Avis juridique important

|

32003D0009

2003/9/EG: Besluit van de Raad van 10 december 2002 betreffende de vervulling van de voorwaarden van het aanvullend protocol bĳ de Europaovereenkomst waarbĳ een associatie tot stand wordt gebracht tussen, enerzĳds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzĳds, de Tsjechische Republiek met betrekking tot een verlenging van de periode bedoeld in artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst

Publicatieblad Nr. L 007 van 11/01/2003 blz. 0074 - 0075

Besluit van de Raadvan 10 december 2002betreffende de vervulling van de voorwaarden van het aanvullend protocol bij de Europaovereenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen, enerzijds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzijds, de Tsjechische Republiek met betrekking tot een verlenging van de periode bedoeld in artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst(2003/9/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 87, lid 3, onder e),Gelet op het besluit van de Raad van 29 juli 2002 betreffende de ondertekening en de voorlopige toepassing van een aanvullend protocol bij de Europaovereenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen, enerzijds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzijds, de Tsjechische Republiek met betrekking tot een verlenging van de periode bedoeld in artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst,Gelet op het aanvullend protocol bij de Europaovereenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen, enerzijds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzijds, de Tsjechische Republiek met betrekking tot een verlenging van de periode bedoeld in artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst, en met name op artikel 3,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op 4 oktober 1993 werd de Europaovereenkomst ondertekend waarbij een associatie tot stand werd gebracht tussen, enerzijds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzijds, de Republiek Tsjechië(1).(2) Overeenkomstig artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst mag dit land, gedurende de eerste vijf jaar na de inwerkingtreding van de overeenkomst en in afwijking van het bepaalde in lid 1, punt iii), van genoemd artikel, in uitzonderlijke gevallen met betrekking tot staalproducten overheidssteun verlenen voor herstructurering, mits deze ertoe leidt dat de begunstigde ondernemingen aan het einde van de herstructureringsperiode onder normale marktvoorwaarden levensvatbaar zijn, het bedrag en de intensiteit van deze steun strikt beperkt blijven tot hetgeen voor dit herstel van de levensvatbaarheid absoluut noodzakelijk is en geleidelijk worden verminderd, en het herstructureringsprogramma aansluit bij een algemene rationalisatie en capaciteitsvermindering in de Tsjechische Republiek.(3) De eerste periode van vijf jaar is op 31 december 1996 verstreken.(4) De Tsjechische Republiek heeft in februari 1998 een verzoek ingediend tot verlenging van bovengenoemde periode.(5) Het is passend de bedoelde periode met ingang van 1 januari 1997 met acht jaar of tot de datum waarop de Tsjechische Republiek toetreedt tot de Europese Unie, indien die laatste datum eerder is, te verlengen.(6) Hiertoe is op 9 oktober 2002 door de Gemeenschap en de Tsjechische Republiek een aanvullend protocol bij de Europaovereenkomst ondertekend, dat met ingang van die datum voorlopig wordt toegepast.(7) Krachtens artikel 1 van het aanvullend protocol wordt de bovenbedoelde periode verlengd mits de in de artikelen 2 en 3 van het aanvullend protocol genoemde voorwaarden zijn vervuld.(8) Krachtens artikel 2 van het aanvullend protocol wordt de verlenging van bovengenoemde periode afhankelijk gesteld van de indiening door de Tsjechische Republiek van een herstructureringsprogramma en bedrijfsplannen die voldoen aan de eisen van artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst en die beoordeeld en goedgekeurd zijn door de nationale toezichthoudende autoriteit voor staatssteun (Bureau voor bescherming van de economische mededinging).(9) In juni, juli en september 2002 heeft de Tsjechische Republiek bij de Commissie een herstructureringsprogramma en bedrijfsplannen ingediend die door het Bureau voor bescherming van de economische mededinging zijn beoordeeld en goedgekeurd.(10) Krachtens artikel 3 van het aanvullend protocol wordt de verlenging van bovengenoemde periode afhankelijk gesteld van een definitieve beoordeling van het herstructureringsprogramma en de plannen door de Commissie.(11) De Commissie heeft een definitieve beoordeling gemaakt van het herstructureringsprogramma en de plannen die door de Tsjechische Republiek zijn ingediend. De beoordeling wijst uit dat herstructureringssteun noodzakelijk is voor een herstel van de levensvatbaarheid van bepaalde bedrijven in de Tsjechische staalindustrie. In de beoordeling wordt bevestigd dat het herstructureringsprogramma en de plannen ertoe zullen leiden dat de betrokken bedrijven aan het einde van de herstructureringsperiode onder normale marktvoorwaarden levensvatbaar zullen zijn, dat het bedrag en de intensiteit van de steun strikt beperkt blijven tot wat absoluut noodzakelijk is om dit doel te bereiken, dat de herstructureringssteun aan de Tsjechische staalindustrie eind 2003 zal worden gestaakt en dat het herstructureringsprogramma aansluit bij een algemene rationalisatie en een algehele vermindering van de productiecapaciteit in de Tsjechische Republiek. In de beoordeling wordt derhalve geconcludeerd dat het herstructureringsprogramma en de plannen die door Tsjechië zijn ingediend, voldoen aan de eisen van artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst.(12) Hiermee is voldaan aan de in de artikelen 2 en 3 van het aanvullend protocol neergelegde voorwaarden,BESLUIT:Enig artikelHet herstructureringsprogramma en de bedrijfsplannen die door Tsjechië bij de Commissie zijn ingediend krachtens artikel 2 van het aanvullend protocol bij de Europaovereenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen, enerzijds, de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten en, anderzijds, de Tsjechische Republiek met betrekking tot de verlenging van de periode bedoeld in artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2 van de Europaovereenkomst, voldoen aan de eisen van artikel 8, lid 4, van Protocol nr. 2.Gedaan te Brussel, 10 december 2002.Voor de RaadDe voorzitterP. S. Møller(1) PB L 360 van 31.12.1994, blz. 2.


Avis juridique important

|

32001D0080

Besluit van de Raad van 22 januari 2001 houdende instelling van de Militaire Staf van de Europese Unie

Publicatieblad Nr. L 027 van 30/01/2001 blz. 0007 - 0011

Besluit van de Raadvan 22 januari 2001houdende instelling van de Militaire Staf van de Europese Unie(2001/80/GBVB)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, inzonderheid op artikel 28, lid 1,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 207, lid 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) In het kader van de versterking van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB), en met name van het gemeenschappelijk Europees veiligheids- en defensiebeleid zoals bepaald in artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, heeft de Europese Raad van Nice tijdens zijn bijeenkomst van 7 tot en met 11 december 2000 een akkoord bereikt over de instelling van de Militaire Staf van de Europese Unie, en diens opdracht en taken uiteengezet.(2) De Militaire Staf dient ingevolge de richtsnoeren van de Europese Raad operationeel te worden gemaakt,BESLUIT:Artikel 11. De lidstaten detacheren militair personeel bij het secretariaat-generaal van de Raad tot samenstelling van de Militaire Staf van de Europese Unie (EUMS).2. De Militaire Staf vormt een onderdeel van het secretariaat-generaal van de Raad.Artikel 2De opdracht en de taken van de Militaire Staf zijn omschreven in de aan dit besluit gehechte bijlage V van het verslag van het voorzitterschap dat is goedgekeurd door de Europese Raad van Nice.Artikel 3Alle leden van de Militaire Staf zijn onderdanen van lidstaten van de Europese Unie.Artikel 41. Voor de leden van de Militaire Staf gelden de regels die in een besluit van de Raad zullen worden neergelegd.2. Tot de inwerkingtreding van het in lid 1 bedoelde besluit geldt Besluit 2000/178/GBVB van de Raad van 28 februari 2000 tot vaststelling van de regeling die van toepassing is op nationale deskundigen die bij het secretariaat-generaal van de Raad worden gedetacheerd gedurende de interimperiode(1).Artikel 5Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt aangenomen.Het is van toepassing met ingang van de datum die door de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger in overleg met het PVC en het Militair Interimorgaan/Militair Comité wordt vastgesteld en in beginsel vóór eind juni 2001.Tot de inwerkingtreding van dit besluit fungeert de directeur-generaal van de Militaire Staf (DGEUMS), die per 1 maart 2001 in dienst treedt(2), als hoofd van de militaire deskundigen die door de lidstaten bij het Raadssecretariaat worden gedetacheerd(3).Artikel 6Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Gedaan te Brussel, 22 januari 2001.Voor de RaadDe voorzitterA. Lindh(1) PB L 57 van 2.3.2000, blz. 1.(2) Besluit van de Raad van 22 december 2000.(3) Besluit 2000/145/GBVB van de Raad van 14 februari 2000 betreffende de detachering van nationale deskundigen op militair gebied bij het secretariaat-generaal van de Raad gedurende een interimperiode (PB L 49 van 22.2.2000, blz. 3).BIJLAGEORGANISATIE VAN DE MILITAIRE STAF VAN DE EUROPESE UNIE (EUMS)1. InleidingIn Helsinki hebben de EU-lidstaten besloten binnen de Raad nieuwe permanente politieke en militaire instanties op te zetten om de EU in staat te stellen haar verantwoordelijkheid op te nemen voor het geheel van taken op het gebied van conflictpreventie en crisisbeheersing als omschreven in het Verdrag betreffende de Europese Unie, de Petersbergtaken. Overeenkomstig het verslag van Helsinki verstrekt de Militaire Staf van de EU (EUMS) "binnen de structuren van de Raad militaire expertise (...) en steun voor het GEVDB, met inbegrip van de leiding over door de EU geleide militaire crisisbeheersingsoperaties".In dat opzicht worden de bevoegdheden van de Militaire Staf van de EU (EUMS) als volgt gedefinieerd.2. OpdrachtDe Militaire Staf heeft opdrachten "op het gebied van vroegtijdige waarschuwing, situatiebeoordeling en strategische planning voor Petersbergtaken, met inbegrip van het aanwijzen van Europese nationale en multinationale strijdkrachten", en hij moet uitvoering geven aan het beleid en de beslissingen overeenkomstig de richtlijnen van het Militair Comité van de EU (EUMC).3. Rol en taken- Hij is de bron van militaire expertise voor de EU.- Hij is de schakel tussen het EUMC, enerzijds, en de militaire middelen die de EU ter beschikking staan anderzijds, en hij verstrekt de EU-organen militaire expertise overeenkomstig de richtlijnen van het EUMC.- Hij maakt vroegtijdige waarschuwing mogelijk. Hij stelt plannen, evaluaties en aanbevelingen op betreffende het crisisbeheersingsconcept en de algemene militaire strategie, en hij geeft uitvoering aan de besluiten en het beleid van het EUMC.- Voor alle door de EU geleide operaties, ongeacht of de EU gebruikmaakt van NAVO-middelen en -vermogens, ondersteunt hij het EUMC op het gebied van situatiebeoordeling en de militaire aspecten van de strategische planning(1).- Hij draagt bij aan de opstelling, de evaluatie en de herziening van de vermogensdoelstellingen, rekening houdend met de noodzaak voor de betrokken lidstaten om de samenhang met het defensieplanningsproces (DPP) en het plannings- en toetsingsproces (PARP) van het Partnerschap voor de vrede, volgens overeengekomen procedures te verzekeren.- Wat betreft de strijdkrachten en vermogens die de lidstaten ter beschikking stellen van de EU, is hij verantwoordelijk voor het toezicht op, de evaluatie van en het opstellen van aanbevelingen met betrekking tot opleiding, oefeningen en interoperabiliteit.4. Functies- De EUMS heeft drie belangrijke operationele functies: vroegtijdige waarschuwing, situatiebeoordeling en strategische planning.- Onder leiding van het EUMC stelt hij zijn militaire expertise ten dienste van de EU-organen, met name de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger.- Hij volgt potentiële crisissen op basis van adequate nationale en multinationale inlichtingenstructuren.- De EUMS voorziet het Situatiecentrum van militaire informatie en is ontvanger van de output daarvan.- Hij voert de militaire aspecten van de strategische voorplanning voor Petersbergopdrachten uit.- In coördinatie met de NAVO stelt hij een lijst op van de Europese nationale en multinationale strijdkrachten voor door de EU geleide operaties.- Hij draagt bij tot de ontwikkeling en voorbereiding (met inbegrip van opleiding en oefeningen) van de door de lidstaten ter beschikking van de EU gestelde nationale en multinationale strijdkrachten. De regels voor de betrekkingen met de NAVO worden in de desbetreffende documenten bepaald.- Hij organiseert en coördineert de procedures met de nationale, multinationale en NAVO-hoofdkwartieren die de EU ter beschikking staan, waarbij hij zoveel mogelijk zorgt voor verenigbaarheid met de NAVO-procedures.- Hij programmeert, plant, leidt en evalueert het militaire aspect van de EU-crisisbeheersingsprocedures, inclusief het valideren van EU-NAVO-procedures.- Hij neemt deel aan de financiële raming van operaties en oefeningen.- Hij onderhoudt contacten met de nationale hoofdkwartieren en met de multinationale hoofdkwartieren van multinationale strijdkrachten.- Hij onderhoudt permanente betrekkingen met de NAVO overeenkomstig de permanente regelingen tussen de EU en de NAVO, alsmede passende betrekkingen met aangewezen correspondenten bij de VN en de OVSE, afhankelijk van de instemming van deze organisaties.a) Aanvullende functies in crisisbeheersingssituaties- De EUMS vraagt en verwerkt specifieke informatie van de inlichtingenorganisaties en andere relevante informatie van alle beschikbare bronnen.- Hij steunt het EUMC in diens bijdragen tot de initiële planningsleidraad en de planningsrichtlijnen van het Politiek en Veiligheidscomité (PVC).- Hij ontwikkelt strategische militaire opties als basis voor het militaire advies van het EUMC aan het PVC, en bepaalt de prioriteiten daarvan, door:- ruime initiële opties te definiëren;- wanneer nodig gebruik te maken van planningsondersteuning van externe bronnen die deze opties nader zullen analyseren en meer in detail zullen ontwikkelen;- het resultaat van deze meer diepgaande behandeling te evalueren en opdracht te geven voor de eventueel nog noodzakelijke werkzaamheden;- het EUMC een algemene beoordeling voor te leggen; hij duidt in voorkomend geval prioriteiten en aanbevelingen aan.- Hij kan ook bijdragen tot de niet-militaire aspecten van de militaire opties.- Hij bepaalt in coördinatie met de nationale planningsstaven en, indien nodig, met de NAVO, de strijdkrachten die aan eventuele door de EU geleide operaties zouden kunnen deelnemen.- Hij staat de operationele commandant bij in technische uitwisselingen met derde landen die militaire bijdragen aan een door de EU geleide operatie aanbieden, alsook in de voorbereiding van de conferentie voor de vorming van strijdkrachten.- Hij houdt crisissituaties voortdurend in het oog.b) Aanvullende functies tijdens operaties- De EUMS houdt onder leiding van het EUMC voortdurend toezicht op alle militaire aspecten van de operaties. Hij maakt strategische analyses in overleg met de aangewezen operationele commandant om het EUMC te steunen in zijn rol als adviseur van het PVC, dat de strategische leiding in handen heeft.- Hij reikt in het licht van de politieke en operationele ontwikkelingen aan het EUMC nieuwe opties aan als basis voor het militaire advies van het EUMC aan het PVC.5. Organisatie- Hij werkt onder de militaire leiding van het EUMC waaraan hij verantwoording aflegt.- De EUMS is een afdeling van het secretariaat van de Raad die rechtstreeks aan de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger is toegevoegd; hij bestaat uit door de lidstaten gedetacheerd personeel dat in internationaal verband optreedt en waarvan het statuut door de Raad moet worden vastgesteld.- De EUMS wordt geleid door de DGEUMS, een driesterren-vlag- of -opperofficier, en werkt onder het gezag van het EUMC.- Om het geheel van Petersbergtaken te kunnen beheersen, ongeacht of de EU gebruik maakt van NAVO-hulpmiddelen, wordt de EUMS georganiseerd als in bijlage A.- In crisisbeheersingssituaties of -oefeningen kan de EUMS crisisactieteams (CAT's) instellen, steunend op eigen expertise, personeel en infrastructuur. Tevens kan hij indien nodig voor een tijdelijke uitbreiding gebruikmaken van extern personeel waarom het EUMC de EU-lidstaten zou verzoeken.6. Betrekkingen met derde landen- De betrekkingen tussen de EUMS en de Europese NAVO-landen die geen EU-lidstaten zijn en andere kandidaat-lidstaten van de EU, zullen worden omschreven in het document over de betrekkingen van de EU met derde landen.(1) Voorlopige definities:Strategische planning: planningsactiviteiten die van start gaan zodra een crisis uitbreekt en die eindigen wanneer de politieke instanties van de EU gekozen hebben voor één of voor een reeks militaire strategische opties. Het strategisch proces omvat de beoordeling van de militaire situatie, de definitie van een politiek-militair kader en de ontwikkeling van militaire strategische opties.Militaire strategische optie: een mogelijke militaire actie om de in het politiek-militaire kader vastgestelde politiek-militaire doelstellingen te bereiken. Een militaire strategische optie omschrijft de militaire oplossing, de vereiste middelen en de beperkingen, en geeft aanbevelingen voor de keuze van de bevelhebber van de operaties en het operationeel hoofdkwartier.BIJLAGE AORGANISATIESCHEMA VAN DE EUMS>PIC FILE= "L_2001027NL.001002.EPS">AFKORTINGEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: 2004/752/EG, Euratom: Besluit van de Raad van 2 november 2004 totinstelling van een Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

text:
               9.11.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 333/7

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 2 november 2004
   tot instelling van een Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie
   (2004/752/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 225 A en 245,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op de artikelen 140 B en 160,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Hof van Justitie van 12 februari 2004,
   Gezien het advies van het Europees Parlement van 30 maart 2004,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Artikel 225 A van het EG-Verdrag en artikel 140 B van het EGA-Verdrag machtigen de Raad om rechterlijke kamers in te stellen die in eerste aanleg kennis nemen van bepaalde categorieën van beroepen, de regels voor de samenstelling van dergelijke rechterlijke kamers vast te stellen en de reikwijdte van de hen verleende bevoegdheden te bepalen.

               (2)

               De oprichting van een specifieke rechterlijke instantie voor geschillen inzake ambtenarenrecht, waaraan de bevoegdheid wordt verleend om in eerste aanleg uitspraak te doen over deze geschillen, een bevoegdheid die momenteel door het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen wordt uitgeoefend, zal bijdragen tot een betere werking van het communautaire rechterlijke stelsel. Zij vormt een antwoord op het verzoek hiertoe dat werd geformuleerd in verklaring 16 bij artikel 225 A van het EG-Verdrag, die bij de ondertekening van het Verdrag van Nice is aangenomen.

               (3)

               Aan het Gerecht van eerste aanleg dient derhalve een rechterlijke kamer te worden toegevoegd, die uit institutioneel en organisatorisch oogpunt een integrerend deel zal vormen van de instelling Hof van Justitie en waarvan de leden een status zullen hebben die gelijkgesteld is met die van de leden van het Gerecht van eerste aanleg.

               (4)

               Aan dit nieuwe Gerecht dient een naam te worden gegeven die het onderscheidt van zijn rechtsprekende kamers en van de rechtsprekende kamers van het Gerecht van eerste aanleg.

               (5)

               Met het oog op de begrijpelijkheid van het rechterlijke stelsel in zijn geheel dienen de bepalingen betreffende de bevoegdheid, samenstelling en organisatie van en de procedure voor de rechterlijke kamer als bijlage aan het statuut van het Hof van Justitie te worden gehecht.

               (6)

               Het aantal rechters van de rechterlijke kamer moet aangepast zijn aan het aantal door haar te behandelen geschillen. Teneinde de besluitvorming door de Raad inzake de benoeming van de rechters te vergemakkelijken, dient te worden voorzien in de instelling door de Raad van een onafhankelijk adviescomité dat tot taak heeft na te gaan of de ingediende kandidaturen aan de vereiste voorwaarden voldoen.

               (7)

               De rechterlijke kamer dient uitspraak te doen volgens een procedure die is aangepast aan de bijzondere kenmerken van de geschillen waarvan zij kennis neemt. Zij dient in elke fase van de procedure de mogelijkheden van een minnelijke regeling van het geschil te onderzoeken.

               (8)

               Overeenkomstig artikel 225 A, derde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 140 B, derde alinea, van het EGA-Verdrag kan tegen de beslissingen van de rechterlijke kamer bij het Gerecht van eerste aanleg een tot rechtsvragen beperkte hogere voorziening worden ingesteld onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de voorzieningen die momenteel bij het Hof van Justitie tegen de beslissingen van het Gerecht worden ingesteld. De relevante bepalingen van het statuut van het Hof van Justitie worden in de aan dit statuut gehechte bijlage betreffende de rechterlijke kamer overgenomen om verwijzingen te vermijden, die de duidelijkheid van de regeling in haar geheel zouden verminderen.

               (9)

               In dit besluit dient tevens te worden voorzien in de nodige overgangsbepalingen, zodat de rechterlijke kamer haar functies kan uitoefenen zodra zij is opgericht,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Aan het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen wordt een rechterlijke kamer toegevoegd die uitspraak doet over geschillen inzake het ambtenarenrecht van de Europese Unie, („Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie”). Het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie heeft zijn zetel bij het Gerecht van eerste aanleg.
   Artikel 2
   Het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               de volgende titel wordt ingevoegd:
               „TITEL IV bis
               RECHTERLIJKE KAMERS
               Artikel 62 bis
               De bepalingen betreffende de bevoegdheid, samenstelling en organisatie van en de procedure voor de krachtens artikel 225 A van het EG-Verdrag en artikel 140 B van het EGA-Verdrag ingestelde rechterlijke kamers zijn in de aan dit statuut gehechte bijlagen opgenomen.”;

               2)

               bijlage I, waarvan de tekst is opgenomen in de bijlage bij dit besluit, wordt toegevoegd.

         Artikel 3
   1.   De president van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie wordt voor de eerste keer aangewezen voor drie jaren op dezelfde wijze als de rechters, tenzij de Raad beslist dat de procedure van artikel 4, lid 1, van bijlage I bij het statuut van het Hof, waarvan de tekst is opgenomen in de bijlage bij dit besluit, van toepassing is.
   2.   Onmiddellijk nadat alle rechters van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie de eed hebben afgelegd, gaat de voorzitter van de Raad over tot aanwijzing, bij loting, van drie rechters van dit Gerecht die, in afwijking van artikel 2, tweede alinea, eerste zin, van bijlage I bij het statuut van het Hof, aan het einde van de drie eerste jaren van de ambtstermijn moeten worden vervangen.
   3.   De zaken bedoeld in artikel 1 van bijlage I bij het statuut van het Hof, die op de dag van inwerkingtreding van dit artikel bij het Gerecht van eerste aanleg aanhangig zijn en waarvan de schriftelijke procedure zoals beschreven in artikel 52 van het reglement voor de procesvoering van dit Gerecht nog niet is beëindigd, worden verwezen naar het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie.
   4.   Tot de inwerkingtreding van het reglement voor de procesvoering van het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie is het reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg van overeenkomstige toepassing, met uitzondering van de bepalingen inzake de alleensprekend rechter.
   Artikel 4
   Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie, met uitzondering van artikel 1 van bijlage I bij het statuut van het Hof, waarvan de tekst is opgenomen in de bijlage bij dit besluit.
   Artikel 1 van bijlage I bij het statuut van het Hof treedt in werking op de dag van de bekendmaking, in het Publicatieblad van de Europese Unie, van de vaststelling door de president van het Hof van Justitie dat het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie regelmatig is samengesteld.

      Gedaan te Brussel, 2 november 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. R. BOT

      BIJLAGE

            „BIJLAGE I
            HET GERECHT VOOR AMBTENARENZAKEN VAN DE EUROPESE UNIE
            Artikel 1
            Het Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie (hierna het „Gerecht voor ambtenarenzaken” genoemd) oefent in eerste aanleg de bevoegdheid uit, overeenkomstig artikel 236 van het EG-Verdrag en artikel 152 van het EGA-Verdrag, uitspraak te doen in geschillen tussen de Gemeenschappen en hun personeelsleden, met inbegrip van geschillen tussen de organen of bureaus en hun personeelsleden waarvoor het Hof van Justitie bevoegd is verklaard.
            Artikel 2
            Het Gerecht voor ambtenarenzaken bestaat uit zeven rechters. Indien het Hof van Justitie hierom verzoekt, kan de Raad met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen het aantal rechters verhogen.
            De rechters worden benoemd voor een periode van zes jaar. De aftredende rechters zijn herbenoembaar.
            In elke vacante zetel wordt voorzien door benoeming van een nieuwe rechter voor een periode van zes jaar.
            Artikel 3
            1.   De rechters worden benoemd door de Raad, die na raadpleging van het in onderhavig artikel bedoelde comité een besluit neemt overeenkomstig artikel 225 A, vierde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 140 B, vierde alinea, van het EGA-Verdrag. Bij de benoeming van rechters ziet de Raad toe op een evenwichtige samenstelling van het Gerecht op basis van een zo breed mogelijke geografische spreiding onder de onderdanen van de lidstaten en met betrekking tot de vertegenwoordigde nationale rechtsstelsels.
            2.   Iedere persoon die burger van de Unie is en die voldoet aan de voorwaarden bedoeld in artikel 225 A, vierde alinea, van het EG-Verdrag en artikel 140 B, vierde alinea, van het EGA-Verdrag kan zich kandidaat stellen. De Raad stelt, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op aanbeveling van het Hof, de voorwaarden en de nadere regels voor de indiening en de behandeling van kandidaturen vast.
            3.   Er wordt een comité opgericht dat bestaat uit zeven leden, die voormalige leden van het Hof van Justitie en van het Gerecht van eerste aanleg zijn, of personen die bekend staan als kundige rechtsgeleerden. De Raad benoemt de leden van het comité en bepaalt de werkwijze ervan bij gekwalificeerde meerderheid van stemmen op aanbeveling van de president van het Hof van Justitie.
            4.   Het comité geeft advies over de geschiktheid van de kandidaten voor de uitoefening van het ambt van rechter in het Gerecht voor ambtenarenzaken. Het comité voegt bij dit advies een lijst van de kandidaten met de meest passende ervaring op hoog niveau. Het aantal kandidaten op deze lijst dient het dubbele te bedragen van het aantal door de Raad te benoemen rechters.
            Artikel 4
            1.   De rechters kiezen uit hun midden voor drie jaar de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken. Hij is herkiesbaar.
            2.   Het Gerecht voor ambtenarenzaken houdt zitting in kamers bestaande uit drie rechters. In sommige, door het reglement voor de procesvoering bepaalde, gevallen kan het in een plenaire zitting, in een kamer van vijf rechters of met een alleensprekend rechter zitting houden.
            3.   De president van het Gerecht voor ambtenarenzaken is tevens president van de plenaire zitting en van de kamer van vijf rechters. De presidenten van de kamers van drie rechters worden gekozen overeenkomstig lid 1. Indien de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken bij een kamer van drie rechters wordt ingedeeld, zit hij deze kamer voor.
            4.   Het reglement voor de procesvoering regelt de bevoegdheid en het quorum van de plenaire zitting alsmede de samenstelling van de kamers en bepaalt van welke zaken de kamers kennis nemen.
            Artikel 5
            De artikelen 2 tot en met 6, 14, 15, artikel 17, eerste, tweede en vijfde alinea, en artikel 18 van het statuut van het Hof van Justitie zijn van toepassing op het Gerecht voor ambtenarenzaken en op zijn leden.
            De eed, bedoeld in artikel 2 van het statuut, wordt afgelegd voor het Hof van Justitie en de beslissingen bedoeld in de artikelen 3, 4 en 6 worden genomen door het Hof van Justitie, het Gerecht voor ambtenarenzaken gehoord.
            Artikel 6
            1.   Het Gerecht voor ambtenarenzaken maakt gebruik van de diensten van het Hof van Justitie en het Gerecht van eerste aanleg. De president van het Hof of, in voorkomend geval, de president van het Gerecht van eerste aanleg bepaalt in onderlinge overeenstemming met de president van het Gerecht voor ambtenarenzaken de wijze waarop ambtenaren en andere personeelsleden bij het Hof of het Gerecht van eerste aanleg in het belang van de dienst hun diensten aan het Gerecht voor ambtenarenzaken verlenen. Sommige ambtenaren of andere personeelsleden vallen onder de bevoegdheid van de griffier van het Gerecht voor ambtenarenzaken onder het gezag van de president van het Gerecht van eerste aanleg.
            2.   Het Gerecht voor ambtenarenzaken benoemt de griffier en bepaalt diens positie. Artikel 3, vierde alinea, en de artikelen 10, 11 en 14 van het statuut van het Hof zijn van toepassing op de griffier van dit Gerecht.
            Artikel 7
            1.   De procedure voor het Gerecht voor ambtenarenzaken wordt geregeld in titel III van het statuut van het Hof van Justitie, met uitzondering van de artikelen 22 en 23. Zij wordt, voorzover nodig, gepreciseerd en aangevuld door het reglement voor de procesvoering van dit Gerecht.
            2.   De bepalingen inzake de talenregeling van het Gerecht van eerste aanleg zijn eveneens van toepassing op het Gerecht voor ambtenarenzaken.
            3.   Het schriftelijke gedeelte van de procedure omvat de indiening van het verzoekschrift en van het verweerschrift, tenzij het Gerecht voor ambtenarenzaken beslist dat een tweede schriftelijke memoriewisseling nodig is. Na de tweede memoriewisseling kan het Gerecht voor ambtenarenzaken, met de instemming van de partijen besluiten zonder mondelinge behandeling uitspraak te doen.
            4.   Het Gerecht voor ambtenarenzaken kan in alle fasen van de procedure, en dit vanaf de indiening van het verzoekschrift, de mogelijkheden voor een minnelijke regeling van het geschil onderzoeken en voor de vergemakkelijking van een dergelijke regeling zorgen.
            5.   Het Gerecht voor ambtenarenzaken doet uitspraak ten aanzien van de proceskosten. Behoudens de bijzondere bepalingen in het reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover zulks gevorderd is.
            Artikel 8
            1.   Wanneer een tot het Gerecht voor ambtenarenzaken gericht verzoekschrift of ander processtuk bij vergissing wordt neergelegd bij de griffier van het Hof of van het Gerecht van eerste aanleg, wordt het door deze onverwijld doorgezonden naar de griffier van het Gerecht voor ambtenarenzaken. Evenzo, wanneer een tot het Hof of tot het Gerecht van eerste aanleg gericht verzoekschrift of ander processtuk bij vergissing wordt neergelegd bij de griffier van het Gerecht voor ambtenarenzaken, wordt het door deze onverwijld doorgezonden naar de griffier van het Hof of van het Gerecht van eerste aanleg.
            2.   Wanneer het Gerecht voor ambtenarenzaken vaststelt dat het niet bevoegd is kennis te nemen van een beroep ten aanzien waarvan het Hof of het Gerecht van eerste aanleg bevoegd is, verwijst het de zaak naar het Hof of het Gerecht van eerste aanleg. Evenzo, wanneer het Hof of het Gerecht van eerste aanleg vaststelt dat een beroep tot de bevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken behoort, verwijst de rechterlijke instantie bij wie de zaak aanhangig is gemaakt, de zaak naar dit Gerecht, dat zich dan niet onbevoegd kan verklaren.
            3.   Wanneer bij het Gerecht voor ambtenarenzaken en het Gerecht van eerste aanleg zaken aanhangig worden gemaakt die dezelfde vraag van uitlegging dan wel de geldigheid van dezelfde handeling betreffen, kan het Gerecht voor ambtenarenzaken, de partijen gehoord, de behandeling schorsen totdat het Gerecht van eerste aanleg het arrest heeft gewezen.
            Wanneer bij het Gerecht voor ambtenarenzaken en het Gerecht van eerste aanleg zaken aanhangig worden gemaakt die hetzelfde voorwerp hebben, verklaart het Gerecht voor ambtenarenzaken zich onbevoegd zodat het Gerecht van eerste aanleg zich over deze zaken kan uitspreken.
            Artikel 9
            Uiterlijk binnen twee maanden te rekenen vanaf de betekening van de bestreden beslissing kan bij het Gerecht van eerste aanleg een verzoek om hogere voorziening worden ingediend tegen eindbeslissingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken, alsmede tegen beslissingen die het geding ten gronde slechts gedeeltelijk beslechten of die een einde maken aan een procesincident ter zake van onbevoegdheid of niet-ontvankelijkheid.
            Hogere voorziening staat open voor iedere partij die geheel of gedeeltelijk in het ongelijk is gesteld. Voor andere tussenkomende partijen dan lidstaten en instellingen van de Gemeenschappen staat hogere voorziening evenwel slechts open wanneer de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken hun situatie rechtstreeks aantast.
            Artikel 10
            1.   Hogere voorziening bij het Gerecht van eerste aanleg staat open tegen beslissingen van het Gerecht voor ambtenarenzaken waarbij een verzoek tot tussenkomst wordt afgewezen. Het verzoek om hogere voorziening moet door degene wiens verzoek is afgewezen worden ingediend binnen twee weken, te rekenen vanaf de betekening van de afwijzende beslissing.
            2.   Tegen elke beslissing die door het Gerecht voor ambtenarenzaken krachtens artikel 242, artikel 243 of artikel 256, vierde alinea, van het EG-Verdrag dan wel krachtens artikel 157, artikel 158 of artikel 164, derde alinea, van het EGA-Verdrag wordt genomen, staat voor de partijen in het geding hogere voorziening bij het Gerecht van eerste aanleg open gedurende twee maanden vanaf de betekening ervan.
            3.   De president van het Gerecht van eerste aanleg kan in een summiere procedure, voorzover nodig afwijkend van sommige regels van deze bijlage, welke wordt vastgesteld bij het reglement voor de procesvoering van het Gerecht van eerste aanleg, uitspraak doen over de in de leden 1 en 2 bedoelde hogere voorzieningen.
            Artikel 11
            1.   Het verzoek aan het Gerecht van eerste aanleg om hogere voorziening kan alleen rechtsvragen betreffen. Het kan gebaseerd zijn op middelen ontleend aan onbevoegdheid van het Gerecht voor ambtenarenzaken, onregelmatigheden in de procedure voor dit Gerecht waardoor aan de belangen van de betrokken partij afbreuk is gedaan, dan wel schending van het Gemeenschapsrecht door het Gerecht voor ambtenarenzaken.
            2.   Het verzoek om hogere voorziening kan niet uitsluitend betrekking hebben op de veroordeling in of het bedrag van de proceskosten.
            Artikel 12
            1.   Onverminderd de artikelen 242 en 243 van het EG-Verdrag en de artikelen 157 en 158 van het EGA-Verdrag, heeft het verzoek om hogere voorziening bij het Gerecht van eerste aanleg geen opschortende werking.
            2.   In geval van hogere voorziening tegen een beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken omvat de procedure voor het Gerecht van eerste aanleg een schriftelijk en een mondeling gedeelte. Onder de in het reglement voor de procesvoering bepaalde voorwaarden kan het Gerecht van eerste aanleg, de partijen gehoord, zonder mondelinge behandeling beslissen.
            Artikel 13
            1.   In geval van gegrondheid van het verzoek om hogere voorziening vernietigt het Gerecht van eerste aanleg de beslissing van het Gerecht voor ambtenarenzaken en doet het de zaak zelf af. Het verwijst de zaak uitzonderlijk voor afdoening naar het Gerecht voor ambtenarenzaken wanneer deze niet in staat van wijzen is.
            2.   Indien de zaak wordt verwezen, is het Gerecht voor ambtenarenzaken gebonden aan de beslissing van het Gerecht van eerste aanleg over de rechtsvragen.”


Avis juridique important

|

31996D1003(01)

Besluit van de Raad van 16 september 1996 houdende benoeming van twee gewone leden en drie plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen

Publicatieblad Nr. C 290 van 03/10/1996 blz. 0001 - 0001

BESLUIT VAN DE RAAD van 16 september 1996 houdende benoeming van twee  gewone leden en drie plaatsvervangende leden van het Raadgevend Comité voor de opleiding van  verloskundigen (96/C  290/01) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op Besluit 80/156/EEG van de Raad van 21 januari 1980 houdende instelling van een Raadgevend  Comité voor de opleiding van verloskundigen  (1), inzonderheid op de artikelen 3 en 4, Overwegende dat de Raad bij besluit van 23 oktober 1995  (2) mevrouw Ute GELLER en mevrouw Eveline  FUGGER tot gewoon lid en mevrouw Hannah RAUSCH, de heer Geert AMSTRUP en mevrouw Maria KAMMENOU tot  plaatsvervangend lid van het Comité heeft benoemd voor de periode die afloopt op 22 oktober 1998; Overwegende dat de Oostenrijkse regering mevrouw Renate GROSSBICHLER heeft aangewezen ter  vervanging van mevrouw Ute GELLER, mevrouw Margarita KINDL ter vervanging van mevrouw Eveline  FUGGER en mevrouw Eva Maria KIRKOVICS ter vervanging van mevrouw Hannah RAUSCH; Overwegende dat de Deense regering de heer Lars PETERSEN heeft aangewezen ter vervanging van de  heer Geert AMSTRUP; Overwegende dat de Griekse regering mevrouw Maria NOULA heeft aangewezen ter vervanging van mevrouw  Maria KAMMENOU, BESLUIT: Artikel 1 Mevrouw Renate GROSSBICHLER wordt benoemd tot gewoon lid van het  Raadgevend Comité voor de opleiding van verloskundigen ter vervanging van mevrouw Ute GELLER, voor  de verdere duur van haar ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 22 oktober 1998. Artikel 2 Mevrouw Margarita KINDL wordt benoemd tot gewoon lid van het Raadgevend Comité voor de  opleiding van verloskundigen ter vervanging van mevrouw Eveline FUGGER, voor de verdere duur van  haar ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 22 oktober 1998. Artikel 3 Mevrouw Eva Maria KIRKOVICS wordt benoemd tot plaatsvervangend lid van het Raadgevend  Comité voor de opleiding van verloskundigen ter vervanging van mevrouw Hannah RAUSCH, voor de  verdere duur van haar ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 22 oktober 1998. Artikel 4 De heer Lars PETERSEN wordt benoemd tot plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité  voor de opleiding van verloskundigen ter vervanging van de heer Geert AMSTRUP, voor de verdere duur  van diens ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 22 oktober 1998. Artikel 5 Mevrouw Maria NOULA wordt benoemd tot plaatsvervangend lid van het Raadgevend Comité  voor de opleiding van verloskundigen ter vervanging van mevrouw Maria KAMMENOU, voor de verdere  duur van haar ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 22 oktober 1998. Gedaan te Brussel, 16 september 1996. Voor de Raad De Voorzitter I. YATES (1) PB nr. L 33 van 11. 2. 1980, blz. 13.  (2) PB nr. C 292 van 7. 11. 1995, blz. 2.


title: 2007/666/EG: Besluit van de Commissie van 9 oktober 2007 houdende benoeming van een lid van de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën voor haar derde mandaat

text:
               16.10.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 271/15

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 9 oktober 2007
   houdende benoeming van een lid van de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën voor haar derde mandaat
   (2007/666/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Besluit 2005/383/EG van de Commissie van 11 mei 2005 inzake de verlenging van het mandaat van de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Dr. Carlo CASINI heeft zich per brief van 12 juli 2006 teruggetrokken als lid van de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën (hierna „EGE” genoemd) in verband met zijn benoeming tot lid van het Europees Parlement.

               (2)

               De Commissie heeft vervolgens op 15 maart 2007 een uitnodiging tot het indienen van blijken van belangstelling gedaan ten behoeve van de selectie van een nieuw lid van de EGE. Een uit hoge personeelsleden van de Commissie bestaande jury heeft de ontvangen blijken van belangstelling beoordeeld en met het oog op het benoemingsbesluit van de Commissie een voorselectie gemaakt,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De heer Francesco D. BUSNELLI wordt benoemd tot lid van de EGE voor de periode van het huidige mandaat (2005–2009), ter vervanging van het voormalige EGE-lid Dr. Carlo CASINI.
   Artikel 2
   Het mandaat van het nieuwe EGE-lid wordt op de dag van de aanneming van dit besluit van kracht.

      Gedaan te Brussel, 9 oktober 2007.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 127 van 20.5.2005, blz. 17.