title: Besluit (EU) 2016/2042 van de Commissie van 1 september 2016 betreffende de steunmaatregel SA.38418 — 2014/C (ex 2014/N) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de filmproductie en filmdistributie (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 5551) (Voor de EER relevante tekst )

text:
               22.11.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 314/63

         BESLUIT (EU) 2016/2042 VAN DE COMMISSIE
   van 1 september 2016
   betreffende de steunmaatregel SA.38418 — 2014/C (ex 2014/N) die Duitsland voornemens is ten uitvoer te leggen ten gunste van de filmproductie en filmdistributie

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 5551)

   (Slechts de tekst in de Duitse taal is authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 62, lid 1, onder a),
   Na de belanghebbenden overeenkomstig de genoemde artikelen te hebben uitgenodigd hun opmerkingen te maken (1), en gezien deze opmerkingen,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   PROCEDURE

               (1)

               Bij schrijven van 4 maart 2014 is de Commissie door Duitsland op de hoogte gesteld van de wijziging van de steunmaatregel ten gunste van de filmproductie en filmdistributie (Filmförderungsgesetz — federale wet op filmfinanciering, hierna „FFG” genoemd). Bij schrijven van 17 april 2014 en 16 juli 2014 heeft Duitsland de Commissie aanvullende informatie verschaft.

               (2)

               Bij schrijven van 17 oktober 2014 heeft de Commissie Duitsland in kennis gesteld van haar besluit de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) in te leiden ten aanzien van de steunmaatregel.

               (3)

               Het besluit van de Commissie tot inleiding van de procedure (hierna het „inleidingsbesluit” genoemd) is in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt (2). De Commissie heeft de belanghebbenden uitgenodigd hun opmerkingen kenbaar te maken.

               (4)

               Bij schrijven van 11 december 2014 heeft Duitsland zijn opmerkingen over het inleidingsbesluit kenbaar gemaakt.

               (5)

               De Commissie heeft daarnaast van de belanghebbenden opmerkingen ontvangen. De Commissie heeft deze voor een reactie aan Duitsland doorgezonden en heeft bij brief van 5 maart 2015 zijn opmerkingen ontvangen.

         2.   GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING VAN DE STEUNMAATREGEL

   2.1.   Naam en inhoud van de regeling

               (6)

               De rechtsgrond van deze regeling is de FFG zoals gewijzigd bij de zevende wijzigingswet, waarin de voorwaarden voor de promotie van audiovisuele producten door de Duitse Federale Filmraad (Filmförderungsanstalt, hierna „FFA” genoemd) zijn uiteengezet. De regeling werd goedgekeurd bij besluit van de Commissie in zaak SA.36753 van 3 december 2013 voor de periode tot en met 31 december 2016. De aangemelde geplande herziening van deze regeling betreft de financiële steun voor „video on demand”-diensten zonder zetel of vestiging in Duitsland en een heffing bij aanbieders van dergelijke diensten.

               (7)

               De bestaande federale regeling ten gunste van de productie, distributie en vertoning van films wordt gefinancierd door middel van een buitengewone heffing, die door ondernemingen in de film- en videosector en door de omroepen afgedragen dient te worden. De betalingsplicht geldt voor bioscoopexploitanten en aanbieders van beelddragers en „video on demand”-diensten. Het bedrag van de aan de FFA af te dragen filmheffing is gebaseerd op de respectieve omzetten in de filmindustrie. Bioscoopexploitanten betalen een heffing op basis van de kassaomzet per bioscoop. Aanbieders van beelddragers en „video on demand”-diensten betalen een heffing die gebaseerd is op hun netto jaaromzet voor zover deze meer dan 50 000 EUR bedraagt (3).

               (8)

               De wijziging van de regeling vindt plaats tegen de achtergrond van de snelle technologische ontwikkelingen, met name op het gebied van filmdistributie. In particuliere huishoudens worden films in toenemende mate online bekeken. De verhuur van fysieke media neemt daarentegen af. De vestigingsplaats van de aanbieders van de betreffende diensten — in dit geval de verstrekking van films voor particulier gebruik — wordt minder relevant voor de succesvolle ontwikkeling van een ondernemingsmodel. Een aanbieder kan diensten vanuit een gekozen locatie verlenen en in andere gebieden beschikbaar stellen. Er ontstaan geen hoge transportkosten of kosten voor fysieke aanwezigheid. Er is geen zetel of vestiging vereist om consumenten in een ontvangende lidstaat diensten op aanvraag ter beschikking te stellen. De maatregel die Duitsland met de voorgestelde wijziging van de federale regeling voornemens is in te voeren, heeft betrekking op de financiële steun voor de filmdistributie via „video on demand”-diensten. Tot dusverre kwamen uitsluitend „video on demand”-aanbieders met zetel of vestiging in Duitsland in aanmerking voor steun. In de toekomst zullen ook „video on demand”-aanbieders zonder zetel of vestiging in Duitsland, die zich via internet in de Duitse taal richten op klanten in Duitsland, in aanmerking komen voor steun.

               (9)

               Voorts wordt artikel 66a, lid 2, FFG aangepast met het oog op de financiering van de regeling, teneinde met deze wijziging rekening te houden en ervoor te zorgen dat „video on demand”-aanbieders met zetel of vestiging buiten Duitsland in ruil voor de erkenning van hun aanspraak op steun ook onderworpen worden aan de betalingsplicht. De heffing wordt geïnd op de omzet die de betreffende ondernemingen met de verkoop van producten die in aanmerking komen voor steun behalen, dat wil zeggen met Duitstalig aanbod via internet voor klanten in Duitsland, voor zover deze omzet op de plaats van de statutaire zetel niet tot een vergelijkbare heffing ten gunste van bioscoopfilms meegerekend wordt.

               (10)

               Duitsland rechtvaardigt het betrekken van in het buitenland gevestigde „video on demand”-aanbieders enerzijds met een al met al sterk toenemend aandeel van „video on demand”-diensten in de filmdistributie en -exploitatie en anderzijds met het nieuwe fenomeen van grote, internationaal actieve „video on demand”-aanbieders die slechts één vestiging in de Unie creëren van waaruit zij meerdere of alle lidstaten bedienen. Het doel van de uitbreiding is om het systeem en de filosofie van de FFG trouw te blijven: Het bekijken van films in Duitsland — op iedere willekeurige drager — verzekert een fonds dat in handen is van de federale overheid en verschillende culturele doelstellingen steunt, waaronder de filmproductie en de filmdistributie.

               (11)

               30 % van de inkomsten die verkregen worden door de heffing bij binnenlandse en buitenlandse videoaanbieders zijn bestemd voor de steun aan filmdistributie via beelddragers of „video on demand”-diensten; het overige zal samen met de heffing bij bioscoopexploitanten en omroeporganisaties via andere kanalen bijdragen aan de steun aan de filmproductie en filmdistributie. Deze toegekende 30 % is de enige steun voor de videodistributie.

               (12)

               De aangemelde maatregel zal op de datum van goedkeuring door de Commissie in werking treden en geldig zijn tot en met 31 december 2016. Door de inning van de heffing op de levering van beelddragers zal jaarlijks waarschijnlijk ongeveer 13 miljoen euro worden verkregen.

         2.2.   Aanwezigheid van steun

               (13)

               Zoals uiteengezet in het inleidingsbesluit, vormt de beschreven maatregel een staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. Volgens artikel 107, lid 1, VWEU zijn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, onverenigbaar met de interne markt, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. De beschreven maatregel voldoet aan de cumulatieve voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voordat een maatregel als steun kan worden beschouwd. De financiële steun ten gunste van de filmdistributie wordt uit staatsmiddelen verstrekt en geeft ondernemingen een economisch voordeel, en dat voordeel is selectief en kan de mededinging en de handel in de interne markt vervalsen of dreigen te vervalsen.

               (14)

               De in de FFG voorziene staatssteun wordt verleend uit middelen die worden gevoed door inkomsten uit verschillende in de FFG gespecificeerde parafiscale heffingen. De inkomsten uit de heffingen worden door de FFA, een publiekrechtelijke instelling, als steun aan de filmproductie en filmdistributie verstrekt. Bijgevolg wordt de maatregel gefinancierd uit staatsmiddelen en is deze aan de staat toe te rekenen.

               (15)

               De begunstigden van de regeling in kwestie — filmproducenten, scenarioschrijvers, filmdistributeurs, bioscoopexploitanten — oefenen een economische activiteit uit en dienen dan ook als ondernemingen te worden beschouwd. De staatssteun vormt een voordeel dat de begunstigden onder normale marktomstandigheden niet zouden ontvangen. De regeling is bovendien selectief, omdat alleen ondernemingen die actief zijn in de productie, distributie en vertoning van films voor steun in aanmerking komen.

               (16)

               De markt voor filmproductie en -distributie is een internationale markt. De begunstigden staan internationaal in concurrentie met producenten en distributeurs in andere lidstaten. Daarom beïnvloedt deze maatregel ten gunste van de filmproductie, -distributie en -promotie de mededinging en de handel tussen lidstaten ongunstig en vormt deze een staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU.

         2.3.   Redenen voor de inleiding van de procedure

   2.3.1.   Verenigbaarheid van de gewijzigde steunmaatregel voor „video on demand”-diensten met artikel 107, lid 3, onder d), VWEU

               (17)

               Bij de voorgenomen maatregel — de financiële steun voor „video on demand”-diensten zonder zetel of vestiging in Duitsland en de inning van een heffing bij aanbieders van dergelijke diensten — gaat het om een wijziging van de regeling, die door de Commissie voor de periode eindigend op 31 december 2016 was goedgekeurd. De criteria voor de beoordeling van staatssteun zijn sinds de laatste goedkeuring van de regeling niet gewijzigd; de voorgenomen wijziging heeft uitsluitend betrekking op de distributiesteun voor films via „video on demand”-diensten en de door buitenlandse distributeurs af te dragen heffing.

               (18)

               Steun voor de distributie van films via „video on demand”-diensten werd als zodanig reeds door de Commissie als verenigbaar met artikel 107, lid 3, onder d), VWEU, verklaard (4). De uitbreiding van de kring van mogelijke begunstigden tot niet in Duitsland gevestigde ondernemingen heeft geen negatieve gevolgen voor het resultaat van de verenigbaarheidsbeoordeling op grond van deze bepaling.

         2.3.2.   Mogelijke schending van andere bepalingen van het Unierecht

               (19)

               De Commissie dient bij de beoordeling van het recht op staatssteun ook de verenigbaarheid van de financiering van de steunmaatregel met andere bepalingen van het Unierecht dan de mededingingsregels te onderzoeken, voor zover de financiering integraal deel uitmaakt van de steunmaatregel. Dit is het geval indien er tussen de heffing en de steun een bestemmingsverband bestaat in die zin dat de inkomsten uit de heffing dwingend gebruikt worden voor de financiering van de steun en het bedrag van de heffing direct van invloed is op het bedrag van de steun (5). Indien in een dergelijk geval de heffing in strijd is met andere bepalingen van het Verdrag, kan de Commissie de steunmaatregel, waartoe ook deze heffing behoort, niet verenigbaar met de interne markt verklaren (6).

               (20)

               In het kader van de aangemelde steunregeling geldt dat 30 % van de inkomsten uit de door videoaanbieders af te dragen heffing wordt gebruikt om de videofilmdistributie te financieren. Voor het overige staan er geen andere middelen ter financiering van dit soort steun ter beschikking. Daarmee ontstaat een samenhang tussen de financiële steun aan de videodistributie en de inkomsten uit de heffing op deze activiteiten, want de inkomsten uit de heffing vormen de enige bron van financiering voor de steun aan de videodistributie en zijn direct van invloed op de hoogte van de voor de steun beschikbare middelen. Bijgevolg is er een dwingend bestemmingsverband tussen de heffing en de steun en moet onderzocht worden of de maatregel ook in overeenstemming is met andere bepalingen van het Unierecht dan de mededingingsregels.

               (21)

               Derhalve moet worden onderzocht of de uitbreiding van de heffingsplicht tot „video on demand”-aanbieders buiten Duitsland verenigbaar is met artikel 110 VWEU, dat bepaalt dat de lidstaten op goederen uit andere lidstaten geen heffing mogen opleggen die ze niet heffen op vergelijkbare binnenlandse goederen. Voorts moet worden onderzocht of de heffing niet in strijd is met de bepalingen van Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad (7) betreffende de bevoegdheid ten aanzien van in andere lidstaten gevestigde „video on demand”-aanbieders.

         2.3.2.1.   Artikel 110 VWEU

               (22)

               Een heffing zou met artikel 110 onverenigbaar en daarom verboden zijn voor zover zij discriminerend is ten aanzien van het ingevoerde product, dat wil zeggen voor zover zij de op het betrokken nationale product drukkende belasting voor een belangrijk deel compenseert in vergelijking met het ingevoerde product (8).

               (23)

               Dienovereenkomstig kunnen parafiscale heffingen zoals de in het kader van de beschreven regeling geïnde heffing met artikel 110 VWEU onverenigbaar zijn indien via de regeling uitsluitend binnenlandse aanbieders gesteund worden of indien binnenlandse aanbieders meer gesteund worden dan concurrenten uit andere lidstaten. In een dergelijk geval mogen ingevoerde diensten niet met een heffing belast worden omdat dit anders in strijd zou zijn met de VWEU. Indien de ingevoerde diensten van aanbieders uit andere lidstaten die onderworpen zijn aan de heffingsplicht, daarentegen in het kader van de regeling op dezelfde wijze worden ondersteund als de diensten van binnenlandse aanbieders, is dit niet in strijd met artikel 110 VWEU.

               (24)

               Zelfs indien, zoals in het onderhavige geval, een regeling bepaalt dat buitenlandse aanbieders zonder discriminatie eveneens kunnen worden ondersteund, is dat alleen nog niet voldoende. Er moet bovendien worden uitgesloten dat in de praktijk door de steunvoorwaarden binnenlandse distributeurs structureel begunstigd worden.

               (25)

               De Commissie heeft Duitsland en alle belanghebbenden uitgenodigd om opmerkingen te maken en om relevante informatie met betrekking tot de verenigbaarheid van de regeling met artikel 110 VWEU te verstrekken.

         2.3.2.2.   Richtlijn 2010/13/EU

               (26)

               Door de aangemelde maatregel worden in andere lidstaten gevestigde aanbieders van „video on demand”-diensten onderworpen aan een heffing, waarvan het bedrag bepaald wordt door de omzet met dergelijke diensten op de Duitse markt. Dit roept de vraag op of Richtlijn 2010/13/EU van toepassing is op deze heffing.

               (27)

               Overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 2010/13/EU zorgen de lidstaten ervoor, voor zover haalbaar en met passende middelen, dat de audiovisuele mediadiensten op aanvraag die door onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van audiovisuele mediadiensten beschikbaar gesteld worden, de vervaardiging van Europese producties en de toegang tot deze producties bevorderen. Als voorbeelden van een dergelijke steun worden in artikel 13 een financiële bijdrage voor de vervaardiging van Europese producties en voor de verwerving van rechten op Europese producties evenals het bepalen van het aandeel en de prominente aanwezigheid van Europese producties in de catalogus van aanbieders van „on demand”-diensten genoemd. Overeenkomstig overweging 19 laat Richtlijn 2010/13/EU de bevoegdheid van de lidstaten en hun lagere overheden „tot regeling van de organisatie — met inbegrip van het stelsel van concessies, administratieve vergunningen of belastingen — en de financiering evenals de inhoud van de programma's” onverlet.

               (28)

               Opgemerkt dient te worden dat „on demand”-diensten op het tijdstip van inwerkingtreding van Richtlijn 2010/13/EU, wanneer de aanbieder geen statutaire zetel in de ontvangende lidstaat heeft, nog van ondergeschikt belang waren. Tot op heden is hun marktaandeel echter aanzienlijk toegenomen. De markt voor „video on demand”-diensten had in 2014 in de EU een waarde van 2,501 miljard EUR, hetgeen een stijging van 272 % ten opzichte van 2010 betekent. In Duitsland werd deze markt in 2014 geschat op 315,2 miljoen EUR, hetgeen overeenkomt met een stijging van 172 % ten opzichte van 2010 (9).

               (29)

               Indien de FFG als een maatregel ter uitvoering van artikel 13 van Richtlijn 2010/13/EU zou kunnen worden beschouwd, zou de uitoefening van de bevoegdheid door Duitsland ten aanzien van in andere lidstaten gevestigde „video on demand”-aanbieders in het licht van de bepalingen van de richtlijn inzake bevoegdheid moeten worden beoordeeld. Overeenkomstig artikel 2, lid 1, lid 2, onder a) en lid 3 van Richtlijn 2010/13/EU vallen — in overeenstemming met de in de richtlijn vastgelegde bijzondere bepalingen — de audiovisuele mediadiensten, die door de op het grondgebied van de lidstaten gevestigde aanbieders uitgezonden worden, onder hun bevoegdheid. Overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2010/13/EU „waarborgen [de lidstaten] de vrijheid van ontvangst en belemmeren niet de doorgifte op hun grondgebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten om redenen die binnen de door deze richtlijn gecoördineerde gebieden vallen.”

               (30)

               Indien Richtlijn 2010/13/EU van toepassing is, zou bijgevolg de lidstaat waar de aanbieder van mediadiensten is gevestigd, verantwoordelijk zijn voor de naleving van de regels die voor de audiovisuele mediadiensten, die onder haar bevoegdheid vallen, van toepassing zijn. Mogelijke redenen voor een afwijking van dit principe met betrekking tot audiovisuele mediadiensten op aanvraag worden in artikel 3, lid 4, onder a), van Richtlijn 2010/13/EU limitatief opgesomd.

               (31)

               Bijgevolg heeft de Commissie in haar inleidingsbesluit twijfels geuit over de verenigbaarheid met de interne markt van de aangemelde wijziging van de bestaande staatssteun FFG. Deze twijfels hadden met name betrekking op de verenigbaarheid van de steun voor de filmdistributie, die via een fonds wordt gefinancierd en die onder meer gevoed wordt uit heffingen op buiten Duitsland gevestigde „video on demand”-aanbieders, met Richtlijn 2010/13/EU.

         3.   OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

               (32)

               De Commissie heeft opmerkingen ontvangen van tien belanghebbenden, te weten de Duitse publieke omroepen ARD en ZDF, de Duitse Verband Privater Rundfunk und Telemedien e.V. (hierna „VPRT” genoemd), de European Digital Media (hierna „EDiMA” genoemd), de Verband Deutscher Kabelnetzbetreiber (hierna: „ANGA” genoemd), de publieke Filmfonds Mitteldeutsche Medienförderung GmbH (hierna „MDM” genoemd), de Spitzenorganisation der Deutschen Filmwirtschaft e.V. (hierna „SPIO” genoemd) als vertegenwoordiger van zijn leden op het gebied van filmproductie, filmtechniek en filmdistributie, de bioscoopexploitanten (AG Kino en HDF Kino) en de Allianz deutscher Produzenten (hierna „Produzentenallianz” genoemd). Een belanghebbende heeft verzocht zijn naam niet openbaar te maken.

         3.1.   Mogelijke schending van artikel 110 VWEU

               (33)

               Enerzijds vreest de belanghebbende wiens identiteit niet openbaar kan worden gemaakt (hierna „Onderneming X” genoemd), dat artikel 110 VWEU wordt geschonden. Ofschoon de regeling bepaalt dat buitenlandse aanbieders ook ondersteund kunnen worden op een niet-discriminerende wijze, zouden de financieringsvoorwaarden in de praktijk binnenlandse ondernemers structureel bevoordelen.

               (34)

               De regeling zou tot discriminatie leiden aangezien de leden van de commissie die over de toekenning van de steun beslist, in ieder geval op dit moment uitsluitend Duitse leden zijn. De toekenning van financiële steun zou discretionair zijn, zodat de fondsen naar alle waarschijnlijk Duitse ondernemingen ten goede zouden komen. Bovendien oppert Onderneming X dat buitenlandse aanbieders een groter aandeel van buitenlandse inhoud aanbieden, ook wanneer zij zich tot het Duitse publiek richten. Daar zij minder Duits filmaanbod hebben, komt ook een geringer aantal van hun films in aanmerking voor distributiesteun. Bovendien zouden buitenlandse „video on demand”-aanbieders een taalbarrière moeten overwinnen, omdat de desbetreffende bepalingen uitsluitend in de Duitse taal beschikbaar zijn en ook de aanvragen in het Duits ingediend moeten worden.

               (35)

               Onderneming X uit kritiek op het lage bedrag van de per film toegekende distributiesteun evenals op het in totaal geringe aandeel van de „video on demand”-distributie bij dit soort steun in vergelijking met de verkoop van video op DVD of Blu-Ray. Bovendien luidt de kritiek dat de heffing wordt geheven op de omzet die met alle films behaald is, ongeacht of ze als Duitse of Europese films voor distributiesteun in aanmerking zouden komen of niet. Bovendien zouden binnenlandse „video on demand”-aanbieders in mindere mate getroffen worden door de heffing, omdat een aantal van hen verticaal geïntegreerde „video on demand”-aanbieders en tv- of kabelexploitanten zijn, die ook profiteren van een productiesteun door het Duits filmfonds die gefinancierd zou kunnen zijn door bijdragen van „video on demand”-aanbieders.

               (36)

               ANGA, die ook „video on demand”-aanbieders in Duitsland vertegenwoordigt, ziet daarentegen een discriminatie van binnenlandse leveranciers, omdat zij een verplichte heffing moeten afdragen op hun binnenlands aanbod, terwijl buitenlandse concurrenten die met op maat gemaakte aanbiedingen voor dezelfde markt in concurrentie met hen zouden staan, alleen omdat ze in het buitenland hun statutaire zetel zouden hebben en over hun relevante omzet geen heffing zouden hoeven af te dragen. De SPIO, de VPRT de Produzentenallianz en de MDM gaan er bovendien van uit dat de heffing een einde zou maken aan discriminatie van binnenlandse aanbieders. Volgens de SPIO wordt het merendeel van de omzet met „video on demand”-diensten in Duitsland gegenereerd door 13 ondernemingen, waarvan er 6 in het buitenland gevestigd zijn. Hierbij is geen rekening gehouden met de recente lancering van een grote aanbieder van „video on demand”-diensten vanuit de Verenigde Staten die in Nederland gevestigd is. Vanuit het standpunt van de SPIO bezien zou de bepalende factor voor de inning van de heffing niet de min of meer willekeurige locatie van de aanbieder moeten zijn. In het digitale tijdperk heeft een aanbieder niet meer dan één vestiging in de interne markt nodig. Van grotere betekenis voor de heffing zou de vraag moeten zijn of de aanbieder filmlicenties voor de Duitse markt koopt die het hem mogelijk maken daar zaken te doen met eindverbruikers. De SPIO verwijst bovendien naar de door hen verzamelde gegevens, waaruit blijkt dat buitenlandse „video on demand”-aanbieders in hun aanbiedingen Duitse producties een zelfde prioriteit geven als binnenlandse aanbieders.

         3.2   Verenigbaarheid met Richtlijn 2010/13/EU

               (37)

               In het licht van Richtlijn 2010/13/EU zijn Onderneming X en EDiMA van mening dat de aangemelde regeling een maatregel is voor het verbeteren van de toegankelijkheid tot Europese producties in de zin van artikel 13, lid 1, van deze richtlijn en in strijd is met het land-van-oorsprong-beginsel.

               (38)

               De overige belanghebbenden steunden het Duitse voorstel en waren van mening dat de heffing niet in strijd is met artikel 13, lid 1, in samenhang met de artikelen 2 en 3 van Richtlijn 2010/13/EU.

         4.   OPMERKINGEN VAN DUITSLAND

               (39)

               Duitsland voert aan dat het over het algemeen in het belang van alle lidstaten is om te voorkomen dat ondernemingen de plaats van hun statutaire zetel in de eerste plaats op grond van belastingen of heffingen kiezen hetgeen leidt tot een verwrongen concurrentie in de filmsector met betrekking tot vestigingsplaatsen. Uitsluiting van „video on demand”-aanbieders die buiten Duitsland zijn gevestigd en zich op een Duitse klantenkring richten, zal een negatieve invloed hebben op de bevordering van Europese producten.

         4.1.   Mogelijke schending van artikel 110 VWEU

               (40)

               Duitsland herhaalt zijn overtuiging dat de voorgestelde heffing bij buitenlandse „video on demand”-aanbieders ook in de praktijk binnenlandse distributeurs niet begunstigt vergeleken met buitenlandse distributeurs. De bewering van Onderneming X dat de financiële middelen naar de Duitse ondernemingen zouden vloeien omdat het gunningsorgaan samengesteld is uit Duitsers, is volgens Duitsland niet houdbaar. Het criterium voor een financiering is niet de statutaire zetel van de aanvrager maar de culturele en creatieve kwaliteit van de audiovisuele producten die voor een distributiesteun in aanmerking komen. Duitsland erkent uitdrukkelijk dat de buitenlandse „video on demand”-aanbieders een aanzienlijk aantal van in aanmerking komende Duitse films aanbieden, en verwelkomt dit.

               (41)

               Het argument dat buitenlandse ondernemingen een groter aandeel films met buitenlandse inhoud zouden aanbieden en daarmee ook minder films die voor een distributiesteun in aanmerking zouden komen, is niet steekhoudend, hoewel de heffing op de totale omzet van alle films zou worden geheven. Ten eerste zou er geen onderscheid gemaakt worden tussen binnenlandse en buitenlandse aanbieders. Binnenlandse aanbieders met een aanbod aan films dat grotendeels niet in aanmerking komt voor steun, zouden zich in dezelfde situatie bevinden. Ten tweede stelt dit geen indirecte discriminatie voor omdat buitenlandse ondernemingen daadwerkelijk niet minder films zouden aanbieden die voor steun in aanmerking komen dan hun binnenlandse concurrenten, maar zelfs meer, zoals blijkt uit de gegevens van het Europees Waarnemingscentrum voor de audiovisuele sector die door de Commissie in haar mededeling over de Europese film in het digitale tijdperk (10) worden genoemd.

               (42)

               Duitsland wijst bovendien het argument af dat buitenlandse „video on demand”-aanbieders een taalbarrière moeten overwinnen. Uitsluitend aanbieders die hun aanbod actief in de Duitse taal op de Duitse markt aanbieden zouden onderworpen zijn aan de plicht tot betaling van de heffing; zij zouden toch al bekend moeten zijn met de desbetreffende wetgeving. Daarnaast biedt het fonds de aanbieders desgewenst ook informatie in het Engels.

               (43)

               Ten aanzien van het vermeende lage bedrag aan per film toegekende distributiesteun en het al met al geringe aandeel van distributie via „video on demand” bij dit soort steun, is Duitsland van mening dat de voorwaarden voor de toekenning van distributiesteun niet verschillen van die voor het verlenen van verschillende vormen van technische hulp. Kosten voor het creëren van de algemene technische infrastructuur voor het beschikbaar stellen van films op verschillende dragers zouden bijvoorbeeld in geen geval in aanmerking komen voor steun. De steun zou worden verleend voor een bepaalde voor steun in aanmerking komende productie.

               (44)

               Wat ten slotte het argument betreft dat de binnenlandse „video on demand”-aanbieders in mindere mate door de heffing getroffen zouden worden omdat een aantal van hen verticaal geïntegreerde „video on demand”-aanbieders en tv- of kabelexploitanten zouden zijn, maakt Duitsland duidelijk dat dit ten eerste slechts een of weinige aanbieders betreft en dat ten tweede bij dit argument over het hoofd wordt gezien dat de radiopoot van deze ondernemingen ook bijdragen aan het filmfonds moet betalen.

         4.2   Verenigbaarheid met richtlijn 2010/13/EU

               (45)

               Duitsland is van mening dat de voorgestelde heffing niet binnen de werkingssfeer van Richtlijn 2010/13/EU valt. Bijgevolg is dit dus niet in strijd met artikel 13, lid 1, in samenhang met de artikelen 2 en 3 van deze richtlijn. De heffing kan niet worden beschouwd als een regelgevingsmaatregel die van invloed is op mediadiensten, hun programma's en de distributie daarvan. Filmsteun zou op EU-niveau niet geharmoniseerd zijn. De inning van de heffing op de plaats van gebruik respectievelijk gebruikmaking van de mediadienst volgt ook de logica die bij de sinds 1 januari 2015 van kracht zijnde btw op diensten in de Unie ten grondslag ligt.

               (46)

               Gezien het snel groeiende marktaandeel van buitenlandse „video on demand”-aanbieders zou het voor de Duitse aanbieders een concurrentienadeel vormen indien zij een heffing zouden moeten blijven afdragen waaraan hun buitenlandse concurrenten op de nationale markt niet onderworpen zijn. Zo is bijvoorbeeld iTunes, die geen vestiging in Duitsland heeft, vandaag de dag reeds de grootste aanbieder van „video on demand”-diensten voor Duitse films.

         5.   BEOORDELING VAN DE STEUNMAATREGEL

   5.1.   Aanwezigheid van steun

               (47)

               Zoals uiteengezet in de overwegingen 13 tot en met 16 van dit besluit vormt de beschreven maatregel een staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, VWEU. De financiële steun ten gunste van de filmdistributie wordt uit staatsmiddelen verstrekt en geeft ondernemingen een economisch voordeel, en dat voordeel is selectief en kan de mededinging en de handel in de interne markt vervalsen of dreigen te vervalsen.

         5.2.   Verenigbaarheid van de gewijzigde steunmaatregel voor „video on demand”-diensten met artikel 107, lid 3, onder d), VWEU

               (48)

               Bij de voorgestelde maatregel — financiële steun voor „video on demand”-diensten zonder zetel of vestiging in Duitsland en heffen van een heffing bij aanbieders van dergelijke diensten — gaat het om een wijziging van de regeling, die door de Commissie voor de periode eindigend op 31 december 2016 was goedgekeurd. De criteria voor de beoordeling van staatssteun zijn sinds de laatste goedkeuring van de regeling niet gewijzigd.

               (49)

               Steun voor de distributie van films via „video on demand”-diensten als zodanig is reeds door de Commissie als verenigbaar met artikel 107, lid 3, onder d), VWEU, verklaard (11). Om die reden heeft zij reeds in het inleidingsbesluit bepaald dat de uitbreiding van de kring van mogelijke begunstigden tot niet in Duitsland gevestigde ondernemingen op zich geen negatieve gevolgen voor een verenigbaarheidsbeoordeling op grond van deze bepaling heeft.

         5.3.   Mogelijke schending van andere bepalingen van het Unierecht

   5.3.1.   Verenigbaarheid met artikel 110 VWEU

               (50)

               De nieuwe heffing is niet in strijd met artikel 110 VWEU. Buitenlandse „video on demand”-aanbieders kunnen ook in de praktijk op gelijke wijze een beroep doen op de steun. Zoals door Duitsland uiteengezet, voorziet de regeling in effectieve voorzorgsmaatregelen die buitenlandse „video on demand”-aanbieders de mogelijkheid bieden op dezelfde wijze een distributiesteun aan te vragen als hun Duitse concurrenten.

               (51)

               Buitenlandse ondernemingen kunnen zich evenzeer als de in Duitsland gevestigde ondernemingen over de mogelijkheid van steun informeren. In ieder geval ontvangen zij individueel informatie — wanneer zij bijdragen aan een fonds moeten afdragen — over de steunmiddelen die voor de distributie van films beschikbaar worden gesteld. Bovendien wordt de steun alleen op verzoek toegekend en worden aanvragen van buitenlandse ondernemingen op dezelfde manier behandeld als aanvragen van Duitse ondernemingen. Het selectieorgaan is verplicht om aanvragen uitsluitend op basis van de culturele kwaliteit van de films waarvoor steun wordt aangevraagd, te beoordelen. Derhalve is de vestiging van de distributeur niet een van de criteria die het selectieorgaan bij zijn beslissing mag betrekken.

               (52)

               Bovendien profiteren buitenlandse aanbieders van Duitse films ook indirect — net als hun Duitse concurrenten — van de steunmaatregelen voor de filmproductie in Duitsland. Met deze steun wordt een permanent aanbod van door Duitsland gesubsidieerde films gewaarborgd, die de buitenlandse aanbieders in hun aanbod kunnen opnemen. Dit wordt ook bevestigd door het feit dat het aandeel Duitse films in hun catalogi vergelijkbaar is met het aandeel in de catalogi van binnenlandse aanbieders.

               (53)

               Onderneming X heeft het argument aangevoerd dat binnenlandse aanbieders van „video on demand”-diensten in mindere mate door de heffing getroffen zouden worden omdat een aantal van hen verticaal geïntegreerde „video on demand”-aanbieders en tv- of kabelexploitanten zouden zijn, die ook aanspraak kunnen maken op productiesteun. Dit argument gaat voorbij aan het feit dat een dergelijk onderscheid tussen geïntegreerde en niet-geïntegreerde ondernemingen geen verband houdt met de vestigingsplaats. Ook de gevolgen voor de Duitse aanbieders van tv- en „video on demand”-diensten zouden verschillend zijn. Bovendien wordt over het hoofd gezien dat aanbieders van „video on demand”-diensten films produceren die voor steun in aanmerking komen.

         5.3.2   Verenigbaarheid met Richtlijn 2010/13/EU

               (54)

               De vraag rijst of de betreffende heffing, die gezien haar vorm wordt geheven op die diensten die aan een Duits publiek aangeboden worden, onder Richtlijn 2010/13/EU valt. De inkomsten uit de betreffende heffing vloeien naar een openbaar fonds (FFA), dat wordt gebruikt om verschillende culturele doelstellingen in de audiovisuele sector te steunen. 30 % van de geïnde heffing wordt gebruikt voor steun aan de filmdistributie via beelddragers of „video on demand”-diensten. De rest zal samen met de heffingen bij bioscoopexploitanten en omroeporganisaties via andere kanalen bijdragen aan de algemene steun aan de filmproductie en filmdistributie.

               (55)

               In artikel 13, lid 1 van Richtlijn 2010/13/EU zijn maatregelen in verband met de steun voor Europese producties door audiovisuele mediadiensten op aanvraag opgenomen en is bepaald dat de lidstaat die bevoegd is ten aanzien van de aanbieders van zulke diensten deze steun garandeert. Dit kan bijvoorbeeld via een financiële bijdrage van dergelijke diensten voor de vervaardiging van Europese producties gebeuren.

               (56)

               Het feit dat de heffing in kwestie ter financiering van een publieke instelling dient die onder meer tot taak heeft de vervaardiging en distributie van Europese producties te bevorderen, doet twijfelen of zij onder artikel 13, lid 1 van Richtlijn 2010/13/EU valt. In artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2010/13/EU wordt niet aangegeven of de steun van Europese producties, zonder deelname van andere partijen behalve de „on demand”-aanbieder zelf, moet worden gegeven.

               (57)

               Bovendien zou de inning van een heffing zoals de onderhavige op diensten uit een lidstaat die gericht zijn op de markt van een andere lidstaat de vraag oproepen of met deze heffing niet het in artikel 2, lid 2, onder a), van Richtlijn 2010/13/EU vastgelegde beginsel ter discussie wordt gesteld dat een aanbieder van mediadiensten onder de bevoegdheid valt van de lidstaat waar hij gevestigd is.

               (58)

               Er werd voorgesteld een wijziging door te voeren in Richtlijn 2010/13/EU om ervoor te zorgen dat de richtlijn op passende wijze rekening zou houden met de lineaire en niet-lineaire marktontwikkelingen in verband met audiovisuele mediadiensten. Het voorstel voor deze wijziging werd op 25 mei 2016 door de Commissie aangenomen (12). Daarin wordt duidelijk gemaakt dat de lidstaten het recht hebben om de onder hun bevoegdheid vallende aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag te verplichten financieel bij te dragen aan de vervaardiging van Europese producten. Met de voorgestelde wijziging van artikel 13 wordt met name nader bepaald dat de lidstaten het recht hebben aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag, die zich richten op kijkers op hun grondgebied maar in een andere lidstaat gevestigd zijn, te verplichten tot het afdragen van dergelijke bijdragen. In dit geval voorziet de voorgestelde wijziging erin dat de financiële bijdrage enkel gebaseerd is op de inkomsten die in de ontvangende lidstaat worden behaald. Indien de lidstaat waarin de aanbieder is gevestigd een financiële bijdrage oplegt, houdt deze lidstaat rekening met eventuele financiële verplichtingen die zijn opgelegd door de ontvangende lidstaten.

               (59)

               De Commissie beschouwt de voorgestelde tekst van artikel 13 van Richtlijn 2010/13/EU als een verduidelijking van hetgeen reeds in de context van de huidige richtlijn mogelijk was. Dit artikel is ook in zijn voor het doel van het onderhavige besluit toe te passen versie niet zo te verstaan dat de lidstaat waar de aanbieder gevestigd is, de exclusieve bevoegdheid krijgt de aanbieders van mediadiensten op aanvraag met een heffing te belasten om een bijdrage te leveren aan het vervaardigen van Europese producties, het verwerven van rechten op deze Europese producties of het vastleggen van het aandeel en/of het promoten van Europese producties in de programmabladen van de audiovisuele mediadiensten op aanvraag. Want de tekst van het artikel is noch categorisch noch volledig. Bovendien is het heffen van een heffing bij aanbieders van audiovisuele mediadiensten op aanvraag slechts een voorbeeld van mogelijke maatregelen die een lidstaat met bevoegdheid kan nemen.

               (60)

               Een interpretatie volgens welke het land-van-oorsprong-beginsel conform artikel 2, lid 1, van Richtlijn 2010/13/EU op een heffing van toepassing is als in het onderhavige geval, leidt tot situaties waarin aanbieders die op dezelfde markt actief zijn, onderworpen zijn aan verschillende verplichtingen. In feite zou een interpretatie volgens welke een lidstaat „video on demand”-aanbieders die zich specifiek op zijn publiek richten maar in een andere lidstaat gevestigd zijn, zou moeten vrijstellen van een bijdrage aan de steun voor Europese producties, leiden tot discriminatie van aanbieders die in de eerstgenoemde lidstaat zijn gevestigd en onderworpen zijn aan een heffing, terwijl beide aanbieders op dezelfde markt concurreren.

               (61)

               Bovendien was de omvang van de groei van het marktaandeel van de grensoverschrijdende beschikbaarstelling van „video on demand”-diensten en dienovereenkomstig het belang van hun bijdrage aan het filmfonds, zoals uiteengezet in overweging 28, op de datum van de inwerkingtreding van Richtlijn 2010/13/EU nog niet waarneembaar. De Commissie constateert met name dat de door Duitsland aangemelde maatregel om inkomsten met een heffing te belasten uitdrukkelijk beperkt is tot de in de ontvangende staat behaalde inkomsten die niet reeds in de lidstaat van vestiging onderworpen zijn aan een heffing.

               (62)

               Bijgevolg is de toelaatbaarheid van de heffing op bepaalde aanbieders van „video on demand”-diensten die hun diensten vanuit locaties buiten Duitsland leveren, met name niet door Richtlijn 2010/13/EU in twijfel getrokken.

         6.   CONCLUSIE

               (63)

               De Commissie concludeert derhalve dat de wijziging van de steunmaatregel FFG, die Duitsland voor de steun van de distributie van „video on demand”-diensten voornemens is uit te voeren, verenigbaar is met artikel 107, lid 3, onder d), en artikel 110 VWEU en ook niet in strijd is met Richtlijn 2010/13/EU,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De steunmaatregel die Duitsland met de Filmförderungsgesetz, zoals gewijzigd bij de zevende Wijzigingswet, voornemens is ten uitvoer te leggen, is in de zin van artikel 107, lid 3, onder d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie met de interne markt verenigbaar.
   De uitvoering van de maatregel is daarom toegestaan.
   Artikel 2
   Dit besluit is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland.

      Gedaan te Brussel, 1 september 2016.

            Voor de Commissie

         Margrethe VESTAGER

            Lid van de Commissie

      (1)  PB C 437 van 5.12.2014, blz. 57.

      (2)  Zie voetnoot 1.

      (3)  De heffing voor de videosector bedraagt 1,8 % bij een omzet van maximaal 30 miljoen EUR, 2,0 % bij een omzet tussen 30 en 60 miljoen EUR en 2,3 % bij een omzet van boven de 60 miljoen EUR.

      (4)  Besluit van de Commissie van 3 december 2013 in steunzaak SA.36753 — Duitsland, Filmförderungsgesetz, met verwijzing naar overweging 80-95 van de beslissing van de Commissie van 10 december 2008 in zaak N 477/2008 — Duitsland, Deutsches Filmförderungsgesetz.

      (5)  Arrest Régie Networks, C-333/07, EU:C:2008:764, randnummer 99; arrest van 11 juli 2014, DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie, T-533/10, Jurispr., rechtsmiddel aanhangig, EU:T:2014:629, randnummer 51, en arrest Telefónica de España et Telefónica Móviles España/Commissie, T-151/11, Jurispr., rechtsmiddel aanhangig, EU:T:2014:631, randnummer 101.

      (6)  Arrest DTS Distribuidora de Televisión Digital/Commissie, boven in voetnoot 5 vermeld, EU:T:2014:629, randnummer 50, en Telefónica de España et Telefónica Móviles España/Commissie, boven in voetnoot 5 vermeld, EU:T:2014:631, randnummer 100.

      (7)  Richtlijn 2010/13/EU van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2010 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten (richtlijn audiovisuele mediadiensten) (PB L 95 van 15.4.2010, blz. 1).

      (8)  Beschikking 2000/116/EG van de Commissie in zaak C 34/1997 betreffende de met parafiscale heffingen gefinancierde staatssteun die Nederland voornemens is te verlenen voor de promotie van siergewassen (PB L 34 van 9.2.2000, blz. 20), overweging 63.

      (9)  European Audiovisual Observatory — Trends in Video-on-Demand revenues, blz. 3-4, https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/news/study-data-and-information-costs-and-benefits-audiovisual-media-service-directive-avmsd.

      (10)  COM(2014) 272 final, blz. 4 en 5: „Wat de aanwezigheid van Europese films betreft, blijkt uit de beschikbare gegevens dat een wereldspeler (die in 26 landen van de EU actief is) in de grootste nationale winkels meer EU-kassuccessen en winnaars van Europese filmprijzen aanbiedt dan nationale aanbieders van VoD.”.

      (11)  Zie voetnoot 4.

      (12)  Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2010/13/EU betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake het aanbieden van audiovisuele mediadiensten in het licht van een veranderende marktsituatie (COM(2016) 287 final), http://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/HTML/?uri=CELEX:52016PC0287&from=NL.


               12.2.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               C 55/133

         P7_TA(2013)0197
   Verzoek om opheffing van de immuniteit van Spyros Danellis (II)
   Besluit van het Europees Parlement van 21 mei 2013 over het verzoek om opheffing van de immuniteit van Spyros Danellis (II) (2013/2028(IMM))
   (2016/C 055/25)

      Het Europees Parlement,

               —

               gezien het verzoek om opheffing van de immuniteit van Spyros Danellis, dat op 11 december 2012 werd ingediend door de plaatsvervangend officier van justitie van het hooggerechtshof van de Helleense Republiek (ref. 4825/2012) in verband met het vonnis van het administratieve hof van appel van Kreta van 9 en 16 oktober 2012 (ref. 1382/2012), en van de ontvangst waarvan op 6 februari 2013 ter plenaire vergadering kennis werd gegeven,

               —

               na Spyros Danellis te hebben gehoord, overeenkomstig artikel 7, lid 3, van zijn Reglement,

               —

               gezien artikel 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, artikel 6, lid 2, van de Akte van 20 september 1976 betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, en artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek,

               —

               gezien de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 12 mei 1964, 10 juli 1986, 15 en 21 oktober 2008, 19 maart 2010 en 6 september 2011 (1),

               —

               gezien artikel 6, lid 2, en artikel 7 van zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie juridische zaken (A7-0160/2013),

               A.

               overwegende dat de plaatsvervangend officier van justitie van het hooggerechtshof van de Helleense Republiek heeft verzocht om opheffing van de parlementaire immuniteit van een lid van het Europees Parlement, Spyros Danellis, in verband met mogelijke gerechtelijke stappen wegens een vermeende overtreding;

               B.

               overwegende dat overeenkomstig artikel 9 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, de leden, op hun eigen grondgebied, de immuniteiten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend, genieten;

               C.

               overwegende dat overeenkomstig artikel 62 van de grondwet van de Helleense Republiek leden van het parlement tijdens de parlementaire zittingsperiode niet kunnen worden vervolgd, gearresteerd, gevangen genomen of op andere wijze aan beperkingen worden onderworpen zonder voorafgaande toestemming van het parlement;

               D.

               overwegende dat Spyros Danellis ervan wordt beschuldigd een derde partij vals te hebben beschuldigd van een onrechtmatige daad met als bedoeling deze hiervoor te laten vervolgen, en valse verklaringen over een derde partij te hebben afgelegd die het aanzien en de reputatie van deze partij zouden kunnen schaden, terwijl hij wist dat deze verklaringen onjuist waren;

               E.

               overwegende dat deze vermeende valse verklaringen en beschuldigen betrekking hebben op de verkoop van de vruchten van olijfbomen en andere bomen die waren ontworteld op onteigend land door een contractant die openbare werken verrichtte in het kader van de bouw van een dam in de gemeente Chersonissos, in de provincie Heraklion, waarvan Spyros Danellis burgemeester was;

               F.

               overwegende dat het bij de vermeende handelingen niet gaat om een mening of stem uitgebracht in de uitoefening van het ambt van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 8 van protocol nr. 7 betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie;

               G.

               overwegende dat de beschuldiging duidelijk niet in verband staat met de positie van Spyros Danellis als lid van het Europees Parlement, maar met zijn voormalige positie als burgemeester van Chersonissos;

               H.

               overwegende dat er geen aanwijzingen bestaan die duiden op fumus persecutionis, in het bijzonder vanwege het feit dat Spyros Danellis in onderhavige zaak lang niet de enige verdachte is;

               1.

               besluit de immuniteit van Spyros Danellis op te heffen;

               2.

               verzoekt zijn Voorzitter dit besluit en het verslag van zijn bevoegde commissie onmiddellijk te doen toekomen aan de officier van justitie van het hooggerechtshof van de Helleense Republiek en aan Spyros Danellis.

      (1)  Arrest van 12 mei 1964 in zaak 101/63, Wagner/Fohrmann en Krier (Jurispr. 1964, blz. 407); arrest van 10 juli 1986 in zaak 149/85, Wybot/Faure e.a. (Jurispr. 1986, blz. 2391); arrest van 15 oktober 2008 in zaak T-345/05, Mote/Parlement (Jurispr. 2008, blz. II-2849); arrest van 21 oktober 2008 in gevoegde zaken C-200/07 en C-201/07, Marra/De Gregorio en Clemente (Jurispr. 2008, blz. I-7929); arrest van 19 maart 2010 in zaak T-42/06, Gollnisch/Parlement (Jurispr. 2010, blz. II-1135); arrest van 6 september 2011 in zaak C-163/10, Patriciello (Jurispr. 2011, blz. I-7565).


Avis juridique important

|

31979D0707

79/707/EEG: Besluit van de Commissie van 26 juli 1979 houdende benoeming van de adjunct-directeur van de Europese Stichting voor de verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden

Publicatieblad Nr. L 209 van 18/08/1979 blz. 0024 - 0024

++++BESLUIT VAN DE COMMISSIE  van 26 juli 1979  houdende benoeming van de adjunct-directeur van de Europese Stichting voor de verbetering van de levens - en arbeidsomstandigheden   ( 79/707/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Verordening ( EEG ) nr . 1365/75 van de Raad van 26 mei 1975 houdende oprichting van een Europese Stichting voor de verbetering van de levens - en arbeidsomstandigheden , inzonderheid op artikel 8 ( 1 ) ,  Overwegende dat er moet worden voorzien in de vervanging van de heer Giuseppe Querenghi , adjunct-directeur , die met ingang van 31 augustus 1978 ontslag heeft genomen ,  Gezien de door de raad van beheer van de Stichting ingediende kandidatenlijst ,  Overwegende dat de keuze moet vallen op de kandidaat die alle vereiste kwalificaties en bekwaamheden bezit ,  BESLUIT :  Enig artikel  De heer Bent Pedersen wordt benoemd tot adjunct-directeur van de Europese Stichting voor de verbetering van de levens - en arbeidsomstandigheden voor de periode van 1 september 1979 tot en met 31 augustus 1984 .  Gedaan te Brussel , 26 juli 1979 .  Voor de Commissie  Henk VREDELING  Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . L 139 van 30 . 5 . 1975 , blz . 1 .


title: 2005/639/EG: Besluit van de Raad van 18 juli 2005 inzake de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Kazachstan betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten

text:
               8.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 232/63

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 18 juli 2005
   inzake de sluiting van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek Kazachstan betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten
   (2005/639/EG)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 133 in samenhang met artikel 300, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds (1) is op 1 juli 1999 in werking getreden.

               (2)

               In artikel 17, lid 1, van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst is bepaald dat de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten wordt geregeld bij de bepalingen van titel III daarvan, met uitzondering van artikel 11, en overeenkomstig de bepalingen van een afzonderlijke overeenkomst betreffende kwantitatieve regelingen.

               (3)

               Voor de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten golden in de periode 2000-2004 diverse overeenkomsten tussen de partijen bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst. Het is derhalve passend een nieuwe overeenkomst te sluiten waarin rekening wordt gehouden met de ontwikkelingen in de betrekkingen tussen de partijen.

               (4)

               De overeenkomst dient te worden goedgekeurd,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   1.   De overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Republiek Kazachstan betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten wordt hierbij namens de Europese Gemeenschap goedgekeurd.
   2.   De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon of de personen aan te wijzen die bevoegd is of bevoegd zijn de overeenkomst te ondertekenen en daardoor de Gemeenschap te binden.

      Gedaan te Brussel, 18 juli 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. STRAW

      (1)  PB L 196 van 28.7.1999, blz. 3.
    ---documentbreak---

               8.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 232/64

         OVEREENKOMST
   tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Republiek Kazachstan betreffende de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten
   DE EUROPESE GEMEENSCHAP,
   enerzijds, en,
   DE REGERING VAN DE REPUBLIEK KAZACHSTAN
   anderzijds,
   de partijen bij deze overeenkomst,
   OVERWEGENDE dat de op
            23 januari 1995

            ondertekende partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst (hierna
            „

            PSO
            ”

            genoemd) tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, en de Republiek Kazachstan
             (1)

            op
            1 juli 1999

            in werking is getreden.
   OVERWEGENDE dat de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (hierna
            „

            de Gemeenschap
            ”

            genoemd) en de regering van de Republiek Kazachstan (hierna
            „

            Kazachstan
            ”

            genoemd) de ordelijke en billijke ontwikkeling van de handel in ijzer- en staalproducten tussen de Gemeenschap en Kazachstan wensen te bevorderen.
   OVERWEGENDE dat in artikel 17, lid 1, van de PSO is bepaald dat de handel in de ijzer- en staalproducten die onder het voormalige EGKS-Verdrag vallen, wordt geregeld bij de bepalingen van titel III van die overeenkomst, met uitzondering van artikel 11, en bij de bepalingen van een afzonderlijke overeenkomst. Deze Overeenkomst vormt een overeenkomst in de zin van artikel 17, lid 1, van de PSO.
   OVERWEGENDE dat voor de handel in deze ijzer- en staalproducten in de periode 2000-2004 een overeenkomst tussen de partijen bij de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst gold, die dient te worden vervangen door een nieuwe overeenkomst waarin rekening wordt gehouden met de ontwikkelingen in de betrekkingen tussen de partijen.
   OVERWEGENDE dat deze overeenkomst ten doel heeft een kader te verschaffen waarbinnen de kwantitatieve beperkingen op de handel in bepaalde ijzer- en staalproducten kunnen worden afgeschaft, mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan, en met name mits ten aanzien van de ijzer- en staalproducten die onder deze overeenkomst vallen passende concurrentievoorwaarden tot stand zijn gekomen.
   OVERWEGENDE dat deze overeenkomst moet worden aangevuld door samenwerking tussen de partijen met betrekking tot hun ijzer- en staalindustrie, onder meer inhoudende uitwisseling van relevante informatie in de contactgroep voor kolen- en staalkwesties, overeenkomstig artikel 17, lid 2, van de PSO,
   ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
   Artikel 1
   1.   Deze overeenkomst is van toepassing op de onder het voormalige EGKS-Verdrag vallende ijzer- en staalproducten.
   2.   Voor de handel in de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten kunnen kwantitatieve beperkingen gelden.
   3.   Voor de handel in niet in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten gelden geen kwantitatieve beperkingen.
   4.   Op ijzer- en staalproducten en aangelegenheden die niet onder deze overeenkomst vallen, zijn de desbetreffende bepalingen van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst van toepassing.
   Artikel 2
   1.   De partijen komen overeen voor de uitvoer van de in bijlage I genoemde producten uit Kazachstan naar de Gemeenschap voor elk kalenderjaar kwantitatieve beperkingen in te stellen en toe te passen, zoals weergegeven in bijlage II. Deze uitvoer wordt onderworpen aan een in protocol A nader omschreven systeem van dubbele controle.
   2.   De partijen uiten nogmaals hun vastbeslotenheid om tot volledige liberalisatie van de handel in de onder deze overeenkomst vallende ijzer- en staalproducten te komen, mits de overeengekomen passende concurrentievoorwaarden tot stand zijn gekomen.
   3.   De partijen mogen onderling geen kwantitatieve beperkingen, douanerechten of soortgelijke maatregelen instellen op de uitvoer van resten en afval, van gietijzer, van ijzer of van staal (schroot), vallende onder post 7204 van de gecombineerde nomenclatuur.
   4.   De partijen komen overeen dat de invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten van oorsprong uit Kazachstan van
            1 januari 2005

            tot de inwerkingtreding van de overeenkomst in mindering wordt gebracht op de kwantitatieve beperkingen die in bijlage II zijn vastgesteld.
   5.   Invoer die de in bijlage II vastgestelde hoeveelheden overschrijdt, is toegestaan wanneer de communautaire bedrijfstak niet kan voldoen aan de vraag binnen de Gemeenschap, waardoor voor een of meer van de in bijlage I genoemde producten een tekort ontstaat. Op verzoek van een van beide partijen vindt dan onverwijld overleg plaats teneinde op grond van objectieve bewijzen de omvang van het tekort vast te stellen. Op grond van de conclusies van dit overleg leidt de Gemeenschap haar interne procedures in om de hoeveelheden in bijlage II te verhogen.
   6.   Indien kandidaat-lidstaten van de Europese Unie tot de Europese Unie toetreden gedurende de looptijd van deze overeenkomst, zullen de partijen overwegen de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden te verhogen.
   7.   Iedere partij kan te allen tijde verzoeken om overleg over:

               —

               de hoogte van de kwantitatieve beperkingen in bijlage II, indien het klimaat ten aanzien van de producten die in bijlage I worden genoemd, aanzienlijk is verslechterd of verbeterd;

               —

               de mogelijkheid om ongebruikte hoeveelheden van niet volledig benutte productgroepen naar andere productgroepen over te boeken.

         Artikel 3
   1.   Bij de invoer van de in bijlage I genoemde ijzer- en staal producten om deze in het vrije verkeer van de Gemeenschap te brengen, dienen overeenkomstig de bepalingen van protocol A een door de bevoegde autoriteit afgegeven invoervergunning, gebaseerd op een door de autoriteiten van Kazachstan afgegeven uitvoervergunning, en een bewijs van oorsprong te worden overgelegd.
   2.   De invoer van de in bijlage I genoemde ijzer- en staalproducten in het douanegebied van de Gemeenschap is niet aan de in bijlage II vervatte kwantitatieve beperkingen onderworpen, indien wordt aangegeven dat deze producten bestemd zijn voor wederuitvoer uit de Gemeenschap in ongewijzigde staat of na be- of verwerking, overeenkomstig het in de Gemeenschap geldende stelsel van administratieve controle.
   3.   Overboeking van de hoeveelheden van in het eerste kalenderjaar niet benutte kwantitatieve maxima, als vastgesteld in bijlage II, naar de overeenkomstige kwantitatieve maxima voor het volgende kalenderjaar is toegestaan voor ten hoogste 10 % van het desbetreffende kwantitatieve maximum voor het jaar waarin dit niet werd benut. Kazachstan stelt de Gemeenschap uiterlijk op 31 maart van het volgende jaar in kennis van zijn voornemen om van deze bepaling gebruik te maken.
   4.   De kwantitatieve beperking voor een bepaalde productgroep kan in de loop van een kalenderjaar eenmaal met maximaal 10 % worden verhoogd of verlaagd, indien beide partijen daarmee instemmen. Aanpassingen van kwantitatieve beperkingen als gevolg van overboekingen gelden uitsluitend voor het lopende kalenderjaar. Bij aanvang van het volgende kalenderjaar gelden de kwantitatieve beperkingen zoals in bijlage II vermeld, behoudens het bepaalde in lid 3. Kazachstan stelt de Gemeenschap uiterlijk op 31 mei in kennis van zijn voornemen om van deze bepaling gebruik te maken.
   Artikel 4
   1.   Teneinde het systeem van dubbele controle zo doeltreffend mogelijk en de mogelijkheden voor misbruik en ontduiking zo gering mogelijk te maken,

               —

               verstrekken de autoriteiten van Kazachstan aan de autoriteiten van de Gemeenschap uiterlijk op de achtentwintigste dag van elke maand een overzicht van de in de voorgaande maand afgegeven uitvoervergunningen;

               —

               verstrekken de autoriteiten van de Gemeenschap aan de autoriteiten van Kazachstan uiterlijk op de achtentwintigste dag van elke maand een overzicht van de in de voorgaande maand afgegeven invoervergunningen.

         Indien uit deze overzichten een aanzienlijk verschil blijkt, eventuele tijdfactoren in aanmerking genomen, kan elke partij om overleg verzoeken, welk overleg onverwijld wordt geopend.
   2.   Onverminderd het bepaalde in lid 1 en met het doel de goede werking van deze overeenkomst te waarborgen, komen de partijen overeen alle noodzakelijke stappen te ondernemen om ontduiking, door overlading, routeverlegging, valse aangifte wat het land of de plaats van oorsprong betreft, vervalsing van documenten, valse aangifte wat hoeveelheden, omschrijving of indeling van goederen betreft, of op welke andere wijze ook, te voorkomen, te onderzoeken en daartegen alle noodzakelijke wettelijke en/of bestuursrechtelijke maatregelen te treffen. De partijen komen bijgevolg overeen de nodige wettelijke bepalingen en administratieve procedures vast te stellen om op doeltreffende wijze tegen een dergelijke ontduiking te kunnen optreden, onder meer door vaststelling van juridisch bindende sancties ten aanzien van de betrokken exporteurs en/of importeurs.
   3.   Is een partij op grond van beschikbare gegevens van oordeel dat de bepalingen van deze overeenkomst worden ontdoken, dan kan deze partij de andere partij om overleg verzoeken, welk overleg onverwijld dient te worden geopend.
   4.   In afwachting van de resultaten van het in lid 3 bedoelde overleg draagt Kazachstan, indien de Gemeenschap daarom verzoekt en wanneer voldoende bewijs wordt overgelegd, ervoor zorg dat aanpassingen van de kwantitatieve beperkingen die uit dat overleg kunnen voortvloeien, worden verricht voor het kalenderjaar waarin het verzoek om het in lid 3 bedoelde overleg is gedaan, of voor het daaropvolgende jaar, indien de maximale hoeveelheid voor dat kalenderjaar reeds is uitgeput.
   5.   Indien de partijen bij het in lid 3 bedoelde overleg geen wederzijds aanvaardbare oplossing kunnen vinden, heeft de Gemeenschap het recht, indien er voldoende bewijs is dat bij de invoer van onder deze overeenkomst vallende ijzer- en staalproducten van oorsprong uit Kazachstan de bepalingen van deze overeenkomst zijn ontdoken, de desbetreffende hoeveelheden van de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden af te boeken.
   6.   Indien de partijen in het in lid 3 bedoelde overleg geen wederzijds aanvaardbare oplossing hebben kunnen vinden, heeft de Gemeenschap het recht, indien er voldoende bewijs is dat valse aangifte is gedaan wat de hoeveelheden, de omschrijving of de indeling betreft, de invoer van de betrokken producten te weigeren.
   7.   De partijen komen overeen volledig samen te werken om alle uit ontduiking van deze overeenkomst voortvloeiende problemen te voorkomen en daarvoor een passende oplossing te vinden.
   Artikel 5
   1.   De in bijlage II vastgestelde maxima voor de invoer in de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten worden door de Gemeenschap niet in regionale quota uitgesplitst.
   2.   De partijen werken samen om plotselinge, schadeveroorzakende wijzigingen in de traditionele handelsstromen naar de Gemeenschap te voorkomen. Indien zich een plotselinge en schadeveroorzakende wijziging in de handelsstromen voordoet (wat ook regionale concentratie of het verloren gaan van traditionele aanvoerbronnen inhoudt), heeft de Gemeenschap het recht om overleg te verzoeken om een bevredigende oplossing voor het probleem te vinden. Dit overleg wordt onverwijld gevoerd.
   3.   Kazachstan streeft ernaar te bewerkstelligen dat de uitvoer naar de Gemeenschap van de in bijlage I vermelde ijzer- en staalproducten zo gelijkmatig mogelijk over het jaar wordt gespreid. Indien zich een plotselinge en schadeveroorzakende toename van de invoer voordoet, kan de Gemeenschap om overleg verzoeken om een bevredigende oplossing voor het probleem te vinden. Dit overleg wordt onverwijld gevoerd.
   4.   Naast de in lid 3 bedoelde verplichting kan elke partij, zodra door de autoriteiten van Kazachstan voor 90 % van de maximale hoeveelheid voor het betrokken kalenderjaar vergunningen zijn afgegeven, om overleg over de kwantitatieve beperkingen voor dat jaar verzoeken. Dit overleg wordt onverwijld gevoerd. In afwachting van de resultaten van dit overleg kunnen de autoriteiten van Kazachstan de afgifte van uitvoervergunningen voor de onder deze overeenkomst vallende producten voortzetten, mits de in bijlage II bepaalde hoeveelheden niet worden overschreden.
   Artikel 6
   1.   Indien een onder deze overeenkomst vallend product onder zodanige voorwaarden uit Kazachstan in de Gemeenschap wordt ingevoerd dat de communautaire producenten van soortgelijke producten aanmerkelijke schade lijden of dreigen te lijden, verstrekt de Gemeenschap Kazachstan alle relevante informatie met het oog op het vinden van een voor beide partijen aanvaardbare oplossing. De partijen openen onverwijld overleg.
   2.   Indien het in lid 1 bedoelde overleg niet binnen dertig dagen na het verzoek van de Gemeenschap om overleg tot overeenstemming leidt, kan de Gemeenschap haar recht benutten om vrijwaringsmaatregelen te nemen op grond van de bepalingen van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst.
   3.   Onverminderd het bepaalde in deze overeenkomst zijn de bepalingen van artikel 13, lid 6, van de partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst van toepassing.
   Artikel 7
   1.   De onder deze overeenkomst vallende producten worden ingedeeld op basis van de tarief- en statistieknomenclatuur van de Gemeenschap, hierna
            „

            gecombineerde nomenclatuur
            ”

            of afgekort
            „

            GN
            ”

            genoemd, en van de wijzigingen daarop. Wijzigingen in de gecombineerde nomenclatuur met betrekking tot onder deze overeenkomst vallende producten, overeenkomstig de procedures die in de Gemeenschap van toepassing zijn, of besluiten in verband met de indeling van goederen, mogen geen verlaging van de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden tot gevolg hebben.
   2.   De oorsprong van de producten waarop deze overeenkomst betrekking heeft, wordt vastgesteld overeenkomstig de in de Gemeenschap geldende regels. Wijzigingen in deze oorsprongsregels worden Kazachstan ter kennis gebracht en mogen geen verlaging van de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden tot gevolg hebben. De procedures voor de controle van de oorsprong van de hierboven bedoelde producten zijn in protocol A omschreven.
   Artikel 8
   1.   Onverminderd de periodieke uitwisseling van gegevens over uitvoer- en invoervergunningen overeenkomstig artikel 4, lid 1, komen de partijen overeen over de in bijlage I genoemde producten met gepaste tussenpozen volledige statistische informatie uit te wisselen, rekening houdende met de kortste termijn waarbinnen de betrokken informatie wordt verwerkt. Deze informatie bestrijkt de overeenkomstig artikel 3 afgegeven uitvoer- en invoervergunningen en de invoer- en uitvoerstatistieken voor de betrokken producten.
   2.   In geval van significante verschillen in de uitgewisselde informatie kan elke partij om overleg verzoeken.
   Artikel 9
   1.   Onverminderd het in de voorgaande artikelen bepaalde betreffende overleg waarin met betrekking tot bijzondere omstandigheden is voorzien, wordt op verzoek van een partij overleg gepleegd over problemen die uit de toepassing van deze overeenkomst voortvloeien. Dit overleg geschiedt in een geest van samenwerking en wordt geleid door de wens om voor de meningsverschillen van de partijen een compromis te vinden.
   2.   Waar in deze overeenkomst is bepaald dat het overleg onverwijld dient te worden gevoerd, wenden de partijen alle redelijke middelen aan om dat doel te bereiken.
   3.   Voor elk ander overleg gelden de volgende bepalingen:

               —

               van elk verzoek om overleg wordt de andere partij schriftelijk kennis gegeven,

               —

               indien nodig wordt het verzoek binnen een redelijke termijn gevolgd door een rapport waarin de redenen voor het overleg worden uiteengezet,

               —

               met het overleg wordt binnen één maand na de datum van het verzoek aangevangen;

               —

               het overleg dient binnen één maand nadat de besprekingen een aanvang hebben genomen tot een wederzijds aanvaardbare oplossing te hebben geleid, tenzij deze termijn in onderling overleg tussen de partijen wordt verlengd.

         4.   De partijen kunnen overeenkomen specifiek aanvullend overleg te voeren.
   Artikel 10
   Beide partijen streven naar volledige liberalisering van de handel in ijzer- en staalproducten en erkennen dat verenigbaarheid van de voor iedere partij geldende bepalingen inzake mededinging, overheidssteun en milieu een belangrijke voorwaarde is voor het stimuleren van hun onderlinge handelsverkeer. Hiertoe verleent de Commissie op verzoek van Kazachstan technische bijstand om het land te helpen bij de vaststelling en tenuitvoerlegging van wettelijke bepalingen die verenigbaar zijn met de bepalingen die door de Gemeenschap zijn vastgesteld en worden toegepast. Voor de verlening van deze bijstand worden door de partijen projecten overeengekomen, waarbij onder meer de doelstellingen en methoden en het tijdschema duidelijk worden vastgesteld.
   Artikel 11
   1.   Deze overeenkomst treedt in werking op de datum waarop zij wordt ondertekend. Zij is van toepassing tot en met
            31 december 2006

            , tenzij zij wordt opgezegd of beëindigd overeenkomstig het bepaalde in lid 3 of lid 4.
   2.   Elk van beide partijen kan te allen tijde wijzigingen in deze overeenkomst voorstellen, die op verzoek van een partij onderwerp van overleg vormen.
   3.   Elk van beide partijen kan de overeenkomst opzeggen met inachtneming van een opzegtermijn van ten minste zes maanden. In geval van opzegging verstrijkt de overeenkomst aan het einde van de opzegtermijn, en worden de in bijlage II vastgestelde kwantitatieve maxima die in de Gemeenschap van toepassing zijn pro rata verlaagd tot de datum waarop de opzegging ingaat, tenzij de partijen anders besluiten.
   4.   Indien Kazachstan tijdens de looptijd van deze overeenkomst toetreedt tot de Wereldhandelsorganisatie, wordt de overeenkomst op de toetredingsdatum beëindigd.
   5.   De Gemeenschap behoudt zich te allen tijde het recht voor alle passende maatregelen te nemen, hetgeen onder meer inhoudt dat, indien de partijen bij het in eerdere artikelen bedoelde overleg geen wederzijds bevredigende oplossing kunnen vinden of indien deze overeenkomst door een van de partijen wordt opgezegd, ten aanzien van de uitvoer uit Kazachstan van de in bijlage I vermelde producten opnieuw een systeem van autonome contingenten kan worden ingesteld.
   6.   De aan deze overeenkomst gehechte bijlagen en protocol A vormen daarvan een integrerend bestanddeel.
   Artikel 12
   Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Kazachstaanse, de Letse, de Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese, de Sloveense, de Slowaakse, de Spaanse, de Tsjechische, de Zweedse en de Russische taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.

      Hecho en Bruselas, el diecinueve de julio del dos mil cinco.
      V Bruselu dne devatenáctého července dva tisíce pět.
      Udfærdiget i Bruxelles den nittende juli to tusind og fem.
      Geschehen zu Brüssel am neunzehnten Juli zweitausendfünf.
      Kahe tuhande viienda aasta juulikuu üheksateistkümnendal päeval Brüsselis.
      Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δεκαεννέα Ιουλίου δύο χιλιάδες πέντε.
      Done at Brussels on the nineteenth day of July in the year two thousand and five.
      Fait à Bruxelles, le dix-neuf juillet deux mille cinq.
      Fatto a Bruxelles, addi' diciannove luglio duemilacinque.
      Briselē, divtūkstoš piektā gada deviņpadsmitajā jūlijā.
      Priimta du tūkstančiai penktų metų liepos devynioliktą dieną Briuselyje.
      Kelt Brüsszelben, a kettőezer ötödik év július tizenkilencedik napján.
      Magħmul fi Brussel, fid-dsatax jum ta' Lulju tas-sena elfejn u ħamsa.
      Gedaan te Brussel, de negentiende juli tweeduizend vijf.
      Sporządzono w Brukseli dnia dziewiętnastego lipca roku dwutysięcznego piątego.
      Feito em Bruxelas, em dezanove de Julho de dois mil e cinco.
      V Bruslju, devetnajstega julija leta dva tisoč pet.
      V Bruseli dňa devätnásteho júla dvetisícpäť.
      Tehty Brysselissä yhdeksäntenätoista päivänä heinäkuuta vuonna kaksituhattaviisi.
      Som skedde i Bryssel den nittonde juli tjugohundrafem.

      Совершено в городе Брюсселе девятнадцатого іюля две тысячі пятого года.

         Por la Comunidad Europea
         Za Evropské společenství
         For Det Europæiske Fællesskab
         Für die Europäische Gemeinschaft
         Euroopa Ühenduse nimel
         Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
         For the European Community
         Pour la Communauté européenne
         Per la Comunità europea
         Eiropas Kopienas vārdā
         Europos bendrijos vardu
         az Európai Közösség részéről
         Għall-Komunità Ewropea
         Voor de Europese Gemeenschap
         W imieniu Wspólnoty Europejskiej
         Pela Comunidade Europeia
         Za Európske spoločenstvo
         Za Evropsko skupnost
         Euroopan yhteisön puolesta
         På Europeiska gemenskapens vägnar

         За Европейское сообщество

         Por el Gobierno de la República de Kazajstán
         Za vládu Republiky Kazachstán
         For regeringen for Republikken Kasakhstan
         Im Namen der Regierung der Republik Kasachstan
         Kasahstani Vabariigi valitsuse nimel
         Για την κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Καζακστάν
         For the Government of the Republic of Kazakhstan
         Pour le gouvernement de la République du Kazakhstan
         Per il governo della Repubblica del Kazakstan
         Kazahstānas Republikas valdības vārdā
         Kazachstano Respublikos Vyriausybės vardu
         a Kazah Köztársaság Kormánya részéről
         Għall-Gvern tar-Repubblika tal-Kazakastan
         Voor de regering van de Republiek Kazachstan
         W imieniu rządu Republiki Kazachstanu
         Pelo Governo da República do Cazaquistão
         Za vládu Kazašskej republiky
         Za Vlado Republike Kazahstan
         Kazakstanin tasavallan hallituksen puolesta
         På Republiken Kazakstans regerings vägnar

         За Правительство Республікі Казахстан

      (1)  PB L 196 van 28.7.1999, blz. 3

               .
   BIJLAGE I
   SA Gewalste platte producten
   SA1. Coils

               7208100000

               7208250000

               7208260000

               7208270000

               7208360000

               7208370010

               7208370090

               7208380010

               7208380090

               7208390010

               7208390090

               7211140010

               7211190010

               7219110000

               7219121000

               7219129000

               7219131000

               7219139000

               7219141000

               7219149000

               7225200010

               7225301000

               7225309000

         SA2. Zware plaat

               7208400010

               7208512010

               7208512091

               7208512093

               7208512097

               7208512098

               7208519110

               7208519190

               7208519810

               7208519891

               7208519899

               7208529110

               7208529190

               7208521000

               7208529900

               7208531000

               7211130000

         SA3. Andere gewalste platte producten

               7208400090

               7208539000

               7208540000

               7208900010

               7209150000

               7209161000

               7209169000

               7209171000

               7209179000

               7209181000

               7209189100

               7209189900

               7209250000

               7209261000

               7209269000

               7209271000

               7209279000

               7209281000

               7209289000

               7209900010

               7210110010

               7210122010

               7210128010

               7210200010

               7210300010

               7210410010

               7210490010

               7210500010

               7210610010

               7210690010

               7210701010

               7210708010

               7210903010

               7210904010

               7210908091

               7211140090

               7211190090

               7211232010

               7211233010

               7211233091

               7211238010

               7211238091

               7211290010

               7211900011

               7212101000

               7212109011

               7212200011

               7212300011

               7212402010

               7212402091

               7212408011

               7212502011

               7212503011

               7212504011

               7212506111

               7212506911

               7212509013

               7212600011

               7212600091

               7219211000

               7219219000

               7219221000

               7219229000

               7219230000

               7219240000

               7219310000

               7219321000

               7219329000

               7219331000

               7219339000

               7219341000

               7219349000

               7219351000

               7219359000

               7225401290

               7225409000

         BIJLAGE II
   KWANTITATIEVE BEPERKINGEN

               (t)

               Producten

               2005

               2006

               SA Platte producten

               SA1. Coils

               85 000

               87 125

               SA2. Zware plaat

               0

               0

               SA3. Andere platte producten

               115 000

               117 875

         PROCES-VERBAAL VAN OVEREENKOMST
   In het kader van deze overeenkomst komen de partijen het volgende overeen:

               —

               ten behoeve van de in artikel 4, lid 1, bedoelde uitwisseling van informatie betreffende uitvoervergunningen en invoervergunningen verstrekken de partijen de desbetreffende gegevens zowel voor de betrokken lidstaten als voor de Gemeenschap in haar geheel;

               —

               in afwachting van het bevredigende resultaat van het in artikel 5, lid 2, bedoelde overleg, verleent Kazachstan op verzoek van de Gemeenschap medewerking door geen uitvoervergunningen af te geven die de uit plotselinge, schadeveroorzakende wijzigingen in de traditionele handelsstromen voortvloeiende problemen zouden verergeren; en tevens

               —

               Kazachstan houdt rekening met het gevoelige karakter van kleine regionale markten in de Gemeenschap, zowel wat de traditionele bevoorradingsbehoefte van die markten als wat het vermijden van regionale concentraties betreft.

         PROTOCOL A
   TITEL I
   INDELING
   Artikel 1
   1.   De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap stellen Kazachstan in kennis van alle wijzigingen in de gecombineerde nomenclatuur (GN) die betrekking hebben op de onder deze overeenkomst vallende producten, voordat deze wijzigingen in de Gemeenschap in werking treden.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap verbinden zich ertoe de bevoegde autoriteiten van Kazachstan kennis te geven van alle besluiten in verband met de indeling van de onder deze overeenkomst vallende producten, uiterlijk een maand nadat deze zijn vastgesteld.
   Deze kennisgeving omvat:

               a)

               een omschrijving van de betrokken producten;

               b)

               de desbetreffende GN-codes;

               c)

               de redenen die tot het besluit hebben geleid.

         3.   Wanneer een indelingsbesluit leidt tot wijziging van de indeling van een onder de overeenkomst vallend product, wordt dit besluit niet eerder dan 30 dagen na de datum van de kennisgeving hiervan door de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap van kracht. Producten die vóór de datum van het van kracht worden van het besluit zijn verzonden, worden volgens de voorheen geldende indelingsregeling ingedeeld, op voorwaarde dat zij binnen 60 dagen na die datum ten invoer in de Gemeenschap worden aangegeven.
   4.   Indien een indelingsbesluit van de Gemeenschap waarbij de indeling van een onder de overeenkomst vallend product wordt gewijzigd, consequenties heeft voor een categorie waarop kwantitatieve beperkingen van toepassing zijn, komen de partijen overeen overleg te plegen overeenkomstig de in artikel 9, lid 3, van de overeenkomst omschreven procedures, teneinde aan de uit artikel 7, lid 1, van de overeenkomst voortvloeiende verplichting te voldoen.
   5.   Indien de bevoegde autoriteiten van Kazachstan en die van de Gemeenschap op de plaats van binnenkomst in de Gemeenschap van mening verschillen over de indeling van onder de overeenkomst vallende producten, worden deze voorlopig ingedeeld op basis van de door de Gemeenschap verstrekte gegevens, totdat bij het overeenkomstig artikel 9 van de overeenkomst gevoerde overleg overeenstemming is bereikt over de definitieve indeling van de betrokken producten.
   TITEL II
   OORSPRONG
   Artikel 2
   1.   Producten die overeenkomstig de geldende communautaire regelgeving van oorsprong uit Kazachstan zijn en die met toepassing van de bij deze overeenkomst vastgestelde regelingen naar de Gemeenschap worden uitgevoerd, dienen vergezeld te gaan van een certificaat van oorsprong uit Kazachstan dat aan het in de bijlage bij dit protocol opgenomen model beantwoordt.
   2.   Het certificaat van oorsprong wordt door de Kazachstaanse organisaties die hiertoe krachtens de wetgeving van Kazachstan gemachtigd zijn, gecertificeerd als betrekking hebbend op producten die als van oorsprong uit Kazachstan kunnen worden beschouwd.
   Artikel 3
   Het certificaat van oorsprong wordt uitsluitend afgegeven op schriftelijk verzoek van de exporteur of, onder diens verantwoordelijkheid, van zijn gevolmachtigde vertegenwoordiger. De Kazachstaanse organisaties die hiertoe volgens de wetgeving van Kazachstan gemachtigd zijn, dragen ervoor zorg dat het certificaat van oorsprong correct wordt ingevuld. Zij kunnen te dien einde alle bewijsstukken opvragen of alle controles verrichten die zij dienstig achten.
   Artikel 4
   Geringe verschillen tussen de op het certificaat van oorsprong vermelde gegevens en die welke in de voor het vervullen van de invoerformaliteiten bij het douanekantoor overgelegde documenten voorkomen, zijn niet zonder meer grond om aan de juistheid van de in het certificaat vermelde gegevens te twijfelen.
   TITEL III
   SYSTEEM VAN DUBBELE CONTROLE VOOR AAN KWANTITATIEVE BEPERKINGEN ONDERWORPEN PRODUCTEN
   AFDELING I
   Uitvoer
   Artikel 5
   De bevoegde overheidsinstanties van Kazachstan geven een uitvoervergunning af voor alle uit Kazachstan verzonden ijzer- en staalproducten die onder de overeenkomst vallen, totdat de in bijlage II bij de overeenkomst vastgestelde maximale hoeveelheden zijn bereikt.
   Artikel 6
   1.   De uitvoervergunning dient te beantwoorden aan het in de bijlage bij dit protocol opgenomen model en is geldig voor de uitvoer naar het gehele douanegebied van de Gemeenschap.
   2.   De uitvoervergunning vermeldt onder meer dat de hoeveelheid van het betrokken product is afgeboekt van de maximale hoeveelheid die in bijlage II bij de overeenkomst voor het betrokken product is vastgesteld.
   Artikel 7
   De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap worden onverwijld van intrekking of wijziging van een reeds afgegeven uitvoervergunning in kennis gesteld.
   Artikel 8
   1.   De uitvoer wordt afgeboekt van de maximale hoeveelheden van het jaar waarin de goederen zijn verzonden, ook indien de uitvoervergunning na de verzending wordt afgegeven.
   2.   Voor de toepassing van lid 1 worden de goederen geacht te zijn verzonden op de datum waarop zij zijn geladen op het vervoermiddel waarmee zij zijn uitgevoerd.
   Artikel 9
   Voor de toepassing van artikel 11 dienen uitvoervergunningen te worden overgelegd uiterlijk op 31 maart van het jaar volgende op het jaar waarin de goederen waarop de vergunning betrekking heeft, zijn verzonden.
   DEEL II
   Invoer
   Artikel 10
   Bij het in het vrije verkeer brengen in de Gemeenschap van aan kwantitatieve beperkingen onderworpen ijzer- en staalproducten dient een invoervergunning te worden overgelegd.
   Artikel 11
   1.   De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap geven de in artikel 10 bedoelde invoervergunning af binnen tien werkdagen nadat de importeur het origineel van de overeenkomstige uitvoervergunning heeft overgelegd.
   2.   De invoervergunningen zijn vanaf de datum van afgifte vier maanden geldig voor invoer in het gehele douanegebied van de Gemeenschap.
   3.   De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap annuleren een reeds afgegeven invoervergunning indien de overeenkomstige uitvoervergunning wordt ingetrokken. Indien de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap van de intrekking of van de annulering van de uitvoervergunning in kennis worden gesteld, wanneer de goederen reeds in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht, worden de betrokken hoeveelheden evenwel op de voor dat product vastgestelde maximale hoeveelheid afgeboekt.
   Artikel 12
   Stellen de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap vast dat de totale hoeveelheid waarvoor de bevoegde autoriteiten in Kazachstan uitvoervergunningen hebben afgegeven de in bijlage II bij de overeenkomst vastgestelde maxima overschrijdt, dan schorten de autoriteiten van de Gemeenschap de afgifte van invoervergunningen op voor de producten waarvoor de betrokken maximale hoeveelheid geldt. De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap stellen de autoriteiten van Kazachstan hiervan onverwijld in kennis, en het in artikel 9, lid 2, van de overeenkomst bedoelde overleg wordt onverwijld ingeleid.
   TITEL IV
   VORM EN WIJZE VAN OVERLEGGING VAN UITVOERVERGUNNINGEN EN VAN CERTIFICATEN VAN OORSPRONG EN ALGEMENE BEPALINGEN BETREFFENDE DE UITVOER NAAR DE GEMEENSCHAP
   Artikel 13
   1.   De uitvoervergunning en het certificaat van oorsprong mogen kopieën bevatten, wanneer deze duidelijk als zodanig zijn aangeduid. Zij worden in het Engels gesteld. Indien zij met de hand worden ingevuld, geschiedt dit met inkt en in blokletters.
   Het formaat van deze documenten is 210 × 297 mm. Het te gebruiken papier is wit, zo gelijmd dat het goed te beschrijven is en met een gewicht van ten minste 25 g/m2. Indien de documenten uit verscheidene exemplaren bestaan, heeft alleen het bovenste blad, dat het origineel is, een geguillocheerde onderdruk. Daarop dient duidelijk het woord „original” en op de andere exemplaren het woord „copy” te worden vermeld. Slechts het origineel wordt door de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap als geldig erkend voor de uitvoer naar de Gemeenschap overeenkomstig de bepalingen van de overeenkomst.
   2.   Elk document is ter identificatie van een al dan niet voorgedrukt gestandaardiseerd volgnummer voorzien.
   Dit volgnummer is als volgt samengesteld:

               —

               twee letters ter aanduiding van het land van uitvoer:

                           KZ

                           =

                           Kazachstan;

               —

               twee letters om het land van inklaring aan te geven, namelijk:

                           BE

                           =

                           België

                           CZ

                           =

                           Tsjechië

                           DK

                           =

                           Denemarken

                           DE

                           =

                           Duitsland

                           EE

                           =

                           Estland

                           EL

                           =

                           Griekenland

                           ES

                           =

                           Spanje

                           FR

                           =

                           Frankrijk

                           IE

                           =

                           Ierland

                           IT

                           =

                           Italië

                           CY

                           =

                           Cyprus

                           LV

                           =

                           Letland

                           LT

                           =

                           Litouwen

                           LU

                           =

                           Luxemburg

                           HU

                           =

                           Hongarije

                           MT

                           =

                           Malta

                           NL

                           =

                           Nederland

                           AT

                           =

                           Oostenrijk

                           PL

                           =

                           Polen

                           PT

                           =

                           Portugal

                           SI

                           =

                           Slovenië

                           SK

                           =

                           Slowakije

                           FI

                           =

                           Finland

                           SE

                           =

                           Zweden

                           GB

                           =

                           Verenigd Koninkrijk;

               —

               een getal van één cijfer dat het betrokken jaar aangeeft en dat met het laatste cijfer van het betrokken jaar overeenkomt, bijvoorbeeld „5” voor 2005;

               —

               een getal van twee cijfers uit de reeks van 01 tot en met 99 dat het kantoor van afgifte in het land van uitvoer aangeeft;

               —

               een volgnummer van vijf cijfers uit de reeks van 00001 tot 99999 dat aan de beoogde lidstaat van inklaring wordt toegekend.

         Artikel 14
   De uitvoervergunning en het certificaat van oorsprong mogen worden afgegeven na de verzending van de producten waarop zij betrekking hebben. In dergelijke gevallen wordt op die documenten de vermelding „issued retrospectively” aangebracht.
   Artikel 15
   1.   Bij diefstal, verlies of vernietiging van een uitvoervergunning of een certificaat van oorsprong kan de exporteur bij de overheidsdiensten van Kazachstan die voor de afgifte van vergunningen bevoegd zijn, respectievelijk bij de Kazachstaanse organisaties die bij de wet van Kazachstan gemachtigd zijn certificaten van oorsprong af te geven, een duplicaat aanvragen, dat wordt opgesteld aan de hand van de exportdocumenten waarover de exporteur beschikt. Op het aldus afgegeven duplicaat van dit certificaat of van die vergunning wordt de vermelding „duplicate” aangebracht.
   2.   Het duplicaat draagt de datum van de originele uitvoervergunning, respectievelijk van het originele certificaat van oorsprong.
   TITEL V
   ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING
   Artikel 16
   De partijen werken nauw samen bij de tenuitvoerlegging van dit protocol. Te dien einde dragen de partijen ervoor zorg dat contacten en gedachtewisselingen, ook over technische aangelegenheden, kunnen plaatsvinden.
   Artikel 17
   Met het oog op de correcte toepassing van dit protocol verlenen de partijen elkaar bijstand bij de controle op de echtheid en de juistheid van de overeenkomstig dit protocol afgegeven uitvoervergunningen, certificaten van oorsprong en verklaringen.
   Artikel 18
   Kazachstan doet de Gemeenschap (Commissie) de namen en adressen toekomen van de bevoegde Kazachstaanse autoriteiten die gemachtigd zijn tot afgifte en controle van uitvoervergunningen en van certificaten van oorsprong, alsmede specimina van de stempels en handtekeningen die door deze autoriteiten worden gebruikt. Kazachstan stelt de Gemeenschap (Commissie) van elke wijziging van deze gegevens in kennis.
   Artikel 19
   1.   De certificaten van oorsprong en de uitvoervergunningen worden achteraf gecontroleerd door middel van steekproeven of wanneer de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap een redelijke grond hebben om te twijfelen aan de echtheid van het certificaat of de vergunning of aan de juistheid van de daarop vermelde gegevens inzake de werkelijke oorsprong van de betrokken producten.
   2.   In dergelijke gevallen zenden de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap het certificaat van oorsprong of de uitvoervergunning, of een kopie daarvan, aan de bevoegde autoriteiten van Kazachstan terug, onder opgave in voorkomend geval van de redenen ten aanzien van vorm of inhoud die een onderzoek rechtvaardigen. Indien de factuur is overgelegd, wordt deze, of een kopie daarvan, bij het certificaat of de vergunning, of bij een kopie daarvan, gevoegd. De autoriteiten geven tevens alle beschikbare informatie door waardoor het vermoeden is ontstaan dat de gegevens op het betrokken certificaat of de betrokken vergunning niet juist zijn.
   3.   Lid 1 is eveneens van toepassing op controles achteraf van de in artikel 2 bedoelde certificaten van oorsprong.
   4.   De resultaten van de overeenkomstig de leden 1 en 2 verrichte controle achteraf worden binnen drie maanden aan de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap meegedeeld. Uit deze mededeling moet blijken of het betwiste certificaat, de betwiste vergunning of de betwiste verklaring betrekking hebben op de daadwerkelijk uitgevoerde goederen en of deze goederen voor uitvoer in aanmerking komen in het kader van de bij deze overeenkomst vastgestelde regelingen. Op verzoek van de Gemeenschap worden bij deze mededeling tevens kopieën gevoegd van alle bescheiden die nodig zijn om de feiten, en met name de werkelijke oorsprong van de goederen, te kunnen vaststellen.
   Indien deze controles systematische onregelmatigheden bij het gebruik van de certificaten van oorsprong aan het licht brengen, kan de Gemeenschap de invoer van de betrokken producten aan de bepalingen van artikel 2, lid 1, onderwerpen.
   5.   Met het oog op de controle achteraf van de certificaten van oorsprong worden kopieën van deze certificaten en alle bijbehorende uitvoerdocumenten gedurende ten minste één jaar na het verstrijken van de overeenkomst door de bevoegde autoriteiten van Kazachstan bewaard.
   6.   De in dit artikel bedoelde steekproefsgewijze controle mag geen belemmering vormen voor de toelating tot het vrije verkeer van de betrokken producten.
   Artikel 20
   1.   Wanneer de in artikel 19 bedoelde controles of de gegevens waarover de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap of van Kazachstan beschikken, erop wijzen of lijken te wijzen dat de bepalingen van deze overeenkomst worden ontdoken of overtreden, werken de partijen nauw en met passende spoed samen om dergelijke ontduikingen of overtredingen te voorkomen.
   2.   De bevoegde autoriteiten van Kazachstan voeren te dien einde, uit eigen beweging of op verzoek van de Gemeenschap, een passend onderzoek uit, of laten dit uitvoeren, naar de transacties die een inbreuk vormen op de bepalingen van dit protocol of deze ontduiken, of waarvan de Gemeenschap meent dat zulks het geval is. Kazachstan deelt de resultaten van dit onderzoek aan de Gemeenschap mee en stelt de Gemeenschap tevens in kennis van alle andere gegevens aan de hand waarvan de oorzaak van de ontduiking of van de inbreuk alsook de werkelijke oorsprong van de goederen kunnen worden vastgesteld.
   3.   In onderlinge overeenstemming tussen de partijen mogen bij het in lid 2 bedoelde onderzoek door de Gemeenschap aangewezen ambtenaren aanwezig zijn.
   4.   In het kader van de in lid 1 bedoelde samenwerking wisselen de bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap en van Kazachstan alle gegevens uit die door elk van de partijen met het oog op het voorkomen van ontduiking of van inbreuk op de bepalingen van de overeenkomst dienstig worden geacht. Deze informatie kan betrekking hebben op de handel tussen Kazachstan en derde landen in de onder deze overeenkomst vallende producten, met name wanneer de Gemeenschap redenen heeft om aan te nemen dat deze voorafgaand aan de invoer ervan in de Gemeenschap over het grondgebied van Kazachstan zijn doorgevoerd. Indien de Gemeenschap daarom verzoekt, kan deze informatie ook kopieën omvatten van alle relevante bescheiden, voorzover beschikbaar.
   5.   Indien er voldoende bewijs is dat de bepalingen van dit protocol zijn ontdoken of dat daarop inbreuk is gepleegd, kunnen de bevoegde autoriteiten van Kazachstan en van de Gemeenschap overeenkomen maatregelen te nemen die noodzakelijk zijn om herhaling van de ontduiking of van de inbreuk te voorkomen.