title: Besluit (EU) 2015/667 van de Commissie van 4 februari 2015 betreffende steunmaatregel SA.14551 (2013/C) door Frankrijk ten uitvoer gelegd naar aanleiding van de wijziging van de voorwaarden voor steun aan tijdbevrachters in het kader van de tonnagebelastingregeling (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 434) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               29.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 110/15

         BESLUIT (EU) 2015/667 VAN DE COMMISSIE
   van 4 februari 2015
   betreffende steunmaatregel SA.14551 (2013/C) door Frankrijk ten uitvoer gelegd naar aanleiding van de wijziging van de voorwaarden voor steun aan tijdbevrachters in het kader van de tonnagebelastingregeling

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2015) 434)

   (Slechts de tekst in de Franse taal is authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 62, lid 1, onder a),
   Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen (1) te hebben aangemaand hun opmerkingen te maken en gezien deze opmerkingen,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   PROCEDURE

               (1)

               De Commissie heeft Frankrijk bij schrijven van 6 november 2013 in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) ten aanzien van de steun die in het kader van de tonnagebelastingregeling aan tijdbevrachters wordt toegekend. Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure (hierna het „besluit tot inleiding van de procedure” genoemd) is in het Publicatieblad van de Europese Unie
                   (2) bekendgemaakt. De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen over de betrokken steunmaatregelen te maken.

               (2)

               De Franse autoriteiten hebben bij brieven van 28 april 2014, 14 mei 2014 en 28 november 2014 hun opmerkingen ingediend en de vragen in het besluit tot inleiding van de procedure beantwoord. Op 20 oktober 2014 vond in Brussel een vergadering met de Franse autoriteiten plaats.

               (3)

               Twee belanghebbende derden (Armateurs de France en de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap — European Community Shipowners' Associations, ECSA) hebben binnen de in het besluit tot inleiding van de procedure vastgestelde termijn opmerkingen gemaakt. Bij brief van 20 maart 2014 heeft de Commissie die opmerkingen aan de Franse autoriteiten overgemaakt. Frankrijk heeft bij schrijven van 28 april 2014 kennis genomen van de opmerkingen van deze derden.

         2.   ACHTERGROND

               (4)

               De Franse tonnagebelastingregeling, zoals die in 2003 op basis van de communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer van 1997 (hierna de „richtsnoeren van 1997” genoemd) (3) door de Commissie werd goedgekeurd, bevat geen algemene voorwaarde betreffende de vlag die de schepen van de door de bij deze regeling begunstigde reders geëxploiteerde vloot voeren.

               (5)

               Voor activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut (4) gold daarentegen wel een specifieke beperking wat betreft het aandeel van de nettotonnage van de vloot van schepen die niet onder communautaire vlag varen om voor de regeling in aanmerking te komen. Volgens overweging 35 van Besluit C(2003) 1476 def. van de Commissie van 13 mei 2003, waarin de Franse tonnagebelastingregeling werd goedgekeurd (5), kwamen de activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat van de Europese Unie varen tot maximaal 75 % van de nettotonnage van de door de onderneming geëxploiteerde vloot in aanmerking. Bovendien werd in overweging 36 van dit besluit bepaald dat deze beperking niet gold voor schepen die onder de vlag van een lidstaat varen, zodra het strategisch en commercieel beheer ervan per definitie vanaf het grondgebied van een lidstaat wordt gevoerd.

               (6)

               Na de goedkeuring van de communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer van 2004 (hierna de „richtsnoeren van 2004” genoemd) (6), heeft Frankrijk bij de rectificerende begrotingswet voor 2005 (wet nr. 2005-1720 van 30 december 2005) een algemene bepaling inzake de door de schepen gevoerde vlag ingevoerd en de specifieke bepaling voor schepen met het tijdcharterstatuut afgeschaft.

               (7)

               De algemene opzet van de maatregel wordt in administratieve instructie 4-H-3-08, gepubliceerd in het Bulletin officiel des Impôts (BOI) nr. 41 van 11 april 2008, als volgt beschreven:
               „In artikel 47 van de rectificerende begrotingswet voor 2005 (wet nr. 2005-1720 van 30 december 2005) wordt de optionele tonnagebelastingregeling van artikel 209-0 B van het algemene belastingwetboek („code général des impôts”) in overeenstemming gebracht met de nieuwe communautaire richtsnoeren betreffende staatssteun voor het zeevervoer die op 17 januari 2004 in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt.
               Zeevaartondernemingen komen voortaan voor deze regeling in aanmerking op voorwaarde dat zij zich ertoe verbinden het aandeel van hun vloot dat tijdens de toepassingsperiode van de regeling onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap vaart, te behouden of te verhogen. […].”

               (8)

               Wat de subsidiabiliteit van schepen met het tijdcharterstatuut betreft, is in administratieve instructie 4-H-3-08 het volgende bepaald:
               „[…] De voorwaarde in artikel 209-0 B, lid I, laatste alinea, [van de code général des impôts], waarbij schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap varen van deze regeling worden uitgesloten indien zij meer dan 75 % van de nettotonnage van de geëxploiteerde vloot uitmaken, wordt geschrapt” (7).
               „Bijgevolg komen vrachtschepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap varen in aanmerking voor de regeling, zelfs indien zij meer dan 75 % van de nettotonnage van de door de onderneming geëxploiteerde vloot uitmaken.
               Met andere woorden vallen de in aanmerking komende schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap varen zonder beperking onder de tonnagebelastingregeling, op voorwaarde dat zij bovengenoemde verbintenis naleven […]”
                (8).
         3.   REDENEN VOOR HET INLEIDEN VAN DE FORMELE ONDERZOEKSPROCEDURE

               (9)

               In het besluit tot inleiding van de procedure heeft de Commissie haar twijfels uitgedrukt over de verenigbaarheid met de interne markt van de in 2005 doorgevoerde wijziging van de tonnagebelastingregeling.

               (10)

               De Commissie was van mening dat het schrappen van de beperking met betrekking tot de subsidiabiliteit van activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap varen een maatregel is die nieuwe steun vormt, omdat deze niet in overeenstemming is met Besluit C(2003) 1476 def. waarin de Franse tonnagebelastingregeling werd goedgekeurd en omdat Frankrijk de maatregel niet bij de Commissie heeft aangemeld.

               (11)

               De Commissie meende dat de handhaving van een beperking van de subsidiabiliteit van de activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet de vlag van een lidstaat voeren, gerechtvaardigd is op grond van de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtsnoeren van 1997 en 2004.

         4.   OPMERKINGEN EN VERBINTENISSEN VAN FRANKRIJK

               (12)

               Om te beginnen hebben de Franse autoriteiten bevestigd dat in artikel 209-0 B van de code général des impôts (CGI) in de versie die voortvloeit uit artikel 19 van de rectificerende begrotingswet voor 2002 (wet nr. 2002-1576 van 30 december 2002) is bepaald dat de tonnagebelastingregeling wordt toegepast op voorwaarde dat een subsidiabiliteitsdrempel van maximaal 75 % van de nettotonnage van de door de onderneming geëxploiteerde vloot in aanmerking wordt genomen voor schepen met het tijdcharterstatuut die niet de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap voeren (9). De Commissie heeft deze verhouding goedgekeurd in overweging 35 van Besluit C(2003) 1476 def. (10).

               (13)

               Uit de door de Franse belastingdienst verzamelde gedetailleerde gegevens blijkt dat het percentage schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder communautaire vlag varen ten opzichte van de totale door de onderneming geëxploiteerde tonnage in acht is genomen, en dit per onderneming en voor elk jaar sinds het jaar dat voor de regeling werd geopteerd. In de samenvattende tabellen die de Commissie werden toegezonden, zijn niet alleen alle ondernemingen opgenomen die lid zijn van de redersorganisatie Armateurs de France en voor de tonnagebelastingregeling hebben geopteerd (11), maar ook de schepen van redersmaatschappijen voor openbare veerdiensten (12). De overige 15 % zijn ondernemingen die niet voor de tonnagebelastingregeling hebben geopteerd en geen lid zijn van een redersorganisatie (meestal SNCM of CMN). Uit de verstrekte gegevens blijkt dat sinds de invoering van de tonnagebelasting in 2003 tot 2014 geen enkele begunstigde deze drempel heeft overschreden. Het hoogste percentage dat onlangs is vastgesteld, bedraagt 41 %, wat ruim onder de in 2003 toegestane drempel is.

               (14)

               In geen enkele van de betrokken ondernemingen lag het percentage hoger dan de drempel van 75 % per jaar waarin voor de tonnagebelastingregeling werd geopteerd.

               (15)

               Bovendien exploiteren alle huidige begunstigden ten minste 25 % van de nettotonnage van hun vloot onder de vlag van een lidstaat van de Unie of van een staat die partij is bij de EER-overeenkomst (hierna een „Europese vlag” genoemd). Omdat de begunstigden van de regeling verplicht zijn het aandeel van hun vloot onder Europese vlag te behouden of te verhogen, kan nooit meer dan 75 % van de nettotonnage van hun vloot bestaan uit schepen met het tijdcharterstatuut die geen Europese vlag voeren. Zij zullen dus altijd voldoen aan de voorwaarden van Besluit C(2003) 1476 def.

               (16)

               In hun briefwisseling met de Commissie hebben de Franse autoriteiten echter erkend dat de geldende Franse wetgeving niet voorziet in juridische verplichtingen die garanderen dat de begunstigde ondernemingen die schepen met het tijdcharterstatuut exploiteren, altijd in voldoende mate tot de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004 zullen bijdragen. Met name voor nieuwe deelnemers aan de regeling zijn er geen specifieke verplichtingen wat betreft vlag, noch wat betreft de minimale eigen maritieme activiteiten.

               (17)

               Om deze situatie te verhelpen, hebben de Franse autoriteiten toegezegd dat een onderneming vanaf het aanslagjaar 2015 (13) enkel voor de tonnagebelastingregeling kan opteren indien die onderneming ten minste 25 % van de nettotonnage van haar vloot onder Europese vlag exploiteert en dat zij zich ertoe verbindt dit aandeel te behouden of te verhogen in de loop van de periode van tien jaar waarin deze optie geldig is. In het geval van een fiscaal geïntegreerde groep wordt deze verbintenis beoordeeld op basis van de totale nettotonnage van de groep.

         5.   OPMERKINGEN VAN DERDEN

   5.1.   Opmerkingen van Armateurs de France

               (18)

               Armateurs de France (AdF) is de beroepsorganisatie die de ondernemingen die actief zijn op het gebied van zeevervoer en maritieme dienstverlening vertegenwoordigt.

               (19)

               AdF herinnert eraan dat de oorspronkelijke regeling, die Frankrijk had aangemeld, in 2003 op basis van de richtsnoeren van 1997 door de Commissie is goedgekeurd.

               (20)

               Volgens de Franse regeling van 2003 kwamen de activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die onder de vlag van een derde land varen maar tot 75 % van de nettotonnage van de vloot in aanmerking. Het was met andere woorden voldoende dat het percentage schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder communautaire vlag voeren niet meer dan 75 % van de totale door de onderneming geëxploiteerde tonnage bedroeg.

               (21)

               In 2004, na de aanmelding van de regeling door Frankrijk, werden de richtsnoeren van 1997 vervangen en verduidelijkt. In de richtsnoeren van 2004 worden de doelstellingen ervan herhaald, met name om „de omvlagging of heromvlagging naar registers van lidstaten te bevorderen” of „de knowhow op maritiem gebied in stand te houden en uit te breiden en de werkgelegenheid voor Europese zeelieden te beschermen en te bevorderen”.

               (22)

               Om aan de nieuwe richtsnoeren te voldoen, heeft Frankrijk besloten om een nieuwe voorwaarde aan de drempel van 75 % toe te voegen. Deze nieuwe voorwaarde, die erin bestond het aandeel van de vloot onder de vlag van een lidstaat te behouden of te verhogen, bood inderdaad meer garanties om de communautaire werkgelegenheid in stand te houden en uit te breiden dan de beperking die van toepassing was op schepen met het tijdcharterstatuut die onder niet-communautaire vlag voeren.

               (23)

               Aangezien in de Franse regelgeving louter de tekst van de richtsnoeren van 2004 wordt overgenomen, kon geen enkele onverenigbaarheid worden vermoed. Daarom worden de beginselen van rechtszekerheid en het gewettigd vertrouwen ingeroepen.

               (24)

               Rekening houdend met het lopende formele onderzoek hebben de leden van Armateurs de France nagegaan of de drempel van 75 % vanaf het begin en gedurende de gehele periode sinds 2003 in acht is genomen.

               (25)

               Na afloop van deze controle is gebleken dat het percentage schepen met het tijdcharterstatuut die de vlag van een derde land voeren ten opzichte van de totale geëxploiteerde tonnage, per jaar en per onderneming de in 2003 oorspronkelijk toegestane 75 % niet heeft overschreden, ondanks de wijziging in de Franse regelgeving. De verplichting om het aandeel van de vloot onder communautaire vlag te behouden of te verhogen heeft in de praktijk tot hetzelfde resultaat geleid als de vroegere voorwaarde en kan op zich dus als voldoende doeltreffend worden beschouwd.

               (26)

               De huidige Franse voorwaarden, in het bijzonder de voorwaarde om het aandeel van de vloot dat de vlag van een lidstaat voert te behouden of te verhogen, sluiten volledig aan bij de in de richtsnoeren van 2004 vastgestelde doelstellingen.

         5.2.   Opmerkingen van de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ECSA)

               (27)

               Allereerst benadrukt de ECSA dat tijdbevrachting een van de belangrijkste mechanismen is waarover scheepvaartmaatschappijen beschikken. Hierdoor kan het commerciële en operationele beheer van een schip voor een afgesproken periode aan een bevrachter worden toevertrouwd, terwijl de eigendom en de andere aspecten van het beheer van het schip in handen van de eigenaar blijven. De scheepvaartmaatschappijen hebben dus een zekere mate van flexibiliteit, waardoor zij optimaal aan de behoeften van hun klanten kunnen voldoen en zo hun positie op mondiaal niveau veilig kunnen stellen. Dankzij de flexibiliteit die tijdbevrachting biedt, hebben de Europese scheepvaartmaatschappijen relatief snel marktaandeel kunnen veroveren.

               (28)

               Het belangrijkste in de scheepvaartsector is de werkgelegenheid aan de wal die rechtstreeks verband houdt met het commerciële en operationele beheer van de schepen en, onrechtstreeks, met het behoud en de aantrekkingskracht van de scheepvaartmaatschappijen. De afgelopen decennia kunnen de Europese reders ongetwijfeld bogen op uitstekende operationele en beheerstechnische capaciteiten. Dankzij de tijdbevrachting van schepen, ongeacht hun vlag, werden bij de Europese maatschappijen banen en vaardigheden op hoog niveau gecreëerd en behouden.

               (29)

               De ECSA is van mening dat de wijzigingen die Frankrijk in 2005 aan zijn tonnagebelastingregeling heeft aangebracht in overeenstemming waren met de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004. Indien wordt aangedrongen op een formele herinvoering van de beperking voor schepen met het tijdcharterstatuut die niet de vlag van een lidstaat van de Unie voeren, zouden de Europese scheepvaartmaatschappijen de nodige flexibiliteit verliezen om naar behoren en optimaal in te spelen op de vraag van hun klanten en om hun marktpositie op mondiaal niveau te versterken.

               (30)

               Als de Commissie er toch op zou aandringen dat scheepvaartmaatschappijen een bepaald percentage van hun commerciële schepen in eigendom hebben en exploiteren om voor de tonnagebelasting in aanmerking te kunnen komen, is de ECSA van mening dat de Commissie Europese scheepvaartmaatschappijen zou moeten toestaan om, in het kader van de tonnagebelastingregelingen, tot 10 DWT (14) per gecharterd schip te exploiteren voor elke DWT per schip in eigendom of rompbevracht schip. De toepassing van voornoemd percentage mag niet worden onderworpen aan voorwaarden zoals het communautair register.

               (31)

               Samenvattend meent de associatie dat de communautaire richtsnoeren een flexibel kader moeten blijven. Zij moeten de lidstaten de mogelijkheid bieden om passende maatregelen te nemen voor hun vloot, naargelang hun eigen behoeften, op voorwaarde dat wordt gegarandeerd dat deze aan de doelstellingen van de richtsnoeren bijdragen. De ECSA is van mening dat de Europese scheepvaartmaatschappijen die schepen met het tijdcharterstatuut exploiteren eveneens aan deze doelstellingen beantwoorden, ongeacht of de betrokken schepen al dan niet de vlag van een lidstaat voeren.

         6.   COMMENTAAR VAN FRANKRIJK OP DE OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

               (32)

               Frankrijk heeft kennis genomen van de opmerkingen van de belanghebbenden die zijn standpunt onderschrijven.

         7.   BEOORDELING VAN DE MAATREGELEN

   7.1.   Is er sprake van steun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU?

               (33)

               In Besluit C(2003) 1476 def. werd de Franse tonnagebelastingregeling als steunregeling aangemerkt.

               (34)

               De redenen waarom de Commissie heeft geconcludeerd dat de tonnagebelastingregeling wel degelijk staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU vormt, blijven geldig. De tonnagebelastingregeling is met name een optionele regeling die afwijkt van de voorschriften voor de berekening van de vennootschapsbelasting, waarbij bepaalde ondernemingen — scheepvaartondernemingen — een economisch voordeel wordt verschaft dankzij een lagere belastbare grondslag waardoor hun inkomsten over het algemeen minder worden belast. Scheepvaartondernemingen oefenen hun activiteiten uit op markten waar internationaal felle concurrentie heerst, waardoor de voordelen in verband met de tonnagebelasting concurrentievervalsing kunnen veroorzaken en het handelsverkeer tussen de staten die partij zijn bij de EER-overeenkomst ongunstig kunnen beïnvloeden.

               (35)

               Het schrappen van de beperking met betrekking tot de subsidiabiliteit van activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat varen, vormt een nieuwe steunmaatregel die, in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU, niet vooraf bij de Commissie is aangemeld. Het gaat om nieuwe steun omdat de maatregel niet in overeenstemming is met Besluit C(2003) 1476 def. waarin de Franse tonnagebelastingregeling werd goedgekeurd en omdat Frankrijk hem niet bij de Commissie heeft aangemeld. In tegenstelling tot wat AdF beweert (15), kan het schrappen van deze beperking niet worden beschouwd als een passende maatregel waarmee de Franse tonnagebelastingregeling wordt gewijzigd om aan de richtsnoeren van 2004 (16) te voldoen, aangezien deze schrapping niet strookt met de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004, zoals uitgelegd in punt 7.2 van dit besluit. Het schrappen van de beperking met betrekking tot de subsidiabiliteit van activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder de vlag van een lidstaat varen, kan dus geen deel uitmaken van een bestaande steunregeling in de zin van punt 13 van de richtsnoeren van 2004 (17).

         7.2.   Verenigbaarheid met de interne markt op grond van artikel 107, lid 3, VWEU

               (36)

               In de richtsnoeren van 2004 werden de voorwaarden voor de toepassing van artikel 107, lid 3, onder c), VWEU in de scheepvaart uiteengezet. Daarom moet de verenigbaarheid van de maatregel waarop dit besluit betrekking heeft, worden beoordeeld op basis van de richtsnoeren van 2004.

               (37)

               NET als in de richtsnoeren van 1997 worden in de richtsnoeren van 2004 schepen met het tijdcharterstatuut niet uitdrukkelijk in de tonnagebelastingregelingen opgenomen. In eerdere besluiten en beschikkingen (18) heeft de Commissie echter geoordeeld dat tijdbevrachters die gebruikmaken van een tonnagebelastingregeling ofwel moeten bijdragen aan de doelstelling van omvlagging naar registers van de lidstaten, ofwel aan de doelstelling om de knowhow op maritiem gebied in stand te houden door het nautische beheer van een bepaald percentage van hun vloot te garanderen. Geen enkele onderneming kan immers van de tonnagebelastingregeling gebruikmaken zonder aan de hoofddoelstellingen van de richtsnoeren van 2004 bij te dragen.

               (38)

               Op grond van de door de Franse autoriteiten verstrekte statistische gegevens stelt de Commissie vast dat de begunstigden van de Franse tonnagebelastingregeling, ondanks het feit dat de beperkingen voor schepen met het tijdcharterstatuut in 2005 werden opgeheven, voldoende aan bovengenoemde doelstellingen hebben bijgedragen, aangezien het percentage schepen met het tijdcharterstatuut die niet onder communautaire vlag varen niet meer dan 41 % van de totale door de begunstigde ondernemingen geëxploiteerde tonnage bedraagt. Dit resultaat werd ofwel bereikt door een groter aandeel schepen onder Europese vlag, ofwel door het nautische beheer van een bepaald percentage van de vloot (of door de combinatie van beide factoren).

               (39)

               Bovendien merkt de Commissie op dat, volgens de Franse autoriteiten, alle huidige begunstigden ten minste 25 % van de nettotonnage van hun vloot onder Europese vlag exploiteren. De Commissie merkt ook op dat de goede prestaties van de Franse scheepvaartsector wat het voeren van Europese vlaggen betreft, eveneens in externe studies worden bevestigd, bijvoorbeeld in de in 2014 door Oxford Economics gepubliceerde studie „The economic value of the EU shipping industry”. In deze studie wordt geconstateerd dat het percentage van de tonnage onder Franse vlag ruim boven 25 % van de geëxploiteerde tonnage ligt (19). Omdat de begunstigden van de regeling verplicht zijn het aandeel van hun vloot onder Europese vlag te behouden of te verhogen, is het onmogelijk dat meer dan 75 % van de nettotonnage van hun vloot bestaat uit schepen met het tijdcharterstatuut die geen Europese vlag voeren.

               (40)

               De Commissie moet echter vaststellen dat de geldende Franse wetgeving niet voorziet in juridische verplichtingen die garanderen dat de begunstigde ondernemingen die schepen met het tijdcharterstatuut exploiteren, altijd voldoende tot de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004 zullen bijdragen. Met name voor nieuwe deelnemers aan de regeling zijn er geen specifieke verplichtingen wat betreft vlag, noch wat betreft het eigen nautische beheer.

               (41)

               Op basis hiervan concludeert de Commissie dat de geldende Franse wetgeving niet de nodige garanties bevat en dus niet als verenigbaar met de richtsnoeren van 2004 kan worden aangemerkt.

               (42)

               In dit verband neemt de Commissie nota van de verbintenis van Frankrijk om deze situatie te verhelpen door ondernemingen die voor de forfaitaire belastingregeling opteren de voorwaarde op te leggen dat zij een minimumpercentage schepen onder Europese vlag moeten exploiteren. Dit percentage wordt vanaf het aanslagjaar 2015 vastgesteld op 25 % van de nettotonnage van de vloot en moet in acht worden genomen gedurende de volledige periode van tien jaar waarin voor de tonnagebelasting kan worden geopteerd.

               (43)

               Deze voorwaarde is even streng als de voorwaarde in het oorspronkelijke Besluit C(2003) 1476 def. waarin de Franse tonnagebelastingregeling werd goedgekeurd. Rekening houdend met de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004, in het bijzonder met de verplichting voor de begunstigden om ofwel bij te dragen aan de doelstelling van omvlagging naar registers van de lidstaten, ofwel aan de doelstelling om de knowhow op maritiem gebied in stand te houden door het nautische beheer van een bepaald percentage van hun vloot te garanderen, is de Commissie van oordeel dat de verbintenis van Frankrijk toereikend is. Door deze verbintenis zullen nieuwe deelnemers aan de tonnagebelastingregeling immers ook bijdragen aan de doelstelling van omvlagging naar registers van de lidstaten.

         7.3.   Conclusie

               (44)

               De Commissie stelt vast dat Frankrijk in 2005 de wijziging van de Franse wetgeving inzake tonnagebelasting voor schepen met het tijdcharterstatuut in strijd met artikel 108, lid 3, VWEU onrechtmatig ten uitvoer heeft gelegd.

               (45)

               Deze wijziging is niet verenigbaar met het VWEU omdat hiermee niet wordt gegarandeerd dat nieuwe deelnemers aan de tonnagebelastingregeling voldoende aan de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004 bijdragen, aangezien zij geen wettelijke verplichtingen hebben, noch wat betreft de door de vloot gevoerde vlag, noch wat betreft de minimale eigen maritieme activiteiten.

               (46)

               Zoals overeengekomen met de Franse autoriteiten moeten de bestaande formele voorschriften worden aangepast om te garanderen dat in de toekomst enkel maatschappijen met ten minste 25 % van hun nettotonnage onder Europese vlag aan de regeling kunnen deelnemen. Zo zullen de begunstigden van de tonnagebelastingregeling bijdragen aan de doelstellingen van de richtsnoeren van 2004, zelfs als hun volledige vloot het tijdcharterstatuut heeft.

               (47)

               Aangezien alle huidige begunstigden bovengenoemde drempel al in acht nemen en reeds verplicht zijn het percentage van hun vloot onder Europese vlag te behouden of te verhogen, is het niet nodig om de steun terug te vorderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De wijziging van de tonnagebelastingregeling die Frankrijk in 2005 in strijd met artikel 108, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie onrechtmatig ten uitvoer heeft gelegd, is onverenigbaar met de interne markt wat betreft de bepalingen voor schepen met het tijdcharterstatuut.
   Artikel 2
   Vanaf het aanslagjaar 2015 wijzigt Frankrijk de wetgeving waaronder de tonnagebelastingregeling valt overeenkomstig zijn verbintenis om nieuwe begunstigden van de tonnagebelastingregeling op het ogenblik dat zij voor deze regeling opteren op te leggen dat ten minste 25 % van hun vloot de vlag voert van een lidstaat van de Unie of van een staat die partij is bij de EER-overeenkomst, en dit aandeel vervolgens te behouden of te verhogen.
   Artikel 3
   Frankrijk stelt de Commissie in kennis van de goedkeuring van de in artikel 2 vermelde wetswijzigingen.
   Artikel 4
   Dit besluit is gericht tot de Franse Republiek.

      Gedaan te Brussel, 4 februari 2015.

            Voor de Commissie

         Margrethe VESTAGER

            Lid van de Commissie

      (1)  PB C 380 van 28.12.2013, blz. 29.

      (2)  Zie voetnoot 1.

      (3)  PB C 205 van 5.7.1997, blz. 5.

      (4)  Tijdbevrachting („time charter” in het Engels) wordt gedefinieerd als een contract waarmee de vervrachter een volledig uitgerust en bemand schip voor een in de charterpartij bepaalde periode aan de bevrachter ter beschikking stelt in ruil voor een vracht. De bevrachter zorgt voor het commerciële beheer, terwijl het nautische beheer bij de vervrachter blijft.

      (5)  Besluit van de Commissie van 13 mei 2003 betreffende steunmaatregel N 737/02 — Regeling inzake de forfaitaire belasting op basis van tonnage ten gunste van de scheepvaartmaatschappijen (PB C 38 van 12.2.2004, blz. 5).

      (6)  PB C 13 van 17.1.2004, blz. 3. Zie punt 3.1, zevende alinea.

      (7)  Nr. 1, vierde alinea, van administratieve instructie 4-H-3-08.

      (8)  Nr. 22, tweede en derde alinea, van administratieve instructie 4-H-3-08. „Bovengenoemde verbintenis” is de verbintenis van zeevaartondernemingen om het aandeel van hun vloot dat tijdens de toepassingsperiode van de regeling onder de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap vaart, te behouden of te verhogen.

      (9)  In artikel 209-0 B, lid I, derde alinea, CGI is bepaald dat schepen met het tijdcharterstatuut die niet de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap voeren, niet voor deze regeling in aanmerking komen indien zij meer dan 75 % van de nettotonnage van de door de onderneming geëxploiteerde vloot uitmaken.

      (10)  Overweging 35 van Besluit C(2003) 1476 def.: „De activiteiten van schepen met het tijdcharterstatuut die niet de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap voeren, kunnen dus enkel in aanmerking komen voor de forfaitaire tonnagebelastingsregeling indien zij maximaal 75 % van de nettotonnage van de door de onderneming geëxploiteerde vloot uitmaken.”.

      (11)  80 % van de door de Franse reders geëxploiteerde tonnage is toe te schrijven aan de leden van Armateurs de France.

      (12)  Deze vertegenwoordigen 5 % van de totale tonnage van de Franse reders.

      (13)  De Franse tonnagebelastingregeling in artikel 209-0 B van de Code général des impôts is gewijzigd bij artikel 75 van de tweede rectificerende begrotingswet voor 2014 (wet nr. 2014-1655 van 29 december 2014). De nieuwe voorwaarde is van toepassing op ondernemingen die in een op of na 27 november 2014 afgesloten boekjaar voor de regeling opteren.

      (14)  Deadweight tonnage: ton draagvermogen.

      (15)  Zie de overwegingen 21, 22 en 23 van dit besluit.

      (16)  Zie punt 13 van de richtsnoeren van 2004.

      (17)  In tegenstelling tot de voorwaarde om het aandeel van de vloot onder de vlag van een lidstaat te behouden of te verhogen, die is vastgesteld om aan de richtsnoeren van 2004 te voldoen.

      (18)  Zie bijvoorbeeld het oorspronkelijke Besluit C(2003) 1476 def. en Beschikking 2009/626/EG van de Commissie van 25 februari 2009 inzake steunmaatregel C 2/08 (ex N 572/07) betreffende de wijziging van de maritieme tonnagebelastingsregeling die Ierland voornemens is toe te passen (PB L 228 van 1.9.2009, blz. 20). Zie ook het besluit tot inleiding van de procedure, overwegingen 24 tot en met 26.

      (19)  Zie bijvoorbeeld de grafieken 2.3d en 2.4b van de studie (http://www.oxfordeconomics.com/my-oxford/projects/272456)


title: Besluit van de Europese Centrale Bank van 22 april 2004 houdende wijziging van Besluit ECB/2001/15 van 6 december 2001 betreffende de uitgifte van eurobankbiljetten (ECB/2004/9)

text:
               9.6.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 205/17

      BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK

   van 22 april 2004
   houdende wijziging van Besluit ECB/2001/15 van 6 december 2001 betreffende de uitgifte van eurobankbiljetten
   (ECB/2004/9)
   (2004/506/EG)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 106, lid 1, en op de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, inzonderheid op artikel 16,
   Gelet op Besluit ECB/2001/15 van 6 december 2001 betreffende de uitgifte van eurobankbiljetten (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Aangezien op 1 mei 2004 de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek toetreden tot de Europese Unie en hun respectieve nationale centrale banken met ingang van 1 mei 2004 deel zullen uitmaken van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB), bepaalt Besluit ECB/2004/5 van 22 april 2004 inzake het procentuele aandeel van de nationale centrale banken in de verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal van de Europese Centrale Bank (2) met ingang van 1 mei 2004 de aan de nationale centrale banken (NCB's) toegekende nieuwe wegingen in de verdeelsleutel voor inschrijving op het kapitaal van de Europese Centrale Bank (ECB).

               (2)

               Artikel 1, onder d, van Besluit ECB/2001/15 definieert de „verdeelsleutel voor de toedeling van bankbiljetten” onder verwijzing naar de bijlage bij Besluit ECB/2001/15 houdende de specificatie van de verdeelsleutel zoals die vanaf 1 januari 2004 van toepassing is. Besluit ECB/2001/15 dient overeenkomstig te worden gewijzigd, teneinde de met ingang van 1 mei 2004 van toepassing zijnde verdeelsleutel voor de toedeling van bankbiljetten te bepalen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging van Besluit ECB/2001/15
   Besluit ECB/2001/15 wordt als volgt gewijzigd:

               1.

               De laatste zin van artikel 1, onder d, wordt als volgt vervangen:
               „De bijlage bij dit besluit specificeert de verdeelsleutel voor de toedeling van bankbiljetten zoals die met ingang van 1 mei 2004 van toepassing is.”.

               2.

               De bijlage bij Besluit ECB/2001/15 wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij dit besluit.

         Artikel 2
   Slotbepaling
   Dit besluit treedt in werking op 1 mei 2004.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 22 april 2004.

            De President van de ECB

         Jean-Claude TRICHET

      (1)  PB L 337 van 20.12.2001, blz. 52. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit ECB/2003/23 (PB L 9 van 15.1.2004, blz. 40).

      (2)  Zie bladzijde 5 van dit Publicatieblad.


Avis juridique important

|

31998D0135

98/135/EG: Besluit van de Raad van 18 december 1997 betreffende de voorlopige toepassing van een memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte inzake de handel in textielproducten

Publicatieblad Nr. L 041 van 13/02/1998 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAAD van 18 december 1997 betreffende de voorlopige toepassing van een memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte inzake de handel in textielproducten (98/135/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113 juncto artikel 228, lid 2, eerste zin,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat de Commissie namens de Europese Gemeenschap onderhandelingen heeft gevoerd over een memorandum van overeenstemming betreffende de handel in textielproducten met de Arabische Republiek Egypte;Overwegende dat dit memorandum van overeenstemming, in afwachting van de afwikkeling van de voor de sluiting ervan vereiste procedures, met ingang van 1 januari 1998 op voorlopige basis dient te worden toegepast, onder de voorwaarde van een wederkerige voorlopige toepassing door de Arabische Republiek Egypte,BESLUIT:Artikel 1Het memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte betreffende de handel in textielproducten wordt, in afwachting van de afwikkeling van de voor de sluiting ervan vereiste procedures, met ingang van 1 januari 1998 op voorlopige basis toegepast, onder de voorwaarde van een wederkerige voorlopige toepassing door de Arabische Republiek Egypte.De tekst van het memorandum van overeenstemming is aan dit besluit gehecht.Artikel 2Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 18 december 1997.Voor de RaadDe VoorzitterF. BODEN


title: 2008/531/EG: Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2005

text:
               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/163

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2005
   (2008/531/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot instelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (4), en met name artikel 44,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6-0112/2007),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van Europese Autoriteit voor voedselveiligheid kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2005;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Europese Autoriteit voor de voedselveiligheid, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 22.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 42.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 575/2006 van de Commissie (PB L 100 van 8.4.2006, blz. 3).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/164

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2005
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid betreffende het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van de Autoriteit (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot instelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (4), en met name artikel 44,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (A6-0112/2007),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid verkregen te hebben dat de jaarrekening van het per 31 december 2005 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen, behoudens gemaakte voorbehouden, wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement de uitvoerend directeur op 27 april 2006 kwijting heeft verleend met betrekking tot de uitvoering van de begroting van de Autoriteit voor het begrotingsjaar 2004 (6), en dat het in de resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder andere

                           —

                           zijn teleurstelling uit over het feit dat de Rekenkamer opnieuw anomalieën heeft ontdekt in de toepassing van de voorschriften voor de werving van personeel, en er bij de Autoriteit op aandringt de voorschriften betreffende selectieprocedures op transparantere wijze toe te passen;

                           —

                           aangeeft bezorgd te zijn over de door de Rekenkamer geconstateerde onregelmatigheden in de procedures voor de gunning van contracten;

         Algemene punten die van toepassing zijn op de meerderheid van EU-agentschappen die individuele kwijting vereisen

               1.

               meent dat het voortdurend toenemende aantal communautaire agentschappen en de activiteiten van enkele ervan slecht lijken te passen in een algemeen beleidskader en dat de taken van bepaalde agentschappen niet altijd een afspiegeling vormen van de werkelijke behoeften van de Europese Unie noch van de verwachtingen van haar burgers; constateert dat de agentschappen in het algemeen niet altijd een goed imago en een goede pers hebben;

               2.

               verzoekt de Commissie daarom een algemeen beleidskader voor de oprichting van nieuwe communautaire agentschappen vast te stellen, een kosten-batenanalyse voor te leggen voordat een nieuw agentschap wordt opgericht en erop toe te zien dat duplicatie van activiteiten tussen agentschappen of van taken van andere Europese organen wordt vermeden;

               3.

               roept de Rekenkamer op haar oordeel over de kosten-batenanalyse uit te spreken voordat het Parlement een besluit neemt;

               4.

               verzoekt de Commissie elke vijf jaar een studie te overleggen naar de toegevoegde waarde van ieder bestaand agentschap; verzoekt alle verantwoordelijke instellingen om in geval van een negatief oordeel over de toegevoegde waarde van een agentschap de noodzakelijke stappen te zetten om het mandaat van dat agentschap te herzien of het agentschap te sluiten;

               5.

               betreurt, gezien het groeiende aantal regelgevende agentschappen, dat de onderhandelingen over het ontwerp van interinstitutioneel akkoord inzake een gemeenschappelijk kader voor deze agentschappen nog niet zijn afgerond en verzoekt de bevoegde diensten van de Commissie in overleg met de Rekenkamer, alles in het werk te stellen om een dergelijk akkoord zo snel mogelijk te bereiken;

               6.

               stelt vast dat de begrotingsverantwoordelijkheid van de Commissie nauwere banden van de agentschappen met de Commissie noodzakelijk maakt; roept de Commissie en de Raad ertoe op alle noodzakelijke stappen te ondernemen om de Commissie vóór 31 december 2007 een blokkerende minderheid te geven in de bestuursraden van de regelgevende agentschappen en daar in het geval van nieuwe agentschappen direct bij oprichting in te voorzien;

               7.

               verzoekt de Rekenkamer, met het oog op een beter inzicht in het gebruik van EU-fondsen door agentschappen, een aanvullend hoofdstuk in haar jaarverslag op te nemen, dat is gewijd aan alle agentschappen waarvoor kwijting is vereist in de jaarrekening van de Commissie;

               8.

               herinnert aan het beginsel volgens hetwelk voor alle communautaire agentschappen, gesubsidieerd of niet, kwijting door het Parlement vereist is, ook wanneer in hun oprichtingsstatuten is voorzien in een kwijtingsautoriteit;

               9.

               verzoekt de Rekenkamer bij alle agentschappen doelmatigheidscontroles uit te voeren en daarover bij de bevoegde commissies van het Parlement, met inbegrip van de Commissie begrotingscontrole, verslag uit te brengen;

               10.

               merkt op dat het aantal agentschappen voortdurend toeneemt en dat het gezien de politieke verantwoordelijkheid van de Commissie voor het functioneren van de agentschappen, die veel verder gaat dan eenvoudige logistieke ondersteuning, nog noodzakelijker is geworden dat de directoraten-generaal van de Commissie die belast zijn met de oprichting van en het toezicht op agentschappen een gezamenlijke opstelling tegenover agentschappen ontwikkelen; een soortgelijke structuur als die welke door de agentschappen is gevormd voor de coördinatie met de betrokken directoraten-generaal zou een pragmatische stap voorwaarts zijn op weg naar een gezamenlijke opstelling van de Commissie in alle zaken met betrekking tot agentschappen;

               11.

               verzoekt de Commissie de administratieve en technische steun aan de agentschappen uit te breiden in verband met de toenemende complexiteit van communautaire administratieve regels en technische problemen;

               12.

               stelt vast dat een disciplinair orgaan bij alle communautaire agentschappen ontbreekt; verzoekt de diensten van de Commissie de noodzakelijke maatregelen te nemen om een dergelijk mechanisme zo snel mogelijk in te voeren;

               13.

               juicht de aanzienlijke verbeteringen in de coördinatie van de EU-agentschappen toe, die hen in staat stellen terugkerende problemen aan te pakken en efficiënter samen te werken met de Commissie en het Parlement;

               14.

               is van opvatting dat de oprichting door diverse agentschappen van een gezamenlijke ondersteunende dienst met het oog op aanpassing van hun computersystemen voor financieel beheer aan die van de Commissie, een initiatief is dat moet worden voortgezet en uitgebreid;

               15.

               roept de agentschappen ertoe op de samenwerking en benchmarking met andere spelers in het veld te verbeteren; moedigt de Commissie ertoe aan de maatregelen te nemen die zij dienstig acht om de agentschappen te helpen hun imago te verbeteren en de zichtbaarheid van hun activiteiten te verhogen;

               16.

               roept de Commissie op een voorstel te doen voor harmonisering van de indeling van de jaarverslagen van de agentschappen en prestatie-indicatoren te ontwikkelen waarmee de doelmatigheid van de agentschappen kan worden vergeleken;

               17.

               verzoekt de agentschappen aan het begin van elk jaar indicatoren te overleggen waarmee hun prestaties kunnen worden gemeten;

               18.

               verzoekt alle agentschappen in toenemende mate SMART-doelstellingen te hanteren die moeten leiden tot een realistische planning en resultaatgericht werken;

               19.

               onderschrijft de opvatting van de Rekenkamer dat de Commissie ook verantwoordelijk is voor het (financiële) beheer van de agentschappen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan toezicht te houden op de leiding van de verschillende agentschappen en deze waar nodig bij te sturen en te helpen, in het bijzonder in verband met de juiste toepassing van aanbestedingsprocedures, de transparantie van de procedures voor de aanwerving van personeel, goed financieel beheer (onderbesteding en overbudgettering) en, als belangrijkste punt, de juiste toepassing van de regels met betrekking tot het kader voor interne controle;

               20.

               meent dat de bijdragen van agentschappen in hun werkprogramma’s in operationele en meetbare termen dienen te worden uitgedrukt en dat daarbij de nodige aandacht moet worden besteed aan de Commissienormen voor interne controle;

         Specifieke punten

               21.

               merkt op dat begrotingsjaar 2005 werd gekenmerkt door een aanzienlijke onderbesteding van de begroting: van de vastleggings- en betalingskredieten werd slechts 80 % benut; is van mening dat de Autoriteit een grotere inspanning zou moeten doen om de haar toevertrouwde kredieten beter te benutten om haar doelstellingen te realiseren;

               22.

               betreurt het ten zeerste dat de wijzigingen die het had aangebracht in de lijst van het aantal ambten niet zijn gerespecteerd en dat de Autoriteit voor 19 posten de rangen die aanvankelijk in de ontwerpbegroting waren voorzien heeft hersteld zonder het Parlement daarvan in kennis te stellen;

               23.

               constateert dat er geen op activiteiten georiënteerd management is geïntroduceerd, hoewel het financieel reglement van de Autoriteit de invoering daarvan voorschrijft, zoals dat is gedaan voor de algemene begroting teneinde de prestaties beter te kunnen volgen;

               24.

               betreurt het dat de Autoriteit geen risicoanalyse heeft uitgevoerd, noch formeel heeft omschreven welke controlesystemen en -procedures zij toepast en verzoekt de Autoriteit hier zo snel mogelijk zorg voor te dragen;

               25.

               merkt met betrekking tot werving op dat de Autoriteit kandidaten heeft afgewezen op basis van andere criteria dan die waren genoemd in de kennisgeving van de vacature en zich bovendien niet heeft gehouden aan de statutaire bepalingen aangaande de rang van de leden van de selectiecomités ten opzichte van die in de vacatures; dringt aan op een strikte toepassing van de relevante criteria op en een doelmatige controle van de bewijskracht van de documenten die thans ter onderbouwing van sollicitaties worden ingediend;

               26.

               merkt op dat de Autoriteit problemen had met de aanwerving van hoog opgeleid wetenschappelijk personeel in Parma;

               27.

               betreurt het feit dat tijdens de controles inzake de plaatsing van opdrachten en de sluiting van overeenkomsten een aanzienlijk aantal anomalieën aan het licht kwam; verzoekt de Autoriteit met klem haar internecontrolesysteem aan te scherpen;

               28.

               merkt op dat de gebouwen waar de Autoriteit permanent in zou worden ondergebracht, nog steeds niet beschikbaar zijn en dat de Autoriteit derhalve genoodzaakt was om tijdelijke kantoorruimte te huren en in te richten (kosten in 2005: ongeveer 3 500 000 EUR); verzoekt de Autoriteit en de Commissie om deze situatie samen met de nationale instanties op te helderen, in het bijzonder met het oog op eventuele financiële compensatie.

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 22.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 42.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 575/2006 door de Commissie (PB L 100 van 8.4.2006, blz. 3).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 340 van 6.12.2006, blz. 134.


title: 2012/428/EU: Besluit van de Raad van 23 juli 2012 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa

text:
               26.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 199/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 23 juli 2012
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa
   (2012/428/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), juncto artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa (1) is op 1 januari 2008 in werking is getreden.

               (2)

               Op 11 april 2011 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen met Oekraïne te beginnen over wijzigingen aan die overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa. De onderhandelingen werden succesvol afgerond met de parafering van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa („de overeenkomst”) in februari 2012.

               (3)

               De overeenkomst dient te worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan.

               (4)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (2). Het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (5)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (3). Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en dit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (6)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit en is dit niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt namens de Unie machtiging verleend tot de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Oekraïne tot wijziging van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Oekraïne inzake de versoepeling van de afgifte van visa te ondertekenen, onder voorbehoud van de sluiting van deze overeenkomst (4).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 23 juli 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. ASHTON

      (1)  PB L 332 van 18.12.2007, blz. 68.

      (2)  PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43.

      (3)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.

      (4)  De tekst van de overeenkomst zal samen met het besluit betreffende de sluiting ervan worden bekendgemaakt.


title: 2006/210/EG: Besluit van de Commissie van  28 februari 2006  tot oprichting van een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau

text:
               15.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 76/3

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 28 februari 2006
   tot oprichting van een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau
   (2006/210/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 maart 2005 hechtte de Commissie haar goedkeuring aan de mededeling, getiteld „Betere regelgeving met het oog op economische groei en meer banen in de Europese Unie” (1), waarin het plan werd aangekondigd om in de loop van 2005 een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau op te richten om de ontwikkeling van een betere regelgeving zowel op nationaal als op EU-niveau te bevorderen.

               (2)

               Deze werkgroep moet de Commissie advies verstrekken over betere regelgeving in het algemeen; het is niet de bedoeling dat de werkgroep advies verstrekt over initiatieven of projecten in verband met het opstellen van specifieke wetgevingsvoorstellen.

               (3)

               De werkgroep wordt samengesteld uit nationale deskundigen van hoog niveau die door de Commissie op voorstel van de lidstaten worden aangewezen en zij staat open voor waarnemers uit de toetredende landen.

               (4)

               Er moet bijgevolg een werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau worden opgericht en de opdracht en de structuur ervan dienen te worden beschreven,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De Commissie richt hierbij een werkgroep op, getiteld „Werkgroep van nationale regelgevingsdeskundigen van hoog niveau”, hierna „de werkgroep” genoemd.
   Artikel 2
   Opdracht
   De Commissie kan de werkgroep om advies vragen over alle kwesties die met een verbeterd regelgevingsbeleid en de ontwikkeling op zowel nationaal als EU-niveau van daarmee verband houdende maatregelen samenhangen.
   De werkgroep heeft als opdracht:

               —

               efficiënt contact te verzorgen tussen de Commissie en de belangrijkste overheidsdiensten, om zo de Commissie te helpen de regelgeving voor bedrijven, de industrie, de consumenten, de sociale partners en de burgers in het algemeen te verbeteren;

               —

               bij te dragen tot de verspreiding van zowel op EU- als nationaal niveau ontwikkelde optimale werkwijzen inzake betere regelgeving binnen de EU;

               —

               de samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten te versterken met het oog op betere regelgeving op nationaal niveau; meer bepaald gezamenlijk de door de lidstaten omgezette en toegepaste EU-wetgeving te controleren (d.w.z. de invoering van extra vereisten of procedures tijdens de omzetting);

               —

               bij te dragen tot een coherent geheel van gemeenschappelijke indicatoren om de vooruitgang op het gebied van de kwaliteit van de regelgeving zowel op EU-niveau als in de lidstaten zelf na te gaan, als basis voor referentiepunten binnen de nationale Lissabon-programma’s;

               —

               de Commissie te adviseren inzake betere regelgeving, meer bepaald: vereenvoudiging; de evaluatie van de economische, sociale en milieu-impact, waaronder administratiekosten; raadplegingsprocedures; diverse mogelijke regelgevingstypen.

         Artikel 3
   Samenstelling — Aanwijzing
   1.   De Commissie draagt de secretaris-generaal van de Commissie op de leden van de werkgroep aan te wijzen op basis van kandidaturen die door de lidstaten worden voorgesteld.
   2.   De werkgroep omvat één of in uitzonderlijke gevallen (2) twee leden per lidstaat. De secretaris-generaal van de Commissie kan op voorstel van de lidstaten alternatieve leden aanwijzen en automatisch de leden vervangen die afwezig of verhinderd zijn.
   3.   De volgende bepalingen zijn van toepassing:

               —

               de leden zijn ambtenaren van hoog niveau met ervaring op het betrokken gebied en vertegenwoordigers van een overheidsdienst;

               —

               de leden worden voor één jaar benoemd; hun mandaat is verlengbaar; zij blijven in functie tot zij worden vervangen of hun mandaat afloopt;

               —

               de leden die niet langer een efficiënte bijdrage kunnen leveren tot de discussies van de werkgroep, die hun functie neerleggen, of niet beantwoorden aan de voorwaarden als bepaald in de leden 1 of 2 van dit artikel en in artikel 287 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, kunnen voor de resterende looptijd van hun mandaat worden vervangen;

               —

               de namen van de aangewezen leden worden op de internetsite van de Commissie openbaar gemaakt.

         Artikel 4
   Werkwijze
   1.   De werkgroep wordt voorgezeten door de Commissie.
   2.   In overeenstemming met de Commissie kunnen op gebieden die tot de bevoegdheid van de werkgroep behoren subgroepen worden opgericht om specifieke kwesties te bespreken; zodra hun taak vervuld is, worden deze subgroepen weer opgeheven.
   3.   De voorzitter kan op vergaderingen van de werkgroep of van de subgroepen waar dat nuttig of noodzakelijk is, deskundigen uitnodigen met speciale kennis over een bepaald onderwerp op de agenda, alsook waarnemers (3), ook uit toetredende landen.
   4.   Informatie over de besprekingen van de werkgroep of de subgroepen mag niet openbaar worden gemaakt indien de Commissie om vertrouwelijkheid verzoekt.
   5.   De werkgroep en de subgroepen komen gewoonlijk bijeen in een van de vestigingen van de Commissie en haar diensten overeenkomstig de procedure en het tijdschema waarin is voorzien. De Commissie neemt het secretariaat waar.
   6.   De werkgroep hecht goedkeuring aan haar reglement van orde op basis van het door de Commissie goedgekeurde standaardreglement van orde (4).
   7.   Het secretariaat van de werkgroep en van de eventuele krachtens artikel 4, lid 2, van dit besluit opgerichte subgroepen wordt door de diensten van de Commissie verzorgd.
   8.   De Commissie kan elke samenvatting, conclusie, gedeeltelijke conclusie of elk werkdocument van de werkgroep in de werktaal (-talen) van de werkgroep op internet publiceren. De werkdocumenten worden gepubliceerd naar gelang van de beschikbaarheid van de verschillende taalversies.
   Artikel 5
   Uitgaven voor vergaderingen
   Reiskosten en, in voorkomend geval, verblijfskosten die de leden, deskundigen en waarnemers maken in het kader van de werkzaamheden van de werkgroep worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de interne bepalingen van de Commissie inzake de vergoeding van externe deskundigen. De Commissie vergoedt één lid van de werkgroep per lidstaat. De leden worden voor hun werkzaamheden niet betaald.
   Vergaderkosten worden vergoed binnen de mogelijkheden van de jaarlijkse begroting die door de verantwoordelijke diensten van de Commissie aan de werkgroep is toegewezen.
   Artikel 6
   Inwerkingtreding
   Het besluit wordt van kracht op de dag van zijn goedkeuring door de Commissie. Het blijft geldig tot en met 31 december 2009.

      Gedaan te Brussel, 28 februari 2006.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  COM(2005) 97 definitief van 16 maart 2005.

      (2)  Indien er op het niveau van de overheid in een lidstaat een gedeelde verantwoordelijkheid is, kunnen door de Commissie twee leden per lidstaat worden aangewezen.

      (3)  Deskundigen uit toetredende landen die overeenkomstig de mededeling „Op weg naar de uitgebreide Unie — Strategiedocument en Verslag van de Europese Commissie over de vorderingen van de kandidaat-lidstaten op de weg naar toetreding” van 9 oktober 2002 [COM(2002) 700 definitief] en artikel 7 van Besluit C(2005) 874 van de Commissie van 24 maart 2005 het Toetredingsverdrag hebben ondertekend, teneinde de geleidelijke integratie van de toetredende landen in de structuren van de Gemeenschap te versterken.

      (4)  Zie bijlage III bij SEC(2005) 1004, goedgekeurd door de Commissie op 27 juli 2005.


title: Besluit 2013/144/GBVB van de Raad van 21 maart 2013 tot wijziging van Besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte

text:
               22.3.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 82/54

         BESLUIT 2013/144/GBVB VAN DE RAAD
   van 21 maart 2013
   tot wijziging van Besluit 2011/172/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, entiteiten en lichamen vanwege de situatie in Egypte
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 21 maart 2011 Besluit 2011/172/GBVB (1) vastgesteld.

               (2)

               Op basis van een toetsing van Besluit 2011/172/GBVB moeten de beperkende maatregelen tot en met 22 maart 2014 worden verlengd.

               (3)

               Besluit 2011/172/GBVB dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In artikel 5 van Besluit 2011/172/GBVB wordt het tweede lid vervangen door:

      "Dit besluit is van toepassing tot en met 22 maart 2014.".

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 21 maart 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. HOGAN

      (1)  PB L 76 van 22.3.2011, blz. 63.


title: 2008/271/EG: Besluit van de Raad van 25 februari 2008 betreffende de sluiting van een tweede aanvullende protocol bij de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Verenigde Mexicaanse Staten, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en van Roemenië tot de Europese Unie

text:
               28.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 86/27

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 25 februari 2008
   betreffende de sluiting van een tweede aanvullende protocol bij de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Verenigde Mexicaanse Staten, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en van Roemenië tot de Europese Unie
   (2008/271/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 57, lid 2, artikel 71, artikel 80, lid 2, artikel 133, leden 1 en 5, en artikel 181, juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea en artikel 300, lid 3, eerste alinea,
   Gelet op de Toetredingsakte van 2005 en met name op artikel 6, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het tweede aanvullende protocol bij de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Verenigde Mexicaanse Staten, anderzijds, werd namens de Europese Gemeenschap en haar lidstaten ondertekend op 21 februari 2007.

               (2)

               Het tweede aanvullende protocol moet worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Het tweede aanvullende protocol bij de Overeenkomst inzake economisch partnerschap, politieke coördinatie en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Verenigde Mexicaanse Staten, anderzijds, om rekening te houden met de toetreding van de Republiek Bulgarije en van Roemenië tot de Europese Unie, wordt hierbij namens de Europese Gemeenschap en haar lidstaten goedgekeurd.
   De tekst van het tweede aanvullende protocol is aan dit besluit gehecht (1).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad verricht de in artikel 5 van het tweede aanvullende protocol bedoelde kennisgeving.

      Gedaan te Brussel, 25 februari 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. VIZJAK

      (1)  PB L 141 van 2.6.2007, blz. 69.


title: 2014/639/EU: Besluit van de Europese Raad van 30 augustus 2014 houdende benoeming van de Hoge Vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

text:
               2.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 262/6

         BESLUIT VAN DE EUROPESE RAAD
   van 30 augustus 2014
   houdende benoeming van de Hoge Vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

      (2014/639/EU)

   DE EUROPESE RAAD,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 18, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit 2009/950/EU van de Europese Raad van 4 december 2009, vastgesteld in overeenstemming met de Voorzitter van de Commissie (1), is de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid benoemd tot en met 31 oktober 2014.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 17, lid 7, derde alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie worden de voorzitter, de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid en de overige leden van de Commissie als college ter goedkeuring onderworpen aan een stemming van het Europees Parlement.

               (3)

               De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid moet worden benoemd voor de periode die loopt van het einde van de huidige ambtstermijn van de Commissie tot en met 31 oktober 2019.

               (4)

               De verkozen voorzitter heeft ingestemd met de benoeming van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Mevrouw Frederica MOGHERINI wordt benoemd tot hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid voor de periode die loopt van het einde van de huidige ambtstermijn van de Commissie tot en met 31 oktober 2019.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt door de voorzitter van de Europese Raad ter kennis van Mevrouw Frederica MOGHERINI gebracht.
   Het wordt van kracht op de dag van de kennisgeving.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 30 augustus 2014.

            Voor de Europese Raad

            De voorzitter

         H. VAN ROMPUY

      (1)  PB L 328 van 15.12.2009, blz. 69.


title: Besluit (EU) 2015/1947 van de Raad van 1 oktober 2015 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Protocol tot wijziging van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie

text:
               30.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 284/1

         BESLUIT (EU) 2015/1947 VAN DE RAAD
   van 1 oktober 2015
   betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van het Protocol tot wijziging van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a), v),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Wereldhandelsorganisatie („WTO”) heeft in november 2001 het startschot gegeven voor de Doha-ronde van handelsbesprekingen, de zogeheten ontwikkelingsagenda van Doha. De onderhandelingen over handelsfacilitatie zijn in juli 2004 van start gegaan, op basis van een mandaat om verschillende artikelen van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel 1994 („GATT 1994”), te weten artikel V (Vrijheid van doorvoer), artikel VIII (Retributies en formaliteiten bij in- en uitvoer) en artikel X (Bekendmaking en uitvoering van handelsregelingen), te verduidelijken en te verbeteren met als doel het verkeer, de vrijgave en de vrijmaking van goederen, met inbegrip van goederen in doorvoer, verder te bespoedigen. Daarnaast hield het mandaat in het opstellen van regels voor een doeltreffende samenwerking tussen de douaneautoriteiten of alle andere bevoegde autoriteiten op het gebied van handelsfacilitatie en naleving van de douanevoorschriften.

               (2)

               De onderhandelingen zijn gevoerd door de Commissie in overleg met het uit hoofde van artikel 207, lid 3, van het Verdrag ingestelde speciaal comité.

               (3)

               Tijdens de 9e Ministeriële Conferentie van de WTO, die van 3 tot en met 6 december 2013 op Bali heeft plaatsgevonden, is het Ministerieel Besluit inzake handelsfacilitatie vastgesteld, waarbij de onderhandelingen over de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie werden afgesloten, onder voorbehoud van inhoudelijke juridische toetsing. Bij het ministerieel besluit is tevens het Voorbereidend Comité voor handelsfacilitatie ingesteld en is de Algemene Raad van de WTO opgedragen een protocol aan te nemen waarbij de overeenkomst wordt ingevoegd in bijlage 1A bij de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de WTO alsmede het protocol overeenkomstig zijn interne procedures open te stellen voor aanvaarding door alle WTO-leden.

               (4)

               Tijdens zijn vergadering van 27 november 2014 heeft de Algemene Raad van de WTO zijn goedkeuring gehecht aan het Protocol tot wijziging van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie („het protocol”) en het protocol opengesteld voor aanvaarding door de leden van de WTO.

               (5)

               Het protocol omvat de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie en de verplichtingen voor de ontwikkelingslanden die als bijlage aan die overeenkomst worden gehecht. Een groot aantal ontwikkelingslanden heeft reeds kennis gegeven van de verplichtingen die zij op grond van artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie hebben aangewezen voor indeling in categorie A. Het Comité voor handelsfacilitatie neemt de kennisgevingen inzake de verplichtingen van categorie A voor de minst ontwikkelde landen op grond van artikel 15, lid 2, van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie en de kennisgevingen inzake de verplichtingen van categorie B en categorie C voor zowel de ontwikkelingslanden als de minst ontwikkelde landen op grond van artikel 16, lid 5, van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie in ontvangst. De verplichtingen maken integrerend deel uit van de Overeenkomst inzake handelsfacilitatie.

               (6)

               Het protocol moet worden goedgekeurd namens de Unie,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het Protocol tot wijziging van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.
   De tekst van het protocol is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die bevoegd is (zijn) om namens de Unie de akte van aanvaarding neer te leggen als bedoeld in paragraaf 4 van het protocol (1).
   Artikel 3
   Dit protocol mag niet aldus worden uitgelegd dat daaraan rechten kunnen worden ontleend of dat het verplichtingen bevat waarop bij rechterlijke instanties van de Unie of de lidstaten rechtstreeks beroep kan worden gedaan.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 1 oktober 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         É. SCHNEIDER

      (1)  De datum van inwerkingtreding van het protocol wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie door het secretariaat-generaal van de Raad.


title: 2009/658/EG: Besluit van het Europees Parlement van 23 april 2009 over de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007

text:
               26.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 255/148

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 23 april 2009
   over de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007
   (2009/658/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007 (1),

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007, vergezeld van de antwoorden van het Bureau (2),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 10 februari 2009 (5588/2009 — C6-0060/2009),

               —

               gelet op het EG-verdrag, en met name artikel 276,

               —

               gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,

               —

               gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van 28 november 1994 van de Raad tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4), en met name artikel 14,

               —

               gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (5), en met name artikel 94,

               —

               gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0178/2009),

               1.

               neemt er kennis van dat de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie met de bijlage bij het verslag van de Rekenkamer overeenstemt;

               2.

               gaat akkoord met de afsluiting van de rekeningen van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2007;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 278 van 31.10.2008, blz. 42.

      (2)  PB C 311 van 5.12.2008, blz. 116.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (4)  PB L 314 van 7.12.1994, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.


Avis juridique important

|

31999D0320

1999/320/GBVB: Besluit van de Raad van 10 mei 1999 door de Raad aangenomen op grond van artikel 14 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake een bijdrage van de Europese Unie aan de inzameling en vernietiging van wapens in Albanië

Publicatieblad Nr. L 123 van 13/05/1999 blz. 0012 - 0013

BESLUIT VAN DE RAADvan 10 mei 1999door de Raad aangenomen op grond van artikel 14 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake een bijdrage van de Europese Unie aan de inzameling en vernietiging van wapens in Albanië(1999/320/GBVB)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op de artikelen 14 en 28,Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB van 17 december 1998 door de Raad aangenomen op basis van artikel J.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie inzake de bijdrage van de Europese Unie aan de bestrijding van de destabiliserende accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens(1),(1) Overwegende dat de Europese Unie in Gemeenschappelijk Standpunt 97/357/GBVB(2) het voornemen heeft uitgesproken om Albanië te helpen bij het bevorderen van het democratische proces, de terugkeer naar politieke stabiliteit en het herstel van de binnenlandse veiligheid;(2) Overwegende dat de bovenmatige en ongecontroleerde accumulatie en verspreiding van handvuurwapens en lichte wapens een bedreiging voor vrede en veiligheid is en de vooruitzichten voor een duurzame ontwikkeling beperkt; dat dit in Albanië acuut het geval is;(3) Overwegende dat de Europese Unie, ter verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 1 van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB, voornemens is zich binnen de betrokken internationale gremia overeenkomstig artikel 4 te beijveren bijstand te verlenen aan de landen die vragen om ondersteuning bij het onder controle brengen of elimineren van een overschot aan handvuurwapens op hun grondgebied, met name wanneer dit kan bijdragen tot de preventie van een gewapend conflict, alsook na afloop van conflicten; dat dit besluit bedoeld is tot uitvoering van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB;(4) Overwegende dat het door het Departement Ontwapening (DDA) en het Ontwikkelingsprogramma (UNDP) van de Verenigde Naties opgezette proefproject "wapens in ruil voor ontwikkeling in het Gramsh-district van Albanië" ten doel heeft de bevolking ervan te overtuigen haar particuliere wapens vrijwillig in te leveren, waarbij de aanleg van wegen, de installatie van telefoonlijnen en de levering van voertuigen als tegenprestatie worden aangeboden;(5) Overwegende dat de EU van mening is dat een financiële ondersteuning van het project ertoe zal bijdragen om de publieke opinie te winnen voor civiele ontwapening, de veiligheidssituatie in Albanië zal verbeteren en het concept "wapens in ruil voor ontwikkeling" als voorbeeld voor andere regio's zal bevorderen;(6) Overwegende dat de EU derhalve voornemens is financiële bijstand te verlenen overeenkomstig titel II van Gemeenschappelijk Optreden 1999/34/GBVB,BESLUIT:Artikel 11. De Europese Unie draagt bij tot het bevorderen van de inzameling en vernietiging van wapens in het Gramsh-district van Albanië.2. Daartoe verleent de EU financiële bijstand aan het proefproject van het DDA en de UNDP getiteld "wapens in ruil voor ontwikkeling in het Gramsh-district van Albanië".3. De bijdrage van de EU is afhankelijk van de deelneming van EU-vertegenwoordigers aan de nationale stuurcommissie van het programma. In deze commissie zal de EU sterk aandringen op de vernietiging van alle ingezamelde wapens.Artikel 21. De in artikel 1 bedoelde bijdrage van de EU wordt toegewezen aan het ontwapeningsonderdeel van het project van het DDA en de UNDP. De bijdrage dient om de vernietiging van ingezamelde wapens te financieren en om een adequaat mobiel controleteam voor wapens op te richten. Daartoe wordt een bedrag van ten hoogste 500000 euro afgeboekt op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor 1999.2. Voor het beheer van de uitgaven in verband met het in lid 1 genoemde bedrag gelden de procedures en voorschriften van de Gemeenschap die van toepassing zijn op begrotingsaangelegenheden.Artikel 31. Het in artikel 2, lid 1, genoemde bedrag wordt als volgt toegewezen:a) een derde zodra de circa 5000 wapens die reeds ingezameld zijn, effectief zijn vernietigd;b) nog eens een derde zodra nog eens 10000 wapens ingezameld en effectief vernietigd zijn;c) het resterende derde zodra nog eens 5000 wapens ingezameld en effectief vernietigd zijn.2. De Raad neemt er nota van dat de Commissie haar activiteiten via passende communautaire maatregelen zal richten op de verwezenlijking van de doelstellingen en prioritieten van dit besluit.Artikel 41. Het voorzitterschap- zorgt voor de verbinding met de betrokken VN-organen;- legt met de regering van Albanië de nodige contacten voor de uitvoering van dit besluit, met name via deelneming aan de nationale stuurcommissie;- houdt de Raad op de hoogte.2. Binnen zes maanden na aanneming onderzoekt de Raad de uitvoering van dit besluit, teneinde eventueel aanvullende initiatieven in Albanië op te zetten.Artikel 5Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt aangenomen.Artikel 6Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Gedaan te Brussel, 10 mei 1999.Voor de RaadDe voorzitterH. EICHEL(1) PB L 9 van 15.1.1999, blz. 1.(2) PB L 153 van 11.6.1997, blz. 4.