title: Besluit nr. 862/2010/EU van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2010 over de deelname van de Unie aan een gemeenschappelijk onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma voor de Oostzee (BONUS) dat door verschillende lidstaten is opgezet  Voor de EER relevante tekst

text:
               30.9.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 256/1

         BESLUIT Nr. 862/2010/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 22 september 2010
   over de deelname van de Unie aan een gemeenschappelijk onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma voor de Oostzee (BONUS) dat door verschillende lidstaten is opgezet
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 185 en artikel 188, tweede lid,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Besluit nr. 1982/2006/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 betreffende het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) (3) („het zevende kaderprogramma”) voorziet in de deelneming van de Gemeenschap aan door meerdere lidstaten opgezette onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma’s, met inbegrip van de deelneming aan de voor de uitvoering van die programma’s tot stand gebrachte structuren, in de zin van artikel 169 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap („het EG-Verdrag”).

               (2)

               Volgens Beschikking nr. 2006/971/EG van de Raad van 19 december 2006 betreffende het specifieke programma Samenwerking tot uitvoering van het zevende kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (2007-2013) (4), waarbij een themaoverschrijdende benadering wordt gestimuleerd van onderzoeksthema’s die verband houden met een of meer thema’s van het zevende kaderprogramma, is een initiatief krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag met betrekking tot gemeenschappelijk Oostzeeonderzoek aangeduid als een van de gebieden die geschikt zijn voor deelneming van de Gemeenschap aan gezamenlijk uitgevoerde nationale onderzoeksprogramma’s.

               (3)

               Het ecosysteem van de Oostzee, een half door land ingesloten Europese binnenzee, is een van de grootste brakke waterlichamen ter wereld en heeft zwaar te lijden gehad door vele natuurlijke en door de menselijke activiteit veroorzaakte factoren, zoals verontreiniging met gedumpte chemische wapens, bijvoorbeeld uit de Tweede Wereldoorlog daterende oorlogsgassen, en zware metalen verbindingen, organische stoffen, radioactieve stoffen en gelekte stookolie en aardolie. De ontwikkeling van de landbouw in het afwateringsgebied van de Oostzee heeft eveneens de overmatige toevoer van meststoffen en organische stoffen met eutrofiëring en de introductie van niet-endemische vreemde organismen in het milieu tot gevolg gehad. De niet-duurzame exploitatie van de visbestanden en de klimaatverandering veroorzaken het verlies van de oorspronkelijke biodiversiteit. Die factoren, alsmede de aanhoudende menselijke activiteiten, waaronder infrastructuurprojecten direct aan en in de onmiddellijke nabijheid van de kust en in het afwateringsgebied van de Oostzee, en ecologisch niet-duurzaam toerisme, leiden tot de achteruitgang van het natuurlijk milieu. Al deze factoren betekenen een ernstige vermindering van het vermogen van de Oostzee om duurzaam te voorzien in goederen en diensten waarvan de mens om sociale, culturele en economische redenen direct en indirect afhangt.

               (4)

               De Europese Raad van 14 december 2007 benadrukte zijn bezorgdheid over de toestand van het milieu in de Oostzee, hetgeen tot uiting komt in de mededeling van de Commissie van 10 juni 2009 aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s inzake de strategie van de Europese Unie voor het Oostzeegebied. Bovendien heeft de Raad de Commissie verzocht een voorstel in te dienen voor een initiatief voor het Oostzeegebied krachtens artikel 169 van het EG-Verdrag.

               (5)

               De wetenschap moet bijdragen tot het formuleren van een antwoord op dergelijke uitdagingen en tot het vinden van oplossingen voor de urgente milieuproblemen in de Oostzee. De situatie is echter zo ernstig dat het onderzoek in het Oostzeegebied zowel kwalitatief als kwantitatief moet worden opgevoerd door de vaststelling en tenuitvoerlegging van een volledig geïntegreerde benadering aan de hand waarvan de relevante onderzoeksprogramma’s van alle Oostzeelanden op elkaar afgestemd kunnen worden en doelgerichter gemaakt kunnen worden, teneinde de complexe en dringende problemen op een gecoördineerde, efficiënte en doeltreffende wijze aan te pakken.

               (6)

               Op dit moment is een aantal onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma’s en activiteiten die op nationaal niveau door de individuele lidstaten worden uitgevoerd ter ondersteuning van onderzoek en ontwikkeling in het Oostzeegebied onvoldoende gecoördineerd op uniaalniveau om de kritische massa te halen die nodig is voor onderzoek en ontwikkeling op strategische gebieden.

               (7)

               Bovendien zijn de bestaande sectorspecifieke onderzoeksstructuren, die mettertijd geëvolueerd zijn op basis van de diverse nationale beleidswijzigingen, diep verankerd in nationale governancesystemen en staan ze de ontwikkeling en financiering in de weg van multidisciplinair, interdisciplinair en transdisciplinair milieuonderzoek dat nodig is om een antwoord te kunnen bieden op de uitdagingen van de Oostzee.

               (8)

               Hoewel landen binnen en buiten het Oostzeegebied al geruime tijd samenwerken op het gebied van Oostzeeonderzoek, zijn er nooit voldoende financiële middelen beschikbaar geweest voor de optimale benutting van het onderzoekspotentieel als gevolg van de verschillen in de economische situatie en de mate van ontwikkeling van die landen en de sterk uiteenlopende nationale agenda’s, thema’s en prioriteiten voor onderzoek.

               (9)

               In haar werkprogramma voor 2007-2008 van 11 juni 2007 betreffende de invoering van het specifieke programma Samenwerking, stelde de Commissie financiële middelen ter beschikking aan BONUS EOR-NET en EOR-NET PLUS op het gebied van milieuonderzoek in de Oostzee, met de bedoeling de samenwerking tussen de financieringsinstanties voor milieuonderzoek in het Oostzeegebied te versterken en de overgang naar een gezamenlijk programma voor onderzoek en ontwikkeling in de Oostzee dat wordt uitgevoerd op grond van artikel 169 van het EG-verdrag te vergemakkelijken.

               (10)

               In het algemeen hebben BONUS EOR-NET en EOR-NET PLUS goed gefunctioneerd en het is derhalve van belang te zorgen voor de continuïteit van de onderzoeksinspanningen teneinde de urgente milieuproblemen te kunnen aanpakken.

               (11)

               In overeenstemming met de benadering van het zevende kaderprogramma en zoals erkend in de raadplegingen van de belanghebbenden die werden gehouden in het kader van BONUS EOR-NET heeft het Oostzeegebied behoefte aan beleidsgerichte onderzoeksprogramma’s.

               (12)

               Denemarken, Duitsland, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Finland en Zweden („de deelnemende staten”) zijn overeengekomen samen het gemeenschappelijk onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma voor de Oostzee BONUS („BONUS”) op te zetten. BONUS heeft tot doel wetenschappelijke ontwikkeling en innovatie te bevorderen door de vaststelling van het noodzakelijke juridische en organisatorische kader voor transnationale samenwerking tussen de Oostzeestaten op het gebied van milieuonderzoek in het Oostzeegebied.

               (13)

               Hoewel BONUS sterk is toegespitst op milieuonderzoek, heeft het initiatief ook raakvlakken met een aantal verwante uniale onderzoeksprogramma’s die betrekking hebben op een hele reeks menselijke activiteiten die een gecumuleerd effect hebben op de ecosystemen, zoals visserij, aquacultuur, landbouw, infrastructuur (ook op energiegebied), vervoer, opleiding en mobiliteit van onderzoekers en sociaaleconomische problemen. BONUS is niet zonder belang voor een aantal uniale beleidsdomeinen en richtlijnen, met inbegrip van de strategie van de Unie voor het Oostzeegebied; het gemeenschappelijk visserijbeleid; het gemeenschappelijk landbouwbeleid; Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (5); Richtlijn 2008/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (Kaderrichtlijn mariene strategie) (6), evenals internationale verbintenissen van de Unie, zoals het actieplan voor de Oostzee van HELCOM. Vele andere uniale beleidsdomeinen zullen bijgevolg ook voordeel halen uit BONUS.

               (14)

               Teneinde het effect van het BONUS te versterken, hebben de deelnemende staten ingestemd met de deelneming van de Unie.

               (15)

               BONUS dient een strategische fase te omvatten, die gevolgd wordt door een uitvoeringsfase, zodat de belanghebbenden uitgebreid kunnen worden geraadpleegd over een strategische agenda voor onderzoek die ook kan inspelen op opkomende onderzoeksbehoeften. Tijdens de strategische fase moeten ook bijkomende, sectorgerichte financieringsinstanties bij BONUS betrokken worden om de integratie van het onderzoek naar sectoroverschrijdende behoeften van eindgebruikers te bevorderen en ervoor te zorgen dat de onderzoeksresultaten daadwerkelijk worden gebruikt en opgenomen in de beleidsmaatregelen en de regelingen inzake het beheer van hulpbronnen in een brede waaier van economische sectoren.

               (16)

               Aan het einde van de strategische fase dient de Commissie te verifiëren dat de strategische agenda voor onderzoek, de raadplegingsplatforms voor belanghebbenden en de uitvoeringsbepalingen uitgewerkt zijn zodat BONUS ten uitvoer kan worden gelegd. De Commissie kan in voorkomend geval aanbevelingen ter verbetering van de strategische agenda voor onderzoek doen. De overgang naar de uitvoeringsfase dient naadloos en zonder vertraging te verlopen.

               (17)

               De deelnemende staten hebben een bijdrage van 50 miljoen EUR voor BONUS toegezegd. Bijdragen in natura in de vorm van toegang tot en gebruik van infrastructuren („infrastructuurbijdrage in natura”) dienen te worden toegestaan, op voorwaarde dat zij geen significant deel uitmaken van de volledige bijdrage. De waarde en het nut van dergelijke bijdragen voor de BONUS-projecten dient te worden geëvalueerd.

               (18)

               De bijdrage van de Unie voor BONUS dient het bedrag van 50 miljoen euro niet te overschrijden voor de gehele duur ervan en stemt binnen die grens overeen met de bijdrage van de deelnemende staten om ervoor te zorgen dat zij meer baat hebben bij een gezamenlijke uitvoering van BONUS. Het grootste deel van de financiële bijdrage van de Unie dient te worden toegewezen aan de uitvoeringsfase. Voor elke fase dient een plafond te worden vastgesteld. Het plafond voor de uitvoeringsfase dient te worden verhoogd met het bedrag dat nog is overgebleven na de tenuitvoerlegging van de strategische fase.

               (19)

               De gezamenlijke tenuitvoerlegging van BONUS vereist een specifieke uitvoeringsstructuur, zoals bepaald bij Beschikking 2006/971/EG. De deelnemende staten hebben overeenstemming bereikt over een dergelijke specifieke uitvoeringsstructuur voor de tenuitvoerlegging van BONUS en hebben daartoe het Baltic Organisations’ Network for Funding Science („het BONUS-EESV”) opgericht. Het BONUS-EESV dient de ontvanger van de financiële bijdrage van de Unie te zijn. De deelnemende staten worden erop attent gemaakt dat het beginsel van een echte gemeenschappelijk pot van belang is, maar elke deelnemende staat beslist, conform de financieringsregels en -procedures van BONUS, of hij zijn eigen bijdrage beheert dan wel of zijn bijdrage door het BONUS-EESV wordt beheerd. Het BONUS-EESV dient er ook voor te zorgen dat de uitvoering van BONUS beantwoordt aan het beginsel van gezond financieel beheer.

               (20)

               De financiële bijdrage van de Unie dient afhankelijk te zijn van de formele toezegging van middelen door de bevoegde autoriteiten van de deelnemende lidstaten en de effectieve betaling van hun financiële bijdragen.

               (21)

               De betaling van de bijdrage van de Unie voor de strategische fase dient afhankelijk te zijn van de sluiting van een subsidieovereenkomst tussen de Commissie, namens de Unie, en het BONUS-EESV die in overeenstemming dient te zijn met Verordening (EG) nr. 1906/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 tot vaststelling van de regels voor de deelname van ondernemingen, onderzoekscentra en universiteiten aan acties in het raam van het zevende kaderprogramma, en voor de verspreiding van onderzoeksresultaten (2007-2013) (7), teneinde het beheer ervan te vergemakkelijken en te vereenvoudigen.

               (22)

               De betaling van de bijdrage van de Unie voor de uitvoeringsfase dient afhankelijk te zijn van de sluiting van een uitvoeringsovereenkomst houdende de uitvoeringsbepalingen voor het gebruik van de financiële bijdrage van de Unie tussen de Commissie, namens de Unie, en het BONUS-EESV. Dit deel van de financiële bijdrage van de Unie dient onder indirect gecentraliseerd beheer te worden geplaatst overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c, en artikel 56 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (8) („Financieel Reglement”) alsmede artikel 35, artikel 38, lid 2, en artikel 41 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (9).

               (23)

               Eventuele interesten op de bijdragen die aan het BONUS-EESV zijn betaald, dienen beschouwd te worden als inkomsten van het BONUS-EESV en moeten voor de uitvoering van BONUS bestemd worden.

               (24)

               Om haar financiële belangen te beschermen, moet de Unie het recht hebben haar financiële bijdrage te verlagen, deze niet toe te kennen of stop te zetten wanneer BONUS inadequaat, gedeeltelijk of te laat wordt uitgevoerd of de deelnemende staten niet, gedeeltelijk of te laat bijdragen aan de financiering van BONUS, overeenkomstig de voorwaarden die zijn vastgelegd in een overeenkomst die moet worden gesloten tussen de Unie en het BONUS-EESV.

               (25)

               Met het oog op de efficiënte tenuitvoerlegging van BONUS tijdens de uitvoeringsfase dient financiële ondersteuning te worden verleend aan deelnemers van BONUS-projecten die op basis van uitnodigingen tot het indienen van voorstellen op centraal niveau zijn geselecteerd onder de verantwoordelijkheid van het BONUS-EESV. Het verlenen en uitbetalen van dergelijke financiële steun aan deelnemers aan BONUS moet transparant, niet-bureaucratisch en conform de gemeenschappelijke regels overeenkomstig het zevende kaderprogramma zijn.

               (26)

               Hoewel het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek een dienst van de Commissie is, beschikken de instituten ervan over onderzoekscapaciteiten die relevant zijn voor BONUS en tot de tenuitvoerlegging van het programma kunnen bijdragen. Daarom moet de rol van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek worden gedefinieerd wat betreft zijn subsidiabiliteit.

               (27)

               Om een gelijke behandeling te garanderen, moet de evaluatie van voorstellen stoelen op dezelfde beginselen die van toepassing zijn op voorstellen welke worden ingediend uit hoofde van het zevende kaderprogramma. Daarom dienen voorstellen onder de verantwoordelijkheid van BONUS-EESV centraal geëvalueerd te worden door onafhankelijke deskundigen, met een goede kennis van de lokale omstandigheden, op basis van transparante en gemeenschappelijke criteria, en de financiering dient te worden toegekend conform een centraal goedgekeurde rangschikking. De rangschikking en de volgorde naar prioriteit dienen te worden goedgekeurd door het BONUS-EESV, dat de resultaten van de onafhankelijke evaluatie, die bindend moeten zijn, strikt volgt.

               (28)

               Alle lidstaten en alle met het zevende kaderprogramma geassocieerde landen moeten de mogelijkheid hebben deel te nemen aan BONUS.

               (29)

               Overeenkomstig de doelstellingen van het zevende kaderprogramma moet de deelneming aan BONUS voor alle andere landen, met name de landen die aan de Oostzee liggen of het afwateringsgebied ervan vormen, mogelijk zijn op voorwaarde dat in deze deelneming is voorzien door de van toepassing zijnde internationale overeenkomst en dat zowel de Commissie als de deelnemende staten hiermee instemmen. Overeenkomstig het zevende kaderprogramma dient de Unie het recht te hebben de voorwaarden te bepalen voor haar financiële bijdrage in BONUS wat betreft de deelneming van andere landen, in overeenstemming met de regels en bepalingen van dit besluit.

               (30)

               Er dienen passende maatregelen te worden genomen om fraude en onregelmatigheden te voorkomen en de nodige stappen moeten worden genomen om verloren gegane middelen, ten onrechte betaalde of onjuist gebruikte middelen terug te vorderen, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (10), Verordening (Euratom/EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraude en andere onregelmatigheden (11) en Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (12).

               (31)

               De onderzoeksactiviteiten uit hoofde van BONUS moeten worden uitgevoerd met inachtneming van ethische beginselen, overeenkomstig de algemene beginselen van het zevende kaderprogramma, alsmede de beginselen gendermainstreaming en gendergelijkheid en duurzame ontwikkeling.

               (32)

               In het licht van een tussentijdse evaluatie die door de Commissie, bijgestaan door onafhankelijke deskundigen met een goede kennis van lokale omstandigheden, wordt verricht, dient de Commissie de kwaliteit en de doelmatigheid te beoordelen van de tenuitvoerlegging van BONUS en de vorderingen die zijn gemaakt op weg naar de doelstellingen, en dient zij tevens een eindevaluatie uit te voeren.

               (33)

               De deelnemers aan BONUS dienen hun resultaten mee te delen en breed te verspreiden, met name naar andere soortgelijke regionale mariene onderzoeksprojecten, en de informatie openbaar te maken.

               (34)

               De geslaagde uitvoering van de projecten die in het kader van BONUS EOR-NET en EOR-NET PLUS reeds zijn voltooid, heeft de rampzalige toestand van de Oostzee aan het licht gebracht. De onderzoeksactiviteiten betreffende de toestand van het milieu in de Oostzee dienen derhalve te worden voortgezet,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Financiële bijdrage van de Unie
   1.   De financiële bijdrage van de Unie aan het gemeenschappelijk onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma voor de Oostzee BONUS („BONUS”) dat gezamenlijk is opgezet door Denemarken, Duitsland, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Finland en Zweden („de deelnemende staten”) wordt onder de in dit besluit vastgestelde voorwaarden verleend.
   2.   De Unie verleent een financiële bijdrage van ten hoogste 50 miljoen EUR voor de volledige looptijd van BONUS, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1906/2006 in de strategische fase en overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c, van het Financieel Reglement in de uitvoeringsfase. De financiële bijdrage van de Unie dient onder het vastgestelde plafond te blijven en overeen te stemmen met de bijdrage van de deelnemende staten.
   3.   De financiële bijdrage van de Unie wordt gezamenlijk betaald uit de begrotingsmiddelen die zijn toegewezen aan alle relevante thema’s van het specifieke programma „Samenwerking”.
   Artikel 2
   Tenuitvoerlegging van BONUS
   1.   BONUS wordt ten uitvoer gelegd door het Baltic Organisations’ Network for Funding Science („BONUS-EESV”).
   2.   BONUS wordt overeenkomstig bijlage I ten uitvoer gelegd in twee fasen: een strategische fase gevolgd door een uitvoeringsfase.
   3.   De strategische fase van BONUS duurt maximaal 18 maanden. Zij vormt de voorbereiding van de uitvoeringsfase. Tijdens de strategische fase voert het BONUS-EESV de volgende taken uit:

               a)

               de voorbereiding van de strategische agenda voor onderzoek, waarbij de wetenschappelijke inhoud van BONUS wordt bepaald, met bijzondere aandacht voor uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, overeenkomstig de doelstellingen van het zevende kaderprogramma;

               b)

               de instelling van de platforms voor de raadpleging van de belanghebbenden, met als doel de betrokkenheid van de belanghebbenden uit alle betrokken sectoren te versterken en te institutionaliseren;

               c)

               de opstelling van de uitvoeringsbepalingen, met inbegrip van juridische en financiële voorschriften en procedures, bepalingen met betrekking tot de intellectuele-eigendomsrechten die voortvloeien uit de in het kader van BONUS uitgevoerde activiteiten, personele middelen en communicatie.

         4.   De uitvoeringsfase duurt minstens vijf jaar. Tijdens de uitvoeringsfase worden de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen gepubliceerd met het oog op de financiering van projecten die bijdragen tot de doelstellingen van BONUS. Die uitnodigingen tot het indienen van voorstellen dienen gericht te zijn op transnationale projecten met meerdere partners, waarin een adequate deelname van het midden- en klein bedrijf wordt aangemoedigd, onder meer op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling, opleiding en informatieverspreiding. De projecten worden geselecteerd overeenkomstig de beginselen van gelijke behandeling, transparantie, onafhankelijke evaluatie, medefinanciering, winstverbod, verbod op terugwerkende kracht, niet-cumulering met financiële middelen uit andere uniale bronnen. Het verlenen en uitbetalen van de financiering aan deelnemers aan BONUS voldoet aan de gemeenschappelijke regels overeenkomstig het zevende kaderprogramma.
   Artikel 3
   Voorwaarden voor de financiële bijdrage van de Unie
   1.   De financiële bijdrage van de Unie voor de strategische fase bedraagt ten hoogste 1,25 miljoen EUR en stemt binnen die grens overeen met de bijdrage van de deelnemende staten. De toezegging van de Unie om bij te dragen aan de strategische fase is afhankelijk van een gelijkwaardige toezegging van de deelnemende staten.
   2.   De financiële bijdrage van de Unie voor de uitvoeringsfase bedraagt ten hoogste 48,75 miljoen EUR en stemt binnen die grens overeen met de bijdrage van de deelnemende staten. Dat plafond kan worden verhoogd met het bedrag dat nog overblijft na de tenuitvoerlegging van de strategische fase. Tijdens de uitvoeringsfase mag de verlening van infrastructuurbijdragen in natura tot 25 % van de bijdrage van de deelnemende staten uitmaken.
   3.   De financiële bijdrage van de Unie voor de uitvoeringsfase wordt verleend op de volgende voorwaarden:

               a)

               de opstelling door de deelnemende staten van de strategische agenda voor onderzoek, de raadplegingsplatforms voor belanghebbenden en de uitvoeringsbepalingen als bedoeld in artikel 2, lid 3, alsmede de vorderingen die zijn gemaakt ten opzichte van de realisatie van de doelstellingen en de te leveren prestaties die zijn vastgesteld in bijlage I, deel 2. De Commissie kan in voorkomend geval aanbevelingen ter verbetering van de strategische agenda voor onderzoek doen;

               b)

               het BONUS-EESV toont aan dat het in staat is om BONUS ten uitvoer te leggen, met inbegrip van het ontvangen, toewijzen en opvolgen van de financiële bijdrage van de Unie onder indirect gecentraliseerd beheer overeenkomstig artikel 54, lid 2, onder c, en artikel 56 van het „Financieel Reglement” alsmede artikel 35, artikel 38, lid 2, en artikel 41 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 en in overeenstemming met het beginsel van goed financieel beheer;

               c)

               voor BONUS wordt een passend en efficiënt governancemodel opgezet en in stand gehouden overeenkomstig bijlage II;

               d)

               de in bijlage I beschreven activiteiten met betrekking tot de uitvoeringsfase van BONUS worden door het BONUS-EESV efficiënt uitgevoerd, hetgeen inhoudt dat uitnodigingen tot het indienen van voorstellen voor de toekenning van subsidies moeten worden gelanceerd;

               e)

               een toezegging van elke deelnemende staat om zijn deel van de financiering van BONUS bij te dragen, en de daadwerkelijke betaling van hun financiële bijdrage, met name de financiering van deelnemers aan de BONUS-projecten die na uitnodigingen tot het indienen van voorstellen zijn geselecteerd;

               f)

               de staatssteunregels van de Unie, en met name de regels die zijn opgenomen in de communautaire kaderregeling inzake staatssteun voor onderzoek, ontwikkeling en innovatie (13), worden in acht genomen;

               g)

               een hoog niveau van wetenschappelijke excellentie en de naleving van ethische beginselen overeenkomstig de algemene beginselen van het „zevende kaderprogramma” alsmede de inachtneming van de beginselen gendermainstreaming en gendergelijkheid en duurzame ontwikkeling.

         Artikel 4
   Deelname van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek
   1.   Het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek komt in aanmerking voor financiering uit de begroting van BONUS onder dezelfde voorwaarden als die welke van toepassing zijn op entiteiten uit de deelnemende staten die voor financiering in aanmerking komen.
   2.   De eigen middelen van het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek, die niet afkomstig zijn van de begroting van BONUS, worden niet beschouwd als een deel van de financiële bijdrage van de Unie in de zin van artikel 1.
   Artikel 5
   Overeenkomsten tussen de Unie en het BONUS-EESV
   1.   De gedetailleerde regelingen voor het beheer en de controle van de financiële middelen en de bescherming van de financiële belangen van de Unie tijdens de strategische fase worden vastgelegd in een subsidie-overeenkomst die wordt gesloten tussen de Commissie, namens de Unie, en het BONUS-EESV overeenkomstig de in dit besluit en in Verordening (EG) nr. 1906/2006 vastgestelde voorschriften.
   2.   De gedetailleerde regelingen voor het beheer en de controle van de financiële middelen en de bescherming van de financiële belangen van de Unie tijdens de uitvoeringsfase worden vastgelegd in een uitvoeringsovereenkomst en in jaarlijkse financiële overeenkomsten die worden gesloten tussen de Commissie, namens de Unie, en het BONUS-EESV.
   De uitvoeringsovereenkomst moet in het bijzonder het volgende bevatten:

               a)

               een omschrijving van de gedelegeerde taken;

               b)

               bepalingen ter bescherming van de financiële middelen van de Unie;

               c)

               de voorwaarden voor en de gedetailleerde wijze van uitvoering van de taken, waaronder begrepen financieringsvoorschriften en -bovengrenzen die van toepassing zijn op de BONUS-projecten alsmede passende bepalingen ter afbakening van de verantwoordelijkheden en de verrichting van controles;

               d)

               de regels voor het uitbrengen van verslag aan de Commissie over de uitvoering van de taken;

               e)

               de voorwaarden inzake de beëindiging van de uitvoering van de taken;

               f)

               de nadere regels voor het door de Commissie uitgeoefende toezicht;

               g)

               de voorwaarden inzake het gebruik van een afzonderlijke bankrekening en de behandeling van de voortgebrachte rente;

               h)

               de bepalingen die de zichtbaarheid van het optreden van de Unie ten opzichte van de andere activiteiten van het BONUS-EESV garanderen;

               i)

               een verbintenis om zich te onthouden van elke handeling die aanleiding kan geven tot een belangenconflict in de zin van artikel 52, lid 2, van het Financieel Reglement;

               j)

               de bepalingen aangaande de intellectuele-eigendomsrechten die voortvloeien uit de uitvoering van BONUS als bedoeld in artikel 2;

               k)

               de criteria die moeten worden gebruikt voor de tussentijdse en de eindevaluatie, met inbegrip van de in artikel 13 bedoelde evaluaties.

         3.   De Commissie verricht een evaluatie vooraf van het BONUS-EESV om zich te vergewissen van het bestaan en de goede werking van de in artikel 56 van het Financieel Reglement bedoelde procedures en systemen.
   Artikel 6
   Door de bijdragen voortgebrachte interesten
   De interesten op de aan BONUS verleende financiële bijdragen worden beschouwd als inkomsten van het BONUS-EESV en worden aan BONUS toegewezen.
   Artikel 7
   Vermindering, niet-toekenning of stopzetting van de financiële bijdrage van de Unie
   Indien BONUS niet of inadequaat, gedeeltelijk of niet tijdig wordt uitgevoerd, kan de Unie haar financiële bijdrage verlagen, niet toekennen of stopzetten waarbij wordt rekening gehouden met de mate waarin BONUS is uitgevoerd.
   Indien de deelnemende staten geen of slechts een gedeeltelijke bijdrage verlenen voor de financiering van BONUS of indien zij die te laat verlenen, kan de Unie haar financiële bijdrage verminderen waarbij wordt rekening gehouden met het bedrag aan overheidsmiddelen dat door de deelnemende staten werd toegewezen overeenkomstig de voorwaarden van de in artikel 5, lid 1, bedoelde subsidie-overeenkomst.
   Artikel 8
   Bescherming van de financiële belangen van de Unie door de deelnemende staten
   Bij de uitvoering van BONUS nemen de deelnemende staten alle wetgevings-, regelgevings-, administratieve en andere maatregelen die nodig zijn om de financiële belangen van de Unie te beschermen. De deelnemende staten nemen met name de nodige maatregelen om aan de Unie verschuldigde bedragen volledig terug te vorderen overeenkomstig het Financieel Reglement en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002.
   Artikel 9
   Controle door de Commissie en de Rekenkamer
   De Commissie en de Rekenkamer van de Europese Unie kunnen alle nodige controles en inspecties verrichten om een goed beheer van de uniale middelen te waarborgen en de financiële belangen van de Unie te beschermen tegen fraude of onregelmatigheden. Daartoe stellen de deelnemende staten en het BONUS-EESV alle benodigde documenten ter beschikking aan de Commissie en de Rekenkamer.
   Artikel 10
   Onderlinge informatieverstrekking
   De Commissie verstrekt alle relevante informatie aan het Europees Parlement, de Raad en de Rekenkamer. De deelnemende staten worden verzocht de Commissie overeenkomstig de algemene rapportageverplichtingen als bepaald in artikel 13 via het BONUS-EESV alle aanvullende informatie te verstrekken die door het Europees Parlement, de Raad of de Rekenkamer over het financiële beheer van het BONUS-EESV wordt gevraagd.
   Artikel 11
   Deelname van andere lidstaten en geassocieerde landen
   Elke lidstaat en elk met het zevende kaderprogramma geassocieerd land kan deelnemen aan BONUS overeenkomstig de criteria die zijn vastgesteld in artikel 3, lid 1 en lid 3, onder e) en f). De lidstaten en geassocieerde landen die deelnemen aan BONUS worden in het kader van dit besluit als deelnemende staten beschouwd.
   Artikel 12
   Deelname van andere landen
   De deelnemende staten en de Commissie kunnen instemmen met de deelname van andere landen overeenkomstig de criteria die zijn vastgesteld in artikel 3, lid 1, en lid 3, onder e) en f), mits in de toepasselijke internationale overeenkomst in dergelijke deelname is voorzien.
   De deelnemende staten en de Commissie bepalen de voorwaarden waaronder de in dergelijke landen gevestigde of verblijvende juridische entiteiten voor financiering uit hoofde van BONUS in aanmerking komen.
   Artikel 13
   Jaarverslag en evaluatie
   De Commissie neemt een activiteitenverslag van BONUS op in het jaarverslag van het zevende kaderprogramma dat overeenkomstig artikel 190 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie aan het Europees Parlement en de Raad wordt voorgelegd.
   De Commissie verricht uiterlijk op 31 december 2014 een tussentijdse evaluatie van BONUS. Die evaluatie heeft betrekking op de vorderingen die zijn gemaakt met de doelstellingen zoals uiteengezet in artikel 2 en in bijlage I en bevat ook de aanbevelingen van BONUS over de meest geschikte manier om de verdere integratie en de kwaliteit en efficiëntie van de uitvoering te bevorderen, met inbegrip van de wetenschappelijke, beheers- en financiële integratie en de vraag of de hoogte van de financiële bijdrage van de deelnemende staten passend is in het licht van de potentiële vraag van hun verschillende nationale onderzoeksgemeenschappen. De Commissie deelt de conclusies van haar tussentijdse evaluatie, vergezeld van haar opmerkingen, mee aan het Europees Parlement en de Raad.
   Aan het eind van de bijdrage van de Unie aan BONUS, doch uiterlijk op 31 december 2017, verricht de Commissie een eindevaluatie van BONUS. De Commissie deelt de resultaten van de eindevaluatie mee aan het Europees Parlement en de Raad.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 15
   Adressaten
   Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 22 september 2010.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         O. CHASTEL

      (1)  Advies van 29 april 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 16 juni 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en Besluit van de Raad van 12 juli 2010.

      (3)  PB L 412 van 30.12.2006, blz. 1.

      (4)  PB L 400 van 30.12.2006, blz. 86.

      (5)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

      (6)  PB L 164 van 25.6.2008, blz. 19.

      (7)  PB L 391 van 30.12.2006, blz. 1.

      (8)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (9)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

      (10)  PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.

      (11)  PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2.

      (12)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.

      (13)  PB C 323 van 30.12.2006, blz. 1.

      BIJLAGE I

         DOELSTELLINGEN EN UITVOERING VAN BONUS

      1.   Doelstellingen van BONUS

      BONUS zal de onderzoekscapaciteit van het Oostzeegebied vergroten ter ondersteuning van de vaststelling en uitvoering van passende („fit-for-purpose”) regelgeving, beleidsmaatregelen en beheerspraktijken teneinde een afdoend antwoord te bieden op de grote milieu-uitdagingen en de voornaamste maatschappelijke problemen waarmee de regio wordt geconfronteerd en in de komende jaren geconfronteerd zal worden; het programma heeft ook tot doel de versnipperde programmering en aanpak van de milieuonderzoeksactiviteiten in het Oostzeegebied doelmatiger en doeltreffender te maken door de onderzoeksactiviteiten met betrekking tot het ecosysteem van de Oostzee te integreren in een duurzaam, op samenwerking gebaseerd, interdisciplinair, goed geïntegreerd, gericht, multinationaal programma.
      BONUS moet ook bijdragen tot het opzetten en structureren van de EOR in het Oostzeegebied.
      Om die doelstellingen te realiseren, dient de versnipperde programmering van het milieuonderzoek in het Oostzeegebied doelmatiger en doeltreffender te worden gemaakt, door de onderzoeksactiviteiten te integreren in een duurzaam, op samenwerking gebaseerd, interdisciplinair goed geïntegreerd, gericht, multinationaal programma dat de duurzame ontwikkeling van de regio ondersteunt. Daarom zal in het kader van BONUS werk gemaakt worden van het volgende:

                  a)

                  het opstellen van een beleidsgerichte strategische agenda voor onderzoek;

                  b)

                  het uitbreiden van de duurzame coördinatie en integratie van grens- en sectoroverschrijdende openbare onderzoeksprogramma’s;

                  c)

                  het uitbreiden van de onderzoekscapaciteit van de nieuwe Baltische lidstaten van de Unie;

                  d)

                  het instellen van passende raadplegingsplatforms voor de belanghebbenden, waarin alle betrokken sectoren vertegenwoordigd worden;

                  e)

                  het verzamelen van aanvullende financiële middelen door een betere sectoroverschrijdende samenwerking in het onderzoek betreffende het ecosysteem van de Oostzee;

                  f)

                  het vaststellen van adequate uitvoeringsbepalingen op grond waarvan BONUS doeltreffend ten uitvoer kan worden gelegd door een gemeenschappelijke juridische entiteit voor het beheer en door een governance-structuur;

                  g)

                  het lanceren van themaoverschrijdende, strategische, gemeenschappelijke uitnodigingen tot het indienen van voorstellen die uitgaan van meerdere partners.

            2.   Strategische fase

      2.1.   Doelstelling

      In de strategische fase wordt de uitvoeringsfase voorbereid. In deze fase wordt gewerkt aan de strategische uitwerking van BONUS met het oog op een optimale integratie van het onderzoek betreffende het ecosysteem van de Oostzee. Er wordt geijverd voor een grotere betrokkenheid van de belanghebbenden en gebruikersgroepen om te garanderen dat het onderzoek relevant is voor het beleid en beheer en ervoor te zorgen dat de aan onderzoeksthema’s toegekende prioriteit gebaseerd is op de beleidsbehoeften; er wordt ook actief getracht de wetenschappers en hun respectieve onderzoeksinstituten alsook de bredere belangengroepen ten volle bij het programma te betrekken.
      2.2.   Te leveren prestaties

      Het BONUS-EESV deelt uiterlijk 15 maanden na het begin van de strategische fase de in de volgende alinea’s vermelde te leveren prestaties aan de Commissie mee.
      Op verzoek van het BONUS-EESV verstrekt de Commissie advies over en helpt zij met de voorbereiding van de te leveren prestaties. Het BONUS-EESV brengt op verzoek van de Commissie verslag uit over de voortgang.
      2.2.1.   De strategische agenda voor onderzoek

      De strategische agenda voor onderzoek wordt in overleg opgesteld en overeengekomen door de deelnemende lidstaten, een breed spectrum van belanghebbenden en de Commissie en vormt de basis van een beleidsgericht programma. De agenda dient het blikveld van de onderzoeksactiviteiten te verruimen, zodat niet alleen aandacht wordt besteed aan het mariene ecosysteem, maar ook werk wordt gemaakt van een op het hele afwateringsgebied gerichte benadering die inspeelt op de belangrijkste factoren die op de kwaliteit en de productiviteit van de ecosystemen van het Oostzeegebied inwerken.
      Voorts dient in de agenda ook een beschrijving te worden opgenomen van de basis en de stand van zaken van het onderzoek betreffende het ecosysteem van de Oostzee, moet hij een duidelijke strategische visie en een duidelijk strategisch stappenplan bevatten over de manier waarop de vastgestelde doelstellingen zullen worden verwezenlijkt, en moeten er indicatieve beleidsgerichte thema’s voor uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, de begrotingen ervan, het tijdschema voor de publicatie van de uitnodigingen en de verwachte looptijd van projecten worden vastgesteld. Daarnaast moet de agenda voorzien in maatregelen die inspelen op opkomende onderzoeksbehoeften en de integratie van de onderzoeksactiviteiten betreffende de volledige Oostzee bevorderen. Hij moet ook een gemeenschappelijk stappenplan omvatten voor het gedeelde gebruik van en de mogelijke planning van toekomstige investeringen in regionale infrastructuurcapaciteit.
      2.2.2.   De platforms voor de raadpleging van de belanghebbenden

      Op basis van een uitgebreide analyse van de bij BONUS betrokken belanghebbenden op lokaal, nationaal, regionaal en Europees niveau worden voor de belanghebbenden raadplegingsplatforms en -mechanismen opgezet met de bedoeling de betrokkenheid van de belanghebbenden uit alle betrokken sectoren te versterken en te institutionaliseren, teneinde kritieke lacunes vast te stellen, de prioriteit van de onderzoeksthema’s te bepalen en de toepassing van verkregen onderzoeksresultaten te stimuleren. Daarbij wordt een beroep gedaan op wetenschappers, ook van andere betrokken niet-mariene natuurwetenschappen en sociale en economische wetenschappen, om ervoor te zorgen dat verschillende disciplines meewerken aan de vaststelling van de strategische agenda voor onderzoek en de bijbehorende visie en onderzoeksprioriteiten.
      Ter ondersteuning van BONUS dient een permanent forum voor sectoraal onderzoek te worden ingesteld (samengesteld uit vertegenwoordigers van ministeries en andere instanties die betrokken zijn bij onderzoek naar en de governance van het ecosysteem van de Oostzee) dat tot taak zal hebben de planning en de resultaten van BONUS alsook opkomende onderzoeksbehoeften vanuit het standpunt van de besluitvorming te bespreken. Het forum dient de integratie van de onderzoeksactiviteiten betreffende de volledige Oostzee, met inbegrip van het gemeenschappelijke gebruik en de gezamenlijke planning van de infrastructuurcapaciteit, te vergemakkelijken en te bevorderen en moet helpen onderzoeksbehoeften onder de aandacht te brengen; het moet er ook voor zorgen dat onderzoeksresultaten daadwerkelijk benut worden en de integratie van de financiering van onderzoek vergemakkelijken.
      2.2.3.   Uitvoeringsbepalingen

      De uitvoeringsbepalingen betreffen alle elementen die nodig zijn om de succesvolle uitvoering van de strategische agenda voor onderzoek te garanderen. Waar passend worden de bepalingen van het zevende kaderprogramma gevolgd. De uitvoeringsbepalingen hebben betrekking op onder meer:

                  a)

                  het nemen van maatregelen voor indirect gecentraliseerd beheer (opstellen van ontwerpdocumenten, vaststellen van procedures, aanwerven en opleiden van werknemers), overeenkomstig het Financieel Reglement;

                  b)

                  het verkrijgen van een formele toezegging van de deelnemende lidstaten voor een bedrag van ten minste 48,75 miljoen EUR, waarvan infrastructuurbijdragen in natura ten hoogste 25 % mogen uitmaken;

                  c)

                  het opstellen van een realistische en op feitelijke gegevens gebaseerde raming van de waarde van infrastructuurbijdragen in natura van deelnemende staten;

                  d)

                  het samenstellen en publiceren en indien nodig bijwerken van een exhaustieve lijst van alle infrastructuur, met inbegrip van de contactgegevens van de eigenaars, exploitanten of andere verantwoordelijke instanties;

                  e)

                  toezicht op de vaststelling van gemeenschappelijke, overeengekomen uitvoeringsbepalingen voor de subsidieovereenkomsten die op centraal niveau door het BONUS-EESV moeten worden gesloten met de begunstigden van BONUS, met inbegrip van gemeenschappelijke, overeengekomen deelnemingsregels, een modelsubsidieovereenkomst, richtsnoeren voor indieners van projectvoorstellen, deelnemers en onafhankelijke beoordelaars alsook voorschriften voor de controle van de begunstigden, inclusief de mogelijkheid voor de Commissie en de Rekenkamer om dergelijke controles uit te voeren;

                  f)

                  het uitwerken van een geschikte governancestructuur voor het beheer van BONUS in alle fasen van het project;

                  g)

                  het waarborgen van de verstrekking van adequate financiering voor het versterken van het BONUS-EESV op het gebied van personele middelen en multidisciplinaire deskundigheid, zodat het EESV de strategische elementen en een efficiënte uitvoering van BONUS kan ondersteunen;

                  h)

                  het uitwerken van een structuur voor de financiering van BONUS-projecten;

                  i)

                  het uitstippelen van een communicatie- en verspreidingsstrategie om er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de resultaten en gegevens overeenstemmen met de normen van het Europees Marien Observatie- en Datanetwerk.

            Met betrekking tot de infrastructuurbijdragen in natura dienen er in de strategische fase een specifieke benadering en regels te worden vastgesteld, waarbij de deelnemende staten zich ertoe verbinden de begunstigden van BONUS kosteloos toegang te verlenen tot en gebruik te laten maken van hun infrastructuur (in het bijzonder onderzoeksschepen). Kosten voor het gebruik van dergelijke infrastructuur zijn geen subsidiabele projectkosten. Het BONUS-EESV dient hieromtrent overeenkomsten te sluiten met de deelnemende staten of de eigenaars van de infrastructuur; die overeenkomsten:

                  a)

                  bevatten een omschrijving van de methodologie die moet worden toegepast om de waarde van infrastructuurbijdragen in natura te bepalen;

                  b)

                  waarborgen dat het BONUS-EESV, de Commissie en de Rekenkamer de toegang tot en het gebruik van de infrastructuur alsook de daaruit voortvloeiende kosten kunnen controleren;

                  c)

                  bepalen dat de overeenkomstsluitende partijen jaarlijks verslag moeten uitbrengen over de kosten die zijn gemaakt bij het bieden van toegang tot of gebruikmaking van de infrastructuur door de begunstigden van BONUS.

            2.2.4.   Uniale financiering van de strategische fase

      In aanmerking komende kosten worden ten hoogste voor 50 % terugbetaald; in aanmerking komende kosten zijn door het BONUS-EESV gemaakte kosten die in zijn boekhouding zijn opgenomen en die noodzakelijk waren voor de verwezenlijking van de in punt 1 vastgestelde doelstelling. Gemaakte kosten kunnen vanaf 1 januari 2010 in aanmerking komen voor terugbetaling en worden nader omschreven in de subsidieovereenkomst voor de strategische fase.
      3.   Uitvoeringsfase

      De Commissie en het BONUS-EESV sluiten de uitvoeringsovereenkomst indien de in artikel 3, lid 3, onder a), bedoelde voorwaarden zijn vervuld en de controle vooraf van het BONUS-EESV positief was.
      3.1.   Doelstellingen

      In de uitvoeringsfase worden gemeenschappelijke uitnodigingen tot het indienen van voorstellen gelanceerd en ten uitvoer gelegd met het oog op de financiering van strategische BONUS-projecten die bijdragen tot de doelstellingen van het programma. De thema’s dienen te zijn genomen uit de strategische agenda voor onderzoek van BONUS, zoveel mogelijk in overeenstemming te zijn met het vastgestelde stappenplan en betrekking te hebben op onderzoek, technologische ontwikkeling, opleiding en/of verspreidingsactiviteiten.
      3.2.   Uitvoering van BONUS-projecten

      BONUS-projecten worden uitgevoerd middels grensoverschrijdende projecten waaraan meerdere partners deelnemen; bij een project dienen ten minste drie onafhankelijke voor financiering in aanmerking komende juridische entiteiten uit drie verschillende lidstaten of geassocieerde landen betrokken te zijn, waarvan er minstens twee uit deelnemende staten zijn.
      Juridische entiteiten uit de lidstaten en de geassocieerde landen kunnen financiering op grond van BONUS ontvangen. Een consortium dat een voorstel voor een BONUS-project indient, mag deelnemers uit een derde land omvatten op voorwaarde dat het daadwerkelijk kan garanderen dat het over de nodige middelen beschikt om de kosten van hun deelneming volledig te betalen.
      De wetenschappelijke thema’s dienen in alle uitnodigingen tot het indienen van voorstellen duidelijk te zijn vermeld. Die thema’s worden in overleg met de Commissie vastgesteld door het BONUS-EESV. Bij de vaststelling van de thema’s dient rekening te worden gehouden met opkomende behoeften alsook met de resultaten van eerder uitgevoerde projecten en van de brede raadplegingen van belanghebbenden die in de strategische fase en later in BONUS werden gehouden.
      Het BONUS-EESV geeft een zo ruim mogelijke bekendheid aan de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen door publicatie in specifieke informatiemedia, met name de internetsites over het zevende kaderprogramma, en richt zich tot alle betrokken belanghebbenden via de vakpers en brochures. De termijn voor het indienen van voorstellen moet minstens drie maanden bedragen. Projectvoorstellen moeten door gegadigden op centraal niveau worden ingediend bij het BONUS-EESV, in antwoord op de gelanceerde uitnodigingen en in het kader van een enkelvoudige evaluatieprocedure.
      Projectvoorstellen dienen op centraal niveau te worden beoordeeld en geselecteerd op basis van een onafhankelijke toetsing in het licht van duidelijk omschreven criteria voor subsidiabiliteit, selectie en gunning. De kerncriteria zijn wetenschappelijke excellentie, de kwaliteit van de uitvoering en het verwachte resultaat van het project. Deze kerncriteria krijgen concrete vorm in de uitnodiging tot het indienen van voorstellen. Er kunnen aanvullende criteria toegepast worden op voorwaarde dat zij vermeld worden in de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, niet discriminerend zijn en niet zwaarder wegen dan de kerncriteria.
      Het BONUS-EESV zorgt ervoor dat elk ingediend voorstel wordt beoordeeld met de hulp van drie door het EESV op basis van de in Verordening (EG) nr. 1906/2006 vastgestelde criteria aangestelde onafhankelijke deskundigen. Elk projectvoorstel krijgt een score. De onafhankelijke deskundigen toetsen de projecten aan de beoordelingscriteria; per criterium wordt een score toegekend op een schaal van 0 tot 5, overeenkomstig de regels voor het indienen van voorstellen en de toepasselijke beoordelings-, selectie- en gunningsprocedures van het zevende kaderprogramma.
      Het BONUS-EESV stelt geheel in overeenstemming met de resultaten van de onafhankelijke beoordeling een financieringslijst op. De rangschikking die door de onafhankelijke deskundigen is vastgesteld, is bindend voor de toewijzing van financiering uit de begroting van BONUS.
      De aan de geselecteerde BONUS-projecten toegewezen subsidies worden administratief op centraal niveau beheerd onder de verantwoordelijkheid van het BONUS-EESV.
      3.3.   Andere activiteiten

      Het BONUS-EESV is niet alleen belast met het beheer van BONUS zoals vastgesteld in punt 3.1 en 3.2, maar ook met de volgende taken:

                  a)

                  het regelmatig bijwerken van de strategische agenda voor onderzoek en de prioriteit van de onderzoeksthema’s zodat rekening kan worden gehouden met opkomende behoeften en de resultaten van eerder uitgevoerde projecten en de in punt 2.2.2 bedoelde procedures voor een brede raadpleging van de belanghebbenden;

                  b)

                  het vergemakkelijken van de toegang tot unieke onderzoeksinfrastructuur en -faciliteiten voor transnationale, multidisciplinaire onderzoeksteams van de door BONUS gefinancierde projecten;

                  c)

                  het bevorderen van een doeltreffend raakvlak tussen wetenschap en beleid met het oog op een optimaal gebruik van de onderzoeksresultaten;

                  d)

                  het verzekeren van financiering door de deelnemende staten die na afloop van BONUS het voortbestaan van BONUS zonder uniale steun kan garanderen;

                  e)

                  het versterken van de samenwerking tussen de regionale milieuonderzoeksprogramma’s en de betrokken wetenschappelijke gemeenschappen van de andere Europese zeebekkens;

                  f)

                  informatie- en verspreidingsactiviteiten;

                  g)

                  Het BONUS-EESV zal proactief de beste praktijken delen met de andere Europese regionale zeebekkens en ervoor zorgen dat deze ook goed tot op Europees niveau worden doorgegeven met het oog op harmonisatie en stroomlijning.

            3.4.   Bijdragen tijdens de uitvoeringsfase

      De uitvoeringsfase van BONUS wordt medegefinancierd door de deelnemende staten en de Unie gedurende een periode van tenminste vijf jaar tot alle door BONUS gefinancierde projecten volledig zijn afgesloten, op voorwaarde dat de toezeggingen van de Unie tot en met 2013 worden nagekomen en dat alle rapporteringsverplichtingen ten aanzien van de Commissie worden nagekomen. De financiële bijdrage van de Unie voor de uitvoeringsfase is gelijk aan de contante bijdragen en de infrastructuurbijdragen in natura die de deelnemende staten voor de BONUS-projecten aan het BONUS-EESV ter beschikking stellen en de werkingskosten van het BONUS-EESV in de uitvoeringsfase. De werkingskosten mogen niet meer bedragen dan 5 miljoen EUR.
      Het BONUS-EESV is de ontvanger en de beheerder van de financiële bijdrage van de Unie. Een deelnemende staat kan besluiten om zijn eigen nationale financiering te beheren en zijn contante bijdrage uitsluitend aan op centraal niveau geselecteerd nationaal onderzoek te besteden, dan wel om zijn contante bijdrage centraal door het BONUS-EESV te laten beheren.
      De financiële bijdrage van de Unie, die is onderworpen aan de voorwaarden welke zijn vastgesteld in de in artikel 5, lid 2, bedoelde jaarlijkse financiële overeenkomsten, wordt betaald nadat het bewijs is geleverd dat de deelnemende lidstaten hun contante bijdrage aan de BONUS-begunstigden of aan het BONUS-EESV hebben overgemaakt en infrastructuurbijdragen in natura voor BONUS-projecten ter beschikking hebben gesteld.
      Het BONUS-EESV is verantwoordelijk voor het correcte gebruik van de BONUS-financiering door de begunstigden, dat wordt vastgesteld op basis van onafhankelijke financiële controles van de projecten die door of in opdracht van het BONUS-EESV worden uitgevoerd.
      3.5.   Financiering van BONUS-projecten

      Onder voorbehoud van artikel 3, lid 3, onder f), dekt de financiering van BONUS-projecten tot 100 % van de subsidiabele kosten, die moeten worden berekend op basis van gemeenschappelijke subsidieregels en financieringspercentages, overeenkomstig de door het BONUS-EESV vastgestelde uitvoeringsbepalingen en de door de Commissie gesloten uitvoeringsovereenkomst.

      BIJLAGE II

         GOVERNANCE VAN BONUS

      Het BONUS-EESV beheert het BONUS-programma via zijn secretariaat. Het BONUS-EESV heeft ten behoeve van BONUS de volgende structuren gecreëerd:

                  a)

                  een stuurgroep,

                  b)

                  een secretariaat,

                  c)

                  een adviesraad,

                  d)

                  een forum voor sectoraal onderzoek, en

                  e)

                  het forum voor projectcoördinatoren.

                  a)

                     De stuurgroep is de hoogste gezagsdrager van het BONUS-EESV, vormt het besluitvormings- en bestuursorgaan van het EESV en heeft de leiding over het secretariaat. Zij bestaat uit hooggeplaatste functionarissen van de financierings- en beheersinstellingen voor wetenschappelijk onderzoek die door de leden van het BONUS-EESV worden aangesteld. De groep wordt voorgezeten door een voorzitter en het voorzitterschap wordt volgens een jaarlijkse beurtrol door de leden van het BONUS-EESV waargenomen. De vorige, de huidige en de toekomstige voorzitter van de stuurgroep vormen samen het uitvoerend comité, dat het secretariaat bijstaat in strategisch belangrijke aangelegenheden. Aan de hand van door het secretariaat geformuleerde voorstellen legt de stuurgroep de strategische koers van BONUS vast, met inbegrip van beslissingen omtrent de omschrijving en de actualisering van BONUS, de planning voor de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen, het begrotingsprofiel, de criteria voor subsidiabiliteit en selectie, de pool van evaluatoren, de goedkeuring van de rangschikking van de te financieren BONUS-projecten, de opvolging van de vooruitgang van de gefinancierde BONUS-projecten en het toezicht op de correcte en ordelijke werking van het secretariaat met betrekking tot BONUS.

                  b)

                     Het secretariaat wordt geleid door de uitvoerend directeur die de beslissingen van de stuurgroep uitvoert en die optreedt als de voornaamste vertegenwoordiger van BONUS ten overstaan van de Commissie en de nationale financieringsinstanties. Het secretariaat is verantwoordelijk voor de algemene coördinatie van en het algemene toezicht op de activiteiten van BONUS alsook voor de publicatie, evaluatie en het resultaat van de uitnodigingen tot het indienen van voorstellen en de opvolging van de gefinancierde projecten, zowel uit contractueel als uit wetenschappelijk oogpunt; het brengt verslag uit aan de stuurgroep. Het secretariaat is ook verantwoordelijk voor de planning en organisatie van de raadplegingen van belanghebbenden en de adviesraad, zorgt ervoor dat de resultaten daarvan opgenomen worden in de strategische agenda voor onderzoek en bevordert doeltreffende raakvlakken tussen beleid en wetenschap.

                  c)

                     De adviesraad staat de stuurgroep en het secretariaat bij. Hij bestaat uit wetenschappers die op internationaal niveau hoog aanzien genieten, vertegenwoordigers van betrokken belanghebbenden, met inbegrip van bijvoorbeeld toerisme, hernieuwbare energiebronnen, visserij en aquacultuur, zeevervoer, biotechnologie en technologieproducenten en met inbegrip van vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en van maatschappelijke organisaties die bij deze sectoren betrokken zijn alsook uit andere geïntegreerde onderzoeksprogramma’s met betrekking tot de Oostzee en andere Europese regionale zeeën. De adviesraad verstrekt onafhankelijk advies, verzorgt onafhankelijke begeleiding en formuleert onafhankelijke aanbevelingen met betrekking tot wetenschappelijke en beleidsgerelateerde problemen van BONUS; het betreft onder meer advies over de doelstellingen, de prioriteiten en de algemene koers van BONUS, manieren waarop de prestaties van BONUS alsook de verwezenlijking en de kwaliteit van de onderzoeksresultaten kunnen worden verbeterd, capaciteitsopbouw, netwerkvorming en de relevantie van de activiteiten voor de doelstellingen van BONUS. De raad draagt ook bij aan het gebruik en de verspreiding van de resultaten van BONUS.

                  d)

                     Het forum voor sectoraal onderzoek bestaat uit vertegenwoordigers van ministeries en andere actoren die betrokken zijn bij het onderzoek betreffende en de governance van het ecosysteem van de Oostzee. Het forum komt één keer per jaar bijeen voor een overlegvergadering tijdens welke de resultaten van BONUS en opkomende behoeften inzake onderzoek worden besproken vanuit het oogpunt van de besluitvorming. Het bevordert de integratie van het wetenschappelijk onderzoek in het volledige Oostzeegebied, met inbegrip van relevant, op sectoraal niveau gefinancierd onderzoek en het gebruik en de planning van gezamenlijke infrastructuren.

                  e)

                     Het forum voor projectcoördinatoren bestaat uit coördinatoren van projecten die door BONUS gefinancierd worden. Het forum helpt het secretariaat met de wetenschappelijke coördinatie van BONUS en met het integreren en samenvatten van de onderzoeksresultaten.


title: BESLUIT VAN DE RAAD van 25 februari 1992 tot benoeming van een lid van het Economisch en Sociaal Comité (92/142/EEG, Euratom) #

text:
Avis juridique important

|

31992D0142

BESLUIT VAN DE RAAD van 25 februari 1992 tot benoeming van een lid van het Economisch en Sociaal Comité (92/142/EEG, Euratom)  -

Publicatieblad Nr. L 059 van 04/03/1992 blz. 0016 - 0016

BESLUIT VAN DE RAAD  van 25 februari 1992  tot benoeming van een lid van het Economisch en Sociaal Comité  (92/142/EEG, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 193 tot en met 195,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op de artikelen 165 tot en met 167,  Gelet op de Overeenkomst betreffende bepaalde Instellingen welke de Europese Gemeenschappen gemeen hebben, inzonderheid op artikel 5,  Gelet op het besluit van de Raad van 24 september 1990 houdende benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor het tijdvak dat op 20 september 1994 verstrijkt (1),  Overwegende dat in genoemd Comité een vacature is ontstaan wegens het overlijden van de heer Patrick Murphy, waarvan de Raad op 26 april 1991 in kennis is gesteld,  Gezien de voordracht die op 13 december 1991 is ingediend,  Het advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen ingewonnen hebbende,  BESLUIT:  Enig artikel  De heer William A. Attley wordt tot lid van het Economisch en Sociaal Comité benoemd ter vervanging van de heer Patrick Murphy voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 20 september 1994. Gedaan te Brussel, 25  februari 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  Vitor MARTINS   (1) PB nr. L 290 van 23. 10. 1990, blz. 13.


title: 2004/549/EG: Besluit van de Raad van 12 juli 2004 houdende benoeming van een nieuw lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen

text:
               16.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 244/50

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 12 juli 2004
   houdende benoeming van een nieuw lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
   (2004/549/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 215, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De heer Olli REHN wordt voor de periode van 12 juli 2004 tot en met 31 oktober 2004 tot lid van de Commissie benoemd.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op 12 juli 2004.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 12 juli 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. BOT


Avis juridique important

|

31998D0378

98/378/EG: Besluit van de Commissie van 12 juni 1998 tot beëindiging van de procedure in verband met het compenserende recht dat van toepassing is op de invoer van polyestervezels en polyestergarens van oorsprong uit Turkije (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 1599)

Publicatieblad Nr. L 168 van 13/06/1998 blz. 0046 - 0054

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 12 juni 1998 tot beëindiging van de procedure in verband met het compenserende recht dat van toepassing is op de invoer van polyestervezels en polyestergarens van oorsprong uit Turkije (kennisgeving geschied onder nummer C(1998) 1599) (98/378/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 2026/97 van de Raad van 6 oktober 1997 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 14, lid 2,Na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. VOORAFGAANDE PROCEDURE (1) Na een klacht die was ingediend door het Cirfs (het Internationaal Comité voor rayon en kunstvezels), leidde de Commissie op 9 februari 1989 (2) een antisubsidieprocedure in verband met de invoer van polyestervezels en polyestergarens van oorsprong uit Turkije. Vervolgens werd er een voorlopig compenserend recht ingesteld op 31 mei 1991 (3). Na afloop van het onderzoek in het kader waarvan bewijzen van schadelijke subsidiëring werden gevonden, bood de regering van Turkije een verbintenis aan waarin zij zich ertoe verplichtte i) de belangrijkste subsidieregeling bij uitvoer die in vrijstelling van vennootschapsbelasting voorziet geleidelijk af te schaffen, en ii) geen nieuwe subsidies toe te staan noch de betrokken producenten/exporteurs een compensatie te bieden voor de geleidelijke afschaffing van de belangrijkste subsidieregeling bij uitvoer. De Commissie aanvaardde deze verbintenis bij Besluit 91/511/EEG (4) en stelde geen definitief compenserend recht in. De voorlopige rechten werden definitief geïnd bij Verordening (EEG) nr. 2834/91 van de Raad (5).Vanaf 1991 brachten de Turkse autoriteiten regelmatig verslag uit over de verplichtingen die zij in de verbintenis waren aangegaan en werd één en ander met bewijzen gestaafd. De diensten van de Commissie verifieerden deze gegevens alsmede de gegevens die in 1992 en 1995 ter beschikking waren gesteld door een aantal Turkse exporteurs.B. NIEUW ONDERZOEK (2) In het Publicatieblad van 20 april 1996 (6) werd meegedeeld dat bovenstaande maatregelen (d.w.z. de verbintenis) op het punt stonden te vervallen. Op 24 juni 1996 diende de klagende partij, het Cirfs, een verzoek in om een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen overeenkomstig de bepalingen van artikel 13, lid 5, van Verordening (EG) nr. 3284/94 van de Raad (7). In het verzoek om een nieuw onderzoek werd aangevoerd dat het intrekken van de maatregelen naar alle waarschijnlijkheid zou resulteren in de voortzetting dan wel het opnieuw optreden van subsidiëring en schade.(3) De Commissie oordeelde dat de klagende partij voldoende bewijzen ter beschikking had gesteld om de opening van een nieuw onderzoek naar aanleiding van het vervallen van de maatregelen te rechtvaardigen ingevolge artikel 13, lid 3, van Verordening (EG) nr. 3284/94. Gezien de aard van de van kracht zijnde maatregelen besloot de Commissie op eigen initiatief een tussentijds nieuw onderzoek te openen ingevolge artikel 13, lid 6, van die verordening. Een bericht van inleiding van een nieuw onderzoek naar de compenserende maatregelen werd bijgevolg gepubliceerd op 21 december 1996 (8).(4) Wat de verenigbaarheid van de opening van een dergelijk onderzoek met de voorschriften van de overeenkomst tot instelling van een douane-unie tussen de Gemeenschap en Turkije betreft, mag niet uit het oog worden verloren dat bedoelde overeenkomst niet uitsluit dat in afwachting van de toepassing door Turkije van de voorschriften in verband met mededinging, overheidssteun en andere relevante delen van het acquis communautaire die met de interne markt samenhangen door de ene partij, in haar betrekkingen met de andere partij handelbeschermende maatregelen worden toegepast. In de overeenkomst tot instelling van een douane-unie is bepaald dat Turkije binnen twee jaar na de datum van inwerkingtreding van deze overeenkomst, d.w.z. binnen twee jaar na 31 december 1997, alle nodige besluiten moet hebben goedgekeurd om aan bovenbedoelde eis te voldoen. In afwachting van de bevestiging dat dergelijke besluiten werden genomen, kunnen compenserende maatregelen derhalve, indien dit nodig wordt geacht, in het kader van deze procedure worden genomen.(5) De periode die voor het onderzoek naar de subsidies in aanmerking werd genomen liep van 1 januari tot en met 31 december 1995 (hierna "het onderzoektijdvak" genoemd).(6) De Commissie zond alle partijen waarvan de betrokkenheid bekend was vragenlijsten. Zij ontving antwoorden op deze vragenlijsten van acht producenten in de Gemeenschap, de Turkse regering, negen exporterende producenten en één importeur. De Commissie verzamelde en verifieerde alle gegevens die zij voor haar vaststellingen noodzakelijk achtte en bracht controlebezoeken aan verschillende ministeries/instanties van de Turkse regering en ten kantore van onderstaande ondernemingen:a) Producenten in de Gemeenschap- Hoechst Trevira GbmH & Co KG, Frankfurt am Main, Duitsland.- Montefibre SpA, Milaan, Italië.- Nurel SA, Barcelona, Spanje.- La Seda de Barcelona SA, Barcelona, Spanje.- Catalana de Polimers SL, Barcelona, Spanje.- Wellman International Ltd, Co. Meath, Ierland.- Unifi Textured Yarns Europe Ltd, Co. Donegal, Ierland.Aan Tergal Fibres SA (Groupe Rhône-Poulenc), Gauchy, Frankrijk, werd geen bezoek gebracht.De bovenstaande ondernemingen nemen ongeveer 80 % van de productie van de betrokken producten in de Gemeenschap voor hun rekening.b) Ministeries/instanties van de Turkse regering- Het Staatssecretariaat van Buitenlandse Handel.- De Centrale Bank.- Het Staatssecretariaat van Douane.- Türk Eximbank.- Het Staatssecretariaat van Financiën.- Het Ministerie van Financiën.c) Producenten/exporteurs in Turkije- SASA Artificial and Synthetic Fibres Inc., Adana.- Sönmez Filament Sentetik Iplik ve Elvaf Sanayii AS, Bursa.- Korteks Mensucat Sanayi ve Ticaret AS, Bursa.- Sifas Sentetik Iplik Fabrikalari AS, Bursa (deel van de Nergis-groep).- Polylen Sentetik Iplik Sanayii AS, Bursa (deel van de Nergis-groep).- Nergis Tekstil Sanayi ve Ticaret AS, Bursa (deel van de Nergis-groep).- Nergis Holding AS, Bursa (deel van de Nergis-groep).- Polyteks Tekstil Sanayi Arastirma ve Egitim AS, Bursa.Sancak Tül Sanayi AS, Istanbul, verklaarde gedurende het onderzoektijdvak niet naar de Europese Unie te hebben uitgevoerd.Deze producenten zijn alle bekende producenten van de betrokken producten in Turkije.d) Importeur in de GemeenschapEXSA (UK) Ltd, Leeds, Verenigd Koninkrijk. Deze onderneming werd niet bezocht.(7) Het onderzoek overschreed de normale termijn voor de beëindiging van nieuwe onderzoeken tengevolge van de hoeveelheid verzamelde gegevens en de complexiteit ervan. Vooral omdat de overheidssteun in Turkije de laatste jaren aanzienlijke wijzigingen heeft ondergaan, werd het nodig geacht de verschillende programma's opnieuw volledig te onderzoeken.C. PRODUCTEN EN SOORTGELIJK PRODUCT 1. Producten (8) Het onderzoek betreft:- filamentgarens van polyesters, gedeeltelijk verstrekt (POY), ingedeeld onder GN-code 5402 42 00;- getextureerde filamentgarens van polyesters (PTY), ingedeeld onder de GN-codes 5402 33 10 en 5402 33 90;- stapelvezels van polyesters, ingedeeld onder GN-code 5503 20 00;- platte garens van polyesters, ingedeeld onder de GN-codes 5402 43 10, 5402 43 90, 5402 52 10, 5402 52 90, 5402 62 10 en 5402 62 90.Vezels en garens van polyesters kunnen op talloze wijzen worden gebruikt, al dan niet gemengd met andere producten zoals katoen, om kledij, beddengoed, gordijnen en vloerbedekkingen te vervaardigen. Vezels van polyesters kunnen ook gebruikt worden als vulsel voor gewatteerde korte jassen, hoofdkussens, andere kussens enz.2. Soortgelijk product (9) In Verordening (EEG) nr. 2834/91 werd geconcludeerd dat de in de Gemeenschap vervaardigde producten beschouwd werden als soortgelijke producten vergeleken met de ingevoerde gesubsidieerde producten. Geen enkele partij die bij dit nieuwe onderzoek belang heeft verstrekte verder commentaar met betrekking tot de kwestie van het soortgelijk product. Derhalve wordt geconcludeerd dat het onderzochte product, d.w.z. het product dat uit Turkije naar de Gemeenschap wordt uitgevoerd, een soortgelijk product is vergeleken met het product dat door de bedrijfstak van de Gemeenschap wordt vervaardigd, in de zin van artikel 1, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2026/97 (hierna "de basisverordening" genoemd).D. SUBSIDIES 1. Inleiding (10) Op basis van de gegevens in de klacht en van de antwoorden op haar vragenlijst onderzocht de Commissie een groot aantal subsidieregelingen. Deze regelingen zijn niet noodzakelijkerwijze dezelfde die werden onderzocht in het kader van het oorspronkelijke onderzoek. Turkije voerde nieuwe vormen van overheidssteun in aan het eind van 1994 (ten dele met het oog op de aanpassing van zijn eigen wetgeving inzake overheidssteun aan die van de Europese Unie, overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst tot instelling van een douane-unie) waarbij stimulerende maatregelen op binnenlands vlak en bij uitvoer aan voorschriften werden onderworpen en waarbij oudere regelingen werden gewijzigd of vervangen. Bovendien vonden ook belangrijke ontwikkelingen plaats op internationaal vlak; in 1995 werd de overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen in het kader van de WTO van kracht en aan het eind van 1994 werd een nieuwe basisverordening vastgesteld waarin de nieuwe omschrijving van subsidies was opgenomen (9). Gezien deze gegevens onderwierp de Commissie alle relevante subsidieregelingen in Turkije aan een nieuw onderzoek.2. Regeling bij uitvoer (11) De Commissie onderzocht vijf regelingen bij uitvoer, die hieronder nader worden beschreven:I. Overheidssteun bij uitvoer.II. Vrijstelling van vennootschapsbelasting.III. Exportkredieten.IV. Elektriciteitspremie.V. Vervoerspremie.I. Overheidssteun bij uitvoer (12) Het beleid ter bevordering van de uitvoer van Turkije heeft ten doel het uitvoerpotentieel van de Turkse bedrijven te verbeteren overeenkomstig de doelstellingen en de richtsnoeren die zijn opgenomen in de vijfjarenplannen van de regering met het oog op de economische ontwikkeling. Door deze steunmaatregelen moeten de negatieve gevolgen van de hoge binnenlandse inflatie voor de exporteurs worden opgeheven en moet een compensatie worden geboden voor het tekort aan en de hoge kosten van financiering.(13) Het belangrijkste instrument voor onder andere steun bij uitvoer is decreet 94/6401 dat op 1 januari 1995 in werking trad en de volgende maatregelen omvat:- Steun aan programma's inzake onderzoek en ontwikkeling.- Steun voor milieukosten.- Steun voor marktonderzoek.- Steun bij deelname aan buitenlandse beurzen en tentoonstellingen.- Steun bij deelname aan binnenlandse beurzen met een internationaal karakter.- Steun bij buitenlandse promotieactiviteiten.(14) De Commissie stelde vast dat geen enkele producent van het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak steun had ontvangen in het kader van één van de bovenvermelde maatregelen waarin bij decreet 94/6401 is voorzien. Derhalve hoefde niet te worden onderzocht of in het kader van één van deze maatregelen subsidies waren verstrekt waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen.II. Vrijstelling van vennootschapsbelasting (Corporate Tax Exemption Scheme (CTE) (15) De belangrijkste verplichting die de Turkse regering in haar door de Commissie in 1991 aanvaarde verbintenis (zie overweging 1) op zich had genomen, was de geleidelijke afschaffing van de vrijstelling van vennootschapsbelasting. Door deze regeling werd een bepaald percentage van de uitvoeropbrengsten van industriële ondernemingen vrijgesteld van vennootschapsbelasting.Overeenkomstig de verbintenis van de Turkse regering werd het percentage van de vrijstelling van vennootschapsbelasting geleidelijk verlaagd van 20 % in 1991 tot 5 % in 1993. De regeling werd uiteindelijk afgeschaft in 1993 door middel van artikel 30 van decreet 21804 van 25 december 1993. Één en ander werd met bewijzen gestaafd. De Commissie stelde ook vast dat geen enkele producent waarop het onderzoek van toepassing is achterstallige bedragen voor vrijstellingen van vennootschapsbelasting gedurende het onderzoektijdvak ontving.III. Exportkredieten (16) Türk Eximbank (hierna "Eximbank" genoemd) is de enige officiële instelling in Turkije die exportkredieten verleent; Eximbank is een openbare instelling die in 1987 werd opgericht om aan de financieringsbehoeften van exporteurs en overzeese aannemers tegemoet te komen. Eximbank levert gespecialiseerde financiële diensten in het kader van een groot aantal krediet-, verzekerings- en borgtochtregelingen zoals:a) vóór de verzending toegekend exportkrediet (Pre-Shipment Export Credit (PSEC) Programme)PSEC is een krediet op korte termijn dat door Eximbank wordt verleend via handelsbanken en waarvan alle op uitvoer gerichte ondernemingen gebruik kunnen maken. De aanvragen worden ingediend bij Eximbank, maar het krediet zelf wordt verleend door een handelsbank. De uiteindelijke interestvoet die voor dit soort krediet wordt betaald, is in het algemeen gunstiger dan de rentevoeten die betaald worden voor leningen op korte termijn die bij handelsbanken worden aangegaan.Deze vorm van krediet komt neer op subsidiëring, want er is sprake van een financiële bijdrage van de overheid; het krediet verschaft een voordeel, want de interestvoet ligt lager dan de interestvoet die betaald moet worden bij een vergelijkbare commerciële lening. De subsidiëring is alleen bestemd voor exporttransacties en derhalve is hier sprake van een exportsubsidie.Een aantal producenten maakte gedurende het onderzoektijdvak van deze regeling gebruik;b) exportkredieten voor specifieke marktenIn het kader van deze regeling werd financiële steun verleend bij de uitvoer van textielproducten naar landen die geen lid zijn van de Europese Unie (i.e. Nafta, Japan en Zuid-Afrika). Deze regeling werd in januari 1996 afgeschaft;c) exportkredieten voor KMO'sIn het kader van deze regeling worden kredieten op korte termijn verleend aan ondernemingen die maximaal 150 personen tewerkstellen. Gezien hun omvang kreeg geen enkele van de onderzochte producenten een dergelijk krediet;d) krediet met betrekking tot vreemde valuta'sDit is een door Eximbank via handelsbanken verleend krediet op korte termijn dat vergelijkbaar is met PSEC, waarvan door alle op uitvoer gerichte ondernemingen gebruik kan worden gemaakt. Het krediet wordt verleend op basis van de tegenwaarde van de vreemde valuta die bij exporttransacties wordt gehanteerd (het krediet wordt feitelijk aan de exporteur betaald in Turkse Lira (TL) voor een equivalent bedrag en de exporteur betaalt terug in de betrokken vreemde valuta. De interestvoeten liggen aanzienlijk lager dan bij leningen in het kader van de PSEC-regeling. De interestvoet die bij dit soort krediet uiteindelijk wordt betaald, is in het algemeen gunstiger dan de rentevoeten voor leningen op korte termijn bij handelsbanken.Deze kredieten komen neer op een subsidie, omdat er sprake is van een financiële bijdrage van de overheid; bovendien leveren zij een voordeel op aangezien de interestvoet lager ligt dan die welke betaald wordt bij een vergelijkbare commerciële lening. De subsidie is slechts bestemd voor exporttransacties en is derhalve een exportsubsidie.Een aantal producenten profiteerde van deze regeling in de loop van het onderzoektijdvak;e) krediet met betrekking tot vreemde valuta dat met presentaties in het verleden verband houdtIn het kader van deze regeling worden kredieten op korte termijn verleend aan exporteurs zonder de tussenkomst van handelsbanken. Geen enkele betrokken producent ontving een dergelijk krediet gedurende het onderzoektijdvak;f) exportkredietverzekering op korte termijnIn het kader van deze regeling worden alle door een exporteur binnen één jaar te verzenden goederen tegen gunstige voorwaarden verzekerd. De exporteurs betalen rechtstreeks aan Eximbank een premie die varieert naar gelang van het land van uitvoer. Een dergelijke verzekering was tot 1995 verplicht voor ondernemingen die bij Eximbank vóór de verzending toe te kennen exportkredieten verkregen. Sommige van de betrokken producenten maakten van deze regeling gebruik gedurende het onderzoektijdvak. Omdat deze regeling gekoppeld was aan de regeling "vóór verzending toegekende exportkredieten" (PSEC-regeling), werd zij samen met de PSEC-regeling en de regeling krediet met betrekking tot vreemde valuta's (zie de tabellen 1 en 2 in overweging 29) berekend.Deze verzekering is nu niet langer verplicht;g) koperskrediet, verzekering en borgtochtDeze regeling heeft betrekking op kredieten voor projecten in de republieken in Centraal- en West-Azië. Geen enkele van de betrokken producenten maakte gebruik van deze regeling gedurende het onderzoektijdvak.IV. Elektriciteitspremie (17) In het kader van deze regeling kunnen ondernemingen die goederen vervaardigen voor de uitvoer profiteren van een speciale tariefverlaging (25 %) voor elektriciteit die bij de productie van de uitgevoerde goederen is gebruikt. Deze regeling, die duidelijk neerkomt op een uitvoersubsidie, werd in 1995 afgeschaft bij decreet 22510 van 31 december 1995.Geen enkele onderzochte producent profiteerde van deze regeling gedurende het onderzoektijdvak.V. Vervoerspremie (18) In het kader van deze regeling konden de exporteurs van de Centrale Bank van Turkije premies in baar geld ontvangen om de vervoerskosten bij uitvoer te dekken. De regeling werd in 1994 afgeschaft in opdracht van de Turkse Raad van Ministers. De premies in baar geld zijn een vorm van subsidiëring omdat zij neerkomen op een fiscale bijdrage van de overheid die voordeel oplevert. Omdat de subsidie beperkt is tot vervoerskosten bij uitvoer is er sprake van een exportsubsidie.De premies die werden betaald in het kader van deze regeling die door de Centrale Bank werd beheerd, verschilden naar gelang van de bestemming. Hoewel de regeling in 1994 werd afgeschaft, bleven de exporteurs er gedurende het onderzoektijdvak (in 1995) verder van profiteren. Eén en ander vloeit voort uit het feit dat er ten tijde van de toepassing van de regeling geen middelen beschikbaar waren om de exporteurs uit te betalen. Achterstallige tegoeden waarop de ondernemingen een recht hadden, verworven in de jaren vóór de beëindiging van de regeling, werden tijdens het onderzoektijdvak uitgekeerd. Alle onderzochte producenten hadden dergelijke achterstallige tegoeden gedurende het onderzoektijdvak uitgekeerd gekregen.3. Samenvatting van de uitvoerregelingen (19) Men stelde vast dat de exporteurs gebruik maakten van twee regelingen ter bevordering van de uitvoer gedurende het onderzoektijdvak, met name de regeling exportkredieten (vóór de verzending toegekende exportkredieten/krediet in verband met vreemde valuta's/exportkredietverzekering op korte termijn) en de regeling vervoerspremies.4. Binnenlandse regelingen (20) De Commissie onderzocht drie binnenlandse regelingen, waarover hieronder meer details worden gegeven:I. Decreet 94/6411.II. Investeringspremie (Resource Utilisation Support Premium) (RUSP).III. Kredietfondsen.I. Decreet 94/6411 (21) Aanmoedigingspremies aan producenten in Turkije worden sedert 1 januari 1995 verleend in het kader van decreet 94/6411 van 26 december 1994. Decreet 94/6411 vormt het algemene kader waarbinnen het verlenen van premies aan de bedrijfstak wordt geregeld overeenkomstig de richtsnoeren die zijn opgenomen in de ontwikkelingsprogramma's en de jaarprogramma's die door de Turkse Raad van Ministers werden goedgekeurd. Decreet 94/6411 voorziet in aanmoedigingspremies bij investeringen voor de productie van goederen en dienstverlening, onderzoek en ontwikkeling, milieubescherming, kwaliteits- en normverbetering en bij investeringen die ten doel hebben regionale ambachten te stimuleren en kleine en middelgrote ondernemingen te ondersteunen. Aan decreet 94/6411 is verder uitvoering gegeven bij communiqué nr. 2 dat werd uitgegeven door het Staatssecretariaat van Financiën en gepubliceerd in het staatsblad van 4 april 1995.(22) Alle aanvragen om bijstand in het kader van decreet 94/6411 moeten worden goedgekeurd door het Directoraat-generaal voor Aanmoedigingspremies en Implementatie van het Staatssecretariaat van Financiën, dat investeringscertificaten verstrekt aan aanvragers op wier verzoek positief wordt gereageerd. In het investeringscertificaat wordt de bijstand beschreven die aan de betrokken onderneming wordt toegekend, alsmede de maximumbedragen ervan. Ondernemingen kunnen op basis van een project een investeringscertificaat krijgen. De geldigheid van het investeringscertificaat varieert overeenkomstig het project.(23) De verschillende soorten bijstand die in het kader van decreet 94/6411 worden verleend zijn:a) regelingen waarvan exporteurs tijdens het onderzoektijdvak profiteerdeni) Vrijstelling van douanerechten en -heffingenIn het kader van deze regeling mogen de ondernemingen uitrusting en machines invoeren zonder invoerrechten te betalen in verband met het project waarvoor het investeringscertificaat werd verleend.ii) InvesteringssubsidieIn het kader van deze regeling wordt de ondernemingen een vrijstelling van inkomstenbelasting toegestaan die evenredig is met het bedrag van de investeringen waarvoor het investeringscertificaat werd verleend; de vermindering van inkomstenbelasting kan 100 % van het geïnvesteerde bedrag bedragen.Bij beide bovenstaande regelingen betreft het subsidiëringen, omdat de regering inkomsten derft en de ondernemingen hiervan profiteren.iii) FinancieringsfondsIn het kader van deze regeling krijgen de ondernemingen uitstel van belastingbetaling, waarvan ze gebruik kunnen maken om hun investeringen te financieren. De ondernemingen hebben op dit uitstel van betaling recht wanneer hun een investeringscertificaat is verleend.Uitstel van belastingbetaling komt neer op een lening zonder interest en is een vorm van subsidiëring omdat het niet betalen van interest de onderneming een voordeel verschaft.iv) BTW-steun bij aankopen van machines en uitrustingIn het kader van deze regeling wordt de ondernemingen de BTW terugbetaald die zij betaald hebben bij aankopen van in het binnenland vervaardigde machines. Deze terugbetaling komt neer op een financiële bijdrage van de overheid die deze ondernemingen een voordeel oplevert; er is derhalve sprake van een subsidie. Terugbetalingen in het kader van deze regeling zijn afhankelijk van de aankoop van in het binnenland vervaardigde goederen en de subsidie is derhalve specifiek overeenkomstig artikel 3, lid 4, onder b), van de basisverordening. Eén producent profiteerde gedurende het onderzoektijdvak in verwaarloosbare mate van deze regeling;b) regelingen waarvan de exporteurs tijdens het onderzoektijdvak niet profiteerdeni) Vrijstelling van lasten bij investeringskredieten op middellange en lange termijnIn het kader van deze regeling zijn de ondernemingen vrijgesteld van heffingen, rechten en lasten bij bankverrichtingen, notariële transacties, inschrijvingen in het kadaster enz. die verband houden met kredieten. De regeling is van toepassing op ondernemingen die de geproduceerde goederen waarop de investeringen betrekking hebben, uitvoeren. Omdat in het kader van deze regeling uitvoer wordt vooropgesteld, moet zij eigenlijk beschouwd worden als een exportsubsidie. Geen enkele producent profiteerde van deze regeling tijdens het onderzoektijdvak. De gevolgen van deze regeling zouden hoe dan ook te verwaarlozen zijn.ii) Uitstel BTW-betalingIn het kader van deze regeling kan de betaling van BTW die verschuldigd is bij de invoer van de uitrusting die is opgenomen in de investeringscertificaten, worden uitgesteld tot op de datum waarop deze belasting eigenlijk mag worden afgetrokken. Indien de investering niet plaatsvindt zoals in het investeringscertificaat is gepland, wordt de BTW, waarvan de betaling was uitgesteld, vermeerderd met interest, geïnd;c) regeling die nog niet ten uitvoer zijn gelegdIn decreet 94/6411 is ook een aantal andere regelingen opgenomen die nog niet ten uitvoer zijn gelegd, zoals:i) vrijstelling van lasten bij bouwwerkzaamhedenIn het kader van deze regeling worden de ondernemingen vrijgesteld van de betaling van lasten bij bouwwerkzaamheden;ii) subsidies voor verhuizingskostenIn het kader van deze regeling wordt bijstand verleend voor investeringen in installaties die worden overgeplaatst uit ontwikkelde regio's naar industriezones of regio's waarvan de ontwikkeling prioriteit geniet. De subsidie kan tot 50 % bedragen van de kosten voor de demontage, de levering en de reïnstallatie;iii) energiesubsidiesBij nieuwe investeringen die worden gedaan met een investeringscertificaat in regio's waarvan de ontwikkeling prioritair is, kan steun worden verleend ten belope van 25 % van de kosten van het elektriciteitsverbruik in de eerste vijf jaar waarin de ondernemingen in werking zijn; de criteria die dan worden gehanteerd, moeten worden vastgesteld door de Raad voor monetaire zaken, kredieten en coördinatie;iv) steun in de vorm van toewijzing van landIn het kader van deze regeling kunnen de ondernemingen gratis land ter beschikking krijgen voor investeringen die moeten plaatsvinden in regio's waarvan de ontwikkeling prioritair is of in industriële zones. Het land dat ter beschikking wordt gesteld, is eigendom van het Directoraat-generaal van het Kadaster;v) kredietborgtocht bij buitenlands kredietIn het kader van deze regeling wordt de producenten steun verleend waarbij 50 % van de uitgaven wordt gedekt die verband houden met buitenlands krediet van financiële overheidsinstellingen;vi) kwaliteits- en normencertificatenIn het kader van deze regeling wordt de ondernemingen de bijdrage vergoed die zij betaald hebben voor aanvragen van kwaliteits- en normencertificaten overeenkomstig de ISO- en ITN (Instituut voor Turkse normen)-normen;vii) kredietenEr zijn verschillende soorten regelingen voor kredieten tegen lage interest voor KMO's bij investeringen in regio's waarvan de ontwikkeling prioritair is.II. Investeringspremie (RUSP) (24) In het kader van deze regeling hadden de ondernemingen recht op een premie in baar geld die betaald werd door het Staatssecretariaat van Financiën. Deze premie was gelijk aan een percentage (van 15 tot 40 %) van de waarde van de verrichte investeringen. Het toegepaste percentage was afhankelijk van de regio waarin de investering was gedaan.De RUSP-regeling werd in 1991 door decreet 91/1468 beëindigd. De bedrijven profiteerden evenwel later, ook tijdens het onderzoektijdvak, nog van deze regeling. Het recht op deze subsidies was verworven in de periode dat de regeling van toepassing was, maar door een gebrek aan overheidsmiddelen in die periode waren deze tegoeden nog niet uitbetaald. De premies in baar geld vormen een subsidie, omdat er sprake is van een financiële bijdrage van de overheid die een voordeel oplevert.Sommige producenten profiteerden gedurende het onderzoektijdvak van deze regeling.III. Kredietfondsen (25) In het kader van deze regeling hadden de ondernemingen recht op leningen die moesten worden terugbetaald tegen interestvoeten die lager lagen dan die welke doorgaans bij vergelijkbare commerciële leningen werden gehanteerd. Er is bijgevolge sprake van een voordeel en dus van een subsidie. De regeling kreeg haar beslag in decreet 92/2805 en werd beheerd door het Directoraat-generaal voor Aanmoedigingspremies en Implementatie. De regeling werd officieel beëindigd op 15 juli 1994, hoewel gedurende het onderzoektijdvak achterstallige betalingen aan ondernemingen plaatsvonden.Sommige producenten profiteerden gedurende het onderzoektijdvak van de regeling kredietfondsen.5. Samenvatting van de binnenlandse regelingen (26) Men stelde vast dat de exporteurs gedurende het onderzoektijdvak gebruik maakten van zes binnenlandse regelingen, met name van de vrijstelling van douanerechten en -heffingen, van de investeringssubsidie, het financieringsfonds, de BTW-steun bij aankopen van machines en uitrusting, de investeringspremie de RUSP-regeling en de kredietfondsen.6. Bedrag van de subsidiëring (27) Twee van de exporteurs die medewerking verleenden, Korteks en Polyteks, bleken het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak niet naar de Europese Unie te hebben uitgevoerd. Derhalve werden voor deze bedrijven geen afzonderlijke vaststellingen met betrekking tot de omvang van de subsidiëring gedaan.(28) Om het bedrag van de subsidies te berekenen, werd het bedrag van de subsidies die tijdens het onderzoektijdvak werden ontvangen, omgeslagen over de totale (binnenlandse en buitenlandse) omzet van een onderneming wanneer het binnenlandse subsidies betrof en alleen over de voor de uitvoer bestemde omzet wanneer het uitvoersubsidies betrof.(29) De bedragen van de subsidies die werden vastgesteld voor het onderzoektijdvak ten behoeve van de producenten waarop het onderzoek van toepassing, was, zijn hieronder aangegeven. In tabel 1 is het volledige bedrag opgenomen dat tijdens het onderzoektijdvak werd uitgekeerd; tabel 2 bevat de bedragen na aftrek van de uitkeringen in het kader van de regelingen die vóór de aanvang van het onderzoektijdvak waren beëindigd.Aangezien vier van de exporteurs die medewerking aan het onderzoek verleenden met elkaar verbonden zijn (Nergis Tekstil, Nergis Holding, Sifas en Polylen) werd een gemiddelde berekend van de uitgekeerde bedragen; deze gemiddelden zijn aangegeven onder "Nergis-groep".>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>7. Specificiteit (30) Omdat het aan de exporteurs uitgekeerde bedrag op grond van de regelingen die tijdens het onderzoektijdvak nog van toepassing waren te verwaarlozen was (zie overweging 34), hoeft met betrekking tot de specificiteit geen vaststelling te worden gemaakt.8. Conclusies in verband met het compenserende karakter van de maatregelen (31) Twee van de uitvoerregelingen worden als specifiek beschouwd. Hiertegen kunnen derhalve compenserende maatregelen worden getroffen; de regeling exportkredieten waarbij uitvoer als voorwaarde wordt gesteld en de regeling steun bij BTW waarbij het gebruik van in het binnenland geproduceerde goederen als voorwaarde wordt gesteld. De regeling vervoerspremies waarvoor uitvoer als voorwaarde gold, werd in 1994 beëindigd.(32) Van de binnenlandse regelingen werd RUSP in 1991 afgeschaft, terwijl de regeling kredietfondsen in 1994 werd beëindigd. Wat de drie regelingen betreft waarvoor werd vastgesteld dat zij tijdens het onderzoektijdvak nog steeds werden gebruikt (met name het financieringsfonds, de investeringspremie, de vrijstelling van douanerechten), dienen geen vaststellingen met het oog op compenserende maatregelen te worden gemaakt, gezien het feit dat deze subsidies verwaarloosbaar waren.(33) In verband met de beëindigde regelingen (vervoerspremie, kredietfondsen en RUSP) wordt het niet nodig geacht compenserende maatregelen te nemen, omdat enerzijds achterstallige uitkeringen in het kader van de RUSP-regeling en van de regeling kredietfondsen verwaarloosbaar waren en anderzijds achterstallige uitkeringen in verband met vervoerspremies, hoewel zij niet te verwaarlozen waren, gekoppeld waren aan specifieke uitvoertransacties in het verleden toen het programma nog van toepassing was, en als zodanig niet meer kunnen worden opgevraagd.(34) In artikel 14, lid 5, onder a), van de basisverordening is bepaald dat subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, als minimaal moeten worden beschouwd indien zij bij invoer uit ontwikkelingslanden minder bedragen dan 2 %. Omdat Turkije beschouwd wordt als een ontwikkelingsland en het bedrag van de subsidies die verleend werden in het kader van regelingen die gedurende het onderzoektijdvak nog steeds van toepassing waren, minder bedroeg dan 2 % (zie tabel hierboven) wordt het bedrag aan subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, als minimaal beschouwd.E. SCHADE EN BELANG VAN DE GEMEENSCHAP (35) Omdat werd geconcludeerd dat de subsidiëring minimaal was, is het niet nodig vaststellingen te doen met betrekking tot de schade en het belang van de Gemeenschap.F. CONCLUSIE (36) In artikel 14, lid 3, van de basisverordening is bepaald dat een procedure onverwijld wordt beëindigd wanneer wordt vastgesteld dat het bedrag aan subsidies waartegen compenserende maatregelen kunnen worden genomen, minimaal is. Derhalve wordt voorgesteld de procedure te beëindigen en de van kracht zijnde maatregelen onmiddellijk te laten vervallen,BESLUIT:Enig artikel De procedure compenserend recht met betrekking tot de invoer van polyestervezels en polyestergarens die worden ingedeeld onder de GN-codes 5402 42 00, 5402 33 10, 5402 33 90, 5503 20 00, 5402 43 10, 5402 43 90, 5402 52 10, 5402 52 90, 5402 62 10 en 5402 62 90, van oorsprong uit Turkije, wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 12 juni 1998.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 288 van 21. 10. 1997, blz. 1.(2) PB C 33 van 9. 2. 1989, blz. 7.(3) PB L 137 van 31. 5. 1991, blz. 8.(4) PB L 272 van 28. 9. 1991, blz. 92.(5) PB L 272 van 28. 9. 1991, blz. 3.(6) PB C 116 van 20. 4. 1996, blz. 7.(7) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 22. Verordening later vervangen door Verordening (EG) nr. 2026/97.(8) PB C 276 van 21. 9. 1996, blz. 5.(9) Zie voetnoot 7.