Avis juridique important

|

52001PC0216

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων  /* COM/2001/0216 τελικό */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Η παρούσα απόφαση σχετικά με τον κατάλογο αποβλήτων και επικίνδυνων αποβλήτων αποσκοπεί στην τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής η οποία έχει τροποποιηθεί ήδη από την απόφαση 2001/118/ΕΚ, της Επιτροπής όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων. Οι τροποποιήσεις διενεργούνται με βάση τις κοινοποιήσεις στις οποίες προέβησαν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας για τα επικίνδυνα απόβλητα. Στο άρθρο αυτό αναφέρεται ότι τα απόβλητα που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο της απόφασης 94/904/ΕΚ και για τα οποία θεωρείται από κράτος μέλος ότι διαθέτουν ένα ή περισσότερα χαρακτηριστικά του παραρτήματος ΙΙΙ της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ αποτελούν επικίνδυνα απόβλητα για τους σκοπούς της οδηγίας αυτής. Τα κράτη μέλη οφείλουν να κοινοποιούν τις περιπτώσεις αυτές στην Επιτροπή η οποία τις επανεξετάζει με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ με στόχο την αναπροσαρμογή του καταλόγου.2. Η Επιτροπή υπέβαλε σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν στην επιτροπή του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Το σχέδιο αυτό προέβλεπε τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής για αντικατάσταση της απόφασης 94/3/ΕΚ της Επιτροπής για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί αποβλήτων και της απόφασης 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων κατ'εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τα επικίνδυνα απόβλητα. Η τροποποίηση αυτή απέβλεπε στην αντικατάσταση του καταλόγου της εν λόγω οδηγίας από νέο κατάλογο στον οποίο έχουν ενσωματωθεί οι 300 κοινοποιήσεις που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη.3. Στις 7 Δεκεμβρίου 2000, η ανωτέρω επιτροπή ενέκρινε όλες τις τροποποιήσεις που περιείχε το σχέδιο πρότασης πλην εκείνων που αφορούσαν τέσσερις τύπους αποβλήτων.Δεν επετεύχθη ειδική πλειοψηφία υπέρ της προτάσεως της Επιτροπής να ταξινομηθούν ως επικίνδυνα τα ακόλουθα απόβλητα:06 08 02 απόβλητα που περιέχουν χλωροσιλάνια07 02 16 απόβλητα που περιέχουν σιλικόνες17 06 05 υλικά δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντοΕπίσης, δεν επετεύχθη ειδική πλειοψηφία υπέρ της προτάσεως της Επιτροπής να ταξινομηθούν ως μη επικίνδυνα τα ακόλουθα απόβλητα με την εξής διατύπωση:19 08 09 μείγματα λιπών και ελαίων από το διαχωρισμό ελαίου/ύδατος που περιέχουν βρώσιμα έλαια και λίπη.4. Ο τροποποιημένος κατάλογος χωρίς τις ανωτέρω τέσσερις καταχωρήσεις θεσπίστηκε ως απόφαση 2001/118/ΕΚ της Επιτροπής, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ. Δυνάμει των ιδίων διατάξεων υποβάλλεται στο Συμβούλιο πρόταση για την ταξινόμηση των τεσσάρων αυτών προϊόντων. Εάν το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει εντός τριών μηνών από την υποβολή της πρότασης, τα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.5. Η Επιτροπή, βασιζόμενη στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ αμφισβήτησε τον επικίνδυνο χαρακτήρα σε όλες τις περιπτώσεις των αποβλήτων που περιέχουν χλωροσιλάνια (06 08 02), όπως προέβλεπε η κοινοποίηση της Γερμανίας.Τα χλωροσιλάνια είναι μια ομάδα πολυμερών που περιέχουν, μεταξύ άλλων στοιχείων, πυρίτιο, υδρογόνο και χλώριο. Έχουν δομή αντίστοιχη εκείνης των αλογονομένων υδρογονανθράκων. Αν και υπάρχουν άπειρες δυνατότητες συνδυασμού όλων των ενώσεων της εν λόγω ομάδας, ορισμένες από αυτές, όπως το τριχλωροσιλάνιο, το διμεθυλοδιχλωροσιλάνιο, το τριχλωρομεθυλοσιλάνιο, το τριμεθυλοχλωροσιλάνιο έχουν ταξινομηθεί σύμφωνα με τη χημική νομοθεσία ως πολύ ή εξαιρετικά εύφλεκτα, επιβλαβή σε περίπτωση εισπνοής ή κατάποσης, ερεθιστικά για τους οφθαλμούς, το δέρμα ή τους πνεύμονες. Θα απαιτηθεί ταξινόμηση και άλλων χλωροσιλανίων αλλά επειδή δεν είναι δυνατόν να ταξινομηθούν όλα η πρόταση της Επιτροπής προβλέπει ταξινόμηση των αποβλήτων που περιέχουν χλωροσιλάνια εν γένει ως επικίνδυνα απόβλητα.6. Η επιτροπή του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ αμφισβήτησε τον επικίνδυνο χαρακτήρα σε όλες τις περιπτώσεις των αποβλήτων που περιέχουν σιλικόνες  (07 02 16) όπως προέβλεπε η σχετική κοινοποίηση των Κάτω Χωρών και της Γερμανίας.Οι σιλικόνες είναι μια μεγάλη ομάδα πολυμερών σιλοξάνης των οποίων η δομή συνίσταται σε εναλλαγή πυριτίου και οξυγόνου όπου το πυρίτιο είναι συνδεδεμένο με διάφορα οργανικά μόρια. Και στην περίπτωση αυτή οι δυνατοί συνδυασμοί είναι άπειροι. Ωστόσο, για πολλές από τις ενώσεις αυτές είναι γνωστό ότι είναι επιβλαβείς σε περίπτωση επαφής με το δέρμα ή κατάποσης, προκαλούν εγκαύματα και είναι τοξικές  για το υδάτινο περιβάλλον και οικοτοξικές εν γένει. Ως εκ τούτου, η πρόταση της Επιτροπής ταξινομεί εν γένει τα απόβλητα που περιέχουν σιλικόνες ως επικίνδυνα.7. Η επιτροπή του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ αμφισβήτησε τον επικίνδυνο χαρακτήρα σε όλες τις περιπτώσεις των υλικών δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο, όπως προέβλεπε σχετική κοινοποίηση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δανίας.Η πρόταση της Επιτροπής βασίζεται στην εκτενή κοινοτική νομοθεσία περί αμιάντου και υλικών που περιέχουν αμίαντο. Σύμφωνα με την οδηγία 99/45/ΕΚ για την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικίνδυνων παρασκευασμάτων, ο αμίαντος ταξινομείται ως καρκινογόνο κατηγορίας 1. Το 1999, η επιτροπή τεχνικής προσαρμογής της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ για τους περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων διατύπωσε ευνοϊκή γνώμη σχετικά με απόφαση της Επιτροπής που τροποποιούσε την οδηγία και προέβλεπε απαγόρευση των περισσότερων από τις εναπομένουσες χρήσεις αμιάντου, όπως η χρήση του στο τσιμέντο. Η απόφαση βασίστηκε σε επιστημονικά τεκμήρια (γνώμη της Επιστημονικής Επιτροπής για την Τοξικότητα, την Οικοτοξικότητα και το Περιβάλλον του Σεπτεμβρίου 1998) που καταδεικνύουν ότι δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί επίπεδο έκθεσης κάτω από το οποίο ο χρυσοτιλικός αμίαντος (που περιέχεται συνήθως στο αμιαντοτσιμέντο) δεν ενέχει κίνδυνο καρκινογένεσης. Η οδηγία 83/477/ΕΟΚ για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο προβλέπει ότι τα απόβλητα αμιάντου πρέπει να συλλέγονται και να απομακρύνονται από το χώρο εργασίας το συντομότερο δυνατό μέσα σε κατάλληλες κλειστές συσκευασίες που φέρουν σχετική ετικέτα (το μέτρο αυτό δεν εφαρμόζεται στις εξορυκτικές δραστηριότητες). Πέραν τούτου, η οδηγία αυτή αναφέρει ότι για τα απόβλητα αμιάντου εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 78/319/ΕΟΚ περί τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων (άρθρο 6) όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα. Η οδηγία 87/217/ΕΟΚ σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τον αμίαντο προβλέπει ότι όλα τα απόβλητα αμιάντου (όπως ορίζονται στην οδηγία 75/442/ΕΟΚ) θα αντιμετωπίζονται με τρόπο ώστε οι εκπομπές στον αέρα και στο νερό να περιορίζονται στο ελάχιστο. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Επιτροπή προτείνει την ταξινόμηση των υλικών δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο ως επικίνδυνα απόβλητα.Ορισμένα κράτη μέλη υποστήριξαν ότι στο αμιαντοτσιμέντο, οι ίνες αμιάντου είναι συνυφασμένες στο σώμα του τσιμέντου και δεν αποδεσμεύονται εύκολα. Η αντίδρασή τους συνδέονταν με τις συνέπειες που θα είχε η ταξινόμηση του αμιαντοτσιμέντου ως επικίνδυνο απόβλητο για την υγειονομική ταφή των εν λόγω υλικών σύμφωνα με την οδηγία 99/31/ΕΚ περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων. Σε ορισμένα κράτη μέλη τα υλικά δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο αποτίθενται σε χώρους υγειονομικής ταφής αδρανών ή μη επικίνδυνων αποβλήτων.Η άποψη της Επιτροπής σχετικά με τα επιχειρήματα που προέβαλαν τα κράτη μέλη κατά τη συζήτηση της πρότασής της είναι ότι η διάθεση του αμιαντοτσιμέντου δεν μπορεί να γίνει σε χώρους υγειονομικής ταφής αδρανών αποβλήτων βάσει του ορισμού των αδρανών αποβλήτων που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο ε) της οδηγίας για την υγειονομική ταφή. Το αμιαντοτσιμέντο δεν ανταποκρίνεται στον ορισμό αυτό διότι μπορεί να αποδεσμεύσει ίνες μετά την υγειονομική ταφή του εάν υποβληθεί σε πίεση που οδηγεί σε θραύση. Πέραν τούτου, η περιεκτικότητά του σε ρύπους (ίνες αμιάντου) δεν είναι αμελητέα και μπορεί να φθάσει το 40%. Επομένως, ανεξάρτητα από την ταξινόμησή του ως επικίνδυνο ή μη επικίνδυνο η διάθεση του υλικού αυτού σε χώρους υγειονομικής ταφής αδρανών αποβλήτων δεν θα επιτρέπεται μετά την ημερομηνία ενάρξεως εφαρμογής της οδηγίας περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων.Ακόμη και αν ταξινομηθεί ως επικίνδυνο απόβλητο, το αμιαντοτσιμέντο μπορεί να διατεθεί σε χώρους υγειονομικής ταφής μη επικίνδυνων αποβλήτων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος γ) εδάφιο iii) που προβλέπει ότι ένας χώρος υγειονομικής ταφής μη επικίνδυνων αποβλήτων δύναται να χρησιμοποιηθεί για τη διάθεση σταθερών, μη ενεργών επικίνδυνων αποβλήτων (π.χ. στερεοποιημένων, υαλοποιημένων) με συμπεριφορά απόπλυσης αντίστοιχη προς τη συμπεριφορά μη επικίνδυνων αποβλήτων. Τα εν λόγω επικίνδυνα απόβλητα δεν πρέπει να αποτίθενται σε κυψέλες που προορίζονται για βιοαποδομήσιμα μη επικίνδυνα απόβλητα. Πολλά κράτη μέλη συμφωνούν με την άποψη ότι πρέπει να αποφεύγεται η διάθεση αμιαντοτσιμέντου μαζί με μη επικίνδυνα απόβλητα και ιδίως με βιοαποδομήσιμα απόβλητα δεδομένου ότι όξινα στραγγίσματα είναι δυνατόν να προσβάλουν το σώμα του τσιμέντου με κίνδυνο αποδέσμευσης ινών μέσω του συστήματος συλλογής αερίων του χώρου υγειονομικής ταφής. Η διάθεση επομένως του αμιαντοτσιμέντου στους χώρους υγειονομικής ταφής θα πρέπει να γίνεται σε χωριστές κυψέλες. Αυτό σημαίνει ότι η πρακτική της υγειονομικής ταφής δεν αλλάζει, είτε ο αμίαντος ταξινομηθεί ως επικίνδυνο απόβλητο είτε όχι. Ανάλογα μέτρα θα ισχύουν αν ταξινομηθεί ως μη επικίνδυνο απόβλητο.8. Η επιτροπή του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ αμφισβήτησε τον μη επικίνδυνο χαρακτήρα σε όλες τις περιπτώσεις των μειγμάτων λιπών και ελαίων από το διαχωρισμό ελαίου/ύδατος που περιέχουν βρώσιμα έλαια και λίπη (19 08 09). Για την επιτροπή αυτή, και ιδίως για την Ισπανία, η διατύπωση της καταχώρισης δεν εξασφαλίζει ότι μόνο τα μείγματα που περιέχουν ΜΟΝΟ βρώσιμα έλαια και λίπη μπορούν να θεωρούνται μη επικίνδυνα.Για λόγους σαφήνειας, επομένως, η Επιτροπή δεν αρκείται στα όσα εξυπακούονται και προτείνει να αναφέρεται ρητά ότι τα μείγματα που περιέχουν ΜΟΝΟ βρώσιμα έλαια και λίπη (τα οποία δεν είναι αυτά καθ'αυτά επικίνδυνα) μπορούν να ταξινομηθούν ως μη επικίνδυνα.9. Η προβλεπόμενη ημερομηνία εφαρμογής είναι η 1η Ιανουαρίου 2002. Ταυτίζεται με την ημερομηνία κατά την οποία θα αρχίσουν να εφαρμόζονται οι αποφάσεις 2000/532/ΕΚ και 2001/118/ΕΚ. Αυτό θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν εθνικά μέτρα για την εφαρμογή όλων των αποφάσεων με μία και μόνο νομοθετική πράξη. Έτσι θα διευκολυνθεί η εφαρμογή των μέτρων από τις αρμόδιες αρχές και από τις επιχειρήσεις δεδομένου ότι θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια μόνο αλλαγή της νομοθεσίας.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα [1], και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 4,[1]  ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20. Οδηγία που τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/31/ΕΚ (ΕΕ L 168 της 2.7.1994, σ.28).την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα εξής:(1) Με την απόφαση 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2000 για την αντικατάσταση της απόφασης 94/3/ΕΚ για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί αποβλήτων και της απόφασης 94/904/ΕΚ του Συμβουλίου για την κατάρτιση καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων κατ'εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τα επικίνδυνα απόβλητα [2], θεσπίστηκε κοινοτικός κατάλογος αποβλήτων.[2]  ΕΕ L 226 της 6.9.2000, σ. 3. Απόφαση που τροποποιήθηκε από την απόφαση 2001/118/ΕΚ (ΕΕ  L 47 της 16.2.2001, σ. 1).(2) Το άρθρο 1 παράγραφος 4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να κοινοποιούν στην Επιτροπή τα απόβλητα που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των επικίνδυνων αποβλήτων και που θεωρούν ότι διαθέτουν μια ή περισσότερες από τις ιδιότητες που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ της εν λόγω οδηγίας. Πολλά κράτη μέλη έχουν κοινοποιήσει απόβλητα που περιέχουν χλωροσιλάνια, απόβλητα που περιέχουν σιλικόνες που υλικά δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο και έχουν ζητήσει αντίστοιχη αναπροσαρμογή του καταλόγου επικίνδυνων αποβλήτων.(3) Για λόγους σαφήνειας είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ρητά ότι μόνο τα μείγματα λιπών και ελαίων από διαχωρισμό ελαίου/ύδατος που περιέχουν μόνο βρώσιμα έλαια και λίπη μπορούν να θεωρούνται μη επικίνδυνα.(4) Η απόφαση 2000/532/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα.(5) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής του άρθρου 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1975 περί αποβλήτων [3]. Επομένως, δυνάμει του άρθρου 18 τέταρτη παράγραφος της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, πρέπει να θεσπιστούν από το Συμβούλιο,[3]  ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ.39. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 96/350/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 135 της 6.6.1996, σ. 32).ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Το παράρτημα της απόφασης 2000/532/ΕΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας απόφασης.Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2002.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος  [...]ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤο παράρτημα της απόφασης 2000/532/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:(1) Ο αριθμός καταχώρισης 06 08 02 απόβλητα που περιέχουν χλωροσιλάνια, αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:"06 08 02* απόβλητα που περιέχουν χλωροσιλάνια"(2) Ο αριθμός καταχώρισης 07 02 16 απόβλητα που περιέχουν σιλικόνες, αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:"07 02 16* απόβλητα που περιέχουν σιλικόνες"(3) Ο αριθμός καταχώρισης 17 06 05 υλικά δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο, αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:"17 06 05* υλικά δομικών κατασκευών που περιέχουν αμίαντο"(4) Ο αριθμός καταχώρισης 19 08 09* μείγματα λιπών και ελαίων από το διαχωρισμό ελαίου/ύδατος που περιέχουν βρώσιμα έλαια και λίπη, αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:"19 08 09 μείγματα λιπών και ελαίων από το διαχωρισμό ελαίου/ύδατος που περιέχουν μόνο βρώσιμα έλαια και λίπη"


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52006PC0284

Πρόταση Αποφασης του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με διαδικασία προηγουμένης εξέτασης και διαβούλευσης όσον αφορά ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη (Κωδικοποιημένη έκδοση)  /* COM/2006/0284 τελικό - COD 2006/0099 */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 9.6.2006COM(2006) 284 τελικό2006/0099 (COD)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με διαδικασία προηγουμένης εξέτασης και διαβούλευσης όσον αφορά ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη(Κωδικοποιημένη έκδοση)(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Στα πλαίσια της «Ευρώπης των πολιτών» η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην απλούστευση και τη σαφήνεια του κοινοτικού δικαίου, ώστε τούτο να καταστεί περισσότερο προσιτό και κατανοητό στον πολίτη, προσφέροντάς του, με τον τρόπο αυτό, νέες δυνατότητες και αναγνωρίζοντας τα συγκεκριμένα δικαιώματα που κάθε πολίτης είναι δυνατόν να απολαύει.Ο στόχος αυτός, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί εφόσον εξακολουθούν να υφίστανται πολυάριθμες διατάξεις οι οποίες, έχοντας επανειλημμένα τροποποιηθεί, συχνά δε κατ’ουσιώδη τρόπο, βρίσκονται διασκορπισμένες, τόσο στην αρχική όσο και στις μεταγενέστερες τροποποιητικές πράξεις. Απαιτείται λοιπόν η διερεύνηση και σύγκριση μεγάλου αριθμού πράξεων για να προσδιορίζονται οι ισχύουσες διατάξεις.Ως εκ τούτου, η σαφήνεια και η διαφάνεια του κοινοτικού δικαίου εξαρτώνται επίσης από την κωδικοποίηση των τροποποιημένων πράξεων.2. Η Επιτροπή, με απόφαση της 1ης Απριλίου 1987[1], έδωσε εντολή στις υπηρεσίες της να προβαίνουν σε κωδικοποίηση των νομικών πράξεων το αργότερο μετά τη δέκατη τροποποίησή τους, τονίζοντας συγχρόνως ότι τούτο αποτελεί τον ελάχιστο κανόνα δεδομένου ότι, προς διασφάλιση της σαφούς και ορθής κατανόησης της κοινοτικής νομοθεσίας, οι διάφορες υπηρεσίες πρέπει να κωδικοποιούν με μεγαλύτερη συχνότητα τα κείμενα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους.3. Τα συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου (Δεκέμβριος 1992) επιβεβαίωσαν τις επιτακτικές αυτές ανάγκες[2], τονίζοντας τη σημασία της κωδικοποίησης που παρέχει ασφάλεια δικαίου ως προς τον εφαρμοστέο νόμο σε ορισμένη χρονική στιγμή όσον αφορά συγκεκριμένο θέμα.Η κωδικοποίηση πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη τήρηση της κανονικής νομοθετικής διαδικασίας της Κοινότητας.Στο μέτρο που δεν μπορεί να γίνει καμία τροποποίηση επί της ουσίας των πράξεων που αποτελούν αντικείμενο της κωδικοποίησης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν, με τη διοργανική συμφωνία της 20ής Δεκεμβρίου 1994, ότι πρέπει να ακολουθείται ταχεία διαδικασία για την έγκριση των κωδικοποιούμενων πράξεων.4. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι η κωδικοποίηση της απόφασης του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962, περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη[3]. Η νέα απόφαση θα αντικαταστήσει τις διάφορες πράξεις που αποτελούν αντικείμενο της κωδικοποίησης[4]·η παρούσα πρόταση σέβεται πλήρως την ουσία των κωδικοποιούμενων κειμένων και αρκείται απλώς στη συγκέντρωσή τους, επιφέροντας μόνο τις τυπικές τροποποιήσεις που απαιτούνται από την ίδια τη διαδικασία κωδικοποίησης.5. Η πρόταση κωδικοποίησης καταρτίσθηκε με βάση προηγούμενη ενοποίηση του κειμένου, σε όλες τις επίσημες γλώσσες, της απόφασης του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962 περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη και της τροποποιητικής της πράξης, που έγινε με το σύστημα πληροφορικής της Υπηρεσίας Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στο μέτρο που τα άρθρα έλαβαν νέα αρίθμηση, η αντιστοιχία μεταξύ των παλαιών και των νέων αριθμών εμφαίνεται στον πίνακα του Παραρτήματος ΙΙ της κωδικοποιημένης απόφασης.ê 62/403/EOK (Προσαρμοσμένο)2006/0099 (COD)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥÖ σχετικά με Õ διαδικασία προηγουμένης εξέτασης και διαβούλευσης Ö όσον αφορά Õ ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέληΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο Ö 71 Õ,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[5],τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[6],αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης[7],Εκτιμώντας τα εξής:ê1.  Η απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962, περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη[8], έχει τροποποιηθεί[9] κατά τρόπο ουσιαστικό. Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω απόφασης.ê 62/403/EOK αιτιολογική σκέψη (1) (Προσαρμοσμένο)2.  Για την επίτευξη των στόχων της συνθήκης στα πλαίσια κοινής πολιτικής μεταφορών, πρέπει να Ö διατηρηθεί Õ διαδικασία προηγουμένης εξέτασης και διαβούλευσης Ö όσον αφορά Õ ορισμένες διατάξεις, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη στον τομέα των μεταφορών.ê 62/403/EOK αιτιολογική σκέψη (2) (Προσαρμοσμένο)3.  Μια τέτοια διαδικασία Ö ευνοεί Õ την ανάπτυξη στενής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής για την πραγματοποίηση των στόχων της συνθήκης και τη μελλοντική αποφυγή ανάπτυξης διαφορετικής πολιτικής από τα κράτη μέλη στον τομέα των μεταφορών.ê 62/403/EOK αιτιολογική σκέψη (3)4.  Μια τέτοια διαδικασία αποσκοπεί ομοίως στη διευκόλυνση της προοδευτικής καθιέρωσης κοινής πολιτικής στον τομέα των μεταφορών,ê 62/403/EOKΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Εφ' όσον κράτος μέλος μελετά τη θέσπιση νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών ή εσωτερικών πλωτών μεταφορών που δύνανται να επηρεάσουν ουσιωδώς την πραγματοποίηση της κοινής πολιτικής μεταφορών, γνωστοποποιεί εγκαίρως και εγγράφως το γεγονός αυτό στην Επιτροπή, ενημερώνοντας συγχρόνως και τα άλλα κράτη μέλη.ê 73/402/ΕΟΚ Άρθ. 1Άρθρο 21 Εντός δύο μηνών από την λήψη της ανακοινώσεως που αναφέρεται στο άρθρο 1, η Επιτροπή απευθύνει γνώμη ή σύσταση στο κράτος μέλος·συγχρόνως πληροφορεί σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη.2 Κάθε κράτος μέλος δύναται να υποβάλει στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις του περί των εν λόγω διατάξεων· συγχρόνως τις ανακοινώνει στα λοιπά κράτη μέλη.3 Αν κράτος μέλος το ζητήσει ή αν η Επιτροπή το θεωρήσει πρόσφορο, η Επιτροπή προβαίνει σε διαβουλεύσεις με όλα τα κράτη μέλη για τις εν λόγω διατάξεις. Για την περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 4, οι διαβουλεύσεις αυτές δύνανται να λαμβάνουν χώρα εκ των υστέρων, εντός προθεσμίας δύο μηνών.4 Η Επιτροπή δύναται, κατόπιν αιτήσεως του κράτους μέλους, να μειώνει την προθεσμία που ορίζεται στην παράγραφο 1 ή, εφ' όσον το κράτος μέλος συμφωνεί, να την παρατείνει. Η προθεσμία αυτή μειώνεται σε δεκαπέντε ημέρες, αν το κράτος μέλος δηλώσει ότι οι διατάξεις τις οποίες προτίθεται να θεσπίσει είναι επείγοντος χαρακτήρος. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη αν υπάρξει μείωση ή παράταση της προθεσμίας.5 Το κράτος μέλος θέτει σε ισχύ τις εν λόγω διατάξεις μόνον μετά την πάροδο της προθεσμίας που προβλέπεται στις παραγράφους 1 ή 4 ή αφού η Επιτροπή διατυπώσει την γνώμη ή την σύστασή της, εκτός άκρως επειγουσών περιπτώσεων, οι οποίες απαιτούν άμεση παρέμβαση του κράτους μέλους. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή σχετικά και η διαδικασία που προβλέπεται στο παρόν άρθρο πραγματοποιείται εκ των υστέρων, εντός δύο μηνών από της ενημερώσεως.êΆρθρο 3Η απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962, περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη, καταργείται.Οι αναφορές στην καταργούμενη απόφαση θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα απόφαση και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο Παράρτημα ΙΙ.ê 62/403/EOK Αρθ. 3Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, […]Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος Ο Πρόεδρος[…] […]éΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΚαταργούμενη απόφαση με τις διαδοχικές τροποποιήσεις τηςΑπόφαση του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962 περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη | (ΕΕ της 3.4.1962, σ. 720/62) |Απόφαση του Συμβουλίου 73/402/ΕΟΚ | (ΕΕ L 347 της 17.12.1973, σ. 48) |_____________ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΠίνακας αντιστοιχίαςΑπόφαση του Συμβουλίου της 21ης Μαρτίου 1962 περί θεσπίσεως διαδικασίας προηγουμένης εξετάσεως και διαβουλεύσεως για ορισμένες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις στον τομέα των μεταφορών, των οποίων τη θέσπιση μελετούν τα κράτη μέλη | Παρούσα απόφαση |Άρθρα 1 και 2 | Άρθρα 1 και 2 |- | Άρθρο 3 |Άρθρο 3 | Άρθρο 4 |- | Παράρτημα I |- | Παράρτημα II |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Βλ. Παράρτημα 3 του Τμήματος Α των εν λόγω συμπερασμάτων.[3] Πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο - Κωδικοποίηση του κοινοτικού κεκτημένου, COM(2001) 645 τελικό.[4] Βλ. Παράρτημα Ι της παρούσας πρότασης.[5] ΕΕ L […] της[ …], σ. […].[6] ΕΕ L […] της[ …], σ. […].[7] ΕΕ L […] της[ …], σ. […].[8] ΕΕ της 3.4.1962, σ. 720/62.[9] Βλ. Παράρτημα Ι.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 8.12.2016
            COM(2016) 779 final
            2016/0385(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η Ένωση, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας των συμμετεχόντων στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, σε σχέση με τους κανόνες για τις αγοραίες τιμές αναφοράς

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης (ο «διακανονισμός») είναι μια συμφωνία κυρίων μεταξύ της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ιαπωνίας, της Κορέας (Δημοκρατία της Κορέας), της Νέας Ζηλανδίας, της Νορβηγίας, της Ελβετίας και των ΗΠΑ. Η Βραζιλία, παρόλο που δεν είναι μέλος του ΟΟΣΑ, συμμετέχει στην τομεακή συμφωνία του διακανονισμού που αφορά τις εξαγωγικές πιστώσεις για τα αεροσκάφη πολιτικής αεροπορίας.

               Ο βασικός στόχος του διακανονισμού είναι να παράσχει ένα πλαίσιο για την ορθή χρήση των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Στην πράξη, αυτό σημαίνει την δημιουργία ισότιμων όρων ανταγωνισμού, όπου ο ανταγωνισμός βασίζεται στην τιμή και την ποιότητα των εξαγόμενων εμπορευμάτων και όχι στους προβλεπόμενους χρηματοοικονομικούς όρους. Επιπλέον, επιδιώκει να καταργήσει τις επιδοτήσεις και στρεβλώσεις του εμπορίου που συνδέονται με εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης.

               Ο διακανονισμός αυτός άρχισε να λειτουργεί το 1978, βασισμένος στην «συναίνεση» επί των εξαγωγικών πιστώσεων που συμφωνήθηκε μεταξύ ορισμένων χωρών του ΟΟΣΑ το 1976. Πριν από την περίοδο αυτή, η έλλειψη κανόνων δημιούργησε το πλαίσιο για ανταγωνισμό μεταξύ των κυβερνήσεων ώστε να παρέχουν τους πλέον ελκυστικούς χρηματοοικονομικούς όρους για τη στήριξη των εξαγωγέων που ανταγωνίζονται για εμπορικές συμβάσεις, πράγμα  που οδήγησε στην εμφάνιση οικονομικών επιδοτήσεων και σε πιθανές στρεβλώσεις του εμπορίου. Ο διακανονισμός θέτει περιορισμούς στους όρους και στις προϋποθέσεις των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και στην παροχή της συνδεδεμένης βοήθειας. Ο διακανονισμός επικαιροποιείται τακτικά, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις πολιτικές εξελίξεις και την εξέλιξη των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών αγορών.

               Οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς παρέχουν καθοδήγηση στον καθορισμό πριμοδότησης κατά τις συναλλαγές που αφορούν οφειλέτες στις χώρες της κατηγορίας 0, χώρες υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ και χώρες υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ. Οι ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς στον διακανονισμό είχαν εφαρμοστεί ως μέρος της δέσμης Malzkuhn-Drysdale που τέθηκε σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2011. Ενώ οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές παρέχουν ένα πλαίσιο για την μη υποτιμολόγηση στην ιδιωτική αγορά, τα περιθώρια για ερμηνεία και η εμφάνιση διαφορετικών πρακτικών μεταξύ συμμετεχόντων στον διακανονισμό εξακολουθεί να είναι σημαντική. Η πρόταση που υποβλήθηκε από τη Γραμματεία του ΟΟΣΑ, αναθεωρημένη πρόταση του προέδρου για τους κανόνες σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς, θα δώσει σαφέστερες κατευθυντήριες γραμμές και, ως εκ τούτου, θα επιφέρει βελτίωση των συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ.

               Συνοχή με ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

               Η πρόταση, αν εγκριθεί, θα αντικαταστήσει τις τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς στον διακανονισμό, κατά τη συμμόρφωση με την τρέχουσα δομή του διακανονισμού.

               Η απόφαση έγκρισης θα πρέπει να ληφθεί στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας των συμμετεχόντων στον διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα εκφράζεται από την Επιτροπή.

               Οι συμμετέχοντες του ΟΟΣΑ στον διακανονισμό είναι πιθανόν να συμφωνήσουν σχετικά με την αναθεωρημένη πρόταση του Προέδρου ως προς τους κανόνες σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς στην τακτική τους συνεδρίαση στα μέσα Νοεμβρίου 2016 ή μέσω γραπτής διαδικασίας σε στενή σχέση με τη συνεδρίαση και να εγκρίνουν τις απαραίτητες τροποποιήσεις του διακανονισμού του ΟΟΣΑ με στόχο να εφαρμόσουν τους νέους κανόνες από 1ης Φεβρουαρίου 2017. Αφού οι διαπραγματεύσεις έχουν ολοκληρωθεί με επιτυχία και η αναθεωρημένη πρόταση του προέδρου για κανόνες σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς κατατέθηκε προς απόφαση, είναι ζωτικής σημασίας να δοθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση η δυνατότητα να επισημοποιήσει την έγκριση τόσο της παρούσας πρότασης σχετικά με τις αγοραίες τιμές αναφοράς όσο και τις τροποποιήσεις στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ.

               Η νέα έκδοση του διακανονισμού θα ενσωματωθεί στο κεκτημένο της ΕΕ με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων του και των τροποποιήσεών του, παράγει έννομα αποτελέσματα στην Ένωση δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 ορίζει ότι «[η] Επιτροπή εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 3 για την τροποποίηση του παραρτήματος II, ως αποτέλεσμα τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που συμφωνήθηκαν από τους συμμετέχοντες στον διακανονισμό».

               Συνοχή με άλλες πολιτικές της Ένωσης

               Άνευ αντικειμένου.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               Νομική βάση

               Ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ είναι μια συμφωνία κυρίων μεταξύ της ΕΕ και των οκτώ ετέρων συμμετεχόντων (Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Ιαπωνία, Κορέα, Νορβηγία, Ελβετία, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία). Ο διακανονισμός, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων του και των διαδοχικών τροποποιήσεών του, έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ δυνάμει των άρθρων 1 και 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου. Κατά συνέπεια, ο διακανονισμός, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων του και των τροποποιήσεών του, παράγει έννομα αποτελέσματα για τους σκοπούς του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ [βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014 στην υπόθεση C-399/12 - Γερμανία κατά Συμβουλίου (ΔΟΑΟ), σκέψη 63]. Επί της ουσίας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, ο διακανονισμός στοχεύει στην παροχή ενός πλαισίου για την ορθή χρήση των εξαγωγικών πιστώσεων που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, και στην προώθηση ισότιμων και δίκαιων όρων ανταγωνισμού μεταξύ εξαγωγέων σε παγκόσμιο επίπεδο, δηλαδή στη διευκόλυνση και τη ρύθμιση του διεθνούς εμπορίου, και ιδίως της πολιτικής για τις εξαγωγές, κατά την έννοια του άρθρου 207 της ΣΛΕΕ. Για τον λόγο αυτό, απαιτείται απόφαση του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 207 της ΣΛΕΕ και του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να υποστηριχθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στους κόλπους των συμμετεχόντων στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ, για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης.

               Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

               Ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ αποτελεί μέρος της εμπορικής πολιτικής των κρατών μελών, η οποία υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Αναλογικότητα

               Άνευ αντικειμένου.

               Επιλογή του νομικού μέσου

               Άνευ αντικειμένου.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               Εκ των υστέρων αξιολογήσεις/έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας

               Δεν διενεργήθηκε εκτίμηση επιπτώσεων όσον αφορά την παρούσα πρόταση, καθώς οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αποτελούν συνέχεια μιας μακροχρόνιας πολιτικής της ΕΕ για τις εξαγωγικές πιστώσεις, η οποία ενσωματώνεται στο δίκαιο της ΕΕ μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξης έπειτα από κάθε ετήσια τροποποίηση του διακανονισμού. Το περιεχόμενο της πρότασης εγκρίθηκε από την ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις στη συνεδρίασή της που διεξήχθη στις 31/05/2016.

               Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

               Άνευ αντικειμένου.

               Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

               Άνευ αντικειμένου.

               Εκτίμηση των επιπτώσεων

               Άνευ αντικειμένου.

               Καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου και απλούστευση

               Άνευ αντικειμένου.

               Θεμελιώδη δικαιώματα

               Άνευ αντικειμένου.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

               Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις περιορίζονται στις διοικητικές δαπάνες.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               Σχέδια εφαρμογής και παρακολούθηση, αξιολόγηση και ρυθμίσεις περί υποβολής εκθέσεων

               Άνευ αντικειμένου.

               Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)

               Άνευ αντικειμένου.

               Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης - Σύνοψη των προτεινόμενων τροποποιήσεων του διακανονισμού ΟΟΣΑ και της συνιστώμενης θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               Πρόταση

               Η πρόταση επισυνάπτεται στην απόφαση του Συμβουλίου.

               Συνιστώμενη θέση:

               Υποστήριξη της πρότασης.

               2016/0385 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η Ένωση, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας των συμμετεχόντων στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, σε σχέση με τους κανόνες για τις αγοραίες τιμές αναφοράς

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Ένα διεθνές πλαίσιο για την ορθή χρήση των εξαγωγικών πιστώσεων είναι απαραίτητο για την ύπαρξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού και για τη διευκόλυνση του διεθνούς εμπορίου. Το εν λόγω πλαίσιο πρέπει να επικαιροποιείται τακτικά, όπως στην προτεινόμενη επικαιροποίηση των κανόνων για τις αγοραίες τιμές αναφοράς που βρίσκεται υπό συζήτηση μεταξύ των συμμετεχόντων στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης («ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ»).

               (2)Εκτενείς συζητήσεις σχετικά με τους κανόνες για τις αγοραίες τιμές αναφοράς έλαβαν χώρα στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις και τις εγγυήσεις πιστώσεων.

               (3)Οι τροποποιήσεις στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ όσον αφορά τους κανόνες για τις αγοραίες τιμές αναφοράς αναμένεται να εγκριθούν την 1η Φεβρουαρίου 2017.

               (5)Ο διακανονισμός του ΟΟΣΑ, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων του και των τροποποιήσεών του, παράγει έννομα αποτελέσματα στην Ένωση δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  1
               . Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 ορίζει ότι «[η] Επιτροπή εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 3 για την τροποποίηση του παραρτήματος II, ως αποτέλεσμα τροποποιήσεων των κατευθυντήριων γραμμών που συμφωνήθηκαν από τους συμμετέχοντες στον διακανονισμό».

               (6)Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, είναι αναγκαίο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να λάβει η Ένωση στο πλαίσιο των επιτροπών του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις, σχετικά με τις τροποποιήσεις του διακανονισμού του ΟΟΣΑ

               (7)Τροποποίηση του διακανονισμού του ΟΟΣΑ με βάση τους κύριους προσανατολισμούς της αναθεωρημένης πρότασης του προέδρου, όσον αφορά τους κανόνες για τις αγοραίες τιμές αναφοράς, που επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση, θα πρέπει να συμφωνηθεί από τους αντιπροσώπους της Ένωσης στο πλαίσιο των επιτροπών του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συμφωνία για αλλαγές σχετικά με συγκεκριμένα σημεία που δεν μεταβάλλουν τους κύριους προσανατολισμούς χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου.

               (8)Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να τεθεί πάραυτα σε ισχύ, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που προβλέπονται σ' αυτήν,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο  1

               Η θέση που πρέπει να λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας για τις εξαγωγικές πιστώσεις και τις εγγυήσεις πιστώσεων των συμμετεχόντων στον διακανονισμό του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, είναι να στηρίξει και να εγκρίνει τους κύριους προσανατολισμούς της αναθεωρημένης πρότασης του Προέδρου σχετικά με τους κανόνες που διέπουν τις αγοραίες τιμές αναφοράς που επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.

               Άρθρο  2

               Αλλαγές σε συγκεκριμένα σημεία που δεν μεταβάλλουν τους κύριους προσανατολισμούς της συνημμένης πρότασης μπορούν να συμφωνηθούν από τους αντιπροσώπους της Ένωσης στο πλαίσιο των επιτροπών του ΟΟΣΑ για τις εξαγωγικές πιστώσεις χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου.

               Άρθρο  3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1233/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, για την εφαρμογή ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης και την κατάργηση των αποφάσεων 2001/76/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 326 της 8.12.2011, σ. 45).

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 8.12.2016
            COM(2016) 779 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
            σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η Ένωση, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του ΟΟΣΑ και των Συμμετεχόντων στον Διακανονισμό για τις εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης, σε σχέση με τους κανόνες για τις τιμές αναφοράς της αγοράς

               ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ

               ΠΡΟΤΑΣΗ

               24.ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

               Οι συμμετέχοντες δεν δύνανται να επιβάλλουν λιγότερο από το ελάχιστο ασφάλιστρο (ΕΑ) για την κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου.

               α)Το ισχύον ΕΑ καθορίζεται σύμφωνα με τους ακόλουθους παράγοντες:

               –την ισχύουσα κατάταξη κινδύνου χώρας·

               –τη χρονική στιγμή του κινδύνου (ήτοι ορίζοντας του κινδύνου ή ΟΚ)·

               –την επιλεγμένη κατηγορία κινδύνου αγοραστή του οφειλέτη·

               –το ποσοστό κάλυψης του πολιτικού και εμπορικού κινδύνου και την ποιότητα του παρεχόμενου προϊόντος των δημόσιων εξαγωγικών πιστώσεων·

               –οποιαδήποτε εφαρμοζόμενη τεχνική μετριασμού του κινδύνου χώρας· και

               –οποιεσδήποτε πιστωτικές ενισχύσεις για τον κίνδυνο αγοραστή που εφαρμόστηκαν.

               β)Τα ΕΑ εκφράζονται σε ποσοστά της αρχικής αξίας του κεφαλαίου της πίστωσης σαν τα ασφάλιστρα να είχαν εισπραχθεί πλήρως κατά την ημερομηνία της πρώτης ανάληψης της πίστωσης. Εξήγηση του τρόπου υπολογισμού των ΕΑ, συμπεριλαμβανομένου του μαθηματικού τύπου που χρησιμοποιείται, περιέχεται στο παράρτημα IX.

               γ)Ανεξάρτητα από τη χώρα προορισμού, τα ασφάλιστρα που επιβάλλουν οι συμμετέχοντες για τις συναλλαγές αγοραίου σημείου αναφοράς, δηλαδή που αφορούν οφειλέτες/εγγυητές (δηλαδή οντότητες πιστωτικού κινδύνου) στις χώρες της κατηγορίας 0, στις χώρες υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ και στις χώρες υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ
                  1
                πρέπει να καθορίζονται κατά περίπτωση. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι το ύψος των ασφαλίστρων που χρεώνονται για τις συναλλαγές που αφορούν οφειλέτες, και, ανάλογα με την περίπτωση, εγγυητές, στις χώρες αυτές δεν είναι χαμηλότερο από την αγοραία τιμολόγηση, οι συμμετέχοντες υποχρεούνται να τηρούν τις ακόλουθες διαδικασίες, με βάση συμφωνημένες συμβάσεις για την μετατροπή των εν λόγω τιμών αναφοράς σε ασφάλιστρο:

               1.Όταν ο συμμετέχων παρέχει δημόσια στήριξη ως μέρος συνολικού κοινοπρακτικού δανείου που διαρθρώνεται είτε ως εξασφαλισμένη με περιουσιακά στοιχεία συναλλαγή
                  2
                είτε ως συναλλαγή με χρηματοδότηση έργου
                  3
               ,τότε το συνολικό κόστος του δημόσια στηριζόμενου μεριδίου δεν πρέπει να είναι μικρότερο από το συνολικό κόστος που χρεώνεται από τον/τους συμμετέχοντα/-ες της εμπορικής αγοράς στη σύμπραξη, αντιστοίχως, το ασφάλιστρο που χρεώνεται δεν μπορεί να είναι μικρότερο από εκείνο που επιβάλλεται από τον/τους συμμετέχοντα/-ες της εμπορικής αγοράς. Για να χαρακτηριστεί ως πακέτο κοινοπρακτικού δανείου, πρέπει να πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

               –Τουλάχιστον το 25%
                  4
                της σύμπραξης είναι δάνειο/-α ή εγγύηση/-ήσεις εμπορικής αγοράς, χωρίς οποιαδήποτε διμερή ή πολυμερή στήριξη (π.χ., ΟΑΕΠ, DFI, IFI ή ΠΤΑ)
                  5
               , όπου όλα τα μέρη συμμετέχουν στη χρηματοδότηση επί ίσοις όροις για όλους τους οικονομικούς όρους και προϋποθέσεις, συμπεριλαμβάνοντας δέσμη μέτρων εξασφάλισης· και

               –Οι χρηματοπιστωτικοί όροι και προϋποθέσεις της συναλλαγής είναι πλήρως σύμφωνοι με τον διακανονισμό, όπως τροποποιείται από τις παρούσες διατάξεις τιμολόγησης του αγοραίου σημείου αναφοράς σε συναλλαγές σε κοινοπρακτικά δάνεια.

               2.Για όλες τις άλλες συναλλαγές αγοραίου σημείου αναφοράς, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διαδικασίες:

               –Λαμβάνοντας υπόψη τη διαθεσιμότητα πληροφοριών για την αγορά και τα χαρακτηριστικά της υποκείμενης συναλλαγής, οι συμμετέχοντες καθορίζουν το εφαρμοστέο ασφάλιστρο μέσω συγκριτικής αξιολόγησης με βάση ένα ή περισσότερα αγοραία σημεία αναφοράς που ορίζονται στο παράρτημα X, επιλέγοντας το/τα σημείο/-α αναφοράς που θεωρείται/-ούνται το/τα πλέον κατάλληλο/-α για τη συγκεκριμένη συναλλαγή.

               –Κατά τον καθορισμό του ασφαλίστρου, ένας συμμετέχων προσδιορίζει μια κατηγορία κινδύνου για τον οφειλέτη, καθώς και το αν ο οφειλέτης έχει αξιολογηθεί από διαπιστευμένο οργανισμό αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ)
                  6
               . Ένας συμμετέχων μπορεί να ορίσει μια καλύτερη βαθμίδα αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (στην κλίμακα του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ) από εκείνη που παρέχεται από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ
                  7
               . Εάν δεν υπάρχει αξιολόγηση διαπιστευμένου ΟΑΠΙ, η αξιολόγηση της κατάταξης κινδύνου δεν μπορεί να υπερβαίνει (να είναι ευνοϊκότερη) περισσότερο από δύο βαθμίδες την αξιολόγηση του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ της χώρας στην έδρα του οφειλέτη/εγγυητή. Σε περίπτωση που ένας συμμετέχων αξιολογήσει τον οφειλέτη/εγγυητή ευνοϊκότερα από την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση διαπιστευμένου ΟΑΠΙ, ή, εάν δεν υπάρχει αξιολόγηση διαπιστευμένου ΟΑΠΙ, όταν ένας συμμετέχων αξιολογήσει μια συναλλαγή ως CC2 ή καλύτερη, ή μια επιστολή αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ισοδύναμη με AAA έως A-, ή ίση ή ευνοϊκότερο από την καλύτερη αξιολόγηση του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ της έδρας του οφειλέτη/εγγυητή, ο συμμετέχων προβαίνει σε προηγούμενη γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48.

               –Κατά παρέκκλιση από τις προηγούμενες παραγράφους, οι συμμετέχοντες επιβάλλουν ασφάλιστρο όχι χαμηλότερο από το αντίστοιχο ασφάλιστρο που καθορίζεται με το μοντέλο του TCMB με βάση την ταξινόμηση κινδύνου και τη διάρκεια της συναλλαγής, εκτός εάν το αγοραίο σημείο αναφοράς προκύπτει από i) ομόλογο της δευτερογενούς αγοράς ειδικής ονομασίας ή συνδεδεμένης οντότητας ή ii) συμφωνία ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS) ειδικής ονομασίας ή συνδεδεμένης οντότητας. Ένας συμμετέχων ο οποίος χρεώνει ασφάλιστρο χαμηλότερο από το αντίστοιχο ασφάλιστρο που καθορίζεται με το μοντέλο TCMB, βάσει της αξιολόγησης, από τον διαπιστευμένο ΟΑΠΙ, του αγοραίου σημείου αναφοράς για οντότητα ειδικής ονομασίας
                  8
               , προβαίνει σε σχετική προηγούμενη γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48.

               δ)Οι χώρες «υψηλότερου κινδύνου» στην κατηγορία 7 υπόκεινται, κανονικά, σε ασφάλιστρα υψηλότερα των ΕΑ που θεσπίζονται για την εν λόγω κατηγορία τα ασφάλιστρα αυτά καθορίζονται από τον συμμετέχοντα που παρέχει δημόσια στήριξη.

               ε)Κατά τον υπολογισμό του ΕΑ για μια συναλλαγή, η εφαρμοστέα κατάταξη κινδύνου χώρας είναι η κατάταξη της χώρας του οφειλέτη, ενώ η εφαρμοστέα κατάταξη κινδύνου αγοραστή είναι η κατάταξη του οφειλέτη
                  9
               , εκτός αν:

               –παρέχεται ασφάλεια, υπό τη μορφή αμετάκλητης, άνευ όρων, ζητηθείσας, νομικά έγκυρης και εκτελεστής εγγύησης της συνολικής υποχρέωσης αποπληρωμής του χρέους για όλη τη διάρκεια της πίστωσης, από τρίτο που είναι φερέγγυος όσον αφορά το μέγεθος του εγγυημένου χρέους. Στην περίπτωση εγγύησης από τρίτο, κάθε συμμετέχων μπορεί να επιλέξει να εφαρμόσει την κατάταξη κινδύνου χώρας στην οποία υπάγεται η χώρα όπου βρίσκεται ο εγγυητής και την κατηγορία κινδύνου αγοραστή στην οποία ανήκει ο εγγυητής
                  10
               · ή

               –ένας πολυμερής ή περιφερειακός οργανισμός όπως ορίζεται στο άρθρο 28, λειτουργεί είτε ως δανειστής είτε ως εγγυητής για τη συναλλαγή, περίπτωση στην οποία η κατάταξη κινδύνου χώρας και η κατηγορία κινδύνου αγοραστή που εφαρμόζονται μπορούν να είναι εκείνες του συγκεκριμένου εμπλεκόμενου πολυμερούς ή περιφερειακού οργανισμού.

               στ)Τα κριτήρια και οι όροι που συνδέονται με την εφαρμογή της εγγύησης τρίτου σύμφωνα με τις καταστάσεις που περιγράφονται στην πρώτη και στη δεύτερη περίπτωση της παραγράφου ε) παραπάνω ορίζονται στο παράρτημα ΧΙ.

               ζ)Η σύμβαση ΟΚ που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των ΕΑ αντιστοιχεί στο ήμισυ της περιόδου εκταμίευσης συν τη συνολική περίοδο αποπληρωμής και αφορά το τακτικό χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής εξαγωγικής πίστωσης, δηλαδή την αποπληρωμή σε ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις κεφαλαίου συν τους δεδουλευμένους τόκους με αφετηρία έξι μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης της πίστωσης. Για τις εξαγωγικές πιστώσεις με μη συγκεκριμένους τρόπους αποπληρωμής, η αντίστοιχη περίοδος αποπληρωμής (εκφρασμένη υπό τη μορφή ισόποσων, εξαμηνιαίων δόσεων) υπολογίζεται με βάση τον ακόλουθο τύπο: αντίστοιχη περίοδος αποπληρωμής = (μέση σταθμισμένη διάρκεια ζωής της περιόδου αποπληρωμής – 0,25) / 0,5.

               η)Ο συμμετέχων που επιλέγει να εφαρμόσει ΕΑ που συνδέεται με τρίτο εγγυητή ο οποίος βρίσκεται σε χώρα διαφορετική από τη χώρα του οφειλέτη πραγματοποιεί προηγούμενη κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 47. Ο συμμετέχων που επιλέγει να εφαρμόσει ΕΑ που συνδέεται με πολυμερή ή περιφερειακό οργανισμό ο οποίος ενεργεί ως εγγυητής, πραγματοποιεί προηγούμενη κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48.

               25.ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΩΡΑΣ

               Με εξαίρεση τις χώρες υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ και τις χώρες υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ, οι χώρες κατατάσσονται ανάλογα με την πιθανότητα εξυπηρέτησης των εξωτερικών τους χρεών (ήτοι ανάλογα με τον πιστωτικό κίνδυνο χώρας).

               α)Τα πέντε στοιχεία του πιστωτικού κινδύνου χώρας είναι τα εξής:

               –γενικό χρεοστάσιο για τις αποπληρωμές που έχει αποφασιστεί επίσημα από την κυβέρνηση του οφειλέτη/εγγυητή ή από την υπηρεσία της χώρας μέσω της οποίας πραγματοποιείται η αποπληρωμή·

               –πολιτικά γεγονότα και/ή οικονομικές δυσκολίες που προκύπτουν εκτός της χώρας του γνωστοποιούντος συμμετέχοντος ή νομοθετικά/διοικητικά μέτρα που λαμβάνονται εκτός της χώρας του γνωστοποιούντος συμμετέχοντος και εμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά κεφαλαίων που καταβάλλονται σε σχέση με την πίστωση·

               –νομοθετικές διατάξεις που εκδίδονται στη χώρα του οφειλέτη/εγγυητή και οι οποίες ορίζουν τις αποπληρωμές που έχουν γίνει σε τοπικό νόμισμα ως έγκυρη εξόφληση του χρέους, ακόμη και αν, ως αποτέλεσμα των διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι εν λόγω πληρωμές, όταν μετατραπούν στο νόμισμα της πίστωσης, δεν καλύπτουν πλέον το ποσό του χρέους κατά την ημερομηνία της μεταφοράς των κεφαλαίων·

               –κάθε άλλο μέτρο ή απόφαση της κυβέρνησης ξένης χώρας που εμποδίζει την αποπληρωμή δυνάμει κάποιας πίστωσης· και

               –περιπτώσεις ανωτέρας βίας που προκύπτουν εκτός της χώρας του κοινοποιούντος συμμετέχοντος, ήτοι πόλεμος (συμπεριλαμβανομένου του εμφυλίου πολέμου), απαλλοτρίωση, επανάσταση, εξέγερση, πολιτικές αναταραχές, κυκλώνες, πλημμύρες, σεισμοί, εκρήξεις, παλιρροϊκά κύματα και πυρηνικά ατυχήματα.

               β)Οι χώρες κατατάσσονται σε μια από τις οκτώ κατηγορίες κινδύνου χώρας (0-7). Έχουν θεσπιστεί ΕΑ για τις κατηγορίες 1 έως 7, αλλά όχι για την κατηγορία 0, καθώς το επίπεδο του κινδύνου χώρας θεωρείται αμελητέο για χώρες αυτής της κατηγορίας. Ο πιστωτικός κίνδυνος που συνδέεται με τις συναλλαγές σε χώρες της κατηγορίας 0 συνδέεται κυρίως με τον κίνδυνο του οφειλέτη/εγγυητή.

               γ)Η κατάταξη των χωρών
                  11
                πραγματοποιείται μέσω της μεθοδολογίας κατάταξης του κινδύνου χώρας, η οποία συνίσταται στα εξής:

               –Το μοντέλο εκτίμησης κινδύνου χώρας (το μοντέλο), το οποίο παράγει ποσοτική εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου χώρας που βασίζεται, για κάθε χώρα, σε τρεις ομάδες δεικτών κινδύνου: στην εμπειρία πληρωμών των συμμετεχόντων, στη δημοσιονομική κατάσταση και στην οικονομική κατάσταση. Η μεθοδολογία του μοντέλου αποτελείται από διάφορα βήματα, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης των τριών ομάδων δεικτών κινδύνου, καθώς και του συνδυασμού και της ευέλικτης στάθμισης των ομάδων δεικτών κινδύνου.

               –Την ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του μοντέλου, που εξετάζεται κατά χώρα ώστε να συμπεριλάβει τον πολιτικό κίνδυνο και/ή άλλους παράγοντες κινδύνου που δεν έχουν συνεκτιμηθεί, πλήρως ή εν μέρει, από το μοντέλο. Κατά περίπτωση, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογή της ποσοτικής αξιολόγησης του μοντέλου ώστε να αντικατοπτρίζεται η τελική εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου της χώρας.

               δ)Οι κατατάξεις κινδύνου χώρας παρακολουθούνται σε τακτική βάση και εξετάζονται, τουλάχιστον, ανά έτος, οι δε αλλαγές που προκύπτουν από τη μεθοδολογία κατάταξης του κινδύνου χώρας κοινοποιούνται αμέσως από τη Γραμματεία. Όταν μια χώρα ανακατατάσσεται σε χαμηλότερη ή υψηλότερη κατηγορία κινδύνου χώρας, οι συμμετέχοντες, το αργότερο πέντε εργάσιμες ημέρες μετά την κοινοποίηση της ανακατάταξης από τη Γραμματεία, επιβάλλουν ασφάλιστρα ίδια ή υψηλότερα από τα ΕΑ που συνδέονται με τη νέα κατηγορία κινδύνου χώρας.

               ε)Οι κατατάξεις του κινδύνου χώρας δημοσιοποιούνται από τη Γραμματεία.

               26.ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

               α)Για όλες τις χώρες που κατατάσσονται μέσω της μεθοδολογίας κατάταξης του κινδύνου χώρας, σύμφωνα με το άρθρο 25 στοιχείο δ), ο πιστωτικός κίνδυνος της κυβέρνησης αξιολογείται προκειμένου να προσδιοριστούν, κατ’ εξαίρεση, οι κρατικοί φορείς:

               –που δεν αποτελούν τον οφειλέτη χαμηλότερου κινδύνου στη χώρα και·

               –των οποίων ο πιστωτικός κίνδυνος είναι σημαντικά υψηλότερος από τον κίνδυνο χώρας.

               β)Ο προσδιορισμός των κρατικών φορέων που πληρούν τα κριτήρια τα οποία απαριθμούνται στο στοιχείο α) παραπάνω θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τη μεθοδολογία εκτίμησης του κυβερνητικού κινδύνου που έχει αναπτυχθεί και εγκριθεί από τους συμμετέχοντες.

               γ)Ο κατάλογος των κρατικών φορέων που προσδιορίζονται ως φορείς που πληρούν τα κριτήρια τα οποία απαριθμούνται στο στοιχείο α) παραπάνω παρακολουθείται σε συνεχή βάση και επανεξετάζεται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο, οι δε αλλαγές που προκύπτουν από τη μεθοδολογία εκτίμησης του κυβερνητικού κινδύνου κοινοποιούνται άμεσα από τη Γραμματεία.

               δ)Ο κατάλογος των κρατικών φορέων που προσδιορίζονται βάσει του στοιχείου β) παραπάνω δημοσιοποιείται από τη Γραμματεία.

               27.ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΗ

               Οι οφειλέτες και, ανάλογα με την περίπτωση, οι εγγυητές στις χώρες που κατατάσσονται στις κατηγορίες κινδύνου χώρας 1-7 κατατάσσονται σε μια από τις κατηγορίες κινδύνου αγοραστή, οι οποίες έχουν καθοριστεί σε σχέση με τη χώρα του οφειλέτη/εγγυητή
                  12
               . Το διάγραμμα των κατηγοριών κινδύνου αγοραστή στο οποίο κατατάσσονται οι οφειλέτες και οι εγγυητές παρέχεται στο παράρτημα IX. Ποιοτικές περιγραφές των κατηγοριών κινδύνου αγοραστή παρατίθενται στο παράρτημα XII.

               α)Οι κατατάξεις κινδύνου αγοραστή βασίζονται στην πιστοληπτική αξιολόγηση του οφειλέτη/εγγυητή, με βάση τα μη διασφαλισμένα του χρέη που έχουν εξοφλητική προτεραιότητα, όπως αυτή η αξιολόγηση καθορίζεται από τον συμμετέχοντα.

               β)Κατά παρέκκλιση του παραπάνω στοιχείου α), οι συναλλαγές που υποστηρίζονται σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις του παραρτήματος VII, καθώς και οι συναλλαγές με πιστωτική αξία έως και 5 εκατομμυρίων ΕΤΔ μπορούν να ταξινομούνται με βάση τις συναλλαγές, δηλαδή μετά την εφαρμογή των ενδεχόμενων βελτιώσεων του πιστωτικού κινδύνου αγοραστή· ωστόσο, οι εν λόγω συναλλαγές, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο έχουν ταξινομηθεί, δεν είναι επιλέξιμες για τυχόν εκπτώσεις λόγω της εφαρμογής πιστωτικών ενισχύσεων για τον κίνδυνο αγοραστή.

               γ)Οι κυβερνητικοί οφειλέτες και εγγυητές κατατάσσονται στην κατηγορία κινδύνου αγοραστή SOV/CC0.

               δ)Κατ’ εξαίρεση, μη κυβενητικοί οφειλέτες και εγγυητές μπορούν να κατατάσσονται στην κατηγορία κινδύνου αγοραστή «Κίνδυνος χαμηλότερος από τον κυβερνητικό κινδυνο» (Better than sovereign) (SOV+)
                  13
                εάν:

               –ο οφειλέτης/εγγυητής διαθέτει αξιολόγηση του χρέους του σε ξένο νόμισμα από διαπιστευμένο οργανισμό αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ), η οποία είναι καλύτερη από την αξιολόγηση του χρέους σε ξένο νόμισμα (από τον ίδιο ΟΑΠΙ) του αντίστοιχου κράτους, ή

               –ο οφειλέτης/εγγυητής είναι εγκατεστημένος σε χώρα στην οποία ο κυβερνητικός κίνδυνος έχει κριθεί σημαντικά υψηλότερος από τον κίνδυνο χώρας.

               ε)Οι συμμετέχοντες προβαίνουν σε προηγούμενη γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48 για τις συναλλαγές:

               –με μη κυβερνητικό οφειλέτη/εγγυητή, όταν τα ασφάλιστρα που χρεώνονται είναι μικρότερα από εκείνα που ορίζονται από την κατηγορία κινδύνου αγοραστή CC1, δηλαδή CC0 ή SOV+·

               –με μη κυβερνητικό οφειλέτη/εγγυητή του οποίου η αξία πίστωσης είναι μεγαλύτερη από 5 εκατομμύρια ΕΤΔ, όταν ένας συμμετέχων αξιολογεί τον κίνδυνο αγοραστή για έναν μη κρατικό οφειλέτη/εγγυητή που έχει αξιολογηθεί από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ, και η εν λόγω αξιολόγηση του κινδύνου αγοραστή είναι καλύτερη από την αξιολόγηση του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ
                  14
               .

               στ)Σε περίπτωση ανταγωνισμού για μια συγκεκριμένη συναλλαγή, στο πλαίσιο του οποίου ο οφειλέτης/εγγυητής έχει καταταχθεί από τους ανταγωνιζόμενους συμμετέχοντες σε διαφορετικές κατηγορίες κινδύνου αγοραστή, οι ανταγωνιζόμενοι συμμετέχοντες επιδιώκουν να καταλήξουν σε μια κοινή κατάταξη του κινδύνου αγοραστή. Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία για μια κοινή κατάταξη, ο/οι συμμετέχων/-οντες που έχει/-ουν κατατάξει τον οφειλέτη/εγγυητή σε υψηλότερη κατάταξη κινδύνου αγοραστή δεν απαγορεύεται να εφαρμόσει/-ουν την χαμηλότερη κατάταξη του κινδύνου αγοραστή.

               28.ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΠΟΛΥΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ

               Οι πολυμερείς και περιφερειακοί οργανισμοί κατατάσσονται σε μια από τις οκτώ κατηγορίες κινδύνου χώρας (0-7)
                  15
                και επανεξετάζονται ανάλογα αυτές οι ισχύουσες κατατάξεις δημοσιοποιούνται από τη Γραμματεία.

               29.ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΛΥΨΗΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ

               Τα ΕΑ διαφοροποιούνται ώστε να λαμβάνουν υπόψη τη διαφορετική ποιότητα των προϊόντων εξαγωγικής πίστωσης και το ποσοστό κάλυψης που παρέχεται από τους συμμετέχοντες όπως ορίζεται στο παράρτημα IX. Η διαφοροποίηση βασίζεται στην προοπτική του εξαγωγέα (ήτοι να εξουδετερώσει το ανταγωνιστικό αποτέλεσμα που προκύπτει από τις διαφορετικές ποιότητες προϊόντος που παρέχονται στον εξαγωγέα/χρηματοδοτικό οργανισμό).

               α)Η ποιότητα ενός προϊόντος εξαγωγικής πίστωσης εξαρτάται από το αν πρόκειται για προϊόν ασφάλισης, εγγύησης ή άμεσης πίστωσης/χρηματοδότησης και, για τα προϊόντα ασφάλισης, από το αν παρέχεται κάλυψη του τόκου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναμονής των αξιώσεων (ήτοι της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας λήξης της προθεσμίας πληρωμής από τον οφειλέτη και της ημερομηνίας κατά την οποία ο ασφαλιστής είναι υποχρεωμένος να επιστρέψει το ποσό στον εξαγωγέα/χρηματοδοτικό οργανισμό) χωρίς επιπλέον επιβάρυνση.

               β)Όλα τα προϊόντα εξαγωγικής πίστωσης των συμμετεχόντων κατατάσσονται σε μια από τις τρεις κατηγορίες προϊόντος οι οποίες είναι:

               –προϊόν κατώτερο του τυποποιημένου, ήτοι ασφάλιση χωρίς κάλυψη επιτοκίου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναμονής των αξιώσεων και ασφάλιση με κάλυψη επιτοκίου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναμονής των αξιώσεων με κατάλληλη επιπλέον επιβάρυνση ασφαλίστρου·

               –τυποποιημένο προϊόν, ήτοι ασφάλιση με κάλυψη επιτοκίου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναμονής των αξιώσεων χωρίς κατάλληλη επιπλέον επιβάρυνση ασφαλίστρου και άμεσες πιστώσεις/χρηματοδότηση· και

               –προϊόν ανώτερο του τυποποιημένου, ήτοι εγγυήσεις.

               30.ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΩΡΑΣ

               α)Οι συμμετέχοντες μπορούν να εφαρμόζουν τις ακόλουθες τεχνικές μετριασμού του κινδύνου χώρας, των οποίων η επακριβής εφαρμογή παρατίθεται στο παράρτημα XIII:

               –Μελλοντικές εξωχώριες ροές συνδεόμενες με εξωχώριο δεσμευμένο μεσεγγυητικό λογαριασμό

               –Χρηματοδότηση σε τοπικό νόμισμα

               β)Συμμετέχων που εφαρμόζει ΕΑ το οποίο αντικατοπτρίζει τη χρήση μετριασμού του κινδύνου χώρας προβαίνει σε προηγούμενη γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 47.

               31.ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΓΟΡΑΣΤΗ

               α)Οι συμμετέχοντες μπορούν να εφαρμόζουν τις ακόλουθες πιστωτικές ενισχύσεις για τον κίνδυνο αγοραστή (ΠΕΚΑ) που επιτρέπουν την εφαρμογή συντελεστή πιστωτικής ενίσχυσης (ΣΠΕ) μεγαλύτερο του 0:

               –Εκχώρηση των εσόδων ή των εισπρακτέων απαιτήσεων της σύμβασης

               –Ασφάλεια επί περιουσιακών στοιχείων

               –Ασφάλεια επί πάγιων περιουσιακών στοιχείων

               –Μεσεγγυητικός λογαριασμός

               β)Οι ορισμοί των μέγιστων τιμών των ΠΕΚΑ και του ΣΠΕ παρατίθενται στο παράρτημα XIII.

               γ)Οι ΠΕΚΑ μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνες ή σε συνδυασμό με τους ακόλουθους περιορισμούς:

               –Ο μέγιστος ΣΠΕ που μπορεί να επιτευχθεί μέσω της χρήσης ΠΕΚΑ είναι 0,35.

               –Η «ασφάλεια επί περιουσιακών στοιχείων» και η «ασφάλεια επί πάγιων περιουσιακών στοιχείων» δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κοινού σε μια συναλλαγή.

               –Στην περίπτωση που η ισχύουσα κατάταξη κινδύνου χώρας έχει βελτιωθεί μέσω της χρησιμοποίησης «Μελλοντικών εξωχώριων ροών συνδεόμενων με εξωχώριο δεσμευμένο μεσεγγυητικό λογαριασμό», δεν μπορεί να εφαρμοστεί ΠΕΚΑ.

               δ)Για συναλλαγές που αφορούν οφειλέτες αγοραίου σημείου αναφοράς, μπορούν να εφαρμοστούν οι ακόλουθες εκπτώσεις στο ασφάλιστρο κινδύνου που αποτελεί παράγωγο μη διασφαλισμένης, εξοφλητικής προτεραιότητας CDS ειδικής ονομασίας και σημείων αναφοράς αγοράς ομολόγων, ή στο μοντέλο TCMB:

               –Για ασφάλεια επί περιουσιακών στοιχείων: μέγιστη έκπτωση 15 %,

               –Για ασφάλεια επί πάγιων περιουσιακών στοιχείων: μέγιστη έκπτωση 10 %,

               –Για μεσεγγυητικό λογαριασμό (λογαριασμός αποθεματικών για την εξυπηρέτηση χρέους): μέγιστη έκπτωση 10 %, και

               –Για συνδυασμό ΣΠΕ, συνολικά: μέγιστη έκπτωση 25 %.

               ε)Οι συμμετέχοντες προβαίνουν σε προηγούμενη γνωστοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48 για τις συναλλαγές με μη κρατικό οφειλέτη/εγγυητή του οποίου η πίστωση είναι μεγαλύτερη από 5 εκατομμύρια ΕΤΔ, όταν οι ΠΕΚΑ συνεπάγονται την εφαρμογή ΣΠΕ μεγαλύτερου του 0, ή όταν οι ΠΕΚΑ χρησιμοποιούνται σε συναλλαγή αγοραίου σημείου αναφοράς που συνεπάγεται τιμές κάτω από το αντίστοιχο ΕΑ του TCMB.

               32.ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ

               α)Για την αξιολόγηση της καταλληλότητας των ΕΑ και για να καταστεί δυνατή, αν χρειαστεί, η πραγματοποίηση προσαρμογών, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω, χρησιμοποιούνται εκ παραλλήλου εργαλεία ανατροφοδότησης ασφαλίστρου (ΕΑΑ), για την παρακολούθηση και την προσαρμογή των ΕΑ σε τακτική βάση.

               β)Τα ΕΑΑ αξιολογούν την επάρκεια των ΕΑ με βάση τόσο την πραγματική εμπειρία των ιδρυμάτων που παρέχουν δημόσιες εξαγωγικές πιστώσεις όσο και τις πληροφορίες της ιδιωτικής αγοράς σχετικά με την τιμολόγηση του πιστωτικού κινδύνου.

               γ)Μια συνολική επανεξέταση όλων των πτυχών των κανόνων περί ασφαλίστρων του Διακανονισμού, με ιδιαίτερη έμφαση στους κανόνες τιμολόγησης του αγοραίου σημείου αναφοράς, πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018.

               48.ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

               α)Ένας συμμετέχων ενημερώνει όλους τους άλλους συμμετέχοντες, σύμφωνα με το παράρτημα VIII, τουλάχιστον δέκα ημερολογιακές ημέρες πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης αν σκοπεύει:

               1)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 10 στοιχείο δ) σημείο 3).

               2)Να στηρίξει προθεσμία αποπληρωμής μεγαλύτερη από πέντε έτη σε χώρα της κατηγορίας Ι.

               3)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 13 στοιχείο α).

               4)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 14 στοιχείο δ).

               5)Να εφαρμόσει ποσοστό ασφαλίστρου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24 στοιχείο γ) σημείο 1) κατά τη συμμετοχή του στο πλαίσιο κοινοπρακτικού πακέτου δανείου.

               6)Σε μία συναλλαγή αγοραίου σημείου αναφοράς, να αξιολογήσει τον οφειλέτη/εγγυητή ευνοϊκότερα από την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση διαπιστευμένου ΟΑΠΙ, ή, εάν δεν υπάρχει διαπιστευμένος ΟΑΠΙ, να αξιολογήσει μια συναλλαγή σε βαθμίδα CC2 ή καλύτερη, ή μια επιστολή αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε βαθμίδα AAA έως A-, ή ίση ή καλύτερη από την καλύτερη δυνατή αξιολόγηση του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ της έδρας του οφειλέτη/εγγυητή.

               7)Να εφαρμόσει ασφάλιστρο χαμηλότερο από εκείνο που καθορίζεται από το μοντέλο TCMB, σύμφωνα με την τρίτη περίπτωση του άρθρου 24 στοιχείο γ) σημείο 2).

               8)Να εφαρμόσει ασφάλιστρο σύμφωνα με τη δεύτερη περίπτωση του άρθρου 24 στοιχείο ε), σύμφωνα με την οποία η ισχύουσα κατάταξη κινδύνου χώρας και η κατηγορία κινδύνου αγοραστή που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ΕΑ έχουν προσδιοριστεί με τη συμμετοχή, ως οφειλέτη ή εγγυητή, ενός πολυμερούς ή περιφερειακού οργανισμού που έχει αποτελέσει αντικείμενο κατάταξης.

               9)Να εφαρμόσει ασφάλιστρο σύμφωνα με το άρθρο 27 στοιχείο ε), σύμφωνα με το οποίο η επιλεγείσα κατηγορία κινδύνου αγοραστή που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του ΕΑ για συναλλαγή:

               –με μη κυβερνητικό οφειλέτη/εγγυητή είναι χαμηλότερη από την CC1 (δηλαδή CC0 ή SOV+)·

               –με μη κυβερνητικό οφειλέτη/εγγυητή του οποίου η πίστωση άνω των 5 εκατομμυρίων ΕΤΔ είναι καλύτερη από την κατηγορία του διαπιστευμένου ΟΑΠΙ.

               10)Να εφαρμόσει ασφάλιστρο σύμφωνα με το άρθρο 31 στοιχείο α), βάσει του οποίου η χρήση πιστωτικών ενισχύσεων για τον κίνδυνο αγοραστή έχει ως αποτέλεσμα την εφαρμογή ΣΠΕ μεγαλύτερου του 0, ή όταν οι ΠΕΚΑ χρησιμοποιούνται σε συναλλαγή αγοραίου σημείου αναφοράς που συνεπάγεται τιμές κάτω από το αντίστοιχο ΕΑ του TCMB.

               11)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 8 στοιχείο α) του παραρτήματος ΙΙ.

               12)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 10 στοιχείο α) σημείο 1) του παραρτήματος IV.

               13)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 5 στοιχείο β) του παραρτήματος V.

               14)Να παράσχει στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 4 στοιχείο α) του παραρτήματος VI

               β)Εάν ο συμμετέχων που κινεί τη διαδικασία μετριάσει ή παραιτηθεί από την πρόθεσή του να χορηγήσει στήριξη για τις εν λόγω συναλλαγές, ενημερώνει αμέσως σχετικά όλους τους άλλους συμμετέχοντες.

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII: ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

               Τα στοιχεία που παρατίθενται στο τμήμα I κατωτέρω πρέπει να παρέχονται για όλες τις γνωστοποιήσεις που πραγματοποιούνται βάσει του Διακανονισμού (συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων του). Επιπλέον, τα στοιχεία που καθορίζονται στο τμήμα II πρέπει να παρέχονται, εφόσον απαιτείται, για το συγκεκριμένο είδος γνωστοποίησης που γίνεται.

               I.ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

               α)Βασικές πληροφορίες

               1.Κοινοποιούσα χώρα

               2.Ημερομηνία κοινοποίησης

               3.Όνομα της αρχής/οργανισμού

               4.Αριθμός αναφοράς

               5.Αρχική γνωστοποίηση ή αναθεώρηση προηγούμενης γνωστοποίησης (αριθμός αναθεώρησης, εάν ισχύει)

               6.Αριθμός δόσης (εάν υπάρχει)

               7.Αριθμός αναφοράς πιστωτικής γραμμής (εάν υπάρχει)

               8.Άρθρο/-α του Διακανονισμού βάσει του/των οποίου/-ων γίνεται η γνωστοποίηση

               9.Αριθμός αναφοράς της γνωστοποίησης (εάν υπάρχει)

               10.Περιγραφή δικαιολογητικών (εάν υπάρχουν)

               11.Χώρα προορισμού

               β)Στοιχεία του αγοραστή/δανειολήπτη/εγγυητή

               12.Χώρα του αγοραστή

               13.Όνομα του αγοραστή

               14.Έδρα του αγοραστή

               15.Νομικό καθεστώς του αγοραστή

               16.Χώρα του δανειολήπτη (εάν είναι διαφορετική από τη χώρα του αγοραστή)

               17.Όνομα του δανειολήπτη (εάν είναι διαφορετικό από το όνομα του αγοραστή)

               18.Έδρα του δανειολήπτη (εάν είναι διαφορετική από την έδρα του αγοραστή)

               19.Νομικό καθεστώς του δανειολήπτη (εάν είναι διαφορετικό από το νομικό καθεστώς του αγοραστή)

               20.Χώρα του εγγυητή (εάν ισχύει)

               21.Όνομα του εγγυητή (εάν ισχύει)

               22.Έδρα του εγγυητή (εάν ισχύει)

               23.Νομικό καθεστώς του εγγυητή (εάν ισχύει)

               γ)Στοιχεία των εξαγόμενων αγαθών και/ή υπηρεσιών και του έργου

               24.Περιγραφή των εξαγόμενων αγαθών και/ή υπηρεσιών

               25.Περιγραφή του έργου (εάν ισχύει)

               26.Έδρα του έργου (εάν ισχύει)

               27.Ημερομηνία λήξης της προθεσμίας υποβολής προσφορών (εάν ισχύει)

               28.Ημερομηνία λήξης πιστωτικής γραμμής (εάν ισχύει)

               29.Αξία της/των σύμβασης/-εων που λαμβάνει/-ουν στήριξη, είτε πραγματική αξία (για όλες τις πιστωτικές γραμμές και τις συναλλαγές στο πλαίσιο χρηματοδότησης έργων ή για κάθε χωριστή συναλλαγή σε εθελοντική βάση) είτε σύμφωνα με την ακόλουθη κλίμακα σε εκατομμύρια ΕΤΔ:

                        Κατηγορία

                        Από

                        Προς

                        I:

                        0

                        1

                        II:

                        1

                        2

                        III:

                        2

                        3

                        IV:

                        3

                        5

                        V:

                        5

                        7

                        VI:

                        7

                        10

                        VII:

                        10

                        20

                        VIII:

                        20

                        40

                        IX:

                        40

                        80

                        X:

                        80

                        120

                        XI:

                        120

                        160

                        XII:

                        160

                        200

                        XIII:

                        200

                        240

                        XIV:

                        240

                        280

                        XV:

                        280

                        *

               *Δηλώνεται ο αριθμός των πολλαπλασίων των 40 εκατ. ΕΤΔ που υπερβαίνουν τα 280 εκατ. ΕΤΔ, π.χ. τα 410 εκατ. ΕΤΔ πρέπει να δηλώνονται στην κατηγορία XV+3.

               30.Νόμισμα της σύμβασης/των συμβάσεων

               δ)Χρηματοδοτικοί όροι και προϋποθέσεις για τη δημόσια στήριξη εξαγωγικών πιστώσεων

               31.Αξία της πίστωσης· η πραγματική αξία για γνωστοποιήσεις που αφορούν πιστωτικές γραμμές και συναλλαγές στο πλαίσιο χρηματοδότησης έργων ή για κάθε χωριστή συναλλαγή σε εθελοντική βάση ή σύμφωνα με την κλίμακα των ΕΤΔ

               32.Νόμισμα της πίστωσης

               33.Προκαταβολή (ποσοστό της συνολικής αξίας των συμβάσεων για τις οποίες παρέχεται στήριξη)

               34.Τοπικές δαπάνες (ποσοστό της συνολικής αξίας των συμβάσεων για τις οποίες παρέχεται στήριξη)

               35.Ημερομηνία έναρξης της πίστωσης και αναφορά στην εφαρμοστέα παράγραφο του άρθρου 10

               36.Διάρκεια της περιόδου αποπληρωμής

               37.Βασικό επιτόκιο

               38.Επιτόκιο ή περιθώριο

               II.ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΣΧΕΘΟΥΝ, ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΓΙΑ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

               α)Διακανονισμός, άρθρο 14 στοιχείο δ) σημείο 5)

               1.Χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής

               2.Συχνότητα αποπληρωμής

               3.Χρονικό διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στην ημερομηνία έναρξης της πίστωσης και την πρώτη αποπληρωμή του αρχικού κεφαλαίου

               4.Ποσό του τόκου που κεφαλαιοποιείται πριν από την ημερομηνία έναρξης της πίστωσης

               5.Μέση σταθμισμένη διάρκεια της περιόδου αποπληρωμής

               6.Επεξήγηση του λόγου για τον οποίο δεν παρέχεται στήριξη σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφοι α) έως γ)

               β)Διακανονισμός, άρθρα 24, 27, 30 και 31

               1.Κατάταξη κινδύνου χώρας για τη χώρα του οφειλέτη

               2.Επιλεγμένη κατηγορία κινδύνου αγοραστή για τον οφειλέτη

               3.Διάρκεια της περιόδου εκταμίευσης

               4.Ποσοστό κάλυψης για τον πολιτικό κίνδυνο (χώρας)

               5.Ποσοστό κάλυψης για τον εμπορικό κίνδυνο (αγοραστή)

               6.Ποιότητα κάλυψης (δηλ. κάτω της τυποποιημένης, τυποποιημένη ή άνω της τυποποιημένης)

               7.ΕΑ που βασίζεται στην κατάταξη κινδύνου χώρας για τη χώρα του οφειλέτη ελλείψει εγγύησης από τρίτους, συμμετοχής πολυμερούς/περιφερειακού οργανισμού μετριασμού του κινδύνου και/ή βελτιώσεων του κινδύνου αγοραστή

               8.Ισχύοντα ελάχιστα ασφάλιστρα

               9.Ασφάλιστρο που επιβάλλεται πραγματικά (εκφρασμένο σε μορφή ελάχιστου ασφαλίστρου ως ποσοστό του αρχικού κεφαλαίου)

               γ)Διακανονισμός, άρθρο 24 στοιχείο γ)

               1.Αξιολόγηση/-εις του οφειλέτη σε ξένο νόμισμα από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ

               2.Αξιολόγηση/-εις του κράτους σε ξένο νόμισμα από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ

               3.Αντίστοιχα ΕΑ του TCMB για τη συναλλαγή με βάση τη βέλτιστη διαθέσιμη αξιολόγηση του οφειλέτη σε ξένο νόμισμα από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ

               4.Στην περίπτωση τιμολόγησης συμπράξεων, λεπτομερής περιγραφή της μεθοδολογίας που χρησιμοποιήθηκε για την κατάληξη στο ασφάλιστρο με βάση την τιμολόγηση συμπεριλαμβανομένων των φόρων

               5.Στην περίπτωση τιμολόγησης ομολόγου ειδικής ονομασίας ή CDS, αναλυτική περιγραφή της μεθοδολογίας που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό της τιμολόγησης, λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η τιμολόγηση είναι η ενδεδειγμένη, μεταξύ άλλων κατά πόσον η τιμολόγηση αφορά τον ίδιο οφειλέτη ή συνδεδεμένη οντότητα, και αν ισχύει το τελευταίο, περιγραφή του τρόπου κατά τον οποίο πληρούνται τα κριτήρια συνδεδεμένης οντότητας.

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X: ΔΕΙΚΤΕΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΜΗΔΕΝ

               Ακάλυπτο τμήμα εξαγωγικών πιστώσεων ή μέρος κοινοπρακτικού δανείου που δεν καλύπτεται από τον ΟΕΠ

               Η τιμή που δηλώνεται από ιδιωτικές τράπεζες/ιδρύματα σε σχέση με το ακάλυπτο τμήμα των επίμαχων εξαγωγικών πιστώσεων (ή, ορισμένες φορές, το μέρος κοινοπρακτικού δανείου που δεν καλύπτεται από τον ΟΕΠ) μπορεί να αντιπροσωπεύει την καλύτερη αντιστοιχία της κάλυψης του ΟΕΠ. Η τιμή για τα εν λόγω ακάλυπτα τμήματα ή μη καλυμμένα μέρη θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνον εάν ορίζεται με εμπορικούς όρους (π.χ. αποκλείονται τα τμήματα που χρηματοδοτούνται από διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα).

               Εταιρικά ομόλογα ειδικής ονομασίας

               Τα εταιρικά ομόλογα αντικατοπτρίζουν έναν πιστωτικό κίνδυνο που συνδέεται με τη συγκεκριμένη εταιρεία. Εάν χρησιμοποιούνται πρωτογενή εταιρικά ομόλογα (δηλ. με πλήρη απόδοση κατά την έκδοση) ή δευτερογενή εταιρικά ομόλογα [δηλ. με προσαρμοσμένο, ανάλογα με τα προαιρετικά στοιχεία, περιθώριο (spread) σε σχέση με την κατάλληλη καμπύλη, η οποία είναι συνήθως η σχετική καμπύλη ανταλλαγής νομισμάτων], θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά πρώτο λόγο τα ομόλογα του οφειλέτη· εάν δεν είναι διαθέσιμα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρωτογενή ή δευτερογενή εταιρικά ομόλογα από συνδεδεμένες οντότητες.

               Συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης ειδικής ονομασίας

               Οι συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS) είναι μια μορφή προστασίας από τον κίνδυνο αθέτησης. Το περιθώριο (spread) της CDS είναι το ποσό που καταβάλλεται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τον αγοραστή της CDS ως ποσοστό του θεωρητικού κεφαλαίου και εκφράζεται συνήθως σε μονάδες βάσης. Ο αγοραστής της CDS αγοράζει στην πραγματικότητα ασφάλεια κατά του κινδύνου αθέτησης, καταβάλλοντας πληρωμές στον πωλητή της CDS για όλη τη διάρκεια της συμφωνίας ανταλλαγής ή έως ότου συμβεί το πιστωτικό γεγονός. Κατά πρώτο λόγο, θα πρέπει να χρησιμοποιείται καμπύλη CDS για τον οφειλέτη· εάν δεν είναι διαθέσιμη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν καμπύλες από συνδεδεμένες οντότητες.

               Δείκτες αναφοράς δανείων

               Δείκτες αναφοράς στην πρωτογενή αγορά δανείων (δηλ. τιμή κατά την έκδοση) ή δείκτες αναφοράς στη δευτερογενή αγορά δανείων (δηλ. η τρέχουσα απόδοση του δανείου η οποία αναμένεται από το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που αγοράζει το δάνειο από άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα). Πρέπει να είναι γνωστά όλα τα έξοδα για τους δείκτες αναφοράς στην πρωτογενή αγορά δανείων για να μπορεί να υπολογιστεί η συνολική απόδοση. Εάν χρησιμοποιούνται δείκτες αναφοράς δανείων, κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι δείκτες για τον οφειλέτη· εάν δεν είναι διαθέσιμοι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν δείκτες αναφοράς δανείων από συνδεδεμένες οντότητες

               Καμπύλες αναφοράς των αγορών

               Οι καμπύλες αναφοράς των αγορών εκφράζουν τον πιστωτικό κίνδυνο ολόκληρου τομέα ή κατηγορίας αγοραστών. Αυτή η πληροφορία για την αγορά μπορεί να είναι σημαντική όταν δεν είναι διαθέσιμες πληροφορίες που να αφορούν έναν συγκεκριμένο φορέα ή οντότητα. Γενικά, η εγγενής ποιότητα των πληροφοριών σ’ αυτές τις αγορές εξαρτάται από τη ρευστότητα των αγορών. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να αναζητηθούν εργαλεία αγοράς τα οποία να παρέχουν την πλησιέστερη αντιστοιχία με τα χαρακτηριστικά των συμβάσεων των ΟΕΠ, όπως η ημερομηνία, η διαβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας, η διάρκεια της σύμβασης μέχρι τη ληκτότητα και το νόμισμα στο οποίο είναι εκφρασμένη η σύμβαση.

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XV: ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΟΡΙΣΜΩΝ

               Για τους σκοπούς του Διακανονισμού:

               α)Αναλήψεις υποχρεώσεων: οποιαδήποτε δήλωση οποιασδήποτε μορφής με την οποία γνωστοποιείται η επιθυμία ή πρόθεση για παροχή δημόσιας στήριξης στη δικαιούχο χώρα, τον αγοραστή, τον οφειλέτη, τον εξαγωγέα ή το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα.

               β)Κοινή στάση: συμφωνία μεταξύ των συμμετεχόντων βάσει της οποίας συγκατατίθενται, όσον αφορά μια δεδομένη συναλλαγή ή υπό ειδικές συνθήκες, σε συγκεκριμένους χρηματοδοτικούς όρους και προϋποθέσεις για δημόσια στήριξη. Οι κανόνες μιας συμφωνηθείσας κοινής στάσης αντικαθιστούν τους κανόνες του Διακανονισμού μόνον όσον αφορά τη συναλλαγή ή τις συνθήκες που αναφέρονται στην κοινή στάση.

               γ)Επίπεδο ευνοϊκών όρων της συνδεδεμένης βοήθειας: στην περίπτωση μη επιστρεπτέων ενισχύσεων το επίπεδο ευνοϊκών όρων είναι 100%. Στην περίπτωση δανείων, το επίπεδο ευνοϊκών όρων είναι η διαφορά μεταξύ της ονομαστικής αξίας του δανείου και της προεξοφλούμενης παρούσας αξίας των μελλοντικών πληρωμών εξυπηρέτησης του χρέους στις οποίες προβαίνει ο δανειολήπτης. Η εν λόγω διαφορά εκφράζεται ως ποσοστό της ονομαστικής αξίας του δανείου.

               δ)Παροπλισμός: οριστικό κλείσιμο ή η διάλυση ενός πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής.

               ε)Συμβατική αξία εξαγωγής: είναι το συνολικό ποσό προς καταβολή από τον αγοραστή ή εξ ονόματος του αγοραστή εμπορευμάτων και/ή υπηρεσιών εξαγωγής, δηλαδή εκτός των τοπικών δαπανών όπως ορίζονται παρακάτω· σε περίπτωση χρηματοδοτικής μίσθωσης, εξαιρείται το τμήμα της πληρωμής χρηματοδοτικής μίσθωσης που ισοδυναμεί με τους τόκους.

               στ)Τελική δέσμευση: όσον αφορά μια συναλλαγή εξαγωγικής πίστωσης (υπό τη μορφή είτε ενιαίας συναλλαγής είτε πιστωτικής γραμμής), υφίσταται τελική δέσμευση όταν ο συμμετέχων δεσμεύεται να διευκρινίσει και να εκπληρώσει τους οικονομικούς όρους και προϋποθέσεις είτε με αμοιβαία συμφωνία είτε με μονομερή πράξη.

               ζ)Αρχικό φορτίο καυσίμου: το αρχικό φορτίο καυσίμου περιλαμβάνει μόνο τον αρχικό πυρήνα και δύο διαδοχικές επαναφορτίσεις που δεν υπερβαίνουν συνολικά τα δύο τρίτα του πυρήνα.

               η)Στήριξη επιτοκίου: είναι μια συμφωνία μεταξύ μιας κυβέρνησης και τραπεζών ή άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που επιτρέπει την παροχή χρηματοδότησης σταθερού επιτοκίου στο ίδιο επίπεδο ή άνω των ΕΕΑ.

               ι)Πιστωτική γραμμή: αποτελεί πλαίσιο, σε οποιαδήποτε μορφή, για εξαγωγικές πιστώσεις που καλύπτουν μια σειρά συναλλαγών η οποία μπορεί να συνδέεται ή να μη συνδέεται με συγκεκριμένο έργο.

               ια)Τοπικές δαπάνες: αποτελούνται από δαπάνες για εμπορεύματα και υπηρεσίες στη χώρα του αγοραστή, οι οποίες είναι απαραίτητες είτε για την εκτέλεση της σύμβασης του εξαγωγέα είτε για την ολοκλήρωση του έργου του οποίου η σύμβαση του εξαγωγέα αποτελεί τμήμα. Δεν περιλαμβάνουν προμήθειες που καταβάλλονται στον αντιπρόσωπο του εξαγωγέα στην αγοράστρια χώρα.

               ιβ)Ομόλογα ειδικής ονομασίας ή συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS): ένα ομόλογο ειδικής ονομασίας ή μια CDS περιορίζεται σε εκείνα τα αγοραία μέσα αναφοράς που ανήκουν στον ίδιο ακριβώς οφειλέτη όπως στην συναλλαγή στην οποία παρέχεται στήριξη.

               ιγ)Καθαρή κάλυψη: δημόσια στήριξη που παρέχεται από κυβέρνηση ή εξ ονόματός της αποκλειστικά υπό μορφή εγγύησης ή ασφάλισης εξαγωγικής πίστωσης, δηλαδή που δεν τυγχάνει δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης.

               ιδ)Συνδεδεμένη οντότητα: οι αναφορές συνδεδεμένης οντότητας αποτελούν μέσα αναφοράς συνδεδεμένου δανειολήπτη παρά του ίδιου ακριβώς δανειολήπτη στη συναλλαγή στην οποία παρέχεται στήριξη. Στην περίπτωση κατά την οποία ο οφειλέτης δεν διαθέτει εισηγμένα ομόλογα ή CDS, και υπάρχουν εντός της οργανωτικής δομής του οφειλέτη μητρική, θυγατρική ή αδελφή εταιρεία με ομόλογα ειδικής ονομασίας ή CDS οφειλόμενα στην αγορά, τότε, όσον αφορά το άρθρο 24 στοιχείο γ), τα εν λόγω ομόλογα ειδικής ονομασίας ή οι CDS μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εάν είχαν εκδοθεί από τον ίδιο τον οφειλέτη, εφόσον:

               1)Η μητρική, θυγατρική ή η αδελφή εταιρεία έχει τον ίδιο εκδότη αξιολόγησης ΟΑΠΙ με τον οφειλέτη· ή

               2)Πληρούνται όλα τα ακόλουθα κριτήρια:

               α.Η από τον συμμετέχοντα εσωτερική αξιολόγηση του οφειλέτη/εγγυητή ανταποκρίνεται στην αξιολόγηση της συνδεδεμένης οντότητας από τον ΟΑΠΙ.

               β.Ο οφειλέτης/εγγυητής είναι η κύρια επιχείρηση εκμετάλλευσης της μητρικής εταιρείας/του μητρικού ομίλου, ως βασικό και αναπόσπαστο μέρος των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων του ομίλου αυτού.

               γ.Η αξιολόγηση του ΟΑΠΙ βασίζεται στις κύριες επιχειρηματικές δραστηριότητες του ομίλου.

               δ.Ο οφειλέτης/εγγυητής παρέχει σημαντικό τμήμα των κερδών του ομίλου διαθέτοντας ορισμένα από τα βασικά προϊόντα/τις βασικές υπηρεσίες του ομίλου προς τους βασικούς πελάτες ή κατέχει και εκμεταλλεύεται ένα σημαντικό τμήμα του ενεργητικού της μητρικής εταιρείας.

               ε.Η πώληση του οφειλέτη/εγγυητή από τον όμιλο είναι πολύ δύσκολο να κατανοηθεί και η εκποίηση θα μετέβαλλε σημαντικά τη γενική μορφή του ομίλου.

               στ.Η αθέτηση πληρωμών του οφειλέτη/εγγυητή θα αποτελούσε τεράστιο κίνδυνο για τη φήμη του ομίλου, θα προκαλούσε ζημία στη δικαιόχρησή της και θα μπορούσε να απειλήσει τη βιωσιμότητά της.

               ζ.Υφίσταται υψηλό επίπεδο διαχείρισης και επιχειρησιακής ολοκλήρωσης, όπου κεφάλαια και χρηματοδότηση παρέχονται κατά κανόνα από τη μητρική ή κάποια χρηματοπιστωτική θυγατρική μέσω διεταιρικών δανείων και η όπου η μητρική στήριξη είναι αδιαμφισβήτητη.

               ιδ)Προθεσμία αποπληρωμής: είναι η περίοδος που αρχίζει τη χρονική στιγμή έναρξης της πίστωσης, όπως ορίζεται στο παρόν παράρτημα, και τελειώνει τη συμβατική ημερομηνία της τελικής αποπληρωμής του κεφαλαίου.

               ιε)Έναρξη της πίστωσης:

               1)Εξαρτήματα ή μέρη (ενδιάμεσα αγαθά), περιλαμβανομένων συναφών υπηρεσιών: στην περίπτωση εξαρτημάτων ή μερών, η χρονική στιγμή έναρξης της πίστωσης είναι το αργότερο η πραγματική ημερομηνία αποδοχής των αγαθών ή η σταθμισμένη μέση ημερομηνία αποδοχής των αγαθών (περιλαμβανομένων, ενδεχομένως, υπηρεσιών) από τον αγοραστή ή, όσον αφορά τις υπηρεσίες, η ημερομηνία υποβολής των τιμολογίων στον πελάτη ή αποδοχής των υπηρεσιών από τον πελάτη.

               2)Οιονεί κεφαλαιουχικά αγαθά, περιλαμβανομένων συναφών υπηρεσιών - μηχανήματα ή είδη εξοπλισμού, κατά κανόνα σχετικά χαμηλής κατά μονάδα αξίας, που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε βιομηχανική μονάδα ή για παραγωγικό ή εμπορικό σκοπό: στην περίπτωση των οιονεί κεφαλαιουχικών αγαθών, η ημερομηνία έναρξης της πίστωσης είναι το αργότερο η πραγματική ημερομηνία αποδοχής των αγαθών ή η σταθμισμένη μέση ημερομηνία αποδοχής των αγαθών από τον αγοραστή ή, σε περίπτωση που ο εξαγωγέας έχει την ευθύνη της λειτουργίας, τότε η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι κατά τη θέση σε λειτουργία, ή, όσον αφορά υπηρεσίες, η ημερομηνία υποβολής των τιμολογίων στον πελάτη ή η αποδοχή της υπηρεσίας από τον πελάτη. Στην περίπτωση σύμβασης για την παροχή υπηρεσιών όπου ο προμηθευτής έχει την ευθύνη της λειτουργίας, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι η θέση σε λειτουργία.

               3)Κεφαλαιουχικά αγαθά και υπηρεσίες έργου - μηχανήματα ή είδη εξοπλισμού μεγάλης αξίας, που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν σε βιομηχανική μονάδα ή για παραγωγικό ή εμπορικό σκοπό:

               –Σε περίπτωση σύμβασης πώλησης κεφαλαιουχικών αγαθών που αποτελείται από επιμέρους στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεμονωμένα, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι η πραγματική ημερομηνία κατά την οποία ο αγοραστής αποκτά τη φυσική κατοχή των εμπορευμάτων ή η σταθμισμένη μέση ημερομηνία αποδοχής κατά την οποία ο αγοραστής αποκτά τη φυσική κατοχή των εμπορευμάτων.

               –Σε περίπτωση σύμβασης για την πώληση κεφαλαιουχικού εξοπλισμού για πλήρη σταθμό ή για εργοστάσια όπου ο προμηθευτής δεν έχει την ευθύνη θέσης σε λειτουργία, η χρονική στιγμή έναρξης είναι το αργότερο η ημερομηνία κατά την οποία ο αγοραστής πρόκειται να αποκτήσει τη φυσική κατοχή του συνόλου του εξοπλισμού (εκτός των ανταλλακτικών) που παρέχονται δυνάμει της σύμβασης.

               –Εάν ο εξαγωγέας έχει την ευθύνη της λειτουργίας, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι η θέση σε λειτουργία.

               –Όσον αφορά υπηρεσίες, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης της πίστωσης είναι η ημερομηνία υποβολής των τιμολογίων στον πελάτη ή η αποδοχή της υπηρεσίας από τον πελάτη. Στην περίπτωση σύμβασης για την παροχή υπηρεσιών όπου ο προμηθευτής έχει την ευθύνη της λειτουργίας, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι η θέση σε λειτουργία.

               3)Για πλήρεις σταθμούς ή εργοστάσια - ολοκληρωμένες παραγωγικές μονάδες υψηλής αξίας που απαιτούν τη χρήση κεφαλαιουχικών αγαθών:

               –Σε περίπτωση σύμβασης για την πώληση κεφαλαιουχικού εξοπλισμού για πλήρη σταθμό ή εργοστάσια όπου ο προμηθευτής δεν έχει την ευθύνη θέσης σε λειτουργία, η χρονική στιγμή έναρξης της πίστωσης είναι, το αργότερο, η ημερομηνία κατά την οποία ο αγοραστής αποκτά τη φυσική κατοχή του συνόλου του εξοπλισμού (εκτός των ανταλλακτικών) που παρέχονται δυνάμει της σύμβασης.

               –Στην περίπτωση συμβάσεων κατασκευών όπου ο ανάδοχος δεν έχει την ευθύνη για τη θέση σε λειτουργία, η χρονική στιγμή έναρξης είναι, το αργότερο, η ημερομηνία κατά την οποία έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή.

               –Σε περίπτωση συμβάσεων στις οποίες ο προμηθευτής ή ο ανάδοχος έχει συμβατική ευθύνη για τη θέση της εγκατάστασης σε λειτουργία, η χρονική στιγμή έναρξης είναι, το αργότερο, η ημερομηνία κατά την οποία έχει ολοκληρώσει την εγκατάσταση ή την κατασκευή και τις προκαταρκτικές δοκιμές για εξασφάλιση ότι είναι έτοιμη προς λειτουργία. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το εάν έχει παραδοθεί στον αγοραστή τη στιγμή αυτή σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε συνεχιζόμενη δέσμευση που μπορεί να έχει ο προμηθευτής ή ο ανάδοχος, π.χ. για την εγγύηση της αποτελεσματικής λειτουργίας ή την εκπαίδευση τοπικού προσωπικού.

               –Στις περιπτώσεις όπου η σύμβαση περιλαμβάνει ξεχωριστή εκτέλεση επιμέρους τμήματος ενός έργου, η χρονική στιγμή έναρξης είναι, το αργότερο, η ημερομηνία της χρονικής στιγμής έναρξης κάθε ξεχωριστού τμήματος, ή η μέση ημερομηνία των εν λόγω χρονικών σημείων έναρξης, ή, όταν ο προμηθευτής έχει σύμβαση όχι για όλο το έργο αλλά για ουσιαστικό τμήμα του, η χρονική στιγμή έναρξης μπορεί να είναι αυτή του έργου στο σύνολό του.

               –Όσον αφορά υπηρεσίες, η χρονική στιγμή έναρξης της πίστωσης είναι το αργότερο η ημερομηνία υποβολής των τιμολογίων στον πελάτη ή η αποδοχή της υπηρεσίας από τον πελάτη. Στην περίπτωση σύμβασης για την παροχή υπηρεσιών όπου ο προμηθευτής έχει την ευθύνη της λειτουργίας, η προθεσμία για την ημερομηνία έναρξης είναι η θέση σε λειτουργία.

               ιστ)Συνδεδεμένη βοήθεια: η βοήθεια η οποία είναι πράγματι συνδεδεμένη (de jure ή de facto) με την προμήθεια αγαθών και/ή υπηρεσιών από τη χορηγό χώρα και/ή από περιορισμένο αριθμό χωρών· περιλαμβάνει δάνεια, μη επιστρεπτέες ενισχύσεις ή σχετικά χρηματοδοτικά πακέτα με επίπεδο ευνοϊκών όρων μεγαλύτερο του 0 τοις εκατό.

               Ο ορισμός αυτός ισχύει είτε όταν η «σύνδεση» έχει γίνει με επίσημη συμφωνία ή με οποιαδήποτε μορφή άτυπης συμφωνίας μεταξύ της δικαιούχου και της χορηγού χώρας είτε όταν ένα πακέτο περιλαμβάνει συνιστώσες που απαριθμούνται στις μορφές που περιλαμβάνονται στο άρθρο 34 του Διακανονισμού και που δεν είναι ελεύθερα και πλήρως διαθέσιμες για τη χρηματοδότηση προμηθειών από την δικαιούχο χώρα, ουσιαστικά όλες τις υπόλοιπες αναπτυσσόμενες χώρες και από τους συμμετέχοντες ή ενέχει πρακτικές τις οποίες η DAC ή οι συμμετέχοντες θεωρούν ισοδύναμες με τέτοιου είδους σύνδεση.

               ιε)Μη συνδεδεμένη βοήθεια: βοήθεια η οποία περιλαμβάνει δάνεια ή μη επιστρεπτέες ενισχύσεις των οποίων τα ποσά είναι πλήρως και ελεύθερα διαθέσιμα για τη χρηματοδότηση προμηθειών από οποιαδήποτε χώρα.

               ιζ)Μέση σταθμισμένη διάρκεια της περιόδου αποπληρωμής: χρόνος που χρειάζεται για την αφαίρεση του μισού αρχικού κεφαλαίου της πίστωσης.. Υπολογίζεται ως το άθροισμα του χρόνου (σε έτη) που μεσολαβεί ανάμεσα στην ημερομηνία έναρξης της πίστωσης και κάθε αποπληρωμή αρχικού κεφαλαίου σταθμισμένου με το τμήμα του αρχικού κεφαλαίου που έχει αποπληρωθεί τη χρονική στιγμή κάθε αποπληρωμής.

                     (1)
                  Το καθεστώς της χώρας, ως προς τα ακόλουθα: 1) αν είναι χώρα υψηλού εισοδήματος (όπως ορίζεται από την Παγκόσμια Τράπεζα σε ετήσια βάση σύμφωνα με το κατά κεφαλή ΑΕΕ), 2) τη συμμετοχή στον ΟΟΣΑ και 3) αν είναι μέλος της ζώνης του ευρώ βάσει ετήσιας εξέτασης. Ο χαρακτηρισμός μιας χώρας, δυνάμει του άρθρου 25 στοιχείο γ), ως χώρας υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ ή χώρας υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ, όπως και η διαγραφή από αυτόν τον χαρακτηρισμό, αρχίζει να ισχύει αφού η κατάταξη του εισοδήματος της χώρας (υψηλό εισόδημα ή άλλο) παραμείνει αμετάβλητη επί δύο συναπτά έτη. Αλλαγή ως προς τον χαρακτηρισμό μιας χώρας ως χώρας υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ ή χώρας υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ, όπως και η διαγραφή από αυτόν τον χαρακτηρισμό λόγω αλλαγής της ιδιότητας του μέλους του ΟΟΣΑ ή της συμμετοχής στη ζώνη του ευρώ, αρχίζει να ισχύει αμέσως κατά τη χρονική στιγμή της ετήσιας επισκόπησης του καθεστώτος της χώρας.

                     (2)
                  Για να χαρακτηριστεί μια εξασφαλισμένη με περιουσιακά στοιχεία συναλλαγή, πρέπει να υπάρχει ασφάλεια κατά προτεραιότητα επί του χρηματοδοτούμενου περιουσιακού στοιχείου· και, εάν πρόκειται για σχήμα χρηματοδοτικής μίσθωσης, εκχώρηση και/ή ασφάλεια κατά προτεραιότητα σε σχέση με τις πληρωμές της χρηματοδοτικής μίσθωσης.

                     (3)
                  Για να είναι επιλέξιμη για χρηματοδότηση έργου συναλλαγή, η συναλλαγή πρέπει να πληρούν τα βασικά κριτήρια που προβλέπονται στο προσάρτημα 1 του παραρτήματος VI του Διακανονισμού.

                     (4)
                  Παρά το όριο αυτό, για συναλλαγές σε χώρες με αγοραίο σημείο αναφοράς χρησιμοποιώντας όρους και προϋποθέσεις που ορίζονται στο παράρτημα V (σιδηροδρομικές μεταφορές) ή στο παράρτημα VI (χρηματοδότηση έργων), εφαρμόζονται οι αντίστοιχοι ελάχιστοι κανόνες συμμετοχής σε εμπορικά δάνεια που ισχύουν με βάση τα εν λόγω παραρτήματα.

                     (5)
                  Το κριτήριο αυτό του μεριδίου 25% δύναται να πληρούται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το μερίδιο της πληρωμής χωρίς μετρητά μιας συναλλαγής που συνεπάγεται την κάλυψη μιας μόνης τράπεζας που λαμβάνει ΕΕΣ, περιλαμβάνει ένα ακάλυπτο μερίδιο τουλάχιστον 25%. Οι εν λόγω συναλλαγές θα πρέπει να πληρούν όλα τα λοιπά κριτήρια της υποπαραγράφου 1, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων περί ίσων όρων της παρούσας περίπτωσης.

                     (6)
                  Η Γραμματεία καταρτίζει και διατηρεί κατάλογο των εν λόγω διαπιστευμένων ΟΑΠΙ.

                     (7)
                  Όταν ο οφειλέτης/εγγυητής αξιολογείται από περισσότερους του ενός ΟΑΠΙ, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι η καλύτερη διαθέσιμη αξιολόγηση σε ξένο νόμισμα σε ανώτερη μη εξασφαλισμένων βάση για τον οφειλέτη (ή εγγυητή).

                     (8)
                  Σε περίπτωση που η σχετική οντότητα τιμολόγησης αγοράς ειδικής ονομασίας δεν έχει αξιολογηθεί από διαπιστευμένο ΟΑΠΙ, τότε οι προκύπτουσες τιμές αγοράς θεωρείται ότι είναι κάτω από το αντίστοιχο ποσοστό TCMB και υπόκεινται σε προηγούμενη κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 48.

                     (9)
                  Τα ασφάλιστρα που επιβάλλονται σε συναλλαγές με εγγύηση τρίτου που παρέχεται από οφειλέτη σε χώρα υψηλού εισοδήματος του ΟΟΣΑ ή χώρα υψηλού εισοδήματος της ζώνης του ευρώ, υπόκεινται στις απαιτήσεις του άρθρου 24 στοιχείο γ).

                     (10)
                  Στην περίπτωση εγγύησης τρίτου, η ισχύουσα κατάταξη κινδύνου χώρας και κατηγορίας κινδύνου αγοραστή πρέπει να αφορούν την ίδια οντότητα, δηλαδή είτε τον οφειλέτη είτε τον εγγυητή.

                     (11)
                  Για διοικητικούς λόγους, ορισμένες χώρες που είναι επιλέξιμες για να συμπεριληφθούν σε μία από τις οκτώ κατηγορίες κινδύνου χώρας, ενδεχομένως να μην συμπεριληφθούν αν, γενικά, δεν λαμβάνουν εξαγωγικές πιστώσεις οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Για τις χώρες χωρίς κατάταξη, οι Συμμετέχοντες είναι ελεύθεροι να εφαρμόσουν την κατάταξη κινδύνου χώρας που κρίνουν κατάλληλη.

                     (12)
                  Πρέπει να θεωρείται ότι οι κανόνες σχετικά με την κατάταξη των αγοραστών καθορίζουν την πλέον ευνοϊκή κατάταξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί, π.χ. ένας κρατικός αγοραστής μπορεί να καταταχθεί σε λιγότερο ευνοϊκή κατάταξη κινδύνου αγοραστή.

                     (13)
                  Τα ΕΑ που συνδέονται με την κατηγορία κινδύνου αγοραστή «Κίνδυνος χαμηλότερος από τον κυβερνητικό κίνδυνο» (SOV+) είναι κατά 10% χαμηλότερα από τα ΕΑ που συνδέονται με την κατηγορία κινδύνου αγοραστή «Κίνδυνος ισοδύναμος με τον κυβερνητικό κίνδυνο» (CC0).

                     (14)
                  Όταν ο μη κυβερνητικός δανειολήπτης αξιολογείται από περισσότερους του ενός ΟΑΠΙ, η γνωστοποίηση αυτή απαιτείται μόνον όταν η αξιολόγηση του κινδύνου αγοραστή είναι πιο ευνοϊκή από την πλέον ευνοϊκή αξιολόγηση των ΟΑΠΙ.

                     (15)
                  Όσον αφορά τον κίνδυνο αγοραστή, οι πολυμερείς και περιφερειακοί οργανισμοί κατατάσσονται στην κατηγορία κινδύνου αγοραστή SOV/CC0.