Avis juridique important

|

31994D0288

94/288/EG: BESLUIT VAN DE RAAD van 16 mei 1994 betreffende de sluiting van het Protocol tot handhaving van de Regeling betreffende de internationale handel in textiel (MVR)

Publicatieblad Nr. L 124 van 18/05/1994 blz. 0011

BESLUIT VAN DE RAAD van 16 mei 1994 betreffende de sluiting van het Protocol tot handhaving van de Regeling betreffende de internationale handel in textiel (MVR) (94/288/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113 juncto artikel 228, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat de Commissie, namens de Gemeenschap, heeft deelgenomen aan de onderhandelingen over de handhaving van de Regeling betreffende de internationale handel in textiel (MVR) (1);  Overwegende dat deze onderhandelingen hebben geleid tot de opstelling van een Protocol waarbij de MVR voor een nieuwe periode van twaalf maanden, tot en met 31 december 1994, wordt gehandhaafd;  Overwegende dat derhalve het Protocol namens de Gemeenschap dient te worden goedgekeurd,  BESLUIT:   Artikel 1  Het door het Textielcomité op 9 december 1993 opgestelde Protocol tot handhaving van de Regeling betreffende de internationale handel in textiel wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht.   Artikel 2  De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is kennis te geven van de aanvaarding van het Protocol als bedoeld in de punten 2 en 3 van het Protocol ten einde daardoor de Gemeenschap te binden.  Gedaan te Brussel, 16 mei 1994.  Voor de Raad De Voorzitter Th. PANGALOS  (1) PB nr. L 341 van 4. 12. 1986, blz. 34.


Avis juridique important

|

32002D0647

2002/647/EG: Besluit van de Raad van 12 juli 2002 tot vaststelling van het reglement van orde van het Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds

Publicatieblad Nr. L 212 van 08/08/2002 blz. 0008 - 0012

Besluit van de Raadvan 12 juli 2002tot vaststelling van het reglement van orde van het Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds(2002/647/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op de op 23 juni 2000 te Cotonou ondertekende Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds(1),Gelet op het op 18 september 2000 te Brussel ondertekende Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn(2), inzonderheid op artikel 21, lid 2,Gelet op Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit")(3),Gezien het voorstel van de Commissie,BESLUIT:Artikel 1Het reglement van orde van het Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds wordt vastgesteld zoals weergegeven in de bijlage.Artikel 2Tot de inwerkingtreding van het Intern Akkoord geldt dit reglement van orde alleen ten behoeve van de programmering zoals bedoeld in artikel 1, punten 1 en 2, van Besluit 2000/770/EG van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen(4) en, voor wat de LGO betreft, in artikel 20 van Besluit 2001/822/EG.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 12 juli 2002.Voor de RaadDe voorzitterT. Pedersen(1) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.(2) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.(3) PB L 314 van 30.11.2001, blz. 1.(4) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 354.BIJLAGEREGLEMENT VAN ORDE VAN HET COMITÉ VAN HET EUROPEES ONTWIKKELINGSFONDSArtikel 1SamenstellingHet Comité van het Europees Ontwikkelingsfonds, hierna "het comité" te noemen, bestaat uit de delegaties van de lidstaten, en staat onder voorzitterschap van een vertegenwoordiger van de Commissie.Een vertegenwoordiger van de Europese Investeringsbank neemt deel aan de werkzaamheden van het comité.Een vertegenwoordiger van het secretariaat-generaal van de Raad woont als waarnemer de vergaderingen van het comité bij.Artikel 2Raadpleging van het comité1. Het comité wordt geraadpleegd in de gevallen en volgens de procedures die zijn vastgesteld in het op 18 september 2000 te Brussel ondertekende Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het financieel protocol bij de partnerschapsovereenkomst tussen de staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, ondertekend te Cotonou (Benin) op 23 juni 2000, en de toewijzing van financiële bijstand ten behoeve van de landen en gebieden overzee waarop de bepalingen van het vierde deel van het EG-Verdrag van toepassing zijn ("Intern Akkoord")(1) en, in voorkomend geval, in Besluit 2001/822/EG van de Raad van 27 november 2001 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Gemeenschap ("LGO-besluit")(2). Met betrekking tot de bevoegdheden die bij laatstgenoemd besluit aan het comité zijn verleend, wordt het comité "het Comité van het EOF-LGO" genoemd.2. Behalve in de in lid 1 bedoelde gevallen waarin het comité wordt geraadpleegd,a) legt de Commissie aan het comité in iedere vergadering een lijst voor van de besluiten die zij in de voorafgaande periode heeft genomen op basis van de volgende bepalingen van het Intern Akkoord: artikel 24, lid 2, onder b); artikel 24, lid 3; artikel 24, lid 4; en artikel 25, lid 3, eerste streepje;b) wordt het comité zo spoedig mogelijk op de hoogte gebracht van de bij de uitvoering van de projecten of actieprogramma's ontstane vertragingen of moeilijkheden, die zouden kunnen leiden tot aanmerkelijke extra betalingsverplichtingen of substantiële wijzigingen, waardoor eventueel het comité overeenkomstig de bepalingen van het Intern Akkoord moet worden geraadpleegd.Artikel 3Bijeenroeping1. Het comité wordt bijeengeroepen door de voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek van een lidstaat.2. Gemeenschappelijke vergaderingen van het comité met andere comités kunnen worden bijeengeroepen voor vraagstukken van gemeenschappelijk belang die onder hun respectieve bevoegdheden vallen.Artikel 4Agenda1. De voorzitter stelt de ontwerp-agenda op en legt deze aan het comité voor.2. In de agenda wordt een onderscheid gemaakt tussen:- ontwerp-maatregelen waarvoor het comité uit hoofde van het Intern Akkoord om advies wordt gevraagd;- andere vraagstukken die het comité uit hoofde van het Intern Akkoord worden voorgelegd.3. Elke delegatie kan verzoeken een bepaald punt op de agenda van de vergadering van het comité te plaatsen. Dit verzoek kan mondeling worden toegelicht.4. Op de agenda staat de goedkeuring van de notulen van de vorige vergadering vermeld.Artikel 5Toezending van stukken aan de leden van het comité1. De convocatie, de ontwerp-agenda, de ontwerp-maatregelen waarover het advies van het comité wordt gevraagd en alle verdere werkdocumenten worden door de voorzitter, via het secretariaat, in de officiële talen van de Gemeenschap aan de leden van het comité toegestuurd, in de regel uiterlijk 15 werkdagen vóór de vergaderdatum.2. In spoedeisende gevallen en indien de vast te stellen maatregelen onmiddellijk moeten worden toegepast, kan de voorzitter, op verzoek van een lid van het comité of op eigen initiatief, de in het vorige lid bedoelde termijn bekorten tot zes werkdagen vóór de vergaderdatum.3. Bij wijze van uitzondering kan de voorzitter in naar behoren gemotiveerde, uiterst spoedeisende gevallen (bv. bij ernstige economische, sociale en politieke omstandigheden, natuurrampen in het begunstigde land of andere omstandigheden die tot een zeer snelle reactie nopen) afwijken van de in de leden 1 en 2 bepaalde termijnen.4. Wat de ontwerp-maatregelen betreft die het comité op grond van het Intern Akkoord via een mondelinge procedure moeten worden voorgelegd, doen de delegaties het secretariaat van het comité ten minste drie werkdagen vóór de vergaderdatum schriftelijk mededeling van:- de ontwerp-maatregelen die zij reeds in beginsel kunnen goedkeuren en die zij voorstellen om (al dan niet met opmerkingen of verzoeken om nadere inlichtingen) als A-punt op de agenda zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, te plaatsen, en van- de ontwerp-maatregelen die naar hun oordeel ter vergadering moeten worden besproken en die zij voorstellen als B-punt op de agenda te vermelden.De delegaties formuleren eveneens binnen dezelfde termijn schriftelijk hun opmerkingen en verzoeken om nadere inlichtingen.De nadere inlichtingen en de reacties op de geformuleerde opmerkingen worden zo mogelijk vóór de vergadering van het comité schriftelijk door de Commissie verstrekt.Artikel 6Advies van het comité1. Het comité wordt geraadpleegd in de gevallen en volgens de procedures die in het Intern Akkoord zijn vastgesteld. Wanneer het comité om advies wordt gevraagd, beraadslaagt het onder de voorwaarden en volgens de procedure die respectievelijk in de artikelen 21 en 27 van het Intern Akkoord zijn vastgesteld.2. Bij een mondelinge procedure kan de voorzitter, indien tijdens de vergadering een fundamentele wijziging in de ontwerp-tekst is aangebracht of nieuwe feitelijke gegevens zijn toegevoegd, op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat, de stemming over een agendapunt tot het einde van de vergadering of tot een volgende vergadering uitstellen.3. Indien de voorzitter in de in lid 2 beschreven situatie besluit het door een delegatie gevraagde uitstel van de stemming niet te verlenen, kan deze delegatie een voorbehoud maken dat uiterlijk binnen drie werkdagen te rekenen vanaf de dag volgend op die van de vergadering moet worden ingetrokken. Na het verstrijken van deze termijn wordt het advies van het comité als definitief genotuleerd. De Commissie stelt de lidstaten op de hoogte van het definitieve standpunt van de lidstaat waarvan de delegatie in het comité een voorbehoud had gemaakt.Artikel 7Vertegenwoordiging en quorum1. De delegatie van een lidstaat telt als één lid van het comité. Elke lidstaat beslist zelf over de samenstelling van zijn delegatie en stelt de voorzitter daarvan in kennis.Met goedkeuring van de voorzitter kunnen de delegaties zich op kosten van de betrokken lidstaat laten vergezellen door niet-gouvernementele deskundigen.2. De delegatie van een lidstaat kan, in voorkomend geval, één andere lidstaat vertegenwoordigen. De voorzitter van het comité wordt hiervan schriftelijk op de hoogte gebracht door de delegatie die zich laat vertegenwoordigen.3. Het aantal leden van het comité dat aanwezig moet zijn opdat de besluiten van het comité geldig zijn, is het aantal dat nodig is voor het uitbrengen van een advies met de daartoe op grond van het Intern Akkoord vereiste meerderheid.Artikel 8Toelating van derden1. De voorzitter kan op verzoek van een lid of op eigen initiatief besluiten over bijzondere punten deskundigen te horen.2. Deze deskundigen nemen, evenals de in artikel 7, lid 1, bedoelde deskundigen, niet deel aan de stemmingen van het comité en zij zijn bij de stemmingen niet aanwezig.Artikel 9Schriftelijke procedure1. Voor de ontwerp-maatregelen die in het kader van een schriftelijke procedure worden voorgelegd, beschikken de delegaties over een termijn van 15 werkdagen vanaf de dag van verzending van de ontwerp-maatregelen om een standpunt in te nemen. Elk lid van het comité dat niet binnen de in de mededeling vastgestelde termijn heeft laten weten bezwaar te hebben tegen of geen standpunt te willen innemen inzake de ontwerp-maatregelen, wordt geacht met de maatregelen in te stemmen.In spoedeisende en uiterst spoedeisende gevallen gelden de termijnen van artikel 5, leden 2 en 3. In het laatste geval moet de uiterste spoedeisendheid naar behoren worden gemotiveerd en geldt de instemming van de delegaties pas na uitdrukkelijke kennisgeving als verworven.2. Indien een lid van het comité echter verzoekt de ontwerp-maatregelen in een vergadering van het comité te behandelen, betekent dit dat de schriftelijke procedure zonder resultaat is geëindigd; de ontwerp-maatregelen worden tijdens de volgende vergadering van het comité besproken.Artikel 10SecretariaatHet secretariaat van het comité wordt waargenomen door de diensten van de Commissie.Artikel 11Notulen en beknopt verslag van de vergaderingenVan iedere vergadering worden onder de verantwoordelijkheid van de voorzitter notulen opgemaakt, waarin de adviezen vermeld staan inzake de ontwerp-maatregelen, alsmede de in de vergadering ingenomen standpunten. De notulen worden binnen 15 werkdagen toegezonden aan de leden van het comité.De leden stellen de voorzitter schriftelijk in kennis van hun eventuele opmerkingen. Deze worden aan het comité medegedeeld; indien er verschil van mening bestaat, wordt de voorgestelde wijziging door het comité besproken. Wordt dan nog geen overeenstemming bereikt, dan wordt de wijziging als bijlage bij de notulen opgenomen.Artikel 12Presentielijst1. Bij elke vergadering stelt de voorzitter een presentielijst op waarop de autoriteiten of organen vermeld staan waaronder de deelnemers ressorteren.2. De leden van de delegaties, die niet onder een autoriteit of een orgaan van een lidstaat ressorteren, ondertekenen een verklaring dat hun deelname geen belangenconflicten doet rijzen.Bij een eventueel belangenconflict neemt het lid in kwestie, wanneer de voorzitter daarom verzoekt, niet aan de bespreking van de betrokken agendapunten deel.Artikel 13Correspondentie1. De correspondentie betreffende het comité wordt aan de Commissie gericht, ter attentie van het secretariaat van het comité.2. De door het secretariaat aan de leden van het comité gerichte correspondentie wordt ook toegezonden aan de permanente vertegenwoordiging van de betrokken lidstaat.3. Behoudens in uitzonderingsgevallen wordt de correspondentie tussen de Commissie en de leden van het comité, in beide richtingen verzonden via het voor dit doel opgezette computersysteem.Artikel 14Transparantie1. De beginselen en voorwaarden voor de toegang van het publiek tot de documenten van het Comité van het EOF-LGO zijn dezelfde als die welke voor de documenten van de Commissie gelden. Indien het verzoek tot een lidstaat wordt gericht, dient deze zich te houden aan de bepalingen van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie(3).2. De beraadslagingen van het comité zijn voor alle deelnemers vertrouwelijk.Artikel 15Huishoudelijke uitgaven1. De huishoudelijke uitgaven van het comité, met inbegrip van de reiskosten voor een deelnemer per lidstaat, komen voor rekening van de Commissie.Indien de financiële toewijzing het toelaat, neemt de Commissie, binnen de grenzen van de financiële toewijzing, de reiskosten voor haar rekening van twee leden van de delegaties die daarom verzoeken.2. De Commissie is gemachtigd om de reis- en verblijfkosten terug te betalen van de deskundigen die zijn uitgenodigd overeenkomstig artikel 8, lid 1.3. De Commissie stelt het comité de voor zijn werking benodigde ruimten en materiële middelen ter beschikking.(1) PB L 317 van 15.12.2000, blz. 355.(2) PB L 314 van 30.11.2001, blz. 1.(3) PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.


title: 2005/542/EG: Besluit van het Europees Parlement van 12 april 2005 over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2003

text:
               27.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/86

      BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT

   van 12 april 2005
   over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2003
   (2005/542/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk betreffende het begrotingsjaar 2003, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (6851/2005 — C6-0069/2005),
   gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en op Verordening (EG) nr. 1654/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2062/94 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (3), inzonderheid op artikel 14,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
   gelet op de artikelen 70 en 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0074/2005),

               1.

               Verleent kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2003;

               2.

               Geeft zijn opmerkingen in de begeleidende resolutie;

               3.

               Verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de begeleidende resolutie te doen toekomen aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en zorg te dragen voor de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (L-reeks).

            De voorzitter

         Josep BORRELL FONTELLES

            De secretaris-generaal

         Julian PRIESTLEY

      (1)  PB C 324 van 30.12.2004, blz. 1.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 38.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

      met de opmerkingen die een integrerend onderdeel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2003
      HET EUROPEES PARLEMENT,
      gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk betreffende het begrotingsjaar 2003, vergezeld van de antwoorden van het Agentschap (1),
      gezien de aanbeveling van de Raad van 8 maart 2005 (6851/2005 — C6-0069/2005),
      gelet op artikel 276 van het EG-Verdrag,
      gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), inzonderheid op artikel 185, en op Verordening (EG) nr. 1654/2003 van de Raad van 18 juni 2003 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2062/94 tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk (3), inzonderheid op artikel 14,
      gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), inzonderheid op artikel 94,
      gelet op de artikelen 70 en 71 en bijlage V van zijn Reglement,
      gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0074/2005),

                  A.

                  Overwegende dat de Rekenkamer in haar bovengenoemde verslag verklaart dat zij redelijke zekerheid heeft verkregen dat de jaarrekening van het per 31 december 2003 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn,

                  B.

                  Overwegende dat het Europees Parlement op 21 april 2004 kwijting (5) heeft verleend aan de directeur van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de uitvoering van de begroting van het Agentschap voor het begrotingsjaar 2002, waarbij het Parlement in zijn resolutie onder andere:

                              —

                              aandrong op de noodzaak voor het Agentschap om de programmering van zijn activiteiten te verbeteren, teneinde het grote aantal kredietoverdrachten te verminderen,

                              —

                              het Agentschap verzocht gebruik te maken van de ervaringen met het beheer van de financieringsregeling voor kleine en middelgrote ondernemingen in 2002, teneinde grotere strengheid en meer waar voor het geld in komende regelingen te waarborgen,

            1.   Neemt kennis van de volgende cijfers in de rekeningen van het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk voor de begrotingsjaren 2003 en 2002:
      Winst-en-verliesrekening over de begrotingsjaren 2003 en 2002

                  (in 1000 EUR)

                  2003

                  2002

                  Ontvangsten

                  Communautaire subsidies

                  11 641

                  12 324

                  Overige subsidies

                  66

                  252

                  Andere ontvangsten

                  157

                  81

                  Ontvangsten Phare

                  824

                  0

                  Totaal ontvangsten (a)

                  12 688

                  12 657

                  Uitgaven

                  Personeel — Titel I van de begroting

                  Betalingen

                  3 245

                  3 024

                  Overgedragen kredieten

                  87

                  136

                  Huishoudelijke uitgaven — Titel II van de begroting

                  Betalingen

                  1 146

                  1 140

                  Overgedragen kredieten

                  186

                  247

                  Beleidsuitgaven — Titel III van de begroting

                  Betalingen

                  2 559

                  2 030

                  Overgedragen kredieten

                  5 859

                  5 623

                  Uitgaven Phare

                  Betalingen

                  548

                  0

                  Overgedragen kredieten

                  502

                  0

                  Totaal uitgaven (b)

                  14 131

                  12 199

                  Resultaat van het begrotingsjaar (c = a – b) (6)

                  – 1 443

                  458

                  Uit het vorige begrotingsjaar overgedragen saldo

                  – 1 108

                  – 2 185

                  Geannuleerde overgedragen kredieten

                  766

                  609

                  Niet-gebruikte heraanwendingen uit het vorige begrotingsjaar

                  1

                  0

                  Betalingen ten laste van in 2002 geannuleerde verplichting

                  – 191

                  0

                  Wisselkoersverschillen

                  4

                  4

                  Overlopend

                  – 16

                  7

                  Resultaat van het begrotingsjaar exclusief economische correcties (d)

                  – 1 987

                  – 1 108

                  Nog in te vorderen begrotingsontvangsten

                  850

                  0

                  Nog in te vorderen andere ontvangsten

                  3

                  0

                  Aankoop van materiële activa

                  207

                  0

                  Afschrijvingen (7)

                  – 186

                  0

                  Diverse uitgaven

                  – 1

                  0

                  Economische correcties (e)

                  873

                  0

                  Saldo van het begrotingsjaar (d + e) (8)

                  – 1 113

                  – 1 108

                     NB: De totalen kunnen afwijkingen vertonen door afrondingen.

                     Bron: Gegevens van het Agentschap. Deze tabellen vormen een samenvatting van de gegevens van het Agentschap in zijn eigen rekening.

            2.   Neemt met voldoening nota van de inspanningen van het Agentschap die hebben geleid tot een aanzienlijke vermindering van de overdrachten van zijn operationele kredieten; deelt de opvatting van de Rekenkamer dat het niveau van de kredietoverdrachten nog steeds hoog is; verwacht dat het Agentschap nog meer inspanningen verricht om kredietoverdrachten te beperken;
      3.   Roept het Agentschap er in dit verband toe op een plan voor het beperken van kredietoverdrachten op te stellen, waarin jaarlijkse verminderingsdoelen worden vastgelegd die verenigbaar zijn met de uitvoeringscyclus van zijn werkprogramma;
      4.   Verzoekt het Agentschap duidelijk aan te geven welke van zijn uitvoerende activiteiten het best gediend zouden zijn met financiering door middel van gesplitste kredieten;
      5.   Herhaalt zijn oproep aan het Agentschap om een striktere programmering toe te passen en het toezicht op zijn operationele activiteiten te verbeteren; verzoekt het Agentschap, zijn inspanningen voort te zetten om beter gerichte en realistischere doelstellingen te definiëren op operationeel gebied, zoals voorgesteld in de evaluatie van het Agentschap die de Commissie in 2003 heeft verricht;
      6.   Neemt kennis van de uitleg van het Agentschap met betrekking tot zijn inspanningen om zijn werkprogramma uit te voeren in samenwerking met een kleiner aantal thematische centra; verzoekt het Agentschap in zijn jaarlijks activiteitenverslag 2004 te analyseren welke lessen het heeft getrokken uit zijn samenwerking met de thematische centra, zoals bedoeld in de oprichtingsverordening van het Agentschap, en daarbij de voor- en nadelen van dit soort samenwerkingsmodel toe te lichten; verzoekt het Agentschap voorts, in zijn verslag de toegevoegde waarde van de tot dusver behaalde resultaten expliciet te vermelden; moedigt het Agentschap ertoe aan het toezicht en de controle op door thematische centra gedeclareerde kosten verder te versterken en te verzoeken om certificering van hun werkzaamheden door een externe auditor, zoals voorgesteld door de Rekenkamer;
      7.   Betreurt het ontbreken van een gelijkekansenplan; verwacht dat het Agentschap zo spoedig mogelijk een dergelijk plan ontwikkelt, zodat het een werkgever met een gelijkekansenbeleid wordt; verwacht dat het Agentschap niet alleen in de aanwervingsfase rekening houdt met gelijkheidskwesties, maar zich ook proactief en op de lange termijn inzet voor het bevorderen van de gelijkheid van de geslachten;
      8.   Is ingenomen met de inzet van het Agentschap om de burgers voor te lichten over zijn activiteiten; hoopt dat het Agentschap verdere maatregelen neemt om zijn voorlichtings- en communicatiestrategie te ontwikkelen en te versterken;
      Algemene punten ten aanzien van de Commissie en de agentschappen

                  9.

                  Herinnert aan zijn standpunt dat — hoewel het de inspanningen van de Commissie om te komen tot een beperkt aantal modellen, ten minste voor toekomstige „regelgevende” agentschappen, heeft gesteund — de structuur van bestaande en toekomstige agentschappen diepgaande bezinning op interinstitutioneel niveau verdient; benadrukt voorts dat, alvorens de Commissie de randvoorwaarden voor het gebruik van regelgevende agentschappen formuleert, in een interinstitutioneel akkoord gemeenschappelijke richtsnoeren moeten worden vastgelegd en dat dit dient te gebeuren voordat een geharmoniseerd kader voor de agentschappen wordt opgezet;

                  10.

                  Neemt kennis van het standpunt van de Commissie (9) ten aanzien van het delegeren van verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van taken aan andere organen, met inbegrip van agentschappen, dan de eigen diensten van de Commissie; is van opvatting dat dit niet beantwoordt aan het verzoek van het Parlement om diepgaande bezinning op interinstitutioneel niveau over de structuur van bestaande agentschappen; verzoekt de Commissie derhalve duidelijkheid te verschaffen over dit punt en over het toekomstige alomvattende interinstitutionele akkoord in verband met de nieuwe regelingen die moeten worden opgezet in of parallel aan de financiële vooruitzichten (10);

                  11.

                  Verzoekt de Commissie om op middellange termijn, bijvoorbeeld volgens een vaste driejaarlijkse cyclus, een transversale analyse te organiseren en uit te voeren van de evaluaties die van afzonderlijke agentschappen zijn gemaakt, teneinde

                              a)

                              conclusies te trekken over de samenhang van de werkzaamheden van het agentschap met EU-beleid in het algemeen en over de synergieën die bestaan of moeten worden ontwikkeld tussen de agentschappen en de diensten van de Commissie, alsook over het vermijden van overlapping;

                              b)

                              een beoordeling te geven van de bredere Europese toegevoegde waarde van de resultaten van de agentschappen op hun afzonderlijke werkterreinen, en van de relevantie, efficiëntie en effectiviteit van het agentschapsmodel bij de uitvoering van of het leveren van een bijdrage tot beleid van de Europese Unie;

                              c)

                              de impact van de activiteiten van de agentschappen te bepalen en te versterken op het punt van de nabijheid, de toegankelijkheid en de zichtbaarheid van de Europese Unie voor haar burgers;

                  12.

                  Verwacht dat een dergelijke alomvattende analyse uiterlijk eind 2005 beschikbaar is, zodat de periode van drie jaar vanaf de invoering van het Financieel Reglement en het daaruit voortvloeiende nieuwe kader in het agentschappensysteem wordt bestreken;

                  13.

                  Verzoekt de agentschappen, actief mee te werken aan dit proces en met de Commissie samen te werken door informatie te verstrekken over kwesties die zij van belang achten voor hun functioneren, hun rol, hun opdracht en hun behoeften, alsook over elke andere aangelegenheid die de kwijtingsprocedure zou kunnen verbeteren, teneinde bij te dragen tot het welslagen van het proces; verzoekt de agentschappen dergelijke informatie ook door te geven aan zijn bevoegde commissies;

                  14.

                  Roept de Commissie ertoe op om, parallel aan dit proces, uiterlijk eind 2005 te komen met voorstellen voor wijzigingen die moeten worden aangebracht in de oprichtingsbesluiten van bestaande agentschappen, teneinde, onder andere, haar betrekkingen met de agentschappen te optimaliseren; dergelijke voorstellen dienen gericht te zijn op:

                              a)

                              verbetering van de communicatie tussen de Commissie en de agentschappen;

                              b)

                              het initiëren of uitbreiden van samenwerking bij het vaststellen van behoeften waarin moet worden voorzien, bij het vaststellen van doelstellingen en resultaten die moeten worden behaald, inclusief de daarvoor noodzakelijke strategie, evenals bij het vaststellen van normen voor toezicht en evaluatie;

                              c)

                              versterking van aanvullende maatregelen, een betere organisatie van de noodzakelijke hulpbronnen en de daadwerkelijke toewijzing ervan om tot resultaten te komen, en het formuleren van voorlichtingsstrategie voor het verspreiden van deze resultaten;

                  15.

                  Benadrukt dat, alvorens enig besluit over een voorstel tot oprichting van een nieuw agentschap wordt genomen, de Commissie een nauwgezette evaluatie dient te maken van de noodzaak en de toegevoegde waarde van de taken van dit agentschap, daarbij rekening houdend met bestaande structuren en de beginselen van subsidiariteit, begrotingsdiscipline en vereenvoudiging van procedures;

                  16.

                  Verwacht van de Commissie dat zij spoedig de richtsnoeren voor het personeelsbeleid van de agentschappen voorlegt, die het Parlement al voor het einde van de begrotingsprocedure 2005 van de Commissie had willen ontvangen;

            Algemene punten ten aanzien van de agentschappen

                  17.

                  Verwacht met ingang van heden, in overeenstemming met artikel 72, lid 5, van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002, van elk van de agentschappen het verslag te ontvangen waarin melding wordt gemaakt van de audits die zijn uitgevoerd door de interne controleur, de daarbij gevoegde aanbevelingen en het gevolg dat aan deze aanbevelingen is gegeven;

                  18.

                  Verzoekt de agentschappen, verdere inspanningen te verrichten om het statuut van de ambtenaren en de regeling die van toepassing is op andere personeelsleden op correcte wijze toe te passen op hun personeel (aanwervingsprocedures, besluitvorming, persoonlijke dossiers, berekening van salarissen en andere toelagen en vergoedingen, bevorderingsbeleid, vacaturepercentages, quota's in verband met de eerbiediging van de gendergelijkheid, enz.);

                  19.

                  Stelt vast dat, in het algemeen, de percentages mannen en vrouwen in de algehele personeelsbezetting bij de agentschappen laten zien dat er sprake is van een onevenwichtige verdeling van mannen en vrouwen; betreurt het dat circa een derde deel van het personeel bestaat uit mannen en dat zij oververtegenwoordigd zijn op posten met een hoge rang, terwijl vrouwen in het algemeen oververtegenwoordigd zijn op posten met een lage rang; verwacht dat de agentschappen onmiddellijk doeltreffende maatregelen nemen om deze situatie te corrigeren;

                  20.

                  Verzoekt de agentschappen, ervoor te zorgen dat alle van toepassing zijnde bepalingen van Richtlijn 2002/73/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 76/207/EEG van de Raad betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen, en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (11) in hun personeelsbeleid worden opgenomen;

                  21.

                  Verwacht dat de agentschappen, in antwoord op de desbetreffende opmerkingen van de Rekenkamer, de begrotingsbeginselen zoals vastgelegd in het Financieel Reglement volledig zullen naleven, in het bijzonder de beginselen van eenheid en begrotingswaarachtigheid; verzoekt de agentschappen, voorzover zulks nog niet het geval is, volledig te voldoen aan de boekhoudkundige vereisten van het Financieel Reglement en hun procedures voor intern beheer en interne controle verder te versterken, teneinde verantwoording, transparantie en toegevoegde Europese waarde te vergroten;

                  22.

                  Moedigt de agentschappen, met name de agentschappen waarvan de werkzaamheden overeenkomsten vertonen met de activiteiten of taken van andere, ertoe aan hun samenwerking te vergroten, teneinde aldus mogelijkheden te creëren voor het ontwikkelen van synergieën; verzoekt deze agentschappen om, waar passend, dergelijke samenwerkingsvormen te formaliseren met behulp van specifieke overeenkomsten (gezamenlijke verklaringen, memoranda van overeenstemming, besluiten over gezamenlijke planning en gezamenlijke elkaar aanvullende acties/programma's), teneinde ervoor te zorgen dat er geen dubbel werk wordt gedaan, dat de output van elk agentschap duidelijk wordt vastgesteld en dat het resultaat van de gezamenlijke inspanningen de toegevoegde waarde en impact van hun werkzaamheden maximaliseert; verwacht regelmatig over deze kwestie te worden geïnformeerd;

                  23.

                  Verzoekt de agentschappen om speciale aandacht te schenken aan procedures voor het gunnen en het beheren van contracten; verzoekt hen, alle passende maatregelen met betrekking tot hun administratieve structuren te nemen om hun internecontroleprocedures, kanalen en beheer te versterken; is van mening dat dergelijke maatregelen, waar nodig en uitvoerbaar, zouden kunnen bestaan in het opzetten van gespecialiseerde eenheden die tot taak hebben om, op basis van risicoanalyses, advies te geven over de beste manier om gunningsprocedures op te stellen, te zorgen voor toezicht en waar nodig een follow-up te geven; roept de Commissie en de Rekenkamer ertoe op de samenwerking met de agentschappen op dit punt te versterken;

                  24.

                  Neemt kennis van de door enkele directeuren, met name van de „nieuw opgerichte“ agentschappen, genoemde moeilijkheden die agentschappen hebben met betrekking tot het naleven van het tijdschema en de termijnen voor verslaglegging die in het Financieel Reglement zijn vastgelegd; verzoekt de directeuren van agentschappen om, met het oog op de komende herziening van het Financieel Reglement in 2005, de Begrotingscommissie en de Commissie begrotingscontrole in kennis te stellen van de moeilijkheden die zij tot dusver hebben ondervonden, zodat daarmee rekening kan worden gehouden in de overwegingen in het kader van de herziening; verwacht dat de directeuren komen met specifieke voorstellen voor andere regelingen met betrekking tot verslagleggingstermijnen die het best overeenkomen met hun wijze van werken, echter zonder te tornen aan de verslagleggingsverplichtingen die zijn vastgelegd in het Financieel Reglement;

                  25.

                  Neemt kennis van de positieve reactie van de directeuren op de oproep van de voor de kwijting bevoegde commissie om een nauwkeuriger communicatiesysteem op te zetten, met name op het punt van de door de agentschappen aan deze commissie te verstrekken documenten in verband met de verslagleggingsverplichtingen van de agentschappen; is van mening dat een betere organisatie van deze communicatie de samenwerking met de agentschappen, alsook de democratische controle zal versterken;

                  26.

                  Verzoekt de directeuren van de agentschappen om met ingang van heden hun jaarlijkse activiteitenverslag, dat samen met financiële en beheersgegevens wordt gepresenteerd, vergezeld te doen gaan van een betrouwbaarheidsverklaring ten aanzien van de wettigheid en de regelmatigheid van werkzaamheden, analoog aan de verklaringen die de directeuren-generaal van de Commissie ondertekenen;

                  27.

                  Verzoekt de agentschappen een alomvattende voorlichtingsstrategie te ontwikkelen met het oog op de behoefte de resultaten van hun werkzaamheden, in passende vorm, beschikbaar te maken voor het grote publiek in plaats van deze alleen te presenteren aan de Europese instellingen, bevoegde instanties van de lidstaten, specialisten, partners of specifieke begunstigden; verzoekt de agentschappen om met het oog op het ontwikkelen van een dergelijke strategie hun samenwerking te intensiveren en informatie uit te wisselen over de beste methodes om dit doel te bereiken; verwacht dat de agentschappen zijn bevoegde commissies vóór de volgende kwijtingsprocedure naar behoren op de hoogte stellen van de voortgang bij de opstelling van de strategie, teneinde een doeltreffende en tijdige monitoring van hun activiteiten te waarborgen;

            Algemene punten ten aanzien van de Rekenkamer en de agentschappen

                  28.

                  Is ingenomen met het initiatief van de Rekenkamer om aan haar specifieke verslagen over afzonderlijke agentschappen een tabel toe te voegen die beknopte informatie bevat over de bevoegdheden, het bestuur, de beschikbare hulpbronnen en de producten/output van het desbetreffende agentschap; is van mening dat dit de duidelijkheid en de transparantie van de werkzaamheden van deze Gemeenschapsorganen ten goede komt, terwijl tegelijkertijd een nuttige basis wordt verschaft voor vergelijking, waar passend, met het oog op het creëren van het geharmoniseerde kader voor de agentschappen waar het Parlement om heeft gevraagd;

                  29.

                  Verzoekt de Rekenkamer en de agentschappen hun samenwerking te versterken, teneinde de procedures en technische instrumenten voor een goed beheer van alle financiële en begrotingskwesties te verbeteren, met het oogmerk om een methodologie op te stellen waarmee het pad wordt geëffend voor een positieve kwijting vanaf de start van de procedure; verwacht regelmatig te worden geïnformeerd over de geboekte vooruitgang en de toepassing van de beste praktijken;

                  30.

                  Verzoekt de Rekenkamer en de agentschappen om de transparantie in de „procédure contradictoire” die voorafgaat aan het eindverslag van de Rekenkamer, te vergroten, teneinde tegenstrijdigheden en ambiguïteiten die de geloofwaardigheid van de gehele exercitie in gevaar zouden kunnen brengen, te vermijden; verzoekt de Rekenkamer en de Commissie, in verband hiermee te komen met een voorstel voor een uitvoerbare methode om informatie over verbeteringen die zijn aangebracht en/of problemen die zijn vastgesteld in de periode tussen de eerste bespreking van het ontwerpverslag van de Rekenkamer en het uiteindelijke besluit over de kwijting, te actualiseren, teneinde het meest getrouwe beeld van de situatie bij de agentschappen te kunnen geven.

         (1)  PB C 324 van 30.12.2004, blz. 1.

         (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

         (3)  PB L 245 van 29.9.2003, blz. 38.

         (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

         (5)  PB L 330 van 4.11.2004, blz. 8.

         (6)  Berekening volgens de beginselen van artikel 15 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1150/2000 van de Raad (PB L 130 van 31.5.2000, blz. 8).

         (7)  Het Agentschap heeft in 2003 voor het eerst afgeschreven op zijn vaste activa.

         (8)  Het negatieve boekhoudsaldo ontstaat doordat overdrachten nog steeds worden aangemerkt als uitgaven, zonder dat economische correcties worden toegepast. Wordt rekening gehouden met een ruwe schatting van de aan te brengen correctie, dan bedraagt het werkelijke saldo van het jaar zo'n miljoen EUR.

         NB: De totalen kunnen afwijkingen vertonen door afrondingen.

         Bron: Gegevens van het Agentschap. Deze tabellen vormen een samenvatting van de gegevens van het Agentschap in zijn eigen rekening.

         (9)  Zoals vastgelegd in bijlage 1 bij de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement „Bouwen aan onze gemeenschappelijke toekomst — Beleidsuitdagingen en begrotingsmiddelen in de uitgebreide Unie 2007-2013” (COM(2004) 0101, blz. 38).

         (10)  Zie de bijlage bij het Verslag van de Commissie over de follow-up van de kwijtingen 2002 (COM(2004) 0648, blz. 108).

         (11)  PB L 269 van 5.10.2002, blz. 15.


Avis juridique important

|

31982D0754

82/754/EEG: Besluit van de Raad van 9 november 1982 houdende benoeming van de gewone en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de medische opleidingv

Publicatieblad Nr. L 317 van 13/11/1982 blz. 0025 - 0026

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 9 november 1982  houdende benoeming van de gewone en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de medische opleiding  (82/754/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op Besluit 75/364/EEG van de Raad van 16 juni 1975 houdende instelling van een Raadgevend Comité voor de medische opleiding (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4,  Gelet op Besluit 79/846/EEG van de Raad van 9 oktober 1979 houdende benoeming van de gewone en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de medische opleiding voor het tijdvak van 6 april 1979 tot en met 5 april 1982 (2),  Overwegende dat de Regering van de Helleense Republiek voordrachten heeft ingediend met het oog op de benoeming van de gewone en plaatsvervangende leden van dit Comité;  Overwegende dat elk van de Regeringen der Lid-Staten een lijst van kandidaten heeft ingediend met het oog op de vervanging of de verlenging van het mandaat van deze gewone en plaatsvervangende leden;  Overwegende dat Luxemburg, gezien zijn bijzondere situatie, als deskundigen van de medische faculteiten der universiteiten deskundigen aanwijst die door de »Commission d'homologation pour les diplômes étrangers de médecine" (Homologatiecommissie voor buitenlandse artsendiploma's) zijn aangewezen,  BESLUIT:  Enig artikel  Voor het tijdvak van 9 november 1982 tot en met 8 november 1985 worden tot lid en plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité voor de medische opleiding benoemd:  A. Deskundigen van de praktizerende artsen  1.2.3 //   // Lid  // Plaatsvervangend lid  // België:  // dhr. André Wynen  // dhr. Marc Dekesel  // Denemarken:  // dhr. E. Holst  // dhr. J.P. Steensen  // Duitsland:  // dhr. Wolfgang Bechtoldt  // dhr. Heinz-Peter Braeuer  // Griekenland:  // dhr. N. Papakyriazis  // dhr. Floros Loucas  // Frankrijk:  // dhr. Pouyaud  // dhr. Autin  // Ierland:  // dhr. P.A. Farrelly  // dhr. C. Calvin  // Italië:  // dhr. Bruno Baruchello  // dhr. Guido Testa  // Luxemburg:  // dhr. G. Meisch  // dhr. M. Demoullin  // Nederland:  // dhr. W. van Zeben  // dhr. J.I. van der Leeuw  // Verenigd Koninkrijk:  // dhr. R. Brearley  // dhr. van 16. 10. 1979, blz. 12.  B. Deskundigen van de medische faculteiten en universiteiten  1.2.3 //   // Lid  // Plaatsvervangend lid  // België:  // dhr. André Castermans  // dhr. Jozuë Vandenbroucke  // Denemarken:  // dhr. B. Soerensen  // dhr. Melchior  // Duitsland:  // dhr. Klaus Hinrichsen  // dhr. Eduard Seidler  // Griekenland:  // mevr. E. Moulopoulou-Karakitsou  // dhr. E. Garelis  // Frankrijk:  // dhr. Jean Rey  // dhr. Jean Dorner  // Ierland:  // dhr. J.C. McCormick  // dhr. D.J. O'Sullivan  // Italië:  // dhr. Raffaello Cortesini  // dhr. Francesco Filadoro  // Luxemburg:  // dhr. Dicato  // dhr. A. Betz  // Nederland:  // dhr. F. van Faassen  // dhr. H.J. Dokter  // Verenigd Koninkrijk:  // dhr. R.F. Whelan  // dhr. P.G. Bevan  C. Deskundigen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat  1.2.3 //   // Lid  // Plaatsvervangend lid  // België:  // dhr. Pieter De Schouwer  // mevr. Yvonne Rombouts  // Denemarken:  // dhr. H. Karle  // dhr. E. Goldschmidt  // Duitsland:  // mevr. Marilene Schleicher  // dhr. Georg Scholz  // Griekenland:  // dhr. A. Philalithis  // dhr. K. Sfangos  // Frankrijk:  // dhr. Gilbert Tchernia  // dhr. Pierre Labrousse  // Ierland:  // dhr. M.P. Brady  // dhr. A. Walsh  // Italië:  // dhr. Carlo Vetere  // dhr. Arturo Cornetta  // Luxemburg:  // dhr. J. Kohl  // dhr. E. Heisbourg  // Nederland:  // dhr. N.J. Dersjant  // dhr. R.M.A. Krul  // Verenigd Koninkrijk:  // dhr. Crisp Arthur  // dhr. J.J.A. Reid  Gedaan te Brussel, 9 november 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  K. ENGGAARD James Cameron  (1) PB nr. L 167 van 30. 6. 1975, blz. 17. (2) PB nr. L 260


Avis juridique important

|

32002D0983

2002/983/EG: Besluit van de Commissie van 16 december 2002 met betrekking tot de voortzetting van de communautaire vergelĳkende proeven en tests voor teeltmateriaal en plantgoed van Prunus domestica op grond van Richtlĳn 92/34/EEG van de Raad (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 341 van 17/12/2002 blz. 0069 - 0069

Besluit van de Commissievan 16 december 2002met betrekking tot de voortzetting van de communautaire vergelijkende proeven en tests voor teeltmateriaal en plantgoed van Prunus domestica op grond van Richtlijn 92/34/EEG van de Raad(Voor de EER relevante tekst)(2002/983/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/34/EEG van de Raad van 28 april 1992 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt(1), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/112/EG van de Commissie(2),Gelet op Beschikking 2001/896/EG van de Commissie van 12 december 2001 tot vaststelling van de regelingen voor de uitvoering van de communautaire vergelijkingsproeven en -tests voor teeltmateriaal en plantgoed van fruitgewassen op grond van Richtlijn 92/34/EEG van de Raad(3), en met name op artikel 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Beschikking 2001/896/EG zijn de regelingen vastgesteld voor de vergelijkende proeven en tests die in de periode 2002-2006 moeten worden uitgevoerd op grond van Richtlijn 92/34/EEG voor Prunus domestica.(2) De in 2002 uitgevoerde proeven en tests moeten in 2003 worden voortgezet,BESLUIT:Enig artikelDe communautaire vergelijkende proeven en tests voor teeltmateriaal en plantgoed van Prunus domestica, waarmee in 2002 een aanvang is gemaakt, worden in 2003 voortgezet overeenkomstig Beschikking 2001/896/EG.Gedaan te Brussel, 16 december 2002.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 157 van 10.6.1992, blz. 10.(2) PB L 41 van 13.2.2002, blz. 44.(3) PB L 331 van 15.12.2001, blz. 95.


title: 2012/114/EU: Besluit van de Raad van 14 februari 2012 tot vaststelling van het standpunt van de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over het verzoek om een WTO-ontheffing met het oog op het verlenen van aanvullende autonome handelspreferenties door de Europese Unie aan Pakistan

text:
               24.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 52/2

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 14 februari 2012
   tot vaststelling van het standpunt van de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over het verzoek om een WTO-ontheffing met het oog op het verlenen van aanvullende autonome handelspreferenties door de Europese Unie aan Pakistan
   (2012/114/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 9,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie werkt momenteel aan de vaststelling van de wetgeving die nodig is om aanvullende autonome handelspreferenties aan Pakistan te verlenen. Zonder ontheffing van de verplichtingen van de Unie uit hoofde van artikel I, lid 1, en artikel XIII van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel 1994 (GATT 1994), voor zover noodzakelijk, moet de behandeling op grond van deze aanvullende autonome handelspreferenties tot alle andere leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) worden uitgebreid. Daarom moet worden verzocht om ontheffing van artikel I, lid 1, en artikel XIII van GATT 1994, voor zover noodzakelijk, uit hoofde van artikel IX, lid 3, van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie.

               (2)

               De Unie heeft op 18 november 2010 een verzoek tot ontheffing ingediend, waarna zij op respectievelijk 26 oktober 2011 en 19 januari 2012 herziene verzoeken heeft gedaan; de Algemene Raad van de WTO zal hierover beraadslagen.

               (3)

               Daarom moet worden vastgesteld welk standpunt de Unie in de Algemene Raad van de WTO over het verzoek moet innemen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Europese Unie zal in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie het standpunt innemen dat de WTO-ontheffing met het oog op het verlenen van aanvullende autonome handelspreferenties door de Europese Unie aan Pakistan moet worden goedgekeurd.
   Dit standpunt zal door de Commissie tot uitdrukking worden gebracht.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 14 februari 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LIDEGAARD


title: 2013/792/EU: Besluit van de Raad van 16 december 2013 betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van dactyloscopische gegevens in Finland

text:
               21.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 349/103

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 16 december 2013
   betreffende de start van de geautomatiseerde uitwisseling van dactyloscopische gegevens in Finland
   (2013/792/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (1), en met name artikel 25,
   Gezien Besluit 2008/616/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ (2), en met name artikel 20 en hoofdstuk 4 van de bijlage daarbij,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens het Protocol betreffende de overgangsbepalingen dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, worden de rechtsgevolgen van de handelingen van de instellingen, organen en instanties van de Unie die vastgesteld zijn vóór de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, gehandhaafd zolang deze handelingen niet krachtens de Verdragen ingetrokken, nietig verklaard of gewijzigd zijn.

               (2)

               Artikel 25 van Besluit 2008/615/JBZ is derhalve van toepassing en de Raad moet met eenparigheid van stemmen besluiten of de lidstaten de bepalingen van hoofdstuk 6 van dat besluit hebben toegepast.

               (3)

               In artikel 20 van Besluit 2008/616/JBZ is bepaald dat de Raad het in artikel 25, lid 2, van Besluit 2008/615/JBZ bedoelde besluit neemt op basis van een evaluatieverslag, dat is opgesteld aan de hand van een vragenlijst. Wat de automatische uitwisseling van gegevens overeenkomstig hoofdstuk 2 van Besluit 2008/615/JBZ betreft, dient het evaluatieverslag gebaseerd te zijn op een evaluatiebezoek en een serie testen.

               (4)

               Volgens hoofdstuk 4, punt 1.1, van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ stelt de betrokken Raadsgroep een vragenlijst op voor elke vorm van geautomatiseerde uitwisseling van gegevens, en beantwoordt een lidstaat de desbetreffende vragenlijst zodra hij van oordeel is dat hij aan de voorwaarden voor het uitwisselen van gegevens in een bepaalde gegevenscategorie voldoet.

               (5)

               Finland heeft de vragenlijst over gegevensbescherming en de vragenlijst over de uitwisseling van dactyloscopische gegevens ingevuld.

               (6)

               Finland heeft met Oostenrijk een geslaagde proefrun uitgevoerd.

               (7)

               Er is een evaluatiebezoek aan Finland gebracht, waarover het Oostenrijkse evaluatieteam een verslag heeft opgesteld en aan de betrokken werkgroep van de Raad heeft toegezonden.

               (8)

               Er is een algemeen evaluatieverslag aan de Raad voorgelegd, waarin de resultaten van de vragenlijst, het evaluatiebezoek en de proefrun betreffende de uitwisseling van dactyloscopische gegevens zijn samengevat,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Met het oog op de automatische bevraging van dactyloscopische gegevens heeft Finland de algemene bepalingen betreffende gegevensbescherming van hoofdstuk 6 van Besluit 2008/615/JBZ volledig uitgevoerd en is het gerechtigd met ingang van de datum van inwerkingtreding van dit besluit persoonsgegevens te ontvangen en te verstrekken overeenkomstig artikel 9 van dat besluit.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 16 december 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         V. JUKNA

      (1)  PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1.

      (2)  PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12.


Avis juridique important

|

41994D0029

Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 22 december 1994 betreffende de inwerkingstelling van de op 19 juni 1990 totstandgekomen Uitvoeringsovereenkomst van Schengen (SCH/Com-ex(94) 29, 2e herz.)

Publicatieblad Nr. L 239 van 22/09/2000 blz. 0130 - 0132

BESLUIT VAN HET UITVOEREND COMITÉvan 22 december 1994betreffende de inwerkingstelling van de op 19 juni 1990 totstandgekomen Uitvoeringsovereenkomst van Schengen(SCH/Com ex(94) 29, 2e herz.)HET UITVOEREND COMITÉ,Gelet op de Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen, inzonderheid op artikel 2,Gelet op artikel 131 van deze Overeenkomst,Gelet op artikel 132 van deze Overeenkomst,Gelet op artikel 139, lid 2, juncto de eerste en de tweede alinea van de in de slotakte van deze Overeenkomst opgenomen gemeenschappelijke verklaring inzake artikel 139,BESLUIT:De Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen wordt onomkeerbaar toegepast:1. Inwerkingstelling van de regelingenDe Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen wordt in al haar onderdelen voor de ondertekenende partijen België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, Nederland, alsmede voor de toetredende partijen Spanje en Portugal op 26 maart 1995 in werking gesteld.Met ingang van deze datum zijn tussen deze overeenkomstsluitende partijen alle bepalingen van de Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen met bijzondere inachtneming van de besluiten van het Uitvoerend Comité betreffende- de regelingen betreffende de afschaffing van de personencontroles aan de binnengrenzen, in het bijzonder met het oog op verwijdering van verkeersbelemmeringen en opheffing van verkeersbeperkingen aan rijwegovergangen aan de binnengrenzen (doc. SCH/Com-ex(94) 1, 2e herz.);- de invoering en toepassing van de Schengenregeling op verkeersluchthavens en secundaire luchthavens (doc. SCH/Com-ex(94) 17, 4e herz.);- de toepassing van de controles aan de buitengrenzen en de maatregelen met het oog op verdere verbetering van de beveiliging van de buitengrenzen (doc. SCH/Com-ex(93) 4, 2e herz., corr.(1), alsmede SCH/Com-ex(94) decl. 8 corr.(2), SCH/Com-ex(94) 12, SCH/Com-ex(94) 16 herz., SCH/Com-ex(94) 23 herz.);- de regelingen betreffende het gemeenschappelijke visumbeleid (SCH/Com-ex(93) 6, SCH/Com-ex(93) 7, SCH/Com-ex(93) 19, SCH/Com-ex(93) 24, SCH/Com-ex(93) 21, SCH/Com-ex(94) 15 herz., SCH/Com-ex(94) 2, SCH/Com-ex(94) 5, SCH/Com-ex(94) 6, SCH/Com-ex(94) 7, SCH/Com-ex(94) 20 herz., SCH/Com-ex(94) 24);- de bijzondere regelingen betreffende de bestrijding van het verdovende middelenmisbruik (doc. SCH/Com-ex(93) 9, SCH/Com-ex(94) 28 herz.);- de regelingen betreffende de verantwoordelijkheid voor behandeling van asielverzoeken (doc. SCH/Com-ex(93) 15 corr.(3), SCH/com-ex(94) 3, SCH/Com-ex(94) 11);- de regelingen betreffende de uitvoering van internationale rechtshulpverzoeken (doc. SCH/Com-ex(93) 14)van toepassing.Ten aanzien van de overige tot de Uitvoeringsovereenkomst toegetreden staten - Italië en Griekenland - zal op een later tijdstip een besluit worden genomen, zodra deze aan de randvoorwaarden voor de inwerkingstelling van de Uitvoeringsovereenkomst voldoen.2. Operationeelverklaring van het Schengeninformatiesysteem (SIS)Per 26 maart 1995 wordt het Schengeninformatiesysteem operationeel verklaard en voor de tot directe bevraging gemachtigde autoriteiten opengesteld.Het Sirene-handboek (doc. SCH/Com-ex(93) 8(4)) ter aanvulling van het SIS vindt alsdan in al zijn onderdelen toepassing.Op grond van de conclusies van een rapport van de stuurgroep SIS (doc. SCH/...) gaat het Uitvoerend Comité ervan uit dat het SIS op deze datum bedrijfsklaar zal zijn en dat de bestaande nationale gegevens welke in de zin van zijn op 18 oktober 1993 afgelegde verklaring als wezenlijk worden aangemerkt (doc. SCH/Com-ex(93) decl. 1(5)) overeenkomstig zijn op 27 juni 1994 afgelegde verklaring (doc. SCH/Com-ex(94) decl. 4, 2e herz.), alsdan zullen zijn geladen.Vanaf die datum vervult de gemeenschappelijke controleautoriteit zoals bedoeld in artikel 115 zijn functies.De in de Schengenuitvoeringsovereenkomst opgenomen bepalingen inzake gegevensbescherming vinden ten volle toepassing. Het Uitvoerend Comité verwijst naar de constatering van de voorlopige gemeenschappelijke controleautoriteit dat de overeenkomstsluitende partijen die de testfasen met goed gevolg hebben afgesloten, voldoen aan de voorwaarden inzake gegevensbescherming met betrekking tot de werking van het SIS.3. Regelingen betreffende de voorbereidingsfase (22 december 1994-26 maart 1995)Het Uitvoerend Comité verzoekt de overeenkomstsluitende partijen die de testfasen met goed gevolg hebben afgesloten, om vóór 26 maart 1995- de noodzakelijke voorbereidingen voor de volledige toepassing van de Schengenregelingen, in het bijzonder ook ter zake van de consulaire, justitiële en politiële samenwerking, alsmede de samenwerking ter bestrijding van het verdovendemiddelenmisbruik, in organisatorisch en personeel opzicht te versterken en het bevoegde personeel verder met de toepassing van de Schengenregelgeving vertrouwd te maken, en- de technische, organisatorische en personele voorbereidingen voor de bedrijfsfase van de nationale N.SIS'en met het C.SIS volledig af te sluiten en de toegang van de eindgebruikers tot dit systeem definitief voor te bereiden.Het Uitvoerend Comité draagt de stuurgroep SIS op om tijdig vóór deze datum te bevestigen dat het SIS in technisch, organisatorisch en personeel opzicht operationeel is.Het Uitvoerend Comité verzoekt de overeenkomstsluitende partijen te bevestigen dat de tot directe bevraging gemachtigde autoriteiten, welke reeds aan het Uitvoerend Comité zijn medegedeeld (doc. SCH/Com-ex(94) 18, 3e herz.), toegang tot het SIS hebben.Het verzoekt de overeenkomstsluitende partijen gedurende deze fase vervolgens over te gaan tot het laden van andere persoonsgegevens en gegevens betreffende voorwerpen dan die welke als wezenlijk zijn aangemerkt (doc. SCH/Com-ex(94) decl. 4, 2e herz.(6)). De SIS-gegevensbestanden dienen permanent te worden bijgewerkt.Het Uitvoerend Comité verzoekt de overeenkomstsluitende partijen er zorg voor te dragen, dat de luchtvaartmaatschappijen per 26 maart 1995, te weten het tijdstip voor wijziging van de luchtdienstregeling, de voor het vrije personenverkeer vereiste aanpassingsmaatregelen hebben uitgevoerd en dat de luchthavenbeheerders vóór die datum de in de regeling inzake de invoering en toepassing van de Schengenregeling op de verkeersluchthavens en secundaire luchthavens (document Com-ex(94) 17, 4e herz.) opgesomde maatregelen hebben voltooid en de organisatorische en technische voorwaarden voor het vrije personenverkeer hebben geschapen.De overeenkomstsluitende partijen wordt verzocht de luchtvaartmaatschappijen en de luchthavenbeheerders dienaangaande te informeren.4. Inrichting van de toepassing van de Uitvoeringsovereenkomst na de inwerkingstelling, in het bijzonder in de beginfase van de toepassingDe toepassing van de Schengenuitvoeringsovereenkomst heeft tot doel de veiligheid voor de burgers in Europa te vergroten en tegelijkertijd de voorwaarden te scheppen voor de verwezenlijking van het vrije personenverkeer zoals bedoeld in artikel 7 A van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.Het Uitvoerend Comité hecht dan ook bijzondere betekenis aan de beginfase van de toepassing van de Uitvoeringsovereenkomst in al haar onderdelen, te weten de eerste drie maanden te rekenen vanaf 26 maart 1995.Elk der overeenkomstsluitende partijen is verantwoordelijk voor de implementatie, in het bijzonder voor de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen gedurende de beginfase van de toepassing. De overeenkomstsluitende partijen informeren elkaar, plegen - indien noodzakelijk - onderling overleg en werken nauw samen.Teneinde te beschikken over de voor het beheer van de Uitvoeringsovereenkomst noodzakelijke organisatie, besluit het Uitvoerend Comité een permanente follow-upstructuur tot stand te brengen, welke door de bestaande Centrale Groep met zijn werkgroepen en subgroepen wordt gevormd.Het Uitvoerend Comité draagt de permanente follow-upstructuur op om gedurende de beginfase bijzonder nauwgezet toe te zien op de toepassing van de Schengenregelingen, optredende technische moeilijkheden te identificeren, te analyseren en snel op te lossen en - indien noodzakelijk - maatregelen met het oog op een doelmatigere toepassing van de Uitvoeringsovereenkomst te treffen.Het Uitvoerend Comité draagt het voorzitterschap op, met ingang van 1 januari 1995 de werkzaamheden van deze follow-upstructuur voor te bereiden en in het bijzonder erop toe te zien dat de werkgroepen de optredende moeilijkheden identificeren en met spoed oplossingen uitwerken.De werkgroepen van de follow-upstructuur komen tijdens de drie maanden durende beginfase van de toepassing regelmatig, zo vaak als nodig, bijeen.Indien in een concreet geval dringende besluiten dienen te worden genomen, kan de Centrale Groep op korte termijn in beperkte samenstelling als follow-upcomité bijeenkomen. Dit comité is samengesteld uit de delegatievoorzitters van de overeenkomstsluitende partijen of uit een door elk der overeenkomstsluitende partijen aangewezen hoge ambtenaar, ondersteund door vertegenwoordigers van de werkgroepen op wie voor de oplossing van optredende moeilijkheden een beroep moet worden gedaan.Op verzoek van een overeenkomstsluitende partij gaat de Centrale Groep tevens over tot een algemene analyse van optredende moeilijkheden en doet hij, met de medewerking van werk- en subgroepen, voorstellen tot oplossing daarvan.Indien binnen de Centrale Groep geen overeenstemming kan worden bereikt, wordt de desbetreffende aangelegenheid aan het Uitvoerend Comité voorgelegd. De betrokken overeenkomstsluitende partijen dient daarbij de gelegenheid te worden geboden een standpunt met betrekking tot de conclusies kenbaar te maken.Elk der overeenkomstsluitende partijen kan de Centrale Groep ook om een evaluatie van feiten verzoeken welke uitsluitend op haar grondgebied hebben plaatsgevonden.De Centrale Groep legt het Uitvoerend Comité drie maanden na de inwerkingstelling van de Uitvoeringsovereenkomst een eerste evaluatierapport voor met betrekking tot de werking van het SIS, de effectiviteit van de controles aan de buitengrenzen, de doelmatigheid van de bestrijding van het verdovendemiddelenmisbruik, alsmede het resultaat van de politiële en justitiële samenwerking.Voorts dient de Centrale Groep vóór 31 maart 1996 een algeheel rapport aan het Uitvoerend Comité voor te leggen.Gedaan te Bonn, 22 december 1994.De voorzitterBernd Schmidbauer(1) Zie document SCH/Com-ex(99) 13.(2) Dit document is niet in het acquis opgenomen.(3) De asielbepalingen zijn niet in het Protocol van Bonn opgenomen.(4) Vervangen door document SCH/Com-ex(99) 5.(5) Dit document is niet in het acquis opgenomen.(6) Dit document is niet in het acquis opgenomen.


title: Besluit (EU) 2016/1112 van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2016 tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Tunesië

text:
               9.7.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 186/1

         BESLUIT (EU) 2016/1112 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 6 juli 2016
   tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Tunesië
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 212, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De betrekkingen tussen de Europese Unie (de „Unie”) en de Republiek Tunesië („Tunesië”) ontwikkelen zich in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid (ENB). Tunesië was het eerste mediterrane land dat met de Unie een associatieovereenkomst (2) ondertekende op 17 juli 1995, die op 1 maart 1998 in werking trad. In het kader van die overeenkomst heeft Tunesië in 2008 de laatste hand gelegd aan de afschaffing van de tarieven voor industrieproducten, zodat Tunesië het eerste mediterrane land werd dat een vrijhandelszone met de Unie tot stand bracht. De bilaterale politieke dialoog en economische samenwerking zijn verder ontwikkeld in het kader van ENB-actieplannen, waarvan het meest recente betrekking heeft op de periode 2013-2017.

               (2)

               Na de revolutie en de afzetting van president Ben Ali op 14 januari 2011 zijn op 23 oktober 2011 in Tunesië de eerste vrije en democratische verkiezingen gehouden. In januari 2014 werd een nieuwe grondwet aangenomen en in het vierde kwartaal van 2014 vonden parlements- en presidentsverkiezingen plaats, waarbij de belangrijkste politieke actoren gezamenlijke inspanningen deden om hervormingen door te voeren die tot de totstandkoming van een volwaardig democratisch systeem moeten leiden.

               (3)

               Parallel aan dit politieke overgangsproces heeft de Tunesische economie te kampen gehad met aanhoudende binnenlandse onrust, instabiliteit in de regio (onder meer door het conflict in Libië) en een zwak internationaal klimaat (met name in de Unie, de belangrijkste handelspartner van Tunesië). Die ongunstige ontwikkelingen verzwakten haar groeiprestaties aanzienlijk, alsook de begrotingssituatie en de betalingsbalans.

               (4)

               Sinds 2011 heeft de Unie na de politieke veranderingen in Tunesië ondubbelzinnig toegezegd dat zij Tunesië zal steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Zij heeft haar financiële steun voor Tunesië verhoogd, haar samenwerking op veel gebieden versterkt, onder meer het maatschappelijk middenveld, het kiesstelsel, veiligheid, regionale ontwikkeling en sociale en economische hervormingen. Voorts heeft zij de mogelijkheid geboden om een overeenkomst inzake een diepe en brede vrijhandelsruimte te sluiten; de onderhandelingen daarover zijn van start gegaan in oktober 2014.

               (5)

               In deze moeilijke economische en financiële omstandigheden hebben de Tunesische autoriteiten en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in april 2013 overeenstemming bereikt over een niet uit voorzorg gesloten stand-by-overeenkomst van 1,146 miljard SDR (Special Drawing Rights — bijzondere trekkingsrechten) met een looptijd van drie jaar om het economische aanpassings- en hervormingsprogramma van Tunesië te ondersteunen, die nadien tot eind 2015 werd verlengd. In totaal is in het kader van het IMF-programma 1,5 miljard USD opgevraagd na zes voltooide programma-evaluaties.

               (6)

               In augustus 2013 heeft Tunesië de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand. In antwoord daarop werd in mei 2014 een besluit goedgekeurd tot toekenning van 300 miljoen EUR macrofinanciële bijstand in de vorm van leningen (3). Het memorandum van overeenstemming waarin de beleidsvoorwaarden voor die eerste macrofinanciële bijstand werden vastgelegd, trad in werking op 4 maart 2015. Nadat de overeengekomen beleidsmaatregelen waren uitgevoerd, werd de eerste tranche van de eerste macrofinanciële bijstand uitbetaald op 7 mei 2015 en de tweede tranche op 1 december 2015.

               (7)

               De Unie stelde voor de periode 2011-2015 524 miljoen EUR aan subsidies beschikbaar in het kader van haar gewone samenwerkingsprogramma ter ondersteuning van de economische en politieke hervormingsagenda van Tunesië. Voorts is in de periode 2011-2013 aan Tunesië 155 miljoen EUR toegewezen in het kader van het Spring-programma (Support for Partnership, Reform and Inclusive Growth — steun voor partnerschap, hervormingen en inclusieve groei) en in de periode 2014-2015 122 miljoen EUR in het kader van het overkoepelende programma. Daarnaast heeft de Europese Investeringsbank sinds 2011 1 338 miljoen EUR aan leningen verstrekt.

               (8)

               In 2015 werd de economie van Tunesië zwaar getroffen door verschillende terroristische aanslagen tegen belangrijke economische sectoren, zoals het toerisme en het vervoer, die als bedoeling hadden de consolidatie van de politieke overgang van het land te verstoren. Die aanslagen hebben nadelige gevolgen gehad voor het economische herstel dat Tunesië had ingezet. Samen met de aanhoudende instabiliteit in de regio (onder meer het Libische conflict dat weer is opgelaaid) en het nog altijd zwakke Europese en wereldwijde economische klimaat hebben die gebeurtenissen de al zwakke betalingsbalans en begrotingssituatie van Tunesië verergerd. Dit heeft geleid tot aanzienlijke externe en budgettaire financiële tekorten.

               (9)

               In deze moeilijke context heeft de Unie haar toezegging herhaald Tunesië te zullen steunen in zijn economische en politieke hervormingsproces. Die toezegging werd met name gedaan in de conclusies van de bijeenkomst van de Associatieraad tussen de Unie en Tunesië in maart 2015 en, na de terroristische aanslag in Sousse in juni 2015, in de conclusies van de Raad van 20 juli 2015. Politieke en economische steun van de Unie aan het hervormingsproces van Tunesië strookt met het Uniebeleid ten aanzien van het zuidelijke Middellandse Zeegebied, zoals vastgesteld in het kader van het Europees nabuurschapsbeleid.

               (10)

               Na de verergering in de economische en financiële situatie van Tunesië zijn het IMF en Tunesië gesprekken gestart over een vervolgregeling van een hoger bedrag, die de vorm zou kunnen aannemen van een uitgebreide financieringsfaciliteit („het IMF-programma”), wellicht een looptijd van vier jaar zou hebben en in het voorjaar van 2016 zou starten. Het nieuwe IMF-programma zou bedoeld zijn om de betalingsbalansmoeilijkheden van Tunesië op korte termijn te verlichten, terwijl de uitvoering van krachtige aanpassingsmaatregelen zou worden aangemoedigd.

               (11)

               In augustus 2015 heeft Tunesië, gelet op de verslechterende economische situatie en vooruitzichten, de Unie verzocht om aanvullende macrofinanciële bijstand.

               (12)

               Omdat Tunesië onder het Europees nabuurschapsbeleid valt, moet het worden beschouwd als een land dat voor macrofinanciële Uniebijstand in aanmerking komt.

               (13)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet een uitzonderlijk financieel instrument zijn van ongebonden en niet-toegewezen betalingsbalanssteun, gericht op het lenigen van de onmiddellijke externe financieringsbehoeften van de begunstigde, en moet dienen ter ondersteuning van de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige directe aanpassings- en structurele hervormingsmaatregelen die gericht zijn op het verbeteren van de betalingsbalans op korte termijn.

               (14)

               Aangezien er nog steeds sprake is van een aanzienlijk resterend extern financieringstekort op de betalingsbalans van Tunesië dat de door het IMF en andere multilaterale instellingen verstrekte middelen te boven gaat, wordt de aan Tunesië toe te kennen macrofinanciële Uniebijstand in de huidige uitzonderlijke omstandigheden aangemerkt als een passende reactie op het verzoek van Tunesië om in samenhang met het IMF-programma de economische stabilisatie te ondersteunen. De macrofinanciële Uniebijstand zou de economische stabilisatie en de structurele hervormingsagenda van Tunesië ondersteunen en een aanvulling vormen op de middelen die in het kader van de financiële regeling met het IMF beschikbaar worden gesteld.

               (15)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet gericht zijn op het helpen herstellen van een houdbare externe financieringspositie voor Tunesië en aldus de economische en sociale ontwikkeling van het land ondersteunen.

               (16)

               De vaststelling van het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand is gebaseerd op een volledige kwantitatieve beoordeling van de resterende externe financieringsbehoeften van Tunesië, en bij de vaststelling ervan is rekening gehouden met het vermogen van het land om zichzelf te financieren met eigen middelen, met name met de internationale reserves waarover het beschikt. De macrofinanciële Uniebijstand moet een aanvulling vormen op de programma's van het IMF en de Wereldbank en de door hen verstrekte middelen. Bij de vaststelling van het bedrag van de bijstand wordt ook rekening gehouden met verwachte financiële bijdragen van multilaterale donoren en met de noodzaak te zorgen voor een billijke lastendeling tussen de Unie en andere donoren, alsook met de reeds bestaande inzet van de andere externe financieringsinstrumenten van de Unie in Tunesië en met de meerwaarde die over het geheel genomen door de betrokkenheid van de Unie wordt geboden.

               (17)

               De Commissie moet ervoor zorgen dat de macrofinanciële Uniebijstand juridisch en materieel verenigbaar is met de hoofdbeginselen, -doelstellingen en -maatregelen die zijn vastgesteld op het gebied van de verschillende onderdelen van het externe optreden en andere relevante beleidsdomeinen van de Unie.

               (18)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet het externe beleid van de Unie jegens Tunesië ondersteunen. De diensten van de Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten gedurende de hele macrofinanciële-bijstandsoperatie nauw samenwerken om het externe beleid van de Unie te coördineren en de samenhang ervan te waarborgen.

               (19)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet Tunesië ondersteunen in zijn engagement met betrekking tot waarden die het land met de Unie deelt, waaronder democratie, de rechtsstaat, behoorlijk bestuur, eerbiediging van de mensenrechten, duurzame ontwikkeling en armoedebestrijding, en ook in zijn engagement met betrekking tot de beginselen van open, op regels gebaseerde en eerlijke handel.

               (20)

               Een noodzakelijke voorwaarde voor toekenning van de macrofinanciële Uniebijstand moet zijn dat Tunesië doeltreffende democratische mechanismen — waaronder een parlementair meerpartijenstelsel — en de rechtsstaat eerbiedigt, en eerbiediging van de mensenrechten garandeert. Daarnaast moeten de specifieke doelstellingen van de macrofinanciële Uniebijstand de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de beheerssystemen voor de overheidsfinanciën in Tunesië bevorderen en bijdragen aan structurele hervormingen die gericht zijn op de bevordering van duurzame en inclusieve groei, het scheppen van werkgelegenheid en begrotingsconsolidatie. De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden moeten regelmatig erop toezien dat aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan en die doelstellingen worden verwezenlijkt.

               (21)

               Om ervoor te zorgen dat de financiële belangen van de Unie in het kader van de macrofinanciële Uniebijstand efficiënt worden beschermd, moet Tunesië passende maatregelen nemen in verband met de preventie en bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden met betrekking tot de bijstand. Daarnaast moet erin worden voorzien dat de Commissie controles verricht en de Rekenkamer audits.

               (22)

               De uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand laat de bevoegdheden van het Europees Parlement en de Raad, als begrotingsautoriteit, onverlet.

               (23)

               De bedragen van de voorziening voor de macrofinanciële bijstand moeten stroken met de in het meerjarig financieel kader vastgestelde begrotingskredieten.

               (24)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet door de Commissie worden beheerd. Om ervoor te zorgen dat het Europees Parlement en de Raad de uitvoering van dit besluit kunnen volgen, moet de Commissie hen regelmatig inlichten over ontwikkelingen met betrekking tot de bijstand en hun relevante documenten daarover verstrekken.

               (25)

               Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van dit besluit te waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend. Die bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad (4).

               (26)

               De macrofinanciële Uniebijstand moet onderworpen zijn aan economische beleidsvoorwaarden, die in een memorandum van overeenstemming moeten worden vastgesteld. Ter wille van de efficiëntie en om eenvormige uitvoeringsvoorwaarden te waarborgen, moet de Commissie worden gemachtigd om met de Tunesische autoriteiten onderhandelingen over deze voorwaarden te voeren onder toezicht van het comité van vertegenwoordigers van de lidstaten waarin Verordening (EU) nr. 182/2011 voorziet. Krachtens die verordening moet in de regel de raadplegingsprocedure worden gebruikt in alle andere gevallen dan die waarin die verordening voorziet. Gezien de mogelijk belangrijke gevolgen van bijstand van meer dan 90 miljoen EUR, is het passend dat de onderzoeksprocedure wordt gebruikt voor verrichtingen boven die drempel. Gezien het bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand aan Tunesië moet op de goedkeuring van het memorandum van overeenstemming en voor het verlagen, opschorten of annuleren van de bijstand de onderzoeksprocedure worden toegepast,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De Unie stelt Tunesië macrofinanciële bijstand (de „macrofinanciële Uniebijstand”) beschikbaar voor een maximumbedrag van 500 miljoen EUR, teneinde de economische stabilisatie van Tunesië en een substantiële hervormingsagenda te ondersteunen. De bijstand draagt bij aan het lenigen van de betalingsbalansbehoeften van Tunesië die in het kader van het IMF-programma zijn vastgesteld.
   2.   Het volledige bedrag van de macrofinanciële Uniebijstand wordt in de vorm van leningen aan Tunesië verstrekt. De Commissie is bevoegd om namens de Unie de nodige financiële middelen te lenen op de kapitaalmarkten of van financiële instellingen teneinde de middelen vervolgens aan Tunesië door te lenen. De leningen hebben een gemiddelde looptijd van ten hoogste 15 jaar.
   3.   De uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand wordt door de Commissie beheerd op een wijze die strookt met de overeenkomsten of afspraken tussen het IMF en Tunesië, en met de hoofdbeginselen en -doelstellingen van de economische hervormingen die in de Associatieovereenkomst tussen de EU en Tunesië zijn vastgelegd. De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad regelmatig in over de ontwikkelingen met betrekking tot de macrofinanciële Uniebijstand, onder meer de uitbetalingen daarvan, en verstrekt die instellingen tijdig relevante documenten.
   4.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt voor een periode van tweeënhalf jaar beschikbaar gesteld, met ingang van de eerste dag na de inwerkingtreding van het in artikel 3, lid 1, bedoelde memorandum van overeenstemming.
   5.   Indien de financieringsbehoeften van Tunesië tijdens de periode van uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand aanzienlijk verminderen ten opzichte van de oorspronkelijke prognoses, verlaagt de Commissie, handelend volgens de in artikel 7, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure, het bedrag van de bijstand of schorst of annuleert zij deze.
   Artikel 2
   1.   Een noodzakelijke voorwaarde voor toekenning van de macrofinanciële Uniebijstand is dat Tunesië doeltreffende democratische mechanismen — waaronder een parlementair meerpartijenstelsel — en de rechtsstaat eerbiedigt, en eerbiediging van de mensenrechten garandeert.
   2.   De Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden zien tijdens de volledige duur van de macrofinanciële Uniebijstand erop toe dat aan de in lid 1 gestelde noodzakelijke voorwaarde is voldaan.
   3.   De leden 1 en 2 worden toegepast overeenkomstig Besluit 2010/427/EU van de Raad (5).
   Artikel 3
   1.   De Commissie bereikt, volgens de in artikel 7, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure, met de Tunesische autoriteiten overeenstemming over duidelijk bepaalde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden, gericht op structurele hervormingen en gezonde overheidsfinanciën, waaraan de macrofinanciële Uniebijstand is onderworpen, die in een memorandum van overeenstemming (het „memorandum van overeenstemming”) moeten worden vastgelegd. De in het memorandum van overeenstemming gestelde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden stroken met de in artikel 1, lid 3, bedoelde overeenkomsten of afspraken, met inbegrip van de programma's voor macro-economische aanpassing en structurele hervorming die door Tunesië met de steun van het IMF worden uitgevoerd.
   2.   De in lid 1 bedoelde voorwaarden zijn er in het bijzonder op gericht de doelmatigheid, transparantie en verantwoording van de beheerssystemen voor de overheidsfinanciën in Tunesië te bevorderen, met inbegrip van de systemen voor het gebruik van de macrofinanciële Uniebijstand. Bij het vaststellen van de beleidsmaatregelen wordt ook naar behoren rekening gehouden met vooruitgang op het gebied van het wederzijds openstellen van markten, de ontwikkeling van op regels gebaseerde prioriteiten, eerlijke-handelsprioriteiten en andere prioriteiten in het kader van het externe beleid van de Unie. De Commissie ziet regelmatig toe op de vooruitgang die bij het bereiken van die doelstellingen is geboekt.
   3.   De financiële voorwaarden van de macrofinanciële Uniebijstand worden in detail vastgelegd in een tussen de Commissie en de Tunesische autoriteiten te sluiten leningsovereenkomst.
   4.   De Commissie onderzoekt op gezette tijden of de in artikel 4, lid 3, bedoelde voorwaarden vervuld blijven, onder meer of het economische beleid van Tunesië verenigbaar is met de doelstellingen van de macrofinanciële Uniebijstand. De Commissie werkt daarbij nauw samen met het IMF en de Wereldbank en, indien nodig, met het Europees Parlement en de Raad.
   Artikel 4
   1.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt door de Commissie beschikbaar gesteld in drie leningstranches, mits aan de voorwaarden van lid 3 is voldaan. De omvang van elke tranche wordt in het memorandum van overeenstemming vastgelegd.
   2.   Voor de bedragen van de macrofinanciële Uniebijstand worden, indien nodig, voorzieningen aangelegd overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad (6).
   3.   De Commissie besluit tot uitbetaling van de tranches mits aan alle van de volgende voorwaarden is voldaan:

               a)

               de in artikel 2 vastgestelde noodzakelijke voorwaarde;

               b)

               een constante bevredigende voortgang bij de uitvoering van een beleidsprogramma met krachtige maatregelen voor aanpassing en structurele hervorming, ondersteund door een niet uit voorzorg getroffen kredietregeling met het IMF; en

               c)

               de bevredigende uitvoering van de in het memorandum van overeenstemming vastgelegde economische beleidsvoorwaarden en financiële voorwaarden.

         De tweede tranche wordt in beginsel niet vroeger dan drie maanden na de uitbetaling van de eerste tranche uitbetaald. De derde tranche wordt in beginsel niet vroeger dan drie maanden na de uitbetaling van de tweede tranche uitbetaald.
   4.   Indien de in lid 3, eerste alinea, vastgestelde voorwaarden constant niet zijn vervuld, wordt de uitbetaling van de macrofinanciële Uniebijstand door de Commissie tijdelijk geschorst of geannuleerd. In die gevallen licht zij het Europees Parlement en de Raad in over de redenen voor die opschorting of annulering.
   5.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt uitbetaald aan de Centrale Bank van Tunesië. Met inachtneming van de in het memorandum van overeenstemming vast te leggen bepalingen, onder meer betreffende een bevestiging van de resterende budgettaire financieringsbehoeften, kunnen de Uniemiddelen aan het Tunesische ministerie van Financiën als eindbegunstigde worden overgemaakt.
   Artikel 5
   1.   De op de macrofinanciële Uniebijstand betrekking hebbende verrichtingen tot het opnemen en verstrekken van leningen worden uitgevoerd in euro met dezelfde valutadatum, en mogen de Unie niet blootstellen aan looptijdtransformaties, valuta- of renterisico's of andere commerciële risico's.
   2.   Indien de omstandigheden dit mogelijk maken en Tunesië daarom verzoekt, kan de Commissie de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat in de leningsvoorwaarden een clausule inzake vervroegde aflossing is opgenomen en dat in de aan de opgenomen leningen verbonden voorwaarden een overeenkomstige clausule voorkomt.
   3.   De Commissie kan, indien de omstandigheden een gunstiger rente op de verstrekte lening mogelijk maken en indien Tunesië daarom verzoekt, besluiten de oorspronkelijk door haar opgenomen leningen geheel of gedeeltelijk te herfinancieren of de overeenkomstige financiële voorwaarden te herstructureren. De herfinancieringen of herstructureringen geschieden onder de in lid 1 en in lid 4 gestelde voorwaarden en mogen niet leiden tot een verlenging van de looptijd van de betrokken opgenomen leningen en evenmin tot een verhoging van het op de datum van die herfinancieringen of herstructureringen nog uitstaande bedrag.
   4.   Alle kosten die de Unie met betrekking tot de uit hoofde van dit besluit opgenomen of verstrekte leningen maakt, komen ten laste van Tunesië.
   5.   De Commissie licht het Europees Parlement en de Raad in over de ontwikkelingen met betrekking tot de in de leden 2 en 3 bedoelde verrichtingen.
   Artikel 6
   1.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt uitgevoerd overeenkomstig Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (7) en Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie (8).
   2.   De macrofinanciële Uniebijstand wordt onder direct beheer uitgevoerd.
   3.   De in artikel 3, lid 3, bedoelde leningsovereenkomst bevat bepalingen die het volgende verzekeren:

               a)

               Tunesië gaat regelmatig na of de uit de Uniebegroting verstrekte financiering naar behoren is gebruikt, neemt passende maatregelen ter voorkoming van onregelmatigheden en fraude, en onderneemt zo nodig gerechtelijke stappen om de uit hoofde van dit besluit verstrekte middelen waaraan geen wettige bestemming is gegeven, terug te vorderen;

               b)

               de financiële belangen van de Unie worden beschermd, in het bijzonder met specifieke maatregelen met het oog op de preventie en de bestrijding van fraude, corruptie en andere onregelmatigheden in verband met de macrofinanciële Uniebijstand, overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (9), Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad (10) en Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (11);

               c)

               de Commissie, met inbegrip van het Europees Bureau voor fraudebestrijding, of haar vertegenwoordigers worden uitdrukkelijk gemachtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder controles en inspecties ter plaatse;

               d)

               de Commissie en de Rekenkamer worden uitdrukkelijk gemachtigd om tijdens en na de periode waarin de macrofinanciële Uniebijstand beschikbaar is, audits uit te voeren, waaronder documentaudits en audits ter plaatse, zoals operationele beoordelingen;

               e)

               de Unie heeft recht op vervroegde terugbetaling van de lening indien is vastgesteld dat Tunesië met betrekking tot het beheer van de macrofinanciële Uniebijstand fraude, corruptie of een andere onrechtmatige activiteit heeft gepleegd die afbreuk doet aan de financiële belangen van de Unie.

         4.   Vóór de uitvoering van de macrofinanciële Uniebijstand beoordeelt de Commissie door middel van een operationele beoordeling de deugdelijkheid van de voor de bijstand geldende financiële regelingen, administratieve procedures en interne en externe controlemechanismen van Tunesië.
   Artikel 7
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
   Artikel 8
   1.   De Commissie dient jaarlijks, uiterlijk op 30 juni, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van dit besluit in het voorgaande jaar, met inbegrip van een evaluatie van die uitvoering. In dit verslag:

               a)

               wordt de geboekte vooruitgang bij de uitvoering van de macrofinanciële Uniebijstand onderzocht;

               b)

               worden de economische situatie en de vooruitzichten van Tunesië, alsook de bij de uitvoering van de in artikel 3, lid 1, bedoelde beleidsmaatregelen geboekte vooruitgang beoordeeld;

               c)

               wordt het verband aangegeven tussen de in het memorandum van overeenstemming neergelegde economische beleidsvoorwaarden, de huidige economische en budgettaire prestaties van Tunesië en de besluiten van de Commissie tot uitbetaling van de tranches van de macrofinanciële Uniebijstand.

         2.   Uiterlijk twee jaar na het verstrijken van de in artikel 1, lid 4, bedoelde beschikbaarheidsperiode dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag achteraf in met een beoordeling van de resultaten en de doelmatigheid van de voltooide macrofinanciële Uniebijstand en van de mate waarin die tot de doelstellingen van de bijstand heeft bijgedragen.
   Artikel 9
   Dit besluit treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Straatsburg, 6 juli 2016.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. KORČOK

      (1)  Standpunt van het Europees Parlement van 8 juni 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 24 juni 2016.

      (2)  Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (PB L 278 van 21.10.2005, blz. 9).

      (3)  Besluit nr. 534/2014/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan de Republiek Tunesië (PB L 151 van 21.5.2014, blz. 9).

      (4)  Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13).

      (5)  Besluit 2010/427/EU van de Raad van 26 juli 2010 tot vaststelling van de organisatie en werking van de Europese Dienst voor extern optreden (PB L 201 van 3.8.2010, blz. 30).

      (6)  Verordening (EG, Euratom) nr. 480/2009 van de Raad van 25 mei 2009 tot instelling van een Garantiefonds (PB L 145 van 10.6.2009, blz. 10).

      (7)  Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1).

      (8)  Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1268/2012 van de Commissie van 29 oktober 2012 houdende uitvoeringsvoorschriften voor Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie (PB L 362 van 31.12.2012, blz. 1).

      (9)  Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).

      (10)  Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).

      (11)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

      Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement en de Raad
      Dit besluit wordt goedgekeurd onverminderd de gezamenlijke verklaring die is aangenomen samen met Besluit 778/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van verdere macrofinanciële bijstand aan Georgië, welke als grondslag blijft dienen voor alle besluiten van het Europees Parlement en de Raad tot toekenning van macrofinanciële bijstand aan derde landen en gebieden.