Belangrijke juridische mededeling

|

2013/360/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 21 juni 2013 betreffende de modaliteiten en de voorwaarden voor de overdracht van aandelen in het kapitaal van de Europese Centrale Bank tussen de nationale centrale banken en de aanpassing van het gestorte kapitaal (ECB/2013/18)

Publicatieblad Nr. L 187 van 06/07/2013 blz. 0017 - 0022

		Besluit van de Europese Centrale Bankvan 21 juni 2013betreffende de modaliteiten en de voorwaarden voor de overdracht van aandelen in het kapitaal van de Europese Centrale Bank tussen de nationale centrale banken en de aanpassing van het gestorte kapitaal(ECB/2013/18)(2013/360/EU)DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,Gezien de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank (hierna de "ESCB-statuten" genoemd), inzonderheid artikel 28.5,Overwegende:(1) Besluit ECB/2013/17 van 21 juni 2013 inzake het procentuele aandeel van de nationale centrale banken in de verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal van de Europese Centrale Bank [1] voorziet in de aanpassing van de aan de nationale centrale banken (NCB’s) toegekende wegingen in de sleutel voor inschrijving op het kapitaal van de Europese Centrale Bank (ECB) (hierna "wegingen in de kapitaalverdeelsleutel", respectievelijk "kapitaalverdeelsleutel" genoemd), zulks gezien de toetreding van Kroatië tot de Europese Unie op 1 juli 2013 en zijn NCB, Hrvatska narodna banka, met ingang van die datum deel gaat uitmaken van het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB). Deze aanpassing vereist dat de Raad van bestuur de voorwaarden bepaalt voor overdrachten van aandelen in het kapitaal tussen de NCB’s die 30 juni 2013 ESCB-leden zijn opdat de verdeling van deze aandelen overeenkomt met de uitgevoerde aanpassingen. Bijgevolg is de vaststelling van een nieuw ECB-besluit vereist dat Besluit ECB/2008/25 van 12 december 2008 betreffende de modaliteiten en voorwaarden voor de overdracht van aandelen in het kapitaal van de Europese Centrale Bank tussen de nationale centrale banken en de aanpassing van het gestorte kapitaal [2] met ingang van 1 juli 2013 intrekt.(2) Hrvatska narodna banka zal pas op 1 juli deel gaan uitmaken van het ESCB, derhalve geldt de overdracht van kapitaal krachtens artikel 28.5 van de ESCB-statuten bij deze gelegenheid niet voor Hrvatska narodna banka.(3) Besluit ECB/2013/19 van 21 juni 2013 betreffende het volstorten van het kapitaal van de Europese Centrale Bank door de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben [3], bepaalt hoe en in hoeverre de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben (hierna de "NCB’s binnen het eurogebied" genoemd) gehouden zijn tot volstorting van het kapitaal van de ECB op grond van de uitgebreide kapitaalverdeelsleutel. Besluit ECB/2013/20 van 21 juni 2013 betreffende de volstorting van het kapitaal van de Europese Centrale Bank door de nationale centrale banken van buiten het eurogebied [4], bepaalt het percentage dat de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen (hierna de "NCB’s van buiten het eurogebied" genoemd) op grond van de uitgebreide kapitaalverdeelsleutel met ingang van 1 juli 2013 dienen te storten.(4) De NCB’s binnen het eurogebied hebben hun aandelen in het geplaatste kapitaal van de ECB al volgestort, zoals vereist uit hoofde van Besluit ECB/2010/27 van 13 december 2010 betreffende het storten van de verhoging van het kapitaal van de Europese Centrale Bank door de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben [5]. Gezien dit feit stipuleert artikel 2, lid 1, van Besluit ECB/2013/19 dat NCB’s binnen het eurogebied hetzij een additioneel bedrag dienen over te maken aan de ECB, dan wel van de ECB een bedrag dienen te ontvangen, al naargelang de situatie, teneinde uit te komen op de in de tabel in artikel 1 van Besluit ECB/2013/19 genoemde bedragen. Besluit ECB/2010/27 vult Besluit ECB/2008/24 van 12 december 2008 betreffende de maatregelen die nodig zijn voor de volstorting van het kapitaal van de Europese Centrale Bank door de nationale centrale banken van deelnemende lidstaten, aan [6].(5) De NCB’s van buiten het eurogebied, met uitzondering van Hrvatska narodna banka, hebben hun aandelen in het geplaatste kapitaal van de ECB eveneens al volgestort, zoals vereist uit hoofde van Besluit ECB/2010/28 van 13 december 2010 betreffende het storten van het kapitaal van de Europese Centrale Bank door de nationale centrale banken van de lidstaten van buiten het eurogebied [7]. Gezien dit feit stipuleert artikel 2, lid 1, van Besluit ECB/2013/20 dat zij hetzij een additioneel bedrag dienen over te maken aan de ECB, dan wel van de ECB een bedrag dienen te ontvangen, al naargelang de situatie, teneinde uit te komen op de in de tabel in artikel 1 van Besluit ECB/2013/20 genoemde bedragen. Artikel 2, lid 2, van Besluit ECB/2013/20 bepaalt dat Hrvatska narodna banka aan de ECB het naast haar naam in de derde kolom van de tabel van artikel 1 van dat besluit vermelde bedrag overmaakt,HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:Artikel 1Overdracht van aandelen in het kapitaalGezien het aandeel in het kapitaal van de ECB waarop elke NCB, met uitzondering van Hrvatska narodna banka, op 30 juni 2013 zal hebben ingeschreven en het aandeel in het kapitaal van de ECB waarop elke NCB met ingang van 1 juli 2013 zal inschrijven als gevolg van de aanpassing van de wegingen in de kapitaalverdeelsleutel zoals vastgelegd in artikel 2 van Besluit ECB/2013/17, dragen de NCB’s onderling aandelen in het kapitaal over door middel van overdrachten naar en zijdens de ECB, opdat de verdeling van de aandelen in het kapitaal met ingang van 1 juli 2013 overeenkomt met de aangepaste wegingen. Ingevolge dit artikel, en zonder dat zulks enige verdere formaliteit of handeling vereist, wordt aangenomen dat elke NCB te dien einde, met ingang van 1 juli 2013 het naast haar naam in de vierde kolom van de in de tabel in bijlage 1 bij dit besluit vermelde aandeel in het geplaatste kapitaal van de ECB heeft overgemaakt, dan wel heeft ontvangen, waarbij "+" verwijst naar een aandeel in het kapitaal dat de ECB aan de NCB overdraagt en "-" verwijst naar een aandeel in het kapitaal dat de NCB aan de ECB overdraagt.Artikel 2Aanpassing van het gestorte kapitaalGezien het door elke NCB gestorte kapitaal van de ECB en het kapitaal van de ECB dat elke NCB met ingang van 1 juli 2013 stort, zoals vastgelegd in artikel 1 van Besluit ECB/2013/19 voor de NCB’s binnen het eurogebied, respectievelijk in artikel 1 van Besluit ECB/2013/20 voor de NCB’s van buiten het eurogebied, schrijft elke NCB op 1 juli 2013 het naast haar naam in de vierde kolom van de tabel in bijlage II bij dit besluit vermelde nettobedrag over, dan wel ontvangt ze dat bedrag, waarbij "+" verwijst naar een bedrag dat de NCB aan de ECB overmaakt en "-" verwijst naar een bedrag dat de ECB aan die NCB overmaakt.Artikel 3Algemene bepalingen1. De overschrijvingen beschreven in artikel 2 zullen gebeuren via TARGET2.2. Indien een NCB geen toegang heeft tot TARGET2, zullen de bedragen omschreven in artikel 2 overgeschreven worden door de creditering van een bankrekening die de ECB of NCB te zijner tijd bekend zullen maken.3. Indien op 1 juli 2013 niet is betaald, is met ingang van 1 juli rente verschuldigd, die dagelijks berekend wordt middels de werkelijk aantal dagen/360-dagtellingsconventie tegen een percentage dat gelijk is aan de meest recente marginale rentevoet die het Eurosysteem in haar tenders voor basis-herfinancieringstransactie hanteerde. De partijen die deze interest overmaken dan wel ontvangen, zijn dezelfde partijen die de bedragen waarop de interest verschuldigd is, overmaken dan wel ontvangen. Betaling van de in artikel 2 genoemde bedragen en de rentebetalingen geschiedt in twee aparte transacties.4. De ECB en de NCB’s die krachtens artikel 2 gehouden zijn een overschrijving uit te voeren, geven te zijner tijd de voor de tijdige en behoorlijke uitvoering van die overmaking noodzakelijke instructies.Artikel 4Inwerkingtreding en intrekking1. Dit besluit treedt op 1 juli 2013 in werking.2. Besluit ECB/2008/25 wordt met ingang van 1 juli 2013 ingetrokken.3. Verwijzingen naar Besluit ECB/2008/25 gelden als verwijzingen naar dit besluit.Gedaan te Frankfurt am Main, 21 juni 2013.De president van de ECBMario Draghi[1] Zie bladzijde 15 van dit Publicatieblad.[2] PB L 21 van 24.1.2009, blz. 71.[3] Zie bladzijde 23 van dit Publicatieblad.[4] Zie bladzijde 25 van dit Publicatieblad.[5] PB L 1 van 15.1.2011, blz. 54.[6] PB L 21 van 24.1.2009, blz. 69.[7] PB L 11 van 15.1.2011, blz. 56.--------------------------------------------------BIJLAGE IGEPLAATST KAPITAAL VAN DE NCB’S(EUR) || Aandeel waarop op 30 juni 2013 is ingeschreven | Aandeel waarop op 1 juli 2013 is ingeschreven | Over te dragen aandeel |NCB’s binnen het eurogebiedNationale Bank van België | 261010384,68 | 261705370,91 | 694986,23 |Deutsche Bundesbank | 2037777027,43 | 2030803801,28 | –6973226,15 |Eesti Pank | 19261567,80 | 19268512,58 | 6944,78 |Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland | 119518566,24 | 120276653,55 | 758087,31 |Bank of Greece | 211436059,06 | 210903612,74 | –532446,32 |Banco de España | 893564575,51 | 893420308,48 | –144267,03 |Banque de France | 1530293899,48 | 1530028149,23 | –265750,25 |Banca d’Italia | 1344715688,14 | 1348471130,66 | 3755442,52 |Central Bank of Cyprus | 14731333,14 | 14429734,42 | –301598,72 |Banque centrale du Luxembourg | 18798859,75 | 18824687,29 | 25827,54 |Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta | 6800732,32 | 6873879,49 | 73147,17 |De Nederlandsche Bank | 429156339,12 | 429352255,40 | 195916,28 |Oesterreichische Nationalbank | 208939587,70 | 209680386,94 | 740799,24 |Banco de Portugal | 188354459,65 | 190909824,68 | 2555365,03 |Banka Slovenije | 35381025,10 | 35397773,12 | 16748,02 |Národná banka Slovenska | 74614363,76 | 74486873,65 | –127490,11 |Suomen Pankki | 134927820,48 | 134836288,06 | –91532,42 |NCB van buiten het eurogebiedБългарска народна банка (Bulgaarse Nationale Bank) | 93467026,77 | 93571361,11 | 104334,34 |Česká národní banka | 155728161,57 | 157384777,79 | 1656616,22 |Danmarks Nationalbank | 159634278,39 | 159712154,31 | 77875,92 |Hrvatska narodna banka | 0,00 | 64354667,03 | 64354667,03 |Latvijas Banka | 30527970,87 | 29682169,38 | –845801,49 |Lietuvos bankas | 45797336,63 | 44306753,94 | –1490582,69 |Magyar Nemzeti Bank | 149099599,69 | 148735597,14 | –364002,55 |Narodowy Bank Polski | 526776977,72 | 525889668,45 | –887309,27 |Banca Națională a României | 265196278,46 | 264660597,84 | –535680,62 |Sveriges riksbank | 242997052,56 | 244775059,86 | 1778007,30 |Bank of England | 1562145430,59 | 1562265020,29 | 119589,70 |Totaal [1]: | 10760652402,58 | 10825007069,61 | 64354667,03 |[1] Vanwege afronding kan er een verschil optreden tussen de totalen en de som van alle vermelde cijfers.--------------------------------------------------BIJLAGE IIGESTORT KAPITAAL VAN DE NCB’s(EUR) || Op 30 juni 2013 gestort aandeel | Op 1 juli 2013 gestort aandeel | Bedrag van overschrijving |NCB binnen het eurogebiedNationale Bank van België | 261010384,68 | 261705370,91 | 694986,23 |Deutsche Bundesbank | 2037777027,43 | 2030803801,28 | –6973226,15 |Eesti Pank | 19261567,80 | 19268512,58 | 6944,78 |Banc Ceannais na hÉireann/Central Bank of Ireland | 119518566,24 | 120276653,55 | 758087,31 |Bank of Greece | 211436059,06 | 210903612,74 | –532446,32 |Banco de España | 893564575,51 | 893420308,48 | –144267,03 |Banque de France | 1530293899,48 | 1530028149,23 | –265750,25 |Banca d’Italia | 1344715688,14 | 1348471130,66 | 3755442,52 |Central Bank of Cyprus | 14731333,14 | 14429734,42 | –301598,72 |Banque centrale du Luxembourg | 18798859,75 | 18824687,29 | 25827,54 |Bank Ċentrali ta’ Malta/Central Bank of Malta | 6800732,32 | 6873879,49 | 73147,17 |De Nederlandsche Bank | 429156339,12 | 429352255,40 | 195916,28 |Oesterreichische Nationalbank | 208939587,70 | 209680386,94 | 740799,24 |Banco de Portugal | 188354459,65 | 190909824,68 | 2555365,03 |Banka Slovenije | 35381025,10 | 35397773,12 | 16748,02 |Národná banka Slovenska | 74614363,76 | 74486873,65 | –127490,11 |Suomen Pankki | 134927820,48 | 134836288,06 | –91532,42 |NCB van buiten het eurogebiedБългарска народна банка (Bulgaarse Nationale Bank) | 3505013,50 | 3508926,04 | 3912,54 |Česká národní banka | 5839806,06 | 5901929,17 | 62123,11 |Danmarks Nationalbank | 5986285,44 | 5989205,79 | 2920,35 |Hrvatska narodna banka | 0,00 | 2413300,01 | 2413300,01 |Latvijas Banka | 1144798,91 | 1113081,35 | –31717,56 |Lietuvos bankas | 1717400,12 | 1661503,27 | –55896,85 |Magyar Nemzeti Bank | 5591234,99 | 5577584,89 | –13650,10 |Narodowy Bank Polski | 19754136,66 | 19720862,57 | –33274,09 |Banca Națională a României | 9944860,44 | 9924772,42 | –20088,02 |Sveriges riksbank | 9112389,47 | 9179064,74 | 66675,27 |Bank of England | 58580453,65 | 58584938,26 | 4484,61 |Totaal [1]: | 7650458668,60 | 7653244410,99 | 2785742,39 |[1] Vanwege afronding kan er een verschil optreden tussen de totalen en de som van alle vermelde cijfers.--------------------------------------------------


title: Besluit (GBVB) 2015/260 van de Raad van 17 februari 2015 houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de mensenrechten

text:
               18.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 43/29

         BESLUIT (GBVB) 2015/260 VAN DE RAAD
   van 17 februari 2015
   houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de mensenrechten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 33 en artikel 31, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 25 juni 2012 heeft de Raad het strategisch kader van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie en het actieplan van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie vastgesteld.

               (2)

               Op 25 juli 2012 heeft de Raad Besluit 2012/440/GBVB (1) vastgesteld, waarbij de heer Stavros LAMBRINIDIS is benoemd tot speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie (SVEU) voor de mensenrechten. Zijn mandaat werd verlengd bij Besluit 2014/385/GBVB van de Raad (2) en eindigt op 28 februari 2015.

               (3)

               Het mandaat van de SVEU dient met 24 maanden te worden verlengd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Speciaal vertegenwoordiger van de Europese Unie
   Het mandaat van de heer Stavros LAMBRINIDIS als SVEU voor de mensenrechten wordt verlengd tot en met 28 februari 2017. De Raad kan besluiten om het mandaat van de SVEU eerder te beëindigen, op basis van een beoordeling door het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) en een voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   Artikel 2
   Beleidsdoelstellingen
   Het mandaat van de SVEU is gebaseerd op de beleidsdoelstellingen van de Unie met betrekking tot de mensenrechten, als verankerd in het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, het strategisch kader van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie en het actieplan van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie:

               a)

               het vergroten van de doeltreffendheid, de aanwezigheid en de zichtbaarheid van de Unie bij het beschermen en bevorderen van de mensenrechten in de wereld door met name de samenwerking en de politieke dialoog van de Unie met derde landen, relevante partners, het bedrijfsleven, het maatschappelijk middenveld en internationale en regionale organisaties te verdiepen, en door in de betrokken internationale fora op te treden;

               b)

               het vergroten van de bijdrage van de Unie aan de versterking van de democratie, de institutionele opbouw, de rechtsstaat, goed bestuur en de eerbiediging van de mensenrechten en de fundamentele vrijheden overal in de wereld;

               c)

               het verbeteren van de samenhang in het optreden van de Unie op gebied van mensenrechten en de integratie van de mensenrechten in alle sectoren van het externe optreden van de Unie.

         Artikel 3
   Mandaat
   Ter verwezenlijking van de beleidsdoelstellingen krijgt de SVEU het mandaat om:

               a)

               bij te dragen tot de uitvoering van het mensenrechtenbeleid van de Unie, in het bijzonder het strategisch kader van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie en het actieplan van de Europese Unie voor mensenrechten en democratie, onder meer door in dat opzicht aanbevelingen te formuleren;

               b)

               bij te dragen tot de toepassing van de richtsnoeren, instrumenten en actieplannen van de Unie met betrekking tot de mensenrechten en het internationaal humanitair recht;

               c)

               de mensenrechtendialoog met overheidsinstanties in derde landen en internationale en regionale organisaties, alsook met maatschappelijke organisaties en andere relevante actoren te versterken om de doeltreffendheid en de zichtbaarheid van het mensenrechtenbeleid van de Unie te waarborgen;

               d)

               bij te dragen tot een grotere samenhang en consistentie van de beleidsmaatregelen en acties van de Unie op het gebied van de bescherming en bevordering van de mensenrechten door met name inbreng te leveren voor de formulering van beleidsmaatregelen van de Unie ter zake.

         Artikel 4
   Uitvoering van het mandaat
   1.   De SVEU is onder het gezag van de HV verantwoordelijk voor de uitvoering van het mandaat.
   2.   Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) onderhoudt een bevoorrechte relatie met de SVEU en vormt het eerste contactpunt van de SVEU met de Raad. Onverminderd de bevoegdheden van de HV zorgt het PVC binnen het kader van het mandaat strategische aansturing en politieke leiding aan de SVEU.
   3.   De SVEU werkt volledig samen met de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) en de bevoegde afdelingen daarvan om de samenhang en consistentie van hun respectieve werkzaamheden op het gebied van de mensenrechten te verzekeren.
   Artikel 5
   Financiering
   1.   Het financieel referentiebedrag ter dekking van de uitgaven in verband met het mandaat van de SVEU voor de periode van 1 maart 2015 tot en met 29 februari 2016 bedraagt 788 000 EUR.
   2.   Het financieel referentiebedrag voor de daaropvolgende periode voor de SVEU wordt door de Raad vastgesteld.
   3.   De uitgaven worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie.
   4.   Voor het uitgavenbeheer wordt een overeenkomst gesloten tussen de SVEU en de Commissie. De SVEU legt van alle uitgaven verantwoording af aan de Commissie.
   Artikel 6
   Vorming en samenstelling van het team
   1.   Binnen de grenzen van zijn mandaat en de daartoe vrijgemaakte financiële middelen is de SVEU verantwoordelijk voor het vormen van een team. In het team dient de door het mandaat vereiste deskundigheid inzake specifieke beleidsvraagstukken aanwezig te zijn. De SVEU brengt de Raad en de Commissie steeds onmiddellijk op de hoogte van de samenstelling van het team.
   2.   De lidstaten, de instellingen van de Unie en de EDEO kunnen voorstellen personeel te detacheren bij de SVEU. Het salaris van gedetacheerd personeel wordt betaald door respectievelijk de betrokken lidstaat, de betrokken instelling van de Unie of de EDEO. Deskundigen die door de lidstaten bij de instellingen van de Unie of de EDEO zijn gedetacheerd, kunnen eveneens aan de SVEU worden toegewezen. Internationaal aangeworven personeel moet de nationaliteit van een lidstaat hebben.
   3.   Al het gedetacheerde personeel blijft onder het administratieve gezag van de detacherende lidstaat, instelling van de Unie of van de EDEO, en voert zijn taken uit en handelt in het belang van het mandaat van de SVEU.
   4.   Het personeel van de SVEU wordt op dezelfde locatie als de betrokken afdelingen van de EDEO of delegaties van de Unie ondergebracht, teneinde samenhang en consistentie van hun respectieve activiteiten te verzekeren.
   Artikel 7
   Beveiliging van gerubriceerde EU-informatie
   De SVEU en de leden van zijn team leven de beveiligingsbeginselen en -minimumnormen na die zijn vastgelegd in Besluit 2013/488/EU van de Raad (3).
   Artikel 8
   Toegang tot informatie en logistieke steun
   1.   De lidstaten, de Commissie, de EDEO en het secretariaat-generaal van de Raad zorgen ervoor dat de SVEU toegang krijgt tot alle relevante informatie.
   2.   De delegaties van de Unie en de diplomatieke vertegenwoordigingen van de lidstaten, naargelang van het geval, verlenen de SVEU logistieke steun.
   Artikel 9
   Veiligheid
   Overeenkomstig het beleid van de Unie inzake de veiligheid van personeel dat op grond van titel V van het Verdrag wordt ingezet in operaties buiten de Unie, neemt de SVEU alle redelijkerwijs haalbare maatregelen voor de beveiliging van het personeel dat rechtstreeks onder het gezag van de SVEU staat, in overeenstemming met het mandaat en op basis van de veiligheidssituatie in het betrokken land, met name:

               a)

               opstellen van een specifiek veiligheidsplan op basis van richtsnoeren van de EDEO, dat onder meer specifieke fysieke, organisatorische en procedurele beveiligingsmaatregelen voor het beheer van veilige personeelsbewegingen naar en binnen het geografisch gebied, het beheer van veiligheidsincidenten omvat en voorzien in een nood- en evacuatieplan van de missie;

               b)

               ervoor zorgen dat alle buiten de Unie ingezette personeelsleden gedekt zijn door een op de omstandigheden in het geografisch gebied afgestemde verzekering tegen grote risico's;

               c)

               ervoor zorgen dat alle buiten de Unie in te zetten leden van zijn team, ook het ter plaatse aangeworven personeel, voor of bij aankomst in het geografisch gebied een passende beveiligingsopleiding hebben genoten, gebaseerd op de risicoklasse waarin dat gebied is ingedeeld;

               d)

               ervoor zorgen dat alle naar aanleiding van de geregelde beveiligingsbeoordelingen overeengekomen aanbevelingen worden opgevolgd, en aan de HV, de Raad en de Commissie schriftelijk verslag uitbrengen over de uitvoering daarvan en over andere veiligheidskwesties in het kader van het voortgangsverslag en het verslag over de uitvoering van het mandaat.

         Artikel 10
   Verslag
   De SVEU brengt regelmatig verslag uit aan de HV en aan het PVC. De SVEU brengt zo nodig tevens verslag uit aan de bevoegde werkgroepen van de Raad, met name de werkgroep voor de mensenrechten. De geregelde verslagen worden verspreid via het COREU-netwerk. De SVEU kan de Raad Buitenlandse Zaken verslagen voorleggen. Overeenkomstig artikel 36 van het Verdrag kan de SVEU worden ingeschakeld bij de informatieverstrekking aan het Europees Parlement.
   Artikel 11
   Coördinatie
   1.   De SVEU draagt bij tot de eenheid, de samenhang en de doeltreffendheid van het optreden van de Unie en helpt ervoor te zorgen dat alle instrumenten van de Unie en van de lidstaten op consistente wijze worden ingezet om de beleidsdoelstellingen van de Unie te verwezenlijken. De SVEU werkt samen met de lidstaten en de Commissie en, in voorkomend geval, met andere speciale vertegenwoordigers van de Europese Unie. De SVEU verstrekt regelmatig informatie aan de missies van de lidstaten en aan de delegaties van de Unie.
   2.   Ter plaatse worden nauwe contacten onderhouden met de hoofden van de delegaties van de Unie, de hoofden van de missies van de lidstaten en, in voorkomend geval, de hoofden/commandanten van missies en operaties in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid en andere speciale vertegenwoordigers van de Europese Unie, die alles doen wat in hun vermogen ligt om de SVEU bij te staan in de uitvoering van het mandaat.
   3.   De SVEU onderhoudt tevens contacten en streeft naar complementariteit en synergie met andere internationale en regionale actoren, zowel op het hoofdkwartier als op het terrein. De SVEU streeft zowel op het hoofdkwartier als op het terrein naar regelmatige contacten met maatschappelijke organisaties.
   Artikel 12
   Evaluatie
   De toepassing van dit besluit en de samenhang ervan met andere bijdragen van de Unie in de regio worden op gezette tijden geëvalueerd. De SVEU legt de HV, de Raad en de Commissie periodieke voortgangsverslagen voor, alsmede, vóór eind november 2016, een uitvoerig verslag over de uitvoering van het mandaat.
   Artikel 13
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing met ingang van 1 maart 2015.

      Gedaan te Brussel, 17 februari 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. REIRS

      (1)  Besluit 2012/440/GBVB van de Raad van 25 juli 2012 tot benoeming van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de mensenrechten (PB L 200 van 27.7.2012, blz. 21).

      (2)  Besluit 2014/385/GBVB van de Raad van 23 juni 2014 houdende verlenging van het mandaat van de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de mensenrechten (PB L 183 van 24.6.2014, blz. 66).

      (3)  Besluit 2013/488/EU van de Raad van 23 september 2013 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 274 van 15.10.2013, blz. 1).


title: 2005/470/EG: Besluit van de Commissie van 24 juni 2005 tot beëindiging van het onderzoek naar de ongeoorloofde reproductie van EG-geluidsopnames in Thailand en de gevolgen voor de EG-handel in geluidsopnames

text:
               25.6.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 165/32

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 24 juni 2005
   tot beëindiging van het onderzoek naar de ongeoorloofde reproductie van EG-geluidsopnames in Thailand en de gevolgen voor de EG-handel in geluidsopnames
   (2005/470/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Verordening (EG) nr. 3286/94 van de Raad van 22 december 1994 tot vaststelling van communautaire procedures op het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek met het oog op de handhaving van de rechten die de Gemeenschap ontleent aan internationale regelingen voor het handelsverkeer, in het bijzonder die welke onder auspiciën van de Wereldhandelsorganisatie werden vastgesteld (1), en met name op artikel 11, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 5 juni 1991 heeft de Commissie een klacht ontvangen op grond van Verordening (EEG) nr. 2641/84 van de Raad van 17 september 1984 inzake de versterking van de gemeenschappelijke handelspolitiek, met name op het gebied van verdediging tegen onrechtmatige handelspraktijken (2) die afkomstig was van het „European Office of the International Federation of the Phonographic Industry (IFPI)” dat nagenoeg alle producenten van geluidsopnamen in de EG vertegenwoordigt.

               (2)

               Volgens de klacht zouden EG-geluidsopnamen in Thailand op grote schaal illegaal worden gekopieerd en zouden de EG-producenten hierdoor schade lijden, met name vanwege de gevolgen voor de uitvoer van EG-geluidsopnamen naar Thailand en naar andere derde landen.

               (3)

               De Commissie besloot dat de klacht voldoende bewijsmateriaal bevatte om een onderzoekprocedure in te leiden. Hierover werd een bericht bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
                   (3).

               (4)

               Na de opening van de procedure heeft de Commissie een onderzoek ingesteld naar de feitelijke en juridische situatie en op 20 februari 1992 een verslag over het onderzoek voorgelegd aan het Raadgevend Comité. Uit dit verslag bleek dat het illegaal kopiëren van geluidsopnames (internationaal repertoire) in de referentieperiode, voornamelijk als gevolg van het feit dat de Thaise autoriteiten er niet in slaagden de Thaise wetgeving inzake auteursrechten te doen naleven, waarschijnlijk een niveau van 90 % had bereikt, en dat de EG-producenten hierdoor aanmerkelijke schade leden, met name in de vorm van een daling van de verkoop op de Thaise markt (en op de markten van sommige andere derde landen).

               (5)

               De Commissie heeft vervolgens overleg gepleegd met de Thaise autoriteiten die zich er in september 1992 toe hebben verbonden het illegaal kopiëren van EG-geluidsopnames zo spoedig mogelijk tot een te verwaarlozen niveau terug te brengen en, in een eerste stadium, binnen een jaar reeds voor een aanzienlijke vermindering te zorgen. De nieuwe Thaise Wet op de Auteursrechten, die op 21 maart 1995 in werking is getreden, bevat talrijke bepalingen om gemakkelijker maatregelen te kunnen nemen tegen het illegaal kopiëren en om (potentiële) daders af te schrikken, met name door sterk verhoogde boetes. Daarom heeft de Commissie bij Besluit 96/40/EG (4) besloten de procedure te schorsen en de situatie nauwlettend te volgen.

               (6)

               De Commissie is verder gegaan met het onderzoek van de feitelijke en juridische situatie en heeft op 29 mei 2002, 13 oktober 2003 en 29 juni 2004 een onderzoekverslag aan het Raadgevend Comité voorgelegd. Uit deze verslagen bleek dat Thailand maatregelen heeft genomen om het illegaal kopiëren van geluidsopnames tegen te gaan, waaronder de goedkeuring door het Thaise parlement van wetgeving inzake optische media, de aanscherping van handhavingsactiviteiten ten aanzien van personen die muziek op illegale wijze reproduceren, een nauwere coördinatie tussen de verschillende Thaise autoriteiten die zich bezighouden met de bestrijding van het illegaal reproduceren van muziek en tussen de Thaise autoriteiten en verenigingen van de muziekindustrie, en het organiseren van campagnes om de consument beter bewust te maken van de nadelige gevolgen van piraterij.

               (7)

               Ondanks deze initiatieven blijft het illegaal kopiëren van geluidsopnames (internationaal repertoire) een ernstig probleem in Thailand en worden er nog steeds een aanzienlijk aantal illegaal gekopieerde geluidsopnames naar de Europese Unie uitgevoerd. Deze voortdurende problemen kunnen echter in een ander kader beter worden behandeld dan in het kader van een onderzoek op grond van Verordening (EG) nr. 3286/94.

               (8)

               Verdere vooruitgang bij het terugdringen van het illegaal kopiëren van EG-geluidsopnames in Thailand dient te worden gezocht in het kader van permanente bilaterale en regionale samenwerkingsregelingen tussen Thailand en de EG.

               (9)

               Maatregelen ter bestrijding van het illegaal kopiëren kunnen ook worden ontwikkeld in het kader van een bilaterale partnerschaps- en een samenwerkingsovereenkomst tussen Thailand en de EG.

               (10)

               Voorts kan de EG in het kader van financiële steunprogramma’s het streven van de Thaise autoriteiten blijven steunen om de technische capaciteit ter bestrijding van het illegaal kopiëren van geluidsopnames te verbeteren.

               (11)

               Op het streven van Thailand om een oplossing te vinden voor het probleem van het illegaal kopiëren van EG-geluidsopnames kan toezicht worden gehouden in het kader van de mechanismen waarin de Mededeling inzake de strategie voor de handhaving van intellectuele-eigendomsrechten in derde landen (5) voorziet.

               (12)

               Het is daarom dienstig de onderzoekprocedure te beëindigen.

               (13)

               De bepalingen van dit besluit zijn in overeenstemming met het advies van het Raadgevend Comité,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   De onderzoekprocedure betreffende het ongeoorloofd reproduceren van EG-geluidsopnames in Thailand en de gevolgen daarvan voor de EG-handel in geluidsopnames wordt beëindigd.

      Gedaan te Brussel, 24 juni 2005.

            Voor de Commissie

         Peter MANDELSON

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 349 van 31.12.1994, blz. 71. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 356/95 (PB L 41 van 23.2.1995, blz. 3).

      (2)  PB L 252 van 20.9.1984, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 522/94 (PB L 66 van 10.3.1994, blz. 10).

      (3)  PB C 189 van 20.7.1991, blz. 26.

      (4)  PB L 11 van 16.1.1996, blz. 7.

      (5)  PB C 129 van 26.5.2005, blz. 3.


title: Besluit van de Raad van 14 april 2014 tot benoeming van de gewone leden en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats voor Griekenland en Roemenië

text:
               17.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 118/4

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 14 april 2014
   tot benoeming van de gewone leden en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats voor Griekenland en Roemenië
   2014/C 118/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Besluit 2003/C 218/01 van de Raad van 22 juli 2003 tot oprichting van een Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats (1), en met name artikel 3,
   Gezien de voordrachten die de regeringen van de lidstaten bij de Raad hebben ingediend,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij besluit van 22 april 2013 (2) heeft de Raad de gewone leden en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats benoemd voor het tijdvak van 22 april 2013 tot en met 28 februari 2016.

               (2)

               De regeringen van Griekenland en Roemenië hebben nieuwe voordrachten ingediend voor een aantal vacante zetels,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Tot gewone leden en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor veiligheid en gezondheid op de arbeidsplaats worden benoemd voor de termijn die verstrijkt op 28 februari 2016:
   I.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKNEMERSORGANISATIES

               Land

               Lid

               Plaatsvervanger

               Roemenië

               de heer Adrian CLIPII

               de heer Corneliu CONSTANTINOAIA
               de heer Dumitru FORNEA

   II.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKGEVERSORGANISATIES

               Land

               Lid

               Plaatsvervanger

               Griekenland

               de heer Christos KAVALOPOULOS

               de heer Pavlos KYRIAKONGONAS
               mevrouw Natassa AVLONITOU

         Artikel 2
   De Raad zal de nog niet aangewezen gewone leden en plaatsvervangende leden later benoemen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Luxemburg, 14 april 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. TSAFTARIS

      (1)  PB C 218 van 13.9.2003, blz. 1.

      (2)  PB C 120 van 26.4.2013, blz. 7.


title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 534/09/COL van 16 december 2009 houdende de zevenentachtigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende goede praktijken voor het verloop van de procedures inzake staatssteuntoezicht

text:
               22.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 82/7

         BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA
   Nr. 534/09/COL
   van 16 december 2009
   houdende de zevenentachtigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende goede praktijken voor het verloop van de procedures inzake staatssteuntoezicht
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA (1),
   GEZIEN de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (2), en met name op de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,
   GEZIEN de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (3), en met name op artikel 24 en artikel 5, lid 2, onder b),
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, overeenkomstig artikel 24 van de toezichtovereenkomst, uitvoering geeft aan de staatssteunbepalingen van de EER-overeenkomst,
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder b), van de toezichtovereenkomst, mededelingen of richtsnoeren bekendmaakt over aangelegenheden waarop de EER-overeenkomst betrekking heeft, indien die overeenkomst of de toezichtovereenkomst daarin uitdrukkelijk voorziet of indien de Autoriteit zulks nodig acht,
   WIJZEND OP de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun, die op 19 januari 1994 door de Autoriteit zijn vastgesteld (4),
   OVERWEGENDE dat de Europese Commissie op 16 juni 2009 een gedragscode voor een goed verloop van de staatssteunprocedures goedkeurde (5),
   OVERWEGENDE dat deze mededeling tevens relevant is voor de Europese Economische Ruimte,
   OVERWEGENDE dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   OVERWEGENDE dat de Autoriteit, ingevolge punt II onder de titel „ALGEMEEN” aan het einde van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Europese Commissie, besluiten dient vast te stellen die met de besluiten van de Europese Commissie overeenstemmen,
   NA RAADPLEGING van de Europese Commissie en de EVA-staten over dit ontwerp bij brieven van 20 november 2009 (Events nr. 537430, 537439 en 537441),
   HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De richtsnoeren staatssteun worden gewijzigd door de invoeging van een nieuw hoofdstuk betreffende goede praktijken voor het verloop van de procedures inzake staatssteuntoezicht. Het nieuwe hoofdstuk is in de bijlage bij dit besluit opgenomen.
   Artikel 2
   Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

      Gedaan te Brussel, 16 december 2009.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Per SANDERUD

            Voorzitter

         Kristján A. STEFÁNSSON

            Lid van het College

      (1)  Hierna „de Autoriteit” genoemd.

      (2)  Hierna „de EER-overeenkomst” genoemd.

      (3)  Hierna „de toezichtovereenkomst” genoemd.

      (4)  Richtsnoeren voor de toepassing en uitlegging van de artikelen 61 en 62 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van Protocol nr. 3 bij de toezichtovereenkomst, aangenomen en uitgevaardigd door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 januari 1994, bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie (PB) L 231 van 3.9.1994, blz. 1, en EER-supplement nr. 32 van 3.9.1994, blz. 1, als gewijzigd. Hierna „de richtsnoeren staatssteun” genoemd. Een geactualiseerde versie van de richtsnoeren staatssteun is beschikbaar op de website van de Autoriteit onder: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/.

      (5)  PB C 136 van 16.6.2009, blz. 13.

      BIJLAGE

         RICHTSNOEREN BETREFFENDE GOEDE PRAKTIJKEN VOOR HET VERLOOP VAN DE PROCEDURES INZAKE STAATSSTEUNTOEZICHT
          (1)

      1.   Doel en toepassingsbereik

                  (1)

                  De Toezichthoudende Autoriteit van de EVA (hierna „de Autoriteit” genoemd) maakt deze richtsnoeren betreffende goede praktijken voor het verloop van de procedures inzake staatssteuntoezicht bekend, teneinde staatssteunprocedures voor alle betrokken partijen zo productief en doelmatig mogelijk te maken.

                  (2)

                  Dit hoofdstuk van de richtsnoeren van de Autoriteit berust op de ervaring die is opgedaan met de toepassing van deel II van Protocol nr. 3 bij de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (hierna „deel II van Protocol nr. 3” genoemd) (2). Dit hoofdstuk is vooral bedoeld als richtsnoer bij de concrete toepassing van staatssteunprocedures en beoogt daarmee een betere samenwerking en wederzijds begrip tussen de Autoriteit, de EVA-staten, de juridische wereld en het bedrijfsleven te stimuleren.

                  (3)

                  De staatssteunprocedures kunnen slechts daadwerkelijk worden verbeterd indien zowel de Autoriteit als de EVA-staten zich hiertoe gezamenlijk inzetten met discipline en toewijding. De Autoriteit zal trachten haar samenwerking met de EVA-staten en belanghebbenden te versterken en zal ook trachten haar onderzoeksmethoden en haar interne besluitvormingsproces te verbeteren om de staatssteunprocedures transparanter, voorspelbaarder en doelmatiger te maken.

                  (4)

                  In het kader van de modernisering van de staatssteunregels vormt het onderhavige hoofdstuk het laatste deel van een vereenvoudigingspakket dat voorts bestaat uit de richtsnoeren van de Autoriteit betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde soorten staatssteun (3) en de richtsnoeren van de Autoriteit over de handhaving van de staatssteunregels door de nationale rechterlijke instanties (4); zo moet dit pakket bijdragen tot een grotere voorspelbaarheid en transparantie van de procedures.

                  (5)

                  De specifieke kenmerken van een individuele zaak kunnen evenwel een aanpassing of afwijking van dit hoofdstuk vereisen (5).

                  (6)

                  Bovendien kunnen, voor zover de EER-overeenkomst op de bewuste sectoren van toepassing is, de specifieke kenmerken van de visserij- en aquacultuursector en van de activiteiten op het gebied van de primaire productie, de verwerking of de afzet van landbouwproducten eveneens een afwijking van dit hoofdstuk van de richtsnoeren rechtvaardigen.

            2.   Verhouding tot het EER-recht

                  (7)

                  Dit hoofdstuk is niet bedoeld om een volledig of omvattend overzicht te geven van de toepasselijke wettelijke, interpretatieve en administratieve maatregelen waarop het staatssteuntoezicht berust. Het moet worden gezien in samenhang met, en als aanvulling op de algemene regels die op de staatssteunprocedures van toepassing zijn.

                  (8)

                  Dit hoofdstuk schept derhalve geen nieuwe rechten of verplichtingen en leidt evenmin tot wijziging van de rechten en verplichtingen die zijn vervat in de EER-overeenkomst, in Protocol nr. 3 en in Besluit nr. 195/04/COL van 14 juli 2004 (6), als gewijzigd, zoals uitgelegd door het EVA-Hof en het EU-Hof van Justitie.

                  (9)

                  Het onderhavige hoofdstuk beschrijft concrete, goede praktijken, teneinde de procedures op het gebied van staatssteun sneller, transparanter en voorspelbaarder te laten verlopen, in elke fase van het onderzoek, of het nu gaat om een aangemelde of niet-aangemelde zaak of een klacht die is ingediend.

            3.   Prenotificatiecontacten

                  (10)

                  Uit de ervaring van de Autoriteit blijkt dat prenotificatiecontacten een toegevoegde waarde hebben, zelfs in kennelijke standaardzaken. Dergelijke prenotificatiecontacten bieden de Autoriteit en de aanmeldende EVA-staat de mogelijkheid om de juridische en economische aspecten van een voorgenomen maatregel vóór de aanmelding ervan informeel en in vertrouwen te bespreken, hetgeen de kwaliteit en de volledigheid van de aanmelding ten goede komt. In dit verband kunnen de EVA-staat en de Autoriteit tevens gezamenlijk constructieve voorstellen uitwerken om problematische aspecten van een voorgenomen maatregel aan te passen. Deze fase maakt derhalve de weg vrij voor een snellere behandeling van aanmeldingen zodra zij formeel bij de Autoriteit zijn ingediend. Dankzij goede prenotificatiecontacten zou de Autoriteit daadwerkelijk in staat moeten zijn binnen twee maanden na de datum van aanmelding (7) een besluit vast te stellen overeenkomstig artikel 4, leden 2, 3 en 4, van deel II van Protocol nr. 3.

                  (11)

                  Prenotificatiecontacten worden sterk aanbevolen in zaken waarin sprake is van nieuwe of bijzondere kenmerken die informeel overleg vooraf met de Autoriteit rechtvaardigen, maar hoe dan ook wordt steeds informeel advies verstrekt wanneer een EVA-staat daarom verzoekt.

            3.1.   Strekking

                  (12)

                  De prenotificatiefase biedt de mogelijkheid om met de EVA-staat overleg te plegen en het nodige houvast te bieden over welke informatie op het aanmeldingsformulier moet worden verstrekt, zodat de aanmelding meteen volledig is. In de prenotificatiefase kunnen ook, in een open en constructieve sfeer, eventuele materiële problemen worden besproken waartoe een voorgenomen maatregel aanleiding geeft. Dit is met name van belang bij steunvoornemens die niet als zodanig kunnen worden geaccepteerd en derhalve moeten worden ingetrokken of ingrijpend gewijzigd. Ook kan in deze fase worden onderzocht of andere rechtsgrondslagen of relevante precedenten beschikbaar zijn. Bovendien kunnen de Autoriteit en de EVA-staat in deze prenotificatiefase voor substantiële mededingingsbezwaren een oplossing zoeken, tot een economische analyse overgaan en, waar nodig, externe expertise aantrekken om aan te tonen dat de verenigbaarheid van een voorgenomen maatregel met de werking van de EER-overeenkomst verenigbaar is. Zo kan de aanmeldende EVA-staat de Autoriteit in de prenotificatiefase ook verzoeken om ontheffing van de verplichting bepaalde inlichtingen te verstrekken waarom in het aanmeldingsformulier wordt gevraagd, wanneer deze in de specifieke omstandigheden van de zaak niet noodzakelijk zijn voor het onderzoek. Ten slotte is de prenotificatiefase van doorslaggevend belang om te bepalen of een zaak op het eerste gezicht in aanmerking komt voor behandeling volgens de vereenvoudigde procedure (8).

            3.2.   Toepassingsbereik en tijdsverloop

                  (13)

                  Om ervoor te zorgen dat de prenotificatiefase constructief en doelmatig wordt gebruikt, is het in het belang van de betrokken EVA-staat de Autoriteit aan de hand van een ontwerpaanmeldingsformulier de gegevens te verstrekken die deze nodig heeft om een steunvoornemen te beoordelen. Omwille van een snelle behandeling van de zaak wordt in beginsel de voorkeur gegeven aan contacten per e-mail of via conference call (liever dan bijeenkomsten). Binnen twee weken na ontvangst van het ontwerpaanmeldingsformulier zal de Autoriteit gewoonlijk het eerste prenotificatiecontact tot stand brengen.

                  (14)

                  Over het algemeen hoeven de prenotificatiecontacten niet langer te duren dan twee maanden, waarna er een volledige aanmelding moet komen. Mochten prenotificatiecontacten niet de gewenste resultaten opleveren, kan de Autoriteit de prenotificatiefase beëindigd verklaren. Aangezien de duur en de vorm van prenotificatiecontacten echter afhangen van de complexiteit van de individuele zaak, kunnen deze contracten een aantal maanden duren. De Autoriteit beveelt derhalve aan dat de EVA-staten bij bijzonder complexe zaken (bijvoorbeeld reddingssteun, omvangrijke steun voor onderzoek en ontwikkeling, omvangrijke individuele steun of bijzonder uitgebreide of complexe steunregelingen) zo vroeg mogelijk prenotificatiecontacten aanknopen om zinvol overleg te kunnen voeren.

                  (15)

                  De Autoriteit heeft ervaren dat het bijzonder nuttig is om de begunstigde van de steun bij de prenotificatiecontacten te betrekken, met name bij zaken met aanzienlijke technische, financiële en projectgerelateerde implicaties. Daarom beveelt de Autoriteit aan dat de ontvangers van individuele steun bij de prenotificatiecontacten worden betrokken.

                  (16)

                  Behalve wanneer het bijzonder nieuwe of complexe maatregelen betreft, zal de Autoriteit trachten de betrokken EVA-staat aan het eind van de prenotificatiefase een informele eerste beoordeling van het project te geven. Deze niet-bindende beoordeling is geen officiële zienswijze van de Autoriteit, maar is slechts een informele indicatie van de Autoriteit wat betreft de volledigheid van de ontwerpaanmelding en de vraag of de voorgenomen maatregel op het eerste gezicht met de werking van de EER-overeenkomst verenigbaar is. In bijzonder complexe gevallen kan de Autoriteit, op verzoek van de EVA-staat, ook schriftelijk aanwijzingen geven omtrent de nog te verstrekken informatie.

                  (17)

                  Prenotificatiecontacten vinden op strikt vertrouwelijke basis plaats. Het overleg vindt op vrijwillige basis plaats en loopt niet vooruit op de behandeling van en het onderzoek in de zaak nadat de formele aanmelding heeft plaatsgevonden.

                  (18)

                  Om de kwaliteit van de aanmeldingen te verbeteren, zal de Autoriteit ook trachten opleidingsverzoeken van de EVA-staten in te willigen. Voorts zal de Autoriteit regelmatige contacten met de EVA-staten onderhouden om verdere verbeteringen van de staatssteunprocedures te bespreken, met name wat de omvang en de inhoud van de toepasselijke aanmeldingsformulieren betreft.

            4.   Planning in onderling overleg

                  (19)

                  Bij zeer nieuwe, technisch complexe of anderszins gevoelige steunzaken of bij maatregelen waarvan het onderzoek bijzonder spoedeisend is, biedt de Autoriteit de aanmeldende EVA-staat aan om in onderling overleg een planning te maken, om de vermoedelijke duur van een staatssteunonderzoek transparanter en voorspelbaarder te maken.

            4.1.   Strekking

                  (20)

                  Planning in onderling overleg is een vorm van gestructureerde samenwerking tussen de EVA-staat en de Autoriteit, waarbij dezen onderling een planning afspreken voor het vermoedelijke verloop van het onderzoek en het verwachte tijdsverloop.

                  (21)

                  Hierbij zouden de Autoriteit en de aanmeldende EVA-staat met name overeenstemming kunnen bereiken over:

                              —

                              de prioritaire behandeling van de betrokken maatregel, in ruil waarvoor de EVA-staat formeel ermee instemt dat het onderzoek in andere zaken uit dezelfde EVA-staat wordt opgeschort (9) indien dit om redenen van planning of beschikbare middelen noodzakelijk is;

                              —

                              de informatie die door de EVA-staat en/of de betrokken ontvanger van de steun moet worden verstrekt, zoals studies, externe expertise, of het eenzijdig verzamelen van gegevens door de Autoriteit, en

                              —

                              de vermoedelijke vorm en duur van de beoordeling van de zaak door de Autoriteit, nadat deze is aangemeld.

                  (22)

                  Indien de EVA-staat alle noodzakelijke inlichtingen tijdig en volgens de onderling afgesproken planning verstrekt, tracht de Autoriteit het onderling overeengekomen tijdsverloop voor het verdere onderzoek in de zaak te respecteren, tenzij de door de EVA-staat of belanghebbenden verschafte informatie onverwacht tot problemen leidt.

            4.2.   Toepassingsbereik en tijdsverloop

                  (23)

                  Planning in onderling overleg blijft in beginsel voorbehouden voor zaken die zo nieuw, technisch ingewikkeld of anderszins gevoelig zijn dat een heldere eerste beoordeling van de zaak door de Autoriteit aan het einde van de prenotificatiefase onmogelijk blijkt. In dergelijke gevallen wordt aan het einde van de prenotificatiefase in onderling overleg een planning afgesproken, waarna formele aanmelding plaatsvindt.

                  (24)

                  De Autoriteit en de betrokken EVA-staat kunnen echter ook op verzoek van de EVA-staat aan het begin van de formele onderzoekprocedure in onderling overleg een planning overeenkomen voor de verdere behandeling van de zaak.

            5.   Het eerste onderzoek van aangemelde maatregelen

      5.1.   Verzoeken om inlichtingen

                  (25)

                  Om het verloop van het onderzoek te stroomlijnen, zal de Autoriteit trachten de verzoeken om inlichtingen tijdens de fase van het eerste onderzoek te bundelen. In beginsel zal er derhalve slechts één omvattend verzoek om inlichtingen zijn, dat gewoonlijk binnen vier tot zes weken na het tijdstip van aanmelding wordt gezonden. Tenzij bij de planning in onderling overleg anders is overeengekomen, zouden de EVA-staten dankzij de prenotificatie een volledige aanmelding moeten kunnen indienen, waardoor de behoefte aan aanvullende informatie minder groot wordt. De Autoriteit kan evenwel ook daarna nog vragen stellen, met name over punten die naar aanleiding van de antwoorden van de EVA-staten zijn gerezen, hoewel dit er niet op hoeft te duiden dat de Autoriteit ernstige moeilijkheden ondervindt bij de beoordeling van de zaak.

                  (26)

                  Indien de EVA-staat de gevraagde inlichtingen niet binnen de daartoe voorziene termijn verstrekt, wordt artikel 5, lid 3, van deel II van Protocol nr. 3 gewoonlijk na één rappelbrief toegepast, en wordt de EVA-staat meegedeeld dat de aanmelding als ingetrokken wordt beschouwd. De formele onderzoekprocedure zal doorgaans worden ingeleid wanneer aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan, in de regel na ten hoogste twee verzoeken om informatie.

            5.2.   Overeengekomen opschorting van het eerste onderzoek

                  (27)

                  Onder bepaalde omstandigheden kan een eerste onderzoek op verzoek worden opgeschort indien een EVA-staat zijn steunvoornemen wil aanpassen om het in overeenstemming te brengen met de staatssteunregels, dan wel in onderling overleg. Deze opschorting kan slechts worden toegestaan voor een van tevoren overeengekomen termijn. Indien de EVA-staat aan het einde van de opschortingstermijn geen volledig, op het eerste gezicht verenigbaar steunvoornemen heeft ingediend, hervat de Autoriteit de procedure vanaf het punt waarop deze werd opgeschort. De betrokken EVA-staat wordt normaal gesproken ervan in kennis gesteld dat de aanmelding geacht wordt te zijn ingetrokken, of dat de formele onderzoekprocedure onverwijld wordt ingeleid indien er ernstige twijfel bestaat.

            5.3.   Contacten met het oog op een stand van zaken

                  (28)

                  Op hun verzoek worden aanmeldende EVA-staten tevens in kennis gesteld van de stand van zaken van een lopend eerste onderzoek. De EVA-staten wordt verzocht de ontvanger van individuele steun bij deze contacten te betrekken.

            6.   De formele onderzoekprocedure

                  (29)

                  Gezien de algemene complexiteit van steunzaken die aan een formeel onderzoek worden onderworpen, verbindt de Autoriteit zich ertoe de grootst mogelijke prioriteit te geven aan een betere transparantie, voorspelbaarheid en doelmatigheid van deze fase, en aldus bij te dragen tot een zinvol besluitvormingsproces dat aansluit bij de behoeften van het moderne bedrijfsleven. De Autoriteit zal derhalve het verloop van formele onderzoekprocedures stroomlijnen door alle procedurele middelen waarover zij ingevolge deel II van Protocol nr. 3 beschikt, doelmatig in te zetten.

            6.1.   Bekendmaking van besluiten en samenvattingen

                  (30)

                  Wanneer de betrokken EVA-staat niet verzoekt om weglating van vertrouwelijke informatie, zal de Autoriteit trachten haar besluit tot inleiding van de formele onderzoekprocedure, met inbegrip van de samenvattingen, binnen twee maanden na de datum van vaststelling van dat besluit bekend te maken.

                  (31)

                  Wanneer er onenigheid bestaat over vertrouwelijkheidskwesties, zal de Autoriteit de beginselen van haar richtsnoeren over geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun (10) toepassen en zal zij alles in het werk stellen om haar besluit zo snel mogelijk na de vaststelling ervan bekend te maken. Hetzelfde geldt voor de bekendmaking van alle eindbesluiten.

                  (32)

                  Om de transparantie van de procedure te verbeteren, worden de EVA-staat, de ontvanger van de steun en andere betrokkenen (met name mogelijke klagers) in kennis gesteld van alle vertragingen als gevolg van onenigheid over vertrouwelijkheidskwesties.

            6.2.   Opmerkingen van belanghebbenden

                  (33)

                  Overeenkomstig artikel 6 van deel II van Protocol nr. 3 moeten belanghebbenden hun opmerkingen kenbaar maken binnen een termijn die doorgaans niet langer is dan één maand na de bekendmaking van het besluit om de formele onderzoekprocedure in te leiden. Deze termijn wordt over het algemeen niet verlengd, en de Autoriteit zal in de regel dan ook geen te laat ingediende inlichtingen van belanghebbenden of van de ontvanger van de steun accepteren (11). Termijnverlengingen kunnen slechts in uitzonderlijke, naar behoren gerechtvaardigde gevallen worden toegestaan, zoals wanneer het ingediende feitenmateriaal bijzonder omvangrijk is of nadat een contact heeft plaatsgevonden tussen de Autoriteit en de betrokken belanghebbende.

                  (34)

                  Om de feitelijke basis voor het onderzoek van bijzonder complexe zaken te verbeteren kan de Autoriteit een afschrift van het besluit tot inleiding van de formele onderzoekprocedure aan welbepaalde belanghebbenden, waaronder brancheorganisaties, zenden en dezen verzoeken opmerkingen te maken over bepaalde aspecten van de zaak (12). De medewerking van belanghebbenden in dit verband vindt op louter vrijwillige basis plaats, maar indien een belanghebbende opmerkingen wil maken, is het in zijn belang om deze tijdig in te dienen zodat de Autoriteit ermee rekening kan houden. Daarom zal de Autoriteit belanghebbenden verzoeken te reageren binnen één maand vanaf de datum van toezending van een afschrift van het besluit. Een verlenging van deze termijn voor het maken van opmerkingen is niet mogelijk. Om een gelijke behandeling van de belanghebbenden te waarborgen zal de Autoriteit eenzelfde verzoek om opmerkingen aan de ontvanger van de steun zenden. Om de rechten van verdediging van de EVA-staat te eerbiedigen, zal de Autoriteit een niet-vertrouwelijke versie van alle opmerkingen van belanghebbenden aan de EVA-staat meedelen en de EVA-staat verzoeken hierop binnen één maand te reageren.

                  (35)

                  Om alle opmerkingen van belanghebbenden zo vlot mogelijk aan de betrokken EVA-staat door te geven, zal de EVA-staten, voor zover mogelijk, worden verzocht ermee in te stemmen dat die opmerkingen in de oorspronkelijke taal worden medegedeeld. Indien de EVA-staat hierom verzoekt, zorgt de Autoriteit voor een vertaling, hetgeen gevolgen kan hebben voor de snelheid waarmee de procedures ten uitvoer worden gelegd.

                  (36)

                  De EVA-staten worden ook in kennis gesteld wanneer geen opmerkingen van belanghebbenden zijn ontvangen.

            6.3.   Opmerkingen van EVA-staten

                  (37)

                  Om ervoor te zorgen dat de formele onderzoekprocedure tijdig wordt afgerond, zal de Autoriteit strikt de hand houden aan alle termijnen die ingevolge deel II van Protocol nr. 3 op deze fase van toepassing zijn. Wanneer een EVA-staat zijn opmerkingen over het besluit van de Autoriteit tot inleiding van de procedure en de opmerkingen van belanghebbenden niet binnen de in artikel 6, lid 1, van deel II van Protocol nr. 3 gestelde termijn van één maand indient, zal de Autoriteit onverwijld een rappelbrief zenden waarbij de betrokken EVA-staat een extra termijn van één maand wordt toegekend en hem tevens wordt meegedeeld dat geen nieuwe verlenging zal worden toegestaan, tenzij in uitzonderlijke omstandigheden. Blijft een afdoend antwoord van de betrokken EVA-staat uit, dan stelt de Autoriteit overeenkomstig artikel 7, lid 7, en artikel 13, lid 1, van deel II van Protocol nr. 3 een besluit vast op basis van de informatie waarover zij beschikt.

                  (38)

                  In het geval van onrechtmatige steun zal de Autoriteit, wanneer de EVA-staat geen opmerkingen indient naar aanleiding van het besluit tot inleiding van de procedure, overeenkomstig artikel 10 van deel II van Protocol nr. 3 een bevel tot het verschaffen van inlichtingen doen uitgaan. Voldoet de EVA-staat niet aan dit bevel binnen de daarin gestelde termijn, dan wordt het besluit op basis van de beschikbare informatie vastgesteld.

            6.4.   Verzoek om aanvullende inlichtingen

                  (39)

                  In bijzonder complexe gevallen kan niet worden uitgesloten dat de naar aanleiding van het besluit tot inleiding van de procedure door de EVA-staat verstrekte inlichtingen de Autoriteit ertoe nopen opnieuw een verzoek om informatie te zenden. De EVA-staat beschikt over een termijn van één maand om aan dit verzoek te voldoen.

                  (40)

                  Wanneer de EVA-staat niet binnen de gestelde termijn antwoordt, zendt de Autoriteit onverwijld een rappelbrief waarin een laatste termijn van vijftien werkdagen wordt toegekend en waarin de betrokken EVA-staat wordt meegedeeld dat de Autoriteit daarna een besluit zal vaststellen op basis van de informatie waarover zij beschikt, dan wel een bevel tot het verstrekken van inlichtingen zal doen uitgaan, indien het onrechtmatige steun betreft.

            6.5.   Gerechtvaardigde opschorting van het formele onderzoek

                  (41)

                  De formele onderzoekprocedure kan alleen in uitzonderlijke omstandigheden en in onderling overleg tussen de Autoriteit en de betrokken EVA-staat worden opgeschort. De procedure zou bijvoorbeeld kunnen worden opgeschort indien de EVA-staat hierom formeel verzoekt om zijn steunvoornemen in overeenstemming te brengen met de staatssteunregels, of indien er een zaak aanhangig is bij het EVA-Hof of het EU-Hof van Justitie met betrekking tot soortgelijke kwesties, waarvan de uitkomst vermoedelijk van invloed is op de beoordeling van de maatregel.

                  (42)

                  Opschorting zal gewoonlijk slechts eenmaal worden verleend, en wel voor een termijn die vooraf tussen de Autoriteit en de betrokken EVA-staat is overeengekomen.

            6.6.   Vaststelling van het eindbesluit en gerechtvaardigde verlenging van het formele onderzoek

                  (43)

                  Overeenkomstig artikel 7, lid 6, van deel II van Protocol nr. 3 streeft de Autoriteit er zoveel mogelijk naar binnen achttien maanden na de inleiding van de procedure een besluit vast te stellen. Die termijn kan in onderling overleg tussen de Autoriteit en de betrokken EVA-staat worden verlengd. Een verlenging van de duur van het onderzoek kan met name passend zijn in zaken die betrekking hebben op nieuwe maatregelen of die nieuwe juridische vraagstukken opwerpen.

                  (44)

                  Om ervoor te zorgen dat artikel 7, lid 6, van deel II van Protocol nr. 3 daadwerkelijk in acht wordt genomen, streeft de Autoriteit ernaar het eindbesluit vast te stellen uiterlijk vier maanden na de indiening van de laatste informatie door de EVA-staat dan wel na het verstrijken van de laatste termijn voor het verschaffen van inlichtingen.

            7.   Klachten

                  (45)

                  Een doelmatige en transparante behandeling van klachten door de Autoriteit is van groot belang voor alle partijen die bij staatssteunprocedures zijn betrokken. De Autoriteit stelt daarom de volgende goede praktijken voor, die moeten bijdragen tot het behalen van deze gemeenschappelijke doelstelling.

            7.1.   Het klachtenformulier

                  (46)

                  De Autoriteit zal klagers stelselmatig verzoeken het klachtenformulier te gebruiken dat op haar website te vinden is (onder http://www.eftasurv.int/media/documents/Complaint-form—State-aid.doc), en tegelijkertijd een niet-vertrouwelijke versie van de klacht in te dienen. De indiening van volledig ingevulde formulieren zal meestal de kwaliteit van de klacht ten goede komen.

            7.2.   Indicatieve termijn en uitkomst van het onderzoek van een klacht

                  (47)

                  De Autoriteit zal trachten een klacht binnen een indicatieve termijn van twaalf maanden na ontvangst te onderzoeken. Deze termijn is niet bindend. Afhankelijk van de omstandigheden van een individuele zaak kan het feit dat de EVA-staat, belanghebbenden of de klager om aanvullende informatie moet worden verzocht, het onderzoek van een klacht langer doen duren.

                  (48)

                  De Autoriteit is bevoegd de klachten die bij haar worden ingediend, een verschillende prioriteit toe te kennen (13), bijvoorbeeld naargelang van de omvang van de vermeende inbreuk, de grootte van de begunstigde onderneming, de betrokken economische sector of het bestaan van soortgelijke klachten. Zij kan derhalve in het licht van haar werklast en ingevolge haar recht om de prioriteiten ten aanzien van haar onderzoek vast te stellen (14), de behandeling van niet-prioritaire maatregelen uitstellen. De Autoriteit zal daarom in beginsel trachten om binnen twaalf maanden:

                              a)

                              een besluit vast te stellen met betrekking tot prioritaire gevallen overeenkomstig artikel 4 van deel II van Protocol nr. 3, met een afschrift voor de klager; of

                              b)

                              in niet-prioritaire gevallen, een eerste administratieve brief aan de klager te zenden waarin zij haar voorlopige standpunt uiteenzet. De administratieve brief geeft niet het officiële standpunt van de Autoriteit weer, maar bevat slechts een voorlopig oordeel dat gebaseerd is op de beschikbare informatie, in afwachting van eventuele aanvullende opmerkingen die de klager binnen één maand vanaf het tijdstip van ontvangst van de brief wil maken. Indien binnen de gestelde termijn geen verdere opmerkingen worden ontvangen, wordt de klacht als ingetrokken beschouwd.

                  (49)

                  Omwille van de transparantie zal de Autoriteit alles in het werk stellen om de klager binnen twee maanden na ontvangst van de klacht mee te delen welke prioriteit zijn klacht heeft gekregen. Bij ongegronde klachten zal de Autoriteit de klager binnen twee maanden na ontvangst van de klacht meedelen dat er onvoldoende gronden zijn om een standpunt ten aanzien van de zaak in te nemen, en dat de klacht als ingetrokken zal worden beschouwd indien binnen één maand geen verdere opmerkingen ten gronde worden ingediend. Ten aanzien van klachten die betrekking hebben op goedgekeurde steun, zal de Autoriteit eveneens binnen twee maanden na ontvangst van de klacht trachten te antwoorden.

                  (50)

                  In geval van onrechtmatige steun wordt de klagers gewezen op de mogelijkheid om de zaak aanhangig te maken bij de nationale rechter, die de opschorting of terugvordering van de steun kan gelasten (15).

                  (51)

                  Indien nodig zal een niet-vertrouwelijke versie van een klacht aan de betrokken EVA-staat worden gezonden met het verzoek opmerkingen te maken. De EVA-staten en de klagers worden stelselmatig in kennis gesteld van de beëindiging van de procedure of enige andere vorm van afhandeling van de klacht. Hier staat tegenover dat de EVA-staten wordt verzocht de termijnen voor het maken van opmerkingen en voor het verstrekken van inlichtingen over aan hen toegezonden klachten, in acht te nemen. Verder zal hun worden verzocht ermee in te stemmen dat klachten zoveel mogelijk in de oorspronkelijke taal worden toegezonden. Indien een EVA-staat hierom verzoekt, zorgt de Autoriteit voor een vertaling, hetgeen gevolgen kan hebben voor de snelheid waarmee de procedures ten uitvoer worden gelegd.

            8.   Interne besluitvormingsprocedures

                  (52)

                  De Autoriteit verbindt zich ertoe haar interne besluitvormingsproces te stroomlijnen en verder te verbeteren, teneinde bij te dragen tot een algehele verkorting van de doorlooptijd van de staatssteunzaken.

                  (53)

                  Hiertoe zullen de interne besluitvormingsprocedures zo doelmatig mogelijk worden toegepast. De Autoriteit zal tevens haar huidige interne juridische kader onderzoeken om haar besluitvormingsprocedures te optimaliseren.

                  (54)

                  De Autoriteit zal haar interne besluitvormingspraktijk aan een voortdurend onderzoek onderwerpen en deze zo nodig aanpassen.

            9.   Toekomstige herziening

                  (55)

                  Goede praktijken op het gebied van procedures kunnen alleen effect sorteren indien de Autoriteit en de EVA-staten zich gezamenlijk ertoe verbinden het onderzoek in staatssteunzaken vlot te laten verlopen, de toepasselijke termijnen in acht te nemen en daarbij te zorgen voor de noodzakelijke transparantie en voorspelbaarheid van de procedures. Het onderhavige hoofdstuk en de goede praktijken die daarin zijn opgenomen, vormen een eerste bijdrage aan dit gezamenlijke streven.

                  (56)

                  De Autoriteit zal dit hoofdstuk toepassen op maatregelen die vanaf 1 januari 2010 bij haar zijn aangemeld of anderszins onder haar aandacht zijn gebracht.

                  (57)

                  Dit hoofdstuk kan worden herzien in het licht van wijzigingen in maatregelen van wetgevende, interpretatieve en administratieve aard, als gevolg van de rechtspraak van het EVA-Hof en het EU-Hof van Justitie met betrekking tot staatssteunprocedures, alsmede in het licht van de bij de toepassing van dit hoofdstuk opgedane ervaring. Verder is de Autoriteit voornemens regelmatig een dialoog met de EVA-staten en andere stakeholders aan te gaan over de ervaring die zij heeft opgedaan bij de toepassing van deel II van Protocol nr. 3 in het algemeen, en van het onderhavige hoofdstuk in het bijzonder.

         (1)  Dit hoofdstuk is gebaseerd op de gedragscode van de Commissie voor een goed verloop van de staatssteunprocedures (PB C 136 van 16.6.2009, blz. 13).

         (2)  Deel II van Protocol nr. 3 is een afspiegeling van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1).

         (3)  PB L 75 van 15.3.2012, blz. 26 en EER-supplement nr. 14 van 15.3.2012, blz. 1; beschikbaar onder: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/. Deze richtsnoeren zijn gebaseerd op de Mededeling van de Commissie betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde soorten staatssteun (PB C 136 van 16.6.2009, blz. 9).

         (4)  Nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad of het EER-supplement. Deze richtsnoeren zijn gebaseerd op de Mededeling van de Commissie over de handhaving van de staatssteunregels door de nationale rechterlijke instanties (PB C 85 van 9.4.2009, blz. 1).

         (5)  In verband met de bankencrisis van 2008 heeft de Autoriteit de nodige maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat snel besluiten konden worden genomen zodra de aanmelding volledig was, zo nodig in minder dan twee weken. Zie de richtsnoeren van de Autoriteit betreffende de toepassing van de staatssteunregels op maatregelen in het kader van de huidige wereldwijde financiële crisis genomen met betrekking tot financiële instellingen (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad of het EER-supplement), die zijn gebaseerd op de mededeling van de Commissie „De toepassing van de staatssteunregels op maatregelen in het kader van de huidige wereldwijde financiële crisis genomen met betrekking tot financiële instellingen” (PB C 270 van 25.10.2008, blz. 8). Wat de reële economie betreft, zie de tijdelijke kaderregeling van de Autoriteit inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad of het EER-supplement), die is gebaseerd op de mededeling van de Commissie „Tijdelijke communautaire kaderregeling inzake staatssteun ter stimulering van de toegang tot financiering in de huidige financiële en economische crisis” (PB C 83 van 7.4.2009, blz. 1).

         (6)  Besluit nr. 195/04/COL (PB L 139 van 25.5.2006, blz. 37 en EER-supplement nr. 26 van 25.5.2006, blz. 1), dat overeenstemt met Verordening (EG) nr. 794/2004 van de Commissie van 21 april 2004 (PB L 140 van 30.4.2004, blz. 1), tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 659/1999.

         (7)  Deze termijn is niet haalbaar wanneer de Autoriteit verscheidene verzoeken om informatie moeten toezenden omdat een aanmelding onvolledig is.

         (8)  Zie de richtsnoeren betreffende een vereenvoudigde procedure voor de behandeling van bepaalde soorten staatssteun.

         (9)  Zie artikel 4, lid 5, van deel II van Protocol nr. 3.

         (10)  Goedgekeurd bij Besluit nr. 15/04/COL van het College van 18 februari 2004 (PB L 154 van 8.6.2006, blz. 27 en EER-supplement nr. 29 van 8.6.2006, blz. 1). Deze richtsnoeren stemmen overeen met de Mededeling van de Europese Commissie van 1 december 2003 over geheimhouding bij beschikkingen inzake staatssteun (PB C 297 van 9.12.2003, blz. 6).

         (11)  Onverminderd artikel 10, lid 1, van deel II van Protocol nr. 3.

         (12)  Overeenkomstig vaste rechtspraak van het EU-Hof van Justitie is de Autoriteit bevoegd het besluit tot inleiding van de formele onderzoekprocedure aan welbepaalde belanghebbenden toe te zenden; zie bijvoorbeeld arrest van 8 juli 2004, zaak T-198/01, Technische Glaswerke Ilmenau GmbH/Commissie, Jurispr. 2004, blz. II-2717, punt 195; arrest van 4 april 2002, zaak T-198/01 R, Technische Glaswerke Illmenau GmbH/Commissie, Jurispr. 2002, blz. II-2153; arrest van 24 september 2002, gevoegde zaken C-74/00 P en C-75/00 P, Falck SpA en Acciaierie di Bolzano SpA/Commissie, Jurispr. 2002, blz. I-7869, punt 83.

         (13)  Arrest van 4 maart 1999, zaak C-119/97 P, Union française de l'express (Ufex) e.a./Commissie, Jurispr. 1999, blz. I-1341, punt 88.

         (14)  Arrest van 4 juli 2007, zaak T-475/04, Bouygues SA en Bouygues Télécom SA/Commissie, Jurispr. 2007, blz. II-2097, punten 158 en 159.

         (15)  Zie de richtsnoeren van de Autoriteit over de handhaving van de staatssteunregels door de nationale rechterlijke instanties.