Avis juridique important

|

32003D0605

2003/605/GBVB: Besluit DRC/3/2003 van het Politiek en Veiligheidscomité van 31 juli 2003 houdende wĳziging van Besluit DRC/1/2003 van het Politiek en Veiligheidscomité inzake de aanvaarding van bĳdragen van derde landen aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo

Publicatieblad Nr. L 206 van 15/08/2003 blz. 0032 - 0032

Besluit DRC/3/2003 van het Politiek en Veiligheidscomitévan 31 juli 2003houdende wijziging van Besluit DRC/1/2003 van het Politiek en Veiligheidscomité inzake de aanvaarding van bijdragen van derde landen aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo(2003/605/GBVB)HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITÉ,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name op artikel 25, laatste alinea,Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 2003/423/GBVB van de Raad van 5 juni 2003 inzake de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo(1), en met name op artikel 10, leden 2 en 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van Besluit DRC/1/2003(2) van 1 juli 2003 heeft het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) bijdragen van derde landen aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo aanvaard.(2) Bij brief van 17 juli 2003 heeft de ambassadeur van Cyprus bij de Europese Unie een bijdrage aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo aangeboden.(3) Op 28 juli 2003 besloot het Militair Comité van de Europese Unie (EUMC), naar aanleiding van de aanbeveling van de operationeel commandant, het Politiek en Veiligheidscomité aan te bevelen een officier van Cyprus te aanvaarden.(4) Besluit DRC/1/2003 moet derhalve worden gewijzigd,BESLUIT:Artikel 1Artikel 1 van Besluit DRC/1/2003 inzake de aanvaarding van bijdragen van derde landen aan de militaire operatie in de Democratische Republiek Congo wordt vervangen door:"Artikel 1Bijdragen van derde landenIn aansluiting op conferenties inzake de opbouw van de troepenmacht en de troepensterkte worden voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Democratische Republiek Congo bijdragen aanvaard van de volgende derde landen:BraziliëCanadaCyprusHongarijeZuid-Afrika.".Artikel 2InwerkingtredingDit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt ondertekend.Gedaan te Brussel, 31 juli 2003.Voor het Politiek en VeiligheidscomitéDe voorzitterM. Melani(1) PB L 143 van 11.6.2003, blz. 50.(2) PB L 170 van 9.7.2003, blz. 19.


Avis juridique important

|

31994D0603

94/603/EG: Besluit nr. 152 van 13 mei 1993 betreffende de toepassing van artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92

Publicatieblad Nr. L 244 van 19/09/1994 blz. 0019 - 0021

BESLUIT Nr. 152 van 13 mei 1993 betreffende de toepassing van artikel 10 bis van Verordening (EEG)  nr. 1408/71 en van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92 (94/603/EG)DE  ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN VOOR DE SOCIALE ZEKERHEID VAN MIGRERENDE  WERKNEMERS, Gelet op artikel 81, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971  betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen,  alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, op grond waarvan zij tot  taak heeft alle vraagstukken van administratieve aard, voortvloeiende uit de bepalingen van  Verordening (EEG) nr. 1408/71 en latere verordeningen, te behandelen, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1247/92 van de Raad van 30 april 1992 waarbij een specifiek  cooerdinatiestelsel voor de bijzondere, niet op premie- of bijdragebetalingen berustende prestaties  wordt ingesteld, Overwegende dat overeenkomstig het door de genoemde verordening in Verordening (EEG) nr. 1408/71  opgenomen artikel 10 bis deze bijzondere prestaties uitsluitend op het grondgebied van de Lid-Staat  waar zij wonen en krachtens de wetgeving van die Lid-Staat aan de rechthebbenden worden toegekend,  voor zover deze prestaties in bijlage II bis zijn vermeld; Overwegende dat krachtens Verordening (EEG) nr. 1247/92 een recht op bijzondere niet op premie- of  bijdragebetaling berustende prestaties kan ontstaan op grond van zowel de wetgeving van het  woonland als die van een of meer andere Lid-Staten bij toepassing van artikel 10 bis van  Verordening (EEG) nr. 1408/71 en van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92; Overwegende dat het, in het belang van de rechthebbenden, noodzakelijk is een samenhangend  cooerdinatiestelsel vast te stellen; Overwegende dat de administratieve stappen die de rechthebbenden moeten ondernemen zoveel mogelijk  vereenvoudigd dienen te worden, teneinde hen in staat te stellen volledig en ononderbroken de  bijzondere prestaties waarop zij recht hebben te ontvangen; Overwegende dat bovendien toepassingsvoorwaarden dienen te worden vastgesteld van de nationale  bepalingen betreffende vermindering, schorsing of intrekking, om enerzijds de rechthebbende de  mogelijkheid te bieden het hoogst mogelijke totaalbedrag te ontvangen van de bijzondere,  bijdragevrije prestaties, waarop zij ingevolge de verschillende betrokken wettelijke regelingen  aanspraak kunnen doen gelden, en anderzijds ongerechtvaardigde cumulatie van de genoemde prestaties  te vermijden; Overwegende dat het bedrag van de uitgekeerde bijzondere prestaties op deze wijze in mindering kan  worden gebracht op het bedrag van het, ingevolge de wettelijke regeling van de andere betrokken  Lid-Sta(a)t(en) nog uit te keren uitkeringsbedrag, in welk geval deze Lid-Sta(a)t(en) aan de  rechthebbende een eventueel aanvullend bedrag uitkeert/uitkeren; Overwegende dat de aldus vastgestelde bepalingen in geen geval afbreuk doen aan de opening van het  recht op grond van de wettelijke regelingen van alle betrokken Lid-Staten, BESLUIT: 1. Onder voorbehoud van punt 2 van dit besluit en onder de in punt 4, onder b),  van dit besluit genoemde voorwaarden worden de in artikel 4, lid 2 bis, van Verordening (EEG) nr.  1408/71 bedoelde bijzondere, niet op premie- of bijdragebetaling berustende prestaties uitgekeerd  krachtens artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92, ook indien in hetzelfde tijdvak en voor  dezelfde persoon dergelijke prestaties reeds worden uitgekeerd of zouden kunnen worden uitgekeerd  krachtens artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71. 2. In de in artikel 2, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1247/92 bedoelde gevallen en onder de in  punt 4, onder b), van dit besluit genoemde voorwaarden worden de prestaties, waarvoor de  rechthebbende in aanmerking komt op grond van de wettelijke regeling van de Lid-Staat op het  grondgebied waarvan hij woont, uitgekeerd of wordt de uitkering van deze prestaties voortgezet  onder toepassing van artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71, ook indien dergelijke  prestaties kunnen worden uitgekeerd krachtens artikel 2, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1247/92. Indien de betrokkene niet in aanmerking komt voor de bijzondere prestaties op het tijdstip van  inwerkingtreding van Verordening (EEG) nr. 1247/92 in de Lid-Staat op het grondgebied waarvan hij  woont en aan de wetgeving waarvan de rechthebbende wegens zijn beroepswerkzaamheden onderworpen is  geweest, dan geldt het in de Lid-Staat op het grondgebied waarvan hij woont ingediende verzoek om  bijzondere prestaties als een in de betrokken andere Lid-Sta(a)t(en), aan de wetgeving waarvan de  rechthebbende wegens zijn beroepswerkzaamheden onderworpen is geweest, ingediend verzoek, en  omgekeerd. De verdeling van de lasten tussen de Lid-Staat op het grondgebied waarvan hij woont en de andere  betrokken Lid-Sta(a)t(en) kan worden geregeld door een bilaterale of multilaterale, tussen de  betrokken Lid-Staten te sluiten overeenkomst. 3. Indien de bijzondere prestaties gedurende hetzelfde tijdvak en voor een zelfde persoon ingevolge  artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92 kunnen worden uitgekeerd krachtens de wettelijke  regelingen van twee of meer Lid-Staten, dan worden de bepalingen van dit artikel toegepast door het  bevoegde orgaan van de Lid-Staat waar de betrokkene het langste tijdvak van verzekering, arbeid of  wonen heeft vervuld, en vervolgens door elk van de bevoegde organen van de andere Lid-Staten in  afdalende volgorde naar de duur van de door de rechthebbende vervulde tijdvakken van verzekering,  arbeid of wonen in elk van deze Lid-Staten, onder de in punt 4, onder b), van dit besluit genoemde  voorwaarden. 4. a) De bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking waarin de wettelijke regeling van  een Lid-Staat voorziet in geval van samenloop van een bijzondere, niet op premie- of  bijdragebetaling berustende prestatie als bedoeld in artikel 4, lid 2 bis, van Verordening (EEG)  nr. 1408/71 met andere bijzondere prestaties of andere inkomsten van welke aard dan ook, kunnen op  de belanghebbende worden toegepast, ook als deze prestaties verworven zijn uit hoofde van de  wetgeving van een andere Lid-Staat, of als deze inkomsten verworven zijn op het grondgebied van een  andere Lid-Staat. b) Evenwel, - indien in het kader van punt 1 van het onderhavige besluit de toekenning, krachtens artikel 2 van  Verordening (EEG) nr. 1247/92, van een bijzondere prestatie afhankelijk is van een bepaling inzake  vermindering, schorsing of intrekking in geval van samenloop met andere bijzondere prestaties of  met andere inkomsten van welke aard dan ook, wordt voor de toepassing van deze bepaling geen  rekening gehouden met de bijzondere prestaties die zijn toegekend of kunnen worden toegekend  krachtens artikel 10 bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71; - indien in het kader van punt 2 van het onderhavige besluit de toekenning, krachtens artikel 10  bis van Verordening (EEG) nr. 1408/71, van een bijzondere prestatie afhankelijk is van een  dergelijke bepaling, wordt voor de toepassing van deze bepaling geen rekening gehouden met de  andere bijzondere prestaties die kunnen worden toegekend krachtens artikel 2, lid 2, van  Verordening (EEG) nr. 1247/92; - in het kader van punt 3 van het onderhavige besluit houdt het bevoegde orgaan van de in afdalende  volgorde bij voorrang bevoegde Lid-Staat, die een wettelijke regeling toepast waarin een dergelijke  bepaling is opgenomen, voor de toepassing van deze bepaling evenmin rekening met de bijzondere  prestaties die ingevolge de wettelijke regelingen van andere, niet bij voorrang bevoegde,  Lid-Staten verschuldigd blijven, op grond van artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1247/92. 5. Dit besluit is van toepassing met ingang van de eerste dag van de maand volgende op de  bekendmaking ervan in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Het is van kracht vanaf de datum van de inwerktreding van Verordening (EEG) nr. 1247/92. De Voorzitter van de Administratieve Commissie Poul VORRE


Avis juridique important

|

41997D0662

Besluit Nr. 1/97 van 9 september 1997 van het comité van artikel 18 van de overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990, betreffende sommige bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst

Publicatieblad Nr. L 281 van 14/10/1997 blz. 0001 - 0025

BESLUIT Nr. 1/97 van 9 september 1997 van het comité van artikel 18 van de overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990, betreffende sommige bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst (97/662/LSO)HET COMITÉ, ingesteld bij artikel 18 van de op 15 juni 1990 te Dublin ondertekende overeenkomst betreffende de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend (1),GEZIEN artikel 11, lid 6, artikel 13, lid 2, en artikel 18, leden 1 en 2, van voornoemde overeenkomst,OVERWEGENDE dat er bepalingen moeten worden aangenomen met het oog op de doeltreffende tenuitvoerlegging van voornoemde overeenkomst, in verband met de inwerkingtreding ervan op 1 september 1997,BESLUIT EN BEVESTIGT:Artikel 1 Tenzij anders aangegeven, hebben de in dit besluit genoemde verwijzingen naar artikelen, leden en alinea's betrekking op de bepalingen van de overeenkomst betreffende de vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend, hierna "overeenkomst" te noemen.HOOFDSTUK 1 ALGEMENE BELEIDSLIJNEN VOOR DE TENUITVOERLEGGING VAN DE OVEREENKOMST Artikel 2 Indiening van een asielverzoek 1. Een asielverzoek wordt geacht te zijn ingediend vanaf het tijdstip waarop de autoriteiten van de betrokken lidstaat een schriftelijke aanwijzing - een door de asielaanvrager ingediend formulier, dan wel een door de autoriteiten opgesteld proces-verbaal - hebben ontvangen.2. Bij een niet-schriftelijk verzoek dient de termijn tussen de intentieverklaring en het opstellen van een proces-verbaal zo kort mogelijk te zijn.Artikel 3 Reactie op een verzoek om overname De reactie op een verzoek om overname teneinde te voorkomen dat de bepaling betreffende de maximumtermijn van drie maanden, als bedoeld in artikel 11, lid 4, effect sorteert, dient te bestaan uit een schriftelijke mededeling.Artikel 4 Antwoordtermijn voor overnameverzoeken 1. De lidstaat die om overname wordt verzocht, moet zich tot het uiterste inspannen om het verzoek te beantwoorden binnen een termijn van ten hoogste één maand, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van het verzoek.2. In gevallen waarin zich bijzondere moeilijkheden voordoen, kan de aangezochte lidstaat evenwel, vóór het verstrijken van de termijn van één maand, een voorlopig antwoord geven, waarin wordt aangegeven binnen welke termijn het mogelijk zal zijn een definitief antwoord te geven. Deze laatste termijn moet zo kort mogelijk zijn en mag in geen geval de in artikel 11, lid 4, genoemde termijn van drie maanden na de datum van ontvangst van het verzoek, overschrijden.3. Ingeval binnen bedoelde termijn van één maand een negatief antwoord wordt gegeven, behoudt de verzoekende lidstaat de mogelijkheid om binnen één maand, na de datum waarop hij het negatieve antwoord heeft ontvangen, dit antwoord aan te vechten, indien hij na de datum van indiening van het verzoek kennis heeft gekregen van nieuwe en belangrijke feiten die erop wijzen dat de verantwoordelijkheid bij de aangezochte lidstaat berust. De aangezochte lidstaat zal hierop zo spoedig mogelijk reageren.4. De werking van deze bepaling in de praktijk zal na één jaar door het bij artikel 18 ingestelde comité worden geëvalueerd. Op dat moment zal bezien worden of één maand als maximumtermijn kan fungeren.Artikel 5 Spoedprocedure Wanneer een asielverzoek wordt ingediend bij een lidstaat naar aanleiding van een weigering van binnenkomst of verblijf, naar aanleiding van een aanhouding wegens onregelmatig verblijf of naar aanleiding van de betekening of de uitvoering van een verwijderingsmaatregel, stelt deze lidstaat zonder verwijl de vermoedelijk verantwoordelijke lidstaat in kennis; daarbij worden de redenen in feite en in rechte aangegeven waarom een spoedig antwoord noodzakelijk is en de termijnen waarbinnen om een antwoord wordt verzocht. Laatstgenoemde lidstaat tracht binnen de gestelde termijnen een antwoord te geven. Indien dit niet mogelijk is, stelt hij de verzoekende lidstaat daarvan zo spoedig mogelijk in kennis.Artikel 6 Overschrijding van de termijn van acht dagen om te antwoorden op een verzoek van overname 1. In artikel 13, lid 1, onder b), wordt zeer duidelijk bepaald dat een lidstaat binnen acht dagen nadat een verzoek tot terugname aan hem is voorgelegd, op dit verzoek moet antwoorden.2. In uitzonderlijke gevallen mag een lidstaat binnen die acht dagen een voorlopig antwoord geven en daarbij aangeven binnen welke termijn hij definitief zal antwoorden. Deze termijn moet zo kort mogelijk zijn en mag in geen geval meer dan een maand, vanaf de datum van verzending van het voorlopige antwoord, bedragen.3. Indien de aangezochte lidstaat niet reageert,- hetzij binnen de in lid 1 genoemde acht dagen,- hetzij binnen de in lid 2 genoemde maand,wordt hij geacht in te stemmen met terugname van de asielzoeker.Artikel 7 Maatregelen ter verwijdering van een vreemdeling De voor de behandeling van het verzoek verantwoordelijke lidstaat moet het bewijs leveren dat de vreemdeling daadwerkelijk van het grondgebied van de lidstaten werd verwijderd. Het gaat dus om concrete verwijdering, om een resultaat- en niet om een inspanningsverbintenis, hetgeen inhoudt dat de betrokken lidstaat dan met schriftelijke bewijzen moet komen.Artikel 8 Verlaten van het grondgebied van de lidstaten 1. Wanneer de asielzoeker zelf het bewijs levert dat hij het grondgebied van de lidstaten gedurende ten minste drie maanden heeft verlaten, kan de tweede lidstaat deze gegevens op hun juistheid toetsen en daarvoor eventueel contact opnemen met de derde staat waar de betrokkene naar zijn zeggen in die periode verbleven heeft.2. In de andere gevallen moet de lidstaat van het eerste verzoek het bewijs leveren, in het bijzonder de datum van uitreis en de bestemming van de asielzoeker. In het kader van de samenwerking tussen lidstaten is de lidstaat van het tweede verzoek de meest aangewezen staat om de datum van binnenkomst van de asielzoeker op zijn grondgebied op te geven.Artikel 9 Uitzonderingen wanneer de asielzoeker houder is van een visum 1. Artikel 5, lid 2, voorziet in drie verschillende gevallen waarin de lidstaat niet langer verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, ook al is de asielzoeker houder van een door die lidstaat afgegeven geldig visum.2. De eerste uitzondering (onder a)) betreft het geval van een op grond van een machtiging van een andere lidstaat afgegeven visum: normaliter moeten de lidstaten die zich op een uitzonderingsgeval beroepen, zelf aantonen dat het om zo'n geval gaat.3. De tweede uitzondering (onder b)) heeft betrekking op de situatie waarbij een verzoek wordt ingediend in een lidstaat waar de asielzoeker niet visumplichtig is: omdat hier het probleem van de bewijsvoering niet relevant is, hoeven er geen inlichtingen te worden ingewonnen.4. De derde uitzondering (onder c)) betreft het geval waarin de asielzoeker houder is van een transitvisum dat in feite echter is afgegeven op grond van een schriftelijke machtiging van de diplomatieke of consulaire autoriteiten van de staat van eindbestemming: de kwestie van de bewijslast is niet relevant omdat er een schriftelijke bevestiging bestaat die vóór de afgifte van het transitvisum is verstrekt.Artikel 10 Vaststelling van de staat die verantwoordelijk is indien er verscheidene verblijfstitels of visa zijn Indien verscheidene verblijfstitels of visa zijn afgegeven door verschillende lidstaten (met name in het geval van artikel 5, lid 3, onder c)) hoeft er geen bewijs voor de vaststelling van de verantwoordelijke staat te worden geleverd omdat de desbetreffende gegevens in het door de asielzoeker voorgelegde inreisdocument staan.Artikel 11 Vaststelling van de termijnen en daadwerkelijke binnenkomst in een lidstaat 1. Bij de vaststelling van de termijnen wordt als uitgangspunt voor de berekening van de vervaldatum van de verblijfstitels of visa de datum van indiening van het asielverzoek genomen.2. Voorts hoeft niet te worden gecontroleerd of de verblijfstitels of visa verlopen zijn omdat die gegevens in de documenten van de asielzoeker staan.3. Wat betreft het bewijs dat de betrokkene daadwerkelijk in een lidstaat is binnengekomen, moet een onderscheid worden gemaakt tussen de volgende situaties:- wanneer de asielzoeker daadwerkelijk toegang heeft gekregen tot een lidstaat, kan het bewijs worden geleverd door middel van gegevens die worden verstrekt door de lidstaat waar het asielverzoek is ingediend;- wanneer de asielzoeker het grondgebied van de lidstaten niet heeft verlaten, moeten de vereiste gegevens worden verstrekt door de lidstaat die de verlopen verblijfstitel of het verlopen visum toentertijd heeft afgegeven;- wanneer de asielzoeker zelf gegevens verstrekt waaruit moet blijken dat hij het grondgebied van de lidstaten heeft verlaten, toetst de tweede lidstaat van het verzoek de verklaringen op hun waarheid.Deze regels gelden voor hetzelfde begrip (daadwerkelijke binnenkomst) in de beide alinea's van artikel 5, lid 4.Artikel 12 Illegale overschrijding van de grens van een lidstaat 1. Het bewijs voor de illegale overschrijding van de grens van een lidstaat (artikel 6, eerste alinea) moet worden onderzocht nadat de lijst met bewijsmiddelen is opgesteld.2. Het bewijs dat genoemde lidstaat niet langer verantwoordelijk is wanneer de asielzoeker zijn verzoek indient in de lidstaat waar hij zes maanden heeft doorgebracht (artikel 6, tweede alinea), moet in eerste instantie worden geleverd door de lidstaat die zich op deze uitzonderingsregel beroept, in een geest van samenwerking tussen de twee betrokken lidstaten.3. Indien de asielzoeker beweert dat hij langer dan zes maanden in een lidstaat heeft doorgebracht, moet die lidstaat nagaan of zijn verklaring waar is. Wanneer de eerste gegevens aan de andere betrokken lidstaat worden toegezonden, moeten daarbij in ieder geval ook de door de asielzoeker afgelegde verklaringen worden gevoegd, die later als contra-indicaties kunnen worden gebruikt.Artikel 13 Vormvoorschriften voor de toestemming van de asielzoeker 1. De toestemming moet schriftelijk worden vastgelegd.2. Normaliter moet de betrokkene zijn toestemming geven op het moment waarop het verzoek om gegevensuitwisseling is ingediend door de lidstaat die zich voor de behandeling van het verzoek verantwoordelijk acht.3. De asielzoeker moet in ieder geval beseffen met welke gegevens hij zich akkoord verklaart.4. De toestemming geldt voor de door de asielzoeker opgegeven rendenen en, eventueel, de redenen voor de beslissing die in zijn geval is genomen.Artikel 14 Kennisgevingsprocedures 1. Het informatie-uitwisselingssysteem moet ook gegevens bevatten over de kennisgevingsprocedures. De kennisgeving moet aan de volgende voorwaarden voldoen:- zij moet schriftelijk en zo snel mogelijk geschieden;- er moet gebruik worden gemaakt van de beschikbare technische middelen;- zij moet worden gericht aan de lidstaten die zich verantwoordelijk achten voor de behandeling van een asielverzoek.2. Deze kennisgeving, waardoor wordt voorkomen dat tegelijkertijd in twee verschillende lidstaten dezelfde procedure wordt ingeleid, is van toepassing op artikel 3, lid 4, en artikel 12.3. Indien de uitvoering van een besluit tot vaststelling van de verantwoordelijkheid wordt geschorst, wordt hiervan kennis gegeven opdat de lidstaten elkaar niet in het ongewisse laten. Het is namelijk buitengewoon nuttig dat de lidstaat waar het verzoek is ingediend, ervan in kennis wordt gesteld dat de asielzoeker, in afwachting van een besluit over zijn verzoek door de tweede lidstaat, niet wordt overgedragen.Artikel 15 Standaardformulier om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is Een model van een standaardformulier om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek, staat in bijlage I bij dit besluit.HOOFDSTUK II BEREKENING VAN DE TERMIJNEN IN HET KADER VAN DE OVEREENKOMST Artikel 16 Algemene regel Voor de berekening van de in de overeenkomst vermelde termijnen worden zaterdagen en zon- en feestdagen meegerekend.Artikel 17 Aanvullende regel Wat met name de in artikel 11, lid 4, en in artikel 13, lid 1, onder b), vermelde termijnen betreft:- gaat de termijn in op de dag na ontvangst van het verzoek;- is de laatste dag van de termijn de uiterste datum voor toezending van het antwoord.HOOFDSTUK III DE OVERDRACHT VAN ASIELZOEKERS Artikel 18 Inleiding 1. In artikel 3, lid 7, en in de artikelen 4, 5, 6, 7 en 8 wordt vastgesteld in welke situaties de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek dat in een lidstaat is ingediend (hierna "eerste" lidstaat genoemd), wordt overgenomen door een andere lidstaat (hierna "tweede" lidstaat genoemd).2. In artikel 10, lid 1, onder a), c), d) en e), alsmede in artikel 11, lid 5, en artikel 13, lid 1, onder b), is aangegeven welke verplichtingen en termijnen gelden voor de overdracht of terugname van de asielzoeker vanuit de eerste lidstaat aan of door de tweede lidstaat.De term "overdracht" wordt hieronder zowel voor overname als voor terugname gebruikt.3. De regels voor de overdracht van de asielzoeker worden hieronder uiteengezet.Artikel 19 Kennisgeving aan de asielzoeker De eerste lidstaat stelt de asielzoeker zo spoedig mogelijk in kennis van zijn overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 of 13 bij een andere lidstaat ingediende verzoek om de asielzoeker over of terug te nemen, alsmede van het resultaat van zijn verzoek. Indien de verantwoordelijkheid wordt overgedragen aan de tweede lidstaat, wordt de asielzoeker in deze kennisgeving tevens meegedeeld dat hij krachtens het bepaalde in artikel 11, lid 5, en artikel 13, lid 1, onder b), en behoudens eventuele desbetreffende nationale wetten en procedures aan de tweede lidstaat zal worden overgedragen. Moet de overdracht geschieden zoals aangegeven in artikel 20, lid 1, onder a) en b), van dit besluit, dan moet in deze kennisgeving ook worden vermeld wanneer en waar de asielzoeker zich bij aankomst in de tweede lidstaat moet melden.Artikel 20 Overdracht van de asielzoeker 1. Wanneer is overeengekomen dat de asielzoeker aan de tweede lidstaat moet worden overgedragen, heeft de eerste lidstaat de verplichting er voorzover mogelijk voor te zorgen dat de asielzoeker zich niet aan de overdracht onttrekt. Met het oog hierop bepaalt de eerste lidstaat, in het licht van de omstandigheden van het geval, overeenkomstig de nationale wetgeving en procedures hoe de overdracht van de asielzoeker moet plaatsvinden. Dit kan geschieden:a) hetzij op initiatief van de asielzoeker zelf, waarbij er een uiterste termijn wordt gesteld;b) hetzij onder begeleiding van een ambtenaar van de eerste lidstaat.2. De overdracht van de asielzoeker wordt als voltooid beschouwd, indien de overdracht geschiedt overeenkomstig lid 1, onder a), wanneer de asielzoeker zich heeft gemeld bij de autoriteiten van de tweede lidstaat die in de kennisgeving aan hem zijn genoemd; of, indien de overdracht geschiedt overeenkomstig lid 1, onder a), wanneer hij door de bevoegde autoriteiten van de tweede lidstaat is overgenomen.3. Vindt de overdracht volgens lid 1, onder a), plaats, dan licht de tweede lidstaat de eerste zo spoedig mogelijk in nadat de overdracht is geschied of wanneer de asielzoeker zich niet binnen de gestelde termijn heeft aangemeld.Artikel 21 Termijn voor de overdracht 1. In artikel 11, lid 5, en artikel 13, lid 1, onder b), is bepaald dat de overdracht moet plaatsvinden uiterlijk een maand na de aanvaarding door de tweede lidstaat van de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het asielverzoek. De lidstaten stellen alles in het werk om deze termijn in acht te nemen wanneer de overdracht overeenkomstig artikel 20, lid 1, onder b), van dit besluit geschiedt.2. Indien de overdracht overeenkomstig artikel 20, lid 1, onder a), van dit besluit plaatsvindt, maar niet wordt afgehandeld omdat de asielzoeker niet meewerkt, kan de tweede lidstaat het asielverzoek in behandeling nemen op grond van de gegevens waarover hij bij het verstrijken van de in artikel 11, lid 5, en artikel 13, lid 1, onder b), gestelde termijnen beschikt.3. Wordt het asielverzoek afgewezen, dan blijft de verplichting voor de tweede lidstaat om de asielzoeker terug te nemen krachtens artikel 10, lid 1, onder e), bestaan, tenzij het bepaalde in artikel 10, lid 2, 3 of 4, van toepassing is.4. Indien de overdracht van de asielzoeker moet worden uitgesteld vanwege bijzondere omstandigheden als ziekte, zwangerschap, strafrechtelijke detentie en dergelijke en het derhalve niet mogelijk is de overdracht uit te voeren binnen de normale overdrachtstermijn van één maand, bepalen de betrokken lidstaten in goed onderling overleg binnen welke termijn de overdracht in een dergelijk geval alsnog zal plaatsvinden.5. Indien de asielzoeker zich onttrekt aan de tenuitvoerlegging van de overdracht, zodat deze niet kan plaatsvinden, is het wat de verantwoordelijkheid betreft niet van belang of de asielzoeker vóór dan wel na de formele aanvaarding van de verantwoordelijkheid van de verantwoordelijke lidstaat is verdwenen. Indien de asielzoeker nadien wordt aangetroffen, bepalen de betrokken lidstaten in goed onderling overleg binnen welke termijn de overdracht in een dergelijk geval alsnog zal plaatsvinden.6. De lidstaten stellen elkaar zo spoedig mogelijk op de hoogte indien het hun bekend is dat zich één van de in de leden 4 en 5 bedoelde situaties voordoet. In beide bovengenoemde gevallen blijft de lidstaat die conform de overeenkomst verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek, verantwoordelijk voor de overname of terugname van de asielzoeker, onverminderd artikel 10, lid 2, lid 3 en lid 4.Artikel 22 Voor de overdracht van asielzoekers bestemd doorlaatbewijs Een model van een voor de overdracht van asielzoekers bestemd doorlaatbewijs is opgenomen in bijlage II van dit besluit.HOOFDSTUK IV BEWIJSMIDDELEN IN HET KADER VAN DE OVEREENKOMST Artikel 23 Beginselen inzake de bewijsvoering 1. De wijze waarop bewijsstukken worden gebruikt om vast te stellen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek, vormt een essentieel punt bij de tenuitvoerlegging van de overeenkomst.2. De vaststelling van de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van een asielprocedure moet in beginsel aan de hand van zo weinig mogelijk eisen inzake het bewijs worden bepaald.3. Indien de bewijsvoering moet voldoen aan buitensporige eisen, zou de procedure voor de vaststelling van de verantwoordelijkheid uiteindelijk langer duren dan de eigenlijke behandeling van het asielverzoek. In dat geval zou de overeenkomst niet alleen absoluut niet aan zijn doel beantwoorden maar daarmee zelfs in tegenspraak komen, omdat de wachttijd een nieuwe categorie van "refugees in orbit" zou doen ontstaan, namelijk asielzoekers wier verzoek niet wordt behandeld zolang de door de overeenkomst voorgeschreven procedure niet is voltooid.4. Wanneer ten aanzien van de bewijsmiddelen te stringente eisen worden gesteld, zouden de lidstaten hun verantwoordelijkheid niet aanvaarden en zou de overeenkomst maar zelden toegepast worden; bovendien zouden de lidstaten die over uitgebreide nationale registers beschikken daar nadeel van ondervinden omdat hun verantwoordelijkheid gemakkelijker valt te bewijzen.5. De lidstaten zouden bereid moeten zijn ook de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek op zich te nemen, indien het bewijs op indicaties berust, wanneer op grond van een algemeen onderzoek naar de situatie van de asielzoeker nagenoeg vaststaat dat de betrokken lidstaat verantwoordelijk is.6. In een geest van loyale samenwerking onderzoeken de lidstaten gezamenlijk aan de hand van alle bewijsmiddelen waarover zij beschikken, met inbegrip van de verklaringen van de asielzoeker, of de verantwoordelijkheid van een lidstaat logischerwijze kan worden vastgesteld.7. De lijsten A en B worden op basis van dergelijke overwegingen opgesteld.Artikel 24 Algemene overwegingen betreffende de lijsten A en B 1. Men heeft de opstelling van twee lijsten van bewijsmiddelen noodzakelijk geacht: de "bewijzen" in de zin van lijst A, de "indicaties" in de zin van lijst B.Deze lijsten staan in bijlage III van dit besluit.2. Lijst A omvat de "bewijzen" die formeel het bewijs leveren van de verantwoordelijkheid uit hoofde van de overeenkomst, voorzover dat bewijs niet wordt ontkracht door een bewijs van het tegendeel (bijvoorbeeld het feit dat de documenten niet authentiek zijn).3. Lijst B is niet limitatief en omvat de bewijsmiddelen die bestaan uit indicaties voor gebruik binnen het kader van de overeenkomst. Het gaat hier om bewijsmiddelen die een louter indicatieve waarde hebben. Indicaties in de zin van lijst B kunnen soms, afhankelijk van de bewijskracht die eraan wordt toegekend, voldoende zijn om de verantwoordelijkheid vast te stellen. Zij zijn in principe weerlegbaar.4. Deze lijsten kunnen op grond van de ervaring worden herzien.5. Het lijkt nuttig te vermelden dat de bewijskracht kan variëren naar gelang van de individuele omstandigheden van ieder individueel geval. Indeling in de categorie "bewijzen" dan wel "indicaties" geschiedt op grond van het bewijsschema. Een vingerafdruk kan bijvoorbeeld een bewijs vormen van het verblijf van een asielzoeker in een lidstaat, terwijl die vingerafdruk slechts als indicatie kan dienen om vast te stellen via welke buitengrens de asielzoeker is binnengekomen.6. Gezien deze differentiatie moeten er voor elk punt van de overeenkomst waarvoor bewijsmiddelen vereist zijn, twee afzonderlijke lijsten worden opgesteld, namelijk een lijst met bewijzen (lijst A) en een andere lijst met indicaties (lijst B). Aldus zijn de bewijsmiddelen naar bewijsschema ingedeeld in bijlage III van dit besluit.7. In diezelfde sfeer is ook de bewijskracht van officiële documenten niet dezelfde bij alle lidstaten. Hetzelfde document kan immers afhankelijk van de lidstaat met een verschillend doel of door verschillende autoriteiten worden opgesteld.Artikel 25 1. Lijst ADe bewijzen van lijst A leveren het formele bewijs dat een lidstaat verantwoordelijk is voor de uitvoering van de asielprocedure, voorzover die bewijzen niet worden weerlegd door een bewijs van het tegendeel (bijvoorbeeld het feit dat het om een vervalst document gaat).De lidstaten zullen met het oog daarop modellen verstrekken van de diverse administratieve documenten op basis van een versie van lijst A. Voorbeelden van de diverse documenten worden gereproduceerd in een gemeenschappelijke gids voor de toepassing van de overeenkomst. Dit kan de doeltreffendheid verhogen en de autoriteiten helpen om eventueel door asielzoekers overgelegde valse documenten als zodanig te onderkennen. Sommige van de in lijst A genoemde bewijsstukken vormen de beste middelen voor de toepassing van artikel 4 en artikel 5, leden 1, 2, 3 en 4, van de overeenkomst.2. Lijst BLijst B behelst indicaties, waarvan de bewijskracht met betrekking tot de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de asielprocedure per geval wordt beoordeeld.Deze indicaties kunnen in de praktijk erg nuttig zijn. Zij kunnen echter ongeacht hun aantal niet gelijkgesteld worden met de bewijsmiddelen van lijst A voor de bepaling van de verantwoordelijkheid van een lidstaat.Zonder een bewijs te zijn kunnen dergelijke gegevens echter wel worden gebruikt om uit te maken bij welke lidstaat in de zin van de overeenkomst de verantwoordelijkheid zou kunnen liggen.Artikel 26 Gevolgen 1. Deze lidstaat zou dan in zijn verschillende fichiers nagaan of hij verantwoordelijk is.2. Indien er meer dan een lidstaat verantwoordelijk is, is het de taak van de lidstaat die het asielverzoek als eerste heeft ontvangen, om na te gaan welke lidstaat de grootste verantwoordelijkheid heeft in de zin van de overeenkomst, zulks volgens het beginsel van artikel 3, lid 2, dat de criteria inzake de verantwoordelijkheid van toepassing zijn in de volgorde waarin zij voorkomen in de tekst.3. Met deze aanpak kan worden voorkomen dat asielzoekers achtereenvolgens van de ene staat naar de andere worden overgedragen, wat de procedures omslachtiger zou maken en de onderzoekstermijnen zou verlengen.4. Met name in het geval dat een asielzoeker, na door verscheidene andere lidstaten op doorreis te zijn geweest, zijn verzoek indient in de laatste lidstaat waar hij zich bevindt, betekent dit dat deze laatste staat er niet mee mag volstaan zonder meer aan te nemen dat de laatste staat van doorreis verantwoordelijk is.5. Wanneer concrete aanwijzingen bestaan dat verscheidene lidstaten verantwoordelijk kunnen zijn, is het de taak van de lidstaat waar het verzoek is ingediend, te trachten vast te stellen welke van die lidstaten - met inachtneming van de in de overeenkomst vastgestelde rangorde van verantwoordelijkheid - verplicht is de asielprocedure uit te voeren.Artikel 27 Aanvaarding van de verantwoordelijkheid op basis van een verklaring van de asielzoeker Onverminderd de voorgaande bepalingen betreffende de bewijsmiddelen kan de verantwoordelijkheid voor de behandeling van een asielverzoek in individuele gevallen worden aanvaard op basis van een coherente, voldoende gedetailleerde en verifieerbare verklaring van de asielzoeker.HOOFDSTUK V INFORMATIE-UITWISSELING Artikel 28 Statistische en individuele informatie 1. De lidstaten gaan over tot een driemaandelijkse statistische informatie-uitwisseling aangaande de praktische implementatie van de overeenkomst door middel van de in bijlage IV van dit besluit opgenomen tabellen.2. De lidstaat waaraan een verzoek als bedoeld in artikel 15 wordt gericht, dient zich tot het uiterste in te spannen om dit verzoek zo mogelijk onmiddellijk en in elk geval binnen één maand te beantwoorden.SLOTBEPALINGEN Artikel 29 Inwerkingtreding Dit besluit treedt heden in werking.Het is van toepassing vanaf 1 september 1997.Gedaan te Brussel, 9 september 1997.Voor het comitéDe VoorzitterM. FISCHBACH(1) PB C 254 van 19. 8. 1997.BIJLAGE I STANDAARDFORMULIER OM TE BEPALEN WELKE LIDSTAAT VERANTWOORDELIJK IS VOOR DE BEHANDELING VAN EEN ASIELVERZOEK >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>BIJLAGE II Model van een voor de overdracht van asielzoekers bestemd doorlaatbewijs DOORLAATBEWIJS >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>BIJLAGE III LIJST A A. BEWIJSMIDDELENI. Vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek1. Legaal verblijf van een in een lidstaat als vluchteling erkend gezinslid (artikel 4)Bewijzen- Schriftelijke bevestiging van de informatie door een andere lidstaat;- registeruittreksels;- verblijfstitel van de houder van de vluchtelingenstatus;- document ter staving van de familierelatie, indien voorhanden;- instemming van de betrokkenen.2. Geldige verblijfstitels (artikel 5, leden 1 en 3) en verblijfstitels die sedert minder dan twee jaar (en sedert de inwerkingtreding van de Overeenkomst) verlopen zijn (artikel 5, lid 3)Bewijzen- Verblijfstitel;- uittreksel uit het vreemdelingenregister of uit soortgelijke registers;- rapportage/bevestiging van de informatie door de lidstaat die de verblijfstitel heeft afgegeven.3. Geldige visa (artikel 5, leden 2 en 3) en visa die sedert minder dan zes maanden (en sedert de inwerkingtreding van de Overeenkomst) verlopen zijn (artikel 5, lid 4)Bewijzen- Afgegeven visum (geldig of verlopen, naar gelang van het geval);- uittreksel uit het vreemdelingenregister of uit soortgelijke registers;- rapportage/bevestiging van de informatie door de lidstaat die het visum heeft afgegeven.4. Illegale binnenkomst (artikel 6, eerste alinea) en legale binnenkomst op het grondgebied via een buitengrens (artikel 7, lid 1)Bewijzen- Inreisstempel in een vals of vervalst paspoort;- uitreisstempel van een aan een lidstaat grenzende staat, rekening houdend met de reisroute van de asielzoeker en de datum van grensoverschrijding;- vervoerbewijs aan de hand waarvan de inreis via een buitengrens formeel kan worden vastgesteld;- inreisstempel of soortgelijke aantekening in een reisdocument.5. Uitreis uit het grondgebied van de lidstaten (artikel 3, lid 7)Bewijzen- Uitreisstempel;- registeruittreksels van derde staten (bewijs van het verblijf);- vervoerbewijs aan de hand waarvan de inreis via een buitengrens formeel kan worden vastgesteld;- rapportage/bevestiging door de lidstaat via welke de asielzoeker het grondgebied van de lidstaten verlaten heeft;- stempel van een aan een lidstaat grenzende derde staat, rekening houdend met de reisroute van de asielzoeker en de datum van grensoverschrijding.6. Verblijf in de lidstaat waar de asielzoeker zijn verzoek heeft ingediend, van ten minste zes maanden vóór de indiening van het verzoek (artikel 6, tweede alinea)BewijzenOfficiële bewijsmiddelen die, conform de nationale wetgeving, staven dat de vreemdeling ten minste gedurende zes maanden vóór de indiening van zijn asielverzoek in de lidstaat heeft verbleven.7. Ogenblik van indiening van het asielverzoek (artikel 8)Bewijzen- Door de asielzoeker ingediend formulier;- door de autoriteiten opgesteld proces-verbaal;- bij de indiening van een asielverzoek genomen vingerafdrukken;- uittreksels uit registers en soortgelijke bestanden;- schriftelijk verslag van de autoriteiten als bewijs van indiening van een asielverzoek.II. Verplichting tot overname of terugname door de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek1. Lopende of vroegere asielverzoeken (artikel 10, lid 1, onder c), d) en e))Bewijzen- Door de asielzoeker ingediend formulier;- door de autoriteiten opgesteld proces-verbaal;- bij de indiening van een asielverzoek genomen vingerafdrukken;- uittreksels uit registers en soortgelijke bestanden;- schriftelijk verslag van de autoriteiten als bewijs van indiening van een asielverzoek.2. Uitreis uit het grondgebied van de lidstaten (artikel 10, lid 3)Bewijzen- Uitreisstempel;- registeruittreksels van de derde staat (bewijs van het verblijf);- stempel van een aan een lidstaat grenzende derde staat, rekening houdend met de reisroute van de asielzoeker en de datum van grensoverschrijding;- schriftelijk bewijs van de autoriteiten ter staving van de daadwerkelijke verwijdering van de vreemdeling.3. Verwijdering van het grondgebied van de lidstaten (artikel 10, lid 4)Bewijzen- Schriftelijk bewijs van de autoriteiten ter staving van de daadwerkelijke verwijdering van de vreemdeling;- uitreisstempel;- bevestiging van de informatie over de verwijdering door de derde staat.LIJST B B. INDICATIEVE ELEMENTENI. Vaststelling van de staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek1. Legaal verblijf van een in een lidstaat als vluchteling erkend gezinslid (artikel 4)Indicaties (1)- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR.2. Geldige verblijfstitels (artikel 5, leden 1 en 3) of verblijfstitels die sedert minder dan twee jaar (en sedert de inwerkingtreding van de Overeenkomst) verlopen zijn (artikel 5, lid 4)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door de lidstaat die de verblijfstitel niet heeft afgegeven;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.3. Geldige visa (artikel 5, leden 2 en 3) en visa die sedert minder dan zes maanden (en sedert de inwerkingtreding van de Overeenkomst) verlopen zijn (artikel 5, lid 4)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door de lidstaat die de verblijfstitel niet heeft afgegeven;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.4. Illegale binnenkomst (artikel 6, eerste alinea) en legale binnenkomst op het grondgebied via een buitengrens (artikel 7, lid 1)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door een andere lidstaat of door een derde staat;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- vingerafdrukken, behalve wanneer de autoriteiten deze hebben moeten nemen bij overschrijding van de buitengrens; in dat geval gelden de vingerafdrukken als bewijs in de zin van lijst A;- vervoerbewijzen;- hotelrekeningen;- toegangsbewijzen voor openbare of particuliere instellingen in de lidstaten;- afspraakkaarten voor arts/tandarts enz.;- gegevens die aantonen dat de asielzoeker gebruik heeft gemaakt van de diensten van een mensensmokkelaar of een reisbureau;- enz.5. Uitreis uit het grondgebied van de lidstaten (artikel 3, lid 7)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door een andere lidstaat;- ad artikel 3, lid 7, en artikel 10, lid 3: uitreisstempel, indien de asielzoeker het grondgebied van de lidstaten gedurende ten minste drie maanden heeft verlaten;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- vingerafdrukken, behalve wanneer de autoriteiten deze hebben moeten nemen bij overschrijding van de buitengrens; in dat geval gelden de vingerafdrukken als bewijs in de zin van lijst A;- vervoerbewijzen;- hotelrekeningen;- afspraakkaarten voor arts/tandarts enz.;- gegevens die aantonen dat de asielzoeker gebruik heeft gemaakt van de diensten van een mensensmokkelaar of een reisbureau;- enz.6. Verblijf in de lidstaat waar de asielzoeker zijn verzoek heeft ingediend, van ten minste zes maanden vóór de indiening van het verzoek (artikel 6, tweede alinea)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- gedoogdenverklaring;- vingerafdrukken, behalve wanneer de autoriteiten deze hebben moeten nemen bij overschrijding van de buitengrens; in dat geval gelden de vingerafdrukken als bewijs in de zin van lijst A;- vervoerbewijzen;- hotelrekeningen;- afspraakkaarten voor arts/tandarts enz.;- gegevens die aantonen dat de asielzoeker gebruik heeft gemaakt van de diensten van een mensensmokkelaar of een reisbureau;- enz.7. Ogenblik van indiening van het asielverzoek (artikel 8)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- rapportage/bevestiging van de informatie door een andere lidstaat.II. Verplichting tot overname of terugname door de lidstaat die verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek1. Lopende of vroegere asielverzoeken (artikel 10, lid 1, onder c), d) en e))Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door een andere lidstaat.2. Uitreis uit het grondgebied van de lidstaten (artikel 10, lid 3)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- rapportage/bevestiging van de informatie door een andere lidstaat;- uitreisstempel, indien de asielzoeker het grondgebied van de lidstaten gedurende ten minste drie maanden heeft verlaten;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- vingerafdrukken, behalve wanneer de autoriteiten deze hebben moeten nemen bij overschrijding van de buitengrens; in dat geval gelden de vingerafdrukken als bewijs in de zin van lijst A;- vervoerbewijzen;- hotelrekeningen;- afspraakkaarten voor arts/tandarts enz.;- gegevens die aantonen dat de asielzoeker gebruik heeft gemaakt van de diensten van een mensensmokkelaar of een reisbureau;- enz.3. Verwijdering van het grondgebied van de lidstaten (artikel 10, lid 4)Indicaties- Verklaringen van de asielzoeker;- rapportage/bevestiging van de informatie door een internationale organisatie, zoals bijvoorbeeld het UNHCR;- uitreisstempel, indien de asielzoeker het grondgebied van de lidstaten gedurende ten minste drie maanden heeft verlaten;- rapportage/bevestiging van de informatie door gezinsleden, reisgenoten enz.;- vingerafdrukken, behalve wanneer de autoriteiten deze hebben moeten nemen bij overschrijding van de buitengrens; in dat geval gelden de vingerafdrukken als bewijs in de zin van lijst A;- vervoerbewijzen;- hotelrekeningen;- afspraakkaarten voor arts/tandarts enz.;- gegevens die aantonen dat de asielzoeker gebruik heeft gemaakt van de diensten van een mensensmokkelaar of een reisbureau;- enz.(1) Steeds in combinatie met een bewijs in de zin van lijst A.BIJLAGE IV TABEL 1 Overdrachtsverzoeken (personen) door (lidstaat) in (driemaandelijkse periode) aan andere lidstaten >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>TABEL 2 Overdrachtsverzoeken (personen) door (lidstaat) in (driemaandelijkse periode) aan andere lidstaten >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>TABEL 3 Gemiddelde antwoordtermijnen van overdrachtsverzoeken (driemaandelijkse periode) >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>TABEL 4 Totaal aantal asielverzoeken (driemaandelijkse periode) >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Statistische gegevens inzake de toepassing van de Overeenkomst van Dublin >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>


Avis juridique important

|

31999D0630

1999/630/EG, EGKS, Euratom: Besluit van de Raad van 13 september 1999 houdende benoeming van de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie

Publicatieblad Nr. L 248 van 21/09/1999 blz. 0034 - 0034

BESLUIT VAN DE RAADvan 13 september 1999houdende benoeming van de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie(1999/630/EG, EGKS, Euratom)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 207, lid 2,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en met name op artikel 30, lid 2,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 121, lid 2,Overwegende dat moet worden overgegaan tot de benoeming van de plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie,BESLUIT:Artikel 1De heer Pierre De Boissieu wordt benoemd tot plaatsvervangend secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie voor een periode van vijf jaar vanaf 18 oktober 1999.Artikel 2Dit besluit zal ter kennis van de heer Pierre De Boissieu worden gebracht door de voorzitter van de Raad.Het zal tevens worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 13 september 1999.Voor de RaadDe voorzitterT. HALONEN


Avis juridique important

|

31994D0844

94/844/EG: Beschikking van de Commissie van 19 december 1994 tot vaststelling van de specifieke gemeenschappelijke programma's voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren, die de preferentiële regelingen, de controle van containers, de behandeling onder douanetoezicht en de douane-entrepots bestrijken (Matthaeus-programma)

Publicatieblad Nr. L 352 van 31/12/1994 blz. 0029 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 16 Deel 3 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 16 Deel 3 blz. 0003

>BESLUIT>BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE van 19 december 1994 tot vaststelling van de specifieke gemeenschappelijke programma's voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren, die de preferentiële regelingen, de controle van containers, de behandeling  onder douanetoezicht en de douane-entrepots bestrijken (Matthaeus-programma) (94/844/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,  Gelet op Beschikking 91/341/EEG van de Raad van 20 juni 1991 tot vaststelling van een communautair actieprogramma voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren (Matthaeus-programma) (1), inzonderheid op het bepaalde in artikel 9,  Overwegende dat volgens artikel 4, onder c), van Beschikking 91/341/EEG de Commissie wordt belast met de taak gemeenschappelijke programma's voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren vast te stellen;  Overwegende dat deze gemeenschappelijke programma's onontbeerlijk zijn om de doeleinden van het Matthaeus-programma te bereiken, en met name het doel van uniforme toepassing van het communautaire recht aan de buitengrenzen van de Gemeenschap;  Overwegende dat deze gemeenschappelijke programma's nodig zijn, gezien de diversiteit van het thans aan de douanescholen van de Lid-Staten gegeven onderricht;  Overwegende dat de Commissie bij Beschikking 92/39/EEG (2) reeds een gemeenschappelijk programma voor de beroepsopleiding van douaneambtenaren in eerste opleiding heeft vastgesteld;  Overwegende dat door het onderricht aan de douanescholen in de specifieke gemeenschappelijke programma's voor een voortgezette en gespecialiseerde opleiding naast het initiële gemeenschappelijk programma, de invoering van dezelfde douaneopleiding in de  gehele Gemeenschap zal voortschrijden;  Overwegende dat deze specifieke gemeenschappelijke programma's zijn bestemd voor ambtenaren die reeds over beroepservaring beschikken;  Overwegende dat de Commissie bij Beschikking 93/15/EEG (3) reeds drie specifieke gemeenschappelijke programma's voor een voortgezette en gespecialiseerde opleiding heeft vastgesteld met betrekking tot de actieve veredeling, de tijdelijke invoer en het  douanevervoer;  Overwegende dat vier andere specifieke gemeenschappelijke programma's nodig zijn met betrekking tot de preferentiële regelingen, de controle van containers, de behandeling onder douanetoezicht en de douane-entrepots;  Overwegende dat deze noodzaak ontstaat uit enerzijds het economisch belang van de preferentiële regelingen, de behandeling onder douanetoezicht en de douane-entrepots en anderzijds de noodzaak van fraudebestrijding, meer bepaald op het gebied van  containers;  Overwegende dat het onderricht van deze programma's bijdraagt tot een uniforme toepassing van de douaneregelingen in de Gemeenschap en tevens de goede werking van de interne markt waarborgt;  Overwegende dat de ambtenaren die in deze specifieke gemeenschappelijke programma's zullen worden onderricht, deze uit hoofde van hun beroepservaring ten volle zullen kunnen benutten en aldus in de toekomst voor een betere toepassing van de  communautaire douanerechtregels en voor een efficiëntere fraudebestrijding zorg zullen kunnen dragen;  Overwegende dat de in deze beschikking vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité Matthaeus,  HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN:   Artikel 1  Aan de douanescholen van de Lid-Staten worden twee voor douaneambtenaren bestemde specifieke gemeenschappelijke programma's, hierna  "specifieke programma's" genoemd, ingevoerd, waarvan de inhoud in de bijlagen I, II, III en IV nader is  omschreven.   Artikel 2  In de zin van deze beschikking wordt verstaan onder:  1.  "douaneschool": elke instelling waar aan douaneambtenaren in verband met hun beroepsopleiding onderricht wordt gegeven;  2.  "ambtenaren die reeds over beroepservaring beschikken": de ambtenaren die reeds een initiële opleiding hebben genoten in de zin van artikel 2, punt 2, van Beschikking 92/39/EEG of, bij ontstentenis daarvan, de ambtenaren die op douanegebied  voldoende algemene kennis bezitten om de in de specifieke programma's behandelde onderwerpen te kunnen uitdiepen.   Artikel 3  De specifieke programma's zijn bestemd voor douaneambtenaren die belast zijn met de toepassing van het door deze programma's bestreken gedeelte van het communautaire recht of van de fraudebestrijding inzake containers, en reeds over  beroepservaring beschikken, ongeacht de plaats waar zij werkzaam zijn.   Artikel 4  Het onderricht in de specifieke programma's wordt over een gepaste periode gespreid, zodat de ambtenaren die de opleiding hebben genoten, volledig operationeel zijn om naderhand de betrokken regelingen toe te passen.   Artikel 5  Elke Lid-Staat deelt aan de Commissie de regelingen en de wijze van uitvoering mede die voor de toepassing van de specifieke programma's zijn vastgesteld.   Artikel 6  De toepassing van de specifieke programma's vormt geen beletsel voor de toepassing, in douanescholen, van bijkomende nationale programma's.   Artikel 7  Deze beschikking is van toepassing met ingang van 1 januari 1995.   Artikel 8  Deze beschikking is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 19 december 1994.  Voor de Commissie Christiane SCRIVENER Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 187 van 13. 7. 1991, blz. 41.  (2) PB nr. L 16 van 23. 1. 1992, blz. 14.  (3) PB nr. L 10 van 16. 1. 1993, blz. 19.      BIJLAGE I   Specifiek programma: preferentiële regelingen (oorsprong van goederen)  1. ALGEMEEN Bepalingen betreffende de douaneschuld in de preferentiële regelingen; heffingsgrondslagen voor de vaststelling van het juiste douanerecht.  2. PREFERENTIËLE REGELINGEN VAN DE GEMEENSCHAP MET DERDE LANDEN OF GROEPEN VAN LANDEN 2.1. Overzicht van de preferentiële systemen en hun rechtsgrondslagen, zoals voorzien in de akkoorden of autonome akten van de Gemeenschap:  EEG/landen van Centraal- en Oost-Europa; EEG/Turkije; EEG/EVA (EER); landen van het Middellandse-Zeegebied; EEG/ACS-Staten; LGO; SAP.  2.2. Toepassingsveld van de preferentiële regeling aangevraagd voor de goederen.  Voorwaarden voor de toekenning van preferenties in de diverse preferentiële stelsels.  Criteria voor de toepassing van een preferentieel regime: oorsprong en vrij verkeer (Turkije).  Betekenis en omschrijving van de begrippen  "goederen in het vrije verkeer" en  "goederen van oorsprong" als criteria voor de toekenning van preferenties.  3. VASTSTELLING VAN DE OORSPRONG VAN GOEDEREN 3.1. Rechtsgrondslagen voor het vaststellen van de oorsprong van goederen die voor preferenties in aanmerking komen (protocollen betreffende de oorsprong van de diverse conventionele preferentiële stelsels, gemeenschappelijk douanewetboek (artikel 27)  en de toepassingsbepalingen daarbij (artikel 66 en volgende)).  Toepassing van het gemeenschappelijk douanewetboek (artikel 22 tot en met artikel 26) en de toepassingsbepalingen daarbij betreffende EEG-oorsprong; toepassingsgebied van deze teksten (bepalingen betreffende de buitenlandse handel); vaststelling van de  oorsprong overeenkomstig het gemeenschappelijk douanewetboek (artikel 22 tot en met artikel 26) en de toepassingsbepalingen daarbij (artikel 23 en artikel 24 van het gemeenschappelijk douanewetboek en artikel 35 tot en met artikel 65 van de  toepassingsbepalingen); belangrijkste bijzondere criteria voor het vaststellen van de oorsprong in het kader van de preferentiële regelingen.  3.2. Criteria voor het vaststellen van de oorsprong in het kader van de preferentiële regelingen (protocollen betreffende de oorsprong; gemeenschappelijk douanewetboek (artikel 27, onder b)) en de toepassingsbepalingen daarbij (artikel 66 en volgende)).   3.2.1. Territorialiteitsbeginsel voor de bewerkingen voor het verkrijgen van goederen van oorsprong.  3.2.2. Interpretatie van het begrip  "geheel en al verkregen" ten aanzien van goederen welke in een voor preferenties in aanmerking komend land zijn verkregen.  3.2.3. Interpretatie van het begrip  "toereikende be- of verwerking" van goederen in een land dat voor preferenties in aanmerking komt (verandering van tariefpost, lijst van be- of verwerkingen die goederen het karakter van produkt van oorsprong  verlenen, bij voorbeeld percentage van de waarde, specifieke bewerking, minimale bewerkingen, goederen aangeboden als assortimenten, enz.).  3.2.4. Cumulregels 4. RECHTSTREEKS VERVOER 5. NO-DRAWBACKREGEL (EEG-TURKIJE, EVA, ISRAËL, FAEROER-EILANDEN) 6. DOCUMENTEN TEN BEWIJZE VAN DE OORSPRONG 6.1. Formele bewijzen van oorsprong in het kader van de diverse preferentiële stelsels (EUR 1, EUR 2, FORM A, FORM APR, verklaring op de factuur). Vereenvoudigde formaliteiten voor  "toegelaten afzenders". Bijzondere bepalingen betreffende het  reizigersverkeer en kleine zendingen.  6.2. Afleveren van certificaten van oorsprong.  6.2.1. Bevoegde kantoren.  6.2.2. Goedkeuring van voorafgaande invoer (leveranciersverklaring INF 4, Verordening (EEG) nr.3351/83 van de Raad (1)).  6.2.3. Afgifte achteraf.  6.2.4. Duplicata.  6.2.5. Vervanging van certificaten.  6.3. Overlegging en aanvaarding van documenten ten bewijze van de oorsprong.  6.3.1. Controle van overgelegde documenten ten bewijze van de oorsprong (termijn voor de overlegging, nakoming van de verbintenis, wederzijdse bijstand, verzoeken tot nasporing).  6.3.2. Overlegging a posteriori van documenten ten bewijze van de oorsprong.   (1) PB nr. L 339 van 5. 12. 1983, blz. 19.      BIJLAGE II   Specifiek programma: Controle van containers  1. ALGEMEEN 1.1. Achtergrond.  1.2. Internationale overeenkomst voor veilige containers van 1972.  1.3. Technische terminologie en constructie van containers.  1.4. Soorten containers.  1.5. Codering, identificering en markering.  1.6. Tijdelijke invoer voor containers (zie het specifieke programma voor tijdelijke invoer, aangenomen bij Beschikking 93/15/EEG van de Commissie).  1.7. Vervoer van containers en vereenvoudigde procedures bij vertrek en aankomst.  2. ORGANISATIE VAN VERVOER MET CONTAINERS 2.1. Logistiek. Modaliteiten.  2.2. Maritieme en havenberoepen.  2.3. Verantwoordelijkheid.  2.4. Vervoercontracten.  2.5. Soorten goederen.  2.6. Documenten - connossement - manifest.  3. FRAUDULEUS GEBRUIK VAN CONTAINERS 3.1. Kosten en technische beperkingen van het fysiek onderzoek.  3.2. Belangrijkste frauderisico's:  - aangifte van een verkeerde waarde (transportkosten, verzekering, enz.) - aangifte van een verkeerde waarde (gewicht, enz.) - geheime ladingen (met name drugs).  3.3. Fraudemethodes inzake geheime ladingen.  4. FRAUDEBESTRIJDING (drugsbestrijding inbegrepen) 4.1. Administratief onderzoek.  4.1.1. Onderzoek of de verschillende bij de aangifte gevoegde documenten overeenstemmen (facturen, laadlijsten, enz.) 4.1.2. Analyse van het vervoer:  - onderzoek van het afgelegde traject - eigenaars, tussenpersonen.  4.1.3. Methodologie voor steekproeven.  4.1.4. Fraudebestrijding en internationale samenwerking:  - SCENT (System Customs Enforcement Network) - nationale en internationale organisaties (Gendarmerie, Interpol, Zollkriminalamt, enz.) - boodschappen van de Gemeenschap in het kader van de wederzijdse bijstand.  4.2. Fysieke verificatie.  4.2.1. Fysiek onderzoek.  4.2.1.1. Inwendig en uitwendig onderzoek van de containers en grondige controle van de goederen.  4.2.1.2. Controle bij vertrek.  4.2.1.3. Controle bij aankomst.  4.2.1.4. Uitstel van de controle.  4.2.1.5. Aanvullende controle.  4.2.1.6. Kosten bij fysieke controle.  4.2.1.7. Te nemen veiligheidsmaatregelen.  4.2.2. Onderzoek naar geheime ladingen.  4.2.2.1. Onderzoek van de containers op een daartoe geschikte plaats.  4.2.2.2. Te nemen veiligheidsmaatregelen.  4.2.2.3. Identificatie van containers.  4.2.2.4. Uitwendige controle. Bijzondere aandacht voor frauduleuze praktijken in verband met veranderingen aan de containers - geheime bergplaatsen, verzegeling, enz.  4.2.2.5. Inwendige controle 4.2.2.6. Controle van de lading.  4.2.2.7. Teamwork.     BIJLAGE III   Specifiek programma: behandeling onder douanetoezicht  1. RECHTSGROND EN BEGRIPSOMSCHRIJVINGEN 2. VOORWAARDEN VOOR HET GEBRUIK VAN HET STELSEL 2.1. Gevallen waarin de regeling behandeling onder douanetoezicht kan worden toegepast (communautair Douanewetboek, artikel 131).  2.2. Voorwaarden (economische en andere). Zie communautair Douanewetboek, artikel 133.  2.3. Afgifte van een vergunning en termijn waarbinnen de behandelde goederen onder een douaneregeling dienen te worden gebracht.  3. DOUANEFORMALITEITEN 3.1. Plaatsing onder het stelsel:  - aangifte - zekerheidstelling.  3.2. Beëindiging van het stelsel:  - toegelaten nieuwe bestemming - in het vrije verkeer brengen van de goederen.  3.3. Vaststelling van de douaneschuld (communautair Douanewetboek, artikel 135); toepassing van douanevoorschriften (communautair Douanewetboek, artikel 136) en niet-toepassing van handelspolitieke maatregelen (communautair Duanewetboek, artikel 130).  4. TOEZICHT OP HET GEBRUIK VAN HET STELSEL (uitsluitend behandeling onder douanetoezicht, geen aangifte ten verbruike) 4.1. Opneming van de goederen en controle van de documenten.  4.2. Uitwisseling van informatie tussen de Commissie en de Lid-Staten.     BIJLAGE IV   Specifiek programma: het douane-entrepot  INLEIDING Begripsomschrijving 1. HET DOUANE-ENTREPOT 1.1. Algemeen - inleiding - onderscheid tussen entrepot en stelsel 1.1.1. Rechtsgrondslag: communautair Douanewetboek, artikelen 98 tot en met 113; toepassingsbepalingen, artikelen 503 tot en met 548.  1.1.2. Beginselen:  - opslagfunctie - verschil met tijdelijke opslag - onbeperkte opslagduur - toelating van alle goederen uit derde landen (behoudens uitzonderingen in verband met de openbare orde, de openbare veiligheid en de goede zeden).  1.1.3. Betrokkenen:  - de entrepositaris (entrepothouder) - de entreposeur.  1.2. Soorten entrepots.  1.2.1. Publieke entrepots: A - B - F.  1.2.2. Particuliere entrepots: types C - D - E.  1.3. Voorwaarden voor het verkrijgen van een vergunning tot exploitatie van een entrepot.  1.3.1. Economische behoefte aan opslag als motivering.  1.3.2. Persoonlijke voorwaarden.  1.3.3. Goedkeuring van de lokaliteiten (behalve voor het type E).  1.3.4. Afgifte van een vergunning.  1.3.5. Zekerheidstelling.  1.3.6. Voorraadadministratie.  2. GEBRUIK VAN HET STELSEL VOOR NIET-COMMUNAUTAIRE GOEDEREN 2.1. Formaliteiten bij de plaatsing van goederen onder het stelsel en bij het beëindigen daarvan.  2.1.1. Plaatsing onder het stelsel van douane-entrepots:  - normale procedure - vereenvoudigde procedure:  - onvolledige aangifte - vereenvoudigde aangifteprocedure - domiciliëringsprocedure.  2.1.2. Beëindiging van het stelsel:  - douanebestemmingen waardoor het stelsel wordt beëindigd - procedures - normale procedure - vereenvoudigde procedure - onvolledige aangifte - vereenvoudigde aangifteprocedure - domiciliëringsprocedure.  2.2. Faciliteiten: aan de vergunning verbonden voorwaarden.  2.2.1. Gezamenlijke opslag van goederen met verschillende douanestatus.  2.2.2. Gebruikelijke behandelingen.  2.2.3. Tijdelijke uitslag.  2.2.4. Overbrenging van goederen naar een ander entrepot zonder dat de toepassing van het stelsel wordt beëindigd.  3. OPSLAG VAN COMMUNAUTAIRE LANDBOUWGOEDEREN IN EEN DOUANE-ENTREPOT 3.1. Plaatsing onder het stelsel.  3.2. Voorraadadministratie.  3.3. Behandelingen.  3.4. Beëindiging.  3.5. Niet-aanvaarding en ongeldigverklaring van aangiften.  4. OPSLAG VAN GOEDEREN IN EEN DOUANE-ENTREPOT ZONDER DAT DEZE ONDER HET STELSEL WORDEN GEPLAATST 4.1. Niet-communautaire goederen die met het oog op plaatsing onder een andere regeling dan het stelsel van doaune-entrepots worden ingevoerd.  4.2. Communautaire goederen, andere dan landbouwgoederen.  4.3. Voor verwerking bestemde communautaire landbouwgoederen.  5. CONTROLES 5.1. Controle van de voorraadadministratie:  - controle op de overeenstemming - maandstaten.  5.2. Fysieke controle van goederen en voorraden.  5.3. Controle op het gebruik van het stelsel en van de verleende faciliteiten (zie punt 2.2).  5.4. Opstellen van controleplannen.


title: 78/900/EEG: Besluit van de Raad van 30 oktober 1978 tot het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1963) (2e EOF) voor het begrotingsjaar 1976

text:
Nr. L 316/34                          Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                         10 . 11 . 78
                                                BESLUIT VAN DE RAAD
                                                    van 30 oktober 1978
               tot het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de
               verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963) (2e EOF) voor het
                                                     begrotingsjaar 1976
                                                        (78/900/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                          Overwegende dat de ontvangsten betreffende het be
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese              grotingsjaar 1976 bestonden uit bijdragen van de Lid
Economische Gemeenschap,                                         staten, welke 730 000 000,00 Europese rekeneenheden
                                                                 beliepen, en uit diverse eigen inkomsten van het
Gelet op de Associatieovereenkomst tussen de Euro               Fonds ;
pese Economische Gemeenschap en de met deze
Gemeenschap geassocieerde Afrikaanse Staten en Ma               Overwegende dat krachtens bovenbedoeld besluit van
dagaskar (1), ondertekend te Jaoende op 20 juli 1963,            de Raad van 30 mei 1972 een bedrag van
Gelet op Besluit 64/349/EEG van de Raad van 25 fe               10 553 354,69 Europese rekeneenheden als saldo is
bruari 1964 inzake de associatie van landen en gebie            overgeboekt van het le Fonds naar het 2e EOF ;
den overzee met de Europese Economische Gemeen                  Overwegende dat er een voorschot van 30 274 1 20,34
schap (2),                                                       Europese rekeneenheden is gestort in het Europees
Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financie             Ontwikkelingsfonds (1975) (4e EOF);
ring en het beheer van de steun van de Gemeen                   Overwegende dat over het geheel genomen de uitvoe
schap (3), ondertekend te Jaoende op 20 juli 1963, in           ring van de verrichtingen van het Europees Ontwikke
zonderheid op artikel 17,                                        lingsfonds (1963) (2e EOF) tijdens het begrotingsjaar
Gelet op het Financieel Reglement van het Europees               1976 door de Commissie zodanig is geweest dat haar
Ontwikkelingsfonds ingesteld bij het Intern Akkoord              kwijting dient te worden verleend voor de uitvoering
betreffende de financiering en het beheer van de                 van deze verrichtingen,
steun van de Gemeenschap (4), inzonderheid op de ar
tikelen 7 en 8,                                                  BESLUIT :
Gelet op het besluit van de Raad van 30 mei 1972 be
                                                                                Artikel 1
treffende de overboeking en de aanwending van de
saldi van het Fonds voor de ontwikkeling van de lan             De Raad stelt de jaarrekening van het Europees Ont
den en gebieden overzee, ingesteld bij de aan het Ver           wikkelingsfonds ( 1963) (2e EOF) op 31 december
drag tot oprichting van de Europese Economische                   1976 als volgt vast :
Gemeenschap gehechte Toepassingsovereenkomst,
                                                                 Ontvangsten op een bedrag van
Gezien de jaarrekening en de balans betreffende de               740 638 508,73 Europese rekeneenheden,
verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds                Uitgaven (betalingen) op een bedrag van
( 1963) (2e EOF), die op 31 december 1976 zijn vastge           698 080 435,55 Europese rekeneenheden.
steld (5),
Gezien het verslag van de Controlecommissie over de                                     Artikel 2
rekeningen van het begrotingsjaar 1976, waaraan de
antwoorden zijn gehecht die door de Commissie zijn               De Raad verleent de Commissie kwijting inzake de uit
gegeven op de opmerkingen van de Controlecommis                 voering van de verrichtingen van het Europees Ont
sie,                                                             wikkelingsfonds ( 1963) (2e EOF) voor het begrotings
                                                                 jaar 1976.
Gezien de resolutie van het Europese Parlement van 4
juli 1978,
Eraan herinnerend dat volgens ' de bepalingen die van            Gedaan te Luxemburg, 30 oktober 1978 .
toepassing zijn op de uitvoering van het Europees Ont
                                                                                Voor de Raad
wikkelingsfonds ( 1963) (2e EOF), alleen de Raad, die
besluit met gekwalificeerde meerderheid van stem                                            De Voorzitter
men, de Commissie kwijting verleent voor het finan
ciële beheer van het Fonds,                                                                     J. ERTL
(!) PB  nr. 93 van 11 . 6. 1964, blz: 1431 /64.
(2) PB  nr. 93 van 11 . 6. 1964, blz. 1472/64.
(3) PB  nr. 93 van 11 . 6. 1964, blz. 1493/64.
(4) PB  nr. 93 van 11 . 6. 1964, blz. 1498/64.
(5) PB nr. C 254 van 24. 10. 1977.


title: 2012/380/EU: Besluit van de Raad van 22 september 2011 betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Australië inzake de verwerking en doorgifte van persoonsgegevens van passagiers (PNR) door luchtvaartmaatschappijen aan de Australische dienst Douane en grensbescherming

text:
               14.7.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 186/2

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 22 september 2011
   betreffende de ondertekening, namens de Unie, van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Australië inzake de verwerking en doorgifte van persoonsgegevens van passagiers (PNR) door luchtvaartmaatschappijen aan de Australische dienst Douane en grensbescherming
   (2012/380/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 1, onder d), en artikel 87, lid 2, onder a), in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 2 december 2010 heeft de Raad een besluit vastgesteld waarbij de Commissie wordt gemachtigd om namens de Unie onderhandelingen te openen over een overeenkomst met Australië inzake de doorgifte en het gebruik van PNR-gegevens met het oog op het voorkomen en bestrijden van terrorisme en andere ernstige grensoverschrijdende criminaliteit.

               (2)

               De onderhandelingen over de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Australië inzake de verwerking en doorgifte van persoonsgegevens van passagiers (PNR) door luchtvaartmaatschappijen aan de Australische dienst Douane en grensbescherming („de overeenkomst”) hebben plaatsgevonden. De onderhandelingen werden succesvol afgesloten met de parafering van de overeenkomst.

               (3)

               De overeenkomst dient te worden ondertekend onder voorbehoud van sluiting op een later tijdstip, en de aan de slotakte bij de overeenkomst gehechte verklaring dient te worden goedgekeurd.

               (4)

               De overeenkomst eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie („het handvest”) zijn neergelegd, met name het recht op eerbiediging van het privéleven en het familie- en gezinsleven, overeenkomstig artikel 7 van het handvest, het recht op de bescherming van persoonsgegevens, overeenkomstig artikel 8 van het handvest, en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht, overeenkomstig artikel 47 van het handvest. De overeenkomst dient te worden toegepast overeenkomstig die rechten en beginselen.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 3 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, hebben deze lidstaten kennis gegeven van hun wens deel te nemen aan de aanneming en toepassing van dit besluit.

               (6)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gehechte Protocol betreffende de positie van Denemarken, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van dit besluit, en derhalve is de overeenkomst niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt namens de Unie machtiging verleend voor de ondertekening van de Overeenkomst tussen de Europese Unie en Australië inzake de verwerking en doorgifte van persoonsgegevens van passagiers (PNR) door luchtvaartmaatschappijen aan de Australische dienst Douane en grensbescherming („de overeenkomst”), onder voorbehoud van de sluiting van de overeenkomst (1).
   Artikel 2
   De aan de slotakte bij de overeenkomst gehechte verklaring wordt namens de Unie goedgekeurd.
   Artikel 3
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de personen aan te wijzen die bevoegd zijn de overeenkomst namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 22 september 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. MILLER

      (1)  De tekst van de overeenkomst wordt bekendgemaakt tezamen met het besluit betreffende de sluiting van de overeenkomst.


title: Besluit van de Raad van 20 september 1977 tot verlenging van Besluit 77/473/EEG, Euratom, EGKS van 18 juli 1977 houdende bepaling van het tot aanstelling bevoegde gezag voor het personeel van de Controlecommissie en van de Financiële Commissaris van de EGKS

text:
23 . 9 . 77                           Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                           Nr. L 244/ 17
                                                                II
                      (besluiten waarvan de publikatie niet voorwaarde is voor de toepassing)
                                                            RAAD
                                                  BESLUIT VAN DE RAAD
                                                    van 20 september 1977
               tot verlenging van Besluit 77/473/EEG, Euratom , EGKS van 18 juli 1977 houden
               de bepaling van het tot aanstelling bevoegde gezag voor het personeel van de
                     Controlecommissie en van de Financiële Commissaris van de EGKS
                                                 (77/ 599/ EEG, Euratom, EGKS)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,                            BESLUIT :
Gelet op artikel 2 van het Statuut van de ambtenaren
van de Gemeenschappen en artikel 6 van de regeling                                        Enig artikel
welke van toepassing is op de andere personeelsleden ,
                                                                    Artikel 2, tweede alinea , van Besluit 77/473 / EEG ,
Overwegende dat de leden van de Rekenkamer vol
gens artikel 206, lid 4, van het Verdrag tot oprichting             Euratom , EGKS van 18 juli 1977 wordt als volgt gele
                                                                    zen :
van de Europese Economische Gemeenschap door de
Raad, met eenparigheid van stemmen , na raadpleging                     „ Het is van toepassing tot en met de installatie van
van de Vergadering worden benoemd ;                                     de leden van de Rekenkamer en uiterlijk tot en
                                                                        met 31 oktober 1977 .".
Overwegende dat deze raadpleging nog enige tijd
vergt ;
Overwegende dat de geldigheidsduur van het besluit
van 18 juli 1977 houdende bepaling van het tot aan                 Gedaan te Brussel, 20 september 1977 .
stelling bevoegde gezag voor het personeel van de
Controlecommissie en van de Financiële Commissaris
                                                                                Voor de Raad
van de EGKS (') derhalve met één maand moet wor
den verlengd na het verstrijken van het mandaat van                                               De Voorzitter
de leden van deze Commissie en van deze Commissa
ris ,                                                                                H. SIMONET
(') PB nr . L 189 van 29 . 7 . 1977 , blz . 44 .


Avis juridique important

|

31985D0274

85/274/EEG: Besluit van de Raad van 4 juni 1985 tot herziening van de bedragen voor de schriftelijke bewijsstukken als bedoeld in bijlage II betreffende de definitie van het begrip ,,produkten van oorsprong' ' en de methoden van administratieve samenwerking bij Besluit 80/1186/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 148 van 07/06/1985 blz. 0031 - 0031 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 11 Deel 21 blz. 0260  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 11 Deel 21 blz. 0260

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 4 juni 1985  tot herziening van de bedragen voor de schriftelijke bewijsstukken als bedoeld in bijlage II betreffende de definitie van het begrip »produkten van oorsprong" en de methoden van administratieve samenwerking bij Besluit 80/1186/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap  (85/274/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Besluit 80/1186/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap (1), laatstelijk gewijzigd bij Besluit 85/273/EEG (2), inzonderheid op artikel 11, lid 2,  Gezien de aanbeveling van de Commissie,  Overwegende dat volgens artikel 6 van bijlage II van Besluit 80/1186/EEG, de bedragen, die bepalen wanneer formulieren EUR. 2 gebruikt mogen worden in de plaats van certificaten inzake goederenverkeer EUR. 1 of wanneer geen bewijs van oorsprong overgelegd behoeft te worden als bepaald in artikel 16 van die bijlage, door de Gemeenschap zo nodig kunnen worden herzien; dat de betrokken bedragen laatstelijk zijn gewijzigd bij Besluit 83/544/EEG (3);  Overwegende dat als gevolg van de automatische wijziging van de in bijlage II genoemde referentiedatum die om de twee jaar plaatsvindt, de reële maxima uitgedrukt in de desbetreffende nationale valuta's, overeenkomend met de in de artikelen 6 en 16 van voornoemde bijlage genoemde bedragen, lager zouden zijn geworden; dat, om deze verlaging te voorkomen, die bedragen moeten worden verhoogd,  BESLUIT:  Artikel 1  Bijlage II bij Besluit 80/1186/EEG wordt als volgt gewijzigd:  - het in artikel 6, lid 1, sub b), vastgestelde bedrag wordt gebracht op 2 355 Ecu;  - de in artikel 16, lid 2, vastgestelde bedragen worden respectievelijk op 165 Ecu en 470 Ecu gebracht.  Artikel 2  Dit besluit is van toepassing vanaf 1 mei 1985.  Gedaan te Luxemburg, 4 juni 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  L. GRANELLI  (1) PB nr. L 361 van 31. 12. 1980, blz. 1.  (2) Zie blz. 29 van dit Publikatieblad.  (3) PB nr. L 309 van 10. 11. 1983, blz. 29.


title: 2006/527/EG: Besluit van de Commissie van  27 juli 2006  betreffende de financiering van studies, effectbeoordelingen en evaluaties op het gebied van voedselveiligheid, gezondheid en welzijn van dieren en zoötechniek

text:
               29.7.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 208/37

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 27 juli 2006
   betreffende de financiering van studies, effectbeoordelingen en evaluaties op het gebied van voedselveiligheid, gezondheid en welzijn van dieren en zoötechniek
   (2006/527/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1), en met name op artikel 20,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Beschikking 90/424/EEG moet de Gemeenschap acties op technisch en wetenschappelijk gebied ondernemen die voor de ontwikkeling van de communautaire wetgeving op veterinair gebied, alsmede voor de ontwikkeling van onderwijs en opleiding op veterinair gebied nodig zijn, of de lidstaten helpen bij het ondernemen van dergelijke acties.

               (2)

               Studies, effectbeoordelingen en systematische en actuele evaluaties van haar uitgavenprogramma's zijn een vaste prioriteit van de Europese Commissie als middel om rekenschap te kunnen afleggen over het beheer van de toegekende financiële middelen en als middel om op alle betrokken niveaus lering uit voorgaande ervaringen te kunnen trekken, met name in een context waarin het beheer sterker op resultaten wordt gericht.

               (3)

               Om deze taken uit te voeren is na het uitschrijven van een openbare aanbesteding in het laatste kwartaal 2004 een oproep tot het indienen van inschrijvingen gelanceerd voor een evaluatieraamcontract op het gebied van de beleidsterreinen voedselveiligheid, gezondheid en welzijn van dieren en zoötechniek.

               (4)

               Het raamcontract is op 18 juni 2005 gesloten voor een periode van 24 maanden. Het levert reeds relevante informatie op die als basis dient voor communautaire besluitvorming.

               (5)

               Voor alle afzonderlijke taken zullen specifieke overeenkomsten worden gesloten. Deze overeenkomsten zullen worden ondertekend door de Commissie en de geselecteerde contractant, als aangegeven in het raamcontract.

               (6)

               De in dit besluit vervatte maatregel is in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         BESLUIT:
   Enig artikel
   De in de bijlage bij dit besluit beschreven acties worden met het oog op de financiering daarvan goedgekeurd.

      Gedaan te Brussel, 27 juli 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2006/53/EG (PB L 29 van 2.2.2006, blz. 37).

      BIJLAGE

         Domein: voedselveiligheid, gezondheid en welzijn van dieren en zoötechniek

         Rechtsgrondslag: Beschikking 90/424/EEG betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied

         Opdrachten:

                  —

                  diverse studies en andere diensten ter ondersteuning van de voorbereiding en opstelling van voorstellen van de Commissie;

                  —

                  ex-ante-evaluaties/effectbeoordelingen;

                  —

                  tussentijdse en ex-postevaluaties.

            Studies en andere diensten ter ondersteuning van de voorbereiding en opstelling van het toekomstige EU-beleid inzake diergezondheid (2007-2013) zijn als prioriteit aangemerkt in de jaarlijkse planningstrategie van de Commissie voor 2007. Over de programmering van deze studies zal een besluit worden genomen op basis van de conclusie en aanbeveling van de lopende evaluatie van het communautaire beleid inzake diergezondheid.

         Kredieten 2006: 17 04 02 — Andere maatregelen op veterinair gebied, op het gebied van het welzijn van dieren en van de volksgezondheid: 900 000 EUR

         Begroting: 900 000 EUR voor het tweede jaar van het raamcontract

         Aantal geplande specifieke acties: ongeveer 6
      Op alle acties zijn de gemeenschappelijke regels voor overheidsopdrachten van toepassing: dat wil zeggen gebruik van het bestaande raamcontract.


Avis juridique important

|

31998D0607

98/607/GBVB: Besluit van de Raad van 26 oktober 1998 houdende aanvulling van het door de Raad op grond van artikel J.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vastgestelde Gemeenschappelijk Optreden 95/545/GBVB, ten aanzien van de deelneming van de Europese Unie aan de structuren voor de tenuitvoerlegging van het vredesakkoord voor Bosnië-Herzegovina

Publicatieblad Nr. L 290 van 29/10/1998 blz. 0003 - 0003

BESLUIT VAN DE RAAD van 26 oktober 1998 houdende aanvulling van het door de Raad op grond van artikel J.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie vastgestelde Gemeenschappelijk Optreden 95/545/GBVB, ten aanzien van de deelneming van de Europese Unie aan de structuren voor de tenuitvoerlegging van het vredesakkoord voor Bosnië-Herzegovina (98/607/GBVB) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel J.11,Overwegende dat de Raad op 11 december 1995 Gemeenschappelijk Optreden 95/545/GBVB, ten aanzien van de deelneming van de Europese Unie aan de structuren voor de tenuitvoerlegging van het vredesakkoord voor Bosnië-Herzegovina (1) heeft vastgesteld, en dat op 20 december 1996 bij Besluit 96/745/GBVB (2) is besloten om Gemeenschappelijk Optreden 95/545/GBVB tot en met 31 december 1998 te verlengen;Overwegende dat de "Peace Implementation Council" de taken van de hoge vertegenwoordiger heeft uitgebreid op ministeriële conferenties die hebben plaatsgevonden in Parijs op 14 november 1996, in Londen op 4 en 5 december 1996, en in Sintra op 30 mei 1997; dat de Raad op 22 juli 1997 bij Besluit 97/476/GBVB (3) heeft besloten de deelneming van de Unie in de financiering van de begroting van het kantoor van de hoge vertegenwoordiger naar verhouding aan te vullen met een bijdrage ten laste van de Gemeenschapsbegroting van 4,6 miljoen ECU in 1997 en 6,26 miljoen ECU in 1998;Overwegende dat de "Peace Implementation Council" de missie van de hoge vertegenwoordiger tijdens de ministeriële conferentie van Bonn op 10 december 1997 heeft verruimd; dat extra middelen nodig zijn om de hoge vertegenwoordiger in de gelegenheid te stellen zich tot en met 31 december 1998 van zijn nieuwe, op de conferentie van Bonn omschreven taken te kwijten; dat het bureau van de hoge vertegenwoordiger die middelen heeft gevraagd aan alle donors, en dat de in Besluit 97/476/GBVB genoemde bijdrage vóór eind 1998 uitgeput zal zijn,BESLUIT:Artikel 1 1. Ter dekking van de bijdrage van de Europese Unie aan de extra uitgaven die samenhangen met de missie van de hoge vertegenwoordiger in 1998, komt een bedrag van maximaal 2,8 miljoen ECU ten laste van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor het begrotingsjaar 1998.2. De uitgaven die worden gefinancierd door middel van het in lid 1 genoemde bedrag worden beheerd met inachtneming van de budgettaire procedures en voorschriften van de Gemeenschap.Artikel 2 Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld en is van toepassing tot en met 31 december 1998.Artikel 3 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Gedaan te Luxemburg, 26 oktober 1998.Voor de RaadDe VoorzitterW. SCHÜSSEL(1) PB L 309 van 21. 12. 1995, blz. 2.(2) PB L 340 van 30. 12. 1996, blz. 3.(3) PB L 205 van 31. 7. 1997, blz. 2.