Belangrijke juridische mededeling

|

E2000C0142

Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 142/00/COL van 26 juli 2000 betreffende het afsluiten van een zaak die aanhangig is gemaakt op basis van een klacht over vermeende staatssteun aan bepaalde bedrijven in de vorm van contractuele clausules op het gebied van elektriciteit ("Kraftkontrakter på myndighetsbestemte vilkår") (steunmaatregel nr. 020.500.032) (Noorwegen)

Publicatieblad Nr. L 324 van 21/12/2000 blz. 0035 - 0039

Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVAnr. 142/00/COLvan 26 juli 2000betreffende het afsluiten van een zaak die aanhangig is gemaakt op basis van een klacht over vermeende staatssteun aan bepaalde bedrijven in de vorm van contractuele clausules op het gebied van elektriciteit ("Kraftkontrakter på myndighetsbestemte vilkår")(steunmaatregel nr. 020.500.032)(Noorwegen)DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte(1), inzonderheid op de artikelen 61 tot en met 63 en Protocol nr. 26,Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie(2), inzonderheid op artikel 24 en artikel 1 van Protocol nr. 3,Gelet op de richtsnoeren van de Toezichthoudende Autoriteit(3) voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst,Overwegende hetgeen volgt:I. FEITEN1. InleidingDe Noorse milieuorganisatie Bellona (Miljøstiftelsen Bellona) heeft bij de Toezichthoudende Autoriteit bij brief van 25 mei 1999, die per 27 mei 1999 werd ontvangen en geregistreerd (document nr. 99-3837 A), een klacht ingediend. De klager beweerde dat de prijzen in de toekomstige leveringscontracten voor elektriciteit tussen Statkraft en 16 Noorse bedrijven lager waren dan de marktprijzen en dat dit niet verenigbaar was met artikel 61 van de EER-overeenkomst. Statkraft is een voor 100 % door de staat gecontroleerd bedrijf dat waterkrachtenergie produceert en het moet de desbetreffende contracten sluiten op basis van de door het Noorse parlement (Stortinget) vastgestelde voorwaarden. De klager verwees in dit verband naar het op 26 maart 1999 door de regering bij Stortinget ingediende voorstel (St. prp. nr. 52 (1998-99) Om Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler).2. Verkoop- en leasingcontracten van Statkraft (St. prp. nr. 52 (1998-99) Om Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler)De regering stelde in document St. prp. nr. 52 (1998-99) voor dat Statkraft aan 16 specifieke bedrijven nieuwe elektriciteitsvoorzieningscontracten zou aanbieden, die per 1 januari 2001 ingaan en een looptijd hebben van 20 jaar (hierna genoemd 52-contracten). Deze bedrijven behoren tot de energie-intensieve sectoren en de papier- en pulpsector. De in deze contracten vastgestelde prijzen zouden de ontwikkeling van de marktprijzen weergeven.De voorgestelde prijs was vastgesteld op 15,5 NOK/kWh (prijzen 1999) voor de contracten die per 1 januari 2001 ingaan. Deze prijs lag veel hoger voor de contracten die na die datum ingaan, aangezien voor de elektriciteitsprijzen een reële stijging wordt verwacht. De prijzen moeten dan worden gecorrigeerd overeenkomstig het indexcijfer van de consumptieprijzen (Konsumprisindeksen). Bovendien zouden de prijzen in de 52-contracten in 2011 worden herzien indien de elektriciteitsmarkt anders zou evolueren dan verwacht in document St. prp. nr. 52 (1998-99). In geval de gemiddelde locoprijs in 2006-2010 met meer dan 1 NOK/kWh (prijzen 1999) zou afwijken van 17,8 NOK/kWh (prijzen 1999), zou de contractprijs dienovereenkomstig worden aangepast.Bedrijven die de nieuwe contracten sluiten, moeten drie reeksen voorwaarden in acht nemen die verband houden met een beperking van de capaciteit van het elektriciteitsnet, de jaarreserve en de energie-efficiëntie. Volgens de in de 52-contracten opgenomen standaardvoorschriften dienen de bedrijven te beschikken over energiereserves tot 100 uur per twaalf maanden. Statnett (de openbare netbeheerder) kan de bedrijven, mits een voorafgaande kennisgeving van 15 minuten, verplichten hun elektriciteitsverbruik te verminderen. In de 52-contracten wordt bovendien vereist dat de bedrijven de locoprijs betalen indien deze prijs gedurende 168 opeenvolgende uren gemiddeld meer dan 30 NOK/kWh bedraagt. Op die manier kan later het risico van hogere locoprijzen en een kleiner aanbod door Statkraft en de industriesector worden gedeeld. De hierboven vermelde en in document St. prp. nr. 52 (1998-99) vastgestelde prijsvoorwaarden zijn gebaseerd op de marktvoorwaarden voor langetermijncontracten, aangepast overeenkomstig de waarde van de dienstverplichtingen.De aan de bedrijven aangeboden contracten bestrijken ten hoogste 50 % (negen bedrijven) of 70 % (zeven bedrijven) van hun huidige energiebehoeften. Vanaf 2011 zal het energievolume geleidelijk worden verminderd (jaarlijks 6 %).Volgens het bepaalde in document St. prp. nr. 52 (1998-99) moeten elf van de 16 bedrijven die de 52-contracten aanvaarden, hun bestaande contracten met Statkraft beëindigen. Voor de bedrijven die gebonden zijn door contracten waarvan de prijs lager ligt dan de startprijs in de 52-contracten, zal de startprijs in de nieuwe contracten worden verlaagd. Deze prijsverlagingen worden voor elk bedrijf berekend door 1. de berekening van de huidige waarde van het verschil tussen de geraamde marktprijs en de huidige contractprijs voor het resterende deel van de contractuele periode en 2. de omzetting van de huidige waarde in prijsverlagingen voor de looptijd van de nieuwe contracten.Aan drie bijkomende bedrijven zouden met betrekking tot drie elektriciteitscentrales nieuwe leasingcontracten worden aangeboden(4). Deze contracten zouden per 1 januari 2001 ingaan en een looptijd van 30 jaar hebben. De prijs zou voor de periode tussen 2001 en 2020 worden vastgesteld op 15,75 NOK/kWh (prijzen 1999). Tussen 2021 en 2030 zou de reële prijs gelijk zijn aan de gemiddelde locoprijs voor elektriciteit in de periode van 2016 tot 2020. Er zou tevens worden voorzien in opzeggingsclausules die vergelijkbaar zijn met die van de andere (verkoop)contracten.Stortinget keurde document St. prp. nr. 52 (1998-99) op 16 juni 1999 goed met de volgende drie wijzigingen(5). In de eerste plaats werd de vermindering van het contractvolume vanaf 2011 van 6 % per jaar op 5 % per jaar gebracht. In de tweede plaats diende bij de indexering ook de index van de groothandelsprijs in acht te worden genomen. (Het ministerie van Aardolie en Energie besloot later dat de aanpassingen van de jaarprijs moesten zijn gebaseerd op een gemiddelde van het indexcijfer van de consumptieprijzen en het indexcijfer van de groothandelsprijzen.) In de derde plaats werden, naast de 16 door de regering voorgestelde bedrijven, ook aan twee andere bedrijven (Becromal en Hunsfoss) 52-contracten aangeboden.3. De klachtDe klager is van mening dat de in document St. prp. nr. 52 (1998-99) opgenomen contracten niet overeenstemmen met de regels inzake staatssteun van de EER-overeenkomst (artikel 61, lid 1). Volgens Bellona zou voor contracten met een looptijd van 20 jaar op de vrije markt een prijs van 21 NOK/kWh (nominale vaste prijs) kunnen worden verkregen, terwijl de startprijs in document St. prp. nr. 52 (1998-99) is vastgesteld op 15,5 NOK/kWh (geïndexeerde prijzen 1999). Voor bedrijven die reeds 52-contracten met Statkraft hebben gesloten'zou de startprijs, omwille van de opzeggingsclausules, kunnen dalen tot 11 NOK/kWh (geïndexeerde prijzen 1999). Wanneer men over een periode van 20 jaar een startprijs van 15,5 NOK/kWh (geïndexeerde prijzen 1999) vergelijkt met een prijs van 21 NOK/kWh (vaste nominale prijs) moet de indexering 3,1 % per jaar bedragen. De klager verwijst naar het feit dat de regering ervan is uitgegaan dat de consumptieprijzen tot 2010 met 2,5 % zouden stijgen. Dit betekent volgens Bellona dat de 16 bedrijven wanneer zij 52-contracten sluiten waarschijnlijk staatssteun zullen ontvangen. Deze 52-contracten vallen onder het toepassingsgebied van artikel 62, lid 1, van de EER-overeenkomst en volgens de klager is geen enkele vrijstelling van artikel 62, lid 2 of 3, van toepassing.4. Briefwisseling tussen de Noorse autoriteiten en de Toezichthoudende AutoriteitBij brief van 6 juli 1999 (document nr. 99-5022 D) heeft de Toezichthoudende Autoriteit een kopie van de klacht van Bellona aan de Noorse autoriteiten toegestuurd. Deze werden met name verzocht alle documenten voor te leggen die betrekking hebben op het systeem dat door Statkraft wordt toegepast bij de toekenning van energiecontracten aan verschillende bedrijven. De Toezichthoudende Autoriteit heeft de Noorse autoriteiten in het bijzonder gevraagd aan te tonen waarom, naar hun mening, de aan bepaalde bedrijven voorgestelde elektriciteitsprijzen geen begunstiging inhouden in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.De Noorse vertegenwoordiging bij de Europese Unie heeft hierop geantwoord bij brief van 13 oktober 1999, die per 14 oktober 1999 door de Toezichthoudende Autoriteit werd ontvangen en geregistreerd (document nr. 99-7668 A). Deze brief bevatte gedetailleerde documenten over het vorige en het huidige Noorse elektriciteitsproductiesysteem, met inbegrip van de belangrijkste punten in document St. prp. nr. 52 (1998-99). De Noorse autoriteiten verklaarden dat de 52-contracten "gebaseerd zijn op een prijsniveau dat op de huidige elektriciteitsmarkt kan worden verkregen in het kader van langetermijncontracten, aangepast overeenkomstig de waarde van bepaalde dienstverplichtingen".Tijdens een vergadering van de Noorse autoriteiten en de Toezichthoudende Autoriteit op 15 februari 2000 in Brussel hebben de Noorse autoriteiten de inhoud van document St. prp. nr. 52 (1998-99) toegelicht.Bij brief van 28 februari 2000 (document nr. 00-1613 D) heeft de Toezichthoudende Autoriteit de Noorse autoriteiten om meer informatie verzocht. Zij heeft hun met name gevraagd om nogmaals hun standpunt over de klacht van Bellona uiteen te zetten, extra informatie te verstrekken over de prijzen in de 52-contracten en de berekening van de waarde van de dienstverplichtingen nader toe te lichten.De Noorse autoriteiten en de Toezichthoudende Autoriteit kwamen een tweede maal op 3 maart 2000 in Oslo in vergadering bijeen. Op die dag ontmoette de Toezichthoudende Autoriteit ook een aantal bedrijven die actief zijn op de Noorse elektriciteitsmarkt.Bij brief van 8 mei 2000, die de Toezichthoudende Autoriteit op 10 mei 2000 heeft ontvangen en geregistreerd (document nr. 00-3577 A), verstrekte het ministerie van Aardolie en Energie aanvullende informatie. Het ministerie stelde dat "de 52-contracten gebaseerd zijn op een prijsniveau dat op de huidige elektriciteitsmarkt kan worden verkregen in het kader van langetermijncontracten, aangepast aan de waarde van de dienstverplichtingen. Bovendien is de neerwaartse herziening van het door het contract bestreken volume, waarmee in 2011 een begin werd gemaakt, eveneens in de contractprijs weergegeven. De door Bellona vermelde prijs wordt toegepast in contracten zonder dienstverplichtingen en met een constant jaarlijks volume gedurende de volledige contractuele periode. Het is derhalve niet correct deze twee prijzen met elkaar te vergelijken.". Het ministerie verwijst naar een vroegere briefwisseling en verklaart dat "reeds is aangetoond dat de prijs van het ministerie naar gelang van de disconteringsfactor, gelijk is aan of hoger dan de prijs van Bellona, namelijk 21 NOK/kWh.".Voorts verwijst het ministerie bij brief van 8 mei 2000 naar het feit dat Stortinget in document St. prp. nr. 52 (1998-99) een aantal elementen heeft aangepast, d.w.z. de indexering van de contractprijs en de vermindering van het contractvolume met ingang van 2011. Om deze wijzigingen te kunnen aanbrengen, werd de startprijs van de 52-contracten van 15,50 NOK/kWh op 15,88 NOK/kWh (prijzen 1999) gebracht. Het ministerie wees erop dat de prijzen van de 52-contracten met ingang van 1 januari 2011 kunnen worden aangepast indien de prijzen op de energiemarkt zich anders ontwikkelen dan verwacht. Het ministerie wees erop dat de industriesector steeds de locomarktprijs zal moeten betalen wanneer de prijzen zeven opeenvolgende dagen meer bedragen dan 30 NOK/kWh (prijzen 1999). Voorts verstrekte het ministerie een aantal toelichtingen, met name over de manier waarop de dienstverplichtingen worden berekend (energiecontrole, jaarreserve en efficiënt energiegebruik) en over de opzeggingsclausule in de 52-contracten en de leasingcontracten.In een brief van 12 mei 2000 (document nr. 00-3564 D) aan de Noorse autoriteiten verklaarde de Toezichthoudende Autoriteit dat "uitgaande van de tot dusver ontvangen informatie de Toezichthoudende Autoriteit van mening is dat de in document St. prp. nr. 52 vermelde contracten elementen van steunmaatregelen kunnen omvatten. Opzeggingsclausules in de voorgestelde contracten impliceren dat bedrijven die gebonden zijn door bestaande contracten (statkraftskontrakter) of leasing (leieavtaler) geruime tijd bepaalde voordelen zullen genieten. Anderzijds lijken de in document St. prp. nr. 52 uiteengezette prijsvoorwaarden voor bedrijven die niet door bestaande contracten gebonden zijn, d.w.z. waarop de opzeggingsclausule niet van toepassing is, vergelijkbaar met de marktvoorwaarden. Indien Statkraft en de in document St. prp. nr. 52 vermelde bedrijven onder de thans geldende voorwaarden contracten (met opzeggingsclausules) sluiten, zal de Toezichthoudende Autoriteit verplicht zijn een procedure in te leiden overeenkomstig artikel 1 van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst.".5. Wijzigingen in de verkoop- en leasingcontracten van Statkraft (St. prp. nr. 78 (1999-2000) Endringer i vilkårene for Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler)Bij brief van de Noorse vertegenwoordiging bij de Europese Unie van 13 juni 2000, die op 14 juni 2000 werd ontvangen en geregistreerd (document nr. 00-4346 A), deelden de Noorse autoriteiten aan de Toezichthoudende Autoriteit mede dat op 2 juni 2000 de Noorse regering aan Stortinget een voorstel had voorgelegd betreffende de wijziging van de voorwaarden van de verkoop- en leasingcontracten van Statkraft (St. prp. nr. 78 (1999-2000) Endringer i vilkårene for Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler). In het voorstel werd de afschaffing van de opzeggingsclausules in de 52-contracten gesuggereerd. Dit betekent dat de huidige verkoop- en leasingcontracten tot aan hun vervaldatum zonder enige wijziging zullen worden toegepast.Bij brief van het Noorse ministerie van Aardolie en Energie van 27 juni 2000, die op 29 juni 2000 werd ontvangen en geregistreerd (document nr. 00-4701 A), deelde het ministerie de Toezichthoudende Autoriteit mee dat Stortinget het document St. prp. nr. 78 (1999-2000) op 14 juni 2000(6) had goedgekeurd.II. BEOORDELINGDe klager is van mening dat de prijzen in de 52-contracten (zie onderdeel 1, punt 2, hierboven) onder de marktprijzen liggen en dat dit strijdig is met artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.Maatregelen zijn steunmaatregelen van de staten in de zin van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst wanneer deze:1. met staatsmiddelen worden bekostigd;2. de mededinging vervalsen of dreigen te vervalsen door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaald producties;3. zij het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen ongunstig beïnvloeden.Deze voorwaarden zijn in acht genomen wanneer Statkraft (de verkoper) verplicht wordt met de bedrijven (de kopers) 52-contracten te sluiten waarvan de voorwaarden voordeliger zijn dan de marktvoorwaarden, d.w.z. wanneer de 52-contracten een financieel voordeel inhouden voor de kopers. De Toezichthoudende Autoriteit dient bijgevolg de eventuele elementen van steunmaatregelen in de 52-contracten vast te stellen en te kwantificeren.De goedkeuring van document St. prp. nr. 78 (1999-2000) (zie onderdeel 1, punt 5) betekent dat de opzeggingsclausules uit de 52-contracten zijn verwijderd. De bestaande verkoop- en leasingcontracten blijven derhalve ongewijzigd van toepassing tot de respectieve vervaldata. Het betreft de met elf bedrijven gesloten contracten en de drie bovenvermelde leasingcontracten.De prijs in de 52-contracten die per 1 januari 2001 ingaan, zal worden vastgesteld op 15,88 NOK/kWh (prijzen van 1999) en zal jaarlijks worden gecorrigeerd voor de inflatieontwikkeling. De prijzen van de contracten die na die datum ingaan, zullen hoger liggen aangezien wordt verwacht dat de reële elektriciteitsprijzen zullen stijgen. Indien de prijzen op de elektriciteitsmarkt anders evolueren dan verwacht, voorzien de contracten in prijsaanpassingen met ingang van 1 januari 2011. Voorts zullen de bedrijven verplicht worden om de locoprijs te betalen indien de gemiddelde locoprijs gedurende meer dan 168 opeenvolgende uren 30 NOK/kWh bedraagt.De prijs in de leasingcontracten bedraagt 15,75 NOK/kWh voor de periode tussen 2001 en 2020. Deze nominale prijs zal ook worden gecorrigeerd voor de inflatieontwikkeling. De reële prijs zal tussen 2021 en 2030 gelijk zijn aan de gemiddelde locoprijs in de periode van 2016 tot 2020.De bedrijven die de 52-contracten en de leasingcontracten aanvaarden, dienen bij te dragen tot de energiecontrole en de jaarreserve. De waarde van deze verplichtingen is weergegeven in de contractprijzen.De Toezichthoudende Autoriteit heeft van de Noorse autoriteiten gedetailleerde informatie ontvangen over de prijzen die gelden bij langetermijncontracten. De Noorse autoriteiten hebben uit verschillende bronnen (makelaars) op de elektriciteitsmarkt informatie ontvangen. Ook de Toezichthoudende Autoriteit heeft informatie uit verschillende bronnen verkregen. Hieruit blijkt dat de marktprijzen voor de langetermijncontracten, wat de elektriciteitsvoorziening betreft, sedert de voorlegging van document St. prp. nr. 52 (1998-99) aan Stortinget zijn gedaald. Thans zijn op de open markt contracten over een periode van 20 jaar mogelijk met een prijs van ongeveer 19 NOK/kWh. Deze prijs is vastgesteld in nominale termen voor de gehele looptijd van het contract en is bijgevolg niet onderworpen aan inflatiecorrecties. Bellona beweert dat een dienovereenkomstige prijs 21 NOK/kWh zou bedragen.De Toezichthoudende Autoriteit is het met de Noorse autoriteit erover eens dat het niet correct is rechtstreeks de prijzen van de in document St. prp. nr. 52 (1998-99) vervatte contracten te vergelijken met die van de contracten waarin geen dienstverplichtingen zijn opgenomen en waarvan het volume gedurende de gehele contractuele periode constant blijft. Bovendien zijn de prijzen in de 52-contracten reële prijzen (15,88 NOK/kWh), terwijl de daadwerkelijk te betalen prijzen zullen worden gecorrigeerd voor de inflatieontwikkeling. De door Bellona bedoelde prijs is een prijs die gedurende de gehele contractuele periode in nominale termen zal worden gehandhaafd en niet voor de inflatieontwikkeling zal worden gecorrigeerd. Wanneer de economische waarde van een contract met een bepaalde nominale prijs gelijk is aan de economische waarde van een contract waarvan de nominale prijs stijgt, zal de eerstgenoemde prijs uiteraard hoger liggen dan bij het begin van de contractuele periode, terwijl de tweede hoger zal liggen aan het einde van die periode. Om de economische waarden van dergelijke reeksen contracten te kunnen vergelijken, zijn ramingen noodzakelijk van de inflatieontwikkeling en het discontopercentage.De Toezichthoudende Autoriteit heeft de verschillende vaste nominale prijzen onderling vergeleken. Zij heeft hierbij gebruikgemaakt van verschillende discontopercentages en een prijs van 15,88 NOK/kWh die geïndexeerd is met 2,25 % voor een periode van 20 jaar. Met een discontofactor van 7 %(7) ligt de geïndexeerde prijs van 15,88 NOK/kWh van het ministerie volgens de Toezichthoudende Autoriteit hoger dan de huidige vaste nominale marktprijs van 19 NOK/kWh. Daarbij dient ermee rekening te worden gehouden dat bedrijven die 52-contracten sluiten, onderworpen zijn aan de dienstverplichtingen. De Toezichthoudende Autoriteit kan derhalve niet concluderen dat de 52-contracten elementen van steunmaatregelen omvatten.III. CONCLUSIEIn het licht van de hierboven genoemde feiten en overwegingen wordt de zaak zonder verder gevolg door de Toezichthoudende Autoriteit afgesloten,BESLUIT:Het onderzoek van de op 27 mei 1999 ontvangen en geregistreerde klacht (document nr. 99-3867 A) betreffende vermeende staatssteun aan bepaalde bedrijven in de vorm van contractuele clausules op het gebied van elektriciteit (Kraftkontrakter på myndighetsbestemte vilkår) (steunmaatregel nr. 020.500.032) door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wordt zonder gevolg afgesloten.Gedaan te Brussel, 26 juli 2000.Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVADe voorzitterKnut Almestad(1) Hierna genoemd de EER-overeenkomst.(2) Hierna genoemd de Toezichtovereenkomst.(3) Formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (richtsnoeren op het gebied van staatssteun) door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 januari 1994 vastgesteld en uitgevaardigd. Bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, blz. 1, en EER-Supplement bij PB nr. 32 van 3.9.1994, blz. 1. De richtsnoeren werden laatstelijk gewijzigd op 12 april 2000, maar zijn nog niet bekendgemaakt.(4) Saudavassdraget, Tyssovassdraget en Bremanger.(5) Innst. S. nr. 233 (1998-99) "Innstilling fra energi- og miljøkomiteen om Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler og om Kraftkontrakter med industrien".(6) Innst. S. nr. 251 (1999-2000) "Innstilling fra energi- og miljøkomiteen om endringer i vilkårene for Statkrafts industrikontrakter og leieavtaler".(7) 7 % wordt toegepast door de Noorse autoriteiten. Zie document St. prp. nr. 52 (1998-99), blz. 14.


title: 2014/20/EU: Besluit van de Raad van 23 september 2013 betreffende de ondertekening namens de Unie en de voorlopige toepassing van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, inzake de Europese satellietnavigatieprogramma's

text:
                  20.1.2014

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 15/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
         van 23 september 2013
         betreffende de ondertekening namens de Unie en de voorlopige toepassing van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, inzake de Europese satellietnavigatieprogramma's
         (2014/20/EU)
         DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
         Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 172, in samenhang met artikel 218, lid 5,
         Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     Bij besluit van 29 juni 2010 hebben de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, de Commissie gemachtigd onderhandelingen te openen met Zwitserland over de vaststelling van een samenwerkingsovereenkomst inzake de Europese satellietnavigatieprogramma's ("de overeenkomst").

                     (2)

                     Over de overeenkomst is onderhandeld door de Commissie, namens de Unie en haar lidstaten.

                     (3)

                     De overeenkomst maakt de deelname van Zwitserland aan de Europese satellietnavigatieprogramma's mogelijk. In ruil daarvoor zal Zwitserland een financiële bijdrage aan deze programma's leveren.

                     (4)

                     De onderhandelingen werden succesvol afgerond met de parafering van de overeenkomst respectievelijk op 6 en 12 maart 2013 door de Commissie en de Zwitserse Bondsstaat.

                     (5)

                     De overeenkomst moet namens de Unie worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan op een latere datum.

                     (6)

                     Met het oog op onmiddellijke tenuitvoerlegging en passende deelname van Zwitserland aan de Europese satellietnavigatieprogramma's, moeten onderdelen die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, voorlopig worden toegepast overeenkomstig artikel 27, lid 2, van de overeenkomst.

                     (7)

                     Overeenkomstig artikel 27, lid 1, moet de overeenkomst door de Unie en haar lidstaten worden goedgekeurd overeenkomstig hun interne procedures.

                     (8)

                     Voor besluiten die rechtsgevolgen hebben of die de toepassing van de overeenkomst opschorten, wordt het standpunt van de Unie in het gemengd comité, op voorstel van de Commissie, door de Raad vastgesteld.

                     (9)

                     Daarnaast moet, voor door het gemengd comité te behandelen vraagstukken die geen rechtsgevolgen hebben, de Commissie het standpunt van de Unie met de lidstaten coördineren,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

            Artikel 1
            De ondertekening namens de Unie van de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Zwitserse Bondsstaat, anderzijds, inzake de Europese satellietnavigatieprogramma's wordt namens de Unie goedgekeurd onder voorbehoud van de sluiting van die overeenkomst.
            De tekst van de overeenkomst is bij dit besluit gevoegd.

            Artikel 2
            De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.

            Artikel 3
            De overeenkomst wordt overeenkomstig artikel 27, lid 2, ervan voorlopig toegepast in afwachting van de voltooiing van de procedures voor sluiting (1).

            Artikel 4
            De voorzitter van de Raad verricht namens de Unie de in artikel 27, lid 2, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving.

            Artikel 5
            Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

            Gedaan te Brussel, 23 september 2013.

                  Voor de Raad

                  De voorzitter

               V. JUKNA

            (1)  De datum vanaf welke de overeenkomst voorlopig wordt toegepast wordt door het secretariaat-generaal van de Raad bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.


Avis juridique important

|

41997D0625(01)

Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen der Lidstaten van 2 juni 1997 tot vaststelling van de vestigingsplaats van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat

Publicatieblad Nr. C 194 van 25/06/1997 blz. 0004 - 0004

BESLUIT VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LIDSTATEN van 2 juni 1997 tot vaststelling van de vestigingsplaats van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (97/C 194/02)DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LIDSTATEN,Gelet op Verordening (EG) nr. 1035/97 van de Raad van 2 juni 1997 houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat (1), inzonderheid op artikel 17,Overwegende dat de vestigingsplaats van het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat moet worden vastgesteld,BESLUITEN:Artikel 1 Het Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat wordt gevestigd in Wenen.Artikel 2 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen en treedt in werking op dezelfde dag als Verordening (EG) nr. 1035/97 houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor racisme en vreemdelingenhaat.Gedaan te Luxemburg, 2 juni 1997.De VoorzitterH. VAN MIERLO(1) PB nr. L 151 van 10. 6. 1997, blz. 1.


Avis juridique important

|

31997D0579

97/579/EG: Besluit van de Commissie van 23 juli 1997 houdende de instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 237 van 28/08/1997 blz. 0018 - 0023

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 23 juli 1997 houdende de instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid (Voor de EER relevante tekst) (97/579/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Overwegende dat degelijk wetenschappelijk advies een essentiële grondslag vormt voor de communautaire wetgeving betreffende de gezondheid van de consument, welke zowel aangelegenheden in verband met de gezondheid van de consument in de engste zin betreft als vraagstukken in verband met de gezondheid en het welzijn van dieren, de gezondheid van planten en de milieuhygiëne;Overwegende dat wetenschappelijk advies over aangelegenheden betreffende de gezondheid van de consument in het belang van de consument en het bedrijfsleven op de beginselen van deskundigheid, onafhankelijkheid en doorzichtigheid moet berusten;Overwegende dat naast de gevallen waarin de raadpleging van de wetenschappelijke comités verplicht is, deze ook over andere aangelegenheden van bijzonder belang voor de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid kunnen worden geraadpleegd;Overwegende dat hoewel vele vraagstukken die wetenschappelijk advies vereisen tot het huidige bevoegdheidsgebied van één der bestaande wetenschappelijke comités behoren, niettemin blijkt dat sommige vraagstukken onder de bevoegdheid van verscheidene comités kunnen vallen;Overwegende dat de werkzaamheden van sommige comités opnieuw moeten worden vastgesteld, teneinde de samenhang ervan te vergroten en tevens bepaalde overlappingen te vermijden;Overwegende dat de Commissie bij Besluit 97/404/EG (1) een wetenschappelijke stuurgroep heeft opgericht, die de arbeid van de wetenschappelijke comités coördineert;Overwegende dat de Commissie tijdig degelijk wetenschappelijk advies moet kunnen krijgen;Overwegende dat verscheidene richtlijnen en enkele verordeningen van de Raad in verplichte raadpleging van een der thans bestaande wetenschappelijke comités voorzien; dat de Commissie voornemens is de Raad passende voorstellen te doen om de bestaande wetgeving aan dit besluit aan te passen,BESLUIT:Artikel 1 1. Bij de Commissie worden de volgende wetenschappelijke comités ingesteld:- het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding;- het Wetenschappelijke Comité voor de diervoeding;- het Wetenschappelijke Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren;- het Wetenschappelijke Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid;- het Wetenschappelijke Comité voor planten;- het Wetenschappelijke Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten;- het Wetenschappelijke Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen;- het Wetenschappelijke Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu.2. De bevoegdheidsgebieden van de wetenschappelijke comités zijn in de bijlage aangegeven.3. Het Wetenschappelijke Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren omvat een ondercomité voor de gezondheid van dieren en een ondercomité voor het welzijn van dieren.Artikel 2 1. De wetenschappelijke comités worden geraadpleegd in de gevallen waarin de Gemeenschapswetgeving dit voorschrijft. Voorts kan de Commissie besluiten de comités te raadplegen over andere aangelegenheden die van bijzonder belang zijn voor de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid.2. Wanneer de voorgelegde aangelegenheid verscheidene van de in artikel 1 genoemde wetenschappelijke comités betreft, kunnen deze, nadat de wetenschappelijke stuurgroep heeft aangegeven welke comités dat zijn, een gemeenschappelijke werkgroep oprichten om hun respectieve adviezen voor te bereiden. De oprichting van een werkgroep is verplicht wanneer de wetenschappelijke stuurgroep daarom heeft verzocht.3. Op verzoek van de Commissie brengen de wetenschappelijke comités wetenschappelijk advies uit over aangelegenheden betreffende de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid. Hun taken zijn onder meer:a) kritische bestudering van risicobeoordelingen die door wetenschapsmensen van organisaties in de lidstaten zijn verricht;b) ontwikkeling van nieuwe risicobeoordelingsprocedures op gebieden zoals door voedsel overgebrachte ziekten en de overdraagbaarheid van dierziekten op de mens;c) opstelling van wetenschappelijke adviezen om de Commissie in staat te stellen de wetenschappelijke grondslag van in internationale gremia uitgebrachte aanbevelingen, normen of richtsnoeren te beoordelen;d) beoordeling van de wetenschappelijke beginselen waarop de communautaire gezondheidsvoorschriften berusten, met inachtneming van de risicobeoordelingstechnieken die door de betrokken internationale organisaties zijn ontwikkeld.4. Op grond van de ontwikkelingen van de bestaande wetenschappelijke gegevens kunnen de wetenschappelijke comités de aandacht van de Commissie vestigen op elk specifiek of zich aandienend probleem op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid dat onder hun bevoegdheid valt.5. De Commissie kan voor het uitbrengen van een advies een bepaalde termijn stellen.Artikel 3 1. De wetenschappelijke comités bestaan uit maximaal 19 leden. Het aantal leden van elk comité wordt door de Commissie vastgesteld afhankelijk van de vereiste deskundigheid.2. De leden van elk wetenschappelijk comité zijn wetenschappelijke deskundigen op een of meer bevoegdheidsgebieden van dat comité en bestrijken gezamenlijk een zo breed mogelijk spectrum aan vakgebieden.3. De leden van de wetenschappelijke comités worden door de Commissie benoemd, nadat in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen een oproep om belangstelling te doen blijken, de selectiecriteria en een beschrijving van de selectieprocedure zijn bekendgemaakt. Met deze selectieprocedure worden op doorzichtige wijze de voor de arbeid van de comités meest geschikte kandidaten gekozen. De Commissie benoemt aan de hand van de lijst van deze kandidaten de leden van elk wetenschappelijk comité, die ieder slechts van één wetenschappelijk comité lid mogen zijn. De namen van de leden van elk wetenschappelijk comité worden in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.Artikel 4 De wetenschappelijke comités en de ondercomités van het Wetenschappelijke Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren (hierna "ondercomités" genoemd) kiezen uit hun midden bij meerderheid van stemmen een voorzitter en twee vice-voorzitters.Artikel 5 1. De ambstermijn van de leden van de wetenschappelijke comités is drie jaar. De leden mogen niet meer dan twee opeenvolgende ambtstermijnen vervullen. Na afloop van hun ambtstermijn blijven zij in functie, totdat in hun vervanging of in de verlenging van hun ambtstermijn is voorzien.2. Ingeval een lid van een wetenschappelijk comité niet langer in staat is een doeltreffende bijdrage tot het werk van dat comité te leveren of zijn ontslag indient, benoemt de Commissie aan de hand van de in artikel 3, lid 3, bedoelde lijst voor de resterende ambtstermijn een geschikte vervanger.3. De leden van de wetenschappelijke comités en de externe deskundigen ontvangen een vergoeding voor de diensten die zij de Commissie verlenen en daarnaast een vergoeding voor hun reis- en verblijfskosten, een en ander volgens de door de Commissie vastgestelde regels.Artikel 6 1. De leden van de wetenschappelijke comités handelen in hun hoedanigheid van comitélid onafhankelijk van invloeden van buitenaf.2. De leden van de wetenschappelijke comités stellen de Commissie jaarlijks in kennis van de belangen die zouden kunnen worden geacht aan hun onafhankelijkheid afbreuk te doen.3. De leden van de wetenschappelijke comités en de externe deskundigen maken op elke vergadering de specifieke belangen kenbaar, die zouden kunnen worden geacht aan hun onafhankelijkheid afbreuk te doen.Artikel 7 1. De wetenschappelijke comités en de ondercomités kunnen in overeenstemming met de Commissie gespecialiseerde externe deskundigen uitnodigen om aan hun werkzaamheden deel te nemen.2. De wetenschappelijke comités en de ondercomités kunnen specifieke werkgroepen met duidelijk afgebakende taken oprichten. Elke werkgroep heeft een lid van het comité of ondercomité als voorzitter en kan mede uit externe deskundigen bestaan.3. De werkgroepen brengen verslag uit aan het wetenschappelijke comité respectievelijk het ondercomité waardoor zij zijn opgericht.Artikel 8 1. De wetenschappelijke comités stellen in samenwerking met de wetenschappelijke stuurgroep elk hun reglement van orde vast. Deze reglementen van orde waarborgen dat de wetenschappelijke comités hun taken zo goed mogelijk verrichten met inachtneming van de beginselen van deskundigheid, onafhankelijkheid en doorzichtigheid, waarbij aan gewettigde verzoeken om eerbiediging van zakengeheimen gevolg wordt gegeven. Deze reglementen worden openbaar gemaakt.2. De reglementen van orde stellen voor elk wetenschappelijk comité met name de procedures vast om:a) de rapporteurs aan te wijzen om achtergrondinformatie en documentatie te verzamelen en ontwerpadviezen van het wetenschappelijke comité op te stellen;b) na te gaan of de rapporteurs hun specifieke taken met de grootst mogelijke onafhankelijkheid van alle invloeden van buitenaf kunnen verrichten;c) zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen de krachtens artikel 2, lid 5, gestelde termijn advies uit te brengen;d) te zorgen voor een nauwe samenwerking met de andere wetenschappelijke comités en de wetenschappelijke stuurgroep.3. De wetenschappelijke comités keuren hun adviezen bij meerderheid van stemmen.4. De ondercomités keuren bij meerderheid van stemmen ontwerpadviezen goed, die later ter definitieve goedkeuring aan het Wetenschappelijke Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren worden voorgelegd.Artikel 9 1. De wetenschappelijke comités, de ondercomités en de werkgroepen worden door de Commissie bijeengeroepen.2. De Commissie voert het secretariaat van de wetenschappelijke comités, de ondercomités en de werkgroepen.Artikel 10 De agenda's, notulen en adviezen van de wetenschappelijke comités worden zonder onnodige vertraging en met eerbiediging van zakengeheimen openbaar gemaakt. De minderheidsstandpunten zijn steeds daarin opgenomen; de naam van de leden die deze standpunten hebben ingenomen, wordt slechts op hun verzoek vermeld.Artikel 11 Onverminderd het bepaalde in artikel 214 van het Verdrag zijn de leden en de externe deskundigen gehouden, de inlichtingen die hun in verband met de werkzaamheden van de wetenschappelijke comités, de ondercomités of een der werkgroepen ter kennis zijn gekomen, niet openbaar te maken wanneer hun is meegedeeld dat ten aanzien van deze inlichtingen een verzoek om geheimhouding is gedaan.Artikel 12 1. De bij dit besluit ingestelde wetenschappelijke comités komen als volgt in de plaats van de bestaande wetenschappelijke comités:a) het Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding komt in de plaats van het bij Besluit 95/273/EG van de Commissie (2) ingestelde Wetenschappelijke Comité voor de menselijke voeding;b) het Wetenschappelijke Comité voor de diervoeding komt in de plaats van het bij Besluit 76/791/EEG van de Commissie (3), gewijzigd bij Besluit 86/105/EEG (4), ingestelde Wetenschappelijke Comité voor de diervoeding;c) het Wetenschappelijke Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren komt in de plaats van de afdeling gezondheid van dieren en de afdeling beschermen van dieren van het bij Besluit 81/651/EEG van de Commissie (5), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, ingestelde Wetenschappelijk Veterinaire Comité;d) het Wetenschappelijke Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid komt in de plaats van de afdeling volksgezondheid uit een veterinair oogpunt, van het bij Besluit 81/651/EEG ingestelde Wetenschappelijke Veterinaire Comité;e) het Wetenschappelijke Comité voor planten komt in de plaats van het bij Besluit 78/436/EEG van de Commissie (6), gewijzigd bij Besluit 86/105/EEG, ingestelde Wetenschappelijke Comité voor bestrijdingsmiddelen;f) het Wetenschappelijke Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten komt in de plaats van het bij Besluit 78/45/EEG van de Commissie (7), laatstelijk gewijzigd bij Besluit 94/954/EG (8), ingestelde Wetenschappelijke Comité voor cosmetologie;g) het Wetenschappelijke Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu komt in de plaats van het bij Besluit 78/618/EEG (9) van de Commissie, laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, ingestelde Raadgevende Wetenschappelijke Comité voor het onderzoek naar de toxiciteit en de ecotoxiciteit van chemische verbindingen.2. De besluiten 76/791/EEG, 78/45/EEG, 78/436/EEG, 78/618/EEG, 81/651/EEG en 95/273/EG worden ingetrokken.De bij die besluiten ingestelde comités blijven echter in functie tot de bij dit besluit ingestelde wetenschappelijke comités in functie zijn getreden.Verwijzingen naar de ingetrokken besluiten gelden als verwijzingen naar dit besluit; verwijzingen naar de bij de ingetrokken besluiten ingestelde comités en afdelingen gelden als verwijzingen naar de bij dit besluit ingestelde comités.Gedaan te Brussel, 23 juli 1997.Voor de CommissieEmma BONINOLid van de Commissie(1) PB nr. L 169 van 27. 6. 1997, blz. 85.(2) PB nr. L 167 van 18. 7. 1995, blz. 22.(3) PB nr. L 279 van 9. 10. 1976, blz. 35.(4) PB nr. L 93 van 8. 4. 1986, blz. 14.(5) PB nr. L 233 van 19. 8. 1981, blz. 32.(6) PB nr. L 124 van 12. 5. 1978, blz. 16.(7) PB nr. L 13 van 17. 1. 1978, blz. 24.(8) PB nr. L 371 van 31. 12. 1994, blz. 15.(9) PB nr. L 198 van 22. 7. 1978, blz. 17.BIJLAGE Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid in verband met de consumptie van voedingsmiddelen en in het bijzonder aangelegenheden op het gebied van toxicologie en hygiëne in de gehele voedselproductieketen, voeding en toepassingen van landbouw- en voedingsmiddelentechnologieën, alsmede stoffen die met voedingsmiddelen in aanraking komen, zoals verpakkingen.Wetenschappelijk Comité voor de diervoeding Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende de voeding van dieren, de gevolgen daarvan voor de gezondheid van het dier en voor de kwaliteit en onschadelijkheid van producten van dierlijke oorsprong en betreffende de ten behoeve van diervoeding toegepaste technologieën.Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren Ondercomité voor de gezondheid van dierenBevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende alle aspecten van de gezondheid van dieren, hygiëne, dierziekten en de behandeling daarvan, met inbegrip van niet door de voeding veroorzaakte zoönoses, alsmede de zoötechniek.Ondercomité voor het welzijn van dierenBevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende het welzijn van dieren, met name ten aanzien van de teelt, de verzorging, het vervoer, het slachten en dierproeven.Wetenschappelijk Comité voor veterinaire maatregelen in verband met de volksgezondheid Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid in verband met op het gebied van zoönoses, toxicologie, diergeneeskunde en met name hygiëne, liggende maatregelen inzake de productie, de verwerking en de voorziening van voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong.Wetenschappelijk Comité voor planten Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende voor menselijke of dierlijke consumptie of voor de productie en verwerking van niet-voedingsproducten bestemde planten wat betreft de eigenschappen daarvan die van invloed kunnen zijn op de gezondheid van mens of dier of op het milieu, met inbegrip van het gebruik van bestrijdingsmiddelen.Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende de gezondheid van de consument in verband met cosmetische producten en voor gebruik door consumenten bestemde niet-voedingsproducten, met name de bij de bereiding van deze producten gebruikte stoffen, de samenstelling en het gebruik ervan alsmede de kenmerken van de verpakking en de etikettering.Wetenschappelijk Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden betreffende de communautaire wetgeving inzake geneesmiddelen voor mens en dier, onverminderd de specifieke bevoegdheden van het Comité voor farmaceutische specialiteiten en het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (1) in het kader van de geneesmiddelenbeoordeling. Wetenschappelijke en technische aangelegenheden met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake medische hulpmiddelen en apparatuur.Wetenschappelijk Comité voor de toxiciteit, de ecotoxiciteit en het milieu Bevoegdheidsgebied:Wetenschappelijke en technische aangelegenheden met betrekking tot het onderzoek van de toxiciteit en ecotoxiciteit van chemische, biochemische en biologische stoffen waarvan het gebruik nadelige gevolgen voor de gezondheid van de mens en voor de verschillende milieus kan hebben.(1) Comités van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling.


title: Besluit (EU) 2017/1216 van de Commissie van 23 juni 2017 tot vaststelling van de criteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan machineafwasmiddelen (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 4240) (Voor de EER relevante tekst. )

text:
                  12.7.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 180/31

            BESLUIT (EU) 2017/1216 VAN DE COMMISSIE
      van 23 juni 2017
      tot vaststelling van de criteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan machineafwasmiddelen

            (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 4240)

      (Voor de EER relevante tekst)
      DE EUROPESE COMMISSIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
      Gezien Verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de EU-milieukeur (1), en met name artikel 8, lid 2,
      Na raadpleging van het Bureau voor de milieukeur van de Europese Unie,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 kan de EU-milieukeur worden toegekend aan producten die gedurende hun volledige levenscyclus een verminderd milieueffect hebben.

                  (2)

                  In Verordening (EG) nr. 66/2010 is bepaald dat per productgroep specifieke criteria voor de EU-milieukeur worden vastgesteld.

                  (3)

                  In Besluit 2011/263/EU van de Commissie (2) zijn de milieucriteria vastgesteld, alsook de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle voor machineafwasmiddelen, die geldig zijn tot 31 december 2016.

                  (4)

                  Om rekening te houden met de recente ontwikkelingen op de markt en de innovatie die in de tussentijd heeft plaatsgevonden, is het passend herziene milieucriteria vast te stellen voor die productgroep.

                  (5)

                  De herziene criteria, evenals de daarmee verband houdende eisen inzake beoordeling en controle, moeten — rekening houdend met de innovatiecyclus van die productgroep — vanaf de datum van kennisgeving van dit besluit zes jaar lang geldig zijn. Deze criteria zijn er met name op gericht producten te bevorderen die een verminderd effect op aquatische ecosystemen hebben, een beperkte hoeveelheid gevaarlijke stoffen bevatten, doeltreffend zijn en zo weinig mogelijk afval opleveren door het gebruik van verpakkingsmateriaal te beperken.

                  (6)

                  Ter wille van de rechtszekerheid moet Besluit 2011/263/EU worden ingetrokken.

                  (7)

                  Producenten van wie de producten de EU-milieukeur voor machineafwasmiddelen hebben gekregen op basis van de criteria die zijn vastgesteld in Besluit 2011/263/EU, moet een overgangsperiode worden geboden, zodat zij voldoende tijd hebben om hun producten zodanig aan te passen dat ze voldoen aan de herziene criteria en eisen.

                  (8)

                  De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 16 van Verordening (EG) nr. 66/2010 ingestelde comité,

            HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
      Artikel 1
      De productgroep „machineafwasmiddelen” omvat alle detergentia voor vaatwasmachines en spoelmiddelen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad (3) vallen en zijn bestemd om te worden verkocht en uitsluitend te worden gebruikt in automatische vaatwasmachines voor huishoudelijk gebruik en in automatische vaatwasmachines voor professioneel gebruik, die qua afmetingen en gebruik vergelijkbaar zijn met automatische vaatwasmachines voor huishoudelijk gebruik.
      Artikel 2
      Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder:
      1.   „bestanddelen”: stoffen die bewust zijn toegevoegd, nevenproducten en onzuiverheden van grondstoffen in de eindformule van het product (met inbegrip van in water oplosbare folie indien daarvan gebruik wordt gemaakt);
      2.   „primaire verpakking”:

                  a)

                  voor een enkelvoudige dosis in een verpakking die vóór gebruik moet worden verwijderd, de verpakking van de individuele dosis en de verpakking die is bedoeld als de kleinste verkoopeenheid voor distributie op het verkooppunt aan de eindgebruiker of consument, met inbegrip van het etiket, indien van toepassing;

                  b)

                  voor alle andere producttypes, de verpakking die is bedoeld als de kleinste verkoopeenheid voor distributie op het verkooppunt aan de eindgebruiker of consument, met inbegrip van het etiket, indien van toepassing;

            3.   „microplastic”: deeltjes van onoplosbaar macromoleculair plastic, die kleiner zijn dan 5 mm en die worden verkregen door middel van een van de volgende processen:

                  a)

                  een polymerisatieproces zoals polyadditie of polycondensatie of een soortgelijk proces waarbij monomeren of andere uitgangsstoffen worden gebruikt;

                  b)

                  chemische modificatie van natuurlijke of synthetische macromoleculen;

                  c)

                  microbiële fermentatie;

            4.   „nanomateriaal”: een natuurlijk, incidenteel of geproduceerd materiaal dat uit deeltjes bestaat, hetzij in ongebonden toestand of als een aggregaat of agglomeraat en waarvan minstens 50 % van de deeltjes in de gekwantificeerde grootteverdeling een of meer externe dimensies bezit binnen het bereik van 1 nm tot 100 nm (4).
      Artikel 3
      Om in aanmerking te komen voor de EU-milieukeur krachtens Verordening (EG) nr. 66/2010 moet een machineafwasmiddel of spoelmiddel vallen onder de productgroep „machineafwasmiddelen” zoals gedefinieerd in artikel 1 van dit besluit en moet het voldoen aan de criteria alsmede aan de daarmee samenhangende eisen inzake beoordeling en verificatie die zijn vastgesteld in de bijlage.
      Artikel 4
      De criteria voor de productgroep „machineafwasmiddelen” en de daarmee samenhangende beoordelings- en verificatievereisten zijn zes jaar geldig vanaf de datum van kennisgeving van dit besluit.
      Artikel 5
      Voor administratieve doeleinden wordt aan de productgroep „machineafwasmiddelen” het codenummer „015” toegekend.
      Artikel 6
      Besluit 2011/263/EU wordt ingetrokken.
      Artikel 7
      1.   In afwijking van artikel 6 zullen aanvragen voor de EU-milieukeur voor producten die vallen onder de productgroep „machineafwasmiddelen” die zijn ingediend vóór de datum van kennisgeving van dit besluit, worden beoordeeld aan de hand van de voorwaarden die zijn vastgelegd in Besluit 2011/263/EU.
      2.   Aanvragen voor de EU-milieukeur voor producten die vallen onder de productgroep „machineafwasmiddelen” die binnen twee maanden na de datum van kennisgeving van dit besluit worden ingediend, mogen gebaseerd zijn op zowel de in Besluit 2011/263/EU als de in dit besluit vastgestelde criteria.
      Die aanvragen zullen worden beoordeeld aan de hand van de criteria waarop ze zijn gebaseerd.
      3.   Een EU-milieukeur die is toegekend op basis van de in Besluit 2011/263/EU uiteengezette criteria mag worden gebruikt gedurende een periode van twaalf maanden vanaf de datum van kennisgeving van dit besluit.
      Artikel 8
      Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

         Gedaan te Brussel, 23 juni 2017.

               Voor de Commissie

            Karmenu VELLA

               Lid van de Commissie

         (1)  PB L 27 van 30.1.2010, blz. 1.

         (2)  Besluit 2011/263/EU van de Commissie van 28 april 2011 tot vaststelling van de milieucriteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan machineafwasmiddelen (PB L 111 van 30.4.2011, blz. 22).

         (3)  Verordening (EG) nr. 648/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende detergentia (PB L 104 van 8.4.2004, blz. 1).

         (4)  Aanbeveling 2011/696/EU van de Commissie van 18 oktober 2011 inzake de definitie van nanomateriaal (PB L 275 van 20.10.2011, blz. 38).

         BIJLAGE

            KADER

            EU-MILIEUKEURCRITERIA

            Criteria voor de toekenning van de EU-milieukeur aan machineafwasmiddelen

         CRITERIA

                     1.

                     Doseringsaanwijzingen

                     2.

                     Toxiciteit voor in het water levende organismen

                     3.

                     Biologische afbreekbaarheid

                     4.

                     Duurzame winning van palmolie, palmpittenolie en de derivaten daarvan

                     5.

                     Verboden en beperkte stoffen

                     6.

                     Verpakking

                     7.

                     Geschiktheid voor gebruik

                     8.

                     Informatie voor gebruikers

                     9.

                     Informatie op de EU-milieukeur

               BEOORDELING EN VERIFICATIE
         a)   Eisen

         Bij elk criterium worden de specifieke eisen inzake beoordeling en verificatie vermeld.
         Wanneer de aanvrager verplicht is bij bevoegde instanties verklaringen, documentatie, analyses, testverslagen of ander bewijsmateriaal in te dienen waaruit blijkt dat aan de criteria is voldaan, mogen deze afkomstig zijn van de aanvrager en/of in voorkomend geval van diens leverancier(s).
         De bevoegde instanties baseren zich bij voorkeur op verklaringen die zijn afgegeven door instanties die volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor test- en kalibratielaboratoria zijn geaccrediteerd, en controles door instanties die zijn geaccrediteerd volgens de toepasselijke geharmoniseerde norm voor instellingen die producten, processen en diensten certificeren. De accreditatie moet worden verricht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (1).
         Eventueel mogen andere testmethoden worden gebruikt dan die voor elk criterium worden vermeld, indien deze door de bevoegde instantie die de aanvraag beoordeelt, als gelijkwaardig worden geaccepteerd.
         Indien nodig kunnen de bevoegde instanties aanvullende documentatie verlangen en overgaan tot onafhankelijke controles of controlebezoeken.
         Voorwaarde is dat het product voldoet aan alle toepasselijke wettelijke eisen van het land (de landen) waar het in de handel zal worden gebracht. De aanvrager moet in een verklaring bevestigen dat het product aan deze eis voldoet.
         De „databank voor ingrediënten van detergenten” (DID-lijst) is beschikbaar op de EU-milieukeurwebsite en bevat de bestanddelen die het meest worden gebruikt in formules van detergentia en cosmetica. De gegevens in deze databank moeten worden gebruikt voor de berekening van het kritisch verdunningsvolume (KVV) en voor de beoordeling van de biologische afbreekbaarheid van de bestanddelen. Voor stoffen die niet in de DID-lijst zijn opgenomen, worden richtsnoeren gegeven voor de wijze waarop de relevante gegevens moeten worden berekend of geëxtrapoleerd.
         De lijst met alle bestanddelen moet aan de bevoegde instantie worden verstrekt met vermelding van de handelsnaam (indien bestaand), de chemische naam, het CAS-nummer, het DID-nummer, de hoeveelheid van de bestanddelen, de functie en de vorm aanwezig in het product (met inbegrip van in water oplosbare folie als die is gebruikt).
         Conserveermiddelen, geurstoffen en kleurstoffen moeten ongeacht hun concentratie worden vermeld. Andere bestanddelen moeten worden vermeld wanneer hun concentratie gelijk is aan of hoger dan 0,010 gewichtsprocent.
         Alle bestanddelen aanwezig in de vorm van nanomateriaal moeten duidelijk worden vermeld in de lijst met het woord „nano” tussen haakjes.
         Voor alle vermelde bestanddelen moeten veiligheidsinformatiebladen worden verstrekt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2). Wanneer voor een afzonderlijke stof geen veiligheidsinformatieblad beschikbaar is omdat die stof deel uitmaakt van een mengsel, moet de aanvrager het veiligheidsinformatieblad voor het mengsel verstrekken.
         b)   Grenswaarden voor metingen

         Naleving van de milieucriteria is vereist voor alle bestanddelen, zoals gespecificeerd in tabel 1.

            Tabel 1

            Grenswaarden van toepassing op bestanddelen per criterium voor machineafwasmiddelen (gewichtsprocent)

                     Criterium

                     Oppervlakteactieve stoffen

                     Conserveermiddelen

                     Kleurstoffen

                     Geurstoffen

                     Andere (bv. enzymen)

                     Toxiciteit voor in het water levende organismen

                     ≥ 0,010

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     ≥ 0,010

                     Biologische afbreekbaarheid

                     Oppervlakteactieve stoffen

                     ≥ 0,010

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     Organische stoffen

                     ≥ 0,010

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     ≥ 0,010

                     Duurzame winning van palmolie

                     ≥ 0,010

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     ≥ 0,010

                     Verboden of beperkte stoffen

                     Gespecificeerde verboden en beperkte stoffen

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     Schadelijke stoffen

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     ≥ 0,010

                     Zeer zorgwekkende stoffen

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     onbeperkt (*1)

                     Geurstoffen

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     onbeperkt (*1)

                     n.v.t.

                     Conserveermiddelen

                     n.v.t.

                     onbeperkt (*1)

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     Kleurstoffen

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     onbeperkt (*1)

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     Enzymen

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     n.v.t.

                     onbeperkt (*1)

               REFERENTIEDOSERING
         De volgende dosering moet als referentiedosering worden genomen voor de berekeningen met betrekking tot het voldoen aan de criteria voor de EU-milieukeur en voor het testen van de reinigingsprestaties.

                     Machineafwasmiddelen

                     De door de fabrikant aanbevolen hoogste dosering voor twaalf normaal bevuilde couverts met een normale vuilheidsgraad bij standaard-gebruiksomstandigheden („afwassen”), zoals bepaald in norm EN 50242 (in g/afwas of ml/afwas)

                     Spoelmiddel

                     3 ml/afwas

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt het etiket van het product of de gebruiksaanwijzing met doseringsinstructies.

            Criterium 1 — Doseringsaanwijzingen

         De referentiedosering mag de volgende hoeveelheden niet overschrijden:

                     Type product

                     Dosering
                     (g/afwas)

                     Machineafwasmiddelen met één functie

                     19,0

                     Machineafwasmiddelen met meerdere functies

                     21,0

               Spoelmiddelen zijn vrijgesteld van deze eis.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt het etiket van het product dat de doseringsinstructies bevat en documentatie die de dichtheid (g/ml) van vloeibare en gelvormige producten vermeldt.

            Criterium 2 — Toxiciteit voor in het water levende organismen

         Het kritisch verdunningsvolume (KVVchronisch) van het product mag voor de referentiedosering de volgende grenswaarden niet overschrijden:

                     Type product

                     KVV-grenswaarde
                     (l/afwas)

                     Machineafwasmiddelen met één functie

                     22 500

                     Machineafwasmiddelen met meerdere functies

                     27 000

                     Spoelmiddel

                     7 500

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt de berekening van het KVVchronisch van het product. Op de EU-milieukeurwebsite is een spreadsheet beschikbaar voor de berekening van de waarde van het KVVchronisch.
         Het KVVchronisch wordt voor alle bestanddelen (i) in het product berekend met behulp van de volgende vergelijking:

         waarbij:

                     dosering (i)

                     :

                     gewicht (g) van stof (i) in de referentiedosering;

                     DF (i)

                     :

                     afbraakfactor voor stof (i);

                     TFchronisch (i)

                     :

                     chronische toxiciteitsfactor voor stof (i).

               Voor DF (i) en TFchronisch (i) moeten de waarden zoals vermeld in het recentste deel A van de DID-lijst worden gebruikt. Als een bestanddeel niet is opgenomen in deel A, moet de aanvrager een schatting maken van de waarden volgens de in deel B van die lijst beschreven methode en de daarmee verband houdende documentatie bijvoegen.

            Criterium 3 — Biologische afbreekbaarheid

         a)   Biologische afbreekbaarheid van oppervlakteactieve stoffen

         Alle oppervlakteactieve stoffen moeten gemakkelijk biologisch afbreekbaar zijn (onder aerobe omstandigheden).
         Alle oppervlakteactieve stoffen die als gevaarlijk voor het aquatisch milieu zijn ingedeeld: acuut, categorie 1 (H400) of chronisch, categorie 3 (H412) moeten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (3) daarenboven anaeroob biologisch afbreekbaar zijn.
         b)   Biologische afbreekbaarheid van organische stoffen

         Het gehalte aan organische stoffen in het product die aeroob niet biologisch afbreekbaar zijn (niet gemakkelijk biologisch afbreekbaar, aNBAO) of die anaeroob niet biologisch afbreekbaar zijn (anNBAO), mag voor de referentiedosering de volgende grenswaarden niet overschrijden:

                     Type product

                     aNBAO
                     (g/afwas)

                     anNBAO
                     (g/afwas)

                     Machineafwasmiddelen

                     1,00

                     3,00

                     Spoelmiddelen

                     0,15

                     0,50

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt documentatie over de afbreekbaarheid van de oppervlakteactieve stoffen alsook de berekening van aNBAO en anNBAO van het product. Op de EU-milieukeurwebsite is een spreadsheet beschikbaar voor de berekening van de waarden van aNBAO en anNBAO.
         Voor zowel de afbreekbaarheid van oppervlakteactieve stoffen als voor aNBAO- en anNBAO-waarden voor organische stoffen moet de recentste DID-lijst worden geraadpleegd.
         Voor bestanddelen die niet in deel A van de DID-lijst zijn opgenomen, moeten de desbetreffende gegevens uit de literatuur of uit andere bronnen worden verstrekt, of adequate testresultaten waaruit blijkt dat ze aeroob en anaeroob biologisch afbreekbaar zijn, zoals beschreven in deel B van die lijst.
         Bij het ontbreken van documentatie over de afbreekbaarheid zoals hierboven beschreven, mag een ander bestanddeel dat geen oppervlakteactieve stof is, worden vrijgesteld van de eis van anaerobe biologische afbreekbaarheid als aan één van de volgende drie voorwaarden is voldaan:

                     1)

                     het is gemakkelijk afbreekbaar en heeft een lage adsorptie (A < 25 %);

                     2)

                     het is gemakkelijk afbreekbaar en heeft een hoge desorptie (D > 75 %);

                     3)

                     het is gemakkelijk afbreekbaar en niet-bioaccumulerend (4).

               Het testen op adsorptie/desorptie moet worden uitgevoerd overeenkomstig OESO-richtlijn 106.

            Criterium 4 — Duurzame winning van palmolie, palmpittenolie en de derivaten daarvan

         Bestanddelen die zijn afgeleid van palmolie of palmpittenolie moeten afkomstig zijn van plantages die voldoen aan de voorschriften van een certificeringsregeling voor duurzame productie. Die regeling moet gebaseerd zijn op criteria van organisaties van verschillende belanghebbenden (multistakeholderorganisaties) met een groot ledenaantal, waaronder ngo's, het bedrijfsleven en de overheid en milieu-effecten aanpakken op onder meer de volgende gebieden: bodem, biodiversiteit, voorraden aan organische koolstof en het behoud van natuurlijke hulpbronnen.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager toont aan de hand van certificering van derden en de bewakingsketen (chain of custody) aan dat de palmolie en palmpittenolie die worden gebruikt bij de vervaardiging van de bestanddelen afkomstig zijn van duurzaam beheerde plantages.
         Aanvaardbare certificaten omvatten Roundtable for Sustainable Palm Oil (RSPO) (per identiteit behouden, gescheiden of massa gebalanceerd) of een gelijkwaardige of strengere regeling voor duurzame productie.
         Voor chemische derivaten van palmolie en palmpittenolie is het aanvaardbaar om duurzaamheid aan te tonen aan de hand van systemen voor verhandelbare certificaten („book and claim”-systemen) zoals GreenPalm-certificaten of gelijkwaardig door de in de Annual Communications of Progress (ACOP) aangegeven bedragen voor verworven en afgeboekte GreenPalm-certificaten van de recentste handelsperiode van één jaar te verstrekken.

            Criterium 5 — Verboden en beperkte stoffen

         a)   Gespecificeerde verboden en beperkte stoffen

         i)   Verboden stoffen

         De hieronder vermelde stoffen mogen niet in de productformule worden opgenomen, ongeacht de concentratie:

                     —

                     alkylfenolethoxylaten (APEO's) en andere alkylfenolderivaten;

                     —

                     atranol;

                     —

                     chloroatranol;

                     —

                     diethyleentriaminepentaäzijnzuur (DTPA);

                     —

                     ethyleendiaminetetraacetaatzuur (EDTA) en de zouten daarvan;

                     —

                     formaldehyde en formaldehydeafgevende producten (bv. 2-broom-2-nitropropaan-1,3-diol, 5-broom-5-nitro-1,3-dioxaan, natriumhydroxylmethylglycinaat, diazolidinylureum), met uitzondering van onzuiverheden van formaldehyde in oppervlakteactieve stoffen op basis van polyalkoxychemie tot een concentratie van 0,010 gewichtsprocent in het bestanddeel;

                     —

                     glutaaraldehyde;

                     —

                     hydroxyisohexyl 3-cyclohexeencarboxaldehyde (HICC);

                     —

                     microplastics;

                     —

                     nanozilver;

                     —

                     nitromuskusverbindingen en polycyclische muskusverbindingen;

                     —

                     fosfaten;

                     —

                     perfluoralkylaten;

                     —

                     niet gemakkelijk biologisch afbreekbare quaternaire ammoniumzouten;

                     —

                     reactieve chloorverbindingen;

                     —

                     rodamine B;

                     —

                     natriumhydroxymethylglycinaat;

                     —

                     triclosan;

                     —

                     3-jood-2-propynylbutylcarbamaat.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, gestaafd met verklaringen van leveranciers, waarin, indien van toepassing, wordt bevestigd dat de productformule geen van de genoemde stoffen, ongeacht de concentratie, bevat.
         ii)   Beperkte stoffen

         De hieronder vermelde stoffen mogen niet in de productformule worden opgenomen in een hogere concentratie dan vermeld:

                     —

                     2-methyl-2H-isothiazool-3-on: 0,0050 gewichtsprocent;

                     —

                     1,2-benzisothiazool-2(2H)-on: 0,0050 gewichtsprocent;

                     —

                     5-chloor-2-methyl-4-isothiazoline-3-on/2-methyl-4-isothiazoline-3-on: 0,0015 gewichtsprocent.

               Het totale fosforgehalte (P) berekend als elementair P moet worden beperkt tot:

                     —

                     0,20 g/afwas voor machineafwasmiddelen;

                     —

                     0,030 g/afwas voor spoelmiddelen.

               Geurstoffen die moeten worden vermeld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 648/2004 mogen niet voorkomen in hoeveelheden ≥ 0,010 gewichtsprocent per stof.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager moet de volgende documenten verstrekken:

                     a)

                     wanneer isothiazolinonen worden gebruikt, een ondertekende verklaring van overeenstemming, gestaafd met verklaringen van leveranciers, indien van toepassing, waarin wordt bevestigd dat de gebruikte hoeveelheid isothiazolinonen kleiner is of gelijk aan de opgelegde grenswaarden;

                     b)

                     een ondertekende verklaring van overeenstemming, gestaafd met verklaringen van leveranciers, indien van toepassing, waarin wordt bevestigd dat de totale hoeveelheid elementair P kleiner is of gelijk aan de opgelegde grenswaarden. De verklaring moet worden gestaafd met de berekeningen van het totale gehalte P;

                     c)

                     een ondertekende verklaring van overeenstemming, gestaafd met verklaringen of documentatie van leveranciers, indien van toepassing, waarin wordt bevestigd dat de geurstoffen die moeten worden vermeld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 648/2004 niet voorkomen in hoeveelheden die groter zijn dan de opgelegde grenswaarden.

               b)   Gevaarlijke stoffen

         i)   Eindproduct

         Het eindproduct mag niet zijn ingedeeld en geëtiketteerd als acuut toxisch, toxisch voor specifieke doelorganen, inhalatie- of huidallergeen, kankerverwekkend, mutageen, giftig voor de voortplanting, of gevaarlijk voor het aquatisch milieu, zoals bepaald in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 en in overeenstemming met de lijst van tabel 2.
         ii)   Bestanddelen

         Het eindproduct mag geen bestanddelen bevatten in een concentratie van 0,010 of meer gewichtsprocent die voldoen aan de criteria om te worden ingedeeld als toxisch, gevaarlijk voor het aquatisch milieu, inhalatie- of huidallergeen, kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting overeenkomstig bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 en overeenkomstig de lijst van tabel 2.
         De algemene of specifieke concentratiegrenzen die overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1272/2008 zijn vastgesteld, hebben voorrang indien deze strikter zijn.

            Tabel 2

            Aan beperkingen onderhevige gevarenindelingen en hun categorie

                     Acute toxiciteit

                     Categorieën 1 en 2

                     Categorie 3

                     H300 Dodelijk bij inslikken

                     H301 Giftig bij inslikken

                     H310 Dodelijk bij contact met de huid

                     H311 Giftig bij contact met de huid

                     H330 Dodelijk bij inademing

                     H331 Giftig bij inademing

                     H304 Kan dodelijk zijn als de stof bij inslikken in de luchtwegen terechtkomt

                     EUH070 Giftig bij oogcontact

                     Specifieke doelorgaantoxiciteit

                     Categorie 1

                     Categorie 2

                     H370 Veroorzaakt schade aan organen

                     H371 Kan schade aan organen veroorzaken

                     H372 Veroorzaakt schade aan organen bij langdurige of herhaalde blootstelling

                     H373 Kan schade aan organen veroorzaken bij langdurige of herhaalde blootstelling

                     Sensibilisatie van de luchtwegen of van de huid

                     Categorie 1A/1

                     Categorie 1B

                     H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

                     H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

                     H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

                     H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

                     Kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting

                     Categorieën 1A en 1B

                     Categorie 2

                     H340 Kan genetische schade veroorzaken

                     H341 Verdacht van het veroorzaken van genetische schade

                     H350 Kan kanker veroorzaken

                     H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker

                     H350i Kan kanker veroorzaken bij inademing

                     H360F Kan de vruchtbaarheid schaden

                     H361f Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

                     H360D Kan het ongeboren kind schaden

                     H361d Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

                     H360FD Kan de vruchtbaarheid schaden. Kan het ongeboren kind schaden

                     H361fd Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

                     H360Fd Kan de vruchtbaarheid schaden. Wordt ervan verdacht het ongeboren kind te schaden

                     H362 Kan schadelijk zijn via de borstvoeding

                     H360Df Kan het ongeboren kind schaden. Wordt ervan verdacht de vruchtbaarheid te schaden

                     Gevaar voor het aquatisch milieu

                     Categorieën 1 en 2

                     Categorieën 3 en 4

                     H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen

                     H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

                     H410 Zeer giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

                     H413 Kan langdurige schadelijke gevolgen voor in het water levende organismen hebben

                     H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

                     Gevaarlijk voor de ozonlaag

                     H420 Gevaarlijk voor de ozonlaag

               Dit criterium is niet van toepassing op bestanddelen die vallen onder artikel 2, lid 7, onder b), van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin criteria worden vastgesteld voor het vrijstellen van onder de bijlagen IV en V bij die verordening vallende stoffen van de voorschriften voor registratie, downstreamgebruikers en beoordeling. Om te bepalen of die vrijstelling van toepassing is, moet de aanvrager een screening uitvoeren van alle bestanddelen die in een concentratie van meer dan 0,010 gewichtsprocent aanwezig zijn.
         Stoffen en mengsels die zijn opgenomen in tabel 3 zijn vrijgesteld van punt b), ii), van criterium 5.

            Tabel 3

            Vrijgestelde stoffen

                     Stof

                     Gevarenaanduiding

                     Oppervlakteactieve stoffen

                     H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen

                     H412 Schadelijk voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

                     Subtilisine

                     H400 Zeer giftig voor in het water levende organismen

                     H411 Giftig voor in het water levende organismen, met langdurige gevolgen

                     Enzymen (*2)

                     H317 Kan een allergische huidreactie veroorzaken

                     H334 Kan bij inademing allergie- of astmasymptomen of ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken

                     NTA als een verontreiniging in MGDA en GLDA (*3)

                     H351 Verdacht van het veroorzaken van kanker

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager moet overeenstemming met dit criterium aantonen voor het eindproduct en voor elk bestanddeel dat in het eindproduct aanwezig is in een concentratie van meer dan 0,010 gewichtsprocent. De aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers of veiligheidsinformatiebladen waarin wordt bevestigd dat geen van deze stoffen voldoet aan de criteria voor indeling in een of meer van de gevarenaanduidingen van tabel 2 in de vorm(en) en de fysische toestand(en) waarin deze in het product aanwezig zijn.
         Voor de in de bijlagen IV en V bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 genoemde stoffen die zijn vrijgesteld van registratieverplichtingen krachtens artikel 2, lid 7, onder a) en b), van die verordening, volstaat een verklaring dienaangaande van de aanvrager.
         De aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers of veiligheidsinformatiebladen waarin de aanwezigheid wordt bevestigd van bestanddelen die de voorwaarden voor vrijstelling vervullen.
         c)   Zeer zorgwekkende stoffen (SVHC — Substances of Very High Concern)

         Het eindproduct mag geen bestanddelen bevatten die zijn geïdentificeerd overeenkomstig de procedure van artikel 59, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1907/2006, waarin de lijst wordt vastgesteld van stoffen die in aanmerking komen om te worden ingedeeld als zeer zorgwekkende stof.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien nodig gestaafd met verklaringen van leveranciers of veiligheidsinformatiebladen waarin de afwezigheid wordt bevestigd van alle stoffen die in aanmerking komen voor opname in de lijst.
         Op de datum van aanvraag wordt verwezen naar de recentste lijst van zeer zorgwekkende stoffen.
         d)   Geurstoffen

         Ingrediënten die als geurstof aan het product worden toegevoegd, moeten volgens de gedragscode van de International Fragrance Association (IFRA) (5) zijn vervaardigd en verwerkt. De fabrikant moet de aanbevelingen van de IFRA-normen volgen betreffende het verbod op, het beperkte gebruik van en de gespecificeerde criteria inzake de zuiverheid van stoffen.

            Beoordeling en verificatie: de leverancier of de fabrikant van de geurstof, al naargelang het geval, verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming.
         e)   Conserveermiddelen

                     i)

                     Het product mag uitsluitend conserveermiddelen bevatten om het product te conserveren, en uitsluitend in de voor dat doel geschikte dosering. Dit geldt niet voor oppervlakteactieve stoffen die ook biocide-eigenschappen kunnen hebben.

                     ii)

                     Het product mag conserveermiddelen bevatten mits deze niet bioaccumulerend zijn. Een conserveermiddel wordt als niet-bioaccumulerend beschouwd indien de BCF < 100 of log Kow < 3,0. Als zowel de BCF-waarden als de log Kow-waarden beschikbaar zijn, wordt de hoogst gemeten BCF-waarde gebruikt.

                     iii)

                     Het is verboden op de verpakking of via enige andere communicatie te beweren of te suggereren dat het product een antimicrobiële of desinfecterende werking heeft.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien nodig gestaafd met verklaringen van leveranciers, alsook de veiligheidsinformatiebladen van alle toegevoegde conserveermiddelen en informatie over de BCF- of log Kow-waarden daarvan. De aanvrager moet ook het grafische ontwerp van de verpakking verstrekken.
         f)   Kleurstoffen

         De kleurstoffen in het product mogen niet bioaccumulerend zijn.
         Een kleurstof wordt als niet-bioaccumulerend beschouwd indien de BCF < 100 of log Kow < 3,0. Als zowel de BCF-waarden als de log Kow-waarden beschikbaar zijn, wordt de hoogst gemeten BCF-waarde gebruikt. Voor kleurstoffen die zijn goedgekeurd voor gebruik in levensmiddelen hoeft niet te worden aangetoond dat zij niet potentieel bioaccumulerend zijn.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien nodig gestaafd met verklaringen van leveranciers, alsook de veiligheidsinformatiebladen van alle toegevoegde kleurstoffen en informatie over de BCF- of log Kow-waarden daarvan, of documentatie waaruit blijkt dat de kleurstof is goedgekeurd voor gebruik in levensmiddelen.
         g)   Enzymen

         Enkel ingekapselde enzymen (in vaste vorm) en vloeibare enzymen/enzymslurries mogen worden gebruikt.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, indien van toepassing gestaafd met verklaringen van leveranciers, alsook de veiligheidsinformatiebladen van alle toegevoegde enzymen.

            Criterium 6 — Verpakking

         a)   Gewicht/utiliteitsratio (WUR — Weight/Utility Ratio)

         De gewicht/utiliteitsratio (WUR) van het product moet enkel worden berekend voor de primaire verpakking en mag de volgende waarden voor de referentiedosering niet overschrijden:

                     Type product

                     WUR
                     (g/afwas)

                     Machineafwasmiddelen

                     2,4

                     Spoelmiddelen

                     1,5

               Primaire verpakking die voor meer dan 80 % uit gerecycleerd materiaal bestaat, is vrijgesteld van deze eis.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt de berekening van de WUR van het product. Indien het product wordt verkocht in verschillende verpakkingen (d.w.z. met verschillende volumes), moet de berekening worden ingediend voor elk verpakkingsformaat waarvoor de EU-milieukeur wordt toegekend.
         De WUR wordt als volgt berekend:
         WUR = Σ ((Wi + Ui)/(Di * Ri))
         waarbij:

                     Wi

                     :

                     gewicht (g) van de primaire verpakking (i);

                     Ui

                     :

                     gewicht (g) van niet na consumptie (post-consumer) gerecycleerde verpakking in de primaire verpakking (i); Ui = Wi tenzij de aanvrager het tegendeel kan bewijzen;

                     Di

                     :

                     aantal referentiedoseringen in de primaire verpakking (i);

                     Ri

                     :

                     navulindex. Ri = 1 (de verpakking wordt niet voor hetzelfde doel hergebruikt) of Ri = 2 (als de aanvrager kan aantonen dat de verpakkingscomponent voor hetzelfde doel kan worden hergebruikt en navullingen worden verkocht).

               De aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming waarin het aandeel post-consumer gerecycleerd materiaal wordt bevestigd, alsook de relevante documentatie. Een verpakking wordt als post-consumer gerecycleerd beschouwd als de grondstoffen voor de vervaardiging van de verpakking zijn ingezameld bij fabrikanten van verpakkingen in de distributiefase of bij de consument.
         b)   Ontwerp voor recycling

         Kunststofverpakking moet zodanig worden ontworpen dat de effectieve recycling wordt vergemakkelijkt door het vermijden van het gebruik van potentieel verontreinigende stoffen en onverenigbare stoffen waarvan bekend is dat deze het scheiden of recycleren belemmeren of de kwaliteit van het recyclaat verminderen. Het etiket of de wikkel, de sluiting en, waar van toepassing, barrièrecoatings mogen geen, zij het alleen, zij het in combinatie, van de in tabel 4 genoemde materialen en onderdelen bevatten. Pompmechanismen (met inbegrip van die van verstuivers) zijn vrijgesteld van deze eis.

            Tabel 4

            Van de verpakkingselementen uitgesloten materialen en onderdelen

                     Verpakkingselement

                     Uitgesloten materialen en componenten (*4)

                     Etiket of wikkel

                                 —

                                 PS-etiket of -wikkel in combinatie met een pet-, PP- of HDPE-fles

                                 —

                                 Pvc-etiket of -wikkel in combinatie met een pet-, PP- of HDPE-fles

                                 —

                                 PETG-etiket of -wikkel in combinatie met een petfles

                                 —

                                 Andere kunststoffen voor wikkels/etiketten met een dichtheid > 1 g/cm3 gebruikt met een petfles

                                 —

                                 Andere kunststoffen voor wikkels/etiketten met een dichtheid < 1 g/cm3 gebruikt met een PP- of HDPE-fles

                                 —

                                 Etiketten of wikkels die zijn gemetalliseerd of in de verpakking zijn versmolten („meegegoten etikettering”)

                     Sluiting

                                 —

                                 PS-sluiting in combinatie met een pet-, PP- of HDPE-fles

                                 —

                                 Pvc-sluiting in combinatie met een pet-, PP- of HDPE-fles

                                 —

                                 PETG-sluitingen en/of sluitingsmateriaal met een dichtheid < 1 g/cm3 in combinatie met een petfles

                                 —

                                 Sluitingen van metaal, glas of EVA die niet gemakkelijk van de fles zijn te scheiden

                                 —

                                 Sluitingen gemaakt van siliconen, met uitzondering van siliconen sluitingen met een dichtheid < 1 g/cm3 in combinatie met een petfles en siliconen sluitingen met een dichtheid > 1 g/cm3 in combinatie met een PP- of HDPE-fles.

                                 —

                                 Metaalfolie of afdichtingen die bevestigd blijven aan de fles of de sluiting ervan nadat het product is geopend

                     Barrièrecoatings

                     Polyamide, functionele polyolefinen, gemetalliseerde en lichtwerende deklagen

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming, met vermelding van de samenstelling van het materiaal van de verpakking, met inbegrip van de houder, het etiket of de wikkel, kleefstoffen, sluiting en barrièrecoating, zo nodig samen met foto's of technische tekeningen van de primaire verpakking.

            Criterium 7 — Geschiktheid voor gebruik

         Het product moet bevredigende reinigingsprestaties opleveren bij de laagste voor de waterhardheid door de fabrikant aanbevolen temperatuur en dosering volgens de recentste IKW-standaardtest (6) of de recentste versie van norm EN 50242/EN 60436 als gewijzigd in het „Prestatietestkader voor machineafwasmiddelen” dat beschikbaar is op de EU-milieukeurwebsite (7).

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt documentatie waarin wordt aangetoond dat het product is getest overeenkomstig de voorwaarden van de IKW-norm of het IKW-kader en dat uit de resultaten is gebleken dat het product ten minste de minimaal vereiste reinigingsprestaties heeft opgeleverd. De aanvrager moet zo nodig ook documentatie verstrekken waaruit overeenstemming blijkt met de laboratoriumeisen die in de toepasselijke geharmoniseerde normen voor beproevings- en kalibratielaboratoria zijn vastgesteld.
         Indien de bevoegde instantie deze als gelijkwaardig accepteert, mag een gelijkwaardige prestatietest worden gebruikt.

            Criterium 8 — Informatie voor gebruikers

         Het product moet vergezeld gaan van instructies voor correct gebruik om optimale prestaties te bereiken, afval tot een minimum te beperken en waterverontreiniging en het gebruik van grondstoffen te verminderen. Die instructies moeten leesbaar zijn of grafische weergaven of iconen bevatten en informatie over het volgende:
         a)   Doseringsinstructies

         De aanvrager moet de nodige maatregelen treffen om ertoe bij te dragen dat de consument de aanbevolen dosering gebruikt, door doseringsinstructies en een geschikt doseringssysteem (bv. caps) te verstrekken.
         De doseringsinstructies moeten informatie bevatten over de aanbevolen dosering voor een standaardhoeveelheid afwas.
         b)   Informatie over verwijdering van de verpakking

         De primaire verpakking moet informatie bevatten over hergebruik, recycling en correct verwijderen van de verpakking.
         c)   Milieu-informatie

         Op de primaire verpakking moet een tekst staan waarin duidelijk wordt gemaakt dat het belangrijk is de correcte dosering en de laagste aanbevolen temperatuur te gebruiken om energie- en waterverbruik tot een minimum te beperken en waterverontreiniging te verminderen.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring samen met een voorbeeld van het etiket.

            Criterium 9 — Informatie op de EU-milieukeur

         Het logo moet zichtbaar en leesbaar zijn. Het registratie-/vergunningsnummer van de EU-milieukeur moet op het product staan, en moet leesbaar en duidelijk zichtbaar zijn.
         De aanvrager kan ervoor opteren een tekstvak met de volgende tekst op het etiket te zetten:

                     —

                     Beperkt effect op het aquatisch milieu;

                     —

                     Beperkt aantal gevaarlijke stoffen;

                     —

                     Getest op reinigingsprestatie.

            Beoordeling en verificatie: de aanvrager verstrekt een ondertekende verklaring van overeenstemming en een voorbeeld van het productetiket of een ontwerp van de verpakking waarop de EU-milieukeur staat vermeld.

            (1)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

            (2)  Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

            (*1)  „onbeperkt” betekent: ongeacht de concentratie, alle bewust toegevoegde stoffen, nevenproducten en onzuiverheden in grondstoffen (aantoonbaarheidsgrens).

            n.v.t.: niet van toepassing.

            (3)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1).

            (4)  Een stof wordt als niet-bioaccumulerend beschouwd indien de BCF < 100 of log Kow < 3,0. Als zowel de BCF-waarden als de log Kow-waarden beschikbaar zijn, wordt de hoogst gemeten BCF-waarde gebruikt.

            (*2)  Met inbegrip van stabilisatoren en andere hulpstoffen in de bereidingen.

            (*3)  In concentraties die lager zijn dan 0,2 % in de grondstof, zolang de totale concentratie in het eindproduct lager is dan 0,10 %.

            (5)  Beschikbaar op de website van IFRA (http://www.ifraorg.org).

            (*4)  EVA — ethyleenvinylacetaat, HDPE — polyethyleen met hoge dichtheid, pet — polyethyleentereftalaat, PETG — glycol-gemodificeerd polyethyleentereftalaat, PP — polypropyleen, PS — polystyreen, pvc — polyvinylchloride.

            (6)  Beschikbaar op http://www.ikw.org/fileadmin/content/downloads/Haushaltspflege/HP_DishwasherA_B_e.pdf

            (7)  [URL for protocol on EU Ecolabel website will be inserted later — currently all proposed protocol documents can be found in the Technical Report].


Avis juridique important

|

32000D0635

2000/635/EG: Besluit van de Raad van 9 oktober 2000 houdende benoeming van een Frans lid van het Comité van de Regio's

Publicatieblad Nr. L 269 van 21/10/2000 blz. 0048 - 0048

Besluit van de Raadvan 9 oktober 2000houdende benoeming van een Frans lid van het Comité van de Regio's(2000/635/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 263,Gelet op Besluit 98/110/EG(1) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's,Overwegende dat in het Comité van de Regio's een zetel van een lid is vrijgekomen door het aftreden van mevrouw Dominique VLASTO, waarvan de Raad op 24 februari 2000 in kennis is gesteld,Gezien de voordracht van de Franse regering,BESLUIT:Enig artikelDe heer Jean-Pierre TESSEIRE wordt benoemd tot lid in het Comité van de Regio's ter vervanging van mevrouw Dominique VLASTO voor de verdere duur van diens ambtstermijn, d.w.z. tot en met 25 januari 2002.Gedaan te Luxemburg, 9 oktober 2000.Voor de RaadDe voorzitterH. Védrine(1) PB L 28 van 4.2.1998, blz. 19.