Avis juridique important

|

31990D0155

BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 26 maart 1990  tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea  (90/155/EEG)

Publicatieblad Nr. L 083 van 30/03/1990 blz. 0124 - 0127

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 26 maart 1990  tot beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea  (90/155/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,  Na overleg in het kader van het in Verordening (EEG) nr. 2423/88 bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. PROCEDURE  (1) In juli 1988 ontving de Commissie een schriftelijke klacht die was ingediend door het Verbindingscomité van de industrieën der non-ferrometalen van de Europese Gemeenschap, namens producenten die het grootste deel van de communautaire produktie van wolfraammetaalpoeder vertegenwoordigen.  De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal met betrekking tot dumping en daaruit voortvloeiende schade om de inleiding van een procedure te rechtvaardigen.  De Commissie heeft dan ook met een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de inleiding aangekondigd van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van wolfraammetaalpoeder van GN-code 8101 10 00, van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea;  (2) De Commissie heeft de naar haar weten betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de landen van uitvoer alsmede de indieners van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld.  Zij heeft de betrokken partijen verzocht de vragenlijsten die hun waren toegezonden te beantwoorden, en heeft hen de gelegenheid geboden om hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken om te worden gehoord.  (3) Alle klagende communautaire producenten hebben de vragenlijsten beantwoord, hun standpunten schriftelijk kenbaar gemaakt, en zijn op hun verzoek door de Commissie gehoord.  (4) Geen van de voornaamste drie Chinese uitvoerorganisaties of hun 20 regionale vertegenwoordigingen, en geen van de acht Chinese producenten aan wie de Commissie een vragenlijst had gezonden, heeft deze zelfs maar gedeeltelijk ingevuld. Daartegenover staat dat de »China Chamber of Commerce of Metals, Minerals and Chemicals Importers and Exporters", hierna de »Kamer van Koophandel van China" te noemen, zich bij de Commissie heeft bekendgemaakt en haar heeft laten weten dat zij voornemens was de vragenlijsten namens alle genoemde Chinese exporteurs en producenten te beantwoorden. De Kamer van Koophandel van China heeft op haar verzoek van de Commissie tweemaal uitstel gekregen om haar antwoord op de vragenlijsten te kunnen voorbereiden. Maar ook na deze termijn heeft de Commissie, afgezien van een positiebepaling van algemene strekking, geen antwoord op de vragenlijsten ontvangen.  De Kamer van Koophandel van China is verder op haar verzoek door de Commissie gehoord. Bij die gelegenheid bracht zij argumenten naar voren van algemene aard, dan wel met betrekking tot een ander tussenprodukt van wolfraam, dat het voorwerp van een afzonderlijk anti-dumpingonderzoek is.  Geen enkele van de in de klacht als importeurs van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China genoemde negen ondernemingen heeft op de door de Commissie toegezonden vragenlijsten gereageerd.  (5) De Zuidkoreaanse producent/exporteur, de onderneming Korea Tungsten Mining Co. Ltd (KTMC), Seoel en Daegu, heeft de Commissie een volledig antwoord op de vragenlijsten toegezonden, uit eigen naam en uit naam van haar in de Gemeenschap gevestigde verkoopkantoren.  De onderneming KTMC is voorts op haar verzoek gehoord en zij heeft haar standpunten schriftelijk kenbaar gemaakt.  (6) Voor de partijen die niet hebben geantwoord of die niet anderszins van zich hebben laten horen, zijn de conclusies dan ook overeenkomstig artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88, vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens, in dit geval de van de indiener van de klacht verkregen gegevens en de officiële statistische gegevens van de Gemeenschap.  (7) De Commissie heeft alle inlichtingen die zij voor een voorlopige vaststelling van dumping en daaruit voortvloeiende schade nodig achtte, verzameld en geverifieerd bij de partijen die hadden aanvaard medewerking te verlenen. Hiertoe heeft zij een onderzoek ingesteld ten kantore van:  a) EG-producenten:  - Hermann C. Stark Berlin, GmbH & Co. KG, Duesseldorf en Goslar, Bondsrepubliek Duitsland,  - Murex Ltd, Rainham, Verenigd Koninkrijk,  - Eurotungstène Poudres SA, Grenoble, Frankrijk;  b) Koreaanse producent/exporteur:  - Korea Tungsten Mining Co. Ltd (KTMC), Seoel en Daegu.  De Commissie heeft eveneens een onderzoek uitgevoerd bij de producent van het door de indiener van de klacht voorgestelde referentieland, de firma Wolfram Bergbau- und Huettengesellschaft mbH, Wenen, Oostenrijk.  (8) Het onderzoek naar de dumpingpraktijken bestreek de periode van 1 januari 1988 tot en met 30 september 1988.  De in artikel 7, lid 9, onder a), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 bedoelde termijn van één jaar werd in het kader van onderhavige procedure overschreden wegens de duur van het overleg binnen het Raadgevend Comité.  B. OMSCHRIJVING VAN HET PRODUKT - BEDRIJFSTAK VAN DE GEMEENSCHAP  (9) Wolfraammetaalpoeder wordt verkregen door reductie van ammoniumparawolframaat (APT) of wolfraamoxyde (over het algemeen door behandeling in ovens met een waterstofatmosfeer). Het wordt in diverse kwaliteiten in de handel gebracht, vooral wat de grootte van de korrels betreft, al naar gelang van de toepassingen waarvoor het bedoeld is.  Het betreft hier een tussenprodukt dat hetzij bestemd is voor omzetting in wolfraamcarbide, hetzij in de oorspronkelijke staat wordt gebruikt voor de vervaardiging van bepaalde onderdelen zoals elektrische contacten. Het produkt valt onder GN-code 8101 10 00.  Volgens de door de Commissie verzamelde inlichtingen is het door de Volksrepubliek China en de Republiek Korea en het door de communautaire producenten vervaardigde produkt te beschouwen als soortgelijk produkt in de zin van artikel 2, lid 12, van Verordening (EEG) nr. 2423/88.  (10) De Commissie heeft vastgesteld dat tijdens de referentieperiode het grootste deel van de communautaire produktie van wolfraammetaalpoeder is geproduceerd door de communautaire producenten namens wie de klacht werd ingediend.  De Commissie was dan ook van mening dat de klagende communautaire producenten de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 vormen.  C. SCHADE  1. Omvang van de markt en marktaandelen  a) Republiek Korea  (11) In haar antwoord op de vragenlijst had de onderneming KTMC over de omvang van haar verkopen van wolfraammetaalpoeder in de Gemeenschap cijfers aangegeven die enigszins afweken van de cijfers van de invoer van oorsprong uit Zuid-Korea welke door Eurostat zijn gepubliceerd.  Rekening houdend met het door KTMC tijdens de ter plaatse uitgevoerde controle verstrekte bewijsmateriaal inzake haar verkopen van wolfraammetaalpoeder in de Gemeenschap was de Commissie van oordeel dat de cijfers met betrekking tot de werkelijke leveringen van KTMC in de Gemeenschap in de loop van de jaren 1984 tot en met 1987 en in de eerste negen maanden van 1988 voor de doeleinden van dit onderzoek in aanmerking moeten worden genomen in de plaats van de in de klacht vermelde, door Eurostat gepubliceerde cijfers.  (12) Op deze grondslagen blijkt dat de invoer van het betrokken produkt van oorsprong uit Zuid-Korea, na in 1986 te zijn gestegen tot 118 ton, gedurende de referentieperiode weer is gedaald tot 58 ton, dit wil zeggen tot een niveau dat, op jaarbasis omgerekend, lager is dan de niveaus van 1984, 1986 en 1987.  Wat het aandeel van de Zuidkoreaanse invoer van het betrokken produkt in de communautaire markt betreft, was de Commissie van mening dat dit diende te worden beoordeeld op basis van de totale hoeveelheden welke binnen de Gemeenschap zijn verhandeld (dit wil zeggen door de verkopen van de communautaire producenten op te tellen bij de totale invoer van oorsprong uit derde landen).  Op deze basis blijkt dat het marktaandeel van de Zuidkoreaanse exporteur, dat in 1984 5,8 % bedroeg, thans tot minder dan 4 % is gedaald.  b) Volksrepubliek China  (13) Op basis van de door Eurostat gepubliceerde cijfers, die in het geval van China de beste bron van inlichtingen zijn, bedroeg de Chinese invoer die in 1985 een aanvang heeft genomen, tijdens de referentieperiode slechts 35 ton.  Het marktaandeel van deze invoer is dus lager gebleven dan 3 % van het totale volume van de handel in wolfraammetaalpoeder in de periode 1985 tot en met 1988. c) Andere derde leverancierslanden  (14) De invoer van oorsprong uit andere derde landen is in de periode 1984 tot en met 1988 stabiel gebleven, jaarlijks gemiddeld zowat 900 ton, hetgeen ongeveer 87 % van de invoermarkt uitmaakt.  2. Prijzen  (15) In de loop van de periode 1985 tot en met 1988 verlaagde de Zuidkoreaanse exporteur zijn verkoopprijzen in de Gemeenschap met 11 % %, een beperkte vermindering is vergeleken met de algemene verlaging van de invoerprijzen van wolfraammetaalpoeder die in dezelfde periode tot 28 % is opgelopen.  (16) Over de periode 1985 tot en met 1988 hebben de exporteurs van de Volksrepubliek China over het geheel genomen hun prijzen bij verkoop in de Gemeenschap met meer dan 28 % verminderd.  (17) Met betrekking tot de verschillen tussen enerzijds de verkoopprijzen in de Gemeenschap van wolfraammetaalpoeder uit de Volksrepubliek China en de Republiek Korea en anderzijds die van de communautaire producenten, heeft de Commissie de gemiddelde prijs van de uit China ingevoerde produkten en de gemiddelde gewogen verkoopprijs van de uit Zuid-Korea ingevoerde produkten (in het stadium franco grens Gemeenschap, ingeklaard) vergeleken met de gemiddelde gewogen verkoopprijs, transportkosten uitgezonderd, van de door de communautaire producenten verkochte produkten.  Aan de hand van deze vergelijking heeft de Commissie kunnen vaststellen dat de prijsonderbieding in de loop van de referentieperiode voor de exporteurs van de Volksrepubliek China tot 19,5 % was opgelopen. Wat de Zuidkoreaanse exporteur KTMC betreft kon daarentegen ten aanzien van de prijzen van de communautaire produktie geen enkele prijsonderbieding worden vastgesteld.  3. Andere in aanmerking te nemen economische factoren  a) Produktie  (18) De Commissie heeft vastgesteld dat de communautaire produktie van wolfraammetaalpoeder zich als volgt heeft ontwikkeld: uitgaande van een index 100 voor 1984, bereikte deze produktie in 1985 106, in 1986 96, in 1987 91 en tijdens de referentieperiode 107. Uit deze gegevens blijkt een duidelijk herstel van de communautaire bedrijfstak in 1988 waardoor deze zijn niveau van 1985 kon overschrijden.  b) Bezettingsgraad  (19) Uitgaande van de werkelijk beschikbare capaciteit tijdens elk jaar van de periode 1984 tot en met 1987 en tijdens de referentieperiode, is de bezettingsgraad van de produktiecapaciteit van de communautaire producenten tussen 1984 en 1987 van 86 % tot 70 % gedaald, doch tijdens de eerste negen maanden van 1988 weer sterk, tot 91 %, gestegen.  c) Verkopen  (20) De verkopen van de communautaire producenten op de markt van de Gemeenschap hebben de volgende ontwikkeling doorgemaakt: uitgaande van een index 100 in 1984, kwamen deze verkopen op 122 in 1985, 117 in 1986, 103 in 1987 en 126 in de eerste negen maanden van 1988 (omgerekend op jaarbasis). Opgemerkt zij, dat van 1985 tot 1988 de verkopen van de communautaire producenten niet beneden het niveau van 1984 zijn gedaald en dat in het jaar 1988 ten opzichte van het voorgaande jaar een duidelijke groei heeft plaatsgehad.  d) Marktaandeel  (21) Het marktaandeel van de communautaire producenten is, berekend op dezelfde grondslagen als in het geval van de Volksrepubliek China en van de Republiek Korea, in 1986 en 1987 lichtjes verslechterd. Tijdens de referentieperiode is het evenwel verbeterd en zelfs tot boven het niveau van de jaren 1984 en 1985 gestegen.  e) Winsten  (22) De Commissie heeft vastgesteld dat de financiële resultaten van de communautaire produktie in 1986 lichtjes waren verslechterd, doch in de referentieperiode weer duidelijk beter waren geworden.  4. Conclusie  (23) Op grond van alle genoemde economische factoren is de Commissie tot de conclusie gekomen dat tijdens de periode van onderzoek de invoer van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea, op zich genomen of gecumuleerd, de indiener van de klacht geen schade heeft berokkend.  D. DREIGING VAN SCHADE  (24) Daar de klacht gedeeltelijk is gebaseerd op de bewering dat de betrokken invoer schade dreigt toe te brengen aan de communautaire produktie, heeft de Commissie onderzocht of een verandering van de omstandigheden, waardoor een situatie zou kunnen worden geschapen waarin de beweerde dumping ernstige schade zou berokkenen, met zekerheid en in de nabije toekomst kon worden verwacht.  (25) Te deze heeft de Commissie vastgesteld:  - met betrekking tot de Volksrepubliek China: dat het tempo waarin de betrokken invoer toeneemt, bescheiden is gebleven en dat de betrokken hoeveelheden zeer gering zijn gebleven, inzonderheid vergeleken met die van andere leverancierslanden die niet van dumping worden verdacht;  - met betrekking tot de Republiek Korea: dat de betrokken invoer, die eveneens gering is, sinds 1987 een dalende lijn vertoont. (26) Op grond van wat voorafgaat, is de Commissie van oordeel, dat een wijziging van de situatie, ten gevolge waarvan de beweerde dumping schade zou gaan veroorzaken, dreigt noch thans met zekerheid kan worden voorspeld.  E. DUMPING  (27) Gezien de genoemde conclusies met betrekking tot schade en dreiging van schade heeft de Commissie het niet nodig geoordeeld nader in te gaan op de vraag of bij de betrokken invoer dumping is toegepast.  F. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE  (28) Mitsdien moet de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea worden beëindigd zonder dat beschermende maatregelen worden ingesteld.  (29) Binnen het Raadgevend Comité werd tegen deze conclusie geen enkel bezwaar gemaakt.  (30) De indiener van de klacht is in kennis gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op grond waarvan de Commissie overwoog de procedure te beëindigen. Hij heeft de gegrondheid ervan niet betwist,  BESLUIT:  Enig artikel  De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van wolfraammetaalpoeder van oorsprong uit de Volksrepubliek China en uit de Republiek Korea wordt beëindigd.  Gedaan te Brussel, 26 maart 1990.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.  (2) PB nr. C 322 van 15. 12. 1988, blz. 6.


title: 2012/142/EU: Besluit van de Raad van 14 februari 2012 inzake de toetreding van de Europese Unie tot Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft  Voor de EER relevante tekst

text:
               9.3.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 71/1

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 14 februari 2012
   inzake de toetreding van de Europese Unie tot Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft
   (Voor de EER relevante tekst)
   (2012/142/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Besluit 97/836/EG van de Raad van 27 november 1997 inzake de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen verleend op basis van deze eisen („herziene overeenkomst van 1958”) (1), en met name artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 2, tweede streepje,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien de instemming van het Europees Parlement (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De gestandaardiseerde voorschriften van Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft (3) (VN/ECE-Reglement nr. 29) zijn bedoeld om de technische belemmeringen voor de handel in motorvoertuigen tussen de overeenkomstsluitende partijen bij de herziene overeenkomst van 1958 weg te nemen en een hoog veiligheids- en beschermingsniveau voor de inzittenden te waarborgen.

               (2)

               Op de datum van haar toetreding tot de herziene overeenkomst van 1958 is de Unie toegetreden tot een beperkt aantal VN/ECE-reglementen, die zijn opgenomen in de lijst van bijlage II bij Besluit 97/836/EG; VN/ECE-Reglement nr. 29 was niet in die lijst opgenomen.

               (3)

               Gezien de latere wijzigingen van VN-ECE-Reglement nr. 29 en gezien Verordening (EG) nr. 661/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende typegoedkeuringsvoorschriften voor de algemene veiligheid van motorvoertuigen, aanhangwagens daarvan en daarvoor bestemde systemen, onderdelen en technische eenheden (4), volgens hetwelk de Unie VN/ECE-Reglement nr. 29 in acht moet nemen, moet dit VN/ECE-reglement in het EU-systeem voor typegoedkeuring van motorvoertuigen worden opgenomen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft, wordt goedgekeurd.
   Artikel 2
   Reglement nr. 29 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties met betrekking tot uniforme bepalingen voor de goedkeuring van bedrijfsvoertuigen wat de bescherming van de inzittenden van de cabine betreft, wordt in het EU-systeem voor typegoedkeuring van motorvoertuigen opgenomen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   De Commissie stelt de secretaris-generaal van de Verenigde Naties in kennis van dit besluit.

      Gedaan te Brussel, 14 februari 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LIDEGAARD

      (1)  PB L 346 van 17.12.1997, blz. 78.

      (2)  Instemming betuigd op 19 januari 2012 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 304 van 20.11.2010, blz. 21.

      (4)  PB L 200 van 31.7.2009, blz. 1.


title: Beschikking van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 438/12/COL van 28 november 2012 houdende de zesentachtigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun

text:
               11.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 190/91

      BESCHIKKING VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 438/12/COL
   van 28 november 2012
   houdende de zesentachtigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   GEZIEN de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,
   GEZIEN de Overeenkomst tussen de EVA-Staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name artikel 5, lid 2, onder b), en artikel 24,
   Overwegende hetgeen volgt:
   Het hoofdstuk in de richtsnoeren staatsteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreffende reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (3) zal op 30 november 2012 verstrijken (4).
   Dat hoofdstuk stemt overeen met de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden (5) die op 9 oktober 2012 zijn afgelopen (6).
   Op 28 september 2012 heeft de Europese Commissie een mededeling goedgekeurd om de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden verder te blijven toepassen totdat deze richtsnoeren worden vervangen door nieuwe regels. (7)

   Het bestaande hoofdstuk betreffende reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen dat op 30 november 2012 zal aflopen, moet derhalve worden verlengd ten einde de eenvormige toepassing van de staatssteunregels in de gehele Europese Economische Ruimte te waarborgen.
   De Europese Commissie en de EVA-Staten zijn geraadpleegd,
   HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In de richtsnoeren staatssteun van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wordt de geldigheid van het hoofdstuk betreffende reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden verlengd totdat dit hoofdstuk wordt vervangen door nieuwe regels.
   Artikel 2
   Slechts de tekst in de Engelse taal is authentiek.

      Gedaan te Brussel, 28 november 2012.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Oda Helen SLETNES

            Voorzitter

         Sverrir Haukur GUNNLAUGSSON

            Lid van het College

      (1)  Hierna "de EER-Overeenkomst" genoemd.

      (2)  Hierna "de Toezichtsovereenkomst" genoemd.

      (3)  PB L 97 van 15.4.2005, blz. 41 en EER-Supplement nr. 18 van 15.4.2005, blz. 1.

      (4)  Zie punt 90, als verlengd bij Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 433/09/COL van 30.10.2009 houdende de drieënzeventigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun, PB L 48 van 25.2.2010, blz. 27 en EER-Supplement nr. 9 van 25.2.2010, blz. 12.

      (5)  PB C 244 van 1.10.2004, blz.2.

      (6)  Zie punt 102, als verlengd met de mededeling van de Europese Commissie betreffende de verlenging van de communautaire richtsnoeren inzake reddings- en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden, PB C 156 van 9.7.2009, blz. 3.

      (7)  PB C 296 van 2.10.2012, blz. 3.


title: 2005/516/: Beschikking van de Commissie van 22 april 2005 tot oprichting van een Europese Adviesraad voor veiligheidsonderzoek

text:
               22.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 191/70

      BESCHIKKING VAN DE COMMISSIE

   van 22 april 2005
   tot oprichting van een Europese Adviesraad voor veiligheidsonderzoek
   (2005/516/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In 2003 heeft de Commissie een Groep van prominenten op het gebied van veiligheidsonderzoek opgericht, die primair tot taak had beginselen en prioriteiten voor te stellen voor een Europees Programma voor veiligheidsonderzoek (EPVO).

               (2)

               Naar aanleiding van het in 2004 door de Groep van prominenten gepresenteerde rapport „Onderzoek voor een veilig Europa” heeft de Commissie in haar mededeling van 7 september 2004 met als titel „Veiligheidsonderzoek: de volgende stappen” (1) de oprichting van een Europese Adviesraad voor veiligheidsonderzoek (EAVO) voorgesteld.

               (3)

               Het is noodzakelijk de EAVO op te richten en zijn taken en structuur vast te stellen.

               (4)

               De EAVO moet een bijdrage leveren aan de inhoud en de uitvoering van het EPVO.

               (5)

               De EAVO moet bestaan uit deskundigen uit de verschillende groepen van belanghebbenden, te weten gebruikers, het bedrijfsleven en onderzoeksorganisaties. Afhankelijk van de gebieden waarop de EAVO actief is, moet de adviesraad bestaan uit twee groepen die verschillende maar complementaire taken hebben.

               (6)

               Er moeten voorschriften inzake de openbaarmaking van informatie door de EAVO-leden worden vastgesteld, onverminderd de veiligheidsvoorschriften van de Commissie zoals vastgesteld in de bijlage bij Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie (2).

               (7)

               Er moet een toepassingstermijn voor dit besluit worden vastgesteld. De Commissie zal te zijner tijd de wenselijkheid van een verlenging onderzoeken,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Adviesraad
   Bij de Commissie wordt een adviesraad genaamd „Europese Adviesraad voor veiligheidsonderzoek” (EAVO) opgericht met ingang van 1 juli 2005.
   Artikel 2
   Taken
   De Commissie kan de EAVO raadplegen over alle aangelegenheden met betrekking tot de inhoud en de uitvoering van het Europees programma voor veiligheidsonderzoek (EPVO) via het kaderprogramma voor onderzoek van de EG.
   De EAVO verricht zijn taken met volledige kennis van de Europese beleidscontext, in het bijzonder van de onderzoeksactiviteiten die op nationaal niveau worden verricht ter ondersteuning van Europese initiatieven op het gebied van onderzoeksbeleid.
   De EAVO adviseert de Commissie voornamelijk, maar niet uitsluitend, op de volgende gebieden:

               a)

               de strategische missies, aandachtsgebieden en de vaststelling van prioriteiten voor het EPVO, op basis van het rapport „Onderzoek voor een veilig Europa” van de Groep van prominenten, rekening houdend met de oprichting van het Europees Defensieagentschap en met nationale en intergouvernementele activiteiten;

               b)

               de technologische capaciteiten die bij de Europese belanghebbenden tot stand moeten worden gebracht; de EAVO beveelt een strategie aan voor een betere technologische basis van de Europese bedrijven om aldus hun concurrentievermogen te vergroten;

               c)

               de strategische en operationele aspecten van het EPVO waarbij rekening wordt gehouden met de opgedane ervaring en de behaalde resultaten met de voorbereidende actie inzake de versterking van het Europese industriële potentieel op het gebied van veiligheidsonderzoek (3), van diensten van de Commissie met een actieve belangstelling op veiligheidsgebied met inbegrip van binnen het kaderprogramma van de EG vallend onderzoek en van andere deskundigen- of adviesgroepen;

               d)

               de uitvoeringsaspecten, zoals de uitwisseling van gerubriceerde gegevens en intellectuele-eigendomsrechten;

               e)

               optimalisering van het gebruik van onderzoeks- en evaluatie-infrastructuur in overheidseigendom in het kader van het EPVO;

               f)

               een communicatiestrategie om de bekendheid van het EPVO te vergroten en om informatie over onderzoeksprogramma's van belanghebbenden te verschaffen.

         De voorzitters van elk van beide in artikel 4, lid 1, omschreven EAVO-groepen mogen de Commissie te kennen geven dat het wenselijk is om de EAVO over andere aangelegenheden te raadplegen.
   Artikel 3
   Lidmaatschap van de EAVO — Benoeming
   1.   De leden van de EAVO worden benoemd door de Commissie. Het betreft specialisten en strategen van hoog niveau met deskundigheid op de in artikel 2 genoemde vakgebieden.
   2.   De benoemingen zijn ad personam en er worden geen vervangers benoemd. De leden fungeren op persoonlijke titel en adviseren de Commissie onafhankelijk van enige instructie van buitenaf. Zij mogen geen informatie verspreiden waarvan de EAVO in het kader van zijn werkzaamheden kennis heeft genomen, indien deze informatie naar het oordeel van de Commissie vertrouwelijk is.
   3.   De leden worden benoemd voor een termijn die de geldigheidsduur van dit besluit niet overschrijdt. Zij blijven in functie totdat zij worden vervangen of tot het einde van hun benoemingstermijn.
   4.   Leden die geen zinvolle bijdrage meer aan de werkzaamheden van de EAVO kunnen leveren, die ontslag nemen of die niet aan de voorwaarden van lid 2 of van artikel 287 van het Verdrag voldoen, kunnen door de Commissie worden vervangen voor de rest van hun benoemingstermijn.
   5.   De lijst van EAVO-leden en latere benoemingen worden door de Commissie ter informatie bekendgemaakt in de C-reeks van het Publicatieblad van de Europese Unie.

   Artikel 4
   Werking
   1.   De EAVO bestaat uit twee groepen:

               a)

               een groep die zich bezighoudt met de eisen inzake de vraag naar veiligheidsonderzoek;

               b)

               een groep die zich bezighoudt met de eisen inzake de toeleveringsketen voor technologie.

         2.   De EAVO‐leden kiezen voor elke groep een voorzitter.
   3.   In overleg met de Commissie kunnen op basis van een door één of beide EAVO‐groepen vastgestelde opdracht subgroepen ad hoc worden ingesteld om specifieke aangelegenheden te onderzoeken. Zij worden opgeheven zodra hun opdracht is vervuld.
   4.   Voor de behandeling van specifieke agendapunten kan de Commissie deskundigen of waarnemers uitnodigen, met inbegrip van personeelsleden van de Commissie die een specifieke deskundigheid hebben, om de werkzaamheden van de EAVO te sturen of aan subgroepen ad hoc deel te nemen indien dit nuttig of noodzakelijk wordt geacht.
   5.   De EAVO-groepen vergaderen gewoonlijk in de kantoren van de Commissie overeenkomstig de door haar vastgestelde procedures en data. Beide EAVO-groepen mogen gebruikmaken van de secretariële diensten van de Commissie. Zij kunnen gemeenschappelijke vergaderingen houden met het oog op een consistente werkwijze en betere coördinatie. Deze gemeenschappelijke vergaderingen worden gezamenlijk voorgezeten door de voorzitters van de EAVO-groepen.
   6.   De EAVO-groepen stellen een overeengekomen taakomschrijving, met inbegrip van een reglement van orde, vast op basis van een voorstel van de Commissie.
   7.   Er wordt een beperkt intranet geïnstalleerd om werkdocumenten, conclusies, notulen en andere relevante stukken te laten circuleren.
   Artikel 5
   Kosten
   De reiskosten van de leden en de aangewezen deskundigen in het kader van de werkzaamheden van de EAVO worden door de Commissie overeenkomstig haar regelingen vergoed. De leden en de aangewezen deskundigen worden niet voor hun diensten betaald.
   Artikel 6
   Openbaarmaking van informatie
   In het reglement van orde van de EAVO worden voorschriften over de openbaarmaking van informatie door EAVO-leden opgenomen.
   Eenieder die aan de werkzaamheden van de EAVO deelneemt, verplicht zich ertoe geen informatie openbaar te maken waartoe hij daardoor toegang had.
   Artikel 7
   Toepassing
   Dit besluit vervalt op 31 december 2006.

      Gedaan te Brussel, 22 april 2005.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vice-voorzitter

      (1)  COM(2004) 590 def.

      (2)  PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2005/94/EG, Euratom (PB L 31 van 4.2.2005, blz. 66).

      (3)  COM(2004) 72 def.


title: BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 17 oktober 1989 houdende beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea (89/560/EEG) (89/560/EEG) #

text:
Avis juridique important

|

31989D0560

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 17 oktober 1989 houdende beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea (89/560/EEG) (89/560/EEG)  -

Publicatieblad Nr. L 305 van 21/10/1989 blz. 0031 - 0032

*****BESLUIT  VAN DE COMMISSIE  van 17 oktober 1989  houdende beëindiging van de anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea  (89/560/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 9,  Na overleg in het kader van het in genoemde verordening bedoelde Raadgevend Comité,  Overwegende hetgeen volgt:  A. Procedure  (1) In september 1987 heeft de Commissie een klacht tegen de invoer van polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea (hierna »Korea" te noemen) ontvangen die was ingediend door de European Plastic Films, Membrane and Covering Manufacturers Association (AEC), namens de producenten die de gehele produktie in de Gemeenschap van polyesterfolie vertegenwoordigen. De klacht bevatte bewijsmateriaal van dumping en daaruit voortvloeiende aanzienlijke schade, dat voldoende werd geacht voor het inleiden van een procedure. De Commissie heeft derhalve door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (2) de opening van een anti-dumpingprocedure betreffende de invoer in de Gemeenschap van polyesterfolie, van de GN-codes 3919 10 31, 3919 90 31, 3920 61 00, 3920 62 00, 3920 63 00, 3920 69 00, 3921 19 90 en 3921 90 19 aangekondigd en is met een onderzoek begonnen.  (2) De Commissie heeft de haar bekende betrokken exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de indiener van de klacht hiervan officieel in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en dit desgevraagd mondeling toe te lichten.  (3) De Commissie heeft, ter verkrijging van alle noodzakelijk geachte gegevens, vragenlijsten gezonden aan de vier ondernemingen namens wie de klacht was ingediend, ten einde elke onderneming in staat te stellen de haar door de invoer van polyesterfolie uit Korea berokkende schade aan te tonen. De Commissie is overgegaan tot gedetailleerde analyse van genoemde vier ondernemingen, die volledig ingevulde vragenlijsten terugzonden en die te zamen de volledige produktie in de Gemeenschap vertegenwoordigden.  (4) Alle producenten/exporteurs en enkele importeurs van wie bekend was dat zij bij die zaak betrokken waren, hebben hun standpunt schriftelijk laten weten. Alle producenten/exporteurs hebben desgevraagd mondeling toelichting mogen geven; de indiener van de klacht heeft op zijn verzoek eveneens mondeling toelichting mogen geven.  (5) De Commissie heeft de ontvangen gegevens geverifieerd in zoverre dit voor een voorlopige vaststelling nodig werd geacht, en heeft onderzoek uitgevoerd ten kantore van de volgende ondernemingen:  a) Producenten van de Gemeenschap  - Du Pont de Nemours, Luxemburg,  - Hoechst AG, Wiesbaden, Duitsland,  - ICI, Welwyn Garden City, Hertfordshire, Verenigd Koninkrijk,  - Rhône-Poulenc, Lyon, Frankrijk;  b) Koreaanse producenten/exporteurs  - Kolon Industries Inc., Seoel,  - SKC Ltd, Seoel.  (6) Het onderzoek naar dumping bestreek het jaar 1987, terwijl de tendensen in de relevante economische factoren voor de jaren 1984 tot en met 1987 werden onderzocht om vast te stellen of de bedrijfstak van de Gemeenschap aanzienlijke schade lijdt.  B. Schade  (7) Met betrekking tot de schade die zou zijn veroorzaakt door de naar beweren gedumpte invoer, blijkt uit het de Commissie ter beschikking staande bewijsmateriaal dat de invoer van alle soorten polyesterfolie uit Korea naar de Gemeenschap was gestegen van 582 ton in 1984 tot 890 ton in 1985, 2 207 ton in 1986 en 2 949 ton in 1987. Deze ontwikkeling van de invoer komt overeen met een groei van het marktaandeel van de Koreaanse producenten/exporteurs van 0,6 % in 1984 tot 0,9 % in 1985, 2,0 % in 1986 en 2,4 % in 1987. Gedurende deze zelfde periode daalde het marktaandeel van de bedrijfstak van de Gemeenschap van 73,4 % in 1984 tot 68,1 % in 1987, terwijl de gemiddelde opbrengst van verkopen, vóór belastingen, schommelde van 16,2 % in 1984 tot 7,4 % in  1985, 9,9 % in 1986 en 10,6 % in 1987. In de sector dunne folie (dikte 12 tot 36 micron) vertegenwoordigde de invoer uit Korea in 1985 3,0 %, in 1986 6,6 % en in 1987 8,2 % van de respectieve verkopen van de communautaire bedrijfstak in de Gemeenschap.  (8) De omzet van de bedrijfstak van de Gemeenschap steeg van 340,9 miljoen ecu in 1984 tot 360,9 miljoen ecu in 1985, 375,8 miljoen ecu in 1986 en 384,7 miljoen ecu in 1987. In de sector dunne folie, waar de Koreaanse invoer plaatshad, boekte de bedrijfstak van de Gemeenschap een omzetstijging van 61,3 miljoen ecu in 1985, 70,8 miljoen ecu in 1986 en 72,4 miljoen ecu in 1987. De bedrijfstak van de Gemeenschap heeft in deze sector in 1987 een gewogen gemiddelde opbrengst op verkopen van 4,9 % behaald, terwijl die voor alle soorten polyesterfolie op 10,6 % lag.  (9) De capaciteit, de produktie en de werkgelegenheid van deze bedrijfstak in de Gemeenschap zijn gedurende het tijdvak 1984-1987 alle drie toegenomen, evenals de uitvoer van polyesterfolie naar Korea door de communautaire producenten. De prijzen van alle soorten polyesterfolie, doch bovenal die van de soorten in de sector dunne folie, zijn van 1984 tot 1987 gedaald. De gemiddelde prijsonderbieding voor alle folie van 12 micron van de Koreaanse exporteurs lag tussen 12,3 % en 24,8 %.  (10) Gelet op de bovengenoemde relevante economische factoren kwam de Commissie tot de gevolgtrekking dat de invoer uit Korea gedurende het onderzoektijdvak de klagende ondernemingen geen schade heeft toegebracht wat de produktie van alle soorten polyesterfolie betreft, en geen aanzienlijke schade in de sector dunne folie. Het geringe verlies aan marktaandeel voor alle soorten polyesterfolie kan namelijk niet in zijn geheel worden toegerekend aan de Koreaanse exporteurs. De onbevredigende resultaten in de sector dunne folie waren niet zo ernstig dat de klagende producenten hierdoor wezenlijk waren benadeeld.  C. Dumping  (11) Gezien de bovenstaande bevindingen met betrekking tot de schade heeft de Commissie het onnodig geacht - ondanks de aanwijzingen van het bestaan van dumpingpraktijken in 1987 - het onderzoek naar dumping met betrekking tot de betrokken invoer voort te zetten.  D. Intrekking van de klacht en beëindiging van de procedure  (12) Na door de Commissie van bovenstaande bevindingen in kennis te zijn gesteld, heeft de klager besloten de klacht in te trekken, met name met het oog op de verandering in de marktvoorwaarden tussen de onderzochte periode (1987) en het jaar 1989.  (13) Onder deze omstandigheden zijn beschermende maatregelen niet nodig en dient de procedure te worden beëindigd, aangezien voortzetting daarvan niet in het belang van de Gemeenschap zou zijn,  BESLUIT:  Enig artikel  De anti-dumpingprocedure betreffende de invoer van polyesterfolie van oorsprong uit de Republiek Korea wordt hierbij beëindigd.  Gedaan te Brussel, 17 oktober 1989.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.  (2) PB nr. C 7 van 12. 1. 1988, blz. 9.


title: 2010/590/EU: Besluit van de Raad van 27 september 2010 houdende benoeming van een Deens lid en vijf Deense plaatsvervangers in het Comité van de Regio’s

text:
               2.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 260/20

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 27 september 2010
   houdende benoeming van een Deens lid en vijf Deense plaatsvervangers in het Comité van de Regio’s
   (2010/590/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Deense regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 22 december 2009 en 18 januari 2010 heeft de Raad respectievelijk Besluit 2009/1014/EU en Besluit 2010/29/EU vastgesteld houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio’s voor de periode van 26 januari 2010 tot en met 25 januari 2015 (1).

               (2)

               Door het verstrijken van de ambtstermijn van mevrouw Tove LARSEN is in het Comité van de Regio’s een zetel van lid vrijgekomen. Vier zetels van plaatsvervanger zijn vrijgekomen door het verstrijken van de ambtstermijn van de heer Erik Bent NIELSEN, de heer Johnny SØTRUP, de heer Bo ANDERSEN en mevrouw Jane Findahl LINDSKOV. Door de benoeming van de heer Jan BOYE tot lid van het Comité van de Regio’s is een zetel van plaatsvervanger vrijgekomen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Worden benoemd in het Comité van de Regio’s voor de resterende duur van de ambtstermijn, te weten tot en met 25 januari 2015:

               a)

               als lid:

                           —

                           mevrouw Kirstine Helene BILLE, Borgmester

                     alsmede

               b)

               als plaatsvervanger:

                           —

                           de heer Steen Ole DAHLSTRØM, Borgmester

                           —

                           de heer Carsten KISSMEYER-NIELSEN, Borgmester

                           —

                           de heer Martin MERRILD, 2. viceborgmester

                           —

                           mevrouw Tatiana SØRENSEN, Byrådsmedlem

                           —

                           de heer Hans Freddie Holmgaard MADSEN, Byrådsbrmedlem.

         Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de dag waarop het wordt aangenomen.

      Gedaan te Brussel, 27 september 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         K. PEETERS

      (1)  PB L 348 van 29.12.2009, blz. 22, en PB L 12 van 19.1.2010, blz. 11.


title: Besluit (EU, Euratom) 2015/443 van de Commissie van 13 maart 2015 betreffende veiligheid binnen de Commissie

text:
               17.3.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 72/41

         BESLUIT (EU, Euratom) 2015/443 VAN DE COMMISSIE
   van 13 maart 2015
   betreffende veiligheid binnen de Commissie
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 249,
   Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
   Gezien Protocol nr. 7 bij de Verdragen betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, en met name artikel 18,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het doel van veiligheid binnen de Commissie is om de Commissie in staat te stellen haar werkzaamheden in een veilige en zekere omgeving te verrichten, door een coherente geïntegreerde aanpak inzake beveiliging, met passende beschermingsniveaus voor personen, goederen en informatie, die in passende verhouding staat tot de geïdentificeerde risico's en waarmee de veiligheid op efficiënte en passende wijze wordt gewaarborgd.

               (2)

               Zoals andere internationale organen wordt de Commissie geconfronteerd met aanzienlijke gevaren en problemen op veiligheidsgebied, meer bepaald wat betreft terrorisme, cyberaanvallen en politieke en economische spionage.

               (3)

               De Europese Commissie heeft met de regeringen van België, Luxemburg en Italië akkoorden gesloten inzake veiligheidskwesties voor haar voornaamste vestigingen (1). Daarin wordt bevestigd dat de Commissie verantwoordelijk is voor haar eigen beveiliging.

               (4)

               Teneinde de veiligheid van personen, goederen en informatie te garanderen is het mogelijk dat de Commissie maatregelen moet treffen op gebieden die worden beschermd door grondrechten als geformuleerd in het Handvest van de grondrechten en in het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, zoals erkend door het Europees Hof van Justitie.

               (5)

               Dergelijke maatregelen dienen daarom steeds te worden gerechtvaardigd door het belang dat zij geacht worden te beschermen, zij dienen proportioneel te zijn en de grondrechten ten volle te eerbiedigen, met name de rechten op de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en de gegevensbescherming.

               (6)

               Binnen een systeem dat zich ertoe verbindt de rechtsstaat en de grondrechten te eerbiedigen, moet de Commissie streven naar een passend beveiligingsniveau voor haar personeel, goederen en informatie, dat haar in staat stelt haar werkzaamheden te verrichten zonder de grondrechten meer dan strikt noodzakelijk te beknotten.

               (7)

               De veiligheid binnen de Commissie moet worden gegrondvest op de beginselen van wettelijkheid, transparantie, evenredigheid en verantwoordingsplicht.

               (8)

               Personeelsleden die de opdracht krijgen om beveiligingsmaatregelen te treffen, mogen daarvan generlei nadeel ondervinden, tenzij zij buiten het kader van hun mandaat of op onwettige wijze zouden handelen; bijgevolg moet dit besluit worden opgevat als een dienstvoorschrift binnen het kader van het Statuut.

               (9)

               De Commissie moet aangepaste initiatieven opzetten om de veiligheidscultuur te bevorderen en te versterken, de waarborging van de veiligheid doeltreffender te maken, goed bestuur inzake beveiliging te verbeteren, netwerken en samenwerking met relevante autoriteiten op internationaal, Europees en nationaal niveau verder te intensiveren en toezicht en controle op de uitvoering van beveiligingsmaatregelen te verbeteren.

               (10)

               De oprichting van de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO) als een autonoom functionerend orgaan van de Unie heeft een significant effect gehad op de veiligheidsbelangen van de Commissie; bijgevolg moeten regels en procedures worden vastgesteld voor samenwerking inzake veiligheid tussen de EDEO en de Commissie, meer bepaald met betrekking tot de vervulling van de zorgverplichting van de Commissie ten aanzien van het personeel van de Commissie in de delegaties van de Unie.

               (11)

               Het veiligheidsbeleid van de Commissie moet worden uitgevoerd op een manier die consistent is met andere interne processen en procedures die een beveiligingscomponent kunnen hebben. Dit omvat onder meer bedrijfscontinuïteitsbeheer om kritiek geachte functies van de Commissie operationeel te houden in geval van operationele verstoringen, alsook het ARGUS-proces voor multisectorale crisiscoördinatie.

               (12)

               Ondanks de maatregelen die reeds van kracht waren op het ogenblik dat het besluit werd vastgesteld, en die ter kennis werden gebracht van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (2), is elke maatregel krachtens dit besluit waarvoor de verwerking van persoonsgegevens nodig is, onderworpen aan de uitvoeringsbepalingen overeenkomstig artikel 21, waarin passende garanties voor de betrokkenen (geregistreerde personen) worden vastgesteld.

               (13)

               De Commissie dient bijgevolg het bestaande regelgevende kader voor de veiligheid binnen de Commissie te herzien, te actualiseren en te consolideren.

               (14)

               Besluit C(94) 2129 van de Commissie (3) dient bijgevolg te worden ingetrokken,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK 1

      ALGEMENE BEPALINGEN

   Artikel 1
   Definities
   In dit besluit zijn de volgende definities van toepassing:
   1.   „goederen”: alle roerende en onroerende eigendommen en bezittingen van de Commissie;
   2.   „afdeling van de Commissie”: een directoraat-generaal of dienst van de Commissie, of een kabinet van een lid van de Commissie;
   3.   „communicatie- en informatiesysteem” of „CIS”: elk systeem dat de verwerking van informatie in elektronische vorm mogelijk maakt, met inbegrip van alle daarvoor vereiste goederen, infrastructuur, organisatie, personeel en informatiebronnen;
   4.   „risicocontrole”: elke veiligheidsmaatregel waarvan redelijkerwijze kan worden verwacht dat hij een veiligheidsrisico doeltreffend beheerst, door preventie, verzachting, vermijding of overdracht;
   5.   „crisissituatie”: een omstandigheid, gebeurtenis, incident of noodsituatie (of een opeenvolging of combinatie daarvan) die een aanzienlijk of onmiddellijk gevaar betekenen voor de veiligheid binnen de Commissie, ongeacht de oorsprong ervan;
   6.   „gegevens”: informatie in een vorm die communicatie, opslag of verwerking ervan mogelijk maakt;
   7.   „lid van de Commissie dat bevoegd is voor veiligheidszaken”: een lid van de Commissie onder wiens bevoegdheid het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid valt;
   8.   „persoonsgegevens”: persoonsgegevens als bedoeld in artikel 2, onder a), van Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad (4);
   9.   „gebouwen”: alle onroerende of daaraan gelijkgestelde eigendommen en bezittingen van de Commissie;
   10.   „risicopreventie”: veiligheidsmaatregelen waarvan redelijkerwijze kan worden verwacht dat zij een veiligheidsrisico verhinderen, vertragen of doen ophouden;
   11.   „veiligheidsrisico”: de combinatie van dreigingsniveau, mate van kwetsbaarheid en mogelijke gevolgen van een gebeurtenis;
   12.   „veiligheid binnen de Commissie”: de veiligheid van personen, goederen en informatie in de Commissie, en meer specifiek de fysieke integriteit van personen en goederen, de integriteit, vertrouwelijkheid en beschikbaarheid van informatie en communicatie- en informatiesystemen, alsook het onbelemmerde functioneren van de werkzaamheden van de Commissie;
   13.   „veiligheidsmaatregel”: elke maatregel die wordt getroffen overeenkomstig dit besluit met het oog op de controle van veiligheidsrisico's;
   14.   „Statuut”: het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie, als vastgesteld bij Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad (5) en de wijzigingen daarvan;
   15.   „gevaar voor de veiligheid”: een gebeurtenis of factor die redelijkerwijze een negatief effect op de veiligheid heeft indien er niet op wordt geantwoord en controle uitgeoefend;
   16.   „onmiddellijk gevaar voor de veiligheid”: een gevaar voor de veiligheid waarvoor niet of pas zeer kort van tevoren wordt gewaarschuwd;
   17.   „aanzienlijk gevaar voor de veiligheid”: een gevaar voor de veiligheid dat naar redelijke verwachting kan leiden tot het verlies van mensenlevens, ernstige verwondingen of schade, aanzienlijke schade aan eigendommen, het in gevaar brengen van hoogst gevoelige informatie, de verstoring van IT-systemen of van essentiële operationele capaciteiten van de Commissie;
   18.   „kwetsbaarheid”: een zwak punt van enige aard dat redelijkerwijze een negatief effect op de veiligheid binnen de Commissie kan hebben als het wordt getroffen door een of meer gevaren.
   Artikel 2
   Onderwerp
   1.   In dit besluit worden de doelstellingen, basisbeginselen, organisatie en verantwoordelijkheden inzake de veiligheid binnen de Commissie uiteengezet.
   2.   Dit besluit is van toepassing op alle afdelingen van de Commissie en in alle gebouwen van de Commissie. Het personeel van de Commissie dat werkzaam is in de delegaties van de Unie, is onderworpen aan de beveiligingsvoorschriften van de Europese Dienst voor extern optreden (6).
   3.   Ongeacht mogelijke specifieke aanwijzingen met betrekking tot bijzondere categorieën personeel, is dit besluit van toepassing op de leden van de Commissie, op het personeel van de Commissie als bedoeld in het Statuut en de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie, op de nationale deskundigen die zijn afgevaardigd naar de Commissie, op de verstrekkers van diensten en hun personeel, op stagiairs en op alle andere personen die toegang hebben tot de gebouwen van de Commissie of andere goederen, of tot informatie die door de Commissie wordt verwerkt.
   4.   De bepalingen van dit besluit laten Besluit 2002/47/EG, EGKS, Euratom van de Commissie (7), Besluit 2004/563/EG, Euratom van de Commissie (8), Besluit C(2006) 1623 van de Commissie (9) en Besluit C(2006) 3602 van de Commissie (10) onverlet.
   HOOFDSTUK 2

      BEGINSELEN

   Artikel 3
   Beginselen voor de veiligheid binnen de Commissie
   1.   Bij de uitvoering van dit besluit laat zich de Commissie leiden door de verdragen en meer bepaald het Handvest van de grondrechten en Protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, de instrumenten die in overweging 2 worden genoemd, alsmede alle nationale wetgeving voor zover toepasselijk, en de bepalingen van dit besluit. Indien noodzakelijk wordt een veiligheidsmededeling in de zin van artikel 21, lid 2, uitgegeven met nadere instructies.
   2.   De veiligheid binnen de Commissie dient te worden gegrondvest op de beginselen van wettelijkheid, transparantie, evenredigheid en verantwoordingsplicht.
   3.   Wettelijkheid houdt in dat de uitvoering van dit besluit strikt binnen het geldende rechtskader dient te blijven en dat de regelgeving dient te worden nageleefd.
   4.   Veiligheidsmaatregelen worden openlijk genomen, tenzij redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de doeltreffendheid hierdoor wordt belemmerd. De geadresseerden van een veiligheidsmaatregel worden vooraf ingelicht over de redenen en de gevolgen van de maatregel, tenzij redelijkerwijs kan worden aangenomen dat het effect van de maatregel wordt belemmerd door het verstrekken van dergelijke informatie. In dit geval wordt de geadresseerde in kennis gesteld van de veiligheidsmaatregel zodra het risico van een negatief effect op de veiligheidsmaatregel niet langer bestaat.
   5.   De afdelingen van de Commissie garanderen binnen hun bevoegdheidsterrein dat vanaf het begin van de opzet en de tenuitvoerlegging van beleid, besluiten, programma's, projecten en activiteiten van de Commissie rekening wordt gehouden met veiligheidsaspecten. Hiertoe wordt het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid in het algemeen en de senior gegevensbeveiligingsfunctionaris van de Commissie specifiek voor wat de IT-systemen betreft, van het eerste stadium af bij de voorbereiding betrokken.
   6.   Zo nodig werkt de Commissie samen met de bevoegde autoriteiten van het gastland, van andere lidstaten en van andere EU-instellingen, agentschappen of organen, en houdt zij waar mogelijk rekening met de maatregelen die door deze autoriteiten zijn gepland of getroffen om het betrokken veiligheidsrisico aan te pakken.
   Artikel 4
   Verplichting tot naleving
   1.   De naleving van dit besluit en de uitvoeringsbesluiten ervan, alsook van de veiligheidsmaatregelen en instructies die door gemandateerd personeel worden gegeven, is verplicht.
   2.   Niet-naleving van de veiligheidsvoorschriften kan disciplinaire maatregelen tot gevolg hebben overeenkomstig de verdragen en het Statuut, alsook contractuele sancties en/of gerechtelijke stappen overeenkomstig de nationale wet- en regelgeving.
   HOOFDSTUK 3

      VEILIGHEID BEWERKSTELLIGEN

   Artikel 5
   Gemandateerd personeel
   1.   Alleen personeelsleden die in het kader van hun huidige taken persoonlijk zijn gemandateerd door de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid, kunnen de bevoegdheid krijgen een of meer van de volgende maatregelen te treffen:

               (1)

               het dragen van handwapens;

               (2)

               het verrichten van veiligheidsonderzoeken als bedoeld in artikel 13;

               (3)

               het treffen van veiligheidsmaatregelen als bedoeld in artikel 12, zoals gespecificeerd in het mandaat.

         2.   De mandaten als bedoeld in lid 1 worden voor een bepaalde periode toegekend, die maximaal de duur omvat waarbinnen de betrokkene de post of functie bekleedt waarvoor het mandaat is toegekend. De mandaten worden toegekend overeenkomstig de toepasselijke bepalingen als bedoeld in artikel 3, lid 1.
   3.   Wat betreft gemandateerd personeel moet dit besluit worden opgevat als een dienstvoorschrift binnen het kader van artikel 21 van het Statuut.
   Artikel 6
   Algemene bepalingen inzake veiligheidsmaatregelen
   1.   Bij het nemen van veiligheidsmaatregelen garandeert de Commissie voor zover mogelijk met name het volgende:

               a)

               er wordt alleen dan een beroep op steun of bijstand van een bepaalde staat gedaan als die staat ofwel een lidstaat van de Europese Unie is, ofwel hetzij partij is bij het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, hetzij garant staat voor rechten die minstens gelijkwaardig zijn aan de in dat verdrag gegarandeerde rechten;

               b)

               er worden alleen dan persoonsgegevens over een bepaalde natuurlijke persoon doorgegeven aan ontvangers die geen instellingen en organen van de Gemeenschap zijn als deze niet onder nationale wetgeving vallen die is goedgekeurd krachtens Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (11), overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EG) nr. 45/2001;

               c)

               indien een natuurlijke persoon een gevaar betekent voor de veiligheid, worden eventuele veiligheidsmaatregelen tegen die natuurlijke persoon gericht, en kunnen de kosten daarvan worden doorberekend aan de betrokken natuurlijke persoon. Dergelijke veiligheidsmaatregelen kunnen alleen tegen andere natuurlijke personen worden gericht indien een onmiddellijk of aanzienlijk gevaar voor de veiligheid moet worden aangepakt en aan de volgende voorwaarden is voldaan:

                           a)

                           de geplande maatregelen tegen de natuurlijke persoon die een gevaar voor de veiligheid vormt, kunnen niet worden genomen of zullen naar verwachting ondoeltreffend zijn;

                           b)

                           de Commissie kan het gevaar voor de veiligheid niet door eigen actie aanpakken of zij kan dit niet op een tijdige manier doen;

                           c)

                           de maatregel vormt geen onevenredig gevaar voor de andere natuurlijke persoon en zijn rechten.

         2.   Het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid maakt een overzicht van de veiligheidsmaatregelen waarvoor volgens de wet- en regelgeving van de lidstaat die gebouwen van de Commissie huisvest, een rechterlijk bevel noodzakelijk is.
   3.   Het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid kan een beroep doen op een contractant voor de uitvoering van veiligheidstaken, onder de leiding en supervisie van het directoraat Veiligheid.
   Artikel 7
   Veiligheidsmaatregelen met betrekking tot personen
   1.   Er wordt een passend niveau van bescherming gegarandeerd voor personen in de gebouwen van de Commissie, waarbij rekening wordt gehouden met de veiligheidsvereisten.
   2.   Bij een aanzienlijk veiligheidsrisico verschaft het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid persoonsbeveiliging voor leden van de Commissie en andere personeelsleden voor wie een risico-evaluatie heeft uitgewezen dat dergelijke bescherming noodzakelijk is om veiligheid en beveiliging te garanderen.
   3.   Bij een aanzienlijk veiligheidsrisico kan de Commissie de ontruiming van haar gebouwen bevelen.
   4.   Slachtoffers van ongevallen of aanvallen binnen de gebouwen van de Commissie krijgen bijstand.
   5.   Om veiligheidsrisico's te voorkomen en te controleren kan gemandateerd personeel antecedentenonderzoek verrichten naar personen die binnen de werkingssfeer van dit besluit vallen, om te bepalen of de verlening aan deze personen van toegang tot gebouwen van de Commissie of tot informatie een gevaar vormt voor de veiligheid. Daartoe hebben gemandateerde personeelsleden, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 en de bepalingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, toegang tot:

               a)

               alle informatiebronnen die ter beschikking staan van de Commissie, rekening houdend met de betrouwbaarheid van de informatiebron;

               b)

               de persoonlijke dossiers en de persoonsgegevens die de Commissie bijhoudt van haar personeelsleden of toekomstige personeelsleden, of van contractanten in naar behoren gemotiveerde gevallen.

         Artikel 8
   Veiligheidsmaatregelen met betrekking tot fysieke beveiliging en goederen
   1.   De veiligheid van goederen wordt gewaarborgd door passende fysieke en technische veiligheidsmaatregelen en daarmee overeenstemmende procedures, hierna „fysieke beveiliging” genoemd, door middel van een gelaagd systeem.
   2.   Krachtens dit artikel kunnen maatregelen worden genomen voor de bescherming van personen of informatie in de Commissie, alsook voor de bescherming van goederen.
   3.   Fysieke beveiliging heeft de volgende doelstellingen:

               —

               het voorkomen van gewelddaden tegen leden van de Commissie of personen die binnen de werkingssfeer van dit besluit vallen;

               —

               het voorkomen van spionage en afluisterpraktijken met betrekking tot gevoelige of gerubriceerde informatie;

               —

               het voorkomen van diefstal, vandalisme, sabotage en andere gewelddaden die gericht zijn op het beschadigen of vernielen van gebouwen en goederen van de Commissie;

               —

               het mogelijk maken van onderzoek van veiligheidsincidenten, met inbegrip van de controle van logbestanden van binnenkomst en vertrek, videobewakingsbeelden (van gesloten televisiecircuits), het opnemen van telefoongesprekken en vergelijkbare gegevens als bedoeld in artikel 22, lid 2, en andere informatiebronnen.

         4.   Fysieke beveiliging omvat:

               —

               een toegangsbeleid dat wordt toegepast op elke persoon die, en elk voertuig dat toegang wenst tot de gebouwen van de Commissie, met inbegrip van de parkeergarages;

               —

               een systeem voor toegangscontrole met bewakers, technische uitrusting en maatregelen, informatiesystemen of een combinatie van al deze elementen.

         5.   Voor het garanderen van de fysieke beveiliging kunnen de volgende maatregelen worden getroffen:

               —

               het registreren van binnenkomst en vertrek van personen, voertuigen, goederen en uitrusting uit de gebouwen van de Commissie;

               —

               identiteitscontroles in de gebouwen van de Commissie;

               —

               de inspectie van voertuigen, goederen en uitrusting door visuele of technische maatregelen;

               —

               het verhinderen van toegang tot de gebouwen van de Commissie voor niet-geautoriseerde personen, voertuigen en goederen.

         Artikel 9
   Veiligheidsmaatregelen met betrekking tot informatie
   1.   De beveiliging van informatie betreft alle informatie die door de Commissie wordt verwerkt.
   2.   Bij de beveiliging van informatie wordt, ongeacht de vorm ervan, rekening gehouden met transparantie, evenredigheid, verantwoordingsplicht en doeltreffendheid, enerzijds, en de noodzaak om informatie te beschermen tegen niet-geautoriseerde toegang, gebruik, bekendmaking, wijziging of vernietiging, anderzijds.
   3.   De beveiliging van informatie beoogt de vertrouwelijkheid, integriteit en beschikbaarheid ervan te beschermen.
   4.   Daartoe wordt gebruikgemaakt van risicobeheersprocessen voor de classificatie van de informatie en voor de ontwikkeling van evenredige veiligheidsmaatregelen, -procedures en -normen, met inbegrip van verzachtingsmaatregelen.
   5.   Deze algemene beginselen voor de beveiliging van informatie worden concreet toegepast in verband met:

               a)

               „gerubriceerde EU-informatie” (hierna „EUCI” genoemd), dat wil zeggen informatie of materiaal met een bepaalde EU-rubricering, waarvan ongeoorloofde openbaarmaking de belangen van de Europese Unie of van een of meer van haar lidstaten in meerdere of mindere mate kan schaden;

               b)

               „gevoelige niet-gerubriceerde informatie”, dat wil zeggen informatie of materiaal dat of die de Commissie moet beschermen vanwege wettelijke verplichtingen op grond van de Verdragen of op grond van rechtshandelingen ter uitvoering van de Verdragen, en/of vanwege hun gevoelig karakter. Gevoelige niet-gerubriceerde informatie omvat, maar is niet beperkt tot, informatie of materiaal waarop de geheimhoudingsplicht van toepassing is, als bedoeld in artikel 339 VWEU, informatie die wordt gedekt door de belangen die worden beschermd bij artikel 4 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad (12), in samenhang met de relevante jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie, of persoonsgegevens als bedoeld in Verordening (EG) nr. 45/2001.

         6.   Voor gevoelige niet-gerubriceerde informatie gelden specifieke regels voor verwerking en opslag. Deze informatie wordt alleen vrijgegeven aan personen die een „noodzaak tot kennisname” hebben. Indien dit noodzakelijk wordt geacht voor de doeltreffende bescherming van de vertrouwelijkheid, wordt deze informatie voorzien van een beveiligingsmarkering en van overeenstemmende verwerkingsinstructies die zijn goedgekeurd door de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid. Indien dergelijke informatie wordt verwerkt of opgeslagen in communicatie- en informatiesystemen, wordt zij ook beschermd uit hoofde van Besluit C(2006) 3602, de uitvoeringsbepalingen daarbij en de overeenstemmende normen.
   7.   Eenieder die verantwoordelijk is voor het in gevaar brengen of verloren gaan van EUCI of van gevoelige niet-gerubriceerde informatie, die als zodanig is aangemerkt in de voorschriften voor verwerking en opslag, kan het voorwerp worden van disciplinaire maatregelen overeenkomstig het Statuut. Deze disciplinaire maatregelen laten verdere wettelijke of strafrechtelijke procedures door de bevoegde nationale autoriteiten of de lidstaten overeenkomstig hun wet- en regelgeving, alsook contractuele verweermiddelen, onverlet.
   Artikel 10
   Veiligheidsmaatregelen met betrekking tot CIS
   1.   Alle door de Commissie gebruikte CIS moeten beantwoorden aan het veiligheidsbeleid van de Commissie inzake CIS, als uiteengezet in Besluit C(2006) 3602, de uitvoeringsbepalingen daarbij en de overeenstemmende veiligheidsnormen.
   2.   De diensten van de Commissie die CIS bezitten, beheren of gebruiken, verlenen alleen dan andere instellingen, agentschappen en organen van de Unie of andere organisaties toegang tot deze systemen, indien deze instellingen, agentschappen en organen van de Unie of andere organisaties voldoende kunnen waarborgen dat hun eigen IT-systemen zijn beschermd op een niveau dat gelijkwaardig is aan het veiligheidsbeleid van de Commissie inzake CIS, als uiteengezet in Besluit C(2006) 3602, de uitvoeringsbepalingen daarbij en de overeenstemmende veiligheidsnormen. De Commissie houdt toezicht op de naleving hiervan, en in geval van ernstige niet-naleving of herhaalde niet-naleving, kan zij de toegang weigeren.
   Artikel 11
   Forensische analyse met betrekking tot cyberbeveiliging
   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid is met name verantwoordelijk voor het uitvoeren van forensische technische analysen in samenwerking met de bevoegde afdelingen van de Commissie, ter ondersteuning van de veiligheidsonderzoeken als bedoeld in artikel 13, met betrekking tot contraspionage, het lekken van gegevens, cyberaanvallen en de veiligheid van informatiesystemen.
   Artikel 12
   Veiligheidsmaatregelen met betrekking tot personen en objecten
   1.   Om de veiligheid binnen de Commissie te garanderen en risico's te voorkomen en te beheersen, kan personeel dat overeenkomstig artikel 5 is gemandateerd, overeenkomstig de beginselen als uiteengezet in artikel 3, onder meer een of meer van de volgende veiligheidsmaatregelen nemen:

               a)

               het beveiligen van locaties en bewijsmateriaal, met inbegrip van logbestanden van de controle op binnenkomst en vertrek en videobewakingsbeelden (van gesloten televisiecircuits), in het geval van incidenten of gedragingen die kunnen leiden tot administratieve, disciplinaire, civiele of strafrechtelijke procedures;

               b)

               beperkte maatregelen ten aanzien van personen die een bedreiging vormen voor de veiligheid, onder meer: hun het bevel geven de gebouwen van de Commissie te verlaten, hen escorteren tot buiten de gebouwen van de Commissie, hun de toegang tot de gebouwen van de Commissie voor een bepaalde periode ontzeggen, dit laatste overeenkomstig de criteria van de uitvoeringsbepalingen;

               c)

               beperkte maatregelen betreffende objecten die een bedreiging vormen voor de veiligheid, met inbegrip van het weghalen, in beslag nemen en vernietigen ervan;

               d)

               het doorzoeken van de gebouwen van de Commissie, met inbegrip van kantoren;

               e)

               het doorzoeken van CIS en apparatuur, van telefoon- en telecommunicatieverkeersgegevens, logbestanden, gebruikersaccounts, enz.;

               f)

               andere specifieke veiligheidsmaatregelen met vergelijkbaar effect ter voorkoming of ter beheersing van veiligheidsrisico's, meer bepaald in de context van de rechten van de Commissie als beheerder van het gebouw of als werkgever overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving.

         2.   In uitzonderlijke omstandigheden kunnen personeelsleden van het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid, gemandateerd overeenkomstig artikel 5, alle noodzakelijke dringende maatregelen nemen, strikt overeenkomstig de beginselen van artikel 3. Zodra zij deze maatregelen hebben genomen, stellen zij de directeur van het directoraat Veiligheid daarvan in kennis; deze verzoekt vervolgens om het passende mandaat van de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid, bevestigt de getroffen maatregelen en staat alle verdere noodzakelijke acties toe, waar passend in overleg met de bevoegde nationale autoriteiten.
   3.   De veiligheidsmaatregelen krachtens dit artikel worden gedocumenteerd op het ogenblik dat zij worden genomen of, in het geval van een onmiddellijk risico of een crisissituatie, binnen een redelijke termijn nadat zij werden genomen. In dit laatste geval moet de documentatie eveneens de elementen omvatten waarop de evaluatie was gebaseerd die leidde tot de vaststelling van een onmiddellijk risico of een crisissituatie. De documentatie kan beknopt zijn, maar zij moet zo zijn opgesteld dat de persoon die het voorwerp is van de maatregel, in staat wordt gesteld zijn recht van verweer en dat van de bescherming van persoonsgegevens overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001 te doen gelden, en een onderzoek naar de wettelijkheid van de maatregel mogelijk is. Informatie over specifieke veiligheidsmaatregelen ten aanzien van een personeelslid mag niet worden opgenomen in het persoonlijke dossier van de betrokkene.
   4.   Bij het nemen van de veiligheidsmaatregelen uit hoofde van punt b), garandeert de Commissie tevens dat de betrokkene de kans krijgt contact op te nemen met een advocaat of een vertrouwenspersoon en in kennis wordt gesteld van zijn recht om in beroep te gaan bij de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming.
   Artikel 13
   Onderzoeken
   1.   Zonder afbreuk te doen aan artikel 86 van en bijlage IX bij het Statuut of aan enige bijzondere regeling tussen de Commissie en de EDEO, zoals de speciale regeling van 28 mei 2014 tussen het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid van de Europese Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden inzake de zorgplicht jegens personeel van de Commissie dat werkzaam is in delegaties van de Unie, kunnen veiligheidsonderzoeken worden verricht:

               a)

               bij incidenten die de veiligheid binnen de Commissie in gevaar brengen, met inbegrip van vermoede strafbare feiten;

               b)

               bij mogelijk lekken, onjuiste afhandeling of roekeloze behandeling van gevoelige niet-gerubriceerde informatie, EUCI, of gerubriceerde informatie van Euratom;

               c)

               in de context van contraspionage en terrorismebestrijding;

               d)

               in het geval van ernstige cyberincidenten.

         2.   Het besluit tot een veiligheidsonderzoek wordt genomen door de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid, aan wie ook het onderzoeksverslag wordt gezonden.
   3.   Veiligheidsonderzoeken worden alleen verricht door gekwalificeerde personeelsleden van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid, naar behoren gemandateerd overeenkomstig artikel 5.
   4.   Het gemandateerde personeel oefent zijn bevoegdheden tot het verrichten van een veiligheidsonderzoek in alle onafhankelijkheid uit, zoals gespecificeerd in het mandaat en het beschikt over de bevoegdheden als opgesomd in artikel 12.
   5.   Gemandateerd personeel dat de bevoegdheid heeft tot het verrichten van een veiligheidsonderzoek, kan informatie vergaren uit alle beschikbare bronnen met betrekking tot alle administratieve inbreuken of strafbare feiten die zijn gepleegd binnen de gebouwen van de Commissie of waarbij personen zijn betrokken als bedoeld in artikel 2, lid 3, hetzij als slachtoffer hetzij als dader.
   6.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid stelt de bevoegde autoriteiten van de huisvestende lidstaat of enige andere betrokken lidstaat, waar van toepassing, daarvan in kennis, en meer bepaald indien het onderzoek uitwijst dat een strafbaar feit werd gepleegd. In deze context kan het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid, waar van toepassing of noodzakelijk, steun verstrekken aan de autoriteiten van de huisvestende lidstaat of enige andere betrokken lidstaat.
   7.   In het geval van ernstige cyberincidenten werkt het directoraat-generaal Informatica nauw samen met het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid en verleent steun bij alle technische aangelegenheden. Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid besluit in overleg met het directoraat-generaal Informatica of het passend is de bevoegde autoriteiten van het huisvestende land of enige andere betrokken lidstaat in te lichten. De coördinatiediensten voor incidenten van het computercrisisresponsteam van de Europese instellingen, organen en agentschappen (CERT-EU) worden ingezet voor steunverlening aan eventueel getroffen andere EU-instellingen en agentschappen.
   8.   De veiligheidsonderzoeken worden gedocumenteerd.
   Artikel 14
   Afbakening van bevoegdheden met betrekking tot veiligheidsonderzoeken en andere typen onderzoeken
   1.   Indien het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid veiligheidsonderzoeken verricht, als bedoeld in artikel 13, en indien deze onderzoeken binnen de bevoegdheid vallen van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) of het Bureau voor onderzoek en disciplinaire zaken van de Commissie (IDOC), houdt het directoraat van meet af aan contact met deze organen, met name om te vermijden dat latere stappen van OLAF of IDOC in het gedrang komen. Waar passend verzoekt het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid OLAF of IDOC aan het onderzoek deel te nemen.
   2.   De veiligheidsonderzoeken als bedoeld in artikel 13 laten de bevoegdheden van OLAF en IDOC zoals neergelegd in de voorschriften voor deze organen, onverlet. Het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid kan worden verzocht technische steun te verstrekken voor onderzoeken die door OLAF of IDOC werden ingeleid.
   3.   Het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid kan worden verzocht de personeelsleden van OLAF bij te staan wanneer zij de gebouwen van de Commissie betreden overeenkomstig artikel 3, lid 5, en artikel 4, lid 4, van Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad (13), teneinde hun taken te vergemakkelijken. Het directoraat Veiligheid stelt de secretaris-generaal en de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid in kennis van dergelijke verzoeken tot bijstand, of, indien een dergelijk onderzoek wordt verricht binnen de gebouwen van de Commissie die worden gebruikt door de leden van de Commissie of door de secretaris-generaal, de voorzitter van de Commissie en de commissaris die bevoegd is voor Personeelszaken.
   4.   Indien een zaak onder de bevoegdheid van zowel het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid als van IDOC kan vallen, verklaart het directoraat Veiligheid, onverminderd artikel 22 bis van het Statuut, wanneer het bij de directeur-generaal Personele Middelen overeenkomstig artikel 13 verslag uitbrengt, zo spoedig mogelijk of er gronden zijn om de zaak aan IDOC toe te wijzen. Dit is met name het geval zodra een einde is gekomen aan een onmiddellijk gevaar voor de veiligheid. De beslissing ligt bij de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid.
   5.   Indien een zaak onder de bevoegdheid van zowel het directoraat Veiligheid van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid als van OLAF kan vallen, brengt het directoraat Veiligheid onverwijld verslag uit bij de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid en informeert het de directeur-generaal van OLAF zo spoedig mogelijk. Dit is met name het geval zodra een einde is gekomen aan een onmiddellijk gevaar voor de veiligheid.
   Artikel 15
   Veiligheidsinspecties
   1.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid voert veiligheidsinspecties uit om de naleving van de bepalingen van dit besluit en de uitvoeringsbepalingen daarbij door de diensten van de Commissie en individuele personen na te gaan en om aanbevelingen te formuleren indien dat noodzakelijk wordt geacht.
   2.   Waar dat passend is, voert het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid veiligheidsinspecties of bezoeken uit ter evaluatie van of voor toezicht op de veiligheid, om na te gaan of de veiligheid van het personeel, goederen en informatie van de Commissie, die onder de verantwoordelijkheid vallen van andere instellingen, agentschappen of organen van de Unie, de lidstaten, derde landen of internationale organisaties, op passende wijze wordt gegarandeerd overeenkomstig veiligheidsvoorschriften, -regelingen en -normen die ten minste gelijkwaardig zijn aan die van de Commissie. Waar dat passend is en in overeenstemming met de geest van goede samenwerking tussen de overheden, omvatten dergelijke veiligheidsinspecties ook inspecties in de context van de uitwisseling van gerubriceerde informatie met andere instellingen, organen en agentschappen van de Unie, de lidstaten, derde landen of internationale organisaties.
   3.   Dit artikel is van overeenkomstige toepassing op het personeel van de Commissie in de delegaties van de Unie, onverminderd eventuele bijzondere regelingen, zoals de speciale regeling van 28 mei 2014 tussen het directoraat-generaal Personele middelen en veiligheid van de Europese Commissie en de Europese Dienst voor extern optreden inzake de zorgplicht jegens personeel van de Commissie dat werkzaam is in delegaties van de Unie
   Artikel 16
   Alarmtoestanden en beheer van crisissituaties
   1.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid is verantwoordelijk voor het instellen van passende alarmtoestandsmaatregelen uit voorzorg of als reactie op gevaren en incidenten die de veiligheid binnen de Commissie in het gedrang brengen, en voor maatregelen voor het beheer van crisissituaties.
   2.   De in lid 1 bedoelde alarmtoestandsmaatregelen dienen in passende verhouding te staan tot de mate van het gevaar voor de veiligheid. De alarmtoestandsniveaus worden vastgesteld in nauwe samenwerking met de bevoegde diensten van andere Europese instellingen, agentschappen en organen, en van de lidstaat of lidstaten die de Commissie huisvesten.
   3.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid fungeert als contactpunt in verband met de alarmtoestandsmaatregelen en het beheer van crisissituaties.
   HOOFDSTUK 4

      ORGANISATIE

   Artikel 17
   Algemene verantwoordelijkheden van de diensten van de Commissie
   1.   De in dit besluit vermelde verantwoordelijkheden van de Commissie worden uitgeoefend door het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid onder het gezag en de verantwoordelijkheid van het lid van de Commissie dat bevoegd is voor veiligheidszaken.
   2.   De specifieke regelingen in verband met cyberveiligheid zijn vastgesteld in Besluit C(2006) 3602.
   3.   De verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van dit besluit en de uitvoeringsbepalingen daarbij en voor de dagelijkse naleving kan worden gedelegeerd aan andere afdelingen van de Commissie, wanneer een gedecentraliseerde aanpak van veiligheidskwesties aanzienlijk meer efficiëntie of een besparing van middelen of tijd oplevert, bijvoorbeeld vanwege de geografische locatie van de betrokken diensten.
   4.   Waar lid 3 van toepassing is, spreken het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid en waar passend de directeur-generaal Informatica regelingen af met individuele afdelingen van de Commissie, waarbij de rollen en de verantwoordelijkheden voor de tenuitvoerlegging en het toezicht op het veiligheidsbeleid duidelijk worden afgebakend.
   Artikel 18
   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid
   1.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid is met name verantwoordelijk voor het volgende:

               (1)

               de ontwikkeling van het veiligheidsbeleid van de Commissie, de uitvoeringsbepalingen en de veiligheidsmededelingen;

               (2)

               het vergaren van informatie met het oog op de evaluatie van veiligheidsrisico's en alle kwesties die een invloed kunnen hebben op de veiligheid binnen de Commissie;

               (3)

               het verschaffen van elektronisch toezicht en bescherming ten behoeve van alle locaties van de Commissie, terdege rekening houdend met de dreigingsevaluaties en het bewijsmateriaal voor niet-geautoriseerde activiteiten die indruisen tegen de belangen van de Commissie;

               (4)

               het verstrekken, 24 uur per dag en 7 dagen per week, van een nooddienst ten behoeve van de diensten en het personeel van de Commissie voor alle kwesties die met veiligheid verband houden;

               (5)

               de uitvoering van veiligheidsmaatregelen die gericht zijn op het verzachten van veiligheidsrisico's, het in stand houden van degelijke CIS ter dekking van de operationele behoeften, meer bepaald op het gebied van fysieke toegangscontroles, het beheer van veiligheidsmachtigingen en het beheer van gevoelige en gerubriceerde informatie;

               (6)

               het vergroten van het bewustzijn, het organiseren van oefeningen en simulaties en het verstrekken van opleiding en advies over alle kwesties die verband houden met de veiligheid binnen de Commissie, met het oog op een betere veiligheidscultuur en het creëren van een kern van personeelsleden die degelijk zijn opgeleid op veiligheidsgebied.

         2.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid verzorgt, zonder afbreuk te doen aan de bevoegdheden en taken van andere diensten van de Commissie, de externe contacten met betrekking tot:

               (1)

               de veiligheidsafdelingen van andere instellingen, agentschappen en organen van de Unie over kwesties die verband houden met de veiligheid van personen, goederen en informatie binnen de Commissie;

               (2)

               de veiligheids-, inlichtingen- en dreigingsevaluatie-diensten, met inbegrip van de nationale veiligheidsautoriteiten, van de lidstaten, van derde landen en internationale organisaties en lichamen over kwesties die verband houden met de veiligheid van personen, goederen en informatie binnen de Commissie;

               (3)

               de politie- en andere nooddiensten met betrekking tot alle routinekwesties en noodsituaties die de veiligheid binnen de Commissie betreffen;

               (4)

               de veiligheidsautoriteiten van de andere instellingen, agentschappen en organen van de Unie, de lidstaten en derde landen wat betreft de reactie op cyberaanvallen die een mogelijk effect hebben op de veiligheid binnen de Commissie;

               (5)

               de ontvangst, evaluatie en verspreiding van inlichtingen in verband met bedreigingen door terroristische en spionageactiviteiten die een effect hebben op de veiligheid binnen de Commissie;

               (6)

               kwesties die verband houden met gerubriceerde informatie, als nader bepaald in Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van de Commissie (14).

         3.   Het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid is verantwoordelijk voor de veilige doorgifte van informatie die onder dit artikel valt, met inbegrip van de doorgifte van persoonsgegevens.
   Artikel 19
   De deskundigengroep voor de veiligheid binnen de Commissie (ComSEG)
   Er wordt een deskundigengroep voor de veiligheid binnen de Commissie opgericht met als taak de Commissie te adviseren, waar dat passend is, over kwesties van intern veiligheidsbeleid en meer speciaal over de bescherming van gerubriceerde informatie van de EU.
   Artikel 20
   Lokale veiligheidsagenten (LSO's)
   1.   Elke afdeling en elk kabinet van de Commissie wijst een lokale veiligheidsagent (LSO) aan die als voornaamste contactpunt fungeert tussen de betrokken dienst en het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid over alle kwesties die de veiligheid binnen de Commissie betreffen. Indien dat passend is, kunnen een of meer plaatsvervangende lokale veiligheidsagenten worden aangewezen. De lokale veiligheidsagent moet een ambtenaar of een tijdelijk functionaris zijn.
   2.   Als voornaamste contactpunt binnen de betrokken afdeling van de Commissie of het betrokken kabinet brengt de lokale veiligheidsagent bij het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid en bij zijn oversten regelmatig verslag uit over veiligheidskwesties binnen zijn afdeling van de Commissie, en onverwijld, indien zich een veiligheidsincident voordoet, met name wanneer EUCI of gevoelige niet-gerubriceerde informatie mogelijk in gevaar is.
   3.   Voor kwesties die verband houden met de veiligheid van de CIS, onderhoudt de lokale veiligheidsagent contact met de lokale veiligheidsagent voor informatica (LISO) van zijn afdeling van de Commissie, wiens rol en verantwoordelijkheden zijn beschreven in Besluit C(2006) 3602.
   4.   De lokale veiligheidsagent draagt bij tot de veiligheidsopleiding en tot activiteiten voor meer bewustmaking, specifiek ten behoeve van het personeel, de contractanten en andere personen die onder het gezag van zijn afdeling van de Commissie werkzaam zijn.
   5.   De lokale veiligheidsagent kan op verzoek van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid specifieke taken toegewezen krijgen bij een aanzienlijk of onmiddellijk veiligheidsrisico of in noodsituaties. De directeur-generaal of de directeur Personele Middelen van het lokale directoraat-generaal van de lokale veiligheidsagent worden door de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid in kennis gesteld van deze specifieke taken.
   6.   De verantwoordelijkheden van de lokale veiligheidsagent laten de rol en de verantwoordelijkheden onverlet die zijn toegewezen aan de lokale veiligheidsagenten voor informatica (LISO), de gezondheids- en veiligheidsbeheerders, de registercontrolefunctionarissen (RCO) of enige andere functie met veiligheids- of veiligheidsgerelateerde verantwoordelijkheden. De lokale veiligheidsagent onderhoudt contacten met hen met het oog op een coherente en consistente aanpak van de veiligheid en een efficiënte informatiestroom over kwesties die verband houden met de veiligheid binnen de Commissie.
   7.   De lokale veiligheidsagent heeft directe toegang tot zijn directeur-generaal of diensthoofd, en informeert tegelijk zijn rechtstreekse overste. De lokale veiligheidsagent is houder van een veiligheidsmachtiging die toegang geeft tot EUCI, ten minste tot het niveau SECRET UE/EU SECRET.
   8.   Om de uitwisseling van informatie en optimale werkwijzen te bevorderen, organiseert het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid ten minste tweemaal per jaar een conferentie van lokale veiligheidsagenten. Deelname aan deze conferenties is voor de lokale veiligheidsagenten verplicht.
   HOOFDSTUK 5

      TENUITVOERLEGGING

   Artikel 21
   Uitvoeringsbepalingen en veiligheidsmededelingen
   1.   Indien noodzakelijk geschiedt de vaststelling van de uitvoeringsbepalingen voor dit besluit via een machtigingsbesluit van de Commissie ten bate van het lid van de Commissie dat bevoegd is voor veiligheidszaken, geheel in overeenstemming met het reglement van orde.
   2.   Na te zijn gemachtigd op grond van voornoemd besluit van de Commissie kan het lid van de Commissie dat bevoegd is voor veiligheidszaken, veiligheidsmededelingen opstellen met veiligheidsrichtsnoeren en optimale werkwijzen binnen de reikwijdte van dit besluit en de uitvoeringsbepalingen daarbij.
   3.   De Commissie kan de taken die zijn genoemd in de leden 1 en 2 van dit artikel, per afzonderlijk delegatiebesluit delegeren aan de directeur-generaal Personele Middelen en Veiligheid, geheel in overeenstemming met het reglement van orde.
   HOOFDSTUK 6

      DIVERSE EN SLOTBEPALINGEN

   Artikel 22
   Verwerking van persoonsgegevens
   1.   De Commissie verwerkt de persoonsgegevens die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van dit besluit overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.
   2.   Ondanks de maatregelen die reeds van kracht waren op het ogenblik waarop dit besluit werd vastgesteld, en die ter kennis werden gebracht van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (15), is elke maatregel krachtens dit besluit waarvoor de verwerking van persoonsgegevens nodig is, zoals logbestanden van binnenkomst en vertrek, videobewakingsbeelden (van gesloten televisiecircuits), opnamen van telefoongesprekken naar permanentiediensten of telefooncentrales en vergelijkbare gegevens, onderworpen aan de uitvoeringsbepalingen overeenkomstig artikel 21, waarin passende garanties voor de betrokkenen (geregistreerde personen) worden vastgesteld.
   3.   De directeur-generaal van het directoraat-generaal Personele Middelen en Veiligheid is verantwoordelijk voor de veiligheid van alle verwerking van persoonsgegevens die in de context van dit besluit wordt ondernomen.
   4.   Deze uitvoeringsbepalingen en procedures worden vastgesteld na overleg met de functionaris voor gegevensbescherming en de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming overeenkomstig Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 23
   Transparantie
   Dit besluit en de uitvoeringsbepalingen daarbij worden ter kennis gebracht van het personeel van de Commissie en alle personen op wie zij van toepassing zijn.
   Artikel 24
   Intrekking van eerdere besluiten
   Besluit C(94) 2129 wordt ingetrokken.
   Artikel 25
   Inwerkingtreding
   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 13 maart 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  Zie het „Arrangement entre le Gouvernement belge et le Parlement européen, le Conseil, la Commission, le Comité économique et social européen, le Comité des régions, la Banque européenne d'investissement en matière de sécurité” van 31 december 2004, het „Accord de sécurité signé entre la Commission et le Gouvernement luxembourgeois” van 20 januari 2007 en het „Accordo tra il Governo italiano e la Commissione europea dell'energia atomica (Euratom) per l'istituzione di un Centro comune di ricerche nucleari di competenza generale” van 22 juli 1959.

      (2)  DPO-914.2, DPO-93.7, DPO-153.3, DPO-870.3, DPO-2831.2, DPO-1162.4, DPO-151.3, DPO-3302.1, DPO-508.6, DPO-2638.3, DPO-544.2, DPO-498.2, DPO-2692.2, DPO-2823.2.

      (3)  Besluit C(94) 2129 van de Commissie van 8 september 1994 betreffende de taken van de Dienst beveiliging.

      (4)  Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlĳke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrĳe verkeer van die gegevens, (PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1).

      (5)  Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden) (PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1).

      (6)  Besluit 2013/C 190/01 van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid van 19 april 2013 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de Europese Dienst voor extern optreden (PB C 190 van 29.6.2013, blz. 1).

      (7)  Besluit 2002/47/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 23 januari 2002 tot wijziging van haar reglement van orde (PB L 21 van 24.1.2002, blz. 23), daaraan aangehecht de bepalingen betreffende het documentenbeheer.

      (8)  Besluit 2004/563/EG, Euratom van de Commissie van 7 juli 2004 tot wijziging van haar reglement van orde (PB L 251 van 27.7.2004, blz. 9), daaraan aangehecht de voorschriften voor elektronische en digitale documenten.

      (9)  C(2006) 1623 van 21 april 2006 tot vaststelling van een geharmoniseerd beleid voor gezondheid en veiligheid op het werk voor alle personeelsleden van de Europese Commissie.

      (10)  C(2006) 3602 van 16 augustus 2006 betreffende de veiligheid van de informatiesystemen die door de Europese Commissie worden gebruikt.

      (11)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).

      (12)  Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43).

      (13)  Verordening (EU, Euratom) nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (PB L 248 van 18.9.2013, blz. 1).

      (14)  Besluit (EU, Euratom) 2015/444 van 13 maart 2015 van de Commissie betreffende de veiligheidsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde informatie van de EU (zie blz. 53 van dit Publicatieblad).

      (15)  DPO-914.2, DPO-93.7, DPO-153.3, DPO-870.3, DPO-2831.2, DPO-1162.4, DPO-151.3, DPO-3302.1, DPO-508.6, DPO-2638.3, DPO-544.2, DPO-498.2, DPO-2692.2, DPO-2823.2.