Avis juridique important

|

31980D1104

80/1104/EGKS: Besluit van de Raad van 25 november 1980 houdende benoeming van de leden van het Raadgevend Comité van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal

Publicatieblad Nr. L 326 van 02/12/1980 blz. 0020

++++BESLUIT VAN DE RAAD VAN 25 NOVEMBER 1980 HOUDENDE BENOEMING VAN DE LEDEN VAN HET RAADGEVEND COMITE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL  ( 80/1104/EGKS )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL , INZONDERHEID OP ARTIKEL 18 ,  OVERWEGENDE DAT DE RAAD BIJ BESLUIT VAN 16 OKTOBER 1978 DE LEDEN VAN HET RAADGEVEND COMITE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL HEEFT BENOEMD VOOR HET TIJDVAK DAT OP 15 OKTOBER 1980 TEN EINDE LOOPT ;  OVERWEGENDE DAT VOOR DE CATEGORIE GEBRUIKERS EN HANDELAREN DE REGERINGEN VAN DE LID-STATEN HUN VOORDRACHTEN HEBBEN INGEDIEND ;  OVERWEGENDE DAT VOOR DE CATEGORIEEN PRODUCENTEN EN WERKNEMERS DE DOOR DE RAAD BIJ BESLUIT VAN 20 OKTOBER 1980 AANGEWEZEN REPRESENTATIEVE ORGANISATIES HUN VOORDRACHTEN HEBBEN INGEDIEND ,  BESLUIT :  ENIG ARTIKEL  VOOR HET TIJDVAK VAN 25 NOVEMBER 1980 TOT EN MET 24 NOVEMBER 1982 WORDEN BENOEMD TOT LID VAN HET RAADGEVEND COMITE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL :  CATEGORIE PRODUCENTEN  SECTOR KOLEN * SECTOR STAAL  BELGIE *  DE HEER PIERRE URBAIN * DE HEREN CHRISTIAN OURY   * RUDOLF GAUDER  DENEMARKEN *   * DE HEER ERLAND THRANE  DUITSLAND *  DR . KARLHEINZ BUND * DR . DIETER SPETHMANN  DR . HEINZ REINTGES * DR . RUPRECHT VONDRAN  DE HEER RUDOLF LENHARTZ * DR . JUERGEN KRACKOW  DR . WALTER BELLINGRODT *  FRANKRIJK *  DE HEREN PIERRE DELMON * DE HEREN MICHEL COLLAS  JACQUES PETITMENGIN * YVES-PIERRE SOULE  IERLAND *   * DE HEER GERARD FARREN  ITALIE *   * DOTT . ALBERTO CAPANNA   * DE HEER LUIGI LUCCHINI  LUXEMBURG *   * DE HEREN PAUL METZ   * ANDRE ROBERT  NEDERLAND *   * DRS . J.D . HOOGLANDT  VERENIGD KONINKRIJK *  SIR DEREK EZRA * DE HEER R . SCHOLEY  DE HEREN J . R . COWAN * DR . D . GRIEVES  R.V . FINDLAY * DE HEER A.H . MORTIMER  CATEGORIE WERKNEMERS  BELGIE * DENEMARKEN  DE HEREN JEAN DOYEN * DE HEER STEFFEN MOELLER  GERMAIN DUHIN *  JAN OLYSLAEGERS *  DUITSLAND * FRANKRIJK  DE HEREN HANS ALKER * DE HEREN ALAIN TACQUIN  RUDOLF NICKELS * LOUIS BERGAMINI  KARL-ERNST BROSCH * PIERRE ROBERT  HANS MAYR * BERNARD MOURGUES  RUDOLF JUDITH *  VOLKER JUNG *  IERLAND * ITALIE  DE HEER PATRICK DONEGAN * DE HEREN OTTAVIANO DEL TURCO   * GIANGIACOMO ITALIA   * DOTT . AGOSTINO CONTE  LUXEMBURG * NEDERLAND  DE HEER MARIO CASTEGNARO * DE HEREN A . SONNEVELD   * H . KRUL  VERENIGD KONINKRIJK*  DE HEREN JOSEPH GORMLEY*  LAWRENCE DALY*  A.E . SIMPSON*  W.SIRS*  E.LINTON*  H.C . SMITH*  CATEGORIE GEBRUIKERS EN HANDELAREN  BELGIE * DENEMARKEN  DE HEREN LODEWIJK COOSEMANS * DE HEER JOERGEN HARNE  CHARLES DE LA VALLEE POUSSIN*  DUITSLAND * FRANKRIJK  DR . THEO RIEDL * DE HEREN ALAIN AUDIAT  DR . FRITZ BERG * JEAN GUILHAMON  DR . BRUNO DEHLER * GEORGES IMBERT  DE HEER HEINZ M . WERSIG * JEAN LAURENS  DR . GUENTHER NIEHAGE * RENE TERREL  DE HEER HEINZ MOHR*  IERLAND * ITALIE  DE HEER JAMES J . HUSSY * DE HEREN MARIO PORTANOVA   * FERDINANDO PALAZZO   * DOTT . SILVIO BOBBIO  LUXEMBURG * NEDERLAND  DE HEER RAYMOND ACKERMANN * DE HEER J.W . BOTS   * DRS S.J.G . WIJNANDS  VERENIGD KONINKRIJK*  SIR RICHARD MARSH*  DE HEREN J.F . SAFFORD *  EDWARD S . JOHNSON *  J.S . DUTHIE *  D.A . DAVIS *  J.H . THOMAS *  GEDAAN TE BRUSSEL , 25 NOVEMBER 1980 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  COLETTE FLESCH


title: 2008/180/EG: Besluit van de Raad van 25 februari 2008 tot sluiting van de Overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte

text:
               4.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 59/12

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 25 februari 2008
   tot sluiting van de Overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte
   (2008/180/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 170 in samenhang met artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, en lid 3, eerste alinea,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Commissie heeft namens de Gemeenschap met Egypte onderhandeld over een overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte („de overeenkomst”).

               (2)

               Onder voorbehoud van de eventuele sluiting op een later tijdstip is de op 4 maart 2004 geparafeerde overeenkomst op 21 juni 2005 ondertekend, met voorlopige toepassing bij ondertekening.

               (3)

               De overeenkomst is gebaseerd op de beginselen van wederzijds voordeel, mogelijkheden tot toegang tot elkaars programma’s en activiteiten die relevant zijn voor het doel van de overeenkomst, non-discriminatie, een doeltreffende bescherming van de intellectuele eigendom en een eerlijke verdeling van intellectuele-eigendomsrechten. Deelname aan werkzaamheden onder contract van in de Arabische Republiek Egypte gevestigde juridische entiteiten is onderworpen aan de voorwaarden voor juridische entiteiten in derde landen die zijn neergelegd in het besluit dat is vastgesteld door het Europees Parlement en de Raad overeenkomstig artikel 167 van het Verdrag, Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en andere toepasselijke communautaire wetgeving.

               (4)

               De overeenkomst moet op zodanige wijze worden gesloten dat de versies in de talen van alle lidstaten authentiek zijn. Dit zal gebeuren in de vorm van een briefwisseling.

               (5)

               Deze overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De Overeenkomst voor wetenschappelijke en technologische samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Republiek Egypte (3) wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad verricht namens de Gemeenschap de in artikel 7 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving en wordt gemachtigd met de Arabische Republiek Egypte via een briefwisseling overeen te komen dat de tekst van de overeenkomst in alle talen van de lidstaten na de toetredingen van 2004 en 2007 authentiek is.

      Gedaan te Brussel, 25 februari 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. VIZJAK

      (1)  Advies van 29 november 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1525/2007 (PB L 343 van 27.12.2007, blz. 9).

      (3)  PB L 182 van 13.7.2005, blz. 12.


title: 2011/809/EU: Besluit van de Raad van 30 november 2011 betreffende het door de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie in te nemen standpunt over verlenging van de ontheffing met betrekking tot de uitvoering van het autonome preferentiële handelsregeling van de EU voor de westelijke Balkan

text:
               7.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 324/28

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 30 november 2011
   betreffende het door de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie in te nemen standpunt over verlenging van de ontheffing met betrekking tot de uitvoering van het autonome preferentiële handelsregeling van de EU voor de westelijke Balkan
   (2011/809/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 207, lid 4, eerste alinea, juncto artikel 218, lid 9,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie heeft wetgeving tot verlenging van het autonome preferentiële handelsregeling voor de westelijke Balkan tot en met 31 december 2015 vastgesteld. Zonder ontheffing van de verplichtingen van de Unie krachtens artikel I, lid 1, van de Algemene Overeenkomst inzake tarieven en handel 1994 (GATT 1994) moet de behandeling in het kader van het autonome preferentiële handelsregeling tot alle andere leden van de Wereldhandelsorganisatie (World Trade Organisation — WTO) worden uitgebreid. Daarom moet worden verzocht om ontheffing van artikel I, lid 1, van de GATT 1994 uit hoofde van artikel IX, lid 3, van de Overeenkomst van Marrakesh tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie.

               (2)

               De Unie heeft dat verzoek op 26 oktober 2011 ingediend en de Algemene Raad van de WTO moet daarover beraadslagen.

               (3)

               Het is daarom aangewezen het standpunt vast te stellen dat de Unie in de Algemene Raad van de WTO met betrekking tot het verzoek moet innemen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het standpunt dat door de Europese Unie in de Algemene Raad van de Wereldhandelsorganisatie moet worden ingenomen is dat zij instemt met verlenging van de WTO-ontheffing voor de westelijke Balkan tot en met 31 december 2016.
   Dit standpunt zal door de Commissie tot uitdrukking worden gebracht.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 30 november 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. VINCENT-ROSTOWSKI


title: Besluit van de Raad van 7 maart 2011 houdende wijziging van het Besluit van de Raad van 22 november 2010 tot benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van de raad van bestuur van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk

text:
               17.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 83/2

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 7 maart 2011
   houdende wijziging van het Besluit van de Raad van 22 november 2010 tot benoeming van de gewone en de plaatsvervangende leden van de raad van bestuur van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk
   2011/C 83/02
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 2062/94 van de Raad van 18 juli 1994 tot oprichting van een Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk (1), en met name artikel 8,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft bij besluit van 22 november 2010 (2) (hierna „het besluit” genoemd) de gewone en de plaatsvervangende leden van de raad van bestuur van het Europees Agentschap voor veiligheid en gezondheid op het werk benoemd voor het tijdvak van 8 november 2010 tot en met 7 november 2013.

               (2)

               Op 23 november 2010 heeft het International Trade Union House het secretariaat-generaal in kennis gesteld van een fout bij de benoeming van een lid en een plaatsvervangend lid voor België in de raad van bestuur in de categorie vertegenwoordigers van werknemersorganisaties,

               (3)

               De fout komt in de oorspronkelijke tekst van het door de voorzitter ondertekende besluit en in alle officiële talen voor.

               (4)

               Het besluit moet daarom worden verbeterd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In artikel 1, lijst II, van het Besluit van de Raad van 22 november 2010 worden de naam van het lid en het plaatsvervangend lid voor België vervangen door:

      „II.   VERTEGENWOORDIGERS VAN DE WERKNEMERSORGANISATIES

                  Land

                  Leden

                  Plaatsvervangers

                  België

                  de heer Herman FONCK

                  de heer François PHILIPS”

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 7 maart 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         CZOMBA S.

      (1)  PB L 216 van 20.8.1994, blz. 1.

      (2)  PB C 322 van 27.11.2010, blz. 3.


title: BESLUIT VAN DE RAAD van 3 mei 1989 betreffende de sluiting van het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Gemeenschap (89/435/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31989D0435

BESLUIT VAN DE RAAD van 3 mei 1989 betreffende de sluiting van het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Gemeenschap (89/435/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 206 van 18/07/1989 blz. 0013 - 0013

BESLUIT VAN DE RAAD van 3 mei 1989 betreffende de sluiting van het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de  Portugese Republiek tot de Gemeenschap ( 89/435/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat een volledige schorsing door het Koninkrijk Zweden van de rechten op uit Spanje ingevoerde produkten de handel tussen de twee landen zou kunnen vergemakkelijken;  Overwegende dat het Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en het Koninkrijk Zweden  ( 1 ), die op 22 juli 1972 te Brussel werd ondertekend, in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese  Republiek tot de Gemeenschap, niet voorziet in de mogelijkheid voor het Koninkrijk Zweden de douanerechten op goederen die uit Spanje worden ingevoerd, te schorsen;  Overwegende dat derhalve het Derde Aanvullend Protocol bij voornoemde Overeenkomst dient te worden goedgekeurd met het oog op een volledige schorsing van de douanerechten voor produkten waarop die Overeenkomst van toepassing is en die uit Spanje in  Zweden worden ingevoerd,  BESLUIT :    Artikel 1 Het Derde Aanvullend Protocol bij de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de het Konink - rijk Zweden in verband met de toetreding van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek tot de Gemeenschap wordt namens de Gemeenschap goedgekeurd .  De tekst van het Protocol is aan dit besluit gehecht .  Artikel 2 De Voorzitter van de Raad verricht de kennisgeving bedoeld in artikel 3 van het Protocol ( 2 ).  Artikel 3 Dit besluit wordt van kracht op de dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .   Gedaan te Brussel, 3 mei 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter P . SOLBES   ( 1 ) PB nr . L 300 van 31 . 12 . 1972, blz . 97 . ( 2 ) De datum van inwerkingtreding van het Protocol zal door het Secretariaat-generaal van de Raad in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt .


Avis juridique important

|

41999D0011

Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 28 april 1999 betreffende de overeenkomst inzake samenwerking in procedures wegens inbreuken op de verkeerswetgeving (SCH/Com-ex(99) 11, 2e herz.)

Publicatieblad Nr. L 239 van 22/09/2000 blz. 0428 - 0434

BESLUIT VAN HET UITVOEREND COMITÉvan 28 april 1999betreffende de overeenkomst inzake samenwerking in procedures wegens inbreuken op de verkeerswetgeving(SCH/Com-ex(99) 11, 2e herz.)HET UITVOEREND COMITÉ,Gelet op de Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen, inzonderheid op artikel 132,Gelet op de gemeenschappelijke verklaring van de ministers en staatssecretarissen, bijeen te Schengen op 19 juni 1990,BESLUIT:De overeenkomst inzake samenwerking in procedures wegens inbreuken op de verkeerswetgeving en bij de tenuitvoerlegging van terzake opgelegde geldelijke sancties (SCH/III (96) 25, 18 herz.) wordt vastgesteld.De vertegenwoordigers der delegaties wordt verzocht, een toelichtend rapport bij de overeenkomst op te stellen, waarin inzonderheid de als bijlage bij het onderhavige besluit genoemde punten in aanmerking worden genomen.Gedaan te Luxemburg, 28 april 1999.De voorzitterC. H. SchapperOVEREENKOMST INZAKE SAMENWERKING IN PROCEDURES WEGENS INBREUKEN OP DE VERKEERSWETGEVING EN BIJ DE TENUITVOERLEGGING VAN TERZAKE OPGELEGDE GELDELIJKE SANCTIESSCH/III(96) 25, 18e herz.Het KONINKRIJK BELGIË, de BONDSREPUBLIEK DUITSLAND, de FRANSE REPUBLIEK, het GROOTHERTOGDOM LUXEMBURG en het KONINKRIJK DER NEDERLANDEN, overeenkomstsluitende partijen van de op 19 juni 1990 te Schengen gesloten Overeenkomst ter uitvoering van het op 14 juni 1985 te Schengen gesloten akkoord tussen de regeringen van de staten van de Benelux Economische Unie, de BONDSREPUBLIEK DUITSLAND en de FRANSE REPUBLIEK betreffende de geleidelijke afschaffing van de controles aan de gemeenschappelijke grenzen, hierna genoemd "de Overeenkomst van 1990", en de ITALIAANSE REPUBLIEK, het KONINKRIJK SPANJE en de PORTUGESE REPUBLIEK, de HELLEENSE REPUBLIEK, de REPUBLIEK OOSTENRIJK, en het KONINKRIJK DENEMARKEN, het KONINKRIJK ZWEDEN en de REPUBLIEK FINLAND, die door middel van de overeenkomsten van respectievelijk 27 november 1990, 25 juni 1991, 6 november 1992, 28 april 1995 en 19 december 1996 tot de Overeenkomst van 1990 zijn toegetreden, alsmede de regeringen van het Koninkrijk Noorwegen en de Republiek IJsland, die met eerstgenoemde op 19 december 1996 een samenwerkingsovereenkomst hebben ondertekend, hierna genoemd "de overeenkomstsluitende partijen",Overwegende dat het vrije verkeer van personen, zoals bedoeld in de Overeenkomst van 1990, de interne circulatie van burgers bevordert,Overwegende dat het algemeen bekend is dat burgers van de Schengenlanden ook tijdens hun verblijf op het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij dan de overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan zij regelmatig verblijven, inbreuken op de verkeerswetgevingen plegen,Gelet op het feit dat is gebleken dat het ondanks intensief optreden tegen deze inbreuken op de verkeerswetgeving niet altijd mogelijk is de identiteit van de plegers daarvan nog voor hun terugkeer naar het grondgebied van de overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan zij regelmatig verblijven, te achterhalen en hen de aan de inbreuk verbonden boete te doen betalen,Ervan overtuigd dat het wenselijk is dat de overeenkomstsluitende partijen ook op dit terrein met elkaar samenwerken, ongehinderd door het feit dat de handhaving in de overeenkomstsluitende partijen aan verschillende autoriteiten is opgedragen,Uitvoering gevend aan de gemeenschappelijke verklaring van de ministers en staatssecretarissen van 19 juni 1990 waarin werd vastgelegd dat besprekingen zouden worden geopend over de verbetering van samenwerking bij de vervolging van verkeersovertredingen, alsmede over mogelijkheden tot wederzijdse tenuitvoerlegging van terzake opgelegde geldelijke sancties,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:HOOFDSTUK IBegripsomschrijvingenArtikel 1In deze overeenkomst wordt verstaan onder:Inbreuk op de verkeerswetgevingGedraging in strijd met de verkeersregels welke als strafrechtelijk of bestuurlijk vergrijp wordt aangemerkt, met inbegrip van overtredingen van de rij- en rusttijdenwetgeving en van de wetgeving inzake gevaarlijke goederen.Geldelijke sanctieVerplichting tot het betalen van een bedrag in geld terzake van een inbreuk op de verkeerswetgeving, waarvan de hoogte is bepaald door de gerechtelijke of de bestuurlijke autoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen.Bevoegde autoriteitGerechtelijke of bestuurlijke autoriteit van de overeenkomstsluitende partijen, belast met de procedure wegens inbreuken op de verkeerswetgeving, alsmede met de tenuitvoerlegging van de terzake opgelegde geldelijke sancties.BeslissingEen vaststelling door de bevoegde autoriteiten van één der overeenkomstsluitende partijen van een inbreuk op de verkeerswetgeving, terzake waarvan aan een persoon een geldelijke sanctie is opgelegd waartegen een beroep bij de rechter openstaat of heeft opengestaan.Verzoekende autoriteitDe bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan de inbreuk op de verkeerswetgeving heeft plaatsgevonden.Aangezochte autoriteitDe bevoegde autoriteit van de overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan de persoon aan wie een inbreuk op de verkeerswetgeving wordt toegeschreven of aan wie terzake een geldelijke sanctie is opgelegd, zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft.Verzoekende overeenkomstsluitende partijDe overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan een beslissing is genomen ten aanzien van een persoon die zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft op het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij.Aangezochte overeenkomstsluitende partijDe overeenkomstsluitende partij op het grondgebied waarvan een persoon zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft te wiens aanzien op het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij een beslissing is genomen.HOOFDSTUK IIBeginselenArtikel 21. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe in procedures inzake inbreuken op de verkeerswetgeving, alsmede bij de wederzijdse tenuitvoerlegging van beslissingen, zoveel mogelijk samen te werken op de wijze als voorzien in deze overeenkomst.2. Het bepaalde in lid 1 laat de toepasselijkheid van verdergaande bepalingen van bestaande bilaterale of multilaterale verdragen die van kracht zijn tussen de overeenkomstsluitende partijen, onverlet.3. Hoofdstuk IV van deze Overeenkomst vindt geen toepassing:a) op de tenuitvoerlegging van een beslissing die een vrijheidsstraf als hoofdstraf inhoudt;b) op verkeersovertredingen die samenvallen met strafbare feiten die niet alleen het wegverkeer betreffen, tenzij deze verkeersovertredingen afzonderlijk of uitsluitend worden vervolgd.HOOFDSTUK IIISamenwerking in procedures wegens inbreuken op de verkeerswetgevingArtikel 31. De bevoegde autoriteiten kunnen via hun nationale verkeersregistratiedienst aan de hand van een kenteken gegevens doen opvragen bij de verkeersregistratiediensten van de andere overeenkomstsluitende partijen over het type en het merk van het daarbij behorende motorvoertuig en de identiteit en het adres van de persoon of personen die ten tijde van het plegen van de inbreuk op de verkeerswetgeving in verband met dit motorvoertuig zijn geregistreerd.2. De verkeersregistratiediensten van de overeenkomstsluitende partijen verstrekken elkaar rechtstreeks de in lid 1 bedoelde gegevens met het oog op de doorgeleiding aan de bevoegde autoriteit. Indien het niet om dezelfde autoriteiten gaat, verstrekken zij eveneens de naam en het adres van de aangezochte autoriteit.3. Een overeenkomstsluitende partij kan een andere centrale dienst aanwijzen voor de uitwisseling van de in lid 2 bedoelde gegevens.4. De relevante bepalingen van de Overeenkomst van 1990, en met name het bepaalde in de artikelen 126 tot en met 128 van de Overeenkomst van 1990, zijn van toepassing op de krachtens lid 1 verstrekte persoonsgegevens.Artikel 41. De verzoekende autoriteit kan personen aan wie een inbreuk op de verkeerswetgeving wordt toegeschreven, rechtstreeks alle mededelingen over de gevolgen die daaraan worden verbonden en beslissingen terzake toezenden. Het bepaalde in artikel 52 van de Overeenkomst van 1990 is van overeenkomstige toepassing.2. Mededelingen en beslissingen als bedoeld in lid 1 bevatten of gaan vergezeld van alle informatie die geadresseerde nodig heeft voor een reactie, in het bijzonder:a) de aard van de inbreuk op de verkeerswetgeving, de plaats en het tijdstip van het plegen ervan, alsmede de wijze van constatering;b) het kenteken en, indien mogelijk, het type en het merk van het motorvoertuig waarmee de inbreuk op de verkeerswetgeving is gepleegd of, bij ontbreken daarvan, alle gegevens ter identificatie van het voertuig;c) de hoogte van de geldelijke sanctie welke kan worden toegepast, of eventueel de geldelijke sanctie welke is opgelegd, alsmede de termijn waarbinnen en de wijze waarop betaling ervan dient te geschieden;d) de mogelijkheid om ontlastende omstandigheden kenbaar te maken, alsmede de termijn waarbinnen en de wijze waarop dit dient te geschieden;e) de rechtsmiddelen die tegen beslissingen openstaan, de termijn waarbinnen en de wijze waarop daarvan gebruik kan worden gemaakt, alsmede de instantie, met haar gegevens, waarbij beroep dient te worden aangetekend.Artikel 51. Indien op mededelingen of beslissingen zoals bedoeld in artikel 4 binnen de gestelde termijn niet wordt gereageerd of de verzoekende autoriteit voor de toepassing van de overeenkomst aanvullende informatie noodzakelijk acht, kan deze de aangezochte autoriteit rechtstreeks om bijstand verzoeken. Dergelijke verzoeken dienen van een vertaling in de officiële taal dan wel in één van de officiële talen van de aangezochte overeenkomstsluitende partij te worden vergezeld.2. Op verzoeken zoals bedoeld in lid 1 is het bepaalde in titel III, hoofdstuk 2, van de Overeenkomst van 1990 van toepassing.HOOFDSTUK IVWederzijdse tenuitvoerlegging van beslissingenArtikel 61. Op grond van deze overeenkomst kan uitsluitend om overname van de tenuitvoerlegging van beslissingen worden verzocht, indien:a) tegen de beslissing geen rechtsmiddel meer openstaat en deze op het grondgebied van de verzoekende overeenkomstsluitende partij voor tenuitvoerlegging vatbaar is;b) de bevoegde autoriteiten, in het bijzonder ter uitvoering van het bepaalde in artikel 4, de betrokkene tevergeefs hebben verzocht de bij beslissing opgelegde geldelijke sanctie te voldoen;c) de geldelijke sanctie volgens het recht van de verzoekende overeenkomstsluitende partij niet is verjaard;d) de beslissing een persoon betreft die op het grondgebied van de aangezochte overeenkomstsluitende partij zijn vaste woon- of verblijfplaats heeft;e) de opgelegde geldelijke sanctie ten minste 40 EUR bedraagt.2. De overeenkomstsluitende partijen kunnen bilateraal het toepassingsbereik van het bepaalde in lid 1, onder e), wijzigen.Artikel 71. De overname van de tenuitvoerlegging van een beslissing kan niet worden geweigerd, tenzij naar het oordeel van de aangezochte overeenkomstsluitende partij:a) de aan de beslissing ten grondslag liggende inbreuk op de verkeerswetgeving niet voorkomt in het recht van de aangezochte overeenkomstsluitende partij;b) de inwilliging van het verzoek niet verenigbaar is met de toepassing van het beginsel "ne bis in idem", zoals bedoeld in de artikelen 54 tot en met 58 van de Overeenkomst van 1990;c) de geldelijke sanctie naar het recht van de aangezochte overeenkomstsluitende partij is verjaard;d) de betrokkene onder een amnestie- of gratiebeslissing van de aangezochte overeenkomstsluitende partij zou vallen, indien de inbreuk op het grondgebied van de aangezochte overeenkomstsluitende partij zou zijn begaan.2. De aangezochte partij stelt de verzoekende partij, met opgave van redenen, zo spoedig mogelijk in kennis van de afwijzing van het verzoek.Artikel 81. Een beslissing wordt door de bevoegde autoriteiten van de aangezochte overeenkomstsluitende partij onmiddellijk ten uitvoer gelegd.2. De tenuitvoerlegging geschiedt in de munteenheid van de aangezochte overeenkomstsluitende partij. Bepalend voor de omrekening is de op het tijdstip van de in artikel 1 bedoelde beslissing geldende officiële wisselkoers.3. Indien na omrekening blijkt dat het bedrag van de bij de beslissing opgelegde geldelijke sanctie, de maximale geldelijke sanctie die naar het recht van de aangezochte overeenkomstsluitende partij terzake van dezelfde soort inbreuk op de verkeerswetgeving kan worden opgelegd te boven gaat, wordt de tenuitvoerlegging van de beslissing beperkt tot de hoogte van de maximale geldelijke sanctie.4. Bij de nederlegging van zijn akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring kan elke staat, om redenen van grondwettelijke aard of om andere redenen van vergelijkbaar belang, afwijken van de toepassing van het bepaalde in lid 1, door het afleggen van een verklaring waarin de gevallen worden omschreven waarin de ten uitvoer te leggen geldelijke sanctie voorafgaand aan de tenuitvoerlegging bij en krachtens een rechterlijke beslissing van de aangezochte overeenkomstsluitende partij uitvoerbaar moet worden verklaard. Deze rechterlijke beslissing betreft evenwel niet de inhoud noch het bedrag van de ten uitvoer te leggen beslissing van de verzoekende overeenkomstsluitende partij.Artikel 91. Het recht van de aangezochte overeenkomstsluitende partij is op de tenuitvoerlegging van de beslissing van toepassing.2. Elk deel van de geldelijke sanctie dat reeds door de verzoekende overeenkomstsluitende partij ten uitvoer is gelegd, wordt van de in de aangezochte overeenkomstsluitende partij ten uitvoer te leggen boete of straf in mindering gebracht.3. Indien de tenuitvoerlegging van een geldelijke sanctie geheel of gedeeltelijk onmogelijk blijkt te zijn, kan deze sanctie door de aangezochte overeenkomstsluitende partij worden omgezet in een vervangende gevangenisstraf of hechtenis, indien door beide overeenkomstsluitende partijen daarin is voorzien en de verzoekende partij dit niet uitdrukkelijk heeft uitgesloten.Artikel 10Na een verzoek tot overname van de tenuitvoerlegging van een beslissing mag de verzoekende overeenkomstsluitende partij niet meer overgaan tot tenuitvoerlegging van die beslissing. Het recht tot tenuitvoerlegging herleeft alleen, nadat van de aangezochte overeenkomstsluitende partij een mededeling is ontvangen dat het verzoek tot overname wordt geweigerd, dan wel dat de tenuitvoerlegging in de aangezochte overeenkomstsluitende partij onmogelijk is gebleken.Artikel 11De aangezochte overeenkomstsluitende partij dient de tenuitvoerlegging van de beslissing te beëindigen, zodra zij door de verzoekende overeenkomstsluitende partij in kennis is gesteld van enige beslissing of maatregel, dan wel een andere omstandigheid ten gevolge waarvan de beslissing niet meer voor tenuitvoerlegging vatbaar is.Artikel 121. Verzoeken tot overname van de tenuitvoerlegging van een beslissing en alle daaruit voortvloeiende mededelingen worden schriftelijk gedaan. Deze kunnen worden doorgeleid langs elke geschikte weg welke een schriftelijk stuk oplevert, met inbegrip van de telefax.2. Het schriftelijke verkeer geschiedt rechtstreeks tussen de bevoegde autoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen, die uit de mededeling van de verkeersregistratiedienst (artikel 3, lid 2) blijken. Het schriftelijke verkeer geschiedt via de daartoe aangewezen centrale autoriteiten van de overeenkomstsluitende partijen, indien de bevoegde autoriteit niet uit de in de eerste volzin genoemde gegevens blijkt.Artikel 131. Bij een verzoek om overname van de tenuitvoerlegging van een beslissing wordt een afschrift van de beslissing gevoegd, alsmede een verklaring van de bevoegde autoriteit van de verzoekende overeenkomstsluitende partij waarin wordt gesteld dat de voorwaarden als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a), b) en c), zijn vervuld.2. In voorkomend geval voegt de verzoekende overeenkomstsluitende partij bij haar verzoek andere dienstige mededelingen welke verband houden met de overname van de tenuitvoerlegging van een beslissing, in het bijzonder informatie met betrekking tot de bijzondere omstandigheden waaronder de overtreding is begaan en welke voor vaststelling van de geldelijke sanctie in aanmerking zijn genomen.3. Indien de aangezochte overeenkomstsluitende partij van oordeel is dat de door de verzoekende overeenkomstsluitende partij verstrekte inlichtingen onvoldoende zijn om haar in staat te stellen aan deze overeenkomst toepassing te geven, verzoekt zij om de noodzakelijke aanvullende inlichtingen.4. Een vertaling van de in dit artikel bedoelde documenten in de officiële taal of in één der officiële talen van de aangezochte overeenkomstsluitende partij dient te worden bijgevoegd.Artikel 14De bevoegde autoriteiten van de aangezochte overeenkomstsluitende partij lichten de bevoegde autoriteiten van de verzoekende overeenkomstsluitende partij in over de tenuitvoerlegging van de geldelijke sanctie of, in voorkomend geval, over de onmogelijkheid tot tenuitvoerlegging van de beslissing.Artikel 15In de tenuitvoerlegging worden de geldelijke sanctie en de voor de verzoekende overeenkomstsluitende partij ontstane procedurekosten opgenomen. De opbrengst uit de tenuitvoerlegging van de beslissingen komt toe aan de aangezochte overeenkomstsluitende partij.Artikel 16De overeenkomstsluitende partijen zien wederzijds af van onderlinge vergoeding van de uit de toepassing van deze overeenkomst voortvloeiende kosten.HOOFDSTUK VSlotbepalingenArtikel 171. Het Uitvoerend Comité ingesteld bij de Overeenkomst van 1990 heeft de algemene taak toe te zien op de juiste toepassing van deze overeenkomst. Het bepaalde in artikel 132 van de Overeenkomst van 1990 is van toepassing.2. De door de Overeenkomst van 1990 ingestelde gemeenschappelijke controle-autoriteit is bevoegd om terzake van de bescherming van persoonsgegevens een advies uit te brengen met betrekking tot de gemeenschappelijke aspecten verbonden aan de toepassing van de onderhavige overeenkomst.3. Op voorstel van een overeenkomstsluitende partij kan het Uitvoerend Comité besluiten het in artikel 6, lid 1, onder e), vermelde bedrag te wijzigen.Artikel 18Deze overeenkomst is van toepassing op het grondgebied van de overeenkomstsluitende partijen. Overeenkomstig artikel 138 van de Overeenkomst van 1990 is onderhavige overeenkomst echter voor wat betreft de Franse Republiek slechts van toepassing op het Europese grondgebied van de Franse Republiek, en voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden slechts op het grondgebied van het Rijk in Europa. Overeenkomstig artikel 5, lid 1, van de toetredingsovereenkomst van het Koninkrijk Denemarken tot de Overeenkomst van 1990 is deze overeenkomst niet van toepassing op de Faeröer en Groenland.Artikel 191. Deze overeenkomst vindt eveneens toepassing op inbreuken op de verkeerswetgeving die vóór de inwerkingtreding daarvan zijn begaan.2. Bij de nederlegging van zijn akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring kan elke overeenkomstsluitende partij verklaren dat deze overeenkomst voor hem in zijn betrekkingen met de overeenkomstsluitende partijen die eenzelfde verklaring hebben afgelegd, alleen van toepassing is op verkeersovertredingen die na de inwerkingtreding of na de toepasbaarheid van deze overeenkomst zijn begaan.Artikel 201. Deze overeenkomst dient te worden bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd. De akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring worden bij de regering van het Groothertogdom Luxemburg nedergelegd; deze laatste geeft alle overeenkomstsluitende partijen kennis van de nederlegging.2. Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van nederlegging van de laatste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring van de staten waarvoor de Overeenkomst van 1990 in werking is gesteld overeenkomstig lid 1, tweede alinea, van de slotakte van genoemde overeenkomst.De regering van het Groothertogdom Luxemburg geeft alle overeenkomstsluitende partijen kennis van de datum van inwerkingtreding.Voor de overige staten treedt de overeenkomst in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van de nederlegging van hun akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, evenwel ten vroegste op de datum waarop een toetredingsovereenkomst bij de Overeenkomst van 1990 dan wel de samenwerkingsovereenkomst van 1996 voor deze staten in werking wordt gesteld.3. Elke staat die op het tijdstip van nederlegging van zijn akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring de Overeenkomst van 1990 in werking heeft gesteld, kan tot de inwerkingtreding van deze overeenkomst bij de nederlegging of op een later tijdstip verklaren dat deze overeenkomst ten aanzien van die staat van toepassing is in zijn betrekking met de staten die eenzelfde verklaring hebben afgelegd. Deze verklaring treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de nederlegging daarvan.Artikel 211. Elk der overeenkomstsluitende partijen kan de depositaris een voorstel tot wijziging van deze overeenkomst doen toekomen. De depositaris doet de overige overeenkomstsluitende partijen mededeling van dit voorstel.2. De overeenkomstsluitende partijen stellen in onderlinge overeenstemming de in deze overeenkomst aan te brengen wijzigingen vast.3. De wijzigingen treden in werking op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum van nederlegging van de laatste akte van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring.Artikel 221. Elke staat deelt de depositaris uiterlijk bij de nederlegging van zijn akten van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring de benaming en de adressen van de autoriteiten in de zin van de artikelen 1 en 3 en artikel 11, lid 2, mede.2. De in lid 1 bedoelde lijsten van autoriteiten kunnen in afwijking van het bepaalde in artikel 19, lid 1, later te allen tijde door middel van een kennisgeving aan de depositaris worden gewijzigd.3. De depositaris stelt elk der overeenkomstsluitende partijen in kennis van de aangewezen autoriteiten, alsmede van latere wijzigingen.Artikel 23Deze overeenkomst staat open voor toetreding door staten die toetreden tot de Overeenkomst van 1990.Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.Gedaan te Luxemburg, op achtentwintig april negentienhonderdnegenennegentig, in één origineel, in de Duitse, de Engelse, de Franse, de Italiaanse, de Spaanse, de Portugese, de Nederlandse en de Griekse taal, zijnde de teksten in elk van deze talen gelijkelijk authentiek. De teksten in de Deense, de Zweedse, de Finse, de Noorse en de IJslandse taal, die na de ondertekening zullen worden toegezonden, zijn eveneens gelijkelijk authentiek.


title: 2014/113/EU: Besluit van de Commissie van 3 maart 2014 tot oprichting van een Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia en tot intrekking van Besluit 95/320/EG

text:
               4.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 62/18

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 3 maart 2014
   tot oprichting van een Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia en tot intrekking van Besluit 95/320/EG
   (2014/113/EU)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia (hierna „het comité”) is opgericht bij Besluit 95/320/EG van de Commissie (1) om de effecten van chemische agentia op de gezondheid van werknemers op het werk te evalueren. De werkzaamheden van het comité ondersteunen rechtstreeks de regelgevingsactiviteiten van de Unie op het gebied van veiligheid en gezondheid op het werk. Het comité ontwikkelt hoogwaardige vergelijkende analytische kennis en zorgt ervoor dat de voorstellen, de besluiten en het beleid van de Commissie betreffende de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers gebaseerd zijn op degelijk wetenschappelijk bewijsmateriaal.

               (2)

               Het comité verleent de Commissie bijstand, met name bij het evalueren van de recentste beschikbare wetenschappelijke gegevens en bij het voorstellen van grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling ter bescherming van werknemers tegen chemische risico’s die op het niveau van de Unie moeten worden vastgesteld krachtens Richtlijn 98/24/EG van de Raad (2) en Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad (3).

               (3)

               De leden van het comité zijn hooggekwalificeerde, gespecialiseerde, onafhankelijke deskundigen die op grond van objectieve criteria zijn geselecteerd. Zij worden op persoonlijke titel benoemd en verstrekken de Commissie de nodige aanbevelingen en adviezen voor de ontwikkeling van EU-beleid inzake de bescherming van werknemers. De bijdrage is van die aard dat de Commissie haar doelstellingen inzake sociaal beleid ter bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers zonder die bijdrage niet zou kunnen bereiken. Daarom moeten deze onafhankelijke deskundigen behalve een kostenvergoeding een beloning ontvangen die in verhouding staat tot de hun toegewezen specifieke taken.

               (4)

               De werkzaamheden van het comité dragen effectief bij aan de verbetering van de werkomgeving ter bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers doordat aan de Commissie wetenschappelijk bewijsmateriaal wordt verstrekt over de effecten van chemische agentia op de gezondheid van werknemers op het werk dat voor de Commissie onontbeerlijk is om de doelstellingen van het sociale beleid van de Unie op dit gebied te kunnen verwezenlijken. Daarom zullen de activiteiten van het comité worden gefinancierd uit het desbetreffende begrotingsonderdeel dat bestemd is voor de ondersteuning van initiatieven op het gebied van sociaal beleid en arbeidsomstandigheden.

               (5)

               Er moeten ook verbeteringen worden aangebracht in de structuur en de werkwijze van het comité.

               (6)

               De leden van het comité moeten worden geselecteerd via een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling. Dit zal ervoor zorgen dat bij de procedure de beginselen van gelijke kansen en transparantie in acht worden genomen.

               (7)

               Met het oog op de continuïteit en de efficiëntie van de werkzaamheden van het comité moeten de bij Besluit 2009/985/EU van de Commissie (4) benoemde leden in functie blijven totdat de nieuwe leden van het comité benoemd zijn.

               (8)

               Wetenschappelijk advies betreffende de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers moet gebaseerd zijn op de ethische beginselen van uitmuntendheid, onafhankelijkheid, onpartijdigheid en transparantie, zoals nader uitgewerkt in de „Mededeling van de Commissie over het bijeenbrengen en benutten van deskundigheid door de Commissie: beginselen en richtsnoeren. Verbetering van de kennisbasis voor beter beleid” (5), en moet in overeenstemming zijn met de beginselen van beste praktijken inzake risicobeoordeling.

               (9)

               Daar in Besluit 95/320/EG aanzienlijke wijzigingen moeten worden aangebracht, moet dat besluit ter wille van de duidelijkheid worden ingetrokken en door een nieuw besluit worden vervangen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia
   Er wordt een Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia (hierna „het comité”) opgericht om de effecten van chemische agentia op de gezondheid van werknemers op het werk te evalueren.
   Artikel 2
   Mandaat
   1.   Het mandaat van het comité bestaat erin de Commissie op haar verzoek aanbevelingen en adviezen te verstrekken over aangelegenheden betreffende de toxicologische evaluatie van chemicaliën in verband met de effecten daarvan op de gezondheid van werknemers.
   2.   Na raadpleging van het secretariaat waarin artikel 5, lid 3, voorziet, stelt het comité een methodologie voor het afleiden van grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling (hierna „grenswaarden”) vast en controleert het regelmatig of deze methodologie niet aan herziening toe is, zodat rekening wordt gehouden met alle relevante wetenschappelijke factoren met betrekking tot de vaststelling van grenswaarden. Het garandeert dat zijn methodologie in overeenstemming is met de huidige praktijk inzake risicobeoordeling.
   3.   Het comité beveelt met name op wetenschappelijke gegevens gebaseerde grenswaarden aan, zoals gedefinieerd in Richtlijn 98/24/EG en Richtlijn 2004/37/EG; deze omvatten, maar zijn niet beperkt tot:

               —

               het acht uur tijdgewogen gemiddelde (TGG);

               —

               kortetermijngrenswaarden/excursiegrenswaarden („short time exposure limits”, STEL);

               —

               biologische grenswaarden/biologische richtwaarden (BGW/BRW).

         De grenswaarden kunnen zo nodig worden aangevuld met verdere aantekeningen, waaronder:

               —

               waarschijnlijke absorptie via de huid;

               —

               sensibiliseringspotentieel;

               —

               kankerverwekkende eigenschappen.

         Nieuwe passende aantekeningen kunnen bij amendement aan het methodologiedocument van het comité worden toegevoegd.
   4.   Elke aanbeveling voor een grenswaarde wordt ondersteund en in detail verklaard aan de hand van informatie over de basisgegevens, een beschrijving van de kritische effecten, de gebruikte extrapolatietechnieken en eventuele gegevens over mogelijke risico’s voor de menselijke gezondheid. Verder wordt ook de haalbaarheid van blootstellingsmonitoring voor de voorgestelde grenswaarden aangegeven.
   5.   De Commissie kan het comité verzoeken andere acties uit te voeren die verband houden met de toxicologische evaluatie van chemische agentia.
   6.   Het comité constateert elk gebrek aan specifieke wetenschappelijke informatie die nodig kan zijn voor de evaluatie van chemische risico’s en informeert de Commissie daarover.
   7.   Het comité stelt de huidige prioritaire kwesties inzake de gezondheidseffecten van chemicaliën vast en informeert de Commissie daarover.
   8.   Op verzoek van de Commissie richt het comité thematische workshops op om gegevens en wetenschappelijke kennis inzake chemische agentia of aangelegenheden met betrekking tot zijn methodologie opnieuw te bekijken. Deze workshops worden georganiseerd met de steun van het secretariaat van het comité.
   9.   Bij de uitvoering van zijn taken streeft het comité overeenkomstig artikel 5, lid 5, naar samenwerking met andere relevante organen die krachtens EU-wetgeving zijn opgericht, waaronder agentschappen van de Unie, die soortgelijke taken in verband met vraagstukken van gemeenschappelijk belang uitvoeren.
   Artikel 3
   Benoeming van de leden van het comité
   1.   Het comité bestaat uit ten hoogste 21 individuele deskundigen, die worden geselecteerd uit een lijst van geschikte kandidaten die wordt opgesteld in aansluiting op de bekendmaking van een oproep tot het indienen van blijken van belangstelling in het Publicatieblad van de Europese Unie en op de website van de Commissie. Er wordt ook voorzien in een link van het register van deskundigengroepen en andere soortgelijke entiteiten van de Commissie („het register”) naar de webpagina waar de oproep wordt bekendgemaakt.
   De leden worden door de Commissie op persoonlijke titel benoemd.
   De leden worden geselecteerd op basis van hun bewezen wetenschappelijke deskundigheid en ervaring, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat:

               —

               het hele scala aan wetenschappelijke deskundigheid dat nodig is om het mandaat te vervullen, vertegenwoordigd is, waaronder met name chemie, toxicologie, epidemiologie, bedrijfsgeneeskunde en arbeidshygiëne, alsook algemene bekwaamheid in het vaststellen van grenswaarden;

               —

               een evenwichtige geografische spreiding van de leden van het comité wordt verkregen.

         2.   De namen van de leden worden ter informatie bekendgemaakt in het register en in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Persoonsgegevens worden verzameld, verwerkt en bekendgemaakt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (6).
   3.   De leden die bij Besluit 2009/985/EU overeenkomstig Besluit 95/320/EG zijn benoemd, blijven in het kader van dit besluit in functie totdat leden voor een nieuwe ambtstermijn zijn benoemd overeenkomstig de in de leden 1 en 2 beschreven procedure.
   Artikel 4
   Ambtstermijn
   1.   De ambtstermijn van de leden van het comité bedraagt drie jaar. Na afloop van de periode van drie jaar blijven de leden van het comité in functie totdat zij worden vervangen of herbenoemd.
   2.   Wanneer een lid van het comité ontslag neemt voordat de periode van drie jaar verstreken is, of wanneer een lid op meer dan een derde van de vergaderingen afwezig is of om enige andere reden niet meer in staat is om effectief aan de beraadslagingen van het comité bij te dragen, kan hij/zij voor de rest van zijn/haar ambtstermijn worden vervangen. In dergelijk geval benoemt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 3 een nieuw lid uit de eerdere lijst van kandidaten.
   Artikel 5
   Raad van bestuur en secretariaat van het comité
   1.   Bij het begin van elke ambtstermijn kiest het comité uit zijn leden bij eenvoudige meerderheid een voorzitter en twee vicevoorzitters. Deze drie leden vormen de raad van bestuur van het comité (hierna „de raad van bestuur”).
   2.   De raad van bestuur is verantwoordelijk voor interne procedurele aangelegenheden van het comité en zit de vergaderingen voor met de bedoeling een wetenschappelijke consensus te bereiken over de vast te stellen aanbevelingen en adviezen.
   3.   De Commissie verzorgt het secretariaat voor het comité en zijn werkgroepen, en biedt eveneens de nodige administratieve ondersteuning voor de efficiënte werking van het comité.
   4.   Het secretariaat zorgt voor de effectieve samenwerking van het comité met andere wetenschappelijke comités en agentschappen van de Commissie.
   5.   Het secretariaat signaleert in een vroeg stadium potentiële bronnen van conflict tussen de aanbevelingen en adviezen van het comité en die van andere op grond van EU-wetgeving opgerichte organen, waaronder agentschappen van de Unie, die soortgelijke taken in verband met vraagstukken van gemeenschappelijk belang uitvoeren.
   Artikel 6
   Werkgroepen
   1.   Op verzoek van de raad van bestuur en met de instemming van de diensten van de Commissie kan het comité uit zijn leden werkgroepen samenstellen.
   2.   De werkgroepen moeten op basis van de door het comité vastgestelde taakomschrijving specifieke aangelegenheden bespreken die relevant zijn voor het werk van het comité, en verslag uitbrengen over de resultaten van hun beraadslagingen. Deze werkgroepen worden ontbonden zodra zij hun taak hebben vervuld.
   Artikel 7
   Plenaire vergaderingen van het comité en vergaderingen van de werkgroepen
   1.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast op basis van het standaardreglement van orde voor deskundigengroepen van de Commissie.
   2.   Het comité houdt in de regel viermaal per jaar een plenaire vergadering.
   3.   De diensten van de Commissie roepen de plenaire vergaderingen van het comité bijeen en nemen eraan deel, en roepen de vergaderingen van de werkgroepen bijeen.
   4.   Het comité en zijn werkgroepen vergaderen gewoonlijk in de hoofdzetel van de Commissie. In uitzonderlijke gevallen kunnen echter elders vergaderingen worden gehouden.
   Artikel 8
   Procedures en methodologie
   1.   De beraadslagingen van het comité houden verband met een verzoek om een aanbeveling over een grenswaarde voor een specifieke stof of groep van stoffen of om enig ander wetenschappelijk advies (hierna „advies”) waar de Commissie om verzoekt.
   2.   Wanneer de Commissie het comité overeenkomstig lid 1 om een aanbeveling of advies verzoekt, kan zij de termijn vaststellen waarbinnen deze moeten worden verstrekt.
   3.   Het comité, en met name de raad van bestuur, stelt alles in het werk om zijn aanbevelingen of adviezen op een consensus te baseren. De beraadslagingen van het comité worden niet gevolgd door een stemming. Indien er geen unanieme overeenstemming is, brengt het comité bij de Commissie verslag uit over de verschillende standpunten die tijdens de beraadslaging zijn ingenomen.
   4.   Het comité ziet er met de steun van het secretariaat op toe dat zijn methodologie in overeenstemming is met de recentste wetenschappelijke normen en dat zij ten uitvoer wordt gelegd.
   5.   Onverminderd de bepalingen inzake vertrouwelijkheid van artikel 9, lid 3, publiceert de Commissie de geactualiseerde methodologie en de uitgebrachte aanbevelingen en adviezen van het comité in het aan het comité gewijde deel van haar website.
   Artikel 9
   Ethische beginselen
   De leden van het comité verbinden zich ertoe onafhankelijk van enige externe invloed te handelen. Zij mogen hun verantwoordelijkheden aan niemand anders delegeren.
   Zij leggen een verklaring af waarin zij zich ertoe verbinden te handelen in het openbaar belang en te melden of zij al dan niet directe of indirecte belangen hebben die zouden kunnen worden geacht afbreuk te doen aan hun onafhankelijkheid.
   De diensten van de Commissie nemen nota van elk gemeld belang en beslissen over de relevantie ervan.
   Het comité ziet erop toe dat de redenering die wordt gevolgd in zijn besluitvormingsproces, zoals beschreven in zijn methodologie, duidelijk wordt weergeven in zijn aanbevelingen en adviezen.
   Onverminderd artikel 339 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 12 van dit besluit maken de leden van het comité geen informatie openbaar waarvan zij kennis krijgen naar aanleiding van de werkzaamheden van het comité, de thematische workshops of de werkgroepen of andere aan dit besluit gerelateerde activiteiten.
   Een schriftelijke verklaring van vertrouwelijkheid wordt aan het begin van elke ambtstermijn door de leden van het comité ondertekend.
   Artikel 10
   Waarnemers en externe deskundigen
   1.   De diensten van de Commissie nodigen de EER/EVA-landen uit wetenschappers voor te dragen om vergaderingen als waarnemer bij te wonen.
   2.   De diensten van de Commissie kunnen, als zij dit relevant achten, wetenschappelijke deskundigen van buiten het comité met specifieke competentie betreffende een thema op de agenda uitnodigen om op ad-hocbasis aan de werkzaamheden van het comité of aan een werkgroep deel te nemen.
   Artikel 11
   Bijzondere vergoedingen
   1.   De leden van het comité en de externe deskundigen die op initiatief van de Commissie worden uitgenodigd, hebben recht op een bijzondere vergoeding van ten hoogste 450 EUR in de vorm van een dagvergoeding voor iedere volledige werkdag. De totale vergoeding wordt naar boven afgerond op het bedrag dat overeenstemt met de eerstvolgende halve werkdag. De betaling geschiedt in euro.
   2.   De reis- en verblijfkosten van de deelnemers aan de werkzaamheden van het comité worden door de Commissie vergoed overeenkomstig de toepasselijke bepalingen (7). Die kosten worden vergoed binnen de grenzen van de beschikbare kredieten die volgens de jaarlijkse procedure voor de toewijzing van middelen worden toegekend.
   3.   Artikel 11, lid 1, wordt pas van kracht op de datum waarop de leden worden benoemd voor de volgende ambtstermijn van het comité overeenkomstig de in artikel 3 beschreven procedure.
   Artikel 12
   Transparantie
   1.   De Commissie publiceert alle relevante documenten (zoals agenda’s, notulen en door deelnemers ingediende stukken) in het register of via een link van het register naar een specifieke website.
   2.   Er zijn uitzonderingen op de publicatieverplichting mogelijk op basis van een beoordeling per geval wanneer openbaarmaking van een document zou leiden tot ondermijning van de bescherming van een openbaar of particulier belang, zoals gedefinieerd in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (8).
   Artikel 13
   Intrekking
   1.   Besluit 95/320/EG wordt ingetrokken.
   2.   Verwijzingen naar het ingetrokken besluit worden gelezen als verwijzingen naar dit besluit.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 3 maart 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  Besluit 95/320/EG van de Commissie van 12 juli 1995 tot oprichting van een Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia (PB L 188 van 9.8.1995, blz. 14).

      (2)  Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11).

      (3)  Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (PB L 158 van 30.4.2004, blz. 50).

      (4)  Besluit 2009/985/EU van de Commissie van 18 december 2009 tot benoeming van leden van het Wetenschappelijk Comité inzake grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia voor een nieuwe ambtstermijn (PB L 338 van 19.12.2009, blz. 98).

      (5)  COM(2002) 713 definitief van 11 december 2002.

      (6)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

      (7)  Besluit C(2007) 5858 van de Commissie — Rules on the reimbursement of expenses incurred by people from outside the Commission invited to attend meetings in an expert capacity.

      (8)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43). Deze uitzonderingen strekken tot bescherming van de openbare veiligheid, militaire aangelegenheden, internationale betrekkingen, het financiële, monetaire of economische beleid, de persoonlijke levenssfeer en de integriteit van het individu, commerciële belangen, gerechtelijke procedures en juridisch advies, inspecties/onderzoeken/audits en het besluitvormingsproces van de instelling.


Avis juridique important

|

31981D0497

81/497/EEG: Besluit van de Raad van 6 juli 1981 houdende vervanging van een lid van het Raadgevend Comité voor het vrije verkeer van werknemers

Publicatieblad Nr. L 193 van 16/07/1981 blz. 0032

++++BESLUIT VAN DE RAAD  VAN 6 JULI 1981  HOUDENDE VERVANGING VAN EEN LID VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR HET VRIJE VERKEER VAN WERKNEMERS   ( 81/497/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  GELET OP VERORDENING ( EEG ) NR . 1612/68 VAN DE RAAD VAN 15 OKTOBER 1968 BETREFFENDE HET VRIJE VERKEER VAN WERKNEMERS BINNEN DE GEMEENSCHAP ( 1 ) , INZONDERHEID OP ARTIKEL 27 ,  GELET OP HET BESLUIT VAN DE RAAD VAN 17 MAART 1980 HOUDENDE BENOEMING VAN DE LEDEN EN DE PLAATSVERVANGERS VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR HET VRIJE VERKEER VAN WERKNEMERS VOOR HET TIJDVAK TOT EN MET 16 MAART 1982 ,  OVERWEGENDE DAT EEN ZETEL VAN EEN LID VAN DIT COMITE IN DE CATEGORIE WERKNEMERSVERTEGENWOORDIGERS VACANT IS GEWORDEN TEN GEVOLGE VAN HET OVERLIJDEN VAN DE HEER GRASMAN , WAARVAN DE RAAD OP 9 APRIL 1981 IN KENNIS IS GESTELD ,  GEZIEN DE OP 3 JUNI 1981 INGEDIENDE VOORDRACHT ,  BESLUIT :  ENIG ARTIKEL  DE HEER H . HOFSTEDE WORDT BENOEMD TOT LID VAN HET RAADGEVEND COMITE VOOR HET VRIJE VERKEER VAN WERKNEMERS , IN DE PLAATS VAN WIJLEN DE HEER GRASMAN , VOOR DE VERDERE DUUR VAN DIENS AMBTSPERIODE , DAT WIL ZEGGEN TOT EN MET 16 MAART 1982 .  GEDAAN TE BRUSSEL , 6 JULI 1981 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  G . HOWE  ( 1 ) PB NR . L 257 VAN 19 . 10 . 1968 , BLZ . 2 .


BESLUIT VAN DE RAAD VAN 30 MEI 1968 HOUDENDE SLUITING VAN DE OVEREENKOMST BETREFFENDE DE CONCESSIES AAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP NAAR AANLEIDING VAN DE HERVORMING VAN HET AMERIKAANSE DOUANETARIEF, WAAROVER OP GROND VAN ARTIKEL XXVIII VAN HET G.A.T.T. IS ONDERHANDELD MET DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA ( 68/251/EEG )


title: 2008/519/EG: Besluit van het Europees Parlement van 24 april 2007 over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005

text:
               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/122

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005
   (2008/519/EG)
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van het Bureau (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4), en met name artikel 14,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0101/2007),

               1.

               verleent de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2005;

               2.

               formuleert zijn opmerkingen in onderstaande resolutie;

               3.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit en de resolutie die daarvan een integrerend deel uitmaakt, te doen toekomen aan de directeur van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Hans-Gert PÖTTERING

            De secretaris-generaal

         Harald RØMER

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 25.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 48.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 314 van 7.12.1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1645/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 13).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
    ---documentbreak---

               15.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 187/123

         RESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 24 april 2007
   met de opmerkingen die een integrerend deel uitmaken van het besluit over het verlenen van kwijting voor de uitvoering van de begroting van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005
   HET EUROPEES PARLEMENT,
   gezien de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005 (1),
   gezien het jaarverslag van de Rekenkamer over de definitieve jaarrekening van het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie voor het begrotingsjaar 2005, tezamen met de antwoorden van het Bureau (2),
   gezien de aanbeveling van de Raad van 27 februari 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
   gelet op het EG-Verdrag, en met name artikel 276,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), en met name artikel 185,
   gelet op Verordening (EG) nr. 2965/94 van de Raad van 28 november 1994 tot oprichting van een Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (4), en met name artikel 14,
   gelet op Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, zoals bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (5), en met name artikel 94,
   gelet op artikel 71 en bijlage V van zijn Reglement,
   gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A6-0101/2007),

               A.

               overwegende dat de Rekenkamer heeft verklaard redelijke zekerheid te hebben verkregen dat de jaarrekening van het per 31 december 2005 afgesloten begrotingsjaar betrouwbaar is en dat, afgezien van een aantal geconstateerde onregelmatigheden in verband met de gunning van contracten, de onderliggende verrichtingen over het geheel genomen wettig en regelmatig zijn,

               B.

               overwegende dat het Parlement op 27 april 2006 aan de Directeur kwijting heeft verleend voor de uitvoering van de begroting van het Bureau voor het begrotingsjaar 2004 (6) en dat het Parlement in de resolutie behorende bij het kwijtingsbesluit onder meer:

                           —

                           wijst op het hoge niveau van door het Bureau in 2004 geannuleerde kredieten; er bij het Bureau op aandringt zijn begrotingsramingen te verbeteren, opdat de uitgevoerde begroting dichter bij de door de begrotingsautoriteit vastgestelde begroting blijft;

                           —

                           met teleurstelling vaststelt dat het conflict betreffende de betaling van het werkgeversaandeel in de pensioenrechten nog altijd niet is opgelost; er bij het Bureau op aandringt meer inspanningen te verrichten om dit conflict op te lossen;

         Algemene punten met betrekking tot het merendeel van de EU-agentschappen waarvoor individuele kwijting is vereist

               1.

               is van mening dat het voortdurend toenemende aantal communautaire agentschappen en de activiteiten van enkele ervan slecht lijken te passen in een algemeen beleidskader en dat de taken van bepaalde agentschappen niet altijd een afspiegeling vormen van de werkelijke behoeften van de Europese Unie noch van de verwachtingen van haar burgers; constateert dat de agentschappen in het algemeen niet altijd een goed imago en een goede pers hebben;

               2.

               verzoekt de Commissie daarom een algemeen beleidskader voor de oprichting van nieuwe communautaire agentschappen vast te stellen, een kosten-batenanalyse voor te leggen voordat een nieuw agentschap wordt opgericht en erop toe te zien dat duplicatie van activiteiten tussen agentschappen of van taken van andere Europese organen wordt vermeden;

               3.

               roept de Rekenkamer ertoe op haar oordeel over de kosten-batenanalyse uit te spreken voordat het Parlement een besluit neemt;

               4.

               verzoekt de Commissie elke vijf jaar een studie over te leggen naar de toegevoegde waarde van ieder bestaand agentschap; verzoekt alle verantwoordelijke instellingen om in geval van een negatief oordeel over de toegevoegde waarde van een agentschap de noodzakelijke stappen te ondernemen om het mandaat van dat agentschap te herzien of het agentschap te sluiten;

               5.

               betreurt, rekening houdend met het groeiende aantal regelgevende agentschappen, dat de onderhandelingen over het ontwerp van interinstitutioneel akkoord inzake een gemeenschappelijk kader voor deze agentschappen nog niet zijn afgerond; verzoekt de bevoegde diensten van de Commissie alles in het werk te stellen om een dergelijk akkoord zo snel mogelijk te bereiken;

               6.

               stelt vast dat de begrotingsverantwoordelijkheid van de Commissie nauwere banden van de agentschappen met de Commissie noodzakelijk maakt; roept de Commissie en de Raad ertoe op alle noodzakelijke stappen te ondernemen om de Commissie vóór 31 december 2007 een blokkerende minderheid te geven in de bestuursraden van de regelgevende agentschappen en daar in het geval van nieuwe agentschappen direct bij oprichting in te voorzien;

               7.

               verzoekt de Rekenkamer een aanvullend hoofdstuk, gewijd aan alle agentschappen waarvoor kwijting is vereist in de jaarrekening van de Commissie, in haar jaarverslag op te nemen, teneinde een veel duidelijker beeld te krijgen van het gebruik van EU-middelen door agentschappen;

               8.

               herinnert aan het beginsel volgens hetwelk voor alle communautaire agentschappen, gesubsidieerd of niet, kwijting door het Parlement vereist is, ook wanneer in hun oprichtingsstatuten is voorzien in een kwijtingsautoriteit;

               9.

               verzoekt de Rekenkamer bij alle agentschappen doelmatigheidscontroles uit te voeren en daarover bij de bevoegde commissies van het Parlement, met inbegrip van de Commissie begrotingscontrole, verslag uit te brengen;

               10.

               merkt op dat het aantal agentschappen voortdurend toeneemt en dat het gezien de politieke verantwoordelijkheid van de Commissie voor het functioneren van de agentschappen, die veel verder gaat dan eenvoudige logistieke ondersteuning, nog noodzakelijker is geworden dat de directoraten-generaal van de Commissie die belast zijn met de oprichting van en het toezicht op agentschappen een gezamenlijke benadering van de agentschappen ontwikkelen; is van mening dat een soortgelijke structuur als door de agentschappen opgezet voor de coördinatie met de betrokken directoraten-generaal een pragmatische stap voorwaarts zou zijn op weg naar een gelijkvormige benadering van de Commissie van alle zaken met betrekking tot agentschappen;

               11.

               verzoekt de Commissie de administratieve en technische steun aan agentschappen uit te breiden in verband met de toenemende complexiteit van communautaire administratieve regels en technische problemen;

               12.

               stelt vast dat een disciplinair orgaan bij alle communautaire agentschappen ontbreekt; verzoekt de Commissie de noodzakelijke maatregelen te nemen om een dergelijk mechanisme zo snel mogelijk in te voeren;

               13.

               is ingenomen met de aanzienlijke verbeteringen in de coördinatie van de agentschappen, die hen in staat stellen terugkerende problemen aan te pakken en efficiënter samen te werken met de Commissie en het Parlement;

               14.

               is van opvatting dat de oprichting door een aantal agentschappen van een gezamenlijke ondersteunende dienst met het oog op aanpassing van hun computersystemen voor financieel beheer aan die van de Commissie, een initiatief is dat moet worden voortgezet en uitgebreid;

               15.

               roept de agentschappen ertoe op hun samenwerking en benchmarking met andere spelers in het veld te verbeteren; dringt er bij de Commissie op aan de maatregelen te nemen die zij dienstig acht om de agentschappen te helpen hun imago te verbeteren en de zichtbaarheid van hun activiteiten te verhogen;

               16.

               verzoekt de Commissie te komen met een voorstel voor harmonisering van de indeling van de jaarverslagen van de agentschappen en prestatie-indicatoren te ontwikkelen om de doelmatigheid van de agentschappen te kunnen vergelijken;

               17.

               verzoekt de agentschappen aan het begin van elk jaar indicatoren over te leggen aan de hand waarvan hun prestaties kunnen worden gemeten;

               18.

               verzoekt alle agentschappen in toenemende mate SMART-doelstellingen te hanteren die moeten leiden tot een realistische planning en uitvoering van hun doelstellingen;

               19.

               onderschrijft de opvatting van de Rekenkamer dat de Commissie ook verantwoordelijk is voor het (financiële) beheer van de agentschappen; dringt er derhalve bij de Commissie op aan toezicht te houden op de leiding van de verschillende agentschappen en deze waar nodig te sturen en te helpen, in het bijzonder in verband met de juiste toepassing van aanbestedingsprocedures, de transparantie van de procedures voor de aanwerving van personeel, goed financieel beheer (onderbesteding en overbudgettering) en, als belangrijkste punt, de juiste toepassing van de regels met betrekking tot het kader voor interne controle;

               20.

               is van mening dat de bijdragen van agentschappen in operationele en meetbare termen in hun werkprogramma's dienen te worden uitgedrukt en dat daarbij de normen voor interne controle van de Commissie op passende wijze in acht dienen te worden genomen;

         Specifieke punten

               21.

               merkt op dat de algemene uitvoeringsgraad van de vastleggingskredieten evenals die van de betalingskredieten voor het begrotingsjaar 2005 boven 90 % ligt en dat er onderbesteding werd vastgesteld bij de administratieve uitgaven (titel II), waarbij minder dan 75 % van de kredieten werd vastgelegd en 24 % van de vastleggingen werd overgedragen; is bezorgd over het feit dat meer dan 50 % van het bedrag van de uit het vorige begrotingsjaar overgedragen vastleggingen werd geannuleerd; verlangt dat het Bureau zijn programmering van de administratieve uitgaven verbetert;

               22.

               verzoekt het Bureau opheldering te krijgen over de intellectuele-eigendomsrechten in verband met de IATE-databank;

               23.

               hoopt dat het conflict tussen de Commissie en het Bureau over de betaling van het werkgeversdeel in de pensioenbijdragen van zijn personeel zo snel mogelijk zal kunnen worden opgelost.

      (1)  PB C 266 van 31.10.2006, blz. 25.

      (2)  PB C 312 van 19.12.2006, blz. 48.

      (3)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 314 van 7.12.1994, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1645/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 13).

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 340 van 6.12.2006, blz. 102.


title: Besluit nr. R1 van 20 juni 2013 betreffende de interpretatie van artikel 85 van Verordening (EG) nr. 987/2009  Voor de EER en voor de overeenkomst Europese Gemeenschap/Zwitserland relevante tekst

text:
               27.9.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 279/11

         BESLUIT Nr. R1
   van 20 juni 2013
   betreffende de interpretatie van artikel 85 van Verordening (EG) nr. 987/2009
   (Voor de EER en voor de overeenkomst Europese Gemeenschap/Zwitserland relevante tekst)
   2013/C 279/06
   DE ADMINISTRATIEVE COMMISSIE VOOR DE COÖRDINATIE VAN DE SOCIALEZEKERHEIDSSTELSELS,
   Gezien artikel 72, onder a), van Verordening (EG) nr. 883/2004 (1), uit hoofde waarvan de Administratieve Commissie verantwoordelijk is voor de behandeling van alle vraagstukken van administratieve of interpretatieve aard die voortvloeien uit de bepalingen van Verordening (EG) nr. 883/2004 en Verordening (EG) nr. 987/2009 (2),
   Gezien artikel 84, leden 2 en 4, van Verordening (EG) nr. 883/2004,
   Gezien artikel 80, lid 1, en artikel 85, leden 1 en 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009,
   Handelend overeenkomstig artikel 71, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 883/2004,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Hoofdstuk III van titel IV van Verordening (EG) nr. 987/2009 betreffende terugvordering van prestaties en premies was oorspronkelijk gebaseerd op de EU-bepalingen inzake invordering op fiscaal gebied, namelijk Richtlijn 76/308/EEG (3), later vervangen door Richtlijn 2008/55/EG (4).

               (2)

               Tijdens de discussies in de Administratieve Commissie werd de vraag opgeworpen of de kosten in verband met de invordering door de aangezochte partij die niet konden worden teruggevorderd van de betrokken persoon, door de verzoekende partij moeten worden terugbetaald.

               (3)

               Krachtens artikel 84, lid 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 worden voor tenuitvoerlegging vatbare beslissingen van rechterlijke en overheidsinstanties betreffende de inning van premies of bijdragen, renten en alle andere kosten of de terugvordering van krachtens de wetgeving van een lidstaat ten onrechte verleende prestaties, op verzoek van het bevoegde orgaan in een andere lidstaat erkend en ten uitvoer gelegd binnen de grenzen en volgens de procedures waarin de wetgeving voorziet en volgens alle andere procedures die van toepassing zijn op gelijkaardige beslissingen van die lidstaat.

               (4)

               Na de recente vaststelling van Richtlijn 2010/24/EU (5) (betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen, rechten en andere maatregelen), die in de plaats komt van de eerdere Richtlijn 2008/55/EG inzake deze kwestie, is de aanpak op fiscaal gebied wat betreft de invordering van de kosten van een aangezochte partij die niet kunnen worden ingevorderd bij de betrokken persoon opnieuw beoordeeld en verduidelijkt.

               (5)

               Overeenkomstig artikel 85, lid 1, van Verordening (EG) nr. 987/2009 verricht de aangezochte partij de invordering bij de betrokken natuurlijke of rechtspersoon en houdt daarbij overeenkomstig de in de lidstaat van de aangezochte partij, ten aanzien van vergelijkbare schuldvorderingen geldende wettelijke of administratiefrechtelijke bepalingen, alle door haar in verband met de invordering gemaakte kosten in.

               (6)

               Overeenkomstig artikel 85, lid 2, van Verordening (EG) nr. 987/2009 is wederzijdse bijstand in de regel kosteloos, waarmee de algemene regel van artikel 76, lid 2, van Verordening (EG) nr. 883/2004 wordt bevestigd. Derhalve moet het toepassingsgebied van de wederzijdse bijstand met het oog op de grensoverschrijdende invordering van schuldvorderingen worden vastgesteld.

               (7)

               Het is wenselijk om, voor zover mogelijk, de uitlegging van hoofdstuk III van titel IV van Verordening (EG) nr. 987/2009 op één lijn te brengen met de regels en beginselen betreffende de wederzijdse bijstand bij de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit belastingen en rechten,

         BESLUIT:

               1.

               Wederzijdse bijstand is in de regel kosteloos. Dit betekent dat de organen van de lidstaten elkaar kosteloos administratieve bijstand verlenen. Dit geldt uitsluitend voor de kosten van activiteiten die de aangezochte partij zelf op zich neemt.

               2.

               De kosten in verband met de invordering worden overeenkomstig de wettelijke of administratiefrechtelijke bepalingen van de aangezochte partij in rekening gebracht en, in de regel, door de debiteur bovenop het bedrag van de vordering terugbetaald.

               3.

               De kosten in verband met de invordering worden als eerste geregeld, en pas daarna wordt de vordering van de verzoekende partij voldaan (voorrangsregel voor de kosten).

               4.

               In gevallen waarin de kosten in verband met de invordering niet rechtstreeks door de aangezochte partij bij de debiteur kunnen worden ingevorderd als gevolg van de nationale wetgeving van de aangezochte partij, of omdat het bij de debiteur ingevorderde bedrag niet volstaat om de gehele vordering, met inbegrip van de kosten in verband met de invordering, te voldoen, kunnen deze kosten van het ingevorderde bedrag worden afgetrokken en wordt alleen het saldo door de aangezochte partij overgemaakt aan de verzoekende partij. De aangezochte partij dient aan de verzoekende partij bewijsstukken te overleggen waaruit blijkt dat deze kosten door de aangezochte partij gedurende de invorderingsprocedure zijn gemaakt.

               5.

               In gevallen waarin een invorderingsactie niet leidt tot de invordering van een bedrag dat ten minste de kosten in verband met de invordering dekt, of waarin de invorderingsactie geheel zonder succes was maar door de aangezochte partij wel andere dan de in lid 1 bedoelde kosten in verband met de invordering werden gemaakt, dient de verzoekende partij die kosten te vergoeden, tenzij de partijen het eens worden over een specifieke vergoedingsregeling voor dit geval, of een vrijstelling van de vergoeding van die kosten wordt overeengekomen tussen de verzoekende partij en de aangezochte partij.

               6.

               Wanneer het duidelijk is dat de invordering een specifiek probleem met zich meebrengt of gemoeid gaat met zeer hoge kosten die waarschijnlijk niet bij de debiteur kunnen worden ingevorderd, kunnen de verzoekende en aangezochte partij, bij voorkeur vooraf, een specifieke vergoedingsregeling voor het desbetreffende geval overeenkomen.

               7.

               Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. Het is van toepassing vanaf de dag van de bekendmaking ervan.

            De voorzitster van de Administratieve Commissie

         Anne McMANUS

      (1)  PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.

      (2)  PB L 284 van 30.10.2009, blz. 1.

      (3)  PB L 73 van 19.3.1976, blz. 18.

      (4)  PB L 150 van 10.6.2008, blz. 28.

      (5)  PB L 84 van 31.3.2010, blz. 1.


title: 2014/590/EU: Besluit van het Europees Parlement van 3 april 2014 over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012

text:
               5.9.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 266/236

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 3 april 2014
   over de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012
   (2014/590/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012, tezamen met de antwoorden van het Instituut (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 18 februari 2014 (05849/2014 — C7-0054/2014),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2) en met name artikel 185,

               —

               gezien Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 (3), en met name artikel 208,

               —

               gezien Verordening (EG) nr. 294/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot oprichting van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (4), en met name artikel 21,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van 19 november 2002 van de Commissie houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (5),

               —

               gezien Gedelegeerde Verordening (EU) nr. 1271/2013 van de Commissie van 30 september 2013 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 208 van Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad (6), en met name artikel 108,

               —

               gezien artikel 77 en bijlage VI van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A7-0234/2014),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van het Europees Instituut voor innovatie en technologie voor het begrotingsjaar 2012;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van het Europees Instituut voor innovatie en technologie, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 365 van 13.12.2013, blz. 142.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 298 van 26.10.2012, blz. 1.

      (4)  PB L 97 van 9.4.2008, blz. 1.

      (5)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.

      (6)  PB L 328 van 7.12.2013, blz. 42.


Avis juridique important

|

31996D0528

96/528/EGKS: Besluit van de Commissie van 29 februari 1996 over de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en Turkije betreffende de handel in produkten waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van toepassing is

Publicatieblad Nr. L 227 van 07/09/1996 blz. 0001 - 0002

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 29 februari 1996 over de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en Turkije betreffende de handel in produkten waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal van toepassing is (96/528/EGKS)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 95, eerste alinea,Overwegende dat de Commissie op grond van het besluit van de Raad van 30 oktober 1995 onderhandelingen met Turkije over een vrijhandelsovereenkomst tussen de Gemeenschap en Turkije voor produkten die door het EGKS-Verdrag worden bestreken, heeft afgerond;Na raadpleging van het Raadgevend Comité en met bij eenparigheid van stemmen verkregen instemming van de Raad,BESLUIT,Artikel 1 1. De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Republiek Turkije betreffende de handel in produkten waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal betrekking heeft, wordt hierbij goedgekeurd namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal.2. De tekst van de Overeenkomst is aan dit besluit gehecht (1).Artikel 2 De Voorzitter van de Commissie verricht de in artikel 20 van de Overeenkomst bedoelde kennisgeving namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal.Gedaan te Brussel, 29 februari 1996.Voor de CommissieDe VoorzitterJacques SANTER(1) Zie bladzijde 3 van dit Publikatieblad.


title: Besluit (EU) 2017/559 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2017 betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering ingevolge een aanvraag van Nederland — EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel detailhandel

text:
               25.3.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 80/18

         BESLUIT (EU) 2017/559 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 15 maart 2017
   betreffende de beschikbaarstelling van middelen uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering ingevolge een aanvraag van Nederland — EGF/2016/005 NL/Drenthe Overijssel detailhandel
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EU) nr. 1309/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 betreffende het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (2014-2020) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1927/2006 (1), en met name artikel 15, lid 4,
   Gezien het Interinstitutioneel Akkoord van 2 december 2013 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie betreffende de begrotingsdiscipline, de samenwerking in begrotingszaken en een goed financieel beheer (2), en met name punt 13,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering (EFG) heeft tot doel steun te verlenen aan werknemers die werkloos zijn geworden en zelfstandigen die hun werkzaamheden hebben beëindigd als gevolg van uit de globalisering voortvloeiende grote structurele veranderingen in de wereldhandelspatronen, doordat de wereldwijde financiële en economische crisis aanhoudt, of door een nieuwe wereldwijde financiële en economische crisis, en hen te helpen om op de arbeidsmarkt terug te keren.

               (2)

               Zoals vastgesteld in artikel 12 van Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad (3) mag het EFG het jaarlijkse maximumbedrag van 150 miljoen EUR (prijzen 2011) niet overschrijden.

               (3)

               Op 12 juli 2016 heeft Nederland een aanvraag ingediend om middelen uit het EFG ter beschikking te stellen naar aanleiding van ontslagen in zes ondernemingen in de detailhandel in twee regio's (Drenthe en Overijssel) in Nederland. Nederland heeft overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1309/2013 aanvullende gegevens ingediend. De aanvraag voldoet aan de voorwaarden voor een financiële bijdrage uit het EFG overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) nr. 1309/2013.

               (4)

               Er moeten dan ook middelen uit het EFG beschikbaar worden gesteld om een financiële bijdrage van 1 818 750 EUR te verstrekken voor de door Nederland ingediende aanvraag.

               (5)

               Teneinde zo snel mogelijk middelen uit het EFG ter beschikking te stellen, moet dit besluit van toepassing zijn vanaf de datum waarop het wordt vastgesteld,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Ten laste van de algemene begroting van de Unie voor het begrotingsjaar 2017 wordt een bedrag van 1 818 750 EUR aan vastleggings- en betalingskredieten beschikbaar gesteld uit het Europees Fonds voor aanpassing aan de globalisering.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Het is van toepassing vanaf 15 maart 2017.

      Gedaan te Straatsburg, 15 maart 2017.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         A. TAJANI

            Voor de Raad

            De voorzitter

         I. BORG

      (1)  PB L 347 van 20.12.2013, blz. 855.

      (2)  PB C 373 van 20.12.2013, blz. 1.

      (3)  Verordening (EU, Euratom) nr. 1311/2013 van de Raad van 2 december 2013 tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 884).


title: Besluit van het Hof van Justitie van 13 september 2011 betreffende de neerlegging en de betekening van processtukken met behulp van de applicatie e-Curia

text:
               1.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 289/7

         BESLUIT VAN HET HOF VAN JUSTITIE
   van 13 september 2011
   betreffende de neerlegging en de betekening van processtukken met behulp van de applicatie e-Curia
   (000/2011/)
   HET HOF VAN JUSTITIE,
   Gezien het Reglement voor de procesvoering en met name de artikel 37, lid 7, en artikel 79, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Teneinde rekening te houden met de ontwikkeling van de communicatietechnologieën, is een computerapplicatie ontwikkeld die de neerlegging en de betekening van processtukken langs elektronische weg mogelijk maakt.

               (2)

               Deze applicatie, die berust op een elektronische authentisatie met een gebruikersnaam en een wachtwoord, voldoet aan de eisen van echtheid, integriteit en vertrouwelijkheid van de uitgewisselde documenten,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Een computerapplicatie, „e-Curia” genaamd, die de drie rechterlijke instanties waaruit het Hof van Justitie van de Europese Unie bestaat gemeen hebben, maakt het mogelijk om processtukken langs elektronische weg neer te leggen en te betekenen, onder de voorwaarden die in het onderhavige besluit zijn genoemd.
   Artikel 2
   Voor het gebruik van deze applicatie is een persoonlijke gebruikersnaam en een persoonlijk wachtwoord vereist.
   Artikel 3
   Een processtuk dat met behulp van e-Curia is neergelegd, wordt geacht het origineel van dat stuk in de zin van artikel 37, lid 1, eerste alinea, van het Reglement voor de procesvoering te zijn, wanneer de gebruikersnaam en het wachtwoord van de vertegenwoordiger zijn gebruikt om deze neerlegging te verrichten. Deze identificatie geldt als ondertekening van het betrokken processtuk.
   Artikel 4
   Bij het met behulp van e-Curia neergelegd processtuk moeten de bijlagen worden gevoegd die daarin zijn vermeld, evenals de staat van die bijlagen.
   Het is niet noodzakelijk om voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van het processtuk dat met behulp van e-Curia is neergelegd en de eventuele bijlagen daarbij, neer te leggen.
   Artikel 5
   Het tijdstip waarop een processtuk wordt geacht in de zin van artikel 37, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering te zijn neergelegd, is dat van de validatie van de neerlegging van dat stuk door de vertegenwoordiger.
   De in aanmerking genomen tijdzone is die van het Groothertogdom Luxemburg.
   Artikel 6
   De processtukken, de arresten en de beschikkingen daaronder begrepen, worden met behulp van e-Curia aan de vertegenwoordigers van partijen betekend, wanneer zij deze vorm van betekening uitdrukkelijk hebben aanvaard of wanneer zij in het kader van een zaak met deze vorm van betekening hebben ingestemd door de neerlegging van een processtuk met behulp van e-Curia.
   De processtukken worden tevens met behulp van e-Curia betekend aan de lidstaten, de overige staten die partij zijn bij het Verdrag betreffende de Europese Economische Ruimte en aan de instellingen, organen of instanties van de Unie die deze vorm van betekening hebben aanvaard.
   Artikel 7
   De in het vorige artikel bedoelde geadresseerden van de betekeningen worden van elke betekening die hen met behulp van e-Curia wordt toegezonden, per e-mail op de hoogte gesteld.
   Het processtuk wordt betekend op het tijdstip waarop de geadresseerde (vertegenwoordiger of assistent van deze laatste) verzoekt om toegang tot dit stuk. Bij gebreke van een verzoek om toegang wordt het stuk geacht te zijn betekend na de zevende dag volgende op die waarop de e-mail waarbij betrokkene op de hoogte is gesteld, is toegezonden.
   Wanneer een partij door meerdere gemachtigden of advocaten wordt vertegenwoordigd, is het tijdstip dat voor de berekening van de termijnen in aanmerking wordt genomen, dat waarop voor het eerst om toegang wordt verzocht.
   De in aanmerking genomen tijdzone is die van het Groothertogdom Luxemburg.
   Artikel 8
   De griffier stelt de gebruiksvoorwaarden voor e-Curia vast en ziet toe op de naleving daarvan. Wanneer e-Curia niet overeenkomstig deze voorwaarden wordt gebruikt, kan dit ertoe leiden dat het betrokken toegangsaccount wordt gedeactiveerd.
   Het Hof neemt de nodige maatregelen om e-Curia tegen misbruik of kwaadwillig gebruik te beschermen.
   De gebruiker wordt per e-mail op de hoogte gesteld van enige maatregel die uit hoofde van het onderhavige artikel wordt genomen om hem het gebruik van zijn toegangsaccount te beletten.
   Artikel 9
   Het onderhavige besluit treedt in werking op de dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Luxemburg, 13 september 2011.

            De griffier

         A. CALOT ESCOBAR

            De president

         V. SKOURIS