Avis juridique important

|

31984D0259

84/259/EEG: Besluit van de Commissie van 10 mei 1984 tot aanvaarding van de in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaald lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto' s, van oorsprong uit Japan, aangeboden verbintenissen en tot beëindiging van die procedure

Publicatieblad Nr. L 124 van 11/05/1984 blz. 0045 - 0049

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 10 mei 1984  tot aanvaarding van de in verband met de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaald lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's, van oorsprong uit Japan, aangeboden verbintenissen en tot beëindiging van die procedure  (84/259/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 3017/79 van de Raad van 20 december 1979 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1580/82 (2), inzonderheid op artikel 11,  Na overleg in het kader van het in de genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) In augustus 1983 heeft de Commissie een klacht ontvangen, ingediend door de Europese Raad van Bonden van de Chemische Nijverheid (CEFIC) namens Agfa-Gevaert AG (Agfa), welke onderneming in de Gemeenschap een groot gedeelte van de produktie van het betrokken produkt voor haar rekening neemt. De klacht bevatte voldoende geacht bewijsmateriaal van dumping en van daaruit voortvloeiende aanmerkelijke schade om inleiding van een procedure te rechtvaardigen.  (2) Bijgevolg heeft de Commissie met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aangekondigd van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's, vallende onder post ex 37.03 van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 37.03-29, van oorsprong uit Japan, en is zij een onderzoek begonnen.  (3) De Commissie heeft de naar haar weten belanghebbende exporteurs en importeurs, alsmede de vertegenwoordigers van het land van invoer en de indiener van de klacht, alsmede de producenten van de Gemeenschap die niet aan de klacht deelnamen, maar verklaarden deze te steunen, namelijk Eastman Kodak Co, UK-Londen, (Kodak), en Minnesota Mining and Manufacturing Co, I-Milaan, (3M), daarvan officieel in kennis gesteld, en de rechtstreeks belanghebbende partijen in de gelegenheid gesteld schriftelijk hun standpunt kenbaar te maken en een verzoek in te dienen om te worden gehoord.  (4) Alle bekende producenten, exporteurs en importeurs hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld. Alle exporteurs, enkele importeurs en verbruikers en de indiener van de klacht hebben verzocht te worden gehoord, hetgeen is toegestaan. Eén van de exporteurs, Konishiroku Photo Industry Co Ltd, (Konishiroku), diende een verzoek in om in de gelegenheid te worden gesteld Agfa te ontmoeten, hetgeen in overeenstemming met artikel 7, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 3017/79 werd ingewilligd. Alle overige exporteurs werden uitgenodigd, maar gingen of niet op het verzoek in of toonden geen belangstelling voor het bijwonen van deze vergadering die vervolgens op verzoek van Konishiroku werd afgelast.  (5) De Raad van Europese beroepsfotografen »Europhot", heeft namens de eindverbruikers van lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's zijn standpunt bekendgemaakt.  (6) De Commissie heeft met het oog op een voorlopige vaststelling in deze zaak alle inlichtingen die zij nodig achtte vergaard en geverifieerd en zij heeft een onderzoek ingesteld ten kantore van:  EEG-producenten:  - Agfa-Gevaert AG, Leverkusen, Bondsrepubliek Duitsland;  - Eastman Kodak Co, Londen, Verenigd Koninkrijk;  Niet-EEG-producenten/-exporteurs:  - Fuji Photo Film Co Ltd, Tokio, Japan (Fuji);  - Konishiroku Photo Industry Co Ltd, Tokio, Japan (Konishiroku);  - Mitsubishi Paper Mills Ltd, Tokio, Japan (Mitsubishi);  - Oriental Photo Industrial Co Ltd, Tokio, Japan (Oriental);  EEG-importeurs:  Er zijn bezoeken afgelegd bij bepaalde importeurs, met inbegrip van de volgende dochterondernemingen van exporteurs:  - Fuji Photo Film (Europe) GmbH, Duesseldorf, Bondsrepubliek Duitsland;  - Fuji Photo Film (UK) Ltd, Londen, Verenigd Koninkrijk;  - Konishiroku Photo Industry (Europe) GmbH, Hamburg, Bondsrepubliek Duitsland;  - Konishiroku (UK), Londen, Verenigd Koninkrijk.  (7) Het dumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 oktober 1982 tot 30 september 1983.  B. Normale waarde  (8) De normale waarde werd voorlopig vastgesteld op basis van het gewogen gemiddelde van de binnenlandse prijzen van die producenten die naar de Gemeenschap exporteerden. Dit uitgangspunt werd door Fuji en Konishiroku aangevochten, omdat verkopen op de binnenlandse markt niet tussen onafhankelijke partijen plaatsvinden en dus niet als normale handelstransacties kunnen worden beschouwd en daarmee ook niet als vergelijkingsmateriaal mogen worden gebruikt. Voorts werd aangevoerd dat de bijzondere kenmerken van de Japanse markt een bepaalde dienstverlening impliceerden, waardoor het evenmin juist was om van de binnenlandse prijzen gebruik te maken. Het door Fuji voorgestelde alternatief voor de normale waarde was de aangenomen waarde of uitvoerprijzen naar de Verenigde Staten, terwijl Konishiroku als alternatief de aangenomen waarde of uitvoerprijzen uit Japan naar niet-EEG-landen voorstelde.  (9) De Commissie kwam echter tot de slotsom dat in Japan verkopen aan verbonden ondernemingen plaatsvinden tegen prijzen die vergelijkbaar zijn met die waartegen hetzelfde produkt aan niet- verbonden ondernemingen wordt verkocht, dat de prijsniveaus van verkopen op de binnenlandse markt in redelijke verhouding staan tot de produktiekosten en dat de verkopen in Japan onder bepaalde voorwaarden en niet onder het volgen van bepaalde praktijken plaatsvinden die gedurende een redelijk tijdsverloop in de betrokken handel als normaal zijn beschouwd. Met het oog op haar voorlopige bevindingen is de Commissie derhalve van mening dat het redelijk en passend is de binnenlandse prijzen in Japan als uitgangspunt voor de normale waarde te nemen.  (10) Twee van de Japanse exporteurs verkochten het betrokken produkt voor uitvoer naar de Europese Economische Gemeenschap in de vorm van brede rollen, terwijl voor verkopen op de binnenlandse markt dergelijke brede rollen eerst in smallere werden gesneden en verpakt. De exporteurs stelden voor om voor de normale waarde van de brede rollen uit te gaan van hun exportprijzen naar niet-EEG-landen of van hun aangenomen waarde. De Commissie is evenwel van mening dat het op de binnenlandse markt verkochte produkt een gelijkwaardig produkt is, omdat de kenmerken ervan sterk gelijken op die van het naar de Europese Economische Gemeenschap uitgevoerde produkt. Omdat derhalve op de binnenlandse Japanse markt verkopen plaatsvinden welke een passende vergelijking mogelijk maken, heeft zij dienovereenkomstig bepaald dat de normale waarde voor brede rollen moet worden gebaseerd op de binnenlandse verkoopprijzen en heeft zij rekening gehouden met de verschillen in fysieke kenmerken van het in nummer 16 bedoelde produkt dat voor uitvoer naar de Gemeenschap wordt verkocht.  C. Prijs bij uitvoer  (11) Met betrekking tot uitvoer door Japanse ondernemingen naar onafhankelijke importeurs in de Gemeenschap werden de prijzen bij uitvoer bepaald op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor het verkochte produkt.  (12) In alle andere gevallen waarin naar dochterondernemingen in de Gemeenschap werd uitgevoerd, werden de uitvoerprijzen samengesteld op basis van de prijzen waartegen het ingevoerde produkt voor het eerst aan een onafhankelijke koper werd wederverkocht, nadat deze zodanig waren aangepast dat met alle tussen de invoer en de wederverkoop ontstane kosten, douanerechten inbegrepen, en met een winstmarge van 5 % rekening werd gehouden. Deze winstmarge werd in het licht van de winstmarges van onafhankelijke importeurs van het betrokken produkt redelijk geacht.  D. Vergelijking  (13) Bij de vergelijking van de normale waarde met de prijzen bij uitvoer heeft de Commissie, waar nodig, rekening gehouden met verschillen die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed zijn; dit was het geval voor verkoopvoorwaarden waarbij een aanspraak op een rechtstreeks verband naar behoren kon worden aangetoond. Deze verschillen hadden in het bijzonder betrekking op belasting op het verbruik, kredietvoorwaarden, technische bijstand, salarissen van verkopers en aanverwante kosten, verpakking, vervoer, verzekering, behandeling en laden.  (14) Bovendien werden aanpassingen voorgesteld voor administratieve uitgaven van verkoopkantoren, voor reclame, voor afzetbevordering en voor vaste en algemene bedrijfslasten. Het overgelegde bewijsmateriaal was evenwel ontoereikend om ondubbelzinnig het rechtstreekse verband vast te stellen tussen deze kosten en de betrokken verkopen en de Commissie heeft derhalve bij de aanpassing geen rekening ermee gehouden. Oriental maakte aanspraak op een aanpassing voor verschillen in handelsniveau, maar er werden geen details verstrekt van aan de verschillende niveaus toe te kennen kosten en er heeft derhalve wat dat betreft geen aanpassing plaatsgevonden.  (15) Na het onderzoek ten kantore van Konishiroku te Tokio, maakt deze onderneming aanspraak op een aanpassing voor verschillen in kredietvoorwaarden waarbij van een ander uitgangspunt gebruik werd gemaakt dan dat wat tevoren was geverifieerd. Met het oog op haar voorlopige bevindingen maakte de Commissie gebruik van het uitgangspunt waarover tijdens haar bezoek aan Tokio met deze onderneming overeenstemming was bereikt.  (16) Wat de exportprijzen van brede rollen betreft die niet op de Japanse markt werden verkocht, hield de Commissie rekening met de verschillen in fysieke kenmerken van het produkt op basis van de produktiekosten die met dergelijke verschillen verband houden.  E. Marges  (17) Uit het bovengenoemde voorlopig onderzoek van de feiten blijkt het bestaan van dumping ten aanzien van de uitvoer van alle betrokken Japanse producenten, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het bedrag waarmede de vastgestelde normale waarde de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap overschrijdt.  (18) Deze marges verschillen naar gelang van de exporteur en de betrokken importerende Lid-Staat, waarbij de gewogen gemiddelde marge voor elk van de exporteurs waarop het onderzoek betrekking had, de volgende is:  - Fuji Photo Film Co: 68,2 %  - Konishiroku Photo Industry Co: 51,6 %  - Oriental Photo Industrial Co: 39,4 %  - Mitsubishi Paper Mills Co: 12,2 %.  F. Schade  (19) Met betrekking tot de door de invoer met dumping veroorzaakte schade blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer in de Gemeenschap uit Japan van lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's van 17 530 000 m2 in 1980 toenam tot 40 920 000 m2 in 1983, hetgeen ook over dezelfde periode een stijging van het marktaandeel van de Japanse invoer van 22,8 % tot 39,1 % tot gevolg had. In de Bondsrepubliek Duitsland, de grootste markt in de Europese Economische Gemeenschap voor het betrokken produkt en de binnenlandse markt van de indiener van de klacht, bereikte de Japanse invoer een marktaandeel van 61,6 % in 1983 in vergelijking met 30,7 % in 1980.  (20) De gewogen gemiddelde prijzen voor wederverkoop van de ingevoerde produkten lagen in de periode van onderzoek 29,8 % onder de prijzen van de communautaire producenten met de hoogste prijzen, terwijl het gemiddelde prijsverschil met alle producenten in de Gemeenschap 19,8 % bedroeg. In het algemeen waren de prijzen voor wederverkoop van de met dumping ingevoerde produkten lager dan nodig is om de kosten van de producent die de klacht had ingediend, te dekken en een redelijke winst op te leveren. De door Oriental berekende prijzen voor wederverkoop van het betrokken produkt bleken de producent die de klacht had ingediend, geen schade te hebben toegebracht, aangezien zij in relatief onbelangrijke hoeveelheden werden ingevoerd.  Hoewel de klacht uitsluitend namens Agfa was ingediend, die in de Gemeenschap de grootste afzonderlijke producent van het betrokken produkt is, hebben de andere twee producenten van de Gemeenschap, Kodak en 3M, aan de Commissie verklaard dat zij van mening zijn dat door de Japanse invoer met dumping aan hen schade is berokkend. Bij de vaststelling van het effect van de invoer met dumping, was het de Commissie evenwel niet mogelijk na te gaan in welke mate aan producenten van de Gemeenschap die niet aan de klacht deelnamen enige schade is toegebracht omdat zij te weinig inlichtingen hebben verstrekt, maar de Commissie heeft zich ertoe beperkt het effect van de invoer met dumping voor Agfa na te gaan, waarvan de produktie het grootste gedeelte vormt van de totale produktie in de Gemeenschap en dat derhalve voor de bedrijfstak in de Gemeenschap in zijn geheel als representatief wordt beschouwd.  (21) De gevolgen voor de onderneming die de klacht heeft ingediend, bleken vooral uit een daling van het marktaandeel in de Gemeenschap uitgaande van een index van 100 in 1980 (exact cijfer vertrouwelijk) tot een index van 68,8 in 1983. De gemiddelde prijsniveaus per stuk voor het betrokken produkt namen als gevolg van concurrentie met goedkope invoer in 1983 eveneens met 4,2 % af en, aangezien voor de onderneming die de klacht indiende de inkomsten uit de verkoop van dit produkt niet de totale kosten dekten, heeft die onderneming in 1983 belangrijke verliezen geleden. Het aantal werknemers dat zich in de fabriek van de onderneming die de klacht heeft ingediend, met de vervaardiging van dit produkt bezighield, werd in 1983 met meer dan 10 % verminderd.  (22) De Commissie is nagegaan of de onderneming die de klacht heeft ingediend door andere factoren schade heeft geleden, zoals invoer uit andere dan EEG-bronnen, veranderingen in de vraag of activiteiten van andere producenten in de Europese Economische Gemeenschap. Op basis van het beschikbare bewijsmateriaal is evenwel vastgesteld, dat het marktaandeel dat in de Gemeenschap wordt verkregen door andere niet-EEG-invoer dan de Japanse invoer van een index 100 in 1980 (de juiste cijfers zijn vertrouwelijk) afnam tot een index 58 in 1983, terwijl het marktaandeel van de twee andere EEG-producenten gedurende dezelfde periode ongewijzigd bleef, en het verbruik in de Gemeenschap terzelfder tijd met 36,2 % toenam. Bovendien waren de verkoopprijzen van de andere producenten in de Europese Economische Gemeenschap op de markt in 1983 van 20,3 % tot 31,9 % hoger dan die van de onderneming die de klacht heeft ingediend en van 29,9 % tot 42,5 % hoger dan de gemiddelde prijs van de Japanse invoer.  (23) Al deze factoren hebben de Commissie tot de slotsom gebracht dat de gevolgen van de invoer met dumping van bepaald lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's, van oorsprong uit Japan, en op zichzelf beschouwd, moeten worden geacht aanmerkelijke schade voor de betrokken bedrijfstak in de Gemeenschap op te leveren.  G. Belang van de Gemeenschap  (24) De Commissie heeft overwogen of het in het belang van de Gemeenschap is om beschermende maatregelen te nemen. Het argument is aangevoerd dat een stijging van de prijs van het ingevoerde Japanse produkt ingevolge een anti-dumpingmaatregel noch door fotolaboratoria, noch door de fotohandel die kleurafdrukken aan eindverbruikers verkopen, in rekening konden worden gebracht vanwege scherpe concurrentie en dat dergelijke laboratoria en handelaren bijgevolg verliezen zouden lijden waardoor hun bestaan in gevaar kan worden gebracht. De Commissie heeft evenwel inlichtingen ontvangen, waaruit blijkt dat er tussen de prijzen welke door laboratoria aan de fotohandel worden aangerekend, verschillen van bijna 250 % bestaan en dat er tussen de hoogste en de laagste prijs welke door handelaars aan eindverbruikers wordt berekend, een verschil is van 400 %. Aangezien slechts ongeveer een kwart van de totale kosten van de kleurafdruk aan de kosten van het lichtgevoelig gemaakt papier, moeten worden toegeschreven, is men van mening dat een bescheiden prijsstijging voor dit produkt een geringe invloed heeft op de kosten voor de consument en de koopgewoonten op een markt waar de prijzen reeds zo sterk variëren, niet zal aantasten.  (25) Na het belang van de Gemeenschap te hebben afgewogen en zowel de dumping als de schade voorlopig te hebben vastgesteld, is de Commissie tot de conclusie gekomen dat moet worden ingegrepen.  (26) In geval van invoer door Mitsubishi die naar de bevindingen van de Commissie schade heeft veroorzaakt overeenkomende met 0,54 % van de prijs vrij grens Gemeenschap, is de Commissie van mening dat een dergelijke schade minimaal is en derhalve geen maatregelen vereist.  (27) In afwezigheid van enige schade veroorzaakt door invoer door Oriental, dient de uitvoer van dit bedrijf eveneens van eventuele maatregelen te worden uitgesloten.  H. Verbintenissen  (28) De betrokken exporteurs zijn van de belangrijkste bevindingen van het voorlopig onderzoek op de hoogte gebracht en hebben hun opmerkingen dienaangaande gemaakt. Vervolgens hebben Fuji en Konishiroku met betrekking tot hun uitvoer van bepaald lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's naar de Gemeenschap verbintenissen aangeboden.  (29) Genoemde verbintenissen zullen tot gevolg hebben dat de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap worden verhoogd tot het niveau dat de Commissie met inachtneming van, enerzijds, de verkoopprijs die nodig is om de belangrijkste producent van de Gemeenschap een passende winst te laten maken en anderzijds, de inkoopprijzen van de importeurs van de Gemeenschap en hun kosten en winstmarges, ter opheffing van de schade noodzakelijk achtte. Deze verhogingen bedragen in geen geval meer dan de in het onderzoek vastgestelde dumpingmarges.  (30) Onder deze omstandigheden worden de aangeboden verbintenissen aanvaardbaar geacht en kan de procedure derhalve zonder instelling van anti-dumpingrechten worden beëindigd.  (31) Door het Raadgevend Comite is daartegen geen bezwaar gemaakt, BESLUIT:  Artikel 1  De door Fuji Photo Film Co, Ltd, Tokio, Japan, en Konishiroku Photo Industry Co, Ltd, Tokio, Japan, in het kader van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van bepaald lichtgevoelig gemaakt papier voor kleurenfoto's, vallende onder post ex 37.03 van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 37.03-29, van oorsprong uit Japan, aangeboden verbintenissen worden aanvaard.  Artikel 2  De in artikel 1 bedoelde anti-dumpingprocedure wordt beëindigd.  Gedaan te Brussel, 10 mei 1984  Voor de Commissie  Étienne DAVIGNON  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 339 van 31. 12. 1979, blz. 1.  (2) PB nr. L 178 van 22. 6. 1982, blz. 9.  (3) PB nr. C 292 van 28. 10. 1983, blz. 2.


Avis juridique important

|

31994D1067

94/1067/Euratom: Besluit van de Raad van 15 december 1994 tot goedkeuring van de voorlopige toepassing van het Verdrag inzake het Energiehandvest bij besluit van de Commissie namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie

Publicatieblad Nr. L 380 van 31/12/1994 blz. 0113 - 0113 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0161  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 3 blz. 0161

BESLUIT VAN DE RAADvan 15 december 1994tot  goedkeuring van de voorlopige toepassing van het Verdrag inzake het Energiehandvest bij besluit van  de Commissie namens de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie(94/1067/Euratom)DE  RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op  artikel 101, Gelet op het ontwerp-besluit voorgelegd door de Commissie  (1), Overwegende dat het Europese Energiehandvest op 17 december 1991 door de Europese Gemeenschappen en  haar Lid-Staten is ondertekend; Overwegende dat alle partijen bij het Europese Energiehandvest zich ertoe hebben verbonden een  verdrag inzake het Energiehandvest op te stellen teneinde de in genoemd handvest vastgelegde  beginselen en doelstellingen een solide en bindend internationaal juridisch kader te verlenen; Overwegende dat de tenuitvoerlegging van het Europese Energiehandvest van fundamenteel belang is  voor de toekomst van Europa waarbij de lid-staten van de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten en  de landen van Midden- en Oost-Europa hun energiepotentieel kunnen ontwikkelen en tegelijk een  bijdrage kunnen leveren tot de verbetering van de gegarandeerde energievoorziening; Overwegende dat het wenselijk is het initiatief en de centrale rol van de Gemeenschap te  consolideren zodat deze zich volledig kan inzetten voor de tenuitvoerlegging van het Verdrag inzake  het Energiehandvest; Overwegende dat de voorlopige toepassing van het Verdrag inzake het Energiehandvest zal bijdragen  tot de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag tot oprichting van de Europese  Gemeenschap voor Atoomenergie; Overwegende dat het wenselijk is dat deze bepalingen van het Verdrag inzake het Energiehandvest  door de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie voorlopig worden toegepast, BESLUIT: Artikel 1 Bij deze wordt goedkeuring verleend voor de voorlopige toepassing,  door de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van het Verdrag inzake het Energiehandvest, voor  zover de Gemeenschap bevoegd is inzake de door het Verdrag bestreken onderwerpen. De tekst van het Verdrag is bij dit besluit gevoegd  (2). Artikel 2 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Brussel, 15 december 1994. Voor de RaadDe VoorzitterA. MERKEL(1) PB nr. C 372 van 28. 12. 1994, blz.  16.  (2) Zie bladzijde 24 van dit Publikatieblad.


Avis juridique important

|

31998D0828(01)

Raad van Gouverneurs - Verhoging van het kapitaal van de Europese Investeringsbank en hiermee verband houdende besluiten

Publicatieblad Nr. C 269 van 28/08/1998 blz. 0009 - 0009

RAAD VAN GOUVERNEURS Verhoging van het kapitaal van de Europese Investeringsbank en hiermee verband houdende besluiten (98/C 269/05)De Raad van Gouverneurs van de Europese Investeringsbank heeft tijdens zijn jaarvergadering op 5 juni 1998 met eenparigheid van stemmen de volgende besluiten genomen:- Het geplaatste kapitaal van de Bank wordt verhoogd van 62 013 miljoen ECU tot 100 000 miljoen ECU.- Het gestorte kapitaal zal met ingang van 1 januari 1999 worden verhoogd tot 6 000 miljoen ECU, ofwel 6 % van het geplaatste kapitaal van 100 000 miljoen ECU; de verhoging van het gestorte kapitaal zal per 1 januari 1999 geschieden door een overdracht van 1 348 014 839 ECU uit de vrije aanvullende reserve van de Bank.- De verhoging van het opvraagbare kapitaal zal deels van kracht worden afhankelijk van de formele afronding van bepaalde nationale parlementaire procedures; dientengevolge zal per 1 januari 1999 het geplaatste kapitaal toenemen tot ten minste 95 549 597 250 ECU, in welk geval het saldo van kracht wordt zodra aan de vereiste formaliteiten is voldaan.- Van bovengenoemde vrije aanvullende reserve zal een bedrag van 3 798 700 000 ECU worden overgeboekt naar de statutaire reserve, zodat deze 10 000 miljoen ECU zal bedragen, ofwel 10 % van het geplaatste kapitaal van 100 000 000 miljoen ECU.- Op basis van een onderzoek naar de behoefte van de Bank aan eigen middelen heeft de Raad van Gouverneurs voorts unaniem besloten, de lidstaten bij wijze van uitzonderlijke betaling naar evenredigheid van hun bijdragen aan het geplaatste kapitaal van de Bank 1 000 miljoen ECU uit te betalen, waarvan een bedrag van 676 795 744 ECU wordt gefinancierd uit het nog te bestemmen nettoresultaat van 1996 en het saldo van 323 204 256 ECU uit het nettoresultaat ad 1 105 169 722 ECU van 1997.- Op 20 augustus 1997 heeft de Raad van Gouverneurs, als onderdeel van zijn goedkeuring van het Amsterdam Special Action Programme (PB C 10 van 15 januari 1998, blz. 12) 200 miljoen ECU uit het te bestemmen nettoresultaat toegewezen voor de financiering van gezonde projecten die de actieradius van de kredietverleningsactiviteit van de Bank, zoals in voornoemd besluit is aangegeven, verruimen. Genoemd bedrag maakt deel uit van het totaalbedrag van 1 000 miljoen ECU dat voor dit doel is gereserveerd voor de periode die eindigt in het jaar 2000. De Raad van Gouverneurs heeft thans besloten nogmaals een bedrag van 300 miljoen ECU voor dit doel uit het nettoresultaat van 1997 toe te wijzen.- In verband met de kapitaalsverhoging heeft de Raad van Gouverneurs tevens ingestemd met bijgaand strategisch kader voor de Bank (zie bijlage).BIJLAGE HET STRATEGISCH KADER VOOR DE BANK 1. Achtergronden De vorige kapitaalsverhoging van de Bank (buiten de aanpassing tot 62 miljard ECU als gevolg van de toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden in 1995) betrof de verdubbeling van het kapitaal in 1990 tot 57,6 miljard ECU. Bij alle recente verhogingen (in tegenstelling tot aanpassingen) is het kapitaal van de Bank ook verdubbeld (1978, 1981 en 1986). In 1990 werd verwacht dat het nieuwe plafond voor de kredietverlening dat door dit bedrag wordt bepaald (namelijk 250 % van het geplaatste kapitaal) tot eind 1995 toereikend zou zijn: in feite heeft de Bank nog twee jaar langer kunnen doorwerken.Sinds 1990 is de kredietverlening van de Bank in gangbare termen toegenomen van een totaal van 13,4 miljard ECU (1990) tot 26,2 miljard ECU (1997). Dat betekent een gemiddelde groei van 10 % per jaar. Hiervan is de omvang van de kredieten die buiten de Unie zijn verstrekt, gestegen van 0,7 miljard ECU in 1990 tot 3,2 miljard ECU in 1997. Op de balans namen de uitstaande kredieten toe van 61,6 miljard ECU tot 142,4 miljard ECU.De toename van de activiteit in deze periode weerspiegelt een aantal fundamentele beleids- en marktontwikkelingen die de Bank raken, zoals de integratie van de Oost-Duitse deelstaten en de toetreding van de drie nieuwe lidstaten. Evenals voorheen lag aan bepaalde ontwikkelingen een aantal besluiten van Europese Raden ten grondslag of zij kwamen daarin tot uiting. De Europese Raad van Edinburgh eind 1992 besloot tot de instelling van de faciliteit van Edinburgh van 5 miljard ECU, die vooral gericht was op trans-europese netwerken (TEN's) en het milieu. Hij gaf eveneens een doorslaggevende impuls aan het reeds door de Bank en de Commissie aangevangen proces dat uiteindelijk zou leiden tot de oprichting van het Europees Investeringsfonds, in samenwerking met de banksector. Voorts was een nauwere samenwerking tussen de Bank en de Commissie in het Cohesiefonds en de Structuurfondsen, die op hun beurt binnenkort worden hervormd, een belangrijk resultaat.Halverwege 1993 besloot de Europese Raad van Kopenhagen de faciliteit van Edinburgh met 2 miljard ECU te verhogen, de looptijd ervan te verlengen en hieraan een gesubsidieerde faciliteit van 1 miljard ECU toe te voegen om investeringen van het midden- en kleinbedrijf (MKB) ter ondersteuning van de werkgelegenheid te stimuleren. In december van dat jaar heeft de Europese Raad van Brussel het accent verlegd naar groei, concurrentievermogen en werkgelegenheid, waarbij voor de Bank de nadruk werd gelegd op grootschalige investeringen in trans-Europese vervoers- en energienetten en het milieu. In 1995 werd de financiering van TEN's nog versterkt met het stellen van prioriteiten op initiatief van de Europese Raad van Essen.In 1997 heeft de Europese Raad van Amsterdam de Bank verzocht haar activiteiten op te voeren, vooral in een aantal sectoren, teneinde het scheppen van werkgelegenheid in de Europese Unie te bevorderen. De Bank heeft toen haar Amsterdam Special Action Programme (ASAP) opgezet, dat de volgende elementen bevat:- de opening van een speciaal MKB-loket met nieuwe instrumenten die technologische en snelgroeiende kleine en middelgrote ondernemingen steun kunnen bieden bij het aantrekken van adequate financieringsmiddelen; deze activiteit kan in voorkomende gevallen tot een plafond van 1 miljard ECU uit het jaarlijkse nettoresultaat van de Bank worden gedekt;- de ontwikkeling en versterking van de activiteiten van de EIB in de sectoren onderwijs, gezondheid, stedelijk milieu en milieubescherming;- een nieuwe impuls aan de financiering van trans-Europese netwerken en andere grote infrastructuurnetten.De bijzondere Europese Raad van Luxemburg over werkgelegenheid in november 1997 heeft de reeds ondernomen stappen bevestigd en de Bank aangemoedigd vaart achter het programma te zetten.De activiteiten van de Bank buiten de Europese Unie in onderhavige periode stonden in het teken van een vernieuwing van diverse mandaten: voor de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan (Lomé IV bis), het Middellandse-Zeegebied (inclusief METAP) en de landen in Midden- en Oost-Europa. Hierbij kwamen nieuwe actieterreinen, met name de landen in Azië en Latijns-Amerika, Zuid-Afrika en onlangs de pretoetredingssteunfaciliteit voor de kandidaatlanden in Midden- en Oost-Europa en Cyprus.Tegen deze achtergrond heeft de Raad van bewind gesproken over het strategisch kader voor de periode die naar verwachting door het huidige voorstel voor een kapitaalsverhoging wordt gedekt.2. De strategie van de Bank De strategie van de Bank zal zich in de lijn van veranderende omstandigheden moeten ontwikkelen. De hoofdpijlers van haar strategie in de periode die door de nieuwe kapitaalsverhoging wordt gedekt, welke uit de besprekingen naar voren zijn gekomen, zijn echter:- concentratie op "perifere economische regio's" in overeenstemming met haar hoofdtaak, namelijk het ondersteunen van economische convergentie en integratie. Hoofdprioriteit is steun aan achterblijvende regio's in de Unie en de integratie van de landen die het lidmaatschap van de Unie nastreven;- voortzetting van de steun aan centrale beleidsterreinen van de Europese Unie, zoals deze door haar bestuursorganen worden vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met beleidsbesluiten of verzoeken van de Europese Raad, zoals de ontwikkeling van TEN's, het internationale concurrentievermogen, het midden- en kleinbedrijf, energie en milieu, alsmede de financiering van projecten uit hoofde van specifieke mandaten of andere overeenkomsten ter ondersteuning van het externe samenwerkings- en ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie.Over deze brede strategie heeft de Raad van bewind in januari 1997 overeenstemming bereikt. Zoals reeds gemeld, is haar hoofdstreven door recente ontwikkelingen versterkt:- steeds meer is erkend dat de fiscale en monetaire discipline van de EMU vergezeld moet gaan van een gezamenlijk beleid ter bestrijding van de werkloosheid, met structurele aanpassingen en een verhoging van het concurrentievermogen. De Bank is onder meer begonnen met de tenuitvoerlegging van ASAP als ondersteuning van de resolutie van de Europese Raad over groei en werkgelegenheid;- de besluiten van de Europese Raad over de uitbreiding hebben de rol van de Bank op dit terrein scherper in beeld gebracht en de Bank heeft nu haar pretoetredingssteunfaciliteit voor de kandidaatlanden ingevoerd.Voor de eerstkomende tijd heeft de steun aan de voltooiing van de Economische en Monetaire Unie echter de allerhoogste prioriteit binnen bovengenoemde brede strategie. Wat het kredietbedrijf betreft, komt dit tot uiting in ASAP. In haar strategie voor de middelenopname zal de Bank haar vernieuwende eurobeleid voortzetten. Dit houdt in dat zij tracht euro-benchmarks te vormen, haar categorieën beleggers te diversifiëren en een georganiseerde markt voor de euro-obligaties van de EIB te creëren. Diversificatie van de markten, vooral in de Midden- en Oost-Europese landen zal samen met vernieuwingen op het gebied van aantrekkelijke en rendabele producten worden nagestreefd.3. Het stellen van prioriteiten in een veranderende omgeving Hoewel de integratie van de financiële sector op den duur tot gevolg zal hebben dat projectopdrachtgevers gemakkelijker toegang krijgen tot alternatieve kapitaalbronnen, zal de Bank in de komende jaren toch een aanzienlijke rol blijven spelen. Het investeringsniveau is gedaald, wat deels toe te schrijven is aan de macroeconomische aanpassing als voorbereiding op de EMU, en de openbare investeringen zullen waarschijnlijk beperkt blijven. De Bank kan echter uitkomst bieden door investeringsgroei te steunen met goedkope langetermijnfinancieringen en met het verstrekken van kredieten aan nieuwe vormen van publiekprivate partnerschappen.Door haar eigen financiële beperkingen en het subsidiariteitsbeginsel, is het noodzakelijk de prioriteiten van de Bank onder de loep te nemen. Zij moeten zich in de loop der tijd verder ontwikkelen, maar er kan een aantal algemene opmerkingen worden gemaakt.Het is voor de Bank belangrijk zich te concentreren op die sectoren die voor de Europese Unie de hoogste prioriteit hebben en de gefinancierde projecten moeten bijzonder relevant zijn voor het bereiken van deze doelstellingen. Dit is echter onvoldoende om te waarborgen dat de Bank toegevoegde waarde biedt. Volgens haar statuten (artikel 18, lid 1) verleent de Bank kredieten voorzover er geen middelen uit andere bronnen tegen redelijke voorwaarden beschikbaar zijn. Er is pas sprake van een extra bijdrage van de Bank, wanneer zij in aanvulling op andere financieringsbronnen- in projectfinancieringsvoorstellen kan aantonen dat een EIB-lening voor het desbetreffende project beter is dan andere financieringsbronnen (wanneer het project bijvoorbeeld een lange economische levensduur heeft en dus een lange looptijd voor het krediet gerechtvaardigd is);- de uitvoering van het project op enigerlei wijze bevordert of verbetert. Dit kan het geval zijn wanneer door haar deelneming particuliere investeerders ten aanzien van de risico's die voortvloeien uit wet- en regelgeving worden gerustgesteld (het "goedkeuringswaarmerk" van de Europese Unie). Dit geldt eveneens voor de politieke risico's bij kredietverlening buiten de Unie. Op deze wijze kan de Bank als een katalysator voor andere financieringsbronnen optreden, niet in de laatste plaats voor publiekprivate partnerschappen. Ook de technische deskundigheid en ervaring van de Bank kan waarde toevoegen.Bij de uitwerking van haar toekomstige kredietverleningsstrategie voor zowel sectoren als regio's, moet de Bank zich door bovengenoemde beginselen laten leiden. De Bank moet trachten zich vooral te concentreren op de terreinen waarop zij de hoogste toegevoegde waarde kan bieden, terwijl er minder nadruk moet worden gelegd op projecten waaraan minder waarde kan worden toegevoegd. Wanneer er adequate financieringsmiddelen onder goede voorwaarden op de markt beschikbaar zijn en het optreden van de Bank de uitvoering van het project niet zal versnellen of de kwaliteit ervan niet kan verbeteren, zou de Bank de financiering overeenkomstig artikel 18, lid 1, van de statuten aan andere bronnen moeten overlaten.De ontwikkeling van deze prioriteiten zal jaarlijks met de Raad van bewind in het kader van een "corporate operational plan" worden besproken en goedgekeurd. Dit wordt in navolgende tekst uitvoeriger toegelicht.4. Subsidiariteit en samenwerking met de financiële sector Binnen dit raamwerk vormt de samenwerking met het bankwezen en met andere financiële instellingen die op de kapitaalmarkten actief zijn, een van de leidende beginselen voor de tenuitvoerlegging van de strategie van de Bank. De ontwikkeling en diversificatie van deze samenwerking zal inderdaad in de komende jaren prioriteit blijven krijgen. Dit weerspiegelt zowel het doel van subsidiariteit als zuiver praktische overwegingen.Teneinde de hefboomwerking van haar optreden zo groot mogelijk te maken, zal de Bank onder alle omstandigheden volgens het beginsel van aanvullendheid handelen en enkel dat deel van het project financieren, dat noodzakelijk wordt geacht om te beantwoorden aan de overeengekomen beleidsdoelstellingen. De Bank zal zelfs nog nauwer met andere banken samenwerken om het partnerschap nog efficiënter te maken en zij zal ernaar streven haar rol van katalysator verder te versterken (bijvoorbeeld door nieuwe producten te ontwikkelen).Zij kan stimuleren dat geldnemers rechtstreeks toegang tot kapitaalmarkten krijgen, of met commerciële geldschieters samenwerken aan het financieringsplan. De Bank zal bijvoorbeeld regionale banken en gespecialiseerde instellingen (zoals voor het MKB) helpen bij hun aanpassing aan de interne markt voor financiële diensten. Gezien de hoofdtaak van de EIB, is dit vooral van belang in ontwikkelingsgebieden. Een soortgelijke rol kan in de kandidaat-lidstaten of andere omringende landen van de Unie worden gespeeld. Bij de ontwikkeling van zo'n samenwerking zal de Bank, evenals op de andere actieterreinen, zorgvuldig waken voor enige concurrentieverstoring. Een gevolg van de jaarlijkse bespreking van de prioriteiten is dat de Bank voor investeringen waaraan zij minder extra waarde kan toevoegen, het percentage van de door haar gefinancierde projectkosten zou kunnen verlagen. Het aanvullende karakter van de door de Bank verstrekte lening zal uitvoerig in de projectdocumentatie worden uiteengezet.De noodzakelijke samenwerking met de financiële sector geldt in het algemeen, maar is vooral duidelijk bij de kredietverlening aan het MKB. In termen van rendement is het instrument van globale kredieten het enige haalbare en economische mechanisme dat zij kan toepassen om een groot aantal kleine en middelgrote ondernemingen te steunen. Deze aanpak zal echter opnieuw worden onderzocht teneinde onder meer te waarborgen dat de uiteindelijke begunstigden van de MKB-financieringen hierbij zoveel mogelijk baat hebben. Op de middellange termijn kan de methode van de Bank om het MKB te financieren worden verrijkt met de ervaringen die zij met alternatieve instrumenten onder het MKB-loket van het ASAP opdoet.Uiteraard geldt de samenwerking met de financiële sector ook voor de passiefzijde van de balans van de Bank met haar financiële transacties op de kapitaalmarkten. Jaarlijks zal de Raad van bewind verslagen ontvangen over de algemene samenwerking tussen de Bank en de financiële sector op het gebied van kredietverlening en middelenopnamen.5. Partnerschap met het EIF Een ander concreet voorbeeld van het denken in termen van partnerschappen is de oprichting van het Europees Investeringsfonds, aangezien de aandeelhoudersstructuur van het EIF zowel openbare als particuliere partners op innovatieve wijze bijeenbrengt. De ontwikkeling van het partnerschap tussen de Bank en het Fonds behoort tot de prioriteiten van de EIB. Een voorbeeld hiervan is de instelling in oktober 1997 (na de Europese Raad van Amsterdam) van het Europees Mechanisme voor technologie dat via gespecialiseerde fondsen voor investeringen in risicokapitaal steun verleent aan technologische en snelgroeiende ondernemingen in het MKB.De Bank en het Fonds zullen blijven streven naar een verdieping en verbreding van hun samenwerking. Teneinde dit zo doelmatig mogelijk te maken, zal de Bank haar operationele betrekkingen met het EIF rationaliseren, waarbij zij ervoor zal zorgen dat zij nog altijd de grootst mogelijke operationele ondersteuning aan het Fonds blijft bieden.Bovendien zal de Bank met het EIF overleggen of het - ten behoeve van het EU-beleid op bepaalde hoofdterreinen - mogelijk is zijn verrichtingen in twee richtingen te versterken: in de eerste plaats zal worden bestudeerd of zijn actieradius kan worden verruimd tot de milieusector; in de tweede plaats zullen binnen het kader van de pretoetredingssteunfaciliteit de mogelijkheden worden onderzocht voor een selectieve uitbreiding van de verrichtingen in Midden- en Oost-Europa tot trans-Europese netwerken tussen de landen in die regio. Afhankelijk van de standpunten van de overige aandeelhouders van het Fonds en de besluiten van zijn algemene vergadering van aandeelhouders, kunnen te gelegener tijd voorstellen in deze zin naar voren worden gebracht.6. Samenwerking met de Commissie Binnen de bredere context van de Europese Unie wordt de kredietverlening door de Bank ten behoeve van de regionale ontwikkeling door begrotingsmiddelen van de Europese Unie aangevuld. Coördinatie van beide financieringsbronnen, en dus de samenwerking tussen de Bank en de Commissie, is van wezenlijk belang voor een doeltreffende steun aan de betrokken regio's.De Bank en de Commissie werken reeds nauw samen, maar zij hebben gezocht naar manieren om de doelmatigheid ervan in het komende decennium nog te verbeteren. Verbeteringen in de werkprocedures van beide instellingen zullen de samenwerking in de toekomst nog versterken. Dit is een actuele kwestie, aangezien de Commissie haar Agenda 2000 heeft opgesteld en de volgende onderhandelingsronde met de lidstaten over de Structuurfondsen binnenkort aanvangt.Met inachtneming van de taken van de regio's en de Commissie in dit proces heeft de Bank met goedkeuring van de Raad van bewind de volgende specifieke maatregelen voorgesteld:- de Bank zal ernaar streven haar deelname aan de voorbereidende programmerings- en onderhandelingsfases van structurele acties te versterken;- de Bank zal ernaar streven het overleg tussen de instellingen over medefinancieringstransacties te intensiveren. Onder voorbehoud van overwegingen van vertrouwelijke behandeling van bepaalde gegevens, zal de Bank de Commissie haar projectanalyse voor dergelijke projecten ter beschikking stellen;- de Bank zal de Commissie haar technische diensten tegen dekking van de kosten blijven aanbieden. Van dergelijke diensten wordt al gebruik gemaakt bij de beoordeling van projecten voor het Cohesiefonds en in voorkomende gevallen kan dit worden uitgebreid tot bepaalde EFRO- of TEN-projecten.7. Tenuitvoerlegging van de strategie: prijsbeleid De Bank concretiseert haar hoofddoelstelling, de bevordering van een evenwichtige ontwikkeling van de Europese Unie, door in alle lidstaten, en in het bijzonder in de armere regio's van de Unie, de voordelen van haar financiële kracht ter beschikking te stellen. Haar prijsbeleid is gebaseerd op de beginselen: geen winstoogmerk (nakoming van haar verplichtingen en dekking van haar uitgaven - artikel 19, lid 1, van de statuten), geen onderscheid, doorzichtigheid. Binnen het specifieke ASAP-mandaat vormt een passend evenwicht tussen risico en vergoeding een extra richtsnoer.Een belangrijke ontwikkeling in het functioneren van de Bank is het feit dat het verschil in onderzoekskosten tussen de projecten toeneemt en deze tendens kan zich in de komende jaren zeker versterken. De Bank heeft haar uniforme prijsstelling al enigermate aangepast door rekening te houden met kostenverschillen voor diverse soorten leningen (met name een geringere marge voor omvangrijke leningen en voor leningen aan reeds bekende geldnemers). Zij stelt voor de prijzen verder te differentiëren, in het bijzonder door een grotere marge in te voeren voor bepaalde kostbare transacties:- gestructureerde en/of projectfinanciering ingeval een bevoorrechte status als zekergestelde crediteur voor de Bank niet vanzelfsprekend is,- en bepaalde ondernemingen die enkel onderpand of zekerheden kunnen bieden die niet onmiddellijk invorderbaar zijn.Volgens de statuten van de Bank moet iedere afzonderlijke transactie adequate garanties bieden. De Bank is nog altijd van mening dat er voor de normale transacties voldoende manieren zijn om het risico te beheersen door het onder te brengen bij derden of door andere zekerheden (risicodeling of risico-overdracht). Zo weerspiegelen de totale kosten van EIB-financieringen ook het kredietrisico. Deling of overdracht van het projectrisico is ook een belangrijke bron van samenwerking tussen de EIB en het commerciële bankwezen.Er zijn echter bepaalde categorieën projecten, binnen de richtsnoeren en beperkingen waarover de Raad van bewind overeenstemming moet bereiken (zoals sommige TEN's, publiekprivate partnerschappen, kredieten aan vennootschappen, en gestructureerde/projectleningen) en situaties waar het wellicht niet mogelijk is sommige risico-elementen onder te brengen volgens de gebruikelijke praktijk bij de Bank. In dergelijke gevallen zal de Bank, om een aanvaardbaar risicoprofiel te handhaven, haar aanpak heroverwegen en zo nodig een extra opslag berekenen. De Bank zal zo spoedig mogelijk specifieke voorstellen op basis van bovengenoemde richtsnoeren, limieten en andere aspecten uitwerken. Het is echter duidelijk dat de beoordeling van de soevereine risico's voor de lidstaten niet zal veranderen en dat er derhalve geen onderscheid naar risico's tussen deze groep geldnemers zal worden gemaakt.8. Activiteiten buiten de Europese Unie De activiteiten van de Bank buiten de Unie zijn gebaseerd op mandaten van de Europese Raad. De Raad van Gouverneurs heeft voor het laatst in zijn jaarvergadering in 1994 de algemene benaderingswijze van de externe kredietverlening besproken, waarbij als hoofdpunten het indicatieve plafond voor deze verrichtingen van 10 % van de gemiddelde totale activiteit van de Bank en de behoefte aan nader overleg over de garantieregeling van de Unie aan bod zijn gekomen.Een belangrijke ontwikkeling sindsdien is de invoering van de pretoetredingssteunfaciliteit voor Midden- en Oost-Europa. Deze faciliteit valt niet onder de garantie uit de begrotingsmiddelen van de Europese Unie en is niet in bovengenoemde 10 %-richtsnoer opgenomen. De Bank heeft dan ook een systeem van risicodeling voor een reeks transacties ingevoerd.De eerste prioriteit is de tenuitvoerlegging van bestaande mandaten: Lomé (voor de landen in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan), Zuid-Afrika, Azië en Latijns-Amerika, Midden- en Oost-Europa en het Middellandse-Zeegebied. Deze mandaten zullen in de komende twee jaar geleidelijk aan aflopen en de bestuursorganen van de Bank zullen dan de algemene taak van de Bank, namelijk ondersteuning van het externe samenwerkings- en ontwikkelingsbeleid van de Europese Unie, moeten heroverwegen.Over deze kwesties kunnen niet onmiddellijk besluiten worden genomen, maar in dit stadium zijn er wel een aantal beginselen die aan de toekomstige besprekingen over de strategie ten grondslag moeten liggen:- De Bank blijft de financiële instelling van de lidstaten en haar kernactiviteit moet binnen de lidstaten plaatsvinden of voor hen van rechtstreeks belang zijn. Kredieten buiten de Unie zullen onder specifieke mandaten van de lidstaten worden verleend maar blijven een aanvullende activiteit.- Zij zal een nauwe samenwerking met de Commissie (overeenkomstig de algemene ontwikkelingsstrategie van de Unie in ieder betrokken afzonderlijk land of groep van landen) en met andere internationale financiële instellingen en nationale agentschappen nastreven. Zij zal trachten haar activiteiten en projectvoorwaarden te coördineren met die van de agentschappen.- Zij zal bijdragen tot de ontwikkeling van de particuliere sector, met inbegrip van geëigende financieringsinstellingen en steun aan het MKB. Zoals dit ook geldt voor de kredietverlening binnen de Europese Unie, zal zij investeringen financieren voorzover er geen middelen tegen redelijke voorwaarden uit andere bronnen beschikbaar zijn (artikel 18, lid 1, van de statuten).- De Bank zal adequate garanties uit begrotingsmiddelen verlangen, al zal zij in voorkomende gevallen ook risico's delen.De opmerkingen die in vorige hoofdstukken zijn gemaakt over aanvullendheid, maximale invloed en partnerschap met de handelsbanken gelden mutatis mutandis binnen en buiten de Unie. Het indicatieve plafond van 10 % uitstaande leningen buiten de Unie zal onder meer moeten worden overwogen in overeenstemming met het kredietverleningsbeleid. Een nadere bespreking met de Raad van bewind van deze kwesties zal vooruitlopend op de volgende reeks externe mandaten plaatsvinden.9. Kredietverleningsprioriteiten en een doeltreffende aanwending van de middelen van de Bank De economische en financiële omgeving wijzigt zich voortdurend; dit houdt in dat de tenuitvoerlegging van de brede strategie nauwlettend moet worden gevolgd en aangepast in het licht van economische en financiële ontwikkelingen en de prestaties van de Bank. Om er zeker van te zijn dat de bijdrage tot de concretisering van het EU-beleid maximaal is en om haar middelen zo efficiënt mogelijk aan te wenden, zal de Bank een "corporate operational plan" ontwikkelen dat jaarlijks de Raad van bewind ter bespreking en goedkeuring zal worden voorgelegd. Het plan omvat sectorale analyses van de kredietverlening binnen en buiten de Unie. Het operationele plan, dat voortdurend wordt bijgewerkt, zal een concreet kader bieden voor de bespreking en het doorlopend stellen van prioriteiten en doelstellingen, waarbij nooit de taken uit het oog worden verloren, die aan andere financieringsbronnen kunnen worden overgelaten. Dit zou ook een geschikte context zijn voor een bespreking van de jaarlijkse verslagen over de samenwerking met de financiële sector, waarop reeds eerder in deze tekst is gewezen.Het "corporate operational plan" levert een kader voor een evaluatie van de performance. Het zal informatie bevatten uit de analyse van de kwaliteit van de projectportefeuille overeenkomstig een reeks performance-criteria en de bevindingen van de eenheid projectevaluatie van de Bank. Zij zouden ook de wegen kunnen aangeven om operationele procedures te verbeteren, bijvoorbeeld een programmatische aanpak op sommige terreinen. In de afgelopen jaren heeft de Bank haar controlesystemen voor haar prestaties als bemiddelende financiële instelling aanzienlijk verbeterd. Zij zal systemen blijven ontwikkelen om haar activiteiten te volgen, alsmede haar financiële verrichtingen en uitvoerige risico-analyses te meten.Op de langere termijn zal de Bank ook haar kapitaal- en reservebehoeften, inclusief belangrijke ratio's, verder in overweging nemen als voorbereiding op een analyse samen met de Raad van bewind in 2001.Een vraagstuk dat verband houdt met de prognoses op middellange termijn betreft de benodigde middelen om de doelstellingen van de Bank te bereiken. Met een kleine staf en het doel de administratieve uitgaven strikt onder controle te houden, moet de Bank zorgvuldig haar personeelsbehoeften blijven vaststellen en passende vaardigheden ontwikkelen in de lijn van de strategische prioriteiten. De bespreking van bovengenoemd "corporate operational plan" zal tevens een kader bieden voor het stellen van strategische richtsnoeren ten aanzien van de middelentoewijzing van de Bank.


title: Besluit (GBVB) 2015/203 van de Raad van 9 februari 2015 ter ondersteuning van het voorstel van de Unie voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten als bijdrage aan transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten

text:
                  10.2.2015

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 33/38

         BESLUIT (GBVB) 2015/203 VAN DE RAAD
         van 9 februari 2015
         ter ondersteuning van het voorstel van de Unie voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten als bijdrage aan transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten
         DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
         Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28,
         Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     Er worden steeds meer ruimteactiviteiten ondernomen en deze zijn van cruciaal belang. De ruimte is een bron van rijkdommen voor alle staten in de wereld. Staten die nu nog geen ruimteactiviteiten ontplooien, zouden dat in de toekomst mogelijk wèl kunnen doen. De Unie is daarom van oordeel dat een betere beveiliging van ruimteactiviteiten een belangrijk doel is dat de ontwikkeling en de veiligheid van de staten ten goede zal komen. Deze doelstelling past in het ruimtevaartbeleid van de Unie.

                     (2)

                     De Europese Raad heeft op 12 december 2003 de Europese veiligheidsstrategie vastgesteld, waarin de mondiale uitdagingen en dreigingen worden beschreven en waarin wordt gepleit voor een op regels gebaseerde internationale orde met als basis een doeltreffend multilateralisme en goed functionerende internationale instellingen.

                     (3)

                     De Europese veiligheidsstrategie erkent het Handvest van de Verenigde Naties als het basiskader waarbinnen de internationale betrekkingen gestalte moeten krijgen, en zorgt voor de versterking van de Verenigde Naties (VN), en de uitrusting ervan teneinde het mogelijk te maken dat opdrachten worden vervuld en doeltreffend wordt opgetreden. De Unie streeft ernaar dat op alle terreinen van de internationale betrekkingen een hechte samenwerking tot stand komt, om onder meer de vrede te handhaven, conflicten te voorkomen en de internationale veiligheid te versterken, conform de doelstellingen en beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties.

                     (4)

                     De Unie wil transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen ontwikkelen en toepassen als middel om de ruimte veiliger te maken. De Unie is zich voorts in het bijzonder bewust van het feit dat ruimtepuin, ongeacht de herkomst ervan, een gevaar vormt voor huidige en toekomstige activiteiten.

                     (5)

                     De Unie kwam op 18 september 2007, als reactie op Resolutie 61/75 van de Algemene Vergadering van de VN van 6 december 2006, met een voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten („de gedragscode”) en startte overlegrondes om tot een eerste ontwerp te komen.

                     (6)

                     In zijn conclusies van 8 en 9 december 2008 heeft de Raad van de Europese Unie zijn steun uitgesproken voor het eerste ontwerp van een internationale gedragscode die de staten op vrijwillige basis zouden toepassen en die transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bevatte, als basis voor overleg met belangrijke derde staten die activiteiten in de ruimte ontplooien of belangen hebben in de ruimte, om ervoor te zorgen dat er een tekst komt die voor een zo groot mogelijk aantal staten aanvaardbaar is.

                     (7)

                     Op 27 september 2010, heeft de Raad van de Europese Unie de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) gemachtigd om het overleg voort te zetten en uit te breiden op basis van een herziene ontwerptekst van de gedragscode opgesteld door de Unie naar aanleiding van het overleg met geïnteresseerde staten.

                     (8)

                     Het voorstel van de Unie voor een ontwerp van gedragscode is op 5 juni 2012 in Wenen formeel aan de internationale gemeenschap voorgelegd. Vervolgens is een proces van open overleg over de ontwerptekst gestart, met het doel het proces transparanter en inclusiever te maken. Er zijn drie overlegrondes gehouden, de laatste twee over herziene versies van de gedragscode: op 16 en 17 mei 2013 in Kiev, op 20 tot en met 22 november 2013 in Bangkok, en tot slot op 27 en 28 mei 2014 in Luxemburg. Bij elk van deze bijeenkomsten waren deelnemers uit meer dan 60 staten aanwezig, en voor de hele cyclus deelnemers uit meer dan 80 staten.

                     (9)

                     Aan het einde van het open overleg van 27 en 28 mei 2014 in Luxemburg, concludeerde de voorzitter dat het proces van drie rondes open overleg, dat in 2013-2014 werd georganiseerd door de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), en waar het Instituut voor Ontwapeningsonderzoek van de Verenigde Naties (United Nations Institute for Disarmament Research — UNIDIR) bij werd betrokken, waardevol was geweest omdat de deelnemende staten er een beter begrip van elkaars standpunten en bedenkingen door hebben gekregen. Veel deelnemers in Luxemburg waren er sterk voorstander van om over te gaan van de overlegfase naar de onderhandelingsfase. Daarbij zou de tijdens het open overleg opgestelde ontwerptekst van de gedragscode, waaraan veel staten hebben bijgedragen en die nog verder kan worden gewijzigd, als basis voor toekomstige multilaterale onderhandelingen moeten dienen. Een aantal deelnemers aan het proces van open overleg had gewezen op de noodzaak van een of andere vorm van ondersteuning door de VN. Na het open overleg in Luxemburg nam de Unie het initiatief voor een nieuwe ontwerptekst van de gedragscode en gaf zij te kennen te willen nadenken en overleg te willen plegen over de wijze waarop zij de toekomstige multilaterale onderhandelingen, alsmede het onderschrijven en toepassen van de toekomstige gedragscode verder kan ondersteunen.

                     (10)

                     Besluit 2012/281/GBVB van de Raad (1), uitgevoerd door UNIDIR, heeft een grote rol gespeeld bij de ondersteuning van dit proces. Het heeft gezorgd voor de verspreiding van informatie, de uitwisseling van standpunten en de opbouw van de capaciteiten van de belanghebbenden over de gedragscode, en heeft geleid tot een groter bewustzijn en begrip van die gedragscode. De belangrijkste activiteiten in dat besluit van de Raad waren de regionale studiebijeenkomsten (Kuala Lumpur, december 2012; Addis Abeba, maart 2013; Mexico-Stad, juni 2013; Astana, oktober 2013) en de hierboven vermelde multilaterale bijeenkomsten in Wenen (juni 2012), Kiev (mei 2013), Bangkok (november 2013) en Luxemburg (mei 2014), die hebben gediend als platform voor een internationale presentatie en bespreking van de gedragscode, en die de inzet van de Unie voor een transparant en inclusief proces hebben laten zien.

                     (11)

                     In zijn studie over transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen in de ruimte van 12 juli 2013, heeft de groep van regeringsdeskundigen, die is opgericht door de secretaris-generaal van de VN uit hoofde van Resolutie 65/68 van de Algemene Vergadering van de VN, nota genomen van de presentatie van de gedragscode door de Unie en van het open overleg in Kiev. In de conclusies en aanbevelingen van haar studie steunt de groep van regeringsdeskundigen de inspanningen om tot politieke afspraken te komen, zoals een multilaterale gedragscode ter bevordering van verantwoordelijk optreden in, en een vreedzaam gebruik van, de kosmische ruimte.

                     (12)

                     Op 5 december 2013 heeft de Algemene Vergadering van de VN bij consensus Resolutie A/RES/68/50 inzake transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten aangenomen. De Algemene Vergadering van de VN heeft zich daarbij ingenomen getoond met het rapport van de secretaris-generaal van de VN dat de studie van de groep van regeringsdeskundigen bevat, en nota genomen van de presentatie door de Unie van het ontwerp van een gedragscode. In die Resolutie worden de VN-lidstaten verder aangemoedigd de door de groep van regeringsdeskundigen voorgestelde transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen te evalueren en uit te voeren, en wordt de secretaris-generaal verzocht het rapport toe te zenden aan de betrokken entiteiten en organisaties van de VN opdat zij kunnen bijdragen aan een doeltreffende uitvoering van de conclusies en aanbevelingen in het rapport. De betrokken VN-entiteiten en -organisaties worden verder aangemoedigd tot coördinatie van kwesties in verband met de aanbevelingen in het rapport.

                     (13)

                     Gezien de dynamiek die is opgebouwd in het door de Unie geleide proces van open overleg over het ontwerp van een gedragscode, en gezien de wens van de internationale partners dat de Unie het voortouw blijft nemen voor de definitieve vaststelling van de gedragscode en de middelen voor de uitvoering ter beschikking stelt zodra de gedragscode wordt vastgesteld, moet de steun voor het proces, dat succesvol van start is gegaan in het kader van Besluit 2012/281/GBVB van de Raad, worden voortgezet op basis van een nieuw besluit van de Raad.

                     (14)

                     Het nieuwe besluit van de Raad dient de verdere werkzaamheden tot versterking van het bewustzijn inzake transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, waaronder het voorstel voor, de onderhandelingen over en de formele vaststelling van een internationale gedragscode, verder te ondersteunen, terwijl bijstand voor de tenuitvoerlegging van de gedragscode en het bijbehorende contactpunt in een toekomstig besluit van de Raad kan worden geregeld.

                     (15)

                     Het Bureau van de Verenigde Naties voor ontwapeningszaken (United Nations Office for Disarmament Affairs — UNODA) en UNIDIR dienen door de Raad te worden belast met de technische uitvoering van dit besluit. Terwijl UNODA nu al een centrale rol speelt bij de uitvoering van de aanbevelingen in het rapport van 2013 van de groep van regeringsdeskundigen inzake transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, zal UNIDIR kunnen voortbouwen op de ervaringen die zijn opgedaan bij regionale outreachactiviteiten uit hoofde van Besluit 2012/281/GBVB,

               HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:

            Artikel 1
            Ter ondersteuning van haar voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten („de gedragscode”) als bijdrage aan de totstandbrenging van transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, in overeenstemming met Resolutie A/RES/68/50 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, streeft de Unie de volgende doelstelling na:

                        —

                        op basis van de in het kader van Besluit 2012/281/GBVB opgedane ervaringen leiding blijven geven aan het multilaterale proces inzake het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten, waarbij op inclusieve en transparante wijze alle belangstellende staten worden betrokken, teneinde een zo breed mogelijke consensus over de ontwerpgedragscode te vormen zodat deze door de internationale gemeenschap kan worden vastgesteld.

            Artikel 2

               1.   De door de Unie te steunen projecten hebben betrekking op de volgende specifieke activiteiten:

                           a)

                           blijven werken aan het verbeteren van de bekendheid met, de kennis van en het inzicht in het voorstel voor een internationale gedragscode en het proces dat door de Unie wordt geleid;

                           b)

                           een kader blijven bieden voor het multilaterale proces inzake het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten, een proces dat de internationale gemeenschap in staat stelt te blijven streven naar een zo breed mogelijke consensus voor het vaststellen van de gedragscode, en daartoe steun te verlenen voor multilaterale bijeenkomsten voor onderhandelingen over de ontwerpgedragscode en voor de formele vaststelling ervan.

               2.   De projecten en specifieke activiteiten worden in de bijlage nader beschreven.

            Artikel 3

               1.   De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) is belast met de uitvoering van dit besluit.

               2.   Zoals in de bijlage vermeld, is de technische uitvoering van de in artikel 2 bedoelde projecten in handen van het Bureau van de Verenigde Naties voor ontwapeningszaken (UNODA) en het Instituut voor Ontwapeningsonderzoek van de Verenigde Naties (UNIDIR). UNODA en UNIDIR voeren deze taken uit onder de verantwoordelijkheid van de HV. De HV treft hiertoe de nodige regelingen met UNODA en UNIDIR.

            Artikel 4

               1.   Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de in artikel 1 bedoelde maatregelen bedraagt 1 274 398,85 EUR. De totale geraamde begroting van het hele project bedraagt 1 475 955,15 EUR, welk bedrag wordt medegefinancierd door UNODA en UNIDIR.

               2.   De in lid 1 vermelde uitgaven worden beheerd volgens de procedures en regels van de Unie die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.

               3.   De Commissie houdt toezicht op de correcte besteding van de in lid 1 bedoelde bijdrage van de Unie. Hiertoe sluit zij financieringsovereenkomsten met UNODA en UNIDIR. In die overeenkomsten wordt bepaald dat UNODA en UNIDIR ervoor moeten zorgen dat de bijdrage van de Unie zichtbaar is in verhouding tot de omvang ervan.

               4.   De Commissie streeft ernaar de in lid 3 bedoelde financieringsovereenkomsten zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit besluit te sluiten. Zij stelt de Raad en de HV in kennis van eventuele moeilijkheden in het proces en van de datum van sluiting van de financieringsovereenkomst binnen twee weken na de datum van ondertekening.

            Artikel 5

               1.   De HV brengt aan de Raad verslag uit over de uitvoering van dit besluit, op basis van periodieke rapporten van UNODA en UNIDIR. Deze rapporten vormen de basis voor de evaluatie door de Raad.

               2.   De Commissie verstrekt informatie over de financiële aspecten van de uitvoering van de in artikel 2 bedoelde projecten.

            Artikel 6

               1.   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

               2.   Het verstrijkt 24 maanden na de sluiting van de in artikel 4, lid 3, bedoelde financieringsovereenkomsten of zes maanden na de datum waarop het is vastgesteld indien binnen die termijn geen financieringsovereenkomst is gesloten.

            Gedaan te Brussel, 9 februari 2015.

                  Voor de Raad

                  De voorzitter

               F. MOGHERINI

            (1)  Besluit 2012/281/GBVB van de Raad van 29 mei 2012 in het kader van de Europese veiligheidsstrategie ter ondersteuning van het voorstel van de Unie voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten (PB L 140 van 30.5.2012, blz. 68).

            BIJLAGE
            1.   Algemeen kader en doelstellingen

            Ruimtevaartproducten, die door een toenemend aantal gouvernementele en niet-gouvernementele entiteiten worden geëxploiteerd, bieden de wereld enorme voordelen die slechts een paar decennia geleden nog ondenkbaar waren. Heden ten dage gaan deze voordelen gepaard met aanzienlijke uitdagingen als gevolg van gevaarlijk rondvliegend ruimtepuin en de daarmee gepaard gaande mogelijkheid van destructieve botsingen, de hoge dichtheid aan geostationaire satellieten, de toenemende verzadiging van het radiofrequentiespectrum en de dreiging van opzettelijke verstoring. Deze uitdagingen vereisen een serieuze inbreng van alle staten, om een grotere veiligheid en beveiliging in de ruimte te bewerkstelligen.
            Naar aanleiding van de Resoluties 61/75 van 6 december 2006 en 62/43 van 5 december 2007 van de Algemene Vergadering van de VN, over transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten en als reactie op het verzoek van de secretaris-generaal van de VN aan de VN-leden om „concrete voorstellen” inzake transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen, presenteerde de Unie in september 2007 het voorstel voor een vrijwillige gedragscode. Er gingen eerste overlegrondes met derde staten van start en op 8 en 9 december 2008 werd door de Europese Raad het eerste ontwerp van een „gedragscode voor ruimteactiviteiten” goedgekeurd. In het licht van verder overleg met de geïnteresseerde staten bekrachtigde de Raad op 27 september 2010 een herziene versie van de ontwerpgedragscode en verleende hij de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV) een mandaat om verder en breder overleg te plegen teneinde te komen tot een tekst van een gedragscode die voor een zo groot mogelijk aantal staten aanvaardbaar is, en deze te kunnen vaststellen.
            Bij de uitvoering van deze opdracht werd het overleg voortgezet en tijdens een multilaterale bijeenkomst op 5 juni 2012 in Wenen werd een herziene versie van de gedragscode formeel aan de internationale gemeenschap voorgelegd. Vervolgens werd een proces van open overleg over de ontwerptekst gestart, met het doel het proces transparanter en inclusiever te maken. Er zijn drie overlegrondes gehouden, de laatste twee over herziene versies van de tekst: op 16 en 17 mei 2013 in Kiev, van 20 tot en met 22 november 2013 in Bangkok, en tot slot op 27 en 28 mei 2014 in Luxemburg. Bij elk van deze bijeenkomsten waren deelnemers uit meer dan 60 staten aanwezig, en voor de hele cyclus deelnemers uit meer dan 80 staten.
            Aan het einde van het open overleg van 27 en 28 mei 2014 in Luxemburg, concludeerde de voorzitter dat het proces van drie rondes open overleg dat in 2013-2014 werd georganiseerd door de EDEO en waar UNIDIR bij werd betrokken, waardevol was geweest omdat de deelnemende staten er een beter begrip van elkaars standpunten en bedenkingen door hadden gekregen. Veel deelnemers in Luxemburg waren er sterk voorstander van om onverwijld over te gaan van de overlegfase naar de onderhandelingsfase. Daarbij zou de tijdens het open overleg opgestelde ontwerptekst van de gedragscode, waaraan veel staten hebben bijgedragen en die nog verder gewijzigd kan worden, als basis voor toekomstige multilaterale onderhandelingen kunnen dienen. Een aantal deelnemers had gewezen op de noodzaak van een of andere vorm van ondersteuning door de VN. Na het open overleg in Luxemburg, zou de Unie een nieuwe ontwerptekst van de gedragscode opstellen; zij bleef tevens bereid na te denken en overleg te plegen over de wijze waarop zij de toekomstige multilaterale onderhandelingen, alsmede het onderschrijven en toepassen van de gedragscode verder kan ondersteunen.
            De Algemene Vergadering van de VN heeft in het licht van het rapport van de secretaris-generaal op grond van Resolutie 61/75, op 8 december 2010 Resolutie 65/68 aangenomen, waarin zij de secretaris-generaal verzoekt een groep van regeringsdeskundigen op het gebied van transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten op te richten om een studie over dergelijke maatregelen te maken. De Unie, die vindt dat een gedragscode zou kunnen bijdragen aan transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, heeft de VN-groep van regeringsdeskundigen tijdens de drie vergaderingen van de groep in juli 2012, april 2013 en juli 2013 ingelicht over de voortgang met betrekking tot de werkzaamheden in verband met de gedragscode. De VN-groep van regeringsdeskundigen heeft in juli 2013 haar studie en aanbevelingen afgerond. Aanbevolen wordt dat staten en internationale organisaties, op vrijwillige basis en onverminderd de nakoming van verplichtingen die voortvloeien uit bestaande juridische verbintenissen, de in het verslag van de groep regeringsdeskundigen beschreven transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten onderzoeken en uitvoeren, en steun verlenen aan inspanningen om tot politieke afspraken te komen, bijvoorbeeld in de vorm van eenzijdige verklaringen, bilaterale afspraken of een multilaterale gedragscode, een en ander ter bevordering van verantwoordelijke acties in, en het vreedzame gebruik van de kosmische ruimte. De conclusie van de groep regeringsdeskundigen luidde dat vrijwillige politieke maatregelen de basis kunnen vormen voor beraad over concepten en voorstellen voor juridisch bindende verplichtingen.
            Op 5 december 2013 heeft de Algemene Vergadering van de VN bij consensus Resolutie A/RES/68/50 inzake transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten aangenomen. De Algemene Vergadering van de VN heeft zich daarbij ingenomen getoond met het rapport van de secretaris-generaal van de VN dat de studie van de groep van regeringsdeskundigen bevat, en nota genomen van de presentatie door de Unie van het ontwerp van een gedragscode. In die Resolutie worden de VN-lidstaten verder aangemoedigd om de door de groep regeringsdeskundigen voorgestelde transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen te evalueren en uit te voeren, en wordt de secretaris-generaal verzocht het rapport toe te zenden aan de betrokken entiteiten en organisaties van de VN, opdat zij kunnen bijdragen aan een doeltreffende uitvoering van de conclusies en aanbevelingen in het rapport. De betrokken VN-entiteiten en -organisaties worden verder aangemoedigd tot onderlinge coördinatie van kwesties in verband met de aanbevelingen in het rapport.
            Sinds de eerste presentatie van de ontwerpgedragscode aan de internationale gemeenschap in juni 2012 hebben de activiteiten in het kader van Besluit 2012/281/GBVB „ter ondersteuning van het voorstel van de Unie voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten” een grote rol gespeeld bij de bewustmaking omtrent de gedragscode en de ondersteuning van het multilaterale proces. In het kader van de bijdrageovereenkomst die in juni 2012 is ondertekend, heeft UNIDIR een aantal regionale studiebijeenkomsten georganiseerd (in Kuala Lumpur, Addis Abeba, Mexico-Stad en Astana) en vier grotere door de EDEO georganiseerde multilaterale bijeenkomsten gesteund (in Wenen, Kiev, Bangkok en Luxemburg). Al deze bijeenkomsten werden ondersteund door middel van reissponsoring, om de deelname van ambtenaren en deskundigen te faciliteren.
            Besluit 2012/281/GBVB heeft bijgedragen aan de verspreiding van informatie en de gedachtewisseling over de gedragscode en heeft ertoe geleid dat experten en beleidsmakers, zowel op regionaal als op internationaal niveau, beter bekend zijn geraakt met de gedragscode en er meer inzicht in hebben gekregen. Het heeft de Unie geholpen te laten zien dat zij bereid is het traject naar de vaststelling van de gedragscode te beheren en een transparant en inclusief karakter te geven. De bijeenkomsten die zijn georganiseerd in het kader van dat Besluit van de Raad hebben ook gediend als platform voor overleg met de staten die kritisch staan tegenover de gedragscode; deze werden aangemoedigd om hun bedenkingen te verwoorden in een multilateraal kader, met de mogelijkheid tegenargumenten te laten horen en te debatteren.
            Gezien de dynamiek die is ontstaan in de discussies over de gedragscode en, in het bijzonder, het belangrijke gegeven dat de VN-groep van regeringsdeskundigen haar steun heeft betuigd, het feit dat Resolutie A/RES/68/50 van de Algemene Vergadering van de VN bij consensus is aangenomen en de resultaten van het open overleg van 27 en 28 mei 2014 in Luxemburg, dient de Unie actief steun te blijven verlenen aan het ontwikkelen van transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten door te blijven ijveren voor en toe te werken naar de vaststelling van de gedragscode.
            Met dit doel voor ogen en puttend uit de ervaringen die zijn opgedaan in het kader van Besluit 2012/281/GBVB dient de Unie steun te verlenen aan de volgende activiteiten:

                        —

                        blijven werken aan het verbeteren van de bekendheid met, de kennis van en het inzicht in transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen zoals voorgesteld in het rapport van de groep van regeringsdeskundigen, met inbegrip van het voorstel voor een internationale gedragscode en het proces dat door de Europese Unie wordt geleid;

                        —

                        een kader blijven bieden voor het multilaterale proces inzake het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten, een proces dat de internationale gemeenschap in staat zal stellen te blijven streven naar een zo breed mogelijke consensus voor het vaststellen van de gedragscode, en daartoe steun te verlenen voor multilaterale bijeenkomsten voor onderhandelingen over de ontwerpgedragscode en voor de formele vaststelling ervan.

                  2.   Projecten

                        a)

                        Project 1: Outreach: Bevordering van politieke afspraken ter aanmoediging van verantwoordelijke acties in en vreedzaam gebruik van de kosmische ruimte, met inbegrip van het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten
                        1.   Doel van het project

                                    1.

                                    Door het organiseren van outreachactiviteiten samenwerken met de stakeholders om te zorgen voor nog meer bekendheid met, kennis van en inzicht in de inspanningen om te komen tot politieke afspraken voor het aanmoedigen van verantwoordelijke acties in en vreedzaam gebruik van de kosmische ruimte, met inbegrip van het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten, in de context van het bevorderen van transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten.

                              2.   Projectresultaten/-uitvoeringsindicatoren

                                    1.

                                    Er hebben ten minste drie outreachactiviteiten plaatsgevonden in de marge van internationale conferenties, wat bij de stakeholders heeft geleid tot een grotere bekendheid met, kennis van en inzicht in transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, met inbegrip van de voorgestelde internationale gedragscode, inclusief de voorschriften die nodig zijn voor de praktische uitvoering.

                                    2.

                                    Er zijn vier regionale studiebijeenkomsten georganiseerd waaraan ten minste een meerderheid van de staten uit de betrokken gebieden heeft deelgenomen.

                                    3.

                                    Een beter klimaat voor politieke vooruitgang, hetgeen tot uiting komt in het aantal aanwezigen op de multilaterale bijeenkomsten in het kader van project 2, dat hoger ligt dan bij het open overleg over de gedragscode (61 staten) dat werd ondersteund in het kader van Besluit 2012/281/GBVB.

                              3.   Projectbeschrijving

                                    1.

                                    Er zijn ten hoogste vier regionale of subregionale studiebijeenkomsten gepland om te debatteren over transparantie- en vertrouwenwekkende maatregelen bij ruimteactiviteiten, met het accent op de toekomstige gedragscode en het praktische functioneren ervan, met inbegrip van de nationale uitvoeringsplannen, wat ertoe moet leiden dat staten zich bij de gedragscode kunnen aansluiten.

                                    2.

                                    Organisatie van ten hoogste vier kleine outreachevenementen op regionaal en/of internationaal niveau, bijvoorbeeld in de marge van de Algemene Vergadering van de VN of de Conferentie over ontwapening, ter bevordering en ondersteuning van de volgende fase van het proces.

                                    3.

                                    Het besluit over de locaties zal worden genomen door de HV, zo mogelijk in overleg met de EU-lidstaten, op basis van voorstellen van het uitvoeringsorgaan.

                        b)

                        Project 2: Organisatie van ten hoogste drie multilaterale bijeenkomsten met deelname van alle geïnteresseerde staten teneinde de onderhandelingen te faciliteren op basis van de via het open overleg opgestelde ontwerptekst voor een internationale gedragscode, die moeten leiden tot de afronding en formele vaststelling van de gedragscode
                        1.   Doel van het project

                                    1.

                                    Uitvoering van de aanbevelingen in het rapport van de VN-groep van regeringsdeskundigen, om vertegenwoordigers van geïnteresseerde staten en andere partijen samen te brengen voor onderhandelingen over het voorstel voor een internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten, teneinde die gedragscode vast te stellen.

                              2.   Projectresultaten/-uitvoeringsindicatoren

                                    1.

                                    Voltooiing van een diplomatiek proces dat onderhandelingen over het voorstel voor een gedragscode mogelijk heeft gemaakt, met inbegrip van het organiseren van een onderhandelingsconferentie en een aansluitingsconferentie.

                                    2.

                                    Ruime internationale steun voor het voorstel voor een gedragscode, waardoor de internationale gemeenschap deze in de eerste helft van 2016 zou kunnen vaststellen.

                              3.   Projectbeschrijving

                                    1.

                                    Organisatie van ten hoogste drie multilaterale openoverlegbijeenkomsten waarvoor de lidstaten van de VN en de betrokken organisaties zullen worden uitgenodigd, met inbegrip van:

                                                a)

                                                ten hoogste twee onderhandelingsconferenties waarop de internationale gemeenschap zich kan beraden over de gedragscode, zoals die er uitziet na het open overleg, met het oog op afronding van de tekst;

                                                b)

                                                een conferentie voor het zich aansluiten bij de gedragscode.

                                    2.

                                    Het besluit over de locaties zal worden genomen door de HV, zo mogelijk in overleg met de EU-lidstaten, op basis van voorstellen van het uitvoeringsorgaan.

                  3.   Procedurele aspecten, coördinatie

                        a)

                        Met de uitvoering van de projecten zal een aanvang worden gemaakt door een stuurcomité, dat de samenwerkingsprocedures en -regels vaststelt. De uitvoering wordt regelmatig — ten minste om de zes maanden — door het comité geëvalueerd, onder meer langs digitale weg en per videoconferentie.

                        b)

                        Het stuurcomité zal bestaan uit vertegenwoordigers van de hoge vertegenwoordiger, UNODA, UNIDIR en de betrokken VN-instellingen, al naar gelang het geval.

                        c)

                        De HV neemt op basis van een voorstel van UNIDIR en UNODA een besluit over de locatie en de structurele samenstelling van de workshops en bijeenkomsten voor dit project, zo mogelijk in overleg met de EU-lidstaten.

                  4.   Verslaglegging en beoordeling

                        a)

                        Aan het eind van het eerste projectjaar brengen de uitvoeringsorganen een narratief en een financieel verslag uit aan de HV; zij trachten daarbij de rapportagecyclus van de VN te volgen.

                        b)

                        Wanneer het project is voltooid, leggen de uitvoeringsorganen aan de HV een eindverslag voor.

                        c)

                        Alle voortgangs- en situatieverslagen, publicaties, persmededelingen en updates van de uitvoeringsorganen worden terstond aan de HV en aan de Commissie meegedeeld.

                  5.   Duur

            De verwachte uitvoeringstermijn voor dit project is 24 maanden.
            6.   Begunstigden

                        a)

                        De VN-lidstaten.

                        b)

                        Niet-gouvernementele stakeholders, met inbegrip van het maatschappelijk middenveld en het bedrijfsleven.

                  7.   Vertegenwoordigers van derden

                        a)

                        Ter bevordering van de regionale inbreng in de internationale gedragscode voor ruimteactiviteiten kan op grond van dit besluit de deelname worden gefinancierd van deskundigen van buiten de Unie, met name uit betrokken regionale en internationale organisaties.

                        b)

                        Deelname van vertegenwoordigers van UNODA, UNIDIR en het VN-Bureau voor ruimtezaken (United Nations Office for Outer Space Affairs — UNOOSA) aan activiteiten in het kader van dit besluit zal gefinancierd worden, zoals vereist.

                  8.   Uitvoeringsorgaan

                        a)

                        De technische uitvoering van dit besluit wordt toevertrouwd aan UNODA voor de uitvoering van subproject 3.2 (outreachactiviteiten) van project 1, en de uitvoering van project 2, en aan UNIDIR voor de uitvoering van subproject 3.1 (regionale en subregionale studiebijeenkomsten) van project 1.

                        b)

                        UNODA en UNIDIR zullen waar passend samenwerken met UNOOSA, internationale en regionale organisaties, denktanks, ngo's en het bedrijfsleven.


title: Besluit 2006/96/GBVB van de Raad van  14 februari 2006  tot uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB inzake beperkende maatregelen tegen de leiders van de regio Trans-Dnjestrië in de Republiek Moldavië

text:
               15.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 44/32

      BESLUIT 2006/96/GBVB VAN DE RAAD

   van 14 februari 2006
   tot uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB inzake beperkende maatregelen tegen de leiders van de regio Trans-Dnjestrië in de Republiek Moldavië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB (1) en met name op artikel 2, lid 1, juncto artikel 23, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 23 februari 2004 Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB inzake beperkende maatregelen in de vorm van inreisbeperkingen tegen de leiders van de regio Trans-Dnjestrië in de Republiek Moldavië vastgesteld. Deze maatregelen zijn verlengd bij Gemeenschappelijk Standpunt 2006/95/GBVB (2).

               (2)

               Bijlage I bij Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB dient te worden gewijzigd ingevolge de wijzigingen in de functies van de personen die onder de beperkende maatregelen vallen,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Gemeenschappelijk Standpunt 2004/179/GBVB wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de datum van de aanneming ervan.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 14 februari 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         K.-H. GRASSER

      (1)  PB L 55 van 24.2.2004, blz. 68. Gemeenschappelijk standpunt laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/890/GBVB (PB L 327 van 14.12.2005, blz. 33).

      (2)  Zie bladzijde 31 van dit Publicatieblad.

      BIJLAGE

            „BIJLAGE I
            Lijst van de in artikel 1, lid 1, eerste streepje, bedoelde personen

                        1.

                        SMIRNOV, Igor Nikolayevich, „president”, geboren op 23 oktober 1941 in Khabarowsk, Russische Federatie, Russisch paspoort nr. 50 NO. 0337530.

                        2.

                        SMIRNOV, Vladimir Igorevich, zoon van nr. 1, „voorzitter van het Staatscomité voor douanezaken”, geboren op 3 april 1961 in Kupiansk (?), Kharkowskaya Oblast, Oekraïne, Russisch paspoort nr. 50 NO. 00337016.

                        3.

                        SMIRNOV, Oleg Igorevich, zoon van nr. 1, „adviseur van het Staatscomité voor douanezaken”, geboren op 8 augustus 1967 in Nowaja Kachovka, Khersonskaya Oblast, Oekraïne, Russisch paspoort nr. 60 NO. 1907537.

                        4.

                        LEONTIYEV, Serghey Fedorovich, „vice-president”, geboren op 9 februari 1944 in Leontiyevka, Odesskaya Oblast, Oekraïne, Russisch paspoort nr. 50 NO. 0065438.

                        5.

                        MARAKUTSA, Grigory Stepanovich, „lid van de Opperste Sovjet”, geboren op 15 oktober 1942 in Teya, Grigoriopolsky Raion, Moldavië, oud Sovjetpaspoort No 8BM724835.

                        6.

                        KAMINSKY, Anatoly Vladimirovich, „ondervoorzitter van de Opperste Sovjet”, geboren op 15 maart 1950 in Chita, Russische Federatie, oud Sovjetpaspoort nr. A25056238.

                        7.

                        SHEVCHUK, Evgheny Vassilyevich, „voorzitter van de Opperste Sovjet”, geboren op 21 juni 1946 in Novosibirsk, Russische Federatie, oud Sovjetpaspoort nr. A25004230.

                        8.

                        LITSKAI, Valery Anatolyevich, „minister van Buitenlandse Zaken”, geboren op 13 februari 1949 in Tver, Russische Federatie, Russisch paspoort nr. 51 NO. 0076099, uitgegeven op 9 augustus 2000.

                        9.

                        KHAZHEYEV, Stanislav Galimovich, „minister van Defensie”, geboren op 28 december 1941 in Tsjeljabinsk, Russische Federatie.

                        10.

                        ANTYUFEYEV, Vladimir Yuryevich, alias SHEVTSOV, Vadim, „minister van Staatsveiligheid”, geboren in 1951 in Novosibirsk, Russische Federatie, Russisch paspoort.

                        11.

                        KOROLYOV, Alexandr Ivanovich, „minister van Binnenlandse Zaken”, geboren in 1951 in Briansk, Russische Federatie, Russisch paspoort.

                        12.

                        BALALA, Viktor Alekseyevich, geboren in 1961 in Vinnitsa, Oekraïne.

                        13.

                        AKULOV, Boris Nikolayevich, „vertegenwoordiger van Trans-Dnjestrië in Oekraïne”.

                        14.

                        ZAKHAROV, Viktor Pavlovich, „procureur-generaal van Trans-Dnjestrië”, geboren in 1948 in Kamenka, Moldavië.

                        15.

                        LIPOVTSEV, Alexey Valentinovich, „ondervoorzitter van het Staatscomité voor douanezaken”.

                        16.

                        GUDYMO, Oleg Andreyevich, „onderminister van Veiligheid”, geboren op 11 september 1944 in Almaty, Kazachstan, Russisch paspoort nr. 51 NO. 0592094.

                        17.

                        KOSOVSKY, Eduard Alexandrovich, „president van de Bank van de Republiek Trans-Dnjestrië”, geboren op 7 oktober 1958 in Floresti, Moldavië.”.


title: Besluit (GBVB) 2016/1632 van het Politiek en Veiligheidscomité van 26 juli 2016 betreffende de benoeming van het hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2016)

text:
               10.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 243/6

         BESLUIT (GBVB) 2016/1632 VAN HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ
   van 26 juli 2016
   betreffende de benoeming van het hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2016)
   HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 38, derde alinea,
   Gezien Besluit 2012/392/GBVB van de Raad van 16 juli 2012 betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (1), en met name artikel 9, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 9, lid 1, van Besluit 2012/392/GBVB is het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) gemachtigd om de passende besluiten te nemen overeenkomstig artikel 38 van het Verdrag, met het oog op de uitoefening van de politieke controle en de strategische leiding van EUCAP Sahel Niger, met inbegrip van met name het besluit om een hoofd van de missie te benoemen.

               (2)

               Het PVC heeft op 6 mei 2014 Besluit EUCAP Sahel Niger/2/2014 (2) vastgesteld, waarbij de heer Filip DE CEUNINCK werd benoemd tot hoofd van de missie EUCAP Sahel Niger voor de periode van 6 mei 2014 tot en met 15 juli 2014.

               (3)

               De Raad heeft op 22 juli 2014 Besluit 2014/482/GBVB (3) vastgesteld, waarbij het mandaat van de missie EUCAP Sahel Niger werd verlengd van 16 juli 2014 tot en met 15 juli 2016.

               (4)

               Het PVC heeft op 24 juli 2014 Besluit EUCAP Sahel Niger/3/2014 (4) vastgesteld, waarbij het mandaat van de heer Filip DE CEUNINCK als hoofd van de missie EUCAP Sahel Niger werd verlengd van 16 juli 2014 tot en met 15 juli 2015.

               (5)

               Het PVC heeft op 15 april 2015 Besluit (GBVB) 2015/611 (5) vastgesteld, waarbij het mandaat van de heer Filip DE CEUNINCK als hoofd van de missie EUCAP Sahel Niger werd verlengd van 16 juli 2015 tot en met 15 juli 2016.

               (6)

               De Raad heeft op 18 juli 2016 Besluit (GBVB) 2016/1172 (6) vastgesteld, waarbij het mandaat van de missie EUCAP Sahel Niger werd verlengd van 16 juli 2016 tot en met 15 juli 2018.

               (7)

               De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid heeft op 22 juli 2016 voorgesteld om mevrouw Kirsi HENRIKSSON tot missiehoofd van EUCAP Sahel Niger te benoemen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Mevrouw Kirsi HENRIKSSON wordt benoemd tot hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) voor de periode van 1 september 2016 tot en met 15 juli 2017.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 26 juli 2016.

            Voor het Politiek en Veiligheidscomité

            De voorzitter

         W. STEVENS

      (1)  PB L 187 van 17.7.2012, blz. 48.

      (2)  Besluit EUCAP Sahel Niger/2/2014 van het Politiek en Veiligheidscomité van 6 mei 2014 betreffende de benoeming van het hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (PB L 136 van 9.5.2014, blz. 26).

      (3)  Besluit 2014/482/GBVB van de Raad van 22 juli 2014 tot wijziging van Besluit 2012/392/GBVB betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (PB L 217 van 23.7.2014, blz. 31).

      (4)  Besluit EUCAP Sahel Niger/3/2014 van het Politiek en Veiligheidscomité van 24 juli 2014 tot verlenging van het mandaat van het hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (PB L 267 van 6.9.2014, blz. 5).

      (5)  Besluit (GBVB) 2015/611 van het Politiek en Veiligheidscomité van 15 april 2015 tot verlenging van het mandaat van het hoofd van de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (EUCAP Sahel Niger/1/2015) (PB L 101 van 18.4.2015, blz. 61).

      (6)  Besluit (GBVB) 2016/1172 van de Raad van 18 juli 2016 tot wijziging van Besluit 2012/392/GBVB betreffende de GVDB-missie van de Europese Unie in Niger (EUCAP Sahel Niger) (PB L 193 van 19.7.2016, blz. 106).