title: Besluit (GBVB) 2017/1869 van de Raad van 16 oktober 2017 betreffende de adviesmissie van de Europese Unie ter ondersteuning van de hervorming van de veiligheidssector in Irak (EUAM Iraq)

text:
               17.10.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 266/12

         BESLUIT (GBVB) 2017/1869 VAN DE RAAD
   van 16 oktober 2017
   betreffende de adviesmissie van de Europese Unie ter ondersteuning van de hervorming van de veiligheidssector in Irak (EUAM Iraq)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de Europese Unie, en met name artikel 28, artikel 42, lid 4, en artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 19 juni 2017 herhaalde de Raad dat de Unie de eenheid, de soevereiniteit en de territoriale integriteit van Irak onverminderd steunt, en het belang van veiligheid en rechtsstatelijkheid voor de stabiliteit in Irak beklemtoond. De Raad kondigde toen aan dat de Unie, in antwoord op het verzoek van de Iraakse autoriteiten, onderzoek voerde naar de inzet van een EU-team voor advies en steun bij de hervorming van de veiligheidssector, om te helpen bij het hervormingsstreven in samenwerking met en in afstemming op andere internationale partners.

               (2)

               Vervolgens hechtte de Raad op 17 juli 2017 zijn goedkeuring aan een crisisbeheersingsconcept voor een eventuele civiele GVDB-missie ter ondersteuning van de hervorming van de veiligheidssector in Irak.

               (3)

               Op 24 augustus 2017 toonde de premier van Irak zich verheugd over de voorgenomen missie in een brief aan de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).

               (4)

               Gezien de aanbeveling van de directeur van het civiel plannings- en uitvoeringsvermogen dient de missie te worden uitgevoerd.

               (5)

               Het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) moet, onder de verantwoordelijkheid van de Raad en de HV, de politieke controle over de missie uitoefenen, er strategische leiding aan geven en de noodzakelijke besluiten nemen, overeenkomstig artikel 38, derde alinea, van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU).

               (6)

               Voor deze missie moet de wachtdienst in werking worden gesteld.

               (7)

               Deze missie zal worden uitgevoerd in het kader van een mogelijk verslechterende situatie die de verwezenlijking van de doelstellingen van het externe optreden van de Unie, als geformuleerd in artikel 21 VEU, kan hinderen,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Missie
   De Unie gaat hierbij over tot de instelling en start van een adviesmissie van de Europese Unie ter ondersteuning van de hervorming van de veiligheidssector in Irak (EUAM Iraq).
   Artikel 2
   Doelstellingen
   De strategische doelstellingen van EUAM Iraq zijn de volgende:

               1)

               de Iraakse autoriteiten op strategisch niveau bijstaan met advies en deskundigheid om bij te dragen tot de tenuitvoerlegging van de Iraakse nationale veiligheidsstrategie;

               2)

               analyseren, beoordelen en bepalen van mogelijkheden voor een eventuele verdere betrokkenheid van de Unie bij het vervullen van de vereisten voor de hervorming van de veiligheidssector in Irak op de lange termijn;

               3)

               de delegatie van de Unie in Irak bijstaan bij het coördineren van de door de Unie en haar lidstaten geleverde steun voor de hervorming van de veiligheidssector in Irak.

         Artikel 3
   Taken
   1.   Om de doelstellingen van artikel 2, punt 1), te verwezenlijken zal EUAM Iraq:

               a)

               het nationale comité voor terrorismebestrijding ondersteunen bij de uitvoering van de nationale strategie voor terrorismebestrijding en bij het bepalen van de individuele strategieën en actieplannen daartoe;

               b)

               het directoraat planning van het ministerie van Binnenlandse Zaken ondersteunen bij het plannen van de institutionele hervormingen van het departement, met inbegrip van de politiediensten, als onderdeel van de uitvoering van de nationale veiligheidsstrategie;

               c)

               bijdragen tot het opstellen van een nationale strategie tegen georganiseerde misdaad, onder leiding van de afdeling georganiseerde misdaad van het ministerie van Binnenlandse Zaken;

         2.   Om de doelstellingen van artikel 2, punt 2), te verwezenlijken zal EUAM Iraq:

               a)

               de lopende activiteiten ter ondersteuning van de civiele veiligheidssector in kaart brengen, met inbegrip van de grensbeveiliging, en geleerde lessen formuleren en hiaten opsporen;

               b)

               in overleg met internationale donoren sleutelprojecten bepalen voor snelle realisatie op korte termijn, waarbij de instellingen of de lidstaten van de Unie zouden kunnen worden betrokken;

               c)

               behoeften op de middellange tot lange termijn bepalen met het oog op een eventuele toekomstige betrokkenheid op het gebied van de hervorming van de veiligheidssector, teneinde de politiek-strategische planning van de Unie te onderbouwen en te ondersteunen voor een dergelijke mogelijke betrokkenheid, indien dat vereist is;

               d)

               bijdragen aan het beheer en de uitvoering van de architectuur voor de hervorming van de veiligheidssector, als onderdeel van het gezamenlijke secretariaat.

         3.   EUAM Iraq zal de delegatie van de Unie in Irak bijstaan bij het coördineren van de door de Unie en haar lidstaten geleverde steun voor de hervorming van de veiligheidssector in Irak.
   4.   EUAM Iraq zorgt ervoor dat mensenrechten en het genderperspectief in haar taken worden geïntegreerd, en dat de met haar steun ontwikkelde beleidsmaatregelen en plannen stroken met de internationale normen en verplichtingen inzake mensenrechten en gender.
   5.   EUAM Iraq zorgt ervoor dat de strijd tegen illegale migratie, wapen- en drugshandel, cybercriminaliteit en de illegale handel in en de vernietiging van culturele goederen onderdeel zijn van de acties ter bestrijding van georganiseerde misdaad. De strijd tegen de illegale handel in en de vernietiging van culturele goederen zal gebeuren in nauwe samenwerking met alle relevante actoren ter plaatse, in het bijzonder met de Unesco en de wereldwijde coalitie.
   6.   EUAM Iraq verricht geen uitvoerende taken.
   Artikel 4
   Bevelslijn en structuur
   1.   EUAM Iraq heeft, als crisisbeheersingsoperatie, een gemeenschappelijke commandostructuur.
   2.   Het hoofdkwartier van EUAM Iraq is gevestigd te Bagdad.
   3.   EUAM Iraq wordt gestructureerd overeenkomstig de desbetreffende planningsdocumenten.
   Artikel 5
   Civiele operationeel commandant
   1.   De directeur van het civiele plannings- en uitvoeringsvermogen (Civilian Planning and Conduct Capability — CPCC) is de civiele operationele commandant van EUAM Iraq. Het CPCC wordt ter beschikking gesteld van de civiele operationeel commandant voor de planning en het verloop van EUAM Iraq.
   2.   De civiele operationele commandant oefent het commando en de controle op strategisch niveau uit op EUAM Iraq, onder het politieke toezicht en de strategische leiding van het Politiek en Veiligheidscomité (PVC) en onder algemeen gezag van de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid (HV).
   3.   De civiele operationeel commandant zorgt voor de adequate en efficiënte uitvoering van de besluiten van de Raad en van het PVC met betrekking tot het verloop van de operaties, mede, waar nodig, door het hoofd van de missie instructies op strategisch niveau te geven en hem advies en technische bijstand te verlenen. De civiele operationeel commandant rapporteert aan de Raad via de HV.
   4.   Alle gedetacheerde personeelsleden blijven onder het volledige gezag staan van de nationale autoriteiten van, respectievelijk, de detacherende staat overeenkomstig de nationale regels, de betrokken instelling van de Unie of de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO). Die autoriteiten dragen de operationele controle (OPCON) over hun personeel over aan de civiele operationeel commandant.
   5.   De civiele operationeel commandant heeft de algehele verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat de Unie zich naar behoren van haar zorgplicht kwijt.
   6.   De civiele operationele commandant en het hoofd van de delegatie van de Unie in Irak plegen indien nodig onderling overleg.
   Artikel 6
   Hoofd van de missie
   1.   De heer Markus RITTER wordt benoemd tot hoofd van de missie.
   2.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor EUAM Iraq en oefent in het inzetgebied het commando over en de controle op de missie uit. Het hoofd van de missie ressorteert rechtstreeks onder de civiele operationeel commandant en handelt overeenkomstig diens instructies.
   3.   Het hoofd van de missie vertegenwoordigt EUAM Iraq binnen haar verantwoordelijkheidsgebied.
   4.   Het hoofd van de missie draagt de administratieve en logistieke verantwoordelijkheid voor EUAM Iraq, met inbegrip van de verantwoordelijkheid voor de aan de missie ter beschikking gestelde activa, middelen en informatie. Het hoofd van de missie kan, onder zijn algemene verantwoordelijkheid, beheerstaken betreffende personeels- en financiële aangelegenheden delegeren aan personeelsleden van EUAM Iraq.
   5.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor het tuchtrechtelijk toezicht op het personeel van EUAM Irak. Voor gedetacheerd personeel worden tuchtrechtelijke maatregelen genomen door, respectievelijk, de nationale autoriteit van de detacherende staat overeenkomstig nationale regels, de betrokken instelling van de Unie of de EDEO.
   6.   Het hoofd van de missie zorgt voor passende zichtbaarheid van de missie EUAM Iraq.
   7.   Het hoofd van de missie zorgt, in voorkomend geval, voor coördinatie met andere actoren van de Unie in het veld. Het hoofd van de missie krijgt, onder volledige eerbiediging van de commandostructuur, ter plaatse politieke sturing van het hoofd van de EU-delegatie in Irak.
   Artikel 7
   Personeel
   1.   EUAM Iraq bestaat voornamelijk uit personeel dat door de lidstaten, de instellingen van de Unie of de EDEO wordt gedetacheerd. Elke lidstaat, elke instelling van de Unie en de EDEO draagt de kosten voor ieder door hem of haar gedetacheerd personeelslid, met inbegrip van kosten voor vervoer van en naar het inzetgebied, salarissen, ziektekosten en andere vergoedingen dan dagvergoedingen.
   2.   De lidstaat, de instelling van de Unie of de EDEO, naargelang het geval, is verantwoordelijk voor de afhandeling van met de detachering verband houdende schadeclaims van of betreffende de door hen gedetacheerde personeelsleden en voor het instellen van een eventuele vordering tegen die personen.
   3.   Internationaal en lokaal personeel kan op contractbasis door EUAM Iraq worden geworven, indien de vereiste functies niet kunnen worden vervuld door personeel dat door de lidstaten is gedetacheerd. Bij wijze van uitzondering en in naar behoren gemotiveerde gevallen, kunnen in voorkomend geval onderdanen van deelnemende derde staten op contractbasis worden geworven wanneer er geen geschikte kandidaten uit de deelnemende lidstaten beschikbaar zijn.
   4.   De arbeidsvoorwaarden en de rechten en plichten van het internationale en het plaatselijke personeel, worden neergelegd in contracten tussen EUAM Iraq en het betrokken personeelslid.
   Artikel 8
   Status van EUAM Iraq en van haar personeel
   De status van EUAM Iraq en van haar personeel, in voorkomend geval inclusief de voorrechten, immuniteiten en overige waarborgen die nodig zijn voor de uitvoering en het vlot functioneren van EUAM Iraq, wordt vastgelegd in een overeenkomst krachtens artikel 37 VEU, overeenkomstig de procedure van artikel 218 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
   Artikel 9
   Politieke controle en strategische leiding
   1.   Het PVC oefent, onder de verantwoordelijkheid van de Raad en de HV, de politieke controle en de strategische leiding over EUAM Iraq uit. De Raad machtigt het PVC hierbij om voor dit doel de noodzakelijke besluiten te nemen overeenkomstig artikel 38, derde alinea, VEU. Deze machtiging omvat de bevoegdheid om op voordracht van de HV een hoofd van de missie te benoemen en de bevoegdheid om het operatieplan (OPLAN) te wijzigen. De beslissingsbevoegdheid met betrekking tot de doelstellingen en de beëindiging van EUAM Iraq blijft berusten bij de Raad.
   2.   Het PVC brengt op gezette tijden verslag uit aan de Raad.
   3.   Het PVC ontvangt, op gezette tijden en naargelang de behoefte, verslagen die door de civiele operationeel commandant en het hoofd van de missie zijn opgesteld over aangelegenheden die onder hun respectieve bevoegdheid vallen.
   Artikel 10
   Deelname van derde staten
   1.   Onverminderd de beslissingsautonomie van de Unie en haar enkele institutionele kader kunnen derde staten worden uitgenodigd bij te dragen aan EUAM Iraq, met dien verstande dat zij de kosten dragen voor het door hen gedetacheerde personeel, met inbegrip van salarissen, verzekering tegen alle risico's, dagvergoedingen en kosten voor vervoer van en naar Irak, en dat zij een passende bijdrage aan de bedrijfskosten van EUAM Iraq leveren.
   2.   De derde staten die aan EUAM Iraq bijdragen, hebben bij de dagelijkse leiding van EUAM Iraq dezelfde rechten en plichten als de lidstaten.
   3.   De Raad machtigt het PVC om de passende besluiten te nemen betreffende de aanvaarding van de voorgestelde bijdragen en betreffende het instellen van een comité van contribuanten.
   4.   De nadere regelingen betreffende de deelname van derde staten worden vastgesteld in krachtens artikel 37 VEU te sluiten overeenkomsten. Wanneer de Unie en een derde staat een overeenkomst tot vaststelling van een kader voor de deelneming van die derde staat aan crisisbeheersingsoperaties van de Unie sluiten of hebben gesloten, zijn in het kader van EUAM Iraq de bepalingen van die overeenkomst van toepassing.
   Artikel 11
   Beveiliging
   1.   De civiele operationeel commandant stuurt de planning van de beveiligingsmaatregelen door het hoofd van de missie aan en zorgt voor een adequate en doeltreffende uitvoering daarvan door EUAM Iraq, overeenkomstig artikel 5.
   2.   Het hoofd van de missie is verantwoordelijk voor de beveiliging van EUAM Iraq en voor de naleving van de minimumbeveiligingseisen die op EUAM Iraq van toepassing zijn, conform het beleid van de Unie inzake de beveiliging van personeel dat op grond van titel V van het VEU en de daarvan afgeleide teksten in een operationele hoedanigheid wordt ingezet buiten de Unie.
   3.   Het hoofd van de missie wordt bijgestaan door een speciaal voor de missie bestemde veiligheidsfunctionaris, die aan het hoofd van de missie rapporteert en tevens nauwe functionele betrekkingen onderhoudt met de EDEO.
   4.   De personeelsleden van EUAM Iraq volgen, overeenkomstig het Oplan, vóór hun indiensttreding een verplichte veiligheidsopleiding. Zij krijgen regelmatig ter plaatse herhalingscursussen, die worden georganiseerd door de veiligheidsfunctionaris van de missie.
   5.   Het hoofd van de missie zorgt voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie overeenkomstig Besluit 2013/488/EU van de Raad (1).
   Artikel 12
   Wachtdienst
   Voor EUAM Iraq wordt de wachtdienst in werking gesteld.
   Artikel 13
   Wettelijke regelingen
   EUAM Iraq heeft de bevoegdheid diensten en leveringen aan te besteden, contracten en administratieve regelingen te sluiten, personeel in dienst te nemen, bankrekeningen te bezitten, eigendommen te verkrijgen of te vervreemden en haar schulden te vereffenen, en in rechte op te treden, zoals vereist om uitvoering te geven aan dit besluit.
   Artikel 14
   Financiële regelingen
   1.   Het financiële referentiebedrag dat de uitgaven in verband met EUAM Iraq moet dekken van 16 oktober 2017 tot 17 oktober 2018 bedraagt 14 000 000 EUR. Het financiële referentiebedrag voor eventuele daaropvolgende perioden wordt door de Raad vastgesteld.
   2.   De uitgaven worden beheerd overeenkomstig de procedures en voorschriften die van toepassing zijn op de algemene begroting van de Unie. Procedures voor het gunnen van overheidsopdrachten door EUAM Iraq staan zonder beperkingen open voor natuurlijke en rechtspersonen. Voorts gelden er voor de door EUAM Iraq aangekochte goederen geen oorsprongsregels. Met goedkeuring van de Commissie mag EUAM Iraq technische regelingen treffen met lidstaten, het gastland, deelnemende derde staten en andere internationale actoren over het leveren van uitrusting, diensten en werkruimten aan EUAM Iraq.
   3.   EUAM Iraq is verantwoordelijk voor de uitvoering van de begroting van de missie. Daartoe ondertekent EUAM Iraq een overeenkomst met de Commissie.
   4.   EUAM Iraq legt volledig verantwoording af tegenover en staat onder toezicht van de Commissie wat betreft de in het kader van de overeenkomst ondernomen activiteiten.
   5.   De financiële regelingen voldoen aan de bij artikel 4, 5 en 6 geregelde commandostructuur en de operationele behoeften van EUAM Iraq.
   6.   De uitgaven in verband met EUAM Iraq komen voor financiering in aanmerking vanaf de datum van vaststelling van dit besluit.
   Artikel 15
   Samenhang van het optreden van de Unie en coördinatie
   1.   De HV ziet toe op de samenhang van de uitvoering van dit besluit met het externe optreden van de Unie als geheel, met inbegrip van de ontwikkelingsprogramma's van de Unie.
   2.   Onverminderd de bevelslijn handelt het hoofd van de missie in nauwe coördinatie met de delegatie van de Unie in Irak, met de bedoeling de samenhang van het optreden van de Unie in Irak te verzekeren.
   3.   Het hoofd van de missie werkt in nauwe coördinatie samen met de hoofden van missies van de lidstaten die in Irak aanwezig zijn.
   Artikel 16
   Informatieverstrekking
   1.   De HV is gemachtigd om, naargelang de behoeften van EUAM Iraq, gerubriceerde EU-informatie tot op het niveau „CONFIDENTIEL EU/EU CONFIDENTIAL” die ten behoeve van EUAM Iraq zijn opgesteld, overeenkomstig Besluit 2013/488/EU vrij te geven aan de bij dit besluit betrokken derde staten.
   2.   Indien er sprake is van een specifieke en onmiddellijke operationele behoefte, is de HV voorts gemachtigd gerubriceerde gegevens van de Unie tot op het niveau „RESTREINT UE/EU RESTRICTED” die ten behoeve van EUAM Iraq zijn opgesteld, overeenkomstig Besluit 2013/488/EU vrij te geven aan het gastland. Daartoe worden regelingen tussen de HV en de bevoegde autoriteiten van het gastland opgesteld.
   3.   De HV is gemachtigd niet-gerubriceerde EU-documenten betreffende de beraadslagingen van de Raad over EUAM Iraq die onder de geheimhoudingsplicht van artikel 6, lid 1, van het reglement van orde van de Raad (2) vallen, vrij te geven aan de derde staten die bij dit besluit zijn betrokken.
   4.   De HV kan de bevoegdheden en de bevoegdheid om de regelingen te sluiten, als bedoeld in de leden 1, 2 en 3, delegeren aan personen die onder zijn gezag staan, aan de civiele operationele commandant en aan het hoofd van de missie, overeenkomstig afdeling VII van bijlage VI bij Besluit 2013/488/EU.
   Artikel 17
   Inwerkingtreding en geldigheidsduur
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.
   Het is van toepassing tot 17 oktober 2018.

      Gedaan te Luxemburg, 16 oktober 2017.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         F. MOGHERINI

      (1)  Besluit 2013/488/EU van de Raad van 23 september 2013 betreffende de beveiligingsvoorschriften voor de bescherming van gerubriceerde EU-informatie (PB L 274 van 15.10.2013, blz. 1).

      (2)  Besluit 2009/937/EU van de Raad van 1 december 2009 houdende vaststelling van zijn reglement van orde (PB L 325 van 11.12.2009, blz. 35).


title: Besluit (EU) 2016/1621 van de Commissie van 7 september 2016 tot vaststelling van richtsnoeren voor kennisgeving aan accreditatie- en vergunningsinstanties door milieuverificateurs die werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geaccrediteerd of een vergunning hebben in het kader van Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 5648) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               9.9.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 242/32

         BESLUIT (EU) 2016/1621 VAN DE COMMISSIE
   van 7 september 2016
   tot vaststelling van richtsnoeren voor kennisgeving aan accreditatie- en vergunningsinstanties door milieuverificateurs die werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geaccrediteerd of een vergunning hebben in het kader van Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad

         (Kennisgeving geschied onder nummer C(2016) 5648)

   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS), tot intrekking van Verordening (EG) nr. 761/2001 en van de Beschikkingen 2001/681/EG en 2006/193/EG van de Commissie (1), en met name artikel 30, lid 6,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 30, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 kan het forum van de accreditatie- en vergunningsinstanties richtsnoeren opstellen voor kwesties die tot de bevoegdheid van de accreditatie- en vergunningsinstanties behoren teneinde de door die accreditatie- of vergunningsinstanties toegepaste procedures en het toezicht op milieuverificateurs te harmoniseren.

               (2)

               Milieuverificateurs die werkzaamheden verrichten in verschillende lidstaten, moeten de desbetreffende accreditatie- en vergunningsinstanties overeenkomstig artikel 24 van Verordening (EG) nr. 1221/2009 van hun werkzaamheden in kennis stellen.

               (3)

               Uit de praktische uitvoering van die kennisgevingsprocedure is gebleken dat de individuele accreditatie- en vergunningsinstanties verschillend reageren op milieuverificateurs die hun kennisgevingsverplichtingen niet naleven. Bijgevolg zijn aanvullende richtsnoeren nodig om een consistente toepassing van de kennisgevingsprocedures te garanderen in het geval van milieuverificateurs die zijn geaccrediteerd of aan wie een vergunning is afgegeven in een bepaalde lidstaat en die verificatie- en valideringswerkzaamheden verrichten in een andere lidstaat.

               (4)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 49 van Verordening (EG) nr. 1221/2009 ingestelde comité,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De in de bijlage vastgestelde richtsnoeren voor kennisgeving aan accreditatie- en vergunningsinstanties door milieuverificateurs in het kader van Verordening (EG) nr. 1221/2009 worden goedgekeurd.
   Artikel 2
   Dit besluit is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 7 september 2016.

            Voor de Commissie

         Karmelu VELLA

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 342 van 22.12.2009, blz. 1.

      BIJLAGE

         Richtsnoeren voor kennisgeving aan accreditatie- en vergunningsinstanties door milieuverificateurs die werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geaccrediteerd of een vergunning hebben in het kader van Verordening (EG) nr. 1221/2009

      INLEIDING
      Deze richtsnoeren harmoniseren de procedures voor kennisgeving door milieuverificateurs die werkzaamheden verrichten in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geaccrediteerd of een vergunning hebben.
      1.   Na te leven verplichtingen voorafgaand aan de kennisgeving

      1.1.   De accreditatie- of vergunningsinstantie maakt haar procedures voor kennisgeving door milieuverificateurs die in een andere lidstaat zijn geaccrediteerd openbaar en gemakkelijk toegankelijk. In de openbaar toegankelijke informatie met betrekking tot die procedures worden tevens alle vergoedingen (exclusief reiskosten) vermeld die de accreditatie- en vergunningsinstantie voor de kennisgeving en het toezicht in rekening brengt.
      1.2.   De accreditatie- of vergunningsinstantie die de accreditatie of vergunning heeft verleend, eist van haar geaccrediteerde of over een vergunning beschikkende milieuverificateurs dat zij de in artikel 24, lid 1, vastgestelde kennisgevingsprocedure volgen alvorens verificatie- of valideringswerkzaamheden te verrichten in een andere lidstaat dan die waar zij zijn geaccrediteerd of een vergunning hebben. Wanneer de milieuverificateur in een andere lidstaat werkzaam is geweest, verifieert de accreditatie- of vergunningsinstantie tevens, in het kader van het toezicht op haar geaccrediteerde of over een vergunning beschikkende milieuverificateurs, of aan de kennisgevingseisen overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1221/2009 is voldaan.
      1.3.   De accreditatie- of vergunningsinstantie beveelt haar geaccrediteerde of over een vergunning beschikkende milieuverificateurs aan om de organisaties die klant bij hen zijn ervan in kennis te stellen dat zij overeenkomstig artikel 23, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 verplicht zijn toezicht toe te staan en dat weigering om dergelijk toezicht toe te staan ertoe kan leiden dat de organisaties worden uitgesloten van registratie.
      2.   Inhoud van de kennisgeving

      2.1.   De in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 vastgestelde kennisgevingseisen worden geacht te zijn vervuld wanneer alle volgende informatie is verstrekt:

                  a)

                  gegevens met betrekking tot de accreditatie of vergunning waaruit blijkt dat de accreditatie of vergunning nog steeds geldig is en niet is geschorst of ingetrokken en dat ze passend is voor de specifieke activiteiten van de organisatie waarop de verificatie of validering betrekking heeft;

                  b)

                  de samenstelling en de deskundigheid van het team, in het bijzonder kennis van de wettelijke milieuvoorschriften en kennis van de officiële taal van de lidstaat waar de verificatie- of valideringswerkzaamheden moeten plaatsvinden;

                  c)

                  indien nodig personeelsgegevens, zoals relevante kwalificaties en opleidingen evenals specifieke ervaring voor de economische sector waarop de verificatie betrekking heeft;

                  d)

                  het tijdstip en de plaats van de verificatie en de validering, met inbegrip van het bezoek van de milieuverificateur aan de organisatie en van alle fasen voorafgaand aan en volgend op dat bezoek, zoals vastgesteld in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1221/2009;

                  e)

                  het adres en de contactgegevens van de organisatie waarop de verificatie of validering betrekking heeft, met inbegrip van alle vestigingen en activiteiten die binnen de reikwijdte van de verificatie of validering vallen, evenals het aantal personeelsleden.

            De onder c) bedoelde verzoeken om aanvullende gegevens moeten worden gerechtvaardigd naar gelang de specifieke situatie en mogen geen afbreuk doen aan het recht van de milieuverificateur om zijn diensten aan te bieden in een andere lidstaat dan die waar de accreditatie of vergunning is verleend.
      2.2.   Wanneer de kennisgeving voldoet aan de in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 vastgestelde kennisgevingseisen, stelt de accreditatie- of vergunningsinstantie de milieuverificateur hiervan vóór het begin van de verificatie- of valideringswerkzaamheden in kennis zoals beschreven in artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1221/2009. Indien mogelijk wordt dergelijke mededeling twee weken vóór het begin van de verificatie- of valideringswerkzaamheden gegeven. Tegelijk stelt de accreditatie- of vergunningsinstantie de milieuverificateur in kennis van de reikwijdte en inhoud van het toezicht dat zij voornemens is uit te voeren, evenals van de bijbehorende kosten.
      2.3.   Wanneer een accreditatie- of vergunningsinstantie verneemt dat verificatie- of valideringswerkzaamheden zullen worden verricht of reeds zijn verricht, zonder dat zij hiervan kennisgeving heeft ontvangen, herinnert zij de milieuverificateur aan de eisen van Verordening (EG) nr. 1221/2009 betreffende de kennisgeving in het desbetreffende land (zie punt 2.1).
      Wanneer de in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 bedoelde gegevens niet tijdig worden verstrekt of wanneer de kennisgeving niet aan de in dat artikel vastgestelde kennisgevingseisen voldoet, is punt 3.1 van deze richtsnoeren van toepassing.
      2.4.   Aangezien het resultaat van de kennisgeving de verificatie- en valideringsprocessen zou kunnen beïnvloeden, beveelt de accreditatie- en vergunningsinstantie de verificateur aan om het resultaat van de kennisgeving aan zijn klant mee te delen.
      3.   Gevolgen van niet-naleving van de kennisgevingsprocedure

      3.1.   Wanneer de kennisgeving niet voldoet aan de in artikel 24, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1221/2009 vastgestelde kennisgevingseisen, volgt de accreditatie- of vergunningsinstantie de in de punten 3.1.1 tot en met 3.1.4 vastgestelde procedure.
      3.1.1.   Indien informatie met betrekking tot accreditatie- of vergunningsgegevens, de deskundigheid, het tijdstip en de plaats van de verificatie of validering, het adres en de contactgegevens van de organisatie, kennis van de wettelijke milieuvoorschriften en kennis van de officiële taal van de lidstaat waar de verificatie of validering moet plaatsvinden, of, in voorkomend geval, de samenstelling van het team niet of laattijdig is verstrekt, wordt de milieuverificateur zo snel mogelijk in kennis gesteld van de ontbrekende informatie en de niet-naleving van de kennisgevingstermijn.
      3.1.2.   Indien de accreditatie- of vergunningsinstantie meent dat het ontbreken van die informatie geen beletsel vormt voor een toereikend toezicht op de milieuverificateur, beschouwt zij de kennisgeving als toereikend om het toezicht te kunnen uitvoeren en verzoekt zij de milieuverificateur de ontbrekende informatie in een latere fase te verstrekken. De milieuverificateur wordt tijdig en vóór de verificatie of validering in kennis gesteld van deze beslissing.
      3.1.3.   Indien de accreditatie- of vergunningsinstantie meent dat zij bepaalde informatie die essentieel is om een toereikend toezicht te kunnen uitvoeren op de verificatie- of valideringswerkzaamheden (zoals het tijdstip en de plaats van de verificatie- of valideringswerkzaamheden, het adres en de contactgegevens van de organisatie, de accreditatie- of vergunningsgegevens van de milieuverificateur, de samenstelling of de deskundigheid van het team, in het bijzonder kennis van de wettelijke milieuvoorschriften en kennis van de officiële taal van de lidstaat waar de verificatie of validering moet plaatsvinden), niet heeft ontvangen, stelt zij de milieuverificateur ervan in kennis dat zij de kennisgeving als ontoereikend beschouwt, dat zij bijgevolg geen toereikend toezicht kan uitvoeren en dat, indien de verificatie of validering plaatsvindt voordat de ontbrekende informatie wordt aangevuld, zij de bevoegde instantie zal aanbevelen de organisatie niet te registreren.
      3.1.4.   Wanneer de accreditatie- of vergunningsinstantie besluit de bevoegde instantie aan te bevelen de organisatie niet te registreren, worden de milieuverificateur, de accreditatie- of vergunningsinstantie die de accreditatie of vergunning heeft verleend, zo mogelijk de organisatie, evenals de bevoegde instantie hiervan in kennis gesteld.


title: 2007/3/EG,Euratom: Besluit van de Raad van 1 januari 2007 houdende benoeming van de Bulgaarse en Roemeense leden van het Europees Economisch en Sociaal Comité

text:
               4.1.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 1/6

      BESLUIT VAN DE RAAD

   van 1 januari 2007
   houdende benoeming van de Bulgaarse en Roemeense leden van het Europees Economisch en Sociaal Comité
   (2007/3/EG, Euratom)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 259,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 167,
   Gelet op de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Republiek Bulgarije en Roemenië en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, en met name de artikelen 12 en 48,
   Gezien de voordrachten van de regeringen van de Republiek Bulgarije en Roemenië,
   Gezien het advies van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De leden en plaatsvervangers van het Europees Economisch en Sociaal Comité zijn voor de periode van 21 september 2006 tot en met 20 september 2010 benoemd bij Besluiten 2006/524/EG, Euratom (1), 2006/651/EG, Euratom (2) en 2006/703/EG, Euratom (3).

               (2)

               Vanwege de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie moet het Europees Economisch en Sociaal Comité worden aangevuld met zevenentwintig leden die de verschillende economische en sociale categorieën van de georganiseerde civiele samenleving vertegenwoordigen,

         BESLUIT:
   Artikel 1
   De personen van wie de naam en hoedanigheid in de bijlage staan, worden benoemd tot lid van het Europees Economisch en Sociaal Comité voor de periode tot en met 20 september 2010.
   Artikel 2
   Dit besluit wordt van kracht op de dag van zijn aanneming.
   Het is van toepassing met ingang van 1 januari 2007.

      Gedaan te Brussel, 1 januari 2007.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         F.-W. STEINMEIER

      (1)  PB L 207 van 28.7.2006, blz. 30.

      (2)  PB L 269 van 28.9.2006, blz. 13.

      (3)  PB L 291 van 21.10.2006, blz. 33.

      BIJLAGE
      REPUBLIEK BULGARIJE

                  Ms Milena ANGELOVA
                  Executive Director of the Bulgarian Industrial Capital Association

                  Prof. Nansen BEHAR, PhD
                  Member of the Managing Board of the Union for Private Economic Enterprise

                  Mr Bojidar DANEV
                  Chairman of the Bulgarian Industrial Association

                  Mr Plamen DIMITROV
                  Vice President of the Confederation of Independent Trade Unions in Bulgaria

                  Mr Liubomir HADJIYSKI
                  Deputy Chairman of the Economic Commission at the Bulgarian Union of Private Entrepreneurs „Vuzrazdane”

                  Dr. Jeliazko HRISTOV
                  President of the Confederation of Independent Trade Unions in Bulgaria

                  Mr Dimitar MANOLOV
                  Vice President of the Confederation of Labour „Podkrepa”

                  Mr Veselin MITOV
                  Head of the International Policy Department of the Confederation of Labour „Podkrepa”

                  Ms Donka SOKOLOVA
                  Representative of the Democratic Union of Women

                  Ms Ludmilla TODOROVA
                  Representative of the Bulgarian Farmers Association

                  Ms Andriana TOSHEVA
                  Executive Director of the Confederation of Employers and Industrialists in Bulgaria

                  Mr Plamen ZAHARIEV
                  Representative of the National Council of and for People with Disabilities

            ROEMENIË

                  Mme Lavinia ANDREI
                  Fonction exercée: Président,
                  Fondation Terra Mileniul IU

                  Mme Ana BONTEA
                  Fonction exercée: Directrice du Département Juridique et Dialogue Social,
                  Conseil National des Petites et Moyennes Entreprises Privées de Roumanie

                  M. Petru Sarin DANDEA
                  Fonction exercée: Vice-président,
                  Confédération Nationale Syndicale „CartelALFA”

                  M. Dumitru FORNEA
                  Fonction exercée: Chef du Département Relations Internationales,
                  Confédération Syndicale Nationale MERIDIAN

                  M. Minel IVAȘCU
                  Fonction exercée: Vice-président,
                  Bloc National Syndical

                  M. Eugen LUCAN
                  Fonction exercée: Président,
                  Association Angel

                  M Mihai MANOLIU
                  Fonction exercée: Secrétaire Général,
                  Alliance des Confédérations Patronales de Roumanie

                  M. Radu NICOSEVICI
                  Fonction exercée: Président,
                  Association Academia de Advocacy

                  M. Marius Eugen OPRAN
                  Fonction exercée: Président Exécutif,
                  Union Générale des Industriels de Roumanie — 1903 (UGIR — 1903)

                  M. Cristian PARVULESCU
                  Fonction exercée: Président,
                  Association Pro Democratia

                  M. Marius PETCU
                  Fonction exercée: Président,
                  Confédération Nationale des Syndicats Libres de Roumanie — FRĂȚIA

                  M. Aurel Laurențiu PLOȘCEANU
                  Fonction exercée: Vice-président,
                  Association Roumaine des Entrepreneurs de Bâtiments

                  M. Sabin RUSU
                  Fonction exercée: Secrétaire Général,
                  Confédération des Syndicats Démocratiques de Roumanie

                  M. Ionut SIBIAN
                  Fonction exercée: Directeur exécutif,
                  Fondation pour le Développement de la Société Civile

                  M. Ștefan VARFALVI
                  Fonction exercée: Président,
                  Association Permanente UGIR


Avis juridique important

|

32003D0304(01)

Besluit van de Raad van 18 februari 2003 houdende benoeming van leden van het Raadgevend Comité van het Voorzieningsagentschap van Euratom

Publicatieblad Nr. C 050 van 04/03/2003 blz. 0001 - 0001

Besluit van de Raadvan 18 februari 2003houdende benoeming van leden van het Raadgevend Comité van het Voorzieningsagentschap van Euratom(2003/C 50/01)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, met name op artikel 54, tweede en derde alinea,Gelet op artikel X van de Statuten van het Voorzieningsagentschap van Euratom(1), als laatstelijk gewijzigd bij Besluit 95/1/EG, Euratom, EGKS van 1 januari 1995(2),Gelet op het besluit van de Raad van 27 september 2001 houdende benoeming van de leden van het Raadgevend Comité van het Voorzieningsagentschap van Euratom(3),Gezien het advies van de Commissie,Overwegende hetgeen volgt:(1) Door het aftreden van de heren Javier Arana, Javier Villalba en José Luis González, waarvan de Raad op 2 oktober 2002 in kennis is gesteld, is in genoemd comité de plaats van drie leden vacant.(2) Derhalve moet in deze vacatures worden voorzien.(3) De Spaanse regering heeft op 2 oktober 2002 een voordracht ingediend,BESLUIT:Enig artikelDe heren José Manuel Redondo, Eduardo González en Germán García-Calderón worden benoemd tot lid van het Raadgevend Comité van het Voorzieningsagentschap van Euratom, voor de verdere duur van de ambtstermijn van de leden van dat comité, dat wil zeggen tot en met 28 maart 2003.Gedaan te Brussel, 18 februari 2003.Voor de RaadDe voorzitterN. Christodoulakis(1) PB 27 van 6.12.1958, blz. 534/58.(2) PB L 1 van 1.1.1995, blz. 1.(3) PB C 281 van 5.10.2001, blz. 3.


Avis juridique important

|

31982D0164

82/164/EEG: Besluit van de Raad van 23 februari 1982 betreffende een aan de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal te verstrekken bijdrage ten laste van de algemene begroting van de Gemeenschappen

Publicatieblad Nr. L 074 van 18/03/1982 blz. 0027

*****BESLUIT  VAN DE RAAD  van 23 februari 1982  betreffende een aan de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal te verstrekken bijdrage ten laste van de algemene begroting van de Gemeenschappen  (82/164/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat de moeilijkheden die de ijzer- en staalindustrie van de Gemeenschap thans ondervindt, het noodzakelijk hebben gemaakt in het kader van het EGKS-Verdrag een programma tot herstructurering van deze bedrijfstak aan te nemen;  Overwegende dat dit programma een geheel van maatregelen omvat die, overeenkomstig de algemene doelstellingen voor staal in de zin van artikel 46 van het EGKS-Verdrag, gericht zijn op rationalisering van het produktie-apparaat en op verhoging van de produktiviteit van deze bedrijfstak ten einde zijn concurrentievermogen te brengen op het niveau dat de situatie op de wereldmarkt vereist;  Overwegende dat dit geheel van herstructureringsmaatregelen noodzakelijkerwijs een sociaal deel omvat met het doel de gevolgen ervan voor de werkgelegenheid te verzachten; dat het in dit verband dienstig is gebleken de voor werknemers uit de betrokken bedrijfstak bij artikel 56, lid 2, van het EGKS-Verdrag voorziene reeks steunmaatregelen voor wederaanpassing volledig te benutten;  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 26 en 27 maart 1981 over het beleid tot herstel van de ijzer- en staalindustrie opnieuw op de wenselijkheid van dergelijke maatregelen heeft gewezen;  Overwegende dat in de huidige omstandigheden de financiële middelen waarin het EGKS-Verdrag voorziet, niet toereikend zijn voor de financiering van deze maatregelen;  Overwegende dat, indien deze toestand niet wordt verholpen, de algemene werkgelegenheidssituatie in de Gemeenschap, met name door de secundaire effecten, aanzienlijk zou verslechteren en de harmonische ontwikkeling van de economische activiteiten in het gedrang zou raken, waardoor de verwezenlijking van een der hoofddoelstellingen van de Gemeenschap in gevaar zou worden gebracht;  Overwegende dat de Commissie een verzoek om een tijdelijke buitengewone bijdrage ten laste van de algemene begroting der Gemeenschappen heeft ingediend ten einde in staat te worden gesteld het sociale deel van het herstructureringsprogramma voor de ijzer- en staalindustrie met succes tot uitvoering te brengen en het hoofd te bieden aan de gevolgen van de invoering van een produktiequotaregeling; dat het dienstig is aan de EGKS een bijdrage toe te kennen ten laste van de algemene begroting van de Gemeenschappen,  BESLUIT:  Enig artikel  Aan de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal wordt ten laste van de algemene begroting van de Gemeenschappen een bijdrage van 62 miljoen Ecu voor 1981 toegekend voor de communautaire financie  ring van de tijdelijke bijzondere uitkeringen ten behoeve van de werknemers uit de ijzer- en staalondernemingen en de ijzermijnen der Gemeenschap wier arbeidsplaats rechtstreeks of zijdelings wordt opgeheven dan wel bedreigd ten gevolge van een door de onderneming, het concern of de overheid overeenkomstig de algemene doelstellingen voor staal aangenomen herstructureringsplan.  Gedaan te Brussel, 23 februari 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  L. TINDEMANS  (1) PB nr. C 118 van 13. 5. 1980, blz. 6.  (2) PB nr. C 197 van 4. 8. 1980, blz. 60.


title: Besluit (EU) 2016/333 van de Raad van 4 maart 2016 tot benoeming van een lid van het Comité van de Regio's, voorgedragen door de Bondsrepubliek Duitsland

text:
               9.3.2016

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 62/16

         BESLUIT (EU) 2016/333 VAN DE RAAD
   van 4 maart 2016
   tot benoeming van een lid van het Comité van de Regio's, voorgedragen door de Bondsrepubliek Duitsland
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 305,
   Gezien de voordracht van de Duitse regering,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 26 januari 2015, 5 februari 2015 en 23 juni 2015 heeft de Raad Besluiten (EU) 2015/116 (1), (EU) 2015/190 (2) en (EU) 2015/994 (3) houdende benoeming van de leden en plaatsvervangende leden van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 vastgesteld.

               (2)

               In het Comité van de Regio's is een zetel van lid vrijgekomen vanwege het einde van de ambtstermijn van mevrouw Dagmar MÜHLENFELD,

         HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In het Comité van de Regio's wordt voor de resterende duur van de ambtstermijn, dat wil zeggen tot en met 25 januari 2020, tot lid benoemd:

               —

               Herr Joachim WOLBERGS, Oberbürgermeister der Stadt Regensburg.

         Artikel 2
   Dit besluit treedt in werking op de datum waarop het wordt vastgesteld.

      Gedaan te Brussel, 4 maart 2016.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S.A.M. DIJKSMA

      (1)  Besluit (EU) 2015/116 van de Raad van 26 januari 2015 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 20 van 27.1.2015, blz. 42).

      (2)  Besluit (EU) 2015/190 van de Raad van 5 februari 2015 tot benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 31 van 7.2.2015, blz. 25).

      (3)  Besluit (EU) 2015/994 van de Raad van 23 juni 2015 houdende benoeming van de leden en plaatsvervangers van het Comité van de Regio's voor de periode van 26 januari 2015 tot en met 25 januari 2020 (PB L 159 van 25.6.2015, blz. 70).


Avis juridique important

|

31997D0169

Besluit van de Commissie van 30 januari 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met de invoer in Spanje van Portlandcement van oorsprong uit Roemenië, Turkije en Tunesië

Publicatieblad Nr. L 067 van 07/03/1997 blz. 0027 - 0030

BESLUIT VAN DE COMMISSIE van 30 januari 1997 tot beëindiging van de antidumpingprocedure in verband met de invoer in Spanje van Portlandcement van oorsprong uit Roemenië, Turkije en Tunesië (97/169/EG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 23,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (2), hierna de "basisverordening" genoemd, inzonderheid op artikel 9,Na overleg in het raadgevend comité,Overwegende hetgeen volgt:A. PROCEDURE (1) In januari 1992 heeft de Commissie een klacht ontvangen van Oficemen, de nationale organisatie van Spaanse cementproducenten, namens alle Spaanse producenten van Portlandcement.(2) De klacht bevatte een begin van bewijs dat in een bepaalde regio van de Gemeenschap Portlandcement met dumping werd ingevoerd en dat hierdoor schade was ontstaan. Dit bewijsmateriaal werd voldoende geacht om tot de inleiding van een procedure over te gaan teneinde de aangevoerde feiten te verifiëren en vast te stellen of maatregelen moesten worden genomen. De Commissie heeft bijgevolg door middel van een bericht in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen (3) de inleiding aangekondigd van een antidumpingprocedure betreffende de invoer in Spanje van Portlandcement van oorsprong uit Turkije, Roemenië en Tunesië en is met een onderzoek begonnen. Het betrokken product was Portlandcement, met uitzondering van wit Portlandcement, al dan niet artificieel gekleurd, in bulk of in zakken, ingedeeld onder GN-code 2523 29 00.(3) De Commissie heeft de haar bekende belanghebbende producenten, exporteurs en importeurs, de vertegenwoordigers van de exportlanden en de indiener van de klacht officieel van de opening van de procedure in kennis gesteld en de rechtstreeks betrokken partijen de gelegenheid gegeven hun standpunt schriftelijk bekend te maken en te verzoeken te worden gehoord.(4) De regeringen van Turkije en Tunesië en de producenten en exporteurs in de betrokken landen hebben hun standpunt schriftelijk bekend gemaakt. Alle partijen die hierom verzochten, werden gehoord.(5) Voor het onderzoek werd de periode van 1 april 1991 tot en met 31 maart 1992 in aanmerking genomen (het "onderzoektijdvak").(6) De Commissie heeft alle informatie die zij voor de vaststelling van de dumping en schade noodzakelijk achtte, verzameld en geverifieerd en heeft controles ter plaatse verricht bij de volgende Spaanse producenten:- Asland Cataluña y del Mediterráneo, Barcelona;- Asland, SA, Madrid;- Cementos Atlántico, SA, Madrid;- Cementos Molins, SA, Barcelona;- Compañía Valenciana de Cementos Portland, SA, Valencia;- Portland Iberia, SA, Madrid;- Sociedad Financiera y Minera, SA, Madrid;- Uniland Cementera, SA, Barcelona.(7) Op basis van de resultaten van dit onderzoek is de Commissie, na overleg in het antidumpingcomité, tot de conclusie gekomen dat de procedure zonder het nemen van maatregelen diende te worden beëindigd omdat niet werd vastgesteld dat de Spaanse bedrijfstak door de betrokken invoer aanmerkelijke schade had geleden of dreigde te lijden.(8) Gezien de bezwaren van het raadgevend comité heeft de Commissie op 10 februari 1994, overeenkomstig artikel 9 van de basisverordening, bij de Raad een verslag ingediend, tezamen met een voorstel om de procedure zonder het nemen van maatregelen te beëindigen.Op 7 maart 1994 heeft de Raad besloten de procedure niet te beëindigen.(9) Na dit besluit van de Raad heeft de Commissie de resultaten van haar onderzoek opnieuw onderzocht, enerzijds rekening houdend met de informatie die de Spaanse bedrijfstak had verstrekt en die tijdens het onderzoek was geverifieerd en anderzijds met de nieuwe opmerkingen die de klagende partij had toegezonden. De reikwijdte van het nieuwe onderzoek werd beperkt door het feit dat alleen gegevens over het onderzoektijdvak onderzocht konden worden en dat gegevens over een latere periode niet in aanmerking konden worden genomen.(10) Dit nieuwe onderzoek heeft ertoe geleid dat de Commissie het voorstel dat zij in 1994 bij de Raad heeft ingediend, handhaaft.B. SOORTGELIJK PRODUCT (11) Bij het onderzoek bleek dat de diverse soorten Portlandcement die op de binnenlandse markt van de betrokken landen werden verkocht van dezelfde soort waren als die welke naar Spanje werden uitgevoerd. Ook de diverse soorten Portlandcement die in Spanje werden geproduceerd en die welke uit de drie betrokken landen in Spanje werden ingevoerd, waren soortgelijk wat hun essentiële fysieke hoedanigheden en eindgebruik betreft. Die Commissie concludeerde derhalve dat in het kader van deze procedure alle soorten Portlandcement als soortgelijke producten in de zin van artikel 2, lid 12, van de basisverordening dienden te worden beschouwd.C. REGIONAAL ASPECT (12) De Commissie stelde vast dat 94 % van de totale productie van de Spaanse producenten van het betrokken product in Spanje werd verkocht en dat producenten uit andere gebieden van de Gemeenschap nauwelijks aanwezig waren op de Spaanse markt, gedefinieerd aan de hand van het zichtbare verbruik. De Spaanse producenten hadden tijdens het onderzoektijdvak bijna 89 % van de Spaanse markt in handen, terwijl Portlandcement uit andere lidstaten van de Gemeenschap 2 % vertegenwoordigde. Voorts werd 89 % van de totale invoer in de Gemeenschap vanuit de landen waarop deze procedure betrekking heeft, in Spanje ingevoerd.De Spaanse bedrijfstak kon derhalve worden beschouwd als de bedrijfstak van de Gemeenschap in de zin van artikel 4, lid 5, van de basisverordening.D. DUMPING (13) Uit de beschikbare gegevens bleek dat het soortgelijke product uit de drie betrokken landen in Spanje werd verkocht tegen prijzen die in sommige gevallen duidelijk op dumping wezen. Op dit aspect werd evenwel niet verder ingegaan, gezien de onderstaande bevindingen in verband met de schade.E. SCHADE 1. Verbruik, invoervolume en marktaandeel van het product uit de betrokken landen(14) De verkoop op de Spaanse markt, vastgesteld aan de hand van het zichtbare verbruik, steeg van 26 miljoen ton in 1989 tot 28 miljoen ton in het onderzoektijdvak. De invoer uit de betrokken landen steeg van 857 000 ton in 1989 tot 2 388 000 ton gedurende het onderzoektijdvak. Ten gevolge hiervan steeg het marktaandeel van Turkije, Roemenië en Tunesië van 3,28 % in 1989 tot 8,54 % gedurende het onderzoektijdvak.2. Gevolgen van de betrokken invoer voor de Spaanse bedrijfstak(15) Met betrekking tot de mogelijke gevolgen van de betrokken invoer met dumping voor de situatie van de Spaanse bedrijfstak heeft de Commissie met de volgende feiten rekening gehouden:a) De Spaanse productie stabiliseerde zich rond 27 miljoen ton per jaar gedurende het onderzoektijdvak.b) De capaciteit bedroeg ongeveer 39 miljoen in 1989, 1990 en 1991 en steeg met ongeveer 5 % tot 41 miljoen ton in het onderzoektijdvak. De bezettingsgraad stabiliseerde zich rond 69 % tussen 1989 en 1991, maar daalde tot 66 % gedurende het onderzoektijdvak. Deze daling van de bezettingsgraad was uitsluitend aan de vergroting van de capaciteit te wijten. De Commissie stelde in dit verband vast dat er in het onderzoektijdvak, in verhouding tot de totale vraag in Spanje, een zeer grote overcapaciteit bestond, namelijk gemiddeld 32 %.c) De totale verkoop van de Spaanse bedrijfstak stabiliseerde zich rond 25 miljoen ton gedurende de periode in kwestie. Door de geringe stijging van het verbruik daalde het marktaandeel van de bedrijfstak evenwel van 96 % in 1989 tot 89 % gedurende het onderzoektijdvak. Ondanks deze daling is het marktaandeel van de Spaanse bedrijfstak steeds aanzienlijk gebleven.d) De prijzen van de onderzochte Spaanse producenten bij verkoop aan onafhankelijke afnemers stegen, uitgaande van een index van 100 in 1989, tot 103 in 1990 en daalden dan tot 97 in 1991 en 94 gedurende het onderzoektijdvak.e) De winsten van de onderzochte bedrijven op de verkoop aan onafhankelijke afnemers daalden gemiddeld van 36 % in 1989, 32 % in 1990, 21 % in 1991 tot 18 % in het onderzoektijdvak.f) De werkgelegenheid bij de onderzochte producenten daalde voortdurend over de gehele periode; uitgaande van een index van 100 in 1989, daalde zij tot 98 in 1990, 94 in 1991 en tot 92 in het onderzoektijdvak.g) De Commissie onderzocht ook de mogelijke schade die door de betrokken invoer op subregionale basis was toegebracht, daar de Spaanse producenten in verschillende gebieden waren gevestigd. Bij het onderzoek van de Commissie naar de schadefactoren bleek dat alleen de situatie van de producenten die aan de Middelandse-Zeekust waren gevestigd en die ongeveer 52 % van de totale productie van de klagende bedrijfstak vertegenwoordigden, duidelijk verslechterd was in vergelijking met de situatie van de producenten die in het binnenland waren gevestigd. Tussen 1989 en het onderzoektijdvak daalde het totale verkoopvolume van de bedrijven aan de kust met 10 % en steeg het totale verkoopvolume van de bedrijven in het binnenland met 3 %, terwijl de omzet van de bedrijven aan de kust met 9 % daalde en die van de bedrijven in het binnenland met 1 % steeg. De rentabiliteit van de bedrijven aan de kust is ten slotte sedert 1989 met 4 procentpunten meer gedaald dan de rentabiliteit van de bedrijven in het binnenland. Ondanks deze bleef de rentabiliteit van de bedrijven aan de kust in het onderzoektijdvak op een niveau van 18 %.F. CONCLUSIES IN VERBAND MET DE SCHADE (16) Hoewel de toestand van de Spaanse bedrijfstak gedurende de onderzochte periode in zekere mate is verslechterd, met name wat de producenten betreft die aan de Middellandse-Zeekust zijn gevestigd, dient de situatie van de Spaanse producenten in het algemeen te worden beoordeeld om vast te stellen of deze ontwikkelingen tot aanzienlijke schade hebben geleid. Hierbij heeft de Commissie bijzondere aandacht besteed aan de volgende factoren:a) Productie en verkoop bleven stabiel. Hoewel de stijging van het verbruik ten goede lijkt te zijn gekomen aan de invoer met dumping en niet aan de binnenlandse productie, behield de Spaanse bedrijfstak toch een marktaandeel van 89 %.b) Uit het onderzoek van de Commissie bleek dat er weliswaar van prijsonderbieding sprake was, maar dat de gevolgen ervan niet als belangrijk konden worden beschouwd gezien enerzijds de respectieve marktaandelen van het binnenlandse product en van het product uit de drie betrokken landen en anderzijds de gevolgen van deze invoer die geografisch tot de bedrijven aan de kust beperkt is gebleven.c) De stijging van de productiekosten en, bijgevolg, de daling van de winsten zijn voor een groot deel toe te schrijven aan de grote overcapaciteit en de hieruit voortvloeiende herstructurering van de binnenlandse bedrijfstak. De rentabiliteit van de Spaanse bedrijven ging achteruit, hoewel die in het onderzoektijdvak nog steeds gemiddeld 18 % bedroeg voor de bedrijfstak in zijn geheel.Andere winstindicatoren, zoals het rendement op het geïnvesteerd vermogen, zijn op voorstel van de Spaanse bedrijfstak onderzocht. Uit de gegevens die de klagende partij heeft verstrekt en die bij het onderzoek in voldoende mate werden geverifieerd, bleek dat, rekening houdend met inflatie en na eliminatie van de overcapaciteit, het rendement op het geïnvesteerd vermogen in het onderzoektijdvak 7 % bedroeg. Deze opbrengst werd toereikend geacht voor de vervanging van de productiemiddelen van de bedrijfstak.d) De werkgelegenheid in de klagende bedrijfstak daalde met 8 % tussen 1989 en het onderzoektijdvak. Deze daling was evenwel in grote mate te wijten aan de herstructurering van het productieproces.Op basis van bovenstaande factoren kan niet worden geconcludeerd dat de Spaanse bedrijfstak aanzienlijke schade heeft geleden. Deze conclusie kan worden verklaard door het feit dat deze procedure betrekking heeft op een regionale markt, zoals werd uiteengezet in overweging 11. In dergelijke gevallen is het volgens artikel 4, lid 5, van de basisverordening vereist dat de producenten die de gehele of bijna de gehele productie binnen de betrokken regionale markt vertegenwoordigen, schade lijden. In deze procedure heeft het onderzoek van de Commissie bij de individuele producenten in het binnenland en aan de kust evenwel niet tot de conclusie geleid dat aan deze eis is voldaan.G. DREIGENDE SCHADE (17) Hoewel de indiener van de klacht ook dreigende aanzienlijke schade heeft aangevoerd, was de Commissie van oordeel dat bij het indienen van de klacht in dit verband geen bewijsmateriaal werd overgelegd. Dergelijk materiaal werd in de loop van het onderzoek ook niet gevonden.H. BEËINDIGING VAN DE PROCEDURE (18) Daar de producenten die de gehele of bijna de gehele productie binnen de betrokken regionale markt voor hun rekening nemen geen schade lijden of dreigen te lijden, is de Commissie in het kader van deze procedure niet tot de conclusie gekomen dat de betrokken bedrijfstak van de Gemeenschap aanmerkelijke schade is toegebracht.In deze omstandigheden wordt geconcludeerd dat het niet nodig is beschermende maatregelen te nemen en dat de antidumpingprocedure dient te worden beëindigd,BESLUIT:Enig artikel De antidumpingprocedure betreffende de invoer in Spanje van bepaalde soorten Portlandcement van oorsprong uit Turkije, Roemenië en Tunesië wordt hierbij beëindigd.Gedaan te Brussel, 30 januari 1997.Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB nr. L 56 van 6. 3. 1996, blz. 1.(2) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.(3) PB nr. C 100 van 22. 4. 1992, blz. 4.