title: Besluit van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA nr. 328/05/COL van 20 december 2005 houdende de drieënvijftigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk 18C: Staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst

text:
               26.4.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 109/44

      BESLUIT VAN DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA

      Nr. 328/05/COL
   van 20 december 2005
   houdende de drieënvijftigste wijziging van de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun door invoeging van een nieuw hoofdstuk 18C: Staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst
   DE TOEZICHTHOUDENDE AUTORITEIT VAN DE EVA,
   GELET OP de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (1), en met name de artikelen 61, 62 en 63 en Protocol nr. 26,
   GELET OP de Overeenkomst tussen de EVA-staten betreffende de oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en een Hof van Justitie (2), en met name artikel 24, artikel 5, lid 2, onder b), en artikel 1 van deel I van Protocol nr. 3 en de artikelen 18 en 19 van deel II van Protocol nr. 3,
   OVERWEGENDE dat ingevolge artikel 24 van de Toezichtovereenkomst, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA uitvoering geeft aan de bepalingen van de EER-overeenkomst op het gebied van staatssteun,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge artikel 5, lid 2, onder b), van de Toezichtovereenkomst mededelingen en richtsnoeren doet uitgaan over aangelegenheden die in de EER-overeenkomst worden behandeld, indien die Overeenkomst of de Toezichtovereenkomst zulks uitdrukkelijk voorschrijft, of indien de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA dit nodig acht,
   WIJZEND op de formele en materiële regels op het gebied van staatssteun (3), die op 19 januari 1994 door de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA zijn vastgesteld (4),
   OVERWEGENDE dat de Europese Commissie op 13 juli 2005 een communautaire kaderregeling heeft goedgekeurd waarin de regels voor staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst worden uiteengezet (5),
   OVERWEGENDE dat deze mededeling tevens voor de Europese Economische Ruimte relevant is,
   OVERWEGENDE dat een uniforme toepassing van de EER-regels inzake staatssteun in de gehele Europese Economische Ruimte dient te worden gewaarborgd,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA ingevolge punt II onder de titel „Algemeen” aan het eind van bijlage XV bij de EER-overeenkomst, na overleg met de Europese Commissie, besluiten dient vast te stellen die overeenstemmen met de besluiten van de Europese Commissie,
   NA overleg met de Europese Commissie,
   OVERWEGENDE dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op 19 oktober 2005 tijdens een multilaterale bijeenkomst met de EVA-staten over de kwestie heeft beraadslaagd,
   BESLUIT:

               1)

               De richtsnoeren staatssteun worden gewijzigd door het invoegen van een nieuw Hoofdstuk 18C: Staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst. Dit nieuwe hoofdstuk is als bijlage I aan dit besluit gehecht. De in bijlage I bij dit besluit vervatte dienstige maatregelen worden voorgesteld.

               2)

               De EVA-staten worden van dit besluit in kennis gesteld bij middel van een brief waarbij een afschrift van dit besluit, met inbegrip van de bijlage, is gevoegd. De EVA-staten wordt verzocht hun goedkeuring aan de dienstige maatregelen te geven binnen één maand na ontvangst van dit voorstel.

               3)

               De Europese Commissie wordt overeenkomstig Protocol nr. 27, onder d), van de EER-overeenkomst van dit besluit in kennis gesteld door toezending van een afschrift van het besluit, met inbegrip van bijlage I.

               4)

               Het besluit, met inbegrip van bijlage I, wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-Supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.

               5)

               Indien de EVA-staten met het voorstel voor dienstige maatregelen akkoord gaan, wordt een samenvatting gepubliceerd in het EER-gedeelte van en het EER-Supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie (opgenomen in Bijlage 2 bij dit besluit).

               6)

               Deze beschikking is authentiek in de Engelse taal.

      Gedaan te Brussel, 20 december 2005.

            Voor de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA

         Einar M. BULL

            Voorzitter

         Kurt JÄGER

            Lid van het College

      (1)  Hierna „EER-Overeenkomst” genoemd.

      (2)  Hierna „Toezichtovereenkomst” genoemd.

      (3)  Hierna „richtsnoeren staatssteun” genoemd.

      (4)  Oorspronkelijk gepubliceerd in PB L 231 van 3.9.1994 en in het EER-Supplement nr. 32 daarbij van diezelfde datum, laatstelijk gewijzigd bij Besluit nr. 313/05/COL van 7.12.2005 (nog niet bekendgemaakt).

      (5)  Communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (PB C 297 van 29.11.2005, blz. 4).

      BIJLAGE

         „18C.   STAATSSTEUN IN DE VORM VAN COMPENSATIE VOOR DE OPENBARE DIENST (1)

         18C.1.   Doel en toepassingsgebied

                     (1)

                     Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (2) blijkt dat compensatie voor de openbare dienst niet als staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag is aan te merken wanneer zij aan bepaalde voorwaarden voldoet. Wanneer compensatie voor de openbare dienst niet aan deze voorwaarden voldoet en wanneer aan de algemene criteria voor de toepassing van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag is voldaan, is deze compensatie echter wel als staatssteun aan te merken. Volgens de Autoriteit is deze jurisprudentie eveneens van toepassing in het kader van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst.

                     (2)

                     Beschikking 2005/842/EG van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend (3), bepaalt onder welke voorwaarden bepaalde compensatie voor de openbare dienst als staatssteun is aan te merken die op grond van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag verenigbaar is, en stelt compensatie die aan deze voorwaarden voldoet, vrij van de verplichting tot voorafgaande aanmelding. Deze beschikking is nog niet in de EER-overeenkomst opgenomen (4). Voor compensaties voor de openbare dienst die staatssteun vormen en niet onder de toepassing van Beschikking 2005/842/EG vallen, geldt nog steeds de verplichting tot voorafgaande aanmelding, zelfs nadat die beschikking is gegeven. Het doel van deze richtsnoeren is uiteen te zetten onder welke voorwaarden dat soort staatssteun op grond van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst met de werking van de EER-overeenkomst verenigbaar kan worden verklaard.

                     (3)

                     Deze richtsnoeren zijn van toepassing op compensatie voor de openbare dienst die aan ondernemingen wordt toegekend met betrekking tot activiteiten die onder de regels van EER-overeenkomst vallen, met uitzondering van de vervoersector en van de openbareomroepdiensten die onder de toepassing van de mededeling van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA betreffende de toepassing van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (5) vallen.

                     (4)

                     Deze richtsnoeren zijn van toepassing onverminderd strengere specifieke bepalingen in verband met openbaredienstverplichtingen die in sectorale EER-wetgeving en -maatregelen zijn vervat.

                     (5)

                     Deze richtsnoeren zijn van toepassing onverminderd de bepalingen op het gebied van overheidsopdrachten en de mededinging (met name de artikelen 53 en 54 van de EER-overeenkomst).

               18C.2.   Voorwaarden inzake de verenigbaarheid van compensatie voor de openbare dienst die als staatssteun is aan te merken
         18C.2.1.   Algemene bepalingen

                     (6)

                     In zijn arrest in de zaak-Altmark (6) heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen de voorwaarden waaronder compensatie voor de openbare dienst niet als staatssteun is aan te merken, als volgt vastgesteld:

                                 „[…]

                                 In de eerste plaats moet de begunstigde onderneming daadwerkelijk belast zijn met de uitvoering van openbaredienstverplichtingen en moeten die verplichtingen duidelijk omschreven zijn. (…)

                                 […]

                                 In de tweede plaats moeten de parameters op basis waarvan de compensatie wordt berekend, vooraf op objectieve en doorzichtige wijze worden vastgesteld, om te vermijden dat de compensatie een economisch voordeel bevat waardoor de begunstigde onderneming ten opzichte van concurrerende ondernemingen kan worden bevoordeeld. [..] Zo vormt de compensatie door een lidstaat van door een onderneming geleden verliezen zonder dat de parameters voor een dergelijke compensatie vooraf zijn vastgesteld, een financiële maatregel die valt onder het begrip staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag, wanneer achteraf blijkt dat de exploitatie van bepaalde diensten in het kader van de uitvoering van openbaredienstverplichtingen niet economisch levensvatbaar was.

                                 […]

                                 In de derde plaats mag de compensatie niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen, rekening houdend met de opbrengsten alsmede met een redelijke winst […], geheel of gedeeltelijk te dekken. […]

                                 […]

                                 In de vierde plaats, wanneer de met de uitvoering van openbaredienstverplichtingen te belasten onderneming in een concreet geval niet is gekozen in het kader van een openbare aanbesteding, waarbij de kandidaat kan worden geselecteerd die deze diensten tegen de laagste kosten voor de gemeenschap kan leveren, moet de noodzakelijke compensatie worden vastgesteld op basis van de kosten die een gemiddelde, goed beheerde onderneming, die zodanig met vervoermiddelen is uitgerust dat zij aan de vereisten van de openbare dienst kan voldoen, zou hebben gemaakt om deze verplichtingen uit te voeren, rekening houdend met de opbrengsten en een redelijke winst uit de uitoefening van deze verplichtingen.”

                     (7)

                     Wanneer aan deze vier criteria is voldaan, is de compensatie voor de openbare dienst niet als staatssteun aan te merken en zijn artikel 61 van de EER-overeenkomst en artikel 1 van deel I van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst niet van toepassing. Nemen de EVA-staten deze criteria niet in acht en is aan de algemene criteria voor de toepassing van artikel 61, lid 1, van de EER-overeenkomst voldaan, dan is de compensatie voor de openbare dienst als staatssteun aan te merken.

                     (8)

                     De Autoriteit is van oordeel dat bij de huidige stand van ontwikkeling van de EER-overeenkomst dergelijke staatssteun op grond van artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst met de werking van de EER-overeenkomst verenigbaar kan worden verklaard indien hij voor het beheer van de diensten van algemeen economisch belang noodzakelijk is en de ontwikkeling van het handelsverkeer niet wordt beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de overeenkomstsluitende partijen. Om tot een dergelijk evenwicht te komen, dient aan de volgende voorwaarden te zijn voldaan.

               18C.2.2.   Echte dienst van algemeen economisch belang in de zin van artikel 59 van de EER-overeenkomst

                     (9)

                     Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen blijkt dat, behalve in de sectoren waarin er regels van de EER-overeenkomst ter zake voorhanden zijn, de EVA-staten over een ruime beoordelingsmarge beschikken ten aanzien van de aard van de diensten die als diensten van algemeen economisch belang kunnen worden aangemerkt. Derhalve is het de taak van de Autoriteit ervoor te zorgen dat deze beoordelingsmarge zonder kennelijke fout wordt toegepast wat de definitie van diensten van algemeen economisch belang betreft.

                     (10)

                     Uit artikel 59, lid 2, van de EER-overeenkomst volgt dat de met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen (7) ondernemingen zijn waaraan „een bijzondere taak” is toevertrouwd. De EVA-staten worden aangemoedigd, bij het vaststellen van de openbaredienstverplichtingen en bij het beoordelen of de betrokken ondernemingen aan deze verplichtingen hebben voldaan, een brede raadpleging te houden, met de bijzondere klemtoon op de gebruikers.

               18C.2.3.   Noodzaak van een besluit waarin de openbaredienstverplichtingen en de berekeningswijze van de compensatie worden vastgelegd

                     (11)

                     Het begrip „dienst van algemeen economisch belang” in de zin van artikel 59 van de EER-overeenkomst impliceert dat de staat aan de betrokken onderneming een bijzondere taak heeft toevertrouwd (8). Overheden blijven, behalve in de sectoren waarin er EER-regelgeving ter zake voorhanden is, verantwoordelijk voor het vaststellen van het kader van criteria en voorwaarden voor het aanbieden van de diensten, ongeacht de juridische status van de aanbieder en ongeacht of de dienst op basis van vrije concurrentie wordt aangeboden. Een toewijzing van de openbare dienst is derhalve noodzakelijk om de wederzijdse verplichtingen van de betrokken ondernemingen en van de staat af te bakenen. Onder „Staat” wordt de centrale, de regionale en de plaatselijke overheden verstaan.

                     (12)

                     De verantwoordelijkheid voor het beheer van de dienst van algemeen economisch belang moet aan de betrokken onderneming worden toevertrouwd door middel van een of meer officiële besluiten, waarvan de vorm door elke EVA-staat kan worden bepaald. In dit besluit of in deze besluiten moet met name zijn aangegeven:

                                 a)

                                 de precieze aard en de duur van de openbaredienstverplichtingen;

                                 b)

                                 de betrokken ondernemingen en het betrokken grondgebied;

                                 c)

                                 de aard van alle uitsluitende of bijzondere rechten die aan de onderneming worden verleend;

                                 d)

                                 de parameters voor de berekening, de controle en de herziening van de compensatie;

                                 e)

                                 de regelingen om overcompensatie te vermijden en terug te betalen.

                     (13)

                     De EVA-staten wordt verzocht, bij het vaststellen van de openbaredienstverplichtingen en bij het beoordelen of de betrokken ondernemingen aan deze verplichtingen hebben voldaan, een brede raadpleging te houden, met de bijzondere klemtoon op de gebruikers.

               18C.2.4.   Compensatiebedrag

                     (14)

                     Het compensatiebedrag mag niet hoger zijn dan nodig is om de kosten van de uitvoering van de openbaredienstverplichtingen geheel of gedeeltelijk te dekken, rekening houdende met de opbrengsten alsmede met een redelijke winst uit de uitvoering van die verplichtingen. Het compensatiebedrag omvat alle voordelen die door de staat of in welke vorm ook uit staatsmiddelen worden toegekend. De redelijke winst kan, geheel of gedeeltelijk, productiviteitswinsten omvatten die de betrokken ondernemingen tijdens een afgesproken en beperkte periode behalen, zonder dat zulks afbreuk doet aan het kwaliteitsniveau van de diensten waarmee de staat de onderneming heeft belast.

                     (15)

                     In ieder geval moet de compensatie daadwerkelijk voor het beheer van de betrokken dienst van algemeen economisch belang worden gebruikt. Compensatie voor de openbare dienst die ten behoeve van het beheer van een dienst van algemeen economisch belang wordt toegekend, maar die in feite wordt gebruikt om op andere markten werkzaam te zijn, is niet gerechtvaardigd en is bijgevolg aan te merken als onverenigbare staatssteun. De onderneming die compensatie voor de openbare dienst ontvangt, mag evenwel een redelijke winst genieten.

                     (16)

                     De in aanmerking te nemen kosten omvatten alle kosten die bij het beheer van de dienst van algemeen economisch belang worden gemaakt. Wanneer de activiteiten van de betrokken onderneming tot de dienst van algemeen economisch belang beperkt blijven, mogen al haar kosten in aanmerking worden genomen. Is de onderneming ook buiten de dienst van algemeen economisch belang werkzaam, dan mogen alleen de kosten die met de dienst van algemeen economisch belang verband houden, in aanmerking worden genomen. De aan de dienst van algemeen economisch belang toegerekende kosten mogen alle variabele kosten wegens het verstrekken van de dienst van algemeen economisch belang omvatten, een passende bijdrage in de gemeenschappelijke vaste kosten van de dienst van algemeen economisch belang en de andere activiteiten, en een passende vergoeding voor het voor de dienst van algemeen economisch belang bestemde eigen kapitaal (9). De kosten in verband met investeringen, met name ten behoeve van infrastructuur, mogen in aanmerking worden genomen wanneer deze voor het beheer van de dienst van algemeen economisch belang noodzakelijk zijn. De kosten die aan activiteiten buiten de dienst van algemeen economisch belang worden toegerekend, moeten alle variabele kosten dekken, een passende bijdrage in de gemeenschappelijke vaste kosten en een passende vergoeding voor het kapitaal. Deze kosten mogen onder geen beding aan de dienst van algemeen economisch belang worden toegerekend. De berekening van de kosten moet geschieden volgens criteria die vooraf zijn bepaald, en op algemeen aanvaarde beginselen van kostprijsadministratie zijn gebaseerd, die in het kader van de aanmelding overeenkomstig artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst ter kennis van de Autoriteit moeten worden gebracht.

                     (17)

                     De in aanmerking te nemen inkomsten dienen ten minste alle met de dienst van algemeen economisch belang behaalde inkomsten te omvatten. Beschikt de betrokken onderneming over uitsluitende of bijzondere rechten die verband houden met een dienst van algemeen economisch belang die een hogere winst oplevert dan de redelijke winst, of geniet zij andere haar door de staat toegekende voordelen, dan moeten deze in aanmerking worden genomen, ongeacht hun kwalificatie ten aanzien van artikel 61 van de EER-overeenkomst, en bij haar inkomsten worden gevoegd. De EVA-staat mag ook besluiten dat de winsten behaald met andere activiteiten dan de dienst van algemeen economisch belang, geheel of gedeeltelijk voor de financiering van de dienst van algemeen economisch belang moeten worden bestemd.

                     (18)

                     Onder „redelijke winst” dient te worden begrepen een vergoedingspercentage voor het eigen kapitaal waarbij rekening wordt gehouden met het risico voor de onderneming of het ontbreken daarvan door het optreden van de EVA-staat, met name wanneer deze laatste uitsluitende of bijzondere rechten verleent. In de regel mag dit percentage niet hoger liggen dan het gemiddelde percentage in de betrokken sector in de laatste jaren. In sectoren waar er geen ondernemingen zijn die met de met de dienst van algemeen economisch belang belaste onderneming kunnen worden vergeleken, kan een vergelijking worden gemaakt met ondernemingen uit andere EVA-staten of zo nodig uit andere sectoren, mits met de specifieke kenmerken van elke sector rekening wordt gehouden. Om te bepalen wat een redelijke winst is, kan de EVA-staat stimulerende criteria invoeren, afhankelijk van onder andere de kwaliteit van de aangeboden dienst en winst inzake de productie-efficiëntie.

                     (19)

                     Wanneer een onderneming activiteiten verricht die zowel binnen als buiten de werkingssfeer van de dienst van algemeen economisch belang vallen, moeten in de interne boekhouding de kosten en inkomsten die met de dienst van algemeen economisch belang verband houden, en die welke met de andere diensten verband houden, gescheiden worden aangegeven, alsmede de parameters voor de toerekening van die kosten. Wanneer een onderneming met het beheer van verscheidene diensten van algemeen economisch belang is belast, omdat de autoriteit die de diensten van algemeen economisch belang toewijst, verschilt of omdat de aard van de diensten van algemeen economisch belang verschilt, moet de interne boekhouding van de onderneming kunnen waarborgen dat er voor geen van de diensten van algemeen economisch belang overcompensatie plaatsvindt. Deze beginselen laten de bepalingen van het in punt 1 van bijlage XV bij de EER-overeenkomst vermelde besluit (Richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven, als gewijzigd) onverlet in de gevallen waarin dat besluit van toepassing is.

               18C.3.   Overcompensatie

                     (20)

                     De EVA-staten moeten op geregelde tijdstippen controleren, of laten controleren, of er geen overcompensatie plaatsvindt. Aangezien overcompensatie niet noodzakelijk is voor het beheer van de dienst van algemeen economisch belang, is zij aan te merken als onverenigbare staatssteun die aan de EVA-staat dient te worden terugbetaald, en moeten voor de toekomst de parameters voor de berekening van de compensatie worden aangepast.

                     (21)

                     Een overcompensatie die het jaarlijkse compensatiebedrag met hoogstens 10 % overschrijdt, mag naar het volgende jaar worden overgedragen. Bij bepaalde diensten van algemeen economisch belang kunnen de kosten sterk uiteenlopen naar gelang van het jaar, met name wat specifieke investeringen betreft. In dergelijke gevallen kan, bij wijze van uitzondering, in bepaalde jaren een overcompensatie van meer dan 10 % noodzakelijk blijken voor het beheer van de dienst van algemeen belang. De specifieke situatie die een overcompensatie van meer dan 10 % kan rechtvaardigen, moet in de aanmelding bij de Autoriteit worden uiteengezet. De situatie moet echter op vaste tijdstippen, te bepalen op basis van de situatie in elke sector doch in ieder geval ten minste om de vier jaar, opnieuw worden bezien. Alle overcompensatie welke aan het eind van die periode wordt vastgesteld, moet worden terugbetaald.

                     (22)

                     Overcompensatie kan worden gebruikt voor de financiering van een andere dienst van algemeen economisch belang die door dezelfde onderneming wordt beheerd, maar een dergelijke overdracht moet in de boekhouding van de betrokken onderneming worden aangegeven en moet gebeuren in overeenstemming met de in deze richtsnoeren uiteengezette regels en beginselen, met name wat de voorafgaande aanmelding betreft. De EVA-staten dienen ervoor te zorgen dat dergelijke overdrachten naar behoren worden gecontroleerd. De doorzichtigheidsregels van het in punt 1 van bijlage XV bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie, als gewijzigd) zijn van toepassing.

                     (23)

                     Het bedrag van de overcompensatie kan niet ter beschikking van een onderneming worden gelaten op grond van het feit dat het om met de EER-overeenkomst verenigbare steun zou gaan (bijvoorbeeld steun ten behoeve van het milieu, de werkgelegenheid of kleine en middelgrote ondernemingen). Wanneer een EVA-staat deze steun wil toekennen, dient de procedure van voorafgaande aanmelding overeenkomstig artikel 1, lid 3, van deel I van Protocol nr. 3 bij de EER-overeenkomst te worden nageleefd. De steun mag pas worden uitgekeerd nadat deze door de Autoriteit is goedgekeurd. Wanneer deze steun verenigbaar is uit hoofde van een groepsvrijstelling, dient aan de voorwaarden van de betrokken groepsvrijstelling te zijn voldaan.

               18C.4.   Aan beschikkingen van de Autoriteit verbonden voorwaarden en verplichtingen

                     (24)

                     Volgens artikel 7, lid 4, van deel II van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst (10) kan de Autoriteit aan een positieve beschikking voorwaarden verbinden die haar in staat stellen de steun verenigbaar met de werking van de EER-overeenkomst markt te verklaren, alsmede verplichtingen opleggen die het toezicht op de naleving van de beschikking mogelijk maken. Bij diensten van algemeen economisch belang kunnen voorwaarden en verplichtingen met name noodzakelijk zijn om te garanderen dat de steun die aan de betrokken ondernemingen is toegekend, daadwerkelijk niet in overcompensaties resulteert. In dit verband kunnen periodieke verslagen of andere verplichtingen noodzakelijk zijn, in het licht van de specifieke situatie van elke dienst van algemeen economisch belang.

               18C.5.   Toepassing van de richtsnoeren

                     (25)

                     Deze richtsnoeren treden in werking op de datum waarop zij door de Autoriteit worden aangenomen. De geldigheid ervan neemt een eind zes jaar na de inwerkingtreding. De Autoriteit kan, na raadpleging van de EVA-staten, deze richtsnoeren wijzigen voordat zij verstrijken, om gewichtige redenen die met de ontwikkeling van de EER-overeenkomst verband houden. Vier jaar na de datum van bekendmaking van deze richtsnoeren voert de Autoriteit een effectbeoordeling uit, op basis van feitelijke gegevens en de uitkomsten van de brede raadplegingen die de Autoriteit zal houden op basis van met name de door de EVA-staten verstrekte gegevens. De uitkomsten van deze effectbeoordeling zullen de EVA-staten ter beschikking worden gesteld.

                     (26)

                     De Autoriteit past deze richtsnoeren toe op alle bij haar aangemelde steunvoornemens en zij zal zich over die voornemens uitspreken nadat deze richtsnoeren zijn bekendgemaakt, zelfs indien deze voornemens vóór de bekendmaking zijn aangemeld. Voor niet-aangemelde steunmaatregelen zal de Autoriteit de volgende regels toepassen:

                                 —

                                 de regels van deze richtsnoeren wanneer de steun is toegekend na de goedkeuring van deze richtsnoeren;

                                 —

                                 de ten tijde van de toekenning van de steun geldende regels in alle overige gevallen.

               18C.6.   Dienstige maatregelen

                     (27)

                     Als dienstige maatregelen in de zin van artikel 1, lid 1, van deel I van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst stelt de Autoriteit voor dat de EVA-staten hun bestaande regelingen betreffende compensatie voor de openbare dienst met deze richtsnoeren in overeenstemming brengen, binnen achttien maanden volgende op de kennisgeving van dit besluit aan de EVA-staat. De EVA-staten bevestigen binnen één maand na de kennisgeving van dit besluit aan de Autoriteit dat zij met de voorgestelde dienstige maatregelen instemmen. Bij gebreke van antwoord neemt de Autoriteit aan dat de betrokken EVA-staat niet instemt.

         (1)  Communautaire kaderregeling inzake staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst (PB C 297 van 29.11.2005, blz. 4).

         (2)  Arresten in zaak C-280/00, Altmark Trans GmbH en Regierungspräsidium Magdeburg/Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, Jurispr. 2003, blz. I-7747, en in gevoegde zaken C-34/01 tot en met C-38/01, Enirisorse/Ministero delle Finanze, Jurispr. 2003, blz. I-14243.

         (3)  Beschikking van de Commissie van 28 november 2005 betreffende de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag op staatssteun in de vorm van compensatie voor de openbare dienst die aan bepaalde met het beheer van diensten van algemeen economisch belang belaste ondernemingen wordt toegekend (PB L 312 van 29.11.2005, blz. 67).

         (4)  Daarom gelden, in afwachting dat dit besluit in het EER-rechtskader wordt opgenomen, voor dit soort compensaties voor de openbare dienst de algemene aanmeldingsvereisten van artikel 1, lid 3, in deel I en artikel 2 in deel II van Protocol nr. 3 bij de Toezichtovereenkomst.

         (5)  Hoofdstuk 24C van de richtsnoeren staatssteun.

         (6)  Zie noot 2.

         (7)  Onder „onderneming” moet worden verstaan iedere eenheid, ongeacht haar rechtsvorm en financieringswijze, die een economische activiteit uitoefent. Volgens de definitie in artikel 2, lid 1, onder b), van het in punt 1 van bijlage XV bij de EER-overeenkomst bedoelde besluit (Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie van 25 juni 1980 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (PB L 195 van 29.7.1980, blz. 35), richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/52/EG (PB L 193 van 29.7.2000, blz. 75), bij Besluit nr. 6/2001 van het Gemengd Comité opgenomen in bijlage XV van de EER-overeenkomst (PB L 66 van 8.3.2001, blz. 48 en EER-supplement nr. 12 van 8.3.2001, blz. 6, inwerking getreden per 1.6.2002)) moet onder „openbare bedrijven” worden verstaan elk bedrijf waarover overheden rechtstreeks of middellijk een dominerende invloed kunnen uitoefenen uit hoofde van eigendom, financiële deelneming of de desbetreffende regels.

         (8)  Zie met name het arrest in zaak 127/73, BRT/SABAM, Jurispr. 1974, blz. 313.

         (9)  Zie gevoegde zaken C-83/01 P, C-93/01 P en C-94/01 P, Chronopost SA, Jurispr. 2003, blz. I-6993.

         (10)  Overeenstemmend met Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 88 van het EG-Verdrag.”


Avis juridique important

|

31983D0185

83/185/EEG: Besluit van de Raad van 28 maart 1983 tot het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds (1963) (2e EOF) voor het begrotingsjaar 1981

Publicatieblad Nr. L 109 van 26/04/1983 blz. 0003 - 0004

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  tot het verlenen van kwijting aan de Commissie voor de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963 ) ( 2e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981   ( 83/185/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de Associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de met deze Gemeenschap geassocieerde Afrikaanse Staten en Madagaskar ( 1 ) , ondertekend te Jaoende op 20 juli 1963 ,  Gelet op Besluit 64/349/EEG van de Raad van 25 februari 1964 inzake de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap ( 2 ) ,  Gelet op het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap ( 3 ) , ondertekend te Jaoende op 20 juli 1963 , inzonderheid op artikel 17 ,  Gelet op het Financieel Reglement van het Europees Ontwikkelingsfonds ingesteld bij het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap ( 4 ) , inzonderheid op de artikelen 7 en 8 ,  Gelet op de besluiten van de Raad van 30 mei 1972 en 30 oktober 1978 betreffende de overboeking en de aanwending van de saldi van het eerste en het tweede EOF ,  Gezien de jaarrekening en de balans betreffende de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds  ( 1963 ) ( 2e EOF ) , die op 31 december 1981 zijn vastgesteld ,  Gezien het verslag van de Rekenkamer over het begrotingsjaar 1981 waaraan de antwoorden van de Commissie zijn gehecht ( 5 ) ,  Eraan herinnerend dat volgens de bepalingen die van toepassing zijn op de uitvoering van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963 ) ( 2e EOF ) , alleen de Raad , die besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen , de Commissie kwijting verleent voor het financiële beheer van het Fonds ,  Overwegende dat de ontvangsten betreffende het begrotingsjaar 1981 voornamelijk bestonden uit bijdragen van de Lid-Staten welke 730 miljoen Europese rekeneenheden beliepen , en uit diverse eigen inkomsten van het Fonds ;  Overwegende dat krachtens voornoemd besluit van de Raad van 30 mei 1972 een bedrag van 11 806 540,11 Europese rekeneenheden als saldo is overgeboekt van het eerste EOF naar het tweede EOF ;  Overwegende dat krachtens voornoemde besluiten van de Raad van 30 mei 1972 en 30 oktober 1978 een bedrag van 8 076 615,11 Europese rekeneenheden als saldo is overgeboekt van het eerste en het tweede EOF naar het derde EOF ;  Overwegende dat er een voorschot van 4 007 862,00 Europese rekeneenheden is gestort in het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1975 ) ( 4e EOF ) ;  Overwegende dat over het geheel genomen de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963 ) ( 2e EOF ) tijdens het begrotingsjaar 1981 door de Commissie zodanig is geweest dat haar kwijting dient te worden verleend voor de uitvoering van deze verrichtingen ,  BESLUIT :  Artikel 1  De Raad stelt de jaarrekening van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963 ) ( 2e EOF ) op 31 december 1981 als volgt vast :   - ontvangsten , op een bedrag van 733 815 079,04 Europese rekeneenheden ,   - uitgaven ( betalingen ) , op een bedrag van 729 807 217,04 Europese rekeneenheden .  Artikel 2  De Raad verleent de Commissie kwijting inzake de uitvoering van de verrichtingen van het Europees Ontwikkelingsfonds ( 1963 ) ( 2e EOF ) voor het begrotingsjaar 1981 .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . 93 van 11 . 6 . 1964 , blz . 1431/64 .  ( 2 ) PB nr . 93 van 11 . 6 . 1964 , blz . 1472/64 .  ( 3 ) PB nr . 93 van 11 . 6 . 1964 , blz . 1493/64 .  ( 4 ) PB nr . 93 van 11 . 6 . 1964 , blz . 1498/64 .  ( 5 ) PB nr . C 344 van 31 . 12 . 1982 , blz . 1 .


title: 2013/211/EU: Besluit van de Europese Centrale Bank van 19 april 2013 betreffende de denominaties, specificaties, reproductie, vervanging en het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten (ECB/2013/10)

text:
               30.4.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 118/37

         BESLUIT VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK
   van 19 april 2013
   betreffende de denominaties, specificaties, reproductie, vervanging en het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten
   (herschikking)
   (ECB/2013/10)
   (2013/211/EU)
   DE RAAD VAN BESTUUR VAN DE EUROPESE CENTRALE BANK,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, inzonderheid artikel 128, lid 1,
   Gezien artikel 16 van de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het toepassingsbereik van Besluit ECB/2003/4 van 20 maart 2003 betreffende de denominaties, specificaties, reproductie, vervanging en het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten (1) dient te worden verruimd om toekomstige series van eurobankbiljetten af te dekken. Te dien einde is een aantal technische wijzigingen van Besluit ECB/2003/4 vereist. Gezien de ervaring met de toepassing en de uitlegging van Besluit ECB/2003/4 is het daarenboven noodzakelijk om een aantal regels en procedures nader te verduidelijken en te verbeteren. In het belang van duidelijkheid en transparantie dient Besluit ECB/2003/4 derhalve te worden herschikt om de bovengenoemde wijzigingen op te nemen.

               (2)

               Artikel 128, lid 1, van het Verdrag en artikel 16 van de Statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank bepalen dat de Europese Centrale Bank (ECB) het alleenrecht heeft om machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten binnen de Unie. Deze bepalingen stipuleren tevens dat de ECB en de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben (hierna: „NCB’s”) die bankbiljetten mogen uitgeven. Krachtens artikel 10 van Verordening (EG) nr. 974/98 van de Raad van 3 mei 1998 over de invoering van de euro (2), brengen de ECB en de NCB’s eurobankbiljetten in omloop.

               (3)

               Het Europees Monetair Instituut (EMI) heeft voor de productie en de uitgifte van eurobankbiljetten voorbereidende werkzaamheden verricht, en, in het bijzonder met betrekking tot de ontwerpen van de eurobankbiljetten, heeft het de herkenning en de aanvaarding van de denominaties en specificaties van de nieuwe eurobankbiljetten door gebruikers bevorderd door rekening te houden met de specifieke eisen met betrekking tot visuele en technische aspecten van Europese verenigingen van gebruikers van bankbiljetten.

               (4)

               Als opvolger van het EMI heeft de ECB het auteursrecht op de ontwerpen van de eurobankbiljetten, dat oorspronkelijk berustte bij het EMI. De ECB en de NCB’s, die handelen in naam van de ECB, kunnen dit auteursrecht afdwingen ten aanzien van de op dit auteursrecht inbreukmakende uitgegeven of verdeelde reproducties, waaronder reproducties die de standing van eurobankbiljetten kunnen schaden.

               (5)

               De ECB en de NCB’s zullen van tijd tot tijd nieuwe series van eurobankbiljetten invoeren met aangescherpte veiligheidskenmerken, profiterend van sinds de invoering van de eerste serie geboekte vooruitgang in bankbiljettentechnologie.

               (6)

               Het recht van de ECB en de NCB’s om eurobankbiljetten uit te geven omvat de bevoegdheid tot het nemen van alle noodzakelijke juridische maatregelen ter bescherming van de integriteit van de eurobankbiljetten als betaalmiddel. De ECB dient maatregelen te nemen voor een minimumbeschermingsniveau in alle lidstaten die de euro als munt hebben, teneinde te verzekeren dat het publiek reproducties kan onderscheiden van eurobankbiljetten die worden uitgegeven door de ECB en de NCB’s en volgens artikel 2, onder a) van Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad van 28 juni 2001 tot vaststelling van maatregelen die noodzakelĳk zĳn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterĳ (3), geen valse bankbiljetten zijn (hierna „echte eurobankbiljetten”). Het is derhalve nodig gemeenschappelijke regels vast te stellen volgens welke de reproductie van de eurobankbiljetten wordt toegestaan.

               (7)

               De bepalingen in dit besluit dienen de toepassing van strafrecht, in het bijzonder inzake valsemunterij, onverlet te laten.

               (8)

               Reproducties van eurobankbiljetten in elektronische vorm worden slechts dan als wetmatig beschouwd, indien door de producent van deze elektronische reproducties voldoende technische maatregelen zijn genomen om het afdrukken van dergelijke elektronische reproducties te voorkomen, indien het publiek deze afdrukken zou kunnen verwarren met echte eurobankbiljetten.

               (9)

               De bevoegdheid tot het nemen van maatregelen ter bescherming van de integriteit van echte eurobankbiljetten als betaalmiddel omvat de bevoegdheid een gemeenschappelijke regeling vast te stellen krachtens welke de NCB’s bereid zijn beschadigde echte eurobankbiljetten te vervangen. Krachtens deze regeling wordt bepaald welke categorieën eurobankbiljetten de NCB’s moeten inhouden indien deze ter vervanging worden aangeboden.

               (10)

               Er gelden minimumvoorschriften ten aanzien van de afmetingen voor het deel van het originele eurobankbiljet dat moet worden aangeboden om voor vervanging in aanmerking te komen. Deze afmetingen dienen te worden uitgedrukt als een percentage van de oppervlakte van het originele eurobankbiljet voor de beschadiging, teneinde verkeerde metingen te voorkomen, bijvoorbeeld wanneer door het krimpen van het eurobankbiljet de beschadiging aan het eurobankbiljet is ontstaan.

               (11)

               Verordening (EG) nr. 1338/2001 vereist dat kredietinstellingen en, binnen het kader van hun betalingswerkzaamheden, overige betalingsdienstaanbieders en andere instellingen alsmede alle andere instellingen die beroepshalve deelnemen aan de verwerking en verstrekking van bankbiljetten en muntstukken aan het publiek, waarborgen dat eurobankbiljetten en munten die zij hebben ontvangen en voornemens zijn weer in omloop te brengen, worden gecontroleerd op echtheid en dat vervalsingen worden opgespoord.

               (12)

               Aangezien antidiefstalapparatuur echte eurobankbiljetten kan beschadigen ingeval van een misdrijf, of een poging daartoe, dient gewaarborgd te worden dat in zulke gevallen alleen het slachtoffer van een dergelijk misdrijf, of een poging daartoe, bankbiljetten ter vervanging kan aanbieden.

               (13)

               Om alle in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 bedoelde instellingen en economische subjecten tot de juiste omgang met antidiefstalapparatuur aan te moedigen, is het aangewezen dat de NCB’s de verwerkers van bankbiljetten een vergoeding aanrekenen voor de analyse, die deze NCB’s uitvoeren in verband met de vervanging van echte eurobankbiljetten die door antidiefstalapparatuur beschadigd zijn.

               (14)

               Deze vergoeding wordt niet aangerekend ingeval de beschadiging voortvloeit uit roof of diefstal of een poging daartoe en, teneinde onbeduidende vergoedingen te vermijden, dient de vergoeding voorts slechts dan in rekening gebracht te worden, indien een minimumaantal beschadigde echte eurobankbiljetten ter vervanging wordt aangeboden.

               (15)

               Echte eurobankbiljetten die door het gebruik van antidiefstalapparatuur in grote hoeveelheden zijn beschadigd, dienen in sets van een minimumaantal eurobankbiljetten ter vervanging worden aangeboden, indien NCB’s zulks verlangen.

               (16)

               Ter ondersteuning van de inspanningen voor een versterkte veiligheid van de cashcyclus en teneinde het bestraffen van het gebruik van antidiefstalapparatuur te vermijden, is het aangewezen de in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 bedoelde instellingen en economische subjecten, die door antidiefstalapparatuur per ongeluk beschadigde echte eurobankbiljetten ter vervanging aanbieden, op de ontvangstdag van die bankbiljetten, te crediteren zoals bij reguliere deponeringen van contanten.

               (17)

               Om de Europese Unie te steunen in het voorkomen van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme, is het passend dat het Eurosysteem specificeert hoe het aanvragen door een verzoeker voor de vervanging van beschadigde echte eurobankbiljetten met een waarde van minstens 7 500 EUR behandelt. Die regels laten strengere identificatie- en rapportagevereisten onverlet, zoals goedgekeurd door de lidstaten bij de implementatie van Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (4).

               (18)

               Het alleenrecht van de ECB om machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten binnen de Gemeenschap omvat de bevoegdheid tot het uit circulatie nemen van eurobankbiljetten en de bevoegdheid een gemeenschappelijke regeling in te voeren krachtens welke de ECB en de NCB’s het uit circulatie nemen kunnen uitvoeren,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Denominaties en specificaties
   1.   Eurobankbiljetten bestaan uit zeven denominaties van eurobankbiljetten, die uiteenlopen van vijf euro tot 500 euro, waarop „perioden en stijlen in Europa” staan afgebeeld en die de volgende basisspecificaties hebben.

               Nominale waarde
               (EUR)

               Afmetingen (eerste serie)

               Afmetingen (tweede serie)

               Hoofdkleur

               Ontwerp

               5

               120 × 62 mm

               120 × 62 mm

               Grijs

               Klassieke oudheid

               10

               127 × 67 mm

               127 × 67 mm

               Rood

               Romaanse periode

               20

               133 × 72 mm

               133 × 72 mm

               Blauw

               Gotiek

               50

               140 × 77 mm

               140 × 77 mm

               Oranje

               Renaissance

               100

               147 × 82 mm

               Nader vast te stellen

               Groen

               Barok en rococo

               200

               153 × 82 mm

               Nader vast te stellen

               Geel-bruin

               Architectuur van staal en glas

               500

               160 × 82 mm

               Nader vast te stellen

               Purper

               Moderne architectuur van de twintigste eeuw

         2.   De zeven denominaties in de serie eurobankbiljetten dragen aan de voorzijde (recto) de afbeelding van poorten en vensters en aan de achterzijde (verso) van bruggen. De zeven denominaties zijn allemaal kenmerkend voor de verschillende hierboven genoemde Europese stijlperioden. Andere elementen van de ontwerpen zijn:

               a)

               het symbool van de Europese Unie;

               b)

               de naam van de munteenheid in Romeinse en Griekse lettertekens en daarnaast, voor de tweede serie eurobankbiljetten, de naam van de munt in het Cyrillische alfabet;

               c)

               de initialen van de ECB zoals gebruikt in de verschillende officiële talen van de Europese Unie; voor de eerste serie eurobankbiljetten worden de initialen van de ECB beperkt tot de volgende vijf officiële talen: BCE, ECB, EZB, EKT en EKP en, daarnaast, worden voor de tweede serie eurobankbiljetten de initialen van de ECB beperkt tot de volgende negen officiële talen: BCE, ECB, ЕЦБ, EZB, EKP, EKT, EKB, BĊE en EBC;

               d)

               het ©-symbool om aan te duiden dat het auteursrecht bij de ECB berust; en

               e)

               de handtekening van de president van de ECB.

         Artikel 2
   Reproductieregels inzake eurobankbiljetten
   1.   „Reproductie”: enig tastbaar dan wel niet-tastbaar beeld dat het hele in artikel 1 omschreven eurobankbiljet of een deel daarvan beslaat, dan wel delen van de onderscheiden ontwerpelementen, zoals kleur, afmeting en het gebruik van letters of symbolen, en welk beeld gelijkenis zou kunnen vertonen met een eurobankbiljet of in zijn algemeenheid de indruk wekt dat het een echt eurobankbiljet betreft, ongeacht:

               a)

               de afmetingen van het beeld; of

               b)

               de materialen of technieken voor de productie ervan; of

               c)

               of al dan niet elementen van het ontwerp van het eurobankbiljet, bijvoorbeeld letters of symbolen, gewijzigd zijn of toegevoegd.

         2.   Reproducties die het publiek zou kunnen verwarren met echte eurobankbiljetten worden onrechtmatig geacht.
   3.   Reproducties die aan de volgende criteria voldoen, worden als rechtmatig beschouwd, aangezien het publiek deze niet kan verwarren met echte eurobankbiljetten:

               a)

               aan één zijde bedrukte reproducties van het eurobankbiljet, zoals in artikel 1 omschreven, mits de afmeting ervan 125 % of meer bedraagt van zowel de lengte als de breedte, of 75 % of minder van zowel de lengte als de breedte van het desbetreffende in artikel 1 omschreven eurobankbiljet; of

               b)

               aan twee zijden bedrukte reproducties van het eurobankbiljet, zoals in artikel 1 omschreven, mits de afmeting ervan 200 % of meer bedraagt van zowel de lengte als de breedte, of 50 % of minder van zowel de lengte als de breedte van het desbetreffende in artikel 1 omschreven eurobankbiljet; of

               c)

               reproducties van onderscheiden ontwerpelementen van een eurobankbiljet, zoals omschreven in artikel 1, met dien verstande dat een dergelijk ontwerpelement niet is afgebeeld op een achtergrond die enige gelijkenis vertoont met een bankbiljet; of

               d)

               aan één zijde bedrukte reproducties van een deel van de voorzijde of de achterzijde van een eurobankbiljet, met dien verstande dat dat deel kleiner is dan één derde van de oorspronkelijke voor-, dan wel achterzijde van het eurobankbiljet, zoals omschreven in artikel 1; of

               e)

               reproducties gemaakt van materiaal dat duidelijk verschilt van papier en dat er duidelijk anders uitziet dan het materiaal dat voor bankbiljetten wordt gebruikt; of

               f)

               niet-tastbare reproducties die elektronisch beschikbaar zijn op websites, per draad of draadloos, of via andere middelen die het publiek de mogelijkheid bieden toegang te verkrijgen tot deze niet-tastbare reproducties op een door hen individueel gekozen plaats en tijdstip, met dien verstande dat:

                           —

                           het woord SPECIMEN (monster) diagonaal is afgedrukt op de reproductie in Arial lettertype dan wel een daarop gelijkend lettertype; en

                           —

                           de elektronische reproductie in de 100 % afmeting van de resolutie niet meer dan 72 dpi bedraagt.

         4.   Voor reproducties zoals bedoeld in lid 3, onder f),

               —

               de lengte van het woord SPECIMEN bedraagt minstens 75 % van de lengte van de reproductie, en

               —

               de hoogte van het woord SPECIMEN bedraagt minstens 15 % van de breedte van de reproductie, en

               —

               het woord SPECIMEN wordt in een niet-doorzichtige (opaak) kleur afgebeeld en contrasteert met de hoofdkleur van het desbetreffende eurobankbiljet, zoals omschreven in artikel 1.

         5.   Na ontvangst van een schriftelijk verzoek bevestigen de ECB en de NCB’s dat reproducties die niet voldoen aan de criteria van lid 3 ook rechtmatig zijn, voor zover het publiek deze reproducties niet kan verwarren met het desbetreffende in artikel 1 omschreven echte eurobankbiljet. Indien een reproductie op het grondgebied van slechts één lidstaat die de euro als munt heeft, wordt geproduceerd, dienen voornoemde verzoeken tot de NCB van die lidstaat te worden gericht. In alle overige gevallen worden deze verzoeken tot de ECB gericht.
   6.   Reproductieregels inzake eurobankbiljetten gelden ook voor eurobankbiljetten die uit circulatie zijn genomen of krachtens dit besluit niet langer wettig betaalmiddel zijn.
   Artikel 3
   Vervanging van beschadigde echte eurobankbiljetten
   1.   Op verzoek en onder de in lid 2 en in het desbetreffende in artikel 6 genoemde besluit van de Raad van bestuur vastgelegde voorwaarden, vervangen NCB’s beschadigde echte eurobankbiljetten, indien:

               a)

               meer dan 50 % van het eurobankbiljet wordt aangeboden; of

               b)

               50 % of minder van het eurobankbiljet wordt aangeboden, als de aanvrager aantoont dat de ontbrekende delen zijn vernietigd.

         2.   Aansluitend op lid 1 zijn de volgende voorwaarden van toepassing op de vervanging van beschadigde echte eurobankbiljetten:

               a)

               indien betwijfeld wordt of de aanvrager de rechthebbende is op de eurobankbiljetten: de verzoeker identificeert zich, en bewijst dat hij de eigenaar is of op andere gronden als verzoeker mag optreden;

               b)

               indien betwijfeld wordt dat de eurobankbiljetten echt zijn: dient de aanvrager zich te identificeren;

               c)

               indien met inkt bevlekte, vervuilde of geïmpregneerde echte eurobankbiljetten worden aangeboden: geeft de aanvrager schriftelijk uitleg over de aard van de vlek, vervuiling of impregnatie;

               d)

               indien de echte eurobankbiljetten zijn beschadigd door antidiefstalapparatuur: geeft de verzoeker een schriftelijke verklaring over de oorzaak van de neutralisatie;

               e)

               indien de echte eurobankbiljetten zijn beschadigd door antidiefstalapparatuur in samenhang met roof, diefstal of enige andere criminele activiteit, dan wel een poging daartoe: worden de bankbiljetten slechts vervangen op verzoek van de eigenaar, of diegene die op andere gronden als verzoeker mag optreden, indien deze het slachtoffer is van de desbetreffende criminele activiteit, dan wel een poging daartoe, die resulteert in de beschadiging van de bankbiljetten;

               f)

               indien echte eurobankbiljetten zijn beschadigd door antidiefstalapparatuur en zijn aangeboden door de in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 genoemde instellingen en economische subjecten: geven die instellingen en economische subjecten een schriftelijke verklaring over de oorzaak van de neutralisatie, de verwijzing naar en de kenmerken van antidiefstalapparatuur, details van de partij die de beschadigde bankbiljetten aanbiedt en de aanbiedingsdatum;

               g)

               indien de echte eurobankbiljetten in grote hoeveelheden zijn beschadigd door de activering van antidiefstalapparatuur: voor zover mogelijk en indien door de NCB’s verlangd, dienen zij te worden aangeboden in sets van 100 eurobankbiljetten, met dien verstande dat het aantal aangeboden eurobankbiljetten volstaat om zulke sets samen te stellen;

               h)

               indien de in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 genoemde instellingen en economische subjecten in één of meerdere transacties beschadigde echte eurobankbiljetten met een van waarde van minstens 7 500 EUR ter vervanging aanbieden: verstrekken die instellingen en economische subjecten documentatie inzake de herkomst van de bankbiljetten en de identificatie van de klant of, indien toepasselijk, van de uiteindelijk begunstigde zoals bedoeld in Richtlijn 2005/60/EG. Deze verplichting geldt eveneens indien onzeker is of de drempelwaarde van 7 500 EUR werd bereikt. De regels in dit lid laten eventuele strengere identificatie- en rapportagevereisten onverlet, zoals goedgekeurd door de lidstaten bij de implementatie van Richtlijn 2005/60/EG.

         3.   Niettegenstaande het voorgaande:

               a)

               indien de NCB’s weten dat de echte eurobankbiljetten moedwillig zijn beschadigd, dan wel zij voldoende redenen hebben om zulks te vermoeden, weigeren zij de vervanging ervan en houden zij de eurobankbiljetten in, teneinde te vermijden dat zulke eurobankbiljetten weer in omloop komen of te voorkomen dat de aanvrager deze eurobankbiljetten aan een andere NCB ter vervanging aanbiedt. Niettemin vervangen zij de beschadigde echte eurobankbiljetten, hetzij indien zij weten dat de aanvragers te goeder trouw zijn, of voldoende redenen hebben om zulks te vermoeden, dan wel indien de aanvragers kunnen bewijzen dat zij te goeder trouw zijn. Eurobankbiljetten die slechts in geringe mate beschadigd zijn, bijvoorbeeld door aantekeningen, cijfers of korte zinnen, worden in beginsel niet beschouwd als moedwillig beschadigde eurobankbiljetten; en

               b)

               indien de NCB’s weten dat een strafbaar feit is gepleegd, dan wel zij voldoende redenen hebben om zulks te vermoeden, weigeren zij de vervanging van de beschadigde echte eurobankbiljetten. Tegen afgifte van een ontvangstbewijs houden zij de beschadigde echte eurobankbiljetten in en overhandigen deze als bewijsmateriaal aan de bevoegde autoriteiten, teneinde strafrechtelijk onderzoek te initiëren of een lopend strafrechtelijk onderzoek te ondersteunen. Na afloop van het onderzoek komen de echte eurobankbiljetten in aanmerking voor vervanging onder de in lid 1 en 2 vastgelegde voorwaarden, tenzij de bevoegde autoriteiten anders beslissen;

               c)

               indien de NCB’s weten, dat de beschadigde echte eurobankbiljetten dusdanig zijn besmet dat zij een gezondheids- en veiligheidsrisico vormen, dan wel zij voldoende redenen hebben om zulks te vermoeden, vervangen zij de beschadigde echte eurobankbiljetten, indien de verzoeker de bevoegde autoriteiten een gezondheids- en veiligheidsbeoordeling kan overleggen.

         Artikel 4
   Vaststelling van een vergoeding voor de vervanging van door antidiefstalapparatuur beschadigde echte eurobankbiljetten
   1.   NCB’s brengen de in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 genoemde instellingen en economische subjecten een vergoeding in rekening wanneer deze NCB’s overeenkomstig artikel 3 verzoeken om door antidiefstalapparatuur beschadigde echte eurobankbiljetten te vervangen.
   2.   De vergoeding bedraagt 10 eurocent per beschadigd eurobankbiljet.
   3.   De vergoeding wordt alleen in rekening gebracht, indien ten minste 100 beschadigde eurobankbiljetten worden vervangen. Voor alle vervangen eurobankbiljetten wordt de vergoeding in rekening gebracht.
   4.   De vergoeding is niet verschuldigd, indien eurobankbiljetten zijn beschadigd in samenhang met roof, diefstal of enige andere criminele activiteit, dan wel een poging daartoe.
   Artikel 5
   Crediteren van waarde van echte eurobankbiljetten die per ongeluk beschadigd zijn door antidiefstalapparatuur en ter vervanging aangeboden worden
   1.   NCB’s crediteren de rekening van de in artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1338/2001 bedoelde instellingen en economische subjecten bij de desbetreffende NCB voor de waarde van echte eurobankbiljetten die per ongeluk beschadigd zijn door antidiefstalapparatuur, zulks op de ontvangstdag van die bankbiljetten, mits:

               a)

               de eurobankbiljetten niet beschadigd zijn in samenhang met roof, diefstal of enige andere criminele activiteit;

               b)

               de NCB direct kan verifiëren dat het verzochte bedrag ruwweg strookt met de waarde van de aangeboden bankbiljetten; en

               c)

               enige andere door de NCB vereiste informatie werd verstrekt.

         2.   Indien na verwerking een discrepantie blijkt te bestaan tussen de waarde van de ter vervanging aangeboden en per ongeluk beschadigde echte eurobankbiljetten enerzijds en het eerder voor de verwerking gecrediteerde bedrag, wordt dit verschil aan de indienende instelling of het economische subject gedebiteerd of gecrediteerd, al naargelang het geval.
   3.   De in artikel 4 genoemde vergoeding wordt berekend op basis van het door de NCB verwerkte, en werkelijke aantal per ongeluk beschadigde echte eurobankbiljetten.
   Artikel 6
   Uit circulatie nemen van eurobankbiljetten
   Het uit circulatie nemen van een type of serie eurobankbiljetten wordt geregeld bij een besluit van de Raad van bestuur en ter algemene informatie gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie en andere media. In dat besluit komen minimaal de volgende punten aan de orde:

               —

               het type dat of de serie eurobankbiljetten die uit circulatie wordt genomen; en

               —

               de duur van de vervangingsperiode; en

               —

               de datum waarop het type of de serie eurobankbiljetten de hoedanigheid van wettig betaalmiddel verliest; en

               —

               de behandeling van de ingeleverde eurobankbiljetten nadat de vervangingsperiode is verstreken en/of deze hun hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben verloren.

         Artikel 7
   Inwerkingtreding en intrekking
   1.   Besluit ECB/2003/4 wordt hierbij ingetrokken.
   2.   Verwijzingen naar Besluit ECB/2003/4 gelden als verwijzingen naar dit besluit.
   3.   Dit besluit treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Frankfurt am Main, 19 april 2013.

            Namens de Raad van bestuur van de ECB

            De president van de ECB

         Mario DRAGHI

      (1)  PB L 78 van 25.3.2003, blz. 16.

      (2)  PB L 139 van 11.5.1998, blz. 1.

      (3)  PB L 181 van 4.7.2001, blz. 6.

      (4)  PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15.

      BIJLAGE

         CONCORDANTIETABEL

                  Besluit ECB/2003/4

                  Dit besluit

                  Artikel 1

                  Artikel 1

                  Artikel 2

                  Artikel 2

                  Artikel 3

                  Artikel 3

                  Artikel 4

                  Artikel 4

                  Artikel 5

                  Artikel 6

                  Artikel 6

                  Artikel 7


Avis juridique important

|

42000D0422

2000/422/EG, EGKS, Euratom: Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 2000 houdende benoeming van een rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen

Publicatieblad Nr. L 164 van 05/07/2000 blz. 0016 - 0016

Besluit van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van de Europese Gemeenschappenvan 22 juni 2000houdende benoeming van een rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen(2000/422/EG, EGKS, Euratom)DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN VAN DE LIDSTATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 223,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 32 ter,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, inzonderheid op artikel 139,Overwegende hetgeen volgt:Krachtens de artikelen 5 en 7 van het protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie (EG) en de overeenkomstige bepalingen van de protocollen betreffende de statuten van het Hof van Justitie (EGKS en EGA) en ingevolge het ontslag van de heer Günter Hirsch, dient er een rechter te worden benoemd voor het nog resterende gedeelte van diens mandaat,BESLUITEN:Artikel 1Mevrouw Ninon Colneric wordt met ingang van de datum van haar eedaflegging tot rechter bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen benoemd voor de periode tot en met 6 oktober 2000.Artikel 2Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 22 juni 2000.De voorzitterV. Valente


title: 2012/96/EU: Besluit van de Raad van 17 februari 2012 tot aanpassing en verlenging van de looptijd van de passende maatregelen, voor het eerst vastgesteld bij Besluit 2002/148/EG houdende afsluiting van het overleg met Zimbabwe krachtens artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst

text:
               18.2.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 47/47

         BESLUIT VAN DE RAAD
   van 17 februari 2012
   tot aanpassing en verlenging van de looptijd van de passende maatregelen, voor het eerst vastgesteld bij Besluit 2002/148/EG houdende afsluiting van het overleg met Zimbabwe krachtens artikel 96 van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst
   (2012/96/EU)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 217,
   Gezien de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribisch gebied en de Stille Oceaan, enerzijds, en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, anderzijds, ondertekend in Cotonou op 23 juni 2000 (1), voor de eerste maal gewijzigd in Luxemburg op 25 juni 2005 (2) en voor de tweede maal gewijzigd in Ouagadougou op 23 juni 2010 (3), hierna de „ACS-EU-partnerschapsovereenkomst” genoemd, en met name artikel 96,
   Gezien het Intern Akkoord van de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, betreffende de te nemen maatregelen en te volgen procedures voor de tenuitvoerlegging van de ACS-EG-partnerschapsovereenkomst (4), en met name artikel 3,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit 2002/148/EG van de Raad (5) werd het overleg met de Republiek Zimbabwe krachtens artikel 96, lid 2, onder c), van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst afgesloten en werden de in de bijlage bij dit besluit omschreven passende maatregelen genomen. Deze maatregelen werden sindsdien elk jaar verlengd.

               (2)

               Bij Besluit 2011/106/EU van de Raad (6) werd de termijn voor de toepassing van de maatregelen met nogmaals twaalf maanden verlengd tot en met 20 februari 2012.

               (3)

               Ondertussen werd de installatie van een regering van nationale eenheid gezien als een kans om opnieuw een constructieve relatie tussen de Europese Unie en Zimbabwe tot stand te brengen en de uitvoering van het hervormingsprogramma te ondersteunen.

               (4)

               Hoewel de algemene situatie is verbeterd, blijft de tenuitvoerlegging van politieke hervormingen traag verlopen en dienen ettelijke essentiële elementen van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst, waartoe de regering van nationale eenheid zich in het algemene politieke akkoord heeft verbonden, nog te worden uitgevoerd.

               (5)

               De Europese Unie erkent de inspanningen van de ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika en van Zuid-Afrika om via het algemene politieke akkoord een klimaat te scheppen waarin geloofwaardige verkiezingen mogelijk zijn. De voltooiing van een vreedzaam referendum zal een belangrijk deel uitmaken van dit proces,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De in de brief in de bijlage van dit besluit bedoelde maatregelen worden gehandhaafd aangezien zij passende maatregelen zijn in de zin van artikel 96, lid 2, onder c), van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst.
   Deze maatregelen gelden gedurende 6 maanden van 20 februari 2012 tot en met 20 augustus 2012. Deze maatregelen worden voortdurend getoetst en opnieuw geëvalueerd in het licht van de concrete vooruitgang van de uitvoering van het algemene politieke akkoord en de voorbereidingen van vreedzame en geloofwaardige verkiezingen.
   De brief in de bijlage wordt gericht aan de president van Zimbabwe, de heer Mugabe, met een kopie aan premier Tsvangirai en Welshman Ncube.
   Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Artikel 3
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 17 februari 2012.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. SAREEN

      (1)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 3.

      (2)  PB L 209 van 11.8.2005, blz. 27.

      (3)  PB L 287 van 4.11.2010, blz. 3.

      (4)  PB L 317 van 15.12.2000, blz. 376.

      (5)  PB L 50 van 21.2.2002, blz. 64.

      (6)  PB L 43 van 17.2.2011, blz. 31.

      BIJLAGE

         BRIEF AAN DE PRESIDENT VAN ZIMBABWE

      De Europese Unie hecht het grootste belang aan de bepalingen van artikel 9 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst. De eerbiediging van de mensenrechten, de democratische instellingen en de rechtsstaat zijn essentiële elementen van de partnerschapsovereenkomst en vormen als zodanig de basis van onze betrekkingen.
      Bij brief van 19 februari 2002 heeft de Europese Unie u in kennis gesteld van haar besluit om het overleg krachtens artikel 96 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst af te sluiten en passende maatregelen te nemen in de zin van artikel 96, lid 2, onder c), van de overeenkomst. Bij jaarlijkse brieven, de laatste gedateerd van 23 februari 2011, heeft de Europese Unie u in kennis gesteld van haar besluit om de passende maatregelen niet in te trekken en de looptijd ervan te verlengen.
      De Europese Unie verheugt zich over de vooruitgang die op basis van het algemene politieke akkoord is geboekt door de in 2009 aangetreden regering van nationale eenheid. De Europese Unie herhaalt dat zij groot belang hecht aan de in artikel 8 van de ACS-EU-partnerschapsovereenkomst bedoelde politieke dialoog, die op verzoek van de regering van Zimbabwe in gang werd gezet tijdens de ministeriële trojka die op 18-19 juni 2009 in Brussel plaatsvond. Zoals overeengekomen door beide partijen, is het doel van deze politieke dialoog de betrekkingen tussen de EU en Zimbabwe geleidelijk aan te normaliseren naargelang van de tenuitvoerlegging van de hervormingen waarin het algemene politieke akkoord voorziet, om aldus de weg te effenen voor vreedame en geloofwaardige verkiezingen.
      Als onderdeel van het algemene proces van de hervatting van de betrekkingen heeft de Europese Unie stappen gezet om de op Zimbabwe van toepassing zijnde maatregelen te verzachten. De passende maatregelen werden gewijzigd om steun te kunnen verlenen aan instellingen en processen die verband houden met de tenuitvoerlegging van het algemene politieke akkoord. De Europese Unie heeft als overgangsmaatregel voorlopige financiele steun verleend in de vorm van pakketmaatregelen op korte termijn.
      Sindsdien heeft de Europese Unie de inspanningen van de regering om het algemene politieke akkoord uit te voeren verder gesteund en verheugt zij zich over de resultaten die zijn geboekt met betrekking tot het stabiliseren van de economie en het herstellen van sociale basisvoorzieningen. De Europese Unie verwacht echter nog steeds vooruitgang betreffende ettelijke politieke hervormingen waarin het algemene politieke akkoord voorziet, met inbegrip van het constitutionele proces en hervormingen die nodig zijn voor het scheppen van een klimaat waarin vreedzame en geloofwaardige verkiezingen kunnen worden gehouden, en voorutigang kan worden geboekt op het gebied van de naleving van de mensenrechten en de beginselen van de rechtsstaat. In deze context verwelkomt de Europese Unie de inspanningen onder leiding van Zuid-Afrika en de ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika, alsook de opstelling van een routekaart door alle partijen.
      De Europese Unie verheugt zich over recente verklaringen van alle partijen in Zimbabwe tegen politiek geweld, en blijft hopen dat de recente sociale en economische vooruitgang zal worden gevolgd door politieke hervormingen die moeten leiden tot vreedzame en geloofwaardige verkiezingen.
      Om het overgangsproces verder te ondersteunen heeft de Europese Unie besloten:

                  —

                  de passende maatregelen van Besluit 2002/148/EG en Besluit 2010/97/GBVB voor een beperkte periode van zes maanden te verlengen. Daarmee herhaalt de EU haar bereidheid om op elk ogenblik haar standpunt te herzien zodra concrete stappen met de tenuitvoerlegging van het algemene politieke akkoord en de voorbereiding van de verkiezingen zijn gezet;

                  —

                  een landenstrategiedocument voor te bereiden in het kader van het Europees Ontwikkelingsfonds, dat moet worden ondetekend en uitgevoerd zodra de omstandigheden dit toelaten.

            Ondertussen zal de Europese Unie doorgaan met de verlening van overgangssteun voor het economische herstel, de sociale sector en de tenuitvoerlegging van het algemene politieke akkoord.
      Alle andere maatregelen van de bijlage bij Besluit 2002/148/EG blijven ongewijzigd van kracht. Het besluit van de Raad kan tussen nu en 20 augustus 2012 op elk moment worden herzien.
      In het licht van het bovenstaande wens de Europese Unie de regering van Zimbabwe uit te nodigen voor een geïntensifieerde politieke dialoog zoals bedoeld in artikel 8 van de ACS-EU-partnerchapsovereenkomst en verdere stappen vast te stellen naar de normalisering van de betrekkingen tussen de EU en Zimbabwe. In deze context kijkt de Europese Unie uit naar het bezoek van het comité voor de hervatting van de betrekkingen van Zimbabwe aan Brussel, dat hopelijk op korte termijn zal kunnen plaatsvinden.
      Met de meeste hoogachting,

               Voor de Commissie

            …

               Voor de Raad

            …


Avis juridique important

|

31994D0355

94/355/EG: Besluit van het Europees Parlement van 21 april 1994 waarbij de Raad van Beheer van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin) kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de begroting voor het begrotingsjaar 1992

Publicatieblad Nr. L 156 van 23/06/1994 blz. 0048 - 0049

BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT van 21 april 1994 waarbij de Raad van Beheer van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden (Dublin) kwijting wordt verleend voor de uitvoering van de begroting voor het  begrotingsjaar 1992 (94/355/EG)HET EUROPEES PARLEMENT,  - Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 206,  - Gezien de verslaglegging van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, alsmede het desbetreffende verslag van de Rekenkamer (C3-0488/93),  - Gezien het besluit van de Raad van 21 maart 1994 (C3-0149/94),  - Gezien het verslag van de Commissie begrotingscontrole (A3-0181/94),  1. Neemt kennis van de volgende cijfers in verband met de rekeningen van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden:    Begrotingsjaar 1992  "(in ecu)"" ID="1">Inkomsten> ID="2">11 122 643,82 "> ID="1">1. Subsidies van de Commissie> ID="2">10 874 103,35 "> ID="1">2. Rente op banktegoeden> ID="2">186 798,86 "> ID="1">3. Overige> ID="2">61 741,61 ">  ID="1">Uitgaven"> ID="1">1. Kredieten definitieve begroting> ID="2">10 785 000,00 "> ID="1">2. Vastleggingen> ID="2">10 547 620,16 "> ID="1">3. Ongebruikte kredieten> ID="2">237 379,84 "> ID="1">4. Betalingen> ID="2">8 646 761,76 "> ID="1">5. Uit  1991 naar 1992 overgedragen kredieten> ID="2">2 064 216,81 "> ID="1">6. Betalingen uit overgedragen kredieten> ID="2">1 959 720,19 "> ID="1">7. Overgedragen en geannuleerde kredieten (5   6)> ID="2">104 496,62 "> ID="1">8. Uit 1992 naar 1993  overgedragen kredieten> ID="2">1 900 858,40 "> ID="1">9. Annuleringen (1   4  8)> ID="2">237 379,84;"> 2. Stelt vast dat de Raad op 30 juni 1993 een nieuw financieel reglement voor de Stichting heeft vastgesteld; verzoekt de Stichting te blijven trachten zijn administratieve procedures in overeenstemming te brengen met dit reglement;  3. Wijst er met nadruk op dat de subsidie uit de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen in termijnen uitgekeerd dient te worden uiterlijk op de vijftiende dag van ieder kwartaal en overeenkomstig de werkelijke behoefte; verzoekt de Stichting  te zorgen voor zo nauwkeurig mogelijke prognoses van de bedragen die voor ieder kwartaal werkelijk nodig zijn;  4. Stelt vast dat de Ierse Regering niet officieel heeft gereageerd op de herhaalde voorstellen van de Stichting inzake een overeenkomst over het eigendom van het terrein waarop het nieuwe gebouw van de Stichting zich bevindt;  5. Verzoekt de Commissie aan de Commissie begrotingscontrole tijdig voor de begrotingsprocedure 1995 een verslag voor de leggen waarin de situatie wordt uiteengezet en voorstellen worden gedaan met betrekking tot de eigendom van het terrein waarop het  gebouw van de Stichting zich bevindt;  6. Neemt kennis van de nauwkeurige gegevens die zijn verstrekt naar aanleiding van het verzoek van het Parlement om een verslag over het beheer van de contracten die de Stichting in de periode van 1983 tot 1992 heeft afgesloten; gelast zijn Commissie  begrotingscontrole deze gegevens te analyseren en eventueel verslag te doen; verzoekt de Stichting voortaan ieder jaar aan het Parlement verslag te doen van de wijze waarop zij haar contracten beheert; verzoekt de Rekenkamer deze sector mede te  betrekken in haar controle;  7. Wijst er nogmaals op dat het Parlement, overeenkomstig de nieuwe financiële bepalingen die voor de Stichting gelden, in zijn kwijtingsbesluit de mate van verantwoordelijkheid dient te evalueren waarmee de Raad van Beheer gedurende het desbetreffende  begrotingsjaar de begroting heeft uitgevoerd; verzoekt de Rekenkamer derhalve erop toe te zien dat zij tijdens haar jaarlijkse controle de gegevens verstrekt die noodzakelijk zijn om het Parlement in staat te stellen deze verplichting na te komen;  8. Verleent de Raad van Beheer van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden op basis van het verslag van de Rekenkamer kwijting voor de uitvoering van haar begroting voor het begrotingsjaar 1992;  9. Verzoekt zijn Voorzitter dit besluit te doen toekomen aan de Raad van Beheer van de Europese Stichting tot verbetering van de levens- en arbeidsomstandigheden, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer en te zorgen voor publikatie ervan in het  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (serie L).  Gedaan te Straatsburg, 21 april 1994.  De Secretaris-generaal Enrico VINCI De Voorzitter Egon KLEPSCH


title: 2011/158/EU: Besluit van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 15 februari 2011 inzake de verlenging van de ambtstermijn van de leden van het Comité van toezicht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)

text:
               15.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 67/26

         BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN DE COMMISSIE
   van 15 februari 2011
   inzake de verlenging van de ambtstermijn van de leden van het Comité van toezicht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF)
   (2011/158/EU)
   HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD EN DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Besluit 1999/352/EG, EGKS, Euratom van de Commissie van 28 april 1999 houdende oprichting van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (1), en met name artikel 4,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad (2) en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad (3) betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF), en met name artikel 11, lid 2,
   Gezien Besluit 2005/833/EG, Euratom van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie van 4 november 2005 betreffende de benoeming van de leden van het Comité van toezicht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (4),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 11, lid 2, van de Verordeningen (EG) nr. 1073/1999 en (Euratom) nr. 1074/1999 is bepaald dat het Comité van toezicht „is samengesteld uit vijf externe, onafhankelijke leden, die in hun eigen land voldoen aan de voorwaarden om hoge functies te bekleden op de werkterreinen van het Bureau” en dat deze personen door het Europees Parlement, de Raad en de Commissie in onderlinge overeenstemming worden aangewezen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 11, lid 3, bedraagt de ambtstermijn van de leden drie jaar en kan deze termijn eenmaal worden verlengd. De ambtstermijn van de huidige leden van het Comité van toezicht is op 30 november 2008 verstreken. Zij zijn na het aflopen van deze ambtstermijn in functie gebleven, overeenkomstig artikel 11, lid 4, van de verordeningen.

               (3)

               Aangezien de ambtstermijn van de leden van het Comité van toezicht niet meer dan zes jaar mag bedragen, dient de ambtstermijn van de huidige leden, die in functie zijn gebleven na het aflopen van hun eerste ambtstermijn, te worden verlengd tot en met 30 november 2011,

         HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De volgende personen worden herbenoemd als leden van het Comité van toezicht van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) tot en met 30 november 2011:

               —

               de heer Peter STRÖMBERG

               —

               de heer Kálmán GYÖRGYI

               —

               mevrouw Rosalind WRIGHT

               —

               de heer Luis LÓPEZ SANZ-ARÁNGUEZ

               —

               mevrouw Diemut R. THEATO.

         Artikel 2
   De betrokken personen zullen door de Commissie van dit besluit in kennis worden gesteld.
   Artikel 3
   Dit besluit treedt in werking op 1 december 2008.
   Artikel 4
   Dit besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 15 februari 2011.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         MARTONYI J.

            Voor de Commissie

         Algirdas ŠEMETA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 20.

      (2)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.

      (3)  PB L 136 van 31.5.1999, blz. 8.

      (4)  PB L 312 van 29.11.2005, blz. 49.


Avis juridique important

|

31978D0634

78/634/EEG: Besluit van de Raad van 18 juli 1978 inzake de voorlopige toepassing op de Salomonseilanden, nadat deze onafhankelijk zijn geworden, van de regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 203 van 27/07/1978 blz. 0033 - 0034

++++BESLUIT VAN DE RAAD  van 18 juli 1978  inzake de voorlopige toepassing op de Salomonseilanden , nadat deze onafhankelijk zijn geworden , van de regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap   ( 78/634/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Besluit 76/568/EEG van de Raad van 29 juni 1976 betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese Economische Gemeenschap ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Besluit 78/465/EEG ( 2 ) , inzonderheid op artikel 55 , lid 2 , tweede alinea ,  Overwegende dat krachtens voornoemde bepaling van Besluit 76/568/EEG de in dit besluit opgenomen regeling op door de Raad vastgestelde voorwaarden voorlopig van toepassing kan blijven op de landen en gebieden die onafhankelijk worden ;  Overwegende dat de Salomonseilanden , die genoemd worden in bijlage I betreffende de lijst van landen en gebieden bedoeld in genoemd besluit , op 7 juli 1978 onafhankelijkheid hebben gekregen ;  Overwegende dat dient te worden besloten , de bij genoemd besluit ingestelde regeling voorlopig te blijven toepassen op dit land en vast te stellen op welke voorwaarden dit zal geschieden , onverminderd een eventuele latere toepassing van artikel 55 , lid 2 , eerste alinea , en van artikel 56 ;  Overwegende dat de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé volgens de procedure van artikel 89 openstaat voor de toetreding van een in het vierde deel van het Verdrag bedoeld land of gebied dat onafhankelijk wordt ; dat deze toetreding slechts kan geschieden nadat het betrokken land een verzoek hiertoe heeft ingediend en de ACS-EEG-Raad van Ministers dit verzoek heeft goedgekeurd ;  Overwegende dat de Salomonseilanden een verzoek om toetreding tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé hebben ingediend ;  Overwegende dat de voorlopige toepassing van Besluit 76/568/EEG op dit land in de tijd beperkt dient te blijven ;  Overwegende dat , ten einde iedere onderbreking van de continuïteit te vermijden die zich bij de financieringsbesluiten ten gunste van de Salomonseilanden kan voordoen in de periode tussen het tijdstip van hun toetreding tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé en de inwerkingtreding van het besluit houdende aanpassing van de ter beschikking van het Europees Ontwikkelingsfonds gestelde bedragen dat de Raad zal moeten nemen ter toepassing van artikel 1 , lid 4 , van het Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap van 1975 , tot de datum van inwerkingtreding van genoemd besluit op de Salomonseilanden de bepalingen inzake financiële en technische samenwerking van Besluit 76/568/EEG van toepassing moeten kunnen blijven ,  BESLUIT :  Artikel 1  De regeling ingesteld bij Besluit 76/568/EEG blijft voorlopig van toepassing op de Salomonseilanden totdat deze zullen zijn toegetreden tot de ACS-EEG-Overeenkomst van Lomé , doch uiterlijk tot en met 6 juli 1979 .  Tot de datum van inwerkingtreding van het besluit houdende aanpassing van de ter beschikking van het Europees Ontwikkelingsfonds gestelde bedragen dat de Raad zal moeten nemen ter toepassing van artikel 1 , lid 4 , van het op 11 juli 1975 ondertekende Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap , blijven echter de bepalingen inzake financiële en technische samenwerking van genoemd besluit van toepassing op de Salomonseilanden .  Artikel 2  Vraagstukken in verband met de toepassing van Besluit 76/568/EEG op de Salomonseilanden , nadat deze onafhankelijk zijn geworden , zullen , voor zover nodig , rechtstreeks tussen de bevoegde autoriteiten van dit land en de Gemeenschap worden geregeld .  Artikel 3  Dit besluit treedt in werking op de dag van zijn bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Het is toepasselijk met ingang van 7 juli 1978 .  Gedaan te Brussel , 18 juli 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . LAHNSTEIN  ( 1 ) PB nr . L 176 van 1 . 7 . 1976 , blz . 8 .  ( 2 ) PB nr . L 147 van 3 . 6 . 1978 , blz . 39 .