Avis juridique important

|

41995D0020

Het Schengenacquis - Besluit van het Uitvoerend Comité van 20 december 1995 betreffende de procedure voor toepassing van artikel 2, lid 2, van de overeenkomst (SCH/Com-ex(95) 20, 2e herz.)

Publicatieblad Nr. L 239 van 22/09/2000 blz. 0133 - 0134

BESLUIT VAN HET UITVOEREND COMITÉvan 20 december 1995betreffende de procedure voor toepassing van artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst van Schengen(SCH/Com-ex(95) 20, 2e herz.)HET UITVOEREND COMITÉ,Gelet op de Overeenkomst ter uitvoering van het akkoord van Schengen, inzonderheid op artikel 132,Gelet op artikel 2 van deze Overeenkomst,BESLUIT:Document SCH/I(95) 40, 6e herz. betreffende de procedure voor toepassing van artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst wordt vastgesteld. De daarin omschreven beginselen en procedures dienen in acht te worden genomen door enige overeenkomstsluitende partij die de in artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst opgenomen uitzonderingsbepaling wenst toe te passen en tijdelijk opnieuw controles aan haar binnengrenzen wenst in te voeren.Gedaan te Oostende, 20 december 1995.De voorzitterJohan vande LanottePROCEDURE VOOR TOEPASSING VAN ARTIKEL 2, LID 2, VAN DE OVEREENKOMSTSCH/I(95) 40, 6e herz."Artikel 21. De binnengrenzen mogen op iedere plaats, zonder dat grenscontrole wordt uitgeoefend, worden overschreden.2. Wanneer evenwel de openbare orde of de nationale veiligheid daartoe noopt, kan een overeenkomstsluitende partij, na raadpleging van de overige overeenkomstsluitende partijen, besluiten dat gedurende een beperkte periode aan de binnengrenzen aan de situatie aangepaste nationale grenscontroles worden uitgeoefend. Vergen de openbare orde of de nationale veiligheid dat onverwijld wordt opgetreden, dan treft de betrokken overeenkomstsluitende partij de nodige maatregelen en stelt zij de overige overeenkomstsluitende partijen hiervan zo spoedig mogelijk in kennis.".De in de Schengenuitvoeringsovereenkomst opgenomen maatregelen hebben algemeen tot doel te vermijden dat een beroep wordt gedaan op artikel 2, lid 2, van de Overeenkomst. Herinvoering van grenscontroles dient een uitzonderlijke maatregel te blijven.1. Procedure bij voorafgaande raadpleging (artikel 2, lid 2, eerste volzin)Een staat die overweegt op korte termijn opnieuw binnengrenscontroles in te voeren, dient aan de overige staten een kennisgeving te doen toekomen, welke de volgende informatie bevat:a) Gronden voor de overwogen herinvoering: De staat dient aan te geven welke gebeurtenissen een bedreiging voor zijn openbare orde of nationale veiligheid vormen.b) Omvang van de overwogen herinvoering: De staat dient aan te geven of herinvoering van de controles aan alle grenzen dan wel slechts in bepaalde zones zal plaatsvinden.c) Duur van de overwogen herinvoering: De staat dient aan te geven wanneer aan het besluit tot herinvoering uitvoering zal worden gegeven (nadat de raadpleging heeft plaatsgevonden) en wat de voorziene duur van de maatregel zal zijn.d) Verzoek om raadpleging: De staat dient aan te geven welke maatregelen hij van bepaalde dan wel van alle staten verwacht om herinvoering van de controles te vermijden of, wanneer de controles opnieuw zijn ingevoerd, om de door de verzoekende staat getroffen maatregelen aan te vullen.Kenbaarmaking van het overwogen besluit tot herinvoering dient te geschieden aan de leden van het Uitvoerend Comité en van de Centrale Groep, alsmede het secretariaatgeneraal.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 131, lid 2, van de Uitvoeringsovereenkomst organiseert het voorzitterschap met spoed een bijeenkomst van het Uitvoerend Comité, eventueel voorafgegaan door een vergadering van de Centrale Groep in uitgebreide dan wel beperkte samenstelling, teneinde onderlinge raadpleging tussen de staten mogelijk te maken. Indien evenwel op korte termijn reeds een bijeenkomst van het Uitvoerend Comité is gepland, hoeft geen afzonderlijke vergadering te worden georganiseerd. In dat geval wordt de voor deze bijeenkomst of vergadering voorziene agenda dienovereenkomstig aangepast.Ingeval het besluit tot herinvoering van de controles na de raadplegingsfase wordt gehandhaafd, dient de verzoekende staat bovenvermelde betrokkenen op de hoogte te brengen van de datum van en de voorwaarden voor toepassing van de aan het bepaalde in artikel 2, lid 2, van de Uitvoeringsovereenkomst gerelateerde maatregelen.In het kader van de overeenkomsten inzake grensoverschrijdende politiële samenwerking dienen de grensbewakingsautoriteiten van de verzoekende staat eveneens de grensbewakingsautoriteiten van de betrokken staten op de hoogte te stellen, opdat een eventuele reactie in het veld wordt versneld.2. Procedure bij besluit tot "onverwijld optreden" (artikel 2, lid 2, tweede volzin)Indien een staat oordeelt dat onmiddellijke herinvoering noodzakelijk is om de openbare orde te handhaven dan wel de nationale veiligheid te waarborgen, dient deze staat aan de overige staten een kennisgeving te doen toekomen, waarvan de inhoud gelijk is aan die van de in punt 1 omschreven kennisgeving: gronden, omvang en duur van het besluit.De in punt 1 voorziene vereisten zijn eveneens van toepassing (bepaling van de betrokkenen die in kennis dienen te worden gesteld, bilaterale contacten, enz.).De staat dient aan te geven of hij de overige staten verzoekt ondersteunende en samenwerkingsmaatregelen te treffen.Naar gelang van de omstandigheden wordt na de kennisgeving van het besluit zo spoedig mogelijk een bijeenkomst van het Uitvoerend Comité georganiseerd.3. Procedure voor verlenging dan wel terugkeer naar een normale situatieDe staat die van de procedure voor toepassing van artikel 2, lid 2, van de Uitvoeringsovereenkomst gebruik heeft gemaakt, bevestigt de datum van opheffing van de controles en legt op dat tijdstip dan wel op korte termijn een verslag betreffende de toepassing van het besluit neer.Indien de staat evenwel van oordeel is dat de periode van toepassing van het aanvankelijke besluit dient te worden verlengd, geeft hij hiervan kennis, conform de in punt 1 of 2 vermelde procedures.


Avis juridique important

|

31996D0665

96/665/EGKS, Euratom: Besluit van de Commissie van 15 november 1996 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds

Publicatieblad Nr. L 306 van 28/11/1996 blz. 0049 - 0049

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 15 november 1996 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, van de Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds (96/665/Euratom, EGKS)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 95, eerste alinea,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 101, tweede alinea,Overwegende dat het in afwachting van de inwerkingtreding van de op 23 januari 1995 te Brussel ondertekende partnerschaps- en samenwerkingsovereenkomst dienstig is de op 5 december 1995 ondertekende Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds, goed te keuren;Overwegende dat de sluiting van de Interimovereenkomst noodzakelijk is voor de verwezenlijking van de doelstellingen van de Gemeenschap, met name die welke zijn vermeld in de artikelen 2 en 3 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en dat het Verdrag niet voorziet in alle gevallen waarop dit besluit betrekking heeft;Na raadpleging van het Raadgevend Comité en met de instemming van de Raad van 13 mei 1996,BESLUIT:Artikel 1 De Interimovereenkomst betreffende de handel en aanverwante zaken tussen de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, enerzijds, en de Republiek Kazachstan, anderzijds, evenals het protocol en de verklaringen, worden goedgekeurd namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.De teksten zijn aan dit besluit gehecht (1).Artikel 2 De Voorzitter van de Commissie verricht de in artikel 33 van de Interimovereenkomst bedoelde kennisgeving namens de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie.Gedaan te Brussel, 15 november 1996.Voor de CommissieDe VoorzitterJacques SANTER(1) PB nr. L 147 van 20. 6. 1996, blz. 2.


title: Besluit 2014/98/GBVB van de Raad van 17 februari 2014 houdende wijziging van Besluit 2011/101/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe

text:
               20.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 50/20

      BESLUIT 2014/98/GBVB VAN DE RAAD

   van 17 februari 2014
   houdende wijziging van Besluit 2011/101/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 15 februari 2011 heeft de Raad Besluit 2011/101/GBVB betreffende beperkende maatregelen tegen Zimbabwe vastgesteld (1).

               (2)

               De Raad heeft Besluit 2011/101/GBVB getoetst in het licht van de politieke ontwikkelingen in Zimbabwe.

               (3)

               De beperkende maatregelen dienen te worden verlengd tot en met 20 februari 2015.

               (4)

               De schorsing van het reisverbod en van de bevriezing van tegoeden die tegen het merendeel van de in bijlage I bij Besluit 2011/101/GBVB vermelde personen en entiteiten gelden, dient ook verlengd te worden. Deze maatregelen dienen ook te worden geschorst voor een aantal andere in die bijlage genoemde personen. Het reisverbod en de bevriezing van de tegoeden dienen te worden gehandhaafd ten aanzien van twee personen en één entiteit vermeld in die bijlage.

               (5)

               Besluit 2011/101/GBVB dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2011/101/GBVB wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 4 wordt lid 5 vervangen door:
               „5.   De lidstaten kunnen vrijstellingen van de krachtens lid 1 opgelegde maatregelen verlenen voor reizen die plaatsvinden op grond van dringende humanitaire noden, of om, bij wijze van uitzondering, intergouvernementele vergaderingen en door de Europese Unie geïnitieerde vergaderingen of vergaderingen waarvoor de Europese Unie als gastheer optreedt, bij te wonen, waar een politieke dialoog wordt gevoerd waarbij de beleidsdoelstellingen van beperkende maatregelen, zoals de democratie, de mensenrechten en de rechtsstaat in Zimbabwe, rechtstreeks worden bevorderd.”.

               2)

               Artikel 10 wordt vervangen door:
               „Artikel 10
               1.   Dit besluit treedt in werking op de dag waarop het wordt vastgesteld.
               2.   Dit besluit is van toepassing tot en met 20 februari 2015.
               3.   De maatregelen in artikel 4, lid 1, en in artikel 5, leden 1 en 2, voor zover van toepassing op de personen en entiteiten in bijlage II, worden tot en met 20 februari 2015 geschorst.
               De schorsing wordt elke drie maanden geëvalueerd.
               4.   Het besluit wordt voortdurend getoetst en het wordt zo nodig verlengd of gewijzigd indien de Raad oordeelt dat de doelstellingen ervan niet zijn bereikt.”.

         Artikel 2
   De in bijlage I bij Besluit 2011/101/GBVB genoemde personen die zijn opgenomen in de bijlage bij dit besluit worden toegevoegd in bijlage II bij Besluit 2011/101/GBVB.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 17 februari 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. TSAFTARIS

      (1)  PB L 42 van 16.2.2011, blz. 6.

      BIJLAGE

                  Naam (en eventuele aliassen)

                  1.

                  Bonyongwe, Happyton

                  2.

                  Chihuri, Augustine

                  3.

                  Chiwenga, Constantine

                  4.

                  Mutasa, Didymus Noel Edwin

                  5.

                  Nyikayaramba, Douglas

                  6.

                  Shiri, Perence (ook bekend als Bigboy) Samson Chikerema

                  7.

                  Sibanda, Jabulani

                  8.

                  Sibanda, Phillip Valerio (ook bekend als Valentine)


title: Besluit 2014/157/GBVB van de Raad van 20 maart 2014 houdende wijziging van Besluit 2011/173/GBVB betreffende beperkende maatregelen vanwege de situatie in Bosnië en Herzegovina

text:
               22.3.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 87/95

      BESLUIT 2014/157/GBVB VAN DE RAAD

   van 20 maart 2014
   houdende wijziging van Besluit 2011/173/GBVB betreffende beperkende maatregelen vanwege de situatie in Bosnië en Herzegovina
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 29,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 21 maart 2011 heeft de Raad Besluit 2011/173/GBVB (1) vastgesteld.

               (2)

               Op basis van een toetsing van Besluit 2011/173/GBVB moeten de in dat besluit vermelde beperkende maatregelen tot en met 22 maart 2015 worden verlengd.

               (3)

               Besluit 2011/173/GBVB dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In artikel 6 van Besluit 2011/173/GBVB wordt het tweede lid vervangen door:

      „Dit besluit is van toepassing tot en met 22 maart 2015.”.

   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 20 maart 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. KOURKOULAS

      (1)  Besluit 2011/173/GBVB van de Raad van 21 maart 2011 betreffende beperkende maatregelen vanwege de situatie in Bosnië en Herzegovina (PB L 76 van 22.3.2011, blz. 68).


title: 2012/597/EU: Besluit van het Europees Parlement van 10 mei 2012 over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politiedienst voor het begrotingsjaar 2010

text:
               17.10.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 286/280

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT
   van 10 mei 2012
   over de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politiedienst voor het begrotingsjaar 2010
   (2012/597/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT,

               —

               gezien de definitieve jaarrekening van de Europese Politiedienst voor het begrotingsjaar 2010,

               —

               gezien het verslag van de Rekenkamer over de jaarrekening van de Europese Politiedienst betreffende het begrotingsjaar 2010, vergezeld van de antwoorden van de Dienst (1),

               —

               gezien de aanbeveling van de Raad van 21 februari 2012 (06083/2012 — C7-0051/2012),

               —

               gezien artikel 319 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (2), en met name artikel 185,

               —

               gezien Besluit 2009/371/JBZ van de Raad van 6 april 2009 tot oprichting van de Europese Politiedienst (Europol) (3), en met name artikel 43,

               —

               gezien Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (4), en met name artikel 94,

               —

               gezien artikel 77 van en bijlage VI bij zijn Reglement,

               —

               gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole en het advies van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (A7-0111/2012),

               1.

               hecht zijn goedkeuring aan de afsluiting van de rekeningen van de Europese Politiedienst voor het begrotingsjaar 2010;

               2.

               verzoekt zijn voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de directeur van de Europese Politiedienst, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer, en te zorgen voor bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie (serie L).

            De voorzitter

         Martin SCHULZ

            De secretaris-generaal

         Klaus WELLE

      (1)  PB C 366 van 15.12.2011, blz 179.

      (2)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (3)  PB L 121 van 15.5.2009, blz. 37.

      (4)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.


title: Besluit (EU) 2017/865 van de Raad van 11 mei 2017 over de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, met betrekking tot aangelegenheden die verband houden met justitiële samenwerking in strafzaken

text:
               20.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 131/11

         BESLUIT (EU) 2017/865 VAN DE RAAD
   van 11 mei 2017
   over de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, met betrekking tot aangelegenheden die verband houden met justitiële samenwerking in strafzaken
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 82, lid 2, en artikel 83, lid 1, in samenhang artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie heeft tezamen met de lidstaten als waarnemer deelgenomen aan de onderhandelingen over het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld („het Verdrag”), dat door het Comité van ministers van de Raad van Europa op 7 april 2011 is goedgekeurd. Het Verdrag werd op 11 mei 2011 voor ondertekening opengesteld.

               (2)

               Op grond van artikel 75 van het Verdrag staat het Verdrag open voor ondertekening door de Unie.

               (3)

               Het Verdrag biedt een uitgebreid en veelzijdig rechtskader voor de bescherming van vrouwen tegen alle vormen van geweld. Het beoogt geweld tegen vrouwen en meisjes en huiselijk geweld te voorkomen, te vervolgen en uit te bannen. Het bestrijkt een breed scala aan maatregelen, dat varieert van gegevensverzameling en bewustmaking tot wettelijke maatregelen inzake de strafbaarstelling van diverse vormen van geweld tegen vrouwen. Het omvat maatregelen voor de bescherming van slachtoffers en de verlening van ondersteunende diensten, en richt zich op gendergerelateerd geweld op het gebied van asiel en migratie. Het Verdrag introduceert een specifiek toezichtmechanisme om de doeltreffende uitvoering van de bepalingen ervan door de partijen te waarborgen.

               (4)

               De ondertekening van het Verdrag namens de Unie zal bijdragen tot de verwezenlijking van gelijkheid tussen vrouwen en mannen op alle gebieden, een van de hoofddoelstellingen en kernwaarden van de Europese Unie, die zij overeenkomstig de artikelen 2 en 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), artikel 8 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bij elk optreden moet verwezenlijken. Geweld tegen vrouwen is een schending van hun mensenrechten en een extreme vorm van discriminatie die is verankerd in de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en bijdraagt tot de handhaving ervan. Door zich te verbinden tot de uitvoering van het Verdrag, bevestigt de Unie haar inzet voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen op haar grondgebied en wereldwijd en versterkt zij haar huidige politieke optreden en het bestaande substantiële rechtskader op het gebied van het strafprocesrecht, dat van bijzonder belang is voor vrouwen en meisjes.

               (5)

               Zowel de Unie als haar lidstaten zijn bevoegd op de gebieden die onder het Verdrag vallen.

               (6)

               Het Verdrag moet namens de Unie worden ondertekend met betrekking tot aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, voor zover het Verdrag gevolgen kan hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan kan wijzigen. Dit geldt met name voor een aantal bepalingen van het Verdrag inzake justitiële samenwerking in strafzaken en voor de bepalingen van het Verdrag inzake asiel en non-refoulement. De lidstaten behouden hun bevoegdheid voor zover het Verdrag geen gevolgen heeft voor gemeenschappelijke regels noch de strekking daarvan wijzigt.

               (7)

               De Unie is ook exclusief bevoegd voor de aanvaarding van de in het Verdrag neergelegde verplichtingen met betrekking tot de eigen instellingen en openbaar bestuur.

               (8)

               Aangezien de bevoegdheid van de Unie en de bevoegdheden van de lidstaten onderling verbonden zijn, moet de Unie partij worden bij het Verdrag, naast haar lidstaten, zodat zij tezamen kunnen voldoen aan de in het Verdrag neergelegde verplichtingen en zij de hun verleende rechten op coherente wijze kunnen uitoefenen.

               (9)

               Dit besluit heeft betrekking op de bepalingen van het Verdrag inzake justitiële samenwerking in strafzaken voor zover deze bepalingen gevolgen kunnen hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan wijzigen. Het heeft geen betrekking op de artikelen 60 en 61 van het Verdrag, die aan bod komen in een afzonderlijk besluit van de Raad over de ondertekening, dat gelijktijdig met het onderhavige besluit zal worden vastgesteld.

               (10)

               Ierland en het Verenigd Koninkrijk zijn gebonden door de Richtlijnen 2011/36/EU (1) en 2011/93/EU (2) van het Europees Parlement en de Raad en nemen derhalve deel aan de vaststelling van dit besluit.

               (11)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat aan VEU en VWEU is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, en is het niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken.

               (12)

               Het Verdrag dient te worden ondertekend,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Er wordt machtiging verleend voor de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, met betrekking tot aangelegenheden die verband houden met justitiële samenwerking in strafzaken, onder voorbehoud van de sluiting van dat verdrag (3).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) het Verdrag namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 11 mei 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. GALDES

      (1)  Richtlijn 2011/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2011 inzake de voorkoming en bestrijding van mensenhandel en de bescherming van slachtoffers daarvan, en ter vervanging van Kaderbesluit 2002/629/JBZ van de Raad (PB L 101 van 15.4.2011, blz. 1).

      (2)  Richtlijn 2011/93/EU van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 2011 ter bestrijding van seksueel misbruik en seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, en ter vervanging van Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad (PB L 335 van 17.12.2011, blz. 1).

      (3)  De tekst van het Verdrag wordt samen met het besluit inzake de sluiting ervan bekendgemaakt.


Avis juridique important

|

31999D0723

1999/723/GBVB: Besluit van de Raad van 8 november 1999 tot uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/722/GBVB van de Raad betreffende bijstand van de EU voor de uitvoering van de staakt-het-vuren-overeenkomst van Lusaka en het vredesproces in de Democratische Republiek Congo

Publicatieblad Nr. L 286 van 09/11/1999 blz. 0003 - 0003

BESLUIT VAN DE RAADvan 8 november 1999tot uitvoering van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/722/GBVB van de Raad betreffende bijstand van de EU voor de uitvoering van de staakt-het-vuren-overeenkomst van Lusaka en het vredesproces in de Democratische Republiek Congo(1999/723/GBVB)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op Gemeenschappelijk Standpunt 1999/722/GBVB betreffende bijstand van de EU voor de uitvoering van de staakt-het-vuren-overeenkomst van Lusaka en het vredesproces in de Democratische Republiek Congo, inzonderheid op artikel 3, juncto artikel 23, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie,Overwegende hetgeen volgt:(1) in overeenstemming met artikel 3 van Gemeenschappelijk Standpunt 1999/722/GBVB zal de Unie de bij de staakt-het-vuren-overeenkomst van Lusaka opgerichte Gemengde Militaire Commissie steunen om haar in staat te stellen de in haar reglement vastgestelde taken te vervullen;(2) de Europese Unie is derhalve van zins financiële steun en technische bijstand te bieden voor niet-militaire aspecten van de activiteiten van de Gemengde Militaire Commissie;BESLUIT:Artikel 11. De Europese Unie zal bijdrage aan operationele, niet-militaire uitgaven om de Gemeenschappelijke Militaire Commissie in staat te stellen haar waarnemers gedurende zes maanden in de Democratische Republiek Congo te stationeren en de in haar reglement vastgestelde taken te vervullen.2. De middelen zullen beschikbaar worden gesteld via de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE) en onder een afzonderlijke overeenkomst met de OAE vallen, met passende bepalingen voor betaling, boekhouding en controle.Artikel 21. Het financieel referentiebedrag voor de in artikel 1 genoemde doeleinden is vastgesteld op 1200000 euro.2. De uitgaven die worden gefinancierd uit het in lid 1 genoemde bedrag, worden beheerd volgens de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Europese Unie.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt aangenomen.Het verstrijkt op 8 mei 2000.Artikel 4Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.Gedaan te Brussel, 8 november 1999.Voor de RaadDe voorzitterS. NIINISTÖ


title: Besluit 2013/725/GBVB van de Raad van 9 december 2013 tot wijziging en verlenging van Besluit 2012/173/GBVB van de Raad over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika

text:
               10.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 329/39

         BESLUIT 2013/725/GBVB VAN DE RAAD
   van 9 december 2013
   tot wijziging en verlenging van Besluit 2012/173/GBVB van de Raad over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Raad heeft op 16 juli 2012 Besluit 2012/389/GBVB (1) betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR) vastgesteld.

               (2)

               Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) heeft op 8 oktober 2013 ingestemd met een verlenging van het mandaat van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid (GVDB) uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika met 12 maanden.

               (3)

               Besluit 2012/173/GBVB van de Raad (2) moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd en verlengd,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Besluit 2012/173/GBVB van de Raad wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 1, lid 1, wordt vervangen door:
               „1.   Het operatiecentrum van de EU wordt geactiveerd ter ondersteuning van de in het kader van het GVDB uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika, namelijk operatie Atalanta, EUTM Somalia en EUCAP NESTOR.”.

               2)

               Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 2, onder a), wordt vervangen door:

                                       „a)

                                       met gebruikmaking van zijn militaire deskundigheid en gespecialiseerde planningsexpertise directe steun verlenen aan de civiele operationele commandant voor de operationele planning en uitvoering van EUCAP NESTOR;”;

                           b)

                           lid 2, onder f), wordt vervangen door:

                                       „f)

                                       binnen het strategisch kader voor de Hoorn van Afrika en in samenwerking met de speciale vertegenwoordiger van de Europese Unie voor de Hoorn van Afrika de coördinatie faciliteren van en de synergieën verbeteren tussen operatie Atalanta, EUTM Somalia en EUCAP NESTOR.”.

               3)

               Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 1 wordt vervangen door:
                           „1.   Kapitein (marine) Ad VAN DER LINDE wordt benoemd tot hoofd van het operatiecentrum van de EU voor een periode van twee jaar.”;

                           b)

                           het volgende lid wordt toegevoegd:
                           „1 bis.   De Raad machtigt het PVC overeenkomstig artikel 38 VEU, om besluiten te nemen over de benoeming van de volgende hoofden van het operatiecentrum van de EU.”.

               4)

               In artikel 9 wordt de tweede alinea vervangen door:
               „Het is van toepassing van 23 maart 2012 tot en met 22 maart 2015.”.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 9 december 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. PABEDINSKIENĖ

      (1)  Besluit 2012/389/GBVB van de Raad van 16 juli 2012 betreffende de missie van de Europese Unie voor de opbouw van regionale maritieme capaciteit in de Hoorn van Afrika (EUCAP NESTOR) (PB L 187 van 17.7.2012, blz. 40).

      (2)  Besluit 2012/173/GBVB van de Raad van 23 maart 2012 over het activeren van het operatiecentrum van de EU voor de in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid uitgevoerde missies en operatie in de Hoorn van Afrika (PB L 89 van 27.3.2012, blz. 66).


Avis juridique important

|

32003D0001(01)

Besluit FYROM/1/2003 van het Politiek en Veiligheidscomité van 18 februari 2003 tot instelling van het Comité van contribuanten aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië

Publicatieblad Nr. C 062 van 15/03/2003 blz. 0001 - 0002

Besluit FYROM/1/2003 van het Politiek en Veiligheidscomitévan 18 februari 2003tot instelling van het Comité van contribuanten aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië(2003/C 62/01)HET POLITIEK EN VEILIGHEIDSCOMITE,Gelet op het Verdrag betreffende de Europese Unie, met name artikel 25, laatste alinea,Gelet op Gemeenschappelijk Optreden 2003/92/GBVB van de Raad inzake de militaire operatie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië(1), met name artikel 8 inzake de deelneming van derde landen,Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens artikel 8 van het gemeenschappelijk optreden heeft de Raad het PVC gemachtigd om de noodzakelijke besluiten te nemen betreffende de instelling van een Comité van contribuanten voor de militaire operatie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië.(2) In de conclusies van de Europese Raad van Nice en van Brussel zijn de regelingen vastgelegd voor de deelneming van derde landen aan crisisbeheersingsoperaties en voor de instelling van een Comité van contribuanten.(3) Het Comité van contribuanten zal een essentiële rol vervullen bij de dagelijkse leiding van de operatie; het comité zal het voornaamste forum vormen waarin de contribuerende landen gezamenlijk problemen in verband met de inzet van hun troepen bij de operatie bespreken; het Politiek en Veiligheidscomité, dat de politieke controle en de strategische leiding van de operatie uitoefent, zal met de door het Comité van contribuanten geformuleerde opvattingen rekening houden.(4) Overeenkomstig artikel 6 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de uitwerking en de uitvoering van besluiten en acties van de Europese Unie die gevolgen hebben op defensiegebied. Denemarken neemt niet deel aan de financiering van de operatie,BESLUIT:Artikel 1InstellingEr wordt een Comité van contribuanten aan de militaire operatie van de Europese Unie in de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (hierna het CvC genoemd) ingesteld.Artikel 2TakenHet mandaat van het CvC is neergelegd in de conclusies van de Europese Raad van Nice (7, 8 en 9 december 2000) en van Brussel (24-25 oktober 2002).Artikel 3Samenstelling1. De leden van het CvC bestaan uit:- vertegenwoordigers van alle lidstaten van de EU, en- vertegenwoordigers van de derde landen die aan de operatie bijdragen.2. Ook de directeur-generaal van de Militaire Staf van de EU en de operationeel commandant zijn gerechtigd om bij vergaderingen van het CvC aanwezig te zijn of zich daar te laten vertegenwoordigen.Artikel 4VoorzitterschapIn overeenstemming met de conclusies van Nice en onverminderd de prerogatieven van het zitterschap wordt het CvC voor deze operatie voorgezeten door de secretaris-generaal/hoge vertegenwoordiger of diens vertegenwoordiger in nauw overleg met het voorzitterschap, bijgestaan door de voorzitter van het EUMC of diens vertegenwoordiger.Artikel 5Vergaderingen1. Het CvC wordt door het voorzitterschap regelmatig bijeengeroepen. Wanneer de omstandigheden dit vereisen kunnen op initiatief van het voorzitterschap of op verzoek van een lid spoedvergaderingen worden bijeengeroepen.2. Het voorzitterschap verspreidt voorafgaand aan de vergadering een voorlopige agenda en alle daarop betrekking hebbende documenten. De notulen worden na elke vergadering verspreid.3. In voorkomend geval kunnen vertegenwoordigers van de Commissie of anderen worden uitgenodigd voor relevante gedeelten van de besprekingen.Artikel 6Procedure1. Behalve in het in lid 3 genoemde geval en onverminderd de bevoegdheden van het Politiek en Veiligheidscomité en de verantwoordelijkheden van de operationeel commandant,- is eenparigheid van stemmen van de vertegenwoordigers van de landen die aan de operatie bijdragen vereist wanneer het CvC besluiten neemt over de dagelijkse leiding van de operatie;- is eenparigheid van stemmen van de leden van het CvC vereist wanneer het CvC aanbevelingen formuleert over eventuele bijstellingen van de operationele planning, alsook van de doelstellingen.Onthouding van een lid vormt geen beletsel voor eenparigheid van stemmen.2. Het voorzitterschap stelt vast dat de meerderheid van de vertegenwoordigers van de landen die gerechtigd zijn om aan de beraadslagingen deel te nemen, aanwezig is.3. Alle procedurele kwesties worden geregeld met een gewone meerderheid van stemmen van de ter vergadering aanwezige leden.4. Denemarken neemt niet deel aan besluiten van het CvC.Artikel 7Geheimhouding1. De beveiligingsvoorschriften van de Raad zijn van toepassing op de vergaderingen en notulen van het CvC. Vertegenwoordigers in het CvC dienen met name over passende machtigingen te beschikken.2. De beraadslagingen van het CvC vallen onder het beroepsgeheim, tenzij het CvC met eenparigheid van stemmen anderszins besluit.Artikel 8InwerkingtredingDit besluit is van kracht op de dag waarop het wordt aangenomen.Gedaan te Brussel, 18 februari 2003.Voor het Politiek en VeiligheidscomitéDe voorzitterT. Paraskevopoulos(1) PB L 34 van 11.2.2003, blz. 26.


title: Besluit (EU) 2017/1592 van de Commissie van 15 mei 2017 betreffende maatregel SA.35429 — 2017/C (ex 2013/NN) die Portugal ten uitvoer heeft gelegd voor de verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 3110) (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               21.9.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 243/5

         BESLUIT (EU) 2017/1592 VAN DE COMMISSIE
   van 15 mei 2017
   betreffende maatregel SA.35429 — 2017/C (ex 2013/NN) die Portugal ten uitvoer heeft gelegd voor de verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2017) 3110)

   (Slechts de tekst in de Portugese taal is authentiek)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 108, lid 2, eerste alinea,
   Gezien de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, en met name artikel 62, lid 1, onder a),
   Na de belanghebbenden overeenkomstig artikel 108, lid 2, van het Verdrag te hebben uitgenodigd hun opmerkingen te maken en gezien deze opmerkingen,
   Overwegende hetgeen volgt:
   1.   PROCEDURE

               (1)

               Op 18 september 2012 heeft de Commissie een klacht van particulieren ontvangen tegen vermeende onrechtmatige staatssteun die door Portugal aan Energias de Portugal SA (1) („EDP”) is verleend met betrekking tot zowel gestrande kosten in Portugal als de verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht.

               (2)

               Op 30 oktober 2012 heeft de Commissie de klacht naar Portugal doorgestuurd en om aanvullende informatie verzocht, die Portugal bij schrijven van 8 januari 2013 heeft verstrekt. Op 25 januari 2013 heeft een bijeenkomst met de Portugese autoriteiten plaatsgevonden. Portugal heeft op 7 maart 2013 aanvullende informatie verstrekt.

               (3)

               Op 18 september 2013 heeft de Europese Commissie Portugal per brief in kennis gesteld van haar besluit tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure, volgens de procedure van artikel 108, lid 2, van het Verdrag, alleen met betrekking tot de verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht.

               (4)

               Op 21 oktober 2013 heeft de Commissie opmerkingen van Portugal ontvangen en op 29 januari 2014 werd er dienovereenkomstig een corrigendum aangenomen.

               (5)

               Het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoeksprocedure (2) (hierna „het inleidingsbesluit” genoemd) is op 16 april 2014 in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt.

               (6)

               In mei 2014 heeft de Commissie opmerkingen van derden ontvangen.

               (7)

               Portugal heeft zijn antwoord op de opmerkingen van derden op 3 juli 2014 toegezonden.

               (8)

               Bij schrijven van 15 april 2016 heeft de Commissie om aanvullende informatie verzocht. Op 19 augustus 2016 heeft Portugal op dit verzoek geantwoord.

               (9)

               Dit besluit vormt de afsluiting van de formele onderzoeksprocedure die werd ingeleid op grond van artikel 108 VWEU. Het besluit spreekt zich niet uit over de vraag of de maatregel in overeenstemming is met andere bepalingen van de EU-wetgeving, zoals de EU-regels inzake het plaatsen van overheidsopdrachten en de mededingingsregels op grond van de artikelen 106/102 VWEU.

         2.   BESCHRIJVING VAN DE MAATREGEL

   2.1.   De energiemarkt in Portugal

               (10)

               Vóór de liberalisering van de Portugese elektriciteitsmarkt in 2007 werd de in Portugal opgewekte elektriciteit niet rechtstreeks op de markt verkocht, maar door de openbare exploitant van het elektriciteitsnet, Rede Elétrica Nacional SA („REN”) afgenomen op basis van langlopende stroomafnameovereenkomsten. Op grond van die langlopende stroomafnameovereenkomsten was REN verplicht om een gegarandeerde hoeveelheid elektriciteit af te nemen van erkende producenten, tegen een gegarandeerde prijs die precies omschreven kostenposten dekte, en gedurende een gegarandeerde periode, namelijk tot 2027.

         2.2.   Het besluit inzake gestrande kosten

               (11)

               Na de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) besloot Portugal over te gaan tot de vroegtijdige beëindiging van de langlopende stroomafnameovereenkomsten en die te vervangen door de betaling van een compensatie voor gestrande kosten. In wetsdecreet nr. 240/2004 van 27 december 2004 werden de parameters en de methode voor het berekenen van de compensatieregeling vastgelegd.

               (12)

               Portugal meldde op 1 april 2004 de maatregel voor de compensatie voor gestrande kosten aan, op basis van de mededeling van de Commissie betreffende de onderzoekmethode van staatssteun die verband houdt met gestrande kosten (4). Deze gestrande kosten moesten worden betaald vanwege de vroegtijdige beëindiging van de langlopende stroomafnameovereenkomsten tussen EDP en REN voor 34 elektriciteitscentrales, waarvan 27 waterkrachtcentrales, gelet op de verwachte lasten van gedane investeringen in een geliberaliseerde markt. Het besluit inzake gestrande kosten verwijst ook naar Tejo Energia en Turbogas. Portugal meldde van zijn voornemen aan om ook gestrande kosten toe te kennen aan Tejo Energia en Turbogas. De maatregel zou gefinancierd worden met inkomsten uit een heffing die wordt opgelegd aan de eindafnemers van elektriciteit, gebaseerd op gecontracteerd stroomverbruik.

               (13)

               In 2004 keurde de Commissie de maatregel goed om de potentiële verliezen van de drie ondernemingen, waaronder de gevestigde exploitant (5), te dekken, in het besluit betreffende steunmaatregel N161/2004 — Gestrande kosten in Portugal (6).

               (14)

               Zoals vastgelegd in dat besluit van de Commissie bestaat de compensatie voor gestrande kosten die sinds juli 2007 jaarlijks aan EDP wordt betaald uit twee elementen, namelijk een vaste component zijnde een deel van het vooraf berekende jaarlijkse maximumbedrag, en een correctiecomponent die rekening houdt met de werkelijke waarde van het verschil tussen de daadwerkelijke inkomsten en de kosten van de betrokken centrales, berekend op het niveau van de geconsolideerde groep, in dit geval EDP. Een laatste correctie van het bedrag van de compensatie voor gestrande kosten zal aan het begin van 2018 worden berekend, d.w.z. in het elfde jaar na de vroegtijdige beëindiging van de langlopende stroomafnameovereenkomst. Deze laatste correctie zal worden berekend op basis van de verwachte inkomsten tot eind 2027, wat het einde is van de uitvoering van de compensatieregeling voor gestrande kosten na het besluit van de Commissie.

         2.3.   Verlenging van de concessieperiode

               (15)

               De beëindigingsovereenkomst voor de langlopende stroomafnameovereenkomsten van EDP met betrekking tot de waterkrachtcentrales werd in februari 2005 gesloten na de aanneming van wetsdecreet nr. 240/2004. De beëindigingsovereenkomst voor de langlopende stroomafnameovereenkomsten bevat een clausule op grond waarvan de overeengekomen beëindiging kan worden opgeschort. Die clausule stelt de beëindiging van de langlopende stroomafnameovereenkomst afhankelijk van het recht op gebruik van openbare watervoorraden gedurende een periode die minimaal voortduurt tot het einde van de levensduur van de apparatuur en civieltechnische werken. In alle gevallen moest het recht op gebruik van openbare watervoorraden worden toegekend aan de energieproducent, namelijk EDP, voor die periode.

               (16)

               Op grond van de Portugese waterwet nr. 58/2005 van 29 december 2005 en wetsdecreet nr. 226-A/2007 van 31 mei 2007 betreffende de regeling van het gebruik van watervoorraden is voor het gebruik van openbare watervoorraden voor energieproductie een concessie vereist. De keuze van de entiteit die de concessie krijgt, moest worden gemaakt volgens een van de wettelijk bepaalde specifieke procedures. Op grond van wetsdecreet nr. 240/2004 en wetsdecreet nr. 226-A/2007 vallen de activa met betrekking tot de onder de concessie vallende activiteit aan het einde van de concessie kosteloos toe aan de staat. Indien de entiteit die de concessie kreeg door de cedent goedgekeurde investeringen had gedaan die niet waren en niet konden worden afgeschreven, dan kon de staat ofwel de restwaarde terugbetalen ofwel de voorwaarden van de concessie voor de resterende tijd van de af te schrijven activa verlengen, maar in geen geval voor meer dan 75 jaar (7).

         2.4.   Waarde van de verlenging van de concessies voor waterkrachtenergie

               (17)

               Portugal heeft drie onderzoeken uitgevoerd waarin de berekening van de mogelijke economische waarde die voortvloeit uit de verlenging in 2007 nauwkeurig wordt omschreven. De belangrijkste resultaten van de onderzoeken waren als volgt:

                           a)

                           REN raamt de waarde van de verlenging van de concessie op 1 672 miljoen EUR, op basis van op één enkele disconteringsvoet van 6,6 % die overeenstemt met de door EDP zelfgerapporteerde waarde van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten.

                           b)

                           Caixa Banco de Investimento raamt de waarde tussen 650 miljoen EUR en 750 miljoen EUR, op basis van het gebruik van twee disconteringsvoeten: de restwaarde van de langlopende stroomafnameovereenkomsten, verdisconteerd tegen 4,57 %, voortvloeiend uit een spread van 50 basispunten bovenop het rendement van 4,05 % op staatsobligaties op 15 jaar; en de vrije kasstromen, verdisconteerd met gewogen gemiddelde kapitaalkosten van 7,72 % op basis van een Capital Asset Pricing Model (CAPM) dat wordt gevoed met gegevens die indirect zijn afgeleid van het aandelenkapitaal en de kostenramingen van risico's van vergelijkbare Europese nutsbedrijven.

                           c)

                           Credit Suisse First Boston raamt de waarde op 704 miljoen EUR, op grond van een veronderstelde elektriciteitsprijs van 50 EUR/MWh, op basis van verschillende disconteringsvoeten van 7,89 % voor de gewogen gemiddelde kapitaalkosten respectievelijk 4,55 % voor de restwaarde. Het percentage van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten is, net als voor Caixa Banco de Investimento, gebaseerd op een Capital Asset Pricing Model dat wordt gevoed met de gegevens die indirect zijn afgeleid van het aandelenkapitaal en de kostenramingen van risico's van vergelijkbare Europese nutsbedrijven.

               (18)

               Wetsdecreet nr. 226-A/2007 vormde de juridische ondersteuning van de opschortende clausules van de langlopende stroomafnameovereenkomsten. Bij dit wetsdecreet verlengde Portugal de duur van de rechten op gebruik van openbare watervoorraden van de door EDP geëxploiteerde waterkrachtcentrales waarvan de langlopende stroomafnameovereenkomst bij wetsdecreet nr. 240/2004 was beëindigd.

               (19)

               Krachtens artikel 91, lid 6, van wetsdecreet nr. 226-A/2007 moest voor de overdracht van rechten aan elektriciteitsproducenten (feitelijk dus EDP) een bedrag worden betaald dat een economisch en financieel evenwicht weerspiegelt. Zoals gedefinieerd in artikel 92, lid 1, van wetsdecreet nr. 226-A/2007 stemde dit bedrag voor elke elektriciteitscentrale overeen met het verschil tussen de marktwaarde van de exploitatie tot het einde van de verlengde termijn uitgedrukt in kasstromen en de restwaarde van de investering, zoals uiteengezet in de langlopende stroomafnameovereenkomst en verdisconteerd tegen passende disconteringsvoeten voor elk van de beide prijscomponenten. Die bepaling zorgde ervoor dat de transactie in financiële termen niet werd behandeld als één enkele investering, aangezien er verschillende rentepercentages werden gebruikt om het volgende te verdisconteren:

                           a)

                           de restwaarde (aan EDP te betalen);

                           b)

                           de financiële vrije kasstromen die EDP verkrijgt uit de doorverkoop van elektriciteit die door die waterkrachtcentrales is opgewekt (door EDP en uiteindelijk de consumenten aan Portugal te betalen).

               (20)

               Overeenkomstig de bepalingen van wetsdecreet nr. 226-A/2007 betaalde EDP de Portugese staat het bedrag van 759 miljoen EUR als tegenprestatie voor het economische en financiële evenwicht van de verlenging van de concessies van alle 27 waterkrachtcentrales. Dit cijfer is inclusief een bedrag van 55 miljoen EUR voor de belasting op de watervoorraden. Hieruit volgt dat het nettobedrag van de door EDP betaalde vergoeding 704 miljoen EUR was.

         2.5.   De klacht

               (21)

               In de klacht die de Commissie in september 2012 ontving, werd aangevoerd dat Portugal EDP onrechtmatige staatssteun had verleend die onverenigbaar is met de interne markt. Die onrechtmatige staatssteun zou het gevolg zijn van de volgende twee afzonderlijke maatregelen:

                           a)

                           de compensatie voor gestrande kosten voor EDP van vóór de liberalisering van de elektriciteitsmarkten, die de Commissie in haar besluit betreffende steunmaatregel N 161/2004 — Gestrande kosten in Portugal (zie overweging 12 (8)) had goedgekeurd: de klager voert aan dat de in 2004 goedgekeurde steun niet langer verenigbaar zou zijn met de staatssteunregels van de Unie, omdat de omstandigheden sinds de aanneming van het besluit van de Commissie zijn veranderd en er sprake is van inconsistentie met de voorwaarden van de mededeling van de Commissie betreffende de onderzoekmethode van staatssteun die verband houdt met gestrande kosten (9);

                           b)

                           de lage prijs die EDP in 2007aan Portugal heeft betaald voor de verlenging zonder openbare aanbesteding van de concessies voor het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht waardoor Portugal staatsinkomsten heeft misgelopen ten voordele van EDP.

         2.6.   Het inleidingsbesluit

               (22)

               De Commissie weerlegde in het inleidingsbesluit het deel van de klacht met betrekking tot de compensatie voor gestrande kosten en kwam tot de conclusie dat er geen redenen waren om aan te nemen dat de steun niet langer verenigbaar was met de interne markt.

               (23)

               De Commissie uitte echter twijfels over de mogelijke staatssteun aan EDP bij de tenuitvoerlegging van de regeling voor het gebruik van watervoorraden. De Commissie trok in haar inleidingsbesluit de voorlopige conclusie dat het mogelijk lage bedrag dat door EDP voor de verlenging van het recht op gebruik van openbare watervoorraden was betaald in uitvoering van wetsdecreet nr. 226-A/2007, indien dit werd bevestigd, EDP een selectief economisch voordeel leek te hebben opgeleverd.

               (24)

               Wat de verenigbaarheid betreft, zag de Commissie in dat stadium geen enkele rechtsgrondslag voor de verenigbaarheid met de interne markt van de mogelijke staatssteun aan EDP.

         2.6.1.   Ontbreken van een aanbesteding

               (25)

               Ten eerste merkte de Commissie op dat de toekenning van het gebruik van openbare watervoorraden door middel van een concessie met als doel de uitvoering van een dienst die op een markt wordt aangeboden, geen economisch voordeel voor de begunstigde oplevert wanneer de concessie is toegekend als gevolg van een open en niet-discriminerende aanbestedingsprocedure waaraan voldoende geïnteresseerde exploitanten hebben deelgenomen. In deze zaak verlengden de beëindigingsovereenkomsten van de langlopende stroomafnameovereenkomsten het uitsluitende recht van EDP om de betrokken elektriciteitscentrales te exploiteren, in feite echter dus met gemiddeld ongeveer 25 jaar zonder dat er een aanbestedingsprocedure aan te pas kwam. Sterker nog, het organiseren van een aanbesteding was volledig overbodig geworden door de opschortende clausules van de 27 beëindigingsovereenkomsten van de langlopende stroomafnameovereenkomsten tussen REN en EDP.

               (26)

               Rekening houdend met het aanzienlijke aandeel dat de elektriciteitscentrales op de Portugese markt vertegenwoordigen (27 %), de positie van EDP op de Portugese elektriciteitsproductie- en groothandelsmarkt (55 %) en het specifieke belang van waterkrachtcentrales in de elektriciteitsproductieportfolio, was de Commissie van mening dat dergelijke opschortende clausules mogelijk een langdurig marktafschermend effect in gang hebben gezet waardoor de toegang tot de markt van potentiële concurrenten die bij een openbare aanbesteding een offerte hadden kunnen uitbrengen, wordt bemoeilijkt. Om die reden zou een onterecht economisch voordeel ten gunste van EDP kunnen worden vastgesteld als de aanbesteding tot een hogere prijs zou hebben geleid dan de prijs die nu door EDP is betaald, exclusief de restwaarde die aan deze onderneming is verschuldigd.

         2.6.2.   Ondersteunende economische onderzoeken die voor de raming van de transactieprijs zijn gebruikt

               (27)

               Ten tweede gaf de Commissie in haar inleidingsbesluit aan dat de op één na beste oplossing, bij afwezigheid van een aanbestedingsprocedure, een zakelijke onderhandeling tussen de Portugese autoriteiten en EDP zou kunnen zijn. Portugal zou, handelend als marktdeelnemer, een zo hoog mogelijk rendement op de in de concessie opgenomen openbare middelen hebben nagestreefd. Volgens deze benadering zou de onderhandeling met EDP gebaseerd zijn op de in 2007 uitgevoerde waardering (10) die voor Portugal het gunstigst bleek te zijn, te weten de door REN voorgestelde waardering.

               (28)

               Zoals vermeld in overweging 44 van het inleidingsbesluit had Portugal ingestemd met een uiteindelijke prijs die nagenoeg de helft van de door REN geraamde prijs bedroeg. Mocht de door REN voorgestelde waardering de meest nauwkeurige blijken te zijn, dan lijkt het onwaarschijnlijk dat de staat tijdens de onderhandelingen met EDP als marktdeelnemer zou hebben gehandeld.

         2.6.3.   Financiële methode die gebruikt is voor het bepalen van de transactieprijs

               (29)

               Ten derde werden er aanvullende twijfels geuit over de methode die gebruikt is voor het bepalen van de transactieprijs. De methode die is vastgesteld in wetsdecreet nr. 226-A/2007 sluit nauw aan bij de door Caixa Banco da Investimento gepresenteerde aanpak waarbij gebruik wordt gemaakt van twee disconteringsvoeten (11).

               (30)

               De Commissie vroeg zich met name af of het feit dat er geen gebruik werd gemaakt van één en dezelfde disconteringsvoet, uitsluitend gebaseerd op de kapitaalkosten van EDP, zoals voorgesteld door REN, een economisch voordeel voor EDP met zich zou kunnen meebrengen. De Commissie merkte op dat als de disconteringsvoet die is gebruikt om de restwaarde en de vrije kasstromen te verdisconteren één enkel percentage voor de gewogen gemiddelde kapitaalkosten was geweest, gebaseerd op de typische kapitaalkosten van een Europese stroomproducent (7,55 %), EDP 1 340 miljoen EUR had moeten betalen, d.w.z. 581 miljoen EUR meer dan het bedrag dat nu door EDP is betaald.

               (31)

               De Commissie was in haar inleidingsbesluit derhalve van mening dat, rekening houdend met de keuze van de Portugese autoriteiten om de concessies in het uitsluitende voordeel van EDP te verlengen in plaats van een aanbestedingsprocedure te openen voor andere concurrenten, het passender zou zijn geweest een disconteringsvoet te gebruiken die was gebaseerd op de werkelijke gewogen gemiddelde kapitaalkosten van EDP teneinde de eigen werkelijke kapitaalkosten van EDP te weerspiegelen. REN rapporteerde dat de werkelijke gewogen gemiddelde kapitaalkosten van EDP in 2007 6,6 % bedroegen en het derhalve passend zou kunnen zijn om deze waarde te gebruiken in plaats van 7,55 %. De Commissie concludeerde derhalve dat er een onterecht economisch voordeel ten gunste van EDP zou kunnen worden vastgesteld.

         3.   OPMERKINGEN VAN BELANGHEBBENDEN

               (32)

               Tijdens het formele onderzoek heeft de Commissie opmerkingen van de klagers en EDP ontvangen.

               (33)

               De klagers waren van mening dat EDP door de verlenging van de concessies staatssteun heeft ontvangen. Volgens hen vormt de maatregel een compensatie voor gederfde inkomsten.

               (34)

               In zijn antwoord van 19 mei 2014 geeft EDP echter aan dat de maatregel geen staatssteun inhoudt. Ten eerste voert EDP aan dat het bedrijf geen economisch voordeel heeft gehaald uit de erkenning in 2007 van het recht op gebruik van openbare watervoorraden tot het einde van de levensduur van de apparatuur in de 27 waterkrachtcentrales door middel van de langlopende stroomafnameovereenkomsten, aangezien dat recht was toegekend onder normale marktvoorwaarden.

               (35)

               Volgens EDP kan de aanwezigheid van een economisch voordeel worden uitgesloten als de staat als een particuliere verkoper optreedt in een zakelijke transactie op de open markt en probeert de beste prijs voor activa te verkrijgen.

               (36)

               EDP voert aan dat het bedrijf recht heeft op de restwaarde van de waterkrachtcentrales als de langlopende stroomafnameovereenkomsten vóór het einde van de levensduur van de centrales zouden worden beëindigd. Om die reden was het in 2007 voor de staat economisch niet haalbaar om een openbare aanbestedingsprocedure uit te schrijven om nieuwe concessies voor de watervoorraden toe te kennen.

               (37)

               EDP is van mening dat als de staat had geprobeerd een hogere waarde te verkrijgen dan de waarde die uit onafhankelijke onderzoeken naar voren kwam, het ervoor gekozen zou hebben het recht op gebruik van de watervoorraden niet te verlengen en het bedrag van de restwaarde van de elektriciteitscentrales — waarop het recht had — onmiddellijk op te eisen.

               (38)

               Bovendien is EDP van mening dat het REN-onderzoek inzake de economische waarde van de verlenging van de concessies onjuiste economische en financiële aannamen bevat waardoor de waarde van de rechten aanzienlijk lager wordt, wat betekent dat EDP de bevindingen van dat onderzoek nooit aanvaard zou hebben als basis voor een „bilaterale onderhandeling”.

               (39)

               Bijgevolg voert EDP aan dat de eenzijdige vaststelling van de waarde van de verlenging van de concessies op basis van een objectieve waarderingsmethode voldoende is om het bestaan van een economisch voordeel te voorkomen.

               (40)

               Ten tweede voert EDP aan dat de methode die in wetsdecreet nr. 226-A/2007 is vastgesteld, objectief is en gebaseerd is op algemeen aanvaarde beginselen van economische berekeningen. Toepassing van dit wetsdecreet leidt tot een coherente, verdedigbare, niet-arbitraire berekening van de compensatie.

               (41)

               Met betrekking tot de passende disconteringsvoeten die gebruikt moeten worden voor de financiële stromen van elke centrale, concluderen zowel Caixa Banco de Investimento als Credit Suisse First Boston dat de disconteringsvoet van de restwaarde van de centrales het aan die waarde inherente contractuele risico zou moeten weerspiegelen. EDP wijst erop dat alle langlopende stroomafnameovereenkomsten, aangezien ze al in 1995 van kracht werden, hem reeds het recht verschaften om van REN de restwaarde van de centrale te ontvangen als de overeenkomsten voor hun vervaldatum zouden worden beëindigd. Als EDP geen interesse had om zijn recht op gebruik van openbare watervoorraden te verlengen, zou het bedrijf derhalve van REN de restwaarde op de vervaldatum van elke langlopende stroomafnameovereenkomst hebben ontvangen.

               (42)

               Bovendien legt EDP uit dat de restwaarde van de waterkrachtcentrales die hem moet worden vergoed, vanaf de inwerkingtreding van de langlopende stroomafnameovereenkomsten in 1995 in feite een credit van EDP, via REN, op de staat inhoudt. REN is een onderneming die onder zeggenschap staat van de Portugese staat. Het risico dat REN zijn verplichtingen niet nakomt is derhalve verbonden met het staatsschuldrisico. EDP concludeert dat in de toepasselijke disconteringsvoet voor het bijwerken van die waarde derhalve alleen rekening moet worden gehouden met het risico dat REN die verplichting niet nakomt.

         4.   OPMERKINGEN EN ANTWOORDEN VAN PORTUGAL

               (43)

               Portugal reageerde op de opmerkingen van de belanghebbenden, maar richtte zich daarbij op de kwestie van de gestrande kosten waarover de Commissie geen twijfels had geuit.

               (44)

               In april 2016 heeft de Commissie Portugal om aanvullende informatie verzocht. Portugal heeft op 16 april 2016 daarop geantwoord en juridische verduidelijkingen van de bepalingen van wetsdecreet nr. 240/2004 en de bijlagen bij de concessieovereenkomsten verstrekt.

         5.   BEOORDELING VAN DE MAATREGEL

   5.1.   De vraag of er sprake is van steun

               (45)

               In artikel 107, lid 1, van het Verdrag is bepaald dat steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen, voor zover deze steun het handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt, onverenigbaar zijn met de interne markt.

               (46)

               Om te kunnen uitmaken of er sprake is van staatssteun, moet de Commissie beoordelen of de betrokken maatregel voldoet aan de cumulatieve criteria van artikel 107, lid 1, van het Verdrag (d.w.z. overdracht van staatsmiddelen en toerekenbaarheid aan de staat, selectief voordeel, mogelijke vervalsing van de mededinging en ongunstige beïnvloeding van het handelsverkeer tussen de lidstaten).

         5.1.1.   Toerekenbaarheid

               (47)

               Wat de toerekenbaarheid betreft, gaat het in situaties waarin een overheidsinstantie een voordeel toekent aan een begunstigde, altijd om een maatregel die aan de staat toerekenbaar is.

               (48)

               De verlenging van het recht op gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht ten gunste van EDP in de hoedanigheid van de subentiteit die de concessie van REN krijgt, vloeit voort uit de tenuitvoerlegging van wetsdecreet nr. 226-A/2007 betreffende de regeling van het gebruik van watervoorraden. In de bepalingen van dit wetsdecreet zijn ook de regels uiteengezet waaraan de staat zich moet houden bij het bepalen van de betaling die door EDP moet worden gedaan als tegenprestatie voor de economische voordelen van de verlenging. Wetsdecreet nr. 226/2007 is een openbare wet die is aangenomen en uitgevaardigd door de Portugese autoriteiten. Hieruit volgt dat de eventueel daarin vervatte steunmaatregelen toerekenbaar zouden zijn aan de Portugese Republiek.

         5.1.2.   Staatsmiddelen

               (49)

               Met betrekking tot de kwalificatie als staatsmiddelen kan het verlenen van toegang tot een openbaar domein of natuurlijke hulpbronnen of de toewijzing van bijzondere of uitsluitende rechten zonder een adequate, marktconforme vergoeding, inhouden dat de staat middelen derft (12).

               (50)

               Krachtens de Portugese waterwet nr. 58/2005 en wetsdecreet nr. 226-A/2007 behoren de watervoorraden binnen het Portugese grondgebied toe aan de Portugese staat en kunnen ze geen particulier eigendom zijn van natuurlijke personen of rechtspersonen. Hieruit volgt dat de economische voordelen van het gebruik van openbare watervoorraden in beginsel worden bekostigd met staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag.

               (51)

               Natuurlijke hulpbronnen met een immateriële waarde zoals water of lucht kunnen noodzakelijk en soms zelfs essentieel zijn voor burgers. Indien de exploitatie van deze natuurlijke hulpbronnen echter niet verhandelbaar is en/of er geen economische waarde wordt toegekend aan het gebruik ervan, vormen dergelijke hulpbronnen niet noodzakelijkerwijs een vehikel voor de toekenning van economische voordelen in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag, en worden ze niet als staatsmiddel aangemerkt. In deze zaak bestaat de maatregel in de toekenning van een recht op gebruik van watervoorraden die tot het publieke domein behoren. Het bestaan van een transactieprijs toont aan dat er aan dit recht een economische waarde wordt toegekend. Derhalve concludeert de Commissie dat de maatregel staatsmiddelen inhoudt.

               (52)

               In artikel 9 van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (13) worden het beginsel van terugwinning van de kosten van waterdiensten, adequate prikkels in het waterprijsbeleid om de watervoorraden efficiënt te benutten en een redelijke bijdrage van onder meer bedrijven beschreven. In deze bepalingen van Unierecht wordt een economische waarde toegekend aan verschillende soorten watergebruik. Bovendien wordt in het geval van Portugal in de bepalingen van artikel 91 van wetsdecreet nr. 226-A/2007 in elk geval verder bepaald dat het gebruik van openbare watervoorraden om elektriciteit op te wekken krachtens de Portugese wet een economische, kwantificeerbare en verhandelbare waarde met zich meebrengt.

               (53)

               Hieruit volgt dat er bij de verlenging van het recht op gebruik van watervoorraden voor het opwekken van waterkracht ten gunste van EDP, handelend als een subentiteit die de concessie van REN krijgt zoals uiteengezet in wetsdecreet nr. 226-A/2007, sprake lijkt te zijn van staatsmiddelen in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag.

         5.1.3.   Ontbreken van een voordeel

               (54)

               Of een transactie marktconform is, kan worden bepaald aan de hand van een algemeen aanvaarde standaardwaarderingsmethode (14). Dit soort methode moet zijn gebaseerd op de beschikbare objectieve, verifieerbare en betrouwbare gegevens (15) die voldoende gedetailleerd zijn en die de economische situatie tot uiting brengen zoals die bestond op het tijdstip waarop tot de transactie werd besloten, rekening houdende met de risicograad en toekomstige verwachtingen (16).

               (55)

               In haar inleidingsbesluit stelde de Commissie de vraag of de economische waardering van de verlenging van de concessies, die werd gedaan in 2007, te laag was ingeschat door het gebruik van verschillende disconteringsvoeten voor de twee componenten, namelijk de restwaarde van de niet-afgeschreven activa en de vrije kasstromen die door de werking van de waterkrachtcentrales worden gegenereerd.

               (56)

               De in 2007 geraamde verlengingsprijs bedraagt 704 miljoen EUR (na aftrek van een belasting van 55 miljoen EUR) en bestaat uit twee componenten. De prijs is om te beginnen opgebouwd uit de verdisconteerde vrije kasstromen die door de exploitatie van de waterkrachtcentrales in de periode 2020-2044 (17) worden gegenereerd (2 115 miljoen EUR verdisconteerd naar 2007). De tweede component van de prijs betreft de netto contante waarde, in 2007, van de restwaarde (1 356 miljoen EUR verdisconteerd naar 2007). Opgemerkt zij dat EDP het recht zou hebben gehad de waarde van deze activa terug te vorderen als Portugal had besloten de verlenging van de concessie niet aan EDP toe te kennen.

               (57)

               De Commissie vroeg zich af in hoeverre de toepassing van een lagere disconteringsvoet op de restwaarde van de niet-afgeschreven activa vanuit methodologisch oogpunt aanvaardbaar was (18).

               (58)

               Om rekening te houden met het feit dat de waarde van deze niet-afgeschreven activa die worden gebruikt om de centrale te exploiteren, in 2020 bekend zal zijn en dus minder onzeker is, aangezien ze onder contracten vallen met entiteiten die onder zeggenschap staan van de Portugese staat, gebruikten de banken een lagere disconteringsvoet dan de gewogen gemiddelde kapitaalkosten die werden toegepast op de kasstromen, met andere woorden, de risicovrije rentevoet plus een spread van 50-80 bpp (ongeveer 4,6 % tegenover 7,8 % voor de gewogen gemiddelde kapitaalkosten). Door toepassing van een lagere disconteringsvoet valt de netto contante waarde van de restwaarde hoger uit en de verlengingsprijs lager. Overwegende dat de restwaarde niet beïnvloed wordt door dezelfde economische onzekerheden als de vrije kasstromen, kan worden geconcludeerd dat de toepassing van de risicovrije rentevoet gerechtvaardigd is.

               (59)

               Anderzijds is het gebruik van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten voor de raming van de netto contante waarde van de vrije kasstromen (gemiddeld gegenereerd van 2020 tot 2044) marktconform. Het wordt gerechtvaardigd door het hogere operationele risico in een context van een geliberaliseerde markt, de totstandbrenging van een Iberische elektriciteitsmarkt (19) en de ontwikkeling van een meer geïntegreerde energiemarkt op Europees niveau, wat in het algemeen meer onzekerheden over de kasstroomgeneratie met zich meebrengt. Bijgevolg is de toepassing van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten op de verdisconteerde kasstromen gerechtvaardigd.

               (60)

               De gewogen gemiddelde kapitaalkosten zijn beoordeeld door de Caixa Banco de Investimento en Credit Suisse First Boston, waarbij gebruik werd gemaakt van zowel een benchmarkingbenadering (gewogen gemiddelde kapitaalkosten van soortgelijke spelers in soortgelijke sectoren) als een bottom-upbenadering (herberekening van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten met behulp van openbare gegevens van Bloomberg). De gewogen gemiddelde kapitaalkosten werden geraamd op 7,72 % respectievelijk 7,88 % voor Caixa Banco de Investimento en Credit Suisse First Boston. Deze aanpak is marktconform en in overeenstemming met vergelijkbare benaderingen die al door de Commissie zijn goedgekeurd in andere zaken (20).

               (61)

               De Commissie vroeg zich ook af of de methode die REN, de transmissiesysteembeheerder, gebruikte voor het beoordelen van de verlengingsprijs en die een hogere prijs (1 672 miljoen EUR) opleverde, niet als een meer toereikende benadering zou kunnen worden beschouwd dan de waarderingen die door de twee financiële instellingen waren uitgevoerd (21).

               (62)

               De door REN voorgestelde methode is echter niet marktconform. Aan de voorgestelde verlengingsprijs kan om de volgende redenen niet worden vastgehouden:

                           a)

                           REN heeft één enkele disconteringsvoet toegepast op zowel de restwaarde als de vrije kasstromen. Deze disconteringsvoet veronderstelt dat de gewogen gemiddelde kapitaalkosten worden bepaald door de gewogen gemiddelde kapitaalkosten van EDP (6,6 %). De gewogen gemiddelde kapitaalkosten moeten echter een afspiegeling zijn van de winstgevendheid die door een groep investeerders van een bepaalde sector in een bepaald land voor een bepaald soort project wordt vereist. Gewogen gemiddelde kapitaalkosten worden doorgaans berekend op basis van zowel een benchmarkingbenadering (gewogen gemiddelde kapitaalkosten van vergelijkbare marktspelers) als een bottom-upbenadering, waarbij voor elke component van de gewogen gemiddelde kapitaalkosten (bèta, marktrisicopremie) een specifieke raming wordt gemaakt, wat niet is gedaan in het onderzoek. Om die reden lijkt de methode van REN niet overeen te komen met de standaardmethode die doorgaans op de markt wordt toegepast.

                           b)

                           Daarnaast kon de beoordeling van REN niet door de Portugese autoriteiten worden gebruikt vanwege het gebrek aan onafhankelijkheid. Volgens het Portugese rechtskader moest de waarde van de concessie worden bepaald op basis van de beoordelingen van twee onafhankelijke instellingen, in deze zaak Credit Suisse First Boston en Caixa Banco de Investimento, en hun waarderingen werden gebruikt om de waarde van de verlengingsprijs vast te stellen. Zoals hierboven aangetoond, is in de beoordelingen van Credit Suisse First Boston en Caixa Banco de Investimento een geschikte methode gebruikt. De Commissie heeft geen reden om aan te nemen dat deze beoordelingen niet geschikt waren om de marktwaarde van de verlengingsperiode van de concessies vast te stellen.

               (63)

               Na gedegen analyse luidt de conclusie dat de door Portugal gebruikte methode voor het beoordelen van de verlengingsprijs als toereikend kan worden beschouwd.

               (64)

               Als er een aanbesteding was uitgeschreven, zou Portugal EDP het bedrag van de niet-afgeschreven activa aan het einde van de concessieperiode van de langlopende stroomafnameovereenkomsten (2020) hebben moeten betalen. Ten tweede wordt de verlengingsprijs gebaseerd op een aanname van elektriciteitsprijzen van 50 EUR/MWh. Er moet op gewezen worden dat de compensatie voor gestrande kosten in dezelfde periode gebaseerd was op een raming van 36 EUR/MWh. Als voor de berekening van de verlengingsprijs aan deze aanname was vastgehouden, zou dit Portugal een negatieve prijs hebben opgeleverd (– 15,4 miljoen EUR netto contante waarde). Om die reden zijn de prijsaannamen in vergelijking met de aannamen die in het besluit betreffende de gestrande kosten zijn gebruikt, zeker veel gunstiger voor de Portugese staat, en weerspiegelen ze een conservatieve benadering die door beide financiële instellingen is gehanteerd bij hun waardering van de verlengingsprijs.

         6.   CONCLUSIE

               (65)

               Derhalve concludeert de Commissie dat de maatregel op grond waarvan EDP voor een verlengde periode waterkrachtcentrales mag exploiteren tegen betaling van een prijs van 704 miljoen EUR niet voldoet aan alle cumulatieve voorwaarden van artikel 107, lid 1, van het Verdrag, en derhalve geen staatssteun inhoudt,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De maatregel die Portugal ten gunste van EDP — Energias de Portugal SA ten uitvoer heeft gelegd met betrekking tot de verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht vormt geen staatssteun in de zin van artikel 107, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
   Artikel 2
   Dit besluit is gericht tot de Portugese Republiek.

      Gedaan te Brussel, 15 mei 2017.

            Voor de Commissie

         Margrethe VESTAGER

            Lid van de Commissie

      (1)  Voorheen, tot 2004, „Electricidade de Portugal” genoemd.

      (2)  Steunmaatregel SA.35429 (2013/C) (ex 2012/CP) — Verlenging van het gebruik van openbare watervoorraden voor het opwekken van elektriciteit door waterkracht — Uitnodiging tot het maken van opmerkingen overeenkomstig artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (PB C 117 van 16.4.2014, blz. 113).

      (3)  Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG (PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37).

      (4)  Aangenomen door de Commissie op 26 juli 2001 en aan de lidstaten meegedeeld bij brief SG(2001) D/290869 van 6 augustus 2001.

      (5)  Namelijk EDP, Tejo Energia en Turbogas.

      (6)  Besluit C(2004) 3468 van de Commissie van 22 september 2004 betreffende steunmaatregel N 161/2004, Gestrande kosten in Portugal (PB C 250 van 8.10.2005, blz. 9).

      (7)  De Portugese autoriteiten hebben uitgelegd dat er al vóór de liberalisering van de sector in de Portugese wetgeving was voorzien in het beginsel dat niet-afgeschreven investeringen worden gecompenseerd wanneer de desbetreffende activa aan het einde van een concessie aan de staat toevallen.

      (8)  Besluit C(2004) 3468 van de Commissie van 22 september 2004 betreffende steunmaatregel N 161/2004, Gestrande kosten in Portugal (PB C 250 van 8.10.2005, blz. 9).

      (9)  Aangenomen door de Commissie op 26 juli 2001 en aan de lidstaten meegedeeld bij brief SG(2001) D/290869 van 6 augustus 2001.

      (10)  Zie overweging 16 van het inleidingsbesluit.

      (11)  Zie overweging 16 van het inleidingsbesluit.

      (12)  Zie de mededeling van de Commissie betreffende de toepassing van de staatssteunregels van de Europese Unie op voor het verrichten van diensten van algemeen economisch belang verleende compensatie (PB C 8 van 11.1.2012, blz. 4), overweging 33, waarin wordt verwezen naar het arrest van het Hof van Justitie van 22 mei 2003, Connect Austria Gesellschaft für Telekommunikation GmbH/Telekom-Control-Kommission, en Mobilkom Austria AG, C-462/99, ECLI:EU:C:2003:297, punten 92 en 93, en arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 4 juli 2007, Bouygues en Bouygues Télécom SA/Commissie, T-475/04, ECLI:EU:T:2007:196, punten 101, 104, 105 en 111.

      (13)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1).

      (14)  Zie arrest van het Gerecht van 29 maart 2007, Scott/Commissie, T-366/00, ECLI:EU:T:2007:99, punt 134, en arrest van het Hof van Justitie van 16 december 2010, Seydaland Vereinigte Agrarbetriebe, C-239/09, ECLI:EU:C:2010:778, punt 39.

      (15)  Zie arrest van het Gerecht van 16 september 2004, Valmont Nederland BV/Commissie, T-274/01, ECLI:EU:T:2004:266, punt 71.

      (16)  Zie arrest van het Gerecht van 29 maart 2007, Scott/Commissie, T-366/00, ECLI:EU:T:2007:99, punt 158.

      (17)  2020 komt overeen met het gemiddelde jaar waarin de langlopende stroomafnameovereenkomsten en de compensatieperioden voor de gestrande kosten voor de 27 bij de transactie betrokken waterkrachtcentrales aflopen. 2044 komt overeen met de gemiddelde einddatum van de verlengingsperiode van de concessies voor de 27 waterkrachtcentrales.

      (18)  Zie overweging 51 van het inleidingsbesluit.

      (19)  De Iberische elektriciteitsmarkt, of MIBEL, is uitputtend beschreven in de internationale overeenkomst tussen de Portugese Republiek en het Koninkrijk Spanje voor de oprichting van een Iberische elektriciteitsmarkt. MIBEL is uitgevoerd door middel van een reeks wetten die zijn aangenomen in Spanje (bijvoorbeeld verordening ITC/2129/2006 van 30 juni 2006) en in Portugal (bijvoorbeeld Portaria 643/2006 van 26 juni 2006).

      (20)  Zie bijvoorbeeld Steunmaatregelen van de staten — Hongarije — SA.38454 (2015/C) (ex N/2015) — Mogelijke steun aan de kerncentrale van Paks — Uitnodiging om, overeenkomstig artikel 108, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, opmerkingen in te dienen (PB C 8 van 12.1.2016, blz. 2), arrest van het Gerecht van 3 juli 2014, Spanje en Ciudad de la Luz/Commissie, T-319/12 en T-321/12, ECLI:EU:T:2014:604, punt 40, en arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 6 maart 2003, Landes Nordrhein-Westfalen/Commissie, T-233/99 en T-228/99, ECLI:EU:T:2003:57, punt 245.

      (21)  Zie de overwegingen 48 tot en met 51 van het inleidingsbesluit.


title: 2008/567/EG: Besluit van de Commissie van 4 juli 2008 betreffende de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor het jaar 2008 aan de activiteiten van de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) op het gebied van dierenwelzijn en bewaking en categorisering van dierziekten

text:
               10.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 181/55

      BESLUIT VAN DE COMMISSIE

   van 4 juli 2008
   betreffende de financiële bijdrage van de Gemeenschap voor het jaar 2008 aan de activiteiten van de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) op het gebied van dierenwelzijn en bewaking en categorisering van dierziekten
   (2008/567/EG)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (1), en met name op artikel 20,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Beschikking 90/424/EEG kan de Gemeenschap acties op technisch en wetenschappelijk gebied ondernemen die voor de ontwikkeling van de communautaire wetgeving op veterinair gebied, alsmede voor de ontwikkeling van onderwijs en opleiding op veterinair gebied, nodig zijn, of de lidstaten of internationale organisaties helpen bij het ondernemen van dergelijke acties.

               (2)

               Het communautair actieplan inzake de bescherming en het welzijn van dieren 2006-2010 stelde de behoefte vast aan verdere steun en het opzetten van internationale activiteiten om meer bekendheid te geven aan en de consensus te versterken inzake dierenwelzijn als een van de belangrijkste vijf actiepunten.

               (3)

               De Wereldorganisatie voor diergezondheid („OIE”) is de intergouvernementele organisatie die verantwoordelijk is voor het wereldwijd verbeteren van de diergezondheid. In 2005 heeft de OIE richtsnoeren over het welzijn van dieren goedgekeurd met betrekking tot het vervoer van dieren over land en zee, het slachten van dieren voor menselijke consumptie en het humane doden van dieren voor ziektebestrijding. De OIE is voornemens deze richtsnoeren verder te ontwikkelen, nieuwe richtsnoeren aan te nemen en de toepassing van richtsnoeren te bekrachtigen die al zijn aangenomen door de lidstaten van de OIE, met name door het verstrekken van opleiding en advies.

               (4)

               De geplande opleidings- en communicatieactiviteiten van de OIE zijn nodig voor de ontwikkeling van de huidige veterinaire wetgeving en de ontwikkeling van onderwijs en opleiding op veterinair gebied in alle deelnemende landen. De verbeteringen in derde landen hangen nauw samen met de ontwikkeling van een communautaire veterinaire wetgeving en met de effectiviteit van die wetgeving. De geplande opleidings- en communicatieactiviteiten beantwoorden voorts aan de wens van de meerderheid van de Europese burgers (2) dat de omstandigheden in verband met het welzijn van dieren in naar de Gemeenschap exporterende landen gelijkwaardig zijn aan die in de Gemeenschap. De Gemeenschap moet daarom bijdragen in de financiering van deze activiteiten.

               (5)

               De tweede wereldconferentie over dierenwelzijn van de OIE „OIE-normen aan het werk” heeft als doel de wereldwijde tenuitvoerlegging te ondersteunen van de richtsnoeren van de OIE voor vervoer van vee over zee en land, het slachten van dieren voor menselijke consumptie en het doden van dieren voor ziektebestrijding. Andere doelen van de conferentie zijn het profiel van dierenwelzijn op een hoger niveau te tillen en dierenartsen en veterinaire diensten aan te moedigen meer verantwoordelijkheid te nemen voor dierenwelzijn.

               (6)

               De tweede wereldconferentie over dierenwelzijn van de OIE kan een aanzienlijke invloed hebben op de ontwikkeling van de communautaire veterinaire wetgeving. De doelstellingen zijn in lijn met die vastgesteld in het communautair actieplan inzake de bescherming en het welzijn van dieren 2006-2010. Het is daarom wenselijk dat een financiële bijdrage van de Gemeenschap aan de OIE-conferentie wordt verleend.

               (7)

               In de mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s getiteld „Een nieuwe strategie voor diergezondheid voor de Europese Unie (2007-2013)” wordt het bepalen van prioriteiten ten aanzien van het optreden van de Europese Unie beschreven als een van de steunpilaren van de nieuwe strategie voor diergezondheid. In deze context zou een studie naar de kosten van de bewaking en categorisering van dierziekten in het kader van de OIE-follow-up van het Global Animal Health Initiative informatie kunnen verstrekken die kan bijdragen tot de categorisering van dierziekten en het stellen van prioriteiten bij bewakingsmaatregelen.

               (8)

               De OIE heeft een feitelijk monopolie in zijn sector, zoals vermeld in artikel 168, lid 1, onder c), van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het financieel reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3); daarom is een oproep tot het indienen van voorstellen niet nodig.

               (9)

               De in deze beschikking vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   Een financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de financiering van door de Wereldorganisatie voor diergezondheid (OIE) georganiseerde opleidingsseminars over de toepassing van de richtsnoeren van de OIE over het welzijn van dieren ten bedrage van 100 000 EUR oftewel die een communautaire medefinanciering van maximaal 65 % van de totale subsidiale kosten uitmaakt, wordt goedgekeurd.
   Artikel 2
   Een financiële bijdrage van de Gemeenschap voor de financiering van de tweede wereldconferentie over dierenwelzijn „OIE-normen aan het werk”, die de OIE in 2008 organiseert, ten bedrage van 200 000 EUR oftewel die een communautaire medefinanciering van maximaal 50 % van de totale subsidiale kosten uitmaakt, wordt goedgekeurd.
   Artikel 3
   Een financiële bijdrage van de Gemeenschap van 200 000 EUR voor de financiering van een studie over de kosten van de bewaking en categorisering van dierziekten, die de OIE in 2008 zal maken, die een communautaire medefinanciering van maximaal 67 % van de totale subsidiale kosten uitmaakt, wordt goedgekeurd.
   Artikel 4
   De in de artikelen 1, 2 en 3 bedoelde financiële bijdragen worden gefinancierd uit het begrotingsonderdeel 17 04 02 01 van de begroting van de Europese Unie voor 2008.
   De OIE zal een subsidieovereenkomst toegewezen krijgen voor de financiële bijdragen uit de artikelen 1,2 en 3 zonder een oproep tot het indienen van voorstellen omdat de OIE de intergouvernementele organisatie is voor het wereldwijd verbeteren van diergezondheid en een feitelijk monopolie heeft.

      Gedaan te Brussel, 4 juli 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

      (2)  Special Eurobarometer 270: Attitudes of Europese Unie citizens towards Animal Welfare, http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/survey/sp_barometer_aw_en.pdf, blz. 32.

      (3)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007 (PB L 111 van 28.4.2007, blz. 13).


title: Besluit (EU) 2017/866 van de Raad van 11 mei 2017 over de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, met betrekking tot gendergerelateerd asiel en non-refoulement

text:
               20.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 131/13

         BESLUIT (EU) 2017/866 VAN DE RAAD
   van 11 mei 2017
   over de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld, met betrekking tot gendergerelateerd asiel en non-refoulement
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 78, lid 2, in samenhang met artikel 218, lid 5,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Unie heeft tezamen met de lidstaten als waarnemer deelgenomen aan de onderhandelingen over het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld („het Verdrag”), dat door het Comité van ministers van de Raad van Europa op 7 april 2011 is goedgekeurd. Het Verdrag werd op 11 mei 2011 voor ondertekening opengesteld.

               (2)

               Op grond van artikel 75 van het Verdrag staat het Verdrag open voor ondertekening door de Unie.

               (3)

               Het Verdrag biedt een uitgebreid en veelzijdig rechtskader voor de bescherming van vrouwen tegen alle vormen van geweld. Het beoogt geweld tegen vrouwen en meisjes en huiselijk geweld te voorkomen, te vervolgen en uit te bannen. Het bestrijkt een breed scala aan maatregelen, dat varieert van gegevensverzameling en bewustmaking tot wettelijke maatregelen inzake de strafbaarstelling van diverse vormen van geweld tegen vrouwen. Het omvat maatregelen voor de bescherming van slachtoffers en de verlening van ondersteunende diensten, en richt zich op gendergerelateerd geweld op het gebied van asiel en migratie. Het Verdrag introduceert een specifiek toezichtmechanisme om de doeltreffende uitvoering van de bepalingen ervan door de partijen te waarborgen.

               (4)

               De ondertekening van het Verdrag namens de Unie zal bijdragen tot de verwezenlijking van gelijkheid tussen vrouwen en mannen op alle gebieden, een van de hoofddoelstellingen en kernwaarden van de Unie die zij overeenkomstig de artikelen 2 en 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), artikel 8 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) en artikel 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie bij elk optreden moet verwezenlijken. Geweld tegen vrouwen is een schending van hun mensenrechten en een extreme vorm van discriminatie die is verankerd in de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen en bijdraagt tot de handhaving ervan. Door zich te verbinden tot de uitvoering van het Verdrag bevestigt de Unie haar inzet voor de bestrijding van geweld tegen vrouwen op haar grondgebied en wereldwijd en versterkt zij haar huidige politieke optreden en het bestaande substantiële rechtskader op het gebied van het strafprocesrecht, dat van bijzonder belang is voor vrouwen en meisjes.

               (5)

               Zowel de Unie als haar lidstaten zijn bevoegd op de gebieden die onder het Verdrag vallen.

               (6)

               Het Verdrag moet namens de Unie worden ondertekend met betrekking tot aangelegenheden die onder de bevoegdheid van de Unie vallen, voor zover het Verdrag gevolgen kan hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan kan wijzigen. Dit geldt met name voor een aantal bepalingen van het Verdrag inzake justitiële samenwerking in strafzaken en voor de bepalingen van het Verdrag inzake asiel en non-refoulement. De lidstaten behouden hun bevoegdheid voor zover het Verdrag geen gevolgen heeft voor gemeenschappelijke regels noch de strekking daarvan wijzigt.

               (7)

               De Unie is exclusief bevoegd voor de aanvaarding van de in het Verdrag neergelegde verplichtingen met betrekking tot de eigen instellingen en openbaar bestuur.

               (8)

               Aangezien de bevoegdheid van de Unie en de bevoegdheden van de lidstaten onderling verbonden zijn, moet de Unie partij worden bij dit Verdrag, naast haar lidstaten, zodat zij tezamen kunnen voldoen aan de in het Verdrag neergelegde verplichtingen en de hun verleende rechten op coherente wijze kunnen uitoefenen.

               (9)

               Dit besluit betreft slechts de artikelen 60 en 61 van het Verdrag. Het heeft geen betrekking op de bepalingen van het Verdrag inzake justitiële samenwerking in strafzaken, die aan bod komen in een afzonderlijk besluit van de Raad over de ondertekening, dat gelijktijdig met het onderhavige besluit zal worden vastgesteld.

               (10)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 21 betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, gehecht aan het VEU en het VWEU, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, nemen deze lidstaten niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaten.

               (11)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het VEU en het VWEU, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van dit besluit, dat derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat.

               (12)

               Het Verdrag dient te worden ondertekend,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld in verband met gendergerelateerd asiel en non-refoulement, wordt hierbij namens de Unie goedgekeurd onder voorbehoud van de sluiting van dat verdrag (1).
   Artikel 2
   De voorzitter van de Raad wordt hierbij gemachtigd de persoon (personen) aan te wijzen die bevoegd is (zijn) om het Verdrag namens de Unie te ondertekenen.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 11 mei 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         R. GALDES

      (1)  De tekst van het Verdrag wordt samen met het besluit inzake de ondertekening ervan bekendgemaakt.


Avis juridique important

|

32000D0742

2000/742/EG: Besluit van de Raad van 16 november 2000 betreffende de sluiting van de Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie

Publicatieblad Nr. L 299 van 28/11/2000 blz. 0014 - 0014

Besluit van de Raadvan 16 november 2000betreffende de sluiting van de Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie(2000/742/EG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 170, juncto artikel 300, lid 2, eerste alinea, eerste zin, en artikel 300, lid 3, eerste alinea,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) De Europese Gemeenschap en de Russische Federatie leggen specifieke onderzoekprogramma's ten uitvoer op gebieden van gemeenschappelijk belang.(2) De Russische Federatie enerzijds en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds hebben een overeenkomst inzake partnerschap en samenwerking(3) ondertekend, welke overeenkomst in artikel 62 voorziet in onderhandelingen over "afzonderlijke akkoorden" op het gebied van wetenschap en technologie.(3) De Raad heeft bij besluit van 10 november 1997 de Commissie gemachtigd om onderhandelingen te voeren over een Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Russische Federatie gedurende de looptijd van het vijfde kaderprogramma, opgesteld bij Besluit nr. 182/1999/EG van het Europees Parlement en de Raad(4).(4) De Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de Russische Federatie moet namens de Gemeenschap worden goedgekeurd,BESLUIT:Artikel 1De Overeenkomst voor samenwerking op wetenschappelijk en technologisch gebied tussen de Europese Gemeenschap en de regering van de Russische Federatie wordt hierbij namens de Gemeenschap goedgekeurd.De tekst van de overeenkomst is aan dit besluit gehecht.Artikel 2De voorzitter van de Raad verricht namens de Gemeenschap de in artikel 12 van de overeenkomst bedoelde kennisgeving(5).Gedaan te Brussel, 16 november 2000.Voor de RaadDe voorzitterR. Schwartzenberg(1) PB C 370 E van 26.10.1999, blz. 22.(2) Nog niet verschenen in het Publicatieblad.(3) PB L 327 van 28.11.1997, blz. 3.(4) PB L 26 van 1.2.1999, blz. 1.(5) De datum van inwerkingtreding van het besluit wordt door het secretariaat-generaal van de Raad in het Publicatieblad bekendgemaakt.