Avis juridique important

|

31998D0277

98/277/EG: Besluit van de Commissie van 16 april 1998 uit hoofde van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende het in gebreke blijven van de Verenigde Staten van Amerika om zijn Antidumping Act van 1916 in te trekken

Publicatieblad Nr. L 126 van 28/04/1998 blz. 0036 - 0039

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 16 april 1998 uit hoofde van de bepalingen van Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad betreffende het in gebreke blijven van de Verenigde Staten van Amerika om zijn Antidumping Act van 1916 in te trekken (98/277/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (2), inzonderheid op de artikelen 13 en 14,Na overleg met het raadgevend comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE (1) Op 10 januari 1997 ontving de Commissie ingevolge artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna "de verordening" te noemen) een klacht die was ingediend door Eurofer, de Europese Confederatie van ijzer- en staalbedrijven, namens haar leden.(2) Volgens de klager zou de zogenaamde US-Antidumping Act van 1916 (3) (hierna de "wet van 1916" te noemen) niet stroken met enkele bepalingen van de overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (hierna de "WTO-overeenkomst" te noemen), noch met de bijlagen daarbij, en zou het niet intrekken door de Verenigde Staten van deze wetgeving schadelijke gevolgen hebben voor de ondernemingen van haar leden en verdere nadelige gevolgen dreigen te hebben voor het handelsverkeer. Op die grondslag heeft de klager de Commissie verzocht de noodzakelijke maatregelen te treffen om de Verenigde Staten ervan te overtuigen de wet van 1916 in te trekken.(3) De klacht bevatte voldoende voorlopig bewijsmateriaal om de inleiding van een communautaire onderzoekprocedure ingevolge artikel 8 van de verordening te rechtvaardigen. Op 25 februari 1997 werd derhalve een onderzoekprocedure ingeleid (4).(4) Na de inleiding van de communautaire onderzoekprocedure heeft de Commissie een diepgaand onderzoek naar de juridische en feitelijke aspecten van de zaak uitgevoerd. Afgaande op de resultaten van dit onderzoek kwam de Commissie tot de hieronder vermelde conclusies.B. CONCLUSIES MET BETREKKING TOT HET BESTAAN VAN EEN VORM VAN HANDELSBELEMMERING (5) De Amerikaanse wet van 1916 is nog steeds van kracht en is van toepassing op de invoer en binnenlandse verkoop van alle buitenlandse producten, ongeacht hun oorsprong, met inbegrip van producten van oorsprong uit landen die lid zijn van de WTO. De wet van 1916 komt voor in de Amerikaanse "statute books" (wetsverzamelingen) parallel met de "Tariff Act" van 1930, die de Amerikaanse uitvoeringswetgeving van multilaterale antidumpingbepalingen omvat.(6) In de wet van 1916 worden zowel de invoer van goederen als hun verkoop op de markt van de Verenigde Staten verboden wanneer de prijs lager is dan die in het land van oorsprong of in andere landen waarnaar de goederen zijn uitgevoerd. De bewoordingen van de wet luiden als volgt: "het is in strijd met de wet dat iemand die invoert of helpt bij het invoeren van goederen in de Verenigde Staten, gewoonlijk en stelselmatig dergelijke goederen invoert, verkoopt of aanleiding geeft tot invoer of verkoop in de Verenigde Staten tegen een prijs die aanmerkelijk lager is dan de werkelijke waarde op de markt of de groothandelsprijs van dergelijke goederen ten tijde van de uitvoer naar de Verenigde Staten, op de voornaamste markten van het land van productie of van andere landen waarnaar de goederen gewoonlijk worden uitgevoerd, nadat de genoemde waarde op de markt of de groothandelsprijs is vermeerderd met de vrachtkosten, rechten, en andere heffingen en uitgaven bij de invoer en de verkoop daarvan in de Verenigde Staten, indien deze handeling of handelingen geschiedt of geschieden met het oogmerk een bedrijfstak in de Verenigde Staten te vernietigen of schade te berokkenen, of het opzetten van een bedrijfstak in de Verenigde Staten te belemmeren, dan wel enig deel van de handel en afzet van dit soort goederen in de Verenigde Staten te beperken of monopoliseren.". Een schending van de wet leidt ertoe dat een vergoeding van driemaal de schade moet worden betaald, op vordering van een benadeelde partij, en leidt tevens tot het instellen van gerechtelijke sancties (boetes en/of gevangenisstraf) jegens de verantwoordelijken.(7) De in de wet van 1916 vastgelegde praktijk komt overeen met die welke is omschreven in artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna de "GATT 1994" te noemen) en in de overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (hierna de "WTO-antidumpingovereenkomst" te noemen).(8) Verschillende aspecten van de Amerikaanse wet van 1916 zijn niet in overeenstemming met de multilaterale handelsregels.(9) Met betrekking tot artikel VI van de GATT 1994 en de WTO-antidumpingovereenkomst is de Commissie van oordeel dat er vooral sprake is van schending van, doch niet uitsluitend met betrekking tot, de navolgende bepalingen:- Artikel VI, paragraaf 1, onder a) en b), van de GATT 1994 en artikel 2, paragraaf 1, en artikel 2, paragraaf 2, van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre deze bepalingen de werkelijke prijs in het land van uitvoer als eerste en voornaamste maatstaf voor de berekening van de normale waarde stellen, terwijl de maatstaven die genoemd worden in de wet van 1916 onderling volledig verwisselbaar zijn.- Artikel VI, paragraaf 1, van de GATT 1994 en artikel 2, paragraaf 1, van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre deze artikelen de introductie van producten in de handelskanalen van een ander land als eerste vereiste voor het plaatsvinden van dumping stellen, terwijl krachtens de wet van 1916 werkelijk gerealiseerde verkopen op de Amerikaanse markt niet noodzakelijk zijn en een enkele prijsopgave van een onderneming uit een derde land voldoende geacht wordt.- Artikel VI, paragraaf 2, van de GATT 1994, waarin wordt bepaald dat het instellen van antidumpingrechten de enig mogelijke oplossing tegen dumping is, terwijl de wet van 1916 vergoedingen ten bedrage van driemaal de geleden schade, boetes en/of gevangenisstraf oplegt.- Artikel 1 van de WTO-antidumpingovereenkomst, waarbij de tenuitvoerlegging van een onderzoek wordt verlangd (dat aan een reeks van procedureregels dient te voldoen), voorafgaande aan de instelling van een recht, terwijl krachtens de wet van 1916 maatregelen onmiddellijk worden toegepast zonder dat er een onderzoek plaatsvindt.- Artikel VI van de GATT 1994 en artikel 3 van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre hierin specifiek het begrip "aanmerkelijke schade" wordt gedefinieerd en gekwalificeerd, terwijl in de wet van 1916 slechts wordt verwezen naar een niet nader bepaalde vorm van schade.- Artikel VI van de GATT 1994 en artikel 4 van de WTO-antidumpingovereenkomst, in zoverre hierin bepaalde vereisten worden voorgeschreven met betrekking tot de klagende binnenlandse bedrijfstak, terwijl krachtens de wet van 1916 ongeacht welke particulier een klacht kan indienen.(10) Het van kracht blijven van de wet van 1916, zelfs na de tenuitvoerlegging van de resultaten van de Uruguay-ronde in het interne recht van de Verenigde Staten, door middel van de Uruguay Round Agreement Act, en na de inwerkingtreding van de WTO-overeenkomst en de bijlagen daarvan, betekent een schending van artikel XVI, paragraaf 4, van de WTO-overeenkomst, waarin het volgende is bepaald: "elk lid waarborgt dat zijn wetten, voorschriften en administratieve procedures overeenstemmen met zijn verplichtingen zoals bepaald in de aangehechte overeenkomsten.".(11) De hierboven genoemde schendingen, gezien in samenhang met artikel XVI, paragraaf 4, van de WTO-overeenkomst, alsmede het belang van de potentiële uitvoer van de Gemeenschap met betrekking tot het betrokken product, verlenen de Commissie een locus standi.(12) Bovendien kan de wet van 1916, in zoverre deze leidt tot de toepassing van strengere voorschriften op de verkoop van ingevoerde producten tegen lagere prijzen dan voor de verkoop van binnenlandse producten, eveneens worden aangevochten op basis van andere WTO-bepalingen, zoals artikel III, paragraaf 4, van de GATT van 1994.(13) Het feit dat zowel de wet van 1916 als de US Tariff Act van 1930 - waarin de conventionele Amerikaanse antidumpingwetgeving is opgenomen - bestaat en toegepast kan worden, verleent de Amerikaanse bedrijfstak een aanvullende bescherming die verder gaat dan de mate van bescherming die door de regels van de WTO is toegestaan.(14) Onder deze omstandigheden is de Commissie van mening dat de verklaringen van de klager uit de Gemeenschap gegrond zijn en dat het in gebreke blijven van de Verenigde Staten om de wet van 1916 in te trekken, een handelsbelemmering in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening betekent, d. w. z. "een door een derde land ingestelde of gehandhaafde handelspraktijk waartegen uit hoofde van de internationale regelingen voor het handelsverkeer maatregelen kunnen worden genomen.".(15) De Commissie is desalniettemin van oordeel dat verwijzing naar de bovengenoemde rechtsgronden niet uitsluit dat een beroep wordt gedaan op andere terzake doende bepalingen van de WTO-overeenkomst en de aangehechte overeenkomsten, die bij procedures voor de WTO van toepassing zouden kunnen zijn.C. CONCLUSIES MET BETREKKING TOT NADELIGE GEVOLGEN VOOR DE HANDEL (16) Eurofer heeft in haar klacht het feit vermeld dat een in de Verenigde Staten krachtens de wet van 1916 door een plaatselijke staalproducent ingeleide gerechtelijke procedure aanhangig is gemaakt tegen het filiaal in de Verenigde Staten van een van de Eurofer-leden die producten uit andere landen dan uit de lidstaten van de Gemeenschap met dumping zou hebben ingevoerd.(17) Deze thans in de Verenigde Staten lopende gerechtelijke procedure, die nog in het aanvangsstadium is, heeft al tot aanzienlijke juridische kosten voor de verdedigende onderneming geleid en verstoort haar distributieactiviteiten in de Verenigde Staten. Dergelijke kosten zullen gedurende de procedure onvermijdelijk gaan toenemen.(18) Ingeval de verdedigende onderneming krachtens de wet van 1916 aansprakelijk wordt gesteld, zou zij een schadevergoeding moeten betalen die haar voortbestaan in gevaar zou brengen. De thans gevorderde schadeclaims belopen 90 miljoen USD, terwijl de klagende Amerikaanse onderneming nog over de mogelijkheid beschikt haar vordering te verhogen door daarbij het bedrag van de invoer te voegen die na de indiening van de zaak heeft plaatsgevonden. Afgezien van de juridische kosten levert de hangende gerechtelijke procedure daarom nog feitelijke en rechtstreekse nadelige gevolgen voor de handel op, met belemmering van de bedrijvigheid van de verdedigende onderneming.(19) Er bestaan gegronde aanwijzingen dat er tegen verschillende importeurs van staalproducten nog meer rechtsvorderingen uit hoofde van de wet van 1916 zouden kunnen worden ingesteld, ook bij invoer van producten van oorsprong uit de Gemeenschap. Dit zou de afzet van EG-producten in de Verenigde Staten sterk bemoeilijken.(20) Bovendien is de wet van 1916 niet beperkt tot ijzer- en staalproducten. De Amerikaanse producenten van welk product dan ook kunnen daarom besluiten op deze wet een beroep te doen met een potentieel onbegrensde weerslag op de economie van de Gemeenschap.(21) De Commissie is derhalve van oordeel dat de verklaringen van de klager gegrond zijn en dat het in gebreke blijven van de Verenigde Staten om de wet van 1916 in te trekken nadelige gevolgen heeft voor het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 4, van de verordening.D. BELANG VAN DE GEMEENSCHAP (22) Het is voor de Gemeenschap van het grootste belang ervoor in te staan dat haar WTO-partners hun verplichtingen geheel en al nakomen. De Gemeenschap heeft zichzelf op deze verplichtingen vastgelegd.(23) Vooral het feit dat de wet van 1916 nog van kracht is, brengt de kwestie ter sprake van één van de allerbelangrijkste horizontale regels die door de WTO zijn ingevoerd, namelijk de verplichting van de leden om hun wetgeving met hun multilaterale verbintenissen in overeenstemming te brengen.(24) De zeer ruime werkingssfeer van de wet van 1916 en het duidelijk protectionistische karakter ervan, waardoor het binnenlandse bedrijfsleven van de Verenigde Staten een mate van bescherming wordt verleend die groter is dan door de WTO-regels wordt toegestaan, zijn een rechtvaardiging temeer voor een optreden van de Gemeenschap om het gevaar te voorkomen dat andere sectoren van het Amerikaanse bedrijfsleven ertoe besluiten voordeel te halen uit de wet van 1916, hetgeen de uitvoerbelangen van het gehele bedrijfsleven van de Gemeenschap in gevaar zou kunnen brengen.E. CONCLUSIES EN TE NEMEN MAATREGELEN (25) Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat alleen het intrekken van de wet van 1916 de werkelijk en potentieel nadelige gevolgen voor de handel kan opheffen die door het voortbestaan van de wet worden veroorzaakt.(26) De WTO-overeenkomst en de bijlagen daarbij zijn in de Verenigde Staten ten uitvoer gelegd door goedkeuring van de zogenaamde Uruguay Round Agreement Act (URAA) van 1994. Deze wet, die het enige instrument vormt waarmee de WTO-overeenkomst in de Verenigde Staten van kracht wordt, bevat geen verwijzing naar de wet van 1916. Bovendien is in de URAA in het bijzonder bepaald dat de Amerikaanse wet voorrang heeft boven de bepalingen van de WTO. Er bestaan derhalve geen middelen, ook niet door particulieren gevoerde rechtsgedingen, waarmee de Verenigde Staten de naleving van zijn WTO-verbintenissen met betrekking tot dumping kan waarborgen in die gevallen waarin de wet van 1916 daarmee in strijd is.(27) Onder deze omstandigheden blijken de belangen van de Gemeenschap tot de inleiding van WTO-procedures voor geschillenbeslechting te nopen,BESLUIT:Artikel 1 1. Het blijven voortbestaan van de antidumpingwet van 1916 van de Verenigde Staten van Amerika (5) blijkt onverenigbaar te zijn met de verplichtingen van genoemd land uit hoofde van de overeenkomst van Marrakesj, waarbij de Wereldhandelsorganisatie wordt opgericht, en vormt een "belemmering voor het handelsverkeer" in de zin van artikel 2 van Verordening (EG) nr. 3286/94.2. De Gemeenschap zal actie ondernemen tegen de Verenigde Staten van Amerika uit hoofde van het memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen en andere terzake doende WTO-bepalingen, teneinde de opheffing van de handelsbelemmering te waarborgen.Artikel 2 Dit besluit is van toepassing vanaf de datum van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 16 april 1998.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 349 van 31. 12. 1994, blz. 71.(2) PB L 41 van 23. 2. 1995, blz. 3.(3) "Act of September 8, 1916, 39 Stat. 756". Titel VIII van deze wet is opgenomen in de United States Code 71-74.(4) PB C 58 van 25. 2. 1997, blz. 14.(5) "Act of September 8, 1916, 39 Stat. 756". Titel VIII van deze wet is opgenomen in de United States Code 71-74.


title: Besluit 2013/366/GBVB van de Raad van 9 juli 2013 houdende wijziging en verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Kosovo

text:
               10.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 189/9

         BESLUIT 2013/366/GBVB VAN DE RAAD
   van 9 juli 2013
   houdende wijziging en verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie in Kosovo (1)

   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 31, lid 2, en artikel 33,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 25 januari 2012 heeft de Raad Besluit 2012/39/GBVB (2) vastgesteld, waarbij de heer Samuel ŽBOGAR werd benoemd tot speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) in Kosovo. Het mandaat van de SVEU loopt af op 30 juni 2013.

               (2)

               Het mandaat van de SVEU moet worden gewijzigd en met 12 maanden worden verlengd.

               (3)

               De SVEU zal het mandaat uitvoeren in een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 van het Verdrag, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie
   Het mandaat van de heer Samuel ŽBOGAR als SVEU wordt gewijzigd en verlengd tot en met 30 juni 2014. Het mandaat van de SVEU kan eerder worden beëindigd, indien de Raad daartoe besluit op een voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   Artikel 2
   Beleidsdoelstellingen
   Het mandaat van de SVEU is gebaseerd op de beleidsdoelstellingen van de Unie in Kosovo. Deze omvatten het spelen van een leidende rol bij het bevorderen van een stabiel, levensvatbaar, vreedzaam, democratisch en multi-etnisch Kosovo; het versterken van de stabiliteit in de regio en het bijdragen tot regionale samenwerking en goede nabuurschapsbetrekkingen in de westelijke Balkan; het bevorderen van een Kosovo dat hecht aan de rechtsstaat en aan de bescherming van minderheden en van het cultureel en religieus erfgoed; het ondersteunen van de toenadering van Kosovo tot de Unie conform het Europees perspectief van de regio, in overeenstemming met de Raadsconclusies ter zake.
   Artikel 3
   Mandaat
   Met het oog op de verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen omvat het mandaat van de SVEU het volgende:

               a)

               advisering en ondersteuning door de Unie in het politieke proces aanbieden;

               b)

               de algehele politieke coördinatie van de Unie in Kosovo behartigen;

               c)

               de aanwezigheid van de EU in Kosovo versterken en zorgen voor de samenhang en de doeltreffendheid ervan;

               d)

               plaatselijke politieke sturing geven aan het hoofd van de rechtsstaatmissie van de Europese Unie in Kosovo (EULEX KOSOVO), ook betreffende de politieke aspecten van aangelegenheden in verband met uitvoeringsbevoegdheden;

               e)

               zorgen voor consistentie en samenhang in het optreden van de Unie in Kosovo;

               f)

               de toenadering van Kosovo tot de Unie conform het Europees perspectief van de regio ondersteunen via gerichte communicatie met het publiek en het actief bevorderen door de Unie van meer begrip en een groter draagvlak bij de bevolking van Kosovo in kwesties die de Unie betreffen;

               g)

               de vooruitgang met betrekking tot de politieke, de economische en de Europese prioriteiten in het oog houden, ondersteunen en faciliteren, in overeenstemming met de respectieve institutionele bevoegdheden en verantwoordelijkheden;

               h)

               in samenwerking met de SVEU voor de mensenrechten, en overeenkomstig het EU-mensenrechtenbeleid en de EU-richtsnoeren inzake mensenrechten, bijdragen tot de ontwikkeling en bestendiging van het respect voor de mensenrechten en de fundamentele vrijheden in Kosovo, mede ten aanzien van vrouwen en kinderen;

               i)

               de implementatie ondersteunen van de door de Unie gefaciliteerde dialoog tussen Belgrado en Pristina.

         Artikel 4
   Uitvoering van het mandaat
   1.   De SVEU is onder het gezag van de HV verantwoordelijk voor de uitvoering van het mandaat.
   2.   Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) onderhoudt een bevoorrechte relatie met de SVEU en vormt het eerste contactpunt van de SVEU met de Raad. Onverminderd de bevoegdheden van de HV zorgt het PVC binnen het kader van het mandaat voor strategische adviezen en politieke aansturing ten behoeve van de SVEU.
   3.   De SVEU werkt nauw samen met de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO).
   Artikel 5
   Financiering
   1.   Het financieel referentiebedrag ter dekking van de kosten in verband met het mandaat van de SVEU voor de periode van 1 juli 2013 tot en met 30 juni 2014 bedraagt 1 870 000 EUR.
   2.   De uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie. Onderdanen van de landen van de westelijke Balkan mogen inschrijven bij aanbestedingen.
   3.   Voor het uitgavenbeheer wordt een overeenkomst gesloten tussen de SVEU en de Commissie. De SVEU legt van alle uitgaven verantwoording af aan de Commissie.
   Artikel 6
   Vorming en samenstelling van het team
   1.   Er wordt een speciale staf benoemd die de SVEU moet bijstaan bij de uitvoering van zijn mandaat en zal bijdragen tot de samenhang, de zichtbaarheid en de doeltreffendheid van het algehele optreden van de Unie in Kosovo. Binnen de grenzen van zijn mandaat en de daartoe vrijgemaakte financiële middelen is de SVEU verantwoordelijk voor het samenstellen van zijn team. In het team dient de door het mandaat vereiste deskundigheid inzake specifieke beleidsvraagstukken aanwezig te zijn. De SVEU houdt de Raad en de Commissie onmiddellijk op de hoogte van de samenstelling van zijn team.
   2.   De lidstaten, de instellingen van de Unie en de EDEO kunnen voorstellen personeel te detacheren bij de SVEU. De bezoldiging van het gedetacheerde personeel komt ten laste van respectievelijk de lidstaat, de betrokken instelling van de Unie of de EDEO. Deskundigen die door de lidstaten bij de instellingen van de Unie of de EDEO zijn gedetacheerd, kunnen eveneens aan de SVEU worden toegewezen. Internationaal aangeworven personeel moet de nationaliteit van een lidstaat hebben.
   3.   Al het gedetacheerde personeel blijft onder het administratieve gezag van de detacherende lidstaat, de instelling van de Unie of de EDEO en voert zijn taken uit en handelt in het belang van de missie van de SVEU.
   Artikel 7
   Voorrechten en immuniteiten van de SVEU en zijn personeel
   De voorrechten, immuniteiten en andere garanties die noodzakelijk zijn voor de uitvoering en het goede verloop van de missie van de SVEU en van zijn medewerkers, worden naargelang het geval met de ontvangende partij(en) overeengekomen. De lidstaten en de EDEO verlenen daartoe alle nodige steun.
   Artikel 8
   Beveiliging van gerubriceerde EU-informatie
   1.   De SVEU en de leden van zijn team leven de beveiligingsbeginselen en -minimumnormen na die zijn vastgelegd in Besluit 2011/292/EU van de Raad van 31 maart 2011 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (3).
   2.   De HV is gemachtigd om gerubriceerde informatie en documenten van de Europese Unie tot op het niveau „CONFIDENTIEL UE/EU CONFIDENTIAL” die ten behoeve van het optreden zijn opgesteld, overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Raad voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie, vrij te geven aan de NAVO/KFOR.
   3.   De HV is gemachtigd om, naargelang de operationele behoeften van de SVEU, gerubriceerde informatie en documenten van de Europese Unie tot op het niveau „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” die ten behoeve van het optreden van de Unie in Kosovo zijn opgesteld, overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Raad voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie, vrij te geven aan de Verenigde Naties (VN) en de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). Te dien einde worden plaatselijke regelingen opgesteld.
   4.   De HV is gemachtigd om niet-gerubriceerde documenten van de Europese Unie betreffende de beraadslagingen van de Raad over het optreden die onder de geheimhoudingsplicht van artikel 6, lid 1, van het reglement van orde van de Raad vallen, vrij te geven aan derden die bij dit besluit betrokken zijn (4).
   Artikel 9
   Toegang tot informatie en logistieke steun
   1.   De lidstaten, de Commissie en het secretariaat-generaal van de Raad zorgen ervoor dat de SVEU toegang krijgt tot alle relevante informatie.
   2.   De delegatie van de Unie en/of de lidstaten, naargelang het geval, verlenen logistieke steun in de regio.
   Artikel 10
   Beveiliging
   Overeenkomstig het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V van het Verdrag wordt ingezet in operaties buiten de Unie, neemt de SVEU alle redelijkerwijs haalbare maatregelen voor de beveiliging van het personeel dat rechtstreeks onder zijn gezag staat, in overeenstemming met zijn mandaat en de veiligheidssituatie in het gebied waarvoor hij verantwoordelijk is; met name:

               a)

               stelt hij op basis van aanwijzingen van de EDEO een missiespecifiek veiligheidsplan op, dat onder meer missiespecifieke fysieke, organisatorische en procedurele beveiligingsmaatregelen voor het beheer van personeelsbewegingen naar en binnen het missiegebied, het beheer van veiligheidsincidenten en een nood- en evacuatieplan van de missie behelst;

               b)

               zorgt hij ervoor dat alle buiten de Unie ingezette personeelsleden gedekt zijn door een op de omstandigheden in het missiegebied afgestemde verzekering voor grote risico's;

               c)

               zorgt hij ervoor dat alle buiten de Europese Unie ingezette leden van zijn team, ook het ter plaatse aangeworven personeel, voor of bij aankomst in het missiegebied een passende beveiligingsopleiding hebben genoten waarvan de inhoud is bepaald op basis van de risicoklasse waarin het missiegebied door de EDEO is ingedeeld;

               d)

               zorgt hij ervoor dat alle naar aanleiding van de geregelde beveiligingsbeoordelingen overeengekomen aanbevelingen worden opgevolgd, en brengt hij aan de Raad, de HV en de Commissie schriftelijk verslag uit over de uitvoering daarvan en over andere veiligheidskwesties in het kader van het tussentijds verslag en het verslag over de uitvoering van zijn mandaat.

         Artikel 11
   Verslaglegging
   De SVEU brengt geregeld mondeling en schriftelijk verslag uit aan de HV en aan het PVC. De SVEU brengt zo nodig tevens verslag uit aan de werkgroepen van de Raad. De geregelde schriftelijke verslagen worden verspreid via het COREU-netwerk. Op aanbeveling van de HV of het PVC kan de SVEU ook verslag uitbrengen aan de Raad Buitenlandse Zaken. Overeenkomstig artikel 36 van het Verdrag kan de SVEU worden ingeschakeld bij de informatieverstrekking aan het Europees Parlement.
   Artikel 12
   Coördinatie
   1.   De SVEU bevordert de algehele politieke coördinatie van de Unie. Hij helpt ervoor te zorgen dat alle instrumenten van de Unie ter plaatse op coherente wijze worden ingezet om de beleidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De activiteiten van de SVEU worden gecoördineerd met die van de Commissie, en in voorkomend geval met die van de andere SVEU's die actief zijn in de regio. De SVEU verstrekt regelmatig informatie aan de missies van de lidstaten en aan de delegaties van de Unie.
   2.   Ter plaatse worden nauwe contacten onderhouden met de hoofden van de delegaties van de Unie in de regio en met de missiehoofden van de lidstaten. Zij doen alles wat in hun vermogen ligt om de SVEU bij te staan bij de uitvoering van zijn mandaat. De SVEU verzorgt plaatselijke politieke sturing aan het hoofd van EULEX KOSOVO, ook betreffende de politieke aspecten van aangelegenheden in verband met uitvoeringsbevoegdheden. De SVEU en de civiele operationele commandant plegen, indien nodig, overleg.
   3.   De SVEU onderhoudt eveneens contacten met relevante plaatselijke instanties en andere internationale en regionale actoren ter plaatse.
   4.   De SVEU draagt samen met de andere op het terrein aanwezige actoren van de Unie zorg voor de verspreiding en uitwisseling van informatie onder de actoren van de Unie ter plaatse, zodat een in hoge mate gemeenschappelijk situatiebewustzijn en een in hoge mate gemeenschappelijke situatiebeoordeling worden bewerkstelligd.
   Artikel 13
   Ondersteuning bij vorderingen
   De SVEU en zijn personeel bieden ondersteuning bij het verschaffen van gegevens in reactie op alle vorderingen en verplichtingen die voortvloeien uit de mandaten van de vorige SVEU's voor Centraal-Azië, en zij bieden administratieve ondersteuning alsmede toegang tot de dossiers die voor dit doel relevant zijn.
   Artikel 14
   Herziening
   De toepassing van dit besluit en de samenhang ervan met andere bijdragen van de Unie in de regio worden op gezette tijden geëvalueerd. De SVEU legt de Raad, de HV en de Commissie eind december 2013 een voortgangsverslag, en aan het eind van zijn mandaat een uitvoerig verslag over de uitvoering van het mandaat van de SVEU voor.
   Artikel 15
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing met ingang van 1 juli 2013.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. ŠADŽIUS

      (1)  Deze verwijzing laat de standpunten over de status van Kosovo onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244/1999 van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.

      (2)  PB L 23 van 26.1.2012, blz. 5.

      (3)  PB L 141 van 27.5.2011, blz. 17.

      (4)  Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).


Avis juridique important

|

31999D0769

1999/769/EG: Besluit van de Commissie van 25 november 1999 tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden op spoelen uit de Republiek Korea (kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 3883)

Publicatieblad Nr. L 303 van 26/11/1999 blz. 0028 - 0028

BESLUIT VAN DE COMMISSIEvan 25 november 1999tot beëindiging van de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden op spoelen uit de Republiek Korea(kennisgeving geschied onder nummer C(1999) 3883)(1999/769/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98(2), inzonderheid op artikel 9,Na overleg in het kader van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE(1) Op 25 januari 1999 ontving de Commissie een klacht naar aanleiding van dumping die plaats zou vinden bij de invoer van videobanden op spoelen uit Korea en die schade zou berokkenen.(2) De klacht werd ingediend door Video Pancake Manufacturers Association (Vipam) namens producenten van de Gemeenschap die het grootste gedeelte van de totale productie van videobanden op spoelen van de Gemeenschap voor hun rekening nemen overeenkomstig artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 (hierna de "basisverordening" genoemd).(3) De klacht bevatte aanwijzingen van dumping en van hieruit voortvloeiende aanmerkelijke schade, hetgeen toereikend werd geacht om de inleiding van een antidumpingprocedure te rechtvaardigen.(4) Na overleg kondigde de Commissie bijgevolg met een bericht in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen(3) de inleiding aan van een antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer in de Gemeenschap van videobanden op spoelen, die momenteel worden ingedeeld onder GN-code ex 8523 13 00, uit de Republiek Korea.(5) De Commissie bracht de exporteurs/producenten, de importeurs en de representatieve verenigingen van importeurs of exporteurs waarvan de betrokkenheid bekend was, de vertegenwoordigers van het exporterende land, de representatieve verwerkende bedrijven en de producenten van de Gemeenschap die de klagende partij vormden officieel van de inleiding van de procedure op de hoogte. Belanghebbende partijen werden in de gelegenheid gesteld om binnen de in het bericht van inleiding van de procedure vastgestelde termijn hun standpunt schriftelijk bekend te maken en om te verzoeken te worden gehoord.B. INTREKKING VAN DE KLACHT EN BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE(6) Met een brief van 6 oktober 1999 aan de Commissie trok Vipam formeel zijn klacht in.(7) Overeenkomstig artikel 9, lid 1, van de basisverordening kan de procedure worden beëindigd wanneer de klacht wordt ingetrokken, tenzij dit strijdig is met het belang van de Gemeenschap.(8) De Commissie oordeelde dat onderhavige procedure beëindigd moest worden aangezien het onderzoek geen overwegingen aan het licht had gebracht waaruit bleek dat deze beëindiging strijdig zou zijn met het belang van de Gemeenschap. De belanghebbende partijen werden hiervan in kennis gesteld en werden in de gelegenheid gesteld om een standpunt in te nemen. Er werden geen standpunten ontvangen waaruit bleek dat deze beëindiging strijdig zou zijn met het belang van de Gemeenschap.(9) Derhalve concludeert de Commissie dat de antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer in de Gemeenschap van videobanden op spoelen uit de Republiek Korea beëindigd moet worden zonder dat antidumpingmaatregelen worden ingesteld,BESLUIT:Enig artikelDe antidumpingprocedure met betrekking tot de invoer van videobanden op spoelen, die momenteel worden ingedeeld onder GN-code ex 8523 13 00, uit de Republiek Korea wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 25 november 1999.Voor de CommissiePascal LAMYLid van de Commissie(1) PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.(2) PB L 128 van 30.4.1998, blz. 18.(3) PB C 68 van 11.3.1999, blz. 13.