title: Besluit (EU) 2015/541 van de Raad van 24 maart 2015 tot intrekking van Besluit 2011/492/EU houdende afsluiting van het overleg met de Republiek Guinee-Bissau krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst

text:
               1.4.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 88/13

         BESLUIT (EU) 2015/541 VAN DE RAAD
   van 24 maart 2015
   tot intrekking van Besluit 2011/492/EU houdende afsluiting van het overleg met de Republiek Guinee-Bissau krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan („ACS”), enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 (1) (de „ACS-EU-partnerschapsovereenkomst”), zoals gewijzigd (2), en met name op artikel 96,
   Gezien het intern akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, inzake maatregelen en procedures voor de tenuitvoerlegging van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst (3), en met name artikel 3,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit 2011/492/EU van de Raad (4) werd het overleg met de Republiek Guinee-Bissau krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst afgesloten en werden de in de bijlage bij dat besluit omschreven passende maatregelen genomen.

               (2)

               Deze passende maatregelen werden verlengd tot 19 juli 2013 bij Besluit 2012/387/EU van de Raad (5) en vervolgens tot 19 juli 2014 bij Besluit 2013/385/EU van de Raad (6). Bij Besluit 2014/467/EU van de Raad (7) werd de geldigheid van Besluit 2011/492/EU met een jaar verlengd tot 19 juli 2015, maar werden de in dat besluit vastgestelde passende maatregelen opgeschort.

               (3)

               Op 13 april en 18 mei 2014 werden in Guinee-Bissau vreedzame, vrije en geloofwaardige parlements- en presidentiële verkiezingen gehouden en de grondwettelijke orde werd in het land hersteld.

               (4)

               Er werd een inclusieve regering geïnstalleerd die zich ertoe verbonden heeft de voor de ontwikkeling en stabiliteit van het land noodzakelijke hervormingen uit te voeren en met de uitvoering van de in Besluit 2011/492/EU van de Raad neergelegde verbintenissen uit hoofde van artikel 96 is een bemoedigende vooruitgang geboekt.

               (5)

               Guinee-Bissau blijft kwetsbaar en de democratisch gekozen autoriteiten hebben de steun van internationale partners nodig bij de uitvoering van het hervormingsprogramma en de ontwikkelingsagenda van het land.

               (6)

               Om er voor te zorgen dat de Unie, samen met andere internationale partners, kan bijdragen aan de verdere inspanningen van de nationale autoriteiten om de democratische instellingen te stabiliseren en consolideren en de sociaal-economische ontwikkeling van Guinee-Bissau te bevorderen, moet Besluit 2011/492/EU van de Raad worden ingetrokken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2011/492/EU van de Raad wordt ingetrokken.
   Artikel 2
   De brief in de bijlage bij dit besluit wordt gezonden aan de autoriteiten van Guinee-Bissau.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 24 maart 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. RINKĒVIČS

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  Overeenkomst tot tweede wijziging van de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend te Cotonou op 23 juni 2000 en voor de eerste maal gewijzigd te Luxemburg op 25 juni 2005 (PB L 287 van 4.11.2010, blz. 3).

      (3)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 376, zoals gewijzigd bij het Intern Akkoord tussen de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, houdende wijziging van het Intern Akkoord van 18 september 2000 inzake maatregelen en procedures voor de uitvoering van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst (PB L 247 van 9.9.2006, blz. 48).

      (4)  Besluit 2011/492/EU van de Raad van 18 juli 2011 houdende afsluiting van het overleg met de Republiek Guinee-Bissau krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst (PB L 203 van 6.8.2011, blz. 2).

      (5)  Besluit 2012/387/EU van de Raad van 16 juli 2012 tot verlenging van de looptijd van de passende maatregelen van Besluit 2011/492/EU (PB L 187 van 17.7.2012, blz. 1).

      (6)  Besluit 2013/385/EU van de Raad van 15 juli 2013 tot verlenging van de looptijd van de passende maatregelen van Besluit 2011/492/EU (PB L 194 van 17.7.2013, blz. 6).

      (7)  Besluit 2014/467/EU van de Raad van 14 juli 2014 houdende verlenging van Besluit 2011/492/EU en opschorting van de in dat besluit vastgestelde passende maatregelen (PB L 212 van 18.7.2014, blz. 12)

      BIJLAGE

         Brief van de Unie aan de autoriteiten van Guinee-Bissau

      Zijne Excellentie de president van de Republiek Guinee-Bissau,
      Zijne Excellentie de premier van de Republiek Guinee-Bissau,
      Excellenties,
      Datgene wat Guinee-Bissau het afgelopen jaar heeft gerealiseerd, stemt de Europese Unie erg hoopvol. Het land sloeg een bladzijde om toen het in april en mei 2014 vreedzame en geloofwaardige algemene verkiezingen hield, die leidden tot de installatie van democratisch verkozen autoriteiten, waaronder een inclusieve regering, die naar onze mening bereid is het land opnieuw op te bouwen, de democratische instellingen te versterken en naar sociaal-politieke stabiliteit en economische ontwikkeling te streven.
      In het licht van het herstel van de grondwettelijke orde en de vorderingen die zijn gemaakt met de nakoming van de toezeggingen van Guinee-Bissau uit hoofde van artikel 96 van de overeenkomst van Cotonou, en in het licht van uw streven met deze nakoming verder te gaan door middel van de nodige hervormingen en passende maatregelen verheugt het ons u te kunnen meedelen dat de maatregelen die de reikwijdte van de EU-ontwikkelingssamenwerking met Guinee-Bissau sinds 2011 beperkten, zijn ingetrokken. Wij hervatten dus volledig onze samenwerking met uw land.
      Aangezien Guinee-Bissau nog steeds voor heel wat politieke en sociaal-economische uitdagingen staat, willen wij u aanmoedigen de eenheid te bewaren en uw inspanningen voort te zetten om de democratische instellingen te versterken, de veiligheidssector daadwerkelijk te hervormen, de rechtsstaat te versterken, corruptie, straffeloosheid en drugssmokkel te bestrijden, en duurzame ontwikkelen te stimuleren. De EU staat aan uw zijde en steunt alle inspanningen die hiervoor worden geleverd.
      Het opheffen van de passende maatregelen uit hoofde van artikel 96 van de overeenkomst van Cotonou maakt het ons immers mogelijk u bij te staan bij het organiseren van de rondetafelconferentie over Guinee-Bissau in Brussel op 25 maart 2015, en ten volle bij te dragen aan het welslagen daarvan.
      Wij zetten ook de raadplegings- en voorbereidingsfase voort van het elfde Europees ontwikkelingsfonds met uw regering, met het oog op de zo spoedig mogelijke ondertekening van het nationale indicatieve programma, dat u zal ondersteunen bij de tenuitvoerlegging van uw ambitieus hervormingsprogramma.
      Tot slot verheugen wij ons er niet alleen op ons opnieuw via ontwikkeling ten volle voor Guinee-Bissau in te gaan zetten, maar ook de politieke dialoog uit hoofde van artikel 8 van de overeenkomst van Cotonou te versterken.

         Met bijzondere hoogachting,

               Voor de Raad

            F. MOGHERINI

               Hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid

               Voor de Commissie

            N. MIMICA

               Lid van de Commissie


title: Besluit (EU) 2017/935 van de Europese Centrale Bank van 16 november 2016 betreffende de delegatie van de bevoegdheid tot vaststelling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten en de beoordeling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten (ECB/2016/42)

text:
               1.6.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/21

         BESLUIT (EU) 2017/935 VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 16 november 2016
   betreffende de delegatie van de bevoegdheid tot vaststelling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten en de beoordeling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten (ECB/2016/42)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1024/2013 van de Raad van 15 oktober 2013 waarbij aan de Europese Centrale Bank specifieke taken worden opgedragen betreffende het beleid inzake het prudentieel toezicht op kredietinstellingen (1), en met name artikel 4, lid 1, onder e),
   Gezien Besluit (EU) 2017/933 van de Europese Centrale Bank van 16 november 2016 betreffende een algemeen kader voor de delegatie van besluitvormingsbevoegdheden voor met toezichttaken verband houdende rechtsinstrumenten (ECB/2016/40) (2), en met name artikel 4,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Als de voor belangrijke onder toezicht staande entiteiten bevoegde autoriteit is de Europese Centrale Bank (ECB) er verantwoordelijk voor dat overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder e), van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en artikel 93 en 94 van Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank (ECB/2014/17) (3) gewaarborgd wordt dat leden van de leidinggevende organen van die entiteiten voldoen aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten.

               (2)

               Artikel 91 van Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad (4) vereist dat: a) leden van het leidinggevend orgaan steeds als voldoende betrouwbaar bekendstaan en beschikken over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring voor de vervulling van hun taken, en dat het leidinggevend orgaan in zijn geheel genomen beschikt over voldoende kennis, vaardigheden en ervaring om inzicht te hebben in de bedrijfsactiviteiten van de instelling; b) alle leden van het leidinggevend orgaan genoeg tijd besteden aan de vervulling van hun taken in de instelling en, dat afhankelijk van individuele omstandigheden en van de aard, de schaal en de complexiteit van de werkzaamheden van de instelling het aantal bestuursfuncties dat een lid van het leidinggevend orgaan vervult een bepaald aantal niet mag overschrijden; c) elk lid van het leidinggevend orgaan eerlijk, integer en met onafhankelijkheid van geest handelt; d) onder toezicht staande entiteiten een beleid ter bevordering van diversiteit binnen het leidinggevend orgaan voeren.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 past de ECB bij de vervulling van haar toezichttaken alle toepasselijke Uniewetgeving toe, en wanneer het daarbij gaat om richtlijnen, de nationale wetgeving waarbij die richtlijnen zijn omgezet. Op de ECB zijn ook de door de Europese Bankautoriteit (EBA) ontwikkelde technische regulerings- en uitvoeringsnormen van toepassing, die de Europese Commissie overeenkomstig de artikelen 10 tot en met 15 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (5) heeft vastgesteld. De ECB moet alles in het werk stellen om te voldoen aan de door de EBA uit hoofde van artikel 16 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 ontwikkelde richtsnoeren en aanbevelingen, en om te voldoen aan het door de EBA overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1093/2010 ontwikkelde Europees Handboek voor het toezicht.

               (4)

               Volgens EBA-Richtsnoeren EBA/GL/2012/06 van de Europese Bankautoriteit (6) moet bij de beoordeling van de geschiktheid van een lid naast de criteria betreffende de reputatie en ervaring van het lid ook rekening worden gehouden met criteria die relevant zijn voor de werking van het leidinggevend orgaan. De beoordeling moet potentiële belangenconflicten van leden omvatten, of zij genoeg tijd kunnen besteden, of zij hun taken onafhankelijk kunnen vervullen zonder ongepaste beïnvloeding door andere personen, de algemene samenstelling van het leidinggevend orgaan en de van het leidinggevend orgaan verlangde collectieve kennis en expertise. Dit laat de beoordeling van de toepassing van de governanceregelingen van de instelling binnen het kader van artikel 88 van Richtlijn 2013/36/EU onverlet.

               (5)

               Naast nationaal recht dat artikel 91 van Richtlijn 2013/36/EU omzet, moeten ECB-besluiten inzake deskundigheid en betrouwbaarheid ook naleving verzekeren van de in ander toepasselijk nationaal recht uiteengezette vereisten. Derhalve moet de beoordeling worden uitgevoerd of een besluit mag worden vastgesteld middels delegatie, zulks ongeacht de beoordeling van de naleving van de in toepasselijk recht uiteengezette deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten.

               (6)

               Als bevoegde autoriteit moet de ECB elk jaar een aanzienlijk aantal deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten vaststellen. Ter bevordering van het besluitvormingsproces is een delegatiebesluit noodzakelijk met betrekking tot de vaststelling van die besluiten. Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ) heeft bevestigd dat delegatie van autoriteit noodzakelijk is opdat een instelling, die een aanzienlijk aantal besluiten moet vaststellen, haar taken kan vervullen. Evenzo heeft het HvJ erkend dat het noodzakelijk is de werking van een besluitvormend orgaan te waarborgen, zijnde een beginsel dat inherent is aan alle institutionele stelsels (7).

               (7)

               Delegatie van besluitvormende bevoegdheden moet beperkt worden, evenredig zijn en de delegatiereikwijdte moet duidelijk omschreven zijn.

               (8)

               Besluit (EU) 2017/933 (ECB/2016/40) verduidelijkt de te volgen procedure voor de vaststelling van delegatiebesluiten betreffende toezicht en verduidelijkt tevens aan welke personen besluitvormingsbevoegdheden gedelegeerd mogen worden. Dat besluit doet geen afbreuk aan de vervulling van toezichttaken door de ECB en laat de bevoegdheden van de raad van toezicht onverlet om volledige ontwerpbesluiten aan de Raad van bestuur voor te leggen.

               (9)

               Indien niet is voldaan aan de in dit besluit vastgelegde criteria voor de vaststelling van een gedelegeerd besluit, moeten deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten worden vastgesteld overeenkomstig de geen-bezwaarprocedure van artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 en artikel 13 octies van Besluit ECB/2004/2 (8).

               (10)

               Indien aangenomen wordt dat een lid niet voldoet aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten, moet het deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluit niet middels een gedelegeerd besluit worden vastgesteld, maar veeleer middels de geen-bezwaarprocedure. Het is derhalve noodzakelijk om voor een geen-bezwaarprocedure voldoende tijd in te plannen wanneer niet vooraf bepaald kan worden of een gedelegeerd besluit kan worden vastgesteld. Om die reden moet het besluit middels de geen-bezwaarprocedure worden vastgesteld, indien een nationale bevoegde autoriteit twintig dagen vóór het verstrijken van de eindtermijn voor de vaststelling van het deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluit krachtens toepasselijk nationaal recht geen voorstel voor een gedelegeerd besluit indient bij de ECB. Voorts moet ook dan de geen-bezwaarprocedure worden gevolgd, indien de hoofden van arbeidseenheden betwijfelen of het lid voldoet aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten, omdat de nationale bevoegde autoriteit onvoldoende informatie heeft verstrekt, of vanwege de complexiteit van de beoordeling,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Definities
   Binnen het kader van dit besluit gelden de volgende definities:
   1.   „deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten”: vereisten waaraan de leden van het leidinggevend orgaan van een belangrijke onder toezicht staande entiteit steeds moeten voldoen overeenkomstig artikel 91 van Richtlijn 2013/36/EU en enig ander toepasselijk recht;
   2.   „deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluit”: een ECB-besluit dat vermeldt of een persoon voldoet aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten;
   3.   „toepasselijk recht”: relevant Unierecht zoals bedoeld in artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1024/2013, en nationaal recht dat relevant is voor de beoordeling van de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten;
   4.   „deelnemende lidstaat”: deelnemende lidstaat zoals bedoeld in artikel 2, punt 1, van Verordening (EU) nr. 1024/2013;
   5.   „belangrijke onder toezicht staande entiteit”: een belangrijke onder toezicht staande entiteit zoals bedoeld in artikel 2, punt 16, van Verordening (EU) nr. 468/2014 (ECB/2014/17);
   6.   „onder toezicht staande entiteit”: een onder toezicht staande entiteit zoals bedoeld in artikel 2, punt 20, van Verordening (EU) nr. 468/2014 (ECB/2014/17);
   7.   „belangrijke onder toezicht staande groep”: een belangrijke onder toezicht staande groep zoals bedoeld in artikel 2, punt 22, van Verordening (EU) nr. 468/2014 (ECB/2014/17);
   8.   „gedelegeerd besluit”: een besluit dat door de Raad van bestuur krachtens Besluit (EU) 2017/933 (ECB/2016/40) werd vastgesteld op basis van delegatie van bevoegdheden;
   9.   „leidinggevend orgaan”: leidinggevend orgaan zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, punt 7, van Richtlijn 2013/36/EU, behoudens artikel 3, lid 2, van die richtlijn;
   10.   „lid”: een voorgedragen of benoemd lid van een leidinggevend orgaan of, indien toepasselijk, een voorgedragen of benoemd persoon die een sleutelfunctie bekleedt zoals vastgelegd overeenkomstig het toepasselijk recht;
   11.   „hoofden van arbeidseenheden”: hoofden van arbeidseenheden van de ECB aan wie de bevoegdheid werd gedelegeerd gezamenlijk deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten vast te stellen;
   12.   „nationale bevoegde autoriteit”: een nationale bevoegde autoriteit zoals bedoeld in artikel 2, punt 2, van Verordening (EU) nr. 1024/2013;
   13.   „geen-bezwaarprocedure”: de in artikel 26, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1024/2013 uiteengezette procedure die nader uiteengezet wordt in artikel 13 octies van Besluit ECB/2004/2;
   14.   „Gids voor deskundigheids- en betrouwbaarheidsbeoordelingen”: een aldus betiteld document dat richtsnoeren bevat voor het uitvoeren van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbeoordelingen, en welk document van tijd tot tijd vastgesteld en gewijzigd wordt overeenkomstig de geen-bezwaarprocedure en bekendgemaakt wordt op de ECB-website;
   15.   „kredietinstelling”: een kredietinstelling zoals bedoeld in artikel 4, lid 1, punt 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad (9).
   Artikel 2
   Delegatie van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten
   1.   Overeenkomstig artikel 4 van Besluit (EU) 2017/933 (ECB/2016/40) delegeert de Raad van bestuur bij dezen de bevoegdheid tot vaststelling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten aan de hoofden van arbeidseenheden die de directie overeenkomstig artikel 5 van dat besluit (EU) heeft benoemd.
   2.   De hoofden van arbeidseenheden stellen overeenkomstig dit besluit en toepasselijk recht gedelegeerde besluiten vast.
   Artikel 3
   Delegatiereikwijdte
   1.   Deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten worden niet vastgesteld middels een gedelegeerd besluit indien de betrokken onder toezicht staande entiteit voldoet aan een van de volgende opties:

               a)

               de entiteit is de onder toezicht staande entiteit van een belangrijke onder toezicht staande groep op het hoogste consolidatieniveau in de deelnemende lidstaten;

               b)

               de entiteit is de kredietinstelling met de hoogste totale waarde van activa in een belangrijke onder toezicht staande groep, indien deze entiteit een andere is dan de onder a) bedoelde;

               c)

               de entiteit is een belangrijke onder toezicht staande entiteit die geen onderdeel is van een belangrijke onder toezicht staande groep.

         2.   Deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten worden niet vastgesteld middels een gedelegeerd besluit indien het deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluit:

               a)

               bepaalt dat het lid niet voldoet aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten, of

               b)

               voorwaarden bevat, tenzij die voorwaarden noodzakelijk zijn om te waarborgen dat het lid voldoet aan de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten en die voorwaarden schriftelijk zijn overeengekomen.

         3.   Deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten worden niet vastgesteld middels een gedelegeerd besluit indien op basis van bij de ECB ingediende informatie:

               a)

               het lid thans verwikkeld is in strafrechtelijke procedures voor een rechtbank of werd veroordeeld wegens een strafbaar feit in eerste of laatste instantie, of

               b)

               ten aanzien van een lid wegens niet-naleving van financiëledienstenwetgeving, of bestuursrechtelijke bepalingen, thans een onderzoek plaatsvindt, of heeft plaatsgevonden, dan wel een handhavingsmaatregel, of een administratieve sanctie, aanhangig is tegen, of is opgelegd aan dit lid.

         4.   Deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten worden niet middels een gedelegeerd besluit vastgesteld indien:

               a)

               de nationale bevoegde autoriteit bij de ECB twintig dagen vóór het verstrijken van de eindtermijn voor de vaststelling van deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten krachtens toepasselijk recht geen voorstel voor een gedelegeerd besluit indient, of

               b)

               onvoldoende informatie of de complexiteit van de beoordeling vereisen dat deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten middels de geen-bezwaarprocedure worden vastgesteld.

         5.   Indien krachtens de leden 1 tot en met 4 een deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluit niet kan worden vastgesteld middels een gedelegeerd besluit wordt het besluit overeenkomstig het toepasselijke recht en de geen-bezwaarprocedure vastgesteld.
   6.   Binnen het kader van de leden 2 tot en met 4, indien de beoordeling van de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten meer dan één lid van een leidinggevend orgaan betreft en een besluit niet kan worden vastgesteld middels een gedelegeerd besluit ten aanzien van één of meerdere van hen, resulteert de beoordeling in twee deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten. Eén besluit wordt vastgesteld overeenkomstig toepasselijk recht en de geen-bezwaarprocedure, en het andere besluit middels een gedelegeerd besluit.
   Artikel 4
   Deskundigheids- en betrouwbaarheidsbeoordeling
   De beoordeling van de deskundigheids- en betrouwbaarheidsvereisten wordt overeenkomstig het toepasselijk recht uitgevoerd, rekening houdend met de Gids voor deskundigheids- en betrouwbaarheidsbeoordelingen (hoofdstuk betreffende beoordelingscriteria) en bestrijkt de volgende criteria:

               a)

               Ervaring. Leden hebben voldoende kennis, vaardigheden en ervaring om hun taken te vervullen.

               b)

               Reputatie. Het lid staat steeds als voldoende betrouwbaar bekend om gezonde en prudente bedrijfsvoering van de onder toezicht staande entiteit te waarborgen. Het evenredigheidsbeginsel is niet van toepassing op de beoordeling van betrouwbaarheid.

               c)

               Potentiële belangenconflicten en onafhankelijkheid van geest. Het lid kan onafhankelijk optreden. De beoordeling van potentiële belangenconflicten en onafhankelijkheid van geest omvatten een beoordeling van de governanceregelingen van de onder toezicht staande entiteit voor het bekendmaken, mitigeren, beheer of voorkomen van belangenconflicten.

               d)

               Te besteden tijd. Leden kunnen voldoende tijd vrijmaken voor de vervulling van hun taken binnen de onder toezicht staande entiteit. Op de beoordeling kunnen meerdere factoren invloed uitoefenen, zoals het aantal door het lid aangehouden bestuursfuncties, de aard, omvang en complexiteit van de werkzaamheden van de onder toezicht staande entiteit, en andere relevante verplichtingen.

               e)

               Collectieve deskundigheid. Aangaande het collectievedeskundigheidsvereiste wordt het lid beoordeeld ten tijde van hun initiële deskundigheids- en betrouwbaarheidsbeoordeling, rekening houdend met het lopende toezicht op de governance van de onder toezicht staande entiteit, alsook rekening houdend met de zelfevaluatie van het leidinggevend orgaan, met name aangaande zijn samenstelling en collectievedeskundigheidsbehoeften.

         Artikel 5
   Overgangsbepaling
   Dit besluit is niet van toepassing op voorstellen voor deskundigheids- en betrouwbaarheidsbesluiten die een nationaal bevoegde autoriteit bij de ECB vóór de inwerkingtreding van dit besluit heeft ingediend.
   Artikel 6
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 16 november 2016.

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 287 van 29.10.2013, blz. 63.

      (2)  Zie bladzijde 14 van dit Publicatieblad.

      (3)  Verordening (EU) nr. 468/2014 van de Europese Centrale Bank van 16 april 2014 tot vaststelling van een kader voor samenwerking binnen het gemeenschappelijk toezichtsmechanisme tussen de Europese Centrale Bank en nationale bevoegde autoriteiten en met nationale aangewezen autoriteiten (GTM-kaderverordening) (ECB/2014/17) (PB L 141 van 14.5.2014, blz. 1).

      (4)  Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 338).

      (5)  Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Bankautoriteit), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/78/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 12).

      (6)  Richtsnoeren EBA/GL/2012/06 van de Europese Bankautoriteit van 22 november 2012 betreffende de beoordeling van de geschiktheid van leden van het leidinggevend orgaan en medewerkers met een sleutelfunctie.

      (7)  Arresten van het Hof van Justitie van 23 september 1986, AKZO Chemie BV en AKZO Chemie UK Ltd/Commissie, 5/85, ECLI:EU:C:1986:328, punt 37, en van 26 mei 2005, Carmine Salvatore Tralli/ECB, C-301/02 P, ECLI:EU:C:2005:306, punt 59.

      (8)  Besluit ECB/2004/2 van 19 februari 2004 houdende goedkeuring van het reglement van orde van de Europese Centrale Bank (PB L 80 van 18.3.2004, blz. 33).

      (9)  Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1).


title: Besluit (GBVB) 2017/915 van de Raad van 29 mei 2017 over activiteiten van de Unie ter ondersteuning van de uitvoering van het Wapenhandelsverdrag

text:
               30.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 139/38

         BESLUIT (GBVB) 2017/915 VAN DE RAAD
   van 29 mei 2017
   over activiteiten van de Unie ter ondersteuning van de uitvoering van het Wapenhandelsverdrag
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 28, lid 1, en artikel 31, lid 1,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Wapenhandelsverdrag (WHV) is 2 april 2013 aangenomen door de Algemene Vergadering van de VN. Het WHV is vervolgens op 3 juni 2013 opengesteld voor ondertekening en is op 24 december 2014 in werking getreden. Alle lidstaten zijn partij bij het WHV.

               (2)

               Met het Verdrag wordt beoogd de hoogst mogelijke gemeenschappelijke internationale normen vast te stellen om de legale handel in conventionele wapens te reglementeren en de illegale handel in conventionele wapens te voorkomen en uit te bannen en het oneigenlijk gebruik van die wapens te voorkomen. De belangrijkste uitdagingen zijn de daadwerkelijke uitvoering ervan door de partijen en de universalisering ervan, gelet op het feit dat de reglementering van de internationale wapenhandel per definitie een mondiale aangelegenheid is. Als bijdrage tot het aanpakken van deze uitdagingen heeft de Raad op 16 december 2013 Besluit 2013/768/GBVB (1) vastgesteld, en aldus het werkterrein van de Unie op het gebied van bijstand bij uitvoercontrole uitgebreid met activiteiten die specifiek verband houden met het WHV.

               (3)

               De activiteiten in het kader van Besluit 2013/768/GBVB waren gericht op zestien begunstigde landen en hadden betrekking op een groot aantal onderwerpen die van belang zijn voor het instellen en ontwikkelen van een nationaal systeem voor controle op wapenoverdrachten, zoals voorgeschreven door het WHV. De samenwerking is veelbelovend gestart met een aantal landen die nooit eerder het doel waren geweest van andere bijstandsactiviteiten van de Unie op het gebied van de uitvoercontrole, en dat weerspiegelde het mondiale karakter van het WHV. Het verdient derhalve aanbeveling om met deze subgroep van landen verder te werken zodat de vooruitgang blijvend is, en om deze begunstigde landen aan te sporen zelf regionale voorlichting ter hand te nemen.

               (4)

               Naast de voortzetting van de activiteiten met de begunstigde landen in het kader van Besluit 2013/768/GBVB, is het raadzaam te streven naar een vraaggestuurde aanpak waarbij bijstandsactiviteiten kunnen worden ingeschakeld op verzoek van landen die behoeften blijken te hebben met betrekking tot de uitvoering van het WHV. Een dergelijke aanpak heeft zich al eens eerder bewezen als eerlijk en succesvol bij het verlenen van bijstand aan landen die de Unie om bijstand hebben gevraagd en aldus blijk hebben gegeven van engagement en eigen verantwoordelijkheid inzake het WHV. Dit besluit behelst dus een specifiek aantal activiteiten dat op verzoek beschikbaar zal worden gesteld.

               (5)

               Bijstand van de Unie krachtens Besluit (GBVB) 2015/2309 van de Raad (2) is gericht op een aantal landen in de nabije oostelijke en zuidelijke buurlanden van de Unie. De Unie verstrekt ook al heel lang bijstand bij controle op de uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik, en wel in het kader van het instrument voor bijdrage aan stabiliteit en vrede (IcSP), dat steun biedt voor de ontwikkeling van juridische kaders en institutionele capaciteit voor het instellen en handhaven van adequate uitvoercontroles op goederen voor tweeërlei gebruik. Via het IcSP en Gemeenschappelijk Optreden 2006/419/GBVB (3), Gemeenschappelijk Optreden 2008/368/GBVB (4) en Besluit (GBVB) 2013/391 van de Raad (5) steunt de Unie ook de uitvoering van UNSCR 1540 (2004) waarin een mandaat wordt gegeven voor doeltreffende controle op de overdracht van aan massavernietigingswapens gerelateerde goederen.
               Als zodanig dragen controles die zijn ontwikkeld voor de uitvoering van UNSCR 1540 (2004) en worden uitgevoerd in het kader van de programma's van de Unie voor bijstand bij de controle op de uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik, bij aan het algemene vermogen om het WHV daadwerkelijk uit te voeren, aangezien in veel gevallen de wetten, bestuurlijke procedures en instanties voor de controle op de uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik dezelfde zijn als voor de controle op de uitvoer van conventionele wapens. Derhalve is het van cruciaal belang dat er wordt gezorgd voor nauwe coördinatie tussen activiteiten voor de controle op goederen voor tweeërlei gebruik en activiteiten ter ondersteuning van de uitvoering van het WHV.

               (6)

               Het hoge totaalaantal in het onderhavige besluit van de Raad geplande activiteiten rechtvaardigt het bestaan van twee uitvoerende instanties die de werklast op efficiënte wijze kunnen verdelen. Het Duitse Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (BAFA) is door de Raad en de Commissie belast met de uitvoering van eerdere projecten op het vlak van exportcontrole. BAFA heeft bijgevolg een grote hoeveelheid kennis en deskundigheid ontwikkeld. Expertise France is verantwoordelijk voor de in het kader van het IcSP gefinancierde EU-P2P-projecten in verband met goederen voor tweeërlei gebruik. Zijn rol bij de uitvoering van dit besluit van de Raad zal er mede voor zorgen dat er voldoende wordt gecoördineerd met projecten in verband met tweeërlei gebruik,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   Ter ondersteuning van de daadwerkelijke uitvoering en universalisering van het WHV, onderneemt de Unie activiteiten met de volgende doelstellingen:

               a)

               steun verlenen aan een aantal staten om hun systemen voor de controle op wapenoverdrachten te versterken ten behoeve van een daadwerkelijke uitvoering van het WHV;

               b)

               op nationaal en regionaal niveau de kennis over en de verantwoordelijkheid voor het WHV door de relevante nationale en regionale autoriteiten en belanghebbenden van maatschappelijke organisaties verbeteren.

         2.   Ter verwezenlijking van de in lid 1 genoemde doelstellingen voert de Unie de volgende projectactiviteiten uit:

               a)

               begunstigde landen helpen bij het opstellen, actualiseren en uitvoeren, naargelang het geval, van wettelijke en administratieve maatregelen voor het opzetten en ontwikkelen van een efficiënt systeem voor controle op de uitvoer van wapens, overeenkomstig de in het WHV gestelde eisen;

               b)

               versterking van de deskundigheid en capaciteiten van de ambtenaren van de begunstigde landen die belast zijn met het afgeven van vergunningen en met handhaving, met name door middel van het uitwisselen van goede werkwijzen, het geven van opleiding en het bieden van toegang tot relevante informatiebronnen, zodat kan worden gewaarborgd dat de controles op wapenoverdrachten op adequate wijze worden uitgevoerd en gehandhaafd;

               c)

               transparantie in de internationale wapenhandel bevorderen door voort te bouwen op de transparantie-eisen van het WHV;

               d)

               de begunstigde landen en hun buurlanden ertoe bewegen zich duurzaam bij het WHV aan te sluiten door een rol te geven aan relevante nationale en regionale belanghebbenden, zoals daar zijn nationale parlementen, bevoegde regionale organisaties en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, die er voor de lange termijn belang bij hebben erop toe te zien dat het WHV daadwerkelijk wordt uitgevoerd.

         In de bijlage worden deze projectactiviteiten nader omschreven.
   Artikel 2
   1.   De hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (de hoge vertegenwoordiger) is belast met de uitvoering van dit besluit.
   2.   De technische uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projectactiviteiten is in handen van BAFA en Expertise France.

   3.   BAFA en Expertise France zullen deze taken onder de verantwoordelijkheid van de hoge vertegenwoordiger uitvoeren. Daartoe treft de hoge vertegenwoordiger de nodige regelingen met BAFA en Expertise France.
   Artikel 3
   1.   Het financieel referentiebedrag voor de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projectactiviteiten bedraagt EUR 7 178 924,36. De totale geraamde begroting voor het gehele project bedraagt EUR 8 368 151,36. Het deel van die geraamde begroting dat niet wordt gedekt door het referentiebedrag, komt uit medefinanciering door de regering van de Bondsrepubliek Duitsland en expertise France.
   2.   Uitgaven die uit het in lid 1 genoemde referentiebedrag worden gefinancierd, worden beheerd overeenkomstig de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de begroting van de Unie.
   3.   De Commissie houdt toezicht op het correcte beheer van de in lid 1 bedoelde uitgaven. Daartoe treft de Commissie de nodige financieringsregelingen met BAFA en Expertise France. In de financieringsregelingen wordt bepaald dat BAFA en Expertise France ervoor moeten zorgen dat de bijdrage van de Unie zichtbaar is in een mate die overeenstemt met de omvang ervan.
   4.   De Commissie stelt alles in het werk om de in lid 3 bedoelde financieringsregelingen zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit besluit te treffen. Zij stelt de Raad in kennis van eventuele moeilijkheden en van de datum van sluiting van de financieringsregelingen.
   Artikel 4
   1.   De hoge vertegenwoordiger brengt aan de Raad verslag uit over de uitvoering van dit besluit, op basis van de geregelde verslagen die worden opgesteld door de uitvoerende entiteiten. Deze rapporten vormen de grondslag voor de evaluatie door de Raad.
   2.   De Commissie geeft informatie over de financiële aspecten van de uitvoering van de in artikel 1, lid 2, bedoelde projectactiviteiten.
   Artikel 5
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Het verstrijkt 36 maanden na de datum van sluiting van de in artikel 3, lid 3, bedoelde financieringsregelingen of zes maanden nadat het is vastgesteld indien de noodzakelijke financieringsregelingen niet binnen die periode zijn getroffen.

      Gedaan te Brussel, 29 mei 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. CARDONA

      (1)  Besluit 2013/768/GBVB van de Raad van 16 december 2013 betreffende activiteiten van de Europese Unie ter ondersteuning van de uitvoering van het Wapenhandelsverdrag in het kader van de Europese veiligheidsstrategie (PB L 341 van 18.12.2013, blz. 56).

      (2)  Besluit (GBVB) 2015/2309 van de Raad van 10 december 2015 betreffende het bevorderen van doeltreffende controle op de wapenuitvoer (PB L 326 van 11.12.2015, blz. 56).

      (3)  Gemeenschappelijk Optreden 2006/419/GBVB van de Raad van 12 juni 2006 ter ondersteuning van de uitvoering van Resolutie 1540 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en in het kader van de EU-strategie tegen de verspreiding van massavernietigingswapens (PB L 165 van 17.6.2006, blz. 30).

      (4)  Gemeenschappelijk Optreden 2008/368/GBVB van de Raad van 14 mei 2008 ter ondersteuning van de uitvoering van Resolutie 1540 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties en in het kader van de uitvoering van de strategie van de Europese Unie ter bestrijding van de verspreiding van massavernietigingswapens (PB L 127 van 15.5.2008, blz. 78).

      (5)  Besluit 2013/391/GBVB van de Raad van 22 juli 2013 ter ondersteuning van de praktische uitvoering van Resolutie 1540 (2004) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties inzake de non-proliferatie van massavernietigingswapens en de overbrengingsmiddelen daarvoor (PB L 198 van 23.7.2013, blz. 40).

      BIJLAGE
      1.   Achtergrond en motivering van de Unie-steun
      Dit besluit wordt geschraagd door eerdere Raadsbesluiten ter ondersteuning van het VN-proces dat moet leiden tot het Wapenhandelsverdrag („WHV”) en ter bevordering van de daadwerkelijke uitvoering en universalisering ervan (1). Het WHV is op 2 april 2013 door de Algemene Vergadering van de VN vastgesteld en op 24 december 2014 van kracht geworden.
      Oogmerk van het WHV is de hoogst mogelijke gemeenschappelijke internationale normen vast te stellen om de internationale handel in conventionele wapens te reglementeren of de reglementering van die handel te verbeteren, de illegale handel in conventionele wapens te voorkomen en uit te bannen en het oneigenlijk gebruik van die wapens te voorkomen. Het doel ervan is bij te dragen aan internationale en regionale vrede, veiligheid en stabiliteit, menselijk leed te verminderen en samenwerking, transparantie en verantwoord handelen door de verdragsluitende partijen in de internationale handel in conventionele wapens te bevorderen, en aldus vertrouwen tussen de verdragsluitende staten op te bouwen. Als zodanig passen oogmerk en doel van het WHV bij de algemene ambitie van de Unie met betrekking tot buitenlands en veiligheidsbeleid, zoals vastgelegd in artikel 21 van het Verdrag betreffende Europese Unie.
      Het WHV is in 2013 aangenomen en de grootste uitdagingen op dit moment liggen in de daadwerkelijke uitvoering en universalisering ervan.
      Bijstand bij en voorlichting over uitvoercontrole zijn van cruciaal belang voor het aanpakken van die uitdagingen en vormen derhalve de centrale elementen van dit besluit. Wat betreft bijstand bij uitvoercontrole is dit besluit gericht op specifieke partnerlanden en biedt het mogelijkheden voor bijstand aan landen die daarom verzoeken.
      Met betrekking tot de negen specifieke partnerlanden (Senegal, Burkina Faso, Ghana, Filipijnen, Georgië, Peru, Jamaica, Colombia, Costa Rica) voorziet dit besluit in de verdere ontwikkeling van de samenwerking die op gang is gebracht door de eerste fase van de activiteiten ter ondersteuning van de uitvoering die worden gefinancierd door Besluit 2013/768/GBVB.
      Wat betreft het toepassingsgebied voor begunstigde landen die een verzoek doen, is dit besluit ingegeven door dezelfde beproefde activiteiten als de in het kader van Besluit 2013/768/GBVB uitgevoerde, te weten:

                  —

                  specifieke bijstandsprogramma's waarmee begunstigde landen op een op hen toegesneden en ver reikende wijze worden bijgestaan bij het voldoen aan de vereisten van het WHV. De bijstand zal worden ontwikkeld volgens een draaiboek voor bijstand dat met de begunstigde landen moet worden opgesteld en waarin de actieprioriteiten worden aangegeven, waarin wordt gezorgd voor lokale verantwoordelijkheid en in voorkomend geval het engagement tot ratificatie van het WHV wordt aangegeven;

                  —

                  ad-hocbijstandsactiviteiten waarin aandacht wordt besteed aan begunstigde landen met beperkte en specifieke behoeften. Deze ad-hocbijstandsactiviteiten bieden de Unie de mogelijkheid om flexibel en reactief in te gaan op verzoeken om bijstand.

            Ten slotte behelst dit besluit, in verband met de uitdaging van het universaliseren van het WHV, een component regionale voorlichting die steunt op de negen specifieke partnerlanden, met deelname van de meest relevante regionale organisaties. Een andere hefboom ter ondersteuning van universalisering is voorlichting via de jaarlijkse conferentie van de staten die partij zijn bij het WHV.
      Daarom staat er in dit besluit een alomvattende reeks bijstands- en voorlichtingsactiviteiten waarmee zal worden bijgedragen aan de aanpak van de uitdagingen die liggen in de daadwerkelijke uitvoering en universalisering. Het besluit bouwt voort op de resultaten en geleerde lessen van de eerdere door Besluit 2013/768/GBVB gefinancierde fase en toont de voortgezette en geëngageerde steun voor het WHV van de Unie en de lidstaten.
      2.   Algemene doelstellingen
      Kerndoel van dit besluit is steun verlenen aan een aantal staten om hun systemen voor de controle op wapenoverdrachten te versterken ten behoeve van een daadwerkelijke uitvoering van het WHV en de universalisering ervan te propageren. In het kader van de actie van de Unie wordt specifiek voorzien in:

                  a)

                  het verbeteren van de capaciteiten van de begunstigde landen op het vlak van controle op de overdracht van wapens evenals hun deskundigheid;

                  b)

                  het stimuleren van kennis en eigen verantwoordelijkheid van relevante belanghebbenden, zoals bevoegde regionale organisaties, nationale parlementen en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, die voor de lange termijn belang hebben bij een doeltreffende uitvoering van het WHV;

                  c)

                  het leggen van contacten met andere landen teneinde de universalisering en daadwerkelijke uitvoering van het WHV te steunen.

            3.   Beschrijving van projectactiviteiten
      3.1.   Versterking van de pool van deskundigen die is opgericht bij Besluit 2013/768/GBVB
      3.1.1.   Doel van het project
      De pool van deskundigen die is opgericht bij Besluit 2013/768/GBVB heeft aangetoond een welomschreven, bekwaam en betrouwbaar instrument te zijn waarmee bijstandsactiviteiten op passende wijze worden gesteund. Nu deze ervaring is opgedaan, is het zaak de pool uit te breiden qua aantal deskundigen en diversiteit van hun deskundigheid, en de soort deskundigen die wordt ingezet, bijvoorbeeld de inzet van niet-gouvernementele deskundigen; en hun rol op langere termijn in de begunstigde landen aan te moedigen; en een component „de opleider opleiden” binnen de pool te ontwikkelen.
      3.1.2.   Projectomschrijving
      De uitvoerende instanties zullen werken aan het uitbreiden van de pool van deskundigen en zo goed mogelijk zorgen voor een brede geografische vertegenwoordiging en een ruime expertise, voor zover mogelijk. In het bijzonder moeten zij deskundigen uit landen die onlangs met succes nationale systemen voor de controle op wapenoverdrachten hebben opgezet, met inbegrip van de systemen die zijn ontwikkeld met ontvangen internationale bijstand, aanmoedigen om deel te nemen. De uitvoerende instanties zullen regelmatig aan de Groep export van conventionele wapens van de Raad (COARM) verslag uitbrengen over de pool, de samenstelling ervan en het vermogen ervan om om te gaan met de werklast die voortkomt uit de activiteiten die in dit besluit worden beoogd. COARM kan indien nodig besluiten over te gaan tot corrigerende maatregelen.
      De algemene deskundigheid van de pool van deskundigen moet het gehele gebied van een nationaal systeem voor controle op wapenoverdrachten bestrijken (in het bijzonder juridische kwesties, het afgeven van vergunningen, douane/handhaving, bekendheid, vervolging/sancties, rapportage/transparantie).
      3.1.2.1.   Deskundigen
      De uitvoerende entiteiten zien toe op een eerlijke en transparante werving van deskundigen en maken, wat Unie-deskundigen betreft, ten volle gebruik van de EU-lijst van voorlichtingsdeskundigen, die in COARM wordt verspreid en geactualiseerd.
      3.1.2.2.   Vergaderingen van deskundigen
      De uitvoerende entiteiten zullen tijdens de looptijd van dit besluit vier tweedaagse vergaderingen van deskundigen (elk twee vergaderingen) bijeenroepen. Doel van deze vergaderingen is met name:

                  —

                  het ontwikkelen van een gemeenschappelijk inzicht onder deskundigen in de problemen en oplossingen bij het ondersteunen van de uitvoering van het WHV;

                  —

                  het zo nodig ontwikkelen van gemeenschappelijk materiaal dat kan worden gebruikt bij de door deskundigen verleende bijstand (zoals handboeken en richtsnoeren), zodat het door deskundigen uitgebrachte advies consequent is;

                  —

                  het beoordelen van het onderdeel „de opleider opleiden” (zie 3.1.2.3) en zo nodig over wijzigingen te beslissen.

            Twee vergaderingen, met inbegrip van de openingsvergadering, moeten in Brussel plaatsvinden. De plaats van de andere twee vergaderingen is afhankelijk van de uitvoerende entiteit. Tot 40 deskundigen, op basis van geografisch evenwicht en de behoeften van het onderdeel „de opleider opleiden” (zie 3.1.2.3), zullen voor elke vergadering worden uitgenodigd.
      3.1.2.3.   Onderdeel „de opleider opleiden”
      Met dit onderdeel wordt beoogd de opleiding van een aantal deskundigen uit de begunstigde landen te ondersteunen, zodat zij in een later stadium hun eigen collega's doeltreffend kunnen opleiden. Waar mogelijk zullen de uitvoerende entiteiten bekendheid geven aan het onderdeel „de opleider opleiden” en toekomstige opleiders aanduiden wanneer de bijstandsactiviteiten in de begunstigde landen krachtens dit besluit worden gestart. Deze functionarissen zullen vervolgens in de pool van deskundigen worden opgenomen en derhalve worden uitgenodigd voor de in punt 3.1.2.2 bedoelde vergaderingen van deskundigen.
      Het onderdeel „de opleider opleiden” zal plaatsvinden op een aanvullende derde dag, onmiddellijk na de vergaderingen van de deskundigen. Het wordt een bijeenkomst van toekomstige opleiders en een passend aantal deskundigen van de pool die de opleiding verstrekken.
      Tussen de jaarlijkse vergaderingen van deskundigen en de aanvullende onderdelen „de opleiders opleiden”, zullen contacten tussen opleidingsdeskundigen en toekomstige opleiders worden aangemoedigd, en indien nodig kunnen, aansluitend bij de geplande bijstandsactiviteiten, extra opleidingssessies worden gepland in de begunstigde landen (bijvoorbeeld een halve dag van een gerichte workshop, als bedoeld in punt 3.2.3.1).
      Voor iedere sessie zullen tot 15 opleiders worden ingeschreven.
      De uitvoerende entiteit die verantwoordelijk is voor de vergadering van deskundigen zal verantwoordelijk zijn voor het aansluitende onderdeel „de opleider opleiden”.
      3.2.   Nadere bijstand aan langetermijnpartnerlanden
      3.2.1.   Langetermijnpartnerlanden
      Senegal, Burkina Faso, Ghana, de Filipijnen, Georgië, Peru, Jamaica, Colombia, Costa Rica.
      Deze langetermijnpartnerlanden zullen door de uitvoerende entiteiten als volgt worden behandeld:

                  —

                  BAFA: Ghana; Georgië; Peru; Jamaica; Colombia; Costa Rica

                  —

                  Expertise France: Senegal; Burkina Faso; de Filipijnen

            3.2.2.   Doel van het project
      Besluit 2013/768/GBVB heeft het de Unie mogelijk gemaakt om met de negen in punt 3.2.1 bedoelde landen een samenwerking aan te gaan op basis van een initieel draaiboek. Het volledig of gedeeltelijk uitvoeren van het draaiboek heeft bijkomende uitdagingen aan het licht gebracht die moeten worden aangepakt om te komen tot een volledigere uitvoering van het WHV. Er zal dan ook een totaalaantal van beschikbare activiteiten worden verstrekt en toegewezen volgens de behoeften, interesses en absorptiecapaciteit van de begunstigde landen.
      3.2.3.   Projectomschrijving
      3.2.3.1.   Workshops in landen
      Als vervolgmaatregel na de werkzaamheden en verwezenlijkingen in het kader van Besluit 2013/768/GBVB zullen in de begunstigde landen in totaal 45 workshops van twee dagen worden opgezet voor de negen langetermijnpartnerlanden.
      3.2.3.2.   Studiebezoeken in lidstaten
      Ter aanvulling van de activiteiten in de begunstigde landen zullen voor overheidsfunctionarissen en voor vergunningen en handhaving bevoegde functionarissen van de langetermijnpartnerlanden maximaal negen driedaagse studiebezoeken aan de relevante instanties van de lidstaten worden aangeboden. Voor de organisatie van het studiebezoek wordt gezorgd door de uitvoerende entiteit die verantwoordelijk is voor het langetermijnpartnerland dat gebruik maakt van het studiebezoek (zie punt 3.2.1).
      Vanwege het hoge opleidingspotentieel van de studiebezoeken, dienen deze in beginsel gericht te zijn tot toekomstige opleiders van begunstigde landen, d.w.z. functionarissen van de begunstigde landen die deelnemen aan „de opleiders opleiden” (punt 3.1.2.3).
      3.3.   Regionale voorlichting
      3.3.1.   Doel van het project
      De negen genoemde begunstigde landen kunnen bij de regionale voorlichting een nuttige rol spelen door met hun buurlanden nadere contacten te leggen inzake de overdracht van wapens en de uitvoering van het WHV. Dit kan op langere termijn een prikkel zijn voor Zuid-Zuid-samenwerking.
      Dit besluit biedt hun derhalve de mogelijkheid om, gezamenlijk of afzonderlijk, naargelang hun capaciteiten subregionale workshops te organiseren voor maximaal drie buurlanden.
      3.3.2.   Projectomschrijving
      Er zullen maximaal twaalf tweedaagse workshops voor regionale voorlichting worden gepland. Tenzij anders overeengekomen met de gastlanden, zullen zij als volgt plaatsvinden:

                  —

                  Senegal, Burkina Faso, Ghana: tot drie workshops voor maximaal drie Ecowas-landen, in voorkomend geval in samenwerking met de Commissie van Ecowas, op roterende basis, tenzij de drie gastlanden anders besluiten;

                  —

                  Peru, Costa Rica en Colombia: tot drie workshops voor maximaal drie UN-LiREC-landen, in voorkomend geval in samenwerking met UN-LiREC, op roterende basis, tenzij de drie gastlanden anders besluiten;

                  —

                  Filipijnen, Georgië, Jamaica: elk tot twee workshops voor maximaal drie van hun respectieve buurlanden. In Georgië en de Filipijnen bevindt zich een regionaal secretariaat van de CBRN-kenniscentra, dat kan helpen bij het scheppen van synergieën met uitvoercontroleprojecten en het bepalen en leggen van contacten met uit te nodigen landen.

            Per uitgenodigd buurland zullen tot tien functionarissen worden uitgenodigd.
      Expertise France zal zorgen voor de workshops voor Senegal, Burkina Faso, Ghana en de Filipijnen en BAFA voor de workshops voor Peru, Costa Rica, Colombia, Georgië en Jamaica.
      3.4.   Bijstandprogramma's op basis van het draaiboek
      3.4.1.   Doel van het project
      Doel van de gerichte bijstandsprogramma's en de bijbehorende draaiboeken is de begunstigde landen beter in staat te stellen over de hele linie duurzaam te voldoen aan de WHV-vereisten. Dankzij het draaiboek weet het nieuwe begunstigde land van tevoren wat er aan bijstand wordt gepland en worden de te verwachten verbeteringen van de capaciteiten van het land inzake controle op overdracht vastgelegd. De begunstigde landen zullen landen zijn die na de vaststelling van dit besluit om bijstand verzoeken.
      3.4.2.   Projectomschrijving
      Er worden voor maximaal negen begunstigde landen nationale bijstandsprogramma's opgezet.
      De gerichte bijstandsprogramma's moeten in onderstaande stappen worden opgezet:

                  a)

                  verzoek om bijstand met het oog op de implementatie van het WHV. Dit verzoek moet zo uitvoerig mogelijk worden onderbouwd; er moet in worden aangegeven welke specifieke gebieden voor bijstand in aanmerking moeten komen. Waar van toepassing moet het verzoekende land ook eerdere en lopende bijstand van andere bijstandsverleners vermelden (zie ook punt 6 hieronder) en informatie geven over zijn nationale uitvoeringsstrategie inzake het WHV;

                  b)

                  op basis van de onderbouwing van het verzoek en van de criteria in afdeling vier, besluit de hoge vertegenwoordiger, samen met COARM van de Raad en de uitvoerende entiteit, of het verzoekende land in aanmerking komt voor bijstand;

                  c)

                  indien het verzoek om bijstand wordt ingewilligd, organiseert de uitvoerende entiteit een beoordelingsbezoek door deskundigen. Het bezoek moet voortbouwen op nauwe contacten tussen de uitvoerende entiteit en het derde land dat om bijstand vraagt, en er moet aan worden deelgenomen door de meest in aanmerking komende deskundigen uit de pool van deskundigen.
                  Het beoordelingsbezoek door de deskundigen kan, waar nodig, worden voorbereid met behulp van vragenlijsten en het bundelen van de bestaande informatie; het omvat onder meer een eerste beoordeling van de behoeften en prioriteiten van het land dat om bijstand vraagt. Het bezoek zal het met name mogelijk maken om samen met het om bijstand verzoekende land te bepalen wat er daadwerkelijk nodig is voor de uitvoering van het WHV en om deze behoeften te vergelijken met de bestaande middelen van het land. Dit eerste beoordelingsbezoek door deskundigen omvat alle relevante nationale instanties en belanghebbenden, en er zal uit blijken wie gemotiveerde en betrouwbare lokale partners zijn;

                  d)

                  de uitvoerende entiteit zal, op basis van de resultaten van het beoordelingsbezoek door de deskundigen, een ontwerp voor een bijstandsdraaiboek opstellen. Daarbij houdt de uitvoerende entiteit rekening met de bijstand die eventueel via het vrijwillig WHV-trustfonds, de VN-Trustfaciliteit voor steun aan samenwerking bij regelgeving inzake wapens (Unscar) of door andere organisaties wordt verleend (zie ook punt 6 hieronder). Indien het land dat om bijstand vraagt reeds een nationale uitvoeringsstrategie voor het WHV heeft, zorgt de uitvoerende entiteit er ook voor dat het bijstandsdraaiboek overeenstemt met die nationale uitvoeringsstrategie;

                  e)

                  het ontwerp van bijstandsdraaiboek wordt aan het begunstigde land getoond zodat het kan worden bekrachtigd door de bevoegde autoriteit. Dit draaiboek wordt toegesneden op het begunstigde land en geeft de prioriteiten voor de bijstand aan;

                  f)

                  de relevante deskundigen die uit de pool van deskundigen zijn geselecteerd en, naargelang het geval, andere belanghebbenden worden bij de uitvoering van het draaiboek betrokken. De uitvoerende entiteit kan de organisatie en/of het beoordelingsproces en de opstelling van het bijstandsdraaiboek delegeren aan een externe deskundige of indien nodig externe deskundigen. De uitvoerende entiteit oefent hierop toezicht uit.
                  Het scala aan bijstandsinstrumenten zal met name juridische toetsingen, opleidingsseminars en workshops omvatten en het gebruik van internetinstrumenten en -informatiebronnen, zoals het EU-P2P-webportaal voor voorlichting en de EU-P2P-nieuwsbrief, bevorderen. Deze bijstandsinstrumenten worden door de uitvoerende entiteit geselecteerd volgens de exacte behoeften en prioriteiten die tijdens het beoordelingsbezoek van de deskundigen zijn vastgesteld en overeenkomstig het draaiboek.

            3.4.3.   Geografische opsplitsing van de draaiboeken
      Rekening houdend met de reeds uit hoofde van Besluit 2013/768/GBVB uitgevoerde activiteiten en de wenselijke vervolgmaatregelen ervan, zullen de negen draaiboeken als volgt worden uitgevoerd (tussen haakjes de verantwoordelijke uitvoerende entiteit):

                  —

                  Noord-, Midden- en West-Afrika: 5 (Expertise France)

                  —

                  Zuid- en Oost-Afrika: 1 (BAFA)

                  —

                  Zuidoost-Azië: 2 (BAFA)

                  —

                  Midden-Oosten & Golfstaten en Centraal-Azië: 1 (Expertise France)

            Volgens de VN-praktijk zal in de met de uitvoerende entiteiten gesloten overeenkomsten nader worden gespecificeerd welke derde landen van de bovengenoemde geografische regio's met de uitvoerende entiteiten worden verbonden.
      3.5.   Ad-hocworkshops voor bijstand
      3.5.1.   Doel van het project
      Doel van de ad-hocworkshops voor bijstand is de begunstigde landen beter in staat te stellen de overdracht van wapens te controleren teneinde op gerichte en relevante wijze te voldoen aan de WHV-vereisten. Deze ad-hocbijstandsactiviteiten bieden de Unie de mogelijkheid om flexibel en reactief in te gaan op verzoeken om bijstand die wijzen op specifieke behoeften die van belang zijn voor de uitvoering van het WHV. Zij zal bijstand kunnen verlenen aan hetzij elk begunstigd land afzonderlijk, hetzij een groep van begunstigde landen met soortgelijke behoeften.
      3.5.2.   Projectomschrijving
      Er worden tot 14 tweedaagse workshops georganiseerd om in te spelen op gerichte verzoeken om bijstand en op gebleken belangstelling voor de ontwikkeling van een of meer specifieke onderdelen van een systeem voor controle op de overdracht van wapens.
      Deze workshops zullen bijstand op maat leveren en zullen ingaan op de specifieke kwesties die door het verzoekende land of de verzoekende landen naar voren zijn gebracht. De workshops vinden plaats in de begunstigde landen en deskundigen uit de pool van deskundigen zullen hun deskundigheid ter beschikking stellen.
      De hoge vertegenwoordiger zal in overleg met COARM beslissen hoe op de verzoeken om bijstand moet worden gereageerd. De hoge vertegenwoordiger laat zich in zijn beoordeling met name leiden door de criteria in punt 4, de nauwkeurigheid van het verzoek en de wijze waarop de betrokken kwesties worden beschreven, alsook door de noodzaak om een geografisch evenwicht te bewerkstelligen.
      3.5.3.   Geografische opsplitsing van de ad-hocworkshops voor bijstand
      De 14 ad-hocworkshops voor bijstand zullen als volgt verlopen (tussen haakjes de verantwoordelijke uitvoerende entiteit):

                  —

                  Latijns-Amerika: 3 (BAFA) en 1 (Expertise France)

                  —

                  Afrika: 3 (Expertise France)

                  —

                  Centraal- en Zuidoost-Azië: 2 (BAFA) en 1 (Expertise France)

                  —

                  Oost-Europa en de Kaukasus: 2 (BAFA)

                  —

                  Golfstaten en het Midden-Oosten: 2 (Expertise France)

            Volgens de VN-praktijk zal in de met de uitvoerende entiteiten gesloten overeenkomsten nader worden bepaald welke derde landen van de bovengenoemde geografische risico's met de uitvoerende entiteiten worden verbonden.
      3.6.   Slotconferentie van landen die begunstigden zijn van WHV-bijstandsactiviteiten
      3.6.1.   Doel van het project
      Doel van de conferentie is het besef en de eigen verantwoordelijkheid te vergroten van relevante belanghebbenden, zoals bevoegde regionale organisaties, nationale parlementen en vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, die voor de lange termijn belang hebben bij een doeltreffende uitvoering van het WHV.
      3.6.2.   Projectomschrijving
      Het project krijgt de vorm van een tweedaagse conferentie die vlak voor het eind van de uitvoering van dit besluit moet worden belegd, eventueel aansluitend bij een COARM-vergadering. BAFA zal verantwoordelijk zijn voor de uitvoering ervan. Op deze conferentie zullen relevante vertegenwoordigers bijeenkomen van de negen langetermijnbegunstigden (punt 3.2.1) en van de in de punten 3.4 en 3.5 bedoelde landen die begunstigden van activiteiten zijn.
      Tijdens de conferentie kunnen de begunstigde landen ervaring uitwisselen, informatie verstrekken over hun standpunt inzake het WHV en de stand van zaken betreffende ratificatie en uitvoering ervan, en kan informatie ter zake worden uitgewisseld met vertegenwoordigers van nationale parlementen, regionale organisaties en het maatschappelijk middenveld.
      Aan deze conferentie dient derhalve te worden deelgenomen door:

                  —

                  diplomatiek en militair en defensiepersoneel van de begunstigde landen, in het bijzonder autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor nationaal beleid inzake het WHV;

                  —

                  technisch personeel en wetshandhavingspersoneel uit de begunstigde landen, in het bijzonder instanties die vergunningen afgeven, douane- en wetshandhavingsfunctionarissen;

                  —

                  vertegenwoordigers van nationale, regionale en internationale organisaties die betrokken zijn bij het verlenen van bijstand, evenals vertegenwoordigers van landen die belangstelling hebben voor het leveren of ontvangen van strategische bijstand bij handelscontrole;

                  —

                  vertegenwoordigers van op dit gebied actieve niet-gouvernementele organisaties (ngo's), denktanks, nationale parlementen en het bedrijfsleven.

            Naar verwachting zullen er zo'n tachtig deelnemers aan de conferentie zijn. De hoge vertegenwoordiger zal, in overleg met COARM, de plaats waar de conferentie wordt gehouden en de definitieve lijst van uitgenodigde landen en organisaties bepalen op basis van een voorstel van de uitvoerende entiteit.
      3.7.   Nevenevenementen in de marge van de conferenties van staten die partij zijn bij het WHV
      3.7.1.   Doel van het project
      Jaarlijkse conferenties van staten die partij zijn bij het WHV bieden een unieke mogelijkheid om contacten te leggen met relevante functionarissen en belanghebbenden inzake WHV-aangelegenheden. Dankzij door de Unie gefinancierde nevenevenementen zal het mogelijk zijn bekendheid te geven aan de Unieactiviteiten met betrekking tot uitvoeringssteun, kennis te verwerven over landen die mogelijk vervolgens om bijstand verzoeken, en goede praktijken, met name van begunstigde landen, in aanzienlijke mate te bevorderen.
      3.7.2.   Projectomschrijving
      In de loop van het programma zullen drie nevenevenementen plaatsvinden, d.w.z. een voor elke jaarlijkse conferentie van staten die partij zijn bij het WHV. Expertise France zal verantwoordelijk zijn voor de uitvoering ervan. De reisuitgaven van maximaal drie deskundigen/functionarissen van begunstigde landen zullen door Unie-middelen kunnen worden gedekt.
      4.   In de punten 3.4 en 3.5 bedoelde begunstigden van projectactiviteiten
      Begunstigden van de onder de punten 3.4 en 3.5 genoemde projectactiviteiten kunnen staten zijn die om bijstand vragen voor het uitvoeren van het WHV en die worden geselecteerd aan de hand van onder meer onderstaande criteria:

                  —

                  de politieke en juridische inzet voor het nakomen van het WHV en de stand van de uitvoering van internationale instrumenten die relevant zijn voor de wapenhandel en de controle op de overdracht van wapens die op het land van toepassing zijn;

                  —

                  de slaagkansen van de bijstandsactiviteiten;

                  —

                  de beoordeling van eventueel reeds verstrekte of geplande bijstand op het gebied van tweeërlei gebruik en controle op de overdracht van wapens;

                  —

                  de relevantie van het land voor de mondiale wapenhandel;

                  —

                  de relevantie van het land voor de veiligheidsbelangen van de Unie;

                  —

                  de vraag of het land in aanmerking komt voor officiële ontwikkelingshulp (ODA).

            5.   Uitvoerende entiteiten
      De werkbelasting die de activiteiten uit hoofde van dit Besluit meebrengen, maakt het wenselijk gebruik te maken van twee uitvoerende entiteiten: BAFA en Expertise France. Waar passend gaan zij een partnerschap aan met, of delegeren zij werkzaamheden aan, de uitvoercontrole-instanties van de lidstaten van de Unie, de relevante regionale en internationale organisaties, denktanks, onderzoeksinstellingen en ngo's.
      BAFA is door de Raad en de Commissie belast met de taak een aantal eerdere uitvoercontroleprojecten uit te voeren. BAFA heeft bijgevolg een grote hoeveelheid kennis en deskundigheid ontwikkeld. Expertise France is verantwoordelijk voor de in het kader van het IcSP gefinancierde EU-P2P-projecten in verband met goederen voor tweeërlei gebruik. Zijn rol in de uitvoering van dit besluit van de Raad zal er mee voor zorgen dat er voldoende wordt gecoördineerd met projecten in verband met tweeërlei gebruik. Samen hebben de beide uitvoerende entiteiten dus de bewezen ervaring, kwalificaties en noodzakelijke deskundigheid inzake het volledige scala relevante Unieactiviteiten in verband met controle op de uitvoer van zowel goederen voor tweeërlei gebruik als wapens.
      6.   Coördinatie met andere relevante bijstandsactiviteiten
      De uitvoerende entiteit moet de allergrootste aandacht besteden aan voor het WHV relevante activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van het VN-actieprogramma ter voorkoming, bestrijding en uitroeiing van de illegale handel in handvuurwapens en lichte wapens in al zijn aspecten en het bijbehorende systeem ter ondersteuning van de uitvoering van het actieprogramma (PoA-ISS), UNSCR 1540 (2004), het vrijwillig WHV-trustfonds en Unscar, alsmede bilaterale bijstandsactiviteiten. De uitvoerende entiteiten moeten zo nodig overleggen met andere bijstandsverleners opdat dezelfde inspanning niet tweemaal wordt geleverd en de samenhang en complementariteit optimaal zijn.
      Het project moet ook in de begunstigde landen het besef doen groeien dat er instrumenten van de Unie zijn die de Zuid-Zuid-samenwerking bij uitvoercontroles kunnen ondersteunen. In dit verband moet in het kader van de bijstandsactiviteiten informatie worden verstrekt over instrumenten zoals het initiatief van de EU betreffende de CBRN-kenniscentra en andere EU-P2P-programma's.
      7.   Zichtbaarheid van de Unie en beschikbaarheid van bijstandsmateriaal
      In het kader van het project geproduceerd materiaal zal de zichtbaarheid van de Unie waarborgen, met name dankzij het logo en de afbeelding van de Communicatie- en zichtbaarheidshandleiding betreffende externe maatregelen van de Europese Unie, met inbegrip van het logo „EU-P2P-programma voor de controle op de uitvoer”. De Unie-delegaties moeten bij evenementen in derde landen worden betrokken om de politieke follow-up en zichtbaarheid te versterken.
      Het EU-P2P-webportaal (https://export-control.jrc.ec.europa.eu) zal worden gepropageerd met het oog op de WHV-gerelateerde bijstandsactiviteiten uit hoofde van dit besluit. De uitvoerende entiteiten moeten derhalve in de door hen uitgevoerde bijstandsactiviteiten melding maken van het webportaal en aanzetten tot raadpleging en gebruik van de technische hulpmiddelen ervan. Bij het aanprijzen van het webportaal moet de entiteit de zichtbaarheid van de Unie waarborgen. Voorts moeten de activiteiten onder de aandacht worden gebracht door middel van de EU-P2P-nieuwsbrief.
      8.   Effectbeoordeling
      Na de voltooiing van de activiteiten in het kader van dit besluit moet een technische effectbeoordeling plaatsvinden. Aan de hand van informatie en verslagen van de uitvoerende entiteiten zal de effectbeoordeling worden uitgevoerd door de hoge vertegenwoordiger, in samenwerking met COARM en, zo nodig, met de delegaties van de Unie in de begunstigde landen en met andere belanghebbenden.
      Wat betreft landen die begunstigde zijn geweest van een gericht bijstandsprogramma, moet er in de effectbeoordeling bijzondere aandacht worden besteed aan het aantal begunstigde landen dat het WHV heeft geratificeerd en aan de ontwikkeling van hun capaciteiten om de overdracht van wapens te controleren. Zo'n beoordeling van de capaciteiten van de begunstigde landen om de overdracht van wapens te controleren moet met name gaan over de opstelling en uitvaardiging van relevante nationale regelgeving, de nakoming van de rapportageverplichtingen uit hoofde van het WHV en het bevoegd maken van een orgaan voor de controle op de overdracht van wapens.
      9.   Rapportage
      De uitvoerende entiteiten stellen geregeld verslagen op, ook na de voltooiing van elk van de activiteiten. De verslagen worden uiterlijk zes weken na afloop van de betrokken activiteiten aan de hoge vertegenwoordiger voorgelegd.

         (1)  Zie Besluit 2009/1012/GBVB; Besluit 2010/336/GBVB, Besluit 2012/711/GBVB, Besluit 2013/43/GBVB en Besluit 2013/768/GBVB.


Avis juridique important

|

41987D0588

87/588/EGKS: Besluit van de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 8 december 1987 betreffende de opening van een tariefcontingent met vrijdom van rechten, ten gunste van Spanje, voor gewalste platte produkten van siliciumstaal (transformatorstaal)

Publicatieblad Nr. L 353 van 16/12/1987 blz. 0031 - 0031

*****BESLUIT  VAN DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN,  van 8 december 1987  betreffende de opening van een tariefcontingent met vrijdom van rechten, ten gunste van Spanje, voor gewalste platte produkten van siliciumstaal (transformatorstaal)  (87/588/EGKS)  DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL, IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN, BESLUITEN:  Enig artikel  Voor de periode van 1 januari tot en met 30 juni 1988 kan ten gunste van Spanje, voor de invoer uit derde landen, een tariefcontingent met vrijdom van rechten worden toegekend van 800 ton gewalste platte produkten van koud gewalst, met laser bewerkt siliciumstaal (transformatorstaal) met georiënteerde korrels, vallende onder de GN-codes ex 7225 10 91 en ex 7226 10 30, met een breedte van meer dan 500 mm respectievelijk 600 mm of meer, en met een dikte van meer dan 0,20, maar minder dan 0,60 mm, met een nominaal verlies door magnetische inversie van 0,35 W/kg.  Gedaan te Brussel, 8 december 1987.  De Voorzitter  N. WILHJELM


title: 2004/537/EG, Euratom:Besluit van de Raad van 29 juni 2004 houdende benoeming van de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid

text:
               7.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 236/16

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 29 juni 2004
   houdende benoeming van de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
   (2004/537/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 207, lid 2,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 121, lid 2,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De heer Javier SOLANA MADARIAGA wordt benoemd tot secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie, hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid, voor een periode van vijf jaar vanaf 18 oktober 2004.
   Artikel 2
   Dit besluit zal ter kennis van de heer Javier SOLANA MADARIAGA worden gebracht door de voorzitter van de Raad.
   Het wordt tevens bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 29 juni 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. AHERN


Avis juridique important

|

31995D0197

95/197/EG: Besluit van de Commissie van 8 juni 1995 tot opschorting van de definitieve anti-dumpingrechten op de invoer van bepaalde soorten elektronische microschakelingen, bekend als DRAM' s (Dynamic Random Access Memories), van oorsprong uit Japan en de Republiek Korea

Publicatieblad Nr. L 126 van 09/06/1995 blz. 0058 - 0059

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 8 juni 1995 tot opschorting van de definitieve  anti-dumpingrechten op de invoer van bepaalde soorten elektronische microschakelingen, bekend als  DRAM's (Dynamic Random Access Memories), van oorsprong uit Japan en de Republiek Korea (95/197/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3283/94 van de Raad van 22 december 1994 inzake beschermende  maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap  (1),  inzonderheid op artikel 14, lid 4, Na overleg met het Raadgevend Comité, Overwegende hetgeen volgt: (1)  De Raad heeft bij Verordening (EEG) nr. 2112/90  (2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening  (EEG) nr. 2967/92  (3), een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer in de Gemeenschap  van bepaalde soorten elektronische microschakelingen, bekend als DRAM's (Dynamic Random Access  Memories), van oorsprong uit Japan en vallende onder de GN-codes -  8542  11  12, 8542  11  14, 8542  11  16, 8542  11  18 voor afgewerkte DRAM's, -  ex  8542  11  01 voor DRAM-wafers, -  ex  8542  11  05 voor DRAM-chips en -  ex  8473  30  10 of ex  8548  00  00 voor DRAM-modules. De Raad heeft bij Verordening (EEG) nr. 611/93  (4) een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op  de invoer in de Gemeenschap van dezelfde soort produkten van oorsprong uit Korea. (2)  De basisverordening tegen dumping, Verordening (EG) nr. 3283/94, maakt in artikel 14, lid 4,  schorsing van de ingestelde anti-dumpingmaatregelen mogelijk indien de marktverhoudingen tijdelijk  zodanig zijn gewijzigd dat het onwaarschijnlijk is dat de schorsing opnieuw tot schade zou leiden.  In artikel 14, lid 4, wordt verder bepaald dat de betrokken anti-dumpingmaatregelen te allen tijde  weer kunnen worden ingesteld indien de reden voor schorsing heeft opgehouden te bestaan. (3)  Sedert eind 1993 en begin 1994 zijn, vanwege een krachtige en toenemende vraag naar DRAM's, in  het bijzonder bij computerfabrikanten, de prijzen van DRAM's wereldwijd stabiel gebleven. De  produktietijden voor de levering van DRAM's zijn gedurende deze gehele periode aanzienlijk  geweest. Met betrekking tot in het bijzonder de markt van de Gemeenschap was de Commissie in staat de  ontwikkelingen te volgen, aangezien vrijwel alle bekende Japanse en Koreaanse DRAM-producenten de  Commissie geregeld hun gedetailleerde verkooprapporten leveren, ingevolge verbintenissen die de  Commissie in het kader van beide bovengenoemde anti-dumpingprocedures  (5) heeft aanvaard. Een  analyse van deze verslaggeving heeft bevestigd dat het marktgedrag van de betrokken exporteurs  overeenstemt met de algemene beoordeling van de prijsontwikkelingen door marktonderzoekers waarvan  enkelen de markt van halfgeleiders in het bijzonder nauwkeurig bestuderen. (4)  Met betrekking tot de toestand van de communautaire DRAM-bedrijfstak heeft de Commissie voorts  inlichtingen ontvangen waaruit bevestiging blijkt van het feit dat ook deze bedrijfstak van de  huidige marktsituatie voordeel heeft getrokken. Na de stabilisering van de situatie van de  communautaire bedrijfstak, samenvallend met de invoering van bovengenoemde anti-dumpingmaatregelen  en na de aanzienlijke investeringen voor de produktie van de nieuwste generaties DRAM's, hebben de  inkomsten voor deze bedrijfstak, afkomstig van een stijging in DRAM-verkoopvolumes en in  DRAM-prijzen, namelijk ten gevolge gehad dat de bedrijfstak over de lopende verkopen niet langer  financiële verliezen lijdt, maar veeleer in toenemende mate winsten boekt. (5)  De anti-dumpingrechten waren ingesteld teneinde de verbintenissen te ondersteunen en om zeker  te stellen dat invoer van DRAM's die buiten het bereik van de verbintenissen vielen, niet op een  schadelijk prijsniveau zou geschieden. De huidige marktsituatie kent een krachtige vraag waarin de  marktkrachten een prijspeil voor DRAM's ondersteunen dat op of boven de prijzen ligt waartegen de  genoemde ondernemingen zich ertoe verbonden hebben in de Gemeenschap te verkopen. De afwezigheid  van dumping met schade van DRAM's op de markt van de Gemeenschap nu lijkt niet afhankelijk van het  vasthouden aan de anti-dumpingmaatregelen. Terwijl de uit de verbintenissen voortvloeiende  toepasselijke mininumprijzen door de marktprijzen zijn ingehaald, vormt het blijven bestaan van de  ad valorem anti-dumpingrechten een onnodige hindernis voor binnenkomst op de communautaire markt  voor niet onder een verbintenis vallende DRAM's. (6)  Gebaseerd op eerdere ervaringen op de DRAM-markt lijkt het echter redelijk te besluiten dat  deze prijsontwikkeling veeleer tijdelijk zal zijn. De DRAM-markt is namelijk een cyclische markt  die qua prijs steile pieken en dalen kent. De waarschijnlijkheid dat de huidige marktvoorwaarden een tijdelijk verschijnsel zijn, leidt tot de  gevolgtrekking dat een tijdelijke schorsing van de anti-dumpingrechten hier op zijn plaats is. (7)  Kortom, de Commissie concludeert dat alle vereisten tot schorsing van de betrokken  anti-dumpingrechten ingevolge artikel 14, lid 4, aanwezig zijn en dat deze rechten derhalve voor de  tijd van negen maanden moeten worden geschorst. Deze conclusie is bereikt aan de hand van: -  betrouwbare verkoopgegevens, verzameld in de loop van de betrokken anti-dumpingprocedures, uit  welke procedures de marktprijzen in de Gemeenschap blijken, -  de totale situatie op de DRAM-wereldmarkt, die gezien de aard van het produkt, intrinsiek  doorzichtig is en -  de ervaring van de cyclische aard van deze bedrijfstak. (8)  De Commissie zal nauwlettend blijven toezien op de ontwikkelingen op de DRAM-markt en het  gedrag van de individuele marktdeelnemers. Indien een situatie mocht ontstaan waarin hervatting van  schade voor de communautaire bedrijfstak optreedt, dan zal de Commissie bovengenoemde  anti-dumpingmaatregelen onverwijld opnieuw instellen. (9)  Hierbij zal de verplichting tot rapportage inzake verkopen en prijzen ingevolge de  verbintenissen de Commissie in staat stellen tot toezicht op de markt voor DRAM's. De Commissie is  evenwel van oordeel dat gedurende de tijd van de schorsing van de anti-dumpingrechten de  verplichting om vast te houden aan de bepalingen in deze verbintenissen inzake de minimumprijs niet  moet worden voortgezet. De driemaandelijkse berekening van en de kennisgeving van dergelijke  prijzen aan genoemde ondernemingen door de Commissie zullen derhalve gedurende deze periode niet  worden voortgezet. (10)  In overeenstemming met het bepaalde in artikel 14, lid 4, van de basisverordening heeft de  Commissie de klager in kennis gesteld van haar voornemen bovengenoemde anti-dumpingmaatregelen te  schorsen en heeft zij de klager in de gelegenheid gesteld hierop te reageren. Met zijn opmerkingen  is bij het bereiken van deze beslissing rekening gehouden. (11)  Het Raadgevend Comité werd over de schorsing van de anti-dumpingmaatregelen geraadpleegd en  heeft geen bezwaar naar voren gebracht, BESLUIT: Enig artikel De definitieve anti-dumpingrechten op de invoer van bepaalde  soorten elektronische microschakelingen, bekend als DRAM's (Dynamic Random Access Memories), van  oorsprong uit Japan en de Republiek Korea, ingesteld bij onderscheidenlijk Verordening (EEG) nr.  2112/90 en Verordening (EEG) nr. 611/93, worden hierbij voor de duur van negen maanden geschorst. Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publikatieblad  van de Europese Gemeenschappen. Gedaan te Brussel, 8 juni 1995. Voor de Commissie Leon BRITTAN Vice-Voorzitter


Avis juridique important

|

31997D0644

97/644/EG: Besluit van de Commissie van 3 september 1997 houdende aanvaarding van de door twee Poolse exporteurs aangeboden verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van ruw, niet-gelegeerd zink van oorsprong uit Polen en Rusland

Publicatieblad Nr. L 272 van 04/10/1997 blz. 0050 - 0051

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 3 september 1997 houdende aanvaarding van de door twee Poolse exporteurs aangeboden verbintenissen in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van ruw, niet-gelegeerd zink van oorsprong uit Polen en Rusland (97/644/EG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2331/96 (2), inzonderheid op de artikelen 8 en 23,Na raadpleging van het Raadgevend Comité,Overwegende hetgeen volgt:(1) De Commissie heeft bij Verordening (EG) nr. 593/97 (3) voor een periode van zes maanden een voorlopig antidumpingrecht ingesteld op de invoer van ruw, niet-gelegeerd zink van oorsprong uit Polen en Rusland.(2) Na in kennis te zijn gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie de voorlopige maatregelen had ingesteld, hebben de twee Poolse exporteurs die hun medewerking verleenden aan het onderzoek diverse opmerkingen gemaakt. Tijdens het daaropvolgende onderzoek werd vastgesteld dat definitieve antidumpingmaatregelen op de invoer uit beide landen noodzakelijk waren om de nadelige gevolgen van de dumping weg te nemen. De bevindingen en conclusies betreffende alle aspecten van deze onderzoeken zijn in Verordening (EG) nr. 1931/97 van de Raad (4) neergelegd.(3) Op 19 juni 1997 werden door de twee Poolse exporteurs verbintenissen aangeboden in verband met hun exportprijzen bij uitvoer naar de Gemeenschap.(4) De Poolse exporteurs hebben zich onder meer ertoe verbonden hun exportprijzen vast te stellen op een niveau dat voldoende hoog is om de bij het onderzoek vastgestelde schadeveroorzakende dumping weg te nemen.(5) De verbintenissen bevatten bovendien uitgebreide en gedetailleerde bepalingen betreffende het toezicht. Voorts hebben deze ondernemingen zich ertoe verbonden geen directe of indirecte compenserende regelingen te treffen met hun afnemers.(6) Gezien het bovenstaande worden de door deze twee Poolse exporteurs aangeboden verbintenissen aanvaardbaar geacht en dient het onderzoek ten aanzien van de betrokken exporteurs derhalve te worden beëindigd.(7) De twee Poolse exporteurs werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan de instelling van definitieve anti-dumpingmaatregelen werd aanbevolen en werden in de gelegenheid gesteld commentaar te geven op alle aspecten van het onderzoek. Mocht een verbintenis worden ingetrokken of mocht de Commissie redenen hebben om aan te nemen dat een verbintenis niet wordt nagekomen, dan kan overeenkomstig artikel 7 en artikel 8, lid 10, van Verordening (EG) nr. 384/96 een voorlopig recht worden ingesteld. Indien aan de voorwaarden van artikel 8, lid 9, van de genoemde verordening is voldaan, zal bovendien een definitief antidumpingrecht worden opgelegd.(8) Het Raadgevend Comité, dat over de aanvaarding van de aangeboden verbintenissen werd geraadpleegd, heeft hiertegen enige bezwaren naar voren gebracht. De Commissie heeft de Raad overeenkomstig artikel 8, lid 5, van Verordening (EG) nr. 384/96 een verslag van het overleg, vergezeld van een voorstel tot aanvaarding van de verbintenissen, doen toekomen. Aangezien de Raad niet binnen een maand een andersluidende beslissing heeft genomen, wordt het onderhavige besluit geacht te zijn aanvaard.(9) De bedrijfstak van de Gemeenschap werd in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie voornemens was de verbintenissen te aanvaarden en heeft hiertegen geen bezwaar gemaakt,BESLUIT:Artikel 1 De verbintenissen aangeboden door:a) Kombinat Gorniczco-Hutniczy Bosleslaw, Bukowno (Polen); enb) Huta Cynku "Miasteczko Slaskie", Miasteczko Slaskie (Polen),in verband met de antidumpingprocedure betreffende de invoer van ruw, niet-gelegeerd zink, vallende onder de GN-codes 7901 11 00, 7901 12 10 en 7901 12 30, van oorsprong uit Rusland en Polen, worden aanvaard.Deze aanvaarding wordt van kracht op de datum van inwerkingtreding van Verordening (EG) nr. 1931/97.Artikel 2 Het onderzoek in het kader van de in artikel 1 bedoelde antidumpingprocedure wordt hierbij beëindigd voor de twee in dat artikel genoemde ondernemingen.Gedaan te Brussel, 3 september 1997.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB L 317 van 6. 12. 1996, blz. 1.(3) PB L 89 van 4. 4. 1997, blz. 6.(4) Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.


title: Besluit van de Commissie van 20 maart 2015 tot benoeming van twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau

text:
               21.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 95/20

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 20 maart 2015
   tot benoeming van twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau
   (2015/C 95/09)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau (1), en met name artikel 65, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In 2010 zijn bij beschikking van de Commissie van 14 december 2010 tot benoeming van twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau (2), twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau (hierna „het Bureau” genoemd) benoemd.

               (2)

               Als gevolg van wijzigingen in het organisatieschema van de Commissie is het nodig om een nieuw besluit vast te stellen, ter vervanging van het besluit van de Commissie van 14 december 2010 en houdende benoeming van twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De vertegenwoordigers van de Commissie in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau zijn de personen die de volgende posities bekleden en de volgende functies uitoefenen:

               1.

               van het directoraat-generaal Gezondheid en Voedselveiligheid:

                           a)

                           als lid, de directeur-generaal van het directoraat-generaal Gezondheid en Voedselveiligheid;

                           b)

                           als plaatsvervanger, de directeur van het directoraat dat bevoegd is voor geneesmiddelen, binnen de grenzen van de bevoegdheden die zijn toegewezen aan het directoraat-generaal Gezondheid en Voedselveiligheid.

               2.

               van het directoraat-generaal Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf:

                           a)

                           als lid, de directeur van het directoraat dat bevoegd is voor geneesmiddelen, binnen de grenzen van de bevoegdheden die zijn toegewezen aan het directoraat-generaal Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf;

                           b)

                           als plaatsvervanger, het eenheidshoofd van de eenheid die bevoegd is voor geneesmiddelen, binnen de grenzen van de bevoegdheden die zijn toegewezen aan het directoraat-generaal Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf.

         Artikel 2
   Dit besluit is van toepassing op de personen die, ook tijdelijk, op de datum van vaststelling van dit besluit de in artikel 1 bedoelde posities bekleden of op de opvolgers van die personen in die posities.
   Artikel 3
   De directeuren-generaal van het directoraat-generaal Gezondheid en Voedselveiligheid en het directoraat-generaal Interne Markt, Industrie, Ondernemerschap en Midden- en Kleinbedrijf stellen de voorzitter van de raad van beheer en de uitvoerend directeur van het Bureau in kennis van de namen van de personen die de in artikel 1 bedoelde posities bekleden en van eventuele wijzigingen daarvan.
   Artikel 4
   Het besluit van de Commissie van 14 december 2010 tot benoeming van twee vertegenwoordigers van de Commissie en twee plaatsvervangers in de raad van beheer van het Europees Geneesmiddelenbureau wordt ingetrokken.
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 20 maart 2015.

            Voor de Commissie

         Vytenis ANDRIUKAITIS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1.

      (2)  PB C 340 van 15.12.2010, blz. 17.


title: 2010/86/,Euratom: Besluit van het Europees Parlement van 20 januari 2010 houdende verkiezing van de Europese Ombudsman

text:
               12.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 39/4

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 20 januari 2010
   houdende verkiezing van de Europese Ombudsman
   (2010/86/EU, Euratom)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 24, derde alinea, en artikel 228,
   Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met name artikel 106 bis,
   Gezien zijn Besluit 94/262/EGKS, Europese Gemeenschap, Euratom van 9 maart 1994 inzake het Statuut van de Europese Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (1),
   Gezien artikel 204 van zijn Reglement,
   Gezien de oproep tot kandidaatstelling (2),
   Gezien zijn stemming van 20 januari 2010,
   BESLUIT:
   de heer Nikiforos DIAMANDOUROS voor de functie van Europese Ombudsman te verkiezen;

      Gedaan te Straatsburg, 20 januari 2010.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

      (1)  PB L 113 van 4.5.1994, blz. 15.

      (2)  PB C 216 van 10.9.2009, blz. 7.