               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            ?????????, 6.11.2013
            COM(2013) 768 final
            2013/0376(NLE)
            Επικύρωση της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Τον Δεκέμβριο του 2012, στη διάσκεψη της Ντόχα για την κλιματική αλλαγή, τα 192 Μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή ενέκριναν την τροποποίηση του πρωτοκόλλου του Κιότο
                  1
               . Αυτή η «τροποποίηση» της Ντόχα καθορίζει τη δεύτερη περίοδο υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2013 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2020, με νομικώς δεσμευτικές υποχρεώσεις για τη μείωση των εκπομπών για τα Μέρη που παρατίθενται στο παράρτημα Β.

               Η συμφωνία σχετικά με την τροποποίηση της Ντόχα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης δέσμης μέτρων. Εκτός από τα 38 Μέρη που καλύπτονται από τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, περισσότερες από 60 άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Κίνας, της Ινδίας, της Νότιας Αφρικής και της Βραζιλίας, έχουν πλέον δεσμευτεί για δράση μετριασμού βάσει της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος («η σύμβαση»). Έτσι, το συνολικό μερίδιο των παγκόσμιων εκπομπών που καλύπτονται από διεθνείς υποχρεώσεις μετριασμού τόσο στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο όσο και της σύμβασης ανέρχεται σε περισσότερο από 80%. Ένα άλλο ουσιαστικό στοιχείο αυτής της ευρύτερης δέσμης μέτρων είναι η συναίνεση των Μερών της σύμβασης, το αργότερο μέχρι το 2015, να «εκδώσει πρωτόκολλο, άλλο νομικό μέσο ή συμπεφωνημένο αποτέλεσμα με νομική ισχύ δυνάμει της σύμβασης που ισχύει για όλα τα Μέρη», το οποίο πρέπει να τεθεί σε ισχύ και πρέπει να εφαρμοσθεί από το 2020 και εξής
                  2
               .

               Το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο επιτρέπει στα Μέρη να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους από κοινού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα δεκαπέντε Μέρη που ήταν κράτη μέλη όταν το πρωτόκολλο του Κιότο, υπογράφηκε το 1997, επέλεξαν να το πράξουν για την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων (2008-12), και, ως εκ τούτου επικύρωσαν το πρωτόκολλο το 2002.
                  3
                Η τροποποίηση της Ντόχα και η δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της για την έκδοσή της
                  4
                αναφέρουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της προτίθενται πάλι να επιτύχουν τους στόχους τους μείωσης βάσει της δεύτερης περιόδου υποχρεώσεων από κοινού. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της εξέφρασαν επίσης την πρόθεσή τους να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για τη δεύτερη περίοδο υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο από κοινού με την Ισλανδία. Η ένταξη της Ισλανδίας στην ομάδα αυτή των Μερών που εκπληρώνουν τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους που έχουν αναλάβει από κοινού έπεται αιτήματος της Ισλανδίας για τον σκοπό αυτό που υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2009. Το Συμβούλιο, κατά τη συνεδρίασή του στις 15 Δεκεμβρίου 2009, εξέφρασε την ικανοποίησή του για το αίτημα αυτό και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει σύσταση για την έναρξη των απαιτούμενων διαπραγματεύσεων με την Ισλανδία.
                  5
                Η Επιτροπή υπέβαλε τη σύστασή της προς το Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2013.

               Σύμφωνα με την τροποποίηση της Ντόχα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία δεσμεύονται να περιορίσουν τις μέσες ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου  κατά τα έτη 2013 έως 2020 στο 80 % των εκπομπών του έτους βάσης τους (ως επί το πλείστον, το 1990)
                  6
               . Η υποχρέωση αυτή βασίζεται σε στόχους μείωσης των εκπομπών που καθορίζονται στο πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια που εγκρίθηκε το 2009, ιδίως στο σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (ΣΕΔΕ της ΕΕ) και στην απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών
                  7
               . Η υποχρέωση είχε καθοριστεί λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές του πεδίου εφαρμογής μεταξύ της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο
                  8
               . Η προσέγγιση αυτή είναι σύμφωνη με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Μαρτίου 2012, με την οποία αποφάνθηκε ότι η κοινή υποχρέωση που αναλήφθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία, θα πρέπει να βασίζεται στο πακέτο για το κλίμα και την ενέργεια, αλλά και ότι οι υποχρεώσεις για μείωση των εκπομπών των επιμέρους κρατών μελών για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, «δεν θα υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις τους που συμφωνήθηκαν στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η προσέγγιση αυτή ακολουθήθηκε για την τήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της υποχρέωσής τους στο πλαίσιο μιας δεύτερης περιόδου υποχρεώσεων τον Απρίλιο του 2012
                  9
               .

               Η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανταπόκριση στον στόχο του 80 % το 2020 έχει ήδη δημιουργηθεί. Αναλυτικές αξιολογήσεις αντίκτυπου σχετικά με τις οικονομικές επιπτώσεις για κάθε κράτος μέλος υποβλήθηκαν κατά τον χρόνο της έγκρισής της και έχουν ήδη επικαιροποιηθεί ώστε να λάβουν υπόψη τον αντίκτυπο της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης.
                  10
                Ως εκ τούτου, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, συμφώνησαν στη Ντόχα για την άμεση υλοποίηση των υποχρεώσεων και ευθυνών που έχουν σχέση με τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο από την 1η Ιανουαρίου 2013. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε τροχιά επίτευξης του στόχου της για το 2020. Η τελευταία απογραφή αερίων θερμοκηπίου δείχνει ότι το 2011 οι εκπομπές στα 27 κράτη μέλη είναι 18,4 % κάτω από το επίπεδο του 1990 (με εξαίρεση τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τη δασοκομία, καθώς και τη χρησιμοποίηση ευέλικτων μηχανισμών)
                  11
               . Κατόπιν διόρθωσης για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και την κάλυψη του πρωτοκόλλου του Κιότο και θεωρώντας το 1990 ως έτος βάσης για την Κύπρο και τη Μάλτα, η πραγματική μείωση των εκπομπών το 2011 σε σύγκριση με τις εκπομπές του έτους αναφοράς του Κιότο, θα ήταν κατά τι μεγαλύτερη από τη μείωση κατά 20 % που απαιτείται κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων. Με βάση τις πιο πρόσφατες προβλέψεις των κρατών μελών για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποθέτοντας την εφαρμογή πολιτικών και μέτρων που είναι σε ισχύ σήμερα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος έχει δηλώσει μια μέτρια περαιτέρω μείωση των εκπομπών έως το 2020, με συνολική μείωση περίπου κατά 19 % κάτω από τα επίπεδα του 1990 έως το 2020
                  12
               . Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να εκπληρώσει τον στόχο της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων με τις πολιτικές και τα μέτρα που ισχύουν σήμερα. Η προσφορά της ΕΕ να προχωρήσει στο 30 %, ωστόσο, παραμένει στο τραπέζι. Επιπλέον, συνεχίζονται οι συζητήσεις σχετικά με την πιο αποτελεσματική από άποψη κόστους πορεία για την Ευρωπαϊκή Ένωση για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 80-95 % το 2050, συμπεριλαμβανομένου του στόχου για το 2030.

               H επίσημη έναρξη ισχύος της τροποποίησης του Γύρου της Ντόχα, αποτελεί σημαντικό στόχο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό απαιτεί 144 από τα 192 Μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο, συμπεριλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, να καταθέσουν τα έγγραφα αποδοχής. Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να το πράξει. Επιπλέον της επικύρωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να ολοκληρώσουν τις δικές τους διαδικασίες κύρωσης. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, μετά τις αντίστοιχες διαδικασίες κύρωσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της θα καταθέσουν ταυτόχρονα το έγγραφο αποδοχής, ώστε να είναι δυνατή η ταυτόχρονη έναρξη ισχύος για όλα τα κράτη μέλη. Αυτό θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πολύ πριν από τη διάσκεψη του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, που θα πραγματοποιηθεί στα τέλη του 2015.

               2.Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΝΤΟΧΑ

               Η τροποποίηση της Ντόχα προβλέπει υποχρεώσεις μετριασμού για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο για τις χώρες που αναφέρονται στο παράρτημα Β του πρωτοκόλλου. Επιπλέον, επιφέρει περαιτέρω τροποποιήσεις του κειμένου του πρωτοκόλλου που πρέπει να εφαρμοστούν στη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Οι περισσότερες από αυτές τις τροποποιήσεις απλώς καθιστούν δυνατή την υλοποίηση των νέων υποχρεώσεων μετριασμού, αλλά υπάρχουν επίσης ορισμένες διατάξεις που συνεπάγονται μεταβολές σε ουσιαστικές υποχρεώσεις. Αυτές αφορούν την προσθήκη ενός νέου αερίου — του τριφθοριούχου αζώτου (NF3)· δύο διατάξεις αφορούν την υιοθέτηση πιο φιλόδοξων στόχων των Μερών για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων (ο λεγόμενος «μηχανισμός υιοθέτησης πιο φιλόδοξων στόχων») και ένα νέο άρθρο 3 παράγραφος 7β.

               Υποχρεώσεις μετριασμού για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων στο παράρτημα Β

               Η τροποποίηση της Ντόχα προβλέπει τροποποιημένο πίνακα στο παράρτημα Β του πρωτοκόλλου του Κιότο, ο οποίος περιλαμβάνει μια τρίτη στήλη για τη θέσπιση νομικώς δεσμευτικών υποχρεώσεων μετριασμού για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, με τη μορφή ποσοτικοποιημένων υποχρεώσεων περιορισμού ή μείωσης εκπομπών για το σύνολο της οικονομίας (ΠΥΠΜΕ). Τριάντα οκτώ συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο δήλωσαν ένα ποσοστό εκπομπών του βασικού έτους τους ή της βασικής περιόδου ως ΠΥΠΜΕ στην τρίτη στήλη του πίνακα στο παράρτημα Β του πρωτοκόλλου του Κιότο. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται τέσσερα Μέρη τα οποία δεν είχαν θέσει μέχρι τότε στόχο Κιότο (Κύπρος, Μάλτα, Καζαχστάν και Λευκορωσία). Οι Ηνωμένες Πολιτείες αφαιρέθηκαν από το παράρτημα B, δεδομένου ότι ουδέποτε κύρωσαν το πρωτόκολλο. Ο Καναδάς δεν αποτελεί πλέον Μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο μετά από την αποχώρησή του, που άρχισε να ισχύει στις 12 Δεκεμβρίου 2012. Η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία και η Ρωσική Ομοσπονδία παραμένουν Μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο, αλλά δεν έχουν αναλάβει στόχο για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Περιλαμβάνονται πλέον, μαζί με τον Καναδά, σε χωριστό τμήμα του παραρτήματος Β.

               Ο στόχος του 80 % για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της στο παράρτημα Β συνοδεύεται από μια υποσημείωση που διευκρινίζει ότι αυτές οι υποχρεώσεις βασίζονται στην παραδοχή ότι θα ικανοποιηθούν από κοινού από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της. Ο στόχος του 80 % για την Κροατία και την Ισλανδία συνοδεύονται επίσης από υποσημειώσεις που διασαφηνίζουν ότι οι χώρες αυτές θα επιτύχουν τους στόχους τους από κοινού με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της.

               Προσθήκη του τριφθοριούχου αζώτου (NF3)

               Ο κατάλογος των αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο, ο οποίος περιλαμβάνεται στο παράρτημά του, έχει επεκταθεί, με την προσθήκη ενός αερίου: του τριφθοριούχου αζώτου (NF3). Το NF3 αποτελεί ισχυρό αέριο θερμοκηπίου· οι εκπομπές του, επί του παρόντος, είναι πολύ χαμηλές, αλλά αυξανόμενες, και έχει δυναμικό αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη 17 200 (ένας τόνος NF3 που εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα είναι ισοδύναμος με 17 200 τόνους διοξειδίου του άνθρακα).

               Άρθρο 3 παράγραφος 1γ: Μηχανισμός για την υιοθέτηση πιο φιλόδοξων στόχων

               Η τροποποίηση της Ντόχα προβλέπει απλουστευμένη διαδικασία, στο νέο άρθρο 3 παράγραφος 1γ, η οποία επιτρέπει σε ένα Μέρος να προσαρμόσει τη δέσμευσή του θέτοντας πιο φιλόδοξους στόχους κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων. Προηγουμένως, μια τέτοια προσαρμογή θα αντιμετωπίζονταν ως τροποποίηση του παραρτήματος Β του πρωτοκόλλου, η οποία απαιτεί συναίνεση μεταξύ όλων των Μερών του πρωτοκόλλου για την έγκρισή της και την κύρωσή της από τα τρία τέταρτα των Μερών για την έναρξη ισχύος της. Σύμφωνα με την τροποποίηση της Ντόχα η διαδικασία για τον καθορισμό πιο φιλόδοξων στόχων έχει γίνει πολύ ευκολότερη. Όταν ένα Μέρος προτείνει έναν πιο φιλόδοξο στόχο σε σχέση με αυτόν που είχε θέσει, θεωρείται ότι εγκρίνεται εκτός αν διατυπώσουν αντιρρήσεις περισσότερα από τα τρία τέταρτα των Μερών. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν απαιτεί πλέον την επικύρωση για την έναρξη ισχύος της.

               Άρθρο 3 παράγραφος 7β: Προσαρμογή των καταλογισμένων ποσοτήτων

               Η τροποποίηση της Ντόχα αυτόματα ακυρώνει τις καταλογισμένες ποσοτικές μονάδες ενός Μέρους, εάν και στον βαθμό που η καταλογισμένη ποσότητα για την δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων υπερβαίνει τον μέσο όρο των εκπομπών του κατά τα τρία πρώτα έτη της προηγούμενης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων, πολλαπλασιασμένο επί οκτώ (τον αριθμό των ετών στη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων). Αυτό σημαίνει ότι η τροποποίηση της Ντόχα προσαρμόζει αυτόματα ένα μέρος του στόχου του Μέρους για να αποφευχθεί αύξηση των εκπομπών για την περίοδο 2013-2020, πέραν του μέσου όρο των εκπομπών για τα έτη 2008 έως 2010.

               3.Η προτεινόμενη απόφαση του Συμβουλίου

               Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου παρέχει τη βάση για τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και θέτει τους όρους της από κοινού εκπλήρωσης των σχετικών υποχρεώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία.

               Το σχέδιο απόφασης

               Η πρόταση απόφασης επιβεβαιώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους από κοινού, καθώς και με την Ισλανδία (άρθρο 2) και αποσαφηνίζει τις αρμοδιότητες για την υποβολή εκθέσεων για να διευκολυνθεί ο υπολογισμός των καταλογισμένων ποσοτήτων από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη (άρθρο 3). Επιπλέον, περιέχει τυποποιημένες διατάξεις σχετικά με τις αρμοδιότητες για την κατάθεση της πράξης αποδοχής της τροποποίησης της Ντόχα στα Ηνωμένα Έθνη (άρθρο 4), και την από κοινού κατάθεση των πράξεων αποδοχής (άρθρο 5 παράγραφος 1). Σημαντικό είναι ότι απαιτεί από τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να ολοκληρώσουν τις εθνικές τους διαδικασίες κύρωσης το αργότερο μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου 2015, στο μέτρο του δυνατού (άρθρο 5 παράγραφος 2), και απαιτεί από τα κράτη μέλη να ενημερώσουν την Επιτροπή σχετικά με την πιθανή ημερομηνία ολοκλήρωσης των σχετικών διαδικασιών μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2014 (άρθρο 5 παράγραφος 3).

               Η προτεινόμενη απόφαση περιλαμβάνει επίσης δύο παραρτήματα και ένα προσάρτημα. Το προσάρτημα παρέχει το πλήρες κείμενο της τροποποίησης της Ντόχα όπως εγκρίθηκε στην Ντόχα και κοινοποιήθηκε στα Μέρη στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
                  13
                Μια γενική εικόνα των βασικών διατάξεων της τροποποίησης της Ντόχα παρέχεται στο τμήμα 2 ανωτέρω. Το παράρτημα Ι περιλαμβάνει την «Κοινοποίηση των όρων της συμφωνίας για την από κοινού εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας, δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο», όπως απαιτείται από το άρθρο 4 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου («Κοινοποίηση των όρων της από κοινού εκπλήρωσης»). Το παράρτημα ΙΙ περιέχει επικαιροποιημένη δήλωση αρμοδιότητας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα πρέπει να υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               Η κοινοποίηση των όρων της από κοινού εκπλήρωσης (παράρτημα I)

               Η κοινοποίηση των όρων της από κοινού εκπλήρωσης στο παράρτημα I αποτελείται από τρία τμήματα. Στο πρώτο τμήμα περιγράφονται τα Μέρη της συμφωνίας ως η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία. Η δεύτερη ενότητα καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο τα Μέρη της συμφωνίας θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Το τρίτο τμήμα καθορίζει τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών που επιμερίζονται στα Μέρη της συμφωνίας.

               Η από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου

               Το άρθρο 4 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου του Κιότο απαιτεί από τα Μέρη μια συμφωνία από κοινού εκπλήρωσης υποχρεώσεων να κοινοποιούν στη γραμματεία της σύμβασης τις διατάξεις της συμφωνίας για την εκπλήρωση από κοινού των υποχρεώσεών τους βάσει του άρθρου 3. Το τμήμα 2 της συμφωνίας από κοινού εκπλήρωσης υποχρεώσεων περιγράφει λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να υλοποιηθούν οι εν λόγω υποχρεώσεις δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, καθώς και τυχόν επιλογές που θα γίνουν βάσει αυτών, για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Για όλες τις διατάξεις που έχουν ήδη εφαρμοστεί κατά την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, η πρόταση συνεχίζει την προσέγγιση που επέλεξε η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα δεκαπέντε κράτη μέλη που αποτελούσαν μέρος της συμφωνίας από κοινού εκπλήρωσης για την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Αυτό περιλαμβάνει την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου σε επίπεδο κράτους μέλους, όπου το έτος βάσης για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το άθροισμα των επιλογών έτους βάσης των κρατών μελών, καθώς και την εξαίρεση των διεθνών αερομεταφορών (δηλαδή των πτήσεων μεταξύ κρατών μελών και των πτήσεων μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών), σύμφωνα με τις διατάξεις της σύμβασης και του πρωτοκόλλου. Στο κείμενο του τμήματος 2 διευκρινίζεται αυτό. Επιπλέον, περιγράφει επίσης τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται στη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων το άρθρο 3 παράγραφος 1γ — ο μηχανισμός υιοθέτησης πιο φιλόδοξων στόχων — και το άρθρο 3 παράγραφος 7γ.

               Άρθρο 3 παράγραφος 1γ: Ο μηχανισμός υιοθέτησης πιο φιλοδόξων στόχων

               Η τροποποίηση της Ντόχα προβλέπει απλουστευμένη διαδικασία, στο νέο άρθρο 3 παράγραφος 1γ, η οποία επιτρέπει σε ένα Μέρος να προσαρμόσει τη δέσμευσή του θέτοντας πιο φιλόδοξους στόχους κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων. Το Παράρτημα I του σχεδίου απόφασης για την επικύρωση αναφέρει σαφώς ότι κάθε κράτος μέλος μπορεί μεμονωμένα να αποφασίζει να αυξήσει το επίπεδο των φιλοδοξιών, ακυρώνοντας σχετικές μονάδες Κιότο. Επίσημη αύξηση της φιλοδοξίας της κοινής δέσμευσης που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία και η συνεπακόλουθη μείωση στην κοινή καταλογισμένη ποσότητα, μπορούν να γίνουν μόνο από κοινού.

               Άρθρο 3 παράγραφος 7β: Προσαρμογή των καταλογισμένων ποσοτήτων

               Το νέο άρθρο 3 παράγραφος 7β απαιτεί δέσμευση ενός συμβαλλόμενου μέρους για την δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, που να είναι τουλάχιστον στο επίπεδο του μέσου όρου εκπομπών του για τα έτη 2008 έως 2010 και αυτόματα ενισχύει στόχους, που άλλως θα μπορούσαν να επιτρέψουν στις εκπομπές να αυξηθούν πάνω από τον εν λόγω μέσο όρο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της, η Κροατία και η Ισλανδία που δήλωσαν μετά την υιοθέτηση της τροποποίησης της Ντόχα ότι «το άρθρο 3(7β) θα εφαρμόζεται στην κοινή καταλογισμένη ποσότητα σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας για την από κοινού εκπλήρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη, την Κροατία και την Ισλανδία, και δεν θα εφαρμόζεται σε μεμονωμένη βάση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της, την Κροατία και την Ισλανδία.»
                  14

               Δεδομένου ότι η εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 7β στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία από κοινού αποτελεί θεμελιώδη παραδοχή στην απόφαση της Ένωσης για κύρωση, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ορισμού και της φιλοδοξίας της δέσμευσης της Ένωσης. Συνεπώς, το παράρτημα Ι του σχεδίου απόφασης για την επικύρωση αναφέρει ρητά ότι, ως μέρος της εφαρμογής των υποχρεώσεων δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη και την Ισλανδία, ο υπολογισμός σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 7β του πρωτοκόλλου ισχύει για την κοινή καταλογισμένη ποσότητα της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων και το άθροισμα του μέσου όρου των ετήσιων εκπομπών των μελών για τα έτη 2008 έως 2010, πολλαπλασιασμένο επί οκτώ.

               Ενδεικτική εκτίμηση της κοινής καταλογισμένης ποσότητας για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, με βάση τα επί του παρόντος διαθέσιμα δεδομένα του έτους βάσης και με εφαρμογή ακόμη των τιμών του δυναμικού παγκόσμιας υπερθέρμανσης της δεύτερης έκθεσης αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος (IPCC), θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μια μέση ετήσια καταλογισμένη ποσότητα εκπομπών αερίων θερμοκηπίου περίπου 4632 εκατ. τόνων σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα (CO2-eq). Τα πλέον πρόσφατα κοινοποιηθέντα στοιχεία μέσου όρου ετήσιων εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας για τα έτη 2008 έως 2010 είναι 4782 εκατ. τόνοι. Επομένως, το άρθρο 3 παράγραφος 7β του πρωτοκόλλου δεν αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα την αυτόματη ακύρωση των καταλογισμένων μονάδων για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη και την Ισλανδία (βλ. πίνακα).

               Πίνακας: Εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 7β στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ισλανδία *

                        Εκπομπές έτους βάσης * *

                        Εκπομπές GHG 2008

                        Εκπομπές GHG 2009

                        Εκπομπές GHG 2010

                        Μέσος όρος εκπομπών GHG 2008, 2009 και 2010

                        Εκτιμώμενος ετήσιος μέσος όρος καταλογισμένης ποσότητας για την περίοδο 2013-2020.

                        5 790

                        4 989

                        4 623

                        4 734

                        4 782

                        4 632

                        * Με βάση τα δεδομένα απογραφής 2013 και τις τιμές δυναμικού παγκόσμιας υπερθέρμανσης της δεύτερης έκθεσης αξιολόγησης IPCC.

                        * * Με την παραδοχή του 1990 ως έτους βάσης για την Κύπρο και τη Μάλτα

                        Όλα τα ποσά είναι σε εκατ. τόνους CO2-eq.

               Αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών που εκχωρούνται στα Μέρη της συμφωνίας

               Ένα κοινό επίπεδο για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ

               Το παράρτημα Ι, στο τμήμα 3 περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο έχουν εκχωρηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών. Αυτό αντανακλά την προσέγγιση που υιοθετήθηκε στη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια:

               –Ένα κοινό επίπεδο εκπομπών καθορίζεται για εκπομπές από τομείς και αέρια που απαριθμούνται στο παράρτημα Α του πρωτοκόλλου του Κιότο που καλύπτονται επίσης από το ΣΕΔΕ της ΕΕ (δηλ. που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας για το ΣΕΔΕ της ΕΕ και λαμβανομένης υπόψη της εφαρμογής των άρθρων της 24 και 27)

               –Οι εκπομπές από τομείς και αέρια που απαριθμούνται στο παράρτημα Α του πρωτοκόλλου του Κιότο που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ και οι απορροφήσεις από πηγές που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο θα καλυφθούν από τα επίπεδα εκπομπών από μεμονωμένα κράτη μέλη και την Ισλανδία.

               Η προσέγγιση αυτή είναι διαφορετική από εκείνη που έχει επιλεγεί για την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, όπου οι επιμέρους δεσμεύσεις που έχουν εντοπιστεί για κάθε κράτος μέλος κάλυπταν ολόκληρο το εύρος των εκπομπών για το σύνολο της οικονομίας τους. Αυτό οφείλεται στις αλλαγές που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, από την 1η Ιανουαρίου 2013, βάσει της οποίας το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ δεν λειτουργεί πλέον με επιμέρους στόχους των κρατών μελών και των εθνικών σχεδίων κατανομής. Αυτό υλοποιείται μέσω μιας ενιαίας ενωσιακής ποσότητας δικαιωμάτων ή «οροφής», καθώς και ενός εναρμονισμένου συστήματος για την κατανομή δικαιωμάτων εκπομπής μέσω πλειστηριασμού και μεταβατικών δωρεάν κατανομών. Βάσει του συστήματος αυτού δεν είναι δυνατό εκ των προτέρων να χορηγηθούν με ακρίβεια μερίδια του ΣΕΔΕ της ΕΕ σε διάφορα κράτη μέλη στο πλαίσιο της από κοινού εκπλήρωσης της συμφωνίας. Η στροφή προς τον πλειστηριασμό — για να προωθηθεί η οικονομική αποδοτικότητα, να αποφευχθούν τα απροσδόκητα κέρδη και να προαχθεί η αλληλεγγύη και η ανάπτυξη —ως η προκαθορισμένη μέθοδος για την κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής είναι ο κύριος λόγος για αυτό. Άλλοι λόγοι είναι η αδυναμία καθορισμού εκ των προτέρων της πραγματικής κατανομής των δικαιωμάτων εκπομπής στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ σε νεοεισερχομένους, καθώς και οι πιθανές μεταβολές στον κατάλογο τομέων και κλάδων οι οποίοι θεωρείται ότι εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής διοξειδίου του άνθρακα.

               Όπως αναφέρεται παραπάνω, η διεθνής αεροπλοΐα δεν περιλαμβάνονται στο κοινό επίπεδο εκπομπών του ΣΕΔΕ της ΕΕ, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνεται στο παράρτημα Α του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               Επίπεδα εκπομπών για τα κράτη μέλη και την Ισλανδία

               Οι εκπομπές σε τομείς που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο του Κιότο που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ θα εξακολουθήσουν να καλύπτονται από τα επίπεδα εκπομπών που έχουν οριστεί για τα επιμέρους κράτη μέλη και την Ισλανδία. Η διαφορά με την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων είναι ότι τα ως άνω επίπεδα εκπομπών δεν θα παρουσιάζονται πλέον ως ένα ποσοστό μείωσης σε σύγκριση με τις εκπομπές του έτους βάσης, αλλά ως μια απόλυτη τιμή. Αυτή η απόλυτη τιμή, εκφρασμένη σε τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα αναφέρεται για κάθε κράτος μέλος στον πίνακα 1 του παραρτήματος I. Τα αριθμητικά στοιχεία για την Ισλανδία θα συμπεριληφθούν κατά τη σύναψη διμερούς συμφωνίας με την Ισλανδία για την από κοινού εκπλήρωση των υποχρεώσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της. Τα αριθμητικά στοιχεία για τα επιμέρους κράτη μέλη θα είναι ίσα με το άθροισμα των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής κάθε κράτους μέλους βάσει της απόφασης περί επιμερισμού των προσπαθειών για τα έτη 2013 έως 2020. Ο υπολογισμός αυτός έγινε με βάση τις τιμές του δυναμικού πλανητικής υπερθέρμανσης της τέταρτης έκθεσης αξιολόγησης της IPCC, όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ της απόφασης 2013/162/EΕ της Επιτροπής και διορθώθηκε με την [απόφαση επικαιροποίησης των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής – C(2013)7183]
                  15
               . Αυτός διορθώθηκε περαιτέρω σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφος 7α του πρωτοκόλλου του Κιότο
                  16
               .

               Τριφθοριούχο άζωτο (NF3)

               Η τροποποίηση της Ντόχα εντάσσει το NF3 στο πεδίο εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η καταχώριση αυτή είχε προβλεφθεί στον κανονισμό του μηχανισμού παρακολούθησης
                  17
               , που απαιτεί την παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές NF3. Ωστόσο, οι εκπομπές NF3 δεν καλύπτονται, στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής της ΕΕ ή της απόφασης περί επιμερισμού των προσπαθειών και, επομένως, δεν είναι μέρος των στόχων των κρατών μελών, σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καθώς οι συνολικές εκπομπές του NF3 στην Ένωση είναι ασήμαντες, η προσχώρηση, τον Απρίλιο του 2012, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της στη σύμβαση ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο θεωρεί ότι αυτές είναι μηδενικές
                  18
               . Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου απαιτεί από τα κράτη μέλη να συνυπολογίζουν τις εν λόγω εκπομπές ως προς την καταλογισμένη ποσότητα του κράτους μέλους στο οποίο λαμβάνουν χώρα οι εκπομπές αυτές.

               Χρήση γης, αλλαγή χρήσης γης και δασοκομία (LULUCF)

               Το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο εντάσσει τις εκπομπές από τη χρήση γης, την αλλαγή της χρήσης γης και τη δασοκομία (LULUCF) στο πρωτόκολλο του Κιότο. Οι κανόνες εφαρμογής που συμφωνήθηκαν βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο αναθεωρήθηκαν κατά τη διάσκεψη του Ντέρμπαν για την κλιματική αλλαγή και απαιτούν από τα μέρη δέσμευση για συνυπολογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων από δασώσεις, αναδασώσεις και αποδασώσεις, καθώς και από τη δασική διαχείριση, ως μέρος της δέσμευσής τους στη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Επιπλέον, τα Μέρη μπορούν να επιλέξουν τον συνυπολογισμό των εκπομπών από τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων. Ενώ απαιτείται από τα μέρη να συνυπολογίζουν τις εκπομπές LULUCF με βάση τις δεσμεύσεις τους βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι εκπομπές από τον τομέα LULUCF δεν είναι ενταγμένες ούτε στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, ούτε στην απόφαση περί επιμερισμού των προσπαθειών. Ωστόσο, τον Μάιο του 2013, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν την απόφαση 529/2013/ΕΕ που θεσπίζει λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις LULUCF και πληροφόρηση σχετικά με ενέργειες που συνδέονται με τις δραστηριότητες αυτές
                  19
               . Η νομοθεσία αυτή ευθυγραμμίζει την υποβολή εκθέσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση για θέματα LULUCF προς τις απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               Αν και οι εκπομπές από επιμέρους κράτη μέλη όσον αφορά τον τομέα LULUCF είναι δύσκολο να προβλεφθούν, οι εκτιμήσεις έχουν δείξει ότι ο τομέας LULUCF για την Ένωση ως σύνολο είναι πιθανόν να παράσχει καθαρές πιστώσεις LULUCF περίπου 1 % των εκπομπών του έτους βάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης
                  20
               . Τον Απρίλιο του 2012 με την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της στη σύμβαση υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο θεωρήθηκε ότι οι εκπομπές LULUCF για την Ένωση ως σύνολό ισούνται με το μηδέν
                  21
               .

               Σύμφωνα με την αρμοδιότητα των κρατών μελών για τη δασική πολιτική και δεδομένης της απουσίας στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον τομέα LULUCF, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν στον υπολογισμό  των εκπομπών και απορροφήσεων του τομέα LULUCF, στο βαθμό που αυτές καλύπτονται από το πρωτόκολλο, ως προς τα επιμέρους επίπεδα εκπομπών τους. Η ένταξη του τομέα LULUCF στα επίπεδα εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας στηρίζεται στην υπόθεση ότι δεν σημειώνονται στον τομέα αυτό καθαρές εκπομπές ή απορροφήσεις. Κάθε ανάλογη εκπομπή μπορεί, ωστόσο, να αντισταθμιστεί μέσω υψηλότερων επιδόσεων από ό, τι αναμένεται σε άλλους τομείς που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ: με τη χρήση των ευέλικτων μηχανισμών του πρωτοκόλλου του Κιότο και μέσω της χρησιμοποίησης των δικαιωμάτων πλεονάσματος εκπομπών που μεταφέρθηκαν από την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων και τα οποία κατέχει το εν λόγω κράτος μέλος από το αποθεματικό πλεόνασμα της προηγούμενης περιόδου (PPSR).

               Η Επιτροπή θα παρακολουθεί στενά εκπομπές και απορροφήσεις από τον τομέα LULUCF στα κράτη μέλη. Εάν καταστεί σαφές ότι τα επιμέρους κράτη μέλη αντιμετωπίζουν μη αναμενόμενες σημαντικές εκπομπές LULUCF, ακόμη και όταν εφαρμόζονται σθεναρές πολιτικές για τον περιορισμό αυτών, η Επιτροπή θα εξετάσει το ενδεχόμενο να προτείνει έναν μηχανισμό για την παροχή βοήθειας σε εκείνα τα κράτη μέλη που πλήττονται.

               Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματα του Μαρτίου 2012, αναγνώρισε τις ιδιαιτερότητες των πλέον δασοφύτων χωρών, ιδίως όσον αφορά την περιορισμένη δυνατότητα να καλυφθούν οι εκπομπές από τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση με αυξανόμενους συλλέκτες άνθρακα δασικής διαχείρισης
                  22
               . Η Επιτροπή θα συνεχίσει να διερευνά εναλλακτικές λύσεις προκειμένου να εξευρεθεί ικανοποιητική λύση που θα διασφαλίζει την περιβαλλοντική ακεραιότητά της.

               Καθορισμός επιπέδων εκπομπών και καταλογισμένες ποσότητες

               Το πρωτόκολλο του Κιότο απαιτεί δεσμεύσεις που εκφράζονται σε καταλογισμένη ποσότητα, η οποία αντικατοπτρίζει το επιτρεπόμενο ποσό των εκπομπών, σε τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα (CO2-eq), κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων. Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου προβλέπει ότι οι καταλογιζόμενες ποσότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας είναι ίσες με τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών που ορίζονται στο τμήμα 3 του παραρτήματος Ι αυτής.

               Η παρούσα πρόταση προβλέπει επίσης μια κοινή καταλογισθείσα ποσότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία, η οποία αντικατοπτρίζει την κοινή ποσοτικοποιημένη δέσμευση μείωσης των εκπομπών στο 80 % των εκπομπών του έτους βάσης. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο, η κοινή καταλογισμένη ποσότητα θα υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας το άθροισμα των εκπομπών του έτους βάσης για τα κράτη μέλη και την Ισλανδία με το 80 % (η κοινή δέσμευση) και το οκτώ (η διάρκεια της περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων σε έτη).

               Η κοινή καταλογισμένη ποσότητα αποτελεί τη βάση για τον προσδιορισμό των επιμέρους καταλογισμένων ποσοτήτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και την Ισλανδία ως εξής:

               –Η αντίστοιχη καταλογισμένη ποσότητα κάθε κράτους μέλους και της Ισλανδίας είναι το άθροισμα των αντίστοιχων επιπέδων εκπομπών που παρατίθενται στον πίνακα 1 του παραρτήματος Ι στην πρόταση απόφασης του Συμβουλίου και η εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 7α του πρωτοκόλλου του Κιότο για το εν λόγω κράτος μέλος ή την Ισλανδία.

               –Η καταλογισμένη ποσότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η διαφορά μεταξύ της κοινής καταλογισμένης ποσότητας και του αθροίσματος των επιπέδων εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας. Ο αριθμός θα οριστικοποιηθεί σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διευκόλυνση του υπολογισμού της κοινής  καταλογισμένης ποσότητας.

               Η εκπλήρωση των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων

               Οι κανόνες εφαρμογής του Κιότο απαιτούν από τα Μέρη να υποβάλουν, έως τις 14 Απριλίου 2015, έκθεση για να διευκολύνουν τον υπολογισμό της καταλογιζόμενης ποσότητας και να καταδείξουν την ικανότητα να παρέχουν στοιχεία για τις εκπομπές τους και την καταλογιζόμενη ποσότητα. Το άρθρο 3 της παρούσας πρότασης για απόφαση του Συμβουλίου απαιτεί από την Επιτροπή να εκπονήσει και να υποβάλει την έκθεση για να διευκολύνει τον υπολογισμό της κοινής καταλογιζόμενης ποσότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας, καθώς και την καταλογιζόμενη ποσότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (που αντιστοιχεί σε εκπομπές που καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ). Τα κράτη μέλη και η Ισλανδία έχουν την υποχρέωση να υποβάλουν το καθένα έκθεση για να διευκολυνθεί ο υπολογισμός των αντίστοιχων καταλογισμένων ποσοτήτων τους, που καλύπτουν τομείς εκπομπών εκτός ΣΕΔΕ της ΕΕ. Οι εκθέσεις αυτές θα υπόκεινται σε αναθεώρηση, μετά την οποία οι καταλογισμένες ποσότητες πρέπει να οριστικοποιηθούν και να καταγραφούν στη συγκεντρωτική και λογιστική βάση δεδομένων. Για να διευκολυνθεί ο υπολογισμός των καταλογισμένων ποσοτήτων των κρατών μελών και της Ισλανδίας, οι εκθέσεις θα εκφράζουν την καταλογισμένη ποσότητα ως ίση με το επίπεδο εκπομπών από το εν λόγω κράτος μέλος ή την Ισλανδία, αμφότερα σε τόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα (CO2-eq) και ως ποσοστό των εκπομπών του έτους βάσης του εν λόγω κράτους μέλους ή της Ισλανδίας.

               Οι περαιτέρω υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων εκθέσεων απογραφής, θα συνεχίσουν να τηρούνται από την Επιτροπή (εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και τα κράτη μέλη. Αυτές απαιτούνται από διεθνώς συμφωνημένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο και εφαρμόζονται μέσω του κανονισμού περί μηχανισμού παρακολούθησης. Η προσέγγιση για την από κοινού εκπλήρωση που ορίζεται στην παρούσα πρόταση για απόφαση του Συμβουλίου θα ζητήσει επίσης από τα κράτη μέλη να αναφέρουν χωριστά τις εκπομπές τους από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες που καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο από τομείς που δεν περιλαμβάνονται στο ΣΕΔΕ της ΕΕ. Το άρθρο 7 του κανονισμού για τον μηχανισμό παρακολούθησης απαιτεί ήδη από τα κράτη μέλη να δημοσιεύουν ετήσιες εκθέσεις εκπομπών τους του ΣΕΔΕ της ΕΕ και την αναλογία των εν λόγω εκπομπών προς τις συνολικές δηλωθείσες εκπομπές. Η πηγή αυτών των δεδομένων παρέχεται από το ημερολόγιο συναλλαγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUTL), που ελέγχει και καταγράφει όλες τις συναλλαγές οι οποίες λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο του ΣΕΔΕ της ΕΕ. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από το EUTL, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) δημοσιεύει συγκεντρωτικά δεδομένα για τις εξακριβωμένες εκπομπές, επιτρεπόμενες ποσότητες και παραδοθείσες μονάδες κατανεμημένες ανά κράτος μέλος, κλάδο, μέγεθος και έτος στον απεικονιστή δεδομένων για το ΣΕΔΕ της ΕΕ
                  23
               . Τα ίδια δεδομένα χρησιμοποιούνται για τις αναλύσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου των διαφόρων επίσημων εκθέσεων, καθώς και στην ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την πρόοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις διεθνείς δεσμεύσεις, που δημοσιεύονται σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού για τον μηχανισμό παρακολούθησης
                  24
                και τις ετήσιες εκθέσεις για τον ΕΟΧ σχετικά με τις τάσεις και τις προβλέψεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ευρώπη. Επιπλέον, τα δεδομένα χρησιμοποιούνται επίσης στην ετήσια έκθεση απογραφής GHG, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διορθωμένη, ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορές όσον αφορά το εύρος κάλυψης μεταξύ του πρωτοκόλλου του Κιότο και του ΣΕΔΕ της ΕΕ (εκτός των διεθνών αερομεταφορών).

               Δήλωση αρμοδιότητας (παράρτημα II)

               Το παράρτημα ΙΙ στην προτεινόμενη απόφαση επικαιροποιεί τη δήλωση αρμοδιότητας που διατυπώθηκε κατά την επικύρωση του πρωτοκόλλου του Κιότο το 2002. Σήμερα απαριθμεί το σύνολο των 28 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να αντικατοπτρίζει την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας.

               2013/0376 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Στη διάσκεψη της Ντόχα για την κλιματική αλλαγή, που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2012, τα Μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο («το πρωτόκολλο του Κιότο») της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («η Σύμβαση»), ενέκριναν την τροποποίηση της Ντόχα, για τη θέσπιση μιας δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, η οποία αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2013 και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2020. Η τροποποίηση της Ντόχα τροποποιεί το παράρτημα Β του πρωτοκόλλου του Κιότο, θεσπίζοντας περαιτέρω νομικά δεσμευτικές υποχρεώσεις μετριασμού για τα μέρη που απαριθμούνται στο εν λόγω παράρτημα, για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων και τροποποιώντας και θεσπίζοντας περαιτέρω διατάξεις για την εφαρμογή των υποχρεώσεων των Μερών για μετριασμό των εκπομπών κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων.

               (2)Η Ένωση και τα κράτη μέλη της συμφώνησαν επί της τροποποίησης της Ντόχα ως μέρος μιας δέσμης που περιέχει δεσμεύσεις μετριασμού στο πλαίσιο της Σύμβασης και του πρωτοκόλλου του Κιότο από ευρύ φάσμα χωρών και φέρει το μερίδιο των παγκόσμιων εκπομπών που καλύπτονται από τις υποχρεώσεις μετριασμού για την περίοδο μετά το 2012, τόσο στο πλαίσιο της Σύμβασης όσο και του πρωτοκόλλου του Κιότο, σε περισσότερο από 80 %.

               (3)Ένα άλλο ουσιαστικό στοιχείο της εν λόγω δέσμης μέτρων είναι η συναίνεση των Μερών της Σύμβασης να εγκρίνουν, μέχρι τα τέλη του 2015, πρωτόκολλο, άλλο νομικό μέσο ή συμπεφωνημένο αποτέλεσμα με νομική ισχύ δυνάμει της Σύμβασης που θα ισχύει για όλα τα Μέρη, το οποίο πρέπει να τεθεί σε ισχύ και να υλοποιηθεί από το 2020 και μετά. Διαπραγματεύσεις για το νομικά δεσμευτικό μέσο βρίσκονται σε εξέλιξη στο πλαίσιο της ad hoc ομάδας εργασίας για την πλατφόρμα ενισχυμένης δράσης του Ντέρμπαν.

               (4)Η τροποποίηση της Ντόχα υπόκειται σε αποδοχή της από τα Μέρη του πρωτοκόλλου του Κιότο και θα τεθεί σε ισχύ για τα Μέρη που την αποδέχθηκαν κατά την ενενηκοστή ημέρα μετά την ημερομηνία παραλαβής από τον θεματοφύλακα της Σύμβασης του εγγράφου αποδοχής από τουλάχιστον τα τρία τέταρτα των Μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο. Απαιτούνται συνολικά 144 έγγραφα αποδοχής για την έναρξη ισχύος της τροποποίησης της Ντόχα.

               (5)Το Συμβούλιο συμφώνησε, στα συμπεράσματά του της 9ης Μαρτίου 2012, να προτείνει μια κοινή ποσοτικοποιημένη δέσμευση μείωσης των εκπομπών κατά 20 % για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο για την Ένωση. Η εν λόγω δέσμευση καθορίστηκε με βάση τις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης που επιτρέπονται κατά την περίοδο 2013-20 στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων της για το κλίμα και την ενέργεια
                  25
               .

               (6)Περαιτέρω, το Συμβούλιο συμφώνησε, σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή, ότι  οι υποχρεώσεις για μείωση των εκπομπών των επιμέρους κρατών μελών δεν θα υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις που συμφωνήθηκαν στην ενωσιακή νομοθεσία και ότι η δέσμευση θα βασίζεται στο άθροισμα των εκπομπών του έτους βάσης των κρατών μελών σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κιότο. Ως εκ τούτου, η Ένωση και τα κράτη μέλη της συμφώνησαν στη διάσκεψη της Ντόχα για την κλιματική αλλαγή για μια ποσοτικοποιημένη υποχρέωση μείωσης των εκπομπών που περιορίζει τις μέσες ετήσιες εκπομπές τους αερίων θερμοκηπίου κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων στο 80 % του συνόλου των εκπομπών τους του έτους βάσης. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην τροποποίηση της Ντόχα.

               (7)Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 2012, η Ένωση δήλωσε ότι είναι έτοιμη να προχωρήσει σε μείωση κατά 30 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, στο πλαίσιο μιας παγκόσμιας και συνολικής συμφωνίας για τη μετά το 2012 περίοδο, υπό τον όρο ότι και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα δεσμευτούν για ανάλογες μειώσεις των εκπομπών και ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες θα συμβάλουν καταλλήλως ανάλογα με τις ευθύνες τους και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους. Η προσφορά αυτή αντικατοπτρίζεται στην τροποποίηση της Ντόχα.

               (8)Οι στόχοι για την Ένωση και τα κράτη μέλη της αναφέρονται στην τροποποίηση της Ντόχα με μια υποσημείωση στην οποία βεβαιώνεται ότι οι εν λόγω στόχοι βασίζονται στην παραδοχή ότι θα ικανοποιηθούν από κοινού από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η Ένωση, τα κράτη μέλη της, η Κροατία και η Ισλανδία, εξέδωσαν επίσης μια κοινή δήλωση κατά την έγκριση της τροποποίησης της Ντόχα, εκφράζοντας την πρόθεσή τους να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων από κοινού. Η δήλωση αυτή αναφέρεται στην έκθεση της Διάσκεψης και επιβεβαιώθηκε εκ νέου στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2012.

               (9)Αποφασίζοντας να εκπληρώσουν από κοινού τις υποχρεώσεις τους, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου, η Ένωση και τα κράτη μέλη της έχουν από κοινού ευθύνη, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του εν λόγω άρθρου και σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου, για την εκπλήρωση των ποσοτικοποιημένων υποχρεώσεων μείωσης των εκπομπών σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1α του πρωτοκόλλου του Κιότο. Κατά συνέπεια και σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη, μεμονωμένα και συλλογικά, έχουν την υποχρέωση να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, γενικά ή ειδικά, για να εξασφαλίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από πράξεις των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, να διευκολύνουν την υλοποίηση της δέσμευσης αυτής και να απέχουν από κάθε μέτρο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της.

               (10)Στην ίδια δήλωση, η Ένωση, τα κράτη μέλη της, η Κροατία και η Ισλανδία αναφέρουν επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο, το οποίο επιτρέπει στα Μέρη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο από κοινού, ότι το άρθρο 3 παράγραφος 7β του πρωτοκόλλου του Κιότο θα εφαρμοστεί στην κοινή καταλογισμένη ποσότητα σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας για την από κοινού εκπλήρωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη, την Κροατία και την Ισλανδία και δεν θα εφαρμοστεί στα κράτη μέλη, την Κροατία και την Ισλανδία χωριστά. Το Συμβούλιο, κατά τη συνεδρίασή του στις 15 Δεκεμβρίου 2009, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την αίτηση από την Ισλανδία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων από κοινού με την Ένωση και τα κράτη μέλη της και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει σύσταση για την έναρξη των απαιτούμενων διαπραγματεύσεων για τη σύναψη συμφωνίας με την Ισλανδία που συνάδει με τις αρχές και τα κριτήρια που προβλέπονται για την δέσμη μέτρων της Ένωσης για το κλίμα και την ενέργεια.  Η συμφωνία με την Ισλανδία, για τη συμμετοχή της Ισλανδίας στην από κοινού εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας κατά τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο διέπει τους όρους της εν λόγω συμμετοχής
                  26
               .

               (11)Το πρωτόκολλο του Κιότο απαιτεί από τα Μέρη που συμφωνούν να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου από κοινού, να ορίσουν στην εν λόγω συμφωνία το αντίστοιχο επίπεδο εκπομπών που κατανέμεται σε καθένα από τα συμβαλλόμενα μέρη. Το πρωτόκολλο του Κιότο απαιτεί από τα συμβαλλόμενα μέρη σε μια κοινή συμφωνία να κοινοποιήσουν στη Γραμματεία της Σύμβασης, τους όρους της εν λόγω συμφωνίας κατά την ημερομηνία κατάθεσης των εγγράφων επικύρωσης ή έγκρισης.

               (12)Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία της Ένωσης, το αντίστοιχο επίπεδο εκπομπών που διατίθεται στην Ένωση καλύπτει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  27
               , στον βαθμό που οι εν λόγω εκπομπές αερίων θερμοκηπίου καλύπτονται από το παράρτημα Α του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               (13)Τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας καλύπτουν τις εναπομένουσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, στο έδαφός τους, όταν οι εν λόγω πηγές και καταβόθρες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ, αλλά καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Κιότο. Αυτό περιλαμβάνει όλες τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες από ανθρωπογενείς χρήσεις γης, αλλαγή της χρήσης γης και δραστηριότητες δασοκομίας που καλύπτονται από το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και όλες τις εκπομπές τριφθοριούχου αζώτου (NF3).

               (14)Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να διερευνά τις δυνατότητες εξεύρεσης ικανοποιητικής λύσης για την αντιμετώπιση των ιδιαιτεροτήτων των ιδιαιτέρως δασοφύτων χωρών, ιδίως όσον αφορά την περιορισμένη δυνατότητα να καλυφθούν οι εκπομπές από τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση με αυξανόμενους συλλέκτες άνθρακα διαχείρισης δασών και η οποία εξασφαλίζει περιβαλλοντική ακεραιότητά.

               (15)Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 2012 και την προσφορά της Ένωσης και των κρατών μελών της να αναλάβουν στόχο 80 % στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων, τα επίπεδα εκπομπών των κρατών μελών είναι ίσα με το άθροισμα των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπών για τα έτη 2013 έως 2020 που καθορίζονται σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  28
               . Αυτό το ποσό, βάσει των τιμών δυναμικού πλανητικής υπερθέρμανσης της τέταρτης έκθεσης αξιολόγησης της διακυβερνητικής ομάδας για την κλιματική αλλαγή, προσδιορίστηκε σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ της απόφασης 2013/162/EΕ της Επιτροπής
                  29
                και διορθώθηκε με την [απόφαση για επικαιροποίηση των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής – C(2013)7183]. Για την Ισλανδία, το επίπεδο εκπομπής καθορίστηκε στη συμφωνία με την Ισλανδία.

               (16)Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  30
               , τα κράτη μέλη υποχρεούνται να αναφέρουν την πραγματική ή εκτιμώμενη κατανομή των ελεγμένων εκπομπών για τις οποίες υποβλήθηκαν δεδομένα από εγκαταστάσεις και φορείς εκμετάλλευσης βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ μεταξύ των κατηγοριών πηγών της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, όπου αυτό είναι δυνατόν, και την αναλογία των ελεγμένων αυτών εκπομπών προς τις συνολικές δηλωθείσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στις κατηγορίες πηγών. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να αναφέρουν χωριστά τις εκπομπές που καλύπτονται από τα δικά τους επίπεδα εκπομπών. Το τμήμα της έκθεσης της Ένωσης για την καταλογισμένη στην Ένωση ποσότητα θα πρέπει να προσδιορίζει την ποσότητα των εκπομπών που καλύπτονται στο πλαίσιο της καταλογισμένης στην Ένωση ποσότητας που σημειώθηκε σε κάθε κράτος μέλος.

               (17)Η διάσκεψη των Μερών που επέχει θέση συνόδου των Μερών στο πρωτόκολλο του Κιότο έχει αποφασίσει ότι κάθε Μέρος με δέσμευση που παρατίθεται στον κατάλογο για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων θα πρέπει, έως τις 15 Απριλίου 2015, να υποβάλει έκθεση στη Γραμματεία της Σύμβασης για να διευκολυνθεί ο υπολογισμός της καταλογιζόμενης ποσότητας. Η Επιτροπή θα πρέπει να προετοιμάσει την έκθεση για να διευκολύνει τον υπολογισμό της καταλογιζόμενης ποσότητας της Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας. Η έκθεση αυτή θα καθορίσει επίσης και την καταλογιζόμενη ποσότητα της Ένωσης. Τα κράτη μέλη και η Ισλανδία θα πρέπει να υποβάλουν τις εκθέσεις τους μέχρι τις 15 Απριλίου 2015, στις οποίες θα καθορίζουν τις καταλογισμένες ποσότητές τους ως ίσες προς τα επίπεδα εκπομπών τους που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας απόφασης.

               (18)Για να υπογραμμιστεί η δέσμευση της Ένωσης και των κρατών μελών της για την έγκαιρη έναρξη ισχύος της τροποποίησης της Ντόχα, η Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία πρέπει να την επικυρώσουν το αργότερο μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου 2015.

               (19)Η τροποποίηση της Ντόχα πρέπει να εγκριθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η τροποποίηση της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή («η Σύμβαση»), η οποία εγκρίθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2012 στη Ντόχα, εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Το κείμενο της τροποποίησης της Ντόχα επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

               Άρθρο 2

               Η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο και της τροποποίησης της Ντόχα, σύμφωνα με την κοινοποίηση των όρων της συμφωνίας για από κοινού εκπλήρωση των δεσμεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας, δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο («η Κοινοποίηση»), όπως προβλέπεται στο παράρτημα Ι.

               Άρθρο 3

               1. Η Επιτροπή συντάσσει την έκθεση για να διευκολύνει τον υπολογισμό της καταλογιζόμενης ποσότητας της Ένωσης, των κρατών μελών της  και της Ισλανδίας και κατ' ακολουθία την καταλογιζόμενη ποσότητα της Ένωσης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο, της τροποποίησης της Ντόχα και αποφάσεων που λαμβάνονται δυνάμει αυτών. Η Επιτροπή θα υποβάλει την έκθεση αυτή στη Γραμματεία της Σύμβασης, έως τις 15 Απριλίου 2015.

               2. Οι καταλογιζόμενες ποσότητες των κρατών μελών και της Ισλανδίας είναι ίσες με τα επίπεδα εκπομπών που ορίζονται στην Κοινοποίηση στο παράρτημα Ι. Έως τις 15 Απριλίου 2015, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη Γραμματεία της Σύμβασης εκθέσεις προκειμένου να διευκολυνθεί ο υπολογισμός των καταλογιζόμενων σ’ αυτά ποσοτήτων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο, της τροποποίησης της Ντόχα και αποφάσεων που λαμβάνονται δυνάμει αυτών.

               Άρθρο 4

               1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το/τα πρόσωπο/-α που είναι εξουσιοδοτημένο/-α να καταθέσει/-ουν, εξ ονόματος της Ένωσης, την πράξη αποδοχής στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 και το άρθρο 21 παράγραφος 7 του πρωτοκόλλου του Κιότο, μαζί με την επικαιροποιημένη δήλωση αρμοδιότητας που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               2. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το/τα πρόσωπο/-α που είναι εξουσιοδοτημένο/-α να κοινοποιήσει/-ουν, εξ ονόματος της Ένωσης, την Κοινοποίηση του παραρτήματος I στη γραμματεία της σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               Άρθρο 5

               1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα με σκοπό να καταθέσουν τα έγγραφα τους αποδοχής ταυτόχρονα με την Ένωση, και, στο μέτρο του δυνατού, το αργότερο έως τις 16 Φεβρουαρίου 2015. Κατά την κατάθεση των εγγράφων αποδοχής της τροποποίησης, τα κράτη μέλη κοινοποιούν, για δικό τους λογαριασμό, την Κοινοποίηση του παραρτήματος I στη γραμματεία της Σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, το αργότερο στις 15 Σεπτεμβρίου 2014 ως προς τις αποφάσεις τους να δεχθούν την τροποποίηση ή, ανάλογα με τις περιστάσεις, ως προς την πιθανή ημερομηνία ολοκλήρωσης των αναγκαίων διαδικασιών. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, θα επιλέξει μια ημερομηνία για την ταυτόχρονη κατάθεση των πράξεων έγκρισης ή αποδοχής.

               Άρθρο 6

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Απόφαση 1/CMP.8, που εγκρίθηκε από τη διάσκεψη των Μερών που αποτέλεσε τη Σύνοδο των Μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, FCCC/KP/CMP/2012/13/Add.1

                     (2)
                  Απόφαση 2/CP.18, που εγκρίθηκε από τη διάσκεψη των Μερών της σύμβασης, παρ. 4, στο έγγραφο UNFCCC/CP/2012/8/Add.1.

                     (3)
                  Απόφαση του Συμβουλίου 2002/358/ΕΚ, της 25ης Απριλίου 2002, για την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κιότο στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων, ΕΕ L 130 της 15.5.2002, σ.1.

                     (4)
                  Το πλήρες κείμενο της δήλωσης αυτής περιλαμβάνεται στην παράγραφο 45 της έκθεσης της διάσκεψης των Μερών που αποτέλεσε τη σύνοδο των Μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο για την όγδοη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στη Ντόχα από τις 26 Νοεμβρίου έως τις 8 Δεκεμβρίου 2012 (FCCC/KP/CMP/2012/13.

                     (5)
                  Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 2009, για την από κοινού εκπλήρωση της συμφωνίας με την Ισλανδία όσον αφορά την μελλοντική διεθνή συμφωνία για το κλίμα, http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/agricult/111941.pdf.

                     (6)
                  Για την πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, τα έτη βάσης της ΕΕ έχουν ως εξής: Για διοξείδιο του άνθρακα (CO2), μεθάνιο (CH4) και οξείδιο του αζώτου (N2O), όλα τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το 1990 ως έτος αναφοράς, με εξαίρεση: την Βουλγαρία - 1988· την Ουγγαρία - μέσο όρο του 1985 και του 1987· Σλοβενία - 1986· Πολωνία - 1988 και την Ρουμανία - 1989. Για τα φθοριούχα αέρια, όλα τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το 1995 ως έτος βάσης, εκτός από: την Αυστρία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Σλοβακία - 1990· και την Ρουμανία - 1989.

                     (7)
                  Νομοθεσία που εκδόθηκε στις 23 Απριλίου 2009, και περιλαμβάνει την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, ώστε να βελτιωθεί και να επεκταθεί το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τις προσπάθειες των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μέχρι το 2020, ΕΕ L 140 της 5.6. 2009.

                     (8)
                  Η αλλαγή του πεδίου εφαρμογής εξηγείται λεπτομερώς στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής «Προετοιμασία της ΕΕ για τους ποσοτικοποιημένους στόχους για τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών (QELRO) με βάση τη δέσμη μέτρων της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια», έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής (2012) 18 τελικό της 13.2.2012.

                     (9)
                  Ανάληψη δέσμευσης από τη Δανία και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, την 19η Απριλίου 2012 αναφορικά με την «ενημέρωση σχετικά με τους ποσοτικοποιημένους στόχους περιορισμού ή μείωσης εκπομπών (QELROS) για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο», FCCC/KP/AWG/2012/MISC.1.

                     (10)
                  Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, «Εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει τη δέσμη εκτελεστικών μέτρων για τους στόχους της ΕΕ σχετικά με την κλιματική αλλαγή και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για το 2020», SEC (2008) 85/3 της 23.1.2008. Και έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την ανακοίνωση της Επιτροπής (COM (2010) 265), με τίτλο «Ανάλυση επιλογών για την κατά πέραν του 20 % μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και εκτίμηση του κινδύνου διαρροής άνθρακα. Βασικές πληροφορίες και ανάλυση», Μέρος I και II, SEC (2010) 650 της 25.5. 2010.

                     (11)
                  Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος, «Ετήσιος κατάλογος απογραφής των αερίων θερμοκηπίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2011 και έκθεση απογραφής 1990-2013» — Υποβολή στη Γραμματεία της Σύμβασης, Μάιος 2013.

                     (12)
                  Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος, «Τάσεις και προβλέψεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ευρώπη 2012: παρακολούθηση της προόδου στην επίτευξη των δεσμεύσεων του Κιότο και την επίτευξη των στόχων για το 2020», Κοπεγχάγη, 2012, σ. 60.

                     (13)
                  Κοινοποίηση από τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, υπό την ιδιότητά του ως θεματοφύλακα, C.N.718.2012.TREATIES-XXVII.7.c (Κοινοποίηση θεματοφύλακα).

                     (14)
                  Η υποσημείωση 4 ανωτέρω.

                     (15)
                  Απόφαση 2013/162/ΕΕ της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου, για τον προσδιορισμό των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής των κρατών μελών για την περίοδο 2013-2020 σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L 90/106, 28.3.2013.

                     (16)
                  Το άρθρο 3 παράγραφος 7α του πρωτοκόλλου του Κιότο απαιτεί από τα Μέρη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Β για τα οποία η αλλαγή χρήσης γης και η δασοπονία αποτελούσαν καθαρή πηγή εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το 1990 να συμπεριλάβουν στις εκπομπές τους του έτους βάσης 1990 ή περιόδου βάσης, τις συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές, σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα, από πηγές μείον τις απορροφήσεις από καταβόθρες το 1990 από αλλαγή της χρήσης γης για τον υπολογισμό της εκχωρούμενης ποσότητας σ’ αυτά.

                     (17)
                  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος, ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13-40.

                     (18)
                  Υποσημειώσεις 8 και 9 ανωτέρω.

                     (19)
                  Απόφαση αριθ. 529/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με λογιστικούς κανόνες για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες σχετιζόμενες με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοπονία και πληροφόρηση για δράσεις σχετιζόμενες με τις δραστηριότητες αυτές, ΕΕ L 165/80 της 18.6.2013.

                     (20)
                  Υποσημείωση 8 ανωτέρω.

                     (21)
                  Υποσημείωση 9 ανωτέρω.

                     (22)
                  Η παράγραφος 9 των συμπερασμάτων του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 2012 σχετικά με τη συνέχεια που πρέπει να δοθεί στη διάσκεψη του Ντέρμπαν για το κλίμα.

                     (23)
                  Http://www.eea.europa.eu/data-and-maps/data/data-viewers/emissions-trading-viewer.

                     (24)
                  Οι προηγούμενες εκθέσεις εκδόθηκαν βάσει του άρθρου 5 της απόφασης 280/2004/ΕΚ, που αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό για τον μηχανισμό παρακολούθησης.

                     (25)
                  Νομοθεσία που εκδόθηκε στις 23 Απριλίου 2009, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020, ΕΕ L 140 της 5.6. 2009.

                     (26)
                  [αναφορά σε διμερή συμφωνία με την Ισλανδία]

                     (27)
                  Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).

                     (28)
                  Απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020 (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 136).

                     (29)
                  Απόφαση 2013/162/ΕΕ της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου, για τον προσδιορισμό των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπής των κρατών μελών για την περίοδο 2013-2020 σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, ΕΕ L 90/106 της 28.3.2013.

                     (30)
                  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, σχετικά με μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ (ΕΕ L 165 της 18.6.2013, σ. 13).

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 6.11.2013
            COM(2013) 768 final
            Επικύρωση της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή
            ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑστην πρόταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων
            Τροποποίηση της Ντόχα στο Πρωτόκολλο του Κιότο

               Άρθρο 1: Τροποποίηση

               Α. Παράρτημα Β του πρωτοκόλλου του Κιότο

               Ο ακόλουθος πίνακας αντικαθιστά τον πίνακα του παραρτήματος Β του πρωτοκόλλου:

                        1

                        2

                        3

                        4

                        5

                        6

                        Μέρος

                        Ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών
                        (2008–2012) (ποσοστό του βασικού έτους ή της βασικής περιόδου)

                        Ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών

                        (2013–2020)
                        (ποσοστό του βασικού έτους ή της βασικής περιόδου)

                        Έτος αναφοράς1

                        Ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών
                        (2013–2020)

                        (εκφρασμένη ως ποσοστό του έτους αναφοράς)1

                        Δεσμεύσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2020 (ποσοστό του έτους αναφοράς)2

                        Αυστραλία

                        108

                        99,5

                        2000

                        98

                        –5 έως –15% ή –25%3

                        Αυστρία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Λευκορωσία5*

                        88

                        1990

                        ΑΑ

                        –8%

                        Βέλγιο

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Βουλγαρία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Κροατία*

                        95

                        806

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        –20%/–30%7

                        Κύπρος

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Τσεχική Δημοκρατία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Δανία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Εσθονία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ευρωπαϊκή Ένωση

                        92

                        804

                        1990

                        ΑΑ

                        –20%/–30%7

                        Φινλανδία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Γαλλία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Γερμανία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ελλάδα

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ουγγαρία*

                        94

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ισλανδία

                        110

                        808

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ιρλανδία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ιταλία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Καζαχστάν*

                        95

                        1990

                        95

                        –7 %

                        Λετονία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Λιχτενστάιν

                        92

                        84

                        1990

                        84

                        –20%/–30%9

                        Λιθουανία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Λουξεμβούργο

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Μάλτα

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Μονακό

                        92

                        78

                        1990

                        78

                        –30 %

                        Κάτω Χώρες

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Νορβηγία

                        101

                        84

                        1990

                        84

                        –30% έως

                         –40%10

                        Πολωνία*

                        94

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Πορτογαλία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ρουμανία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Σλοβακία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Σλοβενία*

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ισπανία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Σουηδία

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Ελβετία

                        92

                        84,2

                        1990

                        ΑΑ

                        –20 % έως

                         –30 %11

                        Ουκρανία*

                        100

                        7612

                        1990

                        ΑΑ

                        –20 %

                        Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας

                        92

                        804

                        ΑΑ

                        ΑΑ

                        Μέρος

                        Ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών (2008–2012) (ποσοστό του βασικού έτους ή της βασικής περιόδου)

                        Καναδάς13

                        94

                        Ιαπωνία14

                        94

                        Nέα Ζηλανδία15

                        100

                        Ρωσική Ομοσπονδία16*

                        100

               Συντομογραφία: ΑA = Άνευ αντικειμένου.

               * Χώρες που διέρχονται μεταβατική περίοδο προς την οικονομία της αγοράς.

               Όλες οι υποσημειώσεις που ακολουθούν, εκτός από τις υποσημειώσεις 1, 2 και 5, έχουν προέλθει από κοινοποιήσεις των αντίστοιχων Μερών.

               1Ένα έτος αναφοράς μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ένα Μέρος σε προαιρετική βάση για τους δικούς του σκοπούς, για να εκφράσει την ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών (ΠΥΠΜΕ) ως ποσοστό των εκπομπών για το εν λόγω έτος, που δεν είναι διεθνώς δεσμευτική στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο, επιπλέον της καταχώρισης των ΠΥΠΜΕ του σε σχέση με το βασικό έτος στη δεύτερη και τρίτη στήλη του παρόντος πίνακα, που είναι διεθνώς νομικά δεσμευτική.

               2Επιπλέον πληροφορίες για τις εν λόγω δεσμεύσεις βρίσκονται στα έγγραφα FCCC/SB/2011/INF.1/Rev. 1 και FCCC/KP/AWG/2012/MISC.1, Add. 1 και 2.

               3Η ΠΥΠΜΕ της Αυστραλίας στο πλαίσιο της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο είναι συνεπής με την επίτευξη του άνευ όρων στόχου της Αυστραλίας για το 2020, δηλαδή 5 % κάτω από τα επίπεδα του 2000. Η Αυστραλία διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει αργότερα τον στόχο της από 5 % σε 15 % ή 25 % κάτω από τα επίπεδα του 2000, αν ικανοποιούνται ορισμένοι όροι. Με την αναφορά αυτή διατηρείται το καθεστώς των δεσμεύσεων αυτών ως δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται βάσει των συμφωνιών του Κανκούν και δεν πρόκειται για νέα νομικώς δεσμευτική υποχρέωση στο πλαίσιο του παρόντος πρωτοκόλλου ή των συνδεδεμένων με αυτό κανόνων και ρυθμίσεων.

               4Οι ΠΥΠΜΕ για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της για μια δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο βασίζονται στο σκεπτικό ότι θα υλοποιηθούν από κοινού από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. Οι ΠΥΠΜΕ δεν επηρεάζουν τη μεταγενέστερη κοινοποίηση, από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, συμφωνίας για την από κοινού υλοποίηση των υποχρεώσεών τους σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               5Προστέθηκε στο παράρτημα Β με τροποποίηση που εγκρίθηκε με την απόφαση 10/CMP.2. Η τροποποίηση αυτή δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ.

               6Η ΠΥΠΜΕ της Κροατίας για μια δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο βασίζεται στο σκεπτικό ότι θα την υλοποιήσει από κοινού με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο. Κατά συνέπεια, η προσχώρηση της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επηρεάζει τη συμμετοχή της σε μια τέτοια συμφωνία για κοινή εκπλήρωση σύμφωνα με το άρθρο 4 ή την ΠΥΠΜΕ της.

               7Ως μέρος μιας παγκόσμιας και συνολικής συμφωνίας για την περίοδο μετά το 2012, η Ευρωπαϊκή Ένωση επαναλαμβάνει την υπό όρους προσφορά της να προχωρήσει έως το 2020 σε μείωση κατά 30 % έναντι των επιπέδων του 1990, υπό την προϋπόθεση ότι και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα δεσμευθούν για συγκρίσιμες μειώσεις εκπομπών και οι αναπτυσσόμενες χώρες θα συμβάλουν επαρκώς, ανάλογα με τις ευθύνες τους και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους.

               8Η ΠΥΠΜΕ της Ισλανδίας για μια δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο βασίζεται στο σκεπτικό ότι θα την υλοποιήσει από κοινού με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

               9Η ΠΥΠΜΕ που παρουσιάζεται στην τρίτη στήλη αναφέρεται σε στόχο μείωσης κατά 20 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Το Λιχτενστάιν θα εξετάσει το ενδεχόμενο μεγαλύτερης μείωσης έως και 30 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 υπό την προϋπόθεση ότι και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα δεσμευτούν για παρόμοιες μειώσεις των εκπομπών και ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες που είναι περισσότερο ανεπτυγμένες οικονομικά θα συμβάλουν επαρκώς, ανάλογα με τις ευθύνες τους και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους.

               10Η ΠΥΠΜΕ της Νορβηγίας (84) είναι συνεπής με τον στόχο της μείωσης κατά 30 % των εκπομπών έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Εάν μπορέσει να συμβάλει σε μια παγκόσμια και συνολική συμφωνία όπου τα Μέρη με τις περισσότερες εκπομπές θα συμφωνήσουν σε μείωση των εκπομπών σύμφωνα με τον στόχο των 2° C, η Νορβηγία θα κινηθεί σε επίπεδο μείωσης 40 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Με την αναφορά αυτή διατηρείται το καθεστώς της δέσμευσης που αναλήφθηκε με βάση τις συμφωνίες του Κανκούν και δεν πρόκειται για νέα νομικώς δεσμευτική υποχρέωση στο πλαίσιο του παρόντος πρωτοκόλλου.

               11Η ΠΥΠΜΕ που παρουσιάζεται στην τρίτη στήλη του παρόντος πίνακα αναφέρεται σε στόχο μείωσης κατά 20 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Η Ελβετία θα εξετάσει το ενδεχόμενο μεγαλύτερης μείωσης έως και 30 % έως το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990 υπό την προϋπόθεση ότι παρόμοιες δεσμεύσεις για μείωση θα γίνουν από άλλες ανεπτυγμένες χώρες και ότι θα υπάρξει επαρκής συμβολή από αναπτυσσόμενες χώρες, ανάλογα με τις ευθύνες τους και τις δυνατότητές τους, σε ευθυγράμμιση με τον στόχο των 2° C. Με την αναφορά αυτή διατηρείται το καθεστώς της δέσμευσης που αναλήφθηκε με βάση τις συμφωνίες του Κανκούν και δεν πρόκειται για νέα νομικώς δεσμευτική υποχρέωση στο πλαίσιο του παρόντος πρωτοκόλλου ή των συνδεδεμένων με αυτό κανόνων και ρυθμίσεων.

               12Θα πρέπει να υπάρχει πλήρης μεταφορά και δεν γίνεται δεκτή ακύρωση ή περιορισμός στη χρήση αυτού του θεμιτά αποκτηθέντος κυριαρχικού αγαθού.

               13Στις 15 Δεκεμβρίου 2011 ο θεματοφύλακας έλαβε γραπτή κοινοποίηση της αποχώρησης του Καναδά από το πρωτόκολλο του Κιότο. Η αποχώρηση αυτή αποκτά ισχύ για τον Καναδά από τις 15 Δεκεμβρίου 2012.

               14Σε κοινοποίησή της με ημερομηνία 10 Δεκεμβρίου 2010, η Ιαπωνία δήλωσε ότι δεν έχει καμία πρόθεση να δεσμευτεί από τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο μετά το 2012.

               15Η Νέα Ζηλανδία παραμένει συμβαλλόμενο Μέρος στο πρωτόκολλο του Κιότο. Θα επιδιώξει ποσοτικοποιημένο στόχο μείωσης των εκπομπών σε όλους τους τομείς της οικονομίας υπό τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή την περίοδο 2013-2020.

               16Σε κοινοποίησή της με ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου 2010 που ελήφθη από τη γραμματεία στις 9 Δεκεμβρίου 2010, η Ρωσική Ομοσπονδία δήλωσε ότι δεν προτίθεται να αναλάβει ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων.

               B. Παράρτημα A στο πρωτόκολλο του Κιότο

               O ακόλουθος κατάλογος αντικαθιστά τον κατάλογο του τίτλου «Αέρια που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου» στο παράρτημα Α του πρωτοκόλλου:

               Αέρια θερμοκηπίου

               Διοξείδιο του άνθρακα (CO2)

               Μεθάνιο (CH4)

               Διοξείδιο του αζώτου (N2O)

               Υδροφθοράνθρακες (HFC)

               Υπερφθοράνθρακες (PFC)

               Εξαφθοριούχο θείο (SF6)

               Τριφθοριούχο άζωτο (NF3)
                  1

               Γ. Άρθρο 3 παράγραφος 1α

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 1 του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               1α.
                     Τα Μέρη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι εξασφαλίζουν, ατομικά ή από κοινού, ότι οι συνολικές τους ανθρωπογενείς εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου τα οποία είναι καταχωρισμένα στο παράρτημα Α, εκφραζόμενες σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα, δεν υπερβαίνουν τις καταλογισμένες σ’ αυτά ποσότητες, υπολογιζόμενες σύμφωνα με τις ποσοτικοποιημένες υποχρεώσεις περιορισμού και μείωσης των εκπομπών που έχουν εγγραφεί στην τρίτη στήλη του πίνακα που περιέχεται στο παράρτημα Β και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, με σκοπό τη μείωση των συνολικών εκπομπών των εν λόγω αερίων κατά τουλάχιστον 18 % κάτω από τα επίπεδα του 1990 στην περίοδο 2013 έως 2020.

               Δ. Άρθρο 3 παράγραφος 1β

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 1α του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               1β.
                     Ένα Μέρος που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Β μπορεί να προτείνει προσαρμογή για τη μείωση του ποσοστού που είναι εγγεγραμμένο στην τρίτη στήλη του παραρτήματος Β και αφορά την ποσοτικοποιημένη υποχρέωσή του για περιορισμό ή μείωση των εκπομπών που είναι εγγεγραμμένη στην τρίτη στήλη του πίνακα του παραρτήματος Β. Η πρόταση για προσαρμογή αυτού του είδους γνωστοποιείται στα Μέρη από τη γραμματεία τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη συνεδρίαση της διάσκεψης των Μερών που επέχει θέση συνόδου των Μερών του παρόντος πρωτοκόλλου στην οποία προτείνεται προς έγκριση.

               Δ. Άρθρο 3 παράγραφος 1γ

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 1β του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               1γ.
                     Προσαρμογή η οποία προτείνεται από Μέρος που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι με σκοπό υψηλότερο ποσοτικοποιημένο στόχο περιορισμού και μείωσης σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1β ανωτέρω θεωρείται εγκριθείσα από τη διάσκεψη των Μερών που επέχει θέση συνόδου των Μερών του παρόντος πρωτοκόλλου, εκτός αν πάνω από τα τρία τέταρτα των Μερών που είναι παρόντα ψηφίσουν κατά της έγκρισής της. Η εγκριθείσα προσαρμογή κοινοποιείται από τη γραμματεία στον θεματοφύλακα, ο οποίος τη διαβιβάζει σε όλα τα Μέρη, και αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της κοινοποίησης από τον θεματοφύλακα. Οι προσαρμογές αυτού του είδους είναι δεσμευτικές για τα Μέρη.

               ΣΤ. Άρθρο 3 παράγραφος 7α

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 7 του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               7α.
                     Κατά τη δεύτερη περίοδο ανάληψης ποσοτικοποιημένων υποχρεώσεων όσον αφορά τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών από το 2013 έως το 2020, η καταλογισθείσα ποσότητα για καθένα Μέρος του παραρτήματος I ισούται με το αναφερόμενο για το εν λόγω Μέρος στην τρίτη στήλη του πίνακα του παραρτήματος Β ποσοστό των συνολικών του ανθρωπογενών εκπομπών των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο παράρτημα Α, εκφρασμένων σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα το 1990, ή το βασικό έτος ή τη βασική περίοδο που ορίζεται σύμφωνα με την ως άνω παράγραφο 5, επί οκτώ. Τα Μέρη του παραρτήματος I για τα οποία οι μεταβολές χρήσης γης και οι δασοκομικές δραστηριότητες αποτελούσαν καθαρή πηγή εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά το 1990 περιλαμβάνουν, κατά τον υπολογισμό της ποσότητας που τα αφορά, στις τιμές του 1990, που θεωρείται ως βασικό έτος ή περίοδος, τις συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές εκφρασμένες σε ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα από πηγές, μείον τις απορροφήσεις από καταβόθρες το 1990 που οφείλονται στην αλλαγή της χρήσης γης.

               Ζ. Άρθρο 3 παράγραφος 7β

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 7α του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               7β. Κάθε θετική διαφορά μεταξύ της καταλογισθείσας ποσότητας της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων για ένα Μέρος του Παραρτήματος I και των μέσων ετήσιων εκπομπών κατά τα πρώτα τρία έτη της προηγούμενης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων, πολλαπλασιασμένη επί οκτώ, μεταφέρεται στον λογαριασμό ακύρωσης του εν λόγω Μέρους.

               Η. Άρθρο 3 παράγραφος 8

               Στην παράγραφο 8 του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, οι λέξεις:

               «για τους υπολογισμούς που αναφέρονται στην ως άνω παράγραφο 7»

               αντικαθίστανται από τις λέξεις:

               «τους υπολογισμούς που αναφέρονται στις ως άνω παραγράφους 7 και 7α»

               Θ. Άρθρο 3 παράγραφος 8α

               Η ακόλουθη παράγραφος προστίθεται μετά την παράγραφο 8 του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               8α.
                     Κάθε Μέρος του παραρτήματος Ι επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει το 1995 ή το 2000 ως βασικό έτος για το τριφθοριούχο άζωτο, για τους υπολογισμούς που αναφέρονται στην ως άνω παράγραφο 7α.

               Ι. Άρθρο 3 παράγραφοι 12α και 12β

               Οι ακόλουθες παράγραφοι προστίθενται μετά την παράγραφο 12 του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου:

               12α.
                     Αν προκύψουν μονάδες από μηχανισμούς βασισμένους στην αγορά οι οποίοι θα καθιερωθούν από τη Σύμβαση ή τα όργανά της, αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τα Μέρη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι για να τα βοηθήσουν να επιτύχουν τη συμμόρφωση με την ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού και μείωσης των εκπομπών δυνάμει του άρθρου 3. Οι μονάδες αυτού του είδους που αποκτά ένα Μέρος από άλλο Μέρος της Σύμβασης προστίθενται στην καταλογισμένη ποσότητα του αποκτώντος Μέρους και αφαιρούνται από την ποσότητα μονάδων του μεταφέροντος Μέρους.

               12β.
                     Η διάσκεψη των Μερών που επέχει θέση συνόδου των μερών του παρόντος πρωτοκόλλου εξασφαλίζει ότι, όταν χρησιμοποιούνται μονάδες από εγκεκριμένες δραστηριότητες στο πλαίσιο μηχανισμών βασισμένων στην αγορά που αναφέρονται στην παράγραφο 12α ανωτέρω από Μέρη που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι για να τα βοηθήσουν να συμμορφωθούν με την ποσοτικοποιημένη υποχρέωσή τους για περιορισμό και μείωση των εκπομπών σύμφωνα με το άρθρο 3, ένα ποσοστό αυτών των μονάδων χρησιμοποιείται για να καλύψει διοικητικές δαπάνες, καθώς και για να βοηθήσει τα Μέρη των αναπτυσσόμενων χωρών που είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα στις δυσμενείς συνέπειες της κλιματικής αλλαγής να ανταποκριθούν στο κόστος προσαρμογής, αν οι μονάδες αυτές αποκτώνται με βάση το άρθρο 17.

               ΙΑ. Άρθρο 4 παράγραφος 2

               Η ακόλουθη φράση προστίθεται στο τέλος της πρώτης περιόδου της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του πρωτοκόλλου:

               «, ή κατά την ημερομηνία κατάθεσης των πράξεων αποδοχής τυχόν τροποποίησης του παραρτήματος Β σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 9.»

               ΙΒ. Άρθρο 4 παράγραφος 3

               Στην παράγραφο 3 του άρθρου 4 του πρωτοκόλλου, οι λέξεις:

                  «παράγραφος 7»

               αντικαθίστανται από τις λέξεις:

                  «στην οποία αναφέρεται».

               Άρθρο 2: Έναρξη ισχύος

               Η παρούσα τροποποίηση αρχίζει να ισχύει σύμφωνα με τα άρθρα 20 και 21 του πρωτοκόλλου του Κιότο.

                     (1)
                  1Εφαρμόζεται μόνο από την αρχή της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων.

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 6.11.2013
            COM(2013) 768 final
            Επικύρωση της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            πρότασης γιαΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               της

               πρότασης για
                  ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               Κοινοποίηση των όρων της συμφωνίας για την από κοινού εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο

               1.Mερη της συμφωνιασ

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της και η Δημοκρατία της Ισλανδίας είναι μέρη της παρούσας συμφωνίας («τα Μέρη»). Tα ακόλουθα κράτη είναι σήμερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

               το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Κροατίας, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Ουγγαρία, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

               Η Ισλανδία συμμετέχει στη συμφωνία δυνάμει της συμφωνίας με την Ισλανδία για τη συμμετοχή της Ισλανδίας στην από κοινού εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Ισλανδίας στη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή [προσθέστε παραπομπή μετά τη σύναψη της συμφωνίας].

               2.Από κοινου εκπληρωση των υποχρεωσεων δυναμει του αρθρου 3 του πρωτοκολλου του κιοτο

               Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο, τα Μέρη έχουν συμφωνήσει να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει του άρθρου 3 ως εξής:

               –Tα Μέρη θα εξασφαλίσουν από κοινού ότι στα κράτη μέλη και την Ισλανδία το συνδυασμένο άθροισμα των συνολικών ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο παράρτημα A του πρωτοκόλλου του Κιότο, εκφραζόμενων σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα, δεν υπερβαίνει την ποσότητα που τους έχει καταλογιστεί. Η ποσότητα αυτή υπολογίζεται με βάση την ποσοτικοποιημένη υποχρέωση για περιορισμό και μείωση των εκπομπών που είναι εγγεγραμμένη στην τρίτη στήλη του πίνακα που περιέχεται στο παράρτημα B του πρωτοκόλλου του Κιότο και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του εν λόγω πρωτοκόλλου.

               –Η εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο στα αέρια θερμοκηπίου από την αεροπλοΐα και τη ναυσιπλοΐα για τα κράτη μέλη και την Ισλανδία βασίζεται στην προσέγγιση της σύμβασης που συνίσταται στο να περιλαμβάνονται στους στόχους των Μερών μόνο οι εκπομπές από πτήσεις του εσωτερικού και από την εθνική ναυσιπλοΐα. Η προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο παραμένει η ίδια όπως και στην πρώτη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων, δεδομένου ότι δεν σημειώθηκε πρόοδος μετά την απόφαση αριθ. 2/CP.3 για τον καταλογισμό αυτών των εκπομπών στους στόχους των Μερών. Η εξέλιξη αυτή δεν θίγει τις αυστηρές δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων σχετικά με την ενέργεια και το κλίμα, οι οποίες παραμένουν αμετάβλητες. Δεν θίγει επίσης την ανάγκη λήψης μέτρων που αφορούν τις εκπομπές τέτοιου είδους αερίων από καύσιμα αεροπλοΐας και ναυσιπλοΐας.

               –Κάθε Μέρος μπορεί να θέσει πιο φιλόδοξους στόχους με τη μεταφορά μονάδων  καταλογιζόμενων ποσοτήτων, μονάδων μείωσης εκπομπών ή μονάδων πιστοποιημένης μείωσης των εκπομπών σε λογαριασμό ακύρωσης που έχει εγγραφεί στο εθνικό του μητρώο. Tα Μέρη θα υποβάλλουν από κοινού τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της παραγράφου 9 της απόφασης 1/CMP.8 και θα υποβάλλουν από κοινού προτάσεις για τον σκοπό του άρθρου 3 παράγραφοι 1β και 1γ  του πρωτοκόλλου.

               –Tα Μέρη θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου και τις σχετικές αποφάσεις που έχουν λάβει ατομικά δυνάμει αυτού.

               –Οι συνδυασμένες εκπομπές του βασικού έτους των Μερών θα ισούνται με το άθροισμα των εκπομπών στα αντίστοιχα βασικά έτη που εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος και την Ισλανδία.

               –Αν η αλλαγή στη χρήση γης και η δασοκομία αποτελούσαν καθαρή πηγή εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 1990 για ένα κράτος μέλος ή την Ισλανδία, το εν λόγω Μέρος θα συμπεριλάβει, δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 7α του πρωτοκόλλου, στις εκπομπές του βασικού του έτους 1990 ή της βασικής περιόδου, τις συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές υπολογιζόμενες ως ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα ανά πηγή μείον τις απορροφήσεις ανά καταβόθρα το 1990 από την αλλαγή χρήσης για τον σκοπό του υπολογισμού της κοινής καταλογισθείσας ποσότητας των Μερών που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 7α, 8 και 8α του πρωτοκόλλου.

               –Ο υπολογισμός βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 7β του πρωτοκόλλου θα εφαρμοστεί στην κοινή καταλογισθείσα ποσότητα της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων για τα Μέρη, η οποία έχει καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 7α, 8 και 8α του πρωτοκόλλου, και στο άθροισμα των μέσων ετήσιων εκπομπών των Μερών για τα πρώτα τρία χρόνια της πρώτης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων, αφού πολλαπλασιαστεί επί οκτώ.

               3.Αντιστοιχα επιπεδα εκπομπων που εχουν καταλογιστει στα μερη της συμφωνιασ

               Η κοινή ποσοτικοποιημένη υποχρέωση περιορισμού και μείωσης των εκπομπών για τα Μέρη που είναι εγγεγραμμένα στην τρίτη στήλη του παραρτήματος B του πρωτοκόλλου του Κιότο για τα Μέρη είναι 80%. Η κοινή καταλογισθείσα ποσότητα των Μερών θα προσδιοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 7α, 8 και 8α του πρωτοκόλλου και ο υπολογισμός της θα διευκολυνθεί από την έκθεση που υποβάλλεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 της απόφασης 2/CMP.8.

               Τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών των Μερών είναι τα εξής:

               –Tο επίπεδο εκπομπών για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η διαφορά μεταξύ της κοινής καταλογισθείσας ποσότητας για τα Μέρη και του αθροίσματος των επιπέδων εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας. Ο υπολογισμός του θα διευκολυνθεί από την έκθεση που υποβάλλεται σύμφωνα με την παράγραφο 2 της απόφασης 2/CMP.8.

               –Tα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 5 του πρωτοκόλλου είναι το άθροισμα των αντίστοιχων ποσοτήτων τους του πίνακα 1 και των τυχόν αποτελεσμάτων από την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 7α του πρωτοκόλλου για το εν λόγω κράτος μέλος ή την Ισλανδία.

               Οι καταλογισθείσες ποσότητες των Μερών θα ισούνται με τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών τους.

               Η καταλογισθείσα ποσότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση καλύπτει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο οποίο συμμετέχουν τα κράτη μέλη της και η Ισλανδία, στον βαθμό που οι εν λόγω εκπομπές καλύπτονται από το πρωτόκολλο. Οι αντίστοιχες καταλογισθείσες ποσότητες των κρατών μελών και της Ισλανδίας καλύπτουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ανά πηγή και απορρόφηση ανά καταβόθρα σε κάθε κράτος μέλος ή την Ισλανδία από πηγές και καταβόθρες που δεν καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπεριλαμβάνονται όλες οι εκπομπές από πηγές και απορροφήσεις από καταβόθρες που καλύπτονται από το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 του πρωτοκόλλου καθώς και όλες οι εκπομπές τριφθοριούχου αζώτου (NF3) δυνάμει του πρωτοκόλλου.

               Τα Μέρη της παρούσας συμφωνίας θα αναφέρονται ξεχωριστά στις εκπομπές ανά πηγή εκπομπής και απορροφήσεις ανά καταβόθρα που καλύπτονται από τις αντίστοιχες καταλογισθείσες σ’ αυτά ποσότητες.

               Πίνακας 1: Eπίπεδα εκπομπών των κρατών μελών και της Ισλανδίας (πριν από την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 7α)

                        Bέλγιο

                        584 228 513

                        Bουλγαρία

                        222 945 983

                        Τσεχική Δημοκρατία

                        520 515 203

                        Δανία

                        269 321 526

                        Γερμανία

                        3 592 699 888

                        Εσθονία

                        51 056 976

                        Ιρλανδία

                        343 467 221

                        Ελλάδα

                        480 791 166

                        Ισπανία

                        1 766 877 232

                        Γαλλία

                        3 014 714 832

                        Κροατία

                        162 271 086

                        Ιταλία

                        2 410 291 421

                        Κύπρος

                        47 450 128

                        Λετονία

                        76 633 439

                        Λιθουανία

                        113 600 821

                        Λουξεμβούργο

                        70 736 832

                        Ουγγαρία

                        434 486 280

                        Μάλτα

                        9 299 769

                        Κάτω Χώρες

                        919 963 374

                        Αυστρία

                        405 712 317

                        Πολωνία

                        1 583 938 824

                        Πορτογαλία

                        402 210 711

                        Ρουμανία

                        656 059 490

                        Σλοβενία

                        99 425 782

                        Σλοβακία

                        202 268 939

                        Φινλανδία

                        240 544 599

                        Σουηδία

                        315 554 578

                        Ηνωμένο Βασίλειο

                        2 743 362 625

                        Ισλανδία

                        [αριθμητικό στοιχείο που θα προσδιοριστεί σε συμφωνία με την Ισλανδία]

    ---documentbreak--- NA ---documentbreak--- NA ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 6.11.2013
            COM(2013) 768 final
            Επικύρωση της δεύτερης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της πρότασης για
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               της πρότασης για

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη της τροποποίησης της Ντόχα στο πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και την από κοινού εκπλήρωση των σχετικών υποχρεώσεων

               Δήλωση της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου

               Tα κάτωθι κράτη είναι σήμερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης: το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Κροατίας, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Ουγγαρία, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλώνει ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1 και το άρθρο 191 αυτής, είναι αρμόδια να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες και να εκτελεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές, εφόσον αποσκοπούν:

               –στη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος·

               –στην προστασία της υγείας του ανθρώπου·

               –στη συνετή και ορθολογική χρησιμοποίηση των φυσικών πόρων·

               –στην προώθηση σε διεθνές επίπεδο, μέτρων για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ή παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων και ιδίως στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλώνει ότι η ποσοτικοποιημένη υποχρέωση μείωσης των εκπομπών για τη δεύτερη περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο (2013-2020) θα εκπληρωθεί με τις ενέργειες της Ένωσης και των κρατών μελών της στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους. Οι νομικά δεσμευτικές πράξεις για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της, που καλύπτουν θέματα που εμπεριέχονται στο πρωτόκολλο όπως τροποποιήθηκε με την τροποποίηση της Ντόχα, έχουν ήδη αρχίσει να ισχύουν.

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξακολουθήσει να παρέχει τακτικά πληροφορίες για τις σχετικές νομικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο συμπληρωματικών πληροφοριών που ενσωματώνονται στην εθνική της γνωστοποίηση, η οποία υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 12 της σύμβασης, για να επιδείξει συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το πρωτόκολλο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 αυτού και τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές.