Avis juridique important

|

31980D0271

80/271/EEG: Besluit van de Raad van 10 december 1979 betreffende de sluiting van de multilaterale overeenkomsten waarover tijdens de handelsbesprekingen 1973-1979 overeenstemming is bereikt

Publicatieblad Nr. L 071 van 17/03/1980 blz. 0001 - 0002 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 19 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 12 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 12 blz. 0038

BESLUIT VAN DE RAAD van 10 december 1979 betreffende de sluiting van de multilaterale overeenkomsten waarover tijdens de handelsbesprekingen 1973 - 1979 overeenstemming is bereikt(80/271/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,  Gezien de aanbeveling van de Commissie,  Overwegende dat de multilaterale handelsbesprekingen, geopend in het kader van het GATT overeenkomstig de op 14 september 1973 te Tokio goedgekeurde verklaring van de ministers, hebben geleid tot de totstandkoming van de volgende multilaterale  overeenkomsten:  - Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en Aanvullend Protocol bij het Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel;  - Regeling inzake rundvlees;  - Internationale Regeling inzake zuivelprodukten;  - Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen;  - Overeenkomst inzake overheidsopdrachten;  - Overeenkomst inzake de handel in burgerluchtvaartuigen;  - Overe nkomst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel;  - Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en daaraan gehechte addenda;  - Overeenkomst inzake procedures voor invoervergunningen;  - Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en daaraan gehecht protocol;  Overwegende dat de door de Gemeenschap en de aan de onderhandelingen deelnemende landen uitgewerkte wederzijdse concessies en verbintenissen, zoals zij in de voornoemde multilaterale overeenkomsten zijn opgenomen, gezamenlijk een aanvaardbaar resultaat  opleveren,  BESLUIT:   Artikel 1  1. Namens de Europese Economische Gemeenschap worden het Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en het Aanvullend Protocol bij het Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst  betreffende tarieven en handel goedgekeurd.  2. Namens de Europese Economische Gemeenschap worden goedgekeurd:  - Regeling inzake rundvlees;  - Internationale regeling inzake zuivelprodukten;  - Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen;  - Overeenkomst inzake overheidsopdrachten;  - Overeenkomst inzake de handel in burgerluchtvaartuigen;  - Overeenkomst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel;  - Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en daaraan gehechte addenda;  - Overeenkomst inzake procedures voor invoervergunningen;  - Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en daaraan gehecht Protocol.  3. De tekst van de in dit artikel genoemde overeenkomsten is aan dit besluit gehecht.   Artikel 2  De Voorzitter van de Raad is gemachtigd de persoon aan te wijzen die bevoegd is over te gaan tot de handelingen als voorgeschreven in de in artikel 1 bedoelde overeenkomsten, door welke handelingen de Europese Economische Gemeenschap wordt  gebonden.  Gedaan te Brussel, 10 december 1979.  Voor de Raad De Voorzitter T. HUSSEY     PROTOCOL VAN GENÈVE (1979) BIJ DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN BIJ DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL EN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, die hebben  deelgenomen aan de multilaterale handelsbesprekingen 1973 - 1979 (hierna "deelnemers" genoemd),  HEBBENDE onderhandeld krachtens artikel XXVIII bis, artikel XXXIII en de andere desbetreffende bepalingen van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna "Algemene Overeenkomst" genoemd),  HEBBEN door tussenkomst van hun vertegenwoordigers OVEREENSTEMMING BEREIKT omtrent de volgende bepalingen:  1. De aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies van een deelnemer zal een bij de Algemene Overeenkomst behorende lijst van deze deelnemer worden op de dag waarop dit Protocol krachtens paragraaf 5 ten aanzien van hem in werking treedt.  2. a) De door elke deelnemer toegestane verlagingen zullen, behalve wanneer in zijn lijst anders is bepaald, ten uitvoer worden gelegd in gelijke jaarlijkse tranches met ingang van 1 januari 1980 en de totale verlaging zal uiterlijk per 1 januari 1987  in werking treden. Een deelnemer die op 1 juli 1980 of op een datum tussen 1 januari en 1 juli 1980 tariefverlagingen begint in te voeren zal, tenzij anders bepaald in zijn lijst, op die datum een verlaging toepassen gelijk aan twee achtste van de  totale verlaging die nodig is om tot het definitieve tarief te komen, gevolgd door zes gelijke verlagingen met ingang van 1 januari 1982. Het verlaagde tarief moet bij elke tranche tot de eerste decimaal worden afgerond. De bepalingen van deze paragraaf  zijn voor de deelnemers geen beletsel om de verlagingen in een kleiner aantal tranches of op een eerdere datum dan hierboven aangegeven ten uitvoer te leggen.  b) De tenuitvoerlegging van de aangehechte lijsten overeenkomstig bovenstaande paragraaf 2, sub a), zal op verzoek worden onderworpen aan een multilateraal onderzoek door de deelnemers die dit Protocol hebben aanvaard. Dit zal geen afbreuk doen aan de  rechten en verplichtingen van de Verdragsluitende Partijen uit hoofde van de Algemene Overeenkomst.  3. Nadat de aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies van een deelnemer overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 1 een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden, zal deze deelnemer op elk moment de in deze lijst opgenomen  concessie geheel of gedeeltelijk kunnen opschorten of intrekken met betrekking tot elk produkt waarvoor de voornaamste leverancier een andere deelnemer is of een regering die gedurende de multilaterale handelsbesprekingen met het oog op toetreding  onderhandelingen heeft gevoerd, doch wiens of wier lijst, zoals vastgesteld tijdens de multilaterale handelsbesprekingen, nog niet een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden. Een dergelijke maatregel kan evenwel alleen worden genomen  nadat de Verdragsluitende Partijen bij de Overeenkomst van deze concessieopschorting of-intrekking schriftelijk in kennis zijn gesteld en nadat op verzoek overleg heeft plaatsgevonden met een deelnemer of toetredende regering, wiens of wier lijst van  tariefconcessies een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden en die bijzonder groot belang heeft bij het betrokken produkt. Alle aldus opgeschorte of ingetrokken concessies zullen ophouden te worden toegepast vanaf de dag waarop de lijst  van de deelnemer of van de toetredende regering die de voornaamste leverancier is, een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst wordt.  4. a) In elk geval waarin artikel II, lid 1, sub b) en sub c), van de Algemene Overeenkomst verwijst naar de datum van deze Overeenkomst, zal de geldende datum met betrekking tot elk produkt dat onderworpen is aan een concessie als nedergelegd in een  aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies, de datum van dit Protocol zijn, doch zulks onverminderd alle op die datum geldende verplichtingen.  b) In het geval dat artikel II, lid 6, sub a), van de Algemene Overeenkomst verwijst naar de datum van deze Overeenkomst zal de geldende datum met betrekking tot een aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies de datum van dit Protocol zijn.  5. a) Dit Protocol zal tot en met 30 juni 1980 openstaan voor aanvaarding van de deelnemers door ondertekening of anderszins.  b) Dit Protocol treedt op 1 januari 1980 in werking voor de deelnemers die het vóór deze datum hebben aanvaard; voor de deelnemers die het Protocol na deze datum aanvaarden, treedt het op de datum van aanvaarding in werking.  6. Dit Protocol wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Overeenkomst, die aan elke Verdragsluitende Partij bij de Algemene Overeenkomst en aan de Europese Economische Gemeenschap onverwijld een voor  eensluidend gewaarmerkt afschrift van dit Protocol en een kennisgeving van iedere aanvaarding ervan, overeenkomstig paragraaf 5, toezendt.  7. Dit Protocol zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, dertig juni negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse en Franse taal, welke beide teksten gelijkelijk authentiek zijn. Voor de aangehechte lijsten is die tekst - Engels, Frans of Spaans - authentiek welke  is aangegeven in de betrokken lijst.  Nota inzake het Protocol van Genève (1979) 1. De lijst van tariefconcessies, die op 13 juli 1979 door de Gemeenschappen te Genève is nedergelegd, zal in een later nummer van het Publikatieblad worden gepubliceerd.  2. De concessielijsten van de andere landen, eveneens gehecht aan het Protocol, staan in een door het GATT-secretariaat gepubliceerd document met als titel "Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel" (delen I  tot en met IV) en kunnen op het GATT-secretariaat worden geraadpleegd.     AANVULLEND PROTOCOL BIJ HET PROTOCOL VAN GENÈVE (1979) BIJ DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   DE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN BIJ DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL EN DE EUROPESE ECONOMISCHE  GEMEENSCHAP die hebben deelgenomen aan de multilaterale handelsbesprekingen 1973 - 1979 (hierna "deelnemers" genoemd),  OVERWEGENDE dat een deel van de tariefonderhandelingen die in het kader van de multinationale handelsbesprekingen zijn gevoerd, na de opstelling van het Protocol van Genève (1979) bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna het  "Protocol van Genève (1979) " genoemd) is voltooid;  OVEREENGEKOMEN ZIJNDE de resultaten van deze onderhandelingen die concessies of bijdragen inhouden ter aanvulling van die in de aan het Protocol van Genève (1979) gehechte lijsten of die concessies of bijdragen betreffen van deelnemers die geen aan dat  Protocol gehechte lijst hebben, ten uitvoer te leggen;  ERKENNENDE dat de resultaten van deze onderhandelingen eveneens enige concessies inhouden die zijn verleend tijdens onderhandelingen met het oog op de opstelling van aan het Protocol van Genève (1979) gehechte lijsten;  OVEREENGEKOMEN ZIJNDE de lijsten van concessies die niet in het Protocol van Genève (1979) konden worden opgenomen aan de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel te hechten;  ZIJN door tussenkomst van hun vertegenwoordigers HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:  1. De aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies van een deelnemer zal een bij de Algemene Overeenkomst behorende lijst (1) van deze deelnemer worden op de dag waarop dit Protocol krachtens paragraaf 5 ten aanzien van hem in werking treedt.  2. a) De door elke deelnemer toegestane verlagingen zullen, behalve wanneer in zijn lijst anders is bepaald, ten uitvoer worden gelegd in gelijke jaarlijkse tranches met ingang van 1 januari 1980 en de totale verlaging zal uiterlijk per 1 januari 1987  in werking treden. Een deelnemer die op 1 juli 1980 of op een datum tussen 1 januari en 1 juli 1980 tariefverlagingen begint in te voeren zal, tenzij anders bepaald in zijn lijst, op die datum een verlaging toepassen gelijk aan twee achtste van de  totale verlaging die nodig is om tot het definitieve tarief te komen, gevolgd door zes gelijke verlagingen met ingang van 1 januari 1982. Het verlaagde tarief moet bij elke tranche tot de eerste decimaal worden afgerond. De bepalingen van deze paragraaf  zijn voor de deelnemers geen beletsel om de verlagingen in een kleiner aantal tranches of op een eerdere datum dan hierboven aangegeven ten uitvoer te leggen.  b) De tenuitvoerlegging van de aangehechte lijsten overeenkomstig bovenstaande paragraaf 2, sub a), zal op verzoek worden onderworpen aan een multilateraal onderzoek door de deelnemers die dit Protocol hebben aanvaard. Dit zal geen afbreuk doen aan de  rechten en verplichtingen van de Verdragsluitende Partijen uit hoofde van de Algemene Overeenkomst.  3. Nadat de aan dit Protocol gehechte lijts van tariefconcessies van een deelnemer overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 1 een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden, zal deze deelnemer op elk moment de in deze lijst opgenomen  concessie geheel of gedeeltelijk kunnen opschorten of intrekken met betrekking tot elk produkt waarvoor de voornaamste leverancier een andere deelnemer is of een regering die gedurende de multilaterale handelsbesprekingen met het oog op toetreding  onderhandelingen heeft gevoerd, doch wiens of wier lijst, zoals vastgesteld tijdens de multilaterale handelsbesprekingen, nog niet een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden. Een dergelijke maatregel kan evenwel alleen worden genomen  nadat de Verdragsluitende Partijen bij de Overeenkomst van deze concessie-opschorting of-intrekking schriftelijk in kennis zijn gesteld en nadat op verzoek overleg heeft plaatsgevonden met een deelnemer of toetredende regering, wiens of wier lijst van  tariefconcessies een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst is geworden en die bijzonder groot belang heeft bij het betrokken produkt. Alle aldus opgeschorte of ingetrokken concessies zullen ophouden te worden toegepast vanaf de dag waarop de lijst  van de deelnemer of van de toetredende regering die de voornaamste leverancier is, een aan de Algemene Overeenkomst gehechte lijst wordt.  4. a) In elk geval waarin artikel II, lid 1, sub b) en sub c), van de Algemene Overeenkomst verwijst naar de datum van deze Overeenkomst, zal de geldende datum met betrekking tot elk produkt dat onderworpen is aan een concessie als neergelegd in een aan  dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies, de datum van dit Protocol zijn, doch zulks onverminderd alle op die datum geldende verplichtingen.  b) In het geval dat artikel II, lid 6, sub a), van de Algemene Overeenkomst verwijst naar de datum van deze Overeenkomst zal de geldende datum met betrekking tot een aan dit Protocol gehechte lijst van tariefconcessies de datum van dit Protocol zijn.  5. a) Dit Protocol zal tot en met 30 juni 1980 openstaan voor aanvaarding van de deelnemers door ondertekening of anderszins.  b) Dit Protocol treedt op 1 januari 1980 in werking voor de deelnemers die het vóór deze datum hebben aanvaard; voor de deelnemers die het Protocol na deze datum aanvaarden, treedt het op de datum van aanvaarding in werking.  6. Dit Protocol wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Overeenkomst, die aan elke Verdragsluitende Partij bij de Algemene Overeenkomst en aan de Europese Economische Gemeenschap onverwijld een voor  eensluidend gewaarmerkt afschrift van dit Protocol en een kennisgeving van iedere aanvaarding ervan, overeenkomstig paragraaf 5, toezendt.  7. Dit Protocol zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, tweeëntwintig november negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse en Franse taal, welke beide teksten gelijkelijk authentiek zijn. Voor de aangehechte lijsten is die tekst - Engels, Frans of Spaans -  authentiek welke is aangegeven in de betrokken lijst.   (1) De aan dit Aanvullend Protocol gehechte EEG-lijst zal in een later nummer van het Publikatieblad worden gepubliceerd. De aan het Aanvullend Protocol gehechte lijsten van de overige landen kunnen worden geraadpleegd op het GATT-secretariaat  te Genève.    REGELING INZAKE RUNDVLEES   PREAMBULE IN DE OVERTUIGING dat een grotere internationale samenwerking tot stand zou moeten worden gebracht die bijdraagt tot een ruimere liberalisering, stabiliteit en expansie in de internationale handel in vlees en levende dieren;  REKENING HOUDEND met de noodzaak ernstige verstoringen van de internationale handel in rundvlees en levende runderen te voorkomen;  ERKENNENDE dat de produktie van en de handel in rundvlees en runderen van belang zijn voor de economie van talrijke landen, met name sommige ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden;  ZICH BEWUST van hun verplichtingen ten opzichte van de beginselen en doelstellingen van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna "Algemene Overeenkomst" of "GATT" genoemd) (1);  VASTBESLOTEN bij het nastreven van de doeleinden van deze Regeling de beginselen toe te passen en de doelstellingen te verwezenlijken die zijn overeengekomen in de op 14 september 1973 te Tokio door de ministers afgelegde verklaring inzake de  multilaterale handelsbesprekingen, met name wat de bijzondere en gunstiger behandeling voor de ontwikkelingslanden betreft;  zijn de deelnemers aan deze Regeling door tussenkomst van hun vertegenwoordigers het volgende overeengekomen:  EERSTE DEEL ALGEMENE BEPALINGEN   Artikel I  Doelstellingen Deze Regeling heeft ten doel:  1. de expansie, een steeds ruimere liberalisering en de stabiliteit van de internationale markt voor vlees en vee te bevorderen door de geleide opheffing van de belemmeringen en restricties voor de wereldhandel in rundvlees en runderen, inclusief die  waardoor deze handel wordt gecompartimenteerd, te vergemakkelijken en het internationale kader van de wereldhandel in het voordeel van consumenten en producenten, importeurs en exporteurs te verbeteren;  2. een ruimere internationale samenwerking te bevorderen voor alle aspecten die betrekking hebben op de handel in rundvlees en runderen, om met name te komen tot een grotere rationalisatie en een doeltreffender verdeling van de middelen in de  internationale vleeseconomie;  3. aanvullende voordelen te verschaffen voor de internationale handel in rundvlees en runderen van de ontwikkelingslanden door de mogelijkheden voor deze landen om deel te hebben aan de expansie van de wereldhandel in deze produkten te verbeteren, onder  andere door:  a) de stabiliteit op lange termijn van de prijzen in het kader van een expansie van de wereldmarkt voor rundvlees en runderen te bevorderen, en b) de instandhouding en de verbetering van de inkomsten van de rundvlees en runderen uitvoerende ontwikkelingslanden te bevorderen,  zulks om extra inkomsten te verwerven door de stabiliteit van de markten voor rundvee en rundvlees op lange termijn te verzekeren;  4. de handel verder op concurrentiële basis te ontwikkelen, met inachtneming van de traditionele positie van de efficiënte producenten.   Artikel II  Produkten Deze Regeling is van toepassing op rundvlees. Voor de toepassing van deze Regeling wordt de term "rundvlees" geacht te omvatten:   "" ID="1">a) levende runderen> ID="2">01.02"> ID="1">b) vlees en eetbare slachtafvallen van runderen, vers, gekoeld of bevroren> ID="2">ex 02.01"> ID="1">c) vlees en eetbare slachtafvallen van runderen, gezouten, gepekeld, gedroogd of gerookt>  ID="2">ex 02.06"> ID="1">d) andere bereidingen en conserven van vlees of van slachtafvallen, van runderen> ID="2">ex 16.02"> en alle andere produkten die door de krachtens artikel V van deze Regeling ingestelde Internationale Vleesraad aan de voorgaande kunnen worden toegevoegd ter vervulling van de doelstellingen en bepalingen van deze Regeling.   Artikel III  Informatie en marktobservatie 1. Alle deelnemers komen overeen de Raad regelmatig en onverwijld de gegevens te verstrekken op grond waarvan deze de situatie op de wereldmarkt voor vlees in het algemeen en voor elk soort vlees afzonderlijk kan observeren en evalueren.  2. De deelnemende ontwikkelingslanden delen de gegevens mede waarover zij beschikken. Opdat deze landen hun mechanismen voor het verzamelen van gegevens kunnen verbeteren, worden alle verzoeken om technische bijstand door de deelnemende ontwikkelde  landen, alsook door de deelnemende ontwikkelingslanden die hiertoe in staat zijn, in welwillende overweging genomen.  3. De gegevens die de deelnemers krachtens lid 1 van dit artikel verstrekken overeenkomstig de door de Raad vast te stellen bepalingen, omvatten gegevens over de ontwikkeling in het verleden en de heersende situatie alsmede een evaluatie van de  vooruitzichten inzake produktie (inclusief de ontwikkeling van de samenstelling van de veestapel), verbruik, prijzen, voorraden van en handelsverkeer in de in artikel II bedoelde produkten, en tevens alle verdere informatie die de Raad noodzakelijk  acht, met name inzake concurrerende produkten. De deelnemers verstrekken eveneens gegevens over hun intern beleid en hun commerciële maatregelen in de sector rundvlees, inclusief bilaterale en plurilaterale verplichtingen, en delen onverwijld alle  wijzigingen in dit beleid en die maatregelen mede die van invloed kunnen zijn op de internationale handel in rundvlees en runderen. Het bepaalde in dit lid verplicht de deelnemers er niet toe vertrouwelijke gegevens te onthullen waarvan de bekendmaking  de toepassing van de wet zou belemmeren of anderszins strijdig zou zijn met het algemeen belang, dan wel schadelijk zou zijn voor de rechtmatige handelsbelangen van openbare of particuliere ondernemingen.  4. Het secretariaat van de Regeling observeert de wijzigingen in de marktgegevens, met name met betrekking tot de omvang van de veestapel, de voorraden, de slacht en de binnenlandse en internationale prijzen, ten einde de voortekenen van een naderend  ernstig gebrek aan evenwicht in de vraag-en aanbodsituatie vroegtijdig te kunnen onderkennen. Het secretariaat houdt de Raad op de hoogte van alle belangrijke ontwikkelingen op de wereldmarkten alsmede van de vooruitzichten inzake produktie, verbruik,  uitvoer en invoer.  Noot:  Het bepaalde in dit artikel impliceert dat de Raad het secretariaat opdracht geeft een inventaris op te maken en bij te houden van alle maatregelen met betrekking tot de handel in rundvlees en runderen, inclusief de verplichtingen die voortvloeien uit  bilaterale, plurilaterale en multilaterale onderhandelingen.   Artikel IV  Functies van de Internationale Vleesraad en samenwerking tussen de deelnemers aan deze Regeling 1. De Raad komt bijeen om:  a) de situatie en de vooruitzichten inzake vraag en aanbod op de wereldmarkt te evalueren aan de hand van een interpretatieve analyse van de heersende situatie en de te verwachten ontwikkelingen, opgesteld door het secretariaat van de Regeling op basis  van de overeenkomstig artikel III van deze Regeling verstrekte documentatie, inclusief die welke betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van het interne beleid en het handelsbeleid alsmede eventuele andere gegevens waarover het secretariaat beschikt;  b) de toepassing van deze Regeling in haar geheel te bestuderen;  c) de mogelijkheid te bieden voor regelmatig overleg over alle aangelegenheden in verband met de internationale rundvleeshandel.  2. Indien de Raad na evaluatie van de situatie inzake vraag en aanbod op de wereldmarkt, zoals bedoeld in lid 1, sub a), van dit artikel, of na onderzoek van alle overeenkomstig artikel III, lid 3, ter zake verstrekte gegevens constateert dat op de  internationale vleesmarkt een ernstig gebrek aan evenwicht bestaat of dreigt te ontstaan, bepaalt hij bij consensus, met name rekening houdend met de situatie in de ontwikkelingslanden, ten behoeve van de regeringen welke oplossingen de situatie kunnen  verhelpen in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van het GATT.  3. Naar gelang de Raad van oordeel is dat de in lid 2 van dit artikel omschreven situatie tijdelijk dan wel van langere duur is, kunnen de in lid 2 van dit artikel bedoelde maatregelen bestaan uit zowel door de importeurs als door de exporteurs te nemen  maatregelen op korte, middellange of lange termijn die moeten bijdragen tot de verbetering van de algemene situatie op de wereldmarkt in overeenstemming met de doelstellingen en oogmerken van deze Regeling, inzonderheid expansie, steeds ruimere  liberalisering en stabiliteit van de internationale markten voor vlees en vee.  4. Bij de inachtneming van de overeenkomstig de leden 2 en 3 van dit artikel voorgestelde maatregelen wordt naar behoren rekening gehouden met de aan de ontwikkelingslanden toe te kennen bijzondere en gunstiger behandeling, wanneer zulks uitvoerbaar en  passend is.  5. De deelnemers verbinden zich ertoe zoveel mogelijk bij te dragen tot de tenuitvoerlegging van de in artikel I omschreven doelstellingen van deze Regeling. Daartoe plegen de deelnemers in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van de  Algemene Overeenkomst regelmatig overleg zoals bedoeld in artikel IV, lid 1, sub c), ten einde de mogelijkheden te verkennen om de doelstellingen van deze Regeling, met name de verdere opheffing van de belemmeringen voor de wereldhandel in rundvlees en  runderen, te bereiken. Deze besprekingen moeten de weg bereiden voor de latere behandeling van mogelijke oplossingen voor de handelsproblemen, zulks in overeenstemming met de voorschriften en beginselen van het GATT, welke gezamenlijk door alle  betrokken partijen kunnen worden aanvaard in een evenwichtige samenhang van wederzijdse voordelen.  6. Iedere deelnemer kan bij de Raad iedere kwestie (1) die deze Regeling betreft onder andere aan de orde stellen voor dezelfde doeleinden als omschreven in lid 2 van dit artikel. De Raad komt op verzoek van een deelnemer binnen een termijn van niet  meer dan vijftien dagen bijeen, om elke kwestie (2) in verband met deze Regeling te bestuderen.  TWEEDE DEEL BEHEER VAN DE REGELING   Artikel V  1. Internationale Vleesraad Er wordt in het kader van het GATT een Internationale Vleesraad opgericht. Deze Raad, samengesteld uit vertegenwoordigers van alle deelnemers aan de Regeling, vervult alle voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze Regeling noodzakelijke  functies. De Raad maakt gebruik van de diensten van het secretariaat van het GATT. De Raad stelt zijn reglement van orde vast, inzonderheid de bepalingen voor het in artikel IV bedoelde overleg.  2. Gewone en bijzondere vergaderingen De Raad komt normaal ten minste tweemaal per jaar bijeen. De voorzitter kan de Raad evenwel hetzij uit eigen beweging, hetzij op verzoek van een deelnemer aan deze Regeling in bijzondere vergadering bijeenroepen.  3. Besluitvorming De Raad neemt zijn besluiten bij consensus. De Raad wordt geacht over een hem voorgelegde aangelegenheid een besluit te hebben genomen indien geen enkel lid van de Raad formeel bezwaar maakt tegen de goedkeuring van een voorstel.  4. Samenwerking met andere organisaties De Raad neemt alle passende maatregelen voor overleg of samenwerking met intergouvernementele en nietgouvernementele organisaties.  5. Toelating van waarnemers a) De Raad kan elk niet deelnemend land uitnodigen om zich op ongeacht welke vergadering van de Raad als waarnemer te laten vertegenwoordigen.  b) De Raad kan eveneens elk van de in lid 4 van dit artikel bedoelde organisaties uitnodigen om als waarnemer ongeacht welke vergadering van de Raad bij te wonen.  DERDE DEEL SLOTBEPALINGEN   Artikel VI  1. Aanvaarding (3) a) Deze Regeling staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die lid zijn van de Verenigde Naties of van een van de gespecialiseerde organisaties daarvan en door de Europese Economische Gemeenschap.  b) Iedere regering (4) die de Regeling aanvaardt kan bij de aanvaarding een voorbehoud maken ten aanzien van haar aanvaarding van een bepaling van deze Regeling. Dit voorbehoud is onderworpen aan de goedkeuring van de deelnemers.  c) Deze Regeling wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan iedere deelnemer onverwijld een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van deze Regeling en een kennisgeving van iedere aanvaarding ervan  toezendt. De tekst van deze Regeling in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal is gelijkelijk authentiek.  d) Bij de inwerkingtreding van deze Regeling wordt de Internationale Raadgevende Groep Vlees opgeheven.  2. Voorlopige toepassing Elke regering kan bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een verklaring van voorlopige toepassing van deze Regeling nederleggen. Iedere regering die een dergelijke verklaring nederlegt past deze Regeling voorlopig toe en  wordt voorlopig beschouwd als deelnemer aan deze Regeling.  3. Inwerkingtreding Deze Regeling treedt op 1 januari 1980 in werking voor de deelnemers die haar dan hebben aanvaard. Voor de deelnemers die deze Regeling na deze datum aanvaarden wordt deze Regeling van kracht op de datum waarop zij deze aanvaarden.  4. Geldigheidsduur De geldigheidsduur van deze Regeling bedraagt drie jaar. Deze wordt telkens stilzwijgend met drie jaar verlengd, tenzij de Raad ten minste 80 dagen voor de datum van verstrijken anders besluit.  5. Wijziging Behalve in de gevallen waarvoor elders in deze Regeling in de mogelijkheid tot wijziging is voorzien, kan de Raad een wijziging van de bepalingen van deze Regeling aanbevelen. De voorgestelde wijziging wordt van kracht wanneer deze door de regeringen  van alle deelnemers is aanvaard.  6. Relatie tussen de Regeling en het GATT Deze Regeling laat de rechten en verplichtingen van de deelnemers uit hoofde van het GATT onverlet (5).  7. Opzegging Iedere deelnemer kan deze Regeling opzeggen. De opzegging wordt van kracht bij het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijk  kennisgeving heeft ontvangen.   (1) Deze bepaling geldt alleen voor de deelnemers die Partij zijn bij het GATT.(2) Bevestigd wordt dat de term "kwestie" in dit lid elke kwestie omvat met betrekking tot in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen gesloten  multilaterale overeenkomsten, met name die in verband met invoer-en uitvoermaatregelen. Tevens wordt bevestigd dat het bepaalde in artikel IV, lid 6, en deze voetnoot de rechten en verplichtingen van de partijen bij dergelijke overeenkomsten onverlet  laten.(3) De termen "aanvaarding" of "aanvaard" in dit artikel omvatten het vervullen van alle interne procedures die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze Regeling.(4) Voor de toepassing van deze Regeling wordt de term  "regering" geacht tevens de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap te omvatten.(5) Deze bepaling geldt alleen voor de deelnemers die Partij zijn bij het GATT.    INTERNATIONALE REGELING INZAKE ZUIVELPRODUKTEN   PREAMBULE ERKENNENDE dat melk en zuivelprodukten op het stuk van produktie, handel en verbruik van groot belang zijn voor de economie van vele landen (1);  ERKENNENDE dat het in het belang van producenten en consumenten alsmede van exporteurs en importeurs noodzakelijk is overschotten en tekorten te voorkomen en de prijzen op een billijk niveau te handhaven;  EROP WIJZENDE dat zuivelprodukten zeer verscheiden en onderling afhankelijk zijn;  EROP WIJZENDE dat de zuivelmarkt sterke schommelingen vertoont en de maatregelen inzake uitvoer en invoer talrijk zijn;  OVERWEGENDE dat betere samenwerking in de sector zuivelprodukten bijdraagt tot de verwezenlijking van de doelstellingen inzake uitbreiding en liberalisatie van de wereldhandel en tot de tenuitvoerlegging van de beginselen en doelstellingen betreffende  de ontwikkelingslanden die zijn overeengekomen in de op 14 september 1973 te Tokio door de ministers afgelegde verklaring inzake de multilaterale handelsbesprekingen;  VASTBESLOTEN om de beginselen en doeleinden van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (2), hierna "Algemene Overeenkomst" of "GATT" genoemd, in acht te nemen en om bij de uitvoering van deze Regeling de in de verklaring van Tokio  vastgestelde beginselen en doeleinden ten uitvoer te leggen,  zijn de deelnemers aan deze Regeling door tussenkomst van hun vertegenwoordigers, het volgende overeengekomen:  EERSTE DEEL ALGEMENE BEPALINGEN   Artikel 1  Doelstellingen Deze Regeling heeft ten doel om, in overeenstemming met de beginselen en doelstellingen die zijn overeengekomen in de op 14 september 1973 te Tokio door de ministers afgelegde verklaring inzake de multilaterale handelsbesprekingen,  - te komen tot uitbreiding en steeds grotere liberalisatie van de wereldhandel in zuivelprodukten in zo stabiel mogelijke marktomstandigheden op basis van wederzijdse voordelen voor de uitvoerende en de invoerende landen;  - de economische en sociale ontwikkeling in de ontwikkelingslanden te bevorderen.   Artikel II  Produkten 1. Deze Regeling is van toepassing op de sector zuivelprodukten. Voor de toepassing van deze Regeling wordt de term "zuivelprodukten" geacht de volgende produkten te omvatten, zoals omschreven in de Nomenclatuur van de Internationale Douaneraad:   "" ID="1">a) melk en room, vers, niet ingedikt, zonder toegevoegde suiker> ID="2">04.01"> ID="1">b) melk en room, verduurzaamd, ingedikt of met toegevoegde suiker> ID="2">04.02"> ID="1">c) boter> ID="2">04.03"> ID="1">d) kaas en wrongel>  ID="2">04.04"> ID="1">e) caseïne> ID="2">ex 35.01"> 2. De Internationale Zuivelraad (hierna "de Raad" genoemd), die krachtens artikel VII, lid 1, sub a), van deze Regeling wordt opgericht, kan besluiten dat de Regeling ook geldt voor andere produkten waarin de in lid 1 van dit artikel bedoelde  zuivelprodukten zijn verwerkt, indien de Raad zulks nodig acht voor de tenuitvoerlegging van de doelstellingen en bepalingen van deze Regeling.   Artikel III  Informatie 1. De deelnemers komen overeen de Raad regelmatig en onverwijld de gegevens te verstrekken op grond waarvan deze de situatie op de wereldmarkt voor zuivelprodukten in het algemeen en voor elk zuivelprodukt afzonderlijk kan observeren en evalueren.  2. De deelnemende ontwikkelingslanden delen de gegevens mede waarover zij beschikken. Opdat deze landen hun mechanismen voor het verzamelen van gegevens kunnen verbeteren zullen alle verzoeken om technische bijstand door de deelnemende ontwikkelde  landen, alsook door de deelnemende ontwikkelingslanden die hiertoe in staat zijn, in welwillende overweging worden genomen.  3. De gegevens die de deelnemers krachtens lid 1 van dit artikel verstrekken overeenkomstig de door de Raad vast te stellen bepalingen, omvatten gegevens omtrent de ontwikkeling in het verleden, de heersende situatie en de vooruitzichten inzake  produktie, verbruik, prijzen, voorraden en handelsverkeer, inclusief andere dan normale handelstransacties, voor de in artikel II van deze Regeling bedoelde produkten, alsmede alle verdere informatie die de Raad noodzakelijk acht. De deelnemers  verstrekken eveneens gegevens over hun intern beleid en hun commerciële maatregelen, alsmede omtrent hun bilaterale, plurilaterale en multilaterale verplichtingen in de zuivelsector en delen onverwijld alle wijzigingen in dat beleid en die maatregelen  mede die van invloed kunnen zijn op het internationale handelsverkeer in zuivelprodukten. Het bepaalde in dit lid verplicht de deelnemers er niet toe vertrouwelijke gegevens te onthullen waarvan de bekendmaking de toepassing van de wet zou belemmeren,  of anderszins strijdig zou zijn met het algemeen belang dan wel schadelijk zou zijn voor de rechtmatige handelsbelangen van openbare of particuliere ondernemingen.  Noot:  Het bepaalde in dit artikel impliceert dat de Raad het secretariaat opdracht geeft een inventaris op te maken en bij te houden van alle maatregelen met betrekking tot de handel in zuivelprodukten, inclusief de verplichtingen die voortvloeien uit  bilaterale, plurilaterale en multilaterale onderhandelingen.   Artikel IV  Functies van de Internationale Zuivelraad en samenwerking tussen de deelnemers aan deze Regeling 1. De Raad komt bijeen om:  a) de situatie en de voorruitzichten op de wereldmarkt voor zuivelprodukten te evalueren aan de hand van een rapport dat door het secretariaat is opgesteld op basis van de door de deelnemers overeenkomstig artikel III van deze Regeling verstrekte  documentatie, de gegevens die resulteren uit de uitvoering van de in artikel VI van deze Regeling bedoelde protocollen en alle andere inlichtingen waarover het secretariaat beschikt;  b) de werking van deze Regeling te bestuderen.  2. Indien de Raad na evaluatie van de situatie en de vooruitzichten op de wereldmarkt, zoals bedoeld in lid 1, sub a), van dit artikel, van mening is dat er voor zuivelprodukten in het algemeen of voor een of meer zuivelprodukten een ernstig gebrek aan  evenwicht ontstaat of dreigt te onstaan waardoor de internationale handel wordt of kan worden beïnvloed, bepaalt de Raad, met name rekening houdend met de situatie in de ontwikkelingslanden, ten behoeve van de regeringen welke mogelijkheden openstaan.  3. Naar gelang de Raad van oordeel is dat de in lid 2 van dit artikel omschreven situatie tijdelijk dan wel van langere duur is, kunnen de in lid 2 van dit artikel bedoelde maatregelen bestaan uit maatregelen op korte, middellange of lange termijn die  moeten bijdragen tot verbetering van de algemene situatie op de wereldmarkt.  4. Bij de inachtneming van de maatregelen die krachtens de leden 2 en 3 van dit artikel kunnen worden genomen, wordt naar behoren rekening gehouden met de aan de ontwikkelingslanden toe te kennen bijzondere en gunstiger behandeling, wanneer zulks  uitvoerbaar en passend is.  5. Iedere deelnemer kan bij de Raad iedere kwestie (1) die deze Regeling betreft onder andere aan de orde stellen voor dezelfde doeleinden als omschreven in lid 2 van dit artikel. Iedere deelnemer stelt zich onverwijld bereid tot overleg over iedere  kwestie (1) die deze Regeling betreft.  6. Indien de kwestie verband houdt met de uitvoering van de specifieke bepalingen van de aan deze Regeling gehechte protocollen, kan elke deelnemer die zijn handelsbelangen ernstig bedreigd acht en die met de andere betrokken deelnemer of deelnemers  geen wederzijds bevredigende oplossing kan bereiken, de Voorzitter van het overeenkomstig artikel VII, lid 2, sub a), van deze Regeling opgerichte Comité voor het betrokken protocol verzoeken een speciale spoedvergadering van het Comité bijeen te roepen  om zo snel mogelijk, en desgewenst binnen vier werkdagen, alle maatregelen te nemen die nodig zijn om de situatie te verhelpen. Indien geen bevredigende oplossing kan worden bereikt, komt de Raad, op verzoek van de voorzitter van het Comité voor het  betrokken protocol, binnen ten hoogste vijftien dagen bijeen om de kwestie te behandelen opdat gemakkelijker een bevredigende oplossing wordt gevonden.   Artikel V  Voedselhulp en andere dan normale handelstransacties 1. De deelnemers komen overeen om:  a) in samenwerking met de FAO en de andere betrokken organisaties te streven naar erkenning van de waarde van zuivelprodukten voor de verbetering van de voeding alsmede van de wijze waarop deze produkten ter beschikking van de ontwikkelingslanden kunnen  worden gesteld;  b) overeenkomstig de doelstellingen van deze Regeling al naar gelang van hun mogelijkheden zuivelprodukten als voedselhulp aan de ontwikkelingslanden te verstrekken. Elk jaar dienen de deelnemers de Raad tevoren zoveel mogelijk in kennis te stellen van  de omvang, hoeveelheden en bestemming van de voedselhulp die zij voornemens zijn te verstrekken.  De deelnemers dienen de Raad, indien mogelijk, eveneens vooraf in kennis te stellen van elke voorgenomen wijziging in het medegedeelde programma. De voedselhulpbijdragen kunnen op bilaterale basis worden verstrekt of door middel van gemeenschappelijke  projecten dan wel door middel van multilaterale programma's, met name het Wereldvoedselprogramma;  c) in de Raad van gedachten te wisselen over hun regelingen voor de levering van en de behoeften aan zuivelprodukten die als voedselhulp of tegen gunstige voorwaarden worden verstrekt, in het besef dat het wenselijk is hun inspanningen op dit gebied te  harmoniseren en dat de normale structuur van produktie, verbruik en internationale handel niet mag worden verstoord.  2. De uitvoer van produkten die aan ontwikkelingslanden worden geschonken of voor hulpacties dan wel sociale doeleinden in de ontwikkelingslanden bestemd zijn alsmede andere dan normale handelstransacties vinden plaats overeenkomstig de beginselen van  de FAO inzake de afzet van overschotten en overlegverplichtingen. De Raad werkt derhalve nauw samen met het Raadgevend subcomité voor de afzet van overschotten.  3. De Raad zal met inachtneming van de voorwaarden en de voorschriften di hij zal vaststellen, op verzoek, besprekingen voeren en overleg plegen over alle transacties die geen normale handelstransacties zijn of niet vallen onder de Overeenkomst inzake  de uitleg en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel.  TWEEDE DEEL BIJZONDERE BEPALINGEN   Artikel VI  Protocollen Onverminderd de bepalingen van de artikelen I tot en met V van deze Regeling gelden voor de onderstaande produkten de bepalingen van de aan deze Regeling gehechte protocollen:  Bijlage I: Protocol inzake bepaalde melkpoeders Melkpoeder en roompoeder, met uitzondering van weipoeder Bijlage II: Protocol inzake melkvet Melkvet Bijlage III: Protocol inzake bepaalde kaas Bepaalde kaas DERDE DEEL BEHEER VAN DE REGELING   Artikel VII  1. Internationale Zuivelraad a) Er wordt in het kader van het GATT een Internationale Zuivelraad opgericht. Deze Raad, samengesteld uit vertegenwoordigers van alle deelnemers aan de Regeling, vervult alle voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze Regeling noodzakelijke  functies. De Raad maakt gebruik van de diensten van het secretariaat van het GATT. De Raad stelt zijn reglement van orde op.  b) Gewone en bijzondere vergaderingen De Raad komt normaal ten minste tweemaal per jaar bijeen. De voorzitter kan de Raad evenwel, hetzij uit eigen beweging, hetzij op verzoek van de overeenkomstig lid 2, sub a), van dit artikel ingestelde Comités of van een deelnemer aan de Regeling in  bijzondere vergadering bijeenroepen.  c) Besluitvorming De Raad neemt zijn besluiten bij consensus. De Raad wordt geacht over een hem voorgelegde aangelegenheid een besluit te hebben genomen indien geen enkel lid van de Raad formeel bezwaar maakt tegen de goedkeuring van een voorstel.  d) Samenwerking met andere organisaties De Raad neemt alle passende maatregelen voor overleg of samenwerking met intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties.  e) Toelating van waarnemers i) De Raad kan elk niet deelnemend land uitnodigen om zich op ongeacht welke vergadering van de Raad als waarnemer te laten vertegenwoordigen.  ii) De Raad kan eveneens elk van de in lid 4 van dit artikel bedoelde organisaties uitnodigen om als waarnemer ongeacht welke vergadering van de Raad bij te wonen.  2. Comités a) De Raad stelt een Comité in voor de vervulling van alle taken in verband met de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol inzake bepaalde melkpoeders, een Comité voor de vervulling van alle taken in verband met de tenuitvoerlegging van de  bepalingen van het Protocol inzake melkvet en een Comité voor de vervulling van de taken in verband met de tenuitvoerlegging van de bepalingen van het Protocol inzake bepaalde kaas. Elk van deze Comités is samengesteld uit vertegenwoordigers van alle  deelnemers aan het betrokken Protocol. De Comités maken gebruik van de diensten van het secretariaat van het GATT. Zij brengen aan de Raad verslag uit over de uitoefening van hun taken.  b) Onderzoek van de marktsituatie Bij de vaststelling van de voorschriften inzake de krachtens artikel III van deze Regeling te verstrekken informatie, neemt de Raad de nodige schikkingen opdat - het Comité voor het Protocol inzake bepaalde melkpoeders zich voortdurend op de hoogte kan houden van de situatie en de ontwikkeling op de internationale markt van de in dit Protocol bedoelde produkten alsmede van de wijze waarop de bepalingen van dit  Protocol door de deelnemers worden toegepast, zulks met inachtneming van de ontwikkeling van de internationale handelsprijzen voor elk van de andere zuivelprodukten waarvan de handel invloed heeft op de handel in de in dit Protocol bedoelde produkten;  - het Comité voor het Protocol inzake melkvet zich voortdurend op de hoogte kan houden van de situatie en de ontwikkeling op de internationale markt van de in dit Protocol bedoelde produkten alsmede van de wijze waarop de bepalingen van het Protocol  door de deelnemers worden toegepast, zulks met inachtneming van de ontwikkeling van de internationale handelsprijzen voor elk van de andere zuivelprodukten waarvan de handel invloed heeft op de handel in de in dit Protocol bedoelde produkten;  - het Comité voor het Protocol inzake bepaalde kaas zich voortdurend op de hoogte kan houden van de situatie en de ontwikkeling op de internationale markt van de in dit Protocol bedoelde produkten alsmede de wijze waarop de bepalingen van het Protocol  door de deelnemers worden toegepast, zulks met inachtneming van de ontwikkeling van de internationale handelsprijzen voor elk van de andere zuivelprodukten waarvan de handel invloed heeft op de handel in de in dit Protocol bedoelde produkten.  c) Gewone en bijzondere vergaderingen Elk Comité komt normaal ten minste eenmaal per kwartaal bijeen. De voorzitter van elk Comité kan het Comité evenwel uit eigen beweging of op verzoek van een deelnemer in bijzondere vergadering bijeenroepen.  d) Besluitvorming Elk Comité neemt zijn besluiten bij consensus. Elk Comité wordt geacht over een hem voorgelegde aangelegenheid een besluit te hebben genomen indien geen enkel lid van het Comité formeel bezwaar maakt tegen de goedkeuring van een voorstel.  VIERDE DEEL SLOTBEPALINGEN   Artikel VIII  1. Aanvaarding (2) a) Deze Regeling staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die lid zijn van de Verenigde Naties of van een van de gespecialiseerde organisaties daarvan en door de Europese Economische Gemeenschap.  b) Elke regering (3) die de Regeling aanvaardt kan bij de aanvaarding een voorbehoud maken ten aanzien van haar aanvaarding van een aan de Regeling gehecht Protocol. Dit voorbehoud is onderworpen aan de goedkeuring van de deelnemers.  c) Deze Regeling wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan iedere deelnemer onverwijld een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van deze Regeling en een kennisgeving van iedere aanvaarding ervan  toezendt. De tekst van deze Regeling in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal is gelijkelijk authentiek.  d) Aanvaarding van deze Regeling houdt in dat de deelnemers die de Regeling inzake bepaalde zuivelprodukten, gedaan te Genève op 12 januari 1970 en in werking getreden op 14 mei 1970, hebben aanvaard, laatstgenoemde Regeling opzeggen en dat de  deelnemers die het Protocol inzake melkvet, gedaan te Genève op 2 april 1973 en in werking getreden op 14 mei 1973, hebben aanvaard, dit Protocol opzeggen. Deze opzegging wordt van kracht op de datum waarop deze Regeling in werking treedt. 2. Voorlopige toepassing Elke regering kan bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een verklaring van voorlopige toepassing van deze Regeling nederleggen. Iedere regering die een dergelijke verklaring nederlegt past deze Regeling voorlopig toe en  wordt voorlopig beschouwd als deelnemer aan deze Regeling.  3. Inwerkingtreding a) Deze Regeling treedt op 1 januari 1980 in werking voor de deelnemers die haar dan hebben aanvaard. Voor de deelnemers die deze Regeling na deze datum aanvaarden wordt deze Regeling van kracht op de datum waarop zij deze aanvaarden.  b) Deze Regeling doet geen afbreuk aan de geldigheid van de contracten die vóór de datum van inwerkingtreding van deze Regeling zijn gesloten.  4. GeldigheidsduurDe geldigheidsduur van deze Regeling bedraagt drie jaar. Deze wordt telkens stilzwijgend met drie jaar verlengd, tenzij de Raad ten minste 80 dagen voor de datum van verstrijken anders besluit.  5. Wijziging Behalve in de gevallen waarvoor elders in deze Regeling in de mogelijkheid tot wijziging is voorzien kan de Raad een wijziging van de bepalingen van deze Regeling aanbevelen. De voorgestelde wijziging wordt van kracht wanneer deze door de regeringen van  alle deelnemers is aanvaard.  6. Relatie tussen de Regeling en de bijlagen Behoudens het bepaalde in lid 1, sub b), van dit artikel, worden de volgende documenten geacht integrerend deel uit te maken van deze Regeling:  - de in artikel VI van deze Regeling bedoelde Protocollen die zijn opgenomen in de bijlagen I, II en III;  - de lijsten van de referentieplaatsen, bedoeld in artikel 2 van het Protocol inzake bepaalde melkpoeders, artikel 2 van het Protocol betreffende melkvet en artikel 2 van het Protocol inzake bepaalde kaas, welke zijn opgenomen in de bijlagen Ia, IIa en  IIIa;  - de lijsten van de prijsverschillen naar gelang van het melkvetgehalte, bedoeld in artikel 3, lid 4, voetnoot 3, van het Protocol inzake melkpoeders en artikel 3, lid 4, voetnoot 1, van het Protocol inzake melkvet, welke zijn opgenomen in de bijlagen  Ib en IIb;  - het in artikel 3, lid 5, van het Protocol inzake bepaalde melkpoeders bedoelde register van procédés en controlemaatregelen dat is opgenomen in bijlage Ic.  7. Relatie tussen de Regeling en het GATT Deze Regeling laat de rechten en verplichtingen van de deelnemers uit hoofde van het GATT onverlet (4).  8. Opzegging a) Iedere deelnemer kan deze Regeling opzeggen. Deze opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijke  kennisgeving heeft ontvangen.  b) Behoudens de voorwaarden die door de deelnemers kunnen worden overeengekomen, kan elke deelnemer de aan deze Regeling gehechte Protocollen opzeggen. Deze opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de  datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijk kennisgeving heeft ontvangen.    (1) Bevestigd wordt dat de term "kwestie" in dit lid elke kwestie omvat met betrekking tot in het kader van de multilaterale handelsbesprekingen gesloten multilaterale overeenkomsten, met name die in verband met invoer- en uitvoermaatregelen.  Tevens wordt bevestig dat het bepaalde in artikel IV, lid 5, en deze voetnoot de rechten en verplichtingen van de partijen bij dergelijke overeenkomsten onverlet laten.(2) De termen "aanvaarding" of "aanvaard" in dit artikel omvatten het vervullen van  alle interne procedures die noodzakelijk zijn voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze Regeling.(3) Voor de toepassing van deze Regeling wordt de term "regering" geacht tevens de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap  te omvatten.(4) Deze bepaling geldt alleen voor deelnemers die Partij zijn bij het GATT.     BIJLAGE I   PROTOCOL INZAKE BEPAALDE MELKPOEDERS EERSTE DEEL Artikel 1 Produkten Dit Protocol is van toepassing op melkpoeder en roompoeder van post nr. 04.02 van de IDR-Nomenclatuur, met uitzondering van weipoeder.  TWEEDE DEEL Artikel 2 Hoofdprodukten Voor de toepassing van dit Protocol worden minimum uitvoerprijzen vastgesteld voor de hoofdprodukten die aan de volgende definities beantwoorden:  a) Omschrijving: Magere-melkpoeder Melkvetgehalte: Maximaal 1,5 gewichtspercenten.  Watergehalte: Maximaal 5 gewichtspercenten.  b) Omschrijving: Volle-melkpoeder Vetgehalte: 26 gewichtspercenten.  Watergehalte: Maximaal 5 gewichtspercenten.  c) Omschrijving: Karnemelkpoeder (1) Vetgehalte: Maximaal 11 gewichtspercenten.  Watergehalte: Maximaal 5 gewichtspercenten.  Verpakking: In verpakkingen die normaal in de handel worden gebruikt, met een minimuminhoud van 25 kg netto of 50 lb netto, al naar het geval.  Verkoopvoorwaarden: fob zeeschepen land van uitvoer of franco grens land van uitvoer.  In afwijking van deze bepaling worden referentieplaatsen aangegeven voor de in bijlage Ia opgenomen landen. Het overeenkomstig artikel VII, lid 2, sub a), van de Regeling ingestelde Comité (hierna het "Comité" genoemd) kan de inhoud van die bijlage  wijzigen.  Prompte betaling tegen documenten.  Artikel 3 Minimumprijzen Niveau en inachtneming van de minimumprijzen 1. De deelnemers verbinden zich ertoe de nodige maatregelen te treffen opdat de prijzen bij uitvoer van de in artikel 2 van dit Protocol omschreven produkten niet lager zijn dan de krachtens dit Protocol geldende minimumprijzen. Indien de produkten  worden uitgevoerd als bestanddeel van goederen waarin zij zijn verwerkt, treffen de deelnemers de nodige maatregelen om te voorkomen dat de prijsbepalingen van dit Protocol worden ontdoken.  2. a) Bij de vaststelling van de niveaus van de in dit artikel aangegeven minimumprijzen is met name rekening gehouden met de heersende marktsituatie, de prijzen van zuivelprodukten in de producerende deelnemende landen, de noodzaak om te zorgen voor  een passende verhouding tussen de minimumprijzen die in de Protocollen bij deze Regeling zijn vastgesteld, de noodzaak om de consumenten billijke prijzen te garanderen en de wenselijkheid om de meest efficiënte producenten een minimuminkomen te  waarborgen ten einde de stabiliteit van de voorziening op langere termijn veilig te stellen.  b) De in lid 1 van dit artikel bedoelde minimumprijzen, die gelden op de datum van inwerkingtreding van dit Protocol, worden vastgesteld op:  i) 425 US-dollar per metrieke ton mageremelkpoeder zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol,  ii) 725 US-dollar per metrieke ton volle-melkpoeder zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol,  iii) 425 US-dollar per metrieke ton karnemelkpoeder zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol.  3. a) De niveaus van de in dit artikel vastgestelde minimumprijzen kunnen door het Comité worden gewijzigd met inachtneming van de resultaten van de tenuitvoerlegging van het Protocol enerzijds en de ontwikkeling van de situatie op de internationale  markt anderzijds.  b) De niveaus van de in dit artikel vastgestelde minimumprijzen worden ten minste eenmaal per jaar door het Comité herzien. Het Comité komt daartoe elk jaar in september bijeen. Bij deze herziening houdt het Comité, voor zover passend en noodzakelijk,  inzonderheid rekening met de kosten van de producenten, met andere relevante economische factoren van de wereldmarkt, met de noodzaak om de meest efficiënte producenten op lange termijn een minimuminkomen te garanderen, met de noodzaak om de stabiliteit  van de voorziening veilig te stellen en de consumenten billijke prijzen te garanderen, alsmede met de heersende marktsituatie; voorts wordt rekening gehouden met de wenselijkheid om de verhouding te verbeteren tussen de niveaus van de in lid 2, sub b),  van dit artikel vastgestelde minimumprijzen en de niveaus van de steun die in de belangrijkste producerende deelnemende landen in de zuivelsector wordt toegekend.  Aanpassing van de minimumprijzen 4. Indien de werkelijk uitgevoerde produkten door het vetgehalte, de verpakking of de verkoopvoorwaarden verschillen van de hoofdprodukten, worden de minimumprijzen overeenkomstig de volgende bepalingen aangepast ten einde de in dit Protocol  vastgestelde minimumprijzen voor de in artikel 2 van dit Protocol omschreven produkten te beschermen.  - Melkvetgehalte Indien het melkvetgehalte van de in artikel 1 van dit Protocol omschreven melkpoeders, met uitzondering van karnemelkpoeder (2), verschilt van het melkvetgehalte van de in artikel 2, lid 1, sub a) en b), van dit Protocol omschreven hoofdprodukten, wordt  de minimumprijs per volledig percent melkvet meer, gerekend vanaf 2 %, verhoogd in verhouding tot het verschil tussen de minimumprijzen die zijn vastgesteld voor de hoofdprodukten zoals omschreven in artikel 2, lid 1, sub a) en b), van dit Protocol (3).   - Verpakking Indien de produkten anders worden aangeboden dan in verpakkingen die normaal in de handel worden gebruikt, met een minimumgewicht van 25 kg netto of 50 lb netto, al naar het geval, worden de minimumprijzen gecorrigeerd met het kostenverschil tussen de  gebruikte verpakking en die welke hierboven is omschreven.  - Verkoopvoorwaarden Voor andere verkoop dan fob land van uitvoer of franco grens land van uitvoer (4), worden de minimumprijzen berekend op basis van de in lid 2, sub b), van dit artikel omschreven minimum fobprijzen, plus de werkelijke en aan de hand van bewijsstukken  gestaafde kosten voor de verleende diensten; indien de verkoopvoorwaarden worden gekoppeld aan een krediet, worden de kosten daarvan berekend op basis van de commerciële rentevoet die in het betrokken land van toepassing is.  Uitvoer en invoer van voor veevoederdoeleinden bestemd magere-melkpoeder en karnemelkpoeder 5. In afwijking van het bepaalde in de leden 1 tot en met 4 van dit artikel kunnen de deelnemers, onder de hieronder vastgestelde voorwaarden, al naar het geval magere-melkpoeder en karnemelkpoeder voor veevoederdoeleinden uitvoeren of invoeren tegen  lagere prijzen dan de in dit Protocol vastgestelde minimumprijzen voor deze produkten. De deelnemers kunnen van deze mogelijkheid slechts gebruik maken voor zover zij de uitgevoerde of ingevoerde produkten onderwerpen aan de procédés en  controlemaatregelen die in het land van uitvoer of van bestemming worden toegepast om te waarborgen dat het aldus uitgevoerde of ingevoerde magere-melkpoeder en karnemelkpoeder uitsluitend voor veevoederdoeleinden wordt gebruikt. Deze procédés en  controlemaatregelen moeten door het Comité zijn goedgekeurd en opgenomen in een door dit Comité zijn goedgekeurd en opgenomen in een door dit Comité opgesteld register (5). De deelnemers die gebruik wensen te maken van de bepalingen van dit lid, geven  van hun voornemen kennis aan het Comité dat op verzoek van een deelnemer bijeenkomt om de marktsituatie te bestuderen.  De deelnemers verstrekken de nodige inlichtingen over hun transacties inzake voor veevoederdoeleinden bestemd magere-melkpoeder en karnemelkpoeder, zodat het Comité de ontwikkelingen in deze sector kan volgen en op gezette tijden ramingen over de  ontwikkeling van deze handel kan opstellen.  Bijzondere verkoopvoorwaarden 6. Binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden, verbinden de deelnemers zich ertoe erop toe te zien dat gebruiken zoals die bedoeld in artikel 4 van dit Protocol niet direct of indirect tot gevolg hebben dat de prijzen bij uitvoer  van de produkten waarop de bepalingen betreffende minimumprijzen van toepassing zijn, lager komen te liggen dan de overeengekomen minimumprijzen.  Werkingssfeer 7. Voor elke deelnemer is dit Protocol van toepassing op de uitvoer van de in artikel 1 van dit Protocol omschreven produkten die op zijn douanegebied vervaardigd of opnieuw verpakt zijn.  Andere transacties dan normale handelstransacties 8. Het bepaalde in de leden 1 tot en met 7 van dit artikel wordt geacht niet van toepassing te zijn op uitvoer in de vorm van schenkingen aan ontwikkelingslanden, of op uitvoer voor hulpverlening, voor ontwikkelingswerk dat met de voedselvoorziening  samenhangt of voor sociale doeleinden in ontwikkelingslanden.  Artikel 4 Verstrekken van inlichtingenIndien de prijzen in de internationale handel van produkten zoals bedoeld in artikel 1 van dit Protocol de minimumprijzen benaderen die vermeld zijn in artikel 3, lid 2, sub b), van dit Protocol, en onverminderd het bepaalde in artikel III van de  Regeling, verstrekken de deelnemers het Comité alle relevante gegevens ter beoordeling van hun eigen marktsituatie en inzonderheid de gebruiken op het gebied van kredieten en leningen, koppelverkoop, ruilhandel of driehoekshandel, restituties of  kortingen, contracten voor alleenhandel, verpakkingskosten en bijzonderheden over de verpakking van de produkten, zodat het Comité een controle kan uitvoeren.  Artikel 5 Verplichtingen van de exporterende deelnemers De exporterende deelnemers komen overeen alle in hun vermogen liggende maatregelen te nemen om binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden, bij voorrang te voorzien in de normale commerciële behoeften van de importerende  deelnemende ontwikkelingslanden, inzonderheid hun behoeften op het gebied van de invoer voor ontwikkelingswerk dat met voedselvoorziening samenhangt en voor sociale doeleinden.  Artikel 6 Samenwerking van de importerende deelnemers 1. De deelnemers die de in artikel 1 van dit Protocol vermelde produkten invoeren, verbinden er zich in het bijzonder toe:  a) samen te werken bij het verwezenlijken van de doelstelling van dit Protocol inzake de minimumprijs en er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten niet worden ingevoerd tegen een prijs die lager ligt dan  de juiste douanewaarde die overeenkomt met de voorgeschreven minimumprijzen;  b) onverminderd het bepaalde in artikel III van de Regeling en artikel 4 van dit Protocol, inlichtingen te verstrekken over de invoer van de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten uit niet-deelnemende landen;  c) de voorstellen voor de nodige correctiemaatregelen in welwillende overweging te nemen indien invoer tegen prijzen die niet verenigbaar zijn met de minimumprijzen de werking van dit Protocol in gevaar dreigt te brengen.  2. Lid 1 van dit artikel is niet van toepassing op de invoer van voor veevoederdoeleinden bestemd magere-melkpoeder en karnemelkpoeder, op voorwaarde dat de in artikel 3, lid 5, van dit Protocol vastgestelde maatregelen en procedures van toepassing zijn  op de betrokken invoer.  DERDE DEEL Artikel 7 Afwijkingen Op verzoek van een deelnemer kan het Comité afwijkingen van het bepaalde in artikel 3, leden 1 tot en met 5, van dit Protocol toestaan ten einde de moeilijkheden te ondervangen die door inachtneming van de minimumprijzen voor sommige deelnemers zouden  kunnen ontstaan. Het Comité dient zich over dit verzoek uit te spreken binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum van indiening van het verzoek.  Artikel 8 Spoedmaatregelen Iedere deelnemer die van mening is dat zijn belangen ernstig worden bedreigd door een land dat niet gebonden is door dit Protocol, kan de voorzitter van het Comité verzoeken binnen twee werkdagen een spoedvergadering van het Comité bijeen te roepen om  na te gaan en te beslissen of maatregelen moeten worden genomen om de situatie het hoofd te bieden. Indien een dergelijke vergadering niet binnen twee werkdagen kan worden belegd en de handelsbelangen van de betrokken deelnemer waarschijnlijk ernstig  zullen worden geschaad, kan deze deelnemer unilaterale maatregelen treffen ter vrijwaring van zijn belangen, mits iedere andere deelnemer die hiervan gevolgen zou kunnen ondervinden onmiddellijk hiervan in kennis wordt gesteld. De voorzitter van het  Comité wordt eveneens officieel en onverwijld op de hoogte gesteld van alle bijzonderheden van de zaak en wordt verzocht het Comité zo spoedig mogelijk in buitengewone vergadering bijeen te roepen.   (1) Afgeleid produkt verkregen bij de vervaardiging van boter en watervrij melkvet.(2) Zoals omschreven in artikel 2, lid 1, sub c), van dit Protocol.(3) Zie bijlage Ib "Lijst van prijsverschillen naar gelang van het melkvetgehalte".(4) Zie  artikel 2.(5) Zie bijlage Ic "Register van procédés en controlemaatregelen". De exporteurs mogen magere-melkpoeder en karnemelkpoeder voor veevoederdoeleinden in ongewijzigde staat verzenden naar importeurs die hun procédés en controlemaatregelen in het  register hebben laten opnemen. In dit geval stellen de exporteurs het Comité in kennis van hun voornemen om voor voederdoeleinden bestemd magere-melkpoeder en/of karnemelkpoeder in ongewijzigde staat te verzenden naar importeurs die hun procédés en  controlemaatregelen in het register hebben laten opnemen.      BIJLAGE Ia   Lijst van referentieplaatsen Overeenkomstig de bepalingen van artikel 2 van dit Protocol worden voor de onderstaande landen de volgende referentieplaatsen aangewezen:  Oostenrijk: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Finland: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Noorwegen: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Zweden: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Polen: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam        Lijst van prijsverschillen naar gelang van het melkvetgehalte     "" ID="1">minder dan 2> ID="2">425"> ID="1">gelijk aan of meer dan 2, minder dan 3> ID="2">437"> ID="1">gelijk aan of meer dan 3, minder dan 4> ID="2">449"> ID="1">gelijk aan of meer dan 4, minder dan 5> ID="2">461"> ID="1">gelijk aan of meer  dan 5, minder dan 6> ID="2">473"> ID="1">gelijk aan of meer dan 6, minder dan 7> ID="2">485"> ID="1">gelijk aan of meer dan 7, minder dan 8> ID="2">497"> ID="1">gelijk aan of meer dan 8, minder dan 9> ID="2">509"> ID="1">gelijk aan of meer dan 9,  minder dan 10> ID="2">521"> ID="1">gelijk aan of meer dan 10, minder dan 11> ID="2">533"> ID="1">gelijk aan of meer dan 11, minder dan 12> ID="2">545"> ID="1">gelijk aan of meer dan 12, minder dan 13> ID="2">557"> ID="1">gelijk aan of meer dan 13,  minder dan 14> ID="2">569"> ID="1">gelijk aan of meer dan 14, minder dan 15> ID="2">581"> ID="1">gelijk aan of meer dan 15, minder dan 16> ID="2">593"> ID="1">gelijk aan of meer dan 16, minder dan 17> ID="2">605"> ID="1">gelijk aan of meer dan 17,  minder dan 18> ID="2">617"> ID="1">gelijk aan of meer dan 18, minder dan 19> ID="2">629"> ID="1">gelijk aan of meer dan 19, minder dan 20> ID="2">641"> ID="1">gelijk aan of meer dan 20, minder dan 21> ID="2">653"> ID="1">gelijk aan of meer dan 21,  minder dan 22> ID="2">665"> ID="1">gelijk aan of meer dan 22, minder dan 23> ID="2">677"> ID="1">gelijk aan of meer dan 23, minder dan 24> ID="2">689"> ID="1">gelijk aan of meer dan 24, minder dan 25> ID="2">701"> ID="1">gelijk aan of meer dan 25,  minder dan 26> ID="2">713"> ID="1">gelijk aan of meer dan 26, minder dan 27> ID="2">725"> ID="1">gelijk aan of meer dan 27, minder dan 28> ID="2">737"> ID="1">gelijk aan of meer dan ..., minder dan ...> ID="2">...">       BIJLAGE Ic   Register van procédés en controlemaatregelen Overeenkomstig het bepaalde in artikel 3, lid 5, van dit Protocol zijn de volgende procedures en controlemaatregelen (1) goedgekeurd voor de onderstaande deelnemers:  Australië Oostenrijk Canada Europese Economische Gemeenschap Finland Japan Nieuw-Zeeland Noorwegen Spanje Zwitserland.   (1) De procédés en controlemaatregelen zijn niet opgenomen. Deze kunnen worden geraadpleegd in de authentieke tekst van de Internationale Regeling inzake zuivelprodukten die zich bevindt bij het secretariaat van de Raad van de Europese  Gemeenschappen.      BIJLAGE II   PROTOCOL INZAKE MELKVET EERSTE DEEL Artikel 1 Produkten Dit Protocol is van toepassing op melkvet van post nr. 04.03 van de IDR-Nomenclatuur, met een melkvetgehalte van ten minste 50 gewichtspercenten.  TWEEDE DEEL Artikel 2 Hoofdprodukten Voor de toepassing van dit Protocol worden minimum-uitvoerprijzen vastgesteld voor de hoofdprodukten die aan de volgende definities beantwoorden:  a) Omschrijving: Watervrij melkvet Melkvetgehalte: 99,5 gewichtspercenten b) Omschrijving: Boter Melkvetgehalte: 80 gewichtspercenten.  Verpakking: In verpakkingen die normaal in de handel worden gebruikt, met een minimuminhoud van 25 kg netto of 50 lb netto, al naar het geval.  Verkoopvoorwaarden: fob land van uitvoer of franco grens land van uitvoer.  In afwijking van deze bepaling worden referentieplaatsen aangewezen voor de in bijlage IIa opgenomen landen. Het overeenkomstig artikel VII, lid 2, sub a), van de Regeling ingestelde Comité (hierna het "Comité" genoemd) kan de inhoud van die bijlage  wijzigen.  Prompte betaling tegen documenten.  Artikel 3 Minimumprijzen Niveau en inachtneming van de minimumprijzen 1. De deelnemers verbinden zich ertoe de nodige maatregelen te treffen opdat de prijzen bij uitvoer van de in artikel 2 van dit Protocol omschreven produkten niet lager zijn dan de krachtens dit Protocol geldende minimumprijzen. Indien de produkten  worden uitgevoerd als bestanddeel van goederen waarin zij zijn verwerkt, treffen de deelnemers de nodige maatregelen om te voorkomen dat de prijsbepalingen van dit Protocol worden ontdoken.  2. a) Bij de vaststelling van de niveaus van de in dit artikel aangegeven minimumprijzen is met name rekening gehouden met de heersende marktsituatie, de prijzen van zuivelprodukten in de producerende deelnemende landen, de noodzaak om te zorgen voor  een passende verhouding tussen de minimumprijzen die in de Protocollen bij deze Regeling zijn vastgesteld, de noodzaak om de consumenten billijke prijzen te garanderen en de wenselijkheid om de meest efficiënte producenten een minimuminkomen te  waarborgen ten einde de stabiliteit van de voorziening op langere termijn veilig te stellen.  b) De in lid 1 van dit artikel bedoelde minimumprijzen, die gelden op de datum van inwerkingtreding van dit Protocol, worden vastgesteld op:  i) 1 100 US-dollar per metrieke ton watervrij melkvet zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol,  ii) 925 US-dollar per metrieke ton boter zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol. 3. a) De niveaus van de in dit artikel vastgestelde minimumprijzen kunnen door het Comité worden gewijzigd met inachtneming van de resultaten van de tenuitvoerlegging van het Protocol enerzijds en de ontwikkeling van de situatie op de internationale  markt anderzijds.  b) De niveaus van de in dit artikel vastgestelde minimumprijzen worden ten minste eenmaal per jaar door het Comité herzien. Het Comité komt daartoe elk jaar in september bijeen. Bij deze herziening houdt het Comité, voor zover passend en noodzakelijk,  inzonderheid rekening met de kosten van de producenten, met andere relevante economische factoren van de wereldmarkt, met de noodzaak om de meest efficiënte producenten op lange termijn een minimuminkomen te garanderen, met de noodzaak om de stabiliteit  van de voorziening veilig te stellen en de consumenten billijke prijzen te garanderen, alsmede met de heersende marktsituatie; voorts wordt rekening gehouden met de wenselijkheid om de verhouding te verbeteren tussen de niveaus van de in lid 2, sub b),  van dit artikel vastgestelde minimumprijzen en de niveaus van de steun die in de belangrijkste producerende deelnemende landen in de zuivelsector wordt toegekend.  Aanpassing van de minimumprijzen 4. Indien de werkelijk uitgevoerde produkten door het vetgehalte, de verpakking of de verkoopvoorwaarden verschillen van de hoofdprodukten, worden de minimumprijzen overeenkomstig de volgende bepalingen aangepast ten einde de in dit Protocol  vastgestelde minimumprijzen voor de in artikel 2 omschreven produkten te beschermen.  - Melkvetgehalte:  Indien het melkvetgehalte van het in artikel 1 van dit Protocol omschreven produkt verschilt van het melkvetgehalte van de in artikel 2 van dit Protocol omschreven hoofdprodukten, en indien het melkvetgehalte ten minste 82 % of minder dan 80 % bedraagt,  wordt de minimumprijs van dit produkt per volledig percent melkvet boven of onder 80 % verhoogd of verlaagd tot het verschil tussen de minimumprijzen die zijn vastgesteld voor de hoofdprodukten zoals omschreven in artikel 2 van dit Protocol (1).  - Verpakking:  Indien de produkten anders worden aangeboden dan in verpakkingen die normaal in de handel worden gebruikt, met een minimumgewicht van 25 kg netto of 50 lb netto, al naar het geval, worden de minimumprijzen gecorrigeerd met het kostenverschil tussen de  gebruikte verpakking en die welke hierboven is omschreven.  - Verkoopvoorwaarden:  Voor andere verkoop dan fob land van uitvoer of franco grens land van uitvoer (2) worden de minimumprijzen berekend op basis van de in lid 2, sub b), van dit artikel vermelde minimum fob-prijzen, plus de werkelijke en aan de hand van bewijsstukken  gestaafde kosten van de verleende diensten; indien de verkoopvoorwaarden worden gekoppeld aan een krediet, worden de kosten daarvan berekend op basis van de commerciële rentevoet die in het betrokken land van toepassing is.  Bijzondere verkoopvoorwaarden 5. Binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden verbinden de deelnemers zich ertoe erop toe te zien dat de gebruiken zoals die bedoeld in artikel 4 van dit Protocol niet direct of indirect tot gevolg hebben dat de prijzen bij  uitvoer van de produkten waarop de bepalingen betreffende minimumprijzen van toepassing zijn, lager komen te liggen dan de overeengekomen minimumprijzen.  Werkingssfeer 6. Voor elke deelnemer is dit Protocol van toepassing op de uitvoer van de in artikel 1 van dit Protocol omschreven produkten die op zijn douanegebied zijn vervaardigd of opnieuw zijn verpakt.  Andere transacties dan normale handelstransacties 7. Het bepaalde in de leden 1 tot en met 6 van dit artikel wordt geacht niet van toepassing te zijn op uitvoer in de vorm van schenkingen aan ontwikkelingslanden, of op uitvoer voor hulpverlening, voor ontwikkelingswerk dat met de voedselvoorziening  samenhangt of voor sociale doeleinden in ontwikkelingslanden.  Artikel 4 Verstrekken van inlichtingen Indien de prijzen in de internationale handel van produkten zoals bedoeld in artikel 1 van dit Protocol de minimumprijzen benaderen die vermeld zijn in artikel 3, lid 2, sub b), van dit Protocol, en onverminderd het bepaalde in artikel III van de  Regeling, verstrekken de deelnemers het Comité alle relevante gegevens ter beoordeling van hun eigen marktsituatie en inzonderheid de gebruiken op het gebied van kredieten en leningen, koppelverkoop, ruilhandel of driehoekshandel, restituties of  kortingen, contracten voor alleenhandel, verpakkingskosten en bijzonderheden over de verpakking van de produkten, zodat het Comité een controle kan uitvoeren.  Artikel 5 Verplichtingen van de exporterende deelnemers De exporterende deelnemers komen overeen alle in hun vermogen liggende maatregelen te nemen om, binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden, bij voorrang te voorzien in de normale commerciële behoeften van de importerende  deelnemende ontwikkelingslanden, inzonderheid hun behoeften op het gebied van de invoer voor ontwikkelingswerk dat met voedselvoorziening samenhangt en voor sociale doeleinden.  Artikel 6 Samenwerking van de importerende deelnemers De deelnemers die de in artikel 1 van dit Protocol vermelde produkten invoeren, verbinden er zich in het bijzonder toe:  a) samen te werken bij het verwezenlijken van de doelstelling van dit Protocol inzake de minimumprijs en er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten niet worden ingevoerd tegen een prijs die lager ligt dan  de juiste douanewaarde die overeenkomt met de voorgeschreven minimumprijzen;  b) onverminderd het bepaalde in artikel III van de Regeling en artikel 4 van dit Protocol, inlichtingen te verstrekken over de invoer van de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten uit niet-deelnemende landen;  c) de voorstellen voor de nodige correctiemaatregelen in welwillende overweging te nemen indien invoer tegen prijzen die niet verenigbaar zijn met de minimumprijzen de werking van dit Protocol in gevaar dreigt te brengen.  DERDE DEEL Artikel 7 Afwijkingen Op verzoek van een deelnemer kan het Comité afwijkingen van het bepaalde in artikel 3, leden 1 tot en met 4, van dit Protocol toestaan ten einde de moeilijkheden te ondervangen die door inachtneming van de minimumprijzen voor sommige deelnemers zouden  kunnen ontstaan. Het Comité dient zich over dit verzoek uit te spreken binnen drie maanden te rekenen vanaf de datum van indiening van het verzoek.  Artikel 8 Spoedmaatregelen Iedere deelnemer die van mening is dat zijn belangen ernstig worden bedreigd door een land dat niet gebonden is door dit Protocol, kan de voorzitter van het Comité verzoeken binnen twee werkdagen een spoedvergadering van het Comité bijeen te roepen om  na te gaan en te beslissen of maatregelen moeten worden genomen om de situatie het hoofd te bieden. Indien een dergelijke vergadering niet binnen twee werkdagen kan worden belegd en de handelsbelangen van de betrokken deelnemer waarschijnlijk ernstig  zullen worden geschaad, kan deze deelnemer unilaterale maatregelen treffen ter vrijwaring van zijn belangen, mits iedere andere deelnemer die hiervan gevolgen zou kunnen ondervinden onmiddellijk hiervan in kennis wordt gesteld. De voorzitter van het  Comité wordt eveneens officieel en onverwijld op de hoogte gesteld van alle bijzonderheden van de zaak en wordt verzocht het Comité zo spoedig mogelijk in buitengewone vergadering bijeen te roepen.   (1) Zie bijlage IIb, "Lijst van prijsverschillen naar gelang van het melkvetgehalte".(2) Zie artikel 2.      BIJLAGE IIa   Lijst van referentieplaatsen Overeenkomstig de bepalingen van artikel 2 van dit Protocol worden voor de onderstaande landen de volgende referentieplaatsen aangewezen:  Oostenrijk: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Finland: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Basel: voor de uitvoer van boter naar Zwitserland Noorwegen: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Zweden: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Basel: voor de uitvoer van boter naar Zwitserland        BIJLAGE IIb   Lijst van prijsverschillen naar gelang van het melkvetgehalte   "" ID="1">gelijk aan of meer dan .., minder dan ..> ID="2">..."> ID="1">gelijk aan of meer dan .., minder dan ...> ID="2">..."> ID="1">gelijk aan of meer dan 79, minder dan 80> ID="2">916,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 80, minder dan 82>  ID="2">925"> ID="1">gelijk aan of meer dan 82, minder dan 83> ID="2">942,50"> ID="1">gelijk aan of meer dan 83, minder dan 84> ID="2">951,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 84, minder dan 85> ID="2">960"> ID="1">gelijk aan of meer dan 85, minder dan  86> ID="2">968,75"> ID="1">gelijk aan of meer dan 86, minder dan 87> ID="2">977,50"> ID="1">gelijk aan of meer dan 87, minder dan 88> ID="2">986,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 88, minder dan 89> ID="2">995"> ID="1">gelijk aan of meer dan 89,  minder dan 90> ID="2">1 003,75"> ID="1">gelijk aan of meer dan 90, minder dan 91> ID="2">1 012,50"> ID="1">gelijk aan of meer dan 91, minder dan 92> ID="2">1 021,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 92, minder dan 93> ID="2">1 030"> ID="1">gelijk aan  of meer dan 93, minder dan 94> ID="2">1 038,75"> ID="1">gelijk aan of meer dan 94, minder dan 95> ID="2">1 047,50"> ID="1">gelijk aan of meer dan 95, minder dan 96> ID="2">1 056,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 96, minder dan 97> ID="2">1 065">  ID="1">gelijk aan of meer dan 97, minder dan 98> ID="2">1 073,75"> ID="1">gelijk aan of meer dan 98, minder dan 99> ID="2">1 082,50"> ID="1">gelijk aan of meer dan 99, minder dan 99,5> ID="2">1 091,25"> ID="1">gelijk aan of meer dan 99,5> ID="2">1  100">       BIJLAGE III   PROTOCOL INZAKE BEPAALDE KAAS EERSTE DEEL Artikel 1 Produkt Dit Protocol is van toepassing op kaas van post nr. 04.04 van de IDR-Nomenclatuur, met een vetgehalte van ten minste 45 gewichtspercenten, berekend op de droge stof, en een droge-stofgehalte van ten minste 50 gewichtspercenten.  TWEEDE DEEL Artikel 2 Hoofdprodukt Voor dit Protocol wordt een minimum-uitvoerprijs vastgesteld voor het hoofdprodukt dat aan de volgende definitie beantwoordt:  - Omschrijving:  Kaas.  - Verpakking:  In verpakkingen die normaal in de handel worden gebruikt, met een minimuminhoud van 20 kg netto of 40 lb netto, al naar het geval.  - Verkoopvoorwaarden:  fob land van uitvoer of franco grens land van uitvoer.  In afwijking van deze bepaling worden referentieplaatsen aangewezen voor de in bijlage IIIa opgenomen landen. Het overeenkomstig artikel VII, lid 2, sub a), van de Regeling ingestelde Comité (hierna het "Comité" genoemd) kan de inhoud van die bijlage  wijzigen. Prompte betaling tegen documenten.  Artikel 3 Minimumprijs Niveau en inachtneming van de minimumprijs 1. De deelnemers verbinden zich ertoe de nodige maatregelen te treffen opdat de prijzen bij uitvoer van de in de artikelen 1 en 2 van dit Protocol omschreven produkten niet lager zijn dan de krachtens dit Protocol geldende minimumprijs. Indien de  produkten worden uitgevoerd als bestanddeel van goederen waarin zij zijn verwerkt, treffen de deelnemers de nodige maatregelen om te voorkomen dat de prijsbepalingen van dit Protocol worden ontdoken.  2. a) Bij de vaststelling van het niveau van de in dit artikel aangegeven minimumprijs is met name rekening gehouden met de heersende marktsituatie, de prijzen van zuivelprodukten in de producerende deelnemende landen, de noodzaak om te zorgen voor een  passende verhouding tussen de minimumprijzen die in de Protocollen bij deze Regeling zijn vastgesteld, de noodzaak om de consumenten billijke prijzen te garanderen en de wenselijkheid om de meest efficiënte producenten een minimuminkomen te waarborgen  ten einde de stabiliteit van de voorziening op langere termijn veilig te stellen.  b) De in lid 1 van dit artikel bedoelde minimumprijs, die geldt op de datum van inwerkingtreding van dit Protocol, wordt vastgesteld op 800 US-dollar per metrieke ton.  3. a) Het niveau van de in dit artikel vastgestelde minimumprijs kan door het Comité worden gewijzigd met inachtneming van de resultaten van de tenuitvoerlegging van het Protocol enerzijds en de ontwikkeling van de situatie op de internationale markt  anderzijds.  b) Het niveau van de in dit artikel vastgestelde minimumprijs wordt ten minste eenmaal per jaar door het Comité herzien. Het Comité komt daartoe elk jaar in september bijeen. Bij deze herziening houdt het Comité, voor zover passend en noodzakelijk,  inzonderheid rekening met de kosten van de producenten, met andere relevante economische factoren van de wereldmarkt, met de noodzaak om de meest efficiënte producenten op lange termijn een minimuminkomen te garanderen, met de noodzaak om de stabiliteit  van de voorziening veilig te stellen en de consumenten billijke prijzen te garanderen, alsmede met de heersende marktsituatie; voorts wordt rekening gehouden met de wenselijkheid om de verhouding te verbeteren tussen het niveau van de in lid 2, sub b),  van dit artikel vastgestelde minimumprijs en de niveaus van de steun die in de belangrijkste producerende deelnemende landen in de zuivelsector wordt toegekend.  Aanpassing van de minimumprijs 4. Indien de werkelijk uitgevoerde produkten door de verpakking of de verkoopvoorwaarden verschillen van het hoofdprodukt, wordt de minimumprijs overeenkomstig onderstaande bepalingen aangepast ter bescherming van de in dit Protocol vastgestelde  minimumprijs:  - Verpakking:  Indien de produkten anders worden aangeboden dan in verpakkingen zoals bedoeld in artikel 2, wordt de minimumprijs gecorrigeerd met het kostenverschil tussen de gebruikte verpakking en die welke hierboven is omschreven.  - Verkoopvoorwaarden:  Voor andere verkoop dan fob land van uitvoer of franco grens land van uitvoer (1) wordt de minimumprijs berekend op basis van de in lid 2, sub b), van dit artikel vermelde minimum fob-prijzen, plus de werkelijke en aan de hand van bewijsstukken  gestaafde kosten van de verleende diensten; indien de verkoopvoorwaarden worden gekoppeld aan een krediet, worden de kosten daarvan berekend op basis van de commerciële rentevoet die in het betrokken land van toepassing is.  Bijzondere verkoopvoorwaarden 5. Binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden verbinden de deelnemers zich ertoe erop toe te zien dat de gebruiken zoals die bedoeld in artikel 4 van dit Protocol niet direct of indirect tot gevolg hebben dat de prijzen bij  uitvoer van de produkten waarop de bepalingen betreffende de minimumprijs van toepassing zijn, lager komen te liggen dan de overeengekomen minimumprijs.  Werkingssfeer 6. Voor elke deelnemer is dit Protocol van toepassing op de uitvoer van de in artikel 1 van dit Protocol omschreven produkten die op zijn douanegebied zijn vervaardigd of opnieuw zijn verpakt.  Andere transacties dan normale handelstransacties 7. Het bepaalde in de leden 1 tot en met 6 van dit artikel wordt geacht niet van toepassing te zijn op uitvoer in de vorm van schenkingen aan ontwikkelingslanden of op uitvoer voor hulpverlening, voor ontwikkelingswerk dat met de voedselvoorziening  samenhangt of voor sociale doeleinden in de ontwikkelingslanden.  Artikel 4 Verstrekken van inlichtingen Indien de prijzen in de internationale handel van produkten zoals bedoeld in artikel 1 van dit Protocol de minimumprijs benaderen die vermeld is in artikel 3, lid 2, sub b), van dit Protocol, en onverminderd het bepaalde in artikel III van de Regeling,  verstrekken de deelnemers het Comité alle relevante gegevens ter beoordeling van hun eigen marktsituatie en inzonderheid de gebruiken op het gebied van kredieten en leningen, koppelverkoop, ruilhandel of driehoekshandel, restituties of kortingen,  contracten voor alleenhandel, verpakkingskosten en bijzonderheden over de verpakking van de produkten, zodat het Comité een controle kan uitvoeren.  Artikel 5 Verplichtingen van de exporterende deelnemers De exporterende deelnemers komen overeen alle in hun vermogen liggende maatregelen te nemen om binnen de grenzen van de mogelijkheden die hun instellingen bieden, bij voorrang te voorzien in de normale commerciële behoeften van de importerende  deelnemende ontwikkelingslanden, inzonderheid hun behoeften op het gebied van de invoer voor ontwikkelingswerk dat met de voedselvoorziening samenhangt en voor sociale doeleinden.  Artikel 6 Samenwerking van de importerende deelnemers De deelnemers die de in artikel 1 van dit Protocol vermelde produkten invoeren, verbinden er zich in het bijzonder toe:  a) samen te werken bij het verwezenlijken van de doelstelling van dit Protocol inzake de minimumprijs en er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten niet worden ingevoerd tegen een prijs die lager ligt dan  de juiste douanewaarde die overeenkomt met de voorgeschreven miniumprijs;  b) onverminderd het bepaalde in artikel III van de Regeling en artikel 4 van dit Protocol, inlichtingen te verstrekken over de invoer van de in artikel 1 van dit Protocol bedoelde produkten uit niet-deelnemende landen;  c) de voorstellen voor de nodige correctiemaatregelen in welwillende overweging te nemen indien invoer tegen prijzen die niet verenigbaar zijn met de minimumprijs de werking van dit Protocol in gevaar dreigt te brengen.  DERDE DEEL Artikel 7 Afwijkingen 1. Op verzoek van een deelnemer kan het Comité afwijkingen van het bepaalde in artikel 3, leden 1 tot en met 4, van dit Protocol toestaan ten einde de moeilijkheden te ondervangen die door inachtneming van de minimumprijzen voor sommige deelnemers  zouden kunnen ontstaan. Het Comité dient zich over dit verzoek uit te spreken binnen 30 dagen te rekenen vanaf de datum van indiening van het verzoek.  2. Het bepaalde in artikel 3, leden 1 tot en met 4, is niet van toepassing op de uitvoer, in uitzonderlijke omstandigheden, van kleine hoeveelheden natuurlijke niet behandelde kaas waarvan de kwaliteit als gevolg van kwaliteitsverlies of produktiefouten  minder zou zijn dan de normale exportkwaliteit. Deelnemers die dergelijke kaas uitvoeren stellen het secretariaat van het GATT vooraf in kennis van dit voornemen. Ook stellen de deelnemers het Comité ieder kwartaal in kennis van elke verkoop van kaas  uit hoofde van het bepaalde in dit lid, waarbij voor elke transactie de hoeveelheden, prijzen en bestemmingen worden opgegeven.  Artikel 8 Spoedmaatregelen Iedere deelnemer die van mening is dat zijn belangen ernstig worden bedreigd door een land dat niet gebonden is door dit Protocol, kan de voorzitter van het Comité verzoeken binnen twee werkdagen een spoedvergadering van het Comité bijeen te roepen om  na te gaan en te beslissen of maatregelen moeten worden genomen om de situatie het hoofd te bieden. Indien een dergelijke vergadering niet binnen twee werkdagen kan worden belegd en de handelsbelangen van de betrokken deelnemer waarschijnlijk ernstig  zullen worden geschaad, kan deze deelnemer unilateraal maatregelen treffen ter vrijwaring van zijn belangen, mits iedere andere deelnemer die hiervan gevolgen zou kunnen ondervinden onmiddellijk hiervan in kennis wordt gesteld. De voorzitter van het  Comité wordt eveneens officieel en onverwijld op de hoogte gesteld van alle bijzonderheden van de zaak en wordt verzocht het Comité zo spoedig mogelijk in buitengewone vergadering bijeen te roepen.   (1) Zie artikel 2.      BIJLAGE IIIa   Lijst van referentieplaatsen Overeenkomstig de bepalingen van artikel 2 van dit Protocol worden voor de onderstaande landen de volgende referentieplaatsen aangewezen:  Oostenrijk: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Finland: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Noorwegen: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Zweden: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam Polen: Antwerpen, Hamburg, Rotterdam.       OVEREENKOMST INZAKE TECHNISCHE HANDELSBELEMMERINGEN   PREAMBULE Uit hoofde van de multilaterale handelsbesprekingen zijn de Partijen bij de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen (hierna "Partijen" en "Overeenkomst" genoemd),  GELEID DOOR DE WENS de doelstellingen na te streven van de Algemene Overeenkomst inzake handel en tarieven (hierna "Algemene Overeenkomst" of "GATT" genoemd);  ZICH BEWUST van de aanzienlijke bijdrage die de internationale normaliserings-en certificeringssystemen ter zake kunnen hebben door de opvoering van de doelmatigheid van de produktie en door de vergemakkelijking van de internationale handel;  GELEID DOOR DE WENS om bijgevolg de ontwikkeling van internationale normalisatie-en certificeringssystemen aan te moedigen;  GELEID DOOR DE WENS evenwel te bewerkstelligen dat de technische verordeningen en normen, met inbegrip van de voorschriften inzake verpakking, merking en etikettering, en de methodes voor de certificering van de conformiteit met de technische  verordeningen en normen, geen onnodige belemmeringen vormen voor de internationale handel;  ERKENNENDE dat geen enkel land mag worden verhinderd de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de veiligstelling van de kwaliteit van zijn export, voor de bescherming van de gezondheid en het leven van mensen, dieren en planten en voor de  bescherming van het milieu of ter voorkoming van misleidende praktijken, onder voorbehoud dat deze maatregelen niet zodanig worden toegepast dat zij hetzij een willekeurige of onverantwoorde discriminatie vormen tussen landen waar dezelfde  omstandigheden heersen, hetzij een gecamoufleerde beperking voor de internationale handel;  ERKENNENDE dat geen enkel land mag worden verhinderd de maatregelen te treffen die noodzakelijk zijn voor de bescherming van zijn essentiële veiligheidsbelangen;  ZICH BEWUST van de bijdrage die de internationale normalisatie kan leveren voor de overdracht van technologie van ontwikkelde landen naar ontwikkelingslanden;  ERKENNENDE dat de ontwikkelingslanden bijzondere moeilijkheden kunnen ondervinden bij de uitwerking en toepassing van technische verordeningen, normen en methoden voor de certificering van de conformiteit met de technische verordeningen en normen, en  geleid door de wens deze landen in hun desbetreffende streven bij te staan,  het volgende OVEREENGEKOMEN:   Artikel 1  Algemene bepalingen 1. De algemene termen met betrekking tot de normalisatie en de certificering hebben normaal gezien de betekenis die hun wordt gegeven door de definities die zijn aanvaard in het kader van het systeem van de Verenigde Naties en door de internationale  normalisatie-instellingen, zulks met inachtneming van hun context en het doel van deze Overeenkomst.  2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst hebben de termen en uitdrukkingen omschreven in bijlage 1 evenwel de betekenis die hieraan in deze bijlage wordt gegeven.  3. Alle produkten, met inbegrip van industriële en landbouwprodukten, vallen onder de bepalingen van deze Overeenkomst.  4. De specificaties inzake aankopen, die door overheidsinstellingen worden uitgewerkt ten behoeve van de produktie of het verbruik van overheidsinstellingen, vallen niet onder de bepalingen van deze Overeenkomst, maar onder de Overeenkomst inzake  overheidsopdrachten overeenkomstig het toepassingsgebied daarvan.  5. Alle verwijzingen in de Overeenkomst naar technische verordeningen, normen, methodes ter verzekering van de conformiteit met technische verordeningen of normen, en certificeringssystemen worden zodanig uitgelegd dat zij alle hierin aangebrachte  wijzigingen omvatten en alle toevoegingen aan de voorschriften of aan de betrokken produkten, met uitzondering van wijzigingen of toevoegingen van ondergeschikt belang.  TECHNISCHE VERORDENINGEN EN NORMEN   Artikel 2  Uitwerking, goedkeuring en toepassing van technische verordeningen en normen door instellingen van de centrale overheid Wat de instellingen van hun centrale overheid betreft:  1. Zien de Partijen erop toe dat de technische verordeningen en de normen niet worden uitgewerkt, goedgekeurd of toegepast om belemmeringen voor de internationale handel te vormen. Voorts wordt voor wat deze technische verordeningen of normen betreft op  ingevoerde produkten van herkomst uit het grondgebied van Partijen, geen minder gunstige behandeling toegepast dan die welke wordt toegepast op soortgelijke produkten van nationale oorsprong en soortgelijke produkten van oorsprong uit een ander land.  Voorts zien zij erop toe dat noch de technische verordeningen noch de normen zelf evenmin als de toepassing ervan ertoe leiden dat nodeloze belemmeringen voor de internationale handel ontstaan.  2. Wanneer technische verordeningen of normen vereist zijn en desbetreffende internationale normen bestaan of op het punt staan te worden voltooid, maken de Partijen hiervan of van de desbetreffende onderdelen ervan gebruik als basis voor de technische  verordeningen of normen, behoudens indien, zoals desgewenst naar behoren wordt uiteengezet, deze internationale normen of onderdelen ervan niet geschikt zijn voor de betrokken Partijen, onder andere om de volgende redenen: eisen in verband met de  nationale veiligheid, voorkoming van misleidende praktijken, bescherming van de gezondheid of de veiligheid van de mens, van het leven of de gezondheid van dieren of planten, dan wel van het milieu, fundamentele klimatologische of andere geografische  factoren alsmede fundamentele technologische vraagstukken.  3. Ten einde de technische verordeningen en normen op zo ruim mogelijke schaal te harmoniseren, nemen de Partijen binnen de grenzen van hun mogelijkheden ten volle deel aan de uitwerking, via de bevoegde internationale normalisatie-instellingen, van  internationale normen voor de produkten waarvoor zij technische verordeningen of normen hebben goedgekeurd of denken goed te keuren.  4. Telkens wanneer zulks passend is omschrijven de Partijen de technische verordeningen en normen eerder op basis van de gebruikseigenschappen van het produkt dan op basis van het concept of de beschrijvende kenmerken ervan.  5. Telkens wanneer geen desbetreffende internationale norm bestaat of de technische inhoud van een voorgestelde technische verordening of norm niet wezenlijk gelijk is aan die van de desbetreffende internationale normen, en indien de technische  verordening of norm een beduidende invloed kan hebben op het handelsverkeer van andere Partijen, zullen de Partijen:  1) zo spoedig mogelijk, opdat belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen daarvan kennis kunnen nemen, in een mededeling aankondigen dat zij voornemens zijn een bepaalde technische verordening of norm goed te keuren;  2) de andere Partijen via het secretariaat van het GATT in kennis stellen van de produkten die onder de technische verordeningen vallen, met een beknopte vermelding van het doel van en de beweegreden voor de voorgenomen technische verordeningen;  3) op verzoek zonder onderscheid aan de andere Partijen voor wat betreft de technische verordeningen, en aan belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen voor wat betreft de normen, bijzonderheden of afschriften van de voorgenomen  technische verordeningen of normen verstrekken en, zo mogelijk, de elementen aanduiden die wezenlijk van de desbetreffende internationale normen verschillen;  4) wat de technische verordeningen betreft, de andere Partijen zonder onderscheid een redelijke termijn geven voor het indienen van schriftelijke opmerkingen, deze opmerkingen desgewenst bespreken en rekening houden met deze schriftelijke opmerkingen en  met de resultaten van deze besprekingen;  5) wat de normen betreft, de belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen een redelijke termijn geven voor het indienen van schriftelijke opmerkingen, deze opmerkingen met de andere Partijen desgewenst bespreken en rekening houden  met deze schriftelijke opmerkingen en met de resultaten van deze besprekingen.  6. Behoudens het bepaalde in de aanhef van artikel 2, lid 5, kan, indien zich voor een Partij spoedeisende vraagstukken inzake veiligheid, gezondheid, milieubescherming of nationale veiligheid voordoen of dreigen voor te doen, die Partij, indien zij  zulks noodzakelijk acht, afzien van een in artikel 2, lid 5, opgesomde maatregel, op voorwaarde dat de Partij bij goedkeuring van een technische verordening of norm:  1) onmiddellijk via het secretariaat van het GATT de andere Partijen in kennis stelt van de technische verordening en de produkten die hieronder vallen, met een beknopte vermelding van het doel van en de beweegreden voor de technische verordening, met  inbegrip van de aard van de spoedeisende vraagstukken;  2) desgewenst zonder onderscheid aan de andere Partijen afschriften van de technische verordening verstrekt en aan de belanghebbende partijen op het grondgebied van andere Partijen afschriften van de norm;  3) zonder onderscheid aan de andere Partijen voor wat betreft de technische verordeningen en aan de belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen voor wat betreft de normen de mogelijkheid biedt schriftelijke opmerkingen in te  dienen, deze opmerkingen desgewenst met de andere Partijen bespreekt en rekening houdt met deze schriftelijke opmerkingen en met de resultaten van alle besprekingen van dien aard;  4) ook rekening houdt met elk gevolg dat door het Comité wordt gegeven aan het overleg dat heeft plaatsgevonden overeenkomstig de procedures van artikel 14.  7. De Partijen zien erop toe dat alle technische verordeningen en normen die zijn goedgekeurd, onverwijld worden bekendgemaakt opdat de belanghebbende partijen hiervan kennis kunnen nemen.  8. Behalve in de spoedeisende omstandigheden, bedoeld in artikel 2, lid 6, nemen de Partijen een redelijke termijn in acht tussen de bekendmaking van een technische verordening en de inwerkingtreding ervan, opdat de producenten in de uitvoerlanden en in  het bijzonder in de ontwikkelingslanden, voldoende tijd hebben om hun produkten of produktiemethoden aan de vereisten van het invoerland aan te passen.  9. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de regionale normalisatieinstellingen waarvan zij lid zijn, zich voegen naar het bepaalde in artikel 2, leden 1 tot en met 8. Voorts treffen de Partijen geen maatregelen  die deze instellingen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aanmoedigen te handelen op een wijze die onverenigbaar is met deze bepalingen.  10. Wanneer zij een regionale norm goedkeuren als een technische verordening of norm, komen de Partijen die lid zijn van regionale normalisatie-instellingen de verplichtingen van artikel 2, leden 1 tot en met 8, na, behoudens indien de regionale  normalisatie-instellingen deze reeds zijn nagekomen.   Artikel 3  Uitwerking, goedkeuring en toepassing van technische verordeningen en normen door plaatselijke overheidsinstellingen De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de plaatselijke overheidsinstellingen op hun grondgebied zich voegen naar de bepalingen van artikel 2, met uitzondering van artikel 2, lid 3, lid 5, punt 2, lid 9 en lid 10;  de Partijen hebben tot taak de inlichtingen te verstrekken betreffende de technische verordeningen bedoeld in artikel 2, lid 5, punt 3, en lid 6, punt 2, de opmerkingen in te dienen en de besprekingen te voeren bedoeld in artikel 2, lid 5, punt 4, en  lid 6, punt 3. Voorts treffen de Partijen geen maatregelen die deze plaatselijke overheidsinstellingen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aanmoedigen te handelen op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van artikel 2.   Artikel 4  Uitwerking, goedkeuring en toepassing van technische verordeningen en normen door niet-gouvernementele instellingen De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de niet-gouvernementele instellingen op hun grondgebied zich voegen naar de bepalingen van artikel 2, met uitzondering van artikel 2, lid 5, punt 2, en op voorwaarde dat de  belanghebbende partijen op het grondgebied van andere Partijen eveneens de opmerkingen kunnen indienen en de besprekingen kunnen voeren bedoeld in artikel 2, lid 5, punt 4, en lid 6, punt 3. Voorts treffen de Partijen geen maatregelen die deze  niet-gouvernementele instellingen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aanmoedigen te handelen op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van artikel 2.  CONFORMITEIT MET TECHNISCHE VERORDENINGEN EN NORMEN   Artikel 5  Vaststelling van de conformiteit met technische verordeningen en normen door instellingen van de centrale overheid 1. Ingeval een positieve verklaring is vereist dat produkten conform zijn met de technische verordeningen of normen, zien de Partijen erop toe dat de instellingen van de centrale overheid de volgende bepalingen toepassen op produkten van oorsprong uit  het grondgebied van andere Partijen:  1) de ingevoerde produkten worden voor proefneming geaccepteerd onder voorwaarden die niet minder gunstig zijn dan die welke worden toegepast op soortgelijke produkten van nationale oorsprong of ingevoerde produkten in een vergelijkbare situatie;  2) de proefnemingsmethoden en de administratieve procedures voor ingevoerde produkten zijn niet ingewikkelder noch minder snel dan die welke in een vergelijkbare situatie worden toegepast op soortgelijke produkten van nationale oorsprong of van  oorsprong uit een ander land;  3) de gelden die eventueel voor de proefneming ten aanzien van ingevoerde produkten worden geheven, zijn billijk ten opzichte van die welke worden geheven voor de proefneming ten aanzien van soortgelijke produkten van nationale oorsprong of afkomstig  uit een ander land;  4) de resultaten van de proefnemingen worden desgewenst aan de exporteur, de importeur of hun agenten medegedeeld, opdat zo nodig correcties kunnen worden aangebracht;  5) de keuze van de vestigingsplaats van de proefnemingsinstallaties en de procedures voor monstertrekking ten behoeve van de proefnemingen zijn niet van dien aard dat zij een nodeloze belemmering vormen voor importeurs, exporteurs of hun agenten;  6) het vertrouwelijke karakter van de inlichtingen betreffende de ingevoerde produkten, die kunnen voortvloeien uit de proefnemingen of bij die gelegenheid kunnen worden verstrekt, wordt op dezelfde wijze in acht genomen als in het geval van produkten  van nationale oorsprong.  2. Ten einde evenwel de vaststelling van de conformiteit met technische verordeningen en normen te vergemakkelijken, ingeval een dergelijke positieve verklaring is vereist, zien de Partijen er zoveel mogelijk op toe dat de instellingen van hun centrale  overheid de proefnemingsresultaten, de conformiteitscertificaten of-merken afkomstig van bevoegde instellingen op het grondgebied van andere Partijen aanvaarden, dan wel genoegen nemen met de eigen certificering van producenten die op het grondgebied  van andere Partijen zijn gevestigd, zelfs indien de proefnemingsmethoden van hun eigen methoden afwijken, op voorwaarde dat zij ervan overtuigd zijn dat de methoden die op het grondgebied van de exporterende Partij worden toegepast een toereikend middel  verschaffen ter vaststelling van de conformiteit met de desbetreffende technische verordeningen en normen. Erkend wordt dat voorafgaand overleg wellicht noodzakelijk is om tot een wederzijds bevredigend akkoord te komen ten aanzien van de eigen  certificering, de proefnemingsmethoden en-resultaten alsmede ten aanzien van de op het grondgebied van de exporterende Partij gebruikte conformiteitscertificaten of-merken, in het bijzonder in het geval van bederfelijke produkten of andere produkten die  tijdens het vervoer schade kunnen ondervinden.  3. De Partijen zien erop toe dat de proefnemingsmethoden en de door de instellingen van de centrale overheid toegepaste administratieve procedures zodanig zijn dat het bepaalde in artikel 5, lid 2, ten uitvoer kan worden gelegd.  4. Geen enkele bepaling van dit artikel belet de Partijen op hun grondgebied redelijke steekproefcontroles uit te voeren.   Artikel 6  Vaststelling van de conformiteit met technische verordeningen en normen door plaatselijke overheidsinstellingen en niet-gouvernementele instellingen De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de plaatselijke overheidsinstellingen en niet-gouvernementele instellingen op hun grondgebied zich voegen naar het bepaalde in artikel 5. Voorts treffen de Partijen geen  maatregelen die deze instellingen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aansporen te handelen op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van artikel 5.  CERTIFICERINGSSYSTEMEN   Artikel 7  Certificeringssystemen die worden toegepast door instellingen van de centrale overheid Wat de instellingen van hun centrale overheid betreft:  1. Zien de Partijen erop toe dat de certificeringssystemen niet worden uitgewerkt of toegepast om belemmeringen voor de internationale handel te vormen. Voorts zien zij erop toe dat noch de certificeringssystemen zelf noch de toepassing ervan ertoe  leiden dat nodeloze belemmeringen voor de internationale handel ontstaan.  2. Zien de Partijen erop toe dat de certificeringssystemen zodanig worden opgezet en toegepast dat de leveranciers van soortgelijke produkten van oorsprong uit het grondgebied van andere Partijen toegang verkrijgen onder voorwaarden die niet minder  gunstig zijn dan die welke worden toegekend aan leveranciers van soortgelijke produkten van nationale oorsprong of van oorsprong uit een ander land, met inbegrip van de vaststelling dat deze leveranciers de verplichtingen van het systeem kunnen en  willen nakomen. Een leverancier krijgt toegang wanneer hij van een invoerende Partij een certificering verkrijgt volgens de regels van het systeem. Dit houdt eveneens in dat hij het merk van het systeem ontvangt, indien er een bestaat, onder voorwaarden  die niet minder gunstig zijn dan die welke worden toegekend aan de leveranciers van produkten van nationale oorsprong of van oorsprong uit een ander land.  3. De Partijen 1) kondigen zo spoedig mogelijk op een geschikt ogenblik, opdat de belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen hiervan kennis kunnen nemen, in een mededeling aan dat zij voornemens zijn een certificeringssysteem goed te keuren;  2) stellen het secretariaat van het GATT in kennis van de produkten die onder het voorgenomen systeem vallen, met een beknopte vermelding van het doel van het voorgenomen systeem;  3) verstrekken op verzoek aan de andere Partijen zonder onderscheid bijzonderheden of afschriften van de voorgenomen voorschriften van het systeem;  4) geven de andere Partijen zonder onderscheid een redelijke termijn om schriftelijke opmerkingen in te dienen over de opzet en de werking van het systeem, bespreken de opmerkingen desgewenst en houden hiermee rekening.  4. Indien zich evenwel voor een Partij spoedeisende vraagstukken op het gebied van de veiligheid, gezondheid, milieubescherming of nationale veiligheid voordoen of dreigen voor te doen, kan die Partij, indien zij zulks noodzakelijk acht, afzien van een  in artikel 7, lid 3, opgesomde maatregel, op voorwaarde dat zij bij goedkeuring van het certificeringssysteem,  1) onmiddellijk via het secretariaat van het GATT de andere Partijen in kennis stelt van het betrokken certificeringssysteem en de produkten die hieronder vallen, met een beknopte vermelding van het doel van en de beweegreden voor het systeem, met  inbegrip van de aard van de spoedeisende vraagstukken;  2) desgewenst zonder onderscheid aan de andere Partijen afschriften van de voorschriften van het systeem verstrekt;  3) aan de andere Partijen zonder onderscheid de mogelijkheid biedt schriftelijke opmerkingen in te dienen, deze opmerkingen desgewenst bespreekt en rekening houdt met deze schriftelijke opmerkingen en met de resultaten van alle besprekingen van dien  aard.  5. De Partijen zien erop toe dat alle goedgekeurde voorschriften van certificeringssystemen worden bekendgemaakt.   Artikel 8  Certificeringssystemen die worden toegepast door plaatselijke overheidsinstellingen en niet-gouvernementele instellingen 1. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de plaatselijke overheidsinstellingen en de niet-gouvernementele organismen op hun grondgebied zich bij de toepassing van certificeringssystemen voegen naar de bepalingen  van artikel 7, met uitzondering van artikel 7, lid 3, punt 2; de Partijen hebben tot taak de inlichtingen te verstrekken bedoeld in artikel 7, lid 3, punt 3, en lid 4, punt 2, kennis te geven zoals bedoeld in artikel 7, lid 4, punt 1, evenals de  opmerkingen in te dienen en de besprekingen te voeren bedoeld in artikel 7, lid 4, punt 3. Voorts treffen de Partijen geen maatregelen die deze instellingen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aansporen te handelen op een wijze die  onverenigbaar is met de bepalingen van artikel 7.  2. De Partijen zien erop toe dat de instellingen van hun centrale overheid zich alleen baseren op certificeringssystemen die worden toegepast door plaatselijke overheidsinstellingen en niet-gouvernementele instellingen voor zover deze instellingen en  systemen in overeenstemming zijn met de desbetreffende bepalingen van artikel 7.   Artikel 9  Internationale en regionale certificeringssystemen 1. Ingeval een andere positieve verklaring inzake de conformiteit met een technische verordening of norm wordt vereist dan die van de leverancier, werken de Partijen, indien mogelijk, internationale certificeringssystemen uit en worden zij hiervan lid  of nemen zij hieraan deel.  2. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de internationale en regionale certificeringssystemen, waarvan bevoegde instellingen op hun grondgebied lid zijn of waaraan deze deelnemen, zich voegen naar de bepalingen  van artikel 7, met uitzondering van lid 2, gezien het bepaalde in artikel 9, lid 3. Voorts treffen de Partijen geen maatregelen die deze systemen er direct of indirect toe kunnen verplichten of aansporen te handelen op een wijze die onverenigbaar is met  de bepalingen van artikel 7.  3. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de internationale of regionale certificeringssystemen waarvan bevoegde instellingen op hun grondgebied lid zijn of waaraan deze deelnemen, zodanig worden opgezet en  toegepast dat de leveranciers van soortgelijke produkten van oorsprong uit het grondgebied van andere Partijen toegang verkrijgen onder voorwaarden die niet minder gunstig zijn dan die welke worden toegekend aan leveranciers van soortgelijke produkten  van oorsprong uit een lidstaat, een deelnemend land of een ander land, met inbegrip van de vaststelling dat deze leveranciers de verplichtingen van het systeem kunnen en willen nakomen. Een leverancier krijgt toegang wanneer hij een certificering  verkrijgt van een invoerende Partij die lid is van het systeem of daaraan deelneemt, of van een instelling die door het systeem is gemachtigd tot afgifte van een certificering volgens de voorschriften van het systeem. Dit houdt eveneens in dat hij het  merk van het systeem ontvangt, indien er een bestaat, onder voorwaarden die niet minder gunstig zijn dan die welke worden toegekend aan de leveranciers van soortgelijke produkten van oorsprong uit een lid-staat of een deelnemend land.  4. De Partijen zien erop toe dat de instellingen van hun centrale overheid zich alleen op internationale of regionale certificeringssystemen baseren voor zover deze systemen in overeenstemming zijn met de bepalingen van de artikelen 7 en 9, lid 3.  INFORMATIE EN BIJSTAND   Artikel 10  Inlichtingen betreffende technische verordeningen, normen en certificeringssystemen 1. Iedere Partij ziet erop toe dat er een informatiecentrum bestaat dat in staat is alle redelijke verzoeken om inlichtingen van belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen te beantwoorden betreffende:  1) technische verordeningen die op hun grondgebied zijn goedgekeurd of voorgenomen door instellingen van de centrale overheid, plaatselijke overheidsinstellingen, niet-gouvernementele instellingen met de wettelijke bevoegdheid een technische verordening  van kracht te doen worden, of door regionale normalisatie-instellingen, waarvan deze instellingen lid zijn of waaraan zij deelnemen;  2) normen die op hun grondgebied zijn goedgekeurd of voorgenomen door instellingen van de centrale overheid, plaatselijke overheidsinstellingen of door regionale normalisatie-instellingen waarvan deze instellingen lid zijn of waaraan zij deelnemen;  3) bestaande of voorgenomen certificeringssystemen die op hun grondgebied worden toegepast door instellingen van de centrale overheid, plaatselijke overheidsinstellingen, niet-gouvernementele instellingen met de wettelijke bevoegdheid een technische  verordening van kracht te doen worden, of door regionale certificeringsinstellingen waarvan deze instellingen lid zijn of waaraan zij deelnemen;  4) de plaatsen waar de krachtens deze Overeenkomst bekendgemaakte aankondigingen kunnen worden gevonden, of de aanduiding van de plaatsen waar deze inlichtingen kunnen worden verkregen en 5) de plaatsen waar de in artikel 10, lid 2, genoemde informatiecentra zich bevinden.  2. Iedere Partij treft alle redelijke maatregelen die in haar vermogen liggen opdat er één of meer informatiecentra bestaan die in staat zijn alle redelijke verzoeken om inlichtingen van belanghebbende partijen op het grondgebied van de andere Partijen  te beantwoorden betreffende:  1) normen die op hun grondgebied zijn goedgekeurd of voorgenomen door niet-gouvernementele normalisatie-instellingen of door regionale normalisatie-instellingen waarvan deze instellingen lid zijn of waaraan zij deelnemen;  2) bestaande of overwogen certificeringssystemen die op hun grondgebied worden toegepast door nietgouvernementele certificeringsinstellingen of door regionale certificeringsinstellingen waarvan deze instellingen lid zijn of waaraan zij deelnemen. 3. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat, indien overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst exemplaren van documenten worden aangevraagd door andere Partijen of door belanghebbende partijen op het  grondgebied van de andere Partijen, deze worden verstrekt tegen dezelfde prijs (behalve indien zij gratis zijn) als die welke voor de onderdanen van de betrokken Partij geldt.  4. Wanneer het secretariaat van het GATT krachtens de bepalingen van deze Overeenkomst kennisgevingen ontvangt, verstrekt het de tekst daarvan aan alle Partijen en aan alle belanghebbende internationale normalisatie- en certificeringsinstellingen en  vestigt het de aandacht van de ontwikkelingslanden die Partij zijn op iedere kennisgeving met betrekking tot produkten die voor die landen van bijzonder belang zijn.  5. Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst wordt uitgelegd als een verplichting tot:  1) bekendmaking van teksten in een andere taal dan die van de Partij;  2) bekendmaking van bijzonderheden of van de tekst van ontwerpen in een andere taal dan die van de Partij;  3) mededeling door Partijen van inlichtingen waarvan de verspreiding naar hun mening strijdig is met de essentiële belangen van hun veiligheid.  6. De aan het secretariaat van het GATT gerichte kennisgevingen worden opgesteld in het Engels, Frans of Spaans.  7. De Partijen erkennen de wenselijkheid gecentraliseerde informatiesystemen te ontwikkelen voor de uitwerking, de goedkeuring en de toepassing van alle technische verordeningen, normen en certificeringssystemen op hun grondgebied.   Artikel 11  Technische bijstand aan andere Partijen 1. De Partijen verstrekken de andere Partijen, en in het bijzonder de ontwikkelingslanden, desgewenst advies met betrekking tot de uitwerking van technische verordeningen.  2. De Partijen verstrekken de andere Partijen, en in het bijzonder de ontwikkelingslanden, desgewenst advies en verlenen hun onder in onderling overleg overeengekomen voorwaarden technische bijstand voor wat betreft de oprichting van nationale  normalisatie-instellingen en de deelneming aan de internationale instellingen op het gebied van de normalisatie. Zij sporen hun nationale normalisatie-instellingen aan op dezelfde wijze te handelen.  3. De Partijen treffen desgewenst alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de instellingen die op hun grondgebied voorschriften opstellen de andere Partijen, en in het bijzonder de ontwikkelingslanden, advies verstrekken en hun onder  in onderling overleg overeengekomen voorwaarden technische bijstand verlenen voor wat betreft:  1) de oprichting van instellingen die voorschriften opstellen of certificeringsinstellingen voor de afgifte van certificaten of merken inzake de conformiteit met de technische verordeningen;  2) de methoden om de technische verordeningen het beste na te komen.  4. De Partijen treffen desgewenst alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat advies wordt verstrekt aan de andere Partijen, in het bijzonder aan de ontwikkelingslanden, en verlenen hun onder in onderling overleg overeengekomen  voorwaarden technische bijstand voor wat betreft de oprichting van certificeringsinstellingen voor de afgifte van certificaten of merken inzake de conformiteit met de normen die op het grondgebied van de Partij waarvan het verzoek uitgaat zijn  goedgekeurd.  5. De Partijen verstrekken de andere Partijen, in het bijzonder de ontwikkelingslanden, desgewenst advies en verlenen hun onder in onderling overleg overeengekomen voorwaarden technische bijstand voor wat betreft de maatregelen die hun producenten  zouden moeten nemen, indien zij willen deelnemen aan certificeringssystemen die worden toegepast door de gouvernementele of niet-gouvernementele instellingen op het grondgebied van de Partij die het verzoek heeft ontvangen. 6. De Partijen die lid zijn van internationale of regionale certificeringssystemen of die daaraan deelnemen, verstrekken de andere Partijen, in het bijzonder de ontwikkelingslanden, desgewenst advies en verlenen hun onder in onderling overleg  overeengekomen voorwaarden technische bijstand voor wat betreft de oprichting van de instellingen en het juridische kader op grond waarvan zij de verplichtingen die voortvloeien uit het lidmaatschap van of de deelnemening aan deze systemen kunnen  nakomen.  7. De Partijen sporen de certificeringsinstellingen op hun grondgebied, indien deze lid zijn van internationale of regionale certificeringssystemen of daaraan deelnemen, desgewenst aan de andere Partijen, in het bijzonder de ontwikkelingslanden, advies  te verstrekken; zij zouden hun verzoeken om technische bijstand moeten behandelen met betrekking tot de oprichting van instellingen die de bevoegde instellingen op hun grondgebied in staat zouden stellen de verplichtingen die voortvloeien uit het  lidmaatschap van of de deelneming aan deze systemen na te komen.  8. Wanneer zij aan andere Partijen advies verstrekken of technische bijstand verlenen krachtens het bepaalde in artikel 11, leden 1 tot en met 7, geven de Partijen voorrang aan de behoeften van de minst gevorderde landen.   Artikel 12  Bijzondere en aan de omstandigheden aangepaste behandeling van de ontwikkelingslanden 1. De Partijen verlenen aan de ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst een aan de omstandigheden aangepaste en gunstiger behandeling door toepassing van de volgende bepalingen en van de desbetreffende bepalingen van de andere artikelen  van deze Overeenkomst.  2. De Partijen schenken bijzondere aandacht aan de bepalingen van deze Overeenkomst betreffende de rechten en verplichtingen van de ontwikkelingslanden en houden bij de tenuitvoerlegging van deze Overeenkomst, zowel op nationaal niveau als voor wat  betreft de toepassing van de institutionele regelingen die hierin zijn bepaald, rekening met de bijzondere behoeften van deze landen op het gebied van ontwikkeling, financiën en handel.  3. Bij de uitwerking en toepassing van technische verordeningen, normen, proefnemingsmethoden of certificeringssystemen houden de Partijen rekening met de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden op het gebied van ontwikkeling, financiën en  handel, opdat deze technische verordeningen, normen, proefnemingsmethoden en certificeringssystemen, evenals de vaststelling van de conformiteit met technische verordeningen en normen, geen nodeloze belemmeringen voor de uitvoer uit de  ontwikkelingslanden vormen.  4. De Partijen erkennen dat de ontwikkelingslanden, ondanks het bestaan van internationale normen, op grond van de bijzondere technologische en sociaal-economische omstandigheden waarin zij verkeren, bepaalde technische verordeningen of normen alsook  proefnemingsmethoden aanhouden met het oog op de instandhouding van de aldaar bestaande technieken en methoden alsook produktiemethoden en-procédés die verenigbaar zijn met de behoeften van hun ontwikkeling. De Partijen erkennen derhalve dat niet kan  worden verwacht dat de ontwikkelingslanden als basis voor hun technische verordeningen of normen, noch voor hun proefnemingsmethoden, internationale normen toepassen die niet zijn aangepast aan hun behoeften op het gebied van ontwikkeling, financiën en  handel.  5. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de internationale normalisatie-instellingen en de internationale certificeringssystemen zodanig worden opgezet en zodanig werken dat een actieve en representatieve  deelneming van de desbetreffende instellingen van alle Partijen wordt bevorderd, zulks met inachtneming van de bijzondere problemen van de ontwikkelingslanden.  6. De Partijen treffen alle redelijke maatregelen die in hun vermogen liggen opdat de internationale normalisatie-instellingen op verzoek van de ontwikkelingslanden nagaan of het mogelijk is internationale normen uit te werken en deze zo mogelijk ook  uitwerken voor wat betreft de produkten die voor deze landen van bijzonder belang zijn.  7. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 verlenen de Partijen technische bijstand aan de ontwikkelingslanden opdat de uitwerking en toepassing van technische verordeningen, normen, proefnemingsmethoden en certificeringssystemen geen nodeloze  belemmeringen vormen voor de uitbreiding en diversificatie van de uitvoer uit deze landen. Bij de vaststelling van de voorwaarden voor deze technische bijstand wordt rekening gehouden met het ontwikkelingsstadium van het land dat hierom verzoekt en in  het bijzonder met dat van de minst gevorderde landen.  8. Erkend wordt dat de ontwikkelingslanden bijzondere moeilijkheden kunnen ondervinden, met name institutionele en infrastructuurproblemen, voor wat betreft de uitwerking en de toepassing van technische verordeningen, normen, proefnemingsmethoden en  certificeringssystemen. Voorts wordt erkend dat de bijzondere behoeften op het gebied van ontwikkeling en handel van die landen, evenals het stadium van hun technologische ontwikkeling, een remmende invloed kunnen hebben op hun vermogen hun  verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst volledig na te komen. De Partijen houden hiermee bijgevolg volledig rekening. Om te bewerkstelligen dat de ontwikkelingslanden zich naar deze Overeenkomst kunnen voegen wordt het Comité bijgevolg  gemachtigd om op verzoek gespecificeerde en in de tijd beperkte gehele of gedeeltelijke uitzonderingen toe te staan op de verplichtingen uit hoofde van de Overeenkomst. Bij de behandeling van deze verzoeken houdt het Comité rekening met de bijzondere  problemen op het gebied van de uitwerking en toepassing van technische verordeningen, normen, proefnemingsmethoden en certificeringssystemen, met de bijzondere behoeften op het gebied van ontwikkeling en handel van het ontwikkelingsland in kwestie,  evenals met het stadium van zijn technologische ontwikkeling, hetgeen een remmende invloed kan hebben op zijn vermogen zijn verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst volledig na te komen. Het Comité houdt in het bijzonder rekening met de  bijzondere problemen van de minst gevorderde landen.  9. Tijdens het overleg houden de ontwikkelde landen rekening met de bijzondere moeilijkheden die de ontwikkelingslanden ondervinden bij de uitwerking en toepassing van normen en technische verordeningen en van de methoden ter verzekering van de  conformiteit met deze normen en technische verordeningen; in hun streven om de ontwikkelingslanden bij hun inspanningen ter zake bij te staan houden de ontwikkelde landen rekening met de bijzondere behoeften op het gebied van financiën, handel en  ontwikkeling van die landen.  10. Het Comité behandelt op gezette tijden de bijzondere en aan de omstandigheden aangepaste behandeling die in deze Overeenkomst is vastgesteld en die op nationaal en internationaal niveau aan de ontwikkelingslanden wordt toegekend.  INSTELLINGEN, OVERLEG EN BESLECHTING VAN GESCHILLEN   Artikel 13  Comité voor technische handelsbelemmeringen Uit hoofde van deze Overeenkomst worden de volgende instellingen opgericht:  1. Een Comité voor technische handelsbelemmeringen (hierna het "Comité" genoemd), bestaande uit vertegenwoordigers van elk der Partijen. Het Comité kiest zijn voorzitter en komt zo vaak noodzakelijk is, maar ten minste eenmaal per jaar bijeen om de  Partijen in de gelegenheid te stellen overleg te plegen over alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst of de bevordering van de doelstellingen ervan; het Comité vervult de taken die het uit hoofde van deze Overeenkomst of  van de Partijen krijgt toegewezen.  2. Werkgroepen, groepen van technische deskundigen, bijzondere werkgroepen of andere passende organen, die de taken vervullen die hun door het Comité overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze Overeenkomst worden toegewezen.  3. Alle nodeloze doublures worden vermeden tussen de werkzaamheden uit hoofde van deze Overeenkomst en die van de regeringen in andere technische organen, zoals bij voorbeeld in het kader van de Gemengde FAO/WGO-Commissie voor de Codex Alimentarius. Het  Comité behandelt dit vraagstuk ten einde doublures zoveel mogelijk te beperken.   Artikel 14  Overleg en beslechting van geschillen Overleg 1. Iedere Partij neemt de tegenwerpingen van andere Partijen welwillend in beraad en stelt zich onverwijld bereid tot overleg inzake deze tegenwerpingen, wanneer deze betrekking hebben op vraagstukken in verband met de toepassing van deze Overeenkomst.   2. Indien een Partij van mening is dat een voordeel dat zij direct of indirect uit hoofde van deze Overeenkomst geniet wordt geannuleerd of in het geding komt, of dat de verwezenlijking van een doelstelling van de Overeenkomst door een andere Partij of  andere Partijen in het geding komt en dat haar commerciële belangen aanzienlijk worden beïnvloed, kan die Partij schriftelijke tegenwerpingen of voorstellen tot de andere Partij of Partijen richten die, naar haar mening, hiervan de oorzaak zouden zijn.  Iedere Partij neemt de haar voorgelegde tegenwerpingen of voorstellen welwillend in beraad ten einde een bevredigende regeling voor de kwestie te vinden.  Beslechting van geschillen 3. De Partijen hebben het vaste voornemen alle geschillen die zich ten aanzien van deze Overeenkomst voordoen snel en doeltreffend te beslechten, in het bijzonder wanneer het bederfelijk produkten betreft.  4. Indien na het overleg bedoeld in artikel 14, leden 1 en 2, geen oplossing wordt gevonden, komt het Comité op verzoek van een Partij bij het geschil bijeen binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de ontvangst van een desbetreffend verzoek om  de kwestie te behandelen ter vergemakkelijking van een wederzijds bevredigende regeling.  5. Bij de behandeling van de kwestie en bij de keuze van de passende procedures, onder meer onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 14, leden 9 en 14, neemt het Comité in overweging of het geschilpunten betreft in verband met handelspolitieke  overwegingen en/of vraagstukken van technische aard die een uitvoerig onderzoek door deskundigen vereisen.  6. In het geval van bederfelijke produkten behandelt het Comité de kwestie overeenkomstig artikel 14, lid 3, zo spoedig mogelijk, ten einde binnen een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum waarop het verzoek om onderzoek door het Comité is  ingediend, een wederzijds bevredigende oplossing te bevorderen.  7. Indien zich geschillen voordoen betreffende produkten met een oogstcyclus van twaalf maanden, stelt het Comité alles in het werk om deze geschillen binnen een termijn van twaalf maanden te behandelen.  8. Tijdens iedere fase van een procedure voor de beslechting van een geschil, met inbegrip van de aanvangsfase, kunnen bevoegde organen en ter zake gespecialiseerde deskundigen worden geraadpleegd en uitgenodigd om aan de vergaderingen van het Comité  deel te nemen; aan deze organen en deskundigen kan om passende inlichtingen en bijstand worden verzocht.  Technische vraagstukken 9. Indien binnen een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum waarop het verzoek om onderzoek door het Comité is ingediend, geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden overeenkomstig de procedures van artikel 14, lid 4, stelt het  Comité op verzoek van een Partij bij het geschil die van mening is dat de geschilpunten verband houden met vraagstukken van technische aard, een groep van technische deskundigen in en geeft deze opdracht:  de kwestie te bestuderen;  overleg te plegen met de Partijen bij het geschil en deze alle mogelijkheden te bieden om een wederzijds bevredigende oplossing uit te werken;  de feiten van de zaak uiteen te zetten;  conclusies op te stellen waardoor het Comité zich kan laten leiden bij de formulering van aanbevelingen of bij het doen van een uitspraak over het vraagstuk, onder andere, indien zulks dienstig is, met inbegrip van conclusies betreffende uitvoerige  wetenschappelijke uitspraken, de vraag of de maatregel noodzakelijk is voor de bescherming van het leven of de gezondheid van mensen, dieren of planten en de vraag of een goed gefundeerd wetenschappelijk oordeel in aanmerking komt.  10. De groepen van technische deskundigen vallen onder de procedures van bijlage 2.  11. De tijd die de groepen van technische deskundigen belast met de behandeling van vraagstukken van technische aard nodig hebben, verschilt van geval tot geval. De groepen van technische deskundigen zouden moeten trachten hun conclusies binnen een  termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de datum waarop het technische vraagstuk aan hun is voorgelegd, bij het Comité in te dienen, behoudens indien deze termijn in onderlinge overeenstemming door de Partijen bij het geschil wordt verlengd.  12. In de rapporten van de groepen van technische deskundigen wordt een uiteenzetting gegeven van de beweegredenen voor alle conclusies.  13. Indien na de afsluiting van de procedures van dit artikel geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden en een Partij bij het geschil zulks verzoekt, stelt het Comité een bijzondere werkgroep in die handelt overeenkomstig het bepaalde in  artikel 14, leden 15 tot en met 18.  Procedures van de bijzondere werkgroepen 14. Indien binnen een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de datum waarop het verzoek om onderzoek door het Comité is ingediend, geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden overeenkomstig de procedures van artikel 14, lid 4, en geen beroep  is gedaan op de procedures van artikel 14, leden 9 tot en met 13, stelt het Comité op verzoek van een Partij bij het geschil een bijzondere werkgroep in.  15. Wanneer een bijzondere werkgroep is ingesteld geeft het Comité deze opdracht:  de kwestie te bestuderen;  overleg te plegen met de Partijen bij het geschil en deze alle mogelijkheden te bieden om een wederzijds bevredigende oplossing uit te werken;  de feiten van de zaak uiteen te zetten voor zover deze betrekking hebben op de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst en conclusies op te stellen waardoor het Comité zich kan laten leiden bij de formulering van aanbevelingen of bij het doen  van een uitspraak over het vraagstuk.  16. De bijzondere werkgroepen vallen onder de procedures van bijlage 3.  17. De bijzondere werkgroepen maken gebruik van het rapport van de groepen van technische deskundigen die uit hoofde van artikel 14, lid 9, zijn ingesteld voor de behandeling van kwesties die vraagstukken van technische aard behelzen.  18. De tijd die de bijzondere werkgroepen nodig hebben verschilt van geval tot geval. Zij zouden moeten trachten hun conclusies en in voorkomend geval hun aanbevelingen zonder te grote vertraging aan het Comité voor te leggen, normaal gezien binnen een  termijn van vier maanden te rekenen vanaf de datum waarop de werkgroep is ingesteld.  Uitvoering 19. Nadat het onderzoek is beëindigd of nadat een groep van technische deskundigen, een werkgroep, een bijzondere werkgroep of een ander orgaan het rapport bij het Comité heeft ingediend, neemt het Comité de kwestie onverwijld in beraad. Het Comité  geeft aan de rapporten van de bijzondere werkgroepen normaal gezien binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst, behoudens verlenging van deze termijn door het Comité, op passende wijze gevolg, met inbegrip van: een  uiteenzetting over de feiten van de zaak, aanbevelingen aan één of meer Partijen dan wel een andere uitspraak die het Comité dienstig acht.  20. Indien een Partij waaraan aanbevelingen zijn gericht zichzelf niet in staat acht deze ten uitvoer te leggen, zou zij het Comité de redenen hiervoor onverwijld schriftelijk moeten opgeven. In dat geval gaat het Comité na welke andere maatregelen  geschikt zijn.  21. Indien het Comité de omstandigheden voldoende ernstig acht om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen, kan het een of meer Partijen toestaan om ten aanzien van een andere Partij de toepassing op te schorten van die verplichtingen uit hoofde van  deze Overeenkomst, waarvan het Comité de opschorting gezien de omstandigheden verantwoord acht. In dit verband kan het Comité onder andere de opschorting van de toepassing van verplichtingen, met inbegrip van die in de artikelen 5 tot en met 9, toestaan  ten einde het wederzijdse economische voordeel en het evenwicht van rechten en verplichtingen te herstellen. 22. Het Comité volgt alle zaken ten aanzien waarvan het aanbevelingen of uitspraak heeft gedaan.  Overige bepalingen betreffende de beslechting van geschillen Procedures 23. Indien tussen de Partijen geschillen optreden met betrekking tot de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst, moeten de Partijen de procedures voor de beslechting van geschillen van deze Overeenkomst voltooien, alvorens de rechten  te doen gelden die hun uit hoofde van het GATT toekomen. De Partijen erkennen dat, voor elke zaak die voor de Verdragsluitende Partijen wordt gebracht, alle conclusies, aanbevelingen of beslissingen uit hoofde van artikel 14, leden 9 tot en met 18, door  de Verdragsluitende Partijen in aanmerking zullen kunnen worden genomen voor zover deze betrekking hebben op zaken waarbij gelijkwaardige rechten en verplichtingen in het geding zijn die uit de Algemene Overeenkomst voortvloeien. Wanneer de Partijen een  beroep doen op artikel XXIII van het GATT wordt elke vaststelling uit hoofde van dat artikel uitsluitend gebaseerd op de bepalingen van het GATT.  Niveaus van verplichting 24. Op de bovengenoemde bepalingen met betrekking tot de beslechting van geschillen kan een beroep worden gedaan ingeval een Partij van mening is dat een andere Partij geen bevredigende resultaten heeft bereikt uit hoofde van de artikelen 3, 4, 6, 8 en  9, en dat haar handelsbelangen aanzienlijk zijn beïnvloed. In deze samenhang zijn deze resultaten gelijkwaardig aan die welke worden overwogen in de artikelen 2, 5 en 7, alsof de betrokken instelling een Partij zou zijn.  Procédés en produktiemethoden 25. Op de bovengenoemde procedures voor de beslechting van geschillen kan een beroep worden gedaan ingeval een Partij van mening is dat de verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst worden ontdoken door de uitwerking van vereisten in de zin van  procédés en produktiemethoden in plaats van kenmerken van de produkten.  Terugwerkende kracht 26. Voor zover een Partij van mening is dat technische verordeningen, normen, methoden er verzekering van de conformiteit met technische verordeningen of normen, of certificeringssystemen die bestaan op het moment van de inwerkingtreding van deze  Overeenkomst niet verenigbaar zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst, gelden voor deze verordeningen, normen, methoden en systemen de bepalingen van de artikelen 13 en 14 van deze Overeenkomst, voor zover zij kunnen worden toegepast.  SLOTBEPALINGEN   Artikel 15  Slotbepalingen Aanvaarding en toetreding 1. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die Verdragsluitende Partij zijn bij het GATT en de Europese Economische Gemeenschap.  2. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die voorlopig zijn toegetreden tot het GATT, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit  hoofde van deze Overeenkomst, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen uit hoofde van de instrumenten inzake hun voorlopige toetreding.  3. Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door elke andere regering, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst, overeen te komen tussen die regering en de  Partijen door bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een toetredingsinstrument neder te leggen waarin de aldus overeengekomen voorwaarden zijn opgenomen.  4. Wat de aanvaarding betreft zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  Voorbehoud 5. Zonder toestemming van de andere Partijen mag geen voorbehoud ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst worden gemaakt.  Inwerkingtreding 6. Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1980 in werking voor de regeringen (1) die deze op die datum hebben aanvaard of hiertoe zijn toegetreden. Voor iedere andere regering treedt de Overeenkomst in werking op de 30e dag te rekenen vanaf de datum  waarop zij deze heeft aanvaard of hiertoe is toegetreden.  Onderzoek 7. Onmiddellijk na de datum waarop deze Overeenkomst voor een Partij in werking treedt, stelt die Partij het Comité in kennis van de maatregelen die van kracht zijn of zijn genomen ten einde deze Overeenkomst ten uitvoer te leggen en te beheren. Zij  stelt het Comité eveneens in kennis van iedere latere wijziging van deze maatregelen.  8. Het Comité stelt ieder jaar een onderzoek in naar de tenuitvoerlegging en de toepassing van deze Overeenkomst, zulks met inachtneming van de doelstellingen ervan. Het Comité stelt elk jaar de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst op  de hoogte van de feiten die zich gedurende de periode waarop dit onderzoek betrekking heeft hebben voorgedaan.  9. Uiterlijk na het verstrijken van het derde jaar te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze Overeenkomst en vervolgens aan het eind van elke periode van drie jaar, stelt het Comité een onderzoek in naar de toepassing en de tenuitvoerlegging van  deze Overeenkomst, met inbegrip van de bepalingen met betrekking tot de doorzichtigheid, ten einde de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst zo nodig zodanig aan te passen dat er een wederzijds economisch voordeel en een evenwicht  van deze rechten en verplichtingen ontstaat, onverminderd het bepaalde in artikel 12, en in voorkomend geval wijzigingen in de tekst van deze Overeenkomst voor te stellen, onder andere in het licht van de bij de tenuitvoerlegging ervan opgedane  ervaring.  Wijzigingen 10. De Partijen kunnen deze Overeenkomst onder andere wijzigen in het licht van de bij de tenuitvoerlegging ervan opgedane ervaring. Indien een wijziging door de Partijen overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures is overeengekomen,  treedt deze wijziging voor een Partij eerst in werking wanneer deze door deze Partij is aanvaard.  Opzegging 11. Iedere Partij kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijke  kennisgeving heeft ontvangen. Na ontvangst van deze kennisgeving kan elke Partij om onmiddellijke bijeenroeping van het Comité verzoeken.  Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen Partijen 12. Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee Partijen indien een van deze Partijen, op het tijdstip dat zij deze Overeenkomst aanvaardt of hiertoe toetreedt, niet instemt met deze toepassing.  Bijlagen 13. De bijlagen maken integrerend deel uit van deze Overeenkomst.  Secretariaat 14. Het secretariaat van het GATT neemt het secretariaat van deze Overeenkomst waar.  Nederlegging 15. Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan elke Partij bij deze Overeenkomst en aan elke Verdragsluitende Partij bij de Algemene Overeenkomst onverwijld een voor eensluidend  gewaarmerkt afschrift van deze Overeenkomst toezendt, evenals van elke wijziging in deze Overeenkomst krachtens artikel 15, lid 10, alsmede een kennisgeving van iedere aanvaarding of toetreding overeenkomstig artikel 15, leden 1 tot en met 3, en van  elke opzegging overeenkomstig artikel 15, lid 11.  Registratie 16. Deze Overeenkomst zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, twaalf april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse, Franse en Spaanse taal, welke drie teksten gelijkelijk authentiek zijn.   (1) De term "regering" wordt eveneens geacht de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap te omvatten.     BIJLAGE 1   TERMEN EN DEFINITIES VOOR DE SPECIFIEKE TOEPASSING VAN DE OVEREENKOMST Noot: In de verklarende noten wordt gerefereerd aan de definities van internationale normalisatie-instellingen zoals die er in maart 1979 uitzagen.  1. Technische specificatie Specificatie die in een document voorkomt ter omschrijving van de kenmerken van een produkt, zoals kwaliteitsniveaus, prestatie, veiligheid of afmetingen. Deze kan mede of uitsluitend voorschriften omvatten inzake terminologie, symbolen, proefnemingen  en proefnemingsmethoden, verpakking, merking of etikettering, zoals die op een produkt van toepassing zijn.  Verklarende noot In de Overeenkomst gaat het slechts om technische specificaties met betrekking tot produkten. Derhalve is de tekst van de overeenkomstige definitie van de Economische Commissie voor Europa/Internationale normalisatie-organisatie gewijzigd, ten einde  dienstverlening en praktijkcodes uit te sluiten.  2. Technische verordening Technische specificatie, met inbegrip van de geldende administratieve bepalingen, die verplicht in acht moet worden genomen.  Verklarende noot De bewoording is anders dan die van de overeenkomstige definitie van de Economische Commissie voor Europa/Internationale normalisatie-organisatie, aangezien deze laatste is gebaseerd op de definitie van de term "verordening", die niet in de Overeenkomst  is omschreven. Voorts bevat de definitie van de Economische Commissie voor Europa/Internationale normalisatie-organisatie een normatief element, dat in de fundamentele bepalingen van de Overeenkomst voorkomt. Voor de toepassing van de Overeenkomst geldt  deze definitie eveneens voor een norm waarvan de toepassing niet door een afzonderlijke verordening, maar krachtens een algemene wet verplicht is gesteld.  3. Norm Technische specificatie die door een erkende normalisatie-instelling voor herhaalde of voortdurende toepassing is goedgekeurd en die niet verplicht in acht moet worden genomen.  Verklarende noot De overeenkomstige definitie van de Economische Commissie voor Europa/Internationale normalisatie-organisatie bevat verschillende normatieve elementen die niet in de bovenbedoelde definitie zijn opgenomen. Derhalve worden in de Overeenkomst ook  technische specificaties bedoeld die niet zijn gebaseerd op een consensus. Deze definitie omvat niet de technische specificaties die door een onderneming voor eigen behoeften inzake produktie of verbruik zijn uitgewerkt. De term "instelling" heeft  eveneens betrekking op een nationaal normalisatiesysteem.  4. Internationale instelling of internationaal systeem Instelling of systeem waarvan het lidmaatschap openstaat voor de bevoegde instellingen van ten minste alle Partijen bij de Overeenkomst.  5. Regionale instelling of regionaal systeem Een instelling of systeem waarvan het lidmaatschap openstaat voor de bevoegde instellingen van slechts enkele Partijen.  6. Instelling van de centrale overheid De centrale overheid, haar ministeries en administratieve diensten of elke andere instelling die voor wat betreft de activiteit in kwestie valt onder het gezag van de centrale overheid.  Verklarende noot In het geval van de Europese Economische Gemeenschap zijn de bepalingen met betrekking tot de instellingen van de centrale overheid van toepassing. Binnen de Europese Economische Gemeenschap kunnen evenwel regionale instellingen of  certificeringssystemen worden gevestigd, in welk geval hierop de bepalingen van deze Overeenkomst met betrekking tot regionale instellingen of certificeringssystemen van toepassing zijn.  7. Plaatselijke overheidsinstellingen Andere overheidsinstanties dan de centrale overheid (bij voorbeeld de autoriteiten van staten, provincies, Laender, kantons, gemeenten, enz.), hun ministeries of administratieve diensten dan wel andere instellingen die voor wat betreft de activiteit in  kwestie vallen onder het gezag van deze overheidsinstellingen.  8. Niet-gouvernementele instelling Een andere instelling dan een instelling van de centrale overheid of een plaatselijke overheidsinstelling, met inbegrip van een niet-gouvernementele instelling die bij de wet is gemachtigd een technische verordening te doen uitvoeren.  9. Normalisatie-instelling Gouvernementele of niet-gouvernementele instelling waarvan één van de erkende activiteiten in de normalisatiesector ligt.  10. Internationale norm Norm goedgekeurd door een internationale normalisatie-instelling.  Verklarende noot De tekst verschilt van die van de overeenkomstige definitie van de Economische Commissie voor Europa/Internationale normalisatie-organisatie, ten einde deze verenigbaar te maken met de andere definities van deze Overeenkomst.        BIJLAGE 2   GROEPEN VAN TECHNISCHE DESKUNDIGEN De volgende procedures zijn van toepassing op de groepen van technische deskundigen, ingesteld overeenkomstig de bepalingen van artikel 14.  1. Deelneming aan de werkzaamheden van groepen van technische deskundigen blijft beperkt tot personen, bij voorkeur staatsambtenaren, die op het desbetreffende gebied over erkende bevoegdheden en beroepservaring beschikken.  2. De onderdanen van de landen waarvan de centrale overheid Partij is bij een geschil, kunnen geen lid zijn van de groep van technische deskundigen die dit geschil moet behandelen. De leden van de groepen van technische deskundigen maken hiervan deel  uit op grond van hun persoonlijke capaciteiten en niet als regeringsvertegenwoordigers noch als vertegenwoordigers van een organisatie. De regeringen en de organisaties geven hun bijgevolg geen instructies betreffende de vraagstukken die aan de groep  van technische deskundigen worden voorgelegd.  3. De Partijen bij een geschil hebben toegang tot alle desbetreffende inlichtingen die aan een groep van technische deskundigen zijn meegedeeld, behoudens indien deze van vertrouwelijke aard zijn. Aan de groep van technische deskundigen meegedeelde  vertrouwelijke inlichtingen worden niet verspreid zonder formele toestemming van de regering of de persoon die deze heeft verstrekt. Indien aan de groep van technische deskundigen om deze inlichtingen wordt verzocht, terwijl de verspreiding daarvan door  deze groep niet is toegestaan, wordt door de regering of de persoon die de inlichtingen heeft gegeven, een niet-vertrouwelijke samenvatting hiervan verstrekt.  4. Ten einde te bevorderen dat tussen de Partijen wederzijds bevredigende oplossingen worden uitgewerkt en hun opmerkingen te verkrijgen, moet iedere groep van technische deskundigen eerst het omschrijvende deel van haar rapport aan de betrokken  Partijen voorleggen; vervolgens moet de groep de Partijen bij het geschil haar conclusies of een samenvatting daarvan voorleggen, met inachtneming van een redelijke termijn voordat deze aan de Partijen worden medegedeeld.        BIJLAGE 3   BIJZONDERE WERKGROEPEN De volgende procedures zijn van toepassing op de bijzondere werkgroepen, ingesteld krachtens de bepalingen van artikel 14.  1. Ter vereenvoudiging van de samenstelling van bijzondere werkgroepen houdt de voorzitter van het Comité een niet-officiële indicatieve lijst bij van staatsambtenaren die bevoegd zijn op het gebied van technische handelsbelemmeringen en die ervaring  hebben op het gebied van handelsbetrekkingen en economische ontwikkeling. Personen die geen staatsambtenaar zijn kunnen eveneens op deze lijst worden opgenomen. Daartoe wordt elke Partij verzocht aan het begin van elk jaar aan de voorzitter van het  Comité de naam of namen mede te delen van één of twee regeringsdeskundigen die zij voor deze werkzaamheden beschikbaar willen stellen. Wanneer een bijzondere werkgroep wordt ingesteld uit hoofde van artikel 14, lid 13 of lid 14, stelt de voorzitter  binnen een termijn van zeven dagen de samenstelling van deze bijzondere werkgroep voor, die uit drie of vijf leden bestaat, bij voorkeur staatsambtenaren. De hierbij rechtstreeks betrokken Partijen geven binnen een termijn van zeven werkdagen hun mening  te kennen over de benoeming van de leden van de bijzondere werkgroep door de voorzitter en verzetten zich hier niet tegen, behoudens om dwingende redenen. De onderdanen van de landen waarvan de centrale overheid Partij is bij een geschil kunnen geen lid  zijn van de bijzondere werkgroep die dit geschil moet behandelen. De leden van een bijzondere werkgroep maken hiervan deel uit op grond van hun persoonlijke capaciteiten en niet als regeringsvertegenwoordigers noch als vertegenwoordigers van een  organisatie. De regeringen en de organisaties geven hun bijgevolg geen instructies betreffende de vraagstukken die aan de bijzondere werkgroep worden voorgelegd.  2. Iedere bijzondere werkgroep stelt zijn werkprocedures vast. Alle Partijen die een wezenlijk belang bij de zaak hebben, en die hiervan kennis hebben gegeven aan het Comité, hebben de mogelijkheid te worden gehoord. Iedere bijzondere werkgroep kan elke  volgens haar geschikte bron raadplegen en om inlichtingen en technische adviezen verzoeken. Voordat een bijzondere werkgroep een bron die binnen de jurisdictie van een Partij valt om dergelijke inlichtingen of technische adviezen verzoekt, stelt de  werkgroep de regering van de betrokken Partij hiervan op de hoogte. Ingeval zulk overleg met bevoegde instellingen en deskundigen noodzakelijk is, vindt het in een zo vroeg mogelijk stadium van de procedure voor de beslechting van geschillen plaats.  Iedere Partij gaat onverwijld en volledig in op verzoeken om inlichtingen die de bijzondere werkgroep noodzakelijk en passend acht. De aan de bijzondere werkgroep medegedeelde vertrouwelijke inlichtingen worden niet verspreid zonder formele goedkeuring  van de regering of de persoon die deze heeft verstrekt. Indien aan de bijzondere werkgroep om deze inlichtingen wordt verzocht, terwijl de verspreiding daarvan door deze groep niet is toegestaan, wordt door de regering of de persoon die de inlichtingen  heeft gegeven een niet-vertrouwelijke samenvatting hiervan verstrekt.  3. Indien de Partijen bij een geschil geen bevredigende oplossing hebben bereikt, dient de bijzondere werkgroep haar conclusies schriftelijk in. Het rapport van de bijzondere werkgroepen moet normaal gezien een uiteenzetting bevatten van de  beweegredenen voor al haar conclusies en aanbevelingen. Indien een bilaterale regeling tot stand is gekomen, kan het rapport van de groep beperkt blijven tot een korte uiteenzetting van de zaak, met de vermelding dat een oplossing is gevonden.  4. Ten einde te bevorderen dat tussen de Partijen wederzijds bevredigende oplossingen worden uitgewerkt en om hun opmerkingen te verkrijgen, moet iedere bijzondere werkgroep eerst het beschrijvende deel van haar rapport aan de betrokken Partijen  voorleggen; vervolgens moet de groep de Partijen bij het geschil haar conclusies voorleggen of een samenvatting daarvan, met inachtneming van een redelijke termijn voordat deze aan de Partijen worden medegedeeld.       OVEREENKOMST INZAKE OVERHEIDSOPDRACHTEN   PREAMBULE DE PARTIJEN BIJ DEZE OVEREENKOMST (hierna de "Partijen" genoemd),  OVERWEGENDE dat de ministers in de Verklaring van Tokio van 14 september 1973 zijn overeengekomen dat de uitgebreide multilaterale handelsbesprekingen welke in het kader van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna "Algemene  Overeenkomst" of "GATT" genoemd) zijn aangegaan, onder andere gericht moeten zijn op de beknotting of opheffing van niet-tarifaire maatregelen en, voor zover zulks niet dienstig zou zijn, op de vermindering of opheffing van de beperkende of verstorende  gevolgen daarvan, alsmede op het onder doeltreffender internationaal toezicht plaatsen van deze maatregelen;  OVERWEGENDE dat de ministers eveneens zijn overeengekomen dat de onderhandelingen moeten zorgen voor extra voordelen voor de internationale handel van ontwikkelingslanden en dat zij het belang hebben erkend van de toepassing van aan de omstandigheden  aangepaste maatregelen voor de ontwikkelingslanden waardoor deze landen worden verzekerd van een bijzondere en gunstiger behandeling voor sectoren van onderhandelingen waarin zulks uitvoerbaar en passend is;  ERKENNENDE dat de ontwikkelingslanden, om hun economische en sociale doelstellingen te bereiken, die erop gericht zijn door middel van economische ontwikkelingsprogramma's en-beleidsmaatregelen de levensstandaard van hun volkeren te verbeteren, zich er  met het oog op de situatie van hun betalingsbalans toe genoopt kunnen zien om overeengekomen, aan hun omstandigheden aangepaste maatregelen te nemen;  OVERWEGENDE dat de ministers in de Verklaring van Tokio hebben erkend dat speciale aandacht moet worden geschonken aan de bijzondere situatie en problemen van de minst gevorderde ontwikkelingslanden en dat zij de nadruk hebben gelegd op de noodzaak van  een bijzondere behandeling voor deze landen in het kader van alle algemene of bijzondere maatregelen die tijdens de onderhandelingen ten behoeve van de ontwikkelingslanden worden genomen;  ERKENNENDE dat het noodzakelijk is een internationaal kader van rechten en verplichtingen betreffende de wetten, verordeningen, procedures en praktijken op het gebied van overheidsopdrachten vast te stellen, ten einde een grotere liberalisatie en  expansie van de wereldhandel te verwezenlijken en het internationale kader waarin de wereldhandel plaatsvindt te verbeteren;  ERKENNENDE dat de wetten, verordeningen, procedures en praktijken op het gebied van overheidsopdrachten niet zodanig mogen worden opgesteld, vastgesteld of toegepast op buitenlandse of binnenlandse produkten of op buitenlandse of binnenlandse  leveranciers dat de binnenlandse produkten of leveranciers worden beschermd en dat hierdoor geen discriminatie tussen buitenlandse produkten of leveranciers mag ontstaan;  ERKENNENDE dat het wenselijk is toe te zien op de doorzichtigheid van de wetten, verordeningen, procedures en praktijken op het gebied van overheidsopdrachten;  ERKENNENDE dat het noodzakelijk is internationale procedures inzake kennisgeving, overleg, toezicht en beslechting van geschillen in te stellen ter verzekering van de billijke, snelle en doeltreffende tenuitvoerlegging van de internationale bepalingen  betreffende overheidsopdrachten en ter handhaving van het evenwicht van rechten en verplichtingen op een zo hoog mogelijk niveau,  ZIJN het volgende OVEREENGEKOMEN:   Artikel I  Draagwijdte en toepassingsgebied 1. Deze Overeenkomst is van toepassing op:  a) iedere wet, verordening, procedure en praktijk betreffende aankopen van produkten door de in deze Overeenkomst bedoelde instanties (1), met inbegrip van de bij de levering van de produkten behorende diensten, indien de waarde van deze bijbehorende  diensten niet groter is dan die van de produkten zelf, doch niet van de overeenkomsten inzake verlening van diensten zelf;  b) iedere opdracht van een waarde die tenminste gelijk is aan 150 000 SDR's (2). De aan te kopen hoeveelheden worden niet gesplitst met de bedoeling de waarde van de daaruit voortvloeiende overeenkomsten te verlagen tot minder dan 150 000 SDR's. Indien  de aan te kopen hoeveelheid van een produkt of verscheidene produkten van hetzelfde type zodanig is dat meer dan één overeenkomst wordt gesloten of opdrachten worden geplaatst in gedeelten, wordt de waarde van deze achtereenvolgende opdrachten in de  twaalf maanden volgende op de oorspronkelijke opdracht als grondslag voor de toepassing van deze Overeenkomst genomen; VERVOLG VAN DE TEKST ONDER NUMMER: 380D0271.2c) opdrachten die worden geplaatst door de instanties die rechtstreeks of in wezenlijke mate vallen onder het gezag van de Partijen en door andere aangewezen instanties voor wat betreft hun procedures en praktijken inzake het plaatsen van opdrachten.  Totdat is overgegaan tot het onderzoek en de nieuwe onderhandelingen, bedoeld in de slotbepalingen, wordt het toepassingsgebied van deze Overeenkomst bepaald door de in bijlage I opgenomen lijsten van instanties, en voor zover hierin rectificaties,  wijzigingen of aanpassingen zijn aangebracht, van de instanties die deze zijn opgevolgd.  2. De Partijen stellen hun niet onder deze Overeenkomst vallende instanties alsmede de regionale en plaatselijke overheid en autoriteiten op hun grondgebied in kennis van de doelstellingen, beginselen en regels van deze Overeenkomst, met name van de  regels met betrekking tot de nationale behandeling en de non-discriminatie, en vestigen hun aandacht op de algemene voordelen van een van een liberalisatie op het gebied van overheidsopdrachten.   Artikel II  Nationale behandeling en non-discriminatie 1. Ten aanzien van alle wetten, verordeningen, procedures en praktijken op het gebied van de in deze Overeenkomst bedoelde overheidsopdrachten, verlenen de Partijen aan de produkten van oorsprong uit het douanegebied (met inbegrip van de  vrijhandelszones) van de Partijen bij deze Overeenkomst en aan de leveranciers van die produkten een behandeling die niet minder gunstig is dan de behandeling voor:  a) binnenlandse produkten en leveranciers;  b) produkten en leveranciers van een andere Partij.  2. De bepalingen van lid 1 zijn niet van toepassing op de douanerechten en heffingen ongeacht van welke aard die bij invoer of bij gelegenheid van de invoer worden geïnd, noch op de wijze van inning van die rechten en heffingen, noch op de andere  invoerregelingen en-formaliteiten.  3. De Partijen passen op produkten van herkomst uit andere Partijen die worden ingevoerd ten behoeve van onder deze Overeenkomst vallende overheidsopdrachten geen regels van oorsprong toe die afwijken van de regels van oorsprong die in het normale  handelsverkeer en ten tijde van de invoer worden toegepast op de invoer van dezelfde produkten uit dezelfde Partijen.   Artikel III  Bijzondere en aan de omstandigheden aangepaste behandeling van de ontwikkelingslanden Doelstellingen 1. Bij de uitvoering en het beheer van deze Overeenkomst houden de Partijen, door middel van de toepassing van de bepalingen van dit artikel, naar behoren rekening met de behoeften van de ontwikkelingslanden, in het bijzonder van de minst gevorderde  landen, op het gebied van ontwikkeling, financiën en handel, met inachtneming van de noodzaak:  a) hun betalingsbalanspositie te vrijwaren en te zorgen voor voldoende reserves voor de uitvoering van economische ontwikkelingsprogramma's;  b) de oprichting of ontwikkeling van binnenlandse bedrijfstakken te bevorderen, met inbegrip van de ontwikkeling van kleinschalige en ambachtelijke industrieën in plattelands- of achtergebleven gebieden, alsmede de economische ontwikkeling van andere  sectoren van de economie;  c) industriebedrijven te ondersteunen zolang deze geheel of in wezenlijke mate afhankelijk zijn van overheidsopdrachten;  d) hun economische ontwikkeling aan te moedigen door middel van regionale of mundiale regelingen tussen ontwikkelingslanden welke zijn voorgelegd aan de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst en door deze niet zijn afgekeurd.  2. Overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst vergemakkelijken de Partijen bij de uitwerking en toepassing van wetten, verordeningen of procedures inzake overheidsopdrachten de toeneming van de invoer uit de ontwikkelingslanden, waarbij zij  rekening houden met de bijzondere problemen van de minst gevorderde landen en de landen waarin de economische ontwikkeling in het beginstadium verkeert.  Toepassingsgebied 3. Ten einde te waarborgen dat de ontwikkelingslanden tot deze Overeenkomst kunnen toetreden op voorwaarden die in overeenstemming zijn met hun behoeften op het gebied van ontwikkeling, financiën en handel, wordt bij de onderhandelingen betreffende de  lijsten van de instanties van de ontwikkelingslanden waarop de bepalingen van deze Overeenkomst van toepassing zijn, naar behoren rekening gehouden met de in lid lid 1 genoemde doelstellingen. Wanneer de ontwikkelde landen de lijsten van hun instanties  waarop de bepalingen van deze Overeenkomst van toepassing zijn opstellen, trachten zij daarop instanties te plaatsen die produkten aankopen waarvan de uitvoer voor de ontwikkelingslanden van belang is.  Overeengekomen uitzonderingen 4. De ontwikkelingslanden kunnen met de andere deelnemers aan de onderhandelingen over deze Overeenkomst wederzijds aanvaardbare uitzonderingen op de regels inzake nationale behandeling vaststellen met betrekking tot bepaalde instanties of bepaalde  produkten die op hun lijsten van instanties zijn opgenomen, zulks op grond van de bijzondere omstandigheden van elk geval. Tijdens die onderhandelingen wordt naar behoren rekening gehouden met de in lid 1, sub a) tot en met c), weergegeven overwegingen.  De ontwikkelingslanden die deelnemen aan de in lid 1, sub d), bedoelde regionale of mundiale regelingen kunnen eveneens uitzonderingen op hun lijsten vaststellen op grond van de bijzondere omstandigheden van elk geval, onder andere met inachtneming van  de bepalingen inzake overheidsopdrachten welke zijn opgenomen in de betrokken regionale of mundiale regelingen, inzonderheid rekening houdend met de produkten die onder gemeenschappeljke industriële ontwikkelingsprogramma's vallen.  5. Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst kunnen de ontwikkelingslanden die daarbij Partij zijn hun lijsten van instanties wijzigen in overeenstemming met de bepalingen van artikel IX, lid 5, van deze Overeenkomst betreffende de wijziging van deze  lijsten, zulks op grond van hun behoeften op het gebied van ontwikkeling, financiën en handel; dan wel kunnen zij het Comité verzoeken uitzonderingen op de regels inzake nationale behandeling toe te staan met betrekking tot bepaalde instanties of  bepaalde produkten die op hun lijsten van instanties zijn opgenomen, zulks op grond van de bijzondere omstandigheden van elk geval en naar behoren rekening houdend met de bepalingen van lid 1, sub a) tot en met c). Na de inwerkingtreding van deze  Overeenkomst kunnen de ontwikkelingslanden die daarbij Partij zijn het Comité eveneens verzoeken uitzonderingen toe te staan voor wat betreft bepaalde instanties of bepaalde produkten die op hun lijsten zijn opgenomen, zulks wegens hun deelneming aan  regionale of mundiale regelingen tussen ontwikkelingslanden, op basis van de bijzondere omstandigheden van elk geval en naar behoren rekening houdend met de bepalingen van lid 1, sub d). Ieder verzoek dat een ontwikkelingsland dat Partij is bij deze  Overeenkomst met betrekking tot de wijziging van een lijst tot het Comité richt, gaat vergezeld van documentatie ter zake en van alle inlichtingen die voor de behandeling van het vraagstuk noodzakelijk kunnen zijn.  6. De bepalingen van de leden 4 en 5 zijn mutatis mutandis van toepassing op de ontwikkelingslanden die tot de Overeenkomst toetreden na de inwerkingtreding ervan.  7. De in de leden 4, 5 en 6 bedoelde overeengekomen uitzonderingen worden onderzocht overeenkomstig de bepalingen van lid 13 van dit artikel.  8. De ontwikkelde landen die Partij zijn bij de Overeenkomst verlenen op verzoek aan de ontwikkelingslanden die Partij zijn bij de Overeenkomst alle technische bijstand die zij passend achten, ten einde voor de problemen van die landen op het gebied van  overheidsopdrachten een oplossing te vinden.  9. Deze bijstand, die wordt verleend op basis van non-discriminatie tussen de ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst, heeft onder andere betrekking op:  - de oplossing van bijzondere technische problemen met betrekking tot het plaatsen van een bepaalde opdracht;  - alle andere problemen die de Partij die hierom verzoekt en een andere Partij overeenkomen in het kader van deze bijstand te behandelen.  Informatiecentra 10. De ontwikkelde landen die Partij zijn bij deze Overeenkomst richten individueel of gemeenschappelijk informatiecentra op voor de beantwoording van redelijke verzoeken om informatie van ontwikkelingslanden die Partij zijn bij de Overeenkomst met  betrekking tot, onder andere, wetten, verordeningen, procedures en praktijken betreffende overheidsopdrachten, gepubliceerde aankondigingen van voorgenomen aankopen, adressen van de onder deze Overeenkomst vallende instanties, en de aard en de  hoeveelheid van aangekochte of aan te kopen produkten, met inbegrip van beschikbare informatie over toekomstige aanbestedingen. Het Comité kan eveneens een informatiecentrum oprichten.  Bijzondere behandeling van de minst gevorderde landen 11. Gezien punt 6 van de Verklaring van Tokio wordt een bijzondere behandeling toegekend aan de minst gevorderde ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst en aan de leveranciers van deze landen ten aanzien van produkten van oorsprong uit  deze landen, in het kader van alle algemene of bijzondere maatregelen ten behoeve van de ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst. De Partijen kunnen de Overeenkomst eveneens laten gelden voor leveranciers in de minst gevorderde  ontwikkelingslanden die geen Partij zijn bij de Overeenkomst voor wat betreft produkten van oorsprong uit die landen.  12. De ontwikkelde landen die Partij zijn bij de Overeenkomst verlenen op verzoek aan potentiële inschrijvers in de minst gevorderde ontwikkelingslanden de door hen passend geachte bijstand bij de indiening van hun inschrijvingen en bij de keuze van de  produkten welke voor de instanties van de ontwikkelde landen alsook voor de leveranciers in de minst gevorderde ontwikkelingslanden van belang kunnen zijn en verlenen deze eveneens bijstand bij het nakomen van de technische verordeningen en normen met  betrekking tot de produkten waarop de voorgenomen aankoop betrekking heeft.  Onderzoek 13. Het Comité doet ieder jaar een onderzoek naar de toepassing en de doeltreffendheid van dit artikel en doet om de drie jaar een diepgaand onderzoek naar de werking ervan op basis van door de Partijen in te dienen verslagen ten einde de gevolgen te  beoordelen. In het kader van de driejaarlijkse onderzoeken en ten einde een zo ruim mogelijke tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze Overeenkomst te bereiken, met name met inbegrip van artikel II, en rekening houdend met de situatie van de  betrokken ontwikkelingslanden op het gebied van ontwikkeling, financiën en handel, gaat het Comité na of de uitzonderingen die in overeenstemming met de bepalingen van de leden 4 tot en met 6 van dit artikel zijn verleend moeten worden gewijzigd of  verlengd.  14. In de loop van de verdere onderhandelingsronden in overeenstemming met de bepalingen van artikel IX, lid 6, overwegen de ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst de mogelijkheid hun lijsten van instanties uit te breiden op basis van  hun economische, financiële en handelssituatie.   Artikel IV  Technische specificaties 1. Technische specificaties waarin de kenmerken van de aan te kopen produkten worden omschreven, zoals kwaliteit, prestatie, veiligheid en afmetingen, proefneming en proefnemingsmethodes, symbolen, terminologie, verpakking, merking en etikettering  alsmede de door aankopende instanties voorgeschreven vereisten inzake conformiteitsverklaringen mogen niet worden opgesteld, vastgesteld of toegepast ten einde belemmeringen voor de internationale handel te vormen en mogen evenmin tot gevolg hebben dat  nodeloze belemmeringen voor de internationale handel ontstaan.  2. De door aankopende instanties voorgeschreven technische specificaties zijn in voorkomend geval:  a) opgesteld op basis van de prestaties en niet van de vormgeving;  b) gebaseerd op internationale normen, nationale technische verordeningen, of erkende nationale normen.  3. Vereisten inzake of verwijzingen naar handelsmerken of-namen, octrooien, ontwerpen of typen, of een bepaalde oorsprong of producent zijn niet toegestaan behalve wanneer er geen voldoende nauwkeurige of begrijpelijke manier is om de voorwaarden van de  opdracht te beschrijven en op voorwaarde dat woorden zoals "of daarmee overeenstemmend" in de aanbesteding zijn opgenomen.   Artikel V  Aanbestedingsprocedures 1. De Partijen zien erop toe dat de aanbestedingsprocedures van hun instanties in overeenstemming zijn met de onderstaande bepalingen. Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden onder openbare aanbestedingsprocedures die procedures verstaan waarbij  alle belanghebbende leveranciers een inschrijving kunnen indienen. Voor de toepassing van deze Overeenkomst zijn besloten aanbestedingsprocedures die procedures waarbij, in overeenstemming met lid 7 en andere desbetreffende bepalingen van dit artikel,  de daartoe door de instantie uitgenodigde leveranciers een inschrijving kunnen indienen. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder procedure van onderhandse aanbesteding die procedure verstaan waarbij de instantie zich individueel tot  leveranciers richt, uitsluitend onder de in lid 15 aangegeven voorwaarden.  Kwalificatie van leveranciers 2. De instanties mogen bij de kwalificatie van leveranciers geen onderscheid maken tussen buitenlandse leveranciers of tussen binnenlandse en buitenlandse leveranciers. De kwalificatieprocedures zijn in overeenstemming met de volgende bepalingen:  a) de voorwaarden voor deelneming aan aanbestedingsprocedures worden tijdig bekendgemaakt, zodat de belanghebbende leveranciers in staat zijn de kwalificatieprocedures aan te vangen en, voor zover zulks verenigbaar is met de doeltreffende werking van  het mechanisme voor het plaatsen van opdrachten, te beëindigen;  b) de aan de leveranciers gestelde voorwaarden voor deelneming, met inbegrip van financiële waarborgen, technische kwalificaties en gegevens die nodig zijn voor de vaststelling van de financiële draagkracht, alsmede het commerciële en technische  vermogen, alsook de verificatie van de kwalificaties, zijn voor buitenlandse leveranciers niet minder gunstig dan voor binnenlandse leveranciers en maken geen onderscheid tussen buitenlandse leveranciers;  c) de procedure voor de kwalificatie van leveranciers en de daarvoor benodigde tijd mogen niet worden gebruikt om buitenlandse leveranciers van een leverancierslijst af te voeren of om te verhinderen dat zij voor een bepaalde voorgenomen aankoop in  aanmerking komen. De instanties erkennen als gekwalificeerde leveranciers die binnenlandse of buitenlandse leveranciers die voldoen aan de voorwaarden voor deelneming aan een bepaalde voorgenomen aankoop. Eventueel nog niet-gekwalificeerde leveranciers  die verzoeken om deelneming aan een bepaalde voorgenomen aankoop worden eveneens in aanmerking genomen, mits er voldoende tijd is om de kwalificatieprocedure te beëindigen;  d) de instanties met permanente lijsten van gekwalificeerde leveranciers zien erop toe dat alle gekwalificeerde leveranciers die zulks verzoeken binnen een redelijk korte tijd op de lijsten worden opgenomen;  e) iedere leverancier die heeft verzocht om gekwalificeerd leverancier te worden, wordt door de betrokken instanties in kennis gesteld van het desbetreffende besluit. Gekwalificeerde leveranciers die door instanties op permanente lijsten zijn opgenomen  worden eveneens in kennis gesteld van de beëindiging van dergelijke lijsten of van het feit dat zij van die lijsten zijn afgevoerd;  f) het bepaalde sub a) tot en met e) verhindert niet dat een leverancier om redenen als faillissement of valse verklaringen kan worden uitgesloten, mits deze maatregel in overeenstemming is met de bepalingen van deze Overeenkomst inzake nationale  behandeling en non-discriminatie.  Aankondiging van voorgenomen aankoop en documentatie met betrekking tot de aanbesteding 3. De instanties publiceren een aankondiging van iedere voorgenomen aankoop in de passende publikatie, zoals vermeld in bijlage II. Een dergelijke aankondiging vormt een uitnodiging tot deelneming aan openbare of besloten aanbestedingsprocedures.  4. Iedere aankondiging van een voorgenomen aankoop bevat de volgende gegevens:  a) de aard en de hoeveelheid van de te leveren produkten of van de produkten waarvan de aankoop wordt overwogen in het geval van herhalingsopdrachten;  b) het openbare of besloten karakter van de procedure;  c) in voorkomend geval de leveringsdatum;  d) het adres en de uiterste datum voor de indiening van verzoeken om te worden uitgenodigd tot inschrijving of te worden opgenomen op de lijst van leveranciers, of voor de ontvangst van de inschrijvingen, alsmede de taal of talen waarin deze moeten  worden gesteld;  e) het adres van de instantie die de opdracht plaatst en de nodige informatie voor het verkrijgen van specificaties en andere documenten verstrekt;  f) economische en technische vereisten, financiële waarborgen en inlichtingen welke van de leveranciers worden verlangd;  g) het voor de aanbestedingsdocumentatie te storten bedrag en de wijze van betaling.  De instantie maakt in een van de officiële talen van het GATT een samenvatting bekend van de aankondiging van de voorgenomen aankoop waarin ten minste de volgende gegevens worden vermeld:  i) inhoud van de opdracht;  ii) termijnen voor de indiening van de inschrijvingen of een verzoek om te worden uitgenodigd tot inschrijving;  iii) adressen waar kan worden verzocht om documentatie met betrekking tot de opdracht.  5. Ten einde bij besloten aanbestedingsprocedures een zo effectief mogelijke internationale mededinging te waarborgen, verzoeken de instanties bij elke voorgenomen aankoop om inschrijvingen van het grootst mogelijke aantal nationale en buitenlandse  leveranciers, dat verenigbaar is met een efficiënte werking van het mechanisme voor het plaatsen van opdrachten. Zij kiezen op eerlijke en niet-discriminerende wijze de leveranciers die aan de procedure mogen deelnemen.  6. a) Bij besloten aanbestedingsprocedures publiceren de instanties met permanente lijsten van gekwalificeerde leveranciers jaarlijks in een van de in bijlage III genoemde publikaties een mededeling, die de volgende gegevens bevat:  i) een opsomming van de bestaande lijsten, met inbegrip van hun titels, met betrekking tot de produkten of categorieën produkten die via deze lijsten zullen worden aangekocht;  ii) de voorwaarden waaraan potentiële leveranciers moeten voldoen ten behoeve van hun opneming op deze lijsten en de methoden volgens welke elk van deze voorwaarden door de betrokken instantie wordt geverifieerd;  iii) de geldigheidsduur van de lijsten en de formaliteiten voor de verlenging ervan.  b) Instanties met permanente lijsten van gekwalificeerde leveranciers kunnen uit de op de lijst opgenomen leveranciers, de leveranciers kiezen die om inschrijving worden verzocht. Bij elke keuze krijgen de leveranciers op de lijsten gelijke kansen.  c) Indien een nog niet gekwalificeerde leverancier na publikatie van de in lid 3 bedoelde mededeling verzoekt om deelneming aan een aanbesteding, leidt de instantie onverwijld de kwalificatieprocedure in.  7. Leveranciers die verzoeken om deelneming aan een bepaalde voorgenomen aankoop mogen een inschrijving indienen en in aanmerking worden genomen, mits in het geval van nog niet-gekwalificeerde leveranciers voldoende tijd beschikbaar is om de in de leden  2 tot en met 6 van dit artikel bedoelde kwalificatieprocedures te beëindigen. Het aantal aanvullende leveranciers die mogen deelnemen wordt slechts beperkt indien zulks noodzakelijk is om de doeltreffende werking van het mechanisme voor het plaatsen van  opdrachten veilig te stellen. 8. Indien het na bekendmaking van een aankondiging van een voorgenomen aankoop, doch vóór het tijdstip dat in de aankondigingen of de aanbestedingsdocumentatie voor de opening of de ontvangst van de inschrijvingen is gesteld, noodzakelijk wordt de  aankondiging te wijzigen of opnieuw te publiceren, wordt aan de wijziging of de opnieuw gepubliceerde aankondiging dezelfde verspreiding gegeven als aan de originele documenten waarop de wijziging is gebaseerd. Alle inlichtingen van betekenis die aan  een leverancier worden verstrekt met betrekking tot een bepaalde voorgenomen aankoop worden tegelijkertijd aan alle andere betrokken leveranciers medegedeeld op een zodanig tijdstip dat zij daarmee rekening kunnen houden en dienovereenkomstig kunnen  handelen.  9. a) Alle voorgeschreven termijnen zijn toereikend om zowel buitenlandse als binnenlandse leveranciers in staat te stellen hun inschrijvingen voor te bereiden en in te dienen vóór het sluiten van de aanbestedingsprocedures. Bij de vaststelling van  dergelijke termijnen houden de instanties overeenkomstig hun eigen redelijke behoeften rekening met factoren zoals het ingewikkelde karakter van de voorgenomen aankoop, de omvang van de verwachte onderaanneming en de gebruikelijke duur van verzending  van inschrijvingen per post uit het buitenland en in het eigen land.  b) Overeenkomstig de eigen redelijke behoeften van de instantie wordt bij de leveringstermijnen rekening gehouden met de gebruikelijke tijd voor het vervoer van goederen uit verschillende plaatsen van levering.  10. a) Bij openbare procedures bedraagt de termijn voor de ontvangst van de inschrijvingen in geen geval minder dan 30 dagen te rekenen vanaf de in lid 3 van dit artikel bedoelde datum van bekendmaking.  b) Bij besloten procedures waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een permanente lijst van gekwalificeerde leveranciers, bedraagt de periode voor indiening van een verzoek om te worden uitgenodigd tot inschrijving in geen geval minder dan 30 dagen te  rekenen vanaf de in lid 3 bedoelde datum van bekendmaking; de termijn voor de ontvangst van de inschrijvingen bedraagt in geen geval minder dan 30 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de uitnodiging is verzonden.  c) Bij besloten procedures waarbij gebruik wordt gemaakt van een permanente lijst van gekwalificeerde leveranciers, bedraagt de termijn voor de ontvangst van de inschrijvingen in geen geval minder dan 30 dagen te rekenen vanaf de datum van de  oorspronkelijke uitnodiging tot inschrijving. Indien de datum van de oorspronkelijke uitnodiging tot inschrijving niet samenvalt met de in lid 3 bedoelde datum van bekendmaking, liggen deze twee data in geen geval minder dan 30 dagen uiteen.  d) De sub a), b) en c) bedoelde termijnen mogen worden bekort, wanneer een door de instantie naar behoren bewezen dringende situatie de naleving ervan onmogelijk maakt of in het geval van een tweede of volgende bekendmaking inzake herhalingsopdrachten  in de zin van lid 4 van dit artikel.  11. Indien een instantie bij aanbestedingsprocedures de indiening van inschrijvingen in verschillende talen toestaat, is een van deze talen een van de officiële talen van het GATT.  12. In de aan de leveranciers verstrekte aanbestedingsdocumentatie worden alle gegevens vermeld waardoor deze in staat worden gesteld geldige inschrijvingen te doen, met inbegrip van:  a) het adres van de instantie waaraan de inschrijvingen moeten worden gezonden;  b) het adres waarheen verzoeken om aanvullende informatie moeten worden gezonden;  c) de taal of talen waarin de inschrijvingen en inschrijvingsbescheiden moeten worden ingediend;  d) de uiterste datum en termijn voor de ontvangst van de inschrijvingen en de periode gedurende welke een inschrijving moet kunnen worden aanvaard;  e) de personen die de opening van de inschrijvingen mogen bijwonen en de datum, de tijd en de plaats van deze opening;  f) economische en technische vereisten, financiële waarborgen en inlichtingen of documenten welke van leveranciers worden verlangd;  g) een volledige beschrijving van de vereiste produkten of van alle vereisten, met inbegrip van technische specificaties en conformiteitsverklaringen waaraan de produkten moeten voldoen, de noodzakelijke plannen, tekeningen en aanwijzingen;  h) de criteria voor de gunning van de opdracht, met inbegrip van alle factoren, behalve de prijs, die in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de inschrijving en de kostenelementen waarmee rekening zal worden gehouden bij de beoordeling van  de inschrijvingsprijzen, zoals vervoers-, verzekerings- en inspectiekosten, en in het geval van buitenlandse produkten, douanerechten en andere invoerheffingen, belastingen en de munteenheid waarin de betaling wordt verricht;  i) de wijze van betaling;  j) alle andere modaliteiten of voorwaarden.  13. a) Bij openbare procedures doen de instanties de aanbestedingsdocumentatie op verzoek toekomen aan iedere leverancier die aan de procedure deelneemt, en beantwoorden zij onverwijld alle redelijke verzoeken om toelichtingen ter zake.  b) Bij besloten procedures doen de instanties de aanbestedingsdocumentatie op verzoek toekomen aan iedere leverancier die verzoekt om deelneming en beantwoorden zij onverwijld alle redelijke verzoeken om toelichtingen ter zake.  c) De instanties beantwoorden onverwijld ieder redelijk verzoek om informatie ter zake van een leverancier die deelneemt aan de aanbestedingsprocedure, mits dergelijke informatie die leverancier niet bevoordeelt ten opzichte van zijn mededingers in de  procedure voor de gunning van de opdracht.  Indiening, ontvangst en opening van inschrijvingen en gunning van opdrachten 14. De indiening, de ontvangst en de opening van de inschrijvingen en de gunning van opdrachten geschieden overeenkomstig de volgende bepalingen:  a) De inschrijvingen worden normaal gezien schriftelijk, rechtstreeks of per post ingediend. Wanneer inschrijvingen per telex, telegram of telecopie zijn toegestaan, moet de aldus ingediende inschrijving alle nodige gegevens voor de beoordeling van de  inschrijving bevatten, met name de door de inschrijver aangeboden definitieve prijs en een verklaring dat de inschrijver akkoord gaat met alle voorschriften, voorwaarden en bepalingen van de uitnodiging tot inschrijving. De inschrijving moet onverwijld  worden bevestigd bij brief of door de verzending van een ondertekend afschrift van telex, telegram of telecopie. Telefonisch ingediende inschrijvingen zijn niet toegestaan. De inhoud van telex, telegram of telecopie is rechtsgeldig wanneer een verschil  of een tegenstrijdigheid bestaat tussen die inhoud en na het verstrijken van de termijn ontvangen documentatie; verzoeken om deelneming aan besloten aanbestedingsprocedures mogen worden ingediend per telex, telegram of telecopie.  b) De eventueel aan inschrijvers gegeven gelegenheid om onbedoelde fouten te corrigeren tussen de opening van de inschrijvingen en de gunning van de opdracht mag geen aanleiding geven tot discriminerende praktijken.  c) Een leverancier wordt niet strafbaar gesteld indien een inschrijving door de in de aanbestedingsdocumentatie genoemde dienst eerst wordt ontvangen na afloop van de vastgestelde termijn wegens een vertraging die alleen aan de instantie te wijten is.  Inschrijvingen kunnen eveneens in andere uitzonderlijke omstandigheden in overweging worden genomen wanneer de procedures van de betrokken instantie daarin voorzien.  d) Alle inschrijvingen waarom in openbare en besloten procedures door instanties is verzocht worden ontvangen en geopend overeenkomstig procedures en onder voorwaarden waardoor de regelmatigheid van de opening en de toegang tot de daaruit voortvloeiende  informatie wordt gewaarborgd. De ontvangst en de opening van de inschrijvingen zijn eveneens in overeenstemming met de bepalingen van deze Overeenkomst betreffende nationale behandeling en non-discriminatie. Te dien einde stellen de instanties in  verband met openbare procedures bepalingen vast voor de opening van inschrijvingen in tegenwoordigheid van hetzij de inschrijvers of hun vertegenwoordigers, hetzij van een geschikte en onpartijdige getuige die niet betrokken is bij het mechanisme voor  het plaatsen van opdrachten. Er wordt proces-verbaal opgemaakt over de opening van de inschrijvingen. Dit proces-verbaal blijft bij de betrokken instanties berusten en staat ter beschikking van de voor de instantie verantwoordelijke autoriteiten om zo  nodig te kunnen worden gebruikt bij de procedures van de artikelen VI en VII van deze Overeenkomst.  e) Om voor gunning in aanmerking te komen moet een inschrijving bij de opening voldoen aan de essentiële vereisten van de aankondigingen of de aanbestedingsdocumentatie en afkomstig zijn van leveranciers die voldoen aan de voorwaarden voor deelneming.  Wanneer een instantie een inschrijving heeft ontvangen die in verhouding tot de andere inschrijvingen abnormaal laag is, kan zij inlichtingen inwinnen bij de inschrijver om zich ervan te vergewissen dat deze aan de deelnemingsvoorwaarden kan voldoen en  de voorschriften van de opdracht kan nakomen.  f) Tenzij een instantie in het algemeen belang besluit de opdracht niet te plaatsen, wordt deze gegund aan de inschrijver die volledig geschikt is bevonden voor de uitvoering van de opdracht en wiens inschrijving met betrekking tot binnenlandse dan wel  buitenlandse produkten hetzij de laagste inschrijving is, hetzij de inschrijving die volgens de in de aankondigingen of in de aanbestedingsdocumentatie vermelde specifieke beoordelingscriteria als het voordeligst wordt erkend.  g) Indien bij beoordeling blijkt dat geen enkele inschrijving klaarblijkelijk het voordeligste is volgens de in de aankondigingen of in de aanbestedingsdocumentatie vermelde specifieke beoordelingscriteria, neemt de instantie in eventueel volgende  onderhandelingen alle concurrerende inschrijvingen gelijkelijk in overweging en in behandeling.  h) De instanties gunnen normaal gezien geen opdrachten op de voorwaarde dat de leverancier compenserende aankoopmogelijkheden biedt, of op andere soortgelijke voorwaarden. In een beperkt aantal gevallen, waarin dergelijke verplichtingen deel uitmaken  van een opdracht, beperken de betrokken Partijen de compensatie tot een redelijk aandeel van de opdrachtwaarde een bevoordelen zij een leverancier van een Partij niet boven een leverancier van een andere Partij. Licentieverlening voor technologie mag  normaal gezien niet worden gebruikt als een gunningsvoorwaarde; de gevallen waarin zulks verlangd wordt dienen zo weinig mogelijk voor te komen en een leverancier van een Partij mag niet worden bevoordeeld boven een leverancier van een andere Partij.  Onderhandse aanbesteding 15. De bepalingen van de leden 1 tot en met 14 met betrekking tot de openbare en besloten aanbestedingsprocedures behoeven niet te worden toegepast onder de volgende omstandigheden, mits de onderhandse aanbesteding niet wordt gebruikt om een zo groot  mogelijke mededinging te vermijden of op een wijze die resulteert in discriminatie tussen buitenlandse leveranciers of bescherming van nationale producenten:  a) bij ontstentenis, van inschrijvingen ingevolge een openbare of besloten aanbesteding, of wanneer de ingediende inschrijvingen onderling zijn afgestemd of niet voldoen aan de essentiële voorwaarden van de aanbesteding, of afkomstig zijn van  leveranciers die niet aan de overeenkomstig deze Overeenkomst gestelde voorwaarden voor deelneming voldoen, voor zover de vereisten van de oorspronkelijke aanbesteding evenwel niet wezenlijk zijn gewijzigd in de opdracht, zoals die wordt gegund;  b) wanneer de produkten in geval van kunstwerken of om redenen in verband met de bescherming van exclusieve rechten, zoals octrooien of auteursrechten, alleen kunnen worden geleverd door een bepaalde leverancier en geen redelijk alternatief of  vervangend produkt bestaat;  c) in strikt noodzakelijke gevallen, wanneer de produkten om uiterst dringende redenen wegens gebeurtenissen die door de instantie niet konden worden voorzien niet tijdig kunnen worden verkregen door middel van openbare of besloten  aanbestedingsprocedures;  d) voor aanvullende leveringen door de oorspronkelijke leverancier die zijn bedoeld als vervanging van onderdelen voor reeds uitgevoerde leveringen of reeds geleverde installaties, of als uitbreiding van die leveringen of installaties en verandering van  leverancier de instantie zou nopen materiaal aan te kopen dat niet aan de vereisten van onderlinge verwisselbaarheid met het bestaande materiaal zou voldoen;  e) wanneer een instantie prototypes of nieuwe produkten aankoopt die op haar verzoek tijdens de uitvoering van een specifieke opdracht inzake onderzoek, proefneming, studie of oorspronkelijke ontwikkeling ten behoeve van die opdracht zijn ontwikkeld.  Wanneer dergelijke opdrachten zijn vervuld, vallen de daarop volgende aankopen van produkten onder het bepaalde in de leden 1 tot en met 14 van dit artikel (3).  16. De instanties maken proces-verbaal op van elke opdracht die overeenkomstig de bepalingen van lid 15 van dit artikel is gegund. Ieder proces-verbaal bevat de naam van de aankopende instantie, de waarde en de aard van de aangekochte goederen, alsmede  het land van oorsprong en een uiteenzetting over de in lid 15 van dit artikel bedoelde omstandigheden waarin de opdracht is gegund. Dit proces-verbaal blijft bij de betrokken instanties berusten en staat ter beschikking van de voor de instantie  verantwoordelijke autoriteiten om zo nodig te kunnen worden gebruikt bij de procedures van de artikelen VI en VII van deze Overeenkomst.   Artikel VI  Informatie en onderzoek 1. Alle wetten, verordeningen, rechterlijke besluiten, algemene bestuursrechtelijke beslissingen en procedures (met inbegrip van standaardclausules in overeenkomsten) met betrekking tot de in deze Overeenkomst bedoelde overheidsopdrachten, worden door  de Partijen onverwijld bekendgemaakt in de geschikte publikaties waarvan de lijst in bijlage IV is opgenomen, zodat de andere Partijen en de leveranciers daarvan kennis kunnen nemen. De Partijen stellen zich op verzoek bereid andere Partijen  toelichtingen te verstrekken over hun procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten. De instanties zijn bereid iedere leverancier uit een land dat Partij is bij deze Overeenkomst op diens verzoek toelichtingen te verstrekken over hun gebruiken en  procedures voor het plaatsen van opdrachten.  2. De instanties verstrekken aan iedere leverancier op diens verzoek inlichtingen ter zake betreffende de redenen waarom diens aanvraag om opneming op de lijst van gekwalificeerde leveranciers is afgewezen of waarom hij niet is uitgenodigd of toegelaten  tot inschrijving.  3. De instanties stellen de afgewezen inschrijvers onverwijld en in ieder geval binnen ten hoogste zeven werkdagen na de datum van de gunning van een opdracht door middel van een schriftelijke mededeling of bekendmaking in kennis van de gunning van de  opdracht.  4. De aankopende instantie verstrekt een afgewezen inschrijver op diens verzoek onverwijld informatie ter zake betreffende de redenen waarom de inschrijving is afgewezen, met inbegrip van inlichtingen betreffende de kenmerken en de relatieve voordelen  van de gekozen inschrijving, alsmede de naam van de begunstigde.  5. De instanties wijzen een contactpersoon of-dienst aan, die aanvullende informatie verstrekt aan afgewezen inschrijvers die de redenen die voor de afwijzing van hun inschrijving zijn opgegeven onbevredigend achten of die andere vragen over de gunning  van de opdracht willen stellen. Ook worden procedures ingesteld voor het horen en onderzoeken van klachten in verband met iedere fase van het plaatsen van opdrachten, opdat geschillen die in het kader van deze Overeenkomst tussen de leveranciers en de  betrokken instanties optreden zoveel mogelijk op billijke en snelle wijze worden geregeld.  6. De regering van een afgewezen inschrijver die Partij is bij deze Overeenkomst kan, onverminderd het bepaalde in artikel VII, verzoeken om aanvullende inlichtingen betreffende de gunning van de opdracht, welke noodzakelijk kunnen zijn om zich ervan te  vergewissen dat de aankoop op billijke en onpartijdige wijze is geschied. Te dien einde verstrekt de aankopende regering inlichtingen betreffende de kenmerken en de relatieve voordelen van de gekozen inschrijving alsmede de prijs waarvoor de opdracht is  gegund. Normaal gezien kan deze laatste inlichting door de regering van de afgewezen inschrijver bekend worden gemaakt mits daarbij discretie wordt betracht. In geval het vrijgeven van deze informatie nadelig zou zijn voor de mededinging bij toekomstige  aanbestedingen, wordt deze informatie eerst bekendgemaakt na overleg met en toestemming van de Partij die de informatie aan de regering van de afgewezen inschrijver heeft verstrekt.  7. Beschikbare informatie betreffende de plaatsing van een opdracht wordt op hun verzoek aan alle andere Partijen verstrekt.  8. Vertrouwelijke informatie die aan een Partij is verstrekt die de toepassing van wettelijke bepalingen zou belemmeren of anderszins strijdig zou zijn met het algemeen belang, de legitieme handelsbelangen van openbare of particuliere ondernemingen zou  schaden dan wel de eerlijke mededinging tussen leveranciers zou schaden, wordt niet bekendgemaakt zonder formele toestemming van de Partij die de informatie heeft verstrekt.  9. De Partijen stellen jaarlijkse statistieken over hun aankopen op, die zij aan het Comité mededelen. Deze mededelingen bevatten de volgende inlichtingen met betrekking tot opdrachten die door alle onder deze Overeenkomst vallende aankopende instanties  zijn gegund:  a) algemene statistieken over de geraamde waarde van de gegunde opdrachten, zowel onder als boven de drempelwaarde;  b) statistieken over het aantal en de totale waarde van de opdrachten die boven de drempelwaarde zijn gegund, ingedeeld in eenheden, categorieën produkten en volgens de nationaliteit van de gekozen inschrijver of het land van oorsprong van het produkt,  volgens een erkend commercieel of ander geschikt classificatiesysteem;  c) statistieken over het totale aantal en de waarde van de opdrachten die in elk van de in artikel V, lid 15, bedoelde gevallen zijn gegund.   Artikel VII  Tenuitvoerlegging van de verplichtingen Instellingen1. Uit hoofde van deze Overeenkomst wordt een Comité voor overheidsopdrachten ingesteld (in deze Overeenkomst het "Comité" genoemd), bestaande uit vertegenwoordigers van elk der Partijen. Het Comité kiest zijn voorzitter en komt zo vaak noodzakelijk is,  maar ten minste eenmaal per jaar, bijeen om de Partijen in de gelegenheid te stellen overleg te plegen over alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst of de bevordering van de doelstellingen ervan en om de andere taken te  vervullen die het van de Partijen eventueel krijgt opgedragen.  2. Het Comité kan in voorkomend geval bijzondere werkgroepen instellen op de in lid 8 van dit artikel omschreven wijze en voor de daarin aangegeven doeleinden, alsmede groepen of andere nevenorganen die de taken vervullen die hun eventueel door het  Comité worden opgedragen.  Overleg 3. Iedere Partij neemt de tegenwerpingen van een andere Partij welwillend in beraad en stelt zich onverwijld bereid tot overleg inzake deze tegenwerpingen wanneer deze betrekking hebben op vraagstukken in verband met de toepassing van deze Overeenkomst.   4. Indien een Partij van mening is dat een voordeel dat zij direct of indirect uit hoofde van deze Overeenkomst geniet wordt geannuleerd of in het geding komt, of dat de verwezenlijking van één van de doelstellingen van de Overeenkomst door een andere  Partij of andere Partijen in het geding komt, kan zij met het oog op het bereiken van een wederzijds bevredigende regeling schriftelijk verzoeken om overleg met de betrokken Partij of Partijen. Iedere Partij neemt een verzoek om overleg van een andere  Partij welwillend in beraad. De betrokken Partijen beginnen onverwijld het overleg waarom is verzocht.  5. De Partijen die overleg plegen over een bepaalde aangelegenheid in verband met de toepassing van deze Overeenkomst verstrekken, behoudens het bepaalde in artikel VI, lid 8, inlichtingen over deze aangelegenheid en trachten dit overleg binnen  redelijke tijd tot een goed einde te brengen.  Beslechting van geschillen 6. Indien na het overleg bedoeld in lid 4 tussen de betrokken Partijen geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden, komt het Comité op verzoek van een Partij bij het geschil bijeen binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de ontvangst van  dit verzoek om de kwestie te behandelen ter vergemakkelijking van een wederzijds bevredigende oplossing.  7. Indien binnen drie maanden, na een uitvoerig onderzoek door het Comité overeenkomstig lid 6, geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden, stelt het Comité op verzoek van een Partij bij het geschil een bijzondere werkgroep in en geeft deze  opdracht:  a) de kwestie te bestuderen;  b) regelmatig overleg te plegen met de Partijen bij het geschil en deze alle mogelijkheden te bieden om een wederzijds bevredigende oplossing uit te werken;  c) een verklaring af te leggen betreffende de feiten van deze zaak, voor zover deze verband houden met de toepassing van deze Overeenkomst, en conclusies op te stellen waardoor het Comité zich kan laten leiden bij de formulering van aanbevelingen of bij  het doen van een uitspraak over het vraagstuk.  8. Ter vereenvoudiging van de samenstelling van bijzondere werkgroepen houdt de voorzitter van het Comité een niet-officiële indicatieve lijst bij van staatsambtenaren die ervaring hebben op het gebied van handelsbetrekkingen. Personen die geen  staatsambtenaar zijn kunnen eveneens op deze lijst worden opgenomen. Daartoe wordt elke Partij verzocht aan het begin van elk jaar aan de voorzitter van het Comité de naam of namen mede te delen van één of twee personen die zij voor deze werkzaamheden  beschikbaar willen stellen. Wanneer een bijzondere werkgroep wordt ingesteld uit hoofde van lid 7, stelt de voorzitter binnen een termijn van zeven dagen aan de Partijen bij het geschil de samenstelling van deze bijzondere werkgroep voor, die uit drie  of vijf leden bestaat, bij voorkeur staatsambtenaren. De hierbij rechtstreeks betrokken Partijen geven binnen een termijn van zeven werkdagen hun mening te kennen over de benoeming van de leden van de bijzondere werkgroep door de voorzitter en verzetten  zich hier niet tegen, behoudens om dwingende redenen.  De onderdanen van de landen waarvan de regering Partij is bij een geschil kunnen geen lid zijn van de bijzondere werkgroep die dit geschil moet behandelen. De leden van een bijzondere werkgroep maken hiervan deel uit op grond van hun persoonlijke  capaciteiten en niet als regeringsvertegenwoordigers noch als vertegenwoordigers van een organisatie. De regeringen en de organisaties geven hun bijgevolg geen instructies betreffende de vraagstukken die aan de bijzondere werkgroep worden voorgelegd.  9. Iedere bijzondere werkgroep stelt zijn procedures vast. Alle Partijen die een wezenlijk belang bij de zaak hebben, en die hiervan kennis hebben gegeven aan het Comité, hebben de mogelijkheid te worden gehoord. Iedere bijzondere werkgroep kan elke  volgens haar geschikte bron raadplegen en om inlichtingen verzoeken. Voordat een bijzondere werkgroep een bron die binnen de jurisdictie van een Partij valt om dergelijke inlichtingen verzoekt, stelt de werkgroep de regering van de betrokken Partij  hiervan op de hoogte. Iedere Partij gaat onverwijld en volledig in op verzoeken om inlichtingen die de bijzondere werkgroep noodzakelijk en passend acht. De aan de bijzondere werkgroep medegedeelde vertrouwelijke inlichtingen worden niet verspreid  zonder formele goedkeuring van de regering of de persoon die deze heeft verstrekt. Indien aan de bijzondere werkgroep om deze inlichtingen wordt verzocht, terwijl de verspreiding daarvan door deze groep niet is toegestaan, wordt met toestemming van de  regering of de persoon die de inlichtingen heeft gegeven een niet-vertrouwelijke samenvatting hiervan verstrekt.  Wanneer geen wederzijds bevredigende oplossing voor een geschil kan worden gevonden of het geschil betrekking heeft op een uitlegging van deze Overeenkomst, moet de bijzondere werkgroep eerst het beschrijvende deel van haar rapport aan de betrokken  Partijen voorleggen; vervolgens moet de bijzondere groep de Partijen bij het geschil haar conclusies voorleggen of een samenvatting daarvan, met inachtneming van een redelijke termijn, voordat deze aan het Comité worden medegedeeld. Wanneer het niet  gaat om een uitlegging van deze Overeenkomst of een bilaterale regeling tot stand is gekomen, kan het verslag van de bijzondere groep beperkt blijven tot een korte uiteenzetting van de zaak met de vermelding dat een oplossing is gevonden.  10. De tijd die de bijzondere werkgroepen nodig hebben verschilt van geval tot geval. De bijzondere werkgroepen zouden moeten trachten hun conclusies en in voorkomend geval hun aanbevelingen zonder te grote vertraging aan het Comité voor te leggen, met  inachtneming van het feit dat het Comité verplicht is dringende zaken ten spoedigste te regelen, normaal gezien binnen een termijn van vier maanden te rekenen vanaf de datum waarop de bijzondere werkgroep is ingesteld.  Tenuitvoerlegging 11. Nadat het onderzoek is beëindigd of nadat een bijzondere werkgroep, een groep of een ander nevenorgaan het rapport bij het Comité heeft ingediend, neemt het Comité de kwestie onverwijld in beraad. Het Comité geeft aan deze rapporten normaal gezien  binnen een termijn van 30 dagen te rekenen vanaf de datum van ontvangst, behoudens verlenging van deze termijn door het Comité, op passende wijze gevolg, met inbegrip van:  a) een verklaring over de feiten van de zaak,  b) aanbevelingen aan één of meer Partijen, dan wel c) een andere uitspraak die het Comité dienstig acht.  Door het Comité gegeven aanbevelingen beogen de positieve regeling van de zaak op basis van het dispositief van de Overeenkomst en de doelstellingen daarvan, zoals nedergelegd in de preambule.  12. Indien een Partij waaraan aanbevelingen zijn gericht zichzelf niet in staat acht deze ten uitvoer te leggen, zou zij het Comité de redenen hiervoor onverwijld schriftelijk moeten opgeven. In dat geval gaat het Comité na welke andere maatregelen  geschikt zijn.  13. Het Comité volgt alle zaken ten aanzien waarvan het aanbevelingen heeft geformuleerd of uitspraak heeft gedaan.  Evenwicht van rechten en verplichtingen 14. Wanneer de aanbevelingen van het Comité door een Partij of Partijen bij het geschil niet worden aanvaard en indien het Comité de omstandigheden voldoende ernstig acht om een dergelijke maatregel te rechtvaardigen, kan het een of meer Partijen  toestaan om de toepassing van deze Overeenkomst ten aanzien van een andere Partij of Partijen geheel of gedeeltelijk op te schorten zolang zulks noodzakelijk is, indien deze schorsing gezien de omstandigheden verantwoord wordt gëacht.   Artikel VIII  Uitzonderingen op de Overeenkomst 1. Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst mag zodanig worden uitgelegd dat zij een Partij belet maatregelen te nemen of verplicht gegevens te verstrekken die zij nodig acht ter bescherming van het wezenlijke belang van haar veiligheid met betrekking  tot de levering van wapens, munitie of oorlogstuig of aankopen die onmisbaar zijn voor de nationale veiligheid of voor nationale verdedigingsdoeleinden.  Onder voorbehoud dat deze maatregelen niet zodanig worden toegepast, dat zij een middel vormen hetzij tot willekeurige of ongerechtvaardigde discriminatie tussen landen waar dezelfde omstandigheden heersen, hetzij tot een verkapte beperking van de  internationale handel, wordt niets in deze Overeenkomst zodanig uitgelegd dat zij een Partij belet maatregelen te nemen of toe te passen die noodzakelijk zijn ter bescherming van de openbare zeden, orde of veiligheid, het leven of de gezondheid van  mensen, dieren of planten, de intellectuele eigendom, of met betrekking tot artikelen gemaakt door gehandicapten, in liefdadigheidsinstellingen of in gevangenissen.   Artikel IX  Slotbepalingen Aanvaarding en toetreding 1. a) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die Verdragsluitende Partij zijn bij het GATT en door de Europese Economische Gemeenschap, wier overeengekomen lijsten van instanties vervat zijn  in bijlage I.  b) Iedere regering die Verdragsluitende Partij is bij het GATT en geen Partij is bij deze Overeenkomst kan hiertoe toetreden op tussen deze regering en de Partijen overeen te komen voorwaarden. De toetreding vindt plaats door nederlegging bij de  Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT van een toetredingsinstrument waarin de aldus overeengekomen voorwaarden zijn opgenomen.  c) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die voorlopig zijn toegetreden tot het GATT, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit  hoofde van deze Overeenkomst, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen uit hoofde van de instrumenten inzake hun voorlopige toetreding. De overeengekomen lijsten van instanties van deze regeringen zijn opgenomen in bijlage I.  d) Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door elke andere regering, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst en overeen te komen tussen die regering en de  Partijen door bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een toetredingsinstrument neder te leggen waarin de aldus overeengekomen voorwaarden zijn opgenomen.  e) Wat de aanvaarding betreft zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  Voorbehoud 2. Ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst mag geen voorbehoud worden gemaakt.  Inwerkingtreding 3. Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1981 in werking voor de regeringen (4) die deze op deze datum hebben aanvaard of hiertoe zijn toegetreden. Voor iedere andere regering treedt de Overeenkomst in werking op de 30 e dag te rekenen vanaf de datum  waarop zij deze heeft aanvaard of hiertoe is toegetreden.  Nationale wetgeving 4. a) Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of daartoe toetreedt, draagt er ten laatste op de datum waarop deze Overeenkomst te haren aanzien in werking treedt, zorg voor dat haar wetten, verordeningen en administratieve procedures en de  regels, procedures en praktijken welke door de in de aan deze Overeenkomst gehechte lijst vermelde instanties worden toegepast, in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst.  b) Iedere Partij stelt het Comité in kennis van elke wijziging in haar wetten en verordeningen die onder deze Overeenkomst vallen en in de uitvoering van die wetten en verordeningen.  Rectificaties of wijzigingen 5. a) Zuiver formele rectificaties en kleine wijzigingen met betrekking tot de bijlagen I tot en met IV bij deze. Overeenkomst worden aan het Comité medegedeeld en worden van kracht wanneer daartegen niet binnen 30 dagen bezwaar is gemaakt.  b) Andere wijzigingen in de lijsten van instanties dan de sub a) bedoelde mogen slecht in uitzonderlijke omstandigheden worden aangebracht. In dergelijke gevallen stelt een Partij die voornemens is haar lijst van instanties te wijzigen de voorzitter van  het Comité daarvan in kennis, die onverwijld een vergadering van het Comité bijeenroept. De Partijen nemen de voorgestelde wijziging en de compenserende aanpassingen die daaruit kunnen voortvloeien in beraad opdat het wederzijds overeengekomen  toepassingsgebied van deze Overeenkomst op hetzelfde niveau blijft als vóór de wijziging. Indien geen overeenstemming wordt bereikt over een aangebrachte of voorgestelde wijziging, kan de aangelegenheid worden behandeld in overeenstemming met de  bepalingen van artikel VII van deze Overeenkomst, met inachtneming van de noodzaak het evenwicht van rechten en verplichtingen op een zo hoog mogelijk niveau te handhaven.  Onderzoeken en onderhandelingen 6. a) Het Comité stelt ieder jaar een onderzoek in naar de tenuitvoerlegging en de toepassing van deze Overeenkomst, zulks met inachtneming van de doelstellingen ervan. Het Comité stelt elk jaar de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst  op de hoogte van de feiten die zich gedurende de periode waarop dit onderzoek betrekking heeft, hebben voorgedaan.  b) Uiterlijk na het verstrijken van het derde jaar te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze Overeenkomst en vervolgens op gezette tijden voeren de Partijen bij deze Overeenkomst verdere onderhandelingen ten einde deze Overeenkomst op basis van  onderlinge wederkerigheid te verruimen en te verbeteren, met inachtneming van het bepaalde in artikel III met betrekking tot de ontwikkelingslanden. In dit verband gaat het Comité in een vroeg stadium de mogelijkheden na om het toepassingsgebied van  deze Overeenkomst tot overeenkomsten inzake diensten uit te breiden.  Aanpassingen 7. De Partijen kunnen deze Overeenkomst onder meer aanpassen in het licht van de bij de tenuitvoerlegging ervan opgedane ervaring. Indien een aanpassing door de Partijen overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures is overeengekomen, treed  deze aanpassing voor een Partij eerst in werking wanneer deze door deze Partij is aanvaard.  Opzegging 8. Iedere Partij kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijke  kennisgeving heeft ontvangen. Na ontvangst van deze kennisgeving kan elke Partij om onmiddellijke bijeenroeping van het Comité verzoeken.  Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen Partijen 9. Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee Partijen, indien een van deze Partijen, op het tijdstip dat zij deze Overeenkomst aanvaardt of hiertoe toetreedt, niet instemt met deze toepassing.  Aantekeningen en bijlagen 10. De aantekeningen en bijlagen maken integrerend deel uit van deze Overeenkomst.  Secretariaat 11. Het secretariaat van het GATT neemt het secretariaat van deze Overeenkomst waar.  Nederlegging 12. Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan elke Partij bij deze Overeenkomst en aan elke Verdragsluitende Partij bij het GATT onverwijld een voor eensluidend gewaarmerkt  afschrift toezendt van deze Overeenkomst, alsmede van elke rectificatie of wijziging die hierin overeenkomstig artikel IX, lid 5, is aangebracht, van elke aanpassing die hierin overeenkomstig artikel IX, lid 7, is aangebracht, alsook een kennisgeving  van elke aanvaarding of toetreding overeenkomstig artikel IX, lid 1, en van elke opzegging overeenkomstig artikel IX, lid 8.  Registratie 13. Deze Overeenkomst zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, twaalf april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse, Franse en Spaanse taal, welke drie teksten gelijkelijk authentiek zijn, behalve indien met betrekking tot de hieraan gehechte lijsten van instanties  anders is vermeld.  AANTEKENINGEN Artikel I, lid 1 Gezien de algemene beleidslijnen met betrekking tot gebonden hulp, met inbegrip van het streven van de ontwikkelingslanden met betrekking tot niet-gebonden hulp, is deze Overeenkomst niet van toepassing op opdrachten ter bevordering van gebonden hulp  aan ontwikkelingslanden, zolang de Partijen deze hulp verstrekken.  Artikel V, lid 14, sub h) Gezien de algemene beleidslijnen van de ontwikkelingslanden met betrekking tot overheidsaankopen, wordt aangetekend dat overeenkomstig de bepalingen van artikel V, lid 14, sub h), de ontwikkelingslanden de opneming van een bepaald aandeel van  nationale-oorsprong, compenserende aankopen, of overdracht van technologie als criteria voor de gunning van opdrachten kunnen stellen. Aangetekend wordt dat de leveranciers van een Partij niet gunstiger mogen worden behandeld dan de leveranciers van een  andere Partij.  Aantekening betreffende de bijlagen bij de Overeenkomst De bijlagen bij deze Overeenkomst, waarin de lijsten staan van de aankopende instanties (5) waarop de bepalingen van deze Overeenkomst van toepassing zijn, alsmede de lijsten van de in artikel V, leden 3 en 6, en artikel VI, lid 1, genoemde publikaties,  zijn vanwege hun omvang niet opgenomen. Zij kunnen worden geraadpleegd in de authentieke tekst van de Overeenkomst inzake overheidsopdrachten, gepubliceerd door het secretariaat van het GATT te Genève (d.d. 12 april 1979).  (1) In deze Overeenkomst omvat het woord "instanties" eveneens de instellingen die in het Engels "agencies" worden genoemd.(2) Voor opdrachten van een waarde die onder de drempel valt overwegen de Partijen in overeenstemming met artikel IX,  lid 6, de volledige of gedeeltelijke toepassing van deze Overeenkomst. Met name gaan zij de inzake overheidsopdrachten gebruikte praktijken en procedures na, alsmede de toepassing van de beginselen non-discriminatie en doorzichtigheid wat dergelijke  overeenkomsten betreft, zulks in verband met de eventuele opneming in de Overeenkomst van opdrachten van een waarde die onder de vastgestelde drempel valt.(3) De oorspronkelijke ontwikkeling van een nieuw produkt kan een beperkte produktie inhouden ten  einde de resultaten van praktijkproeven daarin te kunnen opnemen en aan te tonen dat het produkt geschikt is voor produktie in grote hoeveelheden onder aanvaardbare kwaliteitsnormen. Hiertoe behoort niet de produktie in grote hoeveelheden met het doel  de commerciële haalbaarheid van het produkt vast te stellen of de kosten van onderzoek en ontwikkeling te delgen.(4) Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt de term "regering" eveneens geacht de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische  Gemeenschap te omvatten.(5) De volgende landen hebben dergelijke lijsten van aankopende instanties nedegelegd: Oostenrijk, de EEG en haar Lid-Staten, Finland, Hong-Kong, India, Jamaica, Japan, Nigeria, Noorwegen, Zweden, Zwitserland en de Verenigde  Staten.    OVEREENKOMST INZAKE DE HANDEL IN BURGERLUCHTVAARTUIGEN   PREAMBULE DE ONDERTEKENAARS (1) VAN DE OVEREENKOMST INZAKE DE HANDEL IN BURGERLUCHTVAARTUIGEN, hierna "Overeenkomst" genoemd,  ER AKTE VAN NEMENDE dat de ministers tijdens hun bijeenkomst van 12 tot en met 14 september 1973 zijn overeengekomen dat de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Tokio-ronde de uitbreiding en een steeds grotere liberalisatie van de  wereldhandel dienen te bewerkstelligen, onder andere door de geleidelijke opheffing van de handelsbelemmeringen en de verbetering van het internationale kader voor het regelen van de wereldhandel;  GELEID DOOR DE WENS de wereldhandel in burgerluchtvaartuigen, alsmede de onderdelen en toebehoren daarvan, in een zo groot mogelijke vrijheid te doen verlopen, met name door de opheffing van de rechten en zoveel mogelijk door de vermindering of  opheffing van invloeden die de handel beperken of verstoren;  GELEID DOOR DE WENS de technologische vooruitgang in de burgerluchtvaartindustrie in de gehele wereld te bevorderen;  GELEID DOOR DE WENS hun burgerluchtvaart en hun producenten mogelijkheden te bieden voor billijke en gelijke concurrentie, opdat deze aan de expansie van de wereldmarkt voor burgerluchtvaartuigen kunnen deelnemen;  ZICH BEWUST van de betekenis van hun algemene wederzijdse belangen, zowel economisch als commercieel, in de sector burgerluchtvaartuigen;  ERKENNENDE dat talrijke ondertekenaars de luchtvaartsector als een bijzonder belangrijk onderdeel van de economische en industriële politiek beschouwen;  GELEID DOOR DE WENS de ongunstige gevolgen die voor de handel in burgerluchtvaartuigen voortvloeien uit overheidssteun bij de ontwikkeling, de produktie en de afzet van burgerluchtvaartuigen op te heffen, in het besef dat dergelijke overheidssteun als  zodanig niet als distorsie van het handelsverkeer wordt beschouwd;  GELEID DOOR DE WENS hun burgerluchtvaart een commercieel-concurrentiële basis te verschaffen en erkennende dat de betrekkingen overheid - industrie in hun landen sterk uiteenlopen;  ZICH BEWUST van hun rechten en verplichtingen uit hoofde van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna "Algemene Overeenkomst" of "GATT" genoemd) en uit hoofde van andere multilaterale overeenkomsten die onder auspiciën van het  GATT zijn gesloten;  ZICH BEWUST van de noodzaak internationale procedures inzake kennisgeving, overleg, toezicht en beslechting van geschillen in te stellen opdat de bepalingen van deze Overeenkomst op billijke, snelle en doeltreffende wijze ten uitvoer kunnen worden  gelegd en het evenwicht tussen rechten en verplichtingen onderling gehandhaafd blijft;  GELEID DOOR DE WENS een internationaal kader voor de handel in burgerluchtvaartuigen tot stand te brengen,  HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT omtrent het volgende:   Artikel 1  Produkten 1. Deze Overeenkomst is van toepassing op de volgende produkten:  a) alle burgerluchtvaartuigen;  b) alle motoren voor burgerluchtvaartuigen, evenals de delen en onderdelen daarvan;  c) alle andere delen, onderdelen en subsystemen van burgerluchtvaartuigen;  d) alle vluchtsimulatoren, alsmede de delen en onderdelen daarvan;  ongeacht het feit of zij worden gebruikt als oorspronkelijke dan wel als vervangingsuitrusting bij de vervaardiging, de herstelling, het onderhoud, het herbouwen, de aanpassing of het ombouwen van burgerluchtvaartuigen.  2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden met "burgerluchtvaartuigen" bedoeld a) alle andere luchtvaartuigen dan militaire en b) alle andere produkten opgesomd in artikel 1, lid 1.   Artikel 2  Douanerechten en andere heffingen 1. De ondertekenaars komen overeen:  1.1. tegen 1 januari 1980 of tegen de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst alle douanerechten en andere heffingen (2) van ongeacht welke aard op te heffen, die van toepassing zijn bij de invoer of in verband met de invoer van de produkten  welke zijn ingedeeld onder de posten van hun respectieve douanetarieven zoals die in de bijlage zijn opgenomen, indien deze produkten bestemd zijn om bij de vervaardiging, de herstelling, het onderhoud, het herbouwen, de aanpassing of het ombouwen van  burgerluchtvaartuigen te worden gebruikt of daarin te worden ingebouwd;  1.2. tegen 1 januari 1980 of tegen de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst alle douanerechten en andere heffingen (2) van ongeacht welke aard die op herstellingen van burgerluchtvaartuigen van toepassing zijn, op te heffen;  1.3. tegen 1 januari 1980 of tegen de datum van inwerkingtreding van de Overeenkomst in hun lijsten bij de Algemene Overeenkomst op te nemen dat alle produkten, bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 1, en alle herstellingen, bedoeld in artikel 2, lid 1,  punt 2, met vrijdom of vrijstelling van rechten worden ingevoerd.  2. Iedere ondertekenaar a) neemt een op de eindbestemming van het produkt gebaseerd systeem van douaneadministratie aan of past zijn administratie in die zin aan ten einde zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 2, lid 1, na te komen; b) ziet erop  toe dat zijn op de eindbestemming gebaseerde systeem een regeling inzake invoer met vrijdom of vrijstelling van rechten inhoudt, die vergelijkbaar is met de regeling die de andere ondertekenaars hebben ingesteld en die geen belemmering voor de handel  vormt; c) stelt de andere ondertekenaars in kennis van de administratieve bepalingen van zijn op de eindbestemming gebaseerde systeem.   Artikel 3 Technische handelsbelemmeringen 1. De ondertekenaars nemen er nota van dat de bepalingen van de Overeenkomst inzake technische handelsbelemmeringen van toepassing zijn op de handel in burgerluchtvaartuigen. Voorts zijn de ondertekenaars overeengekomen dat de voorschriften inzake  certificering van burgerluchtvaartuigen en de specificaties met betrekking tot de bedienings- en onderhoudsprocedures van deze luchtvaartuigen tussen de ondertekenaars onderling vallen onder de bepalingen van de Overeenkomst inzake technische  handelsbelemmeringen.   Artikel 4  Overheidsopdrachten, verplichte overeenkomsten inzake onderaanneming en stimulerende maatregelen 1. De kopers van burgerluchtvaartuigen moeten hun leveranciers vrij kunnen kiezen op grond van commerciële en technologische overwegingen.  2. De ondertekenaars verbinden zich ertoe de luchtvaartmaatschappijen, producenten van luchtvaartuigen of andere bij de aankoop van luchtvaartuigen betrokken partijen niet te verplichten of onder onredelijke druk te plaatsen om luchtvaartuigen van een  bepaalde oorsprong aan te kopen, hetgeen discriminerend zou zijn ten opzichte van de leveranciers van een ondertekenaar.  3. De ondertekenaars komen overeen dat de aankoop van onder deze Overeenkomst vallende produkten uitsluitend op concurrentiële overwegingen met betrekking tot prijs, kwaliteit en leveringstermijnen gebaseerd mag zijn. Een ondertekenaar kan evenwel ten  aanzien van de goedkeuring of toewijzing van opdrachten met betrekking tot produkten die onder de Overeenkomst vallen, eisen dat zijn gekwalificeerde ondernemingen op concurrentiële basis kunnen mededingen tegen voorwaarden die niet minder gunstig zijn  dan die welke aan gekwalificeerde ondernemingen van andere ondertekenaars worden toegekend (3).  4. De ondertekenaars komen overeen stimulerende maatregelen van ongeacht welke aard ten aanzien van de verkoop of de aankoop van burgerluchtvaartuigen van een bepaalde oorsprong te vermijden, aangezien zulks discriminerend zou zijn voor de leveranciers  van andere ondertekenaars.   Artikel 5  Handelsbeperkingen 1. De ondertekenaars passen geen kwantitatieve beperkingen (invoercontingenten) of voorschriften inzake invoervergunningen toe, waardoor de invoer van burgerluchtvaartuigen op een wijze die niet in overeenstemming is met de bepalingen van het GATT, zou  worden beperkt. Deze bepaling sluit niet de toepassing uit van systemen inzake toezicht of vergunningen bij invoer in overeenstemming met de voorschriften van het GATT.  2. De ondertekenaars passen geen kwantitatieve beperkingen, systemen van exportvergunningen of andere soortgelijke voorschriften toe, waardoor de uitvoer van burgerluchtvaartuigen naar andere ondertekenaars om commerciële of concurrentiële redenen wordt  beperkt op een wijze die niet in overeenstemming is met de geldende bepalingen van het GATT.   Artikel 6  Overheidssteun, exportkredieten en afzet van luchtvaartuigen 1. De ondertekenaars nemen er nota van dat de bepalingen van de Overeenkomst inzake de uitlegging en de toepassing van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (Overeenkomst betreffende subsidies en  compenserende maatregelen) van toepassing zijn op de handel in burgerluchtvaartuigen. Zij bevestigen dat zij bij hun deelneming of steun aan programma's inzake burgerluchtvaartuigen zullen trachten ongunstige gevolgen voor de handel in  burgerluchtvaartuigen in de zin van artikel 8, leden 3 en 4, van de Overeenkomst betreffende subsidies en compenserende maatregelen te voorkomen. Zij houden eveneens rekening met bijzondere factoren die een rol spelen in de luchtvaartsector, in het  bijzonder de zeer verbreide overheidssteun in deze sector, hun internationale economische belangen en de wens van de producenten van alle ondertekenaars om aan de expansie van de wereldmarkt voor burgerluchtvaartuigen deel te nemen.  2. De ondertekenaars komen overeen dat de prijs van burgerluchtvaartuigen zodanig dient te worden vastgesteld, dat redelijke vooruitzichten op dekking van alle kosten bestaan, met inbegrip van de niet-terugkerende programmakosten en de identificeerbare  en naar rato omgeslagen kosten van militair onderzoek en ontwikkeling van luchtvaartuigen, onderdelen en systemen die vervolgens een toepassing vinden in de bouw van burgerluchtvaartuigen, evenals van de gemiddelde produktiekosten en de financiële  kosten.   Artikel 7  Regionale en plaatselijke overheid 1. Naast de andere uit deze Overeenkomst voortvloeiende verplichtingen komen de ondertekenaars overeen de regionale en plaatselijke overheid en autoriteiten, de niet-gouvernementele of andere instellingen niet direct of indirect te verplichten of aan te  moedigen maatregelen te nemen die onverenigbaar zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst.   Artikel 8  Toezicht, onderzoek, overleg en beslechting van geschillen 1. Er wordt een Comité voor de handel in burgerluchtvaartuigen (hierna "het Comité" genoemd) ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van alle ondertekenaars. Het Comité kiest zijn voorzitter. Het Comité komt zo dikwijls bijeen als noodzakelijk is,  doch ten minste éénmaal per jaar ten einde de ondertekenaars in de gelegenheid te stellen overleg te plegen over alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst, met inbegrip van de ontwikkeling in de sector  burgerluchtvaartuigen, om na te gaan of wijzigingen moeten worden aangebracht opdat het handelsverkeer vrij blijft en hierin geen verstoringen optreden alsook om alle vraagstukken te behandelen waarvoor door middel van bilateraal overleg geen  bevredigende oplossing is gevonden, alsmede om de taken uit te oefenen die hem uit hoofde van deze Overeenkomst of door de ondertekenaars kunnen worden toegewezen.  2. Het Comité stelt ieder jaar een onderzoek in naar de tenuitvoerlegging en de toepassing van deze Overeenkomst met inachtneming van de doelstellingen ervan. Het Comité brengt de Verdragsluitende Partijen van het GATT ieder jaar op de hoogte van de  ontwikkelingen die zich hebben voorgedaan tijdens de periode waarop het onderzoek betrekking heeft.  3. Uiterlijk na het verstrijken van het derde jaar te rekenen vanaf de inwerkingtreding van deze Overeenkomst en vervolgens op gezette tijden vinden tussen de ondertekenaars nieuwe onderhandelingen plaats ter uitbreiding en verbetering van deze  Overeenkomst op basis van wederzijdse reciprociteit.  4. Het Comité kan in voorkomend geval nevenorganen instellen om de toepassing van deze Overeenkomst regelmatig te volgen om ervoor te zorgen dat de wederzijdse voordelen voortdurend in evenwicht zijn. In het bijzonder wordt een passend nevenorgaan  ingesteld om erop toe te zien dat de wederzijdse voordelen, de reciprociteit en de gelijkwaardigheid van de resultaten bij de tenuitvoerlegging van het bepaalde in artikel 2 met betrekking tot de produkten, de op de eindbestemming gebaseerde systemen,  de douanerechten en andere heffingen voortdurend in evenwicht zijn.  5. Iedere ondertekenaar neemt de tegenwerpingen van andere ondertekenaars inzake een vraagstuk met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst welwillend in beraad en pleegt hierover overleg.  6. De ondertekenaars erkennen dat het wenselijk is in het Comité overleg te plegen met de andere ondertekenaars ten einde een wederzijds aanvaardbare oplossing te vinden, voordat een onderzoek wordt ingesteld naar het bestaan, de aard en de gevolgen van  elke veronderstelde subsidie. In de uitzonderlijke gevallen waarin geen overleg plaatsvindt alvorens een dergelijke interne procedure wordt ingeleid, stellen de ondertekenaars het Comité hiervan onmiddellijk in kennis en plegen zij tegelijkertijd  overleg om een wederzijds aanvaardbare oplossing te vinden die tegenmaatregelen overbodig maakt.  7. Iedere ondertekenaar die van mening is dat zijn commerciële belangen bij de vervaardiging, de herstelling, het onderhoud, het herbouwen, het wijzigen of het ombouwen van burgerluchtvaartuigen geschaad zijn of dreigen te worden door een maatregel van  een andere ondertekenaar, kan het Comité verzoeken het vraagstuk te behandelen. Na ontvangst van een dergelijk verzoek komt het Comité binnen dertig dagen bijeen en behandelt het het vraagstuk zo spoedig mogelijk ten einde ten spoedigste een oplossing  voor de problemen te vinden, met name alvorens hiervoor elders een definitieve oplossing wordt gevonden. Het Comité kan daartoe de passende besluiten nemen of aanbevelingen doen. Deze behandeling doet geen afbreuk aan de rechten van de ondertekenaars  uit hoofde van de Algemene Overeenkomst, of uit hoofde van de onder auspiciën van het GATT gesloten multilaterale instrumenten voor zover deze betrekkingen hebben op de handel in burgerluchtvaartuigen. Ten einde de behandeling van problemen die zich in  het kader van de Algemene Overeenkomst en van de bovengenoemde instrumenten te bevorderen, kan het Comité passende technische bijstand verlenen.  8. De ondertekenaars komen overeen dat voor ieder geschil over een punt dat valt onder deze Overeenkomst, doch niet onder andere multilaterale instrumenten die onder de auspiciën van het GATT zijn gesloten, de ondertekenaars en het Comité mutatis  mutandis de bepalingen van de artikelen XXII en XXIII van de Algemene Overeenkomst en van de verklaring van intentie betreffende de kennisgeving, het overleg, de beslechting van geschillen en het toezicht toepassen, ten einde dit geschil te beslechten.  Deze procedures worden eveneens, indien de partijen bij het geschil zulks overeenkomen, toegepast om een regeling te treffen om ieder geschil te beslechten met betrekking tot een punt dat onder deze Overeenkomst valt, alsook onder een ander  multilateraal instrument dat onder auspiciën van het GATT is gesloten.   Artikel 9  Slotbepalingen 1. Aanvaarding en toetreding 1.1. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die Partij zijn bij het GATT en de Europese Economische Gemeenschap.  1.2. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die voorlopig zijn toegetreden tot het GATT, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit  hoofde van deze Overeenkomst, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen uit hoofde van de instrumenten inzake hun voorlopige toetreding.  1.3. Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door elke andere regering, op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze Overeenkomst, overeen te komen tussen die regeringen en  de ondertekenaars door bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een toetredingsinstrument neder te leggen waarin de aldus overeengekomen voorwaarden zijn opgenomen.  1.4. Wat de aanvaarding betreft zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  2. Voorbehoud 2.1. Zonder toestemming van de andere ondertekenaars mag geen voorbehoud ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst worden gemaakt.  3. Inwerkingtreding 3.1. Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1980 in werking voor de regeringen (4) die deze op die datum hebben aanvaard of hiertoe zijn toegetreden. Voor iedere andere regering treedt deze in werking op de 30e dag te rekenen vanaf de datum waarop zij  deze heeft aanvaard of hiertoe is toegetreden.  4. Nationale wetgeving 4.1. Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of hiertoe toetreedt, ziet erop toe dat haar wetten, voorschriften en administratieve regelingen uiterlijk op de datum waarop deze Overeenkomst voor haar van kracht wordt, in overeenstemming zijn met  de bepalingen van deze Overeenkomst.  4.2. Iedere ondertekenaar stelt het Comité in kennis van alle wijzigingen in zijn wetten en voorschriften met betrekking tot de bepalingen van deze Overeenkomst, evenals in de uitvoering van die wetten en voorschriften.  5. Wijzigingen 5.1. De ondertekenaars kunnen deze Overeenkomst onder meer wijzigen in het licht van de bij de tenuitvoerlegging ervan opgedane ervaring. Indien een wijziging door de ondertekenaars overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures is  overeengekomen, treedt deze wijziging voor een ondertekenaar eerst in werking, wanneer deze door die ondertekenaar is aanvaard.  6. Opzegging 6.1. Iedere ondertekenaar kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van twaalf maanden te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan  schriftelijke kennisgeving heeft ontvangen. Na ontvangst van deze kennisgeving kan iedere ondertekenaar om onmiddellijke bijeenroeping van het Comité verzoeken.  7. Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen ondertekenaars 7.1. Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee ondertekenaars indien één van deze ondertekenaars op het tijdstip dat hij deze aanvaardt of hiertoe toetreedt, niet instemt met deze toepassing.  8. Bijlage 8.1. De bijlage maakt integrerend deel uit van deze Overeenkomst.  9. Secretariaat 9.1. Het secretariaat van het GATT neemt het secretariaat van deze Overeenkomst waar.  10. Nederlegging 10.1. Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan iedere ondertekenaar en aan iedere Verdragsluitende Partij bij het GATT onverwijld een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift  toezendt van deze Overeenkomst, alsmede van iedere wijziging daarin overeenkomstig artikel 9, lid 5, alsmede een kennisgeving van iedere aanvaarding of toetreding overeenkomstig artikel 9, lid 1, of van iedere opzegging overeenkomstig artikel 9, lid 6.   11. Registratie 11.1. Deze Overeenkomst zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève op twaalf april negentienhonderd negenenzeventig, in één exemplaar, in de Engelse en de Franse taal, welke twee teksten gelijkelijk authentiek zijn, behoudens andersluidende vermelding wat de aangehechte lijsten betreft.   (1) Met de term "ondertekenaars" worden hierna de partijen bij deze Overeenkomst bedoeld.(2) De uitdrukking "andere heffingen" heeft in dit geval dezelfde betekenis als in artikel II van het GATT.(3) Het gebruik van de woorden "kunnen  mededingen tegen voorwaarden die niet minder gunstig zijn" betekent niet dat de hoeveelheid overeenkomsten die aan de gekwalificeerde ondernemingen van een ondertekenaar worden toegewezen, de gekwalificeerde ondernemingen van andere ondertekenaars  aanspraak geeft op een zelfde aantal overeenkomsten.(4) Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt de term "regering" geacht de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap te omvatten.     BIJLAGE   PRODUKTEN De ondertekenaars komen overeen dat de onder de hierna volgende posten van hun respectieve douanetarieven ingedeelde produkten met vrijdom of vrijstelling van rechten worden toegelaten, indien zij bestemd zijn om bij de vervaardiging, de herstelling,  het onderhoud, het herbouwen, de aanpassing of het ombouwen van een burgerluchtvaartuig te worden gebruikt of daarin te worden ingebouwd.  Tot deze produkten behoren niet:  - onvolledige of onafgewerkte produkten, tenzij deze de wezenlijke kenmerken van een voltooid of afgewerkt deel, onderdeel, subsysteem of stuk uitrusting van een burgerluchtvaartuig bezitten (1);  - materialen in alle vormen (bij voorbeeld vellen, platen, profielen, banden, staven, leidingen, buizen, enz.), tenzij deze in de juiste afmetingen of vormen zijn gesneden of gevormd om in burgerluchtvaartuigen te worden ingebouwd (1);  - grondstoffen en gebruiksartikelen.  Lijst van posten van het Canadese tariefschema De volgende lijst is alleen authentiek in het Engels en het Frans.   "" ID="1">44060-1> ID="2">Civil aircraft; aircraft engines for use in civil aircraft"> ID="1">44061-1> ID="2">Flight simulator systems; parts thereof, n.o.p."> ID="1">44062-1> ID="2">Hinges entitled to entry under tariff items 35200-1, 35400-1  and 36215-1;  Furniture entitled to entry under tariff items 35400-1, 44603-1, 61800-1 and 93907-1;  Castings entitled to entry under tariff items 35400-1 and 39000-1;  Forgings entitled to entry under tariff item 39200-1;  Sealed-beam lamps entitled to entry under tariff item 44504-1;  Microphones entitled to entry under tariff item 44536-1;  Magnesium castings entitled to entry under tariff item 71100-1;  Goods except parts, entitled to entry under tariff items 44028-1, 44300-1, 44514-1, 44538-1, 44540-1 and 46200-1;  Goods entitled to entry under tariff items 31200-1, 36800-1, 41417-1, 41417-2, 41505-1, 41505-2, 42400-1, 42405-1, 42700-1, 42701-1, 43005-1, 43300-1, 44053-1, 44057-1, 44059-1, 44500-1, 44502-1, 44516-1, 44524-1, 44532-1, 44533-1, 47100-1 and 61815-1;   All the foregoing when for use in the manufacture, repair, maintenance, rebuilding, modification or conversion of the goods enumerated in tariff item 44060-1"> Lijst van produkten gebaseerd op de nomenclatuur van de Internationale Douaneraad De volgende lijst is alleen authentiek in het Engels en het Frans.  Note: For the purpose of this list, 'ex' means that for each CCCN heading listed below, the corresponding named products (or groups of products) will be accorded duty-free or duty-exempt treatment, if they are for use in civil aircraft and incorporation  therein (2).   "" ID="1">ex 39.07> ID="2">Piping and tubing, of plastic materials, with attached fittings, suitable for conducting gases or liquids"> ID="1">ex 40.09> ID="2">Piping and tubing, of unhardened vulcanized rubber, with attached fittings, suitable  for conducting gases or liquids"> ID="1">ex 40.11> ID="2">Pneumatic tyres, of rubber"> ID="1">ex 40.16> ID="2">Piping and tubing of hardened rubber, with attached fittings, suitable for conducting gases or liquids"> ID="1">ex 62.05> ID="2">Escape  chutes"> ID="1">ex 68.13> ID="2">Articles of asbestos, excluding thread and fabric"> ID="1">ex 68.14> ID="2">Friction material (segments, discs, washers, strips, sheets, plates, rolls and the like) of a kind suitable for brakes, for clutches or the  like, with a basis of asbestos"> ID="1">ex 70.08> ID="2">Windshields of safety glass, not framed"> ID="1">ex 73.25> ID="2">Stranded wire, cables, cordage, ropes, plaited bands, slings and the like, of iron or steel wire, fitted with fittings, or made  up into articles"> ID="1">ex 73.38> ID="2">Sanitary ware, excluding parts thereof, of iron or steel"> ID="1">ex 83.02> ID="2">Base metal fittings and mountings (including hinges)"> ID="1">ex 83.07> ID="2">Lamps and lighting fittings, and parts  thereof, of base metal (excluding articles falling within Chapter 85 except heading No 85.22)"> ID="1">ex 83.08> ID="2">Flexible tubing and piping, of base metal, with attached fittings"> ID="1">ex 84.06> ID="2">Internal combustion piston engines, and  parts thereof"> ID="1">ex 84.07> ID="2">Hydraulic engines and motors, excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.08> ID="2">Non-piston internal combustion engines, and parts thereof; other engines and motors, excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.10>  ID="2">Pumps for liquids, whether or not fitted with measuring decives, excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.11> ID="2">Air pumps, vacuum pumps; air or gas compressors; fans, blowers and the like; the foregoing excluding parts thereof"> ID="1">ex  84.12> ID="2">Air conditioning machines, self-contained, comprising a motor-driven fan and elements for changing the temperature and humidity of air; the foregoing excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.15> ID="2">Refrigerators and refrigerating  equipment (electrical and other), excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.18> ID="2">Centrifuges, filtering and purifying machinery and apparatus, for liquids or gases; the foregoing excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.21> ID="2">Fire extinguishers  (charged or not), excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.22> ID="2">Elevators (lifts), hoists, winches, cranes, jacks, pulley tackle, belt conveyors and other lifting, handling, loading or unloading machinery, and conveyors; the foregoing excluding  parts thereof"> ID="1">ex 84.53> ID="2">Automatic data processing machines"> ID="1">ex 84.59> ID="2">Non-electric starter motors,  Propeller regulators, non-electric,  Servo-mechanisms, non-electric,  Windscreen wipers, non-electric,  Hydraulic servo-motors, non-electric,  Hydropneumatic spherical batteries,  Pneumatic starters for jet engines,  Toilet units specially designed for aircraft,  Mechanical actuators for thrust reversers;  the foregoing excluding parts thereof"> ID="1">ex 84.63> ID="2">Speed changers and gear boxes, excluding parts thereof Pulleys and shaft couplings and parts of the foregoing, which are specially designed for installation in civil aircraft Torque converters and parts of the foregoing, which are specially designed for installation in civil aircraft Chain sprockets, clutches and universal joints, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.01> ID="2">Transformers, rated at 1 kVA or more, excluding parts thereof Electrical motors of 1 h.p. or more, but under 200 h.p., excluding parts thereof Generators, motor-generators, converters (rotary or static), rectifiers and rectifying apparatus, inductors; the foregoing, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.08> ID="2">Electrical starting and ignition equipment for internal combustion engines  (including ignition magnetos, magneto-dynamos, ignition coils, starter motors, sparking plugs and glow plugs); generators (dynamos and alternators) and cut-outs for use in conjunction with such engines; the foregoing, excluding parts thereof">  ID="1">ex 85.12> ID="2">Cooking stoves and ranges, electric; furnaces, heaters, ovens, electric; food warmers, electric; the foregoing, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.14> ID="2">Microphones and stands therefor; loudspeakers, audio-frequency  electric amplifiers; the foregoing, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.15> ID="2">Solid-state (tubeless) radio receivers, excluding parts thereof Other radio-telegraphic and radio-telephonic transmission and reception apparatus, excluding parts thereof Radio navigational aid apparatus, radar apparatus and radio remote control apparatus; assemblies and sub-assemblies of such apparatus, consisting of two or more parts or pieces fastened or joined together, specially designed for installation in civil  aircraft"> ID="1">ex 85.17> ID="2">Electric sound or visual signalling apparatus, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.20> ID="2">Sealed beam lamps, excluding parts thereof"> ID="1">ex 85.22> ID="2">Flight recorders and assemblies and  sub-assemblies thereof, consisting of two or more parts or pieces fastned or joined together, specially designed for installation in civil aircraft"> ID="1">ex 85.23> ID="2">Ignition wiring sets and wiring sets designed for use in civil aircraft">  ID="1">ex 88.01> ID="2">Balloons and airships"> ID="1">ex 88.02> ID="2">Gliders Flying machines, including helicopters"> ID="1">ex 88.03> ID="2">Parts of balloons, airships, gliders, flying machines and helicopters"> ID="1">ex 88.05> ID="2">Flight simulators and parts thereof"> ID="1">ex 90.14> ID="2">Automatic pilots and parts  thereof Optical navigational instrument, excluding parts thereof Other navigational instruments, and parts thereof Gyroscopic compasses and parts thereof Other compasses, excluding parts thereof"> ID="1">ex 90.18> ID="2">Gas masks and similar respirators, excluding parts thereof"> ID="1">ex 90.23> ID="2">Thermometers"> ID="1">ex 90.24> ID="2">Instruments and apparatus for measuring, checking or  automatically controlling the flow, depth, pressure or other variables of liquids or gases, or for automatically controlling temperature"> ID="1">ex 90.27> ID="2">Speed indicators and tachometers"> ID="1">ex 90.28> ID="2">Automatic flight control  instruments and apparatus Other electrical measuring, checking, analyzing or automatically controlling instruments and apparatus"> ID="1">ex 90.29> ID="2">Parts of automatic flight control instruments and apparatus"> ID="1">ex 91.03> ID="2">Instrument panel clocks and clocks  of a similar type, with watch movements; or with clock movements measuring less than 1·77 inches in width"> ID="1">ex 91.08> ID="2">Clock movements, assembled, without dials or hands, or with dials or hands whether or not assembled thereon; constructed  or designed to operate for over 47 hours without rewinding, having over one jewel"> ID="1">ex 94.01> ID="2">Chairs and other seats (except leather-covered chairs and seats), excluding parts thereof"> ID="1">ex 94.03> ID="2">Other furniture, excluding  parts thereof"> Lijst van posten van het tariefschema van de Verenigde Staten De volgende lijst is alleen authentiek in het Engels.   "" ID="1">518.52> ID="2">Articles NSPF, of asbestos, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">544.43> ID="2">Windshields, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">642.22> ID="2">Strands, ropes, cables and cordage; all the  foregoing, of wire, fitted with fittings, or made up into articles, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">647.04> ID="2">Hinges and fittings and mountings, NSPF, not coated or plated with precious metal; all the foregoing of iron or steel, or  aluminium, or zinc, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">647.07> ID="2">Hinges and fittings and mountings, NSPF, not coated or plated with precious metal, of base metal other than iron, steel, aluminium or zinc, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">652.11> ID="2">Flexible metal hose or tubing, with fittings, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">653.41> ID="2">Illuminating articles and parts thereof, of base metal, if certified for use in civil aircraft">  ID="1">653.96> ID="2">Toilet and sanitary ware, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.58> ID="2">Internal combustion engines, piston-type, other than compression-ignition engines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.61>  ID="2">Non-piston type internal combustion engines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.69> ID="2">Parts of piston-type engines other than compression-ignition engines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.73>  ID="2">Parts of non-piston-type engines or compression-ignition, piston-type engines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.87> ID="2">Non-electric engines and motors, NSPF, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">660.99>  ID="2">Pumps for liquids operated by any kind of power unit, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.08> ID="2">Fans and blowers, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.14> ID="2">Compressors, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">661.17> ID="2">Air pumps and vacuum pumps, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.22> ID="2">Air-conditioning machines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.37> ID="2">Refrigerators and refrigerating  equipment, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.91> ID="2">Centrifuges, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">661.97> ID="2">Filtering and purifying machinery and apparatus, for liquids or gases, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">662.52> ID="2">Fire extinguishers, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">664.12> ID="2">Elevators, hoists, winches, cranes, jacks, pulley tackle, belt conveyors, and other lifting, handling, loading or unloading machinery  and conveyors; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">676.16> ID="2">Accounting, computing and other data processing machines, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">678.48> ID="2">Flight simulating machines and  parts thereof"> ID="1">680.47> ID="2">Gear boxes and other speed changers, other than those provided for in items 680.43 and 680.44, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">680.51> ID="2">Pulleys, shaft couplings, and parts of the foregoing  which are specially designed for installation in civil aircraft; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">680.57> ID="2">Torque converters; and parts thereof which are specially designed for installation in civil aircraft; all  the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">680.59> ID="2">Chain sprockets, clutches and universal joints, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">682.08> ID="2">Electrical transformers rated at 1 kVA or more, if certified  for use in civil aircraft"> ID="1">682.42> ID="2">Electrical motors of one horsepower or more, but not over 20 horsepower, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">682.46> ID="2">Electrical motors of over 20 but under 200 horsepower, if  certified for use in civil aircraft"> ID="1">682.61> ID="2">Generators, motor-generators, converters (rotary or static), rectifiers and rectifying apparatus and inductors; all the foregoing which are electrical goods, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">683.62> ID="2">Ignition magnetos, magneto-generators, ignition coils, starter motors, spark plugs, glow plugs, and other electrical starting and ignition equipment for internal combustion engines, generators and cut-outs for use in  conjunction therewith; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">684.26> ID="2">Microwave ovens, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">684.31> ID="2">Cooking stoves and ranges, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">684.42> ID="2">Furnaces, heaters and ovens, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">684.51> ID="2">Food warming devices, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">684.72> ID="2">Microphones, loudspeakers, headphones,  audio-frequency electric amplifiers, electric sound amplifier sets comprised of the foregoing components; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">685.25> ID="2">Solid state radio receivers, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">685.30> ID="2">Other radiotelegraphic and radiotelephonic transmission and reception apparatus, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">685.41> ID="2">Tape recorders and dictation recording and transcribing machines;  assemblies and subassemblies of such machines, consisting of two or more parts or pieces fastened or joined together, specially designed for installation in civil aircraft; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">685.61>  ID="2">Radio navigational aid apparatus, radar apparatus, and radio remote control apparatus; assemblies and subassemblies of such apparatus, consisting of two or more parts or pieces fastned or joined together, specially designed for installation in  civil aircraft; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">685.72> ID="2">Bells, sirens, indicator panels, burglar and fire alarms, and other sound or visual signalling apparatus; all the foregoing which are electrical, if  certified for use in civil aircraft"> ID="1">686.21> ID="2">Automatic voltage and voltage-current regulators designed for use in a 6-volt, 12-volt or 24-volt system; if certified for use in civil aircraft"> ID="1">686.25> ID="2">Automatic voltage and  voltage current regulators other than those designed for use in a 6-volt, 12-volt or 24-volt system, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">686.62> ID="2">Sealed-beam lamps, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">688.14>  ID="2">Ignition wiring sets, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">688.42> ID="2">Electrical synchros and transducers, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">694.16> ID="2">Civil balloons and airships"> ID="1">694.21> ID="2">Civil  gliders"> ID="1">694.41> ID="2">Civil airplanes (including helicopters)"> ID="1">694.62> ID="2">Other parts of civil aircraft, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">709.46> ID="2">Gas masks and similar respirators, if certified for use in  civil aircraft"> ID="1">710.09> ID="2">Optical instruments other than photogrammetrical instruments and rangefinders, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">710.15> ID="2">Gyroscopic compasses and parts thereof, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">710.17> ID="2">Other compasses, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">710.31> ID="2">Automatic pilots and parts thereof, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">710.47> ID="2">Other navigational instruments and  parts thereof, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">711.37> ID="2">Liquid-filled thermometers other than clinical thermometers, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">711.39> ID="2">Other thermometers, if certified for use in civil  aircraft"> ID="1">711.83> ID="2">Flow meters, heat meters incorporating liquid supply meters, and anemometers; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">711.87> ID="2">Pressure gauges, thermostats and other instruments and  apparatus for measuring, checking, or automatically controlling the flow, depth, pressure, or other variables of liquids or gases, or for automatically controlling temperature; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">711.97>  ID="2">Speedometers and tachometers, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">712.06> ID="2">Electrical optical measuring, checking, analyzing or automatically-controlling instruments, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">712.48>  ID="2">Electrical automatic flight control instruments and apparatus, and parts thereof; all the foregoing, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">712.52> ID="2">Other electrical measuring, checking, analyzing or automatically-controlling  instruments and apparatus, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">715.16> ID="2">Clocks with watch movements or with clock movements measuring less than 1 77 inches in width, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">720.09>  ID="2">Clock movements, assembled, without dials or hands, or with dials or hands whether or not assembled thereon, constructed or designed to operate for over 47 hours without rewinding, having over one jewel, if certified for use in civil aircraft">  ID="1">727.49> ID="2">Furniture of reinforced or laminated plastics, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">727.51> ID="2">Furniture of other rubber or plastics, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">727.56> ID="2">Furniture, of  materials other than unspun fibrous vegetable materials, wood, textile materials (except cotton), rubber or plastics, copper, or leather, if certified for use in civil aircraft"> ID="1">772.46> ID="2">Pneumatic tires, of rubber or plastics, if  certified for use in civil aircraft"> ID="1">772.67> ID="2">Hose, pipe and tubing; all the foregoing NSPF, of rubber or plastics, suitable for conducting gases or liquids, with attached fittings, if certified for use in civil aircraft">   (1) Bij voorbeeld een artikel dat het serienummer van een producent van burgerluchtvaartuigen draagt.(2) Flight simulators and parts thereof: ex 88.05' are also included, though they do not have to be incorporated     OVEREENKOMST INZAKE DE UITLEGGING EN DE TOEPASSING VAN DE ARTIKELEN VI, XVI EN XXIII VAN DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   PREAMBULE DE ONDERTEKENAARS (1) VAN DEZE OVEREENKOMST,  VASTSTELLENDE dat de ministers op 12 - 14 september 1973 zijn overeengekomen dat de multilaterale handelsbesprekingen onder andere de beperkende of verstorende gevolgen van niet-tarifaire maatregelen dienen te verminderen of op te heffen en deze  maatregelen aan een doeltreffender internationale discipline dienen te onderwerpen;  ERKENNENDE dat de regeringen subsidies gebruiken om de verwezenlijking van belangrijke nationale beleidsdoelstellingen te bevorderen;  TEVENS ERKENNENDE dat subsidies schadelijke gevolgen kunnen hebben voor handel en produktie;  ERKENNENDE dat deze Overeenkomst hoofdzakelijk betrekking dient te hebben op de gevolgen van subsidies en dat bij de evaluatie van deze gevolgen naar behoren rekening moet worden gehouden zowel met de binnenlandse economische situatie van de betrokken  ondertekenaars als met de bestaande internationale economische en monetaire betrekkingen;  GELEID DOOR DE WENS te verzekeren dat het gebruik van subsidies de belangen van geen enkele ondertekenaar van deze Overeenkomst ongunstig beïnvloedt noch schaadt, dat compenserende maatregelen geen belemmering van de internationale handel vormen die  niet kan worden gerechtvaardigd en dat de door het gebruik van subsidies benadeelde producenten vergoeding kunnen verkrijgen binnen een gezamenlijk opgezet internationaal kader van rechten en plichten;  REKENING HOUDENDE met de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden op het gebied van handel, ontwikkeling en financiën;  GELEID DOOR DE WENS de bepalingen van de artikelen VI, XVI en XXIII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (2) (hierna te noemen "Algemene Overeenkomst" of "GATT") integraal toe te passen en er een nadere uitlegging aan te geven,  uitsluitend voor wat betreft subsidies en compenserende maatregelen, en regels voor de toepassing daarvan op te stellen teneinde meer eenvormigheid en grotere zekerheid bij de uitvoering te bereiken;  GELEID DOOR DE WENS om te komen tot snelle, doeltreffende en rechtvaardige beslechting van geschillen die zich in het kader van deze Overeenkomst voordoen,  ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:  DEEL I   Artikel 1  Toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst (3) De ondertekenaars nemen alle nodige maatregelen opdat de toepassing van compenserende rechten (4) op produkten van oorsprong uit het grondgebied van een ondertekenaar die in het grondgebied van een andere ondertekenaar worden ingevoerd, geschiedt in  overeenstemming met de bepalingen van artikel VI van de Algemene Overeenkomst en de voorwaarden van deze Overeenkomst. Artikel 2  Binnenlandse procedures en aanverwante aangelegenheden 1. Compenserende rechten kunnen slechts worden toegepast na een onderzoek, geopend (5) en verricht overeenkomstig de bepalingen van dit artikel. Een onderzoek naar het bestaan, de omvang en de uitwerking van een beweerde subsidie wordt als regel geopend  naar aanleiding van een door of namens de getroffen industrie ingediend schriftelijk verzoek. Het verzoek dient voldoende bewijzen te bevatten van het bestaan van a) een subsidie en, zo mogelijk, het bedrag daarvan, b) schade in de zin van artikel VI  van de Algemene Overeenkomst zoals uitgelegd in deze Overeenkomst (6), en c) een oorzakelijk verband tussen de gesubsidieerde invoer en de beweerde schade. Indien de betrokken autoriteiten in bijzondere omstandigheden besluiten een onderzoek te openen  zonder een dergelijk verzoek te hebben ontvangen, gaan zij hiertoe slechts over indien zij in het bezit zijn van voldoende bewijsstukken betreffende alle punten sub a) tot en met c) hierboven.  2. Iedere ondertekenaar meldt aan het Comité voor subsidies en compenserende maatregelen (7) a) welke autoriteiten bevoegd zijn om het in dit artikel bedoelde onderzoek te openen en uit te voeren en b) zijn binnenlandse procedures voor de opening en de  uitvoering van het onderzoek.  3. Wanneer de met het onderzoek belaste autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de bewijzen voldoende zijn om de opening van een onderzoek te rechtvaardigen, worden de ondertekenaar of ondertekenaars op wiens c.q. wier produkten het onderzoek betrekking  heeft en de exporteurs en importeurs waarvan de met het onderzoek belaste autoriteiten weten dat zij bij de zaak betrokken zijn, alsmede de klagers, officieel in kennis gesteld en wordt een openbare kennisgeving gedaan. Bij het bepalen of er een  onderzoek zal worden geopend, dienen de met het onderzoek belaste autoriteiten rekening te houden met het standpunt ingenomen door met de klagende partij (8) gelieerde ondernemingen die op het grondgebied van een andere ondertekenaar zijn gevestigd.  4. Bij het openen van een onderzoek en daarna moeten de bewijsstukken betreffende de subsidie en de daardoor veroorzaakte schade tegelijkertijd worden onderzocht. In elk geval worden de bewijsstukken betreffende het bestaan van subsidie en van schade  gelijktijdig onderzocht a) om te besluiten of al dan niet een onderzoel zal worden geopend, en b) daarna, gedurende het onderzoek, uiterlijk te rekenen vanaf de datum waarop overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst voorlopige maatregelen  kunnen worden toegepast.  5. De in lid 3 hierboven bedoelde openbare kennisgeving moet een omschrijving behelzen van de subsidiepraktijk of-praktijken waarop het onderzoek betrekking heeft. Elke ondertekenaar draagt er zorg voor dat de met het onderzoek belaste autoriteiten alle  belanghebbende ondertekenaars en alle belanghebbende partijen (9) een redelijke gelegenheid geven om, desgevraagd, kennis te nemen van alle ter zake dienende gegevens die niet vertrouvelijk zijn (in de zin van de leden 6 en 7 hierna) en die de met het  onderzoek belaste autoriteiten bij het onderzoek gebruiken, alsmede om hun zienswijze schriftelijk en, indien zij daarvoor gegronde redenen opgeven, mondeling toe te lichten.  6. Inlichtingen die vanwege hun aard vertrouwelijk zijn, of de inlichtingen die door de partijen bij een onderzoek vertrouwelijk worden verstrekt, worden, na opgave van redenen, vertrouwelijk behandeld door de met het onderzoek belaste autoriteiten.  Deze inlichtingen worden niet bekendgemaakt dan na uitdrukkelijke machtiging van de partij die ze heeft verstrekt (10). Partijen die vertrouwelijke inlichtingen verstrekken, kunnen worden verzocht niet-vertrouwelijke samenvattingen daarvan te  verschaffen. Indien deze partijen verklaren dat de betrokken inlichtingen niet kunnen worden samengevat, moet een uiteenzetting van de redenen waarom samenvatting niet mogelijk is, worden verschaft.  7. Indien de met het onderzoek belaste autoriteiten echter van mening zijn dat een verzoek om vertrouwelijke behandeling niet gegrond is en indien degene die om vertrouwelijke behandeling verzoekt de inlichtingen niet bekend wil maken, hebben de  autoriteiten het recht met de betrokken inlichtingen geen rekening te houden, tenzij hun op overtuigende wijze, anderszins, kan worden aangetoond dat de inlichtingen juist zijn (11).  8. De met het onderzoek belaste autoriteiten kunnen desgewenst onderzoeken op het grondgebied van andere ondertekenaars instellen, op voorwaarde dat zij de betrokken ondertekenaar daarvan tijdig officieel in kennis hebben gesteld en onder het voorbehoud  dat deze tegen het onderzoek geen bezwaar maakt. Voorts kunnen de met het onderzoek belaste autoriteiten onderzoeken ten kantore van een bedrijf instellen en de boeken van een bedrijf onderzoeken, mits a) het bedrijf daarmee instemt en b) de betrokken  ondertekenaar daarvan officieel in kennis is gesteld en geen bezwaar maakt.  9. In de gevallen waarin een belanghebbende partij of ondertekenaar toegang tot de benodigde inlichtingen weigert te verlenen of deze inlichtingen niet binnen een redelijke termijn verstrekt of het onderzoek in aanzienlijke mate belemmert, kunnen er  voorlopige en definitieve, positieve of negatieve, constateringen (12) worden gedaan op basis van de beschikbare feitelijke gegevens.  10. De hierboven omschreven procedures hebben niet ten doel de autoriteiten van een ondertekenaar te verhinderen onverwijld een onderzoek te openen, voorlopige of definitieve, positieve of negatieve, constateringen te doen of voorlopige of definitieve  maatregelen te nemen, een en ander overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze Overeenkomst.  11. Indien produkten niet rechtstreeks uit het land van oorsprong worden ingevoerd, doch vanuit een ander land naar het invoerende land worden uitgevoerd, zijn de bepalingen van deze Overeenkomst volledig van toepassing en wordt (worden) de transactie  (s) voor de toepassing van deze Overeenkomst geacht plaatsgevonden te hebben tussen het land van oorsprong en het invoerende land.  12. Een onderzoek wordt beëindigd wanneer de met het onderzoek belaste autoriteiten ervan overtuigd zijn dat er geen subsidie bestaat of dat de uitwerking van beweerde subsidie niet zodanig is dat aan de betrokken industrie schade wordt toegebracht.  13. Een onderzoek vormt geen belemmering voor de in- of uitklaring.  14. Een onderzoek dient, behoudens bijzondere omstandigheden, binnen een jaar na de opening ervan te worden beëindigd.  15. Van iedere voorlopige of definitieve, positieve of negatieve, constatering en van de herroeping van een constatering moet openbare kennisgeving worden gedaan. In geval van een positieve constatering dient de kennisgeving de bevindingen en conclusies  betreffende alle feitelijke en juridische punten die door de met het onderzoek belaste autoriteiten belangrijk worden geacht, alsmede de redenen en gronden daarvoor, te bevatten. In geval van een negatieve constatering dient de kennisgeving tenminste de  voornaamste conclusies en een samenvatting van de redenen daarvoor te bevatten. Alle kennisgevingen van constateringen worden toegezonden aan de ondertekenaar of ondertekenaars op wiens of wier produkten de constateringen betrekking hebben en aan de  kennelijk betrokken exporteurs.  16. De ondertekenaars stellen het Comité onverwijld in kennis van alle getroffen, voorlopige of definitieve, maatregelen met betrekking tot compenserende rechten. Deze kennisgevingen liggen bij het GATT-secretariaat ter inzage voor de vertegenwoordigers  van de regeringen. De ondertekenaars brengen tevens om de zes maanden verslag uit over alle in de afgelopen zes maanden getroffen maatregelen met betrekking tot compenserende rechten.   Artikel 3  Overleg 1. Zo spoedig mogelijk nadat een verzoek tot opening van een onderzoek is aanvaard, en in ieder geval voordat een onderzoek wordt geopend, wordt aan de ondertekenaars op wier produkten het onderzoek betrekking kan hebben, een redelijke gelegenheid  gegeven tot het plegen van overleg ten einde de situatie met betrekking tot de in artikel 2, lid 1, bedoelde zaken op te helderen en tot een onderling overeengekomen oplossing te komen.  2. Voorts wordt tijdens de gehele duur van het onderzoek aan de ondertekenaars op wier produkten het onderzoek betrekking heeft een redelijke gelegenheid gegeven om het overleg voort te zetten, ten einde de feitelijke situatie op te helderen en tot een  onderling overeengekomen oplossing te komen (13).  3. Onverminderd de verplichting om een redelijke gelegenheid tot het plegen van overleg te geven, hebben deze bepalingen inzake overleg niet ten doel de autoriteiten van een ondertekenaar te verhinderen onverwijld een onderzoek te openen, voorlopige of  definitieve, positieve of negatieve, constateringen te doen of voorlopige of definitieve maatregelen te nemen, een en ander overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst.  4. De ondertekenaar die voornemens is een onderzoek te openen of die een onderzoek uitvoert, verleent desgevraagd aan de ondertekenaar of ondertekenaars op wiens of wier produkten het onderzoek betrekking heeft toegang tot niet-vertrouwelijk  bewijsmateriaal, met inbegrip van de niet-vertrouwelijke samenvatting van vertrouwelijke gegevens die bij het openen of het uitvoeren van het onderzoek worden gebruikt.   Artikel 4  Toepassing van compenserende rechten 1. De autoriteiten van de invoerende ondertekenaars zijn bevoegd om tot het al dan niet toepassen van een compenserend recht te besluiten wanneer alle voorwaarden daartoe vervuld zijn, en om het compenserend recht vast te stellen op een niveau dat  gelijk is aan de gehele subsidie of een gedeelte daarvan. Het is wenselijk dat de toepassing facultatief is op het grondgebied van alle ondertekenaars en dat het recht minder bedraagt dan de gehele subsidie, indien dit voldoende is om de schade voor de  binnenlandse industrie ongedaan te maken.  2. Het op een ingevoerd produkt geheven (14) compenserend recht mag niet meer bedragen dan het bedrag van de subsidie waarvan het bestaan is vastgesteld, berekend per eenheid van het gesubsidieerde en uitgevoerde produkt (15).  3. Wanneer een compenserend recht op een bepaald produkt wordt toegepast, wordt het recht, tot het passende bedrag, zonder discriminatie geheven op elke invoer van het produkt, ongeacht de herkomst, ten aanzien waarvan is vastgesteld dat subsidiëring  plaatsvindt en dat daardoor schade ontstaat, tenzij het een herkomst betreft waarvoor van alle betrokken subsidies is afgezien of waarvoor verbintenissen onder de voorwaarden van deze Overeenkomst zijn aanvaard.  4. Indien een ondertekenaar, nadat redelijke pogingen zijn aangewend om het overleg af te ronden, door een definitieve constatering het bestaan en het bedrag van de subsidie vaststelt en tevens vaststelt dat de invoer met subsidiëring door de uitwerking  van de subsidie schade veroorzaakt, kan hij overeenkomstig het bepaalde in dit artikel een compenserend recht toepassen tenzij de subsidie wordt ingetrokken.  5. a) De procedures kunnen (16) worden geschorst of beëindigd zonder dat voorlopige maatregelen of compenserende rechten worden toegepast, indien verbintenissen werden aanvaard krachtens welke:  i) de regering van het uitvoerende land ermee instemt de subsidie op te heffen of te beperken dan wel andere maatregelen met betrekking tot de uitwerking van de subsidie te nemen, of ii) de exporteur ermee instemt zijn prijzen op zodanige wijze te herzien dat de met het onderzoek belaste autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de schadelijke uitwerking van de subsidie wordt opgeheven. Prijsverhogingen in het kader van zulke  verbintenissen mogen niet groter zijn dan nodig is om het bedrag van de subsidie op te heffen. Prijsverbintenissen mogen niet van exporteurs worden gevraagd of aanvaard, tenzij de invoerende ondertekenaar eerst 1) een onderzoek heeft geopend overeenkomstig het bepaalde in artikel 2 van deze Overeenkomst en 2) de toestemming van de uitvoerende ondertekenaar heeft verkregen. Aangeboden verbintenissen behoeven niet te worden aanvaard indien de autoriteiten van de invoerende ondertekenaar de aanvaarding daarvan in de praktijk niet mogelijk achten, bij  voorbeeld indien het aantal werkelijke of potentiële exporteurs te groot is, of om andere redenen.  b) Indien de verbintenissen worden aanvaard, wordt het onderzoek naar de schade niettemin voltooid wanneer de uitvoerende ondertekenaar dit vraagt of de invoerende ondertekenaar daartoe besluit. Indien in een dergelijk geval wordt geconcludeerd dat geen  schade is toegebracht of dat geen dreiging van schade bestaat, komt de verbintenis automatisch te vervallen, behalve wanneer de conclusie dat er geen dreiging van schade bestaat in belangrijke mate is toe te schrijven aan het bestaan van een  verbintenis; in dergelijke gevallen kunnen de betrokken autoriteiten eisen dat een verbintenis gedurende een redelijke periode wordt gehandhaafd overeenkomstig het bepaalde in deze Overeenkomst.  c) Prijsverbintenissen mogen door de autoriteiten van de invoerende ondertekenaar worden voorgesteld, maar geen exporteur mag worden verplicht zulk een verbintenis aan te gaan. De regeringen of exporteurs kunnen zich ervan onthouden of kunnen weigeren  dergelijke verbintenissen aan te gaan zonder dat hun zaak daarvan enig nadeel mag ondervinden. De betrokken autoriteiten kunnen echter verklaren dat de dreiging van schade waarschijnlijker wordt indien de gesubsidieerde invoer wordt voortgezet.  6. De autoriteiten van een invoerende ondertekenaar kunnen eisen dat een regering of exporteur waarvan verbintenissen zijn aanvaard, periodiek inlichtingen verstrekt met betrekking tot de naleving van de verbintenissen, en verificatie van de  desbetreffende gegevens toestaat. In geval van inbreuk op verbintenissen kunnen de autoriteiten van de invoerende ondertekenaar op grond van deze Overeenkomst en overeenkomstig de bepalingen daarvan, onverwijld maatregelen treffen die kunnen bestaan in  onmiddellijke toepassing van voorlopige maatregelen, met gebruikmaking van alle beschikbare inlichtingen. In die gevallen kunnen definitieve rechten overeenkomstig deze Overeenkomst worden geheven op goederen die voor verbruik worden ingevoerd ten  hoogste 90 dagen voor de toepassing van de voorlopige maatregelen, met dien verstande dat een dergelijke heffing van rechten met terugwerkende kracht niet mag worden toegepast op produkten die zijn ingevoerd vóór de inbreuk op de verbintenis.  7. Verbintenissen blijven niet langer van kracht dan compenserende rechten krachtens deze Overeenkomst van kracht kunnen blijven. Wanneer daartoe aanleiding bestaat, onderzoeken de autoriteiten van een invoerende ondertekenaar eigener beweging of naar  aanleiding van een met inlichtingen gemotiveerd verzoek van belanghebbende exporteurs of importeurs van het betrokken produkt, of een verbintenis moet blijven gelden.  8. Wanneer een onderzoek ter zake van compenserende rechten wordt geschorst of beëindigd ingevolge het bepaalde in lid 5 hierboven en wanneer een verbintenis wordt beëindigd, wordt daarvan officiële kennisgeving gedaan en wordt dit openbaar gemaakt.  Deze kennisgevingen dienen tenminste de voornaamste conclusies en een samenvatting van de redenen daarvoor te bevatten.  9. Een compenserend recht blijft van toepassing zolang en voor zover dat nodig is om de subsidiëring die de schade toebrengt, ongedaan te maken. Wanneer daartoe aanleiding bestaat, onderzoeken de met het onderzoek belaste autoriteiten eigener beweging  of naar aanleiding van een met inlichtingen gemotiveerd verzoek van de belanghebbende partijen, of de toepassing van het recht moet worden voortgezet.   Artikel 5  Voorlopige maatregelen en terugwerkende kracht 1. Voorlopige maatregelen kunnen slechts worden genomen nadat door een voorlopige positieve constatering het bestaan van een subsidie en van voldoende bewijzen van schade, zoals bedoeld in artikel 2, lid 1, sub a) tot en met c), is vastgesteld.  Voorlopige maatregelen worden slechts toegepast indien de betrokken autoriteiten van oordeel zijn dat deze noodzakelijk zijn om te voorkomen dat er schade wordt veroorzaakt tijdens het onderzoek.  2. De voorlopige maatregelen kunnen worden genomen in de vorm van voorlopige compenserende rechten, waarvoor zekerheid is gesteld door deposito's in contanten of borgtochten, gelijk aan het voorlopig geraamde bedrag van de subsidies.  3. De duur van de voorlopige maatregelen wordt beperkt tot een zo kort mogelijke periode, die niet langer mag zijn dan vier maanden.  4. De terzake geldende bepalingen van artikel 4 zijn van overeenkomstige toepassing bij het nemen van voorlopige maatregelen.  5. Wanneer door een definitieve constatering wordt vastgesteld dat er schade is (en niet alleen een dreiging van schade of een aanzienlijke vertraging bij de vestiging van een industrie) of, in geval van een definitieve constatering van een dreiging van  schade, wanneer de uitwerking van de gesubsidieerde invoer, bij ontstentenis van de voorlopige maatregelen, tot een constatering van schade zou hebben geleid, kunnen de compenserende rechten met terugwerkende kracht worden toegepast voor de periode  gedurende welke eventuele voorlopige maatregelen zijn toegepast.  6. Indien het definitieve compenserende recht hoger is dan het door het deposito in contanten of de borgtocht gegarandeerde bedrag, wordt het verschil niet geïnd. Indien het definitieve recht lager is dan het door het deposito in contanten of de  borgtocht gegarandeerde bedrag, wordt onverwijld overgegaan tot terugbetaling van het verschil of vrijgave van de borgtocht.  7. Behoudens het bepaalde in lid 5 hierboven, kan, wanneer wordt geconstateerd dat er een dreiging van schade of een aanzienlijke vertraging bestaat (doch zich nog geen schade heeft voorgedaan), een definitief compenserend recht slechts worden opgelegd  vanaf de datum waarop tot de dreiging van schade of de aanzienlijke vertraging wordt geconcludeerd, en wordt onverwijld overgegaan tot restitutie van elk deposito in contanten dat is verstrekt gedurende de periode van toepassing van de voorlopige  maatregelen, en tot vrijgave van eventueel gestelde borgtochten.  8. Wanneer een negatieve definitieve constatering wordt gedaan wordt onverwijld overgegaan tot restitutie van elk deposito in contanten dat is verstrekt gedurende de periode van toepassing van de voorlopige maatregelen, en tot vrijgave van alle gestelde  borgtochten.  9. Wanneer, onder kritieke omstandigheden, de autoriteiten voor het betrokken gesubsidieerde produkt vaststellen dat moeilijk te herstellen schade is toegebracht door massale invoer, binnen een betrekkelijk korte periode, van een produkt met  exportsubsidie die is betaald of verleend op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van de Algemene Overeenkomst en van deze Overeenkomst, en het noodzakelijk achten, om herhaling van een dergelijke schade te verhinderen, met terugwerkende  kracht compenserende rechten op deze invoer toe te passen, kunnen de definitieve compenserende rechten worden toegepast op ingevoerde produkten die in het verkeer zijn gebracht ten hoogste 90 dagen voor de datum waarop voorlopige maatregelen zijn  toegepast.   Artikel 6  Vaststelling van de schade 1. De vaststelling van de schade (17) voor de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst dient gepaard te gaan met een objectief onderzoek van a) de omvang van de invoer met subsidiëring en de uitwerking van die invoer op de prijzen voor  soortgelijke produkten (18) op de binnenlandse markt en b) de gevolgen van die invoer voor de binnenlandse producenten van zulke produkten.  2. Wat de omvang van de invoer met subsidiëring betreft, gaan de met het onderzoek belaste autoriteiten na of de invoer met subsidiëring aanzienlijk is toegenomen, hetzj in absolute cijfers, hetzij in verhouding tot de produktie of het verbruik in de  invoerende ondertekenaar. Voor wat betreft de uitwerking van de invoer met subsidiëring op de prijzen, gaan de met het onderzoek belaste autoriteiten na of de invoer met subsidiëring gepaard is gegaan met een aanzienlijke onderbieding in vergelijking  met de prijs van het soortgelijk produkt in de invoerende ondertekenaar, dan wel of de invoer met subsidiëring tot gevolg heeft dat de prijzen in aanzienlijke mate worden gedrukt of dat prijsstijgingen die anders zouden hebben plaatsgevonden in  aanzienlijke mate worden verhinderd. Een enkel of zelfs verscheidene van deze criteria vormen niet noodzakelijkerwijze een doorslaggevende grondslag voor de beoordeling.  3. Het onderzoek van de gevolgen voor de binnenlandse industrie dient een beoordeling in te houden van alle relevante economische factoren en indices die van invloed zijn op de situatie van de industrie, zoals: werkelijke en potentiële daling van de  produktie, omzet, marktaandeel, winst, produktiviteit, rendement van investeringen, bezettingsgraad; factoren die van invloed zijn op de binnenlandse prijzen; werkelijk en potentieel negatief effect op cash flow, voorraden, werkgelegenheid, lonen,  groei, mogelijkheid om kapitaal aan te trekken of investeringen, en, wat de landbouwsector betreft, de vraag of de lasten voor de steunprogramma's van de overheid zijn toegenomen. Deze opsomming is niet limitatief, en een enkele of zelfs verscheidene  van deze factoren vormen niet noodzakelijkerwijze een doorslaggevende grondslag voor de beoordeling.  4. Aangetoond moet worden dat de invoer met subsidiëring door de uitwerking (19) van de subsidie zelf schade in de zin van deze Overeenkomst veroorzaakt. Andere factoren (20) kunnen de binnenlandse industrie terzelfdertijd schade berokkenen, en de  schade die door andere factoren wordt veroorzaakt mag niet worden toegeschreven aan de invoer met subsidiëring.  5. Voor het vaststellen van de schade wordt, behoudens het bepaalde in lid 7 hierna, onder "binnenlandse industrie" verstaan alle binnenlandse producenten van soortgelijke produkten of een aantal van deze producenten waarvan de gezamenlijke produktie  een groot deel van de totale binnenlandse produktie van deze produkten vormt, met dien verstande dat wanneer producenten met de exporteurs of importeurs verbonden (19) zijn of zelf importeurs zijn van het produkt ten aanzien waarvan wordt beweerd dat  subsidiëring plaatsvindt, de term "industrie" kan worden uitgelegd als betrekking hebbende op de rest van de producenten.  6. De uitwerking van de invoer met subsidiëring wordt geraamd ten opzichte van de binnenlandse industrie van het soortgelijke produkt wanneer de beschikbare gegevens het mogelijk maken de industrie afzonderlijk te definiëren op basis van criteria als de  produktieprocédés, de prestaties van de producenten, en de winsten. Wanneer de binnenlandse industrie van het soortgelijke produkt op basis van deze criteria geen afzonderlijke eenheid vormt, wordt de uitwerking van de invoer met subsidiëring geraamd  door een onderzoek van de produktie van de kleinste groep of het kleinste gamma van produkten, waartoe het soortgelijke produkt behoort en waarvoor de nodige inlichtingen kunnen worden verkregen.  7. Onder uitzonderlijke omstandigheden kan het grondgebied van een ondertekenaar, wat de betrokken industrie betreft, in twee of meer concurrerende markten worden verdeeld en kunnen de producenten binnen elke markt als een afzonderlijke industrie worden  beschouwd indien a) de producenten van een dergelijke markt hun gehele of vrijwel hun gehele produktie van het betrokken produkt op deze markt verkopen en b) aan de vraag op deze markt niet in aanzienlijke mate wordt voldaan door elders op het  grondgebied gevestigde producenten van het betrokken produkt. In zulke omstandigheden kan zelfs tot het bestaan van schade worden geconcludeerd wanneer geen schade wordt berokkend aan het grootste deel van de gehele binnenlandse industrie, mits er een  concentratie van invoer met subsidiëring is op een dergelijke geïsoleerde markt en mits de invoer met subsidiëring bovendien schade berokkent aan de producenten van de gehele of vrijwel de gehele produktie van de betrokken markt.  8. Wanneer onder "industrie" wordt verstaan de producenten uit een bepaald gebied, als omschreven in lid 7 hierboven, worden de compenserende rechten alleen geheven op de betrokken produkten die voor definitief verbruik naar bedoeld gebied worden  verzonden. Wanneer de constitutionele wetgeving van de invoerende ondertekenaar het heffen van compenserende rechten op die basis niet toelaat, mag de invoerende ondertekenaar slechts zonder beperking compenserende rechten heffen indien a) de exporteurs  in de gelegenheid zijn gesteld een einde aan de export met subsidiëring naar het betrokken gebied te maken of anderszins toezeggingen te doen overeenkomstig artikel 4, lid 5, van deze Overeenkomst, doch bevredigende toezeggingen in die zin niet spoedig  zijn gedaan, en b) dergelijke rechten niet uitsluitend kunnen worden geheven op produkten van bepaalde producenten die in het betrokken gebied leveren.  9. Indien twee of meer landen overeenkomstig het bepaalde in artikel XXIV, lid 8, sub a), een zodanig integratieniveau hebben bereikt dat zij de kenmerken van één enkele, eengemaakte markt vertonen, wordt de industrie van het gehele integratiegebied  beschouwd de in de leden 5 tot en met 7 hierboven bedoelde industrie te vormen.  DEEL II   Artikel 7  Kennisgeving van subsidies (22) 1. Gelet op de bepalingen van artikel XVI, lid 1, van de Algemene Overeenkomst kan elke ondertekenaar schriftelijk verzoeken om inlichtingen over de aard en de omvang van door een andere ondertekenaar verleende of in stand gehouden subsidie (daaronder  begrepen elke vorm van inkomens- of prijssteun) die rechtstreeks of middellijk vermeerdering van de uitvoer van een produkt uit zijn grondgebied of vermindering van de invoer van een produkt in zijn grondgebied ten gevolge heeft.  2. De ondertekenaars tot wie een dergelijk verzoek wordt gericht verschaffen zo spoedig mogelijk volledige inlichtingen en zijn bereid om desgevraagd bijkomende inlichtingen te verstrekken aan de verzoekende ondertekenaar. Elke ondertekenaar die van  oordeel is dat zodanige inlichtingen niet zijn verstrekt kan de zaak onder de aandacht van het Comité brengen.  3. Elke belanghebbende ondertekenaar die van oordeel is dat van een praktijk van een andere ondertekenaar die de werking van een subsidie heeft, geen kennisgeving overeenkomstig de bepalingen van artikel XVI, lid 1, van de Algemene Overeenkomst heeft  plaatsgevonden, kan de zaak onder de aandacht van de betrokken andere ondertekenaar brengen. Indien de subsidiepraktijk dan niet terstond wordt gemeld, kan de ondertekenaar deze praktijk zelf onder de aandacht van het Comité brengen.   Artikel 8  Subsidies - Algemene bepalingen 1. De ondertekenaars erkennen dat subsidies door regeringen worden gebruikt om de verwezenlijking van belangrijke doelstellingen van het sociale en economische beleid te bevorderen. De ondertekenaars erkennen eveneens dat subsidies nadelige gevolgen  kunnen hebben voor de belangen van andere ondertekenaars.  2. De ondertekenaars komen overeen geen uitvoersubsidies te gebruiken op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van deze Overeenkomst.  3. De ondertekenaars komen voorts overeen dat zij zullen trachten te voorkomen dat door het gebruik van een subsidie:  a) schade wordt toegebracht aan een binnenlandse industrie van een andere ondertekenaar (23,1),  b) de voordelen die rechtstreeks of middellijk voor een andere ondertekenaar uit de Algemene Overeenkomst (24) voortvloeien, worden tenietgedaan of uitgehold, of c) ernstig nadeel wordt berokkend aan de belangen van een andere ondertekenaar (25).  4. De nadelige gevolgen voor de belangen van een andere ondertekenaar waarvan het bestaan moet worden vastgesteld ten einde aan te tonen dat voordelen worden tenietgedaan of uitgehold (26) of dat ernstig nadeel wordt berokkend, kunnen voortvloeien uit:   a) de uitwerking van de invoer met subsidiëring op de binnenlandse markt van de invoerende ondertekenaar,  b) de uitwerking waardoor de subsidie de invoer van soortgelijke produkten op de markt van het subsidie verlenende land verdringt of belemmert, of c) de uitwerking waardoor de uitvoer met subsidie de uitvoer van soortgelijke produkten van een andere ondertekenaar op de markt van een derde land (27) verdringt (28).   Artikel 9  Uitvoersubsidies voor andere produkten dan bepaalde basisprodukten (27) 1. De ondertekenaars verlenen geen uitvoersubsidies voor andere produkten dan bepaalde basisprodukten.  2. De in de punten a) tot en met l) van de bijlage genoemde praktijken zijn voorbeelden van uitvoersubsidies.   Artikel 10  Uitvoersubsidies voor bepaalde basisprodukten 1. Overeenkomstig de bepalingen van artikel XVI, lid 3, van de Algemene Overeenkomst, komen de ondertekenaars overeen noch rechtstreeks noch middellijk, voor bepaalde basisprodukten uitvoersubsidies te verlenen op een zodanige wijze dat de ondertekenaar  die de subsidie verleent meer dan een billijk aandeel in de werelduitvoerhandel van het betrokken produkt verwerft, rekening houdende met het door de ondertekenaars gedurende een vorige referentieperiode verworven aandeel in de handel in dat produkt,  alsmede met alle speciale factoren die de handel in dat produkt hebben beïnvloed dan wel kunnen beïnvloeden.  2. Voor de toepassing van artikel XVI, lid 3, van de Algemene Overeenkomst en van lid 1 hierboven:  a) omvat de uitdrukking "meer dan een billijk aandeel in de werelduitvoerhandel" elk geval waarin een door een ondertekenaar verleende uitvoersubsidie ten gevolge heeft dat de uitvoer van een andere ondertekenaar wordt verdrongen, rekening houdende met  de ontwikkeling van de wereldmarkt;  b) dient, wat nieuwe markten betreft, met het traditionele patroon van het aanbod van het produkt op de wereldmarkt, in het gebied of in het land waarin de nieuwe markt ligt, rekening te worden gehouden bij het bepalen van het "billijk aandeel in de  werelduitvoerhandel";  c) wordt onder "een vorige referentieperiode" normaliter verstaan de drie meest recente kalenderjaren waarin de marktvoorwaarden normaal zijn geweest.  3. De ondertekenaars komen voorts overeen bij de uitvoer van bepaalde basisprodukten naar een bepaalde markt geen subsidies te verlenen op zodanige wijze dat hun prijzen aanmerkelijk lager zijn dan die van de overige leveranciers van dezelfde markt.   Artikel 11  Andere subsidies dan uitvoersubsidies 1. De ondertekenaars erkennen dat andere subsidies dan uitvoersubsidies in wijde kring worden gebruikt als belangrijke instrumenten ter bevordering van de verwezenlijking van doelstellingen van het sociale en economische beleid; het ligt niet in hun  bedoeling het recht van de ondertekenaars om dergelijke subsidies aan te wenden ter verwezenlijking yan deze en andere belangrijke beleidsdoelstellingen die zij wenselijk achten, te beperken. De ondertekenaars stellen vast dat deze doelstellingen onder  meer de volgende zijn:  a) het wegnemen van de industriële, economische en sociale handicaps van bepaalde gebieden;  b) het vergemakkelijken van de herstructurering van bepaalde sectoren onder sociaal aanvaardbare voorwaarden, vooral wanneer deze noodzakelijk is geworden wegens wijzigingen in het handelsbeleid en het economische beleid, met inbegrip van wijzigingen  voortvloeiende uit internationale overeenkomsten die leiden tot een vermindering van de handelsbelemmeringen;  c) in het algemeen, het in stand houden van de werkgelegenheid en het bevorderen van herscholing en herplaatsing van werknemers;  d) het bevorderen van programma's voor onderzoek en ontwikkeling, vooral in industrieën met geavanceerde technologie;  e) het uitvoeren van economische programma's en economisch beleid ter bevordering van de economische en sociale ontwikkeling van de ontwikkelingslanden;  f) het verplaatsen van industrieën ten einde overconcentratie- en milieuproblemen te voorkomen.  2. De ondertekenaars erkennen evenwel dat andere subsidies dan uitvoersubsidies, waarvan een aantal doelstellingen en mogelijke vormen respectievelijk worden omschreven in de leden 1 en 3 van dit artikel, schade kunnen toebrengen of dreigen toe te  brengen aan een binnenlandse industrie van een andere ondertekenaar, ernstig nadeel kunnen berokkenen aan de belangen van een andere ondertekenaar of voor een andere ondertekenaar uit de Algemene Overeenkomst voortvloeiende voordelen kunnen teniet doen  of uithollen, inzonderheid wanneer zij nadelige gevolgen zouden hebben voor de normale concurrentievoorwaarden. De ondertekenaars trachten derhalve het veroorzaken van dergelijke gevolgen door gebruikmaking van subsidies, te vermijden. In het bijzonder  zullen de ondertekenaars, bij het vaststellen van hun beleid en praktijken ter zake, niet alleen de essentiële doelstellingen evalueren die op het interne vlak moeten worden verwezenlijkt, maar bovendien, zoveel mogelijk, rekening houdende met de aard  van elk geval, de mogelijke nadelige gevolgen voor de handel afwegen. Zij nemen ook de wereldsituatie van de handel, de produktie (bij voorbeeld prijzen, capaciteitsbezetting, enz.) en het aanbod van het betrokken produkt in aanmerking.  3. De ondertekenaars erkennen dat de in lid 1 hierboven genoemde doelstellingen onder meer kunnen worden bereikt door middel van subsidies die worden verleend ten einde aan bepaalde ondernemingen een voordeel toe te kennen. Deze subsidies kunnen  verschillende vormen aannemen, zoals: overheidsfinanciering van handelsondernemingen, met inbegrip van schenkingen, leningen of borgtochten; beschikbaarstelling of verlening door de overheid of met overheidsfinanciering van openbare diensten en  voorzieningen en andere operationele of ondersteunende diensten of faciliteiten; overheidsfinanciering van programma's voor onderzoek en ontwikkeling; belastingfaciliteiten; inschrijving op of verschaffing van kapitaal door de overheid.  De ondertekenaars stellen vast dat de bovengenoemde vormen van subsidies normaliter worden verleend per regio of per bedrijfstak. De bovenstaande opsomming dient slechts ter illustratie en is niet limitatief; zij omvat de subsidies die thans door een  aantal ondertekenaars plegen te worden verleend.  De ondertekenaars erkennen niettemin dat de bovenstaande opsomming van vormen van subsidies op gezette tijden aan een onderzoek dient te worden onderworpen en dat dit dient te geschieden in het kader van overleg, overeenkomstig de geest van artikel XVI,  lid 5, van de Algemene Overeenkomst.  4. De ondertekenaars erkennen voorts dat, onverminderd hun rechten krachtens de Algemene Overeenkomst, de bepalingen van de leden 1 tot en met 3 hierboven, en inzonderheid de opsomming van vormen van subsidies op zichzelve geen grondslag verschaffen  voor het nemen van maatregelen uit hoofde van de Algemene Overeenkomst zoals uitgelegd door deze Overeenkomst.   Artikel 12  Overleg 1. Wanneer een ondertekenaar redenen heeft om aan te nemen dat door een andere ondertekenaar een uitvoersubsidie wordt verleend of in stand gehouden op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van deze Overeenkomst, kan hij om overleg met de  betrokken andere ondertekenaar verzoeken.  2. Een verzoek om overleg uit hoofde van lid 1 hierboven moet een uiteenzetting behelzen van de beschikbare bewijzen met betrekking tot het bestaan en de aard van de subsidie in kwestie.  3. Wanneer een ondertekenaar redenen heeft om aan te nemen dat door een andere ondertekenaar een subsidie wordt verleend of in stand gehouden en dat deze subsidie schade toebrengt aan zijn binnenlandse industrie, voor hem uit de Algemene Overeenkomst  voortvloeiende voordelen teniet doet of uitholt, of ernstig nadeel berokkent aan zijn belangen, kan hij om overleg met de betrokken andere ondertekenaar verzoeken.  4. Een verzoek om overleg uit hoofde van lid 3 hierboven moet een uiteenzetting behelzen van de beschikbare bewijzen met betrekking tot a) het bestaan en de aard van de subsidie in kwestie en b) de aan de binnenlandse industrie toegebrachte schade of,  wanneer voordelen worden teniet gedaan dan wel uitgehold of wanneer er van ernstig nadeel sprake is, de nadelige gevolgen voor de belangen van de ondertekenaar die om overleg verzoekt.  5. Wanneer om overleg uit hoofde van lid 1 of lid 3 hierboven wordt verzocht, treedt de ondertekenaar waarvan men meent dat hij de subsidie in kwestie verleent of in stand houdt zo snel mogelijk in overleg. Het overleg heeft ten doel de feiten van de  situatie op te helderen en tot een wederzijds aanvaardbare oplossing te komen.   Artikel 13  Bemiddeling, beslechting van geschillen en toegestane tegenmaatregelen 1. Indien, bij overleg uit hoofde van artikel 12, lid 1, geen wederzijds aanvaardbare oplossing is bereikt binnen een termijn van 30 dagen (30) nadat om overleg is verzocht, kan elke ondertekenaar die partij is bij dit overleg de zaak ter bemiddeling  voorleggen aan het Comité, overeenkomstig de bepalingen van deel VI.  2. Indien bij overleg uit hoofde van artikel 12, lid 3, geen wederzijds aanvaardbare oplossing is bereikt binnen een termijn van 60 dagen nadat om overleg is verzocht, kan elke ondertekenaar die partij is bij dit overleg de zaak ter bemiddeling  voorleggen aan het Comité, overeenkomstig de bepalingen van deel VI.  3. Indien een in het kader van deze Overeenkomst gerezen geschil na overleg of bemiddeling niet is geregeld, onderwerpt het Comité, als het daarom is verzocht, de zaak aan een onderzoek overeenkomstig de procedure voor het beslechten van geschillen van  deel VI. 4. Indien het Comité na dit onderzoek concludeert dat een uitvoersubsidie wordt verleend op een wijze die onverenigbaar is met de bepalingen van deze Overeenkomst of dat een subsidie wordt verleend of in stand gehouden op een zodanige wijze dat zij  schade toebrengt, voordelen teniet doet of uitholt of ernstig nadeel berokkent, doet het aan de partijen passende aanbevelingen (31) om het probleem op te lossen; indien deze aanbevelingen niet worden opgevolgd kan het overeenkomstig de ter zake  dienende bepalingen van deel VI passende tegenmaatregelen toestaan, rekening houdende met de omvang en de aard van de nadelige gevolgen waarvan het bestaan is vastgesteld.  DEEL III   Artikel 14  Ontwikkelingslanden 1. De ondertekenaars erkennen dat subsidies een integrerend deel uitmaken van de economische ontwikkelingsprogramma's van de ontwikkelingslanden.  2. Deze Overeenkomst belet bijgevolg de ondertekenende ontwikkelingslanden niet maatregelen te treffen en een beleid te voeren ter ondersteuning van hun industrieën, met inbegrip van die in de uitvoersector. In het bijzonder is de verbintenis van  artikel 9 niet van toepassing op de ondertekenende ontwikkelingslanden, behoudens het bepaalde in de leden 5 tot en met 8 hierna.  3. De ondertekenende ontwikkelingslanden komen overeen dat uitvoersubsidies voor hun industrieprodukten niet op een zodanige wijze zullen worden toegepast dat ernstig nadeel wordt berokkend aan de handel of produktie van een andere ondertekenaar.  4. Er wordt niet op grond van een vermoeden aangenomen dat door de ondertekenende ontwikkelingslanden verleende uitvoersubsidies nadelige gevolgen, in de zin van deze Overeenkomst, hebben voor de handel of produktie van een andere ondertekenaar.  Nadelige gevolgen moeten worden aangetoond met positieve bewijzen, steunend op een economische analyse van de uitwerking op de handel of produktie van een andere ondertekenaar.  5. Elk ondertekenend ontwikkelingsland moet trachten de verbintenis (32) aan te gaan zijn uitvoersubsidies te verminderen of af te schaffen wanneer het gebruik van deze uitvoersubsidies niet overeenstemt met zijn behoeften inzake concurrentievermogen en  ontwikkeling.  6. Indien een ontwikkelingsland de verbintenis heeft aangegaan zijn uitvoersubsidies te verminderen of af te schaffen, als bedoeld in lid 5 hierboven, mogen de overige ondertekenaars geen tegenmaatregelen uit hoofde van deel II en deel VI van deze  Overeenkomst nemen tegen uitvoersubsidies van dat ontwikkelingsland, mits de betrokken uitvoersubsidies in overeenstemming zijn met de inhoud van de in lid 5 hierboven bedoelde verbintenis.  7. Ten aanzien van een andere subsidie dan een uitvoersubsidie, verleend door een ondertekenend ontwikkelingsland, kan geen enkele maatregel toegestaan noch getroffen worden krachtens deel II en deel VI van deze Overeenkomst, tenzij wordt vastgesteld  dat de betrokken subsidie ten gevolge heeft dat tariefconcessies of andere uit de Algemene Overeenkomst voortvloeiende verplichtingen worden tenietgedaan of uitgehold op zodanige wijze dat zij de invoer van soortgelijke goederen op de markt van het  subsidieverlenende land verdringt of belemmert, of tenzij aan een binnenlandse industrie van de invoerende ondertekenaar schade wordt toegebracht, in de zin van artikel VI van de Algemene Overeenkomst, zoals uitgelegd en toegepast bij deze Overeenkomst.  De ondertekenaars erkennen dat in de ontwikkelingslanden de regeringen een belangrijke rol kunnen spelen ter bevordering van economische groci en ontwikkeling. Het ingrijpen van deze regeringen in hun economie, bij voorbeeld door middel van de  praktijken opgesomd in artikel 11, lid 3, wordt op zichzelf niet geacht een subsidie te vormen.  8. Wanneer een belanghebbende ondertekenaar zulks verzoekt, onderwerpt het Comité een specifieke uitvoersubsidiepraktijk van een ondertekenend ontwikkelingsland aan een onderzoek ten einde te bepalen in hoeverre deze praktijk in overeenstemming is met  de doelstellingen van deze Overeenkomst. Indien een ontwikkelingsland een verbintenis heeft aangegaan overeenkomstig lid 5 van dit artikel, wordt ten aanzien van dat land geen dergelijk onderzoek ingesteld gedurende de periode tijdens welke die  verbintenis van kracht blijft.  9. Wanneer een belanghebbende ondertekenaar zulks verzoekt, stelt het Comité ook een soortgelijk onderzoek in naar door de ondertekenende ontwikkelde landen krachtens deze Overeenkomst in stand gehouden of genomen maatregelen die de belangen van een  ondertekenend ontwikkelingsland aantasten.  10. De ondertekenaars erkennen dat de verplichtingen van deze Overeenkomst die betrekking hebben op uitvoersubsidies voor bepaalde basisprodukten, op alle ondertekenaars van toepassing zijn.  DEEL IV   Artikel 15  Bijzondere situaties 1. In geval van beweerde schade veroorzaakt door invoer uit een land als bedoeld in de Aantekeningen en aanvullende bepalingen bij de Algemene Overeenkomst (Bijlage I, artikel VI, lid 1, punt 2), kan de invoerende ondertekenaar zijn procedures en  maatregelen baseren op:  a) hetzij deze Overeenkomst;  b) hetzij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel.  2. In beide gevallen sub a) en b) hierboven, kunnen de marge van dumping of het bedrag van de geschatte subsidie worden berekend door de uitvoerprijs te vergelijken met:  a) De prijs waartegen een soortgelijk produkt van een ander land dan het ondertekenende invoerland of de bovenbedoelde landen wordt verkocht, of b) de aangenomen waarde (33) van een soortgelijk produkt in een ander land dan het ondertekenende invoerland of de bovenbedoelde landen.  3. Indien noch de prijzen noch de aangenomen waarde vastgesteld overeenkomstig lid 2, sub a) of b), hierboven, een geschikte grondslag voor de vaststelling van dumping of subsidiëring verschaffen, kan de prijs in het ondertekenende invoerland worden  gebruikt, zo nodig naar behoren aangepast ten einde rekening te houden met een redelijke winst.  4. Bij alle berekeningen ingevolge lid 2 en lid 3, hierboven, wordt uitgegaan van prijzen en kosten die betrekking hebben op hetzelfde handelsstadium, dat in beginsel het stadium af-fabriek is, en op transacties die op zo dicht mogelijk bij elkaar  liggende data hebben plaatsgevonden. Voor elk geval moet, naar gelang van de bijzondere kenmerken ervan, naar behoren rekening worden gehouden met de verschillen in de verkoopvoorwaarden, de belastingverschillen en de andere verschillen die van invloed  zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen, zodanig dat de gebruikte vergelijkingsmethode passend en niet onredelijk is.  DEEL V   Artikel 16  Comité voor subsidies en compenserende maatregelen 1. In het kader van deze Overeenkomst wordt een Comité voor subsidies en compenserende maatregelen ingesteld dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van ieder van de ondertekenaars van deze Overeenkomst. Het Comité verkiest zijn voorzitter: het komt  ten minste tweemaal per jaar bijeen en voorts overeenkomstig de ter zake dienende bepalingen van deze Overeenkomst op verzoek van een ondertekenaar. Het Comité oefent de bevoegdheden uit waarmee het krachtens deze Overeenkomst of door de ondertekenaars  wordt belast en het stelt de ondertekenaars in de gelegenheid overleg te plegen over alle vraagstukken betreffende de toepassing van de Overeenkomst of de verwezenlijking van de doelstellingen daarvan. Het GATT-secretariaat treedt op als secretariaat  van het Comité.  2. Het Comité kan alle dienstig geachte suborganen instellen.  3. Bij de vervulling van hun taken kunnen het Comité en de eventuele suborganen overleg plegen met en inlichtingen inwinnen bij alle instanties die naar hun oordeel daarvoor in aanmerking komen. Alvorens echter inlichtingen in te winnen bij een  instantie die onder de jurisdictie van een ondertekenaar valt, dient het Comité of het suborgaan de betrokken ondertekenaar daarvan in kennis te stellen.  DEEL VI   Artikel 17  Bemiddeling 1. Wanneer een zaak, bij gebreke van een bij overleg krachtens een bepaling van deze Overeenkomst onderling overeengekomen oplossing, ter bemiddeling aan het Comité wordt voorgelegd, onderzoekt het Comité onmiddellijk de feiten en verleent het aan de  betrokken ondertekenaars zijn goede diensten om een wederzijds aanvaardbare oplossing te helpen vinden (34).  2. De ondertekenaars stellen gedurende de gehele bemiddelingsperiode alles in het werk om tot een wederzijds bevredigende oplossing te komen.  3. Indien de zaak, ondanks de inspanningen tot bemiddeling overeenkomstig lid 2 hierboven, niet wordt geregeld, dan kan elke ondertekenaar, vanaf de 30e dag volgende op die van het verzoek om bemiddeling, het Comité verzoeken een speciale groep in te  stellen overeenkomstig de bepalingen van artikel 18 hierna.   Artikel 18  Beslechting van geschillen 1. Het Comité stelt, indien daarom is verzocht, een speciale groep in, overeenkomstig artikel 17, lid 3 (35). De aldus ingestelde speciale groep onderzoekt de feiten van de zaak en legt aan het Comité in het licht van bedoelde feiten haar conclusies  voor betreffende de rechten en verplichtingen van de ondertekenaars die partij zijn in het geschil uit hoofde van de ter zake dienende bepalingen van de Algemene Overeenkomst zoals uitgelegd en toegepast door deze Overeenkomst.  2. Een speciale groep moet worden ingesteld binnen 30 dagen na de indiening van het verzoek daartoe (36) en een aldus ingestelde speciale groep moet haar conclusies aan het Comité voorleggen binnen 60 dagen nadat zij is ingesteld.  3. Wanneer een speciale groep dient te worden ingesteld, stelt de voorzitter van het Comité, na de instemming van de betrokken ondertekenaars te hebben verkregen, de samenstelling van de groep voor. De speciale groepen bestaan uit drie of vijf leden,  bij voorkeur overheidsambtenaren, en de samenstelling van de groepen mag niet leiden tot vertragingen bij de instelling ervan. Overeengekomen wordt dat staatsburgers van landen waarvan de regeringen (37) partijen zijn in het geschil geen lid zijn van  een speciale groep die van het geschil kennis moet nemen.  4. Ter vergemakkelijking van de samenstelling van de speciale groepen, houdt de voorzitter van het Comité een officieuze indicatieve lijst bij van personen, al dan niet overheidsambtenaren, die bevoegd zijn op het gebied van handelsbetrekkingen,  economische ontwikkeling en andere onder de Algemene Overeenkomst en deze Overeenkomst vallende onderwerpen en die ter beschikking kunnen staan om deel uit te maken van speciale groepen. Te dien einde wordt elke ondertekenaar uitgenodigd de voorzitter  van het Comité in het begin van elk jaar de naam van een of twee personen op te geven die voor deze taak beschikbaar zijn.  5. De leden van de speciale groepen hebben daarin zitting in hun persoonlijke hoedanigheid en niet als vertegenwoordigers van een regering of van een organisatie. De regeringen geven hun derhalve geen instructies met betrekking tot de zaken die aan een  groep worden voorgelegd. De leden van de speciale groepen dienen zodanig te worden gekozen dat hun onafhankelijkheid, een voldoende verscheidenheid wat opleiding en kennis betreft en een breed spectrum van ervaring worden gewaarborgd.  6. Om te bevorderen dat tussen de partijen in een geschil wederzijds bevredigende oplossingen tot stand komen en ten einde opmerkingen van de partijen te verkrijgen dient elke speciale groep eerst aan de betrokken partijen het beschrijvende deel van  haar verslag voor te leggen; zij doet nadien haar conclusies of een samenvatting daarvan aan de partijen in het geschil toekomen, waarbij een redelijke termijn in acht wordt genomen alvorens deze conclusies of de samenvatting daarvan aan het Comité  worden medegedeeld.  7. Indien de partijen in een aan het oordeel van een speciale groep onderworpen geschil een wederzijds bevredigende oplossing bereiken, heeft elke ondertekenaar die bij de zaak belang heeft het recht zich op de hoogte te stellen van deze oplossing en  daarover passende inlichtingen te ontvangen; de speciale groep doet aan het Comité een nota toekomen waarin de grote lijnen van de bereikte oplossing worden aangegeven.  8. Wanneer partijen in een geschil niet tot een bevredigende oplossing zijn gekomen, doen de speciale groepen aan het Comité een schriftelijk verslag toekomen waarin hun conclusies ten aanzien van de feiten en de toepassing van de ter zake dienende  bepalingen van de Algemene Overeenkomst, zoals uitgelegd en toegepast door deze Overeenkomst, alsmede de redenen en gronden voor deze conclusies worden uiteengezet. 9. Het Comité onderzoekt zo spoedig mogelijk het verslag van de speciale groep; het kan, rekening houdende met de in het verslag neergelegde conclusies, aan de partijen aanbevelingen doen met het oog op de regeling van het geschil. Indien de  aanbevelingen van het Comité niet binnen een redelijke termijn worden opgevolgd, kan het Comité passende tegenmaatregelen toestaan (met inbegrip van de intrekking van GATT-concessies of-verplichtingen) rekening houdende met de aard en de omvang van de  nadelige gevolgen waarvan het bestaan is vastgesteld. De aanbevelingen van het Comité dienen aan de partijen te worden gedaan binnen 30 dagen na de ontvangst van het verslag van de speciale groep.  DEEL VII   Artikel 19  Slotbepalingen 1. Specifieke maatregelen tegen een subsidie van een andere ondertekenaar kunnen alleen worden genomen voor zover zij in overeenstemming zijn met de bepalingen van de Algemene Overeenkomst, als uitgelegd bij deze Overeenkomst (38).  Aanvaarding en toetreding 2. a) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins door de regeringen die Partij zijn bij de Algemene Overeenkomst en door de Europese Economische Gemeenschap.  b) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins door regeringen die voorlopig tot de Algemene Overeenkomst zijn toegetreden, onder voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de uit deze Overeenkomst  voortvloeiende rechten en verplichtingen waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen, omschreven in de akten betreffende hun voorlopige toetreding.  c) Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door iedere andere regering onder tussen die regering en de ondertekenaars overeen te komen voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de uit deze Overeenkomst voortvloeiende rechten en  verplichtingen, door nederlegging, bij de Directeur-generaal van de Overeenkomstsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst, van een akte van toetreding waarin de aldus overeengekomen voorwaarden worden omschreven.  d) Ten aanzien van aanvaarding zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  Voorbehoud 3. Met betrekking tot geen enkele van de bepalingen van deze Overeenkomst kan voorbehoud worden gemaakt zonder de instemming van de andere ondertekenaars.  Inwerkingtreding 4. Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1980 in werking voor de regeringen (39) die de Overeenkomst hebben aanvaard of ertoe zijn toegetreden op die datum. Voor iedere andere regering treedt zij in werking op de 30e dag volgende op de datum van  aanvaarding of toetreding.  Nationale wetgeving 5. a) Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of tot deze Overeenkomst toetreedt, neemt alle algemene of bijzondere maatregelen die nodig zijn opdat uiterlijk op de dag waarop deze Overeenkomst voor haar in werking treedt, haar wetten en  voorschriften en administratieve procedures in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst, voor zover deze op de betrokken ondertekenaar van toepassing zijn.  b) Iedere ondertekenaar stelt het Comité in kennis van elke wijziging in zijn wetten en voorschriften in verband met deze Overeenkomst, alsmede in de toepassing van deze wetten en voorschriften.  Onderzoek 6. Het Comité onderwerpt ieder jaar de toepassing en de werking van deze Overeenkomst aan een onderzoek in het licht van de doelstellingen daarvan. Het Comité stelt ieder jaar de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst in kennis van de  ontwikkelingen gedurende de periode waarop dat onderzoek betrekking heeft (40).  Wijzigingen 7. De ondertekenaars kunnen deze Overeenkomst wijzigen, onder andere in het licht van de bij de toepassing ervan opgedane ervaring. Wijzigingen treden, nadat zij door de ondertekenaars overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures zijn  goedgekeurd, voor een ondertekenaar pas in werking wanneer zij door de betrokken ondertekenaar zijn aanvaard.  Opzegging 8. Elke ondertekenaar kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht 60 dagen na de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst schriftelijk kennisgeving van deze opzegging heeft  ontvangen. Bij ontvangst van een dergelijke kennisgeving mag iedere ondertekenaar om de onverwijlde bijeenroeping van het Comité verzoeken.  Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen bepaalde ondertekenaars 9. Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee ondertekenaars indien een van beiden, op het tijdstip van aanvaarding van of toetreding tot de Overeenkomst niet in deze toepassing toestemt.  Bijlage 10. De bijlage bij deze Overeenkomst vormt een integrerend deel daarvan.  Secretariaat 11. Het GATT-secretariaat treedt op als secretariaat van deze Overeenkomst.  Nederlegging 12. Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst, die onverwijld aan alle ondertekenaars en aan alle Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst een gewaarmerkt  afschrift doet toekomen van deze Overeenkomst en van iedere wijziging daarin overeenkomstig lid 7, alsmede een kennisgeving van iedere aanvaarding of toetreding overeenkomstig lid 2, en van iedere opzegging overeenkomstig lid 8 van dit artikel.  Registratie 13. Deze Overeenkomst wordt geregistreerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, de twaalfde april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde die drie teksten gelijkelijk authentiek.   (1) De term "ondertekenaars" wordt in het hierna volgende gebezigd om de partijen bij deze Overeenkomst aan te duiden.(2) Wanneer in deze Overeenkomst sprake is van de "voorwaarden van deze Overeenkomst" of de "artikelen" of "bepalingen van  deze Overeenkomst" worden daaronder in voorkomend geval verstaan, de bepalingen van de Algemene Overeenkomst zoals zij door deze Overeenkomst worden uitgelegd en toegepast.(3) De bepalingen van Deel I en Deel II van deze Overeenkomst kunnen parallel  worden ingeroepen; wat de uitwerking van een bepaalde subsidie op de binnenlandse markt van een invoerend land betreft is evenwel slechts een enkele vorm van vergoeding (hetzij een compenserend recht, hetzij een toegestane tegenmaatregel) mogelijk.(4)  Onder de term "compenserend recht" dient te worden verstaan een bijzonder recht geheven om de werking van een premie of subsidie welke, rechtstreeks of middellijk, op de vervaardiging, produktie of uitvoer van enig produkt is verleend, teniet te doen,  overeenkomstig het bepaalde in artikel VI, lid 3, van de Algemene Overeenkomst.(5) Met het woord "geopend" worden in het hierna volgende de proceduremaatregelen bedoeld waarmee een ondertekenaar formeel een onderzoek begint als bedoeld in lid 3 van dit  artikel.(4) In deze Overeenkomst moet onder het woord "schade", tenzij anders vermeld, worden verstaan een aanmerkelijke schade veroorzaakt aan een binnenlandse industrie, een dreiging van aanmerkelijke schade voor een binnenlandse industrie of een  aanzienlijke vertraging bij de vestiging van een binnenlandse industrie, en moet het worden geïnterpreteerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 6.(5) Ingesteld in Deel V van deze Overeenkomst en hierna "het Comité" genoemd.(6) Voor de toepassing  van deze Overeenkomst wordt met "partij" bedoeld elke natuurlijke of rechtspersoon die op het grondgebied van een ondertekenaar is gevestigd.(7) Onder "belanghebbende ondertekenaar" of "belanghebbende partij" wordt verstaan een ondertekenaar of een  partij waarvan de economische belangen door de betrokken subsidie nadelig worden beïnvloed.(8) Partijen zijn ervan op de hoogte dat op het grondgebied van bepaalde Partijen de bekendmaking verplicht kan worden gesteld bij een nauwkeurig geformuleerd  bevel.(9) Partijen zijn overeengekomen dat verzoeken om vertrouwelijke behandeling niet willekeurig mogen worden afgewezen.(10) Daar in de verschillende regelingen van de verschillende landen uiteenlopende termen worden gebruikt, wordt de term  "constatering" in het hierna volgende gebezigd ter aanduiding van een formeel besluit of een formele vaststelling.(11) Overeenkomstig het bepaalde in dit lid is het bijzonder belangrijk dat geen voorlopige of definitieve positieve constatering wordt  gedaan zonder dat een redelijke gelegenheid tot het plegen van overleg is gegeven. Dit overleg kan de grondslag verschaffen voor de procedure van deel VI van deze Overeenkomst.(12) In de zin van deze Overeenkomst wordt onder "heffen" verstaan de  definitieve wettelijke toepassing of inning van een recht of heffing.(13) Tussen de ondertekenaars dient overeenstemming te worden bereikt over de criteria voor het berekenen van het bedrag van de subsidie.(14) Het woord "kan" mag niet in die zin worden  uitgelegd dat het de mogelijkheid biedt om de procedure voort te zetten tegelijk met de toepassing van prijsverbintenissen, tenzij dit geschiedt overeenkomstig het bepaalde in lid 5, sub b), van dit artikel.(15) De vaststelling van de schade aan de hand  van de in dit artikel genoemde criteria dient te berusten op positieve bewijzen. Om vast te stellen of er een dreiging van schade is, kunnen de met het onderzoek belaste autoriteiten, wanneer zij de in dit artikel genoemde factoren bezien, rekening  houden met het bewijsmateriaal met betrekking tot de aard van de betrokken subsidie en de waarschijnlijke gevolgen daarvan voor de handel.(16) In deze Overeenkomst wordt onder "soortgelijk produkt" ("like product"; "produit similaire") verstaan een  produkt dat gelijk, d.w.z. in alle opzichten gelijksoortig is aan het betrokken produkt, of bij het ontbreken van een dergelijk produkt, aan een ander produkt dat, hoewel het niet in alle opzichten daaraan gelijksoortig is, kenmerken vertoont die met de  kenmerken van het betrokken produkt grote overeenkomst vertonen.(17) Zoals omschreven in de leden 2 en 3 van dit artikel.(18) Deze factoren omvatten, onder meer, de omvang en de prijzen van de invoer zonder subsidiëring, de inkrimping van de vraag of  wijzigingen in het consumptiepatroon, beperkende handelspraktijken van en concurrentie tussen de buitenlandse en de binnenlandse producenten, technologische ontwikkelingen en de exportresultaten en produktiviteit van de binnenlandse industrie.(19) Het  Comité dient een definitie op te stellen van het woord "verbonden" in de zin van dit lid.(20) In deze Overeenkomst wordt de term "subsidies" geacht de subsidies te omvatten, verleend door een regering of een overheidslichaam binnen het grondgebied van  een ondertekenaar. Erkend wordt echter dat er voor de ondertekenaars met verschillende federale regeringsstelsels verschillende wijzen van verdeling van bevoegdheden bestaan. Deze ondertekenaars aanvaarden niettemin de internationale consequenties,  ingevolge deze Overeenkomst, van de verlening van subsidies binnen hun grondgebied.(21) "Schade aan een binnenlandse industrie" heeft hier dezelfde betekenis als in Deel I van deze Overeenkomst.(22) De voordelen die rechtstreeks of middellijk  voortvloeien uit de Algemene Overeenkomst omvatten de voordelen die voortvloeien uit de geconsolideerde tariefconcessies krachtens artikel II van de Algemene Overeenkomst.(23) Het begrip "ernstig nadeel, berokkend aan de belangen van een andere  ondertekenaar" heeft in deze Overeenkomst dezelfde betekenis als in artikel XVI, lid 1, van de Algemene Overeenkomst en omvat de dreiging van ernstig nadeel.(24) De ondertekenaars erkennen dat voordelen ook kunnen worden tenietgedaan of uitgehold  doordat een ondertekenaar zijn verplichtingen krachtens de Algemene Overeenkomst of deze Overeenkomst niet nakomt. Wanneer het Comité vaststelt dat deze verplichtingen niet worden nagekomen op het stuk van uitvoersubsidies, kan, onverminderd het  bepaalde in artikel 18, lid 9, hierna, worden aangenomen dat zich schadelijke gevolgen voordoen. Aan de andere ondertekenaar zal een redelijke gelegenheid worden gegeven om deze veronderstelling te weerleggen.(25) Het probleem van de markten van derde  landen wordt, voor wat bepaalde basisprodukten betreft, uitsluitend behandeld in artikel 10 hierna.(26) De term "verdringen" moet worden uitgelegd rekening houdende met de behoeften van de ontwikkelingslanden op het gebied van handel en ontwikkeling;  het is hier niet de bedoeling de traditionele marktaandelen vast te stellen.(27) Voor de toepassing van deze Overeenkomst, worden onder "bepaalde basisprodukten" verstaan de produkten bedoeld in de aantekening ad artikel XVI van de Algemene  Overeenkomst, sectie B, punt 2, waarbij de woorden "of elke delfstof" worden weggelaten.(28) Alle in dit artikel en in artikel 18 genoemde termijnen kunnen met wederzijds goedvinden worden verlengd.(29) Bij het doen van deze aanbevelingen houdt het  Comité rekening met de behoeften van de ondertekenende ontwikkelingslanden op het gebied van handel, ontwikkeling en financiën.(30) Na de inwerkingtreding van deze Overeenkomst wordt elke voorgenomen verbintenis van deze aard tijdig aan het Comité  gemeld.(31) Onder "aangenomen waarde" wordt verstaan: de produktiekosten verhoogd met een redelijk bedrag voor administratie-, verkoop- en andere kosten en voor de winst.(32) In dit verband kan het Comité de aandacht van de ondertekenaars vestigen op  die gevallen waarin, naar het oordeel van het Comité, de naar voren gebrachte beweringen niet op goede gronden steunen.(33) Dit verhindert evenwel niet dat een speciale groep sneller kan worden ingesteld wanneer het Comité, gezien het spoedeisend  karakter van de situatie, daartoe besluit.(34) De partijen in het geschil geven binnen een korte termijn, dat wil zeggen binnen zeven werkdagen, hun advies over de benoemingen van de leden van de speciale groep door de voorzitter van het Comité; zij  verzetten zich niet tegen benoemingen, behalve om dwingende redenen.(35) Onder "regeringen" wordt in het geval van een douaneunie verstaan de regeringen van alle Lid-Staten van de douane-unie.(36) Deze bepaling strekt er niet toe te verhinderen dat in  voorkomend geval maatregelen worden genomen op grond van andere ter zake dienende bepalingen van de Algemene Overeenkomst.(37) De term "regering" wordt geacht mede te omvatten de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap.(38) Bij het  eerste onderzoek stelt het Comité niet alleen een algemeen onderzoek in naar de werking van de Overeenkomst, maar biedt het tevens aan alle belanghebbende ondertekenaars de gelegenheid om punten aan de orde te stellen en problemen te bespreken in  verband met specifieke subsidiepraktijken en de eventuele gevolgen van bepaalde praktijken inzake directe belastingen voor de handel.     BIJLAGE   ENUNCIATIEVE LIJST VAN UITVOERSUBSIDIES a) Verlening door de overheid van directe subsidies aan ondernemingen of industrieën afhankelijk van exportresultaten.  b) Regelingen krachtens welke deviezen mogen worden behouden of soortgelijke praktijken die een exportpremie inhouden.  c) Door of in opdracht van de overheid toegepaste interne vervoertarieven en vrachttarieven, exportzendingen, die gunstiger zijn dan de tarieven voor binnenlandse zendingen.  d) Levering door de overheid of door overheidsorganen van ingevoerde of binnenlandse produkten of diensten bestemd voor de produktie van uitgevoerde goederen, onder gunstiger voorwaarden dan die geldend voor de levering van soortgelijke of rechtstreeks  concurrende produkten of diensten bestemd voor de produktie van goederen voor binnenlands verbruik, indien (in het geval van produkten) deze voorwaarden gunstiger zijn dan de commerciële voorwaarden die door hun exporteurs op de wereldmarkten kunnen  worden verkregen.  e) Gehele of gedeeltelijke vrijstelling, vermindering of uitstel, speciaal in verband met uitvoer, van directe belastingen (1) of sociale lasten, betaald of verschuldigd door industriële of handelsondernemingen (2).  f) Bijzondere aftrekmogelijkheden, rechtstreeks verband houdende met export of exportresultaten, die, bij de berekening van de grondslag der directe belastingen, worden verleend boven die welke worden toegestaan voor de produktie voor binnenlands  verbruik.  g) Vrijstelling of vermindering, uit hoofde van produktie en distributie van uitgevoerde goederen, voor een bedrag aan indirecte belastingen (1) dat het bedrag te boven gaat van de indirecte belastingen die worden geheven uit hoofde van produktie en  distributie van soortgelijke goederen wanneer deze worden verkocht voor binnenlands verbruik.  h) Vrijstelling, vermindering of uitstel van de in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen (1) op goederen of diensten gebruikt voor de produktie van uitgevoerde goederen, voor hogere bedragen dan de vrijstelling, de vermindering  of het uitstel van soortgelijke in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen op goederen of diensten gebruikt voor de produktie van soortgelijke goederen die worden verkocht voor binnenlands verbruik; op voorwaarde evenwel dat  vrijstelling, vermindering of uitstel van de in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen kan worden verleend voor uitgevoerde produkten ook als geen vrijstelling, vermindering of uitstel wordt verleend voor soortgelijke goederen  verkocht voor binnenlands verbruik, indien de in voorafgaande stadia geheven cumulatieve indirecte belastingen worden geheven op goederen die fysiek (rekening houdend met normale verliezen) worden opgenomen in het uitgevoerde produkt (3).  i) Vermindering of restitutie voor een bedrag aan invoerbelastingen (1) dat het bedrag te boven gaat van de belastingen welke worden geheven op ingevoerde goederen die fysiek (rekening houdend met de normale verliezen) worden opgenomen in het  uitgevoerde produkt; op voorwaarde evenwel dat in bijzondere gevallen een firma als vervangingsprodukten goederen van de binnenlandse markt kan gebruiken, in een hoeveelheid die gelijk is aan die van de ingevoerde goederen en met dezelfde hoedanigheden  en kenmerken, ten einde voor deze bepaling in aanmerking te komen indien de invoeren de corresponderende uitvoertransacties alle plaatsvinden binnen een redelijke termijn, die normaal niet langer is dan twee jaar.  j) Toepassing door de overheid (of door gespecialiseerde instellingen onder toezicht en/of handelend onder het gezag van de overheid) van garantie- of verzekeringsprogramma's voor exportkredieten, van verzekerings- of garantieprogramma's tegen  kostenstijgingen voor uitgevoerde produkten (4) of van programma's tegen wisselkoersrisico's, met premiepercentages die duidelijk ontoereikend zijn om op lange termijn de kosten en de verliezen van deze programma's te dekken (5).  k) Verlening door de overheid (of door gespecialiseerde instellingen onder toezicht en/of handelend onder het gezag van de overheid) van exportkrediet aan exporteurs tegen lagere rentevoeten dan die welke zij werkelijk moet betalen om zich de middelen  te verschaffen die zij daartoe gebruikt (of die zij zou moeten betalen indien zij op de internationale kapitaalmarkt zou lenen om middelen te verkrijgen met dezelfde looptijd en in dezelfde valuta als het exportkrediet), of overneming door de overheid  van alle of een gedeelte van de kosten van de exporteurs of de financieringsinstellingen voor het verkrijgen van kredieten, voor zover een en ander ten doel heeft een belangrijk voordeel op het gebied van exportkredietvoorwaarden te verschaffen.  Indien een ondertekenaar echter partij is bij een internationale verbintenis inzake officiële exportkredieten, waarbij ten minste twaalf oorspronkelijke ondertekenaars (6) van de onderhavige Overeenkomst partij zijn per 1 januari 1979, (of bij een  daaropvolgende verbintenis die door deze oorspronkelijke ondertekenaars is aangegaan), of indien, een ondertekenaar in de praktijk de in een dergelijke verbintenis vervatte bepalingen inzake rentevoeten toepast, wordt een praktijk op het gebied van  exportkredieten die met deze bepalingen in overeenstemming is niet beschouwd als een bij de onderhavige Overeenkomst verboden uitvoersubsidie.  l) Alle andere uitgaven ten laste van de overheidsfinanciën die een uitvoersubsidie in de zin van artikel XVI van de Algemene Overeenkomst vormen.  Noten   (1) Voor de toepassing van de onderhavige Overeenkomst:  betekent de term "directe belastingen": belastingen op lonen, winsten, rente, huursommen, royalties en alle andere vormen van inkomen alsmede belastingen op het bezit van onroerende goederen;  betekent de term "invoerbelastingen": douanerechten, andere rechten en overige niet elders in deze noot genoemde belastingen, die bij de invoer worden geheven;  betekent de term "indirecte belastingen": belastingen op verkopen, accijnzen, omzetbelastingen, belastingen over de toegevoegde waarde, belastingen op concessies, zegelrechten, overdrachtsbelastingen, belastingen op voorraden en uitrusting, alsmede  belastingaanpassingen aan de grens en alle overige belastingen, met uitzondering van directe belastingen en invoerbelastingen;  wordt onder "in voorafgaande stadia geheven indirecte belastingen" verstaan: belastingen geheven over goederen of diensten die direct of indirect bij de vervaardiging van het produkt zijn gebruikt;  wordt onder "cumulatieve indirecte belastingen" verstaan: belastingen gespreid over meerdere stadia, die worden geheven wanneer er geen regeling voor belastingtegoeden bestaat in het geval dat de in een bepaald stadium van de produktie belastbare  goederen of diensten worden gebruikt in een later stadium van de produktie;  omvat "vermindering" van belastingen de restitutie of verlaging van belasting.(2) De ondertekenaars erkennen dat belastinguitstel niet noodzakelijkerwijs een uitvoersubsidie vormt wanneer bij voorbeeld passende interesten in rekening worden gebracht. De  ondertekenaars erkennen voorts dat niets in deze tekst prejudicieert ten aanzien van de regeling door de Verdragsluitende Partijen van de specifieke problemen die aan de orde worden gesteld in het GATT-document L/4422.  De ondertekenaars bevestigen het beginsel dat de prijzen van goederen in transacties tussen uitvoerende ondernemingen en buitenlandse kopers die zij beheersen of die onder dezelfde controle vallen, voor belastingdoeleinden de prijzen moeten zijn die  worden toegepast tussen onafhankelijke ondernemingen handelend onder voorwaarden van vrije concurrentie. Elke ondertekenaar kan de aandacht van een andere ondertekenaar vestigen op administratieve of andere praktijken die tegen dit beginsel kunnen  indruisen en die een belangrijke besparing aan directe belastingen bij uitvoertransacties opleveren. Onder dergelijke omstandigheden trachten de ondertekenaars normaliter hun geschillen op te lossen door gebruik te maken van de mogelijkheden die worden  geboden door bilaterale overeenkomsten inzake belastingen of andere speciale internationale regelingen, onverminderd de rechten en verplichtingen van de ondertekenaars uit hoofde van de Algemene Overeenkomst, met inbegrip van het in de voorafgaande zin  ingestelde recht op overleg.  Paragraaf e) heeft niet ten doel de mogelijkheid te beperken voor een ondertekenaar om maatregelen te treffen met het oog op het vermijden van dubbele belasting van inkomsten uit vreemde bron verdiend door zijn ondernemingen of door de ondernemingen van  een andere ondertekenaar.  Wanneer er maatregelen bestaan die onverenigbaar zijn met de bepalingen van paragraaf e) en als grote praktische moeilijkheden belemmeren dat de betrokken ondertekenaar deze maatregelen terstond in overeenstemming brengt met de Overeenkomst, onderzoekt  de betrokken ondertekenaar, onverminderd de rechten van de overige ondertekenaars uit hoofde van de Algemene Overeenkomst of van de onderhavige Overeenkomst, de middelen om deze maatregelen binnen een redelijke termijn met de Overeenkomst in  overeenstemming te brengen.  In dit verband heeft de Europese Economische Gemeenschap verklaard dat Ierland voornemens is per 1 januari 1981 een einde te maken aan zijn stelsel van preferentiële belastingmaatregelen voor de uitvoer, ingesteld krachtens de Corporation Tax Act van  1976, met dien verstande evenwel dat dit land de wettelijk bindende verbintenissen, die eerder in het kader van dat stelsel zijn aangegaan, zal blijven nakomen.(3) Paragraaf h) is niet van toepassing op stelsels van belasting over de toegevoegde waarde  en belastingaanpassingen aan de grens die daarvoor in de plaats treden; het probleem van de buitensporige vermindering van belastingen over de toegevoegde waarde valt uitsluitend onder paragraaf g).(4) De ondertekenaars komen overeen dat niets in deze  paragraaf prejudicieert of van invloed is op de besprekingen van de groep van deskundigen ingesteld door de GATT-Raad op 6 juni 1978 (C/M/126).(5) Bij de beoordeling van premietarieven, kosten en verliezen van verzekeringsprogramma's op lange termijn  worden in beginsel slechts de contracten in aanmerking genomen die worden gesloten na de datum van inwerkingtreding van de onderhavige Overeenkomst.(6) Onder "oorspronkelijke ondertekenaar van de onderhavige Overeenkomst" wordt verstaan elke  ondertekenaar die uiterlijk op 30 juni 1979 ad referendum tot de Overeenkomst toetreedt.     OVEREENKOMST INZAKE DE TOEPASSING VAN ARTIKEL VI VAN DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   PREAMBULE DE PARTIJEN BIJ DEZE OVEREENKOMST, hierna te noemen "Partijen",  ERKENNENDE dat de methoden voor de bestrijding van dumping geen belemmering van de internationale handel mogen vormen, die niet te rechtvaardigen is en dat anti-dumpingrechten slechts tegen dumping mogen worden toegepast indien deze aanmerkelijke schade  toebrengt of dreigt toe te brengen aan een gevestigde industrie, dan wel de vestiging van een industrie aanmerkelijk vertraagt.  OVERWEGENDE dat het wenselijk is te komen tot rechtvaardige en open procedures als basis van een volledig onderzoek van dumpingtransacties. REKENING HOUDEND met de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden op het gebied van handel, ontwikkeling en financiën.  GELEID door de wens een nadere uitlegging te geven aan de bepalingen van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel, hierna te noemen "Algemene Overeenkomst" of "GATT", en regels voor de toepassing daarvan op te stellen, ten  einde eenvormigheid en grotere zekerheid bij de uitvoering te bereiken.  GELEID door de wens om te komen tot snelle, doeltreffende en rechtvaardige beslechting van geschillen die zich in het kader van deze Overeenkomst voordoen.  ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:  EERSTE DEEL ANTI-DUMPINGCODE   Artikel 1  Beginselen Het opleggen van een anti-dumpingrecht is een maatregel die uitsluitend mag worden getroffen onder de omstandigheden bedoeld in artikel VI van de Algemene Overeenkomst en na een onderzoek, geopend (1) en verricht overeenkomstig de bepalingen van deze  Code. Onderstaande bepalingen regelen de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst voor zover maatregelen worden getroffen in het kader van anti-dumpingwetgeving of-voorschriften.   Artikel 2  Vaststelling van dumping 1. Voor de toepassing van deze Code moet worden geacht dat ten aanzien van een produkt dumping plaatsvindt, dat wil zeggen dat het op de markt van een invoerend land wordt gebracht tegen een prijs die beneden de normale waarde ligt, indien de  uitvoerprijs van dit produkt wanneer het van het ene land naar het andere wordt uitgevoerd, lager is dan de vergelijkbare prijs die bij normale handelstransacties geldt voor een soortgelijk, voor verbruik in het uitvoerende land bestemd produkt.  2. In deze Code wordt onder "soortgelijk produkt" ("like product"; "produit similaire") verstaan een produkt dat gelijk, dat wil zeggen in alle opzichten gelijksoortig is aan het betrokken produkt, of bij het ontbreken van een dergelijk produkt, aan een  ander produkt dat, hoewel het niet in alle opzichten daaraan gelijksoortig is, kenmerken vertoont die met de kenmerken van het betrokken produkt grote overeenkomst vertonen.  3. Indien produkten niet rechtstreeks uit het land van oorsprong worden ingevoerd, doch vanuit een ander land naar het invoerende land worden uitgevoerd, wordt de prijs waartegen de produkten bij de verzending uit het land van uitvoer naar het land van  invoer worden verkocht, als regel vergeleken met de vergelijkbare prijs in het land van uitvoer. De vergelijking kan echter met de prijs in het land van oorsprong worden gemaakt indien de produkten bij voorbeeld slechts via het land van uitvoer worden  doorgevoerd, dan wel indien dergelijke produkten niet in het land van uitvoer worden geproduceerd of er aldaar geen vergelijkbare prijs voor bestaat.  4. Indien op de binnenlandse markt van het uitvoerende land geen verkoop van het soortgelijke produkt in het kader van normale handelstransacties heeft plaatsgevonden of indien dergelijke verkopen als gevolg van de bijzondere marktsituatie geen  bruikbare vergelijking mogelijk maken, dient de marge van dumping te worden bepaald door vergelijking met een vergelijkbare prijs van het soortgelijke produkt wanneer dit naar een derde land wordt uitgevoerd, waarbij deze prijs de hoogste prijs bij  uitvoer mag zijn, maar wel representatief moet zijn, dan wel met de produktiekosten in het land van oorsprong, verhoogd met een redelijk bedrag voor administratie-, verkoop- en andere kosten en voor de winst. Als regel mag de opslag voor winst niet  hoger zijn dan de winst die gewoonlijk wordt behaald bij verkoop van produkten van dezelfde algemene soort op de binnenlandse markt van het land van oorsprong.  5. Indien er geen prijs bij uitvoer is, of indien de betrokken autoriteiten (2) blijkt dat men niet kan afgaan op de prijs bij uitvoer als gevolg van het bestaan van een associatie of een compensatieregeling tussen de exporteur en de importeur of een  derde partij, kan de uitvoerprijs worden samengesteld op basis van de prijs waartegen de ingevoerde produkten voor het eerst worden wederverkocht aan een onafhankelijke koper, of, indien de produkten niet aan een onafhankelijke koper worden  wederverkocht of niet worden wederverkocht in de staat waarin zij zijn ingevoerd, op elke redelijke basis die de autoriteiten kunnen vaststellen.  6. De vergelijking tussen de uitvoerprijs en de binnenlandse prijs in het land van uitvoer (of in het land van oorsprong) of eventueel de overeenkomstig de bepalingen van artikel VI, lid 1, sub b), van de Algemene Overeenkomst vastgestelde prijs, moet,  wil zij rechtvaardig zijn, betrekking hebben op prijzen die gelden in hetzelfde handelsstadium, dat in beginsel het stadium af fabriek zal zijn en op verkopen die op zo dicht mogelijk bij elkaar liggende data zijn geschied. Voor elk geval moet, naar  gelang van de bijzondere kenmerken ervan, naar behoren rekening worden gehouden met de verschillen in de verkoopsvoorwaarden, de belastingverschillen en de andere verschillen die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen. In de hierboven  in lid 5 bedoelde gevallen behoort eveneens rekening te worden gehouden met de tussen de invoer en de wederverkoop gemaakte kosten, met inbegrip van rechten en heffingen en winsten.  7. Dit artikel geldt onverminderd de tweede aanzullende bepaling betreffende lid 1 van artikel VI van de Algemene Overeenkomst, welke voorkomt in Bijlage I bij genoemde Overeenkomst.   Artikel 3  Vaststelling van de schade (3) 1. De vaststelling van de schade voor de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomt dient te berusten op positieve bewijzen en gepaard te gaan met een objectief onderzoek van a) de omvang van de invoer met dumping en de uitwerking van die  invoer op de prijzen voor soortgelijke produkten op de binnenlandse markt en b) de gevolgen van die invoer voor de binnenlandse producenten van zulke produkten.  2. Wat de omvang van de invoer met dumping betreft, gaan de met het onderzoek belaste autoriteiten na of de invoer met dumping aanzienlijk is toegenomen, hetzij in absolute cijfers, hetzij in verhouding tot de produktie of het verbruik in het invoerende  land. Voor wat betreft de uitwerking van de invoer met dumping op de prijzen, gaan de met het onderzoek belaste autoriteiten na of de invoer met dumping gepaard is gegaan met een aanzienlijke onderbieding, in vergelijking met de prijs van het  soortgelijk produkt in het invoerende land, dan wel of de invoer met dumping tot gevolg heeft dat de prijzen in aanzienlijke mate worden gedrukt of dat prijsstijgingen die anders zouden hebben plaatsgevonden in aanzienlijke mate worden verhinderd. Een  enkel of zelfs verscheidene van deze criteria vormen niet noodzakelijkerwijze een doorslaggevende grondslag voor de beoordeling.  3. Het onderzoek van de gevolgen voor de betrokken industrie dient een beoordeling in te houden van alle relevante economische factoren en indices die van invloed zijn op de situatie van de industrie, zoals: werkelijke en potentiële daling van de  produktie, omzet, marktaandeel, winst, produktiviteit, rendement vaninvesteringen, bezettingsgraad; factoren die van invloed zijn op de binnenlandse prijzen; werkelijk en potentieel negatief effect op cash flow, voorraden, werkgelegenheid, lonen, groei,  mogelijkheid om kapitaal aan te trekken of investeringen. Deze opsomming is niet limitatief, en een enkele of zelfs verscheidene van deze factoren vormen niet noodzakelijkerwijze een doorslaggevende grondslag voor de beoordeling.  4. Aangetoond moet worden dat de invoer met dumping door de uitwerking (4) van de dumping zelf schade in de zin van deze Code veroorzaakt. Andere factoren (5) kunnen de betrokken industrie terzelfder tijd schade berokkenen, en de schade die door andere  factoren wordt veroorzaakt mag niet worden toegeschreven aan de invoer met dumping.  5. De uitwerking van de invoer met dumping wordt geraamd ten opzichte van de binnenlandse produktie van het soortgelijke produkt wanneer de beschikbare gegevens het mogelijk maken de produktie afzonderlijk te definiëren op basis van criteria als: de  produktieprocédés, de prestaties van de producenten, en de winsten. Wanneer de binnenlandse produktie van het soortgelijke produkt op basis van deze criteria geen afzonderlijke eenheid vormt, wordt de uitwerking van de invoer met dumping geraamd door  een onderzoek van de produktie van de kleinste groep of serie van produkten, waartoe het soortgelijke produkt behoort en waarvoor de nodige inlichtingen kunnen worden verkregen.  6. Een schadebepaling welke concludeert tot een dreiging van schade moet berusten op feiten en niet alleen op beweringen, gissingen of vage mogelijkheden. De wijziging van omstandigheden die een situatie zou veroorzaken waarin de dumping schade zou  toebrengen, moet duidelijk worden voorzien en op zeer korte termijn te verwachten zijn (6).  7. In de gevallen waarin invoer met dumping schade dreigt te veroorzaken, wordt de toepassing van antidumpingmaatregelen met bijzondere zorg bestudeerd en wordt terzake met bijzondere zorg een beslissing genomen.   Artikel 4  Definitie van de term "industrie" 1. Voor het vaststellen van de schade wordt onder "binnenlandse industrie" verstaan alle binnenlandse producenten van soortgelijke produkten of een aantal van deze producenten waarvan de gezamenlijke produktie een groot deel van de totale binnenlandse  produktie van deze produkten vormt, met dien verstande dat:  i) wanneer producenten met de exporteurs of importeurs verbonden (7) zijn of zelf importeurs zijn van het produkt ten aanzien waarvan wordt beweerd dat dumping plaatsvindt, de term "industrie" kan worden uitgelegd als betrekking hebbende op de rest van  de producenten;  ii) onder uitzonderlijke omstandigheden het grondgebied van een Partij, wat de betrokken produktie betreft, in twee of meer concurrerende markten kan worden verdeeld en de producenten binnen elke markt als een afzonderlijke industrie kunnen worden  beschouwd indien a) de producenten van een dergelijke markt hun gehele of vrijwel gehele produktie van het betrokken produkt of deze markt verkopen en b) in de vraag op deze markt niet in aanzienlijke mate wordt voorzien door elders op het grondgebied  gevestigde producenten van het betrokken produkt. In zulke omstandigheden kan zelfs tot het bestaan van schade worden geconcludeerd wanneer geen schade wordt berokkend aan het grootste deel van de gehele binnenlandse industrie, mits er een concentratie  van invoer met dumping is op een dergelijke markt en mits de invoer met dumping bovendien schade veroorzaakt aan de producenten van de gehele of vrijwel de gehele produktie van de betrokken markt.  2. Wanneer onder "industrie" wordt verstaan de producenten uit een bepaald gebied, dat wil zeggen van een markt in de zin van lid 1, sub ii), worden de antidumpingrechten alleen geheven (8) op de betrokken produkten die voor definitief verbruik naar  bedoeld gebied worden verzonden. Wanneer de constitutionele wetgeving van het invoerende land het heffen van antidumpingrechten op die basis niet toelaat, mag de invoerende Partij slechts zonder beperking anti-dumpingrechten heffen indien 1) de  exporteurs in de gelegenheid zijn gesteld een einde aan de export tegen dumpingprijzen naar het betrokken gebied te maken of anderszins toezeggingen te doen overeenkomstig artikel 7 van deze Code, doch bevredigende toezeggingen in die zin niet spoedig  zijn gedaan, en 2) dergelijke rechten niet kunnen worden geheven ten aanzien van bepaalde producenten die in het betrokken gebied leveren.  3. Indien twee of meer landen overeenkomstig het bepaalde in artikel XXIV, lid 8, sub a), een zodanig integratieniveau hebben bereikt dat zij de kenmerken van één enkele, eengemaakte markt vertonen, wordt de industrie van het gehele integratiegebied  beschouwd de in lid 1 hierboven bedoelde industrie te vormen.  4. De bepalingen van artikel 3, lid 5, zijn van toepassing op dit artikel.   Artikel 5  Aanvang van de procedure en daaropvolgend onderzoek 1. Een onderzoek naar het bestaan, de omvang en de uitwerking van een beweerde dumping wordt als regel geopend naar aanleiding van een door of namens de getroffen industrie (9) ingediend schriftelijk verzoek. Het verzoek dient voldoende bewijzen te  bevatten van het bestaan van a) dumping, b) schade in de zin van artikel VI van de Algemene Overeenkomst zoals uitgelegd in deze Code en c) een oorzakelijk verband tussen de invoer met dumping en de beweerde schade. Indien de betrokken autoriteiten in  bijzondere omstandigheden besluiten een onderzoek te openen zonder een dergelijk verzoek te hebben ontvangen, gaan zij hiertoe slechts over indien zij in het bezit zijn van voldoende bewijsstukken betreffende alle punten sub a) tot en met c) hierboven.   2. Bij het openen van een onderzoek en daarna moeten de bewijsstukken betreffende de dumping en de daardoor veroorzaakte schade tegelijkertijd worden onderzocht. In elk geval worden de bewijsstukken betreffende de dumping en de schade gelijktijdig  onderzocht a) om te besluiten of al dan niet een onderzoek zal worden geopend, en b) daarna, gedurende het onderzoek, uiterlijk te rekenen vanaf de datum waarop overeenkomstig de bepalingen van deze Code voorlopige maatregelen van toepassing kunnen  worden verklaard, behoudens in de gevallen bedoeld in lid 3 van artikel 10, waarin de autoriteiten gevolg geven aan het verzoek van de exporteurs.  3. Een verzoek wordt afgewezen en een onderzoek wordt onverwijld beëindigd zodra de betrokken autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de bewijsstukken betreffende hetzij de dumping, hetzij de schade niet voldoende zijn om voortzetting van de procedure te  rechtvaardigen. Het onderzoek moet onmiddellijk worden beëindigd indien de marge van dumping, de omvang van de reële of potentiële invoer met dumping, of de schade, te verwaarlozen zijn.  4. Een anti-dumpingprocedure vormt geen belemmering voor de in- of uitklaring.  5. Een onderzoek dient, behoudens bijzondere omstandigheden, binnen een jaar na de opening ervan te worden beëindigd.   Artikel 6  Bewijzen 1. Aan de buitenlandse leveranciers en alle andere belanghebbende partijen zal ruimschoots gelegenheid worden gegeven om schriftelijk alle bewijsstukken over te leggen, die zij nuttig achten voor het betrokken antidumpingonderzoek; zij hebben tevens het  recht om, indien zij daarvoor gegronde redenen opgeven, hun bewijzen mondeling toe te lichten.  2. De betrokken autoriteiten geven de klager en de kennelijk betrokken importeurs en exporteurs, alsmede de regeringen van de uitvoerende landen, de gelegenheid om met het oog op de indiening van hun dossiers kennis te nemen van alle ter zake dienende  gegevens die niet vertrouwelijk zijn in de zin van lid 3 en die genoemde autoriteiten bij een anti-dumpingonderzoek gebruiken; zij geven hun eveneens de gelegenheid de voorlegging van hun zaak op basis van deze inlichtingen voor te bereiden.  3. Inlichtingen die vanwege hun aard vertrouwelijk zijn (bij voorbeeld omdat bekendmaking ervan een concurrent aanzienlijk zou bevoordelen of aanzienlijke schade zou veroorzaken aan de zegsman of de persoon van wie de zegsman deze inlichtingen heeft),  of de inlichtingen die door de partijen bij een anti-dumpingonderzoek vertrouwelijk worden verstrekt, worden na opgave van redenen, vertrouwelijk behandeld door de met het onderzoek belaste autoriteiten. Deze inlichtingen worden niet bekendgemaakt dan  na uitdrukkelijke machtiging van de partij die ze heeft verstrekt (10). Partijen die vertrouwelijke inlichtingen verstrekken, kunnen worden verzocht niet-vertrouwelijke samenvattingen daarvan te verschaffen. Indien deze partijen verklaren dat de  betrokken inlichtingen niet kunnen worden samengevat, moet een uiteenzetting van de redenen waarom samenvatting niet mogelijk is, worden verschaft.  4. Indien de betrokken autoriteiten echter van mening zijn dat een verzoek om vertrouwelijke behandeling niet gegrond is en indien degene die inlichtingen heeft verstrekt deze niet openbaar wil maken noch machtiging wil geven tot bekendmaking ervan in  algemene bewoordingen of in de vorm van een samenvatting, hebben zij het recht met de betrokken inlichtingen geen rekening te houden, tenzij hun op overtuigende wijze, uit passende bron, kan worden aangetoond dat de inlichtingen juist zijn (11).  5. Om de verschafte inlichtingen te verifiëren of aan te vullen, kunnen de autoriteiten desgewenst onderzoekingen in andere landen instellen, op voorwaarde dat zij daarvoor de instemming van de betrokken bedrijven verkrijgen en zij de vertegenwoordigers  van de regering van het betrokken land daarvan officieel in kennis stellen, en onder voorbehoud dat deze daartegen geen bezwaar maakt.  6. Wanneer de bevoegde autoriteiten er eenmaal van overtuigd zijn dat de bewijzen voldoende zijn om de opening van een anti-dumpingonderzoek in de zin van artikel 5 te rechtvaardigen, worden de Partij of Partijen op wier produkten het onderzoek  betrekking heeft en de exporteurs en importeurs waarvan de met het onderzoek belaste autoriteiten weten dat zij bij de zaak betrokken zijn, alsmede de klagers, officieel in kennis gesteld en wordt een openbare kennisgeving gedaan.  7. Tijdens de gehele duur van het anti-dumpingonderzoek hebben alle partijen ten volle gelegenheid hun belangen te verdedigen. Daartoe geven de betrokken autoriteiten op verzoek aan alle rechtstreeks belanghebbende partijen, gelegenheid de partijen met  strijdige belangen te ontmoeten, ten einde het mogelijk te maken dat argumenten pro en contra naar voren worden gebracht. Wanneer deze gelegenheid wordt geboden dient daarbij rekening te worden gehouden met de noodzaak het vertrouwelijke karakter van de  inlichtingen te bewaren, alsmede met de vraag of de ontmoeting de partijen gelegen komt; geen enkele partij is verplicht een ontmoeting bij te wonen en de afwezigheid van een partij mag haar zaak niet schaden.  8. In de gevallen waarin een belanghebbende Partij toegang tot de benodigde inlichtingen weigert te verlenen of deze inlichtingen niet binnen een redelijke termijn verstrekt of het onderzoek in aanzienlijke mate belemmert, kunnen er voorlopige en  definitieve, positieve of negatieve, constateringen (12) worden gedaan op basis van de beschikbare feitelijke gegevens.  9. De bepalingen van dit artikel hebben niet ten doel de autoriteiten van een Partij te verhinderen onverwijld een onderzoek te openen, voorlopige of definitieve, positieve of negatieve constateringen te doen of voorlopige of definitieve maatregelen te  nemen, een en ander overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze Code.   Artikel 7  Verbintenissen inzake de prijzen 1. De procedure kan (13) worden geschorst of beëindigd zonder dat voorlopige maatregelen of anti-dumpingrechten worden toegepast indien een exporteur een bevredigende vrijwillige verbintenis aangaat zijn prijzen te herzien of niet meer tegen  dumpingprijzen naar het betrokken gebied te exporteren, zodat de autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de schadelijke uitwerking van de dumping wordt opgeheven. Prijsverhogingen in het kader van zulke verbintenissen mogen niet groter zijn dan nodig is  om de marge van dumping op te heffen.  2. Prijsverbintenissen mogen niet van exporteurs worden gevraagd of aanvaard, tenzij de autoriteiten van het invoerende land een onderzoek hebben geopend overeenkomstig het bepaalde in artikel 5 van deze Code. Aangeboden verbintenissen behoeven niet te  worden aanvaard indien de autoriteiten de aanvaarding daarvan in de praktijk niet mogelijk achten, b. v. indien het aantal werkelijke of potentiële exporteurs te groot is, of om andere redenen.  3. Indien de verbintenissen worden aanvaard, wordt het onderzoek naar de schade niettemin voltooid wanneer de exporteur dit vraagt of de autoriteiten daartoe besluiten. Indien in een dergelijk geval wordt geconcludeerd dat geen schade is toegebracht of  dat geen dreiging van schade bestaat, komt de verbintenis automatisch te vervallen behalve wanneer de conclusie dat er geen dreiging van schade bestaat in belangrijke mate is toe te schrijven aan het bestaan van een prijsverbintenis. In dergelijke  gevallen kunnen de betrokken autoriteiten eisen dat een verbintenis gedurende een redelijke periode wordt gehandhaafd overeenkomstig het bepaalde in deze Code.  4. Prijsverbintenissen mogen door de autoriteiten van het invoerende land worden voorgesteld, maar geen exporteur mag worden verplicht zulk een verbintenis aan te gaan. De exporteurs kunnen zich ervan onthouden of kunnen weigeren dergelijke  verbintenissen aan te gaan zonder dat hun zaak daarvan enig nadeel mag ondervinden. De betrokken autoriteiten kunnen echter verklaren dat de dreiging van schade waarschijnlijker wordt indien de invoer tegen dumpingprijzen wordt voortgezet. 5. De autoriteiten van een invoerend land kunnen eisen dat een exporteur van wie verbintenissen zijn aanvaard periodiek inlichtingen verstrekt met betrekking tot de naleving van de verbintenissen, en verificatie van de desbetreffende gegevens toestaat.  In geval van inbreuk op verbintenissen kunnen de autoriteiten van het invoerende land op grond van deze Code en overeenkomstig de bepalingen daarvan, onverwijld maatregelen treffen die kunnen bestaan in onmiddellijke toepassing van voorlopige  maatregelen, met gebruikmaking van alle beschikbare inlichtingen. In die gevallen kunnen definitieve rechten overeenkomstig deze Code worden geheven op goederen die voor verbruik worden ingevoerd ten hoogste 90 dagen voor de toepassing van de voorlopige  maatregelen, met dien verstande dat een dergelijke heffing van rechten met terugwerkende kracht niet mag worden toegepast op produkten die voor verbruik zijn ingevoerd vóór de inbreuk op de verbintenis.  6. Verbintenissen blijven niet langer van kracht dan anti-dumpingrechten krachtens deze Code van kracht kunnen blijven. Wanneer daartoe aanleiding bestaat, onderzoeken de autoriteiten van een invoerend land eigener beweging of naar aanleiding van een  met inlichtingen gemotiveerd verzoek van belanghebbende exporteurs of importeurs van het betrokken produkt, of een prijsverbintenis moet blijven gelden.  7. Wanneer een anti-dumpingonderzoek wordt geschorst of beëindigd ingevolge het bepaalde in lid 1 hierboven en wanneer een verbintenis wordt beëindigd, wordt daarvan officiële kennisgeving gedaan en wordt dit openbaar gemaakt. Deze kennisgevingen dienen  tenminste de voornaamste conclusies en een samenvatting van de redenen daarvoor te bevatten.   Artikel 8  Toepassing en inning van anti-dumpingrechten 1. De autoriteiten van het land of het douanegebied van invoer zijn bevoegd om tot het al dan niet toepassen van een anti-dumpingrecht te besluiten wanneer alle voorwaarden daartoe vervuld zijn en om het anti-dumpingrecht vast te stellen op een niveau  dat gelijk is aan de gehele marge van dumping of een gedeelte daarvan. Het is wenselijk dat de toepassing facultatief is in alle douanegebieden of landen die Partij bij deze Overeenkomst zijn en dat het recht minder bedraagt dan de marge indien dit  voldoende is om de schade voor de binnenlandse industrie ongedaan te maken.  2. Wanneer een anti-dumpingrecht op een bepaald produkt wordt toegepast, wordt het recht - waarvan het bedrag van geval tot geval wordt aangepast - zonder discriminatie geheven op elke invoer van het produkt, ongeacht de herkomst, ten aanzien waarvan is  vastgesteld dat dumping plaatsvindt en dat daardoor schade ontstaat tenzij het een herkomst betreft waarvoor prijsverbintenissen onder de voorwaarden van deze Code zijn aanvaard. De betrokken autoriteiten wijzen de leverancier of leveranciers van het  desbetreffende produkt aan. Indien het echter om verschillende leveranciers van hetzelfde land gaat en het in de praktijk niet mogelijk is hen allen aan te wijzen, kunnen de autoriteiten het betrokken land van levering aanwijzen. Indien het om  verschillende leveranciers van verschillende landen gaat, kunnen de autoriteiten hetzij alle betrokken leveranciers aanwijzen of, indien dit in de praktijk niet mogelijk is, alle betrokken landen van levering.  3. Het anti-dumpingrecht bedraagt niet meer dan de overeenkomstig artikel 2 vastgestelde marge van dumping. Indien derhalve na toepassing van het recht blijkt dat het aldus geheven recht meer bedraagt dan de werkelijke marge van dumping, moet het  gedeelte van het recht dat deze marge te boven gaat zo spoedig mogelijk worden terugbetaald.  4. In het kader van een stelsel van basisprijzen gelden de volgende voorschriften voor zover de toepassing ervan verenigbaar is met de overige bepalingen van deze Code:  Indien het om verschillende leveranciers van een of meer landen gaat, kunnen de anti-dumpingrechten worden toegepast op de invoer van het betrokken produkt uit het betrokken land of de betrokken landen, ten aanzien waarvan is vastgesteld dat dumping  plaatsvindt en schade wordt toegebracht, waarbij het recht gelijk is aan het bedrag waarmede de daartoe vastgestelde basisprijs de exportprijs overtreft, terwijl de bedoelde basisprijs niet meer mag bedragen dan de laagste normale prijs in het land of  de landen van levering waar normale concurrentievoorwaarden gelden. Het spreekt vanzelf dat voor de produkten waarvan de verkoopprijs beneden deze reeds vastgestelde basisprijs ligt, een nieuw anti-dumpingonderzoek moet plaatsvinden wanneer de  belanghebbende partijen dit vragen en zij hun verzoek met pertinente bewijzen staven. Indien het bestaan van dumping niet wordt vastgesteld, worden de geheven anti-dumpingrechten zo spoedig mogelijk terugbetaald. Indien anderzijds wordt vastgesteld dat  het aldus geheven recht de feitelijke marge van dumping overtreft, wordt het gedeelte van het recht dat deze marge te boven gaat zo spoedig mogelijk terugbetaald.  5. Van iedere voorlopige of definitieve, positieve of negatieve, constatering en van de herroeping van een constatering moet openbare kennisgeving worden gedaan. In geval van een positieve constatering dient de kennisgeving de bevindingen en conclusies  betreffende alle feitelijke en juridische punten die door de met het onderzoek belaste autoriteiten belangrijk worden geacht, alsmede de redenen en gronden daarvoor, te bevatten. In geval van een negatieve constatering dient de kennisgeving tenminste de  voornaamste conclusies en een samenvatting van de redenen daarvoor te bevatten. Alle kennisgevingen van constateringen worden toegezonden aan de Partij of Partijen op wier produkten de constateringen betrekking hebben en aan de kennelijk betrokken  exporteurs.   Artikel 9  Geldigheidsduur van de anti-dumpingrechten 1. Een anti-dumpingrecht blijft van toepassing zolang en voor zover dat nodig is om de dumping die de schade toebrengt, ongedaan te maken.  2. Wanneer daartoe aanleiding bestaat, onderzoeken de met het onderzoek belaste autoriteiten eigener beweging of naar aanleiding van een met inlichtingen gemotiveerd verzoek van de belanghebbende partijen, of de toepassing van het recht moet worden  voortgezet.   Artikel 10  Voorlopige maatregelen 1. Voorlopige maatregelen kunnen slechts worden genomen nadat door een voorlopige positieve constatering het bestaan van dumping en van voldoende bewijzen van schade, zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, sub a) tot en met c), is vastgesteld. Voorlopige  maatregelen worden slechts toegepast indien de betrokken autoriteiten van oordeel zijn dat deze noodzakelijk zijn om te voorkomen dat er schade wordt veroorzaakt tijdens het onderzoek.  2. De voorlopige maatregelen kunnen worden genomen in de vorm van een voorlopig recht of, bij voorkeur, van een garantie - deposito in contanten of borgstelling - gelijk aan het voorlopig geraamde bedrag van het anti-dumpingrecht, dat niet meer mag  bedragen dan de voorlopig geraamde marge van dumping. De opschorting van de bepaling van de douanewaarde is een passende voorlopige maatregel, op voorwaarde dat het normale recht en het geraamde bedrag van het anti-dumpingrecht worden aangegeven en voor  zover de opschorting van de waardebepaling aan dezelfde voorwaarden is onderworpen als de andere voorlopige maatregelen.  3. De duur van de voorlopige maatregelen wordt beperkt tot een zo kort mogelijke periode, die niet langer mag zijn dan vier maanden, of, na besluit van de betrokken autoriteiten op verzoek van exporteurs wier uitvoer een aanzienlijk percentage van de  betrokken handel vertegenwoordigt, tot een periode die niet langer mag zijn dan zes maanden.  4. De ter zake geldende bepalingen van artikel 8 zijn van overeenkomstige toepassing bij het nemen van voorlopige maatregelen.   Artikel 11  Terugwerkende kracht 1. Anti-dumpingrechten en voorlopige maatregelen worden slechts toegepast voor produkten die in het verkeer zijn gebracht na de inwerkingtreding van het besluit dat overeenkomstig artikel 8, lid 1, onderscheidenlijk artikel 10, lid 1, is genomen;  wanneer echter i) door een definitieve constatering wordt vastgesteld dat er schade is (en niet alleen een dreiging van schade of een aanzienlijke vertraging bij de vestiging van een industrie) of, in geval van een definitieve constatering van een dreiging van schade,  wanneer de uitwerking van de invoer met dumping, bij ontstentenis van de voorlopige maatregelen, tot een constatering van schade zou hebben geleid, kunnen de anti-dumpingrechten met terugwerkende kracht worden toegepast voor de periode gedurende welke  eventuele voorlopige maatregelen zijn toegepast.  Indien het in het definitieve besluit vastgestelde anti-dumpingrecht meer bedraagt dan het voorlopig betaalde recht wordt het verschil niet geïnd. Indien het in het definitieve besluit vastgestelde recht minder bedraagt dan het voorlopig betaalde recht  of het voor het stellen van de garantie geraamde bedrag wordt naar gelang van het geval het verschil terugbetaald of het recht opnieuw berekend.  ii) de bevoegde instanties, voor het bij de dumping betrokken produkt, vaststellen:  a) hetzij dat een dumping die een schade toebrengt in het verleden is geconstateerd, hetzij dat het de importeur bekend was of bekend moest zijn dat de exporteur dumping toepaste en dat deze dumping een schade zou toebrengen, en b) dat de schade is toegebracht door een incidentele dumping (massale invoer van een produkt tegen dumpingprijzen gedurende een betrekkelijk korte tijd) die van een zodanige omvang was dat, om een herhaling ervan te verhinderen, een anti-dumpingrecht  met terugwerkende kracht op deze invoer moet worden toegepast,  kan het recht worden geheven op produkten die in het verkeer zijn gebracht ten hoogste 90 dagen vóór de datum waarop voorlopige maatregelen zijn toegepast.  2. Behoudens het bepaalde in lid 1 hierboven, kan, wanneer wordt geconstateerd dat er een dreiging van schade of een aanzienlijke vertraging bestaat (doch zich nog geen schade heeft voorgedaan), een definitief antidumpingrecht slechts worden opgelegd  vanaf de datum waarop tot de dreiging van schade of de aanzienlijke vertraging wordt geconcludeerd, en wordt onverwijld overgegaan tot restitutie van elk deposito in contanten dat is verstrekt gedurende de periode van toepassing van de voorlopige  maatregelen, en tot vrijgave van alle gestelde borgtochten.  3. Wanneer een negatieve definitieve constatering wordt gedaan wordt onverwijld overgegaan tot restitutie van elk deposito in contanten dat is verstrekt gedurende de periode van toepassing van de voorlopige maatregelen, en tot vrijgave van alle gestelde  borgtochten.   Artikel 12  Anti-dumpingmaatregelen ten behoeve van een derde land 1. Een verzoek tot het nemen van anti-dumpingmaatregelen ten behoeve van een derde land moet worden gedaan door de autoriteiten van het derde land dat deze maatregelen verlangt.  2. Ter staving van het verzoek dienen inlichtingen te worden verstrekt over de prijzen, met het doel om aan te tonen dat de importen een dumping betreffen, alsmede gedetailleerde inlichtingen met het doel om aan te tonen dat de beweerde dumping de  betrokken binnenlandse industrie van het derde land schaadt. De regering van het derde land verleent alle medewerking aan de autoriteiten van het invoerende land voor het verkrijgen van alle aanvullende inlichtingen die deze autoriteiten nodig kunnen  achten.  3. De autoriteiten van het invoerende land nemen bij de behandeling van het verzoek de gevolgen van de beweerde dumping voor de gehele desbetreffende industrie van het derde land in aanmerking; met andere woorden, de schade wordt niet alleen geraamd aan  de hand van de uitwerking van de beweerde dumping op de export van de desbetreffende industrie naar het invoerende land, maar ook op de totale export van deze industrie.  4. De beslissing om aan het verzoek gevolg te geven of het te seponeren berust bij het invoerende land. Indien dit land zich bereid verklaart tot het nemen van maatregelen, dient het verzoek aan de Verdragsluitende Partijen tot goedkeuring van die  maatregelen van dit land uit te gaan.   Artikel 13  Ontwikkelingslanden Erkend wordt dat de ontwikkelde landen de bijzondere situatie van de ontwikkelingslanden speciaal in aanmerking moeten nemen bij het overwegen van de toepassing van anti-dumpingmaatregelen op grond van deze Code. De door deze Code geboden mogelijkheden  om tot constructieve oplossingen te komen moeten worden onderzocht alvorens anti-dumpingrechten worden toegepast, wanneer deze de wezenlijke belangen van de ontwikkelingslanden zouden schaden.  TWEEDE DEEL   Artikel 14  Comité voor anti-dumpingpraktijken 1. In het kader van deze Overeenkomst wordt een Comité voor anti-dumpingpraktijken, hierna "Comité" te noemen, ingesteld dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van ieder van de Partijen bij deze Overeenkomst. Het Comité verkiest zijn voorzitter; het  komt tenminste tweemaal per jaar bijeen en voorts overeenkomstig de ter zake dienende bepalingen van deze Overeenkomst op verzoek van een Partij. Het Comité oefent de bevoegdheden uit waarmee het krachtens deze Overeenkomst of door de Partijen wordt  belast en het stelt Partijen in de gelegenheid overleg te plegen over alle vraagstukken betreffende de toepassing van de Overeenkomst of de verwezenlijking van de doelstellingen daarvan. Het GATT-secretariaat treedt op als secretariaat van het Comité.  2. Het Comité kan alle dienstig geachte suborganen instellen.  3. Bij de vervulling van hun taken kunnen het Comité en de eventuele suborganen overleg plegen met en inlichtingen inwinnen bij alle instanties die naar hun oordeel daarvoor in aanmerking komen. Alvorens echter inlichtingen in te winnen bij een  instantie die de jurisdictie van een Partij valt, dient het Comité of het suborgaan de betrokken Partij daarvan in kennis te stellen. De instemming van die Partij en van iedere betrokken onderneming dient te worden verkregen.  4. De Partijen stellen het Comité onverwijld in kennis van alle getroffen, voorlopige of definitieve, anti-dumpingmaatregelen. Deze kennisgevingen liggen bij het GATT-secretariaat ter inzage voor de vertegenwoordigers van de regeringen. De Partijen  brengen tevens om de zes maanden verslag uit over alle anti-dumpingmaatregelen die in de afgelopen zes maanden zijn getroffen.   Artikel 15  (14) Overleg, bemiddeling en beslechting van geschillen 1. Elke Partij neemt de door een andere Partij te berde gebrachte bezwaren betreffende enige zaak welke de uitvoering van deze Overeenkomst raakt, in welwillende overweging en dient voldoende gelegenheid te bieden tot overleg.  2. Indien een Partij meent dat enig voordeel dat voor haar rechtstreeks of middellijk uit deze Overeenkomst voortvloeit wordt teniet gedaan of uitgehold, of dat de verwezenlijking van een van de doelstellingen van de Overeenkomst door een of meer andere  Partijen wordt belemmerd, kan zij, ten einde tot een wederzijds bevredigende regeling van de zaak te komen, schriftelijk om overleg met de betrokken Partij of Partijen verzoeken. Iedere Partij zal elk door een andere Partij geformuleerd verzoek om  overleg in welwillende overweging nemen. De betrokken Partijen maken onverwijld een aanvang met het overleg.  3. Indien een Partij van oordeel is dat het overleg ingevolge lid 2 niet tot een wederzijds overeengekomen oplossing heeft geleid en de bevoegde autoriteiten van het invoerend land maatregelen hebben genomen om definitieve anti-dumpingrechten te heffen  of prijsverbintenissen te aanvaarden, kan zij de zaak ter bemiddeling bij het Comité aanhangig maken. Wanneer een voorlopige maatregel aanzienlijke gevolgen heeft en een Partij van oordeel is dat die maatregel is genomen in strijd met de bepalingen van  artikel 10, lid 1, van deze Overeenkomst, kan die Partij deze aangelegenheid eveneens ter bemiddeling aan het Comité voorleggen. Wanneer een zaak ter bemiddeling aan het Comité wordt voorgelegd, komt het Comité binnen dertig dagen bijeen om de zaak te  onderzoeken; het verleent aan de betrokken Partijen zijn goede diensten om een wederzijds aanvaardbare oplossing te helpen vinden (15).  4. De Partijen stellen gedurende de gehele bemiddelingsperiode alles in het werk om tot een wederzijds bevredigende oplossing te komen.  5. Indien, na grondig onderzoek van de zaak door het Comité overeenkomstig lid 3, binnen drie maanden geen wederzijds overeengekomen oplossing is bereikt, stelt het Comité, wanneer een partij bij het geschil daarom verzoekt, een speciale groep samen die  tot taak heeft de kwestie te onderzoeken op basis van:  a) een schriftelijke verklaring van de verzoekende Partij waarin wordt uiteengezet hoe een voordeel, dat voor haar rechtstreeks of middellijk uit deze Overeenkomst voortvloeit, teniet is gedaan of is uitgehold, dan wel dat de verwezenlijking van de  doelstellingen van de Overeenkomst wordt belemmerd, en b) de feiten die overeenkomstig de ter zake geldende nationale procedures aan de autoriteiten van het invoerende land zijn medegedeeld.  6. Vertrouwelijke gegevens welke ter kennis van de speciale groep worden gebracht, mogen niet openbaar worden gemaakt zonder de uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de instantie die ze heeft verstrekt. Wanneer dergelijke informatie aan de  speciale groep wordt gevraagd, doch de toestemming tot openbaarmaking ontbreekt, wordt een niet-vertrouwelijke samenvatting van de gegevens verschaft waarvoor de instantie of de persoon welke de gegevens heeft verstrekt wel toestemming geeft.  7. Benevens het bepaalde in de leden 1 tot en met 6, wordt de beslechting van geschillen mutatis mutandis geregeld door de bepalingen van het Memorandum van overeenstemming betreffende kennisgeving, overleg, beslechting van geschillen en toezicht. De  leden van de speciale groepen moeten met het te behandelen onderwerp vertrouwd zijn en worden gekozen uit de Partijen die geen partij bij het geschil zijn.  DEEL III   Artikel 16  Slotbepalingen 1. Specifieke maatregelen tegen dumping van export van een andere Partij kunnen alleen worden genomen voor zover zij in overeenstemming zijn met de bepalingen van de Algemene Overeenkomst, als uitgelegd bij deze Overeenkomst (16).  Aanvaarding en toetreding 2. a) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins door de Regeringen die Partij zijn bij de Algemene Overeenkomst en door de Europese Economische Gemeenschap.  b) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins door Regeringen die voorlopig tot de Algemene Overeenkomst zijn toegetreden, onder voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de uit deze Overeenkomst  voortvloeiende rechten en verplichtingen waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen, omschreven in de akten betreffende hun voorlopige toetreding.  c) Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door iedere regering onder tussen die regering en de Partijen overeen te komen voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de uit deze Overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen,  door nederlegging, bij de Directeur-generaal van de Overeenkomstsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst, van een akte van toetreding waarin de aldus overeengekomen voorwaarden worden omschreven.  d) Ten aanzien van aanvaarding zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  Voorbehoud 3. Met betrekking tot geen enkele van de bepalingen van deze Overeenkomst kan voorbehoud worden gemaakt zonder de instemming van de andere Partijen.  Inwerkingtreding 4. Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1980 in werking voor de regeringen (17) die de Overeenkomst hebben aanvaard of ertoe zijn toegetreden op die datum. Voor iedere andere regering treedt zij in werking op de 30e dag volgende op de datum van  aanvaarding of toetreding.  Opzegging van de Overeenkomst van 1967 5. Aanvaarding van deze Overeenkomst brengt voor de Partijen bij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel, die op 30 juni 1967 in Genève is gesloten en op 1 juli 1968 in werking is  getreden, de opzegging mede van laatstgenoemde Overeenkomst van 1967. Die opzegging wordt voor iedere Partij bij deze Overeenkomst van kracht op de datum van inwerkingtreding van deze Overeenkomst voor de betrokken Partij.  Nationale wetgeving 6. a) Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of tot deze Overeenkomst toetreedt, neemt alle algemene of bijzondere maatregelen die nodig zijn opdat, uiterlijk op de dag waarop deze Overeenkomst voor haar in werking treedt, haar wetten en  voorschriften en administratieve procedures in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst, voor zover deze op de betrokken Partij van toepassing zijn.  b) Iedere Partij bij deze Overeenkomst stelt het Comité in kennis van elke wijziging in haar wetten en voorschriften in verband met deze Overeenkomst alsmede in de toepassing van deze wetten en voorschriften.  Onderzoek 7. Het Comité onderwerpt ieder jaar de toepassing en de werking van deze Overeenkomst aan een onderzoek, in het licht van de doelstellingen daarvan. Het Comité stelt ieder jaar de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst betreffende  tarieven en handel in kennis van de ontwikkelingen gedurende de periode waarop dat onderzoek betrekking heeft.  Wijzigingen 8. Partijen kunnen deze Overeenkomst wijzigen, onder andere in het licht van de bij de toepassing ervan opgedane ervaring. Wijzigingen treden, nadat zij door Partijen overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures zijn goedgekeurd, voor een  Partij pas in werking wanneer zij door de betrokken Partij zijn aanvaard.  Opzegging 9. Elke Partij kan deze overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht zestig dagen na de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel schriftelijk kennisgeving van  deze opzegging heeft ontvangen. Bij ontvangst van een dergelijke kennisgeving mag iedere Partij om de onverwijlde bijeenroeping van het Comité verzoeken.  Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen bepaalde Partijen 10. Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee Partijen indien een van beiden, op het tijdstip van aanvaarding van of toetreding tot de Overeenkomst niet in deze toepassing toestemt.  Secretariaat 11. Het GATT-secretariaat treedt op als secretariaat van deze Overeenkomst.  Nederlegging 12. Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel, die onverwijld aan alle Partijen en aan alle Verdragsluitende Partijen bij de Algemene  Overeenkomst betreffende tarieven en handel een gewaarmerkt afschrift doet toekomen van deze Overeenkomst en van iedere wijziging daarin overeenkomstig lid 8, alsmede een kennisgeving van iedere aanvaarding of toetreding overeenkomstig lid 2, en van  iedere opzegging overeenkomstig lid 9 van dit artikel.  Registratie 13. Deze Overeenkomst wordt geregistreerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, de twaalfde april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde de drie teksten gelijkelijk authentiek.   (1) Met het woord "geopend" worden in het hierna volgende de proceduremaatregelen bedoeld waarmee een Partij formeel een onderzoek begint als bedoeld in artikel 6, lid 6.(2) In deze Code wordt onder "autoriteiten" verstaan autoriteiten van  passend hoog niveau.(3) In deze Code moet onder het woord "schade", tenzij anders vermeld, worden verstaan een aanmerkelijke schade veroorzaakt aan een binnenlandse industrie, een dreiging van aanmerkelijke schade voor een binnenlandse industrie of een  aanzienlijke vertraging bij de vestiging van een binnenlandse industrie, en moet het worden geïnterpreteerd overeenkomstig de bepalingen van dit artikel.(4) Zoals omschreven in de leden 2 en 3 van dit artikel.(5) Deze factoren omvatten, onder meer, de  omvang en de prijzen van de invoer die niet tegen dumpingprijzen worden verkocht, de inkrimping van de vraag of wijzigingen in het consumptiepatroon, beperkende handelspraktijken van en concurrentie tussen de buitenlandse en de binnenlandse producenten,  technologische ontwikkelingen en de exportresultaten en produktiviteit van de binnenlandse industrie.(6) Bij voorbeeld (niet limitatief) zouden er overtuigende redenen moeten zijn om aan te nemen dat zich in de onmiddellijke toekomst een aanzienlijke  stijging van de invoer van het betrokken produkt tegen dumpingprijzen zal voordoen.(7) Tussen de Partijen dient overeenstemming te worden bereikt over de definitie van het woord "verbonden" in de zin van deze Code.(8) In de zin van deze Code wordt onder  "heffen" verstaan de definitieve wettelijke toepassing of inning van een recht of heffing.(9) Zoals omschreven in artikel 4.(10) Partijen zijn ervan op de hoogte dat op het grondgebied van bepaalde Partijen de bekendmaking verplicht kan worden gesteld  bij een nauwkeurig geformuleerd bevel.(11) Partijen zijn overeengekomen dat verzoeken om vertrouwelijke behandeling niet willekeurig mogen worden afgewezen.(12) Daar in de verschillende regelingen van de verschillende landen uiteenlopende termen worden  gebruikt, wordt de term "constatering" in het hierna volgende gebezigd ter aanduiding van een formeel besluit of een formele vaststelling.(13) Het woord "kan" mag niet in die zin worden uitgelegd dat het de mogelijkheid biedt om de procedure voort te  zetten tegelijk met de toepassing van prijsverbintenissen, tenzij dit geschiedt overeenkomstig het bepaalde in lid 3.(14) Indien er tussen Partijen geschillen rijzen in verband met uit deze Overeenkomst voortvloeiende rechten en verplichtingen, dienen  Partijen de in deze Overeenkomst omschreven procedures voor de beslechting van geschillen te voltooien, voordat zij gebruik maken van rechten die zij op grond van de Algemene Overeenkomst kunnen doen gelden.(15) In dit verband kan het Comité de aandacht  van Partijen vestigen op die gevallen waarin, naar het oordeel van het Comité, de naar voren gebrachte beweringen niet op goede gronden steunen.(16) Deze bepaling strekt er niet toe te verhinderen dat in voorkomend geval maatregelen worden genomen op  grond van andere ter zake dienende bepalingen van de Algemene Overeenkomst.(17) De term "regering" wordt geacht mede te omvatten de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap.     ADDENDUM 1   bij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel De onderstaande verklaring wordt verspreid op verzoek van de delegaties van Oostenrijk, Brazilië, Canada, Colombia, de Europese Gemeenschappen, Egypte, Finland, Japan, Noorwegen, Roemenië, Zweden, Zwitserland en de Verenigde Staten.  In verband met de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel hebben de bovengenoemde delegaties, gelet op de in artikel 13 van de Overeenkomst vervatte toezegging dat de ontwikkelde  landen de bijzondere situatie van de ontwikkelingslanden in aanmerking moeten nemen wanneer zij overwegen anti-dumpingmaatregelen op grond van de onderhavige Code toe te passen, overeenstemming bereikt over het volgende:  1. In de ontwikkelingslanden spelen de regeringen een belangrijke rol bij het bevorderen van de economische groei en ontwikkeling overeenkomstig hun nationale prioriteiten, en hun economische regelingen voor de exportsector kunnen verschillen van die  voor hun nationale sectoren, hetgeen onder meer verschillen in de kostenstructuur kan meebrengen. De onderhavige Overeenkomst heeft niet ten doel de ontwikkelingslanden te verhinderen om bepaalde maatregelen in dit verband te nemen, maatregelen in de  exportsector daaronder begrepen, voor zover daarvan gebruik wordt gemaakt op een wijze die verenigbaar is met de bepalingen van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel die op deze landen van toepassing zijn.  2. In het geval van invoer uit een ontwikkelingsland rechtvaardigt het feit dat de uitvoerprijs lager kan zijn dan de vergelijkbare prijs van het soortgelijk produkt indien dit bestemd is voor het binnenlandse verbruik in het uitvoerende land, op zich  geen onderzoek naar of vaststelling van dumping, tenzij tevens de in artikel 5, lid 1, genoemde factoren aanwezig zijn. Speciale aandacht moet worden geschonken aan alle gevallen waarin vanwege het feit dat bijzondere economische omstandigheden van  invloed zijn op de prijzen op de binnenlandse markt, deze prijzen geen realistische commerciële basis verschaffen voor het berekenen van de dumping. In dergelijke gevallen wordt de normale waarde aan de hand waarvan moet worden bepaald of ten aanzien  van de betrokken goederen dumping plaatsvindt, geverifieerd door bij voorbeeld de uitvoerprijs te vergelijken met de vergelijkbare prijs van het soortgelijk produkt bij uitvoer naar een willekeurig derde land of met de produktiekosten van de uitgevoerde  goederen in het land van oorsprong verhoogd met een redelijk bedrag voor administratie-, distributie- en andere kosten en voor de winst.  De bovengenoemde delegaties zijn van oordeel dat er derhalve geen aanleiding meer bestaat om het wijzigingsvoorstel met betrekking tot de tekst van de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en  handel te handhaven.        ADDENDUM 2   bij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel De onderstaande verklaring wordt verspreid op verzoek van de delegaties van Oostenrijk, Brazilië, Canada, Colombia, de Europese Gemeenschappen, Egypte, Finland, Japan, Noorwegen, Roemenië, Zweden, Zwitserland en de Verenigde Staten.  Erkend wordt dat de ontwikkelingslanden tijdens de aanvangsperiode bijzondere moeilijkheden kunnen ondervinden bij de aanpassing van hun wetgeving aan de eisen van de Code, onder meer administratieve en infrastructurele moeilijkheden wanneer zij een  anti-dumpingonderzoek ondernemen. Het Comité voor anti-dumpingpraktijken kan derhalve op speciaal verzoek en onder bepaalde voorwaarden waarover van geval tot geval moet worden onderhandeld, voor een beperkte tijd uitzonderingen toestaan op alle of een  deel van de verplichtingen voor onderzoek dat door een ontwikkelingsland wordt ondernomen overeenkomstig de onderhavige Overeenkomst.  De ontwikkelde landen die partij zijn bij de onderhavige Overeenkomst zullen ernaar streven om op verzoek en onder nader overeen te komen voorwaarden aan de ontwikkelingslanden die partij bij de onderhavige Overeenkomst zijn technische bijstand te  verlenen voor de toepassing van de onderhavige Overeenkomst, inclusief de opleiding van personeel, en inlichtingen te verstrekken over de methoden, technieken en andere aspecten voor het uitvoeren van onderzoek naar dumpingpraktijken.       OVEREENKOMST INZAKE PROCEDURES OP HET GEBIED VAN INVOERVERGUNNINGEN   PREAMBULE UIT HOOFDE van de multilaterale handelsbesprekingen zijn de Partijen bij de Overeenkomst inzake procedures op het gebied van invoervergunningen (hierna de "Partijen" en de "Overeenkomst" genoemd);  GELEID door de wens de doelstellingen van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel (hierna "Algemene Overeenkomst" of "GATT" genoemd) na te streven;  MET INACHTNEMING van de bijzondere behoeften van de ontwikkelingslanden op het gebied van handel, ontwikkeling en financiën;  ERKENNENDE dat automatische invoervergunningen voor bepaalde doeleinden nuttig zijn en dat zij niet zouden moeten worden gebruikt om het handelsverkeer te beperken;  ERKENNENDE dat invoervergunningen kunnen worden gebruikt om maatregelen te beheren zoals die welke krachtens de desbetreffende bepalingen van het GATT zijn aangenomen;  EVENEENS IN HET BESEF dat het onjuiste gebruik van de procedures op het gebied van invoervergunningen het verloop van de internationale handel kan belemmeren;  GELEID door de wens de in de internationale handel gebruikte administratieve procedures en gebruiken te vereenvoudigen en doorzichtig te maken alsmede erop toe te zien dat deze procedures en gebruiken op eerlijke en billijke wijze worden toegepast en  beheerd;  GELEID door de wens te voorzien in de instelling van een overlegmechanisme en in de snelle, doeltreffende en rechtvaardige beslechting van de geschillen die zich in het kader van deze Overeenkomst kunnen voordoen,  HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:   Artikel 1  Algemene bepalingen 1. Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt onder formaliteiten inzake invoervergunningen verstaan de administratieve procedures (1) die worden gebruikt voor de toepassing van regelingen inzake invoervergunningen waarvoor als voorwaarde voor de  invoer op het douanegebied van het invoerende land wordt gesteld dat aan de bevoegde administratieve instantie een aanvraag of andere documenten (verschillend van de voor douanedoeleinden benodigde documenten) worden voorgelegd.  2. De Partijen zien erop toe dat de administratieve procedures die worden gebruikt voor de tenuitvoerlegging van de regelingen inzake invoervergunningen in overeenstemming zijn met de desbetreffende bepalingen van het GATT, de bijlagen en protocollen  daarvan, zoals die door deze Overeenkomst worden uitgelegd, ten einde eventuele uit een onjuiste toepassing van deze procedures voortvloeiende distorsies van de handelsstromen te voorkomen, zulks met inachtneming van de doelstellingen inzake economische  ontwikkeling en de behoeften op het gebied van financiën en handel van de ontwikkelingslanden.  3. De voorschriften betreffende de procedures op het gebied van invoervergunningen zijn wat de toepassing ervan betreft, neutraal en worden op eerlijke en billijke wijze beheerd.  4. De voorschriften en alle inlichtingen betreffende de procedures voor de indiening van aanvragen, met inbegrip van de voorwaarden waaronder personen, ondernemingen of instellingen in aanmerking komen om zulke aanvragen in te dienen, alsmede de lijsten  van produkten waarvoor een vergunning is vereist, worden onverwijld bekendgemaakt opdat de regeringen en handelaren hiervan kennis kunnen nemen. Iedere wijziging hetzij in de voorschriften betreffende de procedures op het gebied van invoervergunningen,  hetzij in de lijsten van produkten waarvoor een vergunning is vereist, wordt eveneens onverwijld en op dezelfde wijze bekendgemaakt. Exemplaren van deze bekendmakingen worden eveneens ter beschikking gesteld van het secretariaat van het GATT.  5. De aanvraagformulieren en, in voorkomend geval, de vernieuwingsformulieren zijn zo eenvoudig mogelijk. Bij de aanvraag kan worden verzocht om documenten en inlichtingen die absoluut noodzakelijk worden geacht voor de goede werking van de regeling  inzake vergunningen.  6. De aanvraagprocedures en, in voorkomend geval, de vernieuwingsprocedures zijn zo eenvoudig mogelijk. De aanvragers moeten zich voor hun aanvraag slechts richten tot één enkele administratieve instantie die te voren in de in lid 4 bedoelde  voorschriften nader wordt omschreven, en zij beschikken daartoe over een redelijke termijn. In de gevallen waarin het absoluut noodzakelijk is dat een aanvrager zich voor een aanvraag tot meer dan één administratieve instantie wendt, is het aantal van  die instanties zo beperkt mogelijk.  7. Geen enkele aanvraag wordt afgewezen op grond van kleine vergissingen in de documentatie waardoor de daarin verstrekte basisgegevens niet worden gewijzigd. Voor verzuimen of vergissingen die kennelijk zonder frauduleuze bedoeling of niet door  ernstige nalatigheid in de documenten of in de procedures zijn geslopen worden geen hogere boetes opgelegd dan bij wijze van waarschuwing alleen nodig is.  8. Met een vergunning ingevoerde goederen worden niet afgewezen op grond van kleine variaties in waarde, hoeveelheid of gewicht ten opzichte van de op de vergunning vermelde cijfers, zulks ten gevolge van verschillen die tijdens het vervoer zijn  ontstaan, verschillen in verband met de verlading van de goederen als stortgoed dan wel andere kleine verschillen die verenigbaar zijn met normale handelsgebruiken.  9. De deviezen die nodig zijn voor de betaling van met een vergunning ingevoerde goederen worden op dezelfde basis ter beschikking gesteld van de houders van invoervergunningen als van de importeurs van goederen waarvoor geen invoervergunning is  vereist.  10. Ten aanzien van de uitzonderingen om redenen van veiligheid zijn de bepalingen van artikel XXI van het GATT van toepassing.  11. De bepalingen van deze Overeenkomst verplichten de Partijen er niet toe vertrouwelijke inlichtingen te onthullen waarvan de verspreiding een belemmering zou vormen voor de toepassing van de nationale wetgeving, strijdig zou zijn met het openbaar  belang of afbreuk zou doen aan de rechtmatige handelsbelangen van openbare of particuliere ondernemingen.   Artikel 2  Automatische invoervergunningen (2) 1. Onder automatische invoervergunningen worden invoervergunningen verstaan die op aanvraag zonder restrictie worden toegekend.  2. Naast artikel 1, leden 1 tot en met 11, en artikel 2, lid 1, zijn de volgende bepalingen (3) van toepassing op de procedures inzake automatische invoervergunningen:  a) de procedures inzake automatische invoervergunningen worden niet zodanig beheerd dat zij restrictieve gevolgen hebben voor de invoer waarvoor een automatische vergunning geldt;  b) de Partijen erkennen dat automatische invoervergunningen noodzakelijk kunnen zijn wanneer er geen andere passende procedures bestaan. De automatische invoervergunningen kunnen gehandhaafd blijven zolang de omstandigheden die aan de invoering ervan  ten grondslag liggen blijven bestaan of zolang de fundamentele administratieve doelstellingen ervan niet op passender wijze kunnen worden verwezenlijkt;  c) alle personen, ondernemingen of instellingen die voldoen aan de door het importerende land voorgeschreven wettelijke voorwaarden om invoerhandelingen met betrekking tot de aan een automatische invoervergunning onderworpen produkten te verrichten,  komen gelijkelijk in aanmerking om invoervergunningen aan te vragen en te verkrijgen;  d) de aanvragen voor invoervergunningen kunnen op elke werkdag vóór de inklaring van de goederen worden ingediend;  e) de naar behoren en in hun geheel ingediende aanvragen voor invoervergunningen worden onmiddellijk na ontvangst goedgekeurd voor zover dat in administratief opzicht mogelijk is en in ieder geval binnen een maximumtermijn van tien werkdagen.   Artikel 3  Niet-automatische invoervergunningen Naast artikel 1, leden 1 tot en met 11, zijn de volgende bepalingen van toepassing op de procedures inzake niet-automatische invoervergunningen, dat wil zeggen procedures inzake invoervergunningen die niet onder de bepalingen van de leden 1 en 2 van  artikel 2 vallen:  a) de aangenomen procedures inzake vergunningen en de bij de afgifte van de invoervergunningen gevolgde gebruiken van beheer van de contingenten en van andere invoerbeperkingen mogen voor de invoerhandel geen restrictieve gevolgen hebben naast die welke  door de instelling van de beperking worden veroorzaakt;  b) de Partijen verstrekken op verzoek van elke Partij die belang heeft bij de handel in het betrokken produkt, alle dienstige inlichtingen betreffende:  i) de toepassing van de beperking,  ii) de tijdens een recente periode toegekende invoervergunningen,  iii) de verdeling van deze vergunningen tussen de leverende landen, en iv) wanneer zulks doenlijk is, invoerstatistieken (dat wil zeggen waarde en/of omvang) betreffende de produkten waarvoor een invoervergunning is vereist. Van de ontwikkelingslanden wordt niet verwacht dat zij uit dien hoofde extra administratieve of  financiële lasten op zich nemen;  c) de Partijen die door middel van vergunningen contingenten beheren, delen de totale omvang en/of de totale waarde van de toe te passen contingenten mede, alsook de begin- en einddata daarvan en elke wijziging ter zake;  d) in het geval van tussen de leverende landen verdeelde contingenten stelt de Partij die de beperking toepast alle andere Partijen die belang hebben bij de levering van het betrokken produkt onverwijld in kennis van het aandeel van het contingent,  uitgedrukt in omvang of waarde, dat voor de lopende periode aan de verschillende leverende landen is toegekend en maakt zij zulks algemeen bekend;  e) wanneer een nauwkeurige openingsdatum voor de indiening van de aanvragen voor invoervergunningen is vastgesteld, worden de in artikel 1, lid 4, bedoelde voorschriften en lijsten van produkten zolang mogelijk vóór deze datum bekendgemaakt, of  onmiddellijk na de aankondiging van het contingent of van een andere maatregel die tot het verkrijgen van een invoervergunning verplicht;  f) alle personen, ondernemingen of instellingen die voldoen aan de door het importerende land voorgeschreven wettelijke voorwaarden komen gelijkelijk in aanmerking om invoervergunningen aan te vragen en te verlangen dat hun aanvragen in overweging  worden genomen. Indien een aanvraag voor een vergunning niet wordt ingewilligd, worden de redenen daarvan op verzoek bekendgemaakt aan de aanvrager die overeenkomstig de nationale wetgeving of procedures van het invoerende land recht van beroep of van  herziening heeft;  g) de termijn voor de behandeling van de aanvragen is zo kort mogelijk;  h) de geldigheidsduur van de invoervergunningen is redelijk en niet zo kort dat de invoer hierdoor wordt belemmerd. De invoer uit verre landen mag hierdoor niet worden belemmerd, behalve in speciale gevallen waarin de invoer noodzakelijk is om te  voorzien in onverwachte behoeften op korte termijn;  i) bij het beheer van de contingenten verhinderen de Partijen niet dat de invoer overeenkomstig de afgegeven invoervergunningen wordt verricht en trachten zij niet het volledige gebruik van de contingenten tegen te gaan;  j) bij de afgifte van invoervergunningen houden de Partijen rekening met de wenselijkheid invoervergunningen af te geven die overeenkomen met in economisch opzicht belangrijke hoeveelheden produkten;  k) bij de verdeling van de invoervergunningen moeten de Partijen rekening houden met de vroegere door de aanvrager verrichte invoer, eveneens indien de hem verstrekte invoervergunningen volledig zijn gebruikt, in de loop van een recente  referentieperiode; l) er wordt op toegezien dat een redelijke toewijzing van invoervergunningen aan nieuwe importeurs plaatsvindt, zulks met inachtneming van de wenselijkheid om invoervergunningen af te geven die overeenkomen met in economisch opzicht belangrijke  hoeveelheden produkten. In dit verband dient speciale aandacht te worden geschonken aan de importeurs die produkten van oorsprong uit ontwikkelingslanden, met name de minst gevorderde landen, importeren;  m) in het geval van door middel van invoervergunningen beheerde contingenten die niet tussen die leverende landen worden verdeeld, hebben de houders van een invoervergunning (4) de vrije keuze van de invoerbronnen. In geval van tussen de leverende  landen verdeelde contingenten vermeldt de vergunning duidelijk het land of de landen;  n) bij de toepassing van de bepalingen van artikel 1, lid 8, kunnen de toekomstige verdelingen van invoervergunningen worden aangepast ter compensatie van die invoer die het vroegere niveau van de vergunningen overschrijdt.   Artikel 4  Instellingen, overleg en beslechting van geschillen1. Uit hoofde van deze Overeenkomst wordt een Comité voor invoervergunningen (in deze Overeenkomst het "Comité" genoemd) ingesteld, bestaande uit vertegenwoordigers van elk der Partijen. Het Comité kiest zijn Voorzitter en komt zo vaak noodzakelijk is  bijeen om de Partijen in de gelegenheid te stellen overleg te plegen over alle vraagstukken met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst of de bevordering van de doelstellingen ervan.  2. Het overleg en de beslechting van geschillen voor wat betreft elk vraagstuk met betrekking tot de toepassing van deze Overeenkomst vallen onder de procedures van de artikelen XXII en XXIII van het GATT.   Artikel 5  Slotbepalingen 1. Aanvaarding en toetreding a) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die Verdragsluitende Partij zijn bij het GATT en door de Europese Economische Gemeenschap.  b) Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de regeringen die voorlopig tot het GATT zijn toegetreden op voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit  hoofde van deze Overeenkomst, waarbij rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen uit hoofde van de instrumenten inzake hun voorlopige toetreding.  c) Deze Overeenkomst staat open voor toetreding van elke andere regering tegen tussen die regering en de Partijen overeen te komen voorwaarden die verband houden met de daadwerkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen uit hoofde van deze  Overeenkomst, door bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT een toetredingsinstrument neder te leggen waarin de aldus overeengekomen voorwaarden zijn opgenomen.  d) Wat de aanvaarding betreft zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van het GATT van toepassing.  2. Voorbehoud Zonder toestemming van de andere Partijen mag geen voorbehoud ten aanzien van de bepalingen van deze Overeenkomst worden gemaakt.  3. Inwerkingtreding Deze Overeenkomst treedt op 1 januari 1980 in werking voor de regeringen (5) die deze op deze datum hebben aanvaard of hiertoe zijn toegetreden. Voor iedere andere regering treedt deze Overeenkomst in werking op de 30e dag volgende op die waarop zij  deze heeft aanvaard of hiertoe is toegetreden.  4. Nationale wetgeving a) Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of hiertoe toetreedt, zorgt er uiterlijk op de datum waarop deze Overeenkomst wat haar betreft in werking treedt, voor dat haar wetten, verordeningen en administratieve procedures in overeenstemming  zijn met de bepalingen van deze Overeenkomst.  b) Iedere Partij stelt het Comité in kennis van iedere wijziging in haar wetten en verordeningen met betrekking tot de bepalingen van deze Overeenkomst alsmede in de toepassing van deze wetten en verordeningen.  5. Onderzoek Het Comité stelt naar gelang van de noodzaak, maar ten minste éénmaal per twee jaar een onderzoek in naar de tenuitvoerlegging en de toepassing van deze Overeenkomst, zulks met inachtneming van de doelstellingen ervan. Het Comité stelt de Partijen in  kennis van de feiten die zich gedurende de periode waarop dit onderzoek betrekking heeft, hebben voorgedaan.  6. Wijzigingen De Partijen kunnen deze Overeenkomst wijzigen, met name op grond van de bij de tenuitvoerlegging ervan opgedane ervaring. Wanneer een wijziging door de Partijen overeenkomstig de door het Comité opgestelde procedures is goedgekeurd, wordt deze ten  opzichte van een Partij eerst van kracht wanneer deze Partij de wijziging heeft aanvaard.  7. Opzegging Elke Partij kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht na het verstrijken van een termijn van 60 dagen te rekenen vanaf de datum waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT hiervan schriftelijke  kennisgeving heeft ontvangen. Na ontvangst van deze kennisgeving kan elke Partij om onmiddellijke bijeenroeping van het Comité verzoeken.  8. Niet-toepassing van deze Overeenkomst tussen Partijen Deze Overeenkomst is niet van toepassing tussen twee Partijen indien één van deze Partijen op het tijdstip dat zij deze Overeenkomst aanvaardt of hiertoe toetreedt, niet instemt met deze toepassing.  9. Secretariaat Het secretariaat van het GATT neemt het secretariaat van deze Overeenkomst waar.  10. Nederlegging Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij het GATT, die aan elke Partij bij deze Overeenkomst en aan elke Verdragsluitende Partij bij het GATT onverwijld een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift  van deze Overeenkomst toezendt, alsmede van elke wijziging in deze Overeenkomst krachtens artikel 5, lid 6, alsook een kennisgeving van elke aanvaarding of toetreding overeenkomstig artikel 5, lid 1, en van elke opzegging overeenkomstig artikel 5, lid  7.  11. Registratie Deze Overeenkomst zal worden geregistreerd overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève op twaalf april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar in de Engelse, Spaanse en Franse taal, welke drie teksten gelijkelijk authentiek zijn.   (1) Die welke worden aangeduid met de term "vergunningen" alsmede andere soortgelijke administratieve procedures.(2) De procedures inzake invoervergunningen waarvoor borgstelling is vereist en die geen beperkende invloed op de invoer hebben,  moeten worden geacht te vallen onder de bepalingen van artikel 2, leden 1 en 2.(3) Elk ontwikkelingsland dat Partij is bij deze Overeenkomst en dat door de voorschriften sub d) en e) van dit lid specifieke moeilijkheden ondervindt, kan na kennisgeving  aan het in artikel 4, lid 1, bedoelde Comité de toepassing van het bepaalde in deze alinea's uitstellen voor een periode van ten hoogste twee jaar te rekenen vanaf de datum waarop de Overeenkomst voor die Partij in werking treedt.(4) Soms "houders van  contingenten" genoemd.(5) Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt de term "regering" geacht de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap te omvatten.    OVEREENKOMST INZAKE DE TOEPASSING VAN ARTIKEL VII VAN DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   ALGEMENE INLEIDING 1. Het uitgangspunt voor de bepaling van de douanewaarde uit hoofde van deze Overeenkomst is de "transactiewaarde" als omschreven in artikel 1. Artikel 1 dient te worden gelezen in samenhang met artikel 8, dat onder meer voorziet in aanpassingen op de  werkelijk betaalde of te betalen prijs, wanneer bepaalde specifieke elementen die worden geacht deel uit te maken van de douanewaarde, ten laste van de koper komen, maar niet zijn begrepen in de werkelijk voor de ingevoerde goederen betaalde of te  betalen prijs. In artikel 8 is tevens bepaald dat sommige prestaties van de koper ten gunste van de verkoper, die veeleer in de vorm van bepaalde goederen of diensten dan in de vorm van geld kunnen worden verstrekt, tot de transactiewaarde behoren. In  de artikelen 2 tot en met 7 worden de methoden aangegeven voor de bepaling van de douanewaarde, indien deze bepaling niet kan geschieden met toepassing van het bepaalde in artikel 1.  2. Wanneer de douanewaarde niet kan worden bepaald met toepassing van het bepaalde in artikel 1, dienen de douane-administratie en de importeur normaliter overleg te plegen om de basis vast te stellen van de waarde met toepassing van het bepaalde in  artikel 2 of 3. Het kan bij voorbeeld voorkomen dat de importeur over inlichtingen beschikt betreffende de douanewaarde van ingevoerde identieke of soortgelijke goederen waarover de douane-administratie van de invoerhaven niet direct beschikt.  Anderzijds kan de douane-administratie over inlichtingen beschikken betreffende de douanewaarden van ingevoerde identieke of soortgelijke goederen die voor de importeur niet gemakkelijk toegankelijk zijn. Door overleg tussen beide partijen kunnen  inlichtingen worden uitgewisseld, met inachtneming van de verplichtingen betreffende het handelsgeheim, ten einde de passende grondslag voor de douanewaarde vast te stellen.  3. De artikelen 5 en 6 verschaffen twee grondslagen voor de bepaling van de douanewaarde wanneer deze niet kan worden bepaald op grond van de transactiewaarde van de ingevoerde goederen of van ingevoerde identieke of soortgelijke goederen. Krachtens  artikel 5, lid 1, wordt de douanewaarde bepaald op grond van de prijs waarvoor de goederen in de staat waarin zij worden ingevoerd, worden verkocht aan een niet verbonden koper in het land van invoer. De importeur heeft, op diens verzoek, tevens het  recht om met toepassing van het bepaalde in artikel 5 de douanewaarde te doen bepalen van de goederen die na invoer aan een bewerking of verwerking worden onderworpen. Krachtens artikel 6 wordt de douanewaarde bepaald op grond van de berekende waarde.  Bij beide methoden doen zich bepaalde moeilijkheden voor en om deze reden heeft de importeur krachtens het bepaalde in artikel 4 het recht de volgorde te kiezen waarin beide methoden worden toegepast.  4. In artikel 7 wordt aangegeven hoe de douanewaarde wordt bepaald in de gevallen waarin zulks op basis van geen enkele van de voorafgaande artikelen kan geschieden.  PREAMBULE GELET OP de multilaterale handelsbesprekingen,  IN HET VERLANGEN de doelstellingen van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel, (hierna te noemen "Algemene Overeenkomst" of "GATT"), te bevorderen en aanvullende voordelen te verzekeren voor de internationale handel van  ontwikkelingslanden;  IN DE ERKENNING van het belang van de bepalingen van artikel VII van de Algemene Overeenkomst en in het verlangen regelen vast te stellen ten einde te komen tot grotere eenvormigheid en zekerheid bij de toepassing van deze bepalingen;  IN DE ERKENNING van de noodzaak van een rechtvaardig, eenvormig en neutraal systeem voor de bepaling van de douanewaarde van de goederen, hetwelk het gebruik van willekeurig vastgestelde of fictieve douanewaarden uitsluit;  IN DE ERKENNING dat de grondslag voor de berekening van de douanewaarde van de goederen behoort te zijn, zoveel als mogelijk is, de transactiewaarde van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald;  IN DE ERKENNING dat de douanewaarde behoort te worden vastgesteld volgens eenvoudige en rechtvaardige maatstaven, die in overeenstemming zijn met de handelspraktijk en dat de wijze van vaststelling van de waarde van algemene toepassing behoort te zijn  zonder onderscheid te maken tussen de bronnen van herkomst;  IN DE ERKENNING dat de wijze van vaststelling van de douanewaarde niet behoort te worden gebruikt voor de bestrijding van dumping,  Zijn de Partijen bij deze Overeenkomst, hierna te noemen "Partijen", het volgende overeengekomen:  DEEL I REGELEN VOOR DE BEPALING VAN DE DOUANEWAARDE   Artikel 1  1. De douanewaarde van ingevoerde goederen is de transactiewaarde, dat wil zeggen de voor de goederen werkelijk betaalde of te betalen prijs indien zij worden verkocht voor uitvoer naar het land van invoer, aangepast overeenkomstig artikel 8,  op voorwaarde:  a) dat er geen beperkingen zijn voor wat betreft de beschikking over of het gebruik van de goederen door de koper, met uitzondering van beperkingen die:  i) worden opgelegd of geëist door de wet of de autoriteiten in het land van invoer;  ii) het geografisch gebied bepalen waarbinnen de goederen mogen worden doorverkocht; of iii) de waarde van de goederen niet aanzienlijk beïnvloeden;  b) dat de verkoop of de prijs niet is beïnvloed door enige voorwaarde of prestatie waarvoor een waarde met betrekking tot de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, niet kan worden vastgesteld;  c) dat geen enkel deel van de opbrengst van latere wederverkoop, overdracht of gebruik van de goederen door de koper rechtstreeks of zijdelings ten goede zal komen aan de verkoper, tenzij een aanpassing overeenkomstig artikel 8 mogelijk is; en d) dat de koper en de verkoper niet verbonden zijn of, indien de koper en de verkoper zijn verbonden, dat de transactiewaarde voor douanedoeleinden aanvaardbaar is ingevolge het bepaalde in lid 2 van dit artikel.  2. a) Bij het vaststellen of de transactiewaarde aanvaardbaar is voor de doeleinden van lid 1, is het feit dat de koper en de verkoper verbonden zijn in de zin van artikel 15, op zichzelf geen reden de transactiewaarde als niet aanvaardbaar aan te  merken. In een dergelijk geval worden de omstandigheden van de verkoop onderzocht en wordt de transactiewaarde aanvaard op voorwaarde dat de verbondenheid geen invloed heeft gehad op de prijs. Indien, in het licht van de informatie die van de importeur  of anderszins is verkregen, de douane redenen heeft aan te nemen dat de verbondenheid de prijs heeft beïnvloed, deelt zij die redenen mede aan de importeur, die een redelijke gelegenheid krijgt te reageren. Indien de importeur dit verlangt, wordt hij  van de redenen schriftelijk in kennis gesteld.  b) Bij een verkoop tussen verbonden personen wordt de transactiewaarde aanvaard en de waarde van de goederen vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van lid 1, indien de importeur aantoont dat op hetzelfde of ongeveer hetzelfde tijdstip die waarde één  van de volgende waarden zeer dicht nabij komt:  i) de transactiewaarde van identieke of soortgelijke goederen bij verkopen voor uitvoer naar hetzelfde land van invoer aan niet verbonden kopers;  ii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen zoals vastgesteld met toepassing van de bepalingen van artikel 5;  iii) de douanewaarde van identieke of soortgelijke goederen zoals vastgesteld met toepassing van de bepalingen van artikel 6;  iv) de transactiewaarde bij verkopen voor uitvoer naar hetzelfde land van invoer aan niet verbonden kopers van goederen die identiek aan de ingevoerde goederen zouden zijn indien zij niet in verschillende landen waren vervaardigd, mits de verkopers in  beide onderling vergeleken transacties niet verbonden zijn.  Bij de toepassing van de vorenstaande tests wordt terdege rekening gehouden met aangetoonde verschillen in handelsniveau, hoeveelheidsniveau, de elementen genoemd in artikel 8 en met kosten die de verkoper draagt bij verkopen aan niet met hem verbonden  kopers en die hij niet draagt bij verkopen aan kopers die met hem zijn verbonden.  c) De tests van lid 2, sub b), moeten worden gebruikt op verzoek van de importeur en mogen alleen dienen voor vergelijking. Vervangende waarden kunnen niet worden vastgesteld met toepassing van lid 2, sub b).   Artikel 2  1. a) Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen niet kan worden vastgesteld met toepassing van de bepalingen van artikel 1, is de douanewaarde de transactiewaarde van identieke goederen, die zijn verkocht voor uitvoer naar hetzelfde  land van invoer en die zijn uitgevoerd op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip als dat van uitvoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald.  b) Bij de toepassing van dit artikel wordt de douanewaarde vastgesteld door gebruik te maken van de transactiewaarde van identieke goederen die zijn verkocht op hetzelfde handelsniveau en in nagenoeg dezelfde hoeveelheid als de goederen waarvan de  waarde wordt bepaald. Bij afwezigheid van een dergelijke verkoop wordt gebruik gemaakt van de transactiewaarde van identieke goederen die zijn verkocht op een verschillend handelsniveau en/of in verschillende hoeveelheden, aangepast ten einde rekening  te houden met de verschillen in handelsniveau en/of hoeveelheid, mits dergelijke aanpassingen kunnen worden gegrond op bewijzen waaruit duidelijk blijkt dat zij redelijk en exact zijn en daargelaten of daaruit een verhoging of een verlaging van de  waarde voortvloeit.  2. Indien de in artikel 8, lid 2, bedoelde kosten zijn begrepen in de transactiewaarde, wordt deze waarde aangepast ten einde rekening te houden met belangrijke verschillen die, als gevolg van de verschillende afstanden en wijzen van vervoer, tussen de  kosten voor de ingevoerde goederen en de in aanmerking genomen identieke goederen kunnen bestaan.  3. Indien bij de toepassing van dit artikel meer dan één transactiewaarde van identieke goederen wordt gevonden, wordt de laagste van die waarden gebruikt voor de vaststelling van de douanewaarde van de ingevoerde goederen.   Artikel 3 1. a) Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen niet kan worden vastgesteld met toepassing van de bepalingen van de artikelen 1 en 2, is de douanewaarde de transactiewaarde van soortgelijke goederen, die zijn verkocht voor uitvoer  naar hetzelfde land van invoer en die zijn uitgevoerd op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip als dat van uitvoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald.  b) Bij de toepassing van dit artikel wordt de douanewaarde vastgesteld door gebruik te maken van de transactiewaarde van soortgelijke goederen die zijn verkocht op hetzelfde handelsniveau en in nagenoeg dezelfde hoeveelheid als de goederen waarvan de  waarde wordt bepaald. Bij afwezigheid van een dergelijke verkoop wordt gebruik gemaakt van de transactiewaarde van soortgelijke goederen die zijn verkocht op een verschillend handelsniveau en/of in verschillende hoeveelheden, aangepast ten einde  rekening te houden met de verschillen in handelsniveau en/of hoeveelheid, mits dergelijke aanpassingen kunnen worden gegrond op bewijzen waaruit duidelijk blijkt dat zij redelijk en exact zijn en daargelaten of daaruit een verhoging of een verlaging van  de waarde voortvloeit.  2. Indien de in artikel 8, lid 2, bedoelde kosten zijn begrepen in de transactiewaarde, wordt deze waarde aangepast ten einde rekening te houden met belangrijke belangrijke verschillen die, als gevolg van de verschillende afstanden en wijzen van  vervoer, tussen de kosten voor de ingevoerde goederen en de in aanmerking genomen soortgelijke goederen kunnen bestaan.  3. Indien bij de toepassing van dit artikel meer dan één transactiewaarde van soortgelijke goederen wordt gevonden, wordt de laagste van die waarden gebruikt voor de vaststelling van de douanewaarde van de ingevoerde goederen.   Artikel 4  Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen niet kan worden vastgesteld met toepassing van de bepalingen van de artikelen 1, 2 en 3, wordt de douanewaarde vastgesteld met toepassing van de bepalingen van artikel 5 of, indien de  douanewaarde niet kan worden vastgesteld met toepassing van dat artikel, met toepassing van de bepalingen van artikel 6, met dien verstande dat de volgorde van toepassing van de artikelen 5 en 6 op verzoek van de importeur wordt omgekeerd.   Artikel 5  1. a) Indien de ingevoerde goederen dan wel ingevoerde identieke of soortgelijke goederen in het land van invoer worden verkocht in de staat waarin zij zijn ingevoerd, wordt de douanewaarde van de ingevoerde goederen met toepassing van de  bepalingen van dit artikel gebaseerd op de prijs per eenheid waartegen, op of omstreeks het tijdstip van invoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, de ingevoerde goederen dan wel ingevoerde identieke of soortgelijke goederen aldus in de  grootste totale hoeveelheid worden verkocht aan personen die niet zijn verbonden met de personen van wie zij deze goederen kopen, onder aftrek van de volgende elementen:  i) hetzij de commissies die gewoonlijk worden betaald of overeengekomen, hetzij de gebruikelijke opslagen voor winst en algemene kosten bij verkopen in het land van invoer van ingevoerde goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter;  ii) de gebruikelijke kosten van vervoer en verzekering en daarmede verbonden kosten, ontstaan in het land van invoer;  iii) in voorkomend geval de kosten, bedoeld in artikel 8, lid 2; en iv) de invoerrechten en andere nationale belastingen die in het land van invoer zijn verschuldigd bij de invoer of de verkoop van de goederen.  b) Indien noch de ingevoerde goederen, noch ingevoerde identieke, noch ingevoerde soortgelijke goederen worden verkocht op of omstreeks het tijdstip van invoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, wordt de douanewaarde, behoudens de  bepalingen van lid 1, sub a), van dit artikel, vastgesteld op basis van de prijs per eenheid waartegen de ingevoerde goederen dan wel ingevoerde identieke of soortgelijke goederen, in de staat waarin zij zijn ingevoerd, in het land van invoer worden  verkocht op de vroegste datum na de invoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, doch binnen 90 dagen na die invoer.  2. Indien noch de ingevoerde goederen, noch ingevoerde identieke goederen, noch ingevoerde soortgelijke goederen, in de staat waarin zij zijn ingevoerd, in het land van invoer worden verkocht, wordt, indien de importeur hierom verzoekt, de douanewaarde  gebaseerd op de prijs per eenheid waartegen de ingevoerde goederen, na bewerking of verwerking, in de grootste totale hoeveelheid worden verkocht aan personen in het land van invoer die niet zijn verbonden met de personen van wie zij deze goederen  kopen, onder aftrek van de waarde die door de bewerking of verwerking is toegevoegd en de aftrekposten bedoeld in lid 1, sub a), van dit artikel.   Artikel 6  1. De douanewaarde van ingevoerde goederen, bepaald op grond van dit artikel, wordt gebaseerd op een berekende waarde. De berekende waarde bestaat uit de som van:  a) de kosten of de waarde van de materialen en van de vervaardiging of van andere bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen verrichte behandelingen;  b) een bedrag voor winst en algemene kosten dat overeenkomt met het bedrag dat door producenten in het land van uitvoer gewoonlijk in aanmerking wordt genomen bij verkoop van goederen, bestemd voor uitvoer naar het land van invoer, die dezelfde aard of  hetzelfde karakter hebben als de goederen waarvan de waarde wordt bepaald;  c) de kosten of de waarde van alle andere uitgaven die noodzakelijk zijn om de door een Partij krachtens artikel 8, lid 2, gedane keus inzake de waardebepaling tot uitdrukking te brengen.  2. Geen van de Partijen kan, ten behoeve van de vaststelling van een berekende waarde, enig persoon die niet is gevestigd op haar grondgebied opvorderen of dwingen tot het overleggen voor onderzoek van, of tot het geven van inzage in, enige  boekhoudkundige rekening of ander document. Evenwel kunnen de autoriteiten van het land van invoer, met toestemming van degene die de goederen heeft voortgebracht, de inlichtingen die door deze, met het oog op de vaststelling van de douanewaarde,  krachtens de bepalingen van dit artikel werden verstrekt, in een ander land controleren, op voorwaarde dat genoemde autoriteiten de regering van het betrokken land tijdig genoeg inlichten en dat deze laatste geen bezwaar maakt tegen het onderzoek.   Artikel 7  1. Indien de douanewaarde van de ingevoerde goederen niet kan worden vastgesteld met toepassing van de bepalingen van de artikelen 1 tot en met 6, wordt de douanewaarde vastgesteld met gebruikmaking van redelijke middelen die in  overeenstemming zijn met de beginselen en algemene bepalingen van deze Overeenkomst en van artikel VII van de Algemene Overeenkomst, en op basis van de gegevens die beschikbaar zijn in het land van invoer.  2. De douanewaarde, bepaald op grond van dit artikel, wordt niet vastgesteld op basis van:  a) de verkoopprijs in het land van invoer van goederen die in dat land zijn voortgebracht;  b) een systeem dat voorziet in de aanvaarding voor douanedoeleinden van de hoogste van twee waarden waaruit een keus kan worden gemaakt;  c) de prijs van goederen op de binnenlandse markt van het land van uitvoer;  d) de kosten van voortbrenging, andere dan berekende waarden die met toepassing van de bepalingen van artikel 6 zijn vastgesteld voor identieke of soortgelijke goederen;  e) de prijs van de goederen, bestemd voor uitvoer naar een ander land dan het land van invoer;  f) minimum-douanewaarden; of g) willekeurig vastgestelde of fictieve waarden.  3. De importeur wordt op zijn verzoek schriftelijk ingelicht omtrent de waarde die is vastgesteld met toepassing van de bepalingen van dit artikel en omtrent de wijze van vaststelling van zodanige waarde.   Artikel 8  1. Bij de vaststelling van de douanewaarde met toepassing van artikel 1, wordt de werkelijk voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen prijs verhoogd met:  a) de volgende elementen, voor zover deze ten laste komen van de koper en zij niet begrepen zijn in de werkelijk voor de goederen betaalde of te betalen prijs:  i) commissies en courtage, met uitzondering van inkoopcommissies;  ii) de kosten van de verpakkingsmiddelen die voor douanedoeleinden één geheel worden geacht te zijn met de goederen;  iii) de kosten van het verpakken, zowel van het arbeidsloon als van het materiaal;  b) de waarde, naar verhouding toegedeeld, van de onderstaande goederen en diensten indien deze gratis of tegen verminderde prijs rechtstreeks of zijdelings door de koper worden geleverd ten behoeve van de voortbrenging en de verkoop voor uitvoer van de  ingevoerde goederen, een en ander tot de hoogte waarin deze waarde niet is begrepen in de werkelijk betaalde of te betalen prijs: i) materialen, delen, onderdelen en dergelijke goederen, verwerkt in de ingevoerde goederen;  ii) werktuigen, matrijzen, gietvormen en dergelijke goederen, gebruikt voor de voortbrenging van de ingevoerde goederen;  iii) materialen, verbruikt bij de voortbrenging van de ingevoerde goederen;  iv) "engineering", ontwikkeling, werken van kunst, ontwerpen, tekeningen en schetsen, verricht of gemaakt elders dan in het land van invoer en noodzakelijk voor de voortbrenging van de ingevoerde goederen;  c) royalties en licentierechten betrekking hebbend op de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, die de koper moet betalen, hetzij rechtstreeks of zijdelings, ingevolge de voorwaarden van de verkoop, een en ander tot de hoogte waarin deze royalties en  licentierechten niet zijn begrepen in de werkelijk betaalde of te betalen prijs;  d) de waarde van dat deel van de opbrengst van latere wederverkoop, overdracht of gebruik van de ingevoerde goederen dat rechtstreeks of zijdelings ten goede komt aan de verkoper.  2. Bij de vaststelling van haar nationale wetgeving, voorziet elke Partij in bepalingen inzake het begrijpen in of het uitsluiten van de douanewaarde, hetzij geheel of voor een deel, van de volgende elementen:  a) de kosten van het vervoer van de ingevoerde goederen tot de haven of de plaats van invoer;  b) de kosten van het laden, van het lossen en van handelingen met de ingevoerde goederen in verband met het vervoer tot de haven of de plaats van invoer; en c) de verzekeringskosten.  3. Wanneer met toepassing van dit artikel elementen aan de werkelijk betaalde of te betalen prijs worden toegevoegd geschiedt zulks enkel op basis van objectieve en meetbare gegevens.  4. Er worden geen elementen aan de werkelijk betaalde of te betalen prijs toegevoegd dan met toepassing van de bepalingen van dit artikel.   Artikel 9  1. Indien de omrekening van een munteenheid noodzakelijk is voor de vaststelling van de douanewaarde, wordt de wisselkoers gebruikt die door de bevoegde autoriteiten van het desbetreffende land van invoer naar behoren is bekend gemaakt en  moet die wisselkoers voor de periode waarop elk document van bekendmaking betrekking heeft, een zo werkelijk mogelijke weergave, uitgedrukt in de munteenheid van het land van invoer, zijn van de gangbare waarde van die munteenheid bij  handelstransacties.  2. De te gebruiken omrekeningskoers is die welke van kracht is ten tijde van de uitvoer of ten tijde van de invoer, al naar gelang wordt bepaald door elke Partij.   Artikel 10  Elke inlichting die een vertrouwelijk karakter heeft of die op vertrouwelijke basis ten dienste van de bepaling van de douanewaarde wordt verstrekt, wordt als strikt vertrouwelijk behandeld en wordt door de betrokken autoriteiten niet  bekendgemaakt zonder uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de regering die de inlichting heeft verstrekt, tenzij gerechtelijke procedures van het land van invoer anderszins vereisen.   Artikel 11  1. De wetgeving van iedere Partij voorziet inzake vaststelling van de douanewaarde in een recht van beroep, zonder sanctie, ten behoeve van de importeur of enig ander persoon die tot betaling van het invoerrecht verplicht is.  2. Een eerste recht van beroep zonder sanctie kan worden ingesteld bij een instantie binnen de douaneadministratie of bij een onafhankelijk lichaam, maar de wetgeving van iedere Partij moet voorzien in het recht van beroep zonder sanctie bij een  rechterlijke instantie.  3. De uitspraak op het beroep alsmede de motivering van de uitspraak worden schriftelijk aan de appellant medegedeeld. Hij wordt eveneens ingelicht omtrent zijn rechten op verder beroep.   Artikel 12  Wetten, verordeningen, rechterlijke en administratieve beslissingen die algemeen toepasselijk zijn, dienende tot uitvoering van deze Overeenkomst, worden door het desbetreffende land van invoer bekendgemaakt overeenkomstig artikel X van de  Algemene Overeenkomst.   Artikel 13  Indien het bij de vaststelling van de douanewaarde van de ingevoerde goederen noodzakelijk wordt de definitieve vaststelling van een douanewaarde uit te stellen, wordt de importeur niettemin in staat gesteld zijn goederen aan het  douaneverband te onttrekken, mits hij, indien vereist, een voldoende zekerheid stelt, in de vorm van een borgstelling, een waarborgsom of een ander daartoe geschikt middel, voor de uiteindelijke betaling van de invoerrechten waaraan de goederen  onderworpen zouden kunnen zijn. De wetgeving van iedere Partij moet bepalingen bevatten inzake dit soort omstandigheden.   Artikel 14  De in bijlage I bij deze Overeenkomst voorkomende noten vormen een wezenlijk bestanddeel van deze Overeenkomst en de artikelen van deze Overeenkomst moeten worden gelezen en toegepast in samenhang met hun respectieve noten. Bijlage II en  bijlage III vormen eveneens een wezenlijk bestanddeel van deze Overeenkomst.   Artikel 15  1. In deze Overeenkomst betekent:  a) "douanewaarde van ingevoerde goederen", de waarde van de goederen voor de heffing van invoerrechten ad valorem over ingevoerde goederen;  b) "land van invoer", land of douanegebied van invoer; en c) "voortgebracht", mede geteeld, gefabriceerd en gedolven.  2. a) In deze Overeenkomst betekent "identieke goederen", goederen die in alle opzichten eender zijn, met inbegrip van de materiële kenmerken, kwaliteit en reputatie. Geringe verschillen in uiterlijk zijn geen beletsel om goederen die voor het overige  aan de definitie voldoen, aan te merken als identiek.  b) In deze Overeenkomst betekent "soortgelijke goederen", goederen die, hoewel zij niet in alle opzichten eender zijn, gelijke kenmerken vertonen en gelijksoortige bestanddelen bevatten, waardoor zij dezelfde functies kunnen hebben en in de handel  uitwisselbaar kunnen zijn. De kwaliteit van de goederen, hun reputatie en de aanwezigheid van een handelsmerk zijn factoren die onder meer in aanmerking moeten worden genomen om te kunnen vaststellen of goederen soortgelijk zijn.  c) De uitdrukkingen "identieke goederen" en "soortgelijke goederen" omvatten niet, al naar het geval zich voordoet, goederen waarin "engineering", ontwikkeling, werken van kunst, ontwerpen, tekeningen en schetsen zijn begrepen of tot uitdrukking  gebracht en waarvoor, in verband met het feit dat deze waren verricht of gemaakt in het land van invoer, geen aanpassing met toepassing van artikel 8, lid 1, sub b), punt iv), heeft plaatsgevonden.  d) Goederen worden slechts aangemerkt als "identieke goederen" of "soortgelijke goederen" indien zij zijn voortgebracht in hetzelfde land als de goederen waarvan de waarde wordt bepaald.  e) Goederen die zijn voortgebracht door een andere persoon worden slechts in aanmerking genomen indien er geen identieke of soortgelijke goederen bestaan, naar gelang van het geval, die zijn voortgebracht door dezelfde persoon als de goederen waarvan de  waarde wordt bepaald.  3. In deze Overeenkomst betekent "goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter", goederen van een groep of reeks van goederen, de identieke of soortgelijke goederen hieronder begrepen, die worden voortgebracht door een bepaalde industrie of  industriesector.  4. Voor de toepassing van deze Overeenkomst worden personen slechts geacht te zijn verbonden indien:  a) zij functionaris of directeur zijn van elkaars zaken;  b) zij door de wettelijke bepalingen worden aangemerkt als in zaken verbonden;  c) zij werkgever en werknemer zijn;  d) enig persoon, hetzij rechtstreeks of zijdelings, vijf percent of meer van het stemgerechtigd uitstaand kapitaal of aandelen van beide bezit, controleert of houdt;  e) één van hen de ander, hetzij rechtstreeks of zijdelings controleert;  f) beide, hetzij rechtstreeks of zijdelings, worden gecontroleerd door een derde persoon;  g) zij samen, hetzij rechtstreeks of zijdelings, een derde persoon controleren; of h) zij leden zijn van dezelfde familie.  5. Personen die in zaken zijn verbonden doordat de één exclusief agent, exclusief distributeur of exclusief concessiehouder, hoedanig ook aangeduid, van de ander is, worden voor de toepassing van deze Overeenkomst geacht te zijn verbonden indien zij aan  een van de criteria van lid 4 van dit artikel beantwoorden.   Artikel 16  De importeur heeft, indien hij daarom schriftelijk verzoekt, recht op een schriftelijke toelichting van de douane van het land van invoer inzake de wijze waarop de douanewaarde van door hem ingevoerde goederen is vastgesteld.   Artikel 17  Niets in deze Overeenkomst mag worden uitgelegd als een beperking of betwisting van de rechten van de douane-administratie zichzelf te overtuigen van de echtheid of de juistheid van elke verklaring, document of aangifte die ten behoeve van  de bepaling van de douanewaarde wordt overgelegd.  DEEL II BEHEER VAN DE OVEREENKOMST, OVERLEG EN REGELING VAN GESCHILLEN Instellingen   Artikel 18  Krachtens deze Overeenkomst worden opgericht:  1. Een Comité inzake de douanewaarde (hierna te noemen "het Comité"), dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van elk van de Partijen. Het Comité kiest zijn voorzitter en vergadert normalerwijze eenmaal per jaar, dan wel zo vaak als is voorzien in de  desbetreffende bepalingen van deze Overeenkomst. Doel van de vergaderingen is, de Partijen de gelegenheid te geven tot overleg over zaken die het beheer van het systeem van douanewaarde door elk van de Partijen betreffen en die de werking van deze  Overeenkomst of de bevordering van haar doelstellingen zouden kunnen raken, alsmede het uitvoeren van de overige taken die de Partijen het Comité zouden kunnen opdragen. Het GATT-secretariaat zal het secretariaat van het Comité waarnemen;  2. Een Technisch Comité inzake de douanewaarde (hierna te noemen "Technisch Comité") onder auspiciën van de Internationale Douaneraad, dat de taken uitvoert die zijn opgenomen in bijlage II bij deze Overeenkomst. Het Technisch Comité oefent zijn functie  uit overeenkomstig het reglement van orde vervat in bijlage II.  Overleg   Artikel 19  1. Indien een Partij van mening is dat een voordeel dat haar ingevolge deze Overeenkomst rechtstreeks of niet rechtstreeks toevalt, wordt tenietgedaan of aangetast, of dat de verwezenlijking van enige doelstelling van deze Overeenkomst wordt  belemmerd, als gevolg van handelingen van een andere Partij of van andere Partijen, kan eerstgenoemde Partij, ten einde te komen tot een wederzijds bevredigende oplossing van de zaak, verzoeken om overleg met de in het geding zijnde Partij of Partijen.  Iedere Partij neemt een verzoek om overleg van een andere Partij in welwillende overweging.  2. De betrokken Partijen beginnen onmiddellijk met het gevraagde overleg.  3. Partijen die overleg voeren over een bepaald geval dat de toepassing van deze Overeenkomst raakt, streven ernaar het overleg binnen een redelijk kort tijdsverloop af te sluiten. Het Technisch Comité verleent desgevraagd raad en bijstand aan Partijen  die bij het overleg zijn betrokken.  Regeling van geschillen   Artikel 20  1. Indien de betrokken Partijen na het volgens artikel 19 hiervoor ingestelde overleg geen wederzijds bevredigende oplossing hebben bereikt, komt het Comité op verzoek van een bij het geschil betrokken Partij binnen 30 dagen na ontvangst van  het verzoek bijeen om de zaak te onderzoeken met het doel een wederzijds bevredigende oplossing te bevorderen.  2. Bij het onderzoek van de zaak en bij het vaststellen van zijn werkwijze, neemt het Comité in aanmerking of de geschilpunten betrekking hebben op overwegingen van handelspolitiek dan wel op vraagstukken die een diepgaande technische beschouwing  noodzakelijk maken. Het Comité kan voor elk vraagstuk dat een technische beschouwing vereist, op eigen initiatief het Technisch Comité verzoeken een onderzoek in te stellen als bedoeld in lid 4 hierna. Op verzoek van een bij het geschil betrokken Partij  die van mening is dat het geschilpunt betrekking heeft op vraagstukken van technische aard, verzoekt het Comité het Technisch Comité een dergelijk onderzoek in te stellen.  3. In elke fase van een procedure tot regeling van een geschil, kunnen bevoegde instanties en deskundigen in de onderzochte vraagstukken worden geraadpleegd; aan deze instanties en deskundigen kunnen passende inlichtingen en bijstand worden gevraagd.  Het Comité houdt rekening met het resultaat van het op het geschilpunt betrekking hebbende werk dat door het Technisch Comité werd verricht.  Technische vraagstukken 4. Het Technisch Comité, daartoe uitgenodigd ingevolge het bepaalde in lid 2 hiervóór, onderzoekt de zaak en brengt aan het Comité verslag uit binnen drie maanden na de datum waarop het met het onderzoek van het technisch vraagstuk werd belast, tenzij  dit tijdvak met wederzijds goedvinden van de Partijen in het geschil wordt verlengd.  Werkwijze van de speciale groepen ("panels") 5. Wanneer de zaak niet wordt voorgelegd aan het Technisch Comité, stelt het Comité, op verzoek van een bij het geschil betrokken Partij, een speciale groep in indien geen wederzijds bevredigende oplossing is gevonden binnen drie maanden volgend op de  datum waarop het verzoek tot onderzoek van de zaak bij het Comité werd ingediend. Wanneer de zaak aan het Technisch Comité wordt voorgelegd stelt het Comité, op verzoek van een bij het geschil betrokken Partij, een speciale groep in indien geen  wederzijds bevredigende oplossing is gevonden binnen een maand volgend op de datum waarop het Technisch Comité zijn verslag bij het Comité heeft ingediend.  6. a) Indien een speciale groep wordt ingesteld, is zij onderworpen aan de procedures die in bijlage III zijn uiteengezet.  b) Indien het Technisch Comité een verslag heeft opgesteld over de technische kanten van het geschilpunt, gebruikt de speciale groep dit verslag als basis voor haar beschouwing van de technische kanten van het geschilpunt.  Tenuitvoerlegging 7. Nadat het onderzoek is afgerond of nadat het verslag van het Technisch Comité of van de speciale groep aan het Comité is aangeboden, neemt het Comité de zaak onmiddellijk in behandeling. Het Comité geeft aan verslagen van speciale groepen een passend  gevolg, normalerwijze binnen 30 dagen na ontvangst ervan. Het Comité dient onder meer:  i) een uiteenzetting van de feiten van de zaak te geven;  ii) aanbevelingen te doen aan één of meer van de Partijen bij deze Overeenkomst of alle andere beslissingen te nemen die het passend acht.  8. Indien een Partij tot wie aanbevelingen zijn gericht van mening is dat zij deze aanbevelingen niet ten uitvoer kan leggen, deelt zij de redenen daarvan onmiddellijk schriftelijk aan het Comité mede. In dat geval gaat het Comité na, welke verdere  maatregelen passend kunnen zijn.  9. Indien het Comité van mening is dat de omstandigheden zwaar genoeg wegen om een zodanige maatregel te rechtvaardigen, kan het één of meer Partijen bij deze Overeenkomst toestaan om ten opzichte van een andere Partij of andere Partijen bij deze  Overeenkomst de toepassing van die bepalingen van deze Overeenkomst op te schorten waarvan het Comité dat in de gegeven omstandigheden passend acht.  10. Het Comité blijft elke zaak waarin het aanbevelingen heeft gedaan of beslissingen heeft genomen, volgen.  11. Indien tussen Partijen een geschil ontstaat over rechten en verplichtingen die uit deze Overeenkomst voortvloeien, maken de Partijen volledig gebruik van de procedures voor de regeling van geschillen die deze Overeenkomst biedt, alvorens een beroep  te doen op rechten die zij ingevolge de Algemene Overeenkomst hebben, hieronder begrepen het recht om de bepalingen van artikel XXIII van genoemde Algemene Overeenkomst in te roepen.  DEEL III BIJZONDERE EN GEDIFFERENTIEERDE BEHANDELING   Artikel 21  1. De ontwikkelingslanden die Partij zijn bij deze Overeenkomst, kunnen de toepassing van de bepalingen ervan opschorten gedurende een tijdvak van ten hoogste vijf jaar, ingaand op de datum waarop deze Overeenkomst voor die landen in werking  treedt. De ontwikkelingslanden die besluiten de toepassing van deze Overeenkomst op te schorten, delen hun beslissing mede aan de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst.  2. Naast het bepaalde in het lid 1 hiervoor kunnen ontwikkelingslanden de toepassing van artikel 1, lid 2, sub b), punt iii), en van artikel 6 opschorten gedurende een tijdvak van ten hoogste drie jaar, ingaand op de datum waarop in die landen de  overige bepalingen van deze Overeenkomst van toepassing worden. De ontwikkelingslanden die besluiten de toepassing van de in dit lid genoemde bepalingen op te schorten, delen hun beslissing mede aan de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen  bij de Algemene Overeenkomst.  3. Ontwikkelde landen die Partij zijn bij deze Overeenkomst verlenen, op onderling overeengekomen voorwaarden, technische bijstand aan de ontwikkelingslanden die daarom verzoeken. De ontwikkelde landen stellen op deze basis programma's voor technische  bijstand op die, onder meer, opleiding van personeel, bijstand bij de voorbereiding van toepassingsmaatregelen, toegang tot informatiebronnen inzake de methodiek tot vaststelling van de douanewaarde en adviezen inzake de toepassing van de bepalingen van  deze Overeenkomst, kunnen omvatten.  DEEL IV SLOTBEPALINGEN Aanvaarding en toetreding   Artikel 22  1. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins, door regeringen van Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst en door de Europese Economische Gemeenschap.  2. Deze Overeenkomst staat open voor aanvaarding door ondertekening of anderszins, door regeringen die voorlopig tot de Algemene Overeenkomst zijn toegetreden, en zulks onder zodanige voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de  rechten en verplichtingen die uit de Overeenkomst voortvloeien, dat rekening wordt gehouden met de rechten en verplichtingen, neergelegd in de akten die in hun voorlopige toetreding voorzien.  3. Deze Overeenkomst staat open voor toetreding door andere regeringen onder tussen de Partijen en de betrokken regeringen overeen te komen voorwaarden met betrekking tot de werkelijke toepassing van de rechten en verplichtingen die uit deze  Overeenkomst voortvloeien. Deze toetreding geschiedt door het nederleggen bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst van een akte van toetreding waarin de overeengekomen voorwaarden zijn opgesomd.  4. Ten aanzien van de aanvaarding zijn de bepalingen van artikel XXVI, lid 5, sub a) en b), van de Algemene Overeenkomst van toepassing.  Reserves   Artikel 23  Reserves ten aanzien van bepalingen van deze Overeenkomst kunnen niet worden gemaakt zonder instemming van de andere Partijen bij deze Overeenkomst.  Inwerkingtreding   Artikel 24  Deze Overeenkomst treedt in werking op 1 januari 1981 voor de regeringen (1) die haar op die datum hebben aanvaard of ertoe zijn toegetreden. Voor elke andere regering treedt deze Overeenkomst in werking op de 30e dag volgend op de  aanvaarding of de toetreding.  Nationale wetgeving   Artikel 25  1. Iedere regering die deze Overeenkomst aanvaardt of ertoe toetreedt, zorgt ervoor, dat, uiterlijk op de datum waarop voor haar deze Overeenkomst in werking treedt, haar wetten, verordeningen en administratieve procedures in overeenstemming  zijn gebracht met de bepalingen van deze Overeenkomst.  2. Iedere Partij licht het Comité in over elke wijziging van haar wetten en verordeningen die op de bepalingen van deze Overeenkomst betrekking heeft, alsmede van elke wijziging in de toepassing van deze wetten en verordeningen.  Onderzoek   Artikel 26  Het Comité stelt, rekening houdend met de doelstellingen van deze Overeenkomst, ieder jaar een onderzoek in naar de nakoming en de toepassing daarvan. Het Comité doet aan de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst ieder jaar  mededeling van de ontwikkelingen gedurende het tijdvak waarover het onderzoek zich heeft uitgestrekt.  Wijzigingen   Artikel 27 Iedere Partij kan deze Overeenkomst wijzigen, rekening houdend met onder meer de ervaring die bij de toepassing ervan is opgedaan. Wanneer de Partijen het overeenkomstig de door het Comité vastgestelde procedures eens zijn geworden over een  wijziging, treedt de wijziging ten aanzien van een Partij slechts in werking nadat zij door die Partij is aanvaard.  Opzegging   Artikel 28  Iedere Partij kan deze Overeenkomst opzeggen. De opzegging wordt van kracht na afloop van een termijn van 60 dagen ingaand op de dag waarop de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst de schriftelijke  kennisgeving van opzegging heeft ontvangen. Iedere Partij kan na ontvangst van een zodanige kennisgeving verzoeken om onmiddellijke samenkomst van het Comité.  Secretariaat   Artikel 29  Het secretariaat van de Algemene Overeenkomst oefent het secretariaat uit van deze Overeenkomst, behalve voor wat de taken betreft die uitdrukkelijk aan het Technisch Comité zijn toegewezen; voor deze taken wordt het secretariaat uitgeoefend  door de Internationale Douaneraad.  Nederlegging   Artikel 30  Deze Overeenkomst wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst, die iedere Partij en iedere Verdragsluitende Partij bij de Algemene Overeenkomst onmiddellijk in het bezit stelt van  een gewaarmerkt afschrift van de Overeenkomst en van elke wijziging die overeenkomstig artikel 27 wordt aangebracht, en kennisgeving doet van iedere aanvaarding of toetreding overeenkomstig artikel 22 of van iedere opzegging overeenkomstig artikel 28.  Inschrijving   Artikel 31  Deze Overeenkomst wordt ingeschreven overeenkomstig de bepalingen van artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.  Gedaan te Genève, de twaalfde april negentienhonderd negenenzeventig, in één enkel exemplaar, in de Franse, Engelse en Spaanse taal, zijnde elk van de drie teksten authentiek.   (1) Het woord "regering" wordt geacht de bevoegde autoriteiten van de Europese Economische Gemeenschap te omvatten.     BIJLAGE I   NOTEN VOOR DE INTERPRETATIE ALGEMENE NOOT Opeenvolgende toepassing van methoden van waardebepaling 1. De artikelen 1 tot en met 7 omschrijven hoe onder de bepalingen van deze Overeenkomst de douanewaarde van ingevoerde goederen moet worden vastgesteld. De methoden van waardebepaling zijn opgesomd in de volgorde waarin zij van toepassing zijn. De  eerste methode voor de bepaling van de douanewaarde is omschreven in artikel 1 en telkens wanneer de daarin gestelde voorwaarden zijn vervuld, dient de waarde van ingevoerde goederen te worden bepaald overeenkomstig de bepalingen van dat artikel.  2. Indien de douanewaarde niet met toepassing van de bepalingen van artikel 1 kan worden vastgesteld, dient zij te worden vastgesteld door de opvolgende artikelen achtereenvolgens door te werken tot het eerste artikel ingevolge hetwelk de douanewaarde  kan worden vastgesteld. Behoudens het bepaalde in artikel 4 zal van de bepalingen van een opvolgend artikel slechts gebruik gemaakt kunnen worden, indien de douanewaarde niet kan worden vastgesteld ingevolge de bepalingen van een bepaald artikel.  3. Indien de importeur geen verzoek doet tot omkering van de volgorde van de artikelen 5 en 6, dient de normale volgorde te worden aangehouden. Indien de importeur een dergelijk verzoek wel doet doch het onmogelijk blijkt de douanewaarde vast te stellen  ingevolge de bepalingen van artikel 6, dient de douanewaarde te worden vastgesteld ingevolge de bepalingen van artikel 5, indien dit althans mogelijk is.  4. Indien de douanewaarde niet kan worden vastgesteld ingevolge de bepalingen van de artikelen 1 tot en met 6, dient zij te worden vastgesteld ingevolge de bepalingen van artikel 7.  Toepassing van algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen 1. "Algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen" zijn die welke in een land en in een bepaalde tijd door een algemene opvatting of door een aanzienlijke gezaghebbende steun worden gedragen en waarvan het afhangt welke economische middelen en  verplichtingen als bezittingen en schulden behoren te worden geboekt, welke veranderingen in bezittingen en schulden behoren te worden vastgelegd, hoe de bezittingen en schulden en de veranderingen daarin behoren te worden gewaardeerd, welke gegevens  openbaar gemaakt behoren te worden en hoe dat zal geschieden, alsmede welke financiële uiteenzettingen behoren te worden gegeven. Deze normen kunnen bestaan zowel uit globale richtlijnen die van algemene toepassing zijn als bijzondere praktijken en  gedragswijzen.  2. Voor de toepassing van deze Overeenkomst gebruikt de douane-administratie van iedere Partij de verkregen gegevens op een wijze die in overeenstemming is met de in het land algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen en die past bij het  desbetreffende artikel. Voor de toepassing van artikel 5, bij voorbeeld, zal de vaststelling van de gebruikelijke winst en algemene kosten geschieden met gebruikmaking van de verkregen gegevens op een wijze die aansluit bij de algemeen aanvaarde  boekhoudkundige beginselen van het land van invoer. Daarentegen zal voor de toepassing van artikel 6 de vaststelling van de gebruikelijke winst en algemene kosten geschieden met gebruikmaking van de verkregen gegevens op een wijze die aansluit bij de  algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen van het land van voortbrenging. Verder zal bij voorbeeld de vaststelling in het land van invoer van een in artikel 8, lid 1, sub b), punt ii), bedoeld element geschieden met gebruikmaking van de verkregen  gegevens op een wijze die aansluit bij de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen van dat land.  Noot inzake artikel 1 Werkelijk betaalde of te betalen prijs De betaalde of te betalen prijs is de totale betaling die door de koper aan de verkoper of ten behoeve van de verkoper voor de ingevoerde goederen is of moet worden gedaan. De betaling behoeft niet noodzakelijkerwijs te bestaan uit de overdracht van  geld. Betaling kan eveneens geschieden door middel van kredietbrieven of van verhandelbare stukken. Betaling kan geschieden rechtstreeks of niet rechtstreeks. Een voorbeeld van een niet rechtstreekse betaling zou zijn de betaling door de koper, geheel  of voor een gedeelte, van een schuld van de verkoper.  De activiteiten welke door de koper voor zijn eigen rekening worden verricht, andere dan die voor welke in artikel 8 een aanpassing is voorzien, worden niet aangemerkt als een niet rechtstreekse betaling aan de verkoper, zelfs niet indien men deze  activiteiten kan aanmerken als ten voordele te strekken van de verkoper. Hieruit volgt dat bij de vaststelling van de douanewaarde de kosten van deze activiteiten niet bij de werkelijk betaalde of te betalen prijs moeten worden geteld.  De volgende kosten behoren niet tot de douanewaarde op voorwaarde dat zij niet in de werkelijk betaalde of te betalen prijs zijn begrepen:  a) kosten voor constructiewerkzaamheden, installatie, montage, onderhoud of technische bijstand, die na de invoer zijn verricht en die betrekking hebben op de ingevoerde goederen, zoals installaties, machines of industrieel materieel;  b) vrachtkosten na de invoer;  c) invoerrechten en belastingen van het land van invoer.  De werkelijk betaalde of te betalen prijs heeft betrekking op de prijs van de ingevoerde goederen. De overdracht van dividenden of andere betalingen van de koper aan de verkoper die geen betrekking hebben op de ingevoerde goederen, behoren aldus niet  tot de douanewaarde.  Lid 1, sub a), punt iii) Onder de beperkingen die een betaalde of te betalen prijs niet onaanvaardbaar maken, zijn begrepen beperkingen die de waarde van de goederen niet aanzienlijk beïnvloeden. Een voorbeeld van zodanige beperkingen zou het geval zijn waarin een verkoper van  de koper van auto's eist deze niet te verkopen of ten toon te stellen vóór een bepaalde datum die het begin is van een modeljaar.  Lid 1, sub b) Indien de verkoop of de prijs is onderworpen aan enige voorwaarde of prestatie waarvoor een waarde met betrekking tot de goederen waarvan de douanewaarde wordt bepaald, niet kan worden vastgesteld, is de transactiewaarde voor douanedoeleinden niet  aanvaardbaar. Het kan daarbij bij voorbeeld gaan om de volgende gevallen:  a) de verkoper stelt de prijs van de ingevoerde goederen vast op voorwaarde dat de koper eveneens andere goederen in bepaalde hoeveelheden zal kopen;  b) de prijs van de ingevoerde goederen hangt af van de prijs of de prijzen waartegen de koper van de ingevoerde goederen andere goederen aan de verkoper van de ingevoerde goederen verkoopt;  c) de prijs wordt vastgesteld op de basis van een wijze van betaling die geen verband houdt met de ingevoerde goederen; de ingevoerde goederen kunnen bij voorbeeld halffabrikaten zijn die door de verkoper zijn geleverd op de voorwaarde dat hij een  bepaalde hoeveelheid van de gerede artikelen zal ontvangen.  Voorwaarden of prestaties die betrekking hebben op de vervaardiging of het verhandelen van de ingevoerde goederen, leiden evenwel niet tot een verwerping van de transactiewaarde. Bij voorbeeld, het feit dat de koper "engineering" of tekeningen, verricht  of gemaakt in het land van invoer, levert aan de verkoper, leidt voor de toepassing van artikel 1 niet tot verwerping van de transactiewaarde. Evenzo maakt, indien de koper voor zijn eigen rekening activiteiten ontplooit die betrekking hebben op de  verhandeling van de ingevoerde goederen, zelfs indien dat geschiedt ingevolge een overeenkomst met de verkoper, de waarde van deze activiteiten geen deel uit van de douanewaarde en leiden deze activiteiten evenmin tot een verwerping van de douanewaarde.   Lid 2 1. Artikel 1, lid 2, geeft sub a) en b) verschillende middelen aan voor de vaststelling van de aanvaardbaarheid van een transactiewaarde.  2. Lid 2, sub a), bepaalt dat, indien de koper en de verkoper zijn verbonden, de omstandigheden van de verkoop moeten worden onderzocht en de transactiewaarde als douanewaarde moet worden aanvaard indien de verbondenheid de prijs niet heeft beïnvloed.  Het is niet de bedoeling dat de omstandigheden worden onderzocht telkens wanneer kopers en verkopers verbonden zijn. Een dergelijk onderzoek zal slechts vereist zijn wanneer er twijfels bestaan over de aanvaardbaarheid van de prijs. Indien de douane  niet twijfelt aan de aanvaardbaarheid van de prijs, behoort deze te worden aanvaard zonder dat aanvullende gegevens aan de importeur worden gevraagd. De douane kan bij voorbeeld in het verleden de verbondenheid hebben onderzocht, of reeds in het bezit  zijn van gedetailleerde gegevens over de koper en de verkoper, en kan door een dergelijk onderzoek of dergelijke gegevens reeds ervan overtuigd zijn dat de verbondenheid de prijs niet heeft beïnvloed.  3. Indien de douane de transactiewaarde niet zonder verder onderzoek kan aanvaarden, behoort zij de importeur de gelegenheid te geven verdere gedetailleerde gegevens te verstrekken die de douane nodig zou kunnen hebben om de omstandigheden van de  verkoop te onderzoeken. In dit verband moet de douane, ten einde vast te stellen of de verbondenheid de prijs heeft beïnvloed, bereid zijn de ter zake dienende kanten van de transactie te onderzoeken, met inbegrip van de wijze waarop de koper en de  verkoper hun handelsbetrekkingen organiseren en van de wijze waarop men tot de desbetreffende prijs is gekomen. Indien kan worden aangetoond dat de koper en verkoper, hoewel verbonden in de zin van artikel 15, kopen van en verkopen aan elkaar alsof zij  niet verbonden waren, zou hierdoor zijn aangetoond dat de prijs niet is beïnvloed door de verbondenheid. Er zou bij voorbeeld zijn aangetoond dat de verbondenheid geen invloed heeft gehad op de prijs, indien de prijs is vastgesteld overeenkomstig de  normale prijsstelling in de desbetreffende industrie of op de wijze waarop de verkoper de prijzen voor niet verbonden personen vaststelt. Ook zou bij voorbeeld zijn aangetoond dat de prijs niet is beïnvloed, indien wordt aangetoond dat de prijs  voldoende is om de kosten en de winst te dekken die typerend zijn voor de totale winst die het bedrijf over een voldoende lang tijdvak (bij voorbeeld over een jaar) heeft gemaakt bij verkopen van goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter.  4. Lid 2, sub b), geeft de importeur de gelegenheid aan te tonen dat de transactiewaarde zeer dicht een "test"-waarde nabij komt die voorheen door de douane is aanvaard en dat de prijs daarom voor de toepassing van artikel 1 aanvaardbaar is. Wanneer aan  één van de in lid 2, sub b), bedoelde tests is voldaan, is het niet meer nodig de vraag van de beïnvloeding van de prijs overeenkomstig het bepaalde sub a) van dit lid te onderzoeken. Indien de douane reeds over gegevens beschikt die voor haar voldoende  zijn om tot de overtuiging te komen, zonder verder diepgaand onderzoek, dat aan één van de in lid 2, sub b), bedoelde tests is voldaan, bestaat er voor de douane geen reden van de importeur te eisen dat hij aantoont dat aan de tests kan worden voldaan.  De term "niet verbonden kopers" in lid 2, sub b), heeft betrekking op kopers die in een welbepaald geval niet met de verkoper zijn verbonden.  Lid 2, sub b) Om vast te stellen of een waarde een andere waarde "zeer dicht nabij komt", moet een aantal factoren in aanmerking worden genomen. Onder deze factoren zijn begrepen de aard van de ingevoerde goederen, de aard van de betrokken industrie, het seizoen  waarin de goederen worden ingevoerd en de vraag of het verschil tussen de waarden uit handelsoogpunt van betekenis is. Omdat deze factoren van geval tot geval kunnen verschillen, is het onmogelijk om in alle gevallen een eenvormige standaard, zoals een  vast percentage, toe te passen. Bij voorbeeld kan een gering verschil in waarde in een geval waarin het gaat om een bepaald type goederen onaanvaardbaar zijn, terwijl een groot verschil in een geval waarin het gaat om een ander type goederen  aanvaardbaar zou kunnen zijn wanneer moet worden vastgesteld of de transactiewaarde de "test"-waarden die zijn omschreven in artikel 1, lid 2, sub b), zeer dicht nabij komt.  Noot inzake artikel 2 1. Voor de toepassing van artikel 2 maakt de douane, zo vaak als mogelijk is, gebruik van een verkoop van identieke goederen op hetzelfde handelsniveau en in in wezen dezelfde hoeveelheid als die van de verkoop van goederen waarvan de waarde wordt  berekend. Indien een dergelijke verkoop niet voorhanden is, kan gebruik gemaakt worden van een verkoop van identieke goederen die plaatsvindt onder één van de volgende drie omstandigheden:  a) een verkoop op hetzelfde handelsniveau maar in verschillende hoeveelheden;  b) een verkoop op een verschillend handelsniveau maar in in wezen dezelfde hoeveelheden; of c) een verkoop op een verschillend handelsniveau en in verschillende hoeveelheden.  2. Indien een verkoop wordt gevonden die is tot stand gekomen onder één van deze drie omstandigheden moeten, al naar het geval zich voordoet, aanpassingen plaatsvinden voor:  a) enkel de factoren van de hoeveelheid;  b) enkel de factoren van het handelsniveau; of c) zowel de factoren van de hoeveelheid als van het handelsniveau.  3. De woorden "en/of" maken voldoende ruimte voor de mogelijkheid gebruik te maken van verkopen, en daarbij de noodzakelijke aanpassingen te verrichten, in elk van de drie omstandigheden die hiervóór zijn omschreven.  4. Voor de toepassing van artikel 2 wordt onder transactiewaarde van ingevoerde identieke goederen verstaan een douanewaarde die, na een aanpassing zoals bedoeld in lid 1, sub b), en lid 2 van dit artikel, reeds is aanvaard overeenkomstig artikel 1.  5. Een voorwaarde voor een aanpassing ter zake van een verschil in handelsniveau of in hoeveelheid is, dat een dergelijke aanpassing, daargelaten of deze leidt tot een verhoging of een verlaging van de waarde, geschiedt op basis van bewijzen waaruit  duidelijk blijkt dat zij redelijk en exact is, bij voorbeeld geldende prijslijsten met prijzen voor verschillende niveaus of verschillende hoeveelheden. Het kan bij voorbeeld zijn dat de ingevoerde goederen waarvan de waarde wordt bepaald, een zending  vormen van 10 eenheden en dat de enige ingevoerde identieke goederen waarvoor een transactiewaarde bestaat, zijn verkocht bij een verkoop van 500 eenheden. Indien dan bekend is dat de verkoper hoeveelheidskortingen geeft, kunnen de noodzakelijke  aanpassingen worden verricht door uit te gaan van de prijslijst van de verkoper en door daarbij gebruik te maken van de prijs die van toepassing is bij een verkoop van 10 eenheden. Dit betekent niet dat een verkoop in een hoeveelheid van 10 reeds moet  zijn tot stand gekomen, mits bij verkopen in andere hoeveelheden is vastgesteld dat de prijslijst bona fide is. Bij afwezigheid van een dergelijke objectieve maatstaf is de vaststelling van een douanewaarde met toepassing van artikel 2 niet passend.  Noot inzake artikel 3 1. Voor de toepassing van artikel 3 maakt de douane, zo vaak als mogelijk is, gebruik van een verkoop van soortgelijke goederen op hetzelfde handelsniveau en in in wezen dezelfde hoeveelheden als die van de verkoop van de goederen waarvan de waarde  wordt bepaald. Indien een dergelijke verkoop niet voorhanden is, kan gebruik gemaakt worden van een verkoop van soortgelijke goederen die plaatsvindt onder één van de volgende drie omstandigheden:  a) een verkoop op hetzelfde handelsniveau maar in verschillende hoeveelheden;  b) een verkoop op een verschillend handelsniveau maar in in wezen dezelfde hoeveelheden; of c) een verkoop op een verschillend handelsniveau en in verschillende hoeveelheden.  2. Indien een verkoop wordt gevonden die is tot stand gekomen onder één van deze drie omstandigheden moeten, al naar het geval zich voordoet, aanpassingen plaatsvinden voor:  a) enkel de factoren van de hoeveelheid;  b) enkel de factoren van het handelsniveau; of c) zowel de factoren van de hoeveelheid als van het handelsniveau.  3. De woorden "en/of" maken voldoende ruimte voor de mogelijkheid gebruik te maken van verkopen, en daarbij de noodzakelijke aanpassingen te verrichten, in elk van de drie omstandigheden die hiervóór zijn omschreven.  4. Voor de toepassing van artikel 3 wordt onder transactiewaarde van ingevoerde soortgelijke goederen verstaan een douanewaarde die, na een aanpassing zoals bedoeld in lid 1, sub b), en lid 2 van dit artikel, reeds is aanvaard overeenkomstig artikel 1.   5. Een voorwaarde voor een aanpassing ter zake van een verschil in handelsniveau of in hoeveelheid is, dat een dergelijke aanpassing, daargelaten of deze leidt tot een verhoging of een verlaging van de waarde, geschiedt op basis van bewijzen waaruit  duidelijk blijkt dat zij redelijk en exact is, bij voorbeeld geldende prijslijsten met prijzen voor verschillende niveaus of verschillende hoeveelheden. Het kan bij voorbeeld zijn dat de ingevoerde goederen waarvan de waarde wordt berekend, een zending  vormen van 10 eenheden en dat de enige ingevoerde soortgelijke goederen waarvoor een transactiewaarde bestaat, zijn verkocht bij een verkoop van 500 eenheden. Indien dan bekend is dat de verkoper hoeveelheidskortingen geeft, kunnen de noodzakelijke  aanpassingen worden verricht door uit te gaan van de prijslijst van de verkoper en door daarbij gebruik te maken van de prijs die van toepassing is bij een verkoop van 10 eenheden. Dit betekent niet dat een verkoop in een hoeveelheid van 10 reeds moet  zijn tot stand gekomen, mits bij verkopen in andere hoeveelheden is vastgesteld dat de prijslijst bona fide is. Bij afwezigheid van een dergelijke objectieve maatstaf is de vaststelling van een douanewaarde met toepassing van artikel 3 niet passend.  Noot inzake artikel 5 1. Onder de woorden "prijs per eenheid waartegen ... goederen in de grootste totale hoeveelheid worden verkocht", wordt verstaan de prijs waartegen het grootste aantal eenheden, op het eerste handelsniveau na invoer waarop zodanige verkopen  plaatsvinden, wordt verkocht aan personen die niet zijn verbonden met de personen waarvan zij de goederen kopen.  2. Een voorbeeld hiervan is dat goederen worden verkocht volgens een prijslijst die gunstige prijzen per eenheid kent voor aankopen in grotere hoeveelheden.   "" ID="1">1 - 10 eenheden> ID="2">100> ID="3">10 verkopen van 5 eenheden 5 verkopen van 3 eenheden> ID="4">65"> ID="1">11 - 25 eenheden> ID="2">95> ID="3">5 verkopen van 11 eenheden> ID="4">55"> ID="1">meer dan 25 eenheden> ID="2">90> ID="3">1 verkoop van 30 eenheden 1 verkoop van 50 eenheden> ID="4">80"> Het grootste aantal eenheden dat tegen een bepaalde prijs is verkocht is 80; bijgevolg is de prijs per eenheid in de grootste totale hoeveelheid 90.  3. Een tweede voorbeeld doet zich voor wanneer et twee verkopen zijn. Bij de eerste verkoop worden 500 eenheden verkocht tegen een prijs van 95 munteenheden per stuk. Bij de tweede verkoop worden 400 eenheden verkocht tegen een prijs van 90 munteenheden  per stuk. In dit voorbeeld is het grootste aantal eenheden dat tegen een bepaalde prijs wordt verkocht 500; bijgevolg is de prijs per eenheid in de grootste totale hoeveelheid 95.  4. Een derde voorbeeld doet zich voor in het volgende geval, waarin verschillende hoeveelheden worden verkocht tegen verschillende prijzen.  a) Verkopen   "" ID="1">40 eenheden> ID="2">100"> ID="1">30 eenheden> ID="2">90"> ID="1">15 eenheden> ID="2">100"> ID="1">50 eenheden> ID="2">95"> ID="1">25 eenheden> ID="2">105"> ID="1">35 eenheden> ID="2">90"> ID="1">5 eenheden> ID="2">100"> b) Totalen   "" ID="1">65> ID="2">90"> ID="1">50> ID="2">95"> ID="1">60> ID="2">100"> ID="1">25> ID="2">105"> In dit voorbeeld is het grootste aantal eenheden dat tegen een bepaalde prijs wordt verkocht 65; bijgevolg is de prijs per eenheid in de grootste totale hoeveelheid 90.  5. Een in lid 1 hiervóór omschreven verkoop in het land van invoer aan een persoon die gratis of tegen verminderde prijs, rechtstreeks of zijdelings, één of meer van de in artikel 8, lid 1, sub b), bedoelde elementen levert ten behoeve van de  vervaardiging en de verkoop voor uitvoer van de ingevoerde goederen, dient voor de toepassing van artikel 5 niet in aanmerking te worden genomen bij de vaststelling van de prijs per eenheid.  6. Bedacht dient te worden dat de in artikel 5, lid 1, genoemde "winst en algemene kosten" als één geheel moeten worden aangemerkt. Het bedrag van de aftrek behoort te worden vastgesteld op basis van gegevens die zijn verstrekt door of namens de  importeur, tenzij de cijfers van de importeur niet stroken met die welke voortvloeien uit verkopen in het land van invoer van ingevoerde goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter. Indien de cijfers van de importeur niet stroken met laatstbedoelde  cijfers, kan het bedrag voor winst en algemene kosten worden gebaseerd op andere ter zake dienende gegevens dan die welke zijn verstrekt door of namens de importeur.  7. De "algemene kosten" omvatten de directe en indirecte kosten van de "marketing" voor de desbetreffende goederen.  8. Ter zake van de verkoop van de goederen te betalen plaatselijke belastingen waarvoor geen aftrek plaatsvindt ingevolge artikel 5, lid 1, sub a), punt iv), dienen in mindering te worden gebracht ingevolge artikel 5, lid 1, sub a), punt i).  9. Bij de vaststelling, overeenkomstig de bepalingen van artikel 5, lid 1, van hetzij de commissies, hetzij de gebruikelijke winsten en algemene kosten, dient de vraag of goederen "van dezelfde aard of hetzelfde karakter" zijn als andere goederen, van  geval tot geval en rekening houdend met de desbetreffende omstandigheden te worden beantwoord. Er dient een onderzoek te worden ingesteld naar de verkopen in het land van invoer waarvoor de noodzakelijke inlichtingen kunnen worden verstrekt en die  plaatsvinden binnen een zo beperkt mogelijke groep of reeks van ingevoerde goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter, tot welke groep of reeks de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, moeten behoren. Voor de toepassing van artikel 5 zijn  onder "goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter" zowel goederen, ingevoerd uit hetzelfde land als de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, als goederen, ingevoerd uit andere landen, begrepen.  10. Voor de toepassing van artikel 5, lid 1, sub b), wordt verstaan onder "vroegste datum", de datum waarop verkopen van de ingevoerde goederen dan wel ingevoerde identieke of soortgelijke goederen tot stand komen in een hoeveelheid die voldoende is om  de prijs per eenheid vast te stellen.  11. In gevallen waarin de methode van artikel 5, lid 2, wordt toegepast, wordt de aftrek voor de waarde die door de bewerking of verwerking is toegevoegd berekend naar objectieve en meetbare gegevens die verband houden met de kosten van die  werkzaamheden. Erkende industriële formules, recepten, constructiemethoden en andere industriële praktijken zullen de basis vormen voor de berekeningen.  12. Erkend wordt dat de in artikel 5, lid 2, bedoelde methode van waardebepaling normalerwijze niet kan worden toegepast in gevallen waarin, ten gevolge van de bewerking of verwerking, de ingevoerde goederen hun identiteit verliezen. Er kunnen evenwel  gevallen zijn waarin, hoewel de identiteit van de goederen verloren gaat, de door de bewerking of verwerking toegevoegde waarde zonder al te grote moeite nauwkeurig kan worden vastgesteld. Daartegenover kunnen er ook gevallen zijn waarin de ingevoerde  goederen hun identiteit behouden, doch waarin zij zulk een klein gedeelte uitmaken van de in het land van invoer verkochte goederen dat het gebruik van deze methode van bepaling van de waarde niet verantwoord is. Gelet op het vorenstaande zal in dit  soort situaties van geval tot geval moeten worden geoordeeld.  Noot inzake artikel 6 1. In het algemeen wordt de douanewaarde in het kader van deze Overeenkomst vastgesteld op basis van gegevens die in het land van invoer direct beschikbaar zijn. Voor de vaststelling van een berekende waarde kan het evenwel noodzakelijk zijn de kosten  van voortbrenging van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, en andere gegevens die van buiten het land van invoer moeten worden verkregen, aan een onderzoek te onderwerpen. Verder zal degene die de goederen voortbrengt, zich in de meeste gevallen  buiten de rechtsmacht van de autoriteiten van het land van invoer bevinden. Doorgaans zal het gebruik van de methode van de berekende waarde beperkt zijn tot die gevallen waarin de koper en de verkoper zijn verbonden en waarin degene die de goederen  voortbrengt, bereid is de noodzakelijke kostprijsberekening aan de autoriteiten van het land van invoer mede te delen en mogelijkheden te openen voor een nader onderzoek dat noodzakelijk zou kunnen zijn.  2. De in artikel 6, lid 1, sub a), bedoelde "kosten of de waarde" dienen te worden vastgesteld op basis van de gegevens die betrekking hebben op de voortbrenging van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald en die zijn verstrekt door of namens degene  die de goederen heeft voortgebracht. Het bedrag daarvan dient te worden gebaseerd op de bedrijfsboekhouding van degene die de goederen heeft voortgebracht, mits deze boekhouding verenigbaar is met de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen die  gelden in het land waar de goederen zijn voortgebracht.  3. Onder "de kosten of de waarde" zijn begrepen de kosten van de elementen bedoeld in artikel 8, lid 1, sub a), punt ii) en iii). Daaronder is mede begrepen de waarde, toegedeeld ingevolge de bepalingen van de desbetreffende noot inzake artikel 8, van  ieder in artikel 8, lid 1, sub b), omschreven element dat door de koper rechtstrecks of niet rechtstreeks is geleverd voor gebruik in verband met de voortbrenging van de ingevoerde goederen. De waarde van de in artikel 8, lid 1, sub b), punt iv),  genoemde zaken die in het land van invoer worden verricht, wordt slechts in zoverre in de kosten of de waarde begrepen als zij in rekening worden gebracht aan degene die de goederen voortbrengt. Er moet voor gewaakt worden dat de kosten of de waarde van  de elementen waarnaar in dit lid wordt verwezen, tweemaal in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de berekende waarde.  4. Het in artikel 6, lid 1, sub b), bedoelde "bedrag voor winst en algemene kosten" dient te worden vastgesteld op basis van gegevens die zijn verstrekt door of namens degene die de goederen heeft voortgebracht, tenzij diens cijfers niet stroken met die  welke door producenten in het land van uitvoer gewoonlijk in aanmerking worden genomen bij verkoop van goederen, bestemd voor uitvoer naar het land van invoer, die dezelfde aard of hetzelfde karakter hebben als de goederen waarvan de waarde wordt  bepaald.  5. In dit verband dient te worden bedacht dat het "bedrag voor winst en algemene kosten" als één geheel moet worden genomen. Hieruit volgt dat, indien in een bepaald geval het bedrag van de winst van degene die de goederen voortbrengt, laag is en zijn  algemene kosten hoog zijn, zijn winst en algemene kosten te zamen niettemin kunnen stroken met die welke gewoonlijk in aanmerking worden genomen bij verkoop van goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter. Een dergelijke situatie kan zich bij  voorbeeld voordoen indien een produkt voor het eerst op de markt van het land van invoer wordt gebracht en de producent genoegen neemt met geen of een lage winst als tegenwicht van de aan de introductie verbonden hoge algemene kosten. Indien degene die  de goederen voortbrengt kan aantonen dat hij als gevolg van bijzondere handelsomstandigheden een lage winst maakt bij de verkopen van de ingevoerde goederen, dient het bedrag van zijn werkelijke winst in aanmerking te worden genomen mits hij, ter  rechtvaardiging daarvan, geldige commerciële redenen aanvoert en mits zijn prijspolitiek een weerspiegeling is van de gebruikelijke prijspolitiek in de desbetreffende tak van industrie. Een dergelijke situatie kan zich bij voorbeeld voordoen indien  degenen die de goederen voortbrengen, gedwongen zijn hun prijzen tijdelijk te verlagen tengevolge van een niet te voorziene daling in de vraag, of indien zij goederen verkopen ter aanvulling van een serie in het land van invoer vervaardigde goederen en  zij daarbij, ter handhaving van hun concurrentiepositie, met een lagere winst genoegen nemen. Indien de bedragen van de producent voor winst en algemene kosten niet stroken met die welke door producenten in het land van uitvoer gewoonlijk in aanmerking  worden genomen bij verkoop van goederen, bestemd voor uitvoer naar het land van invoer, die dezelfde aard of hetzelfde karakter hebben als de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, kan het bedrag voor winst en algemene kosten worden gebaseerd op  andere ter zake dienende inlichtingen dan die welke door of namens de producent van de goederen zijn verstrekt.  6. Indien voor de vaststelling van een berekende waarde andere inlichtingen worden gebruikt dan die welke door of namens de producent van de goederen zijn verstrekt, doen de autoriteiten van het invoerende land aan de importeur, indien deze daarom  vraagt, mededeling van de herkomst van deze inlichtingen, de gebruikte gegevens en de daarop gebaseerde berekeningen, een en ander behoudens de bepalingen van artikel 10. 7. De in artikel 6, lid 1, sub b), genoemde "algemene kosten" omvatten de directe en indirecte kosten van de voortbrenging en de verkoop voor uitvoer van de goederen, voor zover deze kosten niet worden ingesloten ingevolge artikel 6, lid 1, sub a).  8. Of bepaalde goederen "van dezelfde aard en hetzelfde karakter" zijn als andere goederen, moet van geval tot geval en met inachtneming van de desbetreffende omstandigheden worden vastgesteld. Bij de vaststelling van de gebruikelijke winsten en  algemene kosten ingevolge de bepalingen van artikel 6, dient er een onderzoek te worden ingesteld naar de verkopen van een zo beperkt mogelijke groep of reeks van goederen, bestemd voor uitvoer naar het land van invoer, waarvoor de noodzakelijke  inlichtingen kunnen worden verstrekt en tot welke groep of reeks de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, moeten behoren. Voor de toepassing van artikel 6 moeten "goederen van dezelfde aard of hetzelfde karakter" uit hetzelfde land komen als de  goederen waarvan de waarde wordt bepaald.  Noot inzake artikel 7 1. Douanewaarden die worden vastgesteld krachtens de bepalingen van artikel 7, dienen, zo enigszins mogelijk, te worden gebaseerd op tevoren vastgestelde douanewaarden.  2. De krachtens artikel 7 te bezigen methoden voor de bepaling van de waarde dienen die te zijn welke zijn neergelegd in de artikelen 1 tot en met 6, doch een redelijke soepelheid in de toepassing van die methoden zou in overeenstemming zijn met de  doelstellingen en bepalingen van artikel 7.  3. Hierna volgen enige voorbeelden van redelijke soepelheid:  a) Identieke goederen - de eis dat de identieke goederen dienen te worden uitgevoerd op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip als dat van uitvoer van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, zou soepel kunnen worden uitgelegd; ingevoerde  identieke goederen, voortgebracht in een ander land dan het land waaruit de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, worden uitgevoerd, zouden de basis kunnen vormen voor de bepaling van de douanewaarde; er zou gebruik kunnen worden gemaakt van  douanewaarden van ingevoerde identieke goederen die reeds zijn vastgesteld krachtens de bepalingen van de artikelen 5 en 6.  b) Soortgelijke goederen - de eis dat de soortgelijke goederen dienen te worden uitgevoerd op hetzelfde of nagenoeg hetzelfde tijdstip als dat van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, zou soepel kunnen worden uitgelegd; ingevoerde soortgelijke  goederen, voortgebracht in een ander land dan het land waaruit de goederen waarvan de waarde wordt bepaald, worden uitgevoerd, zouden de basis kunnen vormen voor de bepaling van de douanewaarde; er zou gebruik kunnen worden gemaakt van douanewaarden van  ingevoerde soortgelijke goederen die reeds zijn vastgesteld krachtens de bepalingen van de artikelen 5 en 6.  c) Aftrekmethode - de eis van artikel 5, lid 1, sub a), dat de goederen moeten zijn verkocht in de "staat waarin zij zijn ingevoerd", zou soepel kunnen worden uitgelegd; de eis "binnen 90 dagen" zou soepel kunnen worden toegepast.  Aantekening inzake artikel 8 Lid 1, sub a), punt i) Onder de uitdrukking "inkoopcommissies" wordt verstaan, de vergoedingen die een importeur aan zijn agent betaalt voor de dienst van het hem in het buitenland vertegenwoordigen bij de koop van de goederen waarvan de waarde wordt bepaald. Lid 1, sub b), punt ii) 1. Twee factoren tellen mee bij de toedeling aan de ingevoerde goederen van de in artikel 8, lid 1, sub b), punt ii), genoemde elementen, te weten, de waarde van het element zelf en de wijze waarop die waarde moet worden toegedeeld aan de ingevoerde  goederen. De toedeling van deze elementen dient op een redelijke en voor de omstandigheden gepaste wijze en in overeenstemming met de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen te geschieden.  2. Voor wat betreft de waarde van het element, geldt dat, indien de importeur het element tegen bepaalde kosten verkrijgt van een verkoper die niet met hem is verbonden, die kosten de waarde van het element vormen. Indien het element was voortgebracht  door de importeur of door een met hem verbonden persoon, wordt de waarde ervan gevormd door de kosten van de voortbrenging. Indien het element tevoren was gebruikt door de importeur, daargelaten of het was verkregen of vervaardigd door die importeur,  moeten de oorspronkelijke kosten van verkrijging of voortbrenging naar beneden worden aangepast om dat gebruik tot uitdrukking te brengen en aldus te komen tot de waarde van het element.  3. Eenmaal de waarde van het element vastgesteld, is het nodig die waarde aan de ingevoerde goederen toe te delen. Hier bestaan verschillende mogelijkheden. De waarde kan bij voorbeeld worden toegedeeld aan de eerste zending, indien de importeur het  invoerrecht op de totale waarde in een keer wenst te betalen. Een ander voorbeeld is dat de importeur vraagt de waarde toe te delen aan het aantal eenheden dat is vervaardigt tot het tijdstip van de eerste zending. Hij kan bij voorbeeld ook verzoeken de  waarde toe te delen aan de gehele verwachte produktie, indien contracten of vastliggende verbintenissen voor die produktie bestaan. De gebruikte methode van toedeling zal afhangen van de door de importeur verstrekte gegevens.  4. Een voorbeeld van het vorenstaande doet zich voor als een importeur aan de producent van de goederen een matrijs levert die zal worden gebruikt bij de vervaardiging van de in te voeren goederen en zich daarbij verplicht van hem 10 000 eenheden te  kopen. Op het moment van aankomst van de eerste zending van 1 000 eenheden heeft de producent reeds 4 000 eenheden vervaardigd. De importeur kan aan de douane het verzoek doen de waarde van de matrijs te verdelen over 1 000 eenheden, 4 000 eenheden of  10 000 eenheden.  Lid 1, sub b), punt iv) 1. Bijtellingen voor de elementen die zijn genoemd in artikel 8, lid 1, sub b), punt iv), dienen te worden gebaseerd op objectieve en meetbare gegevens. Ten einde het werk van zowel de importeur als de douane bij de vaststelling van de bij te tellen  waarden zo veel mogelijk te beperken, dient, zover als mogelijk is, gebruik gemaakt te worden van gegevens die reeds ter beschikking zijn in bescheiden waarin de handelsverrichtingen van de koper worden opgetekend.  2. Voor door de koper verstrekte elementen die hij gekocht of gehuurd heeft, zal de bijtelling bestaan uit de kosten van de aankoop of van de huur. Geen bijtelling vindt plaats voor die elementen die tot het publiek domein behoren, behoudens voor wat de  kosten van de vervaardiging van kopieën daarvan betreft.  3. De bij te tellen waarden kunnen met meer of minder gemakkelijkheid worden uitgerekend naar gelang van de structuur van de betreffende onderneming, haar directiebeleid en haar boekhoudkundige wijze van werken.  4. Het is bij voorbeeld mogelijk dat een onderneming die verschillende soorten produkten uit verschillende landen invoert de aantekeningen van haar buiten het land van invoer gelegen ontwerpcentrum op zodanige wijze bijhoudt dat deze de kosten die aan  een bepaald produkt zijn toe te rekenen, nauwkeurig aangeven. In die gevallen zou een directe aanpassing krachtens de bepalingen van artikel 8 op een verantwoorde wijze kunnen plaatsvinden.  5. In een ander geval zou een onderneming de kosten van het buiten het land van invoer gelegen ontwerp-centrum kunnen dragen door middel van een algemene opslag zonder toedeling daarvan aan bepaalde produkten. In dit geval zou met betrekking tot de  ingevoerde goederen een verantwoorde aanpassing krachtens de bepalingen van artikel 8 kunnen plaatsvinden, door de totale kosten van het ontwerp-centrum om te slaan over de totale produktie waarop de diensten van het ontwerp-centrum betrekking hebben en  door de aldus omgeslagen kosten stuksgewijs toe te voegen aan de waarde van de ingevoerde goederen.  6. Variaties in de vorengenoemde omstandigheden zullen het uiteraard noodzakelijk maken uiteenlopende factoren in aanmerking te nemen voor de vaststelling van de juiste methode van toedeling.  7. In gevallen waarin bij de produktie van het desbetreffende element een aantal landen is betrokken en deze zich uitstrekt over een zeker tijdvak, dient de aanpassing te worden beperkt tot de waarde die werkelijk aan dat element is toegevoegd buiten  het land van invoer.  Lid 1, sub c) 1. Onder de in artikel 8, lid 1, sub c), bedoelde royalties en licentierechten kunnen onder meer zijn begrepen betalingen inzake octrooien, fabrieks- of handelsmerken en auteursrechten. Evenwel worden bij de vaststelling van de douanewaarde de  betalingen voor het recht tot reproduktie van de ingevoerde goederen in het land van invoer, niet opgeteld bij de werkelijk voor de goederen betaalde of te betalen prijs.  2. Betalingen die de koper doet voor het recht tot distributie of wederverkoop van de ingevoerde goederen, worden niet opgeteld bij de werkelijk voor de ingevoerde goederen betaalde of te betalen prijs, indien zodanige betalingen geen voorwaarde  uitmaken van de verkoop voor uitvoer naar het land van invoer van de ingevoerde goederen.  Lid 3 De transactiewaarde kan niet worden vastgesteld met toepassing van de bepalingen van artikel 1, indien objectieve en meetbare gegevens met betrekking tot de vereiste bijtellingen die moeten worden verricht ingevolge de bepalingen van artikel 8, niet  bestaan. Een voorbeeld hiervan is het geval dat een royalty wordt betaald op basis van de prijs bij verkoop in het invoerende land van een liter van een bepaald produkt, dat werd ingevoerd per kilogram en na de invoer omgezet in een oplossing. Indien de  royalty gedeeltelijk gebaseerd is op de ingevoerde goederen en gedeeltelijk op andere factoren die geen betrekking hebben op de ingevoerde goederen (bij voorbeeld, wanneer ingevoerde goederen met binnenlandse bestanddelen worden vermengd en niet langer  afzonderlijk kunnen worden geïdentificeerd of wanneer de royalty niet kan worden onderscheiden van bijzondere financiële regelingen tussen de koper en de verkoper), zou het niet gepast zijn te pogen een bijtelling voor de royalty te doen. Indien evenwel  het bedrag van de royalty slechts is gebaseerd op de ingevoerde goederen en zich gemakkelijk laat kwantificeren, kan een bijtelling bij de werkelijk betaalde of te betalen prijs worden gedaan.  Noot inzake artikel 9 Voor de toepassing van artikel 9 kan de uitdrukking "ten tijde van de invoer" mede het tijdstip van de aangifte voor douanedoeleinden omvatten.  Noot inzake artikel 11 1. Artikel 11 geeft aan de importeur het recht van beroep tegen een door de douaneadministratie voor de ingevoerde goederen vastgestelde douanewaarde. Eerst kan beroep worden ingesteld bij een hoger niveau in de douaneadministratie, doch de importeur  heeft het recht in laatste instantie een beroep te doen op de rechterlijke instanties.  2. "Zonder sanctie" betekent dat de importeur niet is onderworpen aan een boete of dreiging van boete enkel vanwege het feit dat hij zijn recht van beroep wenst uit te oefenen. Betaling van normale proceskosten en kosten van een advocaat worden niet  aangemerkt als een boete.  3. Geen der bepalingen van artikel 11 kan een Partij evenwel verhinderen de volle betaling van de vastgestelde invoerrechten te eisen voordat beroep wordt aangetekend.  Noot inzake artikel 15 Lid 4 Voor de toepassing van dit artikel zijn in voorkomend geval onder de uitdrukking "personen" mede rechtspersonen begrepen.  Lid 4, sub e) Voor de toepassing van deze Overeenkomst wordt een persoon geacht een andere persoon te controleren, indien de eerstgenoemde wettelijk of feitelijk in staat is om ten opzichte van laatstgenoemde dwang of leiding uit te oefenen.        BIJLAGE II   TECHNISCH COMITÉ INZAKE DE DOUANEWAARDE 1. Ten einde op technisch niveau tot eenheid in uitlegging en toepassing van deze Overeenkomst te komen, wordt, overeenkomstig artikel 18 daarvan, onder auspiciën van de Internationale Douaneraad een Technisch Comité inzake de douanewaarde opgericht.  2. De taakstelling van het Technisch Comité omvat het volgende:  a) het onderzoeken van bepaalde technische problemen die zich voordoen bij de dagelijkse hantering van de stelsels van berekening van de douanewaarde van de Partijen en het dienen met raadgevingen, gebaseerd op de gegeven feiten, omtrent gepaste  oplossingen;  b) het op verzoek bestuderen van wetten, procedures en praktijken inzake de berekening van de waarde, die verband houden met deze Overeenkomst en het voorbereiden van verslagen over de resultaten van dergelijke studies;  c) het voorbereiden en verspreiden van jaarlijkse verslagen inzake de technische aspecten van de werking en het statuut van deze Overeenkomst;  d) het verstrekken van inlichtingen en adviezen inzake de berekening van de douanewaarde van ingevoerde goederen, die kunnen worden gevraagd door een Partij of door het Comité. Dergelijke inlichtingen en adviezen kunnen de vorm hebben van raadgevingen,  commentaren of toelichtingen;  e) het op verzoek vergemakkelijken van technische bijstand aan de Partijen met het oog op de bevordering van de internationale aanvaarding van deze Overeenkomst; en f) het uitoefenen van alle overige taken die het Comité hem kan opdragen.  Algemene beschouwingen 3. Het Technisch Comité streeft ernaar zijn werkzaamheden in bepaalde zaken in een redelijk korte tijd af te sluiten, in het bijzonder indien deze zaken zijn voorgelegd door de Partijen of door het Comité.  4. Het Technisch Comité wordt waar nodig in zijn werkzaamheden bijgestaan door het secretariaat van de Internationale Douaneraad.  Vertegenwoordiging 5. Iedere Partij heeft het recht vertegenwoordigd te zijn in het Technisch Comité. Iedere Partij kan één gedelegeerde en één of meer plaatsvervangers als haar vertegenwoordigers in het Technisch Comité aanwijzen. Een Partij die aldus is vertegenwoordigd  in het Technisch Comité is hierna aangeduid als lid van het Technisch Comité. Vertegenwoordigers van leden van het Technisch Comité kunnen worden bijgestaan door raadgevers. Het secretariaat van het GATT kan met het statuut van waarnemer eveneens de  vergaderingen bijwonen.  6. Leden van de Internationale Douaneraad die geen Partij zijn kunnen op vergaderingen van het Technisch Comité worden vertegenwoordigd door één gedelegeerde en één of meer plaatsvervangers. Deze vertegenwoordigers wonen de vergaderingen van het  Technisch Comité als waarnemer bij.  7. Behoudens goedkeuring van de voorzitter van het Technisch Comité kan de Secretaris-generaal van de Internationale Douaneraad (hierna te noemen "de Secretaris-generaal") vertegenwoordigers van regeringen die noch Partij noch lid van de Internationale  Douaneraad zijn, en vertegenwoordigers van internationale regerings- en handelsorganisaties, uitnodigen, de vergaderingen van het Technisch Comité als waarnemers bij te wonen.  8. Aanwijzingen van gedelegeerden, plaatsvervangers en raadgevers voor vergaderingen van het Technisch Comité worden medegedeeld aan de Secretaris-generaal.  Vergaderingen van het Technisch Comité 9. Het Technisch Comité vergadert zo vaak als noodzakelijk is, doch tenminste tweemaal per jaar. De datum van iedere vergadering wordt door het Technisch Comité op zijn voorafgaande vergadering vastgesteld. De datum van de vergadering kan worden  gewijzigd, hetzij op verzoek van een lid van het Technisch Comité, ondersteund door de eenvoudige meerderheid van de leden van het Technisch Comité, hetzij, in dringende gevallen, op verzoek van de voorzitter.  10. De vergaderingen van het Technisch Comité worden gehouden ten kantore van de Internationale Douaneraad, tenzij anders wordt beslist.  11. Behalve in dringende gevallen doet de Secretaris-generaal aan alle leden van het Technisch Comité alsmede aan die bedoeld in lid 6 en lid 7, ten minste 30 dagen van tevoren mededeling van de dag van opening van iedere vergadering van het Technisch  Comité.  Agenda 12. Behalve in dringende gevallen wordt door de Secretaris-generaal ten minste 30 dagen voor de vergadering een voorlopige agenda voor iedere zitting opgemaakt en toegezonden aan de leden van het Technisch Comité en aan die bedoeld in lid 6 en lid 7.  Deze agenda bestaat uit de punten waarvan de opneming door het Technisch Comité in zijn voorafgaande zitting is goedgekeurd, de punten die door de voorzitter op zijn eigen initiatief zijn opgenomen en de punten welke op verzoek van de  Secretaris-generaal, het Comité of een lid van het Technisch Comité zijn opgenomen.  13. Het Technisch Comité stelt zijn agenda bij de opening van iedere vergadering vast. Tijdens de vergadering kan de agenda door het Technisch Comité te allen tijde worden gewijzigd.  Samenstelling van het bureau en reglement van orde 14. Het Technisch Comité kiest uit de gedelegeerden van zijn leden een voorzitter en één of meer vice-voorzitters. De voorzitter en vice-voorzitters hebben zitting gedurende een tijdvak van een jaar. De aftredende voorzitter en vice-voorzitters zijn  herkiesbaar. Een voorzitter of vice-voorzitter die ophoudt een lid van het Technisch Comité te vertegenwoordigen, verliest automatisch zijn mandaat.  15. Indien de voorzitter niet aanwezig is in een vergadering of in een gedeelte daarvan, vervult een vice-voorzitter het voorzitterschap. In dat geval heeft deze laatste dezelfde bevoegdheden en plichten als de voorzitter.  16. De voorzitter van de vergadering neemt in die hoedanigheid aan de werkzaamheden van het Technisch Comité deel en niet als een vertegenwoordiger van een lid van het Comité.  17. Naast de uitoefening van de bevoegdheden die hem elders in deze regeling zijn verleend, moet de voorzitter iedere vergadering openen en sluiten, leiding geven aan de bespreking, het recht tot spreken verlenen en, overeenkomstig deze regelen, de gang  van zaken onder controle houden. De voorzitter kan eveneens een spreker tot de orde roepen indien zijn opmerkingen niet ter zake zijn.  18. Bij de bespreking van elk onderwerp kan een delegatie een punt van orde stellen. In dat geval neemt de voorzitter onmiddellijk een beslissing. Indien de beslissing wordt aangevochten legt de voorzitter haar ter bespreking aan de vergadering voor; de  beslissing wordt gehandhaafd tenzij zij wordt afgestemd.  19. De Secretaris-generaal of door hem aangewezen functionarissen van het secretariaat verrichten de secretariaatswerkzaamheden van vergaderingen van het Technisch Comité.  Quorum en stemming 20. Vertegenwoordigers van een eenvoudige meerderheid van de leden van het Technisch Comité vormen het quorum.  21. Ieder lid van het Technisch Comité heeft één stem. Een beslissing van het Technisch Comité wordt genomen met een meerderheid van ten minste twee derde van de aanwezige leden. Ongeacht het resultaat van de stemming over een bepaalde zaak, is het  Technisch Comité vrij over de desbetreffende zaak aan het Comité en aan de Internationale Douaneraad een volledig verslag te doen van de verschillende gezichtspunten die in de besprekingen naar voren zijn gekomen.  Talen en geschriften 22. De officiële talen van het Technisch Comité zijn het Engels, het Frans en het Spaans. Toespraken of verklaringen in één van deze drie talen worden onmiddellijk vertaald in de andere officiële talen, tenzij al de delegaties ermee instemmen dat een  vertaling achterwege blijft. Toespraken of verklaringen in enige andere taal worden, onder dezelfde voorwaarden, vertaald in het Engels, het Frans en het Spaans, doch in dat geval zorgt de desbetreffende delegatie voor de vertaling in het Engels, het  Frans en het Spaans. Voor de officiële documenten van het Technisch Comité worden slechts het Engels, het Frans en het Spaans gebruikt. Nota's en brieven ter behandeling door het technisch Comité, moeten worden aangeboden in één van de officiële talen.   23. Het Technisch Comité stelt een verslag op van al zijn zittingen alsmede, indien de voorzitter dat noodzakelijk acht, notulen of beknopte samenvattingen van zijn vergaderingen. De voorzitter of de door hem aangewezen persoon brengt over het werk van  het Technisch Comité verslag uit op de vergaderingen van het Comité en van de Internationale Douaneraad.        BIJLAGE III   SPECIALE GROEPEN ("PANELS") 1. Speciale groepen ad hoc die door het Comité krachtens deze Overeenkomst zijn ingesteld, hebben de volgende taakstelling:  a) het onderzoeken van het vraagstuk dat hun door het Comité is doorverwezen;  b) het beraadslagen met de partijen in het geschil en het scheppen van voldoende gelegenheid om te komen tot een wederzijds bevredigende oplossing; en c) het geven van een uiteenzetting van de feiten van de zaak, in zoverre deze betrekking hebben op de toepassing van de bepalingen van deze Overeenkomst en het maken van de gevolgtrekkingen die het Comité zullen helpen bij het doen van aanbevelingen of  het doen van een uitspraak in de zaak.  2. Ten einde de vorming van speciale groepen ad hoc te vergemakkelijken, houdt de Voorzitter van het Comité een informele en indicatieve lijst aan van overheidsambtenaren die ter zake van de berekening van de douanewaarde kundig zijn en die ervaring  hebben op het gebied van de handelsbetrekkingen en de economische ontwikkeling. Op de lijst kunnen ook andere personen dan overheidsambtenaren voorkomen. In dit verband wordt iedere Partij uitgenodigd om aan het begin van elk jaar aan de Voorzitter van  het Comité de naam of de namen op te geven van één of twee deskundigen van de overheid die de Partijen voor het bedoelde werk zouden willen vrijmaken. Indien om een speciale groep ad hoc wordt gevraagd, doet de Voorzitter, na raadpleging van de  betrokken Partijen, binnen zeven dagen na het verzoek, een voorstel inzake de samenstelling van bedoelde groep. Deze bestaat uit drie of vijf leden, bij voorkeur overheidsambtenaren. De rechtstreeks betrokken Partijen geven binnen zeven werkdagen hun  advies over de benoemingen door de Voorzitter van de leden van de speciale groep ad hoc. Zij maken tegen deze benoemingen geen bezwaar, tenzij er dwingende redenen zijn.  Onderdanen van landen wier regering partij is in een geschil, kunnen niet worden gekozen als lid van de speciale groep ad hoc die zich met dat geschil bezig houdt. Leden van de speciale groep ad hoc bekleden hun functie onder persoonlijke  verantwoordelijkheid en niet als vertegenwoordigers van een regering of van enige organisatie. Regeringen of organisaties geven hun derhalve geen instructies met betrekking tot de zaken die in de speciale groep ad hoc worden behandeld.  3. Elke speciale groep ad hoc stelt haar eigen werkmethode vast. Alle partijen die een wezenlijk belang hebben in de zaak en die dit hebben medegedeeld aan het Comité, krijgen gelegenheid te worden gehoord. Elke speciale groep ad hoc kan elke bron die  zij geëigend acht raadplegen en daaraan inlichtingen en technisch advies vragen. Alvorens dergelijke inlichtingen of technisch advies in te winnen bij een informatiebron die onder de rechtsmacht valt van een Partij, stelt de speciale groep ad hoc de  regering van de betrokken Partij van haar voornemen in kennis. Iedere Partij geeft onmiddellijk en volledig antwoord op een verzoek van een speciale groep ad hoc om die inlichtingen welke de groep noodzakelijk en geëigend acht. Vertrouwelijke  inlichtingen die aan de speciale groep ad hoc zijn verstrekt, worden niet bekend gemaakt zonder de uitdrukkelijke toestemming van de persoon of de regering die de inlichtingen heeft verstrekt. Indien zodanige inlichtingen aan de speciale groep ad hoc  worden gevraagd en er geen goedkeuring is verkregen tot bekendmaking daarvan door de groep, wordt een niet-vertrouwelijke samenvatting van de inlichtingen, na goedkeuring daarvan door de persoon of de regering die deze heeft verstrekt, gegeven.  4. Wanneer de partijen in het geschil er niet in zijn geslaagd tot een bevredigende oplossing te komen, legt de speciale groep ad hoc haar bevindingen schriftelijk voor. Het verslag van de speciale groep ad hoc moet normalerwijze een uiteenzetting  aangaande de gronden van haar bevindingen bevatten. Indien de partijen onderling tot een regeling zijn gekomen, kan de speciale groep ad hoc zich in zijn verslag beperken tot een beknopte beschrijving van het geschil en tot de vermelding dat een  oplossing werd gevonden.  5. De speciale groepen ad hoc maken als basis voor hun overwegingen in zaken die verband houden met vragen van technische aard, gebruik van de verslagen van het Technisch Comité zoals die zijn verstrekt ingevolge artikel 20, lid 4, van deze  Overeenkomst.  6. De tijd die de speciale groepen ad hoc nodig hebben zal van het betreffende geval afhangen. Zij moeten ernaar streven hun bevindingen, en waar nodig hun aanbevelingen, binnen niet te lange tijd aan het Comité toe te zenden, in het algemeen binnen een  termijn van drie maanden na de datum waarop de speciale groep ad hoc werd ingesteld.  7. Ter bevordering van de vaststelling van wederzijds bevredigende oplossingen voor de partijen in een geschil en ten einde de speciale groepen ad hoc in staat te stellen kennis te nemen van de opmerkingen van die partijen, dient elke speciale groep ad  hoc de partijen in het geschil in het bezit te stellen van het beschrijvende gedeelte van haar verslag; vervolgens dient de speciale groep ad hoc haar conclusies, of een samenvatting daarvan, aan bedoelde partijen voor te leggen, daarbij een redelijke  termijn in acht nemend alvorens deze toe te zenden aan de Partijen bij deze Overeenkomst.       PROTOCOL BIJ DE OVEREENKOMST INZAKE DE TOEPASSING VAN ARTIKEL VII VAN DE ALGEMENE OVEREENKOMST BETREFFENDE TARIEVEN EN HANDEL   De Partijen bij de Overeenkomst inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende  tarieven en handel (hierna te noemen "de Overeenkomst"),  Gelet op de mulilaterale handelsbesprekingen en het verlangen dat door het Comité voor handelsbesprekingen op zijn op 11 en 12 april 1979 gehouden vergadering kenbaar werd gemaakt om tot de opstelling van één enkele tekst te komen voor een Overeenkomst  inzake de toepassing van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel;  In de erkenning dat de ontwikkelingslanden met bijzondere problemen te kampen kunnen hebben bij de toepassing van de Overeenkomst;  In de overweging dat de bepalingen van artikel 27 van de Overeenkomst betreffende de wijzigingen nog niet in werking zijn getreden,  I 1. Komen overeen, het bepaalde in artikel 1, lid 2, sub b), punt iv), van de Overeenkomst te schrappen;  2. Erkennen dat de in artikel 21, lid 1, genoemde opschorting van vijf jaar met betrekking tot de toepassing van de bepalingen van de Overeenkomst door de ontwikkelingslanden in de praktijk voor bepaalde ontwikkelingslanden onvoldoende kan zijn. In  dergelijke gevallen kan een ontwikkelingsland dat Partij is bij de Overeenkomst vóór het einde van de in artikel 21, lid 1, genoemde periode een verzoek indienen tot verlenging van deze periode, waarbij mag worden aangenomen dat de Partijen bij de  Overeenkomst een dergelijk verzoek welwillend in overweging zullen nemen in die gevallen waarin het betrokken ontwikkelingsland daarvoor voldoende gronden kan aanvoeren;  3. Erkennen dat de ontwikkelingslanden die de waarde van goederen thans bepalen op basis van officieel vastgestelde minimumwaarden, mogelijkerwijs een voorbehoud wensen te maken om hen in staat te stellen deze waarden in beperkte mate en voor een  overgangsperiode te handhaven onder de voorwaarden die door de Partijen bij de Overeenkomst kunnen worden overeengekomen;  4. Erkennen dat ontwikkelingslanden die van oordeel zijn dat omkering van de volgorde op verzoek van de importeur, als bedoeld in artikel 4 van de Overeenkomst, aanleiding kan geven tot ernstige moeilijkheden, met betrekking tot artikel 4 mogelijkerwijs  een voorbehoud wensen te maken dat als volgt luidt:  "De regering van ... behoudt zich het recht voor te bepalen dat de desbetreffende bepaling van artikel 4 van de Overeenkomst alleen wordt toegepast wanneer de douaneautoriteiten het verzoek tot omkering van de volgorde van de artikelen 5 en 6  inwilligen. ".  Indien door ontwikkelingslanden een dergelijk voorbehoudt wordt gemaakt, stemmen de Partijen bij de Overeenkomst hiermee in op grond van artikel 23 van de Overeenkomst;  5. Erkennen dat de ontwikkelingslanden mogelijkerwijs een voorbehoud wensen te maken ten aanzien van artikel 5, lid 2, van de Overeenkomst en wel als volgt:  "De regering van ... behoudt zich het recht voor te bepalen dat artikel 5, lid 2, van de Overeenkomst wordt toegepast in overeenstemming met de desbetreffende aantekening bij dat artikel, daargelaten of de importeur daartoe een verzoek doet of niet. ".   Indien door ontwikkelingslanden een dergelijk voorbehoud wordt gemaakt, stemmen de Partijen bij de Overeenkomst hiermee in op grond van artikel 23 van de Overeenkomst;  6. Erkennen dat door bepaalde ontwikkelingslanden de bezorgdheid is geuit dat zich problemen kunnen voordoen bij de toepassing van artikel 1 van de Overeenkomst voor zover deze betrekking heeft op invoer in hun landen door exclusieve agenten, exclusieve  distributeurs en exclusieve concessiehouders. De Partijen bij de Overeenkomst komen overeen dat, indien zodanige problemen zich in de praktijk voordoen in ontwikkelingslanden die de Overeenkomst toepassen, deze kwestie op verzoek van deze landen wordt  bestudeerd om hiervoor passende oplossingen te vinden;  7. Komen overeen dat in artikel 17 wordt erkend dat douaneadministraties het bij de toepassing van de Overeenkomst noodzakelijk kunnen achten inlichtingen in te winnen over de echtheid of de juistheid van overgelegde verklaringen, documenten of  aangiften met het oog op de bepaling van de douanewaarde. Zij komen voorts overeen dat in het artikel aldus erkend wordt dat inlichtingen kunnen worden ingewonnen die er bij voorbeeld toe strekken, de volledigheid en de juistheid na te gaan van de  gegevens met betrekking tot de waarde, welke aan de douane in verband met het vaststellen van de douanewaarde worden gedeclareerd of verstrekt. Zij erkennen dat de Partijen bij de Overeenkomst binnen de grenzen van de nationale wetten en procedures  aanspraak kunnen maken op de volledige medewerking van de importeurs bij deze navraag;  8. Komen overeen dat de werkelijk betaalde of te betalen prijs alle betalingen omvat die werkelijk zijn gedaan of moeten worden gedaan als voorwaarde voor de verkoop van de ingevoerde goederen, en wel door de koper aan de verkoper, of door de koper aan  een derde ter nakoming van een verplichting van de verkoper.  II 1. Bij de inwerkingtreding van de Overeenkomst worden de bepalingen van dit Protocol beschouwd als bestanddeel van de Overeenkomst.  2. Dit Protocol wordt nedergelegd bij de Directeur-generaal van de Verdragsluitende Partijen bij de Algemene Overeenkomst. Het staat open voor aanvaarding, door ondertekening of anderszins, door de ondertekenaars van de Overeenkomst inzake de toepassing  van artikel VII van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel en door andere regeringen die de Overeenkomst overeenkomstig de bepalingen van artikel 22 daarvan aanvaarden of ertoe toetreden.  Gedaan te Genève, de eerste november negentienhonderd negenenzeventig, in één exemplaar, in de Engelse, de Franse en de Spaanse taal, zijnde elk van de teksten authentiek.