe VoorzitterJ. VAN AARTSEN(1) PB nr. C 13 van 14. 1. 1996, blz. 9.(2) PB nr. C 115 van 14. 4. 1997.(3) Besluit 93/696/EG van de Raad van 13 december 1993 tot toekenning van de garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank voor verliezen op leningen voor projecten in de Midden- en Oost-Europese landen (Polen, Hongarije, Tsjechische Republiek, Slowaakse Republiek, Roemenië, Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen en Albanië) (PB nr. L 321 van 23. 12. 1993, blz. 27).(4) Verordening (EEG) nr. 1763/92 van de Raad van 29 juni 1992 betreffende de financiële samenwerking met de mediterrane derde landen (PB nr. L 181 van 1. 7. 1992, blz. 5), zoals gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1735/94 (PB nr. L 182 van 16. 7. 1994, blz. 6).(5) Besluit 93/115/EEG van de Raad van 15 februari 1993 waarbij aan de Europese Investeringsbank een garantie van de Gemeenschap wordt verleend voor verliezen uit hoofde van leningen voor projecten van gemeenschappelijk belang in bepaalde derde landen (PB nr. L 45 van 23. 2. 1993, blz. 27).(6) Besluit 96/723/EG van de Raad van 12 december 1996 waarbij aan de Europese Investeringsbank een garantie van de Gemeenschap wordt verleend voor verliezen op leningen voor projecten van gemeenschappelijk belang in landen in Latijns-Amerika en Azië waarmee de Gemeenschap samenwerkingsovereenkomsten gesloten heeft (Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Guatemala, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Uruguay en Venezuela, Bangladesh, Brunei, China, de Filipijnen, India, Indonesië, Macao, Maleisië, Pakistan, Singapore, Sri Lanka, Thailand en Vietnam) (PB nr. L 329 van 19. 12. 1996, blz. 45).(7) Besluit 95/207/EG van de Raad van 1 juni 1995 tot toekenning van een garantie van de Gemeenschap aan de Europese Investeringsbank voor verliezen op leningen voor projecten in Zuid-Afrika (PB nr. L 131 van 15. 6. 1995, blz. 31).(8) Verordening (EG, Euratom) nr. 2728/94 van de Raad van 31 oktober 1994 tot instelling van een Garantiefonds (PB nr. L 293 van 12. 11. 1994, blz. 1).


Avis juridique important

|

31987D0281

87/281/EEG: Besluit van het Europese Parlement van 7 april 1987 tot verlening van kwijting aan de Commissie voor het financiële beheer van het derde Europese Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 1985

Publicatieblad Nr. L 137 van 27/05/1987 blz. 0023 - 0023

*****BESLUIT  VAN HET EUROPESE PARLEMENT  van 7 april 1987  tot verlening van kwijting aan de Commissie voor het financiële beheer van het derde Europese Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 1985  (87/281/EEG)  HET EUROPESE PARLEMENT,  - Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  - Gezien de op 20 juli 1963 en 29 juli 1969 te Jaoende ondertekende Overeenkomsten,  - Gezien de balansen en jaarrekeningen van het derde, vierde en vijfde Europese Ontwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 1985 (1),  - Gezien het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1985, vergezeld van de antwoorden van de Instellingen (2),  - Eraan herinnerend dat het Financieel Reglement, van toepassing op het derde EOF overeenkomstig de bepalingen van het toen vigerende EEG-Verdrag, de Raad de bevoegdheid had gegeven op het gebied van de kwijting; er echter nadrukkelijk op wijzend dat deze bepalingen vervolgens door de Verdragen van 1970 en 1975 zijn gewijzigd, en dat het Parlement een algemene bevoegdheid op het gebied van de kwijting werd toegekend; dat het feit dat het EOF thans niet op de begroting is opgenomen, hetgeen betekent dat verscheidene bepalingen van het Verdrag worden miskend, een beperking van de kwijtingsbevoegdheid van het Parlement niet kan rechtvaardigen,  - Onderstrepend dat het besluit tot het verlenen van kwijting in de eerste plaats betrekking heeft op de resultaten van het begrotingsjaar en niet op geaccumuleerde resultaten,  - Gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie ontwikkelingssamenwerking (doc. A2-9/87),  1. Verleent kwijting aan de Commissie voor het financiële beheer van het derde Europese Onwikkelingsfonds over het begrotingsjaar 1985 op basis van het volgende bedrag:  betalingen: 5 940 034,54 Ecu;  2. Vervat zijn opmerkingen in de bij dit besluit gevoegde resolutie;  3. Verzoekt zijn Voorzitter dit besluit alsmede de resolutie waarin zijn opmerkingen vervat zijn, te doen toekomen aan de Commissie, de Raad, de Rekenkamer en de Europese Investeringsbank, en erop toe te zien dat dit gepubliceerd wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (L-reeks).  Gedaan te Straatsburg, 7 april 1987.  De Voorzitter  Sir Henry PLUMB  (1) COM(86) 177 def.  (2) PB nr. C 321 van 15. 12. 1986.


title: 2012/471/EU: Besluit van de Raad van 13 december 2011 tot ondertekening, namens de Unie, van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid

text:
               11.8.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 215/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 13 december 2011
   tot ondertekening, namens de Unie, van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid
   (2012/471/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 2 december 2010 heeft de Raad een besluit vastgesteld, samen met onderhandelings-richtsnoeren, waarbij de Commissie wordt gemachtigd om onderhandelingen te openen over een overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake de doorgifte en het gebruik van persoonsgegevens van passagiers (Passenger Name Records, hierna „PNR-gegevens” genoemd) met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende criminaliteit.

               (2)

               De onderhandelingen werden succesvol afgesloten met de parafering van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid („de overeenkomst”).

               (3)

               Deze overeenkomst eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd, met name het recht op eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven, overeenkomstig artikel 7 van het Handvest, het recht op de bescherming van persoons-gegevens, overeenkomstig artikel 8 van het Handvest, en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, overeenkomstig artikel 47 van het Handvest. Deze overeenkomst dient te worden toegepast overeenkomstig die rechten en beginselen.

               (4)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, en onverminderd artikel 4 van dat protocol nemen deze lidstaten niet deel aan de vaststelling van dit besluit, en derhalve is het besluit niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaten.

               (5)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, en derhalve is de overeenkomst niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.

               (6)

               De overeenkomst dient te worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt namens de Unie machtiging verleend voor de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Unie inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse Ministerie van Binnenlandse Veiligheid, onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 3
   De verklaring van de Unie over de overeenkomst met betrekking tot haar verplichtingen krachtens de artikelen 17 en 23 van de overeenkomst wordt goedgekeurd.
   De tekst van de verklaring is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 13 december 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. CICHOCKI

      BIJLAGE

         Verklaring van de EU over de Overeenkomst inzake het gebruik en de doorgifte van persoonsgegevens van passagiers aan het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid („de overeenkomst”) met betrekking tot haar verplichtingen krachtens de artikelen 17 en 23 van deze overeenkomst

                     1.

                     In het kader van het in artikel 23 van deze overeenkomst vastgestelde gezamenlijke controle- en evaluatiemechanisme en zonder afbreuk te doen aan andere aangelegen-heden die via dat mechanisme ter sprake kunnen worden gebracht, zal de Europese Unie bij de Verenigde Staten in voorkomend geval inlichtingen inwinnen over de uitwisseling van informatie betreffende de doorgifte van PNR-gegevens van burgers en inwoners van de Europese Unie aan de autoriteiten van derde landen, zoals beschreven in artikel 17 van de overeenkomst;

                     2.

                     In het kader van het in artikel 23 van deze overeenkomst vastgestelde gezamenlijke controle- en evaluatiemechanisme zal de Europese Unie de Verenigde Staten om alle passende informatie verzoeken over de tenuitvoerlegging van de voorwaarden waaronder deze doorgiften plaatsvinden overeenkomstig artikel 17 van de overeenkomst;

                     3.

                     De Europese Unie zal in het kader van het in artikel 23 van deze overeenkomst vastgestelde gezamenlijke controle- en evaluatiemechanisme bijzondere aandacht besteden aan de naleving van alle waarborgen voor de tenuitvoerlegging van artikel 17, lid 2, van de overeenkomst zodat zij er zeker van is dat de ontvangende derde landen ermee hebben ingestemd ten aanzien van de doorgegeven gegevens dezelfde waarborgen inzake privacybescherming te bieden als die welke het DHS krachtens deze overeenkomst biedt ten aanzien van PNR-gegevens.


title: Besluit (EU) 2017/817 van de Raad van 11 mei 2017 tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie in de Wereldhandelsorganisatie moet worden ingenomen aangaande de wijziging van punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst wat betreft de frequentie van de toetsing van het handelsbeleid van de WTO en van het reglement van orde van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid

text:
               13.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 122/71

         BESLUIT (EU) 2017/817 VAN DE RAAD
   van 11 mei 2017
   tot vaststelling van het standpunt dat namens de Europese Unie in de Wereldhandelsorganisatie moet worden ingenomen aangaande de wijziging van punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst wat betreft de frequentie van de toetsing van het handelsbeleid van de WTO en van het reglement van orde van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 9,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie („WTO-Overeenkomst”) regelt de frequentie van de toetsing van het handelsbeleid en de handelspraktijken van de leden van de WTO. De frequentie van de toetsing van het handelsbeleid van ieder lid hangt af van zijn aandeel in de wereldhandel. De vier leden die de meeste handel drijven, worden momenteel om de twee jaar onderzocht. De volgende 16 leden wier aandeel in de wereldhandel daarop volgt, worden om de vier jaar getoetst, terwijl de andere leden momenteel om de zes jaar worden getoetst.

               (2)

               Door de groei van het aantal leden van de WTO sinds 1995 is ook het aantal toetsingen dat nodig is om te voldoen aan het bepaalde in bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst toegenomen, waardoor de druk op de leden en het secretariaat van de WTO is verhoogd. Om de doeltreffendheid van de toetsingsregeling te vrijwaren, stelt het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid van de WTO voor, de huidige cycli met één jaar te verlengen. Als gevolg daarvan zouden de leden van de WTO, afhankelijk van hun aandeel in de wereldhandel, om de drie, vijf of zeven jaar worden onderzocht.

               (3)

               Overeenkomstig artikel X, lid 8, van de WTO-Overeenkomst worden besluiten tot goedkeuring van wijzigingen van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst bij consensus genomen door de Ministeriële Conferentie of, overeenkomstig artikel IV, lid 2, van de WTO-Overeenkomst, door de Algemene Raad in de perioden tussen de bijeenkomsten van de Ministeriële Conferentie; zij worden voor alle leden van de WTO van kracht na de goedkeuring ervan.

               (4)

               Om de doeltreffendheid van de toetsingsregeling te vrijwaren, heeft het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid van de WTO ook aanbevolen zijn reglement van orde te wijzigen om kleine aanpassingen aan te brengen die de toetsing moeten vergemakkelijken, zoals het geven van vier weken tijd in plaats van de huidige drie waarbinnen het getoetste lid moet antwoorden op voorafgaande vragen wanneer het gebruikmaakt van het alternatieve tijdschema. Andere wijzigingen van het reglement van orde omvatten bijvoorbeeld de mogelijkheid dat een lid van de WTO belangrijke wijzigingen in zijn handelsbeleid tussen twee toetsingen in toelicht tijdens een bijeenkomst van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid, of de mogelijkheid om op verzoek van een lid de tweede dag van de toetsing interactiever te maken door de gebruikmaking van panels of de bekendmaking door het secretariaat van de WTO van een lijst van sprekers voor de interventies van de leden van de WTO tijdens de eerste dag van de toetsing. Overeenkomstig artikel IV, lid 4, van de WTO-Overeenkomst kan het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid het besluit tot wijziging van zijn reglement van orde zelf nemen.

               (5)

               Het is in het belang van de Unie om te zorgen voor een goed functionerende regeling inzake toetsing van het handelsbeleid, zodat alle leden van de WTO regelmatig worden getoetst en de bijeenkomsten van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid zo efficiënt mogelijk en zo goed mogelijk voorbereid zijn.

               (6)

               Daarom is het passend als het standpunt dat namens de Unie in de WTO moet worden ingenomen vast te stellen dat de cycli van de toetsing van het handelsbeleid van de leden van de WTO met één jaar worden verlengd en dat het reglement van orde van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid wordt gewijzigdom de toetsing te vergemakkelijken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het standpunt dat namens de Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie zal worden ingenomen, bestaat uit het zich aansluiten bij de consensus tot wijziging van punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst teneinde de cycli van de toetsing van het handelsbeleid van de leden van de WTO met één jaar te verlengen. De toetsingscycli in punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst hangen af van het aandeel in de wereldhandel en duren thans twee, vier of zes jaar. Zij zullen worden vervangen door cycli van respectievelijk drie, vijf of zeven jaar.
   Dit standpunt wordt door de Commissie tot uitdrukking gebracht tijdens de komende bijeenkomst van de Algemene Raad.
   Artikel 2
   Het standpunt dat namens de Unie in het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid zal worden ingenomen, bestaat uit het zich aansluiten bij de consensus om het reglement van orde van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid te wijzigen zoals voorgesteld in document WT/RD/TPR/745.
   Dit standpunt wordt door de Commissie ingenomen tijdens een komende bijeenkomst van het Orgaan voor toetsing van het handelsbeleid.
   Artikel 3
   Na de vaststelling ervan wordt de wijziging van punt C, onder ii), van bijlage 3 bij de WTO-Overeenkomst, zoals daarvan door de WTO kennisgeving wordt gedaan, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 11 mei 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. CARDONA