title: 2007/476/EG: Besluit van de Commissie van 25 juni 2007 betreffende de verenigbaarheid met het communautaire recht van door Duitsland te nemen maatregelen ingevolge artikel 3 bis, lid 1, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten

text:
               10.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 180/8

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 25 juni 2007
   betreffende de verenigbaarheid met het communautaire recht van door Duitsland te nemen maatregelen ingevolge artikel 3 bis, lid 1, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten
   (2007/476/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten (1), en met name op artikel 3 bis, lid 2,
   Gelet op het advies van het ingevolge artikel 23 bis van Richtlijn 89/552/EEG opgerichte comité,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij schrijven van 28 april 1999 heeft Duitsland de Commissie in kennis gesteld van de maatregelen die ingevolge artikel 3 bis, lid 1, van Richtlijn 89/552/EEG moeten worden genomen.

               (2)

               De Commissie is, binnen een periode van drie maanden vanaf deze kennisgeving, nagegaan of deze maatregelen, met name de evenredigheid van de maatregelen en de transparantie van de nationale overlegprocedure, verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht.

               (3)

               Bij haar onderzoek heeft de Commissie de over het Duitse medialandschap beschikbare gegevens in aanmerking genomen.

               (4)

               De lijst van evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving in de Duitse maatregelen was duidelijk en transparant opgesteld.

               (5)

               De Commissie is ervan overtuigd dat de in de aangemelde Duitse maatregelen opgenomen evenementen aan minstens twee van de volgende criteria voldoen, die als betrouwbare indicatoren van het belang van evenementen voor de samenleving worden beschouwd: i) een bijzondere algemene weerklank binnen de lidstaat en niet alleen van belang voor diegenen die de sport of activiteit in kwestie gewoonlijk volgen; ii) een algemeen erkend, onmiskenbaar cultureel belang voor de bevolking in de lidstaat, met name als katalysator van culturele identiteit; iii) deelname van de nationale ploeg aan het betrokken evenement in de context van een wedstrijd of toernooi van internationaal belang, en iv) het feit dat het evenement traditioneel op de kosteloze televisie wordt uitgezonden en hoge kijkcijfers haalt.

               (6)

               Een belangrijk aantal van de in de aangemelde Duitse maatregelen opgenomen evenementen, met inbegrip van de Olympische zomer- en winterspelen, de openingswedstrijd, de halve finales, de finales en de wedstrijden van de Duitse nationale ploeg in het wereldkampioenschap en het Europese kampioenschap voetbal, vallen binnen de categorie van evenementen die traditioneel beschouwd worden als van aanzienlijk belang voor de samenleving, zoals uitdrukkelijk vermeld in overweging 18 van Richtlijn 97/36/EG. Deze evenementen vinden een bijzondere algemene weerklank in Duitsland omdat zij bijzonder populair zijn bij het algemene publiek en niet alleen bij diegenen die sportevenement over het algemeen volgen.

               (7)

               De bijzondere aandacht die ook in de niet-gespecialiseerde pers wordt gegeven aan de overige aangemelde evenementen, met inbegrip van de halve finales en de finale van de Duitse voetbalbeker, alle thuis- en uitwedstrijden van het Duitse nationale voetbalteam, de finale van alle officiële toernooien tussen Europese voetbalclubs (Champions League, UEFA Cup) wanneer daaraan wordt deelgenomen door een Duitse club, getuigt van de bijzondere algemene weerklank ervan in Duitsland.

               (8)

               De aangemelde evenementen zijn van algemeen erkend, onmiskenbaar cultureel belang voor de Duitse bevolking, omdat zij een belangrijke bijdrage leveren aan het onderlinge begrip tussen de volkeren en gezien het belang van sport voor de Duitse samenleving als geheel en aan de nationale trots, omdat zij Duitse topsporters de mogelijkheid bieden met succes deel te nemen aan deze uiterst belangrijke internationale wedstrijden.

               (9)

               De aangemelde Duitse maatregelen blijken evenredig en rechtvaardigen, om de doorslaggevende reden van het publieke belang dat erin bestaat te zorgen voor brede toegang van het publiek tot uitzendingen van evenementen die van grote betekenis zijn voor de samenleving, een afwijking van de fundamentele vrijheid van dienstverlening van het EG-Verdrag.

               (10)

               De aangemelde Duitse maatregelen zijn verenigbaar met de concurrentieregels van de Europese Gemeenschap voor zover de aanwijzing van gekwalificeerde omroeporganisaties voor het uitzenden van in de lijst opgenomen evenementen steunt op objectieve criteria die werkelijke en potentiële concurrentie mogelijk maken bij de verwerving van de rechten om deze evenementen uit te zenden. Bovendien is het aantal in de lijst opgenomen evenementen niet onevenredig, waardoor de verdere concurrentie op de markt van kosteloze en betaaltelevisie zou worden verstoord.

               (11)

               Nadat de Commissie de andere lidstaten de Duitse maatregelen had meegedeeld en na overleg met het op grond van artikel 23 bis van Richtlijn 89/552/EEG opgerichte comité deelde de directeur-generaal voor Onderwijs en cultuur Duitsland bij schrijven van 2 juli 1999 mee dat de Commissie niet voornemens was bezwaar te maken tegen de aangemelde maatregelen.

               (12)

               De Duitse maatregelen zijn op 1 april 2000 in werking getreden. Deze uiteindelijke maatregelen verschilden van de in 1999 aangemelde maatregelen omdat één evenement niet langer voorkwam op de lijst van aangemelde evenementen, namelijk de „beker voor bekerhouders”; dit toernooi is namelijk afgevoerd en heeft voor de laatste maal plaatsgevonden in 1998/1999.

               (13)

               De Duitse maatregelen werden bekendgemaakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
                   (2) overeenkomstig artikel 3 bis, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG.

               (14)

               Uit het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van het Hof van Justitie in zaak T-33/01, Infront WM tegen de Commissie, volgt dat de verklaring dat maatregelen die zijn genomen overeenkomstig artikel 3 bis, lid 1, van Richtlijn 89/552/EEG verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht, een besluit vormt in de zin van artikel 249 van het EG-Verdrag, dat derhalve door de Commissie moet worden genomen. Bijgevolg moet bij dit besluit worden verklaard dat de door Duitsland aangemelde maatregelen verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht. De uiteindelijk door Duitsland genomen en in de bijlage bij dit besluit vermelde maatregelen moeten overeenkomstig artikel 3 bis, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De door Duitsland bij de Commissie op 28 april 1999 aangemelde maatregelen overeenkomstig artikel 3 bis, lid 1, van Richtlijn 89/552/EEG, zoals bekendgemaakt in het
         Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 277 van 29 september 2000, zijn verenigbaar met het Gemeenschapsrecht.
   Artikel 2
   De uiteindelijk door Duitsland genomen en in de bijlage bij dit besluit vermelde maatregelen worden overeenkomstig artikel 3 bis, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

      Gedaan te Brussel, 25 juni 2007.

            Voor de Commissie

         Viviane REDING

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 202 van 30.7.1997, blz. 60).

      (2)  PB C 277 van 29.9.2000, blz. 4.

      BIJLAGE
      Bekendmaking overeenkomstig artikel 3 bis, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisieomroepactiviteiten
      De door Duitsland genomen maatregelen die overeenkomstig artikel 3 bis, lid 2, van Richtlijn 89/552/EEG moeten worden bekendgemaakt, worden omschreven in de hiernavolgende passages van artikel 5 bis van het Rundfunkstaatsvertrag (door de deelstaten overeengekomen omroepverdrag), zoals gewijzigd bij het vierde Rundfunkstaatsvertrag:

         „Artikel 5 bis
         Uitzendingen van belangrijke evenementen
         1.   In de Bondrepubliek Duitsland kunnen evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving (belangrijke evenementen) slechts in gecodeerde vorm via abonneetelevisie worden uitgezonden indien een omroeporganisatie of derde partij ervoor zorgt dat, onder passende voorwaarden, bedoelde evenementen via een kosteloos en algemeen toegankelijk televisiekanaal tegelijkertijd, of, indien gelijktijdig plaatshebbende evenementen zulks onmogelijk maken, iets later worden uitgezonden. Indien de partijen er niet in slagen overeenstemming te bereiken over passende voorwaarden, stemmen zij voordat het evenement plaatsheeft, tijdig in met een arbitrageregeling overeenkomstig afdeling 1025 vv. van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Indien zij het niet eens kunnen worden over een arbitrageprocedure om redenen welke door de televisie-omroeporganisatie of de derde partij dienen te worden gestaafd, wordt de in de eerste zin bedoelde uitzending beschouwd als niet onder passende voorwaarden mogelijk gemaakt. Alleen kanalen welke kunnen worden ontvangen door meer dan tweederde van alle gezinnen, worden als algemeen toegankelijk beschouwd.
         2.   Met betrekking tot het bovenbepaalde zijn belangrijke evenementen met name:

                     1.

                     de Olympische zomer- en winterspelen;

                     2.

                     de wereld- en Europese kampioenschappen voetbal: alle wedstrijden waaraan door Duitsland wordt deelgenomen plus de openingswedstrijd, de halve finales en de finale;

                     3.

                     de halve finales en de finale van de Duitse voetbalbeker;

                     4.

                     alle uit- en thuiswedstrijden van het Duitse nationale voetbalelftal;

                     5.

                     de finales van de wedstrijden tussen Europese voetbalclubs (Champions League, UEFA Cup) met Duitse deelname.

               Wanneer belangrijke evenementen bestaan uit verschillende afzonderlijke evenementen, wordt elk van die evenementen als belangrijk beschouwd. Het in bovenstaande lijst opnemen of uit de lijst schrappen van evenementen is alleen op basis van een overeenkomst tussen alle deelstaten mogelijk.”


title: 2011/243/EU: Besluit van de Raad van 11 april 2011 houdende benoeming van een Italiaans lid van het Comité van de Regio’s

text:
               16.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 102/32

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 11 april 2011
   houdende benoeming van een Italiaans lid van het Comité van de Regio’s
   (2011/243/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Italiaanse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 22 december 2009 en op 18 januari 2010 heeft de Raad respectievelijk Besluit 2009/1014/EU (1) en Besluit 2010/29/EU (2) vastgesteld houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio’s voor de periode van 26 januari 2010 tot en met 25 januari 2015.

               (2)

               In het Comité van de Regio’s is een zetel van lid vrijgekomen door het verstrijken van de ambtstermijn van de heer Riccardo VENTRE,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In het Comité van de Regio’s wordt de volgende persoon tot lid benoemd voor de verdere duur van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2015:

               —

               de heer Riccardo VENTRE, Assessore del Comune di Piana di Monte Verna (wijziging van mandaat).

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 11 april 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         PINTÉR S.

      (1)  PB L 348 van 29.12.2009, blz. 22.

      (2)  PB L 12 van 19.1.2010, blz. 11.


Avis juridique important

|

31997D0797

97/797/EG: Besluit van de Commissie van 7 november 1997 tot aanvaarding van verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van vlakke houten laadborden van oorsprong uit de Republiek Polen

Publicatieblad Nr. L 324 van 27/11/1997 blz. 0036 - 0037

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 7 november 1997 tot aanvaarding van verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van vlakke houten laadborden van oorsprong uit de Republiek Polen (97/797/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op artikel 8, lid 1,Na overleg met het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. VOORAFGAANDE PROCEDURE (1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 1023/97 (3) voorlopige antidumpingrechten ingesteld op de invoer van bepaalde vlakke houten laadborden, vallende onder GN-code ex 4415 20 20, van oorsprong uit de Republiek Polen, en aanvaardde de verbintenissen die door enkele producenten waren aangeboden. Deze verbintenissen betreffen slechts één soort laadbord, en wel het EUR-laadbord.(2) Bij Verordening (EG) nr. 1632/97 van de Commissie (4) werd de bovengenoemde verordening voorlopig recht gewijzigd door toevoeging van een bepaling volgens welke aan werkelijk nieuwe Poolse exporteurs het gewogen gemiddelde recht kan worden toegekend dat van toepassing is voor medewerkende ondernemingen die niet zijn opgenomen in de steekproef van onderzochte exporteurs, en waarbij hun verbintenissen met betrekking tot de uitvoer van EUR-laadborden kunnen worden aanvaard.(3) Bij Verordening (EG) nr. 1633/97 van de Commissie (5), werd de verordening voorlopig recht in toepassing van de bovengenoemde nieuwe bepaling verder gewijzigd door opneming van een aantal werkelijk nieuwe exporteurs in de lijst van ondernemingen die het gewogen gemiddelde recht werd toegekend en door aanvaarding van verbintenissen van enkele van deze nieuwe exporteurs.B. DEFINITIEVE VASTSTELLING (4) De Commissie bleef alle inlichtingen die zij ten behoeve van haar definitieve conclusies noodzakelijk achtte, verzamelen en verifiëren. In de loop van dit onderzoek werd vastgesteld dat definitieve antidumpingmaatregelen genomen moesten worden in de vorm van een ad valorem-recht en zo nodig prijsverbintenissen om de schadelijke gevolgen van dumping op te heffen. De conclusies inzake alle aspecten van het onderzoek zijn uiteengezet in het voorstel van de Commissie aan de Raad om een definitief antidumpingrecht in te stellen op de invoer van houten laadborden van oorsprong uit Polen (6).C. VERZOEK VAN NIEUWE EXPORTEURS (5) Na de goedkeuring van Verordening (EG) nr. 1633/97 hebben nog acht nieuwe Poolse exporterende producenten verzocht om geen andere behandeling te krijgen dan de ondernemingen die aan de procedure hadden meegewerkt maar niet in de steekproef waren opgenomen, en hebben verbintenissen met betrekking tot het EUR-laadbord aangeboden. Zij hebben desgevraagd bewijsmateriaal voorgelegd waaruit blijkt dat zij werkelijk nieuwe exporteurs zijn, hetgeen voldoende wordt geacht om de door hen aangeboden verbintenissen met betrekking tot het EUR-laadbord te aanvaarden.(6) Twee Poolse exporteurs die waren opgenomen in de lijst ondernemingen aan wie het gewogen gemiddelde recht was toegekend, hebben thans met betrekking tot het EUR-laadbord verbintenissen aangeboden die aanvaardbaar worden geacht,BESLUIT:Artikel 1 De verbintenissen die met betrekking tot het EUR-laadbord zijn aangeboden door:- MACED Sklad Palet, Jadwiga Macionga, PL-77-200 Miastko- ENKEL Spólka Cywilna, PL-24-100 Pulawy- Produkcja Stolarska Posrednictwo Export-Import, W.i.T. HENSOLDT, PL-84-300 Lebork- Przedsiebiorstwo Produkoyjno Uslugowo Handlowe "DREWPOL", PL-98277 Braszewice- PTN Kruklanki Sp. Z.o.o., PL-11612 Kruklanki- WEDAM Spólka Cywilna, PL-83-322 Stezyca- "AVEN" Sp. Z.o.o., PL-66-470 Kostrzyn- Import-Export Jan Sibinski, PL-63-524 Czajkow- "Empol" s.c., PL-62-812 Jastrzebniki 37- P.P.H.U. "Alk", PL-73-240 Bierzwnik,in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van vlakke houten laadborden van oorsprong uit Polen en vallende onder GN-code ex 4415 20 20 10 worden hierbij aanvaard.Artikel 2 Deze aanvaarding wordt van kracht op het tijdstip van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 2334/97.Gedaan te Brussel, 7 november 1997.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.(3) PB L 150 van 7. 6. 1997, blz. 4.(4) PB L 225 van 15. 8. 1997, blz. 11.(5) PB L 225 van 15. 8. 1997, blz. 13.(6) Document COM(97) 569. Het voorstel werd vervolgens door de Raad goedgekeurd als Verordening (EG) nr. 2334/97 van de Raad (Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).


title: 2006/369/EG: Besluit van de Raad van  8 november 2005  inzake de ondertekening en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten

text:
               24.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 136/21

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 8 november 2005
   inzake de ondertekening en de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten
   (2006/369/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2, juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft de Commissie op 5 juni 2003 gemachtigd met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een communautaire overeenkomst.

               (2)

               Overeenkomstig de mechanismen en richtsnoeren in de bijlage bij het besluit van de Raad waarbij de Commissie werd gemachtigd om met derde landen te onderhandelen over de vervanging van sommige bepalingen in bestaande bilaterale overeenkomsten door een communautaire overeenkomst, heeft de Commissie namens de Gemeenschap met de Republiek Bulgarije onderhandeld over een overeenkomst inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten.

               (3)

               Onder voorbehoud van sluiting op een later tijdstip dient de overeenkomst waarover de Commissie heeft onderhandeld, te worden ondertekend en voorlopig te worden toegepast,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten wordt namens de Gemeenschap ondertekend, onder voorbehoud van het besluit van de Raad betreffende de sluiting van de overeenkomst.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is de overeenkomst namens de Gemeenschap te ondertekenen onder voorbehoud van sluiting.
   Artikel 3
   In afwachting van de inwerkingtreding, wordt de overeenkomst voorlopig toegepast met ingang van de eerste dag van de eerste maand volgende op de datum waarop de partijen elkaar in kennis hebben gesteld van de voltooiing van de daartoe vereiste procedures.
   Artikel 4
   De voorzitter van de Raad verricht de in artikel 8, lid 2, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving.

      Gedaan te Brussel, 8 november 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         G. BROWN

    ---documentbreak---

               24.5.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 136/22

         OVEREENKOMST
   tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Bulgarije inzake bepaalde aspecten van luchtdiensten
   DE EUROPESE GEMEENSCHAP
   enerzijds, en
   DE REPUBLIEK BULGARIJE,
   anderzijds,
   (hierna „de partijen” genoemd)
   VASTSTELLEND dat verscheidene lidstaten van de Europese Gemeenschap met Bulgarije bilaterale luchtvaartovereenkomsten hebben gesloten die bepalingen bevatten welke in strijd zijn met de wetgeving van de Europese Gemeenschap,
   VASTSTELLEND dat de Europese Gemeenschap exclusief bevoegd is voor diverse aspecten die kunnen worden opgenomen in bilaterale luchtvaartovereenkomsten tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschap en derde landen,
   VASTSTELLEND dat in een lidstaat gevestigde communautaire luchtvaartmaatschappijen overeenkomstig de wetgeving van de Europese Gemeenschap het recht hebben op niet-discriminerende toegang tot luchtroutes tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschap en derde landen,
   GELET OP de overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en bepaalde derde landen waarin onderdanen van deze derde landen de mogelijkheid wordt geboden eigenaar te worden van luchtvaartmaatschappijen die een vergunning hebben gekregen overeenkomstig de wetgeving van de Europese Gemeenschap,
   ERKENNENDE dat de bepalingen van de tussen lidstaten van de Europese Gemeenschap en Bulgarije gesloten bilaterale overeenkomsten voor luchtdiensten die in strijd zijn met de wetgeving van de Europese Gemeenschap volledig met deze wetgeving in overeenstemming moeten worden gebracht om een degelijke rechtsgrond voor luchtdiensten tussen de Europese Gemeenschap en Bulgarije tot stand te brengen en om de continuïteit van dergelijke luchtdiensten te garanderen,
   VASTSTELLEND dat de Europese Gemeenschap er in het kader van deze onderhandelingen niet naar streeft het totale volume aan luchtverkeer tussen de Europese Gemeenschap en Bulgarije te doen toenemen, noch om het evenwicht tussen communautaire luchtvaartmaatschappijen en luchtvaartmaatschappijen uit Bulgarije te wijzigen, noch om te onderhandelen over wijzigingen van de bepalingen van bestaande bilaterale overeenkomsten inzake vervoerrechten.
   ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
   Artikel 1
   Algemene bepalingen
   1.   In deze overeenkomst wordt onder „lidstaten” lidstaten van de Europese Gemeenschap verstaan.
   2.   Wanneer in de in bijlage I vermelde overeenkomsten wordt verwezen naar onderdanen van de lidstaat die partij is bij de overeenkomst, wordt dit begrepen als een verwijzing naar onderdanen van de lidstaten van de Europese Gemeenschap.
   3.   Wanneer in de in bijlage I vermelde overeenkomsten wordt verwezen naar luchtvaartmaatschappijen van de lidstaat die partij is bij de overeenkomst, wordt dit begrepen als een verwijzing naar de door die lidstaat aangewezen luchtvaartmaatschappijen.
   Artikel 2
   Aanwijzing
   1.   De bepalingen van de leden 2 en 3 van dit artikel hebben voorrang op de overeenkomstige bepalingen van de in bijlage II, onder a) en b), genoemde artikelen wat betreft de aanwijzing van een luchtvaartmaatschappij door de desbetreffende lidstaat, de vergunningen en machtigingen die door Bulgarije aan deze luchtvaartmaatschappij zijn toegekend en de weigering, intrekking, opschorting of beperking van de vergunningen en machtigingen van de luchtvaartmaatschappij. De bepalingen van de leden 4 en 5 van dit artikel hebben voorrang op de overeenkomstige bepalingen van de in bijlage II, onder a) en b), genoemde artikelen wat betreft de aanwijzing van een luchtvaartmaatschappij door Bulgarije, de vergunningen en machtigingen die door Bulgarije aan deze luchtvaartmaatschappij zijn toegekend en de weigering, intrekking, opschorting of beperking van de vergunningen en machtigingen van de luchtvaartmaatschappij.
   2.   Wanneer Bulgarije een aanwijzing door een lidstaat ontvangt, verleent het zo spoedig mogelijk de passende vergunningen en machtigingen indien:

               i)

               de luchtvaartmaatschappij op het grondgebied van de aanwijzende lidstaat is gevestigd overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap en beschikt over een geldige exploitatievergunning overeenkomstig het Gemeenschapsrecht;

               ii)

               de lidstaat die verantwoordelijk is voor de afgifte van het Bewijs luchtvaartexploitant (AOC) op doeltreffende en duurzame wijze controleert of de luchtvaartmaatschappij de regelgeving naleeft en de bevoegde luchtvaartautoriteit duidelijk in de aanwijzing is vermeld; en

               iii)

               de luchtvaartmaatschappij rechtstreeks of door een meerderheidsbelang eigendom is en blijft van lidstaten en/of onderdanen van lidstaten, of van andere in bijlage III vermelde landen en/of onderdanen van die landen, en deze landen en/of onderdanen te allen tijde zeggenschap uitoefenen over de luchtvaartmaatschappij.

         3.   Bulgarije mag de vergunningen of machtigingen van een door een lidstaat aangewezen luchtvaartmaatschappij weigeren, intrekken, opschorten of beperken indien:

               i)

               de luchtvaartmaatschappij niet op het grondgebied van de aanwijzende lidstaat is gevestigd overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of niet beschikt over een geldige exploitatievergunning overeenkomstig het Gemeenschapsrecht;

               ii)

               de lidstaat die verantwoordelijk is voor de afgifte van het Bewijs luchtvaartexploitant (AOC) niet op doeltreffende en duurzame wijze controleert of de luchtvaartmaatschappij de regelgeving naleeft, of de bevoegde luchtvaartautoriteit niet duidelijk in de aanwijzing is vermeld; of

               iii)

               de luchtvaartmaatschappij niet rechtstreeks of door een meerderheidsbelang eigendom is van lidstaten en/of onderdanen van lidstaten, of van andere in bijlage III vermelde landen en/of onderdanen van die landen.

         Bij de uitoefening van de rechten die het krachtens dit lid zijn verleend, mag Bulgarije geen onderscheid maken tussen communautaire luchtvaartmaatschappijen op grond van nationaliteit.
   4.   Wanneer een lidstaat een aanwijzing door Bulgarije ontvangt, verleent hij zo spoedig mogelijk de passende vergunningen en machtigingen indien:

               i)

               de luchtvaartmaatschappij beschikt over een geldige exploitatievergunning die overeenkomstig de Bulgaarse wetgeving is afgegeven;

               ii)

               Bulgarije, dat verantwoordelijk is voor de afgifte van het Bewijs luchtvaartexploitant (AOC), op doeltreffende en duurzame wijze controleert of de luchtvaartmaatschappij de regelgeving naleeft; en

               iii)

               de luchtvaartmaatschappij rechtstreeks of door een meerderheidsbelang eigendom is en blijft van Bulgarije en/of Bulgaarse natuurlijke of rechtspersonen, en Bulgarije en/of Bulgaarse natuurlijke of rechtspersonen te allen tijde zeggenschap uitoefenen over de luchtvaartmaatschappij.

         5.   Een lidstaat mag de vergunningen of machtigingen van een door Bulgarije aangewezen luchtvaartmaatschappij weigeren, intrekken, opschorten of beperken indien:

               i)

               de luchtvaartmaatschappij niet beschikt over een geldige exploitatievergunning die overeenkomstig de Bulgaarse wetgeving is afgegeven;

               ii)

               Bulgarije, dat verantwoordelijk is voor de afgifte van het Bewijs luchtvaartexploitant (AOC), niet op doeltreffende of duurzame wijze controleert of de luchtvaartmaatschappij de regelgeving naleeft; of

               iii)

               de luchtvaartmaatschappij niet rechtstreeks of door een meerderheidsbelang eigendom is van Bulgarije en/of Bulgaarse natuurlijke of rechtspersonen.

         Artikel 3
   Rechten met betrekking tot wettelijk toezicht
   1.   De bepalingen van lid 2 van dit artikel vormen een aanvulling op de in bijlage II, onder c), vermelde artikelen.
   2.   Wanneer een lidstaat een luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen die onder het wettelijk toezicht van een andere lidstaat staat, zijn de rechten van Bulgarije uit hoofde van de veiligheidsvoorschriften van de overeenkomst tussen de lidstaat die de luchtvaartmaatschappij heeft aangewezen en Bulgarije zowel van toepassing op de vaststelling, toepassing of handhaving van veiligheidsnormen door die andere lidstaat als op de exploitatievergunning van die luchtvaartmaatschappij.
   Artikel 4
   Belasting op vliegtuigbrandstof
   1.   De bepalingen van lid 2 van dit artikel vormen een aanvulling op de overeenkomstige bepalingen van de in bijlage II, onder d), vermelde artikelen.
   2.   Niettegenstaande eventuele andersluidende bepalingen, beletten de in bijlage II, onder d), vermelde overeenkomsten op generlei wijze dat de lidstaten belastingen, heffingen, accijnzen, vergoedingen of kosten in rekening brengen voor de brandstof die op hun grondgebied wordt geleverd voor gebruik door een vliegtuig van een aangewezen luchtvaartmaatschappij van Bulgarije dat een plaats op het grondgebied van die lidstaat verbindt met een andere plaats op het grondgebied van die lidstaat of op het grondgebied van een andere lidstaat.
   Artikel 5
   Tarieven voor vervoer binnen de Europese Gemeenschap
   1.   De bepalingen van lid 2 van dit artikel vormen een aanvulling op de in bijlage II, onder e), vermelde artikelen.
   2.   De tarieven die de luchtvaartmaatschappij(en) welke door Bulgarije is/zijn aangewezen krachtens een in bijlage I vermelde overeenkomst die een in bijlage II, onder e), vermelde bepaling bevat, in rekening brengt/brengen voor vervoer dat volledig binnen de Europese Gemeenschap plaatsvindt, vallen onder de Gemeenschapswetgeving.
   Artikel 6
   Bijlagen bij de overeenkomst
   De bijlagen bij deze overeenkomst maken een integrerend deel uit van deze overeenkomst.
   Artikel 7
   Herziening of wijziging
   De partijen kunnen deze overeenkomst op elk ogenblik met wederzijdse instemming herzien of wijzigen.
   Artikel 8
   Inwerkingtreding en voorlopige toepassing
   1.   Deze overeenkomst treedt in werking wanneer de partijen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld dat zij hun interne procedures voor de inwerkingtreding van de overeenkomst hebben voltooid.
   2.   Onverminderd het bepaalde in lid 1 stemmen de partijen ermee in deze overeenkomst voorlopig toe te passen vanaf de eerste dag van de maand volgende op de datum waarop de partijen elkaar in kennis hebben gesteld van de voltooiing van de daartoe vereiste procedures.
   3.   De overeenkomsten en andere regelingen tussen lidstaten en Bulgarije die, op de datum van de ondertekening van deze overeenkomst, nog niet in werking zijn getreden en niet voorlopig worden toegepast, zijn vermeld in bijlage I, onder b). Zodra deze overeenkomsten en regelingen in werking treden of voorlopig worden toegepast, vallen ze onder de onderhavige overeenkomst.
   Artikel 9
   Beëindiging
   1.   Wanneer een in bijlage I vermelde overeenkomst wordt beëindigd, komen tegelijkertijd ook alle bepalingen van de onderhavige overeenkomst die betrekking hebben op de desbetreffende in bijlage I vermelde overeenkomst te vervallen.
   2.   Wanneer alle in bijlage I vermelde overeenkomsten worden beëindigd, wordt de onderhavige overeenkomst tegelijkertijd beëindigd.
   TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.

      Gedaan te Salzburg in tweevoud, op de vijfde mei tweeduizend zes, in de Tsjechische, Deense, Nederlandse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Duitse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Letse, Litouwse, Maltese, Poolse, Portugese, Slowaakse, Sloveense, Spaanse, Zweedse en Bulgaarse taal.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         Az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         För Europeiska gemenskapen
         За европейската общност

         Por la República de Bulgaria
         Za Bulharskou republiku
         For Republikken Bulgarien
         Für die Republik Bulgarien
         Bulgaaria Vabariigi nimel
         Για τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας
         For the Republic of Bulgaria
         Pour la République de Bulgarie
         Per la Repubblica di Bulgaria
         Bulgārijas Republikas vārdā
         Bulgarijos Respublikos vardu
         Λ Bolgár Köztársaság részéről
         Għar-Repubblika tal-Bulgarija
         Voor de Republiek Bulgarije
         W imieniu Republiki Bułgarii
         Pela República da Bulgária
         Za Bulharskú republiku
         Za Republiko Bolgarijo
         Bulgarian tasavallan puolesta
         För Republiken Bulgarien
         За Република България

   BIJLAGE I
   Lijst van de overeenkomsten waarnaar wordt verwezen in artikel 1 van deze overeenkomst

               a)

               Overeenkomsten voor luchtdiensten tussen Bulgarije en lidstaten van de Europese Gemeenschap die, op de datum van ondertekening van onderhavige overeenkomst, zijn gesloten, ondertekend en/of voorlopig worden toegepast

                           —

                           Luchtvervoersovereenkomst tussen de regering van Oostenrijk en de regering van de Republiek Bulgarije, ondertekend te Sofia op 4 november 1997, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Oostenrijk” genoemd, in bijlage II;
                           Te lezen in samenhang met de intentieverklaring die op 28 juni 1996 in Wenen is ondertekend.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk België en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 14 mei 1957, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en België” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Republiek Cyprus en de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot regelmatige commerciële luchtdiensten, ondertekend te Nicosia op 8 mei 1965, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Cyprus” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst voor luchtvervoer tussen de regering van de Tsjecho-Slowaakse Socialistische Republiek en de regering van de Republiek Bulgarije, ondertekend te Sofia op 25 september 1967, waarbij Tsjechië verklaarde gebonden te zijn door de bepalingen van deze overeenkomst, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Tsjechië” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk Denemarken en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot civiel luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 24 mei 1958, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Denemarken” genoemd, in bijlage II;
                           Laatstelijk gewijzigd bij de briefwisseling van 24 mei 1958.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Republiek Finland en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Helsinki op 19 maart 1970, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Finland” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst voor luchtvervoer tussen de regering van de Franse Republiek en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije, ondertekend te Parijs op 4 augustus 1965, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk” genoemd, in bijlage II;
                           Aangevuld bij de briefwisseling van 4 augustus 1965.
                           Gewijzigd bij de briefwisseling van 12 juni en 10 juli 1969;
                           Laatstelijk gewijzigd bij de intentieverklaring die op 26 januari 2000 te Sofia is opgesteld.

                           —

                           Overeenkomst tussen de Bondsrepubliek Duitsland en de Republiek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Sofia op 11 juni 1993, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland” genoemd, in bijlage II;
                           Aangevuld bij de intentieverklaring die op 1 oktober 2001 te Sofia is opgesteld.
                           Te lezen in samenhang met nota's van 15 augustus 2002 en 20 april 2004;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Helleense Republiek en de regering van de Republiek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Athene op 1 november 2002, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland” genoemd, in bijlage II;
                           Te lezen in samenhang met de intentieverklaring die op 23 februari 2000 in Athene is ondertekend.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Volksrepubliek Hongarije en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 29 augustus 1969, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Hongarije” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst voor luchtdiensten tussen de regering van Ierland en de regering van de Republiek Bulgarije, ondertekend te Dublin op 27 juli 1995, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Ierland” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Italiaanse Republiek en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot civiel luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 27 mei 1974, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Italië” genoemd, in bijlage II;
                           Te lezen in samenhang met de goedgekeurde notulen die op 4 april 1974 in Rome zijn opgesteld.
                           Laatstelijk gewijzigd bij de intentieverklaring die op 25 juli 1997 te Rome is opgesteld.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Republiek Letland en de regering van de Republiek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Warschau op 19 mei 1999, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Letland” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Groothertogdom Luxemburg en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 8 mei 1965, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Luxemburg” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Republiek Malta en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Varna op 23 juli 1982, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Malta” genoemd, in bijlage II;
                           Te lezen in samenhang met de intentieverklaring die op 12 april 1982 in Malta is opgesteld.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 7 februari 1958, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Nederland” genoemd, in bijlage II;
                           Laatstelijk aangevuld door de intentieverklaring die op 6 augustus 2002 te Den Haag is opgesteld.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van de Republiek Polen en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Warschau op 16 mei 1949, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Polen” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van Portugal en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtvervoer, ondertekend te Lissabon op 22 oktober 1975, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Portugal” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst voor luchtvervoer tussen de regering van de Slowaakse Republiek en de regering van de Republiek Bulgarije, ondertekend te Sofia op 8 december 1995, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Slowakije” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van Spanje en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten, ondertekend te Sofia op 6 november 1971, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Spanje” genoemd, in bijlage II;
                           Laatstelijk gewijzigd bij de goedgekeurde notulen die op 21 oktober 1978 te Sofia zijn opgesteld.

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Koninkrijk Zweden en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot civiel luchtvervoer, ondertekend te Sofia op 17 april 1957, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en Zweden” genoemd, in bijlage II;

                           —

                           Overeenkomst tussen de regering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de regering van de Volksrepubliek Bulgarije met betrekking tot luchtdiensten tussen hun respectieve grondgebieden en over de grenzen van deze grondgebieden heen, ondertekend te Londen op 28 mei 1970, hierna de „overeenkomst tussen Bulgarije en het VK” genoemd, in bijlage II;
                           Gewijzigd bij de uitwisseling van nota's van 23 augustus 1973;
                           Te lezen in samenhang met de intentieverklaring die op 15 januari 1998 te Londen is opgesteld.

               b)

               Geparafeerde of ondertekende overeenkomsten voor luchtdiensten en andere regelingen tussen Bulgarije en lidstaten van de Europese Gemeenschap die, op de datum van ondertekening van onderhavige overeenkomst, nog niet van kracht zijn geworden en niet voorlopig worden toegepast.

         BIJLAGE II
   Lijst van de artikelen van de in bijlage I vermelde overeenkomsten waarnaar wordt verwezen in de artikelen 2 tot en met 5 van onderhavige overeenkomst

               a)

               Aanwijzing door een lidstaat:

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Oostenrijk;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en België;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Cyprus;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Tsjechië;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Denemarken;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Finland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Hongarije;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Ierland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Italië;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Letland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Luxemburg;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Malta;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Nederland;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Polen;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Portugal;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Slowakije;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Spanje;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Zweden;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en het VK;

               b)

               Weigering, intrekking, opschorting of beperking van vergunningen en machtigingen:

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Oostenrijk;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en België;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Cyprus;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Denemarken;

                           —

                           artikel 3, lid 4, van de overeenkomst tussen Bulgarije en Finland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Hongarije;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Ierland;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Italië;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Letland;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Luxemburg;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Malta;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Nederland;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Polen;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Portugal;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Slowakije;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Spanje;

                           —

                           artikel 2 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Zweden;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en het VK;

               c)

               Wettelijk toezicht:

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland;

                           —

                           artikel 11 bis, van de overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland;

                           —

                           artikel 12 ter, van de overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk;

                           —

                           artikel 9 quater, van de overeenkomst tussen Bulgarije en Italië;

               d)

               Belasting op vliegtuigbrandstof:

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Oostenrijk;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en België;

                           —

                           artikel 8 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Cyprus;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Tsjechië;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Denemarken;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Finland;

                           —

                           artikel 10 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk;

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland;

                           —

                           artikel 10 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland;

                           —

                           artikel 12 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Hongarije;

                           —

                           artikel 11 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Ierland;

                           —

                           artikel 8 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Italië;

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Letland;

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Luxemburg;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Malta;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Nederland;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Polen;

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Portugal;

                           —

                           artikel 8 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Slowakije;

                           —

                           artikel 11 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Spanje;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Zweden;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en het VK;

               e)

               Tarieven voor vervoer binnen de Europese Gemeenschap:

                           —

                           artikel 11 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Oostenrijk;

                           —

                           artikel 4 van de overeenkomst tussen Bulgarije en België;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Cyprus;

                           —

                           artikel 10 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Tsjechië;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Denemarken;

                           —

                           artikel 8 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Finland;

                           —

                           artikel 13 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Frankrijk;

                           —

                           artikel 8 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Duitsland;

                           —

                           artikel 13 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Griekenland;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Hongarije;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Ierland;

                           —

                           artikel 7 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Italië;

                           —

                           artikel 9 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Letland;

                           —

                           artikel 5 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Luxemburg;

                           —

                           artikel 9 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Malta;

                           —

                           artikel 3 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Nederland;

                           —

                           artikel 4 van de bijlage bij de overeenkomst tussen Bulgarije en Polen;

                           —

                           artikel 10 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Portugal;

                           —

                           artikel 10 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Slowakije;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Spanje;

                           —

                           artikel 6 van de overeenkomst tussen Bulgarije en Zweden;

                           —

                           artikel 9 van de overeenkomst tussen Bulgarije en het VK.

         BIJLAGE III
   Lijst van andere landen waarnaar wordt verwezen in artikel 2 van deze overeenkomst

               a)

               De Republiek IJsland (in het kader van de overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte);

               b)

               Het Vorstendom Liechtenstein (in het kader van de overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte);

               c)

               Het Koninkrijk Noorwegen (in het kader van de overeenkomst inzake de Europese Economische Ruimte);

               d)

               De Zwitserse Bondsstaat (in het kader van de overeenkomst inzake luchtvervoer tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat).


Avis juridique important

|

31996D0594

96/594/EG: Besluit van de Raad van 16 september 1996 inzake de voorlopige toepassing van bepaalde overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en bepaalde derde landen betreffende de handel in textielprodukten (Kirgizië, Litouwen, Tadzjikistan, Turkmenistan)

Publicatieblad Nr. L 263 van 16/10/1996 blz. 0035 - 0035

BESLUIT VAN DE RAAD van 16 september 1996 inzake de voorlopige toepassing van bepaalde overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en bepaalde derde landen betreffende de handel in textielprodukten (Kirgizië, Litouwen, Tadzjikistan, Turkmenistan) (96/594/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113, juncto artikel 228, lid 2, eerste zin,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat onderhandelingen zijn gevoerd over bilaterale overeenkomsten inzake de handel in textielprodukten met Kirgizië, Litouwen, Tadzjikistan en Turkmenistan, hierna "basisovereenkomsten" te noemen, en dat deze basisovereenkomsten bij Besluit 94/277/EG (1) op voorlopige basis worden toegepast;Overwegende dat de basisovereenkomst met Litouwen bij Besluit 94/978/EG (2) is goedgekeurd en op 1 januari 1995 in werking is getreden;Overwegende dat de Commissie namens de Gemeenschap onderhandelingen heeft gevoerd over bilaterale overeenkomsten in de vorm van een briefwisseling tot wijziging van de basisovereenkomsten met voornoemde landen om rekening te houden met de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie; dat deze bilaterale overeenkomsten, in afwachting van de afronding van de voor sluiting vereiste procedures, met ingang van 1 januari 1995 op voorlopige basis dienen te worden toegepast, op voorwaarde dat zij door de betrokken landen op wederkerige basis voorlopig worden toegepast,BESLUIT:Artikel 1De bilaterale overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tot wijziging van de bestaande bilaterale overeenkomsten, regelingen en protocollen betreffende de handel in textielprodukten met bepaalde, in de bijlage bij dit besluit genoemde derde landen, welke wijziging noodzakelijk is geworden door de toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden tot de Europese Unie, worden vanaf 1 januari 1995 voorlopig toegepast, in afwachting van de formele sluiting van deze overeenkomsten en voor zover de partnerlanden de overeenkomsten ook toepassen.Artikel 2De teksten van de geparafeerde overeenkomsten zijn bij dit besluit gevoegd.Gedaan te Brussel, 16 september 1996.Voor de RaadDe VoorzitterI. YATES(1) PB nr. L 123 van 17. 5. 1994, blz. 1.(2) PB nr. L 375 van 31. 12. 1994, blz. 1.BIJLAGE Lijst van partnerlanden KirgiziëLitouwenTadzjikistanTurkmenistan


title: Besluit (EU) 2015/774 van de Europese Centrale Bank van 4 maart 2015 inzake een overheidsprogramma voor aankoop van activa op secundaire markten (ECB/2015/10)

text:
               14.5.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 121/20

         BESLUIT (EU) 2015/774 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 4 maart 2015
   inzake een overheidsprogramma voor aankoop van activa op secundaire markten (ECB/2015/10)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name het eerste streepje van artikel 127, lid 2,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, met name de tweede alinea van artikel 12.1, in samenhang met het eerste streepje van artikel 3.1 en artikel 18.1,
   Overwegende:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 18.1 van de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna: de „ESCB-statuten”) mag de Europese Centrale Bank (ECB), samen met nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben (hierna: de „NCB's”), op de financiële markten opereren, onder andere door de onvoorwaardelijke aan- en verkoop van verhandelbaar papier, zulks om de ESCB-doelstellingen te verwezenlijken.

               (2)

               Op 4 september 2014 heeft de Raad van bestuur besloten een derde programma voor de aankoop van gedekte obligaties (hierna: het „CBPP3”) en een aankoopprogramma voor effecten op onderpand van activa opgestart (ABSPP) te initiëren. Naast de in september 2014 ingevoerde gerichte langerlopende herfinancieringstransacties beogen deze activa-aankoopprogramma's de doorwerking van het monetaire beleid verder te versterken, kredietverstrekking aan de eurogebiedeconomie te bevorderen, minder strenge leningvoorwaarden voor huishoudens en ondernemingen te bewerkstelligen en ertoe bij te dragen dat de inflatie de 2 % weer zal naderen, hetgeen strookt met de primaire ECB-doelstelling prijsstabiliteit te handhaven.

               (3)

               Op 22 januari 2015 heeft de Raad van bestuur besloten dat activa-aankopen moeten worden uitgebreid met een overheidsprogramma voor activa-aankoop op secundaire markten (hierna het „PSPP”) moet omvatten. Uit hoofde van het PSPP mogen NCB's naar rato van hun respectieve aandelen in de kapitaalverdeelsleutel van de ECB, en de ECB, van in aanmerking komende wederpartijen op de secundaire markten onvoorwaardelijk beleenbare verhandelbare schuldbewijzen aankopen. Dit besluit werd genomen als deel van het gemeenschappelijke monetaire beleid op basis van een aantal factoren die het neerwaartse risico voor prijsontwikkelingen op middellange termijn aanzienlijk versterkt hebben, waardoor de primaire ECB-doelstelling van handhaving van prijsstabiliteit in gevaar komt. Deze factoren omvatten een monetaire impuls van de vastgestelde monetairbeleidsmaatregelen die lager uitviel dan verwacht werd, een neerwaartse ontwikkeling van de meeste indicatoren van werkelijke en verwachte eurogebiedinflatie — zowel kernmaatregelen alsook maatregelen die de impact van volatiele componenten zoals energie en voedingsmiddelen uitsluiten — naar historische dieptepunten, en gestegen potentiële impact van tweede-ronde-effecten op lonen en prijsvorming voortvloeiende uit een significante daling van de olieprijzen.

               (4)

               Het PSPP is een evenredige maatregel om met verwachte prijsontwikkelingen verband houdende risico's te matigen, aangezien het programma minder strenge monetaire en financiële voorwaarden zal bewerkstelligen, waaronder de leningvoorwaarden voor niet-financiële vennootschappen en huishoudens in het eurogebied, aldus gezamenlijke consumptie en investeringsuitgaven in het eurogebied ondersteunend en draagt er uiteindelijk toe bij dat de inflatie op middellange termijn weer net onder 2 % zal liggen. In een klimaat waarin de basisrentetarieven van de ECB het dal bereikt hebben, en specifiek op activa uit de particuliere sector gerichte aankoopprogramma's de vigerende neerwaartse risico's voor prijsstabiliteit meetbaar maar onvoldoende konden adresseren, is het noodzakelijk het PSPP toe te voegen aan de monetairbeleidsmaatregelen van het Eurosysteem, zijnde een instrument dat potentieel een sterke doorwerking naar de reële economie bewerkstelligt. Aangezien het PSPP het portfolio-evenwicht weer zal herstellen, zal het aanzienlijke PSPP-aankoopvolume bijdragen tot verwezenlijking van de onderliggende monetairbeleidsdoelstelling financieel intermediairs ertoe aan te zetten meer liquiditeiten aan de interbancaire markt en meer krediet aan de eurogebiedeconomie ter beschikking te stellen.

               (5)

               Het PSPP omvat een aantal waarborgen om te verzekeren dat voorgenomen aankopen evenredig zullen zijn aan zijn doelstellingen en dat bij de uitwerking van het PSPP genoegzaam rekening werd gehouden met de daarmee samenhangende financiële risico's, die middels risicobeheer beperkt zullen worden. Voor een goede werking van de markten voor beleenbare verhandelbare schuldbewijzen, en om obstructie van ordelijke schuldherstructurering te vermijden, zullen drempels gelden voor die effectenaankopen door centrale banken van het Eurosysteem.

               (6)

               Het PSPP voldoet geheel aan de Verdragsverplichtingen van de centrale banken van het Eurosysteem, waaronder het verbod op monetaire financiering, en schaadt de werking van het Eurosysteem overeenkomstig het beginsel van een openmarkteconomie met vrije mededinging niet.

               (7)

               Aangaande de omvang van het PSPP, het ABSPP en het CBPP3 zal middels de gecombineerde maandelijkse aankopen 60 miljard EUR aan liquiditeiten naar de markt vloeien. Beoogd wordt tot eind september 2016 aankopen te doen, en in elk geval tot de Raad van bestuur vaststelt dat de inflatieontwikkeling stabiel is, hetgeen strookt met de doelstelling op middellange termijn een inflatiepercentage van net onder de 2 % te realiseren.

               (8)

               Om PSPP-effectiviteit te verzekeren, verduidelijkt het Eurosysteem bij deze dat het bij de aankoop van verhandelbare schuldbewijzen door het Eurosysteem uit hoofde van het PSPP dezelfde behandeling (pari passu) accepteert als particuliere beleggers, zulks overeenkomstig de voorwaarden van die instrumenten.

               (9)

               Aankopen door het Eurosysteem van beleenbare verhandelbare schuldinstrumenten uit hoofde van het PSPP moeten gedecentraliseerd uitgevoerd worden, genoegzaam rekening houdend met het marktprijsvormingsmechanisme en marktwerking, waarbij de ECB coördinerend optreedt, zulks ter vrijwaring van het gemeenschappelijke monetaire beleid van het Eurosysteem,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Instelling en toepassingsgebied van het PSPP
   Het Eurosysteem stelt bij deze het PSPP in krachtens welk programma de centrale banken van het Eurosysteem onder bepaalde voorwaarden op de secundaire markten de in artikel 3 bedoelde beleenbare verhandelbare schuldbewijzen van de in artikel 7 bedoelde in aanmerking komende wederpartijen kopen.
   Artikel 2
   Definities
   Binnen het kader van dit besluit gelden de volgende definities:
   1.   „centrale bank van het Eurosysteem”: de ECB en de nationale centrale banken van de eurogebiedlidstaten (hierna de „NCB's”);
   2.   „erkend agentschap”: een entiteit die het Eurosysteem binnen het PSPP-kader als dusdanig heeft ingedeeld;
   3.   „internationale organisatie”: een entiteit zoals bedoeld in artikel 118 van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (1) en die het Eurosysteem binnen het kader van het PSPP als dusdanig heeft ingedeeld;
   4.   „multilaterale ontwikkelingsbank”: een entiteit zoals bedoeld in artikel 117,lid 2 van Verordening (EU) nr. 575/2013 en die het Eurosysteem binnen het PSPP-kader als dusdanig heeft ingedeeld;
   5.   „positief toetsingsresultaat”: de laatste van de volgende twee besluiten: het besluit van de Raad van bewind van het Europees Stabiliteitsmechanisme, en indien het Internationaal Monetair Fonds het financiëlebijstandsprogramma mede financiert, het besluit van College van Bewindvoerders van het Internationaal Monetair Fonds ter goedkeuring van de volgende uitbetaling uit hoofde van dat programma, indien beide besluiten zijn vereist voor de hervatting van aankopen uit hoofde van het PSPP.
   De in punt 2 tot en met 4 bedoelde entiteitenlijst wordt op de ECB-website bekendgemaakt.
   Artikel 3
   Beleenbaarheidscriteria voor verhandelbare schuldbewijzen
   1.   Behoudens de in dit artikel vastgelegde vereisten kunnen centrale banken van het Eurosysteem uit hoofde van het PSPP overgaan tot aankopen van in euro luidende verhandelbare schuldbewijzen die zijn uitgegeven door de centrale overheden van eurogebiedlidstaten, erkende in het eurogebied gevestigde agentschappen, in het eurogebied gevestigde internationale organisaties en in het eurogebied gevestigde multilaterale ontwikkelingsbanken. In uitzonderlijke omstandigheden, indien het beoogde aankoopbedrag niet kan worden gerealiseerd, kan de Raad van bestuur besluiten overeenkomstig de in lid 4 vastgestelde voorwaarden verhandelbare schuldbewijzen aan te kopen die andere in het eurogebied gevestigde entiteiten hebben uitgegeven.
   2.   Om in aanmerking te komen voor aankoop uit hoofde van het PSPP voldoen verhandelbare schuldbewijzen aan de beleenbaarheidscriteria voor verhandelbare activa voor krediettransacties van het Eurosysteem zulks krachtens bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 (2), behoudens de volgende vereisten:

               a)

               de emittent of garant van de verhandelbare schuldbewijzen heeft een kredietkwaliteitbeoordeling van minstens kredietkwaliteitscategorie 3 in de geharmoniseerde ratingschaal van het Eurosysteem, zulks in de vorm van minstens één publieke rating van een externe kredietbeoordelingsinstelling (EKBI) die binnen het kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem is aanvaard;

               b)

               indien meerdere EKBI-emittentenratings of EKBI-garantratings beschikbaar zijn is de „beste-geldt-regel” van toepassing, d.w.z. de beste beschikbare EKBI-emittentenrating of EKBI-garantrating is van toepassing. Indien op basis van een EKBI-garantrating wordt vastgesteld dat aan de kredietkwaliteitsvereisten is voldaan, voldoet de waarborg aan de kenmerken van een aanvaardbare waarborg zoals bedoeld in afdeling 6.3.2, onder c), i) tot en met iv) van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14;

               c)

               indien emittentenratings of garantratings van een aanvaarde EKBI niet voldoen aan minstens kredietkwaliteitscategorie 3 in de geharmoniseerde ratingschaal van het Eurosysteem, zijn verhandelbare schuldbewijzen slechts beleenbaar indien zij zijn uitgegeven door, dan wel volledig gegarandeerd worden door centrale overheden van eurogebiedlidstaten uit hoofde van een financiëlebijstandsprogramma en waarvoor de toepassing van de kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem is opgeschort bij monde van een besluit van de Raad van bestuur krachtens artikel 8 van Richtsnoer ECB/2014/31 (3);

               d)

               Indien een lopend financiëlebijstandsprogramma wordt getoetst, wordt de beleenbaarheid voor PSPP-aankopen opgeschort en weer ingesteld bij een positief toetsingsresultaat.

         3.   Om in aanmerking te komen voor aankoop uit hoofde van het PSPP hebben de in lid 1 en 2 bedoelde schuldbewijzen ten tijde van hun aankoop door de betrokken centrale bank van het Eurosysteem een minimumrestlooptijd van 2 jaar en een maximumrestlooptijd van 30 jaren. Om een soepele uitvoering te faciliteren, zijn verhandelbare schuldinstrumenten met een restlooptijd van 30 jaar en 364 dagen beleenbaar uit hoofde van het PSPP. Indien de beoogde bedragen van aankopen van verhandelbare schuldbewijzen die centrale overheden en erkende agentschappen hebben uitgegeven, niet gerealiseerd kunnen worden, doen nationale centrale banken tevens vervangende aankopen van verhandelbare schuldbewijzen die internationale organisaties en multilaterale ontwikkelingsbanken hebben uitgegeven.
   4.   Indien de beoogde bedragen van aankopen van verhandelbare schuldinstrumenten die centrale overheden of in hun jurisdictie gevestigde erkende agentschappen hebben uitgegeven niet gerealiseerd kunnen worden, mogen centrale banken van het Eurosysteem in uitzonderlijke omstandigheden de Raad van bestuur in hun jurisdictie gevestigde niet-financiële vennootschappen voordragen als emittenten van verhandelbare schuldinstrumenten die aangekocht moeten worden als substituten. De voorgedragen publieke niet-financiële vennootschappen voldoen minstens aan de volgende twee criteria:

               —

               zij zijn een „niet-financiële vennootschap” zoals bedoeld in Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4);

               —

               zij zijn een overheidsentiteit zoals bedoeld in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 3603/93 van de Raad (5).

         Na goedkeuring door de Raad van bestuur komen in euro luidende verhandelbare schuldinstrumenten in aanmerking als substituutaankopen uit hoofde van het PSPP, welke schuldbewijzen zijn uitgegeven door die publieke in het eurogebied gevestigde niet-financiële vennootschappen en voldoen aan: i) de beleenbaarheidscriteria voor verhandelbare activa als onderpand voor krediettransacties van het Eurosysteem, zoals bedoeld in afdeling 6.2.1 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14, en ii) de vereisten in lid 2 en 3.
   5.   In beginsel zijn aankopen van nominale verhandelbare schuldinstrumenten met een negatief rendement tot het einde van de looptijd (of het slechtst mogelijke rendement) boven de depositorente toelaatbaar.
   Artikel 4
   Beperkingen van de uitvoering van aankopen
   1.   Om de marktprijsvorming voor beleenbare effecten mogelijk te maken, mogen geen aankopen gedaan worden van recentelijk uitgegeven effecten of effecten uit vroegere emissies („tapped security”) en verhandelbare schuldinstrumenten met een restlooptijd die eindigt kort voor of na de looptijd van de uit te geven verhandelbare schuldinstrumenten, zulks gedurende een door de Raad van bestuur vast te stellen tijdspanne („black-out periode”). Voor syndicaties moet de betrokken black-out periode voorafgaande aan de emissie zo goed mogelijk nageleefd worden.
   2.   Voor schuldbewijzen die centrale overheden van eurogebiedlidstaten uit hoofde van een financiëlebijstandsprogramma hebben uitgegeven of gegarandeerd, wordt de aankoopperiode uit hoofde van het PSPP na een verkregen positief toetsingsresultaat voor elke programmatoetsing normaal gesproken beperkt tot twee maanden, tenzij er sprake is van buitengewone omstandigheden die een vroegere aankoopschorsing rechtvaardigen, dan wel een voortzetting van aankopen na die periode en tot het begin van de volgende toetsing.
   Artikel 5
   Aankooplimieten
   1.   Behoudens artikel 3 is uit hoofde van het PSPP per internationaal effectenidentificatienummer een effectenemissielimiet van toepassing op verhandelbare schuldbewijzen die voldoen aan de in artikel 3 bedoelde criteria, zulks na consolidatie van in alle portfolio's van centrale banken van het Eurosysteem aangehouden effecten. De limiet ligt aanvankelijk op 25 % voor de eerste zes maanden van aankoop met daarnavolgende toetsing door de Raad van bestuur.
   2.   Een afwijkende effectenemissielimiet is van toepassing op de in artikel 3, lid 2, onder c) bedoelde schuldbewijzen.
   3.   Uit hoofde van het PSPP is een geaggregeerde limiet van 33 % van de uitstaande effecten van een emittent van toepassing op alle beleenbare verhandelbare schuldbewijzen ten aanzien van de in artikel 3 vastgestelde looptijden, zulks na consolidatie van in alle portfolio's van centrale banken van het Eurosysteem aangehouden effecten.
   Artikel 6
   Portfolioallocatie
   1.   12 % van de totale waarde van uit hoofde van het PSPP beleenbare aangekochte verhandelbare schuldbewijzen wordt aangekocht in effecten die in aanmerking komende internationale organisaties en multilaterale ontwikkelingsbanken hebben uitgegeven, en 88 % wordt aangekocht in effecten die in aanmerking komende centrale overheden en erkende agentschappen hebben uitgegeven. De Raad van bestuur kan deze allocatie herzien. Alleen NCB's kopen schuldbewijzen die in aanmerking komende internationale organisaties en multilaterale ontwikkelingsbanken hebben uitgegeven.
   2.   De NCB's kopen 92 % van de totale marktwaarde van aankopen van uit hoofde van het PSPP beleenbare verhandelbare schuldbewijzen, en de ECB de resterende 8 %. De spreiding van aankopen over jurisdicties geschiedt overeenkomstig de kapitaalverdeelsleutel, zoals bedoeld in artikel 29 van de ESCB-statuten.
   3.   Centrale banken van het Eurosysteem passen een specialisatieschema toe voor de uit hoofde van het PSPP aan te kopen verhandelbare schuldbewijzen. De Raad van bestuur staat ad-hocafwijkingen toe van het specialisatieschema indien objectieve overwegingen de realisering van het voornoemde schema beletten of anderszins afwijkingen raadzaam maken, zulks om de globale monetairbeleidsdoelstellingen van het PSPP te verwezenlijken. Iedere NCB koopt met name beleenbare effecten van emittenten uit haar eigen jurisdictie. Alle NCB's kunnen door in aanmerking komende internationale organisaties en multilaterale ontwikkelingsbanken uitgegeven effecten aankopen. De ECB koopt door centrale overheden en erkende agentschappen uitgegeven effecten uit alle jurisdicties.
   Artikel 7
   In aanmerking komende wederpartijen
   Komen in aanmerking als PSPP-wederpartijen:

               a)

               entiteiten die voldoen aan de geschiktheidscriteria voor deelname aan monetairbeleidstransacties van het Eurosysteem krachtens afdeling 2.1 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14, en

               b)

               enige andere wederpartij die centrale banken van het Eurosysteem gebruiken voor de belegging van hun in euro luidende beleggingsportfolio's.

         Artikel 8
   Transparantie
   1.   Het Eurosysteem publiceert wekelijks in de toelichting bij zijn geconsolideerde weekstaat de geaggregeerde boekwaarde van de uit hoofde van het PSPP aangehouden effecten.
   2.   Het Eurosysteem publiceert maandelijks het gewogen gemiddelde van de restlooptijd van zijn aangehouden PSPP-effecten per emittentingezetenschap, daarbij een onderscheid makend tussen internationale organisaties en multilaterale ontwikkelingsbanken en andere emittenten.
   3.   De boekwaarde van uit hoofde van het PSPP aangehouden effecten wordt wekelijks op de ECB-website gepubliceerd onder de afdeling openmarkttransacties.
   Artikel 9
   Effectenuitleen
   Het Eurosysteem stelt uit hoofde van het PSPP aangekochte effecten beschikbaar voor effectenuitleen om de effectiviteit van het PSPP te verzekeren.
   Artikel 10
   Slotbepaling
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan op de ECB-website. Het besluit is met ingang van 9 maart 2015 van toepassing.

      Gedaan te Nicosia, 4 maart 2015.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).

      (2)  Richtsnoer ECB/2011/14 van 20 september 2011 betreffende monetaire beleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem (PB L 331 van 14.12.2011, blz. 1).

      (3)  Richtsnoer ECB/2014/31 van 9 juli 2014 inzake aanvullende tijdelijke maatregelen betreffende herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand en tot wijziging van Richtsnoer ECB/2007/9 (PB L 240 van 13.8.2014, blz. 28).

      (4)  Verordening (EU) nr. 549/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2013 betreffende het Europees systeem van nationale en regionale rekeningen in de Europese Unie (PB L 174 van 26.6.2013, blz. 1).

      (5)  Verordening (EG) nr. 3603/93 van de Raad van 13 december 1993 tot vaststelling van de definities voor de toepassing van de in artikel 104 en artikel 104 B, lid 1, van het Verdrag vastgelegde verbodsbepalingen (PB L 332 van 31.12.1993, blz. 1).


title: Besluit 2013/133/GBVB van de Raad van 18 maart 2013 tot benoeming van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Sahelregio

text:
               19.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 75/29

         BESLUIT 2013/133/GBVB VAN DE RAAD
   van 18 maart 2013
   tot benoeming van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Sahelregio
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 31, lid 2, en artikel 33,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is noodzakelijk dat de Unie een regionaal antwoord biedt op de complexe en met elkaar verband houdende uitdagingen in de Sahelregio.

               (2)

               De heer Michel Dominique REVEYRAND - DE MENTHON dient te worden benoemd tot speciaal vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) voor de Sahelregio voor de periode tot en met 28 februari 2014.

               (3)

               De SVEU zal zijn mandaat uitvoeren in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Speciaal vertegenwoordiger van de Europese Unie
   1.   De heer Michel Dominique REVEYRAND - DE MENTHON wordt benoemd tot SVEU voor de Sahelregio tot en met 28 februari 2014. Het mandaat van de SVEU kan worden verlengd of eerder worden beëindigd, indien de Raad daartoe besluit op voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   2.   Voor de toepassing van het mandaat van de SVEU, wordt onder de Sahelregio verstaan het gebied waarop de EU-strategie voor veiligheid en ontwikkeling in de Sahelregio („de strategie”) zich voornamelijk richt, namelijk Mali, Mauritanië en Niger. In kwesties met bredere regionale implicaties, zal de SVEU zich in verbinding stellen met andere buurlanden en met regionale of internationale entiteiten buiten de Sahelregio, naargelang van het geval.
   3.   Vanwege de noodzaak van een regionale aanpak van de met elkaar verband houdende uitdagingen waarmee de regio te kampen heeft, zal de SVEU voor de Sahelregio nauw overleg moeten voeren met andere betrokken SVEU’s, met inbegrip van de SVEU in het zuidelijke Middellandse Zeegebied, de SVEU voor de mensenrechten en de SVEU bij de Afrikaanse Unie.
   Artikel 2
   Beleidsdoelstellingen
   1.   Het mandaat van de SVEU is gebaseerd op de beleidsdoelstelling van de Unie met betrekking tot de Sahelregio, namelijk actief bijdragen tot de regionale en internationale inspanningen voor een duurzame vrede, veiligheid en ontwikkeling in de regio. Voorts zal de SVEU ernaar streven de kwaliteit, de intensiteit en het effect van het meervoudige engagement van de Unie in de Sahelregio te vergroten.
   2.   DE SVEU zal bijdragen aan de ontwikkeling en tenuitvoerlegging van de aanpak van de Unie, welke aanpak alle aspecten van het optreden van de Unie omvat, met name op politiek, veiligheids- en ontwikkelingsgebied, met inbegrip van de strategie, en aan het coördineren van alle toepasselijke instrumenten voor acties van de Unie.
   3.   De eerste prioriteiten zijn Mali en de regionale dimensies van het conflict aldaar.
   4.   Wat Mali betreft, zijn de beleidsdoelstellingen van de Unie gericht op de gecoördineerde en doeltreffende inzet van al haar instrumenten om voor Mali en zijn bevolking een terugkeer te bevorderen naar de weg naar vrede, verzoening, veiligheid en ontwikkeling.
   Artikel 3
   Mandaat
   1.   Ter verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen van de Unie met betrekking tot de Sahelregio krijgt de SVEU het mandaat om:

               a)

               actief bij te dragen tot de tenuitvoerlegging, de coördinatie en de verdere ontwikkeling van de algemene aanpak door de Unie van de regionale crisis, uitgaande van haar strategie, met als doel de algemene samenhang en doeltreffendheid van de activiteiten van de Unie in de Sahelregio te vergroten, in het bijzonder in Mali;

               b)

               overleg te plegen met alle relevante belanghebbenden van de regio, regeringen, regionale autoriteiten, regionale en internationale organisaties, het middenveld en de diaspora, om de doelstellingen van de Unie vooruit te helpen en bij te dragen tot een beter begrip van de rol van de Unie in de Sahelregio;

               c)

               de Unie in de bevoegde regionale en internationale fora te vertegenwoordigen, onder meer de groep voor ondersteuning en follow-up van de situatie in Mali, en zorg te dragen voor de zichtbaarheid van de steun van de Unie voor crisisbeheersing en conflictpreventie, onder meer de militaire missie van de Europese Unie om de Malinese strijdkrachten te helpen opleiden (EUTM Mali) en de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger);

               d)

               nauw samen te werken met de Verenigde Naties (VN), in het bijzonder met de speciale gezant van de secretaris-generaal van de VN voor de Sahelregio, de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor West-Afrika, de Afrikaanse Unie (AU), met name de hoge vertegenwoordiger van de AU voor Mali en de Sahelregio, de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (Ecowas) en andere leidende nationale, regionale en internationale belanghebbende partijen, met inbegrip van andere speciale gezanten voor de Sahelregio;

               e)

               de regionale en grensoverschrijdende dimensie van de crisis nauwlettend te volgen, mede omvattende terrorisme, georganiseerde misdaad, wapensmokkel, mensenhandel, drugssmokkel, vluchtelingen- en migratiestromen en de daarmee verband houdende financiële stromen, in nauwe samenwerking met de EU-coördinator voor terrorismebestrijding, en bij te dragen aan de verdere tenuitvoerlegging van de EU-terrorismebestrijdingsstrategie;

               f)

               regelmatig politieke contacten op hoog niveau te onderhouden met de landen in de regio die getroffen zijn door terrorisme en internationale misdaad om te zorgen voor een coherente en omvattende aanpak en de belangrijke rol van de Unie in de internationale inspanningen ter bestrijding van terrorisme en internationale misdaad te verzekeren. Dit omvat de actieve steun van de Unie voor regionale capaciteitsopbouw in de veiligheidssector, en het verzekeren van een adequate aanpak van de onderliggende oorzaken van terrorisme en internationale misdaad in de Sahelregio;

               g)

               de politieke en veiligheidsgevolgen van humanitaire crisissen in de regio van nabij te volgen;

               h)

               met betrekking tot Mali, een bijdrage te leveren tot de regionale en internationale inspanningen om te helpen bij het oplossen van de crisis in Mali, met name de vaststelling en uitvoering van het stappenplan voor de politieke transitie, een vrij en transparant verkiezingsproces en een geloofwaardige en inclusieve dialoog op nationaal niveau;

               i)

               de institutionele opbouw, de hervorming van de veiligheidssector en het tot stand brengen van vrede op lange termijn en verzoening in Mali te bevorderen;

               j)

               samen te werken met de SVEU voor de mensenrechten bij het bevorderen van de eerbiediging van de mensenrechten en het internationale humanitaire recht en regelmatig contacten te onderhouden met de bevoegde autoriteiten in Mali en in de regio, het bureau van de openbaar aanklager van het Internationaal Strafhof, het bureau van de Hoge Commissaris voor de mensenrechten, en de mensenrechtenverdedigers en -waarnemers in de regio. Bij te dragen tot de tenuitvoerlegging van het mensenrechtenbeleid van de Unie, met inbegrip van de EU-richtsnoeren inzake mensenrechten, en het internationale humanitaire recht, met name de EU-richtsnoeren over kinderen en gewapende conflicten, alsook de EU-richtsnoeren inzake geweld tegen vrouwen en meisjes en de bestrijding van alle vormen van discriminatie van deze groepen, de geactualiseerde richtsnoeren van de Europese Unie inzake de bevordering van de naleving van het internationale humanitaire recht, de herziene richtsnoeren voor de bescherming van burgers in GVDB-missies en -operaties en het beleid van de Unie inzake Resolutie 1325 (2000) van de VN-Veiligheidsraad betreffende vrouwen, vrede en veiligheid, onder meer door de ontwikkelingen te volgen, er verslag over uit te brengen en aanbevelingen ter zake te formuleren;

               k)

               toe te zien op en verslag uit te brengen over de naleving van toepasselijke resoluties van de VN-Veiligheidsraad, meer bepaald 2056 (2012), 2071 (2012) en 2085 (2012).

         2.   Ter vervulling van zijn mandaat zal de SVEU onder meer:

               a)

               advies en verslag uitbrengen over het formuleren van de standpunten van de Unie in regionale en internationale fora, waar dit passend is, met het oog op het proactief bevorderen en consolideren van de alomvattende benadering van de crisis in de Sahelregio door de Unie;

               b)

               een overzicht behouden over alle werkzaamheden van de EU en nauw samen te werken met de betrokken delegaties van de Unie.

         Artikel 4
   Tenuitvoerlegging van het mandaat
   1.   De SVEU is onder het gezag en de operationele leiding van de HV verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging van het mandaat.
   2.   Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) onderhoudt een bevoorrechte relatie met de SVEU en vormt het eerste contactpunt van de SVEU met de Raad. Onverminderd de verantwoordelijkheden van de HR zorgt het PVC binnen het kader van het mandaat voor strategische aansturing en politieke leiding ten behoeve van de SVEU.
   3.   De SVEU werkt nauw samen met de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO).
   Artikel 5
   Financiering
   1.   Het financieel referentiebedrag ter dekking van de kosten in verband met het mandaat van de SVEU tot en met 28 februari 2014 bedraagt 1 350 000 EUR.
   2.   De uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   3.   Voor het uitgavenbeheer wordt een overeenkomst gesloten tussen de SVEU en de Commissie. De SVEU legt van alle uitgaven verantwoording af aan de Commissie.
   Artikel 6
   Samenstelling van het team
   1.   Binnen de grenzen van het mandaat en de daartoe vrijgemaakte financiële middelen is de SVEU verantwoordelijk voor het samenstellen van zijn team. In het team dient de door het mandaat vereiste deskundigheid inzake specifieke beleids- en veiligheidsvraagstukken aanwezig te zijn. De SVEU houdt de Raad en de Commissie voortdurend op de hoogte van de samenstelling van het team.
   2.   De lidstaten, de instellingen van de Unie en de EDEO kunnen voorstellen personeel te detacheren bij de SVEU. De bezoldiging van het bij de SVEU gedetacheerde personeel komt ten laste van de betrokken lidstaat, de betrokken instelling van de Unie of de EDEO. Deskundigen die door de lidstaten bij de instellingen van de Unie of de EDEO zijn gedetacheerd, kunnen eveneens aan de SVEU worden toegewezen. Internationaal aangeworven personeel moet de nationaliteit van een lidstaat hebben.
   3.   Al het gedetacheerde personeel blijft onder het administratieve gezag van de detacherende lidstaat, van de instelling van de Unie of van de EDEO, en voert zijn taken uit en handelt in het belang van het mandaat van de SVEU.
   4.   Het personeel van de SVEU wordt bij de betrokken afdelingen van de EDEO of delegaties van de Unie ondergebracht, om de samenhang en consistentie van hun respectieve activiteiten te waarborgen.
   Artikel 7
   Voorrechten en immuniteiten van de SVEU en zijn personeel
   De voorrechten, immuniteiten en andere garanties die noodzakelijk zijn voor de uitvoering en het goede verloop van de missie van de SVEU en zijn personeel, worden naargelang het geval met de ontvangende landen overeengekomen. De lidstaten en de EDEO verlenen daartoe alle nodige steun.
   Artikel 8
   Beveiliging van gerubriceerde EU-informatie
   De SVEU en de leden van zijn team leven de beveiligingsbeginselen en -minimumnormen na die zijn vastgelegd in Besluit 2011/292/EU van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (1).
   Artikel 9
   Toegang tot informatie en logistieke steun
   1.   De lidstaten, de Commissie, de EDEO en het secretariaat-generaal van de Raad zorgen ervoor dat de SVEU toegang krijgt tot alle relevante informatie.
   2.   De delegaties van de Unie en/of de lidstaten, naargelang van het geval, verlenen logistieke steun in de regio.
   Artikel 10
   Beveiliging
   Overeenkomstig het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V van het Verdrag wordt ingezet in operaties buiten de Unie, neemt de SVEU alle redelijkerwijs haalbare maatregelen voor de beveiliging van het personeel dat rechtstreeks onder zijn gezag staat, in overeenstemming met zijn mandaat en de veiligheidssituatie in het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is; met name:

               a)

               stelt hij een missiespecifiek veiligheidsplan op, dat onder meer missiespecifieke fysieke, organisatorische en procedurele beveiligingsmaatregelen voor het beheer van veilige personeelsbewegingen naar en binnen het missiegebied, het beheer van veiligheidsincidenten en een nood- en evacuatieplan van de missie omvat;

               b)

               zorgt hij ervoor dat alle buiten de Unie ingezette personeelsleden gedekt zijn door een op de omstandigheden in het missiegebied afgestemde verzekering voor grote risico’s;

               c)

               zorgt hij ervoor dat alle buiten de Europese Unie ingezette leden van zijn team, ook het ter plaatse aangeworven personeel, voor of bij aankomst in het missiegebied een passende beveiligingsopleiding hebben genoten waarvan de inhoud is bepaald op basis van de risicoklasse waarin het missiegebied is ingedeeld;

               d)

               zorgt hij ervoor dat alle naar aanleiding van geregelde beveiligingsbeoordelingen overeengekomen aanbevelingen worden opgevolgd, en brengt hij aan de HV, de Raad en de Commissie schriftelijk verslag uit over de uitvoering daarvan en over andere veiligheidskwesties, in het kader van het voortgangsverslag en het verslag over de uitvoering van het mandaat.

         Artikel 11
   Het uitbrengen van verslagen
   1.   De SVEU brengt geregeld mondeling en schriftelijk verslag uit aan de HV en aan het PVC. De SVEU brengt zo nodig tevens verslag uit aan de werkgroepen van de Raad. De geregelde schriftelijke verslagen worden verspreid via het COREU-netwerk. Op aanbeveling van de HV of het PVC kan de SVEU ook verslag uitbrengen aan de Raad Buitenlandse Zaken.
   2.   De SVEU brengt verslag uit over de wijze waarop het best uitvoering kan worden gegeven aan de initiatieven van de Unie, zoals de bijdrage die de Unie levert aan hervormingen, en gaat daarbij mede in op de politieke aspecten van relevante ontwikkelingsprojecten van de Unie, in coördinatie met de delegaties van de Unie in de regio.
   Artikel 12
   Coördinatie met andere actoren van de Unie
   1.   In het kader van de strategie levert de SVEU een bijdrage tot de eenheid, de samenhang en de doeltreffendheid van het politiek en diplomatiek optreden van de Unie en helpt ervoor te zorgen dat alle instrumenten van de Unie op coherente wijze worden ingezet en het optreden van de lidstaten op coherente wijze gebeurt om de beleidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken.
   2.   De activiteiten van de SVEU worden gecoördineerd met de activiteiten van de delegaties van de Unie en met de activiteiten van de Commissie, alsmede met de activiteiten van de andere SVEU’s die in de regio actief zijn. De SVEU brengt regelmatig verslag uit aan de missies van de lidstaten en aan de delegaties van de Unie in de regio.
   3.   Ter plaatse worden nauwe contacten onderhouden met de hoofden van de delegaties van de Unie en de hoofden van de missies van de lidstaten. In nauwe samenwerking met de relevante delegaties van de Unie geeft de SVEU plaatselijke politieke aansturing aan het hoofd van de missie EUCAP Sahel Niger en aan de commandant van de missie EUTM Mali. De SVEU, de commandant van de missie EUTM Mali en de civiele operationele commandant van EUCAP Sahel Niger plegen indien nodig overleg.
   Artikel 13
   Toetsing
   De uitvoering van dit besluit en de samenhang ervan met andere bijdragen van de Unie in de regio worden op gezette tijden getoetst. De SVEU legt de HV, de Raad en de Commissie vóór eind augustus 2013 een voortgangsverslag, en aan het eind van zijn mandaat een uitvoerig verslag over de uitvoering van het mandaat voor.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 18 maart 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. COVENEY

      (1)  PB L 141 van 27.5.2011, blz. 17.


title: 2009/507/EG,Euratom: Besluit van de Raad van 30 juni 2009 houdende benoeming van een nieuw lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               2.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 172/34

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 30 juni 2009
   houdende benoeming van een nieuw lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (2009/507/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 215, tweede alinea,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 128, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:
   Bij brief van 25 juni 2009 heeft mevrouw Dalia GRYBAUSKAITĖ ontslag genomen als lid van de Commissie. Zij moet worden vervangen voor de resterende duur van haar ambstermijn,
   BESLUIT:
   Artikel 1
   De heer Algirdas Gediminas ŠEMETA wordt benoemd tot lid van de Commissie voor de periode van 1 juli 2009 tot en met 31 oktober 2009.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op 1 juli 2009.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 30 juni 2009.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. KOHOUT