title: 2010/367/: Besluit van de Commissie van 25 juni 2010 betreffende de uitvoering door de lidstaten van surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee en in het wild levende vogels (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4190)  (Voor de EER relevante tekst )

text:
               1.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 166/22

         BESLUIT VAN DE COMMISSIE
   van 25 juni 2010
   betreffende de uitvoering door de lidstaten van surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee en in het wild levende vogels
   (Kennisgeving geschied onder nummer C(2010) 4190)
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2010/367/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en producten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (1), en met name op artikel 10, lid 4,
   Gelet op Richtlijn 2005/94/EG van de Raad van 20 december 2005 betreffende communautaire maatregelen ter bestrijding van aviaire influenza en tot intrekking van Richtlijn 92/40/EEG (2), en met name op artikel 4, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Aviaire influenza is een virale infectieziekte bij vogels, waaronder pluimvee. Infecties met aviaire-influenzavirussen bij gedomesticeerd pluimvee veroorzaken twee hoofdvormen van de ziekte met een verschillende virulentie. De laagpathogene vorm leidt in de regel slechts tot milde symptomen, terwijl de hoogpathogene vorm bij de meeste pluimveesoorten een zeer hoge sterfte veroorzaakt. Die ziekte kan ernstige gevolgen hebben voor de rentabiliteit van de pluimveehouderij.

               (2)

               Richtlijn 2005/94/EG stelt maatregelen vast voor de bestrijding van uitbraken, bij pluimvee en andere in gevangenschap gehouden vogels, van hoogpathogene aviaire influenza (HPAI) en laagpathogene aviaire influenza, veroorzaakt door aviaire-influenzavirussen van de subtypes H5 en H7 (LPAI), als omschreven in die richtlijn. Richtlijn 2005/94/EG voorziet ook in bepaalde preventieve maatregelen met betrekking tot de surveillance en de vroegtijdige detectie van aviaire-influenzavirussen.

               (3)

               Richtlijn 2005/94/EG bepaalt dat de lidstaten surveillanceprogramma’s moeten uitvoeren. Die surveillanceprogramma’s beogen na te gaan hoe de LPAI-virussen in pluimvee, met name watervogelsoorten, circuleren voordat zij zich op grote schaal onder de pluimveepopulatie verspreiden, zodat bestrijdingsmaatregelen kunnen worden genomen om zo mogelijk een mutatie in een HPAI-virus te voorkomen dat rampzalige gevolgen kan hebben.

               (4)

               Richtlijn 2005/94/EG voorziet ook in de uitvoering van surveillanceprogramma’s bij in het wild levende vogels om door een regelmatig geactualiseerde risicobeoordeling een beter inzicht te verkrijgen in de bedreiging door van vogels afkomstige influenzavirussen, die door in het wild levende vogels worden overgedragen.

               (5)

               Beschikking 2007/268/EG van de Commissie van 13 april 2007 betreffende de in de lidstaten uit te voeren surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee en in het wild levende vogels en tot wijziging van Beschikking 2004/450/EG (3) is vastgesteld om richtsnoeren te geven voor de uitvoering van dergelijke surveillanceprogramma’s.

               (6)

               Sinds de vaststelling van die beschikking is uit de in de lidstaten opgedane ervaring met de uitvoering van surveillanceprogramma’s, doorbraken in de wetenschappelijke kennis en conclusies van onderzoeken gebleken dat bepaalde pluimveesoorten en pluimveeproductiecategorieën een hoger risico lopen om met aviaire-influenzavirussen te worden besmet dan andere, ook rekening houdend met de ligging van het bedrijf en andere risicofactoren.

               (7)

               De dreiging van de insleep van het HPAI-virus van het subtype H5N1 uit Zuidoost-Azië naar Europa door de westwaartse verspreiding daarvan in 2005 heeft geleid tot aanvullende maatregelen inzake paraatheid en vroegtijdige detectie van dat virustype bij pluimvee en in het wild levende vogels.

               (8)

               Beschikking 2005/731/EG van de Commissie van 17 oktober 2005 tot vaststelling van aanvullende eisen voor de bewaking van aviaire influenza bij in het wild levende vogels (4) schrijft voor dat de lidstaten moeten zorgen voor de kennisgeving aan de bevoegde autoriteiten van abnormale sterfte en significante ziekte-uitbraken bij in het wild levende vogels, met name in het wild levende watervogels. Er moeten ook monsters worden genomen en laboratoriumtests op het aviaire-influenzavirus worden uitgevoerd.

               (9)

               De voorschriften van Beschikking 2005/731/EG moeten in dit besluit worden opgenomen.

               (10)

               Van 2006 tot 2009 zijn meer dan 350 000 in het wild levende vogels bemonsterd en op aviaire influenza getest. De surveillance in de lidstaten bestond gemiddeld voor 75 % uit bemonstering van levende vogels en voor 25 % uit bemonstering van zieke of dode vogels.

               (11)

               Meer dan 1 000 dood of ziek aangetroffen vogels zijn positief getest op HPAI van het subtype H5N1, terwijl slechts een vijftal als gezonde levende vogels bemonsterde vogels tijdens die periode van vier jaren positief op dat virus zijn getest. De LPAI-subtypes zijn bijna uitsluitend geïsoleerd uit bij levende vogels genomen monsters.

               (12)

               De conclusies in de jaarverslagen over de surveillance van aviaire influenza (5) in de Unie, opgesteld door het EU-referentielaboratorium (EURL) voor aviaire influenza, de wetenschappelijke adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) (6)
                   (7)
                   (8) en de werkzaamheden van de onlangs opgerichte taskforce voor de surveillance van dierziekten (TFADS) hebben onderstreept dat bepaalde wijzigingen in de huidige surveillancestrategie voor pluimvee en in het wild levende vogels moeten worden aangebracht om verder een risicogebaseerde aanpak te bevorderen, die geacht wordt de meest geschikte surveillancestrategie te zijn om de bevoegde autoriteiten te informeren met het oog op de preventie en de bestrijding van ziekten ter bescherming van bedrijven van pluimvee en andere in gevangenschap gehouden vogels.

               (13)

               Risicogebaseerde surveillance moet dienen ter aanvulling van de vroegtijdige-detectiesystemen voor de besmetting van pluimvee met aviaire influenza, zoals die welke reeds zijn vastgesteld in artikel 2 van Beschikking 2005/734/EG van de Commissie van 19 oktober 2005 tot vaststelling van bioveiligheidsmaatregelen ter beperking van het risico van overdracht van hoogpathogene aviaire influenza, veroorzaakt door het influenza A-virus subtype H5N1, van in het wild levende vogels naar pluimvee en andere in gevangenschap gehouden vogels en tot instelling van een systeem voor vroege opsporing in risicogebieden (9) en in hoofdstuk II, punt 2, van de bijlage bij Beschikking 2006/437/EG van de Commissie van 4 augustus 2006 tot goedkeuring van een diagnosehandboek voor aviaire influenza overeenkomstig Richtlijn 2005/94/EG van de Raad (10).

               (14)

               De in Beschikking 2007/268/EG vastgestelde richtsnoeren voor de surveillance van aviaire influenza bij pluimvee en in het wild levende vogels moeten daarom opnieuw worden bekeken in het licht van de opgedane ervaring en de verworven wetenschappelijke kennis en door de in dit besluit vastgestelde richtsnoeren worden vervangen.

               (15)

               Voor de samenhang van de wetgeving van de Unie moeten de bemonstering en de laboratoriumtests worden uitgevoerd overeenkomstig de procedures van Beschikking 2006/437/EG, tenzij anders aangegeven.

               (16)

               Voor de samenhang van de wetgeving van de Unie moet bij de uitvoering van de surveillanceprogramma’s bij in het wild levende vogels ten volle rekening worden gehouden met de voorschriften van Richtlijn 2009/147/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 inzake het behoud van de vogelstand (11), met name wat betreft de surveillanceopzet en de bemonsteringsmethoden, beschreven in de punten 2 en 3 van deel 1 van bijlage II bij dit besluit.

               (17)

               De Beschikkingen 2005/731/EG en 2007/268/EG moeten worden ingetrokken.

               (18)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten geschikte regelingen treffen met organisaties voor het observeren en ringen van wilde vogels, jacht- en andere relevante organisaties zodat die organisaties verplicht worden de bevoegde autoriteiten onverwijld in kennis te stellen van abnormale sterfte en significante ziekte-uitbraken bij in het wild levende vogels, met name in het wild levende watervogels.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten zien erop toe dat onmiddellijk na ontvangst door de bevoegde autoriteit van een in artikel 1 bedoelde kennisgeving en wanneer geen andere duidelijke oorzaak van de ziekte dan aviaire influenza wordt vastgesteld, de bevoegde autoriteit ervoor zorgt dat:

               a)

               passende monsters worden genomen van dode vogels en zo mogelijk van andere vogels die in aanraking zijn gekomen met de dode vogels;

               b)

               die monsters worden onderworpen aan laboratoriumtests voor de detectie van het aviaire-influenzavirus.

         2.   De bemonsterings- en testprocedures worden uitgevoerd overeenkomstig de hoofdstukken II tot en met VIII van het diagnosehandboek voor aviaire influenza dat bij Beschikking 2006/437/EG is goedgekeurd.
   3.   Wanneer de in lid 1, onder b), bedoelde laboratoriumtests positieve resultaten voor het hoogpathogene aviaire-influenzavirus (HPAI) opleveren, stellen de lidstaten de Commissie hiervan onverwijld in kennis.
   Artikel 3
   De surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee en in het wild levende vogels, die door de lidstaten moeten worden uitgevoerd overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2005/94/EG, moeten voldoen aan de richtsnoeren van de bijlagen I en II bij dit besluit.
   Artikel 4
   Onverminderd de voorschriften van de wetgeving van de Unie zorgt de bevoegde autoriteit ervoor dat alle positieve en negatieve resultaten van zowel de serologische als de virologische onderzoeken naar aviaire influenza, die in het kader van de surveillanceprogramma’s voor pluimvee en in het wild levende vogels zijn verkregen, elke zes maanden aan de Commissie worden meegedeeld. Zij moeten elk jaar uiterlijk op 31 juli voor de voorafgaande zes maanden (1 januari tot en met 30 juni) en uiterlijk op 31 januari voor de voorafgaande zes maanden (1 juli tot en met 31 december) via het onlinesysteem van de Commissie worden verstrekt.
   Artikel 5
   De Beschikkingen 2005/731/EG en 2007/268/EG worden ingetrokken.
   Artikel 6
   Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 25 juni 2010.

            Voor de Commissie

         John DALLI

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 29.

      (2)  PB L 10 van 14.1.2006, blz. 16.

      (3)  PB L 115 van 3.5.2007, blz. 3.

      (4)  PB L 274 van 20.10.2005, blz. 93.

      (5)  Website van de Commissie: http://ec.europa.eu/food/animal/diseases/controlmeasures/avian/eu_resp_surveillance_en.htm

      (6)  The EFSA Journal (2005) 266, 1-21; Scientific Opinion on Animal health and welfare aspects of Avian Influenza.

      (7)  The EFSA Journal (2008) 715, 1-161; Scientific Opinion on Animal health and welfare aspects of avian influenza and the risks of its introduction into the EU poultry holdings.

      (8)  The EFSA Journal (2006) 357, 1-46, Opinion on Migratory birds and their possible role in the spread of highly pathogenic Avian Influenza.

      (9)  PB L 274 van 20.10.2005, blz. 105.

      (10)  PB L 237 van 31.8.2006, blz. 1.

      (11)  PB L 20 van 26.1.2010, blz. 7.

      BIJLAGE I

         Richtsnoeren voor de uitvoering van de surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee

      1.   Doelstellingen van de surveillanceprogramma’s

      De surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij pluimvee hebben tot doel de bevoegde autoriteit in kennis te stellen van de circulatie van het aviaire-influenzavirus met het oog op de bestrijding van de ziekte overeenkomstig Richtlijn 2005/94/EG door de jaarlijkse detectie via actieve surveillance voor:

                  a)

                  laagpathogene aviaire influenza (LPAI) van de subtypes H5 en H7 bij hoenderachtigen (namelijk kippen, kalkoenen, parelhoenders, fazanten, patrijzen en kwartels) en loopvogels, ter aanvulling van andere bestaande vroegtijdige-detectiesystemen;

                  b)

                  LPAI van de subtypes H5 en H7 en hoogpathogene aviaire influenza (HPAI) bij gedomesticeerde watervogels (namelijk eenden, ganzen en wilde eenden voor heruitzetting).

            2.   Surveillanceopzet

      Er worden in pluimveebedrijven monsters genomen en serologische tests uitgevoerd om de aanwezigheid van antilichamen tegen aviaire influenza, als omschreven in Richtlijn 2005/94/EG, te detecteren.
      Die actieve surveillance vormt een aanvulling op de reeds in de lidstaten bestaande vroegtijdige-detectiesystemen, als bedoeld in Beschikking 2005/734/EG en in hoofdstuk II van het diagnosehandboek voor aviaire influenza dat bij Beschikking 2006/437/EG van de Commissie is goedgekeurd („het diagnosehandboek”), met name die welke worden toegepast in pluimveebedrijven die geacht worden een groter risico voor de insleep van aviaire influenza te vormen.
      Er bestaan twee belangrijke internationaal erkende methoden voor surveillance van dierziekten: a) risicogebaseerde surveillance; en b) surveillance op basis van representatieve bemonstering.
      2.1.   Risicogebaseerde surveillance (RBS)

      RBS is de methode bij uitstek voor de uitvoering van surveillance van aviaire influenza op een doelgerichte en kosteneffectieve wijze.
      De lidstaten die voor die methode kiezen, moeten de relevante risicotrajecten voor de besmetting van pluimveekoppels en het bemonsteringskader voor pluimveebedrijven die een hoger risico op besmetting met aviaire influenza lopen, vaststellen.
      De in punt 4.1 vermelde criteria en risicofactoren zijn niet exhaustief, maar geven aan hoe in verschillende pluimveehouderijsystemen de bemonstering en uitvoering van tests voor verschillende pluimveesoorten en pluimveeproductiecategorieën doelgericht kan plaatsvinden. Afhankelijk van de specifieke diergezondheidssituatie in de betrokken lidstaat kan het nodig zijn dat zij op verschillende wijze worden gewogen.
      2.2.   Surveillance op basis van representatieve bemonstering

      Als een lidstaat niet in staat is een voldoende op bewijsmateriaal gebaseerde beoordeling van de risicotrajecten voor de besmetting van pluimveekoppels op zijn grondgebied uit te voeren, moet hij een op een representatieve bemonsteringsregeling gebaseerde surveillance verrichten. Het aantal te bemonsteren pluimveebedrijven moet overeenstemmen met de tabellen 1 en 2, afhankelijk van de pluimveesoorten.
      De bemonstering voor de uitvoering van serologische tests op aviaire influenza wordt gestratificeerd over het gehele grondgebied van de lidstaat, zodat de monsters als representatief voor de gehele lidstaat kunnen worden beschouwd.
      3.   Doelpopulaties

      De bemonstering van de volgende pluimveesoorten en productiecategorieën wordt in het surveillanceprogramma opgenomen:

                  a)

                  legkippen;

                  b)

                  legkippen met vrije uitloop;

                  c)

                  fokkippen;

                  d)

                  fokkalkoenen;

                  e)

                  fokeenden;

                  f)

                  fokganzen;

                  g)

                  vleeskalkoenen;

                  h)

                  vleeseenden;

                  i)

                  vleesganzen;

                  j)

                  gekweekt vederwild (hoenderachtigen) gericht op volwassen vogels zoals vermeerderingsdieren;

                  k)

                  gekweekt vederwild (watervogels);

                  l)

                  loopvogels.

            In de volgende nader omschreven uitzonderlijke omstandigheden kunnen echter ook de volgende pluimveecategorieën in de programma’s worden opgenomen:

                  m)

                  vleeskuikens, maar alleen wanneer: i) zij in significante aantallen worden gehouden in bedrijven met vrije uitloop en ii) zij geacht worden een groter risico voor besmetting met aviaire influenza te vormen;

                  n)

                  hobbypluimvee: speelt over het algemeen slechts een kleine rol bij de circulatie en de verspreiding van het virus en de bemonstering is duur; in bepaalde lidstaten kan hobbypluimvee echter een hoger risico voor aviaire influenza vormen omdat het in significante aantallen aanwezig is, het dicht bij commerciële pluimveebedrijven wordt gehouden, het op lokaal/regionaal niveau wordt verhandeld en wegens andere criteria en risicofactoren, als vermeld in punt 4.1, met name wat de samenstelling van de soorten betreft.

            Wanneer een goed onderbouwde motivering wordt gegeven wat betreft het risiconiveau voor een bepaalde pluimveeproductiecategorie (zoals onder strenge bioveiligheidsvoorwaarden gehouden fokkippen), kan deze ook buiten de bemonstering worden gehouden.
      4.   Risicogebaseerde surveillancemethode (RBS)

      De keuze van RBS moet worden gemaakt op grond van een beoordeling op het niveau van de lidstaten, waarbij ten minste de volgende criteria en risicofactoren in aanmerking moeten worden genomen:
      4.1.   Criteria en risicofactoren

      4.1.1.   Criteria en risicofactoren voor de insleep van het virus in pluimveebedrijven als gevolg van directe of indirecte blootstelling aan in het wild levende vogels, met name aan als zodanig aangemerkte „doelsoorten”

                  a)

                  De ligging van het pluimveebedrijf in de nabijheid van vochtige gebieden, vijvers, moerassen, meren, rivieren of zeekusten waar zich wilde watertrekvogels kunnen verzamelen.

                  b)

                  De ligging van het pluimveebedrijf in gebieden met een hoge dichtheid van wilde trekvogels, met name vogels die worden aangemerkt als „doelsoorten” (DS) voor de detectie van HPAI H5N1 en zijn opgenomen in deel 2 van bijlage II.

                  c)

                  De ligging van het pluimveebedrijf in de nabijheid van rust- en broedplaatsen voor wilde watertrekvogels, met name wanneer trekvogels uit deze gebieden migreren naar gebieden waarvan bekend is dat HPAI H5N1 er bij in het wild levende vogels of pluimvee voorkomt.

                  d)

                  Pluimveebedrijven met vrije uitloop of pluimveebedrijven waar pluimvee of andere in gevangenschap gehouden vogels in de open lucht worden gehouden in ruimten waarin het contact met in het wild levende vogels niet afdoende kan worden voorkomen.

                  e)

                  Laag bioveiligheidsniveau in het pluimveebedrijf, inclusief de opslagmethode voor het diervoeder en het gebruik van oppervlaktewater.

            4.1.2.   Criteria en risicofactoren voor de verspreiding van het virus in het pluimveebedrijf en tussen pluimveebedrijven, alsook de gevolgen (effect) van de verspreiding van aviaire influenza van pluimvee op pluimvee en tussen pluimveebedrijven

                  a)

                  De aanwezigheid van meer dan één pluimveesoort in hetzelfde pluimveebedrijf, met name de aanwezigheid van gedomesticeerde eenden en ganzen met andere pluimveesoorten.

                  b)

                  Het type pluimveeproductie en de diersoort op het bedrijf waarvoor de surveillancegegevens een hoger detectiepercentage voor besmetting met aviaire influenza in de lidstaat hebben laten zien, zoals eendenbedrijven en pluimvee bestemd voor heruitzetting (met name wilde eenden).

                  c)

                  De ligging van het pluimveebedrijf in gebieden met een hoge dichtheid van pluimveebedrijven.

                  d)

                  Handelspatronen, waaronder invoer, en daarmee gepaard gaande verplaatsingen, zowel direct als indirect, van pluimvee en andere factoren, waaronder voertuigen, uitrusting en personen.

                  e)

                  De aanwezigheid van oudere pluimveecategorieën en groepen pluimvee met verschillende leeftijd in het bedrijf (bijvoorbeeld legkippen).

            4.2.   Op risicopopulaties gerichte programma’s

      De op risicopopulaties gerichte programma’s moeten rekening houden met het aantal en de lokale weging van de risicofactoren in het pluimveebedrijf.
      De bevoegde autoriteit kan bij de beoordeling van de surveillanceopzet ook andere risicofactoren in beschouwing nemen, die in het surveillanceprogramma moeten worden aangegeven en gemotiveerd.
      4.3.   Te bemonsteren pluimveebedrijven

      De tabellen 1 en 2 kunnen worden gebruikt als basis voor de bepaling van het aantal te bemonsteren pluimveebedrijven per risicopopulatie.
      5.   Representatieve bemonsteringsmethode

      Wanneer een representatieve bemonstering, als bedoeld in punt 2.2 wordt uitgevoerd, wordt het aantal te bemonsteren pluimveebedrijven berekend op basis van de in de tabellen 1 en 2 aangegeven cijfers naargelang de in het pluimveebedrijf aanwezige pluimveesoorten.
      5.1.   Aantal te bemonsteren pluimveebedrijven voor serologische tests op aviaire influenza

      5.1.1.   Aantal te bemonsteren pluimveebedrijven (met uitzondering van eenden-, ganzen- en wilde-eendenbedrijven)

      Voor elke pluimveeproductiecategorie, met uitzondering van eenden, ganzen en wilde eenden, wordt het aantal te bemonsteren pluimveebedrijven zodanig vastgesteld dat, wanneer de prevalentie van besmette pluimveebedrijven ten minste 5 % bedraagt, ten minste één besmet pluimveebedrijf met een betrouwbaarheid van 95 % wordt opgespoord.
      De bemonstering wordt uitgevoerd overeenkomstig tabel 1:

         Tabel 1

         Aantal te bemonsteren pluimveebedrijven (met uitzondering van eenden-, ganzen- en wilde-eendenbedrijven) in elke pluimveeproductiecategorie

                  Aantal bedrijven per pluimveeproductiecategorie per lidstaat

                  Aantal te bemonsteren pluimveebedrijven

                  Tot en met 34

                  Alle

                  35-50

                  35

                  51-80

                  42

                  81-250

                  53

                  > 250

                  60

            5.1.2.   Aantal te bemonsteren eenden-, ganzen- en wilde-eendenbedrijven
          (1)

      Het aantal te bemonsteren eenden-, ganzen en wilde-eendenbedrijven wordt zodanig vastgesteld dat, wanneer de prevalentie van besmette pluimveebedrijven ten minste 5 % bedraagt, ten minste één besmet pluimveebedrijf met een betrouwbaarheid van 99 % wordt opgespoord.
      De bemonstering wordt uitgevoerd overeenkomstig tabel 2:

         Tabel 2

         Aantal te bemonsteren eenden-, ganzen-en wilde-eendenbedrijven

                  Aantal eenden-, ganzen-en wilde-eendenbedrijven per lidstaat

                  Aantal te bemonsteren eenden-, ganzen-en wilde-eendenbedrijven

                  Tot en met 46

                  Alle

                  47-60

                  47

                  61-100

                  59

                  101-350

                  80

                  > 350

                  90

            5.2.   Aantal in het pluimveebedrijf te bemonsteren dieren (vogels)

      De cijfers in de punten 5.2.1 en 5.2.2 gelden voor zowel op basis van risicogebaseerde surveillance als op basis van representatieve bemonstering bemonsterde pluimveebedrijven.
      5.2.1.   Aantal in het pluimveebedrijf te bemonsteren dieren (met uitzondering van eenden, ganzen en wilde eenden)

      Het aantal in het pluimveebedrijf te bemonsteren dieren wordt zodanig bepaald dat wordt gegarandeerd dat bij een prevalentie van seropositieve dieren van ten minste 30 %, met een betrouwbaarheid van 95 %, ten minste één dier wordt opgespoord dat seropositief op aviaire influenza test.
      Er worden bloedmonsters voor serologisch onderzoek verzameld van alle pluimveeproductiecategorieën en pluimveesoorten van ten minste 5 tot 10 dieren (met uitzondering van eenden, ganzen en wilde eenden) per pluimveebedrijf, en uit verschillende stallen, als op het bedrijf meer dan één stal staat.
      Staan op het bedrijf verschillende stallen, dan worden monsters van ten minste vijf dieren per stal genomen.
      5.2.2.   Aantal in het bedrijf te bemonsteren eenden, ganzen en wilde eenden

      Het aantal in het pluimveebedrijf te bemonsteren eenden, ganzen en wilde eenden wordt zodanig bepaald dat wordt gegarandeerd dat bij een prevalentie van seropositieve dieren van ten minste 30 %, met een betrouwbaarheid van 95 %, ten minste één dier wordt opgespoord dat seropositief op aviaire influenza test.
      In elk geselecteerd pluimveebedrijf worden twintig bloedmonsters (2) voor serologische tests genomen.
      6.   Bemonsteringsprocedures voor serologische tests

      De periode voor de bemonstering in het pluimveebedrijf moet samenvallen met de seizoensproductie voor elke pluimveeproductiecategorie en de bemonstering kan ook in het slachthuis plaatsvinden. Deze bemonsteringspraktijk mag geen afbreuk doen aan de risicogebaseerde aanpak overeenkomstig de criteria en risicofactoren in punt 4.1.
      Om voor een zo groot mogelijke efficiëntie te zorgen en het onnodige betreden van de pluimveebedrijven door personen te vermijden, wordt de bemonstering zo mogelijk gecombineerd met monsterneming voor andere doeleinden, zoals in het kader van de bestrijding van salmonella en Mycoplasma. Een dergelijke combinatie mag echter geen afbreuk doen aan de vereisten voor risicogebaseerde surveillance.
      7.   Bemonstering voor virologische tests

      Bemonstering voor virologische tests op aviaire influenza mag niet worden gebruikt als alternatief voor serologische tests en mag alleen worden uitgevoerd in het kader van onderzoeken voor de follow-up van positieve serologische testresultaten voor aviaire influenza.
      8.   Frequentie en testperiode

      De bemonstering van pluimveebedrijven wordt jaarlijks uitgevoerd. Op basis van een risicobeoordeling kunnen de lidstaten echter besluiten om vaker monsters te nemen en tests uit te voeren. De motivering daarvan moet in het surveillanceprogramma nader worden beschreven.
      De bemonstering wordt overeenkomstig het goedgekeurde surveillanceprogramma van 1 januari tot en met 31 december van het jaar van uitvoering van dat programma uitgevoerd.
      9.   Laboratoriumtests

      De monsters worden getest in het nationale referentielaboratorium voor aviaire influenza (NRL) in elke lidstaat of door andere, door de bevoegde autoriteiten erkende laboratoria die onder het toezicht van het NRL staan.
      De laboratoriumtests worden uitgevoerd overeenkomstig het diagnosehandboek, waarin de procedures voor de bevestiging en differentiële diagnose van aviaire influenza worden vastgesteld.
      Als een lidstaat gebruik wenst te maken van laboratoriumtests die niet in het diagnosehandboek zijn vastgesteld noch in het Manual for diagnostic tests and vaccines for Terrestrial Animals (handboek inzake normen voor diagnostische tests en vaccins voor landdieren) van de Werelddiergezondheidsorganisatie (OIE) zijn beschreven, moeten die tests eerst door het EURL op basis van gevalideerde gegevens als geschikt daartoe worden verklaard, voordat zij worden gebruikt.
      Alle positieve serologische resultaten worden door het NRL door een hemagglutinatieremmingstest bevestigd met gebruikmaking van door het EURL geleverde stammen:

                  a)

                  voor subtype H5:

                              i)

                              eerste tests met teal/England/7894/06 (H5N3);

                              ii)

                              tests van alle positieve monsters met chicken/Scotland/59(H5N1) teneinde een kruisreactie van antilichamen met N3 uit te sluiten;

                  b)

                  voor subtype H7:

                              i)

                              eerste tests met turkey/England/647/77 (H7N7);

                              ii)

                              tests van alle positieve monsters met African starling/983/79 (H7N1) teneinde een kruisreactie van antilichamen met N7 uit te sluiten.

            In het pluimveebedrijf moet een follow-up van alle positieve serologische resultaten plaatsvinden aan de hand van epidemiologische onderzoeken en verdere bemonstering voor tests volgens virologische methoden om te bepalen of in het pluimveebedrijf een actieve besmetting met het aviaire-influenzavirus aanwezig is. De conclusies van al die onderzoeken worden aan de Commissie meegedeeld.
      Alle aviaire-influenzavirusisolaten worden overeenkomstig de wetgeving van de Unie aan het EURL verstrekt volgens de functies en taken van de nationale referentielaboratoria, als vastgesteld in bijlage VIII bij Richtlijn 2005/94/EG, tenzij een afwijking is verleend overeenkomstig punt 4, onder d), van hoofdstuk V van het diagnosehandboek. Virussen van de subtypes H5/H7 worden onverwijld toegezonden aan het EURL en worden onderworpen aan een genormaliseerde karakterisatietest (nucleotide sequencing/IVPI) overeenkomstig voornoemd diagnosehandboek.
      Er moet gebruik worden gemaakt van de door het EURL verstrekte specifieke protocollen voor de toezending van monsters en diagnosemateriaal. De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat een goede uitwisseling van informatie plaatsvindt tussen het EURL en het NRL.

         (1)  Voor de detectie van positieve eenden- en ganzenbedrijven wordt een hoger betrouwbaarheidsniveau toegepast omdat dieren in besmette eenden- en ganzenbedrijven minder waarschijnlijk dan hoenderachtigen zullen worden gedetecteerd bij passieve surveillance of vroegtijdige-detectiesystemen.

         (2)  De grotere steekproefomvang in vergelijking met punt 5.2.1 is nodig gezien de lagere gevoeligheid van de diagnosetest, indien gebruikt bij watervogels.

      BIJLAGE II
      DEEL 1

         Richtsnoeren voor de uitvoering van de surveillanceprogramma’s voor aviaire influenza bij in het wild levende vogels

      1.   Doelstellingen van de surveillance

      Het doel van het surveillanceprogramma voor aviaire influenza bij in het wild levende vogels is de tijdige detectie van HPAI van het subtype H5N1 bij in het wild levende vogels ter bescherming van pluimvee in pluimveebedrijven en ter vrijwaring van de veterinaire volksgezondheid.
      2.   Surveillanceopzet

                  a)

                  Een risicogebaseerde surveillance (RBS) wordt uitgevoerd als een „passief” surveillancesysteem aan de hand van laboratoriumonderzoek van stervende in het wild levende vogels of dood aangetroffen vogels en wordt specifiek gericht op watervogelsoorten.

                  b)

                  De surveillance wordt specifiek gericht op de „doelsoorten” (DS), in het wild levende vogels, met name watertrekvogels, waarvan is aangetoond dat zij een hoger risico lopen om met het HPAI H5N1-virus te worden besmet en dit virus over te dragen.

                  c)

                  De surveillance wordt gericht op gebieden dicht bij de zee, meren en waterwegen waar dode vogels zijn aangetroffen, in het bijzonder als die gebieden dicht bij pluimveebedrijven zijn gelegen, met name in gebieden met een hoge dichtheid van pluimveebedrijven.

                  d)

                  Er wordt gezorgd voor een nauwe samenwerking met epidemiologen en ornithologen en de bevoegde autoriteit voor natuurbescherming bij de voorbereiding van het surveillanceprogramma, de verlening van bijstand bij de identificatie van de soorten en de optimalisering van de aan de nationale situatie aangepaste bemonstering.

                  e)

                  Als de epidemiologische situatie voor het HPAI H5N1-virus dit vereist, worden de surveillanceactiviteiten aangevuld met bewustmakingsacties en het actief zoeken naar en monitoren van dode en stervende in het wild levende vogels, met name die welke tot de DS behoren. Aanleiding hiertoe kan de detectie zijn van het HPAI H5N1-virus bij pluimvee en/of in het wilde levende vogels in naburige lidstaten en derde landen of in landen waaruit wilde trekvogels, met name die welke tot de DS behoren, in de betrokken lidstaat komen. In dat geval wordt rekening gehouden met de specifieke migratiepatronen en soorten in het wild levende vogels, die van lidstaat tot lidstaat kunnen verschillen.

            3.   Bemonsteringsprocedures

                  a)

                  De bemonsteringsprocedures worden uitgevoerd overeenkomstig het diagnosehandboek.

                  b)

                  Cloacaswabs en trachea-/orofarynxswabs en/of weefsel van dood aangetroffen of stervende in het wild levende vogels worden bemonsterd voor moleculaire detectie (PCR) en/of virusisolatie.

                  c)

                  Er moet bijzondere zorg worden besteed aan de opslag en het vervoer van de monsters overeenkomstig de punten 5 en 6 van hoofdstuk IV van het diagnosehandboek. Alle aviaire-influenzavirusisolaten van ziektegevallen bij in het wild levende vogels worden toegezonden aan het EURL, tenzij een afwijking is verleend als bedoeld in punt 4, onder d), van hoofdstuk V van het diagnosehandboek. Virussen van het subtype H5/H7 worden onverwijld toegezonden aan het EURL en worden onderworpen aan een genormaliseerde karakterisatietest (nucleotide sequencing/IVPI) overeenkomstig voornoemd diagnosehandboek.

                  d)

                  De bemonstering vindt uiterlijk plaats op 31 december van het jaar van uitvoering van het surveillanceprogramma.

            4.   Laboratoriumtests

      De laboratoriumtests worden uitgevoerd overeenkomstig het diagnosehandboek.
      De monsters worden getest in het NRL van elke lidstaat of in andere, door de bevoegde autoriteiten erkende laboratoria die onder het toezicht van het NRL staan.
      Als een lidstaat gebruik wenst te maken van laboratoriumtests die niet in het diagnosehandboek zijn vastgesteld noch in het Manual for diagnostic tests and vaccines for Terrestrial Animals (handboek inzake normen voor diagnostische tests en vaccins voor landdieren) van de OIE zijn beschreven, moeten die tests eerst door het EURL op basis van gevalideerde gegevens als geschikt daartoe worden beschouwd, voordat zij worden gebruikt.
      Er wordt een eerste screening met behulp van een M-gen-PCR uitgevoerd, gevolgd door een snelle test op positieve gevallen van H5 binnen een periode van niet meer dan twee weken. Bij een positief resultaat voor H5 wordt zo spoedig mogelijk een analyse van de splitsingsplaats uitgevoerd om te bepalen of het motief al dan niet op hoogpathogene aviaire influenza (HPAI) of laagpathogene aviaire influenza (LPAI) wijst. Als H5 HPAI wordt bevestigd, moet snel een verdere analyse ter bepaling van het N-type worden uitgevoerd, al is het maar om N1 uit te sluiten.
      5.   Follow-up

                  —

                  Bij bevestigde positieve gevallen van HPAI H5 (N1) (1) zijn de bestrijdingsmaatregelen van toepassing die zijn vastgesteld in Beschikking 2006/563/EG van de Commissie van 11 augustus 2006 tot vaststelling van bepaalde beschermende maatregelen in verband met hoogpathogene aviaire influenza van het subtype H5N1 bij wilde vogels in de Gemeenschap en tot intrekking van Beschikking 2006/115/EG (2).

                  —

                  In het kader van de epidemiologische onderzoeken is het belangrijk dat gebieden worden geïdentificeerd waar zich soortgelijke gevallen kunnen voordoen om zo mogelijk verdere virusinsleep van aviaire influenza te voorspellen, met name in gebieden die relevant zijn voor de pluimveeproductie, zoals gebieden met een hoge dichtheid van pluimveebedrijven.

            DEEL 2

         Lijst van in het wild levende vogelsoorten voor bemonstering en uitvoering van tests op aviaire influenza — „doelsoorten” (DS)

                  Nr.

                  Wetenschappelijke naam

                  Gebruikelijke naam

                  1.

                     Accipiter gentilis

                  Havik

                  2.

                     Accipiter nisus

                  Sperwer

                  3.

                     Anas acuta

                  Pijlstaart

                  4.

                     Anas clypeata

                  Slobeend

                  5.

                     Anas crecca

                  Wintertaling

                  6.

                     Anas penelope

                  Smient

                  7.

                     Anas platyrhynchos

                  Wilde eend

                  8.

                     Anas querquedula

                  Zomertaling

                  9.

                     Anas strepera

                  Krakeend

                  10.

                     Anser albifrons albifrons

                  Kolgans

                  11.

                     Anser anser

                  Grauwe gans

                  12.

                     Anser brachyrhynchus

                  Kleine rietgans

                  13.

                     Anser erythropus

                  Dwerggans

                  14.

                     Anser fabalis

                  Rietgans

                  15.

                     Ardea cinerea

                  Blauwe reiger

                  16.

                     Aythya ferina

                  Tafeleend

                  17.

                     Aythya fuligula

                  Kuifeend

                  18.

                     Branta bernicla

                  Rotgans

                  19.

                     Branta canadensis

                  Canadese gans

                  20.

                     Branta leucopsis

                  Brandgans

                  21.

                     Branta ruficollis

                  Roodhalsgans

                  22.

                     Bubo bubo

                  Oehoe

                  23.

                     Buteo buteo

                  Buizerd

                  24.

                     Buteo lagopus

                  Ruigpootbuizerd

                  25.

                     Cairina moschata

                  Muskuseend

                  26.

                     Ciconia ciconia

                  Ooievaar

                  27.

                     Circus aeruginosus

                  Blauwe kiekendief

                  28.

                     Cygnus columbianus

                  Kleine zwaan

                  29.

                     Cygnus cygnus

                  Wilde zwaan

                  30.

                     Cygnus olor

                  Knobbelzwaan

                  31.

                     Falco peregrinus

                  Slechtvalk

                  32.

                     Falco tinnunculus

                  Torenvalk

                  33.

                     Fulica atra

                  Meerkoet

                  34.

                     Larus canus

                  Stormmeeuw

                  35.

                     Larus ridibundus

                  Kokmeeuw

                  36.

                     Limosa limosa

                  Grutto

                  37.

                     Marmaronetta angustirostris

                  Marmereend

                  38.

                     Mergus albellus

                  Nonnetje

                  39.

                     Milvus migrans

                  Zwarte wouw

                  40.

                     Milvus milvus

                  Rode wouw

                  41.

                     Netta rufina

                  Krooneend

                  42.

                     Phalacrococrax carbo

                  Aalscholver

                  43.

                     Philomachus pugnax

                  Kemphaan

                  44.

                     Pica pica

                  Ekster

                  45.

                     Pluvialis apricaria

                  Goudplevier

                  46.

                     Podiceps cristatus

                  Fuut

                  47.

                     Podiceps nigricollis

                  Geoorde fuut

                  48.

                     Porphyrio porphyrio

                  Purperkoet

                  49.

                     Tachybaptus ruficollis

                  Dodaars

                  50.

                     Vanellus vanellus

                  Kievit

         (1)  De ziektebestrijdingsmaatregelen moeten worden uitgevoerd bij bevestiging van HPAI H5 en vermoeden van N1.

         (2)  PB L 222 van 15.8.2006, blz. 11.


Avis juridique important

|

32002D0460

2002/460/EG: Besluit van de Raad van 17 juni 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/334/EG

Publicatieblad Nr. L 160 van 18/06/2002 blz. 0026 - 0027

Besluit van de Raadvan 17 juni 2002tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/334/EG(2002/460/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme(1), en met name op artikel 2, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op 2 mei 2002 heeft de Raad Besluit 2002/334/EG aangenomen tot vaststelling van de lijst als bedoeld in artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2001/927/EG(2).(2) Het is wenselijk een bijgewerkte lijst van personen, groepen en entiteiten op te stellen waarop de bovengenoemde verordening van toepassing is,BESLUIT:Artikel 1De in artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 bedoelde lijst ziet er als volgt uit:1. PERSONEN1. AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (alias ABU OMRAN; alias AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) geboren op 26.6.1967 in Qatif-Bab al Shamal, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan2. AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, geboren in Al Ihsa, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan3. AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, geboren op 16.10.1966 in Tarut, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan4. ATWA, Ali (alias BOUSLIM, Ammar Mansour; alias SALIM, Hassan Rostom), Libanon, geboren in 1960 in Libanon; Libanees onderdaan5. EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (alias AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; alias EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) geboren op 10.7.1965 of 11.7.1965 in El Dibabiya, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan6. IZZ-AL-DIN, Hasan (alias GARBAYA, AHMED; alias SA-ID; alias SALWWAN, Samir), Libanon, geboren in 1963 in Libanon, Libanees onderdaan7. MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias ALI, Salem; alias BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; alias HENIN, Ashraf Refaat Nabith; alias WADOOD, Khalid Adbul) geboren op 14.4.1965 of 1.3.1964 in Koeweit; Koeweits onderdaan8. MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (alias MUGHNIYAH, Imad Fayiz), hoge inlichtingenofficier van de HEZBOLLAH, geboren op 7.12.1962 in Tayr Dibba, Libanon, paspoort nr. 432298 (Libanon)2. GROEPEN EN ENTITEITEN1. Abu Nidal Organisatie (ANO), (alias Fatah Revolutionaire Raad, Arabische Revolutionaire Brigades, Zwarte September, en Revolutionaire Organisatie van Socialistische Moslims)2. Al-Aqsa Martyr's Brigade3. Aum Shinrikyo (alias AUM, alias Aum Supreme Truth, alias Aleph)4. Babbar Khalsa5. Gama'a al-Islamiyya (Islamitische groep), (alias Al-Gama'a al-Islamiyya, IG)6. Hamas-Izz al-Din al-Qassem (terroristische tak van Hamas)7. Holy Land Foundation for Relief and Development8. International Sikh Youth Federation (ISYF)9. Kahane Chai (Kach)10. Kurdistan Worker's Party (PKK)11. Lashkar e Tayyaba (LET)/Pashan-e-Ahle Hadis12. Mujahedin-e Khalq Organisation (MEK of MKO) (min de "National Council of Resistance of Iran" (NCRI)) (alias The National Liberation Army of Iran (NLA, de militante tak van MEK), People's Mujahidin of Iran (PMOI), Muslim Iranian Student's Society)13. Palestijns Bevrijdingsfront (PLF)14. Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ)15. Volksfront voor de bevrijding van Palestina (PFLP)16. Volksfront voor de bevrijding van Palestina-General Command (alias PFLP-General Command, PFLP-GC)17. Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC) (Fuerzas armadas revolucionarias de Colombia)18. Revolutionary People's Liberation Army/Front/Party (DHKP/C), (alias Devrimci Sol (Revolutionary Left), Dev Sol)19. Shining Path (SL) (Sendero Luminoso)20. United Self-Defense Forces/Group of Colombia (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)Artikel 2Besluit 2002/334/EG wordt hierbij ingetrokken.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Het wordt van kracht op de dag van zijn bekendmaking.Gedaan te Luxemburg, 17 juni 2002.Voor de RaadDe voorzitterJ. Piqué I Camps(1) PB L 344 van 28.12.2001, blz. 70.(2) PB L 116 van 3.5.2002, blz. 33.


title: Besluit van de Raad van 20 november 2012 houdende benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers voor Italië

text:
               22.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 360/4

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 20 november 2012
   houdende benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers voor Italië
   2012/C 360/03
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EU) nr. 492/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Unie (1), en met name de artikelen 23 en 24,
   Gezien de lijsten van kandidaten die de regeringen van de lidstaten bij de Raad hebben ingediend,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit van 4 oktober 2012 (2) heeft de Raad de gewone en de plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers benoemd voor het tijdvak van 25 september 2012 tot en met 24 september 2014.

               (2)

               De regering van Italië heeft voordrachten voor een aantal vacante zetels ingediend,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Tot gewone en plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers worden benoemd voor het tijdvak dat afloopt op 24 september 2014:
   I.   REGERINGSVERTEGENWOORDIGERS

               Land

               Leden

               Plaatsvervangend lid

               Italië

               mevrouw Grazia STRANO
               de heer Daniele LUNETTA

               mevrouw Iolanda Valeria GUTTADAURO

   II.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKNEMERSORGANISATIES

               Land

               Leden

               Plaatsvervangend lid

               Italië

               mevrouw Ornella CILONA
               mevrouw Ilaria FONTANIN

               de heer Giuseppe CASUCCI

   III.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKGEVERSORGANISATIES

               Land

               Leden

               Plaatsvervangend lid

               Italië

               de heer Armando OCCHIPINTI
               mevrouw Paola ASTORRI

               mevrouw Yasaman PARPINCHEE

         Artikel 2
   De Raad zal de nog niet aangewezen leden en plaatsvervangers later benoemen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 20 november 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. D. MAVROYIANNIS

      (1)  PB L 141 van 27.5.2011, blz. 1.

      (2)  PB C 302 van 6.10.2012, blz. 1.


Avis juridique important

|

32000D0109

2000/109/EG: Besluit van de Raad van 31 januari 2000 houdende benoeming van een Spaans plaatsvervangend lid van het Comité van de Regio's

Publicatieblad Nr. L 033 van 08/02/2000 blz. 0017 - 0017

BESLUIT VAN DE RAADvan 31 januari 2000houdende benoeming van een Spaans plaatsvervangend lid van het Comité van de Regio's(2000/109/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 263,Gelet op Besluit 98/110/EG van de Raad van 26 januari 1998 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 1998 tot en met 25 januari 2002(1),Overwegende dat in het Comité van de Regio's een zetel van een plaatsvervangend lid is vrijgekomen door het aftreden van de heer Juan Rodríguez Yuste, plaatsvervangend lid, waarvan de Raad op 10 januari 2000 in kennis is gesteld,Gezien de voordracht van de Duitse regering,BESLUIT:Enig artikelDe heer Jesús Gamallo Aller wordt benoemd tot plaatsvervangend lid van het Comité van de Regio's ter vervanging van de heer Juan Rodríguez Yuste, voor de verdere duur van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2002.Gedaan te Brussel, 31 januari 2000.Voor de RaadDe voorzitterJ. PINA MOURA(1) PB L 28 van 4.2.1998, blz. 19.


Avis juridique important

|

32002D0621

2002/621/EG: Besluit van de secretarissen-generaal van het Europees Parlement, van de Raad en van de Commissie, de griffier van het Hof van Justitie, de secretarissen-generaal van de Rekenkamer, van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de Regio's, en de vertegenwoordiger van de Europese Ombudsman van 25 juli 2002 betreffende de organisatie en de werking van het Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen

Publicatieblad Nr. L 197 van 26/07/2002 blz. 0056 - 0059

Besluit van de secretarissen-generaal van het Europees Parlement, van de Raad en van de Commissie, de griffier van het Hof van Justitie, de secretarissen-generaal van de Rekenkamer, van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de Regio's, en de vertegenwoordiger van de Europese Ombudsmanvan 25 juli 2002betreffende de organisatie en de werking van het Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen(2002/621/EG)DE SECRETARISSEN-GENERAAL VAN HET EUROPEES PARLEMENT, VAN DE RAAD, VAN DE COMMISSIE, DE GRIFFIER VAN HET HOF VAN JUSTITIE, DE SECRETARISSEN-GENERAAL VAN DE REKENKAMER, VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN VAN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S, EN DE VERTEGENWOORDIGER VAN DE EUROPESE OMBUDSMAN,Gelet op het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en op de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Gemeenschappen, vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad(1),Gelet op het besluit van het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, het Hof van Justitie, de Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité, het Comité van de Regio's en de Europese Ombudsman van 25 juli 2002 betreffende de oprichting van het Bureau voor personeelsselectie van de Europese Gemeenschappen, en met name op artikel 5(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 27 van het statuut dient de aanwerving erop gericht te zijn de medewerking te verzekeren van ambtenaren die uit een oogpunt van bekwaamheid, prestatievermogen en onkreukbaarheid aan de hoogste eisen voldoen en die uit de onderdanen van de lidstaten der Gemeenschappen zijn aangeworven met inachtneming van een zo breed mogelijke geografische spreiding, zonder onderscheid ten aanzien van ras, politieke, filosofische of godsdienstige overtuiging, geslacht of seksuele geaardheid, handicap, burgerlijke staat of gezinssituatie.(2) In artikel 1, lid 1, van bijlage III bij het statuut zijn de bevoegdheden van de gemeenschappelijke paritaire commissie vastgesteld en in artikel 3, tweede alinea, van die bijlage is bepaald op welke wijze de jury moet worden samengesteld voor een algemeen vergelijkend onderzoek dat door twee of meer instellingen gezamenlijk worden georganiseerd,BESLUITEN:Artikel 1Taken van het Bureau1. Het Bureau wordt belast met de organisatie van algemene vergelijkende onderzoeken, die erop gericht moeten zijn de instellingen van de Europese Gemeenschappen onder de beste voorwaarden vanuit professioneel en financieel oogpunt van personeel te voorzien. Het Bureau stelt lijsten van geschikte kandidaten ter beschikking van de instellingen, zodat deze steeds hooggekwalificeerde personeelsleden kunnen aanwerven die aan de door hen vastgestelde behoeften beantwoorden.2. Meer in het bijzonder heeft het Bureau tot taaka) op verzoek van de individuele instellingen algemene vergelijkende onderzoeken te organiseren met het oog op de samenstelling van reservelijsten voor de aanwerving van ambtenaren. Deze vergelijkende onderzoeken worden georganiseerd met inachtneming van het bepaalde in het statuut, op basis van overeenkomstig artikel 6, onder c), vastgestelde geharmoniseerde criteria, en volgens het door de raad van bestuur goedgekeurde werkprogramma;b) nauw met de instellingen samen te werken teneinde de toekomstige personeelsbehoeften van de instellingen te bepalen en een programma van vergelijkende onderzoeken op te zetten waarmee te gelegener tijd aan deze behoeften kan worden voldaan;c) selectiemethoden en -technieken te ontwerpen die op de beste praktijken zijn gebaseerd en die in overeenstemming zijn met de vaardigheidsprofielen die voor de verschillende personeelscategorieën van de instellingen zijn vastgesteld;d) te zorgen voor het beheer van de reservelijsten die op basis van interinstitutionele vergelijkende onderzoeken zijn samengesteld, en voor de controle op het gebruik daarvan;e) jaarlijkse rapporten over zijn activiteiten bij de instellingen in te dienen.Artikel 2Verantwoordelijkheid van de instellingenOm een goed verloop van de selectieprocedures overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van bijlage III bij het statuut te garanderen, stelt het tot aanstelling bevoegde gezag van iedere instelling een voldoende aantal juryleden, assessoren en surveillanten ter beschikking van het Bureau op basis van de door de raad van bestuur overeenkomstig artikel 6, punt i), vastgestelde "quota".Artikel 3Overige dienstverlening1. Op basis van een akkoord tussen de directeur van het Bureau en een van de organen of agentschappen, kan het Bureau selectieprocedures organiseren voor de aanwerving van personeel door dat orgaan of agentschap. Een dergelijk akkoord kan alleen worden gesloten nadat de directeur van het Bureau de goedkeuring van de raad van bestuur heeft gekregen. In ieder akkoord moeten financiële bepalingen zijn opgenomen voor de vergoeding van de door het Bureau verleende diensten.2. In voorkomend geval kan het Bureau technische bijstand verlenen bij de organisatie van interne vergelijkende onderzoeken door een instelling, een orgaan of een agentschap.3. Iedere instelling kan het Bureau verzoeken selectieprocedures te organiseren en reservelijsten en/of databases samen te stellen met het oog op de aanwerving van andere personeelsleden.4. Voorzover het verzoek van de betrokken instelling tijdig is ingediend, moeten deze activiteiten worden opgenomen in het werkprogramma van het Bureau, als bedoeld in artikel 6, onder f).Artikel 4Klachten en verzoeken1. Voor alle verzoeken of klachten die verband houden met de werkzaamheden van het Bureau oefent de directeur van het Bureau de bevoegdheden uit die krachtens artikel 90 van het statuut aan het tot aanstelling bevoegde gezag toekomen.2. Wanneer de directeur van het Bureau een besluit waartegen een klacht is ingediend, wenst te bevestigen, moet hij eerst de voorzitter van de raad van bestuur raadplegen.3. Verzoeken van de Europese Ombudsman betreffende aangelegenheden die krachtens dit besluit onder de bevoegdheid van het Bureau vallen, worden door het Bureau behandeld.Artikel 5Raad van bestuur1. Er wordt een raad van bestuur van het Bureau ingesteld, die bestaat uit een afgevaardigde van iedere instelling en drie in onderlinge overeenstemming door de personeelscomités van de instellingen aangewezen vertegenwoordigers van het personeel, die als waarnemer optreden.2. De raad van bestuur kiest bij gewone meerderheid een voorzitter uit zijn leden voor een periode van twee jaar.3. De raad van bestuur stelt bij gewone meerderheid zijn reglement van orde vast, nadat hij het eerst aan de instellingen heeft voorgelegd.4. De raad van bestuur komt bijeen op initiatief van de voorzitter of op verzoek van een van zijn leden.5. Wanneer de raad van bestuur bij gewone meerderheid moet besluiten, beschikt iedere instelling over één stem. In geval van staking van de stemmen is de stem van de voorzitter doorslaggevend.6. Wanneer de raad van bestuur met gekwalificeerde meerderheid moet besluiten, worden de stemmen als volgt over de instellingen verdeeld: Commissie, 18 stemmen; Europees Parlement, 7 stemmen; Raad, 7 stemmen; Hof van Justitie, 3 stemmen; Rekenkamer, 2 stemmen; Economisch en Sociaal Comité, 2 stemmen; Comité van de Regio's, 2 stemmen; Europese Ombudsman, 1 stem. Voor een gekwalificeerde meerderheid zijn 24 stemmen vereist.Artikel 6Taken van de raad van bestuurMet inachtneming van het algemeen belang van de instellingen, vervult de raad van bestuur de volgende taken:a) hij keurt bij gekwalificeerde meerderheid de werkingsregels van het Bureau goed;b) hij keurt bij gewone meerderheid de organisatiestructuur van het Bureau goed, op voorstel van de directeur van het Bureau;c) hij stelt bij gekwalificeerde meerderheid de beleidsbeginselen voor het Bureau vast, op voorstel van de directeur van het Bureau en met inachtneming van de terzake geldende bepalingen van het statuut en van het door de secretarissen-generaal van het Europees Parlement, van de Raad en van de Commissie, de griffier van het Hof van Justitie, de secretarissen-generaal van de Rekenkamer, van het Economisch en Sociaal Comité en van het Comité van de Regio's, en de vertegenwoordiger van de Europese Ombudsman te sluiten akkoord betreffende de gemeenschappelijke beginselen voor een geharmoniseerd beleid inzake selectie en aanwerving en de beginselen voor het gebruik van de lijsten van geschikte kandidaten;d) in het kader van de begrotingsprocedure stelt hij een raming op van de ontvangsten en de uitgaven van het Bureau, op basis van een ontwerp van de directeur van het Bureau; deze raming wordt bij gewone meerderheid aangenomen en aan de Commissie medegedeeld met het oog op de opstelling van de raming van de ontvangsten en de uitgaven van de Commissie; bij die gelegenheid stelt hij de Commissie tevens eventuele aanpassingen van het aantal ambten van het Bureau voor;e) bij gewone meerderheid bepaalt hij welke aanvullende diensten het Bureau onder bezwarende titel voor de instellingen, de organen en de agentschappen kan verrichten en onder welke voorwaarden en tegen welke vergoeding dat mag gebeuren;f) met eenparigheid van stemmen keurt hij het werkprogramma goed, met name wat betreft de planning van de te organiseren vergelijkende onderzoeken en het tijdschema daarvoor, op basis van een voorstel van de directeur van het Bureau. In dat werkprogramma zijn tevens de diensten opgenomen die niet direct verband houden met de organisatie van vergelijkende onderzoeken voor de instellingen, organen en agentschappen;g) op basis van een door de directeur van het Bureau voorgelegd ontwerp keurt hij bij gekwalificeerde meerderheid een jaarlijks verslag goed over alle uitgaven- en ontvangstenposten betreffende de door het Bureau verrichte werkzaamheden en diensten. Ieder jaar zendt hij de instellingen vóór 1 mei het verslag over het vorige begrotingsjaar toe, dat op de analytische boekhouding is gebaseerd;h) bij gewone meerderheid stelt hij een billijke en evenwichtige uitsplitsing vast van de variabele directe kosten die aan de diverse instellingen moeten worden toegerekend; deze kostentoerekening wordt iedere drie jaar bijgewerkt;i) op basis van de aanwervingsbehoeften bepaalt hij bij gewone meerderheid het aantal juryleden, assessoren en surveillanten dat door de diverse instellingen ter beschikking van het Bureau moet worden gesteld;j) bij gewone meerderheid stelt hij vast onder welke voorwaarden het Bureau de instellingen toestemming kan geven om zelf vergelijkende onderzoeken te organiseren overeenkomstig artikel 2, lid 1, van het besluit van de instellingen.Artikel 7Benoeming van het personeel1. Aan het hoofd van het Bureau staat een directeur die door de Commissie wordt benoemd nadat de raad van bestuur bij gewone meerderheid een gunstig advies heeft gegeven. De raad van bestuur moet ook nauw worden betrokken bij de procedures die aan de benoeming van de directeur voorafgaan, met name wat betreft het opstellen van de kennisgeving van de vacature en het onderzoek van de sollicitaties.2. De directeur van het Bureau treedt op als tot aanstelling bevoegde gezag voor het personeel van het Bureau.3. De raad van bestuur moet - door de Commissie wanneer het de directeur van het Bureau betreft, en door de directeur van het Bureau wanneer het personeelsleden betreft waarvoor hij als tot aanstelling bevoegde gezag optreedt - in kennis worden gesteld van alle aanstellingen en bevorderingen, van de ondertekening van contracten, en van de inleiding van tuchtprocedures die de ambtenaren en de andere personeelsleden betreffen.4. Telkens wanneer het tot aanstelling bevoegde gezag besluit in een vacante post bij het Bureau te voorzien, wordt de vacature ter kennis gebracht van de ambtenaren van alle instellingen van de Gemeenschappen.5. De directeur van het Bureau wordt benoemd voor een periode van vijf jaar, die één keer kan worden verlengd.Artikel 8Taken van de directeur van het Bureau, personeelsbeheer1. De directeur is verantwoordelijk voor de goede werking van het Bureau. Hij handelt onder het gezag van de raad van bestuur, binnen het kader van diens bevoegdheden. Hij zorgt voor het secretariaat van de raad van bestuur, legt verantwoording af bij de raad van bestuur over de uitvoering van zijn functie en dient de raad van bestuur van advies met het oog op de goede werking van het Bureau.2. Voor het dagelijks personeelsbeheer gelden dezelfde administratieve procedures als voor de ambtenaren en de andere personeelsleden van de Commissie, met name wat betreft bezoldiging en verlof, ziektekosten, ongevallen en pensioen; het Bureau kan met de Commissie overeenkomen ook regelingen op andere gebieden tot het personeel van het Bureau uit te breiden.Artikel 9Financiële aspecten1. Het totaalbedrag van de aan het Bureau toegewezen kredieten is opgenomen in een speciaal begrotingsonderdeel binnen de afdeling Commissie van de begroting; de bestemming van deze kredieten is gespecificeerd in een bijlage bij die afdeling. Deze bijlage heeft de vorm van een staat van ontvangsten en uitgaven die op dezelfde wijze is onderverdeeld als de begrotingsafdelingen.2. De lijst van het aantal ambten van het Bureau vormt een bijlage bij de lijst van het aantal ambten van de Commissie.3. Op basis van een voorstel van de raad van bestuur delegeert de Commissie de ordonnateursbevoegdheden met betrekking tot de aan het Bureau toegewezen kredieten aan de directeur van het Bureau, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die zij zelf vaststelt. Wat betreft de dienstprestaties die het Bureau onder bezwarende titel verricht, stelt de raad van bestuur de begrotingsautoriteit op het einde van ieder begrotingsjaar in kennis van de uitsplitsing van de bedragen die daarvoor zijn ontvangen en in het begrotingsonderdeel van de bijlage zijn opgevoerd.4. De boekhouding wordt gevoerd volgens de voorschriften en de boekhoudmethoden die door de rekenplichtige van de Commissie zijn vastgesteld. Het Bureau houdt een aparte boekhouding bij van de inkomsten die uit hoofde van dienstprestaties onder bezwarende titel zijn verkregen.Artikel 10HerzieningNa een periode van drie jaar na de oprichting van het Bureau wordt dit besluit opnieuw bezien.Artikel 11InwerkingtredingDit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Voor het Europees ParlementDe secretaris-generaalJ. PriestleyVoor de RaadDe adjunct-secretaris-generaalP. De BoissieuVoor de CommissieDe secretaris-generaalD. O'SullivanVoor het Hof van JustitieDe griffierR. GrassVoor de RekenkamerDe secretaris-generaalM. HervéVoor het Economisch en Sociaal ComitéDe secretaris-generaalP. VenturiniVoor het Comité van de Regio'sDe secretaris-generaalV. FalconeDe Europese OmbudsmanJ. Söderman(1) PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1.(2) Zie bladzijde 53 van dit Publicatieblad.


Avis juridique important

|

32001D0332

2001/332/EG: Besluit van de Raad van 26 februari 2001 betreffende de sluiting van een samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh inzake partnerschap en samenwerking

Publicatieblad Nr. L 118 van 27/04/2001 blz. 0047 - 0047

Besluit van de Raadvan 26 februari 2001betreffende de sluiting van een samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh inzake partnerschap en samenwerking(2001/332/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 133 en 181, in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste zin, en artikel 300, lid 3, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement,Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 177 van het Verdrag moet het beleid van de Gemeenschap op het gebied van ontwikkelingssamenwerking gericht zijn op de bevordering van de duurzame economische en sociale ontwikkeling van de ontwikkelingslanden, hun harmonische en geleidelijke integratie in de wereldeconomie, en de strijd tegen de armoede in deze landen.(2) De Gemeenschap dient, in het streven naar verwezenlijking van haar doelstellingen op het gebied van buitenlandse betrekkingen, de samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh inzake partnerschap en samenwerking goed te keuren,BESLUIT:Artikel 1De samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Volksrepubliek Bangladesh inzake partnerschap en samenwerking wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad verricht de in artikel 20 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving.Artikel 3De Commissie, bijgestaan door vertegenwoordigers van de lidstaten, vertegenwoordigt de Gemeenschap in het in artikel 12 van de overeenkomst bedoelde gemengd comité.Artikel 4Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 26 februari 2001.Voor de RaadDe voorzitterA. Lindh(1) PB C 143 van 21.5.1999, blz. 8.


title: Besluit (EU) 2016/2312 van de Raad van 8 december 2016 waarbij de Republiek Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Peru tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden

text:
               20.12.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 345/56

         BESLUIT (EU) 2016/2312 VAN DE RAAD
   van 8 december 2016
   waarbij de Republiek Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd, in het belang van de Europese Unie, de toetreding van Peru tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 81, lid 3, in samenhang met artikel 218,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie heeft de Europese Unie zich als een van haar doelen gesteld de bescherming van de rechten van het kind te bevorderen. Maatregelen om kinderen te beschermen tegen het ongeoorloofd overbrengen of het niet doen terugkeren van kinderen beschouwt zij als een essentieel onderdeel van dit beleid.

               (2)

               De Raad heeft Verordening (EG) nr. 2201/2003 (2) („verordening Brussel II bis”) vastgesteld, die als doel heeft kinderen te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van het ongeoorloofd overbrengen of niet doen terugkeren, procedures vast te stellen om hun onmiddellijke terugkeer naar de gewone verblijfplaats te verkrijgen en het omgangs- en gezagsrecht te waarborgen.

               (3)

               Verordening Brussel II bis vormt een aanvulling op en versterking van het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (het „Verdrag van 1980”), waarbij een internationaal systeem van verplichtingen en samenwerking tussen de verdragsluitende staten en tussen centrale autoriteiten wordt ingesteld om te zorgen voor de onmiddellijke terugkeer van een kind dat ongeoorloofd is overgebracht of ongeoorloofd wordt vastgehouden.

               (4)

               Alle lidstaten van de Unie zijn partij bij het Verdrag van 1980.

               (5)

               De Unie moedigt derde landen aan toe te treden tot het Verdrag van 1980 en ondersteunt de correcte tenuitvoerlegging van het Verdrag van 1980, onder andere door samen met de lidstaten deel te nemen aan de bijzondere commissies die regelmatig worden georganiseerd door de Haagse Conferentie voor internationaal privaatrecht.

               (6)

               Een gemeenschappelijk wettelijk kader tussen de lidstaten van de Unie en derde staten zou de beste oplossing kunnen zijn voor gevoelige zaken als internationale kinderontvoering.

               (7)

               Het Verdrag van 1980 bepaalt dat het van toepassing is tussen de toetredende staat en de verdragsluitende staten die verklaard hebben de toetreding te aanvaarden.

               (8)

               Het Verdrag van 1980 staat niet toe dat regionale organisaties voor economische integratie zoals de Unie partij bij het Verdrag worden. De Unie kan derhalve niet tot het Verdrag toetreden en ook geen verklaring van aanvaarding van de toetreding van een toetredende staat neerleggen.

               (9)

               Overeenkomstig Advies 1/13 van het Hof van Justitie van de Europese Unie behoren verklaringen van aanvaarding in het kader van het Verdrag van 1980 tot de exclusieve externe bevoegdheid van de Unie.

               (10)

               Peru heeft op 28 april 2001 zijn akte van toetreding tot het Verdrag van 1980 neergelegd. Het Verdrag van 1980 is op 1 augustus 2001 ten aanzien van Peru in werking getreden.

               (11)

               Alle lidstaten, met uitzondering van de Republiek Oostenrijk, het Koninkrijk Denemarken en Roemenië, hebben de toetreding van Peru tot het Verdrag van 1980 reeds aanvaard. Een evaluatie van de situatie in Peru heeft geleid tot de conclusie dat de Republiek Oostenrijk en Roemenië in staat zijn om in het belang van de Unie de toetreding van Peru, overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag van 1980, te aanvaarden.

               (12)

               De Republiek Oostenrijk en Roemenië zouden daarom gemachtigd moeten worden deze in het belang van de Unie te aanvaarden en hun verklaring van aanvaarding van de toetreding van Peru neer te leggen overeenkomstig de voorwaarden van dit besluit. De overige lidstaten van de Unie hebben de toetreding van Peru tot het Verdrag van 1980 al aanvaard en hoeven derhalve geen nieuwe verklaring van aanvaarding neer te leggen, aangezien de bestaande verklaring krachtens het internationaal publiekrecht van kracht blijft.

               (13)

               Het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn gebonden door verordening Brussel II bis en nemen dan ook deel aan de vaststelling en de toepassing van dit besluit.

               (14)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing in Denemarken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De Republiek Oostenrijk en Roemenië worden gemachtigd om, in het belang van de Unie, de toetreding van Peru tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen (het „Verdrag van 1980”) te aanvaarden.
   2.   De in lid 1 bedoelde lidstaten leggen uiterlijk op 9 december 2017 een verklaring van aanvaarding van toetreding van Peru tot het Verdrag van 1980 in het belang van de Unie neer, die als volgt luidt:

      „[Volledige naam van de LIDSTAAT] verklaart de toetreding van Peru tot het Verdrag van 's-Gravenhage van 25 oktober 1980 betreffende de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen te aanvaarden, overeenkomstig Besluit (EU) 2016/2312 van de Raad.”.

   3.   Beide lidstaten stellen de Raad en de Commissie in kennis van de neerlegging en zij delen aan de Commissie binnen twee maanden na de neerlegging de tekst van hun verklaring mee.
   Artikel 2
   De lidstaten die hun verklaring van aanvaarding van toetreding van Peru tot het Verdrag van 1980 hebben neergelegd vóór de datum waarop dit besluit is vastgesteld, leggen geen nieuwe verklaring neer.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Dit besluit is gericht tot de Republiek Oostenrijk en Roemenië.

      Gedaan te Brussel, 8 december 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. ŽITŇANSKÁ

      (1)  Advies van het Europees Parlement van 5 oktober 2016 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000 (PB L 338 van 23.12.2003, blz. 1).


               24.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 93/243

         P7_TA(2014)0059
   Benoeming van een lid van de Rekenkamer
   Besluit van het Europees Parlement van 4 februari 2014 over de voordracht van Klaus-Heiner Lehne voor de benoeming tot lid van de Rekenkamer (C7-0423/2013 — 2013/0813(NLE))
   (Raadpleging)
   (2017/C 093/40)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien artikel 286, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het Parlement door de Raad is geraadpleegd (C7-0423/2013),

               —

               gezien artikel 108 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A7-0050/2014),

               A.

               overwegende dat zijn Commissie begrotingscontrole de kwalificaties van de voorgedragen kandidaat heeft onderzocht, met name gelet op de in artikel 286, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vermelde voorwaarden;

               B.

               overwegende dat deze commissie de kandidaat vervolgens op 23 januari 2014 heeft gehoord;

               1.

               brengt positief advies uit over de voordracht van de Raad voor de benoeming van Klaus-Heiner Lehne tot lid van de Rekenkamer;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad en, ter informatie, aan de Rekenkamer, alsmеde aan de overige instellingen van de Europese Unie en de controle-instellingen van de lidstaten.


Avis juridique important

|

32002D0848

2002/848/EG: Besluit van de Raad van 28 oktober 2002 tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strĳd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/460/EG

Publicatieblad Nr. L 295 van 30/10/2002 blz. 0012 - 0013

Besluit van de Raadvan 28 oktober 2002tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/460/EG(2002/848/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme(1), en met name op artikel 2, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op 17 juni 2002 heeft de Raad Besluit 2002/460/EG aangenomen tot uitvoering van artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 inzake specifieke beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op de strijd tegen het terrorisme, en tot intrekking van Besluit 2002/334/EG(2).(2) Het is wenselijk een bijgewerkte lijst van personen, groepen en entiteiten op te stellen waarop de bovengenoemde verordening van toepassing is,BESLUIT:Artikel 1De in artikel 2, lid 3, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 bedoelde lijst ziet er als volgt uit:1. PERSONEN1. AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (alias ABU OMRAN; alias AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim), geboren op 26.6.1967 in Qatif-Bab al Shamal, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan2. AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, geboren in Al Ihsa, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan3. AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, geboren op 16.10.1966 in Tarut, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan4. ATWA, Ali (alias BOUSLIM, Ammar Mansour; alias SALIM, Hassan Rostom), Libanon, geboren in 1960 in Libanon; Libanees onderdaan5. EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (alias AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; alias EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali), geboren op 10.7.1965 of 11.7.1965 in El Dibabiya, Saudi-Arabië; Saudisch onderdaan6. IZZ-AL-DIN, Hasan (alias GARBAYA, AHMED; alias SA-ID; alias SALWWAN, Samir), Libanon, geboren in 1963 in Libanon, Libanees onderdaan7. MOHAMMED, Khalid Shaikh (alias ALI, Salem; alias BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; alias HENIN, Ashraf Refaat Nabith; alias WADOOD, Khalid Adbul), geboren op 14.4.1965 of 1.3.1964 in Pakistan, paspoort nr. 4885558. MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (alias MUGHNIYAH, Imad Fayiz), hoge inlichtingenofficier van de HEZBOLLAH, geboren op 7.12.1962 in Tayr Dibba, Libanon, paspoort nr. 432298 (Libanon)9. SISON, José Maria (alias Armando Liwanag, alias Joma, hoofd van de NPA), geboren op 8.2.1939 in Cabugao, Filipijnen.2. GROEPEN EN ENTITEITEN1. Abu Nidal Organisatie (ANO), (alias Fatah Revolutionaire Raad, Arabische Revolutionaire Brigades, Zwarte September, en Revolutionaire Organisatie van Socialistische Moslims)2. Al-Aqsa Martelarenbrigades3. Aum Shinrikyo (alias AUM; alias Aum Hoogste Waarheid, alias Aleph)4. Babbar Khalsa5. Gama'a al-Islamiyya (Islamitische Groep), (alias Al-Gama'a al-Islamiyya, IG)6. Hamas-Izz al-Din al-Qassem (terroristische tak van Hamas)7. Holy Land Foundation for Relief and Development8. International Sikh Youth Federation (ISYF)9. Kahane Chai (Kach)10. Koerdische Arbeiderspartij (PKK)11. Lashkar e Tayyaba (LET)/Pashan-e-Ahle Hadis12. Mujahedeen-e Khalq Organisatie (MEK of MKO) (min de "Nationale Raad van verzet van Iran" (NCRI)) (alias het Nationaal Bevrijdingsleger van Iran (NLA, de militante tak van MEK), Volksmujahedeen van Iran (PMOI), Iraanse Islamitische Studentenassociatie)13. New People's Army (NPA), Filipijnen, onderhoudt banden met Sison José Maria C. (alias Armando Liwanag, alias Joma, hoofd van de NPA)14. Palestijns Bevrijdingsfront (PLF)15. Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ)16. Volksfront voor de bevrijding van Palestina (PFLP)17. Volksfront voor de bevrijding van Palestina-Algemeen Commando (alias PFLP-General Command, PFLP-GC)18. Revolutionaire Gewapende Krachten van Colombia (FARC) (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia)19. Revolutionair Volksbevrijdingsleger/front/partij (DHKP/C), (alias Devrimci Sol (Revolutionair Links), Dev Sol)20. Lichtend Pad (SL) (Sendero Luminoso)21. Verenigde Zelfverdedigingsgroepen van Colombia (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia).Artikel 2Besluit 2002/460/EG wordt hierbij ingetrokken.Artikel 3Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Het wordt van kracht op de dag van zijn bekendmaking.Gedaan te Brussel, 28 oktober 2002.Voor de RaadDe voorzitterP. S. Møller(1) PB L 344 van 28.12.2001, blz. 70.(2) PB L 160 van 18.6.2002, blz. 26.


Avis juridique important

|

31996D0206

96/206/EGKS, EG: Besluit van de Raad en de Commissie van 22 december 1995 houdende sluiting door de Europese Gemeenschap van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds

Publicatieblad Nr. L 071 van 20/03/1996 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAAD EN DE COMMISSIE van 22 december 1995 houdende sluiting door de Europese Gemeenschap van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (96/206/EGKS, EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 95,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113, in samenhang met artikel 228, lid 2 en lid 3, eerste alinea, eerste zin,Gezien het advies van het Europees Parlement (1),Gezien het advies van het Raadgevend Comité en de eenparige goedkeuring van de Raad,Overwegende dat, in afwachting van de inwerkingtreding van de op 20 november 1995 te Brussel ondertekende Euro-Mediterrane Overeenkomst, waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, het noodzakelijk is de op 20 november 1995 te Brussel ondertekende Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, goed te keuren,BESLUIT:Artikel 1 De Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds, alsmede de bijlagen bij deze Overeenkomst, de Protocollen, de briefwisselingen en de verklaringen worden hierbij namens de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal goedgekeurd.De in de eerste alinea bedoelde teksten zijn aan dit besluit gehecht.Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht namens de Europese Gemeenschap de kennisgeving bedoeld in artikel 40 van de Interimovereenkomst. De Voorzitter van de Commissie verricht deze kennisgeving namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (2).Gedaan te Brussel, 22 december 1995.Voor de RaadDe VoorzitterL. ATIENZA SERNAVoor de CommissieDe VoorzitterJ. SANTER(1) PB nr. C 17 van 22. 1. 1996.(2) Zie blz. 148 van dit Publikatieblad.