title: Besluit (EU) 2015/547 van de Commissie van 1 april 2015 inzake de veiligheidseisen waaraan Europese normen voor afvoerloze haarden op alcohol krachtens Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake algemene productveiligheid moeten voldoen  Voor de EER relevante tekst

text:
               2.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 90/14

         BESLUIT (EU) 2015/547 VAN DE COMMISSIE
   van 1 april 2015
   inzake de veiligheidseisen waaraan Europese normen voor afvoerloze haarden op alcohol krachtens Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake algemene productveiligheid moeten voldoen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2001/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 december 2001 inzake algemene productveiligheid (1), en met name artikel 4, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Voor producten die voldoen aan nationale normen tot omzetting van Europese normen krachtens Richtlijn 2001/95/EG waarvan de referenties in het Publicatieblad van de Europese Unie zijn bekendgemaakt, geldt het vermoeden van veiligheid.

               (2)

               De Europese normen moeten worden opgesteld op basis van eisen die waarborgen dat producten die met die normen in overeenstemming zijn, voldoen aan het algemene veiligheidsvereiste van artikel 3 van Richtlijn 2001/95/EG.

               (3)

               Er bestaan geen Europese normen voor afvoerloze haarden op alcohol, hoewel er volgens de beschikbare studies diverse risico's aan verbonden zijn (2), (3). Veel modellen zijn ontworpen met uitneembare brandstofreservoirs die in een ruimte in de haard worden geplaatst, hetgeen betekent dat brandstof in die ruimte kan worden gemorst. De brandstof kan dan verdampen, in temperatuur toenemen en ontvlammen, waardoor plotselinge verbranding optreedt. Door de snelle vlamuitbreiding ontstaat het risico dat de gebruiker brandwonden oploopt, en kunnen materialen in de nabije omgeving vlam vatten. Een ethanolhaard bijvullen wanneer deze nog warm is, is zeer gevaarlijk omdat ethanol snel kan verdampen, kan ontbranden en een explosie kan veroorzaken. Vrijstaande vloermodellen kunnen te dicht in de buurt van brandbaar materiaal worden geplaatst, waardoor zij brand kunnen veroorzaken. Een gebrekkige installatie van wandmodellen kan leiden tot oververhitting, wat er vervolgens toe kan leiden dat de haard losraakt van de wand terwijl hij nog in bedrijf is (4). Ook bestaat het risico dat vrijstaande vloermodellen omvallen. Dit zou tot gevolg hebben dat de brandende brandstof uit de haard stroomt en het vuur zich uitbreidt tot de ruimte eromheen.

               (4)

               De verbranding van brandstoffen in afvoerloze haarden op alcohol kan de menselijke gezondheid in gevaar brengen. Bij onvolledige verbranding wordt de giftige verbinding koolmonoxide gevormd. Bij volledige verbranding wordt kooldioxide gevormd, dat gevaarlijk is voor de gezondheid en kan leiden tot hyperventilatie.

               (5)

               Bovendien is voor de montage van afvoerloze haarden geen controle door de bevoegde autoriteiten vereist.

               (6)

               Daarom moeten de eisen worden vastgesteld waaraan afvoerloze haarden op alcohol moeten voldoen om in overeenstemming te zijn met het algemene veiligheidsvereiste van artikel 3 van Richtlijn 2001/95/EG.

               (7)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité inzake algemene productveiligheid,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Definitie
   In dit besluit wordt verstaan onder:

      „afvoerloze haard op alcohol”: een toestel dat:

               a)

               is ontworpen om een decoratieve vlam te produceren door de verbranding van alcohol, maar niet geschikt is voor primaire verwarmingsdoeleinden, en

               b)

               niet is ontworpen om op een afvoer te worden aangesloten.

         Artikel 2
   Toepassingsgebied
   Dit besluit is van toepassing op alle afvoerloze haarden voor huishoudelijk gebruik en hun accessoires, voor zover bestemd voor gebruik binnenshuis. Haarden waarvan de brandstofruimte een volume van minder dan 0,2 l heeft en die specifiek zijn ontworpen om voedsel te bereiden of warm te houden, vallen niet binnen de werkingssfeer van dit besluit.
   Artikel 3
   Veiligheidseisen
   De specifieke veiligheidseisen voor de in artikel 1 bedoelde afvoerloze haarden op alcohol waaraan krachtens artikel 4 van Richtlijn 2001/95/EG opgestelde Europese normen moeten voldoen, worden vastgesteld in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 4
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 1 april 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 11 van 15.1.2002, blz. 4.

      (2)  Storesund A. K, Mai T. T. & Sesseng C, 2010, „Ethanol-fuelled, flue-less fireplaces. An evaluation”, SINTEF. http://nbl.sintef.no/publication/lists/docs/NBL_A09127.pdf.

      (3)  http://www.sik.dk/content/download/5561/77087/version/1/file/Report+-+Bio+fireplaces+-+v5-3+(2).pdf.

      (4)  http://www.cpsc.gov/CPSCPUB/PREREL/prhtml11/11164.html.

      BIJLAGE

         SPECIFIEKE VEILIGHEIDSVEREISTEN VOOR AFVOERLOZE HAARDEN OP ALCOHOL

      1.1.   Constructie- en ontwerpvereisten

         Algemene vereisten

      Afvoerloze haarden op alcohol voor huishoudelijk gebruik moeten een maximaal brandstofverbruik hebben dat overeenkomt met een thermisch rendement van 4,5 kW.
      Afvoerloze haarden op alcohol moeten zijn vervaardigd van materiaal dat niet vervormbaar is bij de in de afdeling „Oppervlaktetemperaturen” vermelde maximaal toelaatbare temperaturen. De materialen moeten voldoende bestand zijn tegen de heersende thermische, mechanische en chemische omstandigheden.
      Wanneer vlamschermen worden gebruikt, moeten de constructie en de bevestiging aan de haard ervan zodanig zijn dat zij bestand zijn tegen de temperaturen waaraan ze worden blootgesteld.
      Het gebruik van decoratieve elementen, zoals keramische hout of kiezels, is niet toegestaan in het gebied dat in contact komt met de vlammen.
      Afvoerloze haarden op alcohol moeten zodanig worden ontworpen dat onbedoelde herontsteking en terugslag van verbrandingsgassen worden voorkomen.
      De verbranding van brandstoffen in afvoerloze haarden op alcohol mag de menselijke gezondheid niet in gevaar brengen.
      Afvoerloze haarden op alcohol moeten zodanig zijn ontworpen dat wordt voorkomen dat gemorste brandstof zich kan ophopen in gesloten ruimten binnen het toestel, waaruit zij kan verdampen waardoor zij een explosie kan veroorzaken.
      Het toestel moet zodanig gebouwd zijn dat lekkage van brandstof volledig wordt voorkomen.

         Stabiliteit

      Ongewilde verplaatsing of kantelen van afvoerloze haarden op alcohol tijdens het gebruik mogen geen gevaar voor de veiligheid opleveren.
      Toestellen op wielen moeten zijn voorzien van gemakkelijk te bedienen vergrendelbare remmen.
      Vrijstaande afvoerloze haarden op alcohol moeten zijn voorzien van steunen om te voorkomen dat zij omvallen, en worden getest op hun stabiliteit bij aanstoten. Indien de haard deze test niet met succes doorstaat, moet hij zodanig zijn gebouwd dat hij te allen tijde veilig blijft.
      Gemonteerde toestellen moeten ook worden getest op hun stabiliteit bij aanstoten. Wandhaken moeten zodanig zijn gebouwd dat wordt voorkomen dat het toestel van de haken kan worden getild wanneer het onbedoeld omhoog wordt geduwd.

         Hulpstukken (bv. wielen of handgrepen) waarmee de haard makkelijker kan worden verplaatst

      Afvoerloze haarden op alcohol met wielen en/of handgrepen die zijn bedoeld om ze te kunnen verplaatsen, moeten zodanig zijn ontworpen dat het vuur moet worden gedoofd voordat de haard kan worden verplaatst.

         Ontsteking

      Bij het ontsteken van de afvoerloze haard op alcohol moet de gebruiker op een veilige horizontale afstand van het apparaat kunnen blijven. Als alternatief moet de haard worden uitgerust met een veilig ingebouwd ontstekingsmechanisme.

         Werking van de brandende haard

      De afvoerloze haard op alcohol moet branden met een stabiele vlam die geen roet produceert. Wanneer de haard brandt, moet het brandstofverbruik constant blijven en mag er geen risico bestaan op een ongecontroleerde werking van de brander.

         Doven

      De gebruiker moet een afvoerloze haard op alcohol te allen tijde veilig kunnen doven.

         Herontsteken

      Het ontwerp van de afvoerloze haarden op alcohol moet het mogelijk maken dat het toestel veilig kan worden herontstoken, zelfs wanneer het reservoir niet vol is.

         Herontsteken voorkomen indien dit onveilig is

      Het mag niet mogelijk zijn de afvoerloze haard op alcohol te herontsteken voordat alle onderdelen van het toestel, met inbegrip van de brander, een veilige temperatuur van 60 °C of lager hebben bereikt. De gebruiksaanwijzing moet informatie bevatten over de tijd die nodig is om de haard voldoende te laten afkoelen om veilig te kunnen worden herontstoken, zodat de gebruiker niet in de verleiding komt de herontsteking te forceren door manipulatie van het beveiligingsmechanisme dat herontsteking bij onveilige temperaturen tegengaat.

         Vullen en bijvullen

      Het ontwerp van de afvoerloze haard op alcohol moet ervoor zorgen dat vullen en bijvullen veilig verloopt, en beletten dat het reservoir van de haard wordt bijgevuld terwijl de haard brandt.
      In de gebruiksaanwijzing die bij afvoerloze haarden op alcohol wordt meegeleverd moeten gebruikers erop worden gewezen dat het reservoir niet mag worden gevuld terwijl de haard in bedrijf is. Deze informatie moet duidelijk worden gepresenteerd en onder de aandacht van de gebruiker worden gebracht. Bovendien moet dezelfde informatie ook worden verstrekt door middel van geschikte waarschuwingsetiketten die duidelijk zichtbaar op het toestel zelf zijn aangebracht.

         Toegankelijke oppervlakken

      Ervan uitgaande dat de haard overeenkomstig de montagevoorschriften van de fabrikant is gemonteerd, mag het niet mogelijk zijn dat de gebruiker per ongeluk in aanraking komt met de vlam, de brander of enig ander actief of heet oppervlak van de haard.

         Oppervlaktetemperaturen

      Toegankelijke oppervlakken, met uitzondering van actieve oppervlakken, mogen geen onveilige temperaturen bereiken wanneer de afvoerloze haard op alcohol in bedrijf is.
      De toename van de temperatuur (gemeten vanaf de begintemperatuur op het moment van ontsteken) van de oppervlakken die niet zijn bedoeld om door de gebruiker te worden aangeraakt wanneer de haard in bedrijf is, mag niet meer bedragen dan:

                  —

                  60 K voor metalen of metaalachtige oppervlakken;

                  —

                  65 K voor geëmailleerde metalen oppervlakken;

                  —

                  80 K voor glazen en keramische oppervlakken;

                  —

                  100 K voor kunststof oppervlakken, en

                  —

                  70 K voor oppervlakken van enig ander materiaal.

            De toename van de temperatuur (gemeten vanaf de begintemperatuur op het moment van ontsteken) van de oppervlakken die zijn bedoeld om door de gebruiker te worden aangeraakt wanneer de haard in bedrijf is, d.w.z. die mogelijk door de gebruiker moeten worden aangeraakt om de haard te bedienen, mag niet meer bedragen dan:

                  —

                  35 K voor metalen of metaalachtige oppervlakken;

                  —

                  45 K voor keramische en geëmailleerde metalen oppervlakken, en

                  —

                  60 K voor oppervlakken van kunstof of vergelijkbare materialen.

            Deze grenswaarden zijn ook van toepassing op oppervlakken en de lucht binnen 50 mm van het vlambereik.
      Glazen oppervlakken (bv. schermen) en hun bevestigingsmiddelen waarvan redelijkerwijs kan worden aangenomen dat zij heet zijn omdat zij zich dicht bij open vuur bevinden, hoeven niet aan de bovenstaande vereisten te voldoen.
      Op de punten waarop de haard in contact komt met de vloer of de tafel, mag de temperatuur aan de oppervlakte van de haardsokkel niet meer dan 65 K boven de kamertemperatuur liggen.
      In aanvulling op het vereiste dat de kamertemperatuur met niet meer dan 65 K mag worden overschreden, wordt de maximumtemperatuur, die in geen geval mag worden overschreden, als volgt vastgesteld: op de punten waarop de haard in contact komt met de vloer of de tafel, mag de temperatuur van de haardsokkel niet meer dan 85 °C bedragen, ongeacht de kamertemperatuur.
      De oppervlaktetemperatuur op naastgelegen wanden mag niet meer dan 65 K boven de kamertemperatuur liggen en mag nooit meer dan 85 °C bedragen.
      De temperatuurgrenzen voor handvatten en knoppen die bestemd zijn om door de eigenaar tijdens de normale bediening van de haard te worden gebruikt, moeten worden vastgesteld in overeenstemming met passende richtsnoeren, zoals Cenelec-richtsnoer 29, naargelang de materialen waarvan zij zijn gemaakt. De temperatuurgrenzen voor deze delen van de haard liggen lager dan de bovengenoemde temperaturen.

         Brandstofreservoir en brandstofsysteem

      De maximale brandstofcapaciteit van het toestel moet worden beperkt naargelang het risico op brand en explosie.
      De norm moet voorschrijven dat alle tests worden uitgevoerd met het brandstofreservoir gevuld tot de capaciteit die in die specifieke situatie potentieel het meeste gevaar oplevert.
      Het brandstofreservoir moet zodanig worden gebouwd dat lekkage volledig wordt voorkomen. Lekkage of overvullen mag de veiligheid van het toestel niet in gevaar brengen.
      Het brandstofsysteem, met inbegrip van eventuele verzegelingen, moet mechanisch voldoende sterk zijn om bestand zijn tegen de bij het verwachte normale gebruik optredende belastingen. Het moet voldoende corrosiebestendig zijn om bestand te zijn tegen de langetermijneffecten van blootstelling aan de gebruikte brandstof. Het ontwerp van de brander moet zodanig zijn dat het optreden van corrosie wordt voorkomen.

         Veiligheid van kinderen

      De afvoerloze haard op alcohol moet zodanig zijn ontworpen dat wordt voorkomen dat kinderen met de brandstof en/of de vlam in aanraking komen.
      1.2.   Uitrusting en bevestigingsmiddelen voor de montage van de haard

         Montagesystemen

      De montagesystemen die bij de afvoerloze haard op alcohol worden meegeleverd, moeten mechanisch voldoende sterk zijn en bestand zijn tegen hoge temperaturen, zodat zij de haard tijdens zijn verwachte levensduur veilig kunnen dragen.
      Als het toestel is ontworpen om op de vloer of aan de wand of het plafond te worden gemonteerd, moet het montagesysteem zodanig zijn ontworpen dat wordt voorkomen dat het toestel onbedoeld loskomt.

         Wandpluggen en bevestigingen

      Indien bij de afvoerloze haard op alcohol wandpluggen en bevestigingen worden meegeleverd, moeten deze op lange termijn mechanisch voldoende sterk zijn en over de juiste thermische eigenschappen beschikken.
      De gebruikershandleiding moet de gebruiker waarschuwen dat hij alleen gebruik moet maken van de meegeleverde wandpluggen en bevestigingen, of van wandpluggen en bevestigingen met de juiste mechanische sterkte en thermische eigenschappen.
      1.3.   Aanvullende uitrusting

      Uitrusting voor het veilig ontsteken en het veilig doven van de haard moet zijn ingebouwd in of worden meegeleverd bij het toestel.
      1.4.   Emissies

      Afvoerloze haarden op alcohol moeten zodanig worden gebouwd dat zich geen risico's voor de menselijke gezondheid voordoen als gevolg van verbrandings- of andere emissies, dankzij een intrinsiek veilig ontwerp en een intrinsiek veilige constructie, of, indien dit niet mogelijk is, dankzij passende beschermingsmaatregelen, waaronder ook alarmvoorzieningen, of informatie voor de gebruikers.
      De norm moet met name betrekking hebben op:

                  —

                  koolmonoxide en kooldioxide (CO, CO2);

                  —

                  stikstofoxiden zoals NO, NO2 en NOX;

                  —

                  aldehyden zoals formaldehyde;

                  —

                  vluchtige organische stoffen (VOS);

                  —

                  aromatische koolwaterstoffen zoals benzeen en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's);

                  —

                  roet en andere deeltjesemissies;

                  —

                  emissies ten gevolge van onverbrande brandstof, en

                  —

                  alle andere emissies die relevant kunnen zijn.

            De standaardbepalingen met betrekking tot koolmonoxide en stikstofoxiden moeten overeenstemmen met de recentste versie van de richtsnoeren van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO): de „WHO guidelines for indoor air quality: selected pollutants” (1) en de „Environmental Health Criteria” (EHC) (2).
      De standaardbepalingen inzake kooldioxide moeten overeenstemmen met Richtlijn 2006/15/EG van de Commissie (3).
      1.5.   Veiligheidsinformatie, gebruikershandleiding en identificatie van de fabrikant en importeur

         Algemeen

      De veiligheidsinformatie moet samen met de namen van de fabrikant en de importeur worden vermeld op de afvoerloze haard op alcohol of op de verpakking ervan, dan wel worden opgenomen in de gebruiksaanwijzing.
      De norm moet precies vermelden welke veiligheidsinstructies op het product zelf moeten worden aangebracht en welke waarschuwingen en instructies in de gebruiksaanwijzing kunnen worden opgenomen of op de verpakking kunnen worden vermeld.
      De informatie moet worden verstrekt in de taal of talen van het land waarin de haard in de detailhandel voor verkoop wordt aangeboden. De informatie moet in elke taal als één doorlopende tekst worden gepresenteerd en mag niet worden onderbroken door andere tekst. Aanvullende teksten in een andere taal mogen niet afleiden van de voorgeschreven informatie.
      De informatie die op de haard wordt aangebracht moet zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar zijn en hetzij op een door heetstempelen aangebracht etiket of rechtstreeks op het toestel zelf zijn gedrukt.

         Veiligheidsinformatie

      De veiligheidsinformatie moet duidelijk zichtbaar worden vermeld en duidelijk worden overgebracht in de gebruiksaanwijzing of op de verpakking en, indien aangegeven in de norm, op de afvoerloze haard op alcohol zelf. Deze informatie behelst ten minste:

                  —

                  „Gebruik uitsluitend de soorten en hoeveelheden brandstof zoals vermeld in de richtsnoeren in de gebruikershandleiding.”,

                  —

                  „Tijdens gebruik goed ventileren.”,

                  —

                  „Nooit brandstof in het toestel gieten wanneer het in bedrijf of nog warm is.”,

                  —

                  „Nooit het brandstofreservoir overvullen; veeg eventueel gemorste brandstof zorgvuldig weg voordat u het toestel ontsteekt.”,

                  —

                  „Voorkom overmatige tocht tijdens gebruik.”,

                  —

                  „Nooit een warm toestel ontsteken.”,

                  —

                  „Nooit het toestel verplaatsen terwijl het in bedrijf is.”,

                  —

                  „Nooit kleine kinderen of huisdieren zonder toezicht in de buurt van een brandende haard laten.”,

                  —

                  „Alleen monteren, gebruiken en onderhouden volgens de aanwijzingen van de fabrikant.”.

            Voor toestellen die zijn voorzien van wielen moet ook de volgende aanwijzing worden opgenomen: „Vóór gebruik van de haard altijd de remmen vergrendelen.”.
      Daarnaast moet de minimale veilige afstand van brandbare materialen worden vermeld waarop de haard kan worden geplaatst.
      De gebruikers moeten tevens op de hoogte worden gesteld van de etiketteringsconventies voor brandstoffen, en met name van de informatie over de eigenschappen van de verschillende brandstoffen die door de etikettering ervan wordt verstrekt.
      Voor zover dit in de norm wordt toegestaan, kan de schriftelijke veiligheidsinformatie vergezeld gaan van geschikte pictogrammen.

         Gebruikershandleiding

      Bij de afvoerloze haard op alcohol moet een gebruikershandleiding worden meegeleverd, die de volgende informatie moet bevatten:

                  —

                  de vereiste (minimale) afstand van de verbrandingskamer waarop een mechanisme voor het ontsteken van de afvoerloze haard op alcohol mag worden gemonteerd;

                  —

                  de vereiste kenmerken van de wand (of andere structuur) voor montage op de wand van een afvoerloze haard op alcohol, met inbegrip van aanwijzingen omtrent toereikende ventilatieruimten voor warmteafvoer;

                  —

                  de vereisten met betrekking tot de bevestigingsmiddelen waarmee wandmodellen van afvoerloze haarden op alcohol (en, in voorkomend geval, vrijstaande haarden) worden bevestigd;

                  —

                  vereisten met betrekking tot de plaatsing en de structurele omgeving van de vrijstaande afvoerloze haard op alcohol, met name de vloer en, in voorkomend geval, het plafond, en

                  —

                  vereisten met betrekking tot de wand waarop een afvoerloze haard op alcohol zal worden gemonteerd, met speciale vermelding van de soorten wanden die bijzondere aandacht vereisen, bv. gipswanden of houten wanden.

            Daarnaast moet de gebruikershandleiding informatie bevatten over:

                  —

                  de soort(en) brandstof die gebruikt mogen worden, en additieven die in die brandstof zijn toegestaan, om te waarborgen dat de afvoerloze haard op alcohol veilig brandt en dat de maximale emissies niet worden overschreden;

                  —

                  de vereiste ventilatie van de ruimte;

                  —

                  de minimale veilige afstand van brandbare materialen waarop de haard kan worden geplaatst, en

                  —

                  de minimale afmetingen van de ruimte of het minimale vloeroppervlak.

            Voorts moet de gebruikershandleiding:

                  —

                  uitleggen hoe de brandstof in de afvoerloze haard op alcohol moet worden ingebracht (en de gebruikers waarschuwen dat zij geen brandstof in een warme haard mogen gieten);

                  —

                  uitleggen hoe de brandstof veilig kan worden bewaard en vermelden welke beperkingen voor de opslag binnenshuis worden opgelegd in de nationale en/of regionale wetgeving in het land waar het toestel in de handel wordt gebracht;

                  —

                  uitleggen hoe een afvoerloze haard op alcohol moet worden gedoofd;

                  —

                  informatie verstrekken over geschikte brandblusapparatuur en aanbevelen dat dergelijke apparatuur in de buurt van de haard wordt geplaatst;

                  —

                  waarschuwen tegen het gebruik van de afvoerloze haard op alcohol in een tochtige omgeving;

                  —

                  aanwijzingen geven voor het veilig ontsteken en herontsteken van de haard;

                  —

                  waarschuwen tegen het ontsteken van een warme afvoerloze haard op alcohol, en

                  —

                  gebruikers instrueren een in bedrijf zijnde afvoerloze haard op alcohol nooit te verplaatsen en, als de haard is voorzien van wielen, om bij het gebruik van het toestel de remmen te vergrendelen.

         Identificatie van de fabrikant en de importeur

      Fabrikanten (4) moeten hun naam, geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde merknaam en het contactadres op de afvoerloze haard op alcohol zelf, of op de verpakking en in een bij de haard gevoegd document vermelden.
      Tevens brengen zij op het product zelf gegevens aan aan de hand waarvan het product kan worden geïdentificeerd (serie- of partijnummer).
      Importeurs (5) moeten hun naam, geregistreerde handelsnaam of hun geregistreerde merknaam en het contactadres op de afvoerloze haard op alcohol zelf, of op de verpakking en in een bij de haard gevoegd document vermelden. Wanneer de importeur uitsluitend om deze vereiste gegevens op het product zelf aan te brengen, de verpakking zou moeten openen, kan worden volstaan met vermelding van de naam, geregistreerde handelsnaam of geregistreerde merknaam en het contactadres op de verpakking of in een bij de haard gevoegd document.

         (1)  Wereldgezondheidsorganisatie, 2010: http://www.euro.who.int/en/health-topics/environment-and-health/air-quality/publications/2010/who-guidelines-for-indoor-air-quality-selected-pollutants.

         (2)  http://www.who.int/ipcs/publications/ehc/ehc_alphabetical/en/index.html.

         (3)  Richtlijn 2006/15/EG van de Commissie van 7 februari 2006 tot vaststelling van een tweede lijst van indicatieve grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling ter uitvoering van Richtlijn 98/24/EG van de Raad en tot wijziging van de Richtlijnen 91/322/EEG en 2000/39/EG (PB L 38 van 9.2.2006, blz. 36).

         (4)  Zoals gedefinieerd in artikel R1 van hoofdstuk R1 van bijlage I bij Besluit nr. 768/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 betreffende een gemeenschappelijk kader voor het verhandelen van producten en tot intrekking van Besluit 93/465/EEG van de Raad (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 82).

         (5)  Zie voetnoot 4.


Belangrijke juridische mededeling

|

52007BP0124(01)

1. Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2005 (C6-0398/2006 - 2006/2165(DEC))

Publicatieblad Nr. 074 E van 20/03/2008 blz. 0250 - 0251

		1.Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2005 (C6-0398/2006 — 2006/2165(DEC))Het Europees Parlement,- gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart betreffende het begrotingsjaar 2005 [1],- gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van het Agentschap [2],- gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),- gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,- gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen [3], en met name artikel 185,- gelet op Verordening (EG) nr. 1592/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2002 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart [4], en met name artikel 49,- gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 [5] van de Raad, en met name artikel 94,- gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,- gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A6-0121/2007),1. verleent de uitvoerend directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2005;2. formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;3. verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).[1] PB C 266 van 31.10.2006, blz. 10.[2] PB C 312 van 19.12.2006, blz. 6.[3] PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).[4] PB L 240 van 7.9.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1701/2003 van de Commissie (PB L 243 van 27.9.2003, blz. 5).[5] PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.--------------------------------------------------


title: 2005/539/EG: Besluit van het Europees Parlement van 12 april 2005 over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2003

text:
               27.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/68

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 12 april 2005
   over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2003
   (2005/539/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2003, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (6858/2005 — C6-0075/2005),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en op Verordening (EG) nr. 1655/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 337/75 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1416/76 (3), inzonderheid op artikel 12 bis,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
   gelet op de artikelen 70 en 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0074/2005),

               1.

               Verleent kwijting aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2003;

               2.

               Geeft zijn opmerkingen in de begeleidende resolutie;

               3.

               Verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de begeleidende resolutie te doen toekomen aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en zorg te dragen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-reeks).

            De voorzitter

         Josep BORRELL FONTELLES

            De secretaris-generaal

         Julian PRIESTLEY

      (1)  PB C 324 van 30.12.2004, blz. 53.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 41.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2003
      HET EUROPEES PARLEMENT,
      gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding betreffende het begrotingsjaar 2003, vergezeld van de antwoorden van het Centrum (1),
      gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (6858/2005 — C6-0075/2005),
      gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag,
      gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en op Verordening (EG) nr. 1655/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 337/75 houdende oprichting van een Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 1416/76 (3), inzonderheid op artikel 12 bis,
      gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
      gelet op de artikelen 70 en 71 en bijlage V van zijn Reglement,
      gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0074/2005),

                  A.

                  Overwegende dat de Rekenkamer in haar bovengenoemde verslag verklaart dat zij redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het per 31 december 2003 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn,

                  B.

                  Overwegende dat het Europees Parlement op 21 april 2004 kwijting (5) heeft verleend aan de directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de uitvoering van de begroting van het Centrum voor het begrotingsjaar 2002, waarbij het Parlement in zijn resolutie onder andere:

                              —

                              het Centrum verzocht de lopende samenwerking met de Europese Stichting voor opleiding voort te zetten;

                              —

                              het Centrum ertoe aanmoedigde voort te gaan met zijn inspanningen met betrekking tot het opzetten van een interneauditdienst en het naleven van de internecontrolenormen;

            1.   Neemt kennis van de volgende cijfers in de rekeningen van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding voor de begrotingsjaren 2003 en 2002;
      Winst- en-verliesrekening over de begrotingsjaren 2003 en 2002

                  (in EUR 1000)

                  2003

                  2002

                  Ontvangsten

                  Subsidies van de Commissie

                  14 500

                  12 135

                  Ontvangsten voorgaande begrotingsjaren

                  0

                  25

                  Diverse ontvangsten

                  3

                  3

                  Bestemmingsontvangsten (Phare + derden)

                  792

                  333

                  Financiële inkomsten

                  0

                  50

                  Totaal ontvangsten (a)

                  15 295

                  12 546

                  Begrotingsuitgaven van het begrotingsjaar

                  Personeel — Titel I van de begroting

                  Betalingen

                  7 554

                  7 570

                  Overgedragen kredieten

                  443

                  298

                  Huishoudelijke uitgaven — Titel II van de begroting

                  Betalingen

                  778

                  767

                  Overgedragen kredieten

                  358

                  345

                  Beleidsuitgaven — Titel III van de begroting (buiten ontvangsten met een bestemming)

                  Betalingen

                  2 381

                  2 491

                  Overgedragen kredieten

                  3 138

                  2 189

                  Bestemmingsontvangsten (Phare + derden)

                  Betalingen

                  546

                  0

                  Overgedragen kredieten

                  246

                  187

                  Totaal uitgaven (b)

                  15 444

                  13 847

                  Resultaat van het begrotingsjaar (a – b)

                  – 149

                  – 1 301

                  Uit het vorige begrotingsjaar overgedragen saldo

                  – 545

                  532

                  Geannuleerde overgedragen kredieten

                  399

                  215

                  Niet-gebruikte heraanwendingen uit het vorige begrotingsjaar

                  10

                  8

                  Terugbetalingen aan de Commissie

                  – 716

                  0

                  Wisselkoersverschillen

                  8

                  1

                  Saldo van het begrotingsjaar

                  – 993

                  – 545

                     Bron: Gegevens van het Centrum. Deze tabel vormt een samenvatting van de gegevens van het Centrum in zijn eigen rekening.

            2.   Neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer over de toepassing door het Centrum van niet-openbare procedures voor de gunning van contracten, alsook van het antwoord van het Centrum; verwacht dat het Centrum verdere inspanningen verricht om de resultaten van dergelijke procedures op transparante wijze te presenteren met inachtneming van de toepasselijke regels;
      3.   Neemt kennis van de opmerking van de Rekenkamer over het feit dat het Centrum de aangekondigde aanpassingen van zijn financiële organisatie niet heeft afgerond; verzoekt het Centrum, deze aanpassingen in 2005 af te ronden en ten uitvoer te leggen; verwacht dat het Centrum, zodra het aanpassingsproces is voltooid, de bevoegde commissie van het Parlement hiervan in kennis stelt;
      4.   Is ingenomen met de samenwerking tussen het Centrum en de Europese Stichting voor opleiding bij het voorbereiden van de toetredingslanden op hun deelname aan de activiteiten van het Centrum na de uitbreiding; is van opvatting dat dergelijke complementaire activiteiten waar passend moeten worden voortgezet en versterkt;
      5.   Verwacht dat het Centrum met ingang van heden subsidies en bijdragen van derde landen opneemt in zijn algemene begroting, in overeenstemming met de desbetreffende opmerking van de Rekenkamer;
      6.   Verwacht dat het Centrum de transparantie van zijn procedure voor het aanwerven van personeel verbetert, voornamelijk door de selectiecriteria voor de lijsten van gegadigden vooraf duidelijk te maken;
      7.   Is verheugd over de opneming van gelijke kansen in het personeelsbeleid van het Centrum; moedigt het Centrum ertoe aan het gelijkekansenbeleid een follow-up te geven en het geregeld te evalueren, teneinde ervoor te zorgen dat het wordt uitgevoerd;
      8.   Betreurt het dat de hoge bestuursfuncties door mannen worden gedomineerd; dringt er bij het Centrum op aan het evenwicht tussen de geslachten op deze posten te verbeteren;
      9.   Is ingenomen met de voorlichtings- en communicatiestrategie van het Centrum, in het bijzonder met de nadruk die wordt gelegd op openheid en toegankelijkheid voor burgers;
      Algemene punten ten aanzien van de Commissie en de agentschappen

                  10.

                  Herinnert aan zijn standpunt dat — hoewel het de inspanningen van de Commissie om te komen tot een beperkt aantal modellen, ten minste voor toekomstige „regelgevende” agentschappen, heeft gesteund — de structuur van bestaande en toekomstige agentschappen diepgaande bezinning op interinstitutioneel niveau verdient; benadrukt voorts dat, alvorens de Commissie de randvoorwaarden voor het gebruik van regelgevende agentschappen formuleert, in een interinstitutioneel akkoord gemeenschappelijke richtsnoeren moeten worden vastgelegd en dat dit dient te gebeuren voordat een geharmoniseerd kader voor de agentschappen wordt opgezet;

                  11.

                  Neemt kennis van het standpunt van de Commissie (6) ten aanzien van het delegeren van verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van taken aan andere organen, met inbegrip van agentschappen, dan de eigen diensten van de Commissie; is van opvatting dat dit niet beantwoordt aan het verzoek van het Parlement om diepgaande bezinning op interinstitutioneel niveau over de structuur van bestaande agentschappen; verzoekt de Commissie derhalve duidelijkheid te verschaffen over dit punt en over het toekomstige alomvattende interinstitutionele akkoord in verband met de nieuwe regelingen die moeten worden opgezet in of parallel aan de financiële vooruitzichten (7);

                  12.

                  Verzoekt de Commissie op middellange termijn, bijvoorbeeld volgens een vaste driejaarlijkse cyclus, een transversale analyse te organiseren en uit te voeren van de evaluaties die van afzonderlijke agentschappen zijn gemaakt, teneinde

                              a)

                              conclusies te trekken over de samenhang van de werkzaamheden van het agentschap met EU-beleid in het algemeen en over de synergieën die bestaan of moeten worden ontwikkeld tussen de agentschappen en de diensten van de Commissie, alsook over het vermijden van overlapping;

                              b)

                              een beoordeling te geven van de bredere Europese toegevoegde waarde van de resultaten van de agentschappen op hun afzonderlijke werkterreinen, en van de relevantie, efficiëntie en effectiviteit van het agentschapsmodel bij de uitvoering van of het leveren van een bijdrage tot beleid van de Europese Unie;

                              c)

                              de impact van de activiteiten van de agentschappen te bepalen en te versterken op het punt van de nabijheid, de toegankelijkheid en de zichtbaarheid van de Europese Unie voor haar burgers;

                  13.

                  Verwacht dat een dergelijke alomvattende analyse uiterlijk eind 2005 beschikbaar is, zodat de periode van drie jaar vanaf de invoering van het Financieel Reglement en het daaruit voortvloeiende nieuwe kader in het agentschappensysteem wordt bestreken;

                  14.

                  Verzoekt de agentschappen actief mee te werken aan dit proces en met de Commissie samen te werken door informatie te verstrekken over kwesties die zij van belang achten voor hun functioneren, hun rol, hun opdracht en hun behoeften, alsook over elke andere aangelegenheid die de kwijtingsprocedure zou kunnen verbeteren, teneinde bij te dragen tot het welslagen van het proces; verzoekt de agentschappen dergelijke informatie ook door te geven aan zijn bevoegde commissies;

                  15.

                  Roept de Commissie ertoe op om, parallel aan dit proces, uiterlijk eind 2005 te komen met voorstellen voor wijzigingen die moeten worden aangebracht in de oprichtingsbesluiten van bestaande agentschappen, teneinde, onder andere, haar betrekkingen met de agentschappen te optimaliseren; dergelijke voorstellen dienen gericht te zijn op:

                              a)

                              verbetering van de communicatie tussen de Commissie en de agentschappen;

                              b)

                              het initiëren of uitbreiden van samenwerking bij het vaststellen van behoeften waarin moet worden voorzien, bij het vaststellen van doelstellingen en resultaten die moeten worden behaald, inclusief de daarvoor noodzakelijke strategie, evenals bij het vaststellen van normen voor toezicht en evaluatie;

                              c)

                              versterking van aanvullende maatregelen, een betere organisatie van de noodzakelijke hulpbronnen en de daadwerkelijke toewijzing ervan om tot resultaten te komen, en het formuleren van voorlichtingsstrategie voor het verspreiden van deze resultaten;

                  16.

                  Benadrukt dat, alvorens enig besluit over een voorstel tot oprichting van een nieuw agentschap wordt genomen, de Commissie een nauwgezette evaluatie dient te maken van de noodzaak en de toegevoegde waarde van de taken van dit agentschap, daarbij rekening houdend met bestaande structuren en de beginselen van subsidiariteit, begrotingsdiscipline en vereenvoudiging van procedures;

                  17.

                  Verwacht van de Commissie dat zij spoedig de richtsnoeren voor het personeelsbeleid van de agentschappen voorlegt, die het Parlement al voor het einde van de begrotingsprocedure 2005 van de Commissie had willen ontvangen;

            Algemene punten ten aanzien van de agentschappen

                  18.

                  Verwacht met ingang van heden, in overeenstemming met artikel 72, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, van elk van de agentschappen het verslag te ontvangen waarin melding wordt gemaakt van de audits die zijn uitgevoerd door de interne controleur, de daarbij gevoegde aanbevelingen en het gevolg dat aan deze aanbevelingen is gegeven;

                  19.

                  Verzoekt de agentschappen verdere inspanningen te verrichten om het statuut van de ambtenaren en de regeling die van toepassing is op andere personeelsleden op correcte wijze toe te passen op hun personeel (aanwervingsprocedures, besluitvorming, persoonlijke dossiers, berekening van salarissen en andere toelagen en vergoedingen, bevorderingsbeleid, vacaturepercentages, quota's in verband met de eerbiediging van de gendergelijkheid, enz.);

                  20.

                  Stelt vast dat, in het algemeen, de percentages mannen en vrouwen in de algehele personeelsbezetting bij de agentschappen laten zien dat er sprake is van een onevenwichtige verdeling van mannen en vrouwen; betreurt het dat circa een derde deel van het personeel bestaat uit mannen en dat zij oververtegenwoordigd zijn op posten met een hoge rang, terwijl vrouwen in het algemeen oververtegenwoordigd zijn op posten met een lage rang; verwacht dat de agentschappen onmiddellijk doeltreffende maatregelen nemen om deze situatie te corrigeren;

                  21.

                  Verzoekt de agentschappen ervoor te zorgen dat alle van toepassing zijnde bepalingen van Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (8) in hun personeelsbeleid worden opgenomen;

                  22.

                  Verwacht dat de agentschappen, in antwoord op de desbetreffende opmerkingen van de Rekenkamer, de begrotingsbeginselen zoals vastgelegd in het Financieel Reglement volledig zullen naleven, in het bijzonder de beginselen van eenheid en begrotingswaarachtigheid; verzoekt de agentschappen, voorzover zulks nog niet het geval is, volledig te voldoen aan de boekhoudkundige vereisten van het Financieel Reglement en hun procedures voor intern beheer en interne controle verder te versterken, teneinde verantwoording, transparantie en toegevoegde Europese waarde te vergroten;

                  23.

                  Moedigt de agentschappen, met name de agentschappen waarvan de werkzaamheden overeenkomsten vertonen met de activiteiten of taken van andere, ertoe aan hun samenwerking te vergroten, teneinde aldus mogelijkheden te creëren voor het ontwikkelen van synergieën; verzoekt deze agentschappen om, waar passend, dergelijke samenwerkingsvormen te formaliseren met behulp van specifieke overeenkomsten (gezamenlijke verklaringen, memoranda van overeenstemming, besluiten over gezamenlijke planning en gezamenlijke elkaar aanvullende acties/programma's), teneinde ervoor te zorgen dat er geen dubbel werk wordt gedaan, dat de output van elk agentschap duidelijk wordt vastgesteld en dat het resultaat van de gezamenlijke inspanningen de toegevoegde waarde en impact van hun werkzaamheden maximaliseert; verwacht regelmatig over deze kwestie te worden geïnformeerd;

                  24.

                  Verzoekt de agentschappen speciale aandacht te schenken aan procedures voor het gunnen en het beheren van contracten; verzoekt hen alle passende maatregelen met betrekking tot hun administratieve structuren te nemen om hun internecontroleprocedures, kanalen en beheer te versterken; is van mening dat dergelijke maatregelen, waar nodig en uitvoerbaar, zouden kunnen bestaan in het opzetten van gespecialiseerde eenheden die tot taak hebben om, op basis van risicoanalyses, advies te geven over de beste manier om gunningsprocedures op te stellen, te zorgen voor toezicht en waar nodig een follow-up te geven; roept de Commissie en de Rekenkamer ertoe op de samenwerking met de agentschappen op dit punt te versterken;

                  25.

                  Neemt kennis van de door enkele directeuren, met name van de „nieuw opgerichte” agentschappen, genoemde moeilijkheden die agentschappen hebben met betrekking tot het naleven van het tijdschema en de termijnen voor verslaglegging die in het Financieel Reglement zijn vastgelegd; verzoekt de directeuren van agentschappen om, met het oog op de komende herziening van het Financieel Reglement in 2005, de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole in kennis te stellen van de moeilijkheden die zij tot dusver hebben ondervonden, zodat daarmee rekening kan worden gehouden in de overwegingen in het kader van de herziening; verwacht dat de directeuren komen met specifieke voorstellen voor andere regelingen met betrekking tot verslagleggingstermijnen die het best overeenkomen met hun wijze van werken, echter zonder te tornen aan de verslagleggingsverplichtingen die zijn vastgelegd in het Financieel Reglement;

                  26.

                  Neemt kennis van de positieve reactie van de directeuren op de oproep van de voor de kwijting bevoegde commissie om een nauwkeuriger communicatiesysteem op te zetten, met name op het punt van de door de agentschappen aan deze commissie te verstrekken documenten in verband met de verslagleggingsverplichtingen van de agentschappen; is van mening dat een betere organisatie van deze communicatie de samenwerking met de agentschappen, alsook de democratische controle zal versterken;

                  27.

                  Verzoekt de directeuren van de agentschappen om met ingang van heden hun jaarlijkse activiteitenverslag, dat samen met financiële en beheersgegevens wordt gepresenteerd, vergezeld te doen gaan van een betrouwbaarheidsverklaring ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van werkzaamheden, analoog aan de verklaringen die de directeuren-generaal van de Commissie ondertekenen;

                  28.

                  Verzoekt de agentschappen een alomvattende voorlichtingsstrategie te ontwikkelen met het oog op de behoefte om de resultaten van hun werkzaamheden, in passende vorm, beschikbaar te maken voor het grote publiek in plaats van deze alleen te presenteren aan de Europese instellingen, bevoegde instanties van de lidstaten, specialisten, partners of specifieke begunstigden; verzoekt de agentschappen om met het oog op het ontwikkelen van een dergelijke strategie hun samenwerking te intensiveren en informatie uit te wisselen over de beste methodes om dit doel te bereiken; verwacht dat de agentschappen zijn bevoegde commissies vóór de volgende kwijtingsprocedure naar behoren op de hoogte stellen van de voortgang bij de opstelling van de strategie, teneinde een doeltreffende en tijdige monitoring van hun activiteiten te waarborgen;

            Algemene punten ten aanzien van de Rekenkamer en de agentschappen

                  29.

                  Is ingenomen met het initiatief van de Rekenkamer om aan haar specifieke verslagen over afzonderlijke agentschappen een tabel toe te voegen die beknopte informatie bevat over de bevoegdheden, het bestuur, de beschikbare hulpbronnen en de producten/output van het desbetreffende agentschap; is van mening dat dit de duidelijkheid en de transparantie van de werkzaamheden van deze Gemeenschapsorganen ten goede komt, terwijl tegelijkertijd een nuttige basis wordt verschaft voor vergelijking, waar passend, met het oog op het creëren van het geharmoniseerde kader voor de agentschappen waar het Parlement om heeft gevraagd;

                  30.

                  Verzoekt de Rekenkamer en de agentschappen om hun samenwerking te versterken, teneinde de procedures en technische instrumenten voor een goed beheer van alle financiële en begrotingskwesties te verbeteren, met het oogmerk om een methodologie op te stellen waarmee het pad wordt geëffend voor een positieve kwijting vanaf de start van de procedure; verwacht regelmatig te worden geïnformeerd over de geboekte vooruitgang en de toepassing van de beste praktijken;

                  31.

                  Verzoekt de Rekenkamer en de agentschappen om de transparantie in de „procédure contradictoire” die voorafgaat aan het eindverslag van de Rekenkamer, te vergroten, teneinde tegenstrijdigheden en ambiguïteiten die de geloofwaardigheid van de gehele exercitie in gevaar zouden kunnen brengen, te vermijden; verzoekt de Rekenkamer en de Commissie in verband hiermee te komen met een voorstel voor een uitvoerbare methode om informatie over verbeteringen die zijn aangebracht en/of problemen die zijn vastgesteld in de periode tussen de eerste bespreking van het ontwerpverslag van de Rekenkamer en het uiteindelijke besluit over de kwijting, te actualiseren, teneinde het meest getrouwe beeld van de situatie bij de agentschappen te kunnen geven.

         (1)  PB C 324 van 30.12.2004, blz. 53.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 41.

         (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (5)  PB L 330 van 4.11.2004, blz. 34.

         (6)  Zoals vastgelegd in bijlage 1 bij de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement „Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst — Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013” (COM(2004) 0101, blz. 38).

         (7)  Zie de bijlage bij het Verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingen 2002 (COM(2004) 0648, blz. 108).

         (8)  PB L 269 van 5.10.2002, blz. 15.


title: Besluit (EU) 2016/1841 van de Raad van 5 oktober 2016 betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering

text:
               19.10.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 282/1

         BESLUIT (EU) 2016/1841 VAN DE RAAD
   van 5 oktober 2016
   betreffende de sluiting, namens de Europese Unie, van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192, lid 1, in samenhang met artikel 218, lid 6, onder a),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de goedkeuring door het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Tijdens de 21e Conferentie van de partijen bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (UNFCCC), die van 30 november tot en met 12 december 2015 in Parijs plaatsvond, is de tekst van een overeenkomst betreffende het versterken van het mondiale antwoord op de klimaatverandering aangenomen.

               (2)

               De Overeenkomst van Parijs is op 22 april 2016 ondertekend, overeenkomstig Besluit (EU) 2016/590 van de Raad (2).

               (3)

               De Overeenkomst van Parijs treedt in werking op de dertigste dag na de datum waarop ten minste 55 partijen bij het UNFCCC die in totaal goed zijn voor naar schatting ten minste 55 % van de totale uitstoot van broeikasgassen, hun akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding hebben nedergelegd. De Unie en haar lidstaten maken deel uit van de partijen bij het UNFCCC. In zijn conclusies van 18 maart 2016 heeft de Europese Raad erop gewezen dat de Unie en haar lidstaten de Overeenkomst van Parijs zo spoedig mogelijk en op tijd moeten bekrachtigen om vanaf de inwerkingtreding ervan partij bij de overeenkomst te zijn.

               (4)

               De overeenkomst van Parijs vervangt de aanpak in het kader van het Protocol van Kyoto van 1997.

               (5)

               De Overeenkomst van Parijs bevat onder meer een streefcijfer op lange termijn dat strookt met de doelstelling om de wereldwijde temperatuurstijging ruim onder 2 °C in vergelijking met het pre-industriële tijdperk te houden en om inspanningen te blijven leveren zodat de stijging beperkt blijft tot 1,5 °C. Om dit doel te bereiken zullen de partijen opeenvolgende nationaal vastgestelde bijdragen voorbereiden, bekendmaken en handhaven.

               (6)

               Ingevolge de Overeenkomst van Parijs moeten de partijen vanaf 2023 om de vijf jaar een algemene inventarisatie uitvoeren, gebaseerd op de laatste stand van de wetenschap en de uitvoering tot dusver, waarbij de vorderingen in kaart worden gebracht en de emissiereducties, adaptaties en ondersteuning in aanmerking worden genomen, en waarbij elke achtereenvolgende bijdrage van een partij verder moet gaan dan de op dat moment geldende bijdrage van deze partij en een zo hoog mogelijk ambitieniveau moet weerspiegelen.

               (7)

               Wat de reductie van de in de EU uitgestoten broeikasgassen betreft, schaarde de Europese Raad zich in zijn conclusies van 23 en 24 oktober 2014 over het kader voor het klimaat- en energiebeleid 2030 achter een bindend streefcijfer van ten minste 40 % eigen reductie van broeikasgasemissies in 2030 ten opzichte van 1990. Op 6 maart 2015 heeft de Raad deze bijdrage van de Unie en haar lidstaten vastgesteld als hun voorgenomen nationaal vastgestelde bijdrage, die op 6 maart 2015 bij het secretariaat van het UNFCCC is ingediend.

               (8)

               In de mededeling bij het voorstel ter ondertekening van de Overeenkomst van Parijs door de Unie wordt benadrukt dat voor een wereldwijde omschakeling naar schone energie veranderingen inzake investeringsgedrag en stimuleringsmaatregelen op alle beleidsgebieden noodzakelijk zijn. Het is een essentiële prioriteit van de Unie om een veerkrachtige energie-unie tot stand te brengen om haar burgers betrouwbare, duurzame, concurrerende en betaalbare energie te verstrekken. Om dat te bereiken, is voortzetting van een ambitieus klimaatbeleid en vooruitgang betreffende andere aspecten van de energie-unie noodzakelijk.

               (9)

               De Raad heeft in zijn conclusies van 18 september 2015 bevestigd dat de Unie en haar lidstaten voornemens zijn in het kader van de Overeenkomst van Parijs gezamenlijk op te treden en is ingenomen met het voornemen van IJsland en Noorwegen om aan dit gezamenlijke optreden deel te nemen.

               (10)

               Het gezamenlijke optreden van de Unie en haar lidstaten zal te zijner tijd worden overeengekomen en zal betrekking hebben op het respectieve emissieniveau dat aan de Unie is toegekend en op de respectieve emissieniveaus van haar lidstaten.

               (11)

               In artikel 4, lid 16, van de Overeenkomst van Parijs is bepaald dat het secretariaat in kennis moet worden gesteld van het gezamenlijke optreden, met inbegrip van het emissieniveau dat binnen de relevante periode aan elke partij wordt toegekend.

               (12)

               De Overeenkomst van Parijs stemt overeen met de milieudoelstellingen van de Unie als bedoeld in artikel 191 van het Verdrag, te weten behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu; bescherming van de gezondheid van de mens; en bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen, en in het bijzonder de bestrijding van de klimaatverandering.

               (13)

               De Overeenkomst van Parijs en de bevoegdheidsverklaring moeten namens de Unie worden goedgekeurd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Overeenkomst van Parijs die op 12 december 2015 in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering isvastgesteld, wordt namens de Unie goedgekeurd.
   De tekst van de Overeenkomst van Parijs is aan dit besluit gehecht.
   De aan dit besluit gehechte bevoegdheidsverklaring wordt eveneens namens de Unie goedgekeurd.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wijst de persoon (personen) aan die namens de Unie gemachtigd is (zijn) de akte van bekrachtiging, samen met de bevoegdheidsverklaring, bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties neder te leggen, overeenkomstig artikel 20, lid 1, van de Overeenkomst van Parijs.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten spannen zich in de noodzakelijke stappen te nemen om ervoor te zorgen dat de nederlegging van de akten van bekrachtiging gelijktijdig met de Unie plaatsvindt, of zo snel mogelijk daarna.
   2.   De lidstaten stellen de Commissie in kennis van hun besluit betreffende de bekrachtiging van de Overeenkomst van Parijs of naar gelang van de omstandigheden, van de vermoedelijke datum waarop de noodzakelijke procedures zullen zijn afgerond.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de datum na die van de vaststelling ervan..

      Gedaan te Brussel, 5 oktober 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LAJČÁK

      (1)  Goedkeuring van 4 oktober 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Besluit (EU) 2016/590 van de Raad van 11 april 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (PB L 103 van 19.4.2016, blz. 1).


title: Besluit van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 16 december 2015 betreffende een coördinatiekader voor de kennisgeving door betrokken autoriteiten van nationale macroprudentiële beleidsmaatregelen, het uitbrengen van adviezen en aanbevelingen door het ESRB en tot intrekking van Besluit ESRB/2014/2 (ESRB/2015/4)

text:
               12.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 97/28

         BESLUIT VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S
   van 16 december 2015
   betreffende een coördinatiekader voor de kennisgeving door betrokken autoriteiten van nationale macroprudentiële beleidsmaatregelen, het uitbrengen van adviezen en aanbevelingen door het ESRB en tot intrekking van Besluit ESRB/2014/2
   (ESRB/2015/4)
   (2016/C 97/12)
   DE ALGEMENE RAAD VAN HET EUROPEES COMITÉ VOOR SYSTEEMRISICO’S,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1092/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 betreffende macroprudentieel toezicht van de Europese Unie op het financiële stelsel en tot oprichting van een Europees Comité voor systeemrisico’s (1), en met name artikel 3,
   Gezien Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (2), en met name artikel 458,
   Gezien Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en van de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (3), en met name artikel 133, artikel 134, artikel 138 en artikel 139,
   Gezien de Aanbeveling ESRB/2015/1 van het Europese Comité voor systeemrisico’s van 11 december 2015 betreffende de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen (4), en met name Aanbeveling A, Aanbeveling B(3) en Aanbeveling C,
   Gezien Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europese Comité voor systeemrisico’s van 15 december 2015 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en van vrijwillige toepassing van wederkerigheid ten aanzien van macroprudentiële beleidsmaatregelen (5), en met name Aanbevelingen B tot en met D,
   Gezien Besluit ESRB/2011/1 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 20 januari 2011 houdende goedkeuring van het reglement van orde van het Europees Comité voor systeemrisico’s (6), en met name artikel 6,
   Gezien Besluit ESRB/2015/3 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 11 december 2015 betreffende de beoordeling van materialiteit van derde landen voor het bancaire stelsel van de Unie in verband met de erkenning en vaststelling van anticyclische bufferpercentages (7), en met name artikel 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Europees Comité voor systeemrisico’s is verantwoordelijk voor macroprudentieel toezicht binnen de Unie. Dienaangaande beoogt het ESRB bij te dragen aan het voorkomen of beperken van systeemrisico’s voor financiële stabiliteit in de Unie, waaronder risico’s van buiten de Unie. Als onderdeel van deze taak tracht het ESRB regelgevingsarbitrage en grensoverschrijdende lekken te voorkomen door ervoor in te staan dat dezelfde of equivalente macroprudentiële vereisten gelden voor dezelfde risico’s in de hele Unie. Om de effectiviteit van macroprudentiële beleidsmaatregelen te waarborgen acht het ESRB drie taken van bijzonder belang. Deze taken zijn opgedragen bij uniewetgeving en/of vloeien voort uit Verordening (EU) nr. 1092/2010.

               (2)

               Ten eerste is het ESRB bij artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013 opgedragen de deugdelijkheid van macroprudentiële beleidsmaatregelen te beoordelen voordat de lidstaten of de Europese Centrale Bank (ECB) deze vaststellen.

               (3)

               Ten tweede beoordeelt het ESRB de potentiële negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten van specifieke macroprudentiële beleidsmaatregelen en, indien een verzoek inzake de toepassing van wederkerigheid is ontvangen van de betrokken activerende autoriteit, beoordeelt het ESRB of op door de lidstaten genomen specifieke macroprudentiële beleidsmaatregelen in de hele Unie wederkerigheid toegepast moet worden overeenkomstig het in Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s vastgestelde kader. Krachtens artikel 134 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013 kunnen lidstaten het ESRB verzoeken aanbevelingen uit te brengen aan andere lidstaten die toepassing van wederkerigheid vereisen ten aanzien van hun macroprudentiële beleidsmaatregelen. Overeenkomstig zijn mandaat kan het ESRB ook de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van maatregelen aanbevelen ten aanzien waarvan de toepassing van wederkerigheid valt onder de nationale beoordelingsvrijheid.

               (4)

               Ten derde, het ESRB draagt bij aan de verwezenlijking van samenhang in de gehele Unie voor anticyclische kapitaalbufferpercentages die van toepassing zijn op blootstellingen aan derde landen. Artikel 138 van Richtlijn 2013/36/EU draagt het ESRB specifiek op aanbevelingen uit te brengen om te waarborgen dat die anticyclische kapitaalbufferpercentages de Unie-instellingen voldoende beschermen tegen het risico van excessieve kredietgroei in derde landen. Luidens artikel 139 van Richtlijn 2013/36/EU kan het ESRB aanbevelingen uitbrengen om samenhang in de hele Unie te bereiken bij de uitoefening van de krachtens dat artikel verleende bevoegdheden inzake de vaststelling en erkenning van anticyclische kapitaalbufferpercentages voor blootstellingen aan derde landen.

               (5)

               Aangaande zijn eerste taak betreffende de beoordeling van de deugdelijkheid van bepaalde macroprudentiële beleidsmaatregelen voor hun vaststelling heeft het ESRB in 2014 een Beoordelingsteam opgericht dat deze maatregelen analyseert en adviezen en aanbevelingen voorbereidt. Aangezien de tweede en de derde taak van het ESRB een aantal aspecten gemeen hebben met zijn eerste taak, ware het aangewezen het mandaat van het huidige Beoordelingsteam zodanig uit te breiden dat de drie taken onder het mandaat vallen. Gezien het uitgebreide mandaat van het Beoordelingsteam zou het tevens noodzakelijk zijn de samenstelling van het Beoordelingsteam te wijzigen, zodat het bredere deskundigheid omvat. Voorts, de aanstellingsduur van bepaalde leden van het Beoordelingsteam, die overeenkomstig Besluit ESRB/2014/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s (8) zijn aangesteld, moet voortduren tot de betrokken aanstellingsduur verstrijkt.

               (6)

               Opdat het ESRB deze drie taken kan uitvoeren wordt aanbevolen dat de betrokken autoriteiten het ESRB in kennis stellen van macroprudentiële beleidsmaatregelen, waaronder die maatregelen die verder gaan dan de in uniewetgeving vastgestelde vereisten. Deze vereisten zijn vastgesteld in artikel 129, lid 2, artikel 130, lid 2, artikel 131, leden 7 en 12, artikel 133, artikel 134, lid 2, artikel 136, lid 7 en 160 van Richtlijn 2013/36/EU, alsook artikel 99, lid 7 en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013. Bovendien beveelt Aanbeveling ESRB/2015/2 aan dat de betrokken autoriteiten het ESRB in kennis stellen van alle vastgestelde macroprudentiële beleidsmaatregelen.

               (7)

               De operationele procedures van het Beoordelingsteam voor elk van zijn drie taken moet de uiteenlopende tijdschema’s vermelden binnen welke het ESRB zijn respectieve taken moet vervullen. Met name zal het ESRB zijn adviezen of aanbevelingen inzake de betrokken maatregel binnen één maand na ontvangst van de kennisgeving uitbrengen overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013. Het ESRB zal trachten Aanbeveling ESRB/2015/2 binnen drie maanden na kennisgeving van die maatregelen te wijzigen. Indien het ESRB van mening is dat optreden nodig is inzake de anticyclische bufferpercentages die van toepassing zijn op blootstellingen aan specifieke derde landen, zal het trachten een aanbeveling uit te brengen binnen drie maanden nadat het kennis heeft verkregen van een potentieel risico voortvloeiend uit excessieve kredietgroei in het betrokken derde land.

               (8)

               Besluit ESRB/2014/2 moet ingetrokken worden en worden vervangen door dit besluit om de twee extra taken voor het Beoordelingsteam en de daarmee samenhangende wijzigingen in de samenstelling te incorporeren,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Werkingssfeer
   1.   Dit besluit richt een gemeenschappelijk procedureel kader op aangaande het uitbrengen van adviezen en aanbevelingen door het ESRB als reactie op de vaststelling van macroprudentiële beleidsmaatregelen binnen de Unie op de in lid 2 genoemde gebieden.
   2.   Met name beoogt dit besluit de procedures voor de analyse van macroprudentiële beleidsmaatregelen uiteen te zetten en, indien van toepassing voor het uitbrengen van:

               a.

               ESRB-aanbevelingen en -adviezen betreffende macroprudentiële beleidsmaatregelen overeenkomstig artikel 133, leden 14 en 15 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458, lid 4 van Verordening (EU) nr. 575/2013;

               b.

               Wijzigingen van Aanbeveling ESRB/2015/2 om aanvullende genotificeerde macroprudentiële beleidsmaatregelen te incorporeren die werden aanbevolen voor toepassing van wederkerigheid overeenkomstig, maar niet beperkt tot artikel 134, lid 4 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458, lid 8 van Verordening (EU) nr. 575/2013;

               c.

               ESRB-aanbevelingen betreffende de vaststelling en erkenning van een specifiek anticyclisch bufferpercentage overeenkomstig, maar niet beperkt tot artikel 138 en artikel 139 van Richtlijn 2013/36/EU („de ESRB-aanbevelingen betreffende specifieke anticyclische bufferpercentages van derde landen”).

         Artikel 2
   Definities
   Binnen het kader van dit besluit gelden de volgende definities:

               1.

               „vaststelling”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               2.

               „anticyclisch bufferpercentage”: heeft dezelfde betekenis als anticyclisch bufferpercentage in artikel 128, lid 7 van Richtlijn 2013/36/EU;

               3.

               „Darwin”: is het interne documentbeheersysteem van het ESRB;

               4.

               „macroprudentiële beleidsmaatregel”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               5.

               „kennisgeving”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               6.

               „kennisgevende autoriteit”: een autoriteit die een kennisgeving aan het ESRB verstuurt;

               7.

               „advies”: een door het ESRB uit te brengen advies na de ontvangst van een kennisgeving aangaande een macroprudentiële beleidsmaatregel overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013;

               8.

               „wederkerigheid”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               9.

               „aanbeveling”: een door het ESRB uit te brengen advies overeenkomstig, maar niet beperkt tot artikel 133, lid 14, artikel 134, lid 4, artikel 138 en artikel 139 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013;

               10.

               „betrokken activerende autoriteit”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               11.

               „betrokken autoriteit”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/2;

               12.

               „betrokken autoriteit van een derde land”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/1;

               13.

               „derde land”: heeft dezelfde betekenis als in afdeling 2, onder 1) van Aanbeveling ESRB/2015/1;

         Artikel 3
   Publicatie van macroprudentiële beleidsmaatregelen
   1.   Wanneer de betrokken autoriteiten het ESRB in kennis stellen van vastgestelde macroprudentiële beleidsmaatregelen binnen het toepassingsgebied van besluit, gebruiken zij de op de ESRB-website bekendgemaakte templates. Het ESRB-secretariaat publiceert de macroprudentiële beleidsmaatregelen die de betrokken autoriteiten hebben vastgesteld, gepubliceerd en waarvan zij het ESRB in kennis gesteld hebben. De kennisgevende autoriteit kan verzoeken dat omwille van financiële stabiliteit deze maatregelen niet gepubliceerd worden, welk verzoek het Hoofd van het ESRB-secretariaat kan inwilligen.
   2.   De overeenkomstig dit besluit uitgebrachte adviezen en aanbevelingen, alsook wijzigingen ervan, worden na goedkeuring door de Algemene Raad op de ESRB-website bekendgemaakt. De kennisgevende autoriteit kan verzoeken dat omwille van financiële stabiliteit deze adviezen, aanbevelingen, of wijzigingen ervan, niet gepubliceerd worden, over welk verzoek het ESRB een besluit neemt. Openbare aanbevelingen, waaronder wijzigingen ervan, die zijn gericht tot de relevante autoriteiten in alle lidstaten, worden in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.
   Artikel 4
   ESRB-adviezen en -aanbevelingen betreffende nationale macroprudentiële beleidsmaatregelen
   1.   Dit artikel is van toepassing op adviezen en aanbevelingen zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, onder a).
   2.   Na ontvangst van een kennisgeving overeenkomstig artikel 133 van Richtlijn 2013/36/EU of artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013, dient het ESRB-secretariaat die kennisgeving via Darwin onverwijld in bij de Algemene Raad en het Beoordelingsteam.
   3.   Binnen vijf ECB-werkdagen volgende op de ontvangst van een in lid 2 bedoelde kennisgeving kunnen leden van de Algemene Raad relevante problemen aan de orde stellen aangaande negatieve externe factoren zoals negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten van de genotificeerde macroprudentiële beleidsmaatregelen. Deze leden kunnen tevens signaleren dat hun autoriteit als waarnemer zou willen deelnemen aan het Beoordelingsteam, indien de autoriteit nog niet vertegenwoordigd is. Om een soepel en efficiënt proces te waarborgen, stellen leden voor zover mogelijk die relevante problemen in de Engelse taal aan de orde.
   4.   Binnen 12 werkdagen na ontvangst van de kennisgeving overeenkomstig lid 2, bereidt het Beoordelingsteam een beoordeling en een ontwerpadvies of -aanbeveling voor aangaande de deugdelijkheid van de macroprudentiële beleidsmaatregel, zulks gezien de relevante vereisten uit hoofde van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458 van Verordening (EU) nr. 575/2013 vanuit een macroprudentieel perspectief en vanuit het perspectief van financiële stabiliteit.
   5.   Na voltooiing van het ontwerpadvies of de ontwerpaanbeveling, dient het ESRB-secretariaat het ontwerp via Darwin onverwijld in bij alle leden van de Algemene Raad ter overweging via de schriftelijke procedure. Voordat de Algemene Raad een besluit neemt, kunnen leden van de Algemene Raad binnen vier ECB-werkdagen volgende op de indiening opmerkingen maken aangaande het ontwerpadvies of de ontwerpaanbeveling.
   6.   Binnen twee ECB-werkdagen volgende op de dag waarop de opmerkingen moeten worden ingediend, beoordeelt het Beoordelingsteam of het ontwerpadvies of de ontwerpaanbeveling gezien die opmerkingen herzien moet worden, en dient via het ESRB-secretariaat het finale ontwerpadvies of de ontwerpaanbeveling in bij de Algemene Raad.
   7.   Op basis van de door het Beoordelingsteam voorbereide beoordeling en het ontwerp, neemt de Algemene Raad een besluit inzake het ontwerpadvies of de ontwerpaanbeveling. Het besluit door de Algemene Raad wordt via de schriftelijke procedure genomen, in welk geval de leden van de Algemene Raad minstens vijf ECB-werkdagen krijgen om hun stem uit te brengen, tenzij een vergadering van de Algemene Raad is belegd overeenkomstig het reglement van orde van het ESRB. De Algemene Raad besluit minstens een ECB-werkdag voor het verstrijken van de periode van één maand, zoals bedoeld in artikel 133, lid 14 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458, lid 4 van Verordening (EU) nr. 575/2013.
   8.   Het ESRB kan een advies uitbrengen met de vermelding dat het niet mogelijk is om de naleving van de vereisten van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013 te beoordelen, indien het ESRB op zijn verzoek om nadere informatie van de kennisgevende autoriteiten informatie heeft ontvangen die nog steeds niet alle voor de beoordeling van de deugdelijkheid van de betrokken maatregel relevante informatie omvat, waaronder naleving van de betrokken vereisten van Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013. Het ESRB kan tevens een negatief advies of aanbeveling uitbrengen, indien van toepassing.
   Artikel 5
   ESRB-aanbeveling betreffende de wederkerigheid van macroprudentiële beleidsmaatregelen
   1.   Dit artikel is van toepassing op wijzigingen van Aanbeveling ESRB/2015/2, zoals bedoeld in artikel 1, lid 2, onder b).
   2.   Binnen vijf ECB-werkdagen nadat het ESRB een verzoek om toepassing van wederkerigheid heeft ontvangen van een lidstaat, dient het ESRB-secretariaat overeenkomstig, maar niet beperkt tot, artikel 134, lid 4 van Richtlijn 2013/36/EU of artikel 458, lid 8 van Verordening (EU) nr. 575/2013 via Darwin het verzoek in bij de leden van het Technisch Adviescomité, de Algemene Raad en het Beoordelingsteam.
   3.   Binnen vijf ECB-werkdagen na de verzending van de in lid 2 bedoelde informatie mogen de leden van de Algemene Raad aan het ESRB aantonen dat de genotificeerde macroprudentiële beleidsmaatregel aanzienlijke negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten in hun jurisdictie zou hebben, en aangeven dat hun autoriteit als waarnemer zou willen deelnemen aan het Beoordelingsteam, indien zijn land nog niet vertegenwoordigd is. Om een soepel en efficiënt proces te waarborgen, verstrekken de leden van de Algemene Raad voor zover mogelijk relevante informatie aan het ESRB in de Engelse taal.
   4.   Binnen 25 ECB-werkdagen volgende op de verzending van de in lid 3 bedoelde informatie, bereidt het Beoordelingsteam een beoordeling voor van de noodzaak tot vaststelling van een aanbeveling inzake de toepassing van wederkerigheid, samen met een ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2, indien noodzakelijk. Het Beoordelingsteam bereidt een voorstel voor aan het Technisch Adviescomité betreffende de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van de genotificeerde maatregel en betreffende de middelen waarmee toepassing van wederkerigheid in overeenstemming met Aanbeveling ESRB/2015/2 bereikt kan worden.

               a)

               Indien het Beoordelingsteam vaststelt dat overleg over de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van de betrokken maatregel gewettigd is, dient het ESRB-secretariaat de beoordeling en de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 van het Team in bij een vergadering van het Technisch Adviescomité voor overleg. Onderwerp van dat overleg zijn ook de soorten maatregelen waarmee de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van de betrokken maatregel door andere lidstaten bereikt kan worden. Indien dezelfde maatregel als de ter discussie staande niet beschikbaar is in de nationale wetgeving van alle andere lidstaten, identificeert het Team andere maatregelen met een equivalent effect die de wederkerigheid toepassende betrokken autoriteiten op een zo goed mogelijke wijze kunnen toepassen.

               b)

               Indien het Beoordelingsteam oordeelt dat overleg niet nodig is, omdat de genotificeerde maatregel exposure-based is en beschikbaar is in alle overige lidstaten, kan het ESRB-secretariaat de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 via Darwin aan alle leden van het Technisch Adviescomité verzenden voor een schriftelijke procedure. In dat geval verzoekt de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van die maatregel door alle lidstaten, te implementeren door een wijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2.

         5.   Indien na de vergadering van het Technisch Adviescomité waar de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van de maatregel werd besproken, dan wel overeenkomstig lid 4, onder b) een schriftelijke procedure van het Technisch Adviescomité noodzakelijk is, kunnen de leden van het Technisch Adviescomité binnen vijf ECB-werkdagen na verzending via Darwin opmerkingen plaatsen bij de ontwerpaanbeveling.
   6.   Binnen vijf ECB-werkdagen volgende hetzij op de dag waarop het Technisch Adviescomité opmerkingen moet indienen of de vergaderdag van het Technisch Adviescomité tijdens welke de toepassing van wederkerigheid ten aanzien van de maatregel werd besproken, dient het ESRB-secretariaat, indien toepasselijk, via Darwin de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 voor beraad in bij de Algemene Raad. Indien leden van het Technisch Adviescomité via de in lid 5 bedoelde procedure, of tijdens de vergadering van het Technisch Adviescomité, inhoudelijke opmerkingen maken, kan de voorbereiding van de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 met maximaal 25 ECB-werkdagen verlengd worden.
   7.   De Algemene Raad kan binnen vijf ECB-werkdagen volgende op de indiening van het ontwerp bij de Algemene Raad opmerkingen maken, indien toepasselijk, over de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2.
   8.   Binnen vijf ECB-werkdagen volgende op de dag waarop leden van de Algemene Raad opmerkingen moeten indienen, dient het ESRB-secretariaat, indien toepasselijk, hetzij de finale ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 via een schriftelijke procedure ter goedkeuring in bij de Algemene Raad, hetzij dient het ontwerp ter goedkeuring in bij een vergadering van de Algemene Raad. De Algemene Raad kan een besluit nemen inzake de ontwerpwijziging van Aanbeveling ESRB/2015/2 via de schriftelijke procedure of tijdens een vergadering van de Algemene Raad, zulks overeenkomstig artikel 6 van Besluit ESRB/2011/1.
   Artikel 6
   ESRB-aanbevelingen betreffende specifieke anticyclische bufferpercentages van derde landen
   1.   Dit artikel is van toepassing op in artikel 1, lid 2, onder c), bedoelde aanbevelingen.
   2.   Het Beoordelingsteam kan in de volgende gevallen verzocht worden om kredietontwikkelingen in een derde land te analyseren, hetgeen kan resulteren in een voorstel voor een ESRB-aanbeveling betreffende het specifieke anticyclische bufferpercentage dat op het betrokken derde land van toepassing is, zulks in de volgende gevallen:

               a)

               indien een betrokken autoriteit van een derde land verzoekt om erkenning van een bufferpercentage dat hoger is dan 2,5 %;

               b)

               indien een aangewezen autoriteit het ESRB informeert overeenkomstig aanbeveling A(1) van Aanbeveling ESRB/2015/1, of, indien het ESRB-secretariaat ervaart dat een betrokken autoriteit van een derde land een anticyclisch bufferpercentage dat hoger is dan 2,5 % voor dat derde land heeft vastgesteld, zulks voor landen die lid zijn van het Bazelcomité voor bankentoezicht (BCBS);

               c)

               indien een aangewezen autoriteit het ESRB informeert overeenkomstig aanbeveling A(2) en B(3) van Aanbeveling ESRB/2015/1;

               d)

               Indien een aangewezen autoriteit het ESRB informeert overeenkomstig aanbeveling C(1) van Aanbeveling ESRB/2015/1, dan wel indien de door een betrokken autoriteit van een derde land, dat lid is van het BCBS, vastgesteld anticyclisch bufferpercentage werd erkend op grond van een ESRB-aanbeveling, en het ESRB-secretariaat ervaart dat de betrokken autoriteit van dat derde land een lager anticyclisch bufferpercentage heeft vastgesteld;

               e)

               Indien een aangewezen autoriteit het ESRB informeert overeenkomstig aanbeveling C(2) van Aanbeveling ESRB/2015/1, dan wel indien de door een betrokken autoriteit van een derde land, dat lid is van het BCBS, vastgesteld anticyclisch bufferpercentage werd erkend op grond van een ESRB-aanbeveling, en het ESRB-secretariaat ervaart dat de betrokken autoriteit van dat derde land een lager anticyclisch bufferpercentage heeft vastgesteld;

               f)

               indien het ESRB-secretariaat indicaties ziet voor een excessieve kredietgroei in een van de derde landen die als materieel voor de Unie zijn geïdentificeerd, zoals bepaald in artikel 4 van Besluit ESRB/2015/3.

         3.   Binnen vijf ECB-werkdagen na de dag waarop een van de in lid 2 uiteengezette gevallen zich voordoet, dient het ESRB-secretariaat via Darwin alle relevante informatie in bij de leden van het Technisch Adviescomité, de Algemene Raad en het Beoordelingsteam. Het hoofd van het Beoordelingsteam zal besluiten of en wanneer het de betrokken autoriteit van een derde land zal notificeren om een vertegenwoordiger uit te nodigen als waarnemer deel uit te gaan maken van het Beoordelingsteam.
   4.   Binnen vijf ECB-werkdagen na de verzending van de in lid 3 bedoelde informatie mogen de leden van de Algemene Raad aan het ESRB aantonen dat hun lidstaat materiële blootstellingen heeft aan het betrokken derde land en signaleren dat zij als waarnemers zouden willen deelnemen aan het Beoordelingsteam, indien hun autoriteit niet vertegenwoordigd is. Om een soepel en efficiënt proces te waarborgen, verstrekken de leden voor zover mogelijk relevante informatie aan het ESRB in de Engelse taal.
   5.   Binnen 25 ECB-werkdagen volgende op de verzending van de in lid 4 bedoelde informatie, bereidt het Beoordelingsteam een beoordeling voor van de noodzaak tot vaststelling van een aanbeveling betreffende specifieke anticyclische bufferpercentages die voor het betrokken derde land gelden. Indien het Beoordelingsteam van mening is dat een aanbeveling noodzakelijk is, gaat de beoordeling vergezeld van een ontwerpaanbeveling. Het ESRB-secretariaat dient de beoordeling en, indien toepasselijk, de ontwerpaanbeveling ter overleg in bij een vergadering van het Technisch Adviescomité of via Darwin bij het Technisch Adviescomité voor een schriftelijke procedure.
   6.   Binnen vijf ECB-werkdagen na de dag van indiening via de schriftelijke procedure kunnen leden van het Technisch Adviescomité opmerkingen maken over de beoordeling en, indien toepasselijk, op de ontwerpaanbeveling.
   7.   Binnen vijf ECB-werkdagen volgende hetzij op de dag waarop het Technisch Adviescomité opmerkingen moet indienen, of de vergaderdag van het Technisch Adviescomité, dient het ESRB-secretariaat, indien toepasselijk, via Darwin de ontwerpaanbeveling voor beraad in bij de Algemene Raad.
   8.   Binnen vijf ECB-werkdagen na de dag van indiening kunnen leden van de Algemene Raad opmerkingen maken over de beoordeling en, indien toepasselijk, over de ontwerpaanbeveling.
   9.   Indien het Beoordelingsteam van mening is dat een aanbeveling nodig was en de raadpleging van de Algemene Raad geen inhoudelijke opmerkingen heeft opgeleverd, dient het ESRB-secretariaat binnen vijf ECB-werkdagen volgende op de dag waarop de leden van de Algemene Raad opmerkingen in moeten dienen, de finale ontwerpaanbeveling in hetzij bij de Algemene Raad via een schriftelijke procedure ter goedkeuring, hetzij ter goedkeuring tijdens een vergadering van de Algemene Raad.
   10.   Indien de raadpleging van de Algemene Raad inhoudelijke opmerkingen heeft opgeleverd, stelt het ESRB-secretariaat de aangelegenheid tijdens de volgende vergadering van de Algemene Raad ter beraad aan de orde.
   11.   De Algemene Raad kan een besluit nemen inzake de finale ontwerpaanbeveling via een schriftelijke procedure of tijdens een vergadering van de Algemene Raad, zulks overeenkomstig artikel 6 van Besluit ESRB/2011/1.
   12.   Indien om het besluit van het ESRB betreffende specifieke anticyclische bufferpercentages voor derde landen voor blootstellingen aan een specifiek derde land als een dringende aangelegenheid wordt verzocht, kan de in leden 3 tot en met 11 beschreven procedure ingekort worden. Op verzoek van de kennisgevende autoriteit en/of op basis van de aard van het onderliggende risico voor het bancaire stelsel van de Unie, kan het hoofd van het Beoordelingsteam besluiten het bovengenoemde proces in te korten.
   Artikel 7
   Beoordelingsteam
   1.   Inzake macroprudentiële beleidsmaatregelen, wederkerigheid van macroprudentiële beleidsmaatregelen en anticyclische bufferpercentages voor derde landen bereidt het Beoordelingsteam beoordelingen en ontwerpadviezen of -aanbevelingen voor. De leden van het Beoordelingsteam, alsook waarnemers, hebben technisch, alsook beleidsmatig een toereikend niveau van senioriteit.
   2.   Het Hoofd van het Beoordelingsteam is het Hoofd van het ESRB-secretariaat of zijn/haar aangewezen plaatsvervanger.
   3.   Het Beoordelingsteam omvat: a) twee vertegenwoordigers van het ESRB-secretariaat, waaronder het Hoofd van het Beoordelingsteam, b) een vertegenwoordiger van de toezichtfunctie van de ECB, c) een vertegenwoordiger van de macroprudentiële functie van de ECB, d) een vertegenwoordiger van de Europese Commissie, e) een vertegenwoordiger van de Europese Bankautoriteit (EBA), en f) negen vertegenwoordigers die elk een nationale centrale bank (NCB) van een lidstaat vertegenwoordigen. Vertegenwoordigers van de NCB’s die lid zijn van het Stuurcomité, waaronder vertegenwoordigers van NCB’s waaruit de eerste vicevoorzitter van het ESRB en het hoofd van het Technisch Adviescomité worden benoemd, behoren tot de groep van negen NCB-vertegenwoordigers.
   4.   Uitgaande van voordrachten van de NCB’s die leden zijn van de Algemene Raad, benoemt de Algemene Raad de negen in lid 3 bedoelde NCB-vertegenwoordigers. Zij worden benoemd voor dezelfde periode als de vertegenwoordiger van hun autoriteit in het Stuurcomité, dan wel voor een periode van drie jaar. Indien hun autoriteit niet is vertegenwoordigd in het Stuurcomité, kunnen de NCB-vertegenwoordigers in het Beoordelingsteam herbenoemd worden.
   5.   Alle overige leden van het Beoordelingsteam worden voor een onbepaalde periode benoemd.
   6.   Alle instellingen die als lid in het ESRB vertegenwoordigd zijn, en die vertegenwoordigd zijn in het Beoordelingsteam, kunnen hun leden vervangen of meer dan een persoon aanwijzen op basis van de vereiste deskundigheid en het type beoordeling dat het Beoordelingsteam krachtens artikel 1, lid 2 moet uitvoeren. Het Hoofd van het Beoordelingsteam moet die vervangingen goedkeuren. De samenstelling van het Beoordelingsteam waarborgt een evenwichtige vertegenwoordiging van eurogebiedlidstaten en niet-eurogebiedlidstaten.
   7.   Waarnemers kunnen deelnemen aan het Beoordelingsteam om aan het overleg bij te dragen. Waarnemers kunnen maximaal twee vertegenwoordigers per lidstaat betreffen, een van de NCB en een van de betrokken autoriteit of andere in de Algemene Raad van het ESRB vertegenwoordigde autoriteiten, welke lidstaat overeenkomstig artikel 4, lid 3 hetzij inhoudelijke problemen heeft gesignaleerd, of heeft gesignaleerd dat de betrokken macroprudentiële beleidsmaatregel overeenkomstig artikel 5, lid 3 significante negatieve grensoverschrijdende overloopeffecten zou hebben op nationaal niveau, dan wel afkomstig is van een lidstaat die overeenkomstig artikel 6, lid 4 materiële blootstellingen heeft aan het betrokken derde land. Leden van de Algemene Raad coördineren nationale vertegenwoordiging in het Beoordelingsteam met de betrokken nationale autoriteiten, indien zij niet vertegenwoordigd zijn in de Algemene Raad en de ter discussie staande maatregel binnen hun mandaat valt. Indien een aanbeveling of een advies overeenkomstig artikel 133, leden 14 en 15 van Richtlijn 2013/36/EU en artikel 458, lid 4 van Verordening (EU) nr. 575/2013 wordt voorbereid, zijn Commissie- en EBA-vertegenwoordigers waarnemers. Waarnemers van het Beoordelingsteam kunnen tevens maximaal twee vertegenwoordigers, een van de betrokken NCB en een van de betrokken nationale autoriteit, van een lidstaat omvatten die een macroprudentiële beleidsmaatregel heeft genotificeerd en/of wederkerigheid van een macroprudentiële beleidsmaatregel heeft verzocht. Vertegenwoordigers van derde landen waarvan anticyclische bufferpercentages ter discussie staan, kunnen ook als waarnemers uitgenodigd worden, in welk geval vertrouwelijkheidsovereenkomsten op hun van toepassing zijn.
   8.   Indien uit hoofde van artikel 5, lid 2 van Verordening (EU) nr. 1024/2013 (9), de ECB, en niet een nationale autoriteit, een macroprudentiële beleidsmaatregel op nationaal niveau notificeert, wordt de ECB vertegenwoordigd door twee waarnemers en iedere betrokken lidstaat wordt vertegenwoordigd door twee volgens dezelfde in lid 7 beschreven procedure aangewezen waarnemers.
   9.   Om bij de beoordeling van macroprudentiële beleidsmaatregelen uit hoofde van artikel 1, lid 2, onder a), belangenconflicten te vermijden, wordt de status van leden van het Beoordelingsteam tijdelijk opgeschort, en worden zij niet vervangen, en wel voor vertegenwoordigers van lidstaten of de ECB in alle gevallen waarin de betrokken autoriteiten van de betrokken lidstaat of de ECB een macroprudentiële beleidsmaatregel heeft genotificeerd of materiële problemen heeft gesignaleerd aangaande de macroprudentiële beleidsmaatregel of verzochte toepassing van wederkerigheid ten aanzien van een door het Beoordelingsteam te beoordelen macroprudentiële beleidsmaatregel.
   10.   Leden van het Beoordelingsteam bereiden ontwerpadviezen of -aanbevelingen voor overeenkomstig artikel 4, lid 4, artikel 5, lid 4 en artikel 6, lid 5 waarover de Algemene Raad kan stemmen. Het Beoordelingsteam streeft naar consensus tussen zijn leden. Indien omstandigheden dit vereisen, kan het een meerderheids- en een minderheidsstandpunt afgeven in de beoordeling die wordt ingediend bij de Algemene Raad.
   Artikel 8
   Overgangsbepalingen
   1.   De overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 8 van Besluit ESRB/2014/2 negen NCB-vertegenwoordigers blijven in functie tot het einde van de in artikel 5, lid 8 van Besluit ESRB/2014/2 bedoelde initiële aanstellingsduur.
   2.   Na afloop van de initiële aanstellingsduur van twee jaar op 27 januari 2016 worden de betrokken vier NCB-vertegenwoordigers vervangen door een vertegenwoordiger van elk van de vier in het Stuurcomité vertegenwoordigde NCB’s. Indien een NCB uit het Technisch Adviescomité na 27 januari 2016 al is vertegenwoordigd in het Beoordelingsteam, wordt haar vertegenwoordiger vervangen door een vertegenwoordiger uit de NCB waaruit het Hoofd van het Technisch Adviescomité werd benoemd.
   3.   Na afloop van de initiële aanstellingsduur van drie jaar op 27 januari 2017 worden de betrokken vijf NCB-vertegenwoordigers vervangen door vier vertegenwoordigers uit vier NCB’s die overeenkomstig artikel 7, lid 4 worden benoemd en een uit de NCB waaruit de eerste vicevoorzitter van het ESRB werd benoemd.
   Artikel 9
   Intrekking
   Dit besluit trekt Besluit ESRB/2014/2 in, en vervangt het.
   Artikel 10
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt op 1 januari 2016 in werking.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 16 december 2015.

            De voorzitter van het ESRB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 331 van 15.12.2010, blz. 1.

      (2)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1.

      (3)  PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338.

      (4)  De Engelse versie is beschikbaar op de ESRB-website onder www.esrb.europa.eu.

      (5)  De Engelse versie is beschikbaar op de ESRB-website onder www.esrb.europa.eu.

      (6)  PB C 58 van 24.2.2011, blz. 4.

      (7)  De Engelse versie is beschikbaar op de ESRB-website onder www.esrb.europa.eu.

      (8)  Besluit ESRB/2014/2 van het Europees Comité voor systeemrisico’s van 27 januari 2014 inzake een coördinatiekader betreffende de kennisgeving van nationale macroprudentiële beleidsmaatregelen door bevoegde of aangewezen autoriteiten en de verstrekking van adviezen en afgifte van aanbevelingen door het Europees Comité voor systeemrisico’s (PB C 98 van 3.4.2014, blz. 3).

      (9)  Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63).