title: 2004/708/EG: Besluit van het Europees Parlement van 21 april 2004 over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2002

text:
               21.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/8

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 21 april 2004
   over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2002
   (2004/708/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   Gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2002, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1) (C5-0636/2003),
   Gezien de aanbeveling van de Raad van 9 maart 2004 (C5-0141/2004),
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 276,
   Gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en Verordening (EG) nr. 1654/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2062/94 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (3), inzonderheid op artikel 12 bis,
   Gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
   Gelet op artikel 93 bis en bijlage V van zijn Reglement,
   Gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5-0212/2004),

               1.

               Verleent kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2002;

               2.

               Geeft zijn opmerkingen in de begeleidende resolutie;

               3.

               Verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de begeleidende resolutie te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en zorg te dragen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (reeks L).

            De secretaris-generaal

         Julian PRIESTLEY

            De voorzitter

         Pat COX

      (1)  PB C 319 van 30.12.2003, blz. 8.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 38.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               21.4.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/9

         RESOLUTIE
   van het Europees Parlement houdende opmerkingen bij het besluit over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2002
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   Gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor het begrotingsjaar 2002, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (C5-0636/2003) (1),
   Gezien de aanbeveling van de Raad van 9 maart 2004 (C5-0141/2004),
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 276,
   Gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en Verordening (EG) nr. 1654/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2062/94 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (3), inzonderheid op artikel 12 bis,
   Gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
   Gelet op artikel 93 bis en bijlage V van zijn Reglement,
   Gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken (A5-0212/2004),

               A.

               Overwegende dat de Europese Rekenkamer in haar bovengenoemde verslag verklaart dat zij redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het per 31 december 2002 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn;

               B.

               Overwegende dat het Europees Parlement op 6 november 2003 op basis van het verslag van de Rekenkamer kwijting heeft verleend (5) aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2001, waarbij het Parlement in zijn resolutie onder andere:

                           —

                           instemde met de uitleg van het Agentschap over de omstandigheden die geleid hadden tot de overdracht van een groot bedrag aan operationele kredieten van 2001 naar 2002, hetgeen voornamelijk was te wijten aan de late goedkeuring van het MKB-programma voor het voorkomen van ongelukken, dat door het Agentschap ten uitvoer moest worden gelegd;

                           —

                           kennis nam van de over het geheel genomen goede beoordeling van de prestaties van het Agentschap in het externe evaluatieverslag en van oordeel was dat passende aandacht zou moeten worden geschonken aan het standpunt van het Agentschap ten aanzien van de omvorming van bovengenoemd programma in een meerjarenprogramma;

                           —

                           het Agentschap ertoe opriep de programmering van zijn werkzaamheden met betrekking tot de activiteiten van de nationale contactpunten te verbeteren en met voldoening kennis nam van de samenwerking tussen het Agentschap en de Stichting van Dublin,

               1.

               Neemt kennis van de volgende cijfers in de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de begrotingsjaren 2002 en 2001:
               Winst-en-verliesrekening over de begrotingsjaren 2002 en 2001

                           (1000 EUR)

                           2002

                           2001

                              Ontvangsten

                           Subsidies van de Commissie

                           12 324

                           9 400

                           Overige subsidies

                           252

                           184

                           Diverse ontvangsten

                           8

                           0

                           Financiële inkomsten

                           73

                           91

                              Totaal ontvangsten (a)

                              12 657

                              9 676

                              Uitgaven

                              Personeel — Titel I van de begroting

                           Betalingen

                           3 024

                           2 654

                           Overgedragen kredieten

                           136

                           168

                              Huishoudelijke uitgaven — Titel II van de begroting

                           Betalingen

                           1 140

                           846

                           Overgedragen kredieten

                           247

                           229

                              Beleidsuitgaven — Titel III van de begroting

                           Betalingen

                           2 030

                           1 543

                           Overgedragen kredieten

                           5 623

                           5 814

                              Totaal uitgaven (b)

                              12 199

                              11 255

                              Resultaat van het begrotingsjaar (a - b) (6)

                              458

                              -1 579

                           Uit het vorige begrotingsjaar overgedragen saldo

                           -2 185

                           - 886

                           Geannuleerde uit het voorgaande jaar overgedragen kredieten

                           609

                           242

                           Niet-gebruikte opnieuw aan te wenden ontvangsten uit het vorige begrotingsjaar

                           0

                           9

                           Wisselkoersverschillen

                           4

                           2

                           Overlopend

                           7

                           27

                              Saldo van het begrotingsjaar

                              -1 108

                              -2 185

         Uitvoering van de begroting

               2.

               Herhaalt de in zijn bovengenoemde resolutie van 6 november 2003 (paragraaf 8) over de kwijting voor 2001 geuite opvatting dat van het Agentschap wordt verwacht dat het alles in het werk stelt om de programmering van zijn activiteiten te verbeteren, teneinde het grote bedrag aan overdrachten te verminderen; beklemtoont dat het Parlement, ongeacht het verschil van inzicht tussen de Rekenkamer en het Agentschap over de inspanningen die het Agentschap verricht om het jaarperiodiciteitsbeginsel te eerbiedigen, aandringt op verdere inspanningen om het bedrag van de overdrachten te verkleinen door middel van een strakkere programmering van operationele activiteiten, zelfs als dit betekent dat de levenscyclus van projecten langer is dan het begrotingsjaar;

               3.

               Verwacht over deze kwestie nader door het Agentschap te worden geïnformeerd, alsook over de analyse van het Agentschap van de opties die in het kader van het nieuwe Financieel Reglement worden geboden om een goede uitvoering van de programma's te waarborgen met inachtneming van het beginsel van jaarperiodiciteit van de begroting;

               4.

               Neemt kennis van het plan van het Agentschap om zijn internecontrolesysteem te verbeteren, mogelijk door het opzetten van een interne auditdienst, en de initiatieven die het heeft aangekondigd voor de invoering, in 2004, van de internecontrolenormen; verwacht over deze kwesties door het Agentschap te worden geïnformeerd zodra het zijn interne procedures heeft afgerond;

         Wettigheid en regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen

               5.

               Neemt kennis van de kritiek van de Rekenkamer op de controle die het Agentschap heeft uitgeoefend op ontvangers van subsidie krachtens het subsidieprogramma voor het MKB, met name ten aanzien van het realiteitsgehalte van de gedeclareerde uitgaven; neemt kennis van de opmerkingen van de Rekenkamer over de eindevaluatie door het Agentschap van enkele van deze projecten; neemt voorts kennis van het antwoord van het Agentschap dat als gevolg van deze evaluaties de helft van de 51 projecthouders niet het volledige subsidiebedrag heeft ontvangen; verzoekt het Agentschap de „lessen” die zijn geleerd te gebruiken bij het beheer van MKB-subsidieprogramma 2002, teneinde te zorgen voor grotere strengheid en meer waar voor het geld bij toekomstige programma's;

               6.

               Verzoekt het Agentschap de bevoegde commissies van het Parlement vóór september 2004 het verslag van de externe evaluatie van het tweede MKB-subsidieprogramma te doen toekomen en informatie te verschaffen over de follow-up van het evaluatieverslag over 2001-2002;

         Horizontale kwesties met betrekking tot de agentschappen en de Commissie

      Tenuitvoerlegging van het nieuwe Financieel Reglement - Interne audit en controle

               7.

               Herhaalt zijn standpunt, zoals vastgelegd in zijn resoluties (7) bij de kwijting aan de agentschappen voor de begroting voor 2001, ten aanzien van de tenuitvoerlegging van het nieuwe Financieel Reglement; verzoekt de Commissie en de agentschappen hun samenwerking voort te zetten, met name op het gebied van boekhouding, interne audit en beheers- en controleprocedures, teneinde ervoor te zorgen dat er een coherent, geharmoniseerd kader voor het functioneren van de agentschappen tot stand komt;

               8.

               Herinnert aan de bezorgdheid die het Parlement in zijn kwijtingsresolutie voor 2001 heeft uitgesproken over het ontbreken van controle op de agentschappen door de dienst Interne audit (IAS) van de Commissie; is ernstig bezorgd dat dergelijke controles dit jaar niet plaatsgevonden lijken te hebben; verzoekt de Commissie en de IAS uitleg te verschaffen over de redenen voor het ontbreken van deze controles en gegevens te verstrekken over het aantal medewerkers waarover de interne auditor kan beschikken om controles uit te voeren bij de agentschappen; verwacht van de Commissie dat zij aangeeft hoe zij kan waarborgen dat er voldoende en correcte controles worden uitgevoerd bij de gedecentraliseerde organen, met name door de IAS;

               9.

               Beklemtoont dat het van essentieel belang is dat van de agentschappen wordt geëist dat zij zich op dezelfde voorwaarden als de instellingen (8) onderwerpen aan de onderzoeksbevoegdheden van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF); verzoekt de Rekenkamer om, tijdig vóór de goedkeuring van de kwijtingsresolutie, informatie te verstrekken met betrekking tot de vraag of de organen van de Gemeenschap die zijn toegetreden tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 (9) betreffende interne onderzoeken door het OLAF, dit hebben gedaan op de voorwaarden zoals vastgelegd in de bijlage bij dit akkoord;

         Financieel beheer

               10.

               Merkt op dat in enkele antwoorden van de agentschappen op in de vragenlijst gestelde vragen over de wijze waarop het terugkerende probleem van aanzienlijke overdrachten zou kunnen worden aangepakt, gewag wordt gemaakt van de mogelijkheden die in het nieuwe Financieel Reglement worden geboden tot het gebruik van „gedifferentieerde kredieten”; verzoekt de agentschappen hun analyse nader toe te lichten en met name duidelijk te maken welke van hun activiteiten een meerjarig karakter hebben en gefinancierd zouden kunnen worden met dergelijke kredieten;

               11.

               Verzoekt de Commissie om haar mening over deze oplossing; verzoekt haar voorts om, ingeval zij van mening is dat deze oplossing niet haalbaar is, te komen met alternatieven waarmee een aanzienlijke vermindering van de overdrachten kan worden bewerkstelligd;

         Herziening van de agentschappen

               12.

               Benadrukt dat de Commissie, voorafgaand aan enig besluit tot oprichting van een agentschap, in het licht van de beginselen van subsidiariteit, goed financieel beheer en vereenvoudiging van procedures een diepgaande analyse dient te maken van de behoefte aan en de toegevoegde waarde van de taken die het agentschap zal gaan uitvoeren;

               13.

               Verzoekt de Commissie een omvattende studie te verrichten naar activiteiten die momenteel door de diverse organen van de Gemeenschap worden uitgevoerd en wellicht overlappingen vertonen of eenzelfde doel dienen, zulks met het oog op het voorleggen van voorstellen voor passende oplossingen, met inbegrip van mogelijke samenvoegingen van agentschappen;

               14.

               Is bezorgd over het feit dat er bij veel agentschappen sprake is van onevenwichtigheden tussen de administratieve en de operationele uitgaven, waarbij de administratieve uitgaven hoger zijn dan de operationele uitgaven; roept de Commissie en de agentschappen er derhalve toe op doelen en tijdschema's vast te stellen om het niveau van de administratieve uitgaven in verhouding tot de totale uitgaven te verlagen; merkt op dat veel agentschappen hiertoe mogelijkheden zien, zoals blijkt uit antwoorden op de vragenlijst;

               15.

               Moedigt de agentschappen er onder verwijzing naar de antwoorden op de vragenlijst over interinstitutionele samenwerking toe aan de onderlinge samenwerking te verbeteren, teneinde te kunnen voldoen aan hun behoeften op specifieke terreinen (bijvoorbeeld het ontwikkelen van software) en hun kosten te verlagen in plaats van oplossingen over te nemen die in eerste instantie waren ontwikkeld voor de Commissie, maar vaak te log en te gecompliceerd zijn voor de specifieke behoeften van agentschappen;

               16.

               Moedigt de agentschappen ertoe aan een nauwe samenwerkingsrelatie met de bevoegde commissies van het Parlement te organiseren en te ontwikkelen; roept zijn bevoegde commissies voor elk van de agentschappen ertoe op hun werkzaamheden te coördineren met de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole, teneinde te zorgen voor een doelmatig toezicht op de activiteiten van de agentschappen;

         Nieuwe financieringsbronnen

               17.

               Is ingenomen met de antwoorden en ideeën die uit de vragenlijst naar voren komen met betrekking tot mogelijke andere financieringsbronnen; stelt vast dat veel van de huidige bronnen en voorstellen te maken hebben met het verhuren van gebouwen en de verkoop van publicaties en informatie; is zich ervan bewust dat, onder andere om redenen van onafhankelijkheid, niet alle agentschappen aanvullende financiering kunnen aanvaarden; wijst met nadruk op de schaalvoordelen en de financiële voordelen van deelname van niet-EU-landen aan activiteiten van bepaalde agentschappen; verzoekt de Commissie te komen met constructieve voorstellen voor de verdere ontwikkeling van nieuwe bronnen van aanvullende financiering waarmee het niveau van zelffinanciering kan worden verhoogd;

               18.

               Verwelkomt de financiële bijdragen van sommige lidstaten en regio's aan de agentschappen die op hun grondgebied zijn gevestigd; acht het van belang dat de Raad en de Commissie om dergelijke bijdragen verzoeken, in het bijzonder bij de oprichting van nieuwe agentschappen;

         Geharmoniseerd operationeel kader

               19.

               Herhaalt zijn standpunt (10) dat het grote aantal verschillende structuren bij de bestaande agentschappen „niet erg transparant en begrijpelijk is en ook gezien de verschillende taken niet te rechtvaardigen is”; verzoekt de Commissie over te gaan tot een herziening van alle bestaande agentschappen, met het oog op het voorleggen van voorstellen voor wijzigingen van hun basisbesluiten (11), teneinde deze aan te passen aan de modellen die het toekomstige regelgevende kader dient te omvatten; draagt zijn bevoegde commissies op nauwlettend toe te zien op deze omvattende herzieningsoperatie, die zo spoedig mogelijk dient plaats te vinden en waarbij rekening dient te worden gehouden met de in deze kwijtingsresolutie genoemde horizontale kwesties;

               20.

               Verzoekt de Commissie om, voorafgaand aan of ten minste parallel aan de presentatie van de wetgevingsvoorstellen voor de nieuwe agentschappen, passende voorstellen voor te leggen met het oog op het tot stand brengen van een dergelijk geharmoniseerd kader voor de agentschappen; houdt staande dat een interinstitutioneel akkoord waarin duidelijke gemeenschappelijke richtsnoeren worden vastgelegd, een noodzakelijke voorwaarde is voor de totstandkoming van het geharmoniseerde kader;

         Personeelsbeleid

               21.

               Merkt op dat als gevolg van het nieuwe Financieel Reglement de organigrammen van de agentschappen worden vastgesteld door de begrotingsautoriteit; benadrukt het belang van deze verandering voor de kwijtingsprocedure voor de agentschappen in de komende jaren voor wat betreft het toezicht op de toepassing van het statuut van de ambtenaren bij aanwervingen, het bevorderingsbeleid, de stand van de vacatures en het aanwervingsbeleid;

               22.

               Merkt op dat uit de antwoorden op een vragenlijst die in de loop van de begrotingsprocedure voor 2004 is verspreid, is gebleken dat het gemiddelde aantal dienstjaren om in aanmerking te komen voor bevordering bij diverse agentschappen aanzienlijk lager was dan in het beleid bij de Commissie gebruikelijk is, dat het aantal vacatures aanzienlijk hoger was dan bij andere instellingen en dat diverse aangevraagde nieuwe posten niet werden aangeboden op het niveau van de laagste rang; is van mening dat het personeelsbeleid een belangrijke component dient te zijn van de herziening van de bestaande agentschappen;

               23.

               Is van opvatting dat in het personeelsbeleid van de agentschappen het Financieel Reglement geëerbiedigd moet worden en dat gebruikgemaakt dient te worden van de beste praktijken die de instellingen in het algemeen volgen; wijst erop dat de Commissie is verzocht vóór de begrotingsprocedure 2005 informatie te verschaffen over de richtsnoeren voor het personeelsbeleid, met name ten aanzien van het aantal vacante posten, het aantal bevorderingen, het aanwervingspeil en een standaardcarrièreprofiel;

               24.

               Herinnert aan het principe dat de agentschappen zoveel mogelijk personeel dienen aan te werven op tijdelijke contracten, teneinde flexibiliteit en efficiëntie te handhaven;

               25.

               Maakt zich zorgen over de tekortkomingen die zijn vastgesteld bij de selectieprocedures van het Europees Waarnemingscentrum voor drugs en drugsverslaving, zoals onnauwkeurige kennisgeving, onvolledige notulen van de selectiecomités en het ontbreken van vooraf gedefinieerde criteria voor de beoordeling van kandidaten (12); is ernstig bezorgd dat dit wellicht geen op zichzelf staand geval is, maar dat de agentschappen in het algemeen er moeite mee hebben deze vrij gecompliceerde procedures op een billijke en transparante wijze uit te voeren;

               26.

               Is van mening dat door agentschappen georganiseerde selectieprocedures dienen te voldoen aan dezelfde normen als de selectieprocedures van het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) en dat zij niet mogen worden gezien als een achterdeur om op eenvoudige wijze in dienst te komen bij de Europese Gemeenschappen;

               27.

               Verzoekt de Commissie met voorstellen te komen om ervoor te zorgen dat de agentschappen kunnen profiteren van passende ondersteuning van het EPSO bij het organiseren van selectieprocedures en dat er een mechanisme komt om de resultaten van deze procedures extern te valideren voordat er aanwervingen plaatsvinden.

      (1)  PB C 319 van 30.12.2003, blz. 8.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 38.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (5)  PB L 333 van 20.12.2003, blz. 52 en 53.

      (6)  Berekening volgens de beginselen van artikel 15 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 8).

      (7)  PB L 148 van 16.6.2003, blz. 83, en PB L 333 van 20.12.2003, blz. 53 (paragraaf 18).

      (8)  Aangenomen teksten van 13 januari 2004 (P5_TA(2004) 0015).

      (9)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 15.

      (10)  P5_TA(2004) 0015 (paragrafen 13 en 14).

      (11)  P5_TA(2004) 0015 (paragraaf 24).

      (12)  Zie paragraaf 13 van het speciaal verslag van de Rekenkamer over 2002 (blz. 64).


Avis juridique important

|

32003D0663

2003/663/GBVB: Besluit 2003/663/GBVB van de Raad van 10 december 2002 betreffende de sluiting van overeenkomsten tussen de Europese Unie en Bulgarije, Cyprus, de Tsjechische Republiek, Estland, Hongarije, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen, Roemenië, de Slowaakse Republiek, Slovenië, Zwitserland, Turkije en Oekraïne betreffende de deelname van deze landen aan de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina - Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Cyprus betreffende de deelname van de Republiek Cyprus aan de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina (BiH) - Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek IJsland betreffende de deelname van de Republiek IJsland aan de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina (BiH)

Publicatieblad Nr. L 239 van 25/09/2003 blz. 0001 - 0001

Besluit 2003/663/GBVB van de Raadvan 10 december 2002betreffende de sluiting van overeenkomsten tussen de Europese Unie en Bulgarije, Cyprus, de Tsjechische Republiek, Estland, Hongarije, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen, Roemenië, de Slowaakse Republiek, Slovenië, Zwitserland, Turkije en Oekraïne betreffende de deelname van deze landen aan de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en HerzegovinaDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 24,Gezien de aanbevelingen van het voorzitterschap,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op 11 maart 2002 heeft de Raad Gemeenschappelijk Optreden 2002/210/GBVB inzake de politiemissie van de Europese Unie aangenomen(1).(2) In artikel 8, lid 3, van dat gemeenschappelijk optreden is bepaald dat uitvoerige regelingen wat betreft de deelname van derde landen worden vastgelegd in overeenkomsten krachtens artikel 24 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.(3) Ingevolge het besluit van de Raad van 14 oktober 2002 waarbij het voorzitterschap gemachtigd werd onderhandelingen te openen, heeft het voorzitterschap via onderhandelingen overeenkomsten met Bulgarije, Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Zwitserland, Turkije en Oekraïne tot stand gebracht betreffende de deelname van deze landen aan de EUPM.(4) Deze overeenkomsten dienen te worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De overeenkomsten tussen de Europese Unie en Bulgarije, Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, IJsland, Letland, Litouwen, Noorwegen, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Zwitserland, Turkije en Oekraïne betreffende de deelname van deze landen aan de politiemissie van de Europese Unie (EUPM) in Bosnië en Herzegovina worden hierbij namens de Europese Unie goedgekeurd.De teksten van deze overeenkomsten zijn aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomsten te ondertekenen teneinde daardoor de Europese Unie te binden.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn bekendmaking.Gedaan te Brussel, 10 december 2002.Voor de RaadDe voorzitterP. S. Møller(1) PB L 70 van 13.3.2002, blz. 1.


title: 2007/171/EG: Besluit van de Commissie van 16 maart 2007 tot vaststelling van de netwerkvereisten voor het Schengeninformatiesysteem II (derde pijler)

text:
               20.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 79/29

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 16 maart 2007
   tot vaststelling van de netwerkvereisten voor het Schengeninformatiesysteem II (derde pijler)
   (2007/171/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie,
   Gelet op Besluit 2001/886/JBZ van de Raad van 6 december 2001 betreffende de ontwikkeling van een Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie (SIS II) (1), en met name op artikel 4, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Met het oog op de ontwikkeling van SIS II dienen technische specificaties voor het communicatienetwerk en de componenten daarvan, alsmede de specifieke netwerkvereisten, te worden vastgesteld.

               (2)

               Passende regelingen voor de Commissie en de lidstaten dienen te worden vastgesteld inzake met name de onderdelen van de uniforme nationale interfaces in de lidstaten.

               (3)

               Dit besluit doet geen afbreuk aan de toekomstige aanneming van andere besluiten van de Commissie betreffende de ontwikkeling van SIS II, met name wat betreft de ontwikkeling van de beveiligingseisen.

               (4)

               De ontwikkeling van SIS II is geregeld bij zowel Verordening (EG) nr. 2424/2001 van de Raad (2) als Besluit 2001/886/JBZ. Met het oog op de eenheid van het implementatieproces voor de ontwikkeling van SIS II dienen de bepalingen van dit besluit overeen te stemmen met de bepalingen van de beschikking van de Commissie tot vaststelling van de netwerkvereisten voor het Schengeninformatiesysteem II, die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2424/2001 wordt vastgesteld.

               (5)

               Het Verenigd Koninkrijk neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en artikel 8, lid 2, van Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (3).

               (6)

               Ierland neemt aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en overeenkomstig artikel 5, lid 1, en artikel 6, lid 2, van Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (4).

               (7)

               Wat IJsland en Noorwegen betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de Overeenkomst tussen de Raad van de Europese Unie, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop IJsland en Noorwegen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied dat bedoeld is in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG van de Raad (5) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst.

               (8)

               Wat Zwitserland betreft, houdt dit besluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis, in de zin van de door de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat ondertekende overeenkomst inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder G, van Besluit 1999/437/EG, gelezen in samenhang met artikel 4, lid 1, van Besluit 2004/849/EG van de Raad (6) betreffende de ondertekening van die overeenkomst namens de Europese Unie en de voorlopige toepassing van enkele bepalingen van die overeenkomst.

               (9)

               Dit besluit is een rechtsbesluit dat voortbouwt op het Schengenacquis of op een andere wijze daaraan is gerelateerd, zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, van de Toetredingsakte.

               (10)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 5, lid 1, van Besluit 2001/886/JBZ ingestelde comité,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   De technische specificaties met betrekking tot de opzet van de fysieke architectuur van de communicatie-infrastructuur van SIS II zijn die welke in de bijlage zijn opgenomen.

      Gedaan te Brussel, 16 maart 2007.

            Voor de Commissie

         Franco FRATTINI

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 328 van 13.12.2001, blz. 1.

      (2)  PB L 328 van 13.12.2001, blz. 4. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1988/2006 (PB L 411 van 30.12.2006, blz. 1).

      (3)  PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/926/EG (PB L 395 van 31.12.2004, blz. 70).

      (4)  PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.

      (5)  PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.

      (6)  PB L 368 van 15.12.2004, blz. 26.

      BIJLAGE
      INHOUD

                  1.

               Inleiding …

                  1.1.

               Acroniemen en afkortingen …

                  2.

               Algemeen overzicht …

                  3.

               Geografisch toepassingsgebied …

                  4.

               Netwerkdiensten …

                  4.1.

               Opzet van het netwerk …

                  4.2.

               Type verbinding tussen CS-SIS en back-up van CS-SIS …

                  4.3.

               Bandbreedte …

                  4.4.

               Serviceklasse …

                  4.5.

               Ondersteunde protocollen …

                  4.6.

               Technische specificaties …

                  4.6.1.

               IP-adressering …

                  4.6.2.

               Ondersteuning voor IPv6 …

                  4.6.3.

               Static Route Injection …

                  4.6.4.

               Sustained Flow Rate …

                  4.6.5.

               Andere specificaties …

                  4.7.

               Herstellingsvermogen …

                  5.

               Monitoring …

                  6.

               Generieke diensten …

                  7.

               Beschikbaarheid …

                  8.

               Beveiligingsdiensten …

                  8.1.

               Netwerkversleuteling …

                  8.2.

               Andere beveiligingskenmerken …

                  9.

               Helpdesk en structuur voor ondersteuning …

                  10.

               Interactie met andere systemen …
            1.   Inleiding
      In dit document worden de opzet van het communicatienetwerk, de verschillende componenten ervan en de specifieke netwerkvereisten beschreven.
      1.1.   Acroniemen en afkortingen
      In dit document worden de onderstaande acroniemen en afkortingen gebruikt.

                  Acroniemen en afkortingen

                  Betekenis

                  BLNI

                  Back-up van de lokale nationale interface

                  CEP

                  Centraal eindpunt

                  CNI

                  Centrale nationale interface

                  CS

                  Centraal systeem

                  CS-SIS

                  Technisch ondersteunende functie die de SIS II-databank bevat

                  DNS

                  Domeinnaamserver

                  FCIP

                  Fibre Channel over IP

                  FTP

                  File Transport Protocol

                  HTTP

                  Hyper Text Transfer Protocol

                  IP

                  Internetprotocol

                  LAN

                  Local Area Network

                  LNI

                  Lokale nationale interface

                  Mbps

                  Megabit per seconde

                  MDC

                  Hoofdcontractant voor de ontwikkeling

                  N.SIS II

                  Nationaal deel van SIS II in elke lidstaat

                  NI-SIS

                  Uniforme nationale interface

                  NTP

                  Network Time Protocol

                  SAN

                  Storage Area Network

                  SDH

                  Synchronous Digital Hierarchy

                  SIS II

                  Schengeninformatiesysteem van de tweede generatie

                  SMTP

                  Simple Mail Transport Protocol

                  SNMP

                  Simple Network Management Protocol

                  s-TESTA

                  Secure Trans-European Services for Telematics between Administrations — beveiligde trans-Europese diensten voor telematica tussen overheidsdiensten. Dit is een onderdeel van het IDABC-programma (interoperabele levering van pan-Europese e-overheidsdiensten aan overheidsdiensten, ondernemingen en burgers. Besluit 2004/387/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004).

                  TCP

                  Transmission Control Protocol

                  VIS

                  Visuminformatiesysteem

                  VPN

                  Virtual Private Network

                  WAN

                  Wide Area Network

            2.   Algemeen overzicht
      SIS II bestaat uit:

                  —

                  het centrale systeem (hierna het „centrale SIS II” genoemd), bestaande uit:

                              —

                              een technisch ondersteunende functie (hierna „CS-SIS” genoemd) die de SIS II-gegevensbank bevat. CS-SIS zorgt voor technisch toezicht en beheer. Een back-up van CS-SIS kan alle functionaliteit van het normale CS-SIS overnemen, mocht dat systeem uitvallen;

                              —

                              een uniforme nationale interface (hierna „NI-SIS” genoemd);

                  —

                  een nationaal deel (hierna „N.SIS II” genoemd) in elk van de lidstaten, bestaande uit de nationale datasystemen die in verbinding staan met het centrale SIS II. Een N.SIS II kan een gegevensbestand bevatten (hierna „nationale kopie” genoemd) dat een volledige of gedeeltelijke kopie bevat van de SIS II-gegevensbank;

                  —

                  een communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS (hierna „communicatie-infrastructuur” genoemd), waarmee een versleuteld virtueel netwerk tot stand wordt gebracht dat specifiek bestemd is voor SIS II-gegevens en voor de uitwisseling van gegevens tussen de Sirenebureaus.

            NI-SIS bestaat uit:

                  —

                  één lokale nationale interface (hierna „LNI” genoemd) in iedere lidstaat, die de fysieke verbinding vormt tussen de lidstaat en het beveiligde communicatienetwerk en waarin de versleutelingsapparatuur voor het SIS II-verkeer en het Sireneverkeer is opgenomen. De LNI bevindt zich in gebouwen van de lidstaat.

                  —

                  een optionele back-up van de lokale nationale interface (hierna „BLNI” genoemd) met exact dezelfde inhoud en functie als de LNI.

            De LNI en de BLNI worden uitsluitend gebruikt door het SIS II-systeem en voor het Sireneverkeer. De specifieke configuratie van de LNI en de BLNI wordt met elke afzonderlijke lidstaat overeengekomen, afhankelijk van de beveiligingseisen, de fysieke locatie en de specifieke omstandigheden van de installatie. Dit geldt ook voor de verlening van diensten door de netwerkprovider, dat wil zeggen dat over de fysieke s-TESTA-verbinding verschillende VPN-tunnels kunnen worden opgezet voor andere systemen, bijvoorbeeld VIS en Eurodac.

                  —

                  een centrale nationale interface (hierna „CNI” genoemd): een applicatie voor de beveiliging van de toegang tot CS-SIS. Elke lidstaat heeft zijn eigen logische toegangspunten tot de CNI, via een centrale firewall.

            De communicatie-infrastructuur tussen CS-SIS en NI-SIS bestaat uit:

                  —

                  het netwerk voor beveiligde trans-Europese diensten voor telematica tussen overheidsdiensten (hierna „s-TESTA” genoemd), dat een versleuteld Virtual Private Network biedt dat specifiek bestemd is voor SIS II-gegevens en voor Sireneverkeer.

            3.   Geografisch toepassingsgebied
      De communicatie-infrastructuur moet alle lidstaten bereiken en aan alle lidstaten de vereiste diensten kunnen verlenen:
      Dit geldt voor de lidstaten (België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Nederland, Italië, Portugal, Spanje, Griekenland, Oostenrijk, Denemarken, Finland, Zweden, Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije, Slovenië, het Verenigd Koninkrijk en Ierland) en voor Noorwegen, IJsland en Zwitserland.
      Bovendien moet worden voorzien in uitbreiding van de dekking tot de toetredende landen Bulgarije en Roemenië.
      Tot slot moet de communicatie-infrastructuur kunnen worden uitgebreid tot elk ander land dat of elke andere entiteit die op het centrale SIS II wordt aangesloten (bijvoorbeeld Europol, Eurojust).
      4.   Netwerkdiensten
      Wanneer een bepaald protocol of een bepaalde architectuur wordt genoemd, zijn gelijkwaardige toekomstige technologieën, protocollen en architecturen ook aanvaardbaar.
      4.1.   Opzet van het netwerk
      De SIS II-architectuur maakt gebruik van gecentraliseerde diensten die vanuit de verschillende lidstaten toegankelijk zijn. Omwille van de betrouwbaarheid worden deze gecentraliseerde diensten in tweevoud uitgevoerd en op twee verschillende locaties ondergebracht, namelijk in Straatsburg in Frankrijk (CS-SIS en centrale eenheid of CU) en St. Johann im Pongau in Oostenrijk (back-up van CS-SIS en back-up van de centrale eenheid of BCU).
      De centrale eenheid en de back-up van de centrale eenheid moeten vanuit alle lidstaten toegankelijk zijn. De deelnemende landen kunnen via verschillende toegangspunten tot het netwerk, een LNI en een BLNI, een verbinding met de centrale diensten opzetten.
      Naast de hoofdverbinding met de centrale diensten moet de communicatie-infrastructuur ook aanvullende bilaterale informatie-uitwisseling tussen de Sirenebureaus van de lidstaten ondersteunen.
      4.2.   Type verbinding tussen CS-SIS en back-up van CS-SIS
      Het vereiste verbindingstype voor de connectiviteit tussen CS-SIS en de back-up van CS-SIS is een SDH-ring of een gelijkwaardig verbindingstype, dat wil zeggen dat nieuwe toekomstige architecturen en technologieën ook moeten kunnen worden toegepast. De SDH-infrastructuur wordt gebruikt om de lokale netwerken van beide centrale eenheden uit te breiden en zo één naadloos LAN te creëren. Dit LAN wordt dan gebruikt voor de continue synchronisatie tussen CU en BCU.
      4.3.   Bandbreedte
      Een essentiële eis die aan de communicatie-infrastructuur wordt gesteld, betreft de bandbreedte die aan de verschillende verbonden locaties kan worden toegekend en het vermogen om deze bandbreedte in het backbone-netwerk te ondersteunen.
      De voor de LNI en de optionele BLNI benodigde bandbreedte zal voor elke lidstaat verschillend zijn, afhankelijk van de keuze voor het gebruik van een nationale kopie, centraal zoeken en uitwisseling van biometrische gegevens.
      De precieze bandbreedte die door de communicatie-infrastructuur wordt aangeboden, is niet van belang, zolang aan de minimale behoeften van elke lidstaat wordt voldaan.
      Door elk van de genoemde soorten locaties worden in beide richtingen grote hoeveelheden gegevens verzonden (alfanumerieke en biometrische gegevens en volledige documenten). De communicatie-infrastructuur moet voor elke verbinding daarom een toereikende minimale gegarandeerde upload- en downloadsnelheid bieden.
      De communicatie-infrastructuur moet bandbreedten kunnen bieden van 2 Mbps tot 155 Mbps of meer. Het netwerk moet voor elke verbinding een toereikende minimale gegarandeerde upload- en downloadsnelheid bieden, en zodanig zijn opgezet dat de totale bandbreedte van alle toegangspunten tot het netwerk kan worden ondersteund.
      4.4.   Serviceklasse
      Het centrale SIS II biedt de mogelijkheid om aan opzoekingen/signaleringen prioriteit toe te kennen. Een afgeleide eis is dat de communicatie-infrastructuur ook de mogelijkheid van prioritering van verkeer moet ondersteunen.
      De parameters die het netwerk voor de prioritering toepast, worden geacht te worden vastgesteld door het centrale SIS II voor alle pakketten waarvoor dat nodig is. Daarbij wordt gebruikgemaakt van „Weighted Fair Queuing”. Dit betekent dat de communicatie-infrastructuur de prioritering die het LAN van herkomst aan de gegevenspakketten heeft toegekend, moet kunnen overnemen en de pakketten binnen haar eigen backbone-netwerk dienovereenkomstig moet afhandelen. Bovendien moet de communicatie-infrastructuur de oorspronkelijke pakketten bij de bestemmingslocatie afleveren met dezelfde prioritering als door het LAN van herkomst is toegekend.
      4.5.   Ondersteunde protocollen
      Het centrale SIS II maakt gebruik van een aantal netwerkcommunicatieprotocollen. De communicatie-infrastructuur moet een groot aantal netwerkcommunicatieprotocollen ondersteunen. De standaard te ondersteunen protocollen zijn HTTP, FTP, NTP, SMTP, SNMP en DNS.
      Naast de standaardprotocollen moet de communicatie-infrastructuur ook kunnen omgaan met verschillende tunnelprotocollen, SAN-replicatieprotocollen en de merkgebonden „Java-to-Java”-verbindingsprotocollen van BEA WebLogic. De tunnelprotocollen, bijvoorbeeld IPsec in tunnelmodus, worden gebruikt voor het transport van versleutelde gegevens naar hun bestemming.
      4.6.   Technische specificaties
      4.6.1.   IP-adressering
      De communicatie-infrastructuur moet beschikken over een reeks gereserveerde IP-adressen die uitsluitend binnen dat netwerk worden gebruikt. Binnen de reeks gereserveerde IP-adressen gebruikt het centrale SIS II een specifiek aantal IP-adressen die nergens anders worden gebruikt.
      4.6.2.   Ondersteuning voor IPv6
      Er mag worden verondersteld dat de lokale netwerken van de lidstaten gebruik maken van het TCP/IP-protocol. Sommige locaties zullen echter versie 4 gebruiken, andere versie 6. De toegangspunten tot het netwerk moeten als gateway kunnen functioneren en onafhankelijk kunnen werken van de netwerkprotocollen die in het centrale SIS II en het N.SIS II worden gebruikt.
      4.6.3.   Static Route Injection
      De CU en de BCU kunnen voor de communicatie met de lidstaten hetzelfde IP-adres gebruiken. De communicatie-infrastructuur moet daarom static route injection ondersteunen.
      4.6.4.   Sustained Flow Rate
      Zolang de verbinding met de CU of de BCU voor minder dan 90 % wordt belast, moet een gegeven lidstaat continu 100 % van de voor die lidstaat gespecificeerde bandbreedte kunnen aanhouden.
      4.6.5.   Andere specificaties
      Om CS-SIS te kunnen ondersteunen, moet de communicatie-infrastructuur ten minste aan een aantal minimale technische specificaties voldoen:
      De doorvoertijd mag (ook in de piekuren) voor 95 % van de pakketten niet meer dan 150 ms bedragen en moet voor 100 % van de pakketten minder dan 200 ms bedragen.
      De kans dat pakketverlies optreedt mag (ook in de piekuren) voor 95 % van de pakketten niet meer dan 10–4 bedragen en moet voor 100 % van de pakketten minder dan 10–3 bedragen.
      Bovengenoemde specificaties moeten gelden voor elk toegangspunt afzonderlijk.
      Voor de verbinding tussen de CU en de BCU mag de transmissievertraging heen en terug niet meer dan 60 ms bedragen.
      4.7.   Herstellingsvermogen
      Bij het ontwerpen van CS-SIS was de eis dat het systeem door een hoge graad van beschikbaarheid wordt gekenmerkt. Alle apparatuur is daarom dubbel uitgevoerd, zodat het systeem zich kan herstellen wanneer er een onderdeel uitvalt.
      Ook de onderdelen van de communicatie-infrastructuur moeten bestand zijn tegen uitval van een onderdeel. Voor de communicatie-infrastructuur betekent dit dat de volgende onderdelen tegen uitval bestand moeten zijn:

                  —

                  backbone-netwerk;

                  —

                  routingapparatuur;

                  —

                  aanwezigheidspunten (points of presence);

                  —

                  lokale aansluitverbindingen (met inbegrip van fysiek redundante bekabeling);

                  —

                  beveiligingsapparatuur (versleuteling, firewalls, enz.);

                  —

                  alle generieke diensten (DNS, NTP, enz.);

                  —

                  LNI/BLNI.

            De „failover”-mechanismen moeten voor alle netwerkapparatuur automatisch in werking treden, zonder enige vorm van handmatige interventie.
      5.   Monitoring
      Om de monitoring te vergemakkelijken, moeten de monitoringgereedschappen van de communicatie-infrastructuur kunnen worden geïntegreerd met die van de monitoringfaciliteiten van de organisatie die voor het operationele beheer van het centrale SIS II verantwoordelijk is.
      6.   Generieke diensten
      Naast de specifieke netwerk- en beveiligingsdiensten moet de communicatie-infrastructuur ook generieke diensten bieden.
      Omwille van de redundantie moeten de specifieke diensten bij beide centrale eenheden worden ondergebracht.
      De volgende optionele generieke diensten moeten in de communicatie-infrastructuur aanwezig zijn:

                  Dienst

                  Aanvullende informatie

                  DNS

                  De „failover”-procedure voor het overschakelen van CU naar BCU wanneer het netwerk uitvalt, is momenteel gebaseerd op wijziging van het IP-adres in de generieke DNS-server.

                  Verzending van e-mail

                  Het gebruik van een generieke „e-mailrelay” kan nuttig zijn voor het standaardiseren van de e-mailconfiguratie voor de verschillende lidstaten en gebruikt, anders dan een gespecialiseerde server, geen netwerkresources van de CU/BCU.
                  E-mails die via de generieke „e-mailrelay” worden verzonden, moeten wel voldoen aan de veiligheidseisen.

                  NTP

                  Deze dienst kan worden gebruikt voor het synchroniseren van de klok van de netwerkapparatuur.

            7.   Beschikbaarheid
      CS-SIS en de LNI en BLNI moeten een beschikbaarheidsgraad van 99,99 % kunnen bieden over een periode van 28 dagen, de netwerkbeschikbaarheid niet in aanmerking genomen.
      De beschikbaarheidsgraad van de communicatie-infrastructuur moet 99,99 % zijn.
      8.   Beveiligingsdiensten
      8.1.   Netwerkversleuteling
      Het centrale SIS II staat niet toe dat gegevens waarvoor een hoge of zeer hoge beschermingsgraad vereist is, zonder versleuteling buiten het LAN worden gebracht. Er moet worden gegarandeerd dat de netwerkprovider op geen enkele wijze toegang heeft tot de operationele gegevens van SIS II en de daarmee samenhangende Sirenegegevens.
      Om een hoog beveiligingsniveau te kunnen handhaven, moet de communicatie-infrastructuur de mogelijkheid bieden tot beheer van de certificaten/sleutels. Beheer en monitoring van de versleutelingsapparatuur moeten op afstand mogelijk zijn. De versleutelingsalgoritmen moeten ten minste aan de volgende eisen voldoen:

                  —

                  Symmetrische versleutelingsalgoritmen:

                              —

                              3DES (128 bits) of beter.

                              —

                              Bij het genereren van de sleutels moet worden uitgegaan van een toevalswaarde die bij een aanval geen verkleining van de sleutelruimte mogelijk maakt.

                              —

                              De sleutels, of informatie die kan worden gebruikt om de sleutels te achterhalen, moeten bij de opslag altijd beschermd zijn.

                  —

                  Asymmetrische versleutelingsalgoritmen:

                              —

                              RSA (1 024 bit modulus) of beter.

                              —

                              Bij het genereren van de sleutels moet worden uitgegaan van een toevalswaarde die bij een aanval geen verkleining van de sleutelruimte mogelijk maakt.

            Er moet gebruik worden gemaakt van het Encapsulated Security Payload-protocol (ESP, RFC2406). Dit protocol wordt gebruikt in tunnelmodus. De payload en de oorspronkelijke IP-header worden versleuteld.
      Voor de uitwisseling van sessiesleutels wordt het Internet Key Exchange-protocol (IKE) gebruikt.
      De geldigheidsduur van IKE-sleutels moet beperkt zijn tot één dag.
      De geldigheidsduur van sessiesleutels moet beperkt zijn tot één uur.
      8.2.   Andere beveiligingskenmerken
      De communicatie-infrastructuur moet niet alleen de toegangspunten tot SIS II beveiligen, maar ook de optionele generieke diensten. Voor deze diensten moeten gelijkwaardige beschermingsmaatregelen gelden als voor CS-SIS. Dat wil zeggen dat alle generieke diensten ten minste met een firewall, antivirus en een inbraakdetectiesysteem moeten worden beschermd. Bovendien moeten de apparatuur voor de generieke diensten en de beschermingsmaatregelen onder voortdurende beveiligingssurveillance staan („logging” en follow-up).
      Met het oog op de handhaving van een hoog veiligheidsniveau moet de organisatie die voor het operationele beheer van het centrale SIS II verantwoordelijk is, op de hoogte worden gebracht van alle beveiligingsincidenten die zich met betrekking tot de communicatie-infrastructuur voordoen. De communicatie-infrastructuur moet het daarom mogelijk maken dat alle ernstige beveiligingsincidenten onmiddellijk bij de voor het operationele beheer van het centrale SIS II verantwoordelijke organisatie worden gemeld. Van alle beveiligingsincidenten moet regelmatig een overzicht worden gegeven, bijvoorbeeld door maandelijkse rapportage en op ad-hocbasis.
      9.   Helpdesk en structuur voor ondersteuning
      De leverancier van de communicatie-infrastructuur moet een helpdeskfaciliteit bieden die samenwerkt met de voor het operationele beheer van het centrale SIS II verantwoordelijke organisatie.
      10.   Interactie met andere systemen
      De communicatie-infrastructuur moet garanderen dat informatie binnen de toegewezen communicatiekanalen blijft. Voor de technische implementatie betekent dit dat:

                  —

                  alle onbevoegde en/of ongecontroleerde toegang tot andere netwerken streng verboden is. Dit heeft ook betrekking op verbinding met het internet;

                  —

                  het lekken van gegevens naar andere systemen op het netwerk moet onmogelijk zijn; interconnectie van verschillende IP-VPN’s is bijvoorbeeld niet toegestaan.

            Deze bepaling leidt niet alleen tot de genoemde technische beperkingen, maar heeft ook gevolgen voor de werkwijze van de helpdesk van de communicatie-infrastructuur. De helpdesk mag geen informatie over het centrale SIS II verstrekken aan anderen dan de organisatie die voor het operationele beheer van het centrale SIS II verantwoordelijk is.


title: 2011/250/EU: Besluit van de Raad van 31 januari 2011 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van een Protocol bij de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds, tot wijziging van de overeenkomst teneinde de bepalingen daarvan uit te breiden tot de bilaterale handel in textiel naar aanleiding van het verstrijken van de bilaterale textielovereenkomst

text:
               27.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 106/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 31 januari 2011
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van een Protocol bij de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds, tot wijziging van de overeenkomst teneinde de bepalingen daarvan uit te breiden tot de bilaterale handel in textiel naar aanleiding van het verstrijken van de bilaterale textielovereenkomst
   (2011/250/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, juncto artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft de Commissie op 9 juni 2010 gemachtigd onderhandelingen met de Republiek Oezbekistan te openen om de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds (1) (hierna „de overeenkomst”), te wijzigen, zodat de beginselen die voor de handel in andere goederen gelden, ook formeel worden uitgebreid tot de handel in textielproducten. Deze onderhandelingen zijn succesvol afgerond en het protocol tot wijziging van de overeenkomst door schrapping van artikel 16 en alle verwijzingen daarnaar is op 1 juli 2010 geparafeerd.

               (2)

               In het kader van de onderhandelingen werd tussen beide partijen overeengekomen een opschoonactie uit te voeren en een achterhaalde technische bepaling die in 1998 is vervallen alsmede de bijbehorende bijlage, waarin verwezen wordt naar deze bepaling, te schrappen.

               (3)

               Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie de Europese Gemeenschap vervangen als haar opvolgster.

               (4)

               Het protocol tot wijziging van de overeenkomst moet namens de Unie worden ondertekend, onder voorbehoud van de sluiting ervan,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De ondertekening van het Protocol bij de Partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst waarbij een partnerschap tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Oezbekistan, anderzijds, tot wijziging van de overeenkomst teneinde de bepalingen daarvan uit te breiden tot de bilaterale handel in textiel naar aanleiding van het verstrijken van de bilaterale textielovereenkomst (hierna „het protocol”), wordt onder voorbehoud van de sluiting van genoemd protocol namens de Unie goedgekeurd (2).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) om het protocol namens de Unie te ondertekenen, onder voorbehoud van de sluiting ervan, en om de volgende verklaring af te leggen:

      „Ingevolge de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 heeft de Europese Unie de Europese Gemeenschap vervangen als haar opvolgster en vanaf die datum oefent de Unie alle rechten van de Europese Gemeenschap uit en neemt zij alle verplichtingen van de Gemeenschap op zich. Derhalve worden verwijzingen in de overeenkomst naar „de Europese Gemeenschap” of „de Gemeenschap” waar nodig gelezen als „de Europese Unie”.”.

   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de vaststelling ervan.

      Gedaan te Brussel, 31 januari 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. ASHTON

      (1)  PB L 229 van 31.8.1999, blz. 3.

      (2)  De tekst van het protocol wordt samen met het besluit betreffende de sluiting ervan bekendgemaakt.


Avis juridique important

|

32000D0815

2000/815/EG: Besluit van de Raad van 14 december 2000 betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van het Vierde Protocol tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij zoals bedoeld in de Visserijovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de plaatselijke regering van Groenland, anderzijds

Publicatieblad Nr. L 329 van 27/12/2000 blz. 0046 - 0046

Besluit van de Raadvan 14 december 2000betreffende de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van het Vierde Protocol tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij zoals bedoeld in de Visserijovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de plaatselijke regering van Groenland, anderzijds(2000/815/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 300, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de plaatselijke regering van Groenland, anderzijds, inzake de visserij in de wateren van de exclusieve economische zone van Groenland(1), hebben de Gemeenschap en regering van Denemarken en de plaatselijke regering van Groenland onderhandelingen gevoerd over een nieuw toepassingsprotocol voor de periode 2001-2006.(2) Ter afronding van deze onderhandelingen is op 13 september 2000 een nieuw protocol geparafeerd.(3) Op grond van dit protocol krijgen de vissers uit de Gemeenschap voor de periode van 1 januari 2001 tot en met 31 december 2006 vangstmogelijkheden toegewezen in de wateren die onder de jurisdictie van Groenland vallen.(4) Om een onderbreking van de visserijactiviteit van de vaartuigen uit de Gemeenschap te voorkomen, moet het betrokken protocol vanaf 1 januari 2001 worden toegepast. De twee partijen hebben daarom een overeenkomst in de vorm van een briefwisseling geparafeerd die voorziet in de voorlopige toepassing van het geparafeerde protocol vanaf de dag volgende op die waarop het geldende protocol afloopt. Deze overeenkomst moet worden goedgekeurd onder voorbehoud van een definitief besluit op grond van artikel 37 van het Verdrag.(5) Om het inkomen van de vissers in de Gemeenschap veilig te stellen, is het belangrijk dat deze visgronden op 1 januari 2001 worden opengesteld; gezien de urgentie van deze kwestie moet een uitzondering worden gemaakt op de periode van zes weken, genoemd in punt I.3 van het aan het Verdrag van Amsterdam gehechte protocol betreffende de rol van de nationale parlementen in de Europese Unie,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de voorlopige toepassing van het Vierde Protocol tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de visserij als bedoeld in de Visserijovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap, enerzijds, en de regering van Denemarken en de plaatselijke regering van Groenland, anderzijds, wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.De teksten van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling en van het Protocol zijn aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de personen aan te wijzen die bevoegd zijn de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling te ondertekenen teneinde daardoor de Gemeenschap te binden.Gedaan te Brussel, 14 december 2000.Voor de RaadDe voorzitterJ. Glavany(1) PB L 29 van 1.2.1985, blz. 9.


Avis juridique important

|

32001D0352

2001/352/GBVB: Besluit van de Raad van 9 april 2001 tot sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ) betreffende de activiteiten van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) in de FRJ

Publicatieblad Nr. L 125 van 05/05/2001 blz. 0001 - 0001

Besluit van de Raadvan 9 april 2001tot sluiting van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Joegoslavië (FRJ) betreffende de activiteiten van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) in de FRJ(2001/352/GBVB)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel 24,Gezien de aanbeveling van het voorzitterschap,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Raad heeft op 22 december 2000 Gemeenschappelijk Optreden 2000/811/GBVB betreffende de Waarnemersmissie van de Europese Unie(1) aangenomen.(2) In artikel 6 van dat gemeenschappelijk optreden staat dat de voorwaarden voor de operaties van de EUMM in het gebied waarvoor zij bevoegd is, worden vastgelegd in overeenkomsten die volgens de procedure van artikel 24 van het Verdrag worden gesloten.(3) Ingevolge het besluit van de Raad van 12 maart 2001 waarbij het voorzitterschap wordt gemachtigd onderhandelingen te openen, heeft het voorzitterschap met de FRJ onderhandeld over een overeenkomst betreffende de activiteiten van de EUMM.(4) Die overeenkomst dient te worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Federale Republiek Joegoslavië betreffende de activiteiten van de Waarnemersmissie van de Europese Unie (EUMM) wordt namens de Europese Unie goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon aan te wijzen die ermee wordt belast de overeenkomst te ondertekenen, teneinde de Europese Unie te binden.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Het treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking.Gedaan te Luxemburg, 9 april 2001.Voor de RaadDe voorzitterA. Lindh(1) PB L 328 van 31.12.2000, blz. 53.


title: 2009/817/EG: Besluit van de Raad van 27 oktober 2009 houdende benoeming van een Frans lid van het Comité van de Regio’s

text:
               7.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 291/26

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 27 oktober 2009
   houdende benoeming van een Frans lid van het Comité van de Regio’s
   (2009/817/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 263,
   Gezien de voordracht van de Franse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 24 januari 2006 heeft de Raad Besluit 2006/116/EG aangenomen houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio’s voor de periode van 26 januari 2006 tot en met 25 januari 2010 (1).

               (2)

               Een zetel van lid van het Comité van de Regio’s is vrijgekomen door het eindigen van het mandaat van de heer Bernard SOULAGE,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Wordt herbenoemd tot lid van het Comité van de Regio’s voor de verdere duur van de ambtstermijn, te weten tot en met 25 januari 2010:
   de heer Bernard SOULAGE, Vice-président du Conseil régional de Rhône-Alpes.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt aangenomen.

      Gedaan te Luxemburg, 27 oktober 2009.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. BILDT

      (1)  PB L 56 van 25.2.2006, blz. 75.


title: 2010/1/: Besluit nr. 1/2010 „Omnibus” van het Samenwerkingscomité EU-San Marino van 29 maart 2010 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsmaatregelen van de Overeenkomst tot instelling van een douane-unie en samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino

text:
               23.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 156/13

         BESLUIT Nr. 1/2010 „OMNIBUS”VAN HET SAMENWERKINGSCOMITÉ EU-SAN MARINO
   van 29 maart 2010
   tot vaststelling van een aantal uitvoeringsmaatregelen van de Overeenkomst tot instelling van een douane-unie en samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino
   HET SAMENWERKINGSCOMITÉ EG-SAN MARINO,
   Gelet op de Overeenkomst tot instelling van een douane-unie en samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino (1), en met name op artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 3, artikel 13, lid 2, en artikel 23, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 1 april 2002 trad de Overeenkomst tot instelling van een douane-unie en samenwerking tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino (hierna „de overeenkomst” genoemd) in werking.

               (2)

               Ingevolge de inwerkingtreding van de overeenkomst verviel de Interimovereenkomst inzake handel en een douane-unie tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino (2).

               (3)

               Volgens de overeenkomst dient het Samenwerkingscomité EU-San Marino (hierna „het samenwerkingscomité” genoemd) een aantal besluiten te treffen voor een goede uitvoering van de overeenkomst.

               (4)

               In artikel 7, lid 2, van de overeenkomst is bepaald dat het samenwerkingscomité de bepalingen van de Unie die betrekking hebben op het functioneren van de douane-unie meer gedetailleerd vaststelt. Gezien het bestaan van het communautair douanewetboek en aangezien momenteel de inklaringsformaliteiten via de douanekantoren van de Unie worden vervuld, is het niet noodzakelijk een gedetailleerde lijst op te stellen van de toepasselijke voorschriften.

               (5)

               De Republiek San Marino is partij bij de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (Cites). De toepassing van de desbetreffende wetgeving van de Unie door de Republiek San Marino zou de goede werking van de door de overeenkomst ingestelde douane-unie vergemakkelijken.

               (6)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 4, en artikel 7, lid 1, van de overeenkomst dient de Republiek San Marino alle noodzakelijke maatregelen te treffen om de regelgeving van de Unie inzake voedselveiligheid, alsook inzake veterinaire en fytosanitaire veiligheid op haar grondgebied toe te passen voor zover dat nodig is voor het goed functioneren van de overeenkomst. Er dient een administratieve samenwerking te worden ingesteld om de opdracht van de autoriteiten van de Republiek San Marino op dit punt te vergemakkelijken.

               (7)

               In bijlage II bij de overeenkomst is de lijst van de douanekantoren die de inklaringsformaliteiten namens en voor rekening van de Republiek San Marino kunnen vervullen, opgenomen. Aangezien Italië en de Republiek San Marino zijn overeengekomen het aantal kantoren uit te breiden, met het oog op de economische ontwikkeling en de bevordering van de handelscontacten tussen de Republiek San Marino en derde landen, is het dienstig deze lijst te actualiseren.

               (8)

               De krachtens de interimovereenkomst getroffen besluiten van het samenwerkingscomité inzake de douanesamenwerking blijven actueel. Het is daarom aangewezen dat deze besluiten van kracht blijven.

               (9)

               Het samenwerkingscomité dient overeenkomstig artikel 8, lid 3, onder b), van de overeenkomst de modaliteiten vast te stellen voor de terbeschikkingstelling aan de Republiek San Marino van de invoerrechten die voor haar rekening werden geïnd. Het percentage dat voor inningskosten wordt ingehouden, dient te worden aangepast aan het percentage als bedoeld in artikel 2, lid 3, van Besluit 2000/597/EG, Euratom van de Raad van 29 september 2000 betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (3),

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het reglement van orde van het samenwerkingscomité, in de bijlage I, wordt goedgekeurd.
   Artikel 2
   1.   Er wordt een comité voor douanesamenwerking ingesteld dat meer bepaald wordt belast met de correcte en eenvormige toepassing van de douanebepalingen van de overeenkomst; dit comité werkt onder het gezag van het samenwerkingscomité.
   2.   Het comité voor douanesamenwerking is samengesteld uit douanedeskundigen van de Unie en van de Republiek San Marino. Het comité voor douanesamenwerking vergadert afwisselend onder voorzitterschap van een vertegenwoordiger van de Commissie en een vertegenwoordiger van de Republiek San Marino. Het reglement van orde van het samenwerkingscomité is van overeenkomstige toepassing op het comité voor douanesamenwerking.
   3.   Het comité voor douanesamenwerking informeert het samenwerkingscomité regelmatig over zijn werkzaamheden. De informatiestroom vindt plaats via het secretariaat van het samenwerkingscomité. In alle gevallen waarin zich een principiële kwestie betreffende de interpretatie van de overeenkomst stelt, dient het comité voor douanesamenwerking een beroep te doen op het samenwerkingscomité.
   Artikel 3
   1.   De Republiek San Marino past de douanewetgeving van de Unie toe, zoals zij van kracht is in de Unie, en met name het communautair douanewetboek (4) en de uitvoeringsvoorschriften daarvan. De Republiek San Marino past de wetgeving van de Unie toe inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten.
   2.   Voor de toepassing van de bijzondere douaneregelingen en voor de toepassing van de wetgeving inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten worden het douanegebied van de Unie en het douanegebied van de Republiek San Marino beschouwd als één enkel douanegebied.
   Artikel 4
   De praktische regelingen voor de toepassing van de wetgeving van de Unie inzake voedselveiligheid en veterinaire en fytosanitaire veiligheid worden vastgesteld door de diensten van de Commissie en de autoriteiten van de Republiek San Marino.
   Artikel 5
   Indien een bepaling van de Unie die de Republiek San Marino krachtens artikel 7, lid 1, van de overeenkomst dient toe te passen op douanegebied of op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek, het markttoezicht, de gezondheid, de veiligheid en de bescherming van de consument, de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten, de landbouw, de voedselveiligheid of de veterinaire en fytosanitaire veiligheid, erin voorziet dat voor de regeling van bepaalde gevallen een besluit dient te worden getroffen door de Commissie, dan wordt dit besluit getroffen door de autoriteiten van de Republiek San Marino na instemming van de Commissie. Indien zulk een bepaling van de Unie erin voorziet dat een besluit wordt getroffen of een mededeling wordt gedaan door een lidstaat, wordt dit besluit getroffen of wordt deze mededeling gedaan door de autoriteiten van de Republiek San Marino. Die autoriteiten houden daarbij rekening met het advies van de wetenschappelijke comités van de Unie en richten zich naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie en de bij de Commissie gebruikelijke werkwijzen.
   Artikel 6
   1.   De lijst met de bevoegde douanekantoren van de Unie voor de inklaring van goederen die bestemd zijn voor de Republiek San Marino, die als bijlage aan de overeenkomst is gehecht, wordt vervangen door de lijst in de bijlage II bij dit besluit.
   2.   De inklaringsformaliteiten voor de export kunnen worden vervuld in alle Italiaanse douanekantoren, met uitzondering van:

               a)

               de formaliteiten in het kader van economische douaneregelingen;

               b)

               de formaliteiten die betrekking hebben op wapenuitvoer, kunstuitvoer, de uitvoer van precursoren en van goederen voor tweeërlei gebruik.

         In deze uitzonderingsgevallen dienen de formaliteiten vervuld te worden in de kantoren en secties die in de bijlage II worden opgesomd.
   Artikel 7
   De procedures voor de terbeschikkingstelling aan de schatkist van San Marino van de invoerrechten die door de Unie voor rekening van de Republiek San Marino worden geïnd, worden in de bijlage III opgesomd.
   Artikel 8
   1.   Besluit nr. 3/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino van 22 december 1992 betreffende de wijze van uitvoering van de wederzijdse bijstand waarin is voorzien bij artikel 13 van de Interimovereenkomst tussen de Gemeenschap en de Republiek San Marino (5) blijft van kracht en geldt als tenuitvoerlegging van artikel 23, lid 8, van de overeenkomst.
   2.   Besluit nr. 4/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino van 22 december 1992 betreffende bepaalde methoden van administratieve samenwerking ter uitvoering van de Interimovereenkomst en de procedure voor het doorzenden van goederen naar de Republiek San Marino (6), zoals gewijzigd bij Besluit nr. 1/2002 van het Samenwerkingscomité EG-San Marino (7), blijft van kracht. Het geldt als tenuitvoerlegging van artikel 8, lid 3, onder a) en onder c), en artikel 23, lid 8, van de overeenkomst en is van overeenkomstige toepassing op het gebruik van elektronische gegevensverwerkingstechnieken voor het douanevervoer van de Unie.
   Artikel 9
   Dit besluit treedt in werking op de dag van vaststelling.

      Gedaan te Brussel, 29 maart 2010.

            Voor het Samenwerkingscomité

            De voorzitter

         Gianluca GRIPPA

      (1)  PB L 84 van 28.3.2002, blz. 43.

      (2)  PB L 359 van 9.12.1992, blz. 14.

      (3)  PB L 253 van 7.10.2000, blz. 42.

      (4)  Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek, zoals verschillende malen gewijzigd. Verordening (EEG) nr. 2913/92 werd door Verordening (EG) nr. 450/2008 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (gemoderniseerd douanewetboek) vervangen, op de wijze bepaald in artikel 188 van Verordening (EG) nr. 450/2008.

      (5)  PB L 42 van 19.2.1993, blz. 29.

      (6)  PB L 42 van 19.2.1993, blz. 34.

      (7)  PB L 99 van 16.4.2002, blz. 23.

      BIJLAGE I

         REGLEMENT VAN ORDE VAN HET SAMENWERKINGSCOMITÉ EU-SAN MARINO

      Artikel 1
      Het voorzitterschap van het samenwerkingscomité wordt om beurt voor een periode van zes maanden waargenomen volgens de volgende regel:

                  a)

                  van 1 januari tot 30 juni door een vertegenwoordiger van de Commissie;

                  b)

                  van 1 juli tot 31 december door een vertegenwoordiger van de Republiek San Marino.

            Artikel 2
      De voorzitter van het samenwerkingscomité stelt, na instemming van de beide delegaties, de datum en de plaats van vergaderen vast. De vergaderingen worden afwisselend in Brussel en in de Republiek San Marino gehouden.
      Artikel 3
      Vóór elke vergadering wordt de samenstelling van elke delegatie aan de voorzitter medegedeeld.
      Artikel 4
      1.   De voorzitter stelt een voorlopige agenda voor elke vergadering vast. Deze agenda wordt aan de beide delegaties gezonden, ten minste 15 dagen vóór het begin van de vergadering.
      2.   De voorlopige agenda bevat de punten waarvoor de documentatie aan de beide delegaties uiterlijk op de datum van verzending van bedoelde agenda werd toegezonden.
      3.   De voorzitter kan, na instemming van de beide delegaties, de termijnen waarvan sprake in de leden 1 en 2 verkorten indien bijzondere omstandigheden dit rechtvaardigen.
      4.   De agenda wordt aan het begin van elke vergadering door het samenwerkingscomité goedgekeurd. Met de instemming van de Unie enerzijds en de Republiek San Marino anderzijds kan een ander punt dan de voorlopige agendapunten aan de agenda worden toegevoegd.
      Artikel 5
      1.   Tenzij anders wordt besloten, zijn de vergaderingen van het samenwerkingscomité niet openbaar.
      2.   Onverminderd andere toepasselijke voorschriften, vallen de beraadslagingen van het samenwerkingscomité onder het beroepsgeheim, tenzij het comité een ander besluit neemt.
      Artikel 6
      De beraadslagingen van het samenwerkingscomité kunnen schriftelijk worden afgehandeld indien de Unie en de Republiek San Marino het daarover eens zijn.
      Artikel 7
      De besluiten van het samenwerkingscomité worden door de voorzitter ondertekend.
      Artikel 8
      1.   De aanbevelingen en besluiten van het samenwerkingscomité in de zin van artikel 23 van de overeenkomst dragen de titel „aanbeveling” en „besluit”, gevolgd door een volgnummer en de opgave van de inhoud.
      2.   De aanbevelingen en besluiten van het samenwerkingscomité worden medegedeeld aan de in artikel 10 genoemde adressaten.
      Artikel 9
      1.   Er wordt in onderling akkoord een verslag opgesteld van de conclusies die door het samenwerkingscomité zijn goedgekeurd.
      2.   De taken van het secretariaat worden tezamen door een ambtenaar van de Commissie en een ambtenaar van de Republiek San Marino waargenomen.
      Artikel 10
      Alle mededelingen van de voorzitter waarin bij onderhavig reglement van orde is voorzien, worden naar de Commissie en de Republiek San Marino gezonden.
      Artikel 11
      1.   De overeenkomstsluitende partijen nemen elk de eigen kosten voor deelname aan de vergaderingen van het samenwerkingscomité op zich, zowel de personeelskosten, de reis- en verblijfskosten als de kosten voor post en telecommunicatie.
      2.   De kosten die betrekking hebben op de materiële organisatie van de vergaderingen (lokaal, benodigdheden, enz.) worden door de Unie, respectievelijk de Republiek San Marino gedragen, naar gelang van de plaats van vergaderen.
      Artikel 12
      De officiële talen van het samenwerkingscomité zijn de officiële talen van de instellingen van de Europese Unie.
      Artikel 13
      De briefwisseling die bestemd is voor het samenwerkingscomité wordt gericht aan de voorzitter, via het secretariaat van het samenwerkingscomité, op het adres van de Commissie.

      BIJLAGE II

         Lijst van douanekantoren van de Unie die bevoegd zijn voor de inklaring van goederen bestemd voor de Republiek San Marino

                  —

                  ANCONA Ufficio delle Dogane di Ancona; Sezione Operativa Territoriale di Falconara Aeroporto;

                  —

                  BOLOGNA Ufficio delle Dogane di Bologna, Sezione Operativa Territoriale Aeroporto „G. Marconi”;

                  —

                  FORLÌ Ufficio delle Dogane di Forlì-Cesena; Sezione Operativa Territoriale Aeroporto „Ridolfi”

                  —

                  GENOVA Ufficio delle Dogane di Genova; Sezione Operativa Territoriale Passo Nuovo; Sezione Operativa Territoriale Voltri; Sezione Operativa Territoriale Aeroporto;

                  —

                  GIOIA TAURO Ufficio delle Dogane di Gioia Tauro;

                  —

                  LA SPEZIA Ufficio delle Dogane di La Spezia;

                  —

                  LIVORNO Ufficio delle Dogane di Livorno;

                  —

                  MILANO Ufficio delle Dogane di Varese, Sezione Operativa Territoriale di Malpensa;

                  —

                  ORIO AL SERIO Ufficio delle Dogane di Bergamo, Sezione Operativa Territoriale di Orio al Serio;

                  —

                  RAVENNA Ufficio delle Dogane di Ravenna; Sezione Operativa Territoriale di San Vitale;

                  —

                  RIMINI Ufficio delle Dogane di Rimini; Sezione Operativa Territoriale di Aeroporto „F. Fellini”;

                  —

                  ROMA Ufficio delle Dogane di Roma II; Sezione Operativa Territoriale di Fiumicino;

                  —

                  TARANTO Ufficio delle Dogane di Taranto;

                  —

                  TRIESTE Ufficio delle Dogane di Trieste; Sezione Operativa Territoriale di Porto industriale; Sezione Operativa Territoriale di Punto Franco Vecchio; Sezione Operativa Territoriale di Punto Franco Nuovo;

                  —

                  VENEZIA Ufficio delle Dogane di Venezia; Sezione Operativa Territoriale di Interporto; Sezione Operativa Territoriale di Portogruaro.

      BIJLAGE III

         Regeling voor de terbeschikkingstelling aan de schatkist van San Marino van de invoerrechten die voor rekening van de Republiek San Marino door de Unie zijn geïnd

      Artikel 1
      Ten aanzien van de vaststelling, de controle en de terbeschikkingstelling van de op voor de Republiek San Marino bestemde goederen geheven invoerrechten is het bepaalde in artikel 3, artikel 6, lid 1, lid 3, onder a) en b), en lid 4, eerste alinea, artikel 10, lid 1, en artikel 17, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 (1) van overeenkomstige toepassing. Met name geldt het volgende:

                  a)

                  de lidstaten van de Unie waar douanekantoren vermeld in de bijlage II bij dit besluit zijn gevestigd,houden voor de invoerrechten die worden geheven op voor de Republiek San Marino bestemde goederen een aparte boekhouding bij, die overeenstemt met de in artikel 6, lid 1 en lid 3, onder a) en b), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding van de eigen middelen van de Unie;

                  b)

                  de invoerrechten met betrekking tot de documenten T2 SM of T2L SM worden op het tijdstip van de boeking ervan door de in bijlage II bij dit besluit bedoelde douanekantoren vastgesteld en in de onder a) bedoelde boekhouding opgenomen.
                  Wanneer het douanekantoor van vertrek van de T2 SM-regeling voor douanevervoer of het douanekantoor van afgifte van het T2L SM-document binnen een termijn van drie maanden niet de vereiste informatie heeft ontvangen als bewijs dat de goederen in de Republiek San Marino zijn aangekomen, wordt de oorspronkelijke boeking gerectificeerd.
                  In dat geval worden de invoerrechten als eigen middelen van de Unie vastgesteld en opgenomen in de in artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding of, in voorkomend geval, in de in artikel 6, lid 3, onder b), van genoemde verordening bedoelde specifieke boekhouding.
                  De hierboven bedoelde procedure is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van veredelde producten en onveredelde goederen die op het grondgebied van de Republiek San Marino zijn afgezet in het kader van de regeling actieve veredeling en ten aanzien van goederen waarvoor een douaneschuld is ontstaan in het kader van de regeling tijdelijke invoer;

                  c)

                  de betrokken lidstaten zenden de Commissie overeenkomstig artikel 6, lid 4, eerste alinea, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 overzichten van hun boekhouding toe, tezamen met de overzichten van de boekhouding betreffende de eigen middelen. Deze overzichten worden op dezelfde wijze opgesteld als deze voor de eigen middelen en vermelden tevens de totale bedragen van de op elk douanekantoor geïnde rechten;

                  d)

                  de bewijsstukken worden bewaard overeenkomstig artikel 3, eerste en tweede alinea, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000. Deze stukken en de stukken met betrekking tot de eigen middelen worden afzonderlijk bewaard;

                  e)

                  er wordt geen rekening gehouden met rectificaties van de vastgestelde rechten of van de boekhouding die zijn verricht na 31 december van het derde jaar na het jaar waarin de oorspronkelijke vaststelling heeft plaatsgevonden, behalve ten aanzien van punten die na die datum door de Commissie, een lidstaat of de Republiek San Marino zijn medegedeeld;

                  f)

                  artikel 18 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 is van toepassing. De betrokken controles hebben tevens betrekking op de documenten die als bewijs van aankomst van de goederen in de Republiek San Marino dienen als bedoeld in artikel 18, lid 2, eerste alinea, onder b). De door de Republiek San Marino gemachtigde ambtenaren kunnen aan deze controles deelnemen;

                  g)

                  de in de bij artikel 6, lid 3, onder a) en b), van Verordening (EEG, Euratom) nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding opgenomen rechten worden door de betrokken lidstaten binnen de in artikel 10, lid 1, van die verordening bepaalde termijn, na aftrek van inningskosten, geboekt op het credit van de rekening van de Commissie als bedoeld in artikel 9 van die verordening.
                  Het percentage van de door de Unie voor rekening van de Republiek San Marino geheven invoerrechten dat door de Unie als inningskosten kan worden afgetrokken, wordt vastgesteld op 25 %;

                  h)

                  de lidstaten worden niet eerder vrijgesteld van de verplichting de Commissie de bedragen die overeenkomen met de voor de Republiek San Marino vastgestelde rechten ter beschikking te stellen, dan nadat is voldaan aan de voorwaarden van artikel 17, lid 2, van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000.

            Artikel 2
      Binnen dertig dagen na de mededeling van een boeking door de lidstaten maakt de Commissie de geboekte bedragen over op een door de Republiek San Marino geopende rekening. De Republiek San Marino verstrekt de Commissie de gegevens van de te crediteren rekening; zij draagt alle kosten van deze rekening.
      Artikel 3
      Op de uitvoering van artikel 1, onder a) en b), is het aanhangsel van toepassing.

         (1)  Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad van 22 mei 2000 houdende toepassing van Besluit 2007/436/EG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Europese Gemeenschappen (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 1).

         Aanhangsel

            Administratieve procedure voor de uitvoering van artikel 1, onder a) en b)

         1.   Vervulling van de formaliteiten voor het vrije verkeer bij de bevoegde douanekantoren
         De vrijgave voor het vrije verkeer van voor de Republiek San Marino bestemde goederen geeft aanleiding tot de afgifte, naargelang het geval, van een document T2 SM of T2L SM. De invoerrechten worden in de boekhouding opgenomen binnen de termijnen die door de voorschriften van de Unie ter zake zijn vastgesteld.
         Met het oog op controle worden verder de geboekte rechten op passende wijze aangetekend in een register dat speciaal hiervoor door het betrokken douanekantoor wordt bijgehouden, en waarin de invoer met bestemming Republiek San Marino wordt genoteerd met vermelding van de ingevoerde goederen, de datum van aanvaarding van de invoeraangifte, de heffingsgrondslagen, het bedrag van de daarop betrekking hebbende rechten, het identificatienummer voor verzending alsmede het afgegeven document (T2 SM of T2L SM).
         De autoriteiten van de Republiek San Marino stellen het douanekantoor van vertrek met een „bericht van aankomst” in kennis van de aankomst van de goederen op de dag waarop zij bij het douanekantoor van bestemming zijn aangebracht, en zenden het Control Results-bericht aan het douanekantoor van vertrek, ten laatste op de derde dag nadat de goederen bij het douanekantoor van bestemming zijn aangebracht.
         Bij gebruikmaking van een T2 SM-document in de noodprocedure bij doorvoer, of van een T2L SM-document, vermeldt het douanekantoor op die documenten de uiterste datum van drie maanden vanaf de datum van afgifte van genoemd document voor de terugzending naar het douanekantoor van afgifte van, naargelang het geval, exemplaar nr. 5 van document T2 SM of het afschrift van document T2L SM, naar behoren gestempeld door de autoriteiten van de Republiek San Marino.
         2.   Vervulling van de boekhoudkundige formaliteiten bij de daartoe aangewezen douanekantoren
         Het opnemen van de invoerrechten in de San Marino-boekhouding (procedure gelijkaardig aan die omschreven in artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000) geschiedt overeenkomstig de bepalingen van dat artikel.
         Indien de vastgestelde rechten die door een zekerheidsstelling gedekt worden, aanleiding geven tot betwisting en zij bij de beslechting van de geschillen die zich hebben voorgedaan wijzigingen kunnen ondergaan, kunnen de autoriteiten van de lidstaten waar de in de bijlage II vermelde douanekantoren zijn gevestigd, besluiten de rechten niet op te nemen in de San Marino-boekhouding. In dit geval wordt het bedrag van de invoerrechten, zolang de nationale procedure in verband met de administratieve en/of gerechtelijke behandeling bij de bevoegde autoriteiten niet is afgerond, opgenomen in een specifieke San Marino-boekhouding (procedure gelijkaardig aan die omschreven in artikel 6, lid 3, onder b), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000).
         In dit punt wordt onder „bevoegde autoriteiten” verstaan:

                     —

                     voor aangelegenheden die verband houden met de toepassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op douanegebied: de administratieve of gerechtelijke autoriteiten van de lidstaat die de inklaring heeft verricht, of in voorkomend geval, die van de Unie;

                     —

                     voor aangelegenheden die verband houden met de procedurebepalingen (kennisgevingen, termijnen, enz.): de administratieve of gerechtelijke autoriteiten van de lidstaat die de inklaring heeft verricht;

                     —

                     voor aangelegenheden die verband houden met executoire maatregelen tot gedwongen invordering van een schuldvordering op het grondgebied van de Republiek San Marino: de gerechtelijke autoriteiten van de Republiek San Marino.

               3.   Beëindiging van de regeling douanevervoer en terugzending van bewijsstukken
         De douanetransactie kan worden beëindigd wanneer het douanekantoor van vertrek van de goederen binnen de door de douanewetgeving van de Unie voorgeschreven termijn het juiste „bericht van aankomst” en het juiste Control Results-bericht heeft ontvangen.
         Wanneer de noodprocedure voor doorvoer is toegepast of een T2L SM-document is afgegeven, wordt exemplaar nr. 5 van document T2 SM of een afschrift van document T2L SM, naar behoren gestempeld door de autoriteiten van de Republiek San Marino, binnen de termijn van drie maanden bedoeld in de vierde alinea van punt 1, naar het douanekantoor van afgifte teruggezonden.
         Wanneer de in de eerste alinea bedoelde berichten niet worden aangebracht of exemplaar nr. 5 van document T2 SM of het afschrift van document T2L SM niet binnen de gestelde termijn naar het kantoor van afgifte is teruggezonden, wordt het voornoemde register van een aantekening voorzien en vindt een rectificatie plaats van de oorspronkelijke boeking. In dit geval worden de invoerrechten als eigen middelen van de Unie vastgesteld en in de bij artikel 6, lid 3, onder a), van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 bedoelde boekhouding opgenomen, of in voorkomend geval in de specifieke boekhouding als bedoeld in artikel 6, lid 3, onder b), van die verordening.
         De boeking van deze bedragen laat eventuele correcties ingevolge een onderzoeksprocedure in het kader van de regeling van de Unie voor douanevervoer onverlet, evenals de correcties ten gevolge van maatregelen die zijn genomen in het kader van de door Besluit nr. 3/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino ingestelde wederzijdse bijstand.
         4.   Toepassing van de bijzondere procedure in het kader van de regeling actieve veredeling en de regeling tijdelijke invoer
         De hierboven bedoelde procedure is van overeenkomstige toepassing op veredelde producten en onveredelde goederen die op het grondgebied van de Republiek San Marino zijn afgezet in het kader van de regeling actieve veredeling en op goederen ten aanzien waarvan een douaneschuld is ontstaan in het kader van de regeling tijdelijke invoer.


Avis juridique important

|

41997D0205(01)

In onderlinge overeenstemming genomen Besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van 6 december 1996 met betrekking tot de vaststelling van de plaats van de zetel van het Communautair Bureau voor Plantenrassen

Publicatieblad Nr. C 036 van 05/02/1996 blz. 0001 - 0001

In onderlinge overeenstemming genomen Besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten van 6 december 1996 met betrekking tot de vaststelling van de plaats van de zetel van het Communautair Bureau voor Plantenrassen (97/C 36/01)DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LID-STATEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 216,Gelet op Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (1),Overwegende dat de plaats van de zetel van het Communautair Bureau voor Plantenrassen dient te worden vastgesteld,BESLUITEN:Artikel 1 Het Communautair Bureau voor Plantenrassen heeft zijn zetel te Angers.Artikel 2 Dit besluit, dat in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend zal worden gemaakt, treedt heden in werking.Gedaan te Brussel, 6 december 1996.Voor de RaadDe VoorzitterD. SPRING(1) PB nr. L 227 van 1. 9. 1994, blz. 1.


Avis juridique important

|

31997D0360

97/360/EG: Besluit van de Raad van 24 maart 1997 betreffende afschaffing van de rechten op bepaalde gedistilleerde dranken

Publicatieblad Nr. L 155 van 12/06/1997 blz. 0060 - 0060

BESLUIT VAN DE RAAD van 24 maart 1997 (1) betreffende afschaffing van de rechten op bepaalde gedistilleerde dranken (97/360/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113, juncto artikel 228, lid 2, eerste zin,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat afschaffing van de rechten door de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap in het algemeen belang wordt geacht;Overwegende dat de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap een overeenkomst hebben voorbereid in de vorm van een memorandum van overeenstemming inzake gedistilleerde dranken; dat de overeenkomst wijzigingen bevat van een EC-Spirits-Schedule CXL dat bij de Wereldhandelsorganisatie moet worden ingediend;Overwegende dat de overeenkomst in de vorm van een memorandum van overeenstemming tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Europese Gemeenschap inzake gedistilleerde dranken namens de Gemeenschap moet worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De overeenkomst in de vorm van een memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en de Verenigde Staten van Amerika inzake gedistilleerde dranken wordt goedgekeurd namens de Gemeenschap.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De Commissie wordt bij deze gemachtigd de wijzigingen van de lijst van de Gemeenschap in EC-Spirits-Schedule CXL, zoals opgenomen in de aan dit besluit gehechte overeenkomst, bij de Wereldhandelsorganisatie in te dienen.Artikel 3De Voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is de overeenkomst in de vorm van een memorandum van overeenstemming te ondertekenen.Artikel 4Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 24 maart 1997.Voor de RaadDe VoorzitterH. VAN MIERLO(1) De geconsolideerde tekst van dit besluit bevat correcties die de Raad op 14 mei 1997 heeft goedgekeurd.