title: 2004/903/EG: Besluit van de Raad van 29 november 2004 betreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, alsmede de goedkeuring en ondertekening van het bijbehorende memorandum van overeenstemming

text:
               28.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 381/32

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 29 november 2004
   betreffende de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, alsmede de goedkeuring en ondertekening van het bijbehorende memorandum van overeenstemming
   (2004/903/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 94 juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 16 oktober 2001 heeft de Raad de Commissie gemachtigd onderhandelingen te voeren met de Republiek San Marino over een passende overeenkomst om te bereiken dat de Republiek San Marino maatregelen aanneemt van gelijke strekking als die welke binnen de Gemeenschap zullen worden toegepast met het oog op effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling.

               (2)

               De tekst van de overeenkomst die het resultaat vormt van de onderhandelingen, sluit aan bij de onderhandelingsrichtsnoeren van de Raad. Bij de overeenkomst gaat een memorandum van overeenstemming tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten enerzijds en de Republiek San Marino anderzijds.

               (3)

               Onder voorbehoud van de vaststelling van een besluit betreffende de sluiting van de overeenkomst op een later tijdstip is het wenselijk dat de twee documenten, die op 12 juli 2004 werden geparafeerd, worden ondertekend en dat de goedkeuring van het memorandum van overeenstemming door de Raad wordt bevestigd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Onder voorbehoud van de vaststelling van een besluit betreffende de sluiting van de overeenkomst op een later tijdstip van de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling wordt de voorzitter van de Raad gemachtigd de personen aan te wijzen die bevoegd zijn de overeenkomst, het bijbehorende memorandum van overeenstemming en de in artikel 21, lid 2, van de overeenkomst en de laatste alinea van het memorandum van overeenstemming bedoelde brieven namens de Europese Gemeenschap te ondertekenen.
   Het memorandum van overeenstemming wordt door de Raad goedgekeurd.
   De tekst van het memorandum van overeenstemming is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 29 november 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. J. BRINKHORST

   OVEREENKOMST
   tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling
   DE EUROPESE GEMEENSCHAP,
   en
   DE REPUBLIEK SAN MARINO,
   dan wel al naar gelang de context „overeenkomstsluitende partij” of „overeenkomstsluitende partijen” genoemd,
   HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN:
   Artikel 1
   Doel
   1.   Deze overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino strekt ertoe de bestaande nauwe banden tussen beide partijen te consolideren en uit te breiden door middel van de vaststelling van maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (hierna „de richtlijn” genoemd) ten gunste van uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun fiscale woonplaats in een lidstaat van de Europese Gemeenschap hebben.
   2.   De Republiek San Marino stelt de nodige maatregelen vast en voorziet met name in procedure- en sanctiebepalingen opdat de op haar grondgebied gevestigde uitbetalende instanties de voor de uitvoering van deze overeenkomst noodzakelijke taken uitvoeren, ongeacht de vestigingsplaats van de debiteur van de rentedragende schuldvordering.
   Artikel 2
   Definitie van uiteindelijk gerechtigde
   1.   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt onder „uiteindelijk gerechtigde” verstaan elke natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd, tenzij deze aantoont dat de rentebetaling niet te zijner gunste is ontvangen of bewerkstelligd is. Dit betekent:

               a)

               dat hij handelt als uitbetalende instantie in de zin van artikel 4, of

               b)

               dat hij handelt namens een rechtspersoon, een beleggingsfonds of een vergelijkbaar of daarmee gelijkgesteld lichaam voor collectieve belegging in effecten, of

               c)

               dat hij handelt namens een andere natuurlijke persoon die de uiteindelijk gerechtigde is en hij aan de uitbetalende instantie overeenkomstig artikel 3 de identiteit van die uiteindelijk gerechtigde bekendmaakt.

         2.   Indien de uitbetalende instantie beschikt over gegevens die doen vermoeden dat de natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd, niet de uiteindelijk gerechtigde is, en die persoon noch onder a) noch onder b) van lid 1 valt, moet zij redelijke maatregelen nemen om de identiteit van de uiteindelijk gerechtigde vast te stellen, overeenkomstig artikel 3. Indien de uitbetalende instantie de uiteindelijk gerechtigde niet kan identificeren, behandelt zij de natuurlijke persoon in kwestie als de uiteindelijk gerechtigde.
   Artikel 3
   Identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde
   Om de identiteit en de woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde in de zin van artikel 2 te bepalen, houdt de uitbetalende instantie gegevens bij met betrekking tot diens naam, voornaam, adres en woonplaats in overeenstemming met de Sanmarinese woeker- en antiwitwaswet. Voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan of transacties die bij ontstentenis van contractuele betrekkingen zijn verricht op of na 1 januari 2004, wordt de woonplaats van natuurlijke personen die een door een lidstaat van de Europese Unie, hierna „lidstaat” genoemd, uitgereikt paspoort of officieel identiteitsbewijs overleggen en die verklaren ingezetene te zijn van een ander land dan de Republiek San Marino of een lidstaat, vastgesteld op basis van een fiscale woonplaatsverklaring die is afgegeven door de bevoegde autoriteit van het land waarvan de natuurlijke persoon verklaart ingezetene te zijn. Wordt een dergelijke verklaring niet overgelegd, dan wordt de natuurlijke persoon geacht zijn woonplaats te hebben in de lidstaat die het paspoort of enig ander officieel identiteitsbewijs heeft uitgereikt.
   Artikel 4
   Definitie van uitbetalende instantie
   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt onder „uitbetalende instantie” in de Republiek San Marino verstaan banken volgens het Sanmarinese bankrecht evenals marktdeelnemers inclusief in San Marino ingezeten dan wel gevestigde natuurlijke en rechtspersonen, personenvennootschappen en vaste inrichtingen van buitenlandse vennootschappen, die, zelfs als dit slechts incidenteel geschiedt, activa van derde partijen in ontvangst nemen, houden, daarmee beleggingen verrichten of die overdragen, of die tijdens hun activiteiten enkel rente betalen of bewerkstelligen.
   Artikel 5
   Definitie van bevoegde autoriteit
   1.   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt onder „bevoegde autoriteiten” van de overeenkomstsluitende partijen verstaan de in bijlage I genoemde autoriteiten.
   2.   Voor landen die niet tot de overeenkomstsluitende partijen behoren, is de bevoegde autoriteit de voor de toepassing van bilaterale of multilaterale verdragen aangewezen autoriteit of, bij ontstentenis daarvan, iedere andere autoriteit die bevoegd is om een fiscale woonplaatsverklaring af te geven.
   Artikel 6
   Definitie van rentebetaling
   1.   Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt onder „rentebetaling” verstaan:

               a)

               rente, uitbetaald of bijgeschreven op een rekening, die is terug te voeren op enigerlei schuldvordering, al dan niet gedekt door hypotheek of voorzien van een winstdelingsclausule, en met name de opbrengsten van overheidspapier en obligatieleningen, inclusief daaraan gehechte premies en prijzen; boete voor te late betaling wordt niet als rentebetaling aangemerkt;

               b)

               rente die is aangegroeid of gekapitaliseerd op het moment van de verkoop, terugbetaling of aflossing van de onder a) bedoelde schuldvorderingen;

               c)

               inkomsten uit rentebetalingen, hetzij rechtstreeks, hetzij via een entiteit zoals bedoeld in artikel 4, lid 2, van de richtlijn, uitgekeerd door:

                           i)

                           instellingen voor collectieve belegging of vergelijkbare of daarmee gelijkgestelde lichamen voor collectieve belegging in effecten die op het in artikel 19 bedoelde grondgebied zijn gevestigd,

                           ii)

                           in een lidstaat gevestigde entiteiten die van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3, van de richtlijn gebruikmaken en de uitbetalende instantie daarvan op de hoogte brengen,

                           iii)

                           instellingen voor collectieve belegging of vergelijkbare of daarmee gelijkgestelde lichamen voor collectieve belegging in effecten die buiten het in artikel 19 bedoelde grondgebied zijn gevestigd;

               d)

               inkomsten die zijn gerealiseerd bij de verkoop, terugbetaling of aflossing van aandelen of bewijzen van deelneming in de volgende instellingen en entiteiten, indien deze rechtstreeks of middelijk via andere hierna bedoelde instellingen voor collectieve belegging of entiteiten meer dan 40 % van hun vermogen beleggen in de onder a) bedoelde schuldvorderingen:

                           i)

                           instellingen voor collectieve belegging of vergelijkbare of daarmee gelijkgestelde lichamen voor collectieve belegging in effecten die op het in artikel 19 bedoelde grondgebied zijn gevestigd,

                           ii)

                           in een lidstaat gevestigde entiteiten die van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3, van de richtlijn gebruikmaken en de uitbetalende instantie daarvan op de hoogte brengen,

                           iii)

                           instellingen voor collectieve belegging of vergelijkbare of daarmee gelijkgestelde lichamen voor collectieve belegging in effecten die buiten het in artikel 19 bedoelde grondgebied zijn gevestigd.

         De Republiek San Marino beschikt echter slechts over de mogelijkheid de inkomsten vermeld onder d) onder de definitie van rente te laten vallen voorzover deze inkomsten rechtstreeks of middellijk afkomstig zijn van rentebetalingen in de zin van de punten a) en b).
   2.   Wat betreft lid 1, onder c) en d), wordt, indien een uitbetalende instantie geen informatie heeft over het deel van de inkomsten dat voortkomt uit rentebetalingen, het volledige bedrag aan inkomsten als rentebetaling aangemerkt.
   3.   Wat betreft lid 1, onder d), wordt, indien een uitbetalende instantie geen informatie heeft over het percentage van het vermogen dat is belegd in schuldvorderingen of in aandelen of bewijzen van deelneming als omschreven onder dat punt, dat percentage geacht meer dan 40 % te bedragen. Indien zij het bedrag van de door de uiteindelijk gerechtigde gerealiseerde inkomsten niet kan bepalen, worden de inkomsten geacht de opbrengst van de verkoop, aflossing of terugbetaling van de aandelen of bewijzen van deelneming te zijn.
   4.   Wat betreft lid 1, onder b) en d), kan de Republiek San Marino op haar grondgebied gevestigde uitbetalende instanties ertoe verplichten om de rente over een periode van ten hoogste één jaar op jaarbasis te berekenen, en kan zij deze geannualiseerde rente als een rentebetaling beschouwen, zelfs als tijdens die periode geen verkoop, terugbetaling of aflossing heeft plaatsgevonden.
   5.   In afwijking van lid 1, onder c) en d), kan de Republiek San Marino de in die bepalingen bedoelde inkomsten die afkomstig zijn van op haar grondgebied gevestigde instellingen of entiteiten, van de definitie van rentebetaling uitsluiten wanneer beleggingen in schuldvorderingen zoals bedoeld in lid 1, onder a), niet meer dan 15 % van het vermogen van de desbetreffende entiteiten uitmaken.
   Als de Republiek San Marino besluit deze mogelijkheid te benutten, wordt deze keuze na kennisgeving van de andere overeenkomstsluitende partij bindend voor beide overeenkomstsluitende partijen.
   6.   Het percentage zoals bedoeld in lid 1, onder d), en in lid 3 wordt na 31 december 2010 25 %.
   7.   De in lid 1, onder d), en in lid 5 genoemde percentages worden bepaald aan de hand van de beleggingspolitiek zoals die in het fondsreglement of de statuten van de betrokken instellingen of entiteiten is neergelegd en, bij ontstentenis daarvan, op basis van de feitelijke samenstelling van de beleggingsportefeuille van de instellingen of entiteiten.
   Artikel 7
   Bronbelasting
   1.   Indien de uiteindelijk gerechtigde woonachtig is in een lidstaat van de Europese Gemeenschap, heft de Republiek San Marino gedurende de eerste drie jaar vanaf de datum van toepassing van deze overeenkomst een bronbelasting tegen een tarief van 15 %, gedurende de volgende drie jaar tegen een tarief van 20 % en daarna tegen een tarief van 35 %.
   2.   De uitbetalende instantie houdt de bronbelasting op de volgende wijze in:

               a)

               in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder a): op het bedrag van de uitbetaalde of bijgeschreven rente;

               b)

               in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder b) of d): op het bedrag van de rente of inkomsten zoals bedoeld onder die punten, of door een heffing van vergelijkbare omvang, ten laste van de ontvanger, op het totaalbedrag van de opbrengst van de verkoop, terugbetaling of aflossing;

               c)

               in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder c): op het bedrag van de inkomsten zoals bedoeld onder dat punt;

               d)

               wanneer de Republiek San Marino van de keuzemogelijkheid van artikel 6, lid 4, gebruikmaakt: op het bedrag van de op jaarbasis berekende rente.

         3.   Voor de toepassing van het bepaalde in lid 2, onder a) en b), wordt de bronbelasting geheven naar rata van de periode dat de uiteindelijk gerechtigde houder van de schuldvordering was. Ingeval de uitbetalende instantie de duur van die periode niet kan vaststellen met de informatie waarover zij beschikt, gaat zij ervan uit dat de uiteindelijk gerechtigde over de gehele periode dat de vordering heeft bestaan, de houder ervan is geweest, tenzij hij de datum van verkrijging aantoont.
   4.   Belastingen, andere dan die waarin deze overeenkomst voorziet, op eenzelfde rentebetaling, en met name de door de Republiek San Marino geheven bronbelastingen op rente-inkomsten van Sanmarinese bron, worden in mindering gebracht op het overeenkomstig dit artikel berekende bedrag van de bronbelasting.
   5.   De heffing van bronbelasting door de in de Republiek San Marino gevestigde uitbetalende instantie belet de lidstaat waar de uiteindelijk gerechtigde zijn fiscale woonplaats heeft, niet de inkomsten te belasten overeenkomstig zijn nationale recht. Indien een belastingplichtige inkomsten uit rente, uitgekeerd door een in de Republiek San Marino gevestigde uitbetalende instantie, meldt aan de belastingautoriteiten van de lidstaat waar hij woonachtig is, worden deze inkomsten uit rente in die lidstaat tegen dezelfde tarieven belast als die welke worden toegepast op de rente die in die lidstaat wordt ontvangen.
   Artikel 8
   Verdeling van belastingopbrengsten
   1.   De Republiek San Marino behoudt 25 % van de opbrengsten van de in artikel 7 genoemde bronbelasting en draagt 75 % van de opbrengsten over aan de lidstaat waar de uiteindelijk gerechtigde van de rentebetaling woonachtig is.
   2.   Die overdrachten vinden in een tranche per lidstaat plaats, uiterlijk binnen een periode van zes maanden volgend op het eind van het belastingjaar in de Republiek San Marino.
   3.   De Republiek San Marino ziet erop toe dat het systeem voor de verdeling van de belastingopbrengsten correct functioneert.
   Artikel 9
   Vrijwillige verstrekking van gegevens
   1.   De Republiek San Marino voorziet in een procedure die de in artikel 2 gedefinieerde uiteindelijk gerechtigde de mogelijkheid biedt de in artikel 7 genoemde bronbelasting te vermijden door zijn in de Republiek San Marino gevestigde uitbetalende instantie uitdrukkelijk te machtigen de rentebetalingen ter kennis te brengen van de bevoegde autoriteit van de Republiek San Marino. Die machtiging betreft alle rentebetalingen welke door die uitbetalende instantie worden verricht aan of bewerkstelligd ten onmiddellijke gunste van de uiteindelijk gerechtigde.
   2.   De minimale gegevens die door de uitbetalende instantie dienen te worden verstrekt ingeval van uitdrukkelijke machtiging door de uiteindelijk gerechtigde zijn:

               a)

               de overeenkomstig artikel 3 van deze overeenkomst bepaalde identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde, zo mogelijk aangevuld met het fiscaal identificatienummer dat werd toegekend door de lidstaat van de Europese Gemeenschap waar de uiteindelijk gerechtigde woonachtig is;

               b)

               de naam en het adres van de uitbetalende instantie;

               c)

               het rekeningnummer van de uiteindelijk gerechtigde of, bij ontstentenis daarvan, een eenduidige omschrijving van de rentedragende schuldvordering, en

               d)

               het in overeenstemming met artikel 6 van deze overeenkomst vastgestelde bedrag van de rentebetaling.

         3.   De bevoegde autoriteit van de Republiek San Marino verstrekt de in lid 2 bedoelde gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de Europese Gemeenschap waar de uiteindelijk gerechtigde woonachtig is. Deze gegevensverstrekking geschiedt automatisch en ten minste eenmaal per jaar, binnen zes maanden na afloop van het belastingjaar in de Republiek San Marino, voor alle gedurende dat jaar verrichte rentebetalingen.
   Artikel 10
   Voorkoming van dubbele belasting
   1.   De lidstaat die de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde is, ziet erop toe dat de heffing van de in artikel 7 genoemde bronbelasting niet tot dubbele belasting leidt, overeenkomstig het bepaalde in de leden 2 en 3.
   2.   Indien door de uiteindelijk gerechtigde ontvangen rente in de Republiek San Marino aan de in artikel 7 genoemde bronbelasting werd onderworpen, kent de lidstaat die de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde is, hem overeenkomstig zijn nationale recht een belastingverrekening toe die gelijk is aan het bedrag van de ingehouden belasting. Indien dit bedrag hoger is dan de krachtens zijn nationale recht verschuldigde belasting over het totale bedrag van de rentebetaling waarover de in artikel 7 genoemde bronbelasting werd geheven, restitueert de lidstaat die de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde is, het bedrag dat teveel is ingehouden aan laatstgenoemde.
   3.   Indien rente die de uiteindelijk gerechtigde heeft ontvangen, behalve aan de in artikel 7 genoemde bronbelasting ook onderworpen is geweest aan andere bronbelastingen, en de lidstaat die de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde is, naar nationaal recht of overeenkomstig verdragen ter voorkoming van dubbele belasting voor een dergelijke bronbelasting belastingverrekening toekent, wordt deze andere bronbelasting verrekend alvorens de procedure van lid 2 wordt toegepast.
   4.   De lidstaat die de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde is, kan de belastingverrekeningsregeling zoals bedoeld in de leden 2 en 3 hierboven vervangen door restitutie van de in artikel 7 genoemde bronbelasting.
   Artikel 11
   Overgangsbepalingen voor verhandelbare schuldinstrumenten
   1.   Vanaf de toepassingsdatum van deze overeenkomst en zolang ten minste één lidstaat van de Europese Gemeenschap ook soortgelijke bepalingen toepast, maar uiterlijk tot 31 december 2010, worden binnenlandse en internationale obligaties en andere verhandelbare schuldinstrumenten die voor het eerst zijn uitgegeven vóór 1 maart 2001 of waarvan het oorspronkelijke emissieprospectus vóór die datum is goedgekeurd door de daartoe bevoegde autoriteiten van de uitgevende staat, niet aangemerkt als schuldvorderingen in de zin van artikel 6, lid 1, onder a), op voorwaarde dat op of na 1 maart 2002 geen vervolgemissies van dergelijke verhandelbare schuldinstrumenten plaatsvinden.
   Zolang echter ten minste één lidstaat ook bepalingen toepast van soortgelijke strekking als die welke in artikel 7 van deze overeenkomst zijn vastgesteld, blijven de bepalingen van dit artikel na 31 december 2010 gelden voor verhandelbare schuldinstrumenten:

               —

               die clausules inzake „gross-up” en vroegtijdige aflossing bevatten en

               —

               wanneer de uitbetalende instantie, zoals gedefinieerd in artikel 4, is gevestigd in de Republiek San Marino en

               —

               wanneer die uitbetalende instantie de rente rechtstreeks betaalt aan, of een rentebetaling bewerkstelligt ten onmiddellijke gunste van, een uiteindelijk gerechtigde die zijn woonplaats heeft in een lidstaat.

         Indien en vanaf het moment dat geen enkele lidstaat nog bepalingen toepast van gelijke strekking als die welke in artikel 7 van deze overeenkomst zijn vastgesteld, zijn de bepalingen van dit artikel nog slechts van toepassing op verhandelbare schuldinstrumenten:

               —

               die clausules inzake „gross-up” en vroegtijdige aflossing bevatten en

               —

               wanneer de uitbetalende instantie van de emittent gevestigd is in de Republiek San Marino en

               —

               wanneer die uitbetalende instantie de rente rechtstreeks betaalt aan, of een rentebetaling bewerkstelligt ten onmiddellijke gunste van, een uiteindelijk gerechtigde die zijn woonplaats heeft in een lidstaat.

         Indien op of na 1 maart 2002 een vervolgemissie plaatsvindt van een van de vorenvermelde verhandelbare schuldinstrumenten, uitgegeven door een overheid of een gelijkgestelde entiteit die als overheidsinstantie optreedt of waarvan de rol erkend is bij internationaal verdrag (genoemd in bijlage II bij deze overeenkomst), wordt de emissie van een dergelijk instrument, bestaande uit de oorspronkelijke emissie en vervolgemissies, in haar geheel beschouwd als een schuldvordering in de zin van artikel 6, lid 1, onder a).
   Indien op of na 1 maart 2002 een vervolgemissie plaatsvindt van een van de vorenvermelde verhandelbare schuldinstrumenten, uitgegeven door een andere emittent die niet valt onder het bepaalde in de vierde alinea, wordt die emissie aangemerkt als een schuldvordering in de zin van artikel 6, lid 1, onder a).
   2.   Dit artikel vormt geen belet voor de Republiek San Marino en de lidstaten om overeenkomstig hun nationale wetgeving belasting te blijven heffen op inkomsten uit de in lid 1 genoemde verhandelbare schuldvorderingen.
   Artikel 12
   Andere bronbelastingen — verband met andere overeenkomsten
   1.   Deze overeenkomst belet de partijen niet om behalve de in deze overeenkomst genoemde bronbelasting ook andere bronbelastingen te heffen overeenkomstig hun nationale wetten of verdragen ter voorkoming van dubbele belasting.
   2.   De bepalingen van de verdragen ter voorkoming van dubbele belasting tussen de Republiek San Marino en de lidstaten vormen geen belet voor de heffing van de bronbelasting waarin deze overeenkomst voorziet.
   Artikel 13
   Uitwisseling van informatie op verzoek
   1.   De bevoegde autoriteiten van de Republiek San Marino en de lidstaten wisselen gegevens uit over gedragingen die worden beschouwd als belastingfraude overeenkomstig de wetgeving van de staat aan welke het verzoek is gericht, of soortgelijke aangelegenheden met betrekking tot de onder deze overeenkomst vallende inkomsten. Onder „soortgelijke aangelegenheden” worden uitsluitend overtredingen verstaan met dezelfde graad van onrechtmatigheid als het geval is voor belastingfraude overeenkomstig de wetgeving van de staat aan welke het verzoek is gericht, die op enigerlei wijze afbreuk kunnen doen aan de fiscale belangen van de verzoekende staat. In antwoord op een zorgvuldig gemotiveerd verzoek verstrekt de staat aan welke het verzoek is gericht, gegevens met betrekking tot de gedragingen waarnaar de verzoekende staat een onderzoek instelt, of mogelijk wenst in te stellen, op strafrechtelijke of niet-strafrechtelijke basis.
   2.   Bij het bepalen of informatie in antwoord op een verzoek kan worden verstrekt, past de staat aan welke het verzoek is gericht, de regels betreffende verjaring toe overeenkomstig de wetgeving van de verzoekende staat.
   3.   De staat aan welke het verzoek is gericht, verstrekt de informatie indien de verzoekende staat een redelijk vermoeden heeft dat de gedragingen belastingfraude vormen of soortgelijke aangelegenheden betreffen. Het vermoeden van de verzoekende staat dat de gedragingen belastingfraude vormen of soortgelijke aangelegenheden betreffen, kan zijn gebaseerd op:

               a)

               documenten, al dan niet geauthentiseerd, omvattende, maar niet daartoe beperkt, bescheiden van het bedrijf, boeken, of bankrekeninginformatie;

               b)

               verklaringen van de belastingbetaler;

               c)

               gegevens van een informant of een derde persoon, die onafhankelijk zijn gecontroleerd of waarvan kan worden aangenomen dat die betrouwbaar zijn; of

               d)

               indirect bewijs.

         4.   De bevoegde autoriteit van de verzoekende staat verstrekt de bevoegde autoriteit van de staat aan welke het verzoek is gericht, de volgende gegevens wanneer hij krachtens deze overeenkomst om informatie verzoekt, teneinde het verwachte belang van de informatie voor het verzoek aan te tonen:

               a)

               de identiteit van de persoon naar wie een enquête of onderzoek is ingesteld;

               b)

               een verklaring met betrekking tot de gewenste informatie, waaronder de aard van die informatie en de vorm waarin de verzoekende staat deze wil ontvangen van de staat aan welke het verzoek is gericht;

               c)

               het fiscale doel waarvoor de informatie wordt gevraagd;

               d)

               redenen op grond waarvan wordt aangenomen dat de gevraagde informatie wordt bijgehouden in de staat aan welke het verzoek is gericht, dan wel in het bezit of het beheer is van een persoon in het rechtsgebied van de staat aan welke het verzoek is gericht;

               e)

               voorzover bekend, de naam en het adres van de persoon (personen) die vermoedelijk in het bezit van de gevraagde informatie is (zijn);

               f)

               een verklaring waarin wordt bevestigd dat het verzoek in overeenstemming is met de wetten en de bestuursrechtelijke praktijken van de verzoekende staat, dat de bevoegde autoriteit van de verzoekende staat de informatie zou kunnen verkrijgen overeenkomstig de wetten van die staat of de gebruikelijke bestuursrechtelijke procedures indien de gevraagde informatie zich in het rechtsgebied van de verzoekende staat bevond, alsmede dat het verzoek in overeenstemming is met deze overeenkomst;

               g)

               een verklaring waarin wordt bevestigd dat de verzoekende staat alle op zijn grondgebied beschikbare middelen heeft aangewend om de informatie te verkrijgen, met uitzondering van die welke onevenredige inspanningen zouden vereisen.

         5.   De bevoegde autoriteit van de staat aan welke het verzoek is gericht, verstrekt de gevraagde informatie zo spoedig mogelijk aan de verzoekende staat.
   6.   De Republiek San Marino opent bilaterale onderhandelingen met elke lidstaat om individuele categorieën te definiëren van gevallen vallende onder „soortgelijke aangelegenheden” overeenkomstig de belastingprocedure die door die staat wordt toegepast.
   Artikel 14
   Vertrouwelijkheid van informatie
   Alle door een overeenkomstsluitende partij krachtens deze overeenkomst ontvangen gegevens worden op vertrouwelijke wijze behandeld en mogen uitsluitend worden verstrekt aan personen of autoriteiten (daaronder begrepen rechtbanken en bestuurslichamen) in het rechtsgebied van de overeenkomstsluitende partij die betrokken zijn bij de vaststelling of inning van, de handhaving of vervolging in verband met, dan wel de behandeling van bezwaarschriften met betrekking tot de belastingen die onder deze overeenkomst vallen. Deze personen of autoriteiten gebruiken de gegevens uitsluitend voor die doelstellingen. Zij mogen de gegevens tijdens openbare rechtszittingen of bij rechterlijke uitspraken bekendmaken. De gegevens mogen slechts met uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteit van de partij aan welke het verzoek is gericht, aan enig andere persoon, entiteit, autoriteit of rechtsgebied worden verstrekt.
   Artikel 15
   Overleg en toetsing
   1.   Indien de bevoegde autoriteit van de Republiek San Marino en een of meer van de andere in bijlage I genoemde bevoegde autoriteiten het niet eens zijn over de interpretatie of toepassing van deze overeenkomst, trachten zij in onderling overleg tot een oplossing te komen. Zij brengen de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten onmiddellijk op de hoogte van de resultaten van hun overleg. Met betrekking tot interpretatievraagstukken kan de Commissie op verzoek van een van de in bijlage I genoemde bevoegde autoriteiten deelnemen aan het overleg.
   2.   De overeenkomstsluitende partijen treden ten minste om de drie jaar of op verzoek van een van de partijen met elkaar in overleg om de technische werking van deze overeenkomst te evalueren en, indien de overeenkomstsluitende partijen zulks nodig achten, te verbeteren en om internationale ontwikkelingen te beoordelen. Het overleg wordt gehouden binnen een maand na het verzoek daartoe of, in dringende gevallen, zo spoedig mogelijk.
   3.   Op basis van een dergelijke beoordeling kunnen de overeenkomstsluitende partijen overleg plegen om te bestuderen op welke punten de overeenkomst moet worden aangepast, rekening houdende met internationale ontwikkelingen.
   4.   Zodra er voldoende ervaring is opgedaan met de volledige implementatie van deze overeenkomst, plegen de overeenkomstsluitende partijen overleg om te bestuderen op welke punten de overeenkomst moet worden aangepast, rekening houdende met internationale ontwikkelingen.
   5.   Met het oog op het in de leden 1, 2 en 3 bedoelde overleg stellen de overeenkomstsluitende partijen elkaar op de hoogte van mogelijke ontwikkelingen die van invloed kunnen zijn op de goede werking van deze overeenkomst. Dit omvat mede relevante overeenkomsten tussen een der overeenkomstsluitende partijen en een derde land.
   Artikel 16
   Ondertekening, inwerkingtreding en beëindiging
   1.   Deze overeenkomst dient door de overeenkomstsluitende partijen volgens hun eigen procedures te worden bekrachtigd of goedgekeurd. De overeenkomstsluitende partijen zullen elkaar in kennis stellen van de voltooiing van deze procedures. De overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgende op de laatste kennisgeving.
   2.   Op voorwaarde dat is voldaan aan 's lands constitutionele eisen inzake de sluiting van internationale overeenkomsten en onverminderd artikel 17 dient de Republiek San Marino deze overeenkomst effectief te implementeren en toe te passen vanaf 1 juli 2005 en de Europese Gemeenschap daarvan in kennis te stellen.
   3.   Deze overeenkomst blijft van kracht totdat zij door een overeenkomstsluitende partij wordt beëindigd.
   4.   Iedere overeenkomstsluitende partij kan deze overeenkomst beëindigen door de andere overeenkomstsluitende partij daarvan in kennis te stellen. In dat geval eindigt de geldigheid van de overeenkomst twaalf maanden na een dergelijke kennisgeving.
   Artikel 17
   Toepassing
   1.   De toepassing van deze overeenkomst is afhankelijk van de vaststelling en implementatie door de afhankelijke of geassocieerde gebieden van de lidstaten genoemd in het verslag van de Raad (Economische en Financiële Zaken) aan de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000, alsmede door, respectievelijk, de Verenigde Staten van Amerika, de Zwitserse Bondsstaat, Andorra, Liechtenstein en Monaco, van dezelfde of gelijkwaardige maatregelen als die welke in de richtlijn of deze overeenkomst zijn vervat.
   2.   De overeenkomstsluitende partijen besluiten, in onderling overleg, ten minste zes maanden voor de in artikel 16, lid 2, genoemde datum of aan de in bovenstaand lid genoemde voorwaarde wordt voldaan met betrekking tot de datum van inwerkingtreding van de betreffende maatregelen in de betrokken derde landen en afhankelijke of geassocieerde gebieden. Indien de overeenkomstsluitende partijen besluiten dat niet aan de voorwaarde wordt voldaan, stellen zij, in onderling overleg, een nieuwe datum vast voor de toepassing van artikel 16, lid 2.
   3.   De toepassing van deze overeenkomst of gedeelten daarvan kan met onmiddellijke ingang door een van de overeenkomstsluitende partijen worden geschorst door kennisgeving aan de andere partij, indien de richtlijn of een gedeelte van de richtlijn overeenkomstig de wetgeving van de Europese Gemeenschap, hetzij tijdelijk, hetzij definitief niet langer van toepassing is of in het geval dat een lidstaat de toepassing van de betreffende uitvoeringsbepalingen schorst.
   4.   Elke overeenkomstsluitende partij kan de toepassing van deze overeenkomst schorsen door kennisgeving aan de andere overeenkomstsluitende partij, indien een van de in lid 1 bedoelde derde landen of gebieden besluit de in dat lid bedoelde maatregelen niet langer toe te passen. De schorsing van de toepassing geschiedt ten vroegste twee maanden na de kennisgeving. Zodra de maatregelen opnieuw van kracht zijn, wordt de schorsing van de toepassing van deze overeenkomst opgeheven.
   Artikel 18
   Vorderingen en eindafrekening
   1.   Indien deze overeenkomst wordt beëindigd of de toepassing ervan geheel of gedeeltelijk wordt geschorst, blijven de vorderingen van individuele personen overeenkomstig artikel 10 onverlet.
   2.   De Republiek San Marino stelt in een dergelijk geval aan het eind van de toepassingsduur van de overeenkomst een eindafrekening op en verricht een eindbetaling aan de lidstaten.
   Artikel 19
   Territoriale werkingssfeer
   Deze overeenkomst is van toepassing, enerzijds, op ieder grondgebied waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap van toepassing is, onder de in dat verdrag neergelegde voorwaarden, en, anderzijds, op het grondgebied van de Republiek San Marino.
   Artikel 20
   Bijlagen
   1.   De bijlagen maken integrerend deel uit van deze overeenkomst.
   2.   De in bijlage I opgenomen lijst van bevoegde autoriteiten kan door eenvoudige kennisgeving aan de andere overeenkomstsluitende partij worden gewijzigd door, wat de in punt a) van deze bijlage genoemde autoriteit betreft, de Republiek San Marino en door, wat de overige autoriteiten betreft, de Europese Gemeenschap.
   De in bijlage II opgenomen lijst van gelijkgestelde entiteiten kan in onderling overleg worden gewijzigd.
   Artikel 21
   Talen
   1.   Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Letse, Litouwse, Nederlandse, Poolse, Portugese, Sloveense, Slowaakse, Spaanse, Tsjechische en Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
   2.   De versie in de Maltese taal wordt door de verdragsluitende partijen op basis van een briefwisseling geauthentiseerd. Deze versie is eveneens authentiek op dezelfde wijze als de in lid 1 genoemde teksten.

      EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.
      NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili níže podepsaní zplnomocnění zástupci k této smlouvě své podpisy.
      TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.
      ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt.
      SELLE KINNITUSEKS on täievolilised esindajad käesolevale lepingule alla kirjutanud.
      ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα συμφωνία.
      IN WITNESS WHEREOF, the undersigned Plenipotentiaries have hereunto set their hands.
      EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent accord.
      IN FEDE DI CHE, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto la propria firma in calce al presente accordo.
      TO APLIECINOT, attiecīgi pilnvarotas personas ir parakstījušas šo nolīgumu.
      TAI PALIUDYDAMI, šį Susitarimą pasirašė toliau nurodyti įgaliotieji atstovai.
      FENTIEK HITELÉÜL e megállapodást az alulírott meghatalmazottak alább kézjegyükkel látták el.
      B'XIEHDA TA' DAN, il-Plenipotenzjari hawn taħt iffirmati ffirmaw dan il-Ftehim.
      TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben geplaatst.
      W DOWÓD CZEGO, niżej podpisani pełnomocnicy złożyli swoje podpisy.
      EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo assinados apuserem as suas assinaturas no final do presente Acordo.
      NA DÔKAZ ČOHO dolupodpísaní splnomocnení zástupcovia podpísali túto dohodu.
      V POTRDITEV TEGA so spodaj podpisani pooblaščenci podpisali ta sporazum.
      TÄMÄN VAKUUDEKSI allamainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.
      TILL BEVIS HÄRPÅ har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta avtal.
      Hecho en Bruselas, el siete de diciembre del dos mil cuatro.
      V Bruselu dne sedmého prosince dva tisíce čtyři.
      Udfærdiget i Bruxelles den syvende december to tusind og fire.
      Geschehen zu Brüssel am siebten Dezember zweitausendundvier.
      Kahe tuhande neljanda aasta detsembrikuu seitsmendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις εφτά Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
      Done at Brussels on the seventh day of December in the year two thousand and four.
      Fait à Bruxelles, le sept décembre deux mille quatre.
      Fatto a Bruxelles, addì sette dicembre duemilaquattro.
      Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada septītajā decembrī.
      Pasirašyta du tūkstančiai ketvirtų metų gruodžio septintą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer negyedik év december hetedik napján.
      Magħmul fi Brussel fis-seba' jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u erbgħa.
      Gedaan te Brussel, de zevende december tweeduizendvier.
      Sporządzono w Brukseli dnia siódmego grudnia roku dwutysięcznego czwartego.
      Feito em Bruxelas, em sete de Dezembro de dois mil e quatro.
      V Bruseli siedmeho decembra dvetisícštyri.
      V Bruslju, dne sedmega decembra leta dva tisoč štiri.
      Tehty Brysselissä seitsemäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattaneljä.
      Som skedde i Bryssel den sjunde december tjugohundrafyra.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Per la Repubblica di San Marino

   BIJLAGE I
   LIJST VAN BEVOEGDE AUTORITEITEN VAN DE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN
   Voor de toepassing van deze overeenkomst zijn de volgende instanties „bevoegde autoriteiten”:

               a)

               in de Republiek San Marino: il Segretario di Stato per le Finanze e il Bilancio of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               b)

               in het Koninkrijk België: de minister van Financiën/Le ministre des Finances of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               c)

               in de Tsjechische Republiek: Ministr financí of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               d)

               in het Koninkrijk Denemarken: Skatteministeren of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               e)

               in de Bondsrepubliek Duitsland: der Bundesminister der Finanzen of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               f)

               in de Republiek Estland: Rahandusminister of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               g)

               in de Helleense Republiek: Ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               h)

               in het Koninkrijk Spanje: el Ministro de Economía y Hacienda of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               i)

               in de Franse Republiek: le ministre chargé du budget of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               j)

               in Ierland: the Revenue Commissioners of hun gemachtigd vertegenwoordiger,

               k)

               in de Italiaanse Republiek: il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               l)

               in de Republiek Cyprus: Υπουργός Οικονομικών of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               m)

               in de Republiek Letland: Finanšu ministrs of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               n)

               in de Republiek Litouwen: Finansų ministras of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               o)

               in het Groothertogdom Luxemburg: le ministre des Finances of een gemachtigd vertegenwoordiger; voor de toepassing van artikel 13 is de bevoegde autoriteit evenwel „le Procureur Général d'Etat luxembourgeois”,

               p)

               in de Republiek Hongarije: a pénzügyminiszter of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               q)

               in de Republiek Malta: il-Ministru responsabbli ghall-Finanzi of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               r)

               in het Koninkrijk der Nederlanden: de minister van Financiën of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               s)

               in de Republiek Oostenrijk: der Bundesminister für Finanzen of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               t)

               in de Republiek Polen: Minister Finansów of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               u)

               in de Portugese Republiek: o Ministro das Finanças of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               v)

               in de Republiek Slovenië: Minister za finance of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               w)

               in de Slowaakse Republiek: Minister financií of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               x)

               in de Republiek Finland: Valtiovarainministeriö/Finansministeriet of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               y)

               in het Koninkrijk Zweden: Chefen for Finansdepartementet of een gemachtigd vertegenwoordiger,

               z)

               in het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en in de Europese gebiedsdelen voor de buitenlandse betrekkingen waarvan het Verenigd Koninkrijk verantwoordelijk is: de Commissioners of Inland Revenue of hun gemachtigd vertegenwoordiger en de bevoegde autoriteit in Gibraltar, die door het Verenigd Koninkrijk wordt aangewezen overeenkomstig het Akkoord met betrekking tot de autoriteiten van Gibraltar in de context van EU- en EG-instrumenten en daarmee verband houdende verdragen welke zijn aangemeld bij de lidstaten en instellingen van de Europese Unie van 19 april 2000, waarvan de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie de Republiek San Marino een exemplaar zal doen toekomen, en dat van toepassing zal zijn op deze overeenkomst.

         BIJLAGE II
   LIJST VAN GELIJKGESTELDE ENTITEITEN
   Voor de toepassing van artikel 11 van deze overeenkomst worden de volgende entiteiten beschouwd als „gelijkgestelde entiteit die als overheidsinstantie optreedt of waarvan de rol erkend is bij internationaal verdrag”:

               ENTITEITEN IN DE EUROPESE UNIE:

                           België

                                       —

                                       Vlaams Gewest

                                       —

                                       Région wallonne (Waals Gewest)

                                       —

                                       Brussels Hoofdstedelijk Gewest/Région de Bruxelles-Capitale

                                       —

                                       Communauté française (Franstalige Gemeenschap)

                                       —

                                       Vlaamse Gemeenschap

                                       —

                                       Deutschsprachige Gemeinschaft (Duitstalige Gemeenschap)

                           Spanje

                                       —

                                       Xunta de Galicia (regering van de Autonome Gemeenschap van Galicië)

                                       —

                                       Junta de Andalucía (regering van de Autonome Gemeenschap van Andalusië)

                                       —

                                       Junta de Extremadura (regering van de Autonome Gemeenschap van Extremadura)

                                       —

                                       Junta de Castilla- La Mancha (regering van de Autonome Gemeenschap van Castilië-La Mancha)

                                       —

                                       Junta de Castilla-León (regering van de Autonome Gemeenschap van Castilië-León)

                                       —

                                       Gobierno Foral de Navarra (regering van de Autonome Gemeenschap van Navarra)

                                       —

                                       Govern de les Illes Balears (regering van de Autonome Gemeenschap van de Balearen)

                                       —

                                       Generalitat de Catalunya (regering van de Autonome Gemeenschap van Catalonië)

                                       —

                                       Generalitat de Valencia (regering van de Autonome Gemeenschap van Valencia)

                                       —

                                       Diputación General de Aragón (regering van de Autonome Gemeenschap van Aragón)

                                       —

                                       Gobierno de las Islas Canarias (regering van de Autonome Gemeenschap van de Canarische Eilanden)

                                       —

                                       Gobierno de Murcia (regering van de Autonome Gemeenschap van Murcia)

                                       —

                                       Gobierno de Madrid (regering van de Autonome Gemeenschap van Madrid)

                                       —

                                       Gobierno de la Comunidad Autónoma del País Vasco/Euzkadi (regering van de Autonome Gemeenschap van Baskenland)

                                       —

                                       Diputación Foral de Guipúzcoa (Provincieraad van Guipúzcoa)

                                       —

                                       Diputación Foral de Vizcaya/Bizkaia (Provincieraad van Biskaje)

                                       —

                                       Diputación Foral de Alava (Provincieraad van Alava)

                                       —

                                       Ayuntamiento de Madrid (Gemeente Madrid)

                                       —

                                       Ayuntamiento de Barcelona (Gemeente Barcelona)

                                       —

                                       Cabildo Insular de Gran Canaria (Eilandraad van Gran Canaria)

                                       —

                                       Cabildo Insular de Tenerife (Eilandraad van Tenerife)

                                       —

                                       Instituto de Crédito Oficial (Officiële Kredietinstelling)

                                       —

                                       Instituto Catalán de Finanzas (Catalaans Instituut voor Financiën)

                                       —

                                       Instituto Valenciano de Finanzas (Valenciaans Instituut voor Financiën)

                           Griekenland

                                       —

                                       Оργανισμός Тηλεπικοινωνιών Ελλάδος (Griekse Organisatie voor Telecommunicatie)

                                       —

                                       Оργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Organisatie van de Griekse Spoorwegen)

                                       —

                                       ημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Openbaar Elektriciteitsbedrijf)

                           Frankrijk

                                       —

                                       La Caisse d'amortissement de la dette sociale (CADES) (Fonds voor de aflossing van de sociale schuld)

                                       —

                                       L'Agence française de développement (AFD) (Frans Agentschap voor Ontwikkeling)

                                       —

                                       Réseau Ferré de France (RFF) (Spoorwegennet van Frankrijk)

                                       —

                                       Caisse Nationale des Autoroutes (CNA) (Nationaal Autosnelwegenfonds)

                                       —

                                       Assistance publique Hôpitaux de Paris (APHP) (Openbare Bijstand Parijse Ziekenhuizen)

                                       —

                                       Charbonnages de France (CDF) (Franse Steenkoolwinning)

                                       —

                                       Entreprise minière et chimique (EMC) (Mijnbouw- en chemiebedrijf)

                           Italië

                                       —

                                       Regio's

                                       —

                                       Provincies

                                       —

                                       Gemeenten

                                       —

                                       Cassa Depositi e Prestiti (Deposito- en Consignatiefonds)

                           Letland

                                       —

                                       Pašvaldības (lokale overheden)

                           Polen

                                       —

                                       gminy (gemeenten)

                                       —

                                       powiaty (districten)

                                       —

                                       województwa (provincies)

                                       —

                                       związki gmin (associaties van gemeenten)

                                       —

                                       związki powiatów (associaties van districten)

                                       —

                                       związki województw (associaties van provincies)

                                       —

                                       miasto stoleczne Warszawa (hoofdstad Warschau)

                                       —

                                       Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Agentschap voor herstructurering en modernisering van de landbouw)

                                       —

                                       Agencja Nieruchomości Rolnych (Agentschap voor landbouweigendom)

                           Portugal

                                       —

                                       Região Autónoma da Madeira (Autonome Regio Madeira)

                                       —

                                       Região Autónoma dos Açores (Autonome Regio der Azoren)

                                       —

                                       Gemeenten

                           Slowakije

                                       —

                                       mestá a obce (gemeenten)

                                       —

                                       Železnice Slovenskej republiky (Slowaakse spoorwegmaatschappij)

                                       —

                                       Štátny fond cestného hospodárstva (Staatsfonds voor beheer van het wegennet)

                                       —

                                       Slovenské elektrárne (Slowaakse elektriciteitscentrales)

                                       —

                                       Vodohospodárska výstavba (Bouwmaatschappij voor waterbeheer)

               INTERNATIONALE ENTITEITEN:

                           —

                           Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling

                           —

                           Europese Investeringsbank

                           —

                           Aziatische Ontwikkelingsbank

                           —

                           Afrikaanse Ontwikkelingsbank

                           —

                           Wereldbank/IBRD/IMF

                           —

                           Internationale Financieringsmaatschappij

                           —

                           Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank

                           —

                           Fonds voor sociale ontwikkeling van de Raad van Europa

                           —

                           Euratom

                           —

                           Europese Gemeenschap

                           —

                           Corporación Andina de Fomento (CAF) (Andes-ontwikkelingsmaatschappij)

                           —

                           Eurofima

                           —

                           Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal

                           —

                           Noordse Investeringsbank

                           —

                           Caribische Ontwikkelingsbank

                     Het bepaalde in artikel 11 laat internationale verplichtingen die de overeenkomstsluitende partijen mogelijk ten overstaan van voornoemde internationale entiteiten zijn aangegaan, onverlet.

               ENTITEITEN IN DERDE LANDEN:

                           De entiteiten die aan de volgende criteria voldoen:

                                       1)

                                       De entiteit wordt ondubbelzinnig geacht, overeenkomstig de nationale criteria, een publieke entiteit te zijn.

                                       2)

                                       Deze publieke entiteit is een niet-commerciële producent die een cluster van activiteiten beheert en financiert, waarbij hij voornamelijk niet-commerciële goederen en diensten levert, die bestemd zijn om aan de gemeenschap ten goede te komen en die effectief worden gecontroleerd door de centrale overheid.

                                       3)

                                       De publieke entiteit is een grote en regelmatige emittent van schuldinstrumenten.

                                       4)

                                       De betrokken staat is in staat te waarborgen dat de publieke entiteit niet tot vroegtijdige aflossing zal overgaan in het geval van gross-up-clausules.

         MEMORANDUM VAN OVEREENSTEMMING
   tussen de Europese Gemeenschap, het Koninkrijk België, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Republiek San Marino
   DE EUROPESE GEMEENSCHAP,
   HET KONINKRIJK BELGIË,
   DE TSJECHISCHE REPUBLIEK,
   HET KONINKRIJK DENEMARKEN,
   DE BONDSREPUBLIEK DUITSLAND,
   DE REPUBLIEK ESTLAND,
   DE HELLEENSE REPUBLIEK,
   HET KONINKRIJK SPANJE,
   DE FRANSE REPUBLIEK,
   IERLAND,
   DE ITALIAANSE REPUBLIEK,
   DE REPUBLIEK CYPRUS,
   DE REPUBLIEK LETLAND,
   DE REPUBLIEK LITOUWEN,
   HET GROOTHERTOGDOM LUXEMBURG,
   DE REPUBLIEK HONGARIJE,
   DE REPUBLIEK MALTA,
   HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN,
   DE REPUBLIEK OOSTENRIJK,
   DE REPUBLIEK POLEN,
   DE PORTUGESE REPUBLIEK,
   DE REPUBLIEK SLOVENIË,
   DE SLOWAAKSE REPUBLIEK,
   DE REPUBLIEK FINLAND,
   HET KONINKRIJK ZWEDEN,
   HET VERENIGD KONINKRIJK VAN GROOT-BRITTANNIË EN NOORD-IERLAND
   EN
   DE REPUBLIEK SAN MARINO
   HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN:
   Ter gelegenheid van de sluiting van een overeenkomst waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (hierna „de richtlijn” genoemd), hebben de Europese Gemeenschap, het Koninkrijk België, de Tsjechische Republiek, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Republiek Estland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, het Groothertogdom Luxemburg, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, het Koninkrijk der Nederlanden, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Polen, de Portugese Republiek, de Republiek Slovenië, de Slowaakse Republiek, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en de Republiek San Marino dit Memorandum van overeenstemming ondertekend, dat een aanvulling is op die overeenkomst.

               1.

               De ondertekenaars van dit memorandum van overeenstemming zijn van oordeel dat de overeenkomst tussen de Republiek San Marino en de Europese Gemeenschap waarbij wordt voorzien in maatregelen van gelijke strekking als die welke zijn vervat in de richtlijn, een aanvaardbare en evenwichtige overeenkomst vormt die de belangen van beide partijen beschermt. Zij zullen de overeengekomen maatregelen derhalve in goed vertrouwen toepassen en geen eenzijdige stappen ondernemen die afbreuk kunnen doen aan deze overeenkomst, zonder geldige reden. Indien er enig substantieel verschil wordt bemerkt tussen het toepassingsgebied van de op 3 juni 2003 aangenomen richtlijn (Richtlijn 2003/48/EG van de Raad) en dat van de overeenkomst, met name met betrekking tot de artikelen 4 en 6 van de overeenkomst, treden de overeenkomstsluitende partijen onmiddellijk met elkaar in overleg overeenkomstig artikel 15, lid 1, van de overeenkomst, teneinde ervoor te zorgen dat de gelijke strekking van de maatregelen waarin de overeenkomst voorziet, wordt gehandhaafd. De ondertekenaars van dit memorandum van overeenstemming nemen ervan akte dat de definitie van belastingfraude met het oog op de toepassing van artikel 13 van de overeenkomst uitsluitend ziet op de behoeften inzake belasting van spaargelden in het kader van deze overeenkomst en op generlei wijze vooruitloopt op ontwikkelingen en/of beslissingen met betrekking tot belastingfraude in andere omstandigheden en andere fora.

               2.

               Tijdens de overgangsperiode waarin bij de richtlijn wordt voorzien, opent de Europese Gemeenschap besprekingen met andere belangrijke financiële centra om ertoe bij te dragen dat in deze rechtsgebieden maatregelen van gelijke strekking worden aangenomen als die welke door de Gemeenschap worden toegepast.

               3.

               Overwegende dat de Republiek San Marino naar een sterkere integratie in de Europese economische ruimte streeft en te dien einde volledige participatie in het Europese bancaire en financiële systeem passend en wenselijk acht, zullen San Marino en de Europese Gemeenschap zo spoedig mogelijk met elkaar in overleg treden teneinde de voorwaarden vast te stellen voor een wederzijdse erkenning van de prudentiële voorschriften en systemen van beide partijen op het gebied van de financiële diensten, inclusief verzekeringen. Teneinde te garanderen dat het goede functioneren van de interne markt in de desbetreffende economische sectoren niet in het gedrang komt, verbindt de Republiek San Marino zich er in dit verband toe het toepasselijke bestaande en toekomstige acquis communautaire, met inbegrip van de desbetreffende prudentiële regels en het toezicht op de betrokken Sanmarinese marktdeelnemers, over te nemen en ten uitvoer te leggen. Een eventuele overeenkomst terzake kan er tevens in voorzien dat de Republiek San Marino zich ertoe verbindt andere relevante communautaire regels, zowel de huidige als die welke in de toekomst zullen worden vastgesteld, bijvoorbeeld op het gebied van mededinging en belastingen, ten uitvoer te leggen.

               4.

               In deze context waarin de betrekkingen worden aangehaald, zouden de sluiting van belastingovereenkomsten met lidstaten van de Europese Unie en San Marino’s toezegging om in dit kader informatie uit te wisselen overeenkomstig de OESO-normen, de samenwerking op economisch en fiscaal gebied versterken. Als erkenning van de door San Marino geleverde inspanningen zou overleg kunnen plaatsvinden tussen San Marino en de lidstaten van de Europese Unie teneinde de dubbele belasting van verschillende vormen van inkomsten op bilaterale basis te verminderen of te voorkomen.

               5.

               De Europese Gemeenschap en de Republiek San Marino zullen voorts in overleg treden teneinde:

                           —

                           vast te stellen op welke wijze de procedures in hun overeenkomst tot instelling van een douane-unie en samenwerking kunnen worden vereenvoudigd. In dit verband is de Republiek San Marino bereid geautomatiseerde procedures vast te leggen naar analogie van het Intrastat-systeem.

                           —

                           de mogelijkheden die onderdanen en ondernemingen van de Republiek San Marino thans hebben om deel te nemen aan communautaire programma’s en activiteiten op het gebied van onderzoek en ontwikkeling, beter te benutten.

      Gedaan te Brussel op 7 december 2004 en opgesteld in twee exemplaren in de Deense, Duitse, Engelse, Estse, Finse, Franse, Griekse, Hongaarse, Italiaanse, Letse, Litouwse, Nederlandse, Poolse, Portugese, Sloveense, Slowaakse, Spaanse, Tsjechische en Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.
      De versie in de Maltese taal wordt door de overeenkomstsluitende partijen geauthentiseerd op basis van een briefwisseling. Deze versie is eveneens authentiek, op dezelfde wijze als de teksten in de in voorgaande alinea genoemde teksten.

         Pour le Royaume de Belgique
         Voor het Koninkrijk België
         Für das Königreich Belgien

         Za Českou republiku

         På Kongeriget Danmarks vegne

         Für die Bundesrepublik Deutschland

         Eesti Vabariigi nimel

         Για την Ελληνική Δημοκρατία

         Por el Reino de España

         Pour la République française

         Thar cheann Na hÉireann
         For Ireland

         Per la Repubblica italiana

         Για την Κυπριακή Δημοκρατία,

         Latvijas Republikas vārdā

         Lietuvos Respublikos vardu

         Pour le Grand-Duché de Luxembourg

         A Magyar Köztársaság részéről

         Għar-Republikka ta' Malta

         Voor het Koninkrijk der Nederlanden

         Für die Republik Österreich

         W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

         Pela República Portuguesa

         Za Republiko Slovenijo

         Za Slovenskú republiku

         Suomen tasavallan puolesta
         För Republiken Finland

         För Konungariket Sverige

         For the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         Per la Repubblica di San Marino


title: Besluit van de Raad van 7 maart 2011 houdende benoeming van de leden en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels voor Ierland, Frankrijk en Nederland

text:
               17.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/3

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 7 maart 2011
   houdende benoeming van de leden en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels voor Ierland, Frankrijk en Nederland
   2011/C 83/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (1), en met name artikel 75,
   Gezien de lijsten met kandidaten die de regeringen van de lidstaten aan de Raad hebben voorgelegd,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 883/2004 is het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels ingesteld.

               (2)

               De Raad heeft bij besluit van 21 oktober 2010 (2) de gewone leden en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels voor het tijdvak van 20 oktober 2010 tot en met 19 oktober 2015 benoemd, behalve bepaalde gewone en plaatsvervangende leden.

               (3)

               De Ierse, de Franse en de Nederlandse regering hebben voordrachten voor een aantal vacatures ingediend,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Tot gewoon lid respectievelijk tot plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels voor Ierland, Frankrijk en Nederland worden voor het tijdvak dat eindigt op 19 oktober 2015 benoemd:
   I.   REGERINGSVERTEGENWOORDIGERS

               Land

               Leden

               Plaatsvervangende leden

               Ierland

               mevrouw Anne McMANUS

               de heer Tim RYAN

               Nederland

               mevrouw A.A.J. VRIJ

               de heer A.G. BLOEMHEUVEL

   II.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKNEMERSORGANISATIES

               Land

               Leden

               Plaatsvervangende leden

               Ierland

               de heer Stellan HERMANSSON

               de heer Eamonn DEVOY

               Nederland

               de heer G. VELDHUIS

               mevrouw H. DE GEUS

   III.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKGEVERSORGANISATIES

               Land

               Leden

               Plaatsvervangende leden

               Ierland

               mevrouw Claire JONES

               mevrouw Jean WINTERS

               Frankrijk

               mevrouw Emilie MARTINEZ

               mevrouw Marie-Christine FAUCHOIS

               Nederland

               mevrouw L.M. VAN EMBDEN ANDRES

               de heer R. BLAAKMAN

         Artikel 2
   De Raad zal de nog niet aangewezen leden en plaatsvervangende leden later benoemen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt aangenomen.

      Gedaan te Brussel, 7 maart 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         CZOMBA S.

      (1)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

      (2)  PB C 290 van 27.10.2010, blz. 5.


title: 2007/4/EG,Euratom: Besluit van de Raad van 1 januari 2007 houdende wijziging van zijn reglement van orde

text:
               4.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 1/9

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 1 januari 2007
   houdende wijziging van zijn reglement van orde
   (2007/4/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 207, lid 3, eerste alinea,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 121, lid 3,
   Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 28, lid 1, en artikel 41, lid 1,
   Gelet op artikel 2, lid 2, van bijlage III, van het reglement van orde van de Raad (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 11, lid 5, van het reglement van orde van de Raad (hierna „reglement van orde” genoemd) is bepaald dat indien een lid van de Raad bij besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid van stemmen verlangt dat wordt nagegaan of de lidstaten die de gekwalificeerde meerderheid vormen ten minste 62 % van de totale bevolking van de Europese Unie vertegenwoordigen, wordt dit berekend aan de hand van de cijfers betreffende de bevolkingsomvang in artikel 1 van bijlage III bij het reglement van orde.

               (2)

               In artikel 2, lid 2, van bijlage III bij het reglement van orde, inzake de toepassingsvoorschriften voor de bepalingen betreffende de stemmenweging in de Raad, is bepaald dat de Raad de in artikel 1 vermelde cijfers actualiseert per 1 januari van elk jaar overeenkomstig de gegevens die op 30 september van het voorgaande jaar ter beschikking van het Bureau voor de statistiek van de Europese Gemeenschappen zijn.

               (3)

               Het reglement van orde moet dienovereenkomstig worden aangepast,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Artikel 1 van bijlage III van het reglement van orde wordt vervangen door:

      „Artikel 1
      Voor de toepassing van artikel 205, lid 4, van het EG-Verdrag, artikel 118, lid 4, van het Euratom-Verdrag en artikel 34, lid 3, van het EU-Verdrag, gelden met betrekking tot de totale bevolkingsomvang van elke lidstaat voor de periode van 1 januari tot en met 31 december 2007 de volgende cijfers:

                  Lidstaat

                  Bevolking
                  (× 1 000)

                  Duitsland

                  82 438,0

                  Frankrijk

                  62 886,2

                  Verenigd Koninkrijk

                  60 421,9

                  Italië

                  58 751,7

                  Spanje

                  43 758,3

                  Polen

                  38 157,1

                  Roemenië

                  21 610,2

                  Nederland

                  16 334,2

                  Griekenland

                  11 125,2

                  Portugal

                  10 569,6

                  België

                  10 511,4

                  Tsjechië

                  10 251,1

                  Hongarije

                  10 076,6

                  Zweden

                  9 047,8

                  Oostenrijk

                  8 265,9

                  Bulgarije

                  7 718,8

                  Denemarken

                  5 427,5

                  Slowakije

                  5 389,2

                  Finland

                  5 255,6

                  Ierland

                  4 209,0

                  Litouwen

                  3 403,3

                  Letland

                  2 294,6

                  Slovenië

                  2 003,4

                  Estland

                  1 344,7

                  Cyprus

                  766,4

                  Luxemburg

                  459,5

                  Malta

                  404,3

                  Totaal

                  492 881,2

                  drempel (62 %)

                  305 586,3”.

   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op 1 januari 2007.
   Het wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 1 januari 2007.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         F.-W. STEINMEIER

      (1)  Besluit 2006/683/EG, Euratom van de Raad van 15 september 2006 houdende aanneming van zijn reglement van orde (PB L 285 van 16.10.2006, blz. 47).


title: 2007/263/EG: Besluit van de Commissie van 23 april 2007 tot wijziging van Besluit 2004/210/EG tot instelling van wetenschappelĳke comités op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu (Voor de EER relevante tekst )

text:
               1.5.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 114/14

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 23 april 2007
   tot wijziging van Besluit 2004/210/EG tot instelling van wetenschappelĳke comités op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2007/263/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 152 en 153,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Besluit 2004/210/EG van de Commissie (1) voorziet in de instelling van het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten (hierna „WCC” genoemd), het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico’s (hierna „WCGM” genoemd) en het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico’s (hierna „WCNG” genoemd) (hierna „de wetenschappelijke comités” genoemd). De wetenschappelijke comités zijn samengesteld uit door de Commissie aangewezen leden.

               (2)

               Krachtens artikel 7, lid 1, van dat besluit is de ambtstermijn van de leden van de wetenschappelijke comités beperkt tot drie jaar en de ambtstermijn van de huidige leden verstrijkt op 24 juli 2007.

               (3)

               De komende twee jaar worden nieuwe ontwikkelingen verwacht die significante gevolgen zullen hebben voor de behoeften van de Commissie aan wetenschappelijk advies over risicobeoordeling en voor de structuur en de bevoegdheden van de wetenschappelijke comités. Met name de oprichting in 2008 van het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA) ter uitvoering van de regeling voor de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) uit hoofde van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad (2) zal een herdefinitie van de taken van het WCGM noodzakelijk maken.

               (4)

               Om een beter beeld te krijgen van de toekomstige taken van de wetenschappelijke comités, om te komen tot een wetenschappelijke adviesstructuur en een samenstelling van de comités die beter aan de toekomstige behoeften zijn aangepast en om ervoor te zorgen dat tot de oprichting van het ECHA het nodige wetenschappelijke advies wordt verstrekt, is het dienstig dat de ambtstermijn van de leden van de wetenschappelijke comités in uitzonderlijke omstandigheden met een periode van maximaal 18 maanden kan worden verlengd.

               (5)

               Bovendien is het dienstig dat wordt voorzien in de mogelijkheid om na de publicatie van een oproep tot het geven van blijken van belangstelling nieuwe leden aan te wijzen, als de nodige expertise niet aanwezig is onder de leden op de reservelijst.

               (6)

               In het licht van de operationele ervaring en om aan de onmiddellijke behoeften te voldoen, moet het aantal leden van het WCNG dringend worden verhoogd.

               (7)

               Besluit 2004/210/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   Besluit 2004/210/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 3, lid 2, wordt de eerste zin vervangen door:
               „Het WCNG bestaat uit maximaal 17 leden.”.

               2)

               Artikel 7 wordt vervangen door:
               „Artikel 7
               Ambtstermijn
               1.   De ambtstermijn van de leden van de wetenschappelijke comités is drie jaar. De leden mogen niet meer dan drie opeenvolgende ambtstermijnen vervullen. Om te zorgen voor de continuïteit van de expertise kan de Commissie de ambtstermijn van de leden van een wetenschappelijk comité in uitzonderlijke omstandigheden met een periode van maximaal 18 maanden verlengen.
               De leden blijven in functie, totdat in hun vervanging of in de verlenging van hun ambtstermijn is voorzien.
               Leden die pas drie opeenvolgende ambtstermijnen in een wetenschappelijk comité hebben vervuld, komen in aanmerking voor het lidmaatschap van een ander wetenschappelijk comité.
               2.   Wanneer wordt vastgesteld dat een lid niet aan de werkzaamheden van een wetenschappelijk comité deelneemt of ontslag wil nemen, kan de Commissie zijn lidmaatschap beëindigen en een vervanger benoemen uit de in artikel 4 bedoelde reservelijst of, om gegronde redenen, na publicatie van een oproep tot het geven van blijken van belangstelling.”.

      Gedaan te Brussel, 23 april 2007.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 66 van 4.3.2004, blz. 45.

      (2)  PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.


title: 2011/470/EU: Besluit van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2011 betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2010/031 BE/General Motors Belgium, België)

text:
               27.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 195/54

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 6 juli 2011
   betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering, overeenkomstig punt 28 van het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (aanvraag EGF/2010/031 BE/General Motors Belgium, België)
   (2011/470/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de begrotingsdiscipline en een goed financieel beheer (1), en met name punt 28,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1927/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 tot oprichting van een Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2), en met name artikel 12, lid 3 hiervan,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) is opgericht om extra steun te verlenen aan werknemers die worden ontslagen als gevolg van door de globalisering veroorzaakte grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen en om hen te helpen bij hun terugkeer op de arbeidsmarkt.

               (2)

               Het EFG staat sinds 1 mei 2009 ook open voor aanvragen om steun voor werknemers die zijn ontslagen als gevolg van de wereldwijde financiële en economische crisis.

               (3)

               Krachtens het Interinstitutioneel Akkoord van 17 mei 2006 mag uit het EFG een jaarlijks maximumbedrag van 500 miljoen EUR beschikbaar worden gesteld.

               (4)

               Op 20 december 2010 heeft België een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG beschikbaar te stellen in verband met gedwongen ontslagen bij de onderneming General Motors Belgium en vier van haar leveranciers; aan de aanvraag werd aanvullende informatie tot en met 24 januari 2011 toegevoegd. Deze aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1927/2006. Bijgevolg stelt de Commissie voor om een bedrag van 9 593 931 EUR beschikbaar te stellen.

               (5)

               Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage te leveren voor de door België ingediende aanvraag,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2011 wordt een bedrag van 9 593 931 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Straatsburg, 6 juli 2011.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. DOWGIELEWICZ

      (1)  PB C 139 van 14.6.2006, blz. 1.

      (2)  PB L 406 van 30.12.2006, blz. 1.