title: 2013/610/EU: Besluit van het Europees Parlement van 17 april 2013 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011

text:
               16.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 308/324

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 17 april 2013
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011
   (2013/610/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (4), en met name artikel 30,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0079/2013),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2011;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 202.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 349 van 25.11.2004, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      van 17 april 2013
      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011
      HET EUROPEES PARLEMENT,

                  —

                  gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011,

                  —

                  gezien het verslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1),

                  —

                  gezien de aanbeveling van de Raad van 12 februari 2013 (05753/2013 — C7-0041/2013),

                  —

                  gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

                  —

                  gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

                  —

                  gezien Verordening (EG) nr. 2007/2004 van de Raad van 26 oktober 2004 houdende oprichting van een Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie (4), en met name artikel 30,

                  —

                  gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5), en met name artikel 94,

                  —

                  gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

                  —

                  gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0079/2013),

                  A.

                  overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie („het Agentschap”) voor het begrotingsjaar 2011 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn,

                  B.

                  overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur van het Agentschap op 10 mei 2012 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2010 (6) en dat het Parlement in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere:

                              —

                              heeft herhaald dat de gewoonte om kredieten over te dragen aanzienlijk moet worden ingeperkt en er niet voor mag zorgen dat goed financieel beheer in het gedrang komt, en het Agentschap heeft verzocht in de toekomst het jaarperiodiciteitsbeginsel te eerbiedigen;

                              —

                              het Agentschap heeft verzocht om voor verleende subsidies controles achteraf uit te voeren in de vorm van bezoeken ter plaatse;

                  C.

                  overwegende dat de begroting van het Agentschap voor 2011 118 200 000 EUR bedroeg, in vergelijking met 93 200 000 EUR in het begrotingsjaar 2010; overwegende dat de aanvankelijke bijdrage van de Unie aan de begroting van het Agentschap voor 2011 111 000 000 EUR bedroeg, tegenover 89 100 000 EUR in 2010;

         Financieel en begrotingsbeheer

                  1.

                  bevestigt dat in verband met de begroting van het Agentschap drie gewijzigde begrotingen werden opgesteld, die een drieledig doel hadden:

                              —

                              opneming van de begrotingspost „Eurosur” in titel III (operationele uitgaven),

                              —

                              verhoging van de begroting van het Agentschap met 12 700 000 EUR als deel van het pakket noodmaatregelen met het oog op de ontwikkelingen in Noord-Afrika,

                              —

                              opneming van 31 800 000 EUR aan vastleggingskredieten voor het pakket noodmaatregelen in het Middellandse Zeegebied;

                  2.

                  merkt op dat de uitvoeringspercentages van het Agentschap in termen van betaalde kredieten als volgt waren: 96 % in titel I (personeel), 74 % in titel II (administratieve uitgaven) en 58 % in titel III; verzoekt het Agentschap specifieke maatregelen te nemen om zijn begrotingsprocedure en het uitvoeringspercentage van de betalingen voor administratieve en operationele uitgaven te verbeteren;

                  3.

                  is diep bezorgd dat 33 % van de begroting van het Agentschap voor 2011 (38,7 miljoen EUR) werd overgedragen naar 2012; constateert dat de overdrachten met betrekking tot titel III (operationele uitgaven) 36 miljoen EUR (41 %) bedroegen; merkt op dat het niveau van overdrachten net als in 2010 buitensporig hoog is en in strijd met het begrotingsbeginsel van jaarperiodiciteit;

                  4.

                  betreurt dat binnen dat bedrag ook 5,1 miljoen EUR aan globale vastleggingen werden overgedragen; stelt vast dat het Financieel Reglement van het Agentschap geen duidelijke rechtsgrond voor een dergelijke overdracht biedt; is zich ervan bewust dat financiering die is ontvangen aan het einde van het begrotingsjaar kan leiden tot hogere overdrachten;

         Follow-up van de aanbevelingen bij de kwijting voor 2010

                  5.

                  constateert dat het Agentschap in 2012 een strategie voor controles achteraf heeft vastgesteld en ten uitvoer gelegd en drie bezoeken ter plaatse heeft verricht, waarbij 9 % van de 73 miljoen EUR aan in 2011 verrichte subsidiebetalingen is gecontroleerd; is verheugd dat het foutenpercentage onder 1 % lag en dat in 2013 zes bezoeken ter plaatse zijn gepland;

                  6.

                  constateert zowel de inspanningen van het Agentschap als zijn aanhoudende moeilijkheden bij de uitvoering van de begroting; neemt kennis van de verklaringen van het Agentschap dat de moeilijkheden onder meer zijn veroorzaakt door externe factoren, zoals plotselinge ontwikkelingen aan buitengrenzen; verzoekt het Agentschap dringend zijn inspanningen op dit gebied voort te zetten;

         Toezicht- en controlesystemen

                  7.

                  beseft dat het Agentschap weliswaar redelijke controles uitvoerde, maar doorgaans geen bewijsstukken vroeg waardoor het risico van niet-subsidiabele uitgaven ten laste van de door het Agentschap gefinancierde subsidies voor gezamenlijke operaties van de lidstaten en met Schengen geassocieerde landen zou kunnen worden ondervangen; stelt met tevredenheid vast dat het Agentschap beleidsmaatregelen heeft getroffen om controles vooraf te versterken, onder meer door systematisch bewijsstukken te vragen;

                  8.

                  is verrast dat het boekhoudsysteem van het Agentschap net als in 2010 nog door de rekenplichtige moet worden gevalideerd;

                  9.

                  betreurt dat tekortkomingen in de interne controle werden vastgesteld ten aanzien van het beheer van vaste activa; betreurt dat er geen procedure is voor het afstoten van vaste activa en dat de fysieke inventaris onvolledig is;

                  10.

                  verwijst wat de andere opmerkingen betreft die deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting, die horizontaal van aard zijn, naar zijn resolutie van 17 april 2013 (7) over de prestaties, het financieel beheer en de controle van de agentschappen.

         (1)  PB C 388 van 15.12.2012, blz. 202.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

         (4)  PB L 349 van 25.11.2004, blz. 1.

         (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (6)  PB L 286 van 17.10.2012, blz. 288.

         (7)  Aangenomen teksten, P7_TA(2013)0134 (zie bladzijde 374 van dit Publicatieblad).


Avis juridique important

|

31998D0196

Besluit van de Raad van 27 februari 1998 tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 97/625/GBVB, vastgesteld door de Raad op basis van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake beperkende maatregelen tegen personen in Bosnië-Herzegovina die in strijd met de vredesakkoorden handelen

Publicatieblad Nr. L 075 van 12/03/1998 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAAD van 27 februari 1998 tot intrekking van Gemeenschappelijk Standpunt 97/625/GBVB, vastgesteld door de Raad op basis van artikel J.2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzake beperkende maatregelen tegen personen in Bosnië-Herzegovina die in strijd met de vredesakkoorden handelen (98/196/GBVB)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel J.2,Overwegende dat de Raad, rekening houdend met de aanbevelingen van de Hoge Vertegenwoordiger, op 15 september 1997 bij Gemeenschappelijk Standpunt 97/625/GBVB (1) heeft besloten dat aan de in de bijlage daarvan genoemde personen de toegang tot het grondgebied van de lidstaten van de Europese Unie wordt ontzegd;Overwegende dat de Raad, op basis van de aanbevelingen van de Hoge Vertegenwoordiger, van oordeel is dat het verbod voor genoemde personen om zich naar het grondgebied van de lidstaten te begeven, moet worden opgeheven;Overwegende dat de bepalingen van Gemeenschappelijk Standpunt 97/625/GBVB te allen tijde opnieuw kunnen worden ingesteld, met name in het licht van nieuwe aanbevelingen van de Hoge Vertegenwoordiger,BESLUIT:Artikel 1Gemeenschappelijk Standpunt 97/625/GBVB wordt ingetrokken.Artikel 2De lidstaten treffen de nodige maatregelen om vanaf de datum waarop dit besluit wordt aangenomen uitvoering te geven aan het bepaalde in artikel 1.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Gedaan te Brussel, 27 februari 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. BROWN(1) PB L 259 van 22.9.1997, blz. 1.


title: 2011/602/EU: Besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2011 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2009

text:
               27.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 250/220

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2011
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2009
   (2011/602/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2009,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten betreffende het begrotingsjaar 2009, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 15 februari 2011 (05892/2011 — C7-0052/2011),
   gezien artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en met name artikel 185,
   gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 houdende oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (3), en met name artikel 21,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,
   gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0130/2011),

               1.

               verleent de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2009;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Jerzy BUZEK

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 338 van 14.12.2010, blz. 10.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 53 van 22.2.2007, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               27.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 250/221

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2011
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van zijn besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2009
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten voor het begrotingsjaar 2009,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten betreffende het begrotingsjaar 2009, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 15 februari 2011 (05892/2011 — C7-0052/2011),
   gezien artikel 276 van het EG-Verdrag en artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en met name artikel 185,
   gezien Verordening (EG) nr. 168/2007 van de Raad van 15 februari 2007 houdende oprichting van een Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten (3), en met name artikel 21,
   gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,
   gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0130/2011),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2009 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement de directeur van het Bureau van de Europese Unie voor de grondrechten op 5 mei 2010 kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2008 (5) en dat het Parlement in zijn resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere:

                           —

                           ervoor heeft gepleit dat het Bureau in zijn programmering SMART-doelstellingen en RACER-indicatoren vaststelt om de bereikte resultaten te kunnen beoordelen;

                           —

                           verheugd is dat het Bureau medio 2009 is gestart met de implementatie van een computerprogramma voor activiteitengeoriënteerde budgettering, dat duidelijke indicatoren zal opleveren met betrekking tot de toegewezen financiële en personele middelen;

                           —

                           ervan kennis heeft genomen dat het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), zijn in 2008 ingestelde onderzoek naar het Bureau in 2009 heeft afgerond, en het zonder gevolg heeft afgesloten,

               C.

               overwegende dat de begroting voor 2009 van het Bureau 17 000 000 EUR bedroeg, wat neerkomt op een stijging van 13,3 % ten opzichte van het begrotingsjaar 2008,

               1.

               merkt op dat het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau in de toekomst gebaseerd moet blijven op de werking ervan gedurende het jaar;

      Financieel en begrotingsbeheer

               2.

               dringt er bij het Bureau op aan zijn begrotings- en wervingsplanning te verbeteren, teneinde het gebrek aan consistentie tussen zijn begrotings- en personeelsvooruitzichten te verhelpen; neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer dat het Bureau zijn operationele begroting met 38 % heeft verhoogd, waarbij 1 900 000 EUR wordt overgeschreven van titel I (personeelsuitgaven) naar titel III (beleidsactiviteiten) vanwege vertragingen bij de werving en teneinde beleidsactiviteiten te financieren die niet in de aanvankelijke begroting waren opgenomen; neemt evenwel nota van de externe factoren (zoals de benoeming van een nieuwe directeur en de uitwerking van een belangrijk raamcontract dat door de Commissie was opgezet);

               3.

               verzoekt het Bureau om, voor zover mogelijk, vooruitgang te boeken bij het realistisch inschatten van aanbestedingen; merkt op dat de Rekenkamer verslag heeft uitgebracht over dit onderwerp met betrekking tot de toekenning van drie kadercontracten met een totale waarde van 2 575 000 EUR; benadrukt in het bijzonder dat in deze drie gevallen de financiële aanbiedingen aanzienlijk verschilden, zowel in eenheidsprijzen als in de schattingen van de inschrijvers van het aantal mensdagen dat nodig was voor de uitvoering van hetzelfde scenario;

               4.

               is verheugd over het voornemen van het Bureau om de programmering van en het toezicht op zijn contracten te verbeteren teneinde in de toekomst de tekortkomingen die door de Rekenkamer zijn gemeld, te voorkomen; roept het Bureau derhalve op om de kwijtingsautoriteit te informeren over de maatregelen die in dit kader zijn genomen;

      Interne controle

               5.

               neemt er kennis van dat er van de negen aanbevelingen van de dienst Interne audit (IAS), na een controle van het financiële beheer, nog vier door het Bureau moeten worden uitgevoerd; merkt in het bijzonder op dat deze betrekking hebben op financieringsbesluiten, informatieverstrekking voor rapportage- en toezichtdoeleinden, werkprogramma's die alle beschikbare middelen tonen, en financiële procedures en controlelijsten; dringt er bij het Bureau op aan maatregelen te treffen ter uitvoering van deze aanbevelingen;

               6.

               verwijst voor andere, horizontale opmerkingen bij zijn kwijtingbesluit naar zijn resolutie van 10 mei 2011 (6) over prestaties, financieel beheer en controle van de agentschappen.

      (1)  PB C 338 van 14.12.2010, blz. 10.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 53 van 22.2.2007, blz. 1.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (5)  PB L 252 van 25.9.2010, blz. 207.

      (6)  Aangenomen teksten, P7_TA(2011)0163. Zie bladzijde 269 van dit Publicatieblad.


Avis juridique important

|

31976D0228

76/228/EGKS: Besluit van de Raad van 16 februari 1976 betreffende de toekenning van dagvergoedingen en de vergoeding van reiskosten aan leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal

Publicatieblad Nr. L 044 van 20/02/1976 blz. 0033 - 0034 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 1 Deel 1 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 01 Deel 6 blz. 0053  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 1 Deel 1 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 01 Deel 6 blz. 0053

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 16 februari 1976  betreffende de toekenning van dagvergoedingen en de vergoeding van reiskosten aan leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal   ( 76/228/EGKS )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 18 ,  Gelet op het Verdrag tot instelling van één Raad en één Commissie welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben , inzonderheid op artikel 6 ,  Overwegende dat de dagvergoedingen voor de leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal alsmede de voorwaarden voor toekenning van deze vergoedingen en van de vergoeding van hun reiskosten dienen te worden vastgesteld ,  BESLUIT :  Artikel 1  De leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal hebben recht op een dagvergoeding voor elke vergader - en reisdag en op vergoeding van de reiskosten overeenkomstig navolgende bepalingen .  Artikel 2  1 . De dagvergoeding bedraagt per vergader - en reisdag 2 500 Bfr .  2 . Het aantal reisdagen voor de dagvergoeding wordt voor de heen - en terugreis forfaitair op basis van de afstand per trein tussen de plaats van vertrek en de plaats van vergadering als volgt berekend :   - één dag voor een afstand van meer dan 100 km , doch ten hoogste 200 km ;   - anderhalve dag voor een afstand van meer dan 200 km , doch ten hoogste 500 km ;   - twee dagen voor een afstand van meer dan 500 km , doch ten hoogste 800 km ;   - twee dagen voor een afstand van meer dan 800 km ; de berekening geschiedt evenwel op basis van de werkelijke duur van de reis indien de betrokkene aantoont dat deze meer dan 2 dagen heeft bedragen .  3 . Onder plaats van vertrek in de zin van dit besluit wordt verstaan de woonplaats van de betrokkene . Indien evenwel de werkelijke plaats van vertrek dichter bij de plaats van vergadering is gelegen , wordt deze plaats in aanmerking genomen .  Artikel 3  1 . De kosten van treinreizen worden op de volgende wijze vergoed :   - tarief van de treinreis eerste klasse tussen de plaats van vertrek en de plaats van de vergadering . Overlegging van treinbiljetten is niet vereist ;   - toeslagen slaapwagen op vertoon van het biljet ;   - prijs van het plaatsbespreken en van het vervoer van de noodzakelijke bagage alsmede toeslagen voor sneltreinen op vertoon van bewijsstukken .  2 . Kosten van bootreizen worden vergoed op vertoon van bewijsstukken .  3 . Wanneer het lid de reis per auto maakt , worden zijn reiskosten vergoed op basis van het tarief van de treinreis eerste klasse . Wanneer twee of meer leden van dezelfde auto gebruik maken , heeft alleen het lid dat de auto ter beschikking heeft , recht op bovengenoemde vergoeding met een verhoging van 20 % voor elk lid dat hem heeft vergezeld en dat hij met name noemt .  De kosten van inscheping en het vervoer over zee van de auto worden op vertoon van bewijsstukken vergoed aan het lid dat de auto ter beschikking heeft .  4 . Kosten van vliegreizen , met inbegrip van de kosten van plaatsbespreking en de luchthavenbelasting , worden vergoed op vertoon van bewijsstukken .  5 . De kosten van vervoer tussen de plaats van vertrek of van vergadering en het station of het vliegveld worden vergoed op basis van het tarief eerste klasse van het openbaar vervoer .  Artikel 4  Het besluit van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende de vergoedingen van de leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en van de personen welke geroepen zijn , op grond van een bijzonder statuut , aan de werkzaamheden van dit Comité deel te nemen , laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr . 74/319/EGKS ( 1 ) , wordt ingetrokken .  Artikel 5  Dit besluit wordt van kracht op 1 januari 1976 .  Gedaan te Brussel , 16 februari 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . VOUEL  ( 1 ) PB nr . L 180 van 3 . 7 . 1974 , blz . 31 .


title: 2014/279/EU: Besluit van de Raad van 12 mei 2014 betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, wat overnameaangelegenheden betreft

text:
               16.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 145/3

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 12 mei 2014
   betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, wat overnameaangelegenheden betreft

      (2014/279/EU)

   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 79, lid 3, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig Besluit 2013/40/EU van de Raad (2) is de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds (de „overeenkomst”), op 10 mei 2010 ondertekend, onder voorbehoud van sluiting op een later tijdstip.

               (2)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, nemen deze lidstaten niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat niet bindend is voor, noch van toepassing is op deze lidstaten.

               (3)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat niet bindend is voor, noch van toepassing is op Denemarken.

               (4)

               Ten aanzien van de andere bepalingen van de overeenkomst dan artikel 33, lid 2, betreffende overname, zal parallel aan dit besluit een ander besluit (3) worden vastgesteld.

               (5)

               De overeenkomst dient namens de Unie te worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, wordt, wat betreft artikel 33, lid 2, namens de Unie goedgekeurd (4).
   Artikel 2
   De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid zit het in artikel 44 van de overeenkomst bedoelde Gemengd Comité voor. De Unie of, in voorkomend geval, de Unie en de lidstaten, wordt (worden) in het Gemengd Comité afhankelijk van het onderwerp vertegenwoordigd.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die bevoegd is (zijn) om namens de Unie de in artikel 49, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgeving te verrichten (5).
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 12 mei 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  Goedkeuring verleend op 16 april 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Besluit 2013/40/EU van de Raad van 10 mei 2010 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van de kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds (PB L 20 van 23.1.2013, blz. 1).

      (3)  Besluit 2014/278/EU van de Raad van 12 mei 2014 betreffende de sluiting van de Kaderovereenkomst tussen de Europese Unie en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Korea, anderzijds, met uitzondering van aangelegenheden die verband houden met overname (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad).

      (4)  De overeenkomst is bekendgemaakt in PB L 20 van 23.1.2013, blz. 2, samen met het besluit inzake de ondertekening ervan.

      (5)  De datum van inwerkingtreding van de overeenkomst zal in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt door het secretariaat-generaal van de Raad.


title: 2013/388/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 5 juli 2013 inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen (ECB/2013/22)

text:
               18.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 195/27

         BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 5 juli 2013
   inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen
   (ECB/2013/22)
   (2013/388/EU)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, inzonderheid het eerste streepje van artikel 127, lid 2,
   Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid het eerste streepje van artikel 3.1, artikel 12.1, artikel 18 en het tweede streepje van artikel 34.1,
   Gezien Richtsnoer ECB/2011/14 van 20 september 2011 betreffende monetairebeleidsinstrumenten en -procedures van het Eurosysteem (1), en met name paragraaf 1.6, paragraaf 6.3.1, paragraaf 6.3.2 en paragraaf 6.4.2 van bijlage I,
   Gezien Richtsnoer ECB/2013/4 van 20 maart 2013 inzake aanvullende tijdelijke maatregelen betreffende herfinancieringstransacties van het Eurosysteem en de beleenbaarheid van onderpand, en tot wijziging van Richtsnoer ECB/2007/9 (2), inzonderheid artikel 1, lid 3, en artikelen 5 en 7,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Luidens artikel 18.1 van de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, mogen de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben (hierna de „NCB’s” genoemd) krediettransacties verrichten met kredietinstellingen en andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand. De standaardbeleenbaarheidscriteria van onderpand voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem zijn vastgelegd in bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14.

               (2)

               Luidens paragraaf 1.6 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 kan de Raad van bestuur te allen tijde besluiten tot aanpassing van de instrumenten, voorwaarden, criteria en procedures voor de tenuitvoerlegging van de monetairebeleidstransacties van het Eurosystem. Luidens paragraaf 6.3.1 van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 behoudt het Eurosysteem zich het recht voor te bepalen of een emissie, emittent, debiteur of garant aan de vereisten voor hoge standaards voldoet, zulks op basis van alle informatie die het relevant acht.

               (3)

               Besluit ECB/2013/13 van 2 mei 2013 inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen (3) schortte bij wijze van uitzonderlijke maatregel de minimumvereisten van het Eurosysteem voor kredietkwaliteitsdrempels op die van toepassing zijn op door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen. Volgende op het begin van de uitvoering van schuldbeheer door de Republiek Cyprus aangaande haar verhandelbare schuldbewijzen, heeft de Raad van bestuur besloten dat de adequatie als onderpand voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem voor door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen is verminderd, en besloot Besluit ECB/2013/13 op 28 juni 2013 in te trekken (4).

               (4)

               Na voltooiing van het schuldenbeheer en de bevestiging dat de Republiek Cyprus voldoet aan de voorwaarde voor het programma inzake economische en financiële steun dat op haar van toepassing is, heeft de Raad van bestuur voorts vastgesteld dat de door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen thans voldoen aan een kwaliteitsstandaard om hun beleenbaarheid als onderpand voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem te wettigen.

               (5)

               De Raad van bestuur heeft daarom besloten door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen weer beleenbaar te maken voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem, zulks op voorwaarde van toepassing van specifieke voor die instrumenten geldende surpluspercentages die afwijken van de in paragraaf 6.4.2. van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 voorziene surpluspercentages.

               (6)

               Luidens artikel 7 van Richtsnoer ECB/2013/4 is de kredietkwaliteitsdrempel van het Eurosysteem niet van toepassing op verhandelbare schuldbewijzen die zijn uitgegeven door, dan wel volledig gegarandeerd worden door centrale regeringen van eurogebiedlidstaten, zulks uit hoofde van een programma van de Europese Unie/het Internationaal Monetair Fonds, tenzij de Raad van bestuur besluit dat de betrokken lidstaat niet voldoet aan de voorwaarde voor het programma inzake financiële steun en/of het macro-economische programma. Luidens artikel 1, lid 3, van dat richtsnoer worden binnen het kader van artikel 5, lid 1, en artikel 7 van dat richtsnoer slechts Ierland, de Helleense Republiek en de Portugese Republiek evenwel beschouwd als eurogebiedlidstaten die voldoen aan een programma van de Europese Unie/het Internationaal Monetair Fonds. Derhalve is een aanvullend besluit van de Raad van bestuur vereist om af te zien van de toepassing van de kredietkwaliteitsdrempels van het Eurosysteem voor door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen.

               (7)

               Deze uitzonderlijke maatregel geldt tijdelijk tot de Raad van bestuur oordeelt dat de normale toepassing van de beleenbaarheidscriteria en het risicobeheersingskader voor monetairebeleidstransacties van het Eurosysteem weer kunnen worden ingevoerd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Opschorting van specifieke bepalingen van Richtsnoer ECB/2011/14 en beleenbaarheid van door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen
   1.   De minimumvereisten van het Eurosysteem voor kredietkwaliteit, zoals in paragraaf 6.3.2. van bijlage I bij Richtsnoer ECB/2011/14 vastgelegd in de regels van het kredietbeoordelingskader van het Eurosysteem voor bepaalde verhandelbare activa, worden opgeschort voor door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen. Binnen het kader van artikel 5, lid 1, en artikel 7 van Richtsnoer ECB/2013/4 wordt derhalve de Republiek Cyprus beschouwd als eurogebiedlidstaat die voldoet aan een programma van de Europese Unie/het Internationaal Monetair Fonds.
   2.   Op door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen zijn de in bijlage bij dit besluit vastgelegde surpluspercentages van toepassing.
   3.   Bij een discrepantie tussen dit besluit en de Richtsnoeren ECB/2011/14 en ECB/2013/4, zoals op nationaal niveau door de NCB’s uitgevoerd, geldt dit besluit.
   Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op 5 juli 2013.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 5 juli 2013.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 331 van 14.12.2011, blz. 1.

      (2)  PB L 95 van 5.4.2013, blz. 23.

      (3)  PB L 133 van 17.5.2013, blz. 26.

      (4)  Besluit ECB/2013/21 van 28 juni 2013 tot intrekking van Besluit ECB/2013/13 inzake tijdelijke maatregelen betreffende de beleenbaarheid van door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen (PB L 192 van 13.7.2013, blz. 75).

      BIJLAGE

         Overzicht van surpluspercentages die van toepassing zijn op door de Republiek Cyprus uitgegeven of volledig gegarandeerde verhandelbare schuldbewijzen

                     Overheidsobligaties

                     Looptijdsegment

                     Surpluspercentages voor vastrentende coupons en variabele instrumenten

                     Surpluspercentages voor nulcoupon

                     0-1

                  14,5

                  14,5

                     1-3

                  27,5

                  29,5

                     3-5

                  37,5

                  40,0

                     5-7

                  41,0

                  45,0

                     7-10

                  47,5

                  52,5

                     > 10

                  57,0

                  71,0

                     Door de overheid gegarandeerde bankbrieven en door de overheid gegarandeerde niet-financiële bedrijfsobligaties

                     Looptijdsegment

                     Surpluspercentages voor vastrentende coupons en variabele instrumenten

                     Surpluspercentages voor nulcoupon

                     0-1

                  23,0

                  23,0

                     1-3

                  37,0

                  39,0

                     3-5

                  47,5

                  50,5

                     5-7

                  51,5

                  55,5

                     7-10

                  58,0

                  63,0

                     > 10

                  68,0

                  81,5


title: 2004/15/: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 15/04/COL van  18 februari 2004  houdende de eenenveertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk 9C: geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun

text:
               8.6.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 154/27

      BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 15/04/COL
   van 18 februari 2004
   houdende de eenenveertigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk 9C: geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), inzonderheid op de artikelen 61 tot en met 63 en protocol 26,
   Gelet op de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name op artikel 24, artikel 5, lid 2, onder b), en artikel 1 in deel I van protocol 3 (3),
   Overwegende dat ingevolge artikel 24 van de TA- en Hof-overeenkomst, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uitvoering zal geven aan de bepalingen betreffende staatssteun van de EER-overeenkomst,
   Overwegende dat ingevolge artikel 5, lid 2, onder b), van de TA- en Hof-overeenkomst de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA kennisgevingen en richtsnoeren doet uitgaan betreffende de in de EER-overeenkomst behandelde aangelegenheden indien die overeenkomst of de TA- en Hof-overeenkomst zulks uitdrukkelijk voorschrijft of indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dit nodig acht,
   Wijzend op de formele en materiële regels op het gebied van overheidssteun (4), op 19 januari 1994 vastgesteld door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA,
   Overwegende dat de Europese Commissie op 1 december 2003 een nieuwe mededeling C(2003) 4582 heeft uitgebracht inzake geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun (5),
   Overwegende dat deze mededeling tevens relevant is voor de Europese Economische Ruimte,
   Overwegende dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   Overwegende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge punt II onder de titel „ALGEMEEN” aan het einde van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Commissie, besluiten dient vast te stellen die overeenstemmen met de besluiten van de Europese Commissie;
   Na raadpleging van de Europese Commissie,
   Erop wijzende dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 3 februari 2004 tijdens een multilaterale bijeenkomst met de EVA-staten over de kwestie heeft beraadslaagd,
   BESLUIT:

               1)

               De richtsnoeren inzake staatssteun worden gewijzigd door toevoeging van een nieuw hoofdstuk 9C, „Geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun” genaamd.

               2)

               Het nieuwe hoofdstuk 9C in de richtsnoeren inzake staatssteun is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.

               3)

               De EVA-staten worden bij brief van dit besluit in kennis gesteld waarbij een afschrift van dit besluit, met inbegrip van de bijlage, is gevoegd.

               4)

               De Europese Commissie wordt overeenkomstig protocol 27, onder d), van de EER-overeenkomst van dit besluit in kennis gesteld door middel van een afschrift van de beschikking, met inbegrip van de bijlage.

               5)

               Dit besluit, met inbegrip van de bijlage, wordt bekendgemaakt in het EER-deel van en het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               6)

               Dit besluit is authentiek in de Engelse taal.

      Gedaan te Brussel, 18 februari 2004.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Hannes HAFSTEIN

            Voorzitter

         Bernd HAMMERMANN

            Lid van het college

      (1)  Hierna de EER-overeenkomst te noemen.

      (2)  Hierna de TA- en Hof-overeenkomst te noemen.

      (3)  Opgemerkt zij dat de wijzigingen in protocol 3 van de TA- en Hof-overeenkomst, ingevolge de overeenkomst tussen de EVA-staten van 10.12.2001, tot wijziging van protocol 3 bij de overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, in werking zijn getreden op 28.8.2003. Met deze wijzigingen is „Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22.3.1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van [ex] artikel 93 van het EG-Verdrag” opgenomen in protocol 3.

      (4)  Richtsnoeren voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van Protocol 3 bij de Toezichtovereenkomst, op 19.1.1994 vastgesteld en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA, bekendgemaakt in PB L 231 van 3.9.1994, EER-supplement nr. 32, laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr.198/03/COL van de Autoriteit van 5/11/2003, dat nog niet is bekendgemaakt. Hierna richtsnoeren voor staatssteun genoemd.

      (5)  Mededeling van de Commissie C(2003) 4582 van 1 december 2003 over geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun, PB C 297 van 9 december 2003, blz. 6.

      BIJLAGE
      9C.   GEHEIMHOUDING BIJ BESCHIKKINGEN INZAKE STAATSSTEUN
      9C.1.   Inleiding

                  1)

                  In deze mededeling wordt uiteengezet hoe de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA voornemens is om te gaan met verzoeken die de EVA-staten, als geadresseerden van beschikkingen inzake staatssteun, tot haar richten om bepaalde delen van dergelijke beschikkingen te beschouwen als vallende onder de geheimhoudingsplicht en deze derhalve niet openbaar te maken wanneer de beschikking wordt gepubliceerd.

                  2)

                  Hierbij zijn twee aspecten van belang, namelijk:

                              a)

                              de vraag welke informatie onder de geheimhoudingsplicht kan vallen, en

                              b)

                              de procedure voor de behandeling van dergelijke verzoeken.

            9C.2.   Juridisch kader

                  1)

                  Artikel 122 van de EER-Overeenkomst, dat hetzelfde verwoordt als artikel 287 van het EG-Verdrag, bepaalt: „De vertegenwoordigers, afgevaardigden en deskundigen van de overeenkomstsluitende partijen, alsmede de in het kader van deze overeenkomst handelende ambtenaren en andere functionarissen zijn gehouden, zelfs na afloop van hun functie, de inlichtingen die naar hun aard vallen onder de geheimhoudingsplicht en met name de inlichtingen betreffende de ondernemingen en hun handelsbetrekkingen of de bestanddelen van hun kostprijzen, niet openbaar te maken.”

                  2)

                  Deze regel wordt bevestigd in de artikelen 24 en 25 van deel II bij protocol 3 van de T.A.- en Hof-Overeenkomst inzake de taken en bevoegdheden inzake staatssteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (1).

                  3)

                  Artikel 16 van de T.A.- en Hof-Overeenkomst bepaalt dat beschikkingen van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA met redenen omkleed zijn.

                  4)

                  Artikel 6, lid 1, eerste zin, van protocol 3 bepaalt voorts met betrekking tot beschikkingen tot inleiding van een formele onderzoeksprocedure: „De beschikking om de formele onderzoeksprocedure in te leiden behelst een samenvatting van de relevante feiten en rechtspunten, een eerste beoordeling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA omtrent de steunverlenende aard van de voorgestelde maatregel, alsook de redenen waarom getwijfeld wordt aan de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt. […]”.

            9C.3.   De vraag welke informatie onder de geheimhoudingsplicht kan vallen

                  1)

                  Het Europees Hof van Justitie heeft voor recht verklaard dat, ofschoon artikel 287 van het EG-Verdrag vooral betrekking heeft op van ondernemingen verkregen inlichtingen, de woorden „met name” erop wijzen dat het daarin gestelde een algemeen beginsel is dat eveneens geldt voor andere vertrouwelijke inlichtingen (2).

                  2)

                  Daaruit volgt dat de geheimhoudingsplicht zowel geldt voor zakengeheimen als voor andere vertrouwelijke informatie.

                  3)

                  Er is geen reden om aan de begrippen zakengeheimen en andere vertrouwelijke informatie een andere betekenis te geven dan die welke aan deze termen wordt gegeven in het kader van antitrust- of concentratieprocedures. Het feit dat de geadresseerden van de beschikkingen van de Autoriteit in antitrust- en concentratieprocedures ondernemingen zijn, terwijl het in staatssteunprocedures EVA-staten zijn, is geen bezwaar voor een eenvormige benadering van de vraag wat een zakengeheim of vertrouwelijke informatie kan zijn.

            9C.3.1.   Zakengeheimen

                  1)

                  Van zakengeheimen kan er slechts sprake zijn met betrekking tot informatie die verband houdt met een bedrijfsuitoefening die daadwerkelijk of potentieel economische waarde heeft, en waarvan de openbaarmaking andere ondernemingen economisch voordeel kan opleveren. Typische voorbeelden zijn: methodes voor de berekening van fabricage- en distributiekosten, productiegeheimen (d.w.z. een geheim, commercieel waardevol plan of een dito formule, proces of apparaat, gebruikt voor de vervaardiging, bereiding, samenstelling of verwerking van handelsartikelen waarvan kan worden gezegd dat ze het eindproduct zijn van ofwel innovatie, ofwel een aanzienlijke inspanning), procédés, bevoorradingsbronnen, geproduceerde en verkochte hoeveelheden, marktaandelen, klanten- en distributeurslijsten, marketingplans, kostenstructuur, verkooppolitiek, alsmede informatie over de interne organisatie van de onderneming.

                  2)

                  Aangenomen mag worden dat zakengeheimen alleen betrekking kunnen hebben op de begunstigde van de steun (of een andere derde) en op informatie die door de EVA-staat (of derde) is verstrekt. Bijgevolg kunnen verklaringen van de Autoriteit zelf (waarin bijvoorbeeld twijfel wordt geuit over de haalbaarheid van een herstructureringsplan) niet onder de geheimhoudingsplicht vallen.

                  3)

                  Het enkele feit dat openbaarmaking van informatie de onderneming kan schaden is op zichzelf geen afdoende reden om te oordelen dat die informatie als een zakengeheim moet worden beschouwd. Een beschikking van de Autoriteit om een formele onderzoeksprocedure in te leiden in een geval van herstructureringssteun bijvoorbeeld, kan twijfel doen rijzen over bepaalde aspecten van het herstructureringsplan op grond van de informatie die de autoriteit heeft verkregen. Een dergelijke beschikking kan de kredietwaardigheid van de betrokken onderneming (verder) beïnvloeden. Toch leidt dit niet noodzakelijk tot de conclusie dat de informatie waarop die beschikking gebaseerd is als zakengeheimen moeten worden beschouwd.

                  4)

                  In het algemeen zal de Autoriteit de volgende, niet-uitputtende lijst van criteria hanteren om te bepalen of informatie als een zakengeheim kan worden beschouwd:

                              a)

                              de mate waarin de informatie buiten de onderneming bekend is;

                              b)

                              de mate waarin maatregelen zijn genomen om de informatie in de onderneming te beschermen, bijvoorbeeld door middel van niet-concurrentiebedingen of geheimhoudingsverplichtingen die zijn opgelegd aan werknemers of agenten, enz.;

                              c)

                              de waarde van de informatie voor de onderneming en haar concurrenten;

                              d)

                              de inspanningen die de onderneming heeft moeten leveren of de investeringen die zij heeft moeten doen om de informatie te verwerven;

                              e)

                              de inspanningen die anderen moeten leveren om de informatie te verwerven of te kopiëren;

                              f)

                              de graad van bescherming die dergelijke informatie op grond van de wetgeving van de EVA-staat geniet.

                  5)

                  In principe is de Autoriteit van oordeel dat de volgende soorten informatie normaliter niet onder de geheimhoudingsplicht vallen:

                              a)

                              informatie die publiekelijk toegankelijk is, zelfs wanneer zij slechts tegen betaling kan worden verkregen bij gespecialiseerde informatiediensten, of die algemeen bekend is onder specialisten terzake (b.v. algemeen bekend onder ingenieurs of artsen). Ook de omzet zal normaliter niet als een zakengeheim worden beschouwd, aangezien het hier gaat om een cijfer dat in de jaarrekening wordt bekendgemaakt of anderszins bekend is op de markt. Verzoeken om vertrouwelijkheid met betrekking tot omzetcijfers die niet algemeen bekend zijn, moeten worden gemotiveerd en van geval tot geval worden beoordeeld. Het feit dat informatie niet publiekelijk toegankelijk is, houdt niet noodzakelijk in dat ze als een zakengeheim kan worden beschouwd;

                              b)

                              historische informatie, met name informatie die minstens vijf jaar oud is;

                              c)

                              statistische of globale informatie;

                              d)

                              de namen van de ontvangers van steun, de sector waarin zij werkzaam zijn, het doel en het bedrag van de steun, enz.

                  6)

                  Elk verzoek om in uitzonderlijke gevallen van deze beginselen af te wijken moet omstandig en specifiek worden gemotiveerd.

            9C.3.2.   Andere vertrouwelijke informatie

                  1)

                  In antitrust- en concentratiezaken gelden als vertrouwelijke informatie onder meer ook bepaalde soorten inlichtingen die aan de Autoriteit worden verstrekt op voorwaarde dat zij vertrouwelijk worden behandeld (bijvoorbeeld een marktstudie die is uitgevoerd in opdracht van een onderneming die partij is in een procedure, en die haar eigendom is). Een soortgelijke werkwijze kan wellicht worden toegepast bij beschikkingen inzake staatssteun.

                  2)

                  Op het gebied van staatssteun kunnen er evenwel bepaalde soorten vertrouwelijke informatie zijn, die niet noodzakelijk voorkomen in antitrust- en concentratieprocedures, en die specifiek betrekking hebben op staatsgeheimen of andere vertrouwelijke informatie betreffende de organisatorische werkzaamheden van de staat. Gelet op de verplichting van de Autoriteit om haar beschikkingen te motiveren en op de vereiste van transparantie, kan dergelijke informatie slechts in zeer uitzonderlijke gevallen onder de geheimhoudingsplicht vallen. Zo zal bijvoorbeeld informatie over de organisatie en de kosten van openbare dienstverlening normaliter niet kunnen worden beschouwd als „andere vertrouwelijke informatie” (maar het kan wel om een zakengeheim gaan, indien aan de hierboven onder 9C.3.1 genoemde criteria is voldaan).

            9C.4.   Te volgen procedure
      9C.4.1.   Algemene beginselen

                  1)

                  De belangrijkste opgave van de Autoriteit bestaat erin twee tegenstrijdige verplichtingen te verzoenen, namelijk de verplichting om te voldoen aan artikel 16 van de T.A.- en Hof-Overeenkomst om haar beschikkingen te motiveren en er derhalve op toe te zien dat haar beschikking alle essentiële elementen bevat waarop deze is gebaseerd, en de verplichting om de geheimhouding in acht te nemen.

                  2)

                  Behalve met de fundamentele verplichting om haar beschikkingen te motiveren, moet de Autoriteit rekening houden met de noodzaak van een doeltreffende toepassing van de voorschriften inzake staatssteun (onder meer door de EVA-staten, begunstigden en andere belanghebbenden de mogelijkheid te bieden opmerkingen te maken of haar beschikkingen aan te vechten) en met de noodzaak van een transparant beleid. Daarom is het van zeer groot belang dat de volledige inhoud van haar beschikkingen openbaar wordt gemaakt. In het algemeen kan op verzoeken om vertrouwelijke behandeling slechts worden ingegaan wanneer dit strikt noodzakelijk is om zakengeheimen of andere vertrouwelijke informatie die een soortgelijke bescherming verdient, te beschermen.

                  3)

                  Zakengeheimen en andere vertrouwelijke informatie kunnen geen aanspraak maken op een absolute bescherming: dit betekent bijvoorbeeld dat zij kunnen worden bekendgemaakt wanneer zij van wezenlijk belang zijn voor de motivering van de beschikkingen van de Autoriteit. Dit houdt in dat informatie die noodzakelijk is voor het identificeren van een steunmaatregel en de begunstigde ervan normaliter niet onder de geheimhoudingsplicht kunnen vallen. Ook informatie die noodzakelijk is om aan te tonen dat aan de voorwaarden van artikel 61, lid 1, van de EER-Overeenkomst is voldaan, kan normaliter niet onder de geheimhoudingsplicht vallen. De Autoriteit zal echter zorgvuldig moeten afwegen of de noodzaak tot publicatie in de specifieke omstandigheden van het geval belangrijker is dan het nadeel dat de betrokken EVA-staat of de betrokken onderneming zou kunnen lijden.

                  4)

                  In de publieke versie van een beschikking van de Autoriteit mogen ter wille van de geheimhouding alleen elementen uit de aangenomen versie worden weggelaten. Alinea's mogen niet worden verplaatst en er mogen geen zinnen worden toegevoegd of gewijzigd. Wanneer de Autoriteit van oordeel is dat bepaalde informatie niet openbaar kan worden gemaakt, kan een voetnoot worden toegevoegd waarin de niet openbaar gemaakte informatie wordt geparafraseerd of waarin een grootteorde wordt aangegeven, indien dat dienstig is met het oog op de begrijpelijkheid en de samenhang van de beschikking.

                  5)

                  Verzoeken om de volledige tekst van een beschikking of wezenlijke bestanddelen ervan niet openbaar te maken, waardoor het begrijpen van de motivering van de Autoriteit onmogelijk zou worden, kunnen niet worden aanvaard.

                  6)

                  Indien er een klacht is ingediend, zal de Autoriteit rekening houden met het belang dat de klager erbij heeft te kunnen vaststellen wat de redenen zijn waarom de Autoriteit een bepaalde beschikking heeft gegeven, zonder dat hij daartoe een procedure bij het Hof behoeft in te leiden (3). Bijgevolg moeten verzoeken van EVA-staten tot geheimhouding van delen van de beschikking waarin wordt ingegaan op de bezwaren van klagers, bijzonder goed gemotiveerd en overtuigend zijn. Maar de Autoriteit is doorgaans niet geneigd zijn informatie waarvan wordt beweerd dat ze onder de geheimhoudingsplicht dient te vallen, openbaar te maken wanneer er een vermoeden bestaat dat de klacht vooral is ingediend om toegang tot die informatie te krijgen.

                  7)

                  EVA-staten kunnen zich niet op hun geheimhoudingsplicht beroepen om te weigeren aan de Autoriteit informatie te verstrekken die de Autoriteit noodzakelijk acht voor het onderzoek van steunmaatregelen. In dit verband kan worden verwezen naar de procedure die is ingesteld bij protocol 3 bij de T.A.-en Hof-Overeenkomst (met name artikel 2, lid 2 en de artikelen 5, 10 en 16 in deel II van protocol 3).

            9C.4.2.   Procedure

                  1)

                  Momenteel brengt de Autoriteit haar beschikkingen onverwijld ter kennis van de betrokken EVA-staat en geeft zij deze de gelegenheid om, normaliter binnen een termijn van vijftien werkdagen, aan te geven welke informatie volgens de EVA-staat onder de geheimhoudingsplicht valt. Deze termijn kan met de instemming van zowel de Autoriteit als de betrokken lidstaat worden verlengd.

                  2)

                  Wanneer de betrokken EVA-staat binnen de door de Autoriteit gestelde termijn niet aangeeft welke informatie volgens hem onder de geheimhoudingsplicht valt, wordt de beschikking normaliter in haar geheel openbaar gemaakt.

                  3)

                  Indien de betrokken EVA-staat wenst dat bepaalde informatie onder de geheimhoudingsplicht valt, moet hij aangeven op welke delen van de beschikking zijn voorbehoud slaat en een motivering geven voor elk deel waarvoor de niet-openbaarmaking wordt verlangd.

                  4)

                  De Autoriteit zal vervolgens onverwijld het verzoek van de lidstaat onderzoeken. Ingeval de Autoriteit niet aanvaardt dat bepaalde delen van de beschikking onder de geheimhoudingsplicht vallen, zal zij de redenen uiteenzetten waarom volgens haar deze delen niet kunnen worden weggelaten uit de publieke versie van de beschikking. Indien de EVA-lidstaat voor zijn verzoek geen aanvaardbare motivering kan geven (d.w.z. een motivering die niet kennelijk irrelevant of onjuist is), behoeft de Autoriteit niet nader toe te lichten waarom deze delen niet kunnen worden weggelaten uit de publieke versie van de beschikking, en kan zijn volstaan met een verwijzing naar het ontbreken van een motivering.

                  5)

                  Indien de Autoriteit besluit te aanvaarden dat bepaalde delen onder de geheimhoudingsplicht vallen, zonder volledig in te stemmen met het verzoek van de EVA-staat, deelt zij haar besluit samen met een nieuw ontwerp aan de EVA-staat mee, waarbij zij aangeeft welke delen zijn weggelaten. Indien de Autoriteit aanvaardt dat de door de lidstaat aangegeven delen onder de geheimhoudingsplicht vallen, wordt de tekst van de beschikking bekendgemaakt overeenkomstig artikel 26 in deel II, van protocol 3 bij de T.A.- en Hof-Overeenkomst, met weglating van de onderdelen die onder de geheimhoudingsplicht vallen. Deze weglatingen worden in de tekst aangegeven (4).

                  6)

                  De EVA-staat beschikt over vijftien werkdagen, te rekenen vanaf de ontvangst van het besluit van de Autoriteit waarin zij haar weigering om de niet-openbaarmaking van bepaalde onderdelen te aanvaarden motiveert, om te reageren en bijkomende elementen aan te dragen om zijn verzoek te staven.

                  7)

                  Indien de betrokken EVA-staat binnen de door de Autoriteit gestelde termijn niet reageert, zal de Autoriteit normaliter de beschikking publiceren zoals aangegeven in haar antwoord op het oorspronkelijke verzoek van de EVA-staat.

                  8)

                  Indien de betrokken EVA-staat binnen de gestelde termijn wel bijkomende elementen aandraagt, worden die onverwijld door de Autoriteit onderzocht. Indien de Autoriteit aanvaardt dat de door de lidstaat aangegeven delen onder de geheimhoudingsplicht vallen, wordt de tekst van de beschikking gepubliceerd zoals hierboven is vermeld.

                  9)

                  Indien geen overeenstemming kan worden bereikt, gaat de Autoriteit onmiddellijk over tot de publicatie van haar beschikking tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure. In dergelijke beschikkingen moet een samenvatting worden gegeven van de relevante feiten en rechtspunten, moet een voorafgaande beoordeling worden gegeven omtrent de steunverlenende aard van de voorgenomen maatregel en moeten de redenen waarom wordt getwijfeld aan de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt worden uiteengezet. Het staat buiten kijf dat bepaalde essentiële gegevens moeten worden vermeld om derden en de andere EVA-staten in staat te stellen pertinente opmerkingen te maken. De plicht van de Autoriteit om dergelijke essentiële informatie te verstrekken, weegt normaliter zwaarder dan elke aanspraak op bescherming van zakengeheimen of andere vertrouwelijke informatie. Voorts is het zowel in het belang van de begunstigde als van belanghebbenden om zo snel mogelijk kennis te hebben van een dergelijke beschikking. Elke vertraging hierbij zou de uitoefening van het toezicht op staatssteun in gevaar brengen.

                  10)

                  Indien geen overeenstemming kan worden bereikt over verzoeken tot geheimhouding van bepaalde informatie in beschikkingen om geen bezwaar te maken en in beschikkingen tot beëindiging van de formele onderzoeksprocedure, deelt de Autoriteit haar eindbeschikking mee aan de EVA-staat samen met de tekst die zij voornemens is te publiceren, en geeft zij de EVA-staat nogmaals vijftien werkdagen de tijd om te reageren. Bij gebreke van een antwoord dat de Commissie terzake dienend acht, zal de Commissie normaliter overgaan tot publicatie van de tekst.

                  11)

                  De Autoriteit is thans bezig met een herziening van haar formulieren voor het aanmelden van staatssteun. Om onnodige briefwisseling met de EVA-staten en een vertraging bij de publicatie van beschikkingen te voorkomen, is zij voornemens in de toekomst de vraag in het aanmeldingsformulier op te nemen of de aanmelding informatie bevat die niet gepubliceerd mag worden, met het verzoek de redenen voor niet-publicatie op te geven. Alleen indien die vraag bevestigend wordt beantwoord, zal de Commissie met de lidstaat in briefwisseling treden met betrekking tot specifieke gevallen. Ook indien aanvullende informatie wordt verlangd door de Autoriteit, zal de EVA-staat op het ogenblik waarop hij de verlangde informatie verstrekt, moeten aangeven of die informatie niet gepubliceerd mag worden en de redenen voor niet-publicatie moeten opgeven. Indien de Autoriteit de desbetreffende informatie toch in haar beschikkingen gebruikt, brengt zij de aangenomen beschikkingen ter kennis van de EVA-staat, met uiteenzetting van de redenen waarom volgens haar deze onderdelen niet kunnen worden weggelaten uit de publieke versie van de beschikking, zoals hierboven vermeld.

                  12)

                  Wanneer de Autoriteit eenmaal besloten heeft welke tekst zij zal publiceren en aan de EVA-staat haar eindbeschikking kenbaar heeft gemaakt, is het aan de EVA-staat te beslissen of hij al dan niet gebruik wil maken van eventuele gerechtelijke beroepsmogelijkheden die hem ter beschikking staan, zoals een verzoek om voorlopige maatregelen, binnen de termijn die in artikel 36 van de T.A.- en Hof-Overeenkomst is vastgesteld.

            9C.4.3.   Derden

                  1)

                  Ingeval derden, buiten de betrokken EVA-staat (bijvoorbeeld klagers, andere EVA-staten, de begunstigde), in het kader van staatssteunprocedures informatie verstrekken, zijn deze richtsnoeren mutatis mutandis van toepassing.

            9C.4.4.   Toepassing in de tijd

                  1)

                  Deze richtsnoeren kunnen geen bindende rechtsregels vaststellen en beogen niet dat te doen. Zij geven alleen vooraf, in het belang van een behoorlijk bestuur, aan op welke wijze de Autoriteit voornemens is het probleem van de vertrouwelijkheid in staatssteunprocedures aan te pakken. Indien geen overeenstemming kan worden bereikt, staan in de regel tegen het besluit van de Autoriteit om te publiceren specifieke gerechtelijke beroepsmogelijkheden open. Aangezien deze richtsnoeren uitsluitend betrekking hebben op procedurekwesties (en grotendeels de bestaande praktijk beschrijven), zullen zij met onmiddellijke ingang worden toegepast, ook ten aanzien van beschikkingen om geen bezwaar te maken (5), vastgesteld voor de inwerkingtreding van de wijzigingen (6) in protocol 3 bij de T.A.- en Hof-Overeenkomst, waartoe derden toegang wensen te verkrijgen.

         (1)  Opgemerkt zij dat de wijzigingen in protocol 3 van de T.A.- en Hof-Overeenkomst, ingevolgde de overeenkomst tussen de EVA-staten van 10 december 2001, tot wijziging van protocol 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie, in werking zijn getreden op 28.8.2003. Met deze wijzigingen is Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van [ex] artikel 93 van het EG-Verdrag opgenomen in protocol 3.

         (2)  Zaak 145/83, Adams/Commissie, Jurispr. 1985, blz. 3539, punt 34, en zaak T-353/94, Postbank/Commissie, Jurispr. 1996, blz. II-921, punt 86.

         (3)  Zaak C-367/95 P, Commissie/Sytraval, Jurispr. 1998, blz. I-1719, punt 64.

         (4)  Daarbij worden vierkante haakjes […] gebruikt en wordt in een voetnoot vermeld: „valt onder de geheimhoudingsplicht”.

         (5)  Beschikkingen tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure en eindbeschikkingen die zijn vastgesteld vóór die datum, werden reeds in hun geheel in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (dat vanaf de inwerkingtreding van het Verdrag van Nice herdoopt werd in Publicatieblad van de Europese Unie) bekendgemaakt, in het EER-gedeelte. Vóór de publicatie konden de EVA-staten aangeven of de tekst informatie bevatte die onder de geheimhoudingsplicht viel.

         (6)  Zie voetnoot 1.


title: 2011/199/EU: Besluit van de Europese Raad van 25 maart 2011 tot wijziging van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot een stabiliteitsmechanisme voor de lidstaten die de euro als munt hebben

text:
               6.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 91/1

         BESLUIT VAN DE EUROPESE RAAD
   van 25 maart 2011
   tot wijziging van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met betrekking tot een stabiliteitsmechanisme voor de lidstaten die de euro als munt hebben
   (2011/199/EU)
   DE EUROPESE RAAD,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 48, lid 6,
   Gezien het voorstel tot herziening van artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dat op 16 december 2010 door de Belgische regering aan de Europese Raad is voorgelegd,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van de Commissie (2),
   Na het advies van de Europese Centrale Bank te hebben ingewonnen (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 48, lid 6, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) kan de Europese Raad met eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement en van de Commissie alsmede, in sommige gevallen, van de Europese Centrale Bank, een besluit vaststellen tot gehele of gedeeltelijke wijziging van de bepalingen van het derde deel van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Een dergelijk besluit mag geen uitbreiding van de door de Verdragen aan de Unie toegedeelde bevoegdheden inhouden en treedt pas in werking na door de lidstaten overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen te zijn goedgekeurd.

               (2)

               Tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad van 28 en 29 oktober 2010 zijn de staatshoofden en regeringsleiders overeengekomen dat de lidstaten een permanent crisismechanisme moeten instellen om de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel te vrijwaren en hebben zij de voorzitter van de Europese Raad verzocht met de leden van de Europese Raad te overleggen over een beperkte Verdragswijziging die daarvoor nodig is.

               (3)

               De Belgische regering heeft op 16 december 2010 overeenkomstig artikel 48, lid 6, eerste alinea, VEU een voorstel ingediend tot toevoeging aan artikel 136, VWEU van een nieuw lid krachtens welk de lidstaten die de euro als munt hebben, een stabiliteitsmechanisme kunnen instellen dat, indien zulks onontbeerlijk is, moet worden geactiveerd teneinde de stabiliteit van de eurozone in haar geheel te waarborgen en luidens welk de verlening van financiële steun, indien vereist, uit hoofde van het mechanisme aan stringente voorwaarden gebonden zal zijn. Tegelijkertijd heeft de Europese Raad conclusies aangenomen over het toekomstige stabiliteitsmechanisme (paragrafen 1 t/m 4).

               (4)

               Het stabiliteitsmechanisme zal het noodzakelijke instrument leveren waarmee risico’s voor de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel zoals die zich in 2010 hebben voorgedaan kunnen worden aangepakt, en zodoende mede de economische en financiële stabiliteit van de Unie zelf veilig stellen. In zijn bijeenkomst van 16 en 17 december 2010 is de Europese Raad overeengekomen dat, aangezien dit mechanisme bedoeld is om de financiële stabiliteit van de eurozone in haar geheel te waarborgen, artikel 122, lid 2, VWEU niet meer nodig is voor dergelijke doeleinden. De staatshoofden en regeringsleiders zijn daarom overeengekomen dat het niet dient te worden gebruikt voor dergelijke doeleinden.

               (5)

               De Europese Raad heeft op 16 december 2010 besloten om overeenkomstig artikel 48, lid 6, tweede alinea, van het VEU, het Europees Parlement en de Commissie over het voorstel te raadplegen. De Europese Raad heeft besloten ook de Europese Centrale Bank te raadplegen. Het Europees Parlement (1), de Commissie (2) en de Europese Centrale Bank (3), hebben respectievelijk een advies over het voorstel uitgebracht.

               (6)

               De wijziging betreft een bepaling van het derde deel van het VWEU en houdt geen uitbreiding van de door de Verdragen aan de Unie toegedeelde bevoegdheden in,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Aan artikel 136 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie wordt het volgende lid toegevoegd:

      „3.   De lidstaten die de euro als munt hebben kunnen een stabiliteitsmechanisme instellen dat geactiveerd wordt indien dat onontbeerlijk is om de stabiliteit van de eurozone in haar geheel te waarborgen. De verlening van financiële steun, indien vereist, uit hoofde van het mechanisme zal aan stringente voorwaarden gebonden zijn.”.

   Artikel 2
   De lidstaten stellen de secretaris-generaal van de Raad onverwijld in kennis van de voltooiing van de volgens hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen voor de aanneming van dit besluit vereiste procedures.
   Dit besluit treedt op 1 januari 2013 in werking op voorwaarde dat alle in de eerste alinea bedoelde kennisgevingen zijn ontvangen of, mocht die voorwaarde niet vervuld zijn, op de eerste dag van de maand volgende op de datum van ontvangst van de laatste van de in de eerste alinea bedoelde kennisgevingen.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 25 maart 2011.

            Voor de Europese Raad

            De voorzitter

         H. VAN ROMPUY

      (1)  Advies van 23 maart 2011 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van 15 februari 2011 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  Advies van 17 maart 2011 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).