Belangrijke juridische mededeling

|

52005DP0269

Besluit van het Europees Parlement over het verzoek om verdediging van de immuniteit en de voorrechten van Jean-Charles Marchiani (2005/2105(IMM))

Publicatieblad Nr. 157 E van 06/07/2006 blz. 0072 - 0072

		3.Besluit van het Europees Parlement over het verzoek om verdediging van de immuniteit en de voorrechten van Umberto Bossi (2004/2101(IMM))Het Europees Parlement,- gezien het verzoek van een advocaat van Umberto Bossi om verdediging van zijn immuniteit in het kader van een strafrechtelijke procedure voor de Pretura circondariale di Milano, dat op 7 mei 2004 werd ingediend en waarvan op 22 juli 2004 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven,- gelet op de artikelen 9 en 10 van het Protocol van 8 april 1965 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen, en op artikel 6, lid 2 van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen,- gelet op de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 12 mei 1964 en 10 juli 1986 [1],- gelet op artikel 6, lid 3 en artikel 7 van zijn Reglement,- gezien het verslag van de Commissie juridische zaken (A6-0210/2005),A. overwegende dat Umberto Bossi lid van het Europees Parlement was tijdens de vierde zittingsperiode (begin van mandaat op 19 juli 1994, onderzoek van de geloofsbrieven op 15 november 1994, einde van het mandaat op 19 juli 1999) en de vijfde zittingsperiode (begin van mandaat op 20 juli 1999, onderzoek van de geloofsbrieven op 15 december 1999, einde van het mandaat op 10 juni 2001 wegens onverenigbaarheid),B. overwegende dat de leden van het Europees Parlement op hun eigen grondgebied de immuniteiten genieten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend [2],C. overwegende dat in de voor de Pretura circondariale di Milano behandelde zaak, Umberto Bossi zich schuldig zou hebben gemaakt aan geweldpleging en bedreiging van ambtenaren van de Italiaanse politie die op last van de openbare aanklager van Verona, huiszoeking verrichtten in het Milanese hoofdkwartier van de Lega Nord,D. overwegende dat Umberto Bossi op dat moment lid was van het Italiaanse parlement en het Italiaanse Corte Constitutionale op 17 mei 2001 heeft beslist dat hij geen parlementaire immuniteit genoot, overwegende dat beledigingen en daden van wederspannigheid en geweld in geen geval handelingen zijn waarvoor parlementaire voorrechten kunnen gelden,E. overwegende dat in een dergelijk geval alleen artikel 10, alinea 1, letter a) van het Protocol toepassing kan vinden, maar dat leden van het Italiaans parlement in zulke omstandigheden geen parlementaire immuniteit blijken te genieten tegen gerechtelijke vervolging,1. besluit de immuniteit en voorrechten van Umberto Bossi in verband met de strafprocedure voor de Pretura circondariale di Milano niet te verdedigen.[1] Zie Jurisprudentie van het Hof 1964, blz. 407, zaak 101/63 (Wagner/Fohrmann en Krier) en Jur. 1986, blz. 2403, zaak 149/85 (Wybot/Faure).[2] Artikel 10, alinea 1, letter a) van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen.--------------------------------------------------


Avis juridique important

|

31987D0066

87/66/EEG: Besluit van de Raad van 19 januari 1987 tot aanvaarding van in verband met de invoer van bindtouw, van oorsprong uit Brazilië en Mexico, aangeboden verbintenissen en tot beëindiging van de onderzoeken

Publicatieblad Nr. L 034 van 05/02/1987 blz. 0055

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 19 januari 1987  tot aanvaarding van in verband met de invoer van bindtouw, van oorsprong uit Brazilië en Mexico, aangeboden verbintenissen en tot beëindiging van de onderzoeken  (87/66/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2176/84 van de Raad van 23 juli 1984 betreffende beschermende maatregelen tegen de invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 10,  Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  A. Procedure  (1) In september 1977 beëindigde (2) de Commissie de op 14 april 1977 (3) ingeleide anti-dumping/anti-subsidieprocedures betreffende de invoer van bindtouw van oorsprong uit Brazilië en Mexico, aangezien de betrokken Braziliaanse en Mexicaanse producenten verbintenissen hadden aangeboden die voor de Commissie aanvaardbaar waren.  In maart 1985 (4) heeft de Commissie overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EEG) nr. 2176/84 bekendgemaakt dat deze verbintenissen binnenkort zouden vervallen.  (2) Daarop ontving de Commissie van het Liaison-Comité van de »EEC Twine and Cordage Industries" (EUROCORD), dat vrijwel de gehele produktie van het betrokken produkt in de vroegere Gemeenschap van tien Lid-Staten vertegenwoordigde, een verzoek om een nieuw onderzoek. Met het oog op de uitbreiding van de Gemeenschappen hebben ook de Portugese producenten zich achter dit verzoek geschaard.  Nadat de Commissie in december 1985 besloten had dat er voldoende bewijsmateriaal was dat een nieuw onderzoek rechtvaardigde, heeft zij een bericht (5) inzake de heropening van de anti-dumping/anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van bindtouw, vallende onder post ex 59.04 van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 59.04-31, van oorsprong uit Brazilië en Mexico, aangekondigd en is zij met een onderzoek begonnen.  (3) De Commissie heeft de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de landen van uitvoer en de producenten van de Gemeenschap hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en desgevraagd mondeling toe te lichten.  De Braziliaanse producenten/exporteurs en hun voornaamste handelsagent in de Gemeenschap hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld en desgevraagd gelegenheid gekregen dit mondeling toe te lichten. Ook de Mexicaanse producent/vertegenwoordiger van de exporteur voor de verkopen in de Gemeenschap hebben desgevraagd gelegenheid gekregen tot mondelinge toelichting. De Mexicaanse producent/exporteur heeft zijn standpunt evenwel niet schriftelijk medegedeeld en heeft evenmin de vragenlijst van de Commissie ingevuld.  De Braziliaanse autoriteiten hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld. De Mexicaanse autoriteiten hebben hun standpunt schriftelijk medegedeeld, doch hebben de vragenlijst van de Commissie niet ingevuld.  (4) De Braziliaanse producenten/exporteurs en hun voornaamste handelsagent in de Gemeenschap zijn op hun verzoek in de gelegenheid gesteld vertegenwoordigers van EUROCORD te ontmoeten ten einde hun wederzijdse opvattingen uiteen te zetten.  (5) Namens de kopers of verwerkers van bindtouw in de Gemeenschap zijn geen opmerkingen ingediend.  (6) De Commissie heeft alle gegevens die zij met het oog op een voorlopige vaststelling nodig achtte, verzameld en geverifieerd en een onderzoek ingesteld ten kantore van:  a) EEG-producenten:  - België:  NV Ostend Stores and Ropeworks SA (Oostende),  - Denemarken:  L.P. Weidemann & Soenner (Rudkoebing),  - Frankrijk:  Bihr Frères SA (Xertigny),  Cie Boussac Saint Frères (Saint-Ouen),  Vert Gazon (Valenciennes),  - Ierland:  Irish Ropes Ltd (Kildare);  b) Braziliaanse producenten/exporteurs:  - Brascorda, João Pessoa (Paraiba),  - Cisaf, Natal (Rio Grande do Norte),  - Cisal, João Pessoa (Paraiba),  - Cosibra, João Pessoa (Paraiba),  - Fibrasa, João Pessoa (Paraiba),  - Sisalana, Salvador (Baia),  - Stella Azzurra, Salvador (Baia);  c) Handelsagent van de Braziliaanse producenten/exporteurs:  Vendcord Ltd, Farnham (Verenigd Koninkrijk).  (7) Na bekendmaking van het bericht van heropening van de procedure, hebben de Braziliaanse autoriteiten verzocht om overleg met de Commissie vóór een onderzoek ter plaatse zou plaatsvinden. De Commissie heeft dit verzoek evenwel niet ingewilligd aangezien in de anti-dumpingcode van de GATT niet in overleg met de autoriteiten van het in een anti-dumpingprocedure betrokken exportland is voorzien. Met betrekking tot de anti-subsidieaspecten van de procedure, wordt in artikel 3, lid 1, van de Overeenkomst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende Tarieven en Handel bepaald dat, wanneer een procedure wordt ingeleid, een redelijke gelegenheid voor het plegen van overleg dient te worden gegeven. In het onderhavige geval evenwel besloot de Commissie niet om een nieuwe anti-subsidieprocedure in te leiden, doch om, overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EEG) nr. 2176/84, en artikel 4, leden 7 en 9, van genoemde Overeenkomst, reeds van kracht zijnde maatregelen opnieuw te onderzoeken. Derhalve is er geen verplichting tot overleg uit hoofde van artikel 3, lid 1, van de Overeenkomst.  De Braziliaanse autoriteiten werden in de gelegenheid gesteld met de Commissie het wettelijk kader van het nieuwe onderzoek te bespreken.  (8) Het onderzoek naar dumping, subsidies en prijsonderbieding had betrekking op het tijdvak van 1 juli 1983 tot en met 30 november 1985.  B. Dumping  a) Brazilië  i) Normale waarde  (9) Bij gebrek aan verkopen in voldoende omvang van het betrokken produkt op de binnenlandse markt van het land van uitvoer, heeft de Commissie de normale waarde vastgesteld op grondslag van de aangenomen waarde, welke zij bepaalde door boven de produktiekosten een redelijke winstmarge te berekenen.  (10) Voor elk van de betrokken ondernemingen werden de produktiekosten berekend op basis van alle kosten in het normale handelsverkeer, zowel de vaste als de variabele, in het land van oorsprong, van materialen en fabricage.  (11) Om een redelijk bedrag te kunnen berekenen voor verkoop- en administratiekosten, andere algemene uitgaven en voor winst, heeft de Commissie de ondernemingen verzocht een produkt te noemen dat zoveel mogelijk met bindtouw, geproduceerd en verhandeld in Brazilië, vergelijkbaar is. De meeste ondernemingen vonden dat zij bij gebrek aan een soortgelijk produkt geen voorstel konden doen. De Commissie heeft evenwel details gekregen van de verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven van een garens van katoen producerende onderneming die verbonden was met een van de betrokken producenten/exporteurs, welke garens door hen »in bepaalde opzichten" vergelijkbaar met bindtouw werden geacht, in het bijzonder voor wat de afzet van dit produkt betreft. De Commissie heeft deze suggestie niet aanvaard omdat zij van mening was dat ten aanzien van de soortgelijkheid van garens van katoen en bindtouw geen voldoende bewijsmateriaal was geleverd. Bovendien is de afzet van het produkt slechts een van de vele aspecten van de categorie verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven. Zelfs de Braziliaanse producenten/exporteurs erkenden dat het bedrag aan verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven op de binnenlandse markt voor deze producent van garens van katoen buitengewoon laag was, namelijk ongeveer 2 % van de omzet.  (12) Als alternatief werd voorgesteld dat de Commissie het feitelijke bedrag aan verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven van alle Braziliaanse ondernemingen voor hun uitvoer naar de Gemeenschap, namelijk ongeveer 3,5 %, zou aanhouden. De Commissie heeft dit voorstel niet aanvaard aangezien het strijdig is met artikel 2, lid 3, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 waarin bij de berekening van de normale waarde het gebruik van gegevens met betrekking tot de binnenlandse markt van het land van oorsprong is voorgeschreven.  (13) Ten aanzien van de winstmarge beschouwden de Braziliaanse producenten/exporteurs een percentage van 5 tot 8 % als redelijk, gezien de concurrentievoorwaarden op de markt van de Gemeenschap en de aldaar op de gebruikers uitgeoefende druk om synthetisch touw, dat duidelijk goedkoper is dan sisaltouw, te kopen. Deze argumenten hebben evenwel betrekking op de toestand buiten het land van uitvoer en kunnen voor de vaststelling van de normale waarde niet in aanmerking worden genomen.  (14) De Commissie achtte het onder deze omstandigheden passend de door de Braziliaanse ondernemingen gedurende het onderzoek ter plaatse verstrekte gegevens te gebruiken waaruit met betrekking tot de vervaardiging en verkoop in Brazilië van dezelfde algemene categorie produkten, namelijk van alle sisalprodukten zoals bindtouw, kabels en vloermatten, de feitelijke verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven alsmede de werkelijk gemaakte winst waren af te leiden.  Deze werkwijze werd door de Braziliaanse ondernemingen om verschillende redenen betwist. Gesteld werd dat de door deze ondernemingen met betrekking tot de binnenlandse verkopen verstrekte rekeningen moesten worden aangepast om rekening te houden met het uitzonderlijk hoge inflatiepercentage in Brazilië. Het wordt evenwel niet nodig geacht afzonderlijk met de inflatie rekening te houden wanneer berekeningen worden gemaakt op basis van gegevens die betrekking hebben op dezelfde algemene categorie van produkten, het bedrag van de verkoop- en administratiekosten en andere algemene uitgaven en winsten die aan de kosten van materialen en vervaardiging van de betrokken produkten moeten worden toegevoegd. In deze gegevens, die worden ontleend aan de boekhouding over volledige boekjaren gedurende de onderzoekperiode, komt normaal de inflatie tot uiting, want de gevolgen daarvan komen normaal niet alleen in de hogere verkoopprijzen, doch eveneens in de door de fabrikanten gemaakte kosten, met betrekking tot zowel grondstoffen en lonen als algemene uitgaven, tot uiting.  De Braziliaanse ondernemingen stelden voorts dat de gegevens waarover de Commissie beschikte, het niet mogelijk maakten rekening te houden met aspecten die gewoonlijk bij de vaststelling van de normale waarde voor het betrokken produkt dienden te worden uitgesloten en die betrekking hadden op een aantal produkten met inbegrip van enkele die volgens hen sterk van het betrokken produkt afweken. Aangevoerd werd dat het derhalve niet mogelijk was voor elk der ondernemingen te berekenen wat de normale waarde zou zijn geweest indien de Braziliaanse producenten op hun binnenlandse markt hadden verkocht, aangezien de voorlopige bevindingen van de Commissie aanzienlijke verschillen tussen de normale waarden aantoonden.  Vervolgens werden door de Braziliaanse ondernemingen met betrekking tot een meer beperkte categorie produkten, na de bekendmaking van de voorlopige bevindingen, met het oog op de samenstelling van de verkoop- en administratiekosten en de andere algemene uitgaven, alsook de winstmarge voor alleen het betrokken produkt aanvullende gegevens ingediend. Ook werd met betrekking tot rechtstreekse verkoopkosten en winsten nieuw bewijsmateriaal overgelegd.  Het ingediende nieuwe bewijsmateriaal was evenwel slechts partieel en kon in dit stadium van het onderzoek niet meer volledig worden nagetrokken. Bovendien zouden er, zelfs indien met dit bewijsmateriaal rekening werd gehouden, in de aldus voor elk der ondernemingen samengestelde normale waarde aanzienlijke verschillen blijven.  De Commissie stelde de betrokken ondernemingen voor om de normale waarde vast te stellen overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), i), van Verordening (EEG) nr. 2176/84, dit wil zeggen door de prijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap te vergelijken met die welke voor uitvoer naar derde landen worden berekend, in het bijzonder naar de Verenigde Staten, waar de toestand van dien aard leek te zijn dat dumping daar onwaarschijnlijk was. De betrokken ondernemingen voelden evenwel niets voor het nieuwe onderzoek dat dit zou hebben gevergd.  De Commissie heeft onder deze omstandigheden besloten de normale waarde vast te stellen op de grondslag van de produktiekosten vermeerderd met verkoop- en administratiekosten, andere algemene uitgaven en een winstmarge voor dezelfde algemene categorie van produkten, namelijk voor alle sisalprodukten.  ii) Prijs bij uitvoer  (15) De prijzen bij uitvoer werden bepaald op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de produkten die met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap werden verkocht.  iii) Vergelijking  (16) Bij het vergelijken van de normale waarde met elke exporttransactie heeft de Commissie zo nodig rekening gehouden met verschillen die op de vergelijkbaarheid van de prijzen van invloed kunnen zijn, in het bijzonder met verschillen in de verkoopvoorwaarden zoals kredietvoorwaarden, commissies, vervoerkosten, opslag, overlading en inklaring.  Alle vergelijkingen werden gemaakt in het stadium af fabriek.  iv) Marges  (17) Uit dit voorlopige onderzoek van de feiten blijkt dumping te bestaan met betrekking tot Cisaf, Cisal, Cosibra, Fibrasa, Sisalana en Stella Azzurra, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het verschil tussen de vastgestelde normale waarde en de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap.  De gewogen gemiddelde marge voor al deze exporteurs, berekend vóór de bekendmaking van de voorlopige bevindingen, geeft voor elk der ondernemingen het volgende beeld te zien:  - Cisaf 14,9 %,  - Cisal 4,8 %,  - Cosibra 0,2 %,  - Fibrasa 30,9 %,  - Sisalana 7,3 %,  - Stella Azzurra 14,3 %.  b) Mexico  i) Normale waarde  (18) De normale waarde werd overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 voorlopig vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens, namelijk bepaalde, door Cordemex berekende binnenlandse prijzen.  ii) Prijs bij uitvoer  (19) De prijs bij uitvoer werd overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2176/84 vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens, namelijk bepaalde werkelijk betaalde prijzen voor het produkt dat met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap was verkocht.  iii) Vergelijking  (20) De normale waarde werd vergeleken met de prijs bij uitvoer die gedurende het overeenkomstige tijdvak werd berekend.  Alle vergelijkingen werden gemaakt in het stadium af fabriek. iv) Marge  (21) Uit het bovengenoemde voorlopige onderzoek van de feiten blijkt dumping te bestaan met betrekking tot Cordemex, waarbij de dumpingmarge gelijk is aan het verschil tussen de vastgestelde normale waarde en de prijs bij uitvoer naar de Gemeenschap. De aldus vastgestelde marge bedraagt 11,7 %.  C. Door de Braziliaanse autoriteiten verleende subsidies  i) Stelsel van preferentiële financiering voor de uitvoer van bindtouw  (22) aa) Volgens de regels van dit financieringsstelsel konden de producenten/exporteurs tussen 21 januari 1981 en 1 januari 1984 voor de produktie van voor de uitvoer bestemde industrieprodukten bedrijfskapitaal verkrijgen op basis van Resolutie nr. 674 van de Centrale Bank van Brazilië van 21 januari 1981, gewijzigd bij Resolutie nr. 832 van 10 juni 1983. Het bedrag van de tegen preferentiële tarieven verkrijgbare leningen hing op een bepaald tijdstip af van de waarde van de uitvoer van het betrokken produkt van de Braziliaanse fabrikanten in het voorafgaande jaar.  In overweging 5.3 van Besluit 85/233/EEG van de Commissie van 16 april 1985 houdende beëindiging van de anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van sojaschroot van oorsprong uit Brazilië (1), was reeds vastgesteld dat de uit hoofde van Resolutie nr. 674 toegekende financieringsfaciliteit een exportsubsidie vormde, aangezien de aan de Braziliaanse producenten toegekende financiële voordelen ten laste van de Braziliaanse Schatkist kwamen. De banken die namens de regering het programma beheren, krijgen herfinanciering van de Centrale Bank tegen lagere percentages dan de waardestijging van de aanpasbare obligaties van de Schatkist die de door de Braziliaanse Staat te betalen rente vertegenwoordigt.  bb) Het financieringsprogramma werd in de Resoluties nr. 882 en nr. 884 van 21 december 1983 opnieuw geformuleerd, zodat de ondernemingen tussen 2 januari en 20 augustus 1984 niet alleen de volledige monetaire correctie als compensatie voor het hoge inflatiepercentage, doch op het bedrag van de lening eveneens een rente van 3 % betaalden.  De financiering volgens de voorwaarden van deze resoluties is gedurende het betrokken tijdvak bijgevolg geen subsidie, aangezien deze niet ten laste van de betrokken Schatkist kwam.  cc) Het programma werd bij Resolutie nr. 950 van 21 augustus 1984 wederom gewijzigd; het bepaalde dat de ondernemingen van 21 augustus 1984 tot 2 mei 1985 de volledige monetaire correctie alsmede de marktrente minus 10 % verevening moesten betalen welke zou zijn ingevoerd ten einde binnenlandse leningen met buitenlandse leningen te doen concurreren. Bij Resolutie nr. 1009 van 2 mei 1985 werd de vereveningsvoet verhoogd tot 15 %. Dit stelsel is volgens de ter beschikking staande gegevens thans nog van kracht.  Gedurende het onderzoek is geconstateerd dat Finex, een op basis van Wet nr. 5025 van 10 juni 1966 als deel van de Centrale Bank van Brazilië ingesteld fonds voor de financiering van de uitvoer, het bedrag van de vereveningsvoet had uitbetaald aan de handelsbanken die de ondernemingen de leningen hadden verstrekt. Deze financiering van de verevening wordt derhalve geacht een uitvoersubsidie te zijn.  dd) Op grondslag van de gedurende het onderzoek verzamelde gegevens werd geconstateerd dat de betrokken producenten/exporteurs met betrekking tot hun uitvoer van bindtouw naar de Gemeenschap uit het stelsel van preferentiële financiering voordeel trokken. De bedragen van de uitvoersubsidie, uitgedrukt als percentage (gewogen gemiddelde) van de waarde van het naar de Gemeenschap op basis cif grens Gemeenschap uitgevoerde produkt waren in 1983/1984 en in 1984/1985 als volgt:  - Brascorda 5,00 %,  - Cisaf 6,05 %,  - Cisal 4,20 %,  - Cosibra 1,99 %,  - Fibrasa 1,55 %,  - Sisalana 2,44 %,  - Stella Azzurra 1,12 %.  ii) Vermindering van inkomstenbelasting op van uitvoer afkomstige winst  (23) In Wetsdecreet nr. 1158 van 16 maart 1971, verlengd bij de Wetsdecreten nr. 1598 van 26 december 1977 en nr. 2134 van 26 juni 1986, werd bepaald dat ondernemingen voor belastingvermindering uit hoofde van op hun uitvoer gemaakte winst in aanmerking kunnen komen door aftrek van de aan inkomstenbelasting onderworpen winst van een percentage dat gelijk is aan het percentage dat de waarde van de uitvoer van industrieprodukten vertegenwoordigde, gedeeld door de totale inkomsten van het bedrijf. Een dergelijk voordeel is een uitvoersubsidie die onder punt e) van de bijlage »Enuntiatieve lijst van uitvoersubsidies" bij Verordening (EEG) nr. 2176/84 valt.  Het argument hiertegen van de Braziliaanse autoriteiten dat deze belastingvrijstelling geen uitvoersubsidie is omdat het de door de ontvanger te betalen totale belastingen verlaagt, is ongegrond. De doorslaggevende factor is hier niet de methode die door de autoriteiten voor de berekening van het voordeel voor de ontvanger werd toegepast, doch de vraag of het voordeel specifiek verband houdt met de inkomsten uit export in tegenstelling met de inkomsten uit binnenlandse verkopen.  Vastgesteld werd dat de betrokken producenten/exporteurs in 1983/1984 en in 1984/1985 door deze uitvoersubsidie voordeel verkregen, waarvan de bedragen, uitgedrukt als percentage (gewogen gemiddelde) van de waarde van het naar de Gemeenschap op basis cif grens Gemeenschap uitgevoerde produkt, als volgt waren:  - Brascorda 0,90 %,  - Cisaf 0,07 %,  - Cosibra 2,33 %,  - Fibrasa 1,23 %,  - Sisalana 2,21 %,  - Stella Azzurra 5,07 %.  iii) Voor de uitvoer van industrieprodukten toegekende belastingvoordelen, IPI-belastingkredietpremie genoemd  (24) Ingevolge Wetsdecreet nr. 491 van 5 maart 1969 konden de Braziliaanse exporteurs van industrieprodukten in aanmerking komen voor een belastingkrediet waarvan het bedrag werd berekend op basis van de aangepaste factuurwaarde fob van de uitgevoerde goederen. Een dergelijk krediet moest op de eerste plaats worden afgetrokken van het bedrag van de »Belasting op industrieprodukten (= IPI)", geheven op verrichtingen die op de binnenlandse markt plaatsvonden. Het kon ook worden afgetrokken van de betaling van andere federale belastingen of op andere, bij speciale regelingen vast te stellen, wijze worden gebruikt. Het nominale percentage van 11 % werd in 1982 geleidelijk verminderd en het kredietpremiestelsel werd op 1 mei 1985 bij Portaria (ministeriële beschikking) MF nr. 176 van 12 september 1984 beëindigd. Dit belastingkrediet was een subsidie aangezien het de ontvanger financieel voordeel bracht en ten laste van de Schatkist kwam. De autoriteiten en de betrokken ondernemingen ontkenden niet dat dit voordeel een uitvoersubsidie vormde.  Op basis van de gedurende het onderzoek verzamelde gegevens bleek dat de betrokken producenten/exporteurs gedurende het tijdvak van onderzoek door dit belastingkrediet voordeel verkregen. De bedragen van de uitvoersubsidie, uitgedrukt in een percentage (gewogen gemiddelde) van de waarde van het naar de Gemeenschap op basis cif grens Gemeenschap uitgevoerde produkt, waren als volgt:  - Brascorda 3,87 %,  - Cisaf 2,86 %,  - Cisal 5,86 %,  - Cosibra 3,28 %,  - Fibrasa 4,62 %,  - Sisalana 5,10 %,  - Stella Azzurra 3,91 %.  iv) Totaalbedragen van ontvangen uitvoersubsidies  (25) De totale bedragen van de door de betrokken Braziliaanse ondernemingen ontvangen uitvoersubsidies, uitgedrukt als percentage van de waarde van het naar de Gemeenschap op basis cif grens Gemeenschap uitgevoerde betrokken produkt, waren als volgt:  - Brascorda 5,90 %,  - Cisaf 6,12 %,  - Cisal 4,20 %,  - Cosibra 4,32 %,  - Fibrasa 2,78 %,  - Sisalana 4,65 %,  - Stella Azzurra 6,19 %.  Deze bedragen behelzen niet de bij wijze van IPI-belastingkredietpremie toegekende uitvoersubsidie, aangezien deze op 1 mei 1985 was beëindigd. Bovendien werd geen rekening gehouden met uitvoersubsidies die door de Braziliaanse producenten van sisalbindtouw gedurende 1985/1986 kunnen zijn ontvangen, omdat slechts een deel van dit jaar binnen de periode van onderzoek viel en derhalve geen representatieve cijfers beschikbaar waren.  D. Schade en dreiging van schade  (26) Met betrekking tot de door de invoer met dumping en met subsidiëring veroorzaakte schade blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer in de Gemeenschap in haar samenstelling op 31 december 1985 van bindtouw uit Brazilië en Mexico in 1981/1982 20 732 ton bedroeg. Na een daling in 1982/1983 tot 16 914 ton, steeg deze weer tot 20 416 ton in 1983/1984 en daalde zij tot 19 464 ton in 1984/1985, dus tot een peil dat 6,1 % lager lag dan in 1981/1982.  Deze ontwikkeling komt overeen met een stijging van het marktaandeel van deze produkten van 25,0 % in 1981/1982 tot 29,4 % in 1984/1985, terwijl het verbruik in hetzelfde tijdvak daalde van 83 078 ton tot 66 053 ton, dus met 20,5 %.  (27) Voor zover dit de invoer van het betrokken produkt van oorsprong uit Brazilië betreft, werd geconstateerd dat deze van 12 611 ton in 1981/1982 steeg tot 18 390 ton in 1984/1985, dus met 45,8 %. De invoer van oorsprong uit Mexico daalde in ditzelfde tijdvak echter van 8 121 ton tot 1 074 ton, dus met 86,7 %.  Deze ontwikkeling komt overeen met een stijging van het marktaandeel van de Braziliaanse invoer van 15,2 % in 1981/1982 tot 27,8 % in 1984/1985, doch met een daling van het marktaandeel van de Mexicaanse invoer van 9,8 % in 1981/1982 tot 1,6 % in 1984/1985.  (28) Geconstateerd werd dat sedert 1978 de meeste overblijvende producenten van de Gemeenschap aanzienlijke hoeveelheden van het betrokken produkt van oorsprong uit Brazilië hadden ingevoerd ten einde de druk van de Braziliaanse concurrenten op hun afnemers te verminderen. Eveneens werd tijdens het onderzoek vastgesteld dat alle producenten het ingevoerde produkt tegen dezelfde prijs als hun eigen produkt doorverkochten. Aangezien de producenten van de Gemeenschap aldus invoerden ten einde onder zeer moeilijke marktomstandigheden hun positie te verdedigen en gezien het feit dat ondanks deze inspanningen verschillende producenten tot sluiting van hun fabrieken werden gedwongen, lijkt het niet passend hen van een schaderaming uit te sluiten.  Voor zover het evenwel prijsonderbieding en druk op de prijzen betreft, wordt het passend geacht eerst de toestand te bepalen in dat deel van de markt van de Gemeenschap waar het produkt van de Gemeenschap bijna uitsluitend wordt geleverd door een producent die het produkt niet zelf uit Brazilië invoert.  (29) Bij een onderzoek naar de gevolgen van de invoer met dumping en subsidiëring voor de bedrijfstak van de Gemeenschap, werd geconstateerd dat de produktie van de Gemeenschap van 42 365 ton in 1981/1982 tot 31 772 ton in 1984/1985, dus met 25,0 % daalde, en dat de produktiecapaciteit duidelijk niet volledig benut werd (ongeveer 30 % reservecapaciteit). Bovendien daalde het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 43,6 % in 1981/1982 tot 36,5 % in 1984/1985, terwijl het gezamenlijke marktaandeel van de produkten van oorsprong uit Brazilië en Mexico steeg.  (30) Met betrekking tot de door de bedrijfstak van de Gemeenschap berekende prijzen bleek dat de prijzen van de enige producent die niet zelf het produkt uit Brazilië in de Gemeenschap invoerde, met 11 % werden onderboden en dat hij zijn prijslijsten in 1984/1985 met gemiddeld 9 % moest verlagen, zodat hij niet in staat was zijn gestegen produktiekosten te dekken.  (31) Ten aanzien van de rentabiliteit van de producenten van de Gemeenschap werd tussen 1981/1982 en 1984/1985 een duidelijk negatieve ontwikkeling vastgesteld, in het bijzonder met betrekking tot de producenten in België en Frankrijk. Tevens werd vastgesteld dat in België, de Bondsrepubliek, Ierland en Nederland vijf fabrieken moesten sluiten en dat het bij de produktie van sisaltouw in de Gemeenschap betrokken aantal werknemers in dit tijdvak was gehalveerd. De Commissie kwam bijgevolg tot de slotsom dat de invoer van het produkt van oorsprong uit Brazilië aan de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade berokkende.  (32) Voorts onderzocht de Commissie in het licht van de criteria van artikel 4, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 2176/84 of deze invoer eveneens een dreiging van schade vormde. Daarbij bleek dat de stijging van de invoer met dumping en met subsidie uit Brazilië tussen 1982 en 1985 aanzienlijk was en dat de bij dit onderzoek betrokken Braziliaanse producenten/exporteurs een aanzienlijke overcapaciteit hebben (ongeveer 26 %). Eveneens werd geconstateerd dat nóg een onderneming met de vervaardiging en uitvoer van bindtouw was begonnen. Ingeval de producenten/exporteurs besluiten grotere hoeveelheden naar de Gemeenschap uit te gaan voeren, zijn daarvoor in Brazilië of in de Gemeenschap geen bijzondere faciliteiten nodig.  Ten aanzien van de subsidies blijven de producenten/exporteurs van het betrokken produkt in staat uit het stelsel van preferentiële financiering en de vermindering van inkomstenbelasting bij uitvoer van dit produkt naar de Gemeenschap voordeel te behalen.  De Commissie stelde evenwel met betrekking tot het betrokken produkt van oorsprong uit Mexico vast dat deze invoer, gezien de sterke daling in omvang en marktaandeel, geen aanzienlijke schade veroorzaakte.  (33) De Commissie heeft overwogen of schade werd berokkend door andere factoren zoals verminderd verbruik in de Gemeenschap, onder andere door de vervanging van sisaltouw door synthetisch bindtouw. Vastgesteld werd echter dat dit verminderde verbruik meer de produktie van de Gemeenschap heeft getroffen dan de invoer met dumping en subsidiëring.  De omvang van de invoer met dumping en subsidiëring uit Brazilië en de weerslag daarvan op de bedrijfstak van de Gemeenschap hebben de Commissie tot de slotsom gebracht dat de gevolgen van de uit dit land afkomstige invoer, afzonderlijk genomen, zijn te beschouwen als oorzaak van aanzienlijke schade voor de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap. Bovendien zou het vervallen van de in 1977 genomen maatregelen wederom tot schade of dreiging van schade leiden, in het bijzonder gezien de in overweging 32 genoemde feiten.  E. Belang van de Gemeenschap  (34) Namens de Braziliaanse producenten/exporteurs en hun voornaamste handelsagent in de Gemeenschap werd aangevoerd dat het niet in het belang van de Gemeenschap was maatregelen te nemen, voornamelijk omdat de streek in Brazilië waar de betrokken bedrijfstak is gevestigd zeer sterk van de produktie van sisalvezel en bindtouw afhankelijk is en deze derhalve een preferentiële behandeling zou moeten krijgen.  De Commissie vond dat dit argument gezien moet worden in het licht van artikel 13 van de anti-dumpingcode van de GATT waarin bepaald is dat de ontwikkelde landen bij het overwegen van de toepassing van anti-dumpingmaatregelen de bijzondere situatie van de ontwikkelingslanden speciaal in aanmerking moeten nemen. In het bijzonder is bepaald dat de mogelijkheden om tot constructieve oplossingen te komen moeten worden onderzocht alvorens anti-dumpingrechten worden toegepast, wanneer toepassing ervan de wezenlijke belangen van de ontwikkelingslanden zou schaden. Uit dit artikel blijkt dat rekening moet worden gehouden met het stadium van ontwikkeling van uitvoerende landen wanneer wordt onderzocht welke maatregelen in een bijzonder geval het meest geschikt zijn, doch dat dit niet beslissend is voor het nemen van beschermende maatregelen. Een dergelijke uitlegging wordt eveneens in overeenstemming geacht met artikel 14 van de Overeenkomst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de GATT.  (35) Eveneens werd gesteld dat elk recht of elke oplossing zou leiden tot het van de markt van de Gemeenschap verdrijven van Braziliaans bindtouw of tot hogere prijzen, zulks ten nadele van de boeren in de Gemeenschap.  Dit argument is in zijn algemeenheid niet aanvaardbaar omdat de aanneming van beschermende maatregelen niet bedoeld is om de ingevoerde produkten van de markt van de Gemeenschap uit te sluiten, doch slechts om de schade op te heffen die was veroorzaakt door invoer onder oneerlijke voorwaarden. Bovendien werd geen ondersteunend bewijsmateriaal ingediend waaruit kon blijken dat in dit geval een maatregel, bedoeld om de schade op te heffen, het Braziliaanse produkt van de markt van de Gemeenschap zou doen verdwijnen. Ten aanzien van de aangevoerde kostenstijgingen voor boeren als gevolg van eventuele maatregelen, is deze stijging in vergelijking tot hun totale kosten te verwaarlozen. In dit opzicht moet worden benadrukt dat bij de Commissie geen opmerkingen zijn binnengekomen namens de verbruikers van het betrokken produkt.  Gezien de ernstige moeilijkheden van de bedrijfstak van de Gemeenschap is de Commissie derhalve tot de slotsom gekomen dat in het belang van de Gemeenschap maatregelen dienen te worden genomen met betrekking tot de invoer uit Brazilië, ten minste zolang de omschakeling van de bedrijfstak van de Gemeenschap van sisaltouw op synthetisch touw niet is voltooid. Gezien de bevindingen met betrekking tot door de invoer uit Brazilië met dumping en subsidiëring berokkende schade: deze zou voldoende worden gecompenseerd door de neerwaartse druk op de prijzen, die ongeveer 9 % bleek te zijn (zie overweging 30), te neutraliseren.  Met betrekking tot de invoer van oorsprong uit Mexico wordt het passend geacht de bestaande maatregelen te handhaven, aangezien de Mexicaanse producent in het verleden aanzienlijke hoeveelheden naar de Gemeenschap uitvoerde en hij waarschijnlijk nog steeds in staat is deze leveringen te hervatten. Aangezien de Mexicaanse producent/exporteur gedurende het onderzoek niet met de Commissie medewerkte, is geen bewijs van het tegendeel aanwezig. Daarom wordt vernieuwing van de verbintenis in het belang van de Gemeenschap geacht omdat daardoor de dreiging van schade vervalt.  F. Aanvaarding van verbintenissen  (36) De Braziliaanse producenten/exporteurs van bindtouw werden van de voornaamste bevindingen van het voorlopig onderzoek in kennis gesteld en hebben hun opmerkingen daarop kenbaar gemaakt. Ondanks bezwaren, voornamelijk met betrekking tot de dumpingberekeningen, waren zij bereid met betrekking tot hun uitvoer naar de Gemeenschap verbintenissen aan te gaan. De Commissie achtte de nieuwe voorwaarden van deze verbintenissen aanvaardbaar. Onder deze omstandigheden kan het onderzoek betreffende de invoer van bindtouw van oorsprong uit Brazilië worden beëindigd zonder de instelling van anti-dumping- en compenserende rechten.  Met betrekking tot de invoer van het betrokken produkt van oorsprong uit Mexico werd de Commissie medegedeeld dat Cordemex niet beoogt de in 1977 aangegane verbintenis op te zeggen.  In het Raadgevend Comité werden hiertegen bezwaren gemaakt,  BESLUIT:  Artikel 1  De verbintenissen die zijn aangeboden door:  - Brascorda, João Pessoa (Paraiba),  - Cisaf, Natal (Rio Grande do Norte),  - Cisal, João Pessoa (Paraiba),  - Cosibra, João Pessoa (Paraiba),  - Fibrasa, João Pessoa (Paraiba),  - Fisalplast, Salvador (Baia),  - Sisalana, Salvador (Baia),  - Stella Azzurra, Salvador (Baia),  in verband met de anti-dumping/anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van bindtouw voor oogst- en dorsmachines, vallende onder post ex 59.04 van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 59.04-31, van oorsprong uit Brazilië, worden hierbij aanvaard.  Artikel 2  De aanvaarding van de in 1977 door Cordemex (Mexico) aangegane verbintenis in verband met de anti-dumping/anti-subsidieprocedure betreffende de invoer van bindtouw van sisal voor oogst- en dorsmachines, vallende onder post ex 59.04 van het gemeenschappelijk douanetarief, overeenkomende met NIMEXE-code ex 59.04-31, van oorsprong uit Mexico, wordt hierbij vernieuwd. Artikel 3  De onderzoeken bedoeld in de artikelen 1 en 2 worden hierbij beëindigd.  Gedaan te Brussel, 19 januari 1987.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. DE KEERSMAEKER  (1) PB nr. L 201 van 30. 7. 1984, blz. 1.  (2) PB nr. C 216 van 9. 9. 1977, blz. 2.  (3) PB nr. C 89 van 14. 4. 1977, blz. 5.  (4) PB nr. C 80 van 28. 3. 1985, blz. 3.  (5) PB nr. C 315 van 6. 12. 1985, blz. 2.  (1) PB nr. L 106 van 18. 4. 1985, blz. 19.


Avis juridique important

|

31998D0349

98/349/EG: Besluit van de Commissie van 27 mei 1998 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint van oorsprong uit de Volksrepubliek China

Publicatieblad Nr. L 155 van 29/05/1998 blz. 0055 - 0059

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 27 mei 1998 tot beëindiging van de antidumpingprocedure betreffende de invoer van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint van oorsprong uit de Volksrepubliek China (98/349/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 905/98 (2), inzonderheid op artikel 23,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (3), inzonderheid op de artikelen 14 en 15,Na overleg met het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:A. GELDENDE ANTIDUMPINGMAATREGELEN (1) In juli 1990 werd bij Verordening (EEG) nr. 1937/90 van de Commissie (4) een voorlopig antidumpingrecht van 24,6 % ingesteld op de invoer van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint van oorsprong uit de Volksrepubliek China. Bij deze verordening aanvaardde de Commissie een prijsverbintenis van de China National Silk Import and Export Corporation - filiaal Zhejiang, de enige bekende exporteur in de Volksrepubliek China (hierna "exporteur" genoemd). Deze exporteur was bijgevolg vrijgesteld van het definitieve antidumpingrecht dat later bij Verordening (EEG) nr. 3200/90 van de Raad (5) werd ingesteld (eveneens 24,6 %).B. VERZOEK OM EEN NIEUW ONDERZOEK (2) In augustus 1991 diende de exporteur een verzoek in om een nieuw onderzoek naar de verbintenis op grond dat naar beweerd de omstandigheden zich sedert de inwerkingtreding van de maatregelen hadden gewijzigd. De belangrijkste redenen voor zijn verzoek waren de volgende:a) Er was in de Gemeenschap geen belangrijke productie van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint, omdat de enige producent in de Gemeenschap was overgeschakeld op de productie van gemengde weefsels die uit polyester en zijde bestonden.b) De producent in de Gemeenschap had zijn verkoopprijzen sedert de aanvaarding van de verbintenis niet verhoogd en beoogde op de markt van de Gemeenschap een monopolie te verwerven.c) Aangezien de exporteur sedert 1989 geen zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint naar de Gemeenschap had uitgevoerd, kon deze uitvoer de bedrijfstak van de Gemeenschap niet langer schade toebrengen.(3) De Commissie oordeelde, dat er voldoende bewijzen waren van gewijzigde omstandigheden om de inleiding van een nieuw onderzoek van de geldende maatregelen te rechtvaardigen.C. NIEUW ONDERZOEK (4) In januari 1992 publiceerde de Commissie een bericht van inleiding (6) van een nieuw onderzoek van Verordening (EEG) nr. 1937/90, waarbij zij een verbintenis had aanvaard in verband met de invoer van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint van oorsprong uit de Volksrepubliek China, en van Verordening (EEG) nr. 3200/90 waarbij een definitief antidumpingrecht op bovenstaande invoer werd ingesteld en heropende zij het onderzoek overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EEG) nr. 2423/88.De Commissie bracht de producent in de Gemeenschap, de exporteur en de importeurs waarvan bekend was dat ze bij deze zaak betrokken waren alsmede de vertegenwoordigers van het uitvoerende land officieel op de hoogte. Alle rechtstreeks betrokken partijen werden in de gelegenheid gesteld binnen de in het bericht van inleiding vastgestelde termijn hun standpunten schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord.(5) De volgende belanghebbende partijen beantwoordden de vragenlijst van de Commissie en maakten hun standpunten schriftelijk kenbaar:a) De klaagster: International Association of Users of Yarn of man-made Fabrics and of Natural Silk (AIUFFASS), namens de enige producent in de Gemeenschap.b) De producent van de Gemeenschap: Spinnhütte GmbH & Co. KG, Celle, Duitsland, hierna "Spinnhütte" of "producent van de Gemeenschap" genoemd.c) De niet verbonden importeur: Delacamp GmbH & Co. KG, Hamburg, Duitsland.d) De exporteur in de Volksrepubliek China: China National Silk Import and Export Corporation, filiaal Zhejiang.Er vonden controles plaats ten kantore van de producent van de Gemeenschap en ten kantore van de importeur.De producent van de Gemeenschap en de exporteur verzochten te worden gehoord hetgeen hun werd toegestaan.Het dumpingonderzoek had betrekking op de periode van 1 januari 1991 tot en met 31 december 1991 (hierna "onderzoektijdvak" genoemd). Aanvankelijk had het onderzoek naar de schade betrekking op de periode van 1989 tot aan het eind van het onderzoektijdvak.(6) Gezien de duur van het onderzoek en de verschillende argumenten die door de partijen inzake de gewijzigde omstandigheden op de markt voor het betrokken product naar voren werden gebracht, werd het in oktober 1993 passend geacht de gegevens tot en met het jaar 1993 aan te passen.Spinnhütte stelde geen essentiële gegevens ter beschikking, zoals bijvoorbeeld een specificatie van de verkopen en accountants/managementverslagen, ondanks het feit dat de termijn voor de indiening van deze gegevens herhaaldelijk werd verlengd.(7) Aangezien de aanvankelijke maatregelen normaal op 6 november 1995 zouden zijn vervallen, werd overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 een bericht (7) gepubliceerd, waarin werd medegedeeld dat de antidumpingmaatregelen in afwachting van de resultaten van het nieuwe onderzoek, na afloop van de periode van vijf jaar van kracht zouden blijven.D. BETROKKEN PRODUCT/SOORTGELIJK PRODUCT Omschrijving van het betrokken product (8) Het onderzoek betreft hetzelfde product als in het oorspronkelijke onderzoek, te weten eenvoudig geweven weefsels van ruwe zijde met een gewicht van minimaal 40 en maximaal 50 gram/m2. Het product (hierna "zijden weefsels voor schrijfmachinelint" genoemd) is bestemd voor de bedrijfstak kantoorbenodigdheden en voor de verdere vervaardiging van schrijfmachinelintspoelen.Spinnhütte verzocht de omschrijving van het soortgelijke product uit te breiden van een gewicht van 40 tot 50 gram/m2 tot een gewicht van 30 tot 70 gram/m2. Voorts werd voorgesteld de omschrijving van het product uit te breiden tot producten vervaardigd van een mengsel van zijde en polyester, die ook door Spinnhütte werden vervaardigd en na de inleiding van het oorspronkelijke onderzoek op de markt waren gebracht.Aangaande het verzoek om uitbreiding van de omschrijving van het betrokken product moet het volgende worden opgemerkt:Ten eerste werd geen bewijs geleverd, dat een wijziging van het criterium met betrekking tot het gewicht gerechtvaardigd zou zijn. Het feit dat de bedrijfstak van de Gemeenschap op de hoogte is van offertes of transacties betreffende producten die net buiten de relevante gewichtsscala vallen, wijst er alleen maar op dat er een markt is voor verschillende producten en is op zich geen rechtvaardiging voor een uitbreiding van het toepassingsgebied van de maatregelen tot deze producten. Hoe dan ook, Spinnhütte kon geen bewijzen overleggen aangaande oneerlijke invoertransacties als gevolg van dergelijke offertes.Ten tweede, hoewel het product bestaande uit een gemengd weefsel het product van zijden weefsel waarop deze procedure betrekking heeft kan vervangen of daarmee rechtstreeks kan concurreren, moet er toch op worden gewezen dat de fysieke basiskenmerken van beide producten aanzienlijk verschillen. Hoe dan ook, zoals blijkt uit onderstaande delen E en F, zou de conclusie in verband met de schade en het opnieuw optreden van schade niet verschillend zijn geweest, zo het product van gemengd weefsel onder de omschrijving van het product waarop dit onderzoek betrekking heeft, was gevallen, omdat de vraag in de Gemeenschap naar weefsels voor schrijfmachinelint in het algemeen is gedaald.E. SCHADE Omdat er slechts één producent in de Gemeenschap is, worden de gegevens om vertrouwelijkheidsredenen in de vorm van een index weergegeven.1. Productie van de Gemeenschap, verbruik, capaciteit, bezetting en werkgelegenheid (9) Gedurende de periode 1989/1990-1992/1993 daalde de totale productie van Spinnhütte van weefsels voor schrijfmachinelint, - zowel zuiver zijden weefsels als gemengde weefsels van zijde en polyester - met meer dan 60 %. Voor het soortgelijk product was de productiedaling gedurende deze periode veel groter, namelijk ongeveer 85 %.Spinnhütte voerde in 1989 een nieuw weefsel voor schrijfmachinelint in, dat uit een mengsel van zijde en polyester was vervaardigd. Spinnhütte hoopte in 1989 dat dit geoctrooieerde nieuwe product 50 % van zijn productie zou gaan uitmaken en op deze wijze geleidelijk het uit zuivere zijde bestaande product zou vervangen, dat door de sterke daling van de vraag aan belang heeft ingeboet.Aangezien het betrokken product niet werd ingevoerd en er slechts één producent is op de markt van de Gemeenschap, is de verkoop van Spinnhütte gelijk aan het totale verbruik van het soortgelijke product in de Gemeenschap.Volgens Spinnhütte werd in 1989 30 % van de capaciteit van de weverij gebruikt voor de vervaardiging van zijden weefsels voor schrijfmachinelint. Volgens ramingen werd aan het einde van de onderzochte periode slechts 10 % van de capaciteit voor het soortgelijke product gebruikt.Gedurende bedoelde periode bleef het aantal tewerkgestelde personen op 35 gehandhaafd.2. Invoer van het betrokken product (10) Volgens de door de Chinese producent in verband met de verbintenis overgelegde verslagen heeft sedert 1989 geen invoer van het betrokken product plaatsgevonden, hetgeen door de desbetreffende cijfers van Eurostat wordt bevestigd.3. Spinnhütte is verkoop van het betrokken product op de markt van de Gemeenschap (11) De door Spinnhütte op de markt van de Gemeenschap verkochte hoeveelheden zijden weefsels voor schrijfmachinelint, uitgedrukt in m2, daalden tussen 1 januari 1989 en 30 juni 1993 met 72 %; gedurende dezelfde periode daalden de prijzen met 66 %.4. Rentabiliteit (12) Volgens de beschikbare gegevens kon de producent van de Gemeenschap, daar de verkoopprijzen minder daalden dan de hoeveelheden terwijl de prijzen van ruwe zijde eveneens daalden, aan het einde van de periode blijkbaar opnieuw een bevredigende winst per eenheid maken en een redelijke kapitaalopbrengst verwezenlijken. Uitgaande van een index van 100 in 1988/1989 bereikte de rentabiliteit een index van 112 in 1992/1993.5. Conclusie betreffende de schade (13) Uit het onderzoek is gebleken, dat de bedrijfstak van de Gemeenschap ernstige economische moeilijkheden ondervond in de vorm van dalingen van productie, verkoop en prijzen; aangezien er geen invoer plaatsvond, is het duidelijk dat deze ontwikkelingen uitsluitend te wijten waren aan een dalende vraag, die weer het gevolg was van het feit dat een algemene overschakeling plaatsvond van het gebruik van van weefsels vervaardigd schrijfmachinelint naar kunststoffen schrijfmachinelint en van schijfmachines naar tekstverwerkers. Toen Spinnhütte met een dergelijke fundamentele omschakeling werd geconfronteerd, kon het bedrijf niets anders doen dan zijn assortiment aanpassen (zie hieronder).F. HERHALING VAN SCHADELIJKE DUMPING (14) Het feit dat na de instelling van de antidumpingmaatregelen niet meer werd uitgevoerd, is op zich onvoldoende reden de maatregelen op te heffen. Nagegaan moet worden of het vervallen van de maatregelen tot een voorzienbare en dreigende herhaling van de schade als gevolg van de invoer met dumping van oorsprong uit de Volksrepubliek China zou leiden.1. Herhaling van de dumping (15) De Commissie herinnert eraan, dat in dit bijzondere geval de normale waarde moet worden vastgesteld op basis van de productiekosten vermeerderd met een redelijke winst; deze werden berekend aan de hand van de kosten en winst van de producent van de Gemeenschap.In dit opzicht is uit het onderzoek gebleken, dat de normale waarde vergeleken met het oorspronkelijk onderzoek sterk is gedaald. Uit de beschikbare gegevens en uit de door Spinnhütte op 5 december 1995 ingediende gegevens blijkt, dat de prijs van ruwe zijde, de belangrijkste kostenfactor voor het betrokken product, sedert 1989/1990 met 50 % is gedaald en dat er zich wat de productiekosten en andere kosten betreft sedert die tijd gunstige ontwikkelingen hebben voorgedaan. Bovendien kan ruwe zijde nu gemakkelijker op de wereldmarkt worden verkregen en is de producent van de Gemeenschap niet langer afhankelijk van de Chinese leveringen van ruwe zijde. Bovendien zouden door de voorlopige toepassing van de overeenkomst tussen de Gemeenschap en China van 1995 die voorwerp was van Besluit 95/115/EG van de Raad (8) situaties moeten worden voorkomen, waarin afgewerkte goederen worden uitgevoerd tegen prijzen die ongeveer gelijk zijn aan of lager liggen dan de prijs van het gehalte aan ruwe zijde.Een combinatie van deze factoren leidt bij de Commissie tot de overtuiging, dat een daling van de vastgestelde normale waarde de dumping min of meer zou laten verdwijnen of de dumpingmarge tenminste ruimschoots zou verminderen hoewel het, zoals hieronder uiteengezet, gezien de daling van de vraag, helemaal niet duidelijk is of de uitvoer weer op gang zou komen indien de huidige maatregelen kwamen te vervallen. Bovendien produceert de enige Chinese producent die zijden weefsels voor schrijfmachinelint kan aanbieden, naast dit product 35 andere producten en het is derhalve weinig waarschijnlijk dat deze producent geïnteresseerd zou zijn in het betrokken product, waarvoor de vraag toch sterk is gedaald.Voorts is de totale productie van de Chinese producent volgens zijn gegevens bestemd voor de Chinese markt en is het weinig waarschijnlijk dat zijn productie zal worden verhoogd om de markt van de Gemeenschap te bevoorraden; een verandering van de weefgetouwen wou weinig rendabel zijn, omdat andere zijden producten meer opbrengen en de vraag naar het betrokken product daalt.(16) De producent van de Gemeenschap erkende dat er geen bewijzen beschikbaar waren aangaande de invoer van het betrokken product uit China tussen november 1989 en 1 oktober 1995, met andere woorden sedert de instelling van de antidumpingmaatregelen in 1990 en daarvoor, maar hij beweerde dat de maatregelen op verschillende wijzen werden ontweken, bijvoorbeeld door overlading van de goederen en vervoer ervan via derde landen met foute opgave van de oorsprong, foute omschrijving van het product en manipulaties bij de gewichtslimieten waarop de omschrijving van het betrokken product van toepassing is.Voorts voerde hij aan, dat er aanwijzingen waren dat de Chinese exporteur nog steeds belangstelling had voor de markt van de Gemeenschap.Ten eerste had een andere Chinese exporteur blijkbaar offertes ingediend voor de verkoop op de markt van de Gemeenschap van zijden weefsels voor schrijfmachinelint van oorsprong uit China. Bovendien kon uit de naar verluidt zwakke financiële resultaten van de Chinese zijdeindustrie worden afgeleid dat schadelijke dumping waarschijnlijk opnieuw zou optreden indien de maatregelen zouden vervallen. Ook werd verwezen naar verscheidene andere offertes en transacties tegen prijzen die onder de normale waarde van het Chinese product lagen en waarbij de producten via Zwitserland de markt van de Gemeenschap binnenkwamen.Ten tweede betwistte de producent van de Gemeenschap het standpunt dat de totale productie van het soortgelijk product van de enige Chinese producent uitsluitend voor de Chinese markt bestemd was; bij stelde namelijk over bewijzen te beschikken waaruit zou blijken dat het Chinese product in de VS werd verkocht. Bovendien werden de overcapaciteit van de Chinese zijde-industrie en de recente overeenkomst tussen de Gemeenschap en China, die niet op het betrokken product van toepassing is, als redenen vermeld die de uitvoer van zijden weefsels voor schrijfmachinelint voor de Chinese producent belangrijk maakten. De hervatting van deze uitvoer zou opnieuw tot schadelijke dumping leiden en hiertegen zouden alleen antidumpingmaatregelen bescherming kunnen bieden. Tot slot werden het in augustus 1991 door de Chinezen ingediende verzoek om een nieuw onderzoek en de aanpassing van de prijsverbintenis in februari 1994 op verzoek van de Chinese exporteur ook als bewijzen aangehaald dat nog steeds belangstelling voor de markt van de Gemeenschap bestaat.(17) De Commissie onderzocht deze beweringen, maar moet deze van de hand wijzen.Ter staving van de beweringen aangaande de ontwijking van de rechten werden geen bewijzen overgelegd. Meer bepaald ten aanzien van de invoer via Zwitserland werd aangetoond, dat het in dit geval geen weefsels voor schrijfmachinelint betrof, aangezien de ingevoerde producten niet voldeden aan de lengtevereisten van 220 yards per rol, hetgeen ook door de producent in de Gemeenschap werd toegegeven.Vastgesteld werd dat de offertes van de andere Chinese exporteur niet relevant waren; immers blijkens de klacht zelf mag de betrokken uitvoerende onderneming het betrokken product niet uitvoeren.Ten aanzien van de mogelijke verkoop op de markt van de VS en de eventuele gevolgen van overcapaciteit in de Chinese zijde-industrie herinnert de Commissie eraan, dat uit haar gegevens blijkt dat de totale productie van de enige producent in China voor de binnenlandse markt bestemd is. Ondanks deze tegenstrijdige aanwijzingen over de uitvoer naar de markten van derde landen handhaaft de Commissie het hierboven uiteengezette standpunt, dat een stijging van de Chinese productie van het soortgelijke product voor uitvoer naar de Gemeenschap onwaarschijnlijk is, gelet op de fase van de levenscyclus van het product en de kosten om van andere zijden producten, die meer opbrengen, over te schakelen op het betrokken product, enkel met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap waar de vraag naar dit product op de markt sterk daalt. Gezien zijn assortiment lijkt de Chinese producent voorts niet afhankelijk van de productie en verkoop van zijden weefsels voor schrijfmachinelint.Het Chinese verzoek om een nieuw onderzoek en de aanpassing van de prijsverbintenis kunnen op zich geen bewijzen zijn voor het feit dat de schade dreigt zich te herhalen, vooral omdat sedert 1989, dat wil zeggen een tijdstip dat vóór de instelling van de maatregelen ligt, niet meer in de Gemeenschap werd ingevoerd.2. Herhaling van schade (18) De producent van de Gemeenschap voerde aan, dat antidumpingmaatregelen nog steeds nodig waren om te voorkomen dat de schade zich zou herhalen, aangezien in zijn onderneming, die klein is, de laatste hand werd gelegd aan een herstructurering. Hoewel de productie werd gediversifieerd, zodat niet langer alleen zijden weefsels voor schrijfmachinelint worden vervaardigd, was, naar de onderneming beweerde, de omschakeling nog niet voltooid en bleef de productie van het soortgelijke product voor het overleven van Spinnhütte van essentieel belang.(19) In dit verband zij er in de eerste plaats op gewezen, dat antidumpingmaatregelen niet beogen de bedrijfstak van de Gemeenschap ter zijde te staan bij zijn herstructureringen, maar de handelsontwrichtende gevolgen van schadelijke dumping op te heffen en de bedrijfstak van de Gemeenschap op deze wijze in staat te stellen op gelijke voet met de met dumping ingevoerde producten te concurreren.Voorts moet eraan worden herinnerd dat sedert november 1989 niet meer werd ingevoerd en dat derhalve de bedrijfstak van de Gemeenschap sedertdien geen schade meer kan zijn toegebracht door de invoer met dumping van het betrokken product.Omdat de producent in de Gemeenschap en de Chinese producent de twee enige producenten van zijden weefsels voor schrijfmachinelint in de wereld zijn, geniet de producent van de Gemeenschap sedert 1989 een monopolie in de Gemeenschap.Het is daarom duidelijk, dat een hervatting van de invoer door verscherping van de concurrentie op de markt, de positie van Spinnhütte zou beïnvloeden. Zoals hierboven uiteengezet, is het evenwel onwaarschijnlijk dat het betrokken product opnieuw tegen dumpingprijzen zal worden uitgevoerd indien de maatregelen worden ingetrokken.(20) Tenslotte verzocht de producent van de Gemeenschap, omdat hij van oordeel is dat bij het vervallen van de bestaande maatregelen opnieuw dumping zal optreden, om handhaving van Verordening (EEG) nr. 3200/90 waarbij een definitief recht werd ingesteld en om onmiddellijke schorsing van de maatregelen ingevolge artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96.De Commissie kan dit verzoek niet inwilligen. Daar het voor heel andere situaties was bedoeld, kan artikel 14, lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad in de omstandigheden van deze procedure niet worden toegepast.G. CONCLUSIE (21) Gezien bovenstaande overwegingen concludeert de Commissie, dat er geen bewijzen zijn dat het vervallen van de antidumpingmaatregelen tot een voorzienbare en dreigende herhaling van de schade als gevolg van de invoer met dumping uit China zal leiden. Het lijkt immers waarschijnlijk dat de bedrijfstak van de Gemeenschap verder moeilijkheden zal ondervinden, niet door de invoer uit China maar door vervangingsproducten en door een groeiende vraag naar tekstverwerkers en persoonlijke computers, waardoor de verkoop van conventionele schrijfmachines waarvoor van weefsels vervaardigde linten nodig zijn, onvermijdelijk verder zal dalen.(22) Rekening houdend vooral met de dalende vraag naar het betrokken product, met het klaarblijkelijk herstel van de rentabiliteit en met de onwaarschijnlijkheid van het wederoptreden van schadelijke dumping, wordt derhalve geoordeeld dat de thans geldende maatregelen zouden mogen vervallen.(23) De Commissie stelde de belanghebbende partijen waaronder de bedrijfstak van de Gemeenschap, van haar conclusies in kennis. Na door de Commissie van bovenstaande gegevens en conclusies in kennis te zijn gesteld, dienden vertegenwoordigers van de bedrijfstak van de Gemeenschap verder schriftelijk en mondeling standpunten in met betrekking tot de gevolgen van de onderhavige Chinese invoer voor de bedrijfstak van de Gemeenschap. Er werden evenwel geen gegevens of argumenten verstrekt, die na onderzoek bovenstaande conclusies ongedaan konden maken.(24) De lidstaten maakten geen bezwaar tegen de beëindiging van de procedure,BESLUIT:Enig artikel De antidumpingprocedure betreffende de invoer van zuiver zijden weefsels voor schrijfmachinelint, ingedeeld onder de GN-codes ex 5007 10 00, ex 5007 20 11, ex 5007 20 19 en ex 5007 20 21, van oorsprong uit de Volksrepubliek China, wordt beëindigd.Gedaan te Brussel, 27 mei 1998.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB L 128 van 30. 4. 1998, blz. 18.(3) PB L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.(4) PB L 174 van 7. 7. 1990, blz. 27.(5) PB L 306 van 6. 11. 1990, blz. 21.(6) PB C 12 van 18. 1. 1992, blz. 5.(7) PB C 291 van 4. 11. 1995, blz. 20.(8) PB L 104 van 6. 5. 1995, blz. 2.


title: Besluit (EU) 2015/2399 van de Raad van 26 oktober 2015 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de vereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Colombia inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf

text:
               19.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 333/1

         BESLUIT (EU) 2015/2399 VAN DE RAAD
   van 26 oktober 2015
   betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, en de voorlopige toepassing van de vereenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Colombia inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 77, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad (1) is de Republiek Colombia verplaatst van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad (2) naar bijlage II daarbij.

               (2)

               Bij de Republiek Colombia staat een voetnoot die luidt dat de visumvrijstelling geldt vanaf de datum van inwerkingtreding van een met de Europese Unie te sluiten visumvrijstellingsovereenkomst.

               (3)

               Overeenkomstig Verordening (EU) nr. 509/2014 heeft de Commissie de situatie van de Republiek Colombia ten aanzien van de in die verordening opgenomen criteria beoordeeld. Op 29 oktober 2014 heeft de Commissie een verslag vastgesteld waarvan de conclusie luidde dat de economische, sociale en veiligheidssituatie in Colombia er de laatste jaren sterk op is vooruitgegaan, en dat het daarom gerechtvaardigd is dat Colombianen voor het reizen naar het grondgebied van de Europese Unie worden vrijgesteld van de visumplicht.

               (4)

               Bij besluit van 19 mei 2015 heeft de Raad de Commissie gemachtigd te onderhandelen over een overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Colombia inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf.

               (5)

               De onderhandelingen over de overeenkomst hebben op 20 mei 2015 plaatsgevonden en zijn succesvol afgerond op 9 juni 2015.

               (6)

               De overeenkomst dient te worden ondertekend en de aangehechte verklaringen dienen te worden goedgekeurd. In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de formele sluiting ervan dient de overeenkomst voorlopig te worden toegepast met ingang van de dag volgende op de datum van de ondertekening ervan.

               (7)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad (3); het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

               (8)

               Dit besluit vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad (4); Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van dit besluit en het besluit is niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt machtiging verleend tot ondertekening namens de Unie van de overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Colombia inzake de vrijstelling van de visumplicht voor kort verblijf (de „overeenkomst”), onder voorbehoud van de sluiting ervan.
   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De aan dit besluit gehechte verklaringen worden namens de Unie goedgekeurd.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 4
   In afwachting van de voltooiing van de procedures voor de sluiting ervan wordt de overeenkomst voorlopig toegepast vanaf de dag volgende op de datum van ondertekening (5).
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 26 oktober 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. DIESCHBOURG

      (1)  Verordening (EU) nr. 509/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 149 van 20.5.2014, blz. 67).

      (2)  Verordening (EG) nr. 539/2001 van de Raad van 15 maart 2001 tot vaststelling van de lijst van derde landen waarvan de onderdanen bij overschrijding van de buitengrenzen in het bezit moeten zijn van een visum en de lijst van derde landen waarvan de onderdanen van die plicht zijn vrijgesteld (PB L 81 van 21.3.2001, blz. 1).

      (3)  Besluit 2000/365/EG van de Raad van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis (PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43).

      (4)  Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het Schengenacquis (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20).

      (5)  De datum van de ondertekening van de overeenkomst zal door het secretariaat-generaal van de Raad worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.


Avis juridique important

|

31986D0565

86/565/EEG: Besluit van de Commissie van 19 november 1986 tot wijziging van Besluit 73/351/EEG houdende instelling van een Raadgevend Comité voor douanezaken

Publicatieblad Nr. L 331 van 25/11/1986 blz. 0018

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 19 november 1986  tot wijziging van Besluit 73/351/EEG houdende instelling van een Raadgevend Comité voor douanezaken  (86/565/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Overwegende dat de Commissie bij Besluit 73/351/EEG (1), laatstelijk gewijzigd bij Besluit 83/111/EEG (2), een Raadgevend Comité voor douanezaken heeft ingesteld om over de vraagstukken die zich in verband met de werking van de douane-unie voordoen, adviezen van de zijde van het bedrijfsleven en de consumenten in te winnen;  Overwegende dat het, gelet op de toetreding van Spanje en Portugal, dienstig is voor de representativiteit van dit Comité zorg te dragen door het aantal van zijn leden met twee te vermeerden;  Overwegende dat door de aard van haar beroepsactiviteiten, de categorie van commissionairs en douane-expediteurs, daaronder begrepen zij die tevens vervoerder zijn, in het bijzonder gekwalificeerd is om aan de goede werking van het Comité bij te dragen; dat het derhalve passend is de twee bijkomende plaatsen aan die categorie toe te delen,  BESLUIT:  Artikel 1  Artikel 3 van Besluit 73/351/EEG wordt gelezen:  »Artikel 3  1. Het Comité bestaat uit veertig leden.  Het is samengesteld uit vertegenwoordigers van de volgende categorieën van het economisch leven: industriëlen, ambachtslieden, landbouwers, handelaren, vervoerders, bankinstellingen, verzekeringsbedrijven, commissionairs en douane-expediteurs, daaronder begrepen zij die tevens vervoerder zijn, toeristische organisaties, werknemers, consumenten en andere, bij douanevraagstukken betrokken kringen.  2. De zetels worden als volgt verdeeld:  - vier voor de vertegenwoordigers van de industrie,  - één voor de vertegenwoordigers van de ambachtelijke bedrijven,  - vier voor de vertegenwoordigers van de landbouw, waarvan één voor de vertegenwoordigers van de landbouwcooeperaties en één voor de vertegenwoordigers van de landbouwkundige voedingssector,  - vier voor de vertegenwoordigers van organisaties uit de handel,  - vier voor de vertegenwoordigers van de Kamers van koophandel en fabrieken,  - één voor de vertegenwoordigers van het railvervoer,  - één voor de vertegenwoordigers van het wegvervoer,  - één voor de vertegenwoordigers van de zeescheepvaart,  - één voor de vertegenwoordigers van de binnenscheepvaart,  - één voor de vertegenwoordigers van het luchtvervoer,  - één voor de vertegenwoordigers van de bankinstellingen,  - één voor de vertegenwoordigers van de verzekeringsbedrijven,  - vijf voor de vertegenwoordigers van de commissionairs en de douane-expediteurs, daaronder begrepen zij die tevens vervoerder zijn,  - twee voor de vertegenwoordigers van de toeristische organisaties,  - vier voor de vertegenwoordigers van de werknemers,  - drie voor de vertegenwoordigers van de consumenten, waarvan één voor de vertegenwoordigers van de consumentencooeperaties,  - twee voor de vertegenwoordigers van andere, bij douanevraagstukken betrokken kringen.".  Artikel 2  Dit besluit wordt van kracht op 19 november 1986.  Gedaan te Brussel, 19 november 1986.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 321 van 22. 11. 1973, blz. 37.  (2) PB nr. L 66 van 12. 3. 1983, blz. 23.


Avis juridique important

|

31986D0664

86/664/EEG: Besluit van de Raad van 22 december 1986 houdende instelling van een overleg- en coördinatieprocedure op het gebied van het toerisme

Publicatieblad Nr. L 384 van 31/12/1986 blz. 0052 - 0053 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 1 Deel 2 blz. 0069  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 1 Deel 2 blz. 0069

BESLUIT VAN DE  RAAD van 22 december 1986 houdende instelling van een overleg- en cooerdinatieprocedure op het  gebied van het toerisme (86/664/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 235, Gezien het voorstel van de Commissie(1), Gezien het advies van het Europese Parlement(2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3), Overwegende dat de Gemeenschap ingevolge artikel 2 van het Verdrag met name tot taak heeft om de  harmonische ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele Gemeenschap, alsmede een gestadige en evenwichtige expansie en nauwere betrekkingen tussen  de in de Gemeenschap verenigde Staten te bevorderen; dat het toerisme aan die verwezenlijking van  deze doelstellingen kan bijdragen; Overwegende dat in de resolutie van de Raad van 10 april 1984 betreffende een communautair beleid  voor het toerisme(4) nadruk wordt gelegd op de noodzaak van overleg tussen de Lid-Staten en de  Commissie inzake toerisme; Overwegende dat overleg een geschikt middel is om samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie  met het oog op de verwezenlijking van de doelstellingen van het Verdrag te vergemakkelijken; Overwegende dat het van belang is dat elke Lid-Staat de andere Lid-Staten en de Commissie laat  delen in de ervaring die hij op het gebied van het toerisme heeft opgedaan; Overwegende dat met het oog op het overleg inzake toerisme, de uitwisseling van informatie tussen  de Lid- Staten en de Commissie dient te worden georganiseerd; Overwegende dat dit overleg geen herhaling mag vormen van werk dat reeds in andere instanties van  de Gemeenschap wordt verricht, BESLUIT: Artikel 1 Bij de Commissie wordt een raadgevend comité inzake toerisme, hierna genoemd "Comité'',  ingesteld. Het is samengesteld uit leden, die door elke Lid-Staat worden aangewezen. Artikel 2 Het Comité heeft tot taak de uitwisseling van informatie, het overleg alsmede in  voorkomend geval de samenwerking op het gebied van het toerisme, en met name de dienstverlening aan  toeristen, te vergemakkelijken. Artikel 3 Voor het in artikel 2 bepaalde doel zendt iedere Lid-Staat de Commissie eenmaal per  jaar een verslag over de belangrijkste maatregelen die hij op het gebied van de dienstverlening aan  toeristen heeft genomen en, voor zover mogelijk, over de maatregelen die hij overweegt te nemen, en  die consequenties kunnen hebben voor reizigers uit de andere Lid-Staten. De Commissie stelt de overige Lid-Staten hiervan in kennis. Artikel 4 1.  Het Comité, dat ten minste eenmaal per jaar bijeenkomt, houdt aan de hand van de in  artikel 3 bedoelde verslagen een gedachtenwisseling om in voorkomend geval de toekomstige  samenwerking tussen de Lid-Staten ter verwezenlijking van de in artikel 2 bedoelde doelstellingen  te vergemakkelijken. 2.  Voorts bespreekt het Comité op verzoek van de Commissie of een Lid-Staat iedere kwestie die  voor meerdere Lid-Staten van belang kan zijn. 3.  Het Comité dient eveneens de Commissie van advies over elk vraagstuk ten aanzien waarvan deze  verzoekt. 4.  De informatie en het overleg zoals bedoeld in dit besluit vallen onder het beroepsgeheim. Artikel 5 Het Comité wordt voorgezeten door de Commissie. De Commissie neemt het secretariaat van het Comité waar. Gedaan te Brussel, 22 december 1986. Voor de RaadDe VoorzitterG. SHAW (1)PB nr. C 114 van 15. 5. 1986, blz. 8.  (2)Advies uitgebracht op 12 december 1986 (nog niet bekendgemaakt in het Publikatieblad).  (3)PB nr. C 328 van 22. 12. 1986, blz. 1.  (4)PB nr. C 115 van 30. 4. 1984, blz. 1.


Avis juridique important

|

31997D0743

97/743/EG, Euratom: Besluit van de Raad van 27 oktober 1997 houdende benoeming van een lid van het Economisch en Sociaal Comité

Publicatieblad Nr. L 301 van 05/11/1997 blz. 0016 - 0016

BESLUIT VAN DE RAAD van 27 oktober 1997 houdende benoeming van een lid van het Economisch en Sociaal Comité (97/743/EG, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 194,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 166,Gelet op Besluit 94/660/EG, Euratom van de Raad van 26 september 1994 tot benoeming van de leden van het Economisch en Sociaal Comité voor de periode van 21 september 1994 tot en met 20 september 1998 (1),Overwegende dat in genoemd Comité een vacature is ontstaan wegens het aftreden van de heer Werner Löw, waarvan de Raad op 14 mei 1997 in kennis is gesteld,Gezien de door de Duitse regering ingediende voordrachten,Na het advies van de Europese Commissie te hebben ingewonnen,BESLUIT:Enig artikel Mevrouw Renate Hornung-Draus wordt benoemd tot lid van het Economisch en Sociaal Comité, ter vervanging van de heer Werner Löw voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 20 september 1998.Gedaan te Luxemburg, 27 oktober 1997.Voor de RaadDe VoorzitterR. GOEBBELS(1) PB L 257 van 5. 10. 1994, blz. 20.


title: 2012/616/EU: Besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2012 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010

text:
               17.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 286/349

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2012
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010
   (2012/616/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06086/2012 — C7-0050/2012),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 1361/2008 van de Raad van 16 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 219/2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (3), en met name artikel 4 ter,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0114/2012),

               1.

               verleent de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar kwijting voor de uitvoering van de begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2010;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de uitvoerend directeur van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 368 van 16.12.2011, blz. 32.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 352 van 31.12.2008, blz. 12.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               17.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 286/350

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2012
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar voor het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de gemeenschappelijke onderneming (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06086/2012 — C7-0050/2012),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 1361/2008 van de Raad van 16 december 2008 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 219/2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de realisering van het Europese nieuwe generatie luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar) (3), en met name artikel 4 ter,

               —

               gezien het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar, aangenomen door haar raad van bestuur op 28 juli 2009 („het financieel reglement van Sesar” genoemd),

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie vervoer en toerisme (A7-0114/2012),

               A.

               overwegende dat de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar („de gemeenschappelijke onderneming”) in februari 2007 werd opgericht om het Sesar-onderzoeksprogramma (Single European Sky Air Traffic Management Research — luchtverkeersleiding voor het gemeenschappelijk Europees luchtruim) te beheren;

               B.

               overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming haar werkzaamheden zelfstandig aanving in augustus 2007;

               C.

               overwegende dat de gemeenschappelijke onderneming eigenaar is van alle roerende en onroerende goederen die door haar worden vervaardigd of die aan haar worden overgedragen voor de ontwikkelingsfase van het Sesar-project, in overeenstemming met de specifieke overeenkomsten gesloten met haar leden;

               D.

               overwegende dat de Rekenkamer verklaard heeft redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening voor het begrotingsjaar 2010 betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen wettig en regelmatig zijn;

               E.

               overwegende dat de Rekenkamer in april 2010 haar Advies nr. 2/2010 over het Financieel Reglement van de Gemeenschappelijke Onderneming Sesar heeft uitgebracht;

               F.

               overwegende dat de begroting voor de ontwikkelingsfase 2008-2013 van het Sesar-project uitkomt op 2 100 000 000 EUR;

               G.

               overwegende dat voor het begrotingsjaar 2010 het definitieve budget voor de gemeenschappelijke onderneming uitkomt op 143 000 000 EUR,

      Budgettair en financieel beheer

               1.

               constateert dat in de definitieve begroting van de gemeenschappelijke onderneming voor het begrotingsjaar 2010 vastleggingskredieten ter hoogte van 135 000 000 EUR en betalingskredieten ter hoogte van 143 000 000 EUR waren opgenomen; constateert verder dat de bestedingsgraad voor vastleggings- en betalingskredieten op respectievelijk 97,3 % en 82,2 % uitkwam;

               2.

               concludeert uit het verslag van de Rekenkamer dat de gemeenschappelijke onderneming aan het eind van het jaar 2010 beschikte over een positief begrotingssaldo van 53 500 000 EUR en dat de bankdeposito’s 57 200 000 EUR bedroegen; stelt vast dat dit is gebaseerd op:

                           —

                           bijdragen van leden: 55 600 000 EUR,

                           —

                           het resultaat van het voorgaande jaar: 86 500 000 EUR,

                           —

                           betalingen aan de gemeenschappelijke onderneming: 84 900 000 EUR,

                           —

                           overdracht van kredieten: 3 700 000 EUR;

               3.

               herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat deze situatie zich niet verdraagt met het budgettaire evenwichtsprincipe; stelt echter vast dat de gemeenschappelijke onderneming aan de Rekenkamer antwoordde dat de liquide balans over 2010 ten opzichte van 2009 met 34 % afnam en dat uit de bijdragen van leden ter hoogte van 55 600 000 EUR in de laatste weken van 2010 een bedrag van 43 800 000 EUR werd ontvangen ter financiering van de activiteiten in 2011; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming een actieplan met concrete maatregelen en deadlines op te stellen om de begroting in evenwicht te houden en de kwijtingsautoriteit ter zake te informeren;

               4.

               onderstreept dat in overeenstemming met artikel 6 van het financieel reglement van Sesar geen uitgaven mogen worden bewilligd of goedgekeurd boven de kredieten die in de begroting staan vermeld; is er bezorgd over dat voor de twee begrotingshoofdstukken — administratieve kosten, onderzoek en ontwikkeling — de uitgaven de toegestane kredieten met respectievelijk 11 % en 9 % overschreden; neemt kennis van het feit dat de gemeenschappelijke onderneming ervan uitgaat dat zij de totale betalingskredieten slechts in één keer kan opnemen in de totale begroting voor 2007-2016 om te vermijden dat het totale begrotingsplafond aan het eind van de ontwikkelingsfase van Sesar in 2016 wordt overschreden; herinnert de gemeenschappelijke onderneming eraan dat zij dient te voldoen aan de regels van haar eigen Financieel Reglement en verwacht dat in komende begrotingsjaren de toegestane uitgaven de begrotingskredieten niet zullen overschrijden;

      Internecontrolesystemen

               5.

               stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming in 2010 een begin maakte met het gebruik van het financieel verslagleggingssysteem (ABAC en SAP) dat ook door de Commissie wordt gebruikt; betreurt dat het operationeel programmabeheerssysteem van de gemeenschappelijke onderneming niet in dit financieel verslagleggingssysteem werd opgenomen en dat de onderliggende zakelijke processen per eind 2010 niet, zoals vereist door het financieel reglement van Sesar, door de rekenplichtige waren gevalideerd;

               6.

               stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming een operationeel programmabeheerssysteem heeft ontwikkeld dat een aanvulling vormt op de financiële en budgettaire informatie en dat zij haar systemen zo goed mogelijk heeft geïntegreerd, binnen de gebruiksbeperkingen van ABAC en SAP; stelt daarnaast vast dat de gemeenschappelijke onderneming van plan was ABAC Assets en ABAC Contract aan het eind van 2011 te implementeren en dat het verslag van de rekenplichtige over de validering van de plaatselijke systemen in 2011 zal worden opgesteld;

               7.

               verzoekt de gemeenschappelijke onderneming de kwijtingsautoriteit informatie te verstrekken over:

                           —

                           de aard van de beperkingen die de gemeenschappelijke onderneming ervaart bij het gebruik van ABAC en SAP,

                           —

                           de status van de validering van de onderliggende zakelijke processen, in het bijzonder de plaatselijke systemen;

               8.

               dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming niettemin op aan dat zij haar financieel verslagleggingssysteem (ABAC en SAP) integreert met haar operationeel programmabeheerssysteem waardoor de kosten aan specifieke activiteitenpakketten kunnen worden toegewezen en de financieringsbronnen van operationele kosten kunnen worden geïdentificeerd;

      Projectbeheer

               9.

               concludeert uit het jaarverslag dat het Sesar-programma in 2010 bestond uit 304 projecten waarvan 171 werden geïnitieerd in 2009 terwijl 114 aanvullende projecten in 2010 werden gelanceerd; stelt vast dat 80,9 % van de projecten zich in de uitvoeringsfase bevinden met uitsluiting van de projecten die werden geannuleerd (3) of opgeschort (10); stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming voor elk geannuleerd of opgeschort project een verklaring heeft geleverd en heeft uitgelegd welke verbeteringsmaatregelen zijn genomen; stelt met betrekking tot de thans opgeschorte projecten vast dat:

                           —

                           ongeveer 60 % ervan betrekking heeft op activiteiten waarvoor eerst volledige resultaten van andere projecten moeten zijn verkregen voordat deze weer kunnen worden opgestart,

                           —

                           ongeveer 20 % betrekking heeft op projecten die niet op betrouwbare wijze zijn gekoppeld aan andere programma-activiteiten;

                     De overige 20 % is opgeschort wegens een onduidelijke relatie met het concept voor de toekomstige activiteiten vanwege onvolledige afstemming met het masterplan;

               10.

               dringt er bij de gemeenschappelijke onderneming op aan de kwijtingsautoriteit te informeren over de uitvoering van projecten binnen het Sesar-programma en inzage te geven in de bereikte resultaten;

      Prestaties

               11.

               spoort de Commissie en de lidstaten aan tot meer doelmatigheid bij de uitvoering van de verordeningen betreffende het Europese gemeenschappelijke luchtruim, om de efficiëntie van de investeringen in het Sesar-project op te voeren;

               12.

               vraagt aandacht voor het correcte beheer van de financiële middelen en onderstreept dat de gemeenschappelijke onderneming belangrijk is voor het Europese gemeenschappelijke luchtruim;

               13.

               concludeert uit het jaarverslag dat er een totaaloverzicht werd opgesteld met betrekking tot de implementatie van het Sesar-programma en dat de conclusies uitwezen dat de ambitieuze doelstellingen van het programma zouden moeten worden onderscheiden in enerzijds technische en anderzijds operationele activiteiten, met een gedetailleerde vermelding van wat door wie en op welk tijdstip moet worden gedaan waardoor het Sesar-project kan worden voorzien van duidelijke en gevalideerde resultaten; concludeert dat dit zal bijdragen aan het verwezenlijken van de doelstellingen van de Sesar-ontwikkelingsfase en de specifieke strategische doelstellingen voor 2012; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming een actieplan met concrete maatregelen en deadlines op te stellen gericht op de conclusies van het totaaloverzicht;

               14.

               stelt daarnaast vast dat eind 2009 werd besloten tot instelling van een gemeenschappelijk uitvoeringskader voor Sesar gericht op een adequaat programma/projectbeheer via gestroomlijnde bewaking en controle; stelt vast dat dit uitvoeringskader aan het eind van 2010 duidelijk is gedefinieerd en dat rond 85 % daarvan is geïmplementeerd en in werking is; verzoekt de gemeenschappelijke onderneming de kwijtingsautoriteit te informeren over de uitvoering van de implementatie en het opzetten van het uitvoeringskader en over de bereikte resultaten;

               15.

               stelt vast dat de Commissie in 2010 een eerste tussentijdse evaluatie van het werk van de gemeenschappelijke onderneming heeft opgesteld; stelt vast dat in deze evaluatie wordt opgemerkt dat de gemeenschappelijke onderneming in staat is optimaal te reageren op de behoeften van de gebruikers van het luchtruim en van de dienstverleners; meent echter dat tussentijdse evaluaties en evaluaties moeten worden gedaan door externe en onafhankelijke deskundigen;

      Interne audit

               16.

               verwelkomt het feit dat de uitvoerend directeur van de gemeenschappelijke onderneming eind 2010 een interne-auditfunctie (IAC) heeft ingericht, de voormalige interne controller van de gemeenschappelijke onderneming aan het hoofd van deze IAC heeft gesteld en akkoord is gegaan met het activiteitenplan van de IAC voor 2011;

               17.

               concludeert uit het jaarverslag dat de gemeenschappelijke onderneming in mei 2010 een kaderovereenkomst voor controlediensten is aangegaan;

               18.

               verwelkomt het feit dat de gemeenschappelijke onderneming en de Commissie maatregelen hebben getroffen om ervoor te zorgen dat de omschrijvingen van de respectieve operationele rollen van de dienst Interne Audit van de Commissie en de interne-auditfunctie van de gemeenschappelijke onderneming duidelijker worden maar stelt vast dat het reglement van de gemeenschappelijke onderneming niet is geamendeerd;

               19.

               constateert met voldoening dat de dienst Interne Audit op basis van het algemeen financieel reglement haar verantwoordelijkheden aanvaardt als Interne controller van de gemeenschappelijke onderneming en dat de raad van bestuur van de gemeenschappelijke onderneming het reglement voor de functie interne controle dienovereenkomstig heeft gewijzigd;

      Te late betaling van de lidmaatschapsbijdragen

               20.

               is er bezorgd over dat de deadline voor betaling van de contante bijdragen aan de gemeenschappelijke onderneming niet door de leden is nageleefd; stelt vast dat de betalingsachterstanden uiteenliepen van 12 tot 113 dagen en dat twee leden eind 2010 in het geheel geen bijdrage hadden betaald; stelt vast dat de gemeenschappelijke onderneming heeft gemeld dat deze bijdragen begin 2011 werden ontvangen;

      Horizontale opmerkingen over de gemeenschappelijke ondernemingen

               21.

               wijst erop dat de Commissie tot nu toe zeven gemeenschappelijke ondernemingen heeft opgericht krachtens artikel 187 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie; dat zes gemeenschappelijke ondernemingen (IMI, Artemis, Eniac, Clean Sky, FCH en ITER-F4E) vallen onder de onderzoeksactiviteiten van de DG’s van de Commissie RTD en INFSO en dat één gemeenschappelijke onderneming is belast met het ontwikkelen van een nieuw luchtvervoerbeheerssysteem (Sesar) in de sector vervoer waarvan de activiteiten worden gecontroleerd door het DG MOVE;

               22.

               stelt vast dat de totale indicatieve hulpmiddelen die nodig worden geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 21 793 000 000 EUR;

               23.

               stelt vast dat de totale indicatieve hulpmiddelen die nodig worden geacht voor de gemeenschappelijke ondernemingen gedurende hun bestaansperiode uitkomen op 11 489 000 000 EUR;

               24.

               stelt vast dat de totale bijdrage van de Unie aan de begroting van de gemeenschappelijke ondernemingen in het begrotingsjaar 2010 uitkomt op 505 000 000 EUR;

               25.

               verzoekt de Commissie de kwijtingsautoriteit geconsolideerde informatie te verstrekken over de totale jaarlijkse financiering per gemeenschappelijke onderneming die wordt onttrokken aan de algemene begroting van de Unie, helderheid te verschaffen over het gebruik van de middelen van de Unie en het vertrouwen van de Europese belastingbetalers in dit opzicht te herstellen;

               26.

               verwelkomt het initiatief van Artemis om in haar jaarverslag informatie te geven over de bewaking en controle van haar lopende projecten; is van mening dat deze werkwijze moet worden nagevolgd door de overige gemeenschappelijke ondernemingen;

               27.

               brengt in herinnering dat de gemeenschappelijke ondernemingen publiek-private samenwerkingsverbanden zijn en dat als gevolg daarvan publieke en private belangen met elkaar verweven zijn; is van mening dat in de gegeven omstandigheden het ontstaan van belangenconflicten niet moet worden uitgesloten maar dat daarmee op de juiste wijze moet worden omgegaan; verzoekt de gemeenschappelijke ondernemingen daarom de kwijtingsautoriteit te informeren over de verificatiemechanismen binnen hun respectieve structuren gericht op een juiste aansturing en het voorkomen van belangenconflicten;

               28.

               stelt vast dat de gemeenschappelijke ondernemingen, met uitzondering van met name de Europese gemeenschappelijke onderneming voor ITER en de ontwikkeling van fusie-energie, betrekkelijk kleine en geografisch-geconcentreerde structuren vormen; is daarom van mening dat deze zoveel mogelijk moeten samenwerken bij het beheer van hun hulpmiddelen;

               29.

               verzoekt de Rekenkamer de kwijtingsautoriteit te informeren over de follow-up van haar commentaar bij de jaarrekening over 2011 van elk van de gemeenschappelijke ondernemingen;

               30.

               verzoekt de Rekenkamer op redelijke termijn een speciaal verslag aan het Parlement te zenden over de meerwaarde van het opzetten van gemeenschappelijke ondernemingen voor een efficiënte uitvoering van programma’s van de Unie inzake onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie; stelt verder dat dit rapport ook dient in te gaan op de effectiviteit van het opzetten van gemeenschappelijke ondernemingen.

      (1)  PB C 368 van 16.12.2011, blz. 32.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 352 van 31.12.2008, blz. 12.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.