               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 12.6.2018
            COM(2018) 453 final
            2018/0239(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Η Επιτροπή, βάσει των σχετικών οδηγιών διαπραγμάτευσης
                  1
               , διεξήγαγε διαπραγματεύσεις με τις αντιπροσωπείες του Καναδά, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, του Βασιλείου της Δανίας εκ μέρους των Νήσων Φερόε και της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας, της Ιαπωνίας, της Δημοκρατίας της Κορέας, του Βασιλείου της Νορβηγίας, της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, με σκοπό τη σύναψη δεσμευτικής συμφωνίας για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό («η συμφωνία»).

               Η συμφωνία θα αποτρέψει την άναρχη εμπορική αλιεία στο τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού, μια περιοχή έκτασης περίπου 2,8 εκατ. τετραγωνικών χιλιομέτρων.  Στην εν λόγω περιοχή, εξ όσων γνωρίζουμε, δεν έχει ποτέ ασκηθεί εμπορική αλιεία, ούτε είναι πιθανό να ασκηθεί στο εγγύς μέλλον.  Ωστόσο, λαμβανομένων υπόψη των μεταβαλλόμενων συνθηκών στον Αρκτικό Ωκεανό, οι προαναφερθείσες κυβερνήσεις κατάρτισαν την παρούσα συμφωνία στο πλαίσιο της προληπτικής προσέγγισης διαχείρισης της αλιείας.

               Δυνάμει της συμφωνίας θα καταρτιστεί και θα λειτουργήσει κοινό πρόγραμμα επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης, με στόχο να βελτιωθεί η κατανόηση του οικοσυστήματος/των οικοσυστημάτων της εν λόγω περιοχής και ιδίως να εξακριβωθεί κατά πόσον στην εν λόγω περιοχή υπάρχουν ιχθυαποθέματα τα οποία θα μπορούσαν να αλιευθούν με βιώσιμο τρόπο.  Η συμφωνία προβλέπει την δυνατότητα θέσπισης στο μέλλον μίας η περισσότερων περιφερειακών οργανώσεων ή ρυθμίσεων διαχείρισης της αλιείας για την εν λόγω περιοχή.

               •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Στα συμπεράσματά του του 2009 σχετικά με την πολιτική της ΕΕ για την Αρκτική
                     2
                  , το Συμβούλιο εξέφρασε την προθυμία του να εξετάσει πρόταση για τη θέσπιση ρυθμιστικού πλαισίου όσον αφορά το τμήμα της ανοικτής θάλασσας που δεν υπάγεται ακόμη σε διεθνές σύστημα διατήρησης, με επέκταση της εντολής των συναφών περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας, ή κάθε άλλη πρόταση που θα συμφωνηθεί από τα ενδιαφερόμενα μέρη για τον σκοπό αυτό.

                  Το Συμβούλιο επίσης σημείωσε ότι τάσσεται υπέρ της προσωρινής απαγόρευσης νέων αλιευτικών δραστηριοτήτων στα εν λόγω ύδατα μέχρις ότου θεσπιστεί το εν λόγω πλαίσιο.

                  Στα συμπεράσματά του του 2012 όσον αφορά την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εξωτερική διάσταση της κοινής αλιευτικής πολιτικής
                     3
                  , το Συμβούλιο τόνισε, μεταξύ άλλων, την ανάγκη για πρωτοβουλίες κοινής διαχείρισης, όπου υπάρχουν αποθέματα κοινά με τρίτες χώρες, προκειμένου να εξασφαλίζονται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού, και επιβεβαίωσε τον θεμελιώδη ρόλο των περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας για τη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών πόρων σε διεθνές επίπεδο.

                  Η συμφωνία, μόλις τεθεί σε ισχύ, θα καλύψει ένα σημαντικό ρυθμιστικό κενό του ισχύοντος πλαισίου διεθνούς διακυβέρνησης των ωκεανών.

               •Συνέπεια με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η πρόταση είναι σύμφωνη με την κοινή αλιευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τη διεθνή διακυβέρνηση των ωκεανών, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής της ΕΕ για την Αρκτική.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

                  Νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι το άρθρο 43 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, στοιχείο α) σημείο v).

                •Αναλογικότητα

                  Η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, ήτοι της σύναψης της συμφωνίας εκ μέρους της ΕΕ.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Στις 31 Μαρτίου 2016 το Συμβούλιο ενέκρινε οδηγίες διαπραγμάτευσης, με τις οποίες εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αντικείμενο διεθνή συμφωνία για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό. Κατά τη διάρκεια συνεδριάσεων, τα κράτη μέλη ενημερώνονταν για την πορεία των διαπραγματεύσεων.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Η Επιτροπή αξιοποίησε την εμπειρογνωσία των κρατών μελών, τόσο κατά την προετοιμασία όσο και κατά τη διάρκεια κάθε γύρου των διαπραγματεύσεων. Κατά τους τελευταίους δύο γύρους των διαπραγματεύσεων, στην αντιπροσωπεία της ΕΕ συμμετείχε και ένας εξωτερικός νομικός εμπειρογνώμονας.

                4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Η πρόταση δεν συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

               2018/0239 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο v),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η Ένωση είναι αποκλειστικά αρμόδια για τη θέσπιση μέτρων διατήρησης των θαλάσσιων βιολογικών πόρων και για τη σύναψη συμφωνιών με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.

               (2)Δυνάμει της απόφασης 98/392/ΕΚ του Συμβουλίου
                  5
                και της απόφασης 98/414/ΕΚ του Συμβουλίου, η Ένωση είναι αντίστοιχα συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982 («η σύμβαση») και της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982, όσον αφορά τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλεπικαλυπτόμενων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων
                  6
                («η συμφωνία για τα ιχθυαποθέματα»). Τόσο η σύμβαση όσο και η συμφωνία για τα ιχθυαποθέματα απαιτούν τη συνεργασία όλων των κρατών για τη διατήρηση και τη διαχείριση των έμβιων πόρων της θάλασσας. Η συμφωνία για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό («η συμφωνία») εκπληρώνει την υποχρέωση αυτή.

               (3)Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  7
                προβλέπει ότι η Ένωση ασκεί τις εξωτερικές σχέσεις της στον τομέα της αλιείας σύμφωνα με τις διεθνείς της δεσμεύσεις και τους γενικούς της στόχους καθώς και τις αρχές και τους στόχους που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 3 του εν λόγω κανονισμού, προκειμένου να διασφαλίσει τη βιώσιμη εκμετάλλευση, διαχείριση και διατήρηση των θαλάσσιων βιολογικών πόρων και του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Η συμφωνία συνάδει με τους εν λόγω στόχους.

               (4)Στις 31 Μαρτίου 2016 το Συμβούλιο
                  8
                εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης διεθνή συμφωνία για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό. Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν επιτυχώς στις 30 Νοεμβρίου 2017. Σύμφωνα με την απόφαση [xxx] του Συμβουλίου, της [...], η συμφωνία για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό υπεγράφη στις [...], με την επιφύλαξη της σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία.

               (5)Η Ένωση, καθιστάμενη συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας, θα προωθήσει τη συνέπεια της προσέγγισής της ως προς τη διατήρηση των ωκεανών και θα ενισχύσει τη δέσμευσή της για τη μακροπρόθεσμη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση των θαλάσσιων βιολογικών πόρων σε παγκόσμιο επίπεδο.

               (6)Ως εκ τούτου, η σύναψη της συμφωνίας είναι προς το συμφέρον της Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η συμφωνία για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό («η συμφωνία») εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης.

               Το κείμενο της συμφωνίας παρατίθεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

               Άρθρο 2

               Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που εξουσιοδοτείται να προβεί, εξ ονόματος της Ένωσης, στην κοινοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 15 της συμφωνίας, προκειμένου να εκφραστεί η συναίνεση της Ένωσης να δεσμευθεί από τη συμφωνία.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Βρυξέλλες,

                        Για το Συμβούλιο

                        Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        Εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο στις 31.3.2016

                     (2)

                        Έγγραφο 16857/09 +CORI

                     (3)

                        Έγγραφο 7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1

                     (4)

                        ΕΕ C [...] της [...], σ. [...]

                     (5)

                        Απόφαση 98/392/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Μαρτίου 1998, για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, για το δίκαιο της θάλασσας και της συμφωνίας, της 28ης Ιουλίου 1994, σχετικά με την εφαρμογή του μέρους XI της εν λόγω σύμβασης (ΕΕ L 179 της 23.6.1998, σ. 1).

                     (6)

                        Απόφαση 98/414/ΕΚ του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1998, για την επικύρωση από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982, οι οποίες αφορούν τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτομένων αποθεμάτων ιχθύων (ιχθείς που απαντώνται τόσο εντός όσο και εκτός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών) (αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα) και των αποθεμάτων άκρως μεταναστευτικών ιχθύων (ΕΕ L 189 της 3.7.1998, σ. 14).

                     (7)

                        Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 22).

                     (8)

                        Εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 31.3.2016 με το υπ’ αριθμό ST 7411 2016 ADD 1 έγγραφο.

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,12.6.2018
            COM(2018) 453 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
            σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της συμφωνίας για την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

               ΣΤΟΝ ΚΕΝΤΡΙΚO ΑΡΚΤΙΚO ΩΚΕΑΝO

               Τα συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας συμφωνίας,

               Αναγνωρίζοντας ότι μέχρι πρόσφατα το τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού συνήθως καλυπτόταν από πάγο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη την αλιεία στα εν λόγω ύδατα, και ότι κατά τα τελευταία έτη η παγοκάλυψη της εν λόγω περιοχής έχει ελαττωθεί·

               Αναγνωρίζοντας ότι, ενώ τα οικοσυστήματα του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού έχουν παραμείνει σχετικά ανεπηρέαστα από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, τα εν λόγω οικοσυστήματα υφίστανται μεταβολές λόγω της κλιματικής αλλαγής και άλλων φαινομένων, και ότι οι επιπτώσεις αυτών των μεταβολών δεν έχουν γίνει επαρκώς κατανοητές·

               Αναγνωρίζοντας τον καίριο ρόλο των υγιών και βιώσιμων θαλάσσιων οικοσυστημάτων και της αλιείας για τα τρόφιμα και τη διατροφή·

               Αναγνωρίζοντας τις ειδικές ευθύνες και τα ειδικά συμφέροντα των παράκτιων κρατών του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού όσον αφορά τη διατήρηση και τη βιώσιμη διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού·

               Σημειώνοντας σχετικά την πρωτοβουλία των παράκτιων κρατών του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού, όπως αποτυπώνεται στη δήλωση σχετικά με την αποτροπή της άναρχης αλιείας ανοικτής θάλασσας στον κεντρικό Αρκτικό Ωκεανό που υπογράφηκε στις 16 Ιουλίου 2015·

               Υπενθυμίζοντας τις αρχές και τις διατάξεις των συνθηκών και άλλων διεθνών πράξεων που σχετίζονται με τη θαλάσσια αλιεία και που ήδη ισχύουν για το τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιέχονται:

               στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου 1982 («η σύμβαση»)·

               στη συμφωνία για την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, όσον αφορά τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων της 4ης Αυγούστου 1995 («η συμφωνία του 1995») και

               στον κώδικα δεοντολογίας του 1995 για την υπεύθυνη αλιεία και σε άλλες σχετικές πράξεις που εγκρίθηκαν από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών·

               Υπογραμμίζοντας τη σημασία της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και της Επιτροπής Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού, η οποία έχει την αρμοδιότητα να θεσπίζει μέτρα διατήρησης και διαχείρισης σε μέρος του τμήματος ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού, και άλλων συναφών μηχανισμών για τη διαχείριση της αλιείας που έχουν θεσπιστεί και λειτουργούν σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καθώς και των αρμόδιων διεθνών οργανισμών και προγραμμάτων·

               Έχοντας την πεποίθηση ότι στο τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού δεν είναι πιθανό να καταστεί βιώσιμη η εμπορική αλιεία στο εγγύς μέλλον και ότι, κατά συνέπεια, υπό τις παρούσες συνθήκες είναι πρόωρη η θέσπιση πρόσθετων περιφερειακών ή υποπεριφερειακών οργανώσεων ή ρυθμίσεων διαχείρισης της αλιείας για το τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού·

               Επιθυμώντας, σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση, να αποτρέψουν την έναρξη άναρχης αλιείας στο τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού και να επανεξετάζουν τακτικά την ανάγκη για πρόσθετα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης·

               Υπενθυμίζοντας τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των αυτοχθόνων λαών του 2007·

               Αναγνωρίζοντας τα συμφέροντα των κατοίκων της Αρκτικής, συμπεριλαμβανομένων των αυτοχθόνων λαών της Αρκτικής, στη μακροπρόθεσμη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση των έμβιων θαλάσσιων πόρων και στην ύπαρξη υγιών θαλάσσιων οικοσυστημάτων στον Αρκτικό Ωκεανό και υπογραμμίζοντας τη σημασία της συμμετοχής των ιδίων και των κοινοτήτων τους· και

               Επιθυμώντας να προωθηθεί η χρήση των επιστημονικών γνώσεων καθώς και των γνώσεων των τοπικών και των αυτοχθόνων πληθυσμών όσον αφορά τους έμβιους θαλάσσιους πόρους του Αρκτικού Ωκεανού και τα οικοσυστήματα στα οποία απαντούν, ως βάσης για τη διατήρηση και τη διαχείριση της αλιείας στο τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού,

               Συμφώνησαν στα εξής:

               Άρθρο 1

               Ορισμοί

               Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας:

               α)
                     ως «περιοχή της συμφωνίας» νοείται το ενιαίο τμήμα ανοικτής θάλασσας του Κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού που περιβάλλεται από ύδατα εντός των οποίων ασκούν αλιευτική δικαιοδοσία ο Καναδάς, το Βασίλειο της Δανίας εκ μέρους της Γροιλανδίας, το Βασίλειο της Νορβηγίας, η Ρωσική Ομοσπονδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής·

               β)
                     ως «ιχθύες» νοούνται είδη ιχθύων, μαλακίων και οστρακόδερμων, εξαιρουμένων όσων ανήκουν στα καθιστικά είδη, όπως ορίζονται στο άρθρο 77 της Σύμβασης·

               γ)
                     ως «αλιεία» νοείται η αναζήτηση, η προσέλκυση, ο εντοπισμός, η αλίευση, η λήψη ή η συλλογή ιχθύων ή κάθε δραστηριότητα που εύλογα αναμένεται να οδηγήσει στην προσέλκυση, στον εντοπισμό, στην αλίευση, στη λήψη ή στη συλλογή ιχθύων·

               δ)
                     ως «εμπορική αλιεία» νοείται η αλιεία για εμπορικούς σκοπούς·

               ε)
                     ως «πειραματική αλιεία» νοείται η αλιεία που αποσκοπεί στην αξιολόγηση της βιωσιμότητας και της σκοπιμότητας μελλοντικών εμπορικών αλιευτικών δραστηριοτήτων μέσω της συνεισφοράς επιστημονικών στοιχείων σχετικά με αυτές·

               στ)
                     ως «σκάφος» νοείται κάθε σκάφος που χρησιμοποιείται για αλιεία, έχει εξοπλιστεί ή προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτό.

               Άρθρο 2

               Στόχος της παρούσας συμφωνίας

               Στόχος της παρούσας συμφωνίας είναι η αποτροπή της άναρχης αλιείας στο τμήμα ανοικτής θάλασσας του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού μέσω της εφαρμογής προληπτικών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης, στο πλαίσιο μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τη διαφύλαξη της υγείας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και τη διασφάλιση της διατήρησης και της βιώσιμης χρήσης των ιχθυαποθεμάτων.

               Άρθρο 3

               Προσωρινά μέτρα διατήρησης και διαχείρισης στον τομέα της αλιείας

               1.
                     Κάθε συμβαλλόμενο μέρος επιτρέπει σε σκάφη που δικαιούνται να φέρουν τη σημαία του να ασκούν εμπορική αλιεία στην περιοχή της συμφωνίας μόνο σύμφωνα με:

               α)
                     μέτρα διατήρησης και διαχείρισης για τη βιώσιμη διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων, εγκεκριμένα από μία ή περισσότερες περιφερειακές ή υποπεριφερειακές οργανώσεις ή ρυθμίσεις διαχείρισης της αλιείας, τα οποία έχουν θεσπιστεί ή ενδέχεται να θεσπιστούν και λειτουργούν σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο για τη διαχείριση αυτής της αλιευτικής δραστηριότητας σύμφωνα με τα αναγνωρισμένα διεθνή πρότυπα, ή

               β)
                     προσωρινά μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που ενδέχεται να θεσπιστούν από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ) σημείο ii).

               2.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη παροτρύνονται να διεξάγουν επιστημονική έρευνα στο πλαίσιο του κοινού προγράμματος επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης που καταρτίζεται δυνάμει του άρθρου  4 και στο πλαίσιο των αντίστοιχων εθνικών επιστημονικών προγραμμάτων.

               3.
                     Συμβαλλόμενο μέρος δύναται να επιτρέπει σε σκάφη που δικαιούνται να φέρουν τη σημαία του τη διεξαγωγή πειραματικής αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας μόνο σύμφωνα με τα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης που θεσπίζονται από τα συμβαλλόμενα μέρη βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ).

               4.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητές τους επιστημονικής έρευνας, οι οποίες αφορούν την αλίευση ιχθύων στη περιοχή της συμφωνίας, δεν υπονομεύουν την αποτροπή της άναρχης εμπορικής και πειραματικής αλιείας και την προστασία της υγείας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.  Τα συμβαλλόμενα μέρη παροτρύνονται να αλληλοενημερώνονται για τα σχέδια αδειοδότησης των εν λόγω δραστηριοτήτων επιστημονικής έρευνας.

               5.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη διασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τα προσωρινά μέτρα που θεσπίζονται στο παρόν άρθρο και με οποιαδήποτε πρόσθετα ή διαφορετικά προσωρινά μέτρα ενδέχεται να θεσπίσουν δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ).

               6.
                     Σύμφωνα με το άρθρο 7 της συμφωνίας του 1995, τα παράκτια κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη και τα λοιπά συμβαλλόμενα μέρη συνεργάζονται για να διασφαλίσουν τη συμβατότητα των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης των ιχθυαποθεμάτων που απαντούν σε περιοχές του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού υπό εθνική δικαιοδοσία και πέραν αυτής, ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση και διαχείριση των εν λόγω αποθεμάτων στο σύνολό τους.

               7.
                     Με την επιφύλαξη των όσων προβλέπονται στην παράγραφο 4, καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν ερμηνεύεται ως περιορίζουσα τα δικαιώματα των συμβαλλομένων μερών όσον αφορά την θαλάσσια επιστημονική έρευνα όπως αποτυπώνονται στη Σύμβαση.

               Άρθρο 4

               Κοινό Πρόγραμμα Επιστημονικής Έρευνας και Παρακολούθησης

               1.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη διευκολύνουν τη συνεργασία επί επιστημονικών δραστηριοτήτων που αποσκοπεί στην αύξηση των γνώσεων για τους έμβιους θαλάσσιους πόρους του κεντρικού Αρκτικού Ωκεανού και για τα οικοσυστήματα στα οποία απαντούν.

               2.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να καταρτίσουν, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, κοινό πρόγραμμα επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης, με στόχο να γίνουν καλύτερα κατανοητά τα οικοσυστήματα στην περιοχή της συμφωνίας και ιδίως να εξακριβωθεί κατά πόσον στην περιοχή της συμφωνίας υπάρχουν, σήμερα ή στο μέλλον, ιχθυαποθέματα που θα μπορούσαν να αλιευθούν με βιώσιμο τρόπο, καθώς και να προσδιοριστούν οι πιθανές επιπτώσεις μιας τέτοιας αλιευτικής δραστηριότητας στα οικοσυστήματα της περιοχής της συμφωνίας.

               3.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη καθοδηγούν την ανάπτυξη, τον συντονισμό και την υλοποίηση του κοινού προγράμματος επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης.

               4.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη διασφαλίζουν ότι στο κοινό πρόγραμμα επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης λαμβάνονται υπόψη οι εργασίες των σχετικών επιστημονικών και τεχνικών οργανισμών, φορέων και προγραμμάτων, καθώς και οι γνώσεις των αυτοχθόνων και τοπικών πληθυσμών.

               5.
                     Στο πλαίσιο του κοινού προγράμματος επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης, τα συμβαλλόμενα μέρη εγκρίνουν, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, πρωτόκολλο ανταλλαγής δεδομένων και ανταλλάσσουν συναφή δεδομένα, είτε άμεσα είτε μέσω συναφών επιστημονικών και τεχνικών οργανισμών, φορέων και προγραμμάτων, σύμφωνα με το εν λόγω πρωτόκολλο.

               6.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη πραγματοποιούν κοινές επιστημονικές συνεδριάσεις, με φυσική παρουσία ή με άλλο τρόπο, τουλάχιστον ανά διετία και τουλάχιστον δύο μήνες πριν από τις συνεδριάσεις που πραγματοποιούν σύμφωνα με το άρθρο 5, για να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους, να επανεξετάσουν τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και να παράσχουν έγκαιρα επιστημονικές συμβουλές για τις συνεδριάσεις των μερών.  Τα συμβαλλόμενα μέρη εγκρίνουν, εντός δύο ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, τους όρους εντολής και τις λοιπές διαδικασίες για τη διεξαγωγή των κοινών επιστημονικών συνεδριάσεων.

               Άρθρο 5

               Επανεξέταση και περαιτέρω εφαρμογή

               1.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη συνεδριάζουν ανά διετία ή συχνότερα εφόσον το αποφασίσουν.  Κατά τις συνεδριάσεις τους, τα συμβαλλόμενα μέρη, μεταξύ άλλων:

               α)
                     επανεξετάζουν την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας και, εφόσον ενδείκνυται, εξετάζουν κάθε θέμα που σχετίζεται με τη διάρκεια της παρούσας συμφωνίας σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2·

               β)
                     επανεξετάζουν όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία που αποκτήθηκαν μέσω του κοινού προγράμματος επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης, από τα εθνικά επιστημονικά προγράμματα, και κάθε άλλη συναφή πηγή, συμπεριλαμβανομένων των γνώσεων των αυτοχθόνων και τοπικών πληθυσμών·

               γ)
                     βάσει των επιστημονικών στοιχείων που προκύπτουν από το κοινό πρόγραμμα επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης, από τα εθνικά επιστημονικά προγράμματα, και από άλλες συναφείς πηγές, και λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους σχετικές με τη διαχείριση της αλιείας και τα οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένης της προληπτικής προσέγγισης και πιθανών δυσμενών επιπτώσεων της αλιείας στα οικοσυστήματα, εξετάζουν, μεταξύ άλλων, κατά πόσον η κατανομή, η μετανάστευση και η αφθονία των ιχθύων στην περιοχή της συμφωνίας θα στήριζαν βιώσιμη εμπορική αλιεία, και βάσει των ανωτέρω κρίνουν:

               i)
                     κατά πόσον ενδείκνυται η έναρξη διαπραγματεύσεων για την θέσπιση μίας ή περισσοτέρων πρόσθετων περιφερειακών ή υποπεριφερειακών οργανώσεων ή ρυθμίσεων για τη διαχείριση της αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας· και

               ii)
                     εφόσον έχουν αρχίσει διαπραγματεύσεις δυνάμει του σημείου i) ανωτέρω και εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνήσουν επί των μηχανισμών διασφάλισης της βιωσιμότητας των ιχθυαποθεμάτων, κατά πόσον ενδείκνυται η θέσπιση πρόσθετων ή διαφορετικών προσωρινών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης όσον αφορά τα εν λόγω αποθέματα στην περιοχή της συμφωνίας.

               δ)
                     θεσπίζουν, εντός τριών ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, μέτρα διατήρησης και διαχείρισης της πειραματικής αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας.  Τα μέρη μπορούν να τροποποιούν τα μέτρα αυτά από καιρού εις καιρόν.  Στα εν λόγω μέτρα, μεταξύ άλλων, προβλέπεται ότι:

               i)
                     η πειραματική αλιεία δεν υπονομεύει τον στόχο της παρούσας συμφωνίας·

               ii)
                     η πειραματική αλιεία είναι περιορισμένη σε διάρκεια, εύρος και κλίμακα, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις για τα ιχθυαποθέματα και τα οικοσυστήματα, και υπόκειται στις τυπικές απαιτήσεις που ορίζονται στο πρωτόκολλο ανταλλαγής δεδομένων το οποίο εγκρίνεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 5

               iii)
                     τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιτρέπουν την πειραματική αλιεία αποκλειστικά βάσει εμπεριστατωμένης επιστημονικής έρευνας και όταν είναι συνεπής με το κοινό πρόγραμμα επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης και με τα οικεία εθνικά επιστημονικά προγράμματα

               iv)
                     τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιτρέπουν την πειραματική αλιεία μόνον αφού γνωστοποιήσουν στα λοιπά συμβαλλόμενα μέρη τα σχέδιά τους για αυτήν και αφού παράσχουν στα λοιπά μέρη την ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους για τα εν λόγω σχέδια  και

               (v)
                     τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να παρακολουθούν καταλλήλως κάθε πειραματική αλιεία που έχουν εγκρίνει και να υποβάλλουν αναφορές σχετικά με τα αποτελέσματά της στα λοιπά συμβαλλόμενα μέρη.

               2.
                     Για να προωθηθεί η εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένου του κοινού προγράμματος επιστημονικής έρευνας και παρακολούθησης και άλλων δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται δυνάμει του άρθρου 4, τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να συγκροτούν επιτροπές ή παρεμφερείς φορείς, στους οποίους δύνανται να συμμετέχουν εκπρόσωποι των κοινοτήτων της Αρκτικής, συμπεριλαμβανομένων των αυτοχθόνων λαών της Αρκτικής.

               Άρθρο 6

               Λήψη αποφάσεων

               1.
                     Οι αποφάσεις των συμβαλλομένων μερών επί διαδικαστικών ζητημάτων λαμβάνονται με πλειοψηφία των συμβαλλομένων μερών που συμμετέχουν στην ψηφοφορία με θετική ή αρνητική ψήφο.

               2.
                     Οι αποφάσεις των συμβαλλομένων μερών επί ζητημάτων ουσίας λαμβάνονται με ομοφωνία.  Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως «ομοφωνία» νοείται η απουσία επίσημης αντίρρησης εκφραζόμενης κατά τον χρόνο λήψης της απόφασης.

               3.
                     Ένα ζήτημα θεωρείται ουσίας εφόσον οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος θεωρεί ότι είναι ουσίας.

               Άρθρο 7

               Επίλυση διαφορών

               Οι διατάξεις σχετικά με τη επίλυση διαφορών που παρατίθενται στο Μέρος VIII της συμφωνίας του 1995 εφαρμόζονται αναλόγως σε οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ συμβαλλομένων μερών που αφορά την ερμηνεία ή εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, ανεξάρτητα από το εάν είναι συμβαλλόμενα μέρη και της συμφωνίας του 1995.

               Άρθρο 8

               Μη συμβαλλόμενα μέρη

               1.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν τα μη συμβαλλόμενα μέρη της παρούσας συμφωνίας να λαμβάνουν μέτρα τα οποία συνάδουν με τις διατάξεις της παρούσας συμφωνίας.

               2.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν μέτρα που συνάδουν με το διεθνές δίκαιο για να εμποδίσουν τις δραστηριότητες σκαφών που δικαιούνται να φέρουν τη σημαία μη συμβαλλομένων μερών, οι οποίες υπονομεύουν την αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.

               Άρθρο 9

               Υπογραφή

               1.
                     Η παρούσα συμφωνία είναι ανοικτή για υπογραφή στ... [τόπος] από την [ημερομηνία], από τον Καναδά, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Βασίλειο της Δανίας εκ μέρους των Νήσων Φερόε και της Γροιλανδίας, την Ισλανδία, την Ιαπωνία, τη Δημοκρατία της Κορέας, το Βασίλειο της Νορβηγίας, τη Ρωσική Ομοσπονδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ευρωπαϊκή Ένωση και παραμένει ανοικτή προς υπογραφή επί 12 μήνες από την προαναφερθείσα ημερομηνία.

               2.
                     Για τα υπογράφοντα μέρη της, η παρούσα συμφωνία παραμένει ανοικτή προς επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση ανά πάσα στιγμή.

               Άρθρο 10

               Προσχώρηση

               1.
                     Για τα κράτη που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 και δεν την έχουν υπογράψει, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν δεν την έχει υπογράψει, η παρούσα συμφωνία παραμένει ανοικτή προς προσχώρηση ανά πάσα στιγμή.

               2.
                     Μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας, τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να προσκαλούν άλλα κράτη που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον να προσχωρήσουν στην παρούσα συμφωνία.

               Άρθρο 11

               Έναρξη ισχύος

               1.
                     Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει 30 ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο θεματοφύλακάς της θα παραλάβει από τα κράτη που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 και από την Ευρωπαϊκή Ένωση όλα τα έγγραφα επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισής της ή προσχώρησης σε αυτή.

               2.
                     Μετά την έναρξη ισχύος της, η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει για κάθε κράτος που προσκλήθηκε να προσχωρήσει δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 2 και κατέθεσε έγγραφο προσχώρησης, 30 ημέρες μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εν λόγω εγγράφου.

               Άρθρο 12

               Αποχώρηση

               Συμβαλλόμενο μέρος δύναται να αποχωρήσει από την παρούσα συμφωνία ανά πάσα στιγμή αποστέλλοντας στον θεματοφύλακα δια της διπλωματικής οδού γραπτή γνωστοποίηση της αποχώρησής του, στην οποία προσδιορίζει την ημερομηνία έναρξης ισχύος της αποχώρησής του, η οποία πρέπει να είναι κατά τουλάχιστον έξι μήνες μεταγενέστερη της ημερομηνίας της γνωστοποίησης.  Η αποχώρηση από την παρούσα συμφωνία δεν θίγει την εφαρμογή της μεταξύ των υπολοίπων συμβαλλομένων μερών ή την υποχρέωση του αποχωρούντος μέρους να εκπληρώσει κάθε προβλεπόμενη στην παρούσα συμφωνία υποχρέωση στην οποία θα υπέκειτο ούτως ή άλλως βάσει του διεθνούς δικαίου, ανεξαρτήτως της παρούσας συμφωνίας.

               Άρθρο 13

               Διάρκεια της παρούσας συμφωνίας

               1.
                     Η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ για αρχική περίοδο 16 ετών από την έναρξη ισχύος της.

               2.
                     Μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου που ορίζεται στην ανωτέρω παράγραφο 1, η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ για μία ή περισσότερες διαδοχικές πενταετείς περιόδους παράτασης, εκτός εάν οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος:

               α)
                     προβάλει επίσημη ένσταση κατά της παράτασης της παρούσας συμφωνίας στην τελευταία συνεδρίαση των συμβαλλόμενων μερών που διεξάγεται πριν από τη λήξη της αρχικής περιόδου ή οποιασδήποτε επακόλουθης περιόδου παράτασης· ή

               β)
                     υποβάλει εγγράφως στον θεματοφύλακα επίσημη ένσταση κατά της παράτασης, το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη της εκάστοτε περιόδου.

               3.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη μεριμνούν για την αποτελεσματική μετάβαση από την παρούσα συμφωνία σε οποιαδήποτε ενδεχόμενη νέα συμφωνία για τη θέσπιση πρόσθετων περιφερειακών ή υποπεριφερειακών οργανώσεων ή ρυθμίσεων διαχείρισης της αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας, με σκοπό τη διαφύλαξη της υγείας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και τη διασφάλιση της διατήρησης και της βιώσιμης χρήσης των ιχθυαποθεμάτων στην περιοχή της συμφωνίας.

               Άρθρο 14

               Σχέση με άλλες συμφωνίες

               1.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν ότι δεσμεύονται και ότι θα εξακολουθήσουν να δεσμεύονται από τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει των σχετικών διατάξεων του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων όσων αποτυπώνονται στη σύμβαση και στη συμφωνία του 1995, και αναγνωρίζουν ότι είναι σημαντικό να εξακολουθήσουν να συνεργάζονται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών, ακόμη και στην περίπτωση που η παρούσα συμφωνία λήξει ή καταγγελθεί χωρίς να υπάρχει συμφωνία για τη θέσπιση πρόσθετης περιφερειακής ή υποπεριφερειακής οργάνωσης ή ρύθμισης διαχείρισης της αλιείας για τη διαχείριση της αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας.

               2.
                     Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν θίγει τις θέσεις οποιουδήποτε συμβαλλομένου μέρους όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του δυνάμει διεθνών συμφωνιών ούτε τις θέσεις του όσον αφορά οποιοδήποτε ζήτημα που σχετίζεται με το δίκαιο της θάλασσας, μεταξύ άλλων όσον αφορά οποιαδήποτε θέση σχετικά με την άσκηση δικαιωμάτων και δικαιοδοσίας στον Αρκτικό Ωκεανό.

               3.
                     Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν θίγει τα δικαιώματα, τη δικαιοδοσία και τα καθήκοντα οποιουδήποτε συμβαλλομένου μέρους δυνάμει των σχετικών διατάξεων του διεθνούς δικαίου που αποτυπώνονται στη σύμβαση ή στη συμφωνία του 1995, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να προτείνει την έναρξη διαπραγματεύσεων για τη θέσπιση μιας ή περισσοτέρων πρόσθετων περιφερειακών ή υποπεριφερειακών οργανώσεων ή ρυθμίσεων διαχείρισης της αλιείας στην περιοχή της συμφωνίας.

               4.
                     Η παρούσα συμφωνία δεν μεταβάλλει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις οποιουδήποτε συμβαλλομένου μέρους, τα οποία απορρέουν από άλλες συμφωνίες συμβατές προς την παρούσα συμφωνία και δεν θίγουν την άσκηση των δικαιωμάτων ή την εκπλήρωση των υποχρεώσεών των άλλων συμβαλλομένων μερών δυνάμει της παρούσας συμφωνίας.  Η παρούσα συμφωνία δεν υπονομεύει ούτε έρχεται σε σύγκρουση με το ρόλο και την εντολή υφιστάμενων διεθνών μηχανισμών που σχετίζονται με τη διαχείριση της αλιείας.

               Άρθρο 15

               Θεματοφύλακας

               1.
                     Θεματοφύλακας της παρούσας συμφωνίας είναι η κυβέρνηση του Καναδά.

               2.
                     Τα έγγραφα επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης κατατίθενται στον θεματοφύλακα.

               3.
                     Ο θεματοφύλακας ενημερώνει όλους τους υπογράφοντες και όλα τα συμβαλλόμενα μέρη σχετικά με την κατάθεση όλων των εγγράφων επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης και εκτελεί τα λοιπά καθήκοντα που προβλέπονται στη Σύμβαση της Βιέννης του 1969 περί του δικαίου των συνθηκών.

               Έγινε στ_____, την______ 201X, σε ένα και μόνο πρωτότυπο, στην κινεζική, αγγλική, γαλλική και ρωσική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 6.7.2018
            COM(2018) 527 final
            2018/0277(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εξουσιοδοτείται η Αυστρία να αποδεχθεί, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

                  Σκοπός της σύμβασης της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών (εφεξής: «η σύμβαση του 1980»), η οποία μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 98 χώρες, μεταξύ των οποίων όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, είναι η επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση με την άμεση επιστροφή των παιδιών που μετακινήθηκαν ή κατακρατήθηκαν παράνομα, μέσω συστήματος συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών αρχών τις οποίες έχουν ορίσει τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης.

                  Δεδομένου ότι η πρόληψη της απαγωγής παιδιών αποτελεί ουσιώδες μέρος της πολιτικής της ΕΕ για την προώθηση των δικαιωμάτων του παιδιού, η Ευρωπαϊκή Ένωση δραστηριοποιείται σε διεθνές επίπεδο για τη βελτίωση της εφαρμογής της σύμβασης του 1980 και παροτρύνει τρίτες χώρες να προσχωρήσουν σʼ αυτή.

                  Ο Ισημερινός κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής του στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 22 Ιανουαρίου 1992. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ στον Ισημερινό την 1η Απριλίου 1992.

                  Η σύμβαση του 1980 ισχύει ήδη μεταξύ του Ισημερινού και 26 κρατών μελών της ΕΕ. Μόνο η Αυστρία και η Δανία δεν έχουν αποδεχθεί ακόμα την προσχώρηση του Ισημερινού στη σύμβαση.

                  Η Ουκρανία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 2 Ιουνίου 2006. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ στην Ουκρανία την 1η Σεπτεμβρίου 2006.

                  Η σύμβαση του 1980 ισχύει ήδη μεταξύ της Ουκρανίας και 26 κρατών μελών της ΕΕ. Μόνο η Αυστρία και η Δανία δεν έχουν αποδεχθεί ακόμα την προσχώρηση της Ουκρανίας στη σύμβαση.

                  Το άρθρο 38 τέταρτο εδάφιο της σύμβασης του 1980 ορίζει ότι η σύμβαση ισχύει μεταξύ του προσχωρούντος κράτους και των συμβαλλόμενων κρατών που δηλώνουν ότι αποδέχονται αυτή την προσχώρηση.

                  Η ύπαρξη αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΕ όσον αφορά την αποδοχή της προσχώρησης τρίτου κράτους στη σύμβαση του 1980 επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του οποίου η γνώμη ζητήθηκε με πρωτοβουλία της Επιτροπής.

                  Στις 14 Οκτωβρίου 2014, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη γνωμοδότηση 1/13, έκρινε ότι «η αποδοχή της προσχωρήσεως τρίτου κράτους στη Σύμβαση για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία συνάφθηκε στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1980, εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

                  Το Δικαστήριο επέμεινε στην ανάγκη ομοιομορφίας στον τομέα αυτόν σε επίπεδο ΕΕ, ώστε να αποφευχθεί μια μεταβλητή γεωμετρία μεταξύ των κρατών μελών.

                  Δεδομένου ότι το ζήτημα της διεθνούς απαγωγής παιδιών εμπίπτει στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απόφαση σχετικά με το αν θα γίνει αποδεκτή η προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας πρέπει να ληφθεί σε επίπεδο ΕΕ με απόφαση του Συμβουλίου. Η Αυστρία θα πρέπει, συνεπώς, να προβεί σε δήλωση αποδοχής σχετικά με την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                  Η αποδοχή εκ μέρους της Αυστρίας θα καταστήσει τη σύμβαση του 1980 εφαρμοστέα μεταξύ του Ισημερινού, της Ουκρανίας και όλων των κρατών μελών της ΕΕ εκτός της Δανίας.

               •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Όσον αφορά την απαγωγή παιδιών από γονείς, η σύμβαση της Χάγης του 1980 είναι η διεθνής νομοθετική πράξη που αντιστοιχεί στον κανονισμό αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου (που είναι γνωστός ως κανονισμός «Βρυξέλλες IIα»), ο οποίος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ενωσιακής δικαστικής συνεργασίας σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας.

                  Ένας από τους βασικούς στόχους του κανονισμού είναι η αποτροπή της απαγωγής παιδιών μεταξύ κρατών μελών μέσω της θέσπισης διαδικασιών για τη διασφάλιση της ταχείας επιστροφής του παιδιού στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής του. Για τον σκοπό αυτό, ο κανονισμός «Βρυξέλλες IIα» ενσωματώνει στο άρθρο 11 τη διαδικασία που προβλέπεται στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και τη συμπληρώνει, αποσαφηνίζοντας ορισμένες πτυχές της, ιδίως την ακρόαση του παιδιού, την προθεσμία για την έκδοση απόφασης μετά την κατάθεση της αίτησης επιστροφής και τους λόγους για τη μη επιστροφή του παιδιού. Θεσπίζει επίσης διατάξεις που διέπουν την περίπτωση αντικρουόμενων αποφάσεων επιστροφής και μη επιστροφής οι οποίες έχουν εκδοθεί σε διαφορετικά κράτη μέλη.

                  Σε διεθνές επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει την προσχώρηση τρίτων χωρών στη σύμβαση του 1980, με σκοπό τα κράτη μέλη της να βασίζονται σε ένα κοινό νομικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των διεθνών απαγωγών παιδιών.

                  Μεταξύ Ιουνίου 2015 και Δεκεμβρίου 2017 εκδόθηκαν 14 αποφάσεις του Συμβουλίου για την αποδοχή της προσχώρησης 20 τρίτων χωρών (Μαρόκο, Σιγκαπούρη, Ρωσική Ομοσπονδία, Αλβανία, Ανδόρα, Σεϋχέλλες, Αρμενία, Δημοκρατία της Κορέας, Καζακστάν, Περού, Γεωργία, Νότια Αφρική, Χιλή, Ισλανδία, Μπαχάμες, Παναμάς, Ουρουγουάη, Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ και Άγιος Μαρίνος) στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τη διεθνή απαγωγή παιδιών
                     1
                  .

               •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η παρούσα πρόταση συνδέεται προφανώς με τον γενικό στόχο που κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Το σύστημα της σύμβασης της Χάγης του 1980 αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της απαγωγής από γονείς και στη διασφάλιση της δυνατότητας του παιδιού να διατηρεί επαφή και με τους δύο γονείς του, για παράδειγμα με την εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας.

                  Αξίζει να αναφερθεί επίσης ο σύνδεσμος με την προώθηση της χρήσης της διαμεσολάβησης για την επίλυση διασυνοριακών οικογενειακών διαφορών. Η οδηγία για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
                     2
                   εφαρμόζεται επίσης στο οικογενειακό δίκαιο εντός του κοινού ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου. Ομοίως, η σύμβαση της Χάγης του 1980 ενθαρρύνει τον φιλικό διακανονισμό των οικογενειακών διαφορών. Ένας από τους οδηγούς ορθής πρακτικής στο πλαίσιο της σύμβασης της Χάγης του 1980 που δημοσιεύθηκε από τη Συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο είναι αφιερωμένος στη χρήση της διαμεσολάβησης για την επίλυση των διεθνών οικογενειακών διαφορών οι οποίες αφορούν παιδιά και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης. Με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο εν λόγω οδηγός μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ πέραν των αγγλικών και των γαλλικών, καθώς και στα αραβικά, ώστε να υποστηριχθεί ο διάλογος με τα κράτη τα οποία δεν έχουν ακόμη κυρώσει τη σύμβαση και να προωθηθεί η εύρεση συγκεκριμένων τρόπων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν στο πλαίσιο της διεθνούς απαγωγής παιδιών με χώρες που δεν έχουν κυρώσει τη σύμβαση
                     3
                  .

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

                  Δεδομένου ότι η απόφαση αφορά διεθνή συμφωνία, η εφαρμοστέα νομική βάση είναι το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 81 παράγραφος 3. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα, έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

                  Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 και, συνεπώς, συμμετέχουν στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

                  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               •Αναλογικότητα

                  Η παρούσα πρόταση έχει συνταχθεί κατά το πρότυπο των ήδη εκδοθεισών αποφάσεων του Συμβουλίου με το ίδιο αντικείμενο και δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη του στόχου μιας συνεκτικής δράσης της ΕΕ στο θέμα της διεθνούς απαγωγής παιδιών μέσω της διασφάλισης της αποδοχής από την Αυστρία της προσχώρησης του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 εντός δεδομένης προθεσμίας.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Η Αυστρία, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή όσον αφορά την πρόθεσή της να αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση του 1980, εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη.

                  Από τις συζητήσεις κατά τη συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων στις 18 Απριλίου 2017 προκύπτει ότι, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν αντιρρήσεις από τα κράτη μέλη ως προς την αποδοχή εκ μέρους της Αυστρίας της προσχώρησης του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση του 1980.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Δεδομένου ότι η σύμβαση ισχύει ήδη με 26 κράτη μέλη τόσο για τον Ισημερινό όσο και για την Ουκρανία, η γνώμη της Επιτροπής και των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών ήταν ότι, σʼ αυτές τις περιπτώσεις, δεν απαιτείται ειδική αξιολόγηση της κατάστασης των οικείων τρίτων χωρών.

               •Εκτίμηση επιπτώσεων

                  Όσον αφορά τις 14 αποφάσεις του Συμβουλίου που εκδόθηκαν ήδη μεταξύ 2015 και 2017 για την αποδοχή της προσχώρησης ορισμένων τρίτων χωρών στη σύμβαση της Χάγης του 1980, δεν διενεργήθηκε ειδική εκτίμηση επιπτώσεων, λόγω της φύσης της εν λόγω νομοθετικής πράξης. Σε κάθε περίπτωση, κρίθηκε περιττή η διενέργεια ειδικής αξιολόγησης της κατάστασης του Ισημερινού και της Ουκρανίας, λαμβανομένων υπόψη τόσο του γεγονότος ότι η σύμβαση ισχύει ήδη με 26 κράτη μέλη της ΕΕ όσο και της προθυμίας της Αυστρίας να αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Η προτεινόμενη απόφαση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

                  Δεδομένου ότι η πρόταση αφορά μόνο την εξουσιοδότηση της Αυστρίας να αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση του 1980, η παρακολούθηση της εφαρμογής της περιορίζεται στην τήρηση από την Αυστρία της διατύπωσης της δήλωσης καθώς και του χρονοδιαγράμματος για την κατάθεσή της και τη γνωστοποίηση της κατάθεσής της στην Επιτροπή, όπως ορίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου.

               2018/0277 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εξουσιοδοτείται η Αυστρία να αποδεχθεί, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο β),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως έναν από τους στόχους της την προώθηση της προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα μέτρα για την προστασία των παιδιών από την παράνομη μετακίνηση ή κατακράτηση αποτελούν ουσιώδες μέρος της εν λόγω πολιτικής.

               (2)Το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 (κανονισμός «Βρυξέλλες IIα»)
                  5
               , ο οποίος αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς συνέπειες της παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης και στη θέσπιση διαδικασιών που αποβλέπουν στη διασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών στο κράτος της συνήθους διαμονής τους, καθώς και στην εξασφάλιση της προστασίας του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας και του δικαιώματος επιμέλειας.

               (3)Ο κανονισμός «Βρυξέλλες IIα» συμπληρώνει και ενισχύει τη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («σύμβαση της Χάγης του 1980»), η οποία θεσπίζει, σε διεθνές επίπεδο, σύστημα υποχρεώσεων και συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων κρατών και μεταξύ των κεντρικών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών που μετακινήθηκαν ή κατακρατούνται παράνομα.

               (4)Όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης είναι συμβαλλόμενα μέρη στη σύμβαση της Χάγης του 1980.

               (5)Η Ένωση παροτρύνει τις τρίτες χώρες να προσχωρήσουν στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και υποστηρίζει την ορθή εφαρμογή της σύμβασης της Χάγης του 1980 συμμετέχοντας, από κοινού με τα κράτη μέλη της, μεταξύ άλλων, στις ειδικές επιτροπές που οργανώνονται σε τακτική βάση από τη Συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο.

               (6)Ένα κοινό νομικό πλαίσιο που εφαρμόζεται μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης και τρίτων χωρών μπορεί να αποτελεί την καλύτερη λύση σε ευαίσθητες υποθέσεις διεθνούς απαγωγής παιδιών.

               (7)Η σύμβαση της Χάγης του 1980 ορίζει ότι ισχύει μεταξύ του προσχωρούντος κράτους και των συμβαλλόμενων κρατών τα οποία δηλώνουν ότι αποδέχονται την προσχώρηση.

               (8)Η σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν επιτρέπει σε οργανισμούς περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης όπως η Ένωση να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της. Ως εκ τούτου, η Ένωση δεν μπορεί να προσχωρήσει στη σύμβαση, ούτε να καταθέσει δήλωση αποδοχής προσχωρούντος κράτους.

               (9)Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση 1/13 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δηλώσεις αποδοχής βάσει της σύμβασης της Χάγης του 1980 εμπίπτουν στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (10)Ο Ισημερινός κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής του στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 22 Ιανουαρίου 1992. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τον Ισημερινό την 1η Απριλίου 1992.

               (11)Όλα τα κράτη μέλη, πλην της Αυστρίας και της Δανίας, έχουν ήδη αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού στη σύμβαση της Χάγης του 1980. Ο Ισημερινός αποδέχθηκε την προσχώρηση της Βουλγαρίας, της Κύπρου, της Εσθονίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Ρουμανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980. Αξιολόγηση της κατάστασης στον Ισημερινό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Αυστρία είναι σε θέση να αποδεχθεί, προς το συμφέρον της Ένωσης, την προσχώρηση του Ισημερινού υπό τους όρους της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               (12)Η Ουκρανία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 2 Ιουνίου 2006. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για την Ουκρανία την 1η Σεπτεμβρίου 2006.

               (13)Όλα τα κράτη μέλη, πλην της Αυστρίας και της Δανίας, έχουν ήδη αποδεχθεί την προσχώρηση της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980. Αξιολόγηση της κατάστασης στην Ουκρανία οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Αυστρία είναι σε θέση να αποδεχθεί, προς το συμφέρον της Ένωσης, την προσχώρηση της Ουκρανίας υπό τους όρους της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               (14)Η Αυστρία θα πρέπει, συνεπώς, να εξουσιοδοτηθεί να καταθέσει τη δήλωση αποδοχής της όσον αφορά την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 προς το συμφέρον της Ένωσης σύμφωνα με τους όρους της παρούσας απόφασης. Τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ένωσης που έχουν ήδη αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν θα πρέπει να καταθέσουν νέες δηλώσεις αποδοχής, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες δηλώσεις εξακολουθούν να ισχύουν δυνάμει του δημόσιου διεθνούς δικαίου.

               (15)Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό «Βρυξέλλες IΙα» και συμμετέχουν, ως εκ τούτου, στην έκδοση και στην εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

               (16)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.
                     Η Αυστρία εξουσιοδοτείται να αποδεχθεί την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («η σύμβαση της Χάγης του 1980»), προς το συμφέρον της Ένωσης.

               2.
                     Η Αυστρία καταθέτει, το αργότερο ... [δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης], δήλωση αποδοχής της προσχώρησης του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 προς το συμφέρον της Ένωσης, με το ακόλουθο κείμενο:

               «Η [πλήρης ονομασία του ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ] δηλώνει ότι αποδέχεται την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2018/… του Συμβουλίου».

               3.
                     Η Αυστρία ενημερώνει το Συμβούλιο και την Επιτροπή για την κατάθεση της δήλωσης αποδοχής της ως προς την προσχώρηση του Ισημερινού και της Ουκρανίας στη σύμβαση της Χάγης του1980 και ανακοινώνει στην Επιτροπή το κείμενο της εν λόγω δήλωσης εντός διμήνου από την κατάθεσή της.

               Άρθρο 2

               Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα της κοινοποίησής της.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Αυστρία.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        Το Συμβούλιο έχει εκδώσει ήδη 14 αποφάσεις, με τις οποίες εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να αποδεχθούν την προσχώρηση στη σύμβαση του 1980 της Ανδόρας [απόφαση (ΕΕ) 2015/1023 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015]· των Σεϋχελλών [απόφαση (ΕΕ) 2015/2354 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Ρωσίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2355 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Αλβανίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2356 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Σινγκαπούρης [απόφαση (ΕΕ) 2015/1024 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015]· του Μαρόκου [απόφαση (ΕΕ) 2015/2357 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Αρμενίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2358 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Δημοκρατίας της Κορέας [απόφαση (ΕΕ) 2016/2313 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· του Καζακστάν [απόφαση (ΕΕ) 2016/2311 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· του Περού [απόφαση (EE) 2016/2312 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής [απόφαση (ΕΕ) 2017/2462 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]· της Χιλής, της Ισλανδίας και των Μπαχαμών [απόφαση (ΕΕ) 2017/2424 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]· του Παναμά, της Ουρουγουάης, της Κολομβίας και του Ελ Σαλβαδόρ [απόφαση (ΕΕ) 2017/2464 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]·  του Άγιου Μαρίνου [απόφαση (ΕΕ) 2017/2463 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017].

                     (2)

                        Οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3)·

                     (3)

                  https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (4)

                        ΕΕ C , , σ. .

                     (5)

                        Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338 της 23.12.2003, σ. 1).


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 6.7.2018
            COM(2018) 526 final
            2018/0276(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εξουσιοδοτούνται η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο να αποδεχθούν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

                  Σκοπός της σύμβασης της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών (εφεξής: «η σύμβαση του 1980»), η οποία μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 98 χώρες, μεταξύ των οποίων όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, είναι η επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση με την άμεση επιστροφή των παιδιών που μετακινήθηκαν ή κατακρατήθηκαν παράνομα, μέσω συστήματος συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών αρχών τις οποίες έχουν ορίσει τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης.

                  Δεδομένου ότι η πρόληψη της απαγωγής παιδιών αποτελεί ουσιώδες μέρος της πολιτικής της ΕΕ για την προώθηση των δικαιωμάτων του παιδιού, η Ευρωπαϊκή Ένωση δραστηριοποιείται σε διεθνές επίπεδο για τη βελτίωση της εφαρμογής της σύμβασης του 1980 και παροτρύνει τρίτες χώρες να προσχωρήσουν σʼ αυτή.

                  Η Δομινικανή Δημοκρατία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 11 Αυγούστου 2004. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ στη Δομινικανή Δημοκρατία την 1η Νοεμβρίου 2004.

                  Η σύμβαση του 1980 ισχύει ήδη μεταξύ της Δομινικανής Δημοκρατίας και 20 κρατών μελών της ΕΕ. Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, η Δανία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχουν ακόμη αποδεχθεί την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση.

                  Το άρθρο 38 τέταρτο εδάφιο της σύμβασης του 1980 ορίζει ότι η σύμβαση ισχύει μεταξύ του προσχωρούντος κράτους και των συμβαλλόμενων κρατών που δηλώνουν ότι αποδέχονται αυτή την προσχώρηση.

                  Η ύπαρξη αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΕ όσον αφορά την αποδοχή της προσχώρησης τρίτου κράτους στη σύμβαση του 1980 επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του οποίου η γνώμη ζητήθηκε με πρωτοβουλία της Επιτροπής.

                  Στις 14 Οκτωβρίου 2014, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη γνωμοδότηση 1/13, έκρινε ότι «η αποδοχή της προσχωρήσεως τρίτου κράτους στη Σύμβαση για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία συνάφθηκε στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1980, εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

                  Το Δικαστήριο επέμεινε στην ανάγκη ομοιομορφίας στον τομέα αυτόν σε επίπεδο ΕΕ, ώστε να αποφευχθεί μια μεταβλητή γεωμετρία μεταξύ των κρατών μελών.

                  Δεδομένου ότι το ζήτημα της διεθνούς απαγωγής παιδιών εμπίπτει στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απόφαση σχετικά με το αν θα γίνει αποδεκτή η προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας πρέπει να ληφθεί σε επίπεδο ΕΕ με απόφαση του Συμβουλίου. Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει, συνεπώς, να προβούν σε δήλωση αποδοχής σχετικά με την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                  Η αποδοχή εκ μέρους της Αυστρίας, της Κύπρου, της Κροατίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου θα καταστήσει τη σύμβαση του 1980 εφαρμοστέα μεταξύ της Δομινικανής Δημοκρατίας και όλων των κρατών μελών της ΕΕ εκτός της Δανίας.

               •Συνέπεια με τις ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Όσον αφορά την απαγωγή παιδιών από γονείς, η σύμβαση της Χάγης του 1980 είναι η διεθνής νομοθετική πράξη που αντιστοιχεί στον κανονισμό αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου (που είναι γνωστός ως κανονισμός «Βρυξέλλες IIα»), ο οποίος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ενωσιακής δικαστικής συνεργασίας σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας.

                  Ένας από τους βασικούς στόχους του κανονισμού είναι η αποτροπή της απαγωγής παιδιών μεταξύ κρατών μελών μέσω της θέσπισης διαδικασιών για τη διασφάλιση της ταχείας επιστροφής του παιδιού στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής του. Για τον σκοπό αυτό, ο κανονισμός «Βρυξέλλες IIα» ενσωματώνει στο άρθρο 11 τη διαδικασία που προβλέπεται στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και τη συμπληρώνει, αποσαφηνίζοντας ορισμένες πτυχές της, ιδίως την ακρόαση του παιδιού, την προθεσμία για την έκδοση απόφασης μετά την κατάθεση της αίτησης επιστροφής και τους λόγους για τη μη επιστροφή του παιδιού. Θεσπίζει επίσης διατάξεις που διέπουν την περίπτωση αντικρουόμενων αποφάσεων επιστροφής και μη επιστροφής οι οποίες έχουν εκδοθεί σε διαφορετικά κράτη μέλη.

                  Σε διεθνές επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει την προσχώρηση τρίτων χωρών στη σύμβαση του 1980, με σκοπό τα κράτη μέλη της να βασίζονται σε ένα κοινό νομικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των διεθνών απαγωγών παιδιών.

                  Μεταξύ Ιουνίου 2015 και Δεκεμβρίου 2017 εκδόθηκαν 14 αποφάσεις του Συμβουλίου για την αποδοχή της προσχώρησης 20 τρίτων χωρών (Μαρόκο, Σιγκαπούρη, Ρωσική Ομοσπονδία, Αλβανία, Ανδόρα, Σεϋχέλλες, Αρμενία, Δημοκρατία της Κορέας, Καζακστάν, Περού, Γεωργία, Νότια Αφρική, Χιλή, Ισλανδία, Μπαχάμες, Παναμάς, Ουρουγουάη, Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ και Άγιος Μαρίνος) στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τη διεθνή απαγωγή παιδιών
                     1
                  .

               •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η παρούσα πρόταση συνδέεται προφανώς με τον γενικό στόχο που κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Το σύστημα της σύμβασης της Χάγης του 1980 αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της απαγωγής από γονείς και στη διασφάλιση της δυνατότητας του παιδιού να διατηρεί επαφή και με τους δύο γονείς του, για παράδειγμα με την εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας.

                  Αξίζει να αναφερθεί επίσης ο σύνδεσμος με την προώθηση της χρήσης της διαμεσολάβησης για την επίλυση διασυνοριακών οικογενειακών διαφορών. Η οδηγία για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
                     2
                   εφαρμόζεται επίσης στο οικογενειακό δίκαιο εντός του κοινού ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου. Ομοίως, η σύμβαση της Χάγης του 1980 ενθαρρύνει τον φιλικό διακανονισμό των οικογενειακών διαφορών. Ένας από τους οδηγούς ορθής πρακτικής στο πλαίσιο της σύμβασης της Χάγης του 1980 που δημοσιεύθηκε από τη Συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο είναι αφιερωμένος στη χρήση της διαμεσολάβησης για την επίλυση των διεθνών οικογενειακών διαφορών οι οποίες αφορούν παιδιά και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης. Με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο εν λόγω οδηγός μεταφράστηκε σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ πέραν των αγγλικών και των γαλλικών, καθώς και στα αραβικά, ώστε να υποστηριχθεί ο διάλογος με τα κράτη τα οποία δεν έχουν ακόμη κυρώσει τη σύμβαση και να προωθηθεί η εύρεση συγκεκριμένων τρόπων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν στο πλαίσιο της διεθνούς απαγωγής παιδιών με χώρες που δεν έχουν κυρώσει τη σύμβαση
                     3
                  .

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

                  Δεδομένου ότι η απόφαση αφορά διεθνή συμφωνία, η εφαρμοστέα νομική βάση είναι το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 81 παράγραφος 3. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα, έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

                  Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 και, συνεπώς, συμμετέχουν στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

                  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               •Αναλογικότητα

                  Η παρούσα πρόταση έχει συνταχθεί κατά το πρότυπο των ήδη εκδοθεισών αποφάσεων του Συμβουλίου με το ίδιο αντικείμενο και δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη του στόχου μιας συνεκτικής δράσης της ΕΕ στο θέμα της διεθνούς απαγωγής παιδιών μέσω της διασφάλισης της αποδοχής από την Αυστρία, την Κύπρο, την Κροατία, το Λουξεμβούργο, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο της προσχώρησης της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 εντός δεδομένης προθεσμίας.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή όσον αφορά την πρόθεσή τους να αποδεχθούν την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση του 1980, εξέδωσαν ευνοϊκή γνώμη.

                  Από τις συζητήσεις κατά τη συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων στις 18 Απριλίου 2017 προκύπτει ότι, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν αντιρρήσεις από τα κράτη μέλη ως προς την αποδοχή, εκ μέρους της Αυστρίας, της Κύπρου, της Κροατίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, της προσχώρησης της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση του 1980.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Δεδομένου ότι η σύμβαση ισχύει ήδη μεταξύ της Δομινικανής Δημοκρατίας και 20 κρατών μελών, η γνώμη της Επιτροπής και των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών ήταν ότι, σʼ αυτές τις περιπτώσεις, δεν απαιτείται ειδική αξιολόγηση της κατάστασης της οικείας τρίτης χώρας.

               •Εκτίμηση επιπτώσεων

                  Όσον αφορά τις 14 αποφάσεις του Συμβουλίου που εκδόθηκαν ήδη μεταξύ 2015 και 2017 για την αποδοχή της προσχώρησης ορισμένων τρίτων χωρών στη σύμβαση της Χάγης του 1980, δεν διενεργήθηκε ειδική εκτίμηση επιπτώσεων, λόγω της φύσης της εν λόγω νομοθετικής πράξης. Σε κάθε περίπτωση, κρίθηκε περιττή η διενέργεια ειδικής αξιολόγησης της κατάστασης της Δομινικανής Δημοκρατίας, λαμβανομένων υπόψη τόσο του γεγονότος ότι η σύμβαση ισχύει ήδη με 20 κράτη μέλη της ΕΕ όσο και της προθυμίας της Αυστρίας, της Κύπρου, της Κροατίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου να αποδεχθούν την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Η προτεινόμενη απόφαση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

                  Δεδομένου ότι η πρόταση αφορά μόνο την εξουσιοδότηση της Αυστρίας, της Κύπρου, της Κροατίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου να αποδεχθούν την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση του 1980, η παρακολούθηση της εφαρμογής της περιορίζεται στην τήρηση από την Αυστρία, την Κύπρο, την Κροατία, το Λουξεμβούργο, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο της διατύπωσης της δήλωσης καθώς και του χρονοδιαγράμματος για την κατάθεσή της και τη γνωστοποίηση της κατάθεσής της στην Επιτροπή, όπως ορίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου.

               2018/0276 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εξουσιοδοτούνται η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο να αποδεχθούν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο β),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως έναν από τους στόχους της την προώθηση της προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα μέτρα για την προστασία των παιδιών από την παράνομη μετακίνηση ή κατακράτηση αποτελούν ουσιώδες μέρος της εν λόγω πολιτικής.

               (2)Το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 (κανονισμός «Βρυξέλλες IIα»)
                  5
               , ο οποίος αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς συνέπειες της παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης και στη θέσπιση διαδικασιών που αποβλέπουν στη διασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών στο κράτος της συνήθους διαμονής τους, καθώς και στην εξασφάλιση της προστασίας του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας και του δικαιώματος επιμέλειας.

               (3)Ο κανονισμός «Βρυξέλλες IIα» συμπληρώνει και ενισχύει τη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («σύμβαση της Χάγης του 1980»), η οποία θεσπίζει, σε διεθνές επίπεδο, σύστημα υποχρεώσεων και συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων κρατών και μεταξύ των κεντρικών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών που μετακινήθηκαν ή κατακρατούνται παράνομα.

               (4)Όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης είναι συμβαλλόμενα μέρη στη σύμβαση της Χάγης του 1980.

               (5)Η Ένωση παροτρύνει τις τρίτες χώρες να προσχωρήσουν στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και υποστηρίζει την ορθή εφαρμογή της σύμβασης της Χάγης του 1980 συμμετέχοντας, από κοινού με τα κράτη μέλη της, μεταξύ άλλων, στις ειδικές επιτροπές που οργανώνονται σε τακτική βάση από τη Συνδιάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο.

               (6)Ένα κοινό νομικό πλαίσιο που εφαρμόζεται μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης και τρίτων χωρών μπορεί να αποτελεί την καλύτερη λύση σε ευαίσθητες υποθέσεις διεθνούς απαγωγής παιδιών.

               (7)Η σύμβαση της Χάγης του 1980 ορίζει ότι ισχύει μεταξύ του προσχωρούντος κράτους και των συμβαλλόμενων κρατών τα οποία δηλώνουν ότι αποδέχονται την προσχώρηση.

               (8)Η σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν επιτρέπει σε οργανισμούς περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης όπως η Ένωση να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της. Ως εκ τούτου, η Ένωση δεν μπορεί να προσχωρήσει στη σύμβαση, ούτε να καταθέσει δήλωση αποδοχής προσχωρούντος κράτους.

               (9)Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση 1/13 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δηλώσεις αποδοχής βάσει της σύμβασης της Χάγης του 1980 εμπίπτουν στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (10)Η Δομινικανή Δημοκρατία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 11 Αυγούστου 2004. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τη Δομινικανή Δημοκρατία την 1η Νοεμβρίου 2004.

               (11)Όλα τα κράτη μέλη, με την εξαίρεση της Αυστρίας, της Κύπρου, της Κροατίας, της Δανίας, του Λουξεμβούργου, της Πορτογαλίας, της Ρουμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν ήδη αποδεχθεί την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980. Αξιολόγηση της κατάστασης στη Δομινικανή Δημοκρατία οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι σε θέση να αποδεχθούν, προς το συμφέρον της Ένωσης, την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας υπό τους όρους της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               (12)Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει, συνεπώς, να εξουσιοδοτηθούν να καταθέσουν τις δηλώσεις αποδοχής τους όσον αφορά την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας  στη σύμβαση της Χάγης του 1980 προς το συμφέρον της Ένωσης σύμφωνα με τους όρους της παρούσας απόφασης. Τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ένωσης που έχουν ήδη αποδεχθεί την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν θα πρέπει να καταθέσουν νέες δηλώσεις αποδοχής, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες δηλώσεις εξακολουθούν να ισχύουν δυνάμει του δημόσιου διεθνούς δικαίου.

               (13)Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό «Βρυξέλλες IΙα» και συμμετέχουν, ως εκ τούτου, στην έκδοση και στην εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

               (14)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.
                     Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτούνται να αποδεχθούν την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («η σύμβαση της Χάγης του 1980»), προς το συμφέρον της Ένωσης.

               2.
                     Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο καταθέτουν, το αργότερο ... [δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης], δήλωση αποδοχής της προσχώρησης της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 προς το συμφέρον της Ένωσης, με το ακόλουθο κείμενο:

               «Η/Το [πλήρης ονομασία του ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ] δηλώνει ότι αποδέχεται την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2018/… του Συμβουλίου».

               3.
                     Η Αυστρία, η Κύπρος, η Κροατία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ενημερώνουν το Συμβούλιο και την Επιτροπή για την κατάθεση των δηλώσεων αποδοχής τους ως προς την προσχώρηση της Δομινικανής Δημοκρατίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω δηλώσεων εντός διμήνου από την κατάθεσή τους.

               Άρθρο 2

               Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημέρα της κοινοποίησής της.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Αυστρία, την Κύπρο, την Κροατία, το Λουξεμβούργο, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)

                        Το Συμβούλιο έχει εκδώσει ήδη 14 αποφάσεις, με τις οποίες εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να αποδεχθούν την προσχώρηση στη σύμβαση του 1980 της Ανδόρας [απόφαση (ΕΕ) 2015/1023 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015]· των Σεϋχελλών [απόφαση (ΕΕ) 2015/2354 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Ρωσίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2355 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Αλβανίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2356 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Σινγκαπούρης [απόφαση (ΕΕ) 2015/1024 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015]· του Μαρόκου [απόφαση (ΕΕ) 2015/2357 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Αρμενίας [απόφαση (ΕΕ) 2015/2358 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015]· της Δημοκρατίας της Κορέας [απόφαση (ΕΕ) 2016/2313 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· του Καζακστάν [απόφαση (ΕΕ) 2016/2311 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· του Περού [απόφαση (EE) 2016/2312 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016]· της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής [απόφαση (ΕΕ) 2017/2462 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]· της Χιλής, της Ισλανδίας και των Μπαχαμών [απόφαση (ΕΕ) 2017/2424 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]· του Παναμά, της Ουρουγουάης, της Κολομβίας και του Ελ Σαλβαδόρ [απόφαση (ΕΕ) 2017/2464 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017]·  του Άγιου Μαρίνου [απόφαση (ΕΕ) 2017/2463 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017].

                     (2)

                        Οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3).

                     (3)

                  https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (4)

                        ΕΕ C , , σ. .

                     (5)

                        Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338 της 23.12.2003, σ. 1).