Avis juridique important

|

52003PC0792

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με το καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα και για την παράταση της διάρκειας ισχύος της απόφασης 89/688/ΕΟΚ.  /* COM/2003/0792 τελικό - CNS 2003/0308 */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα και για την παράταση της διάρκειας ισχύος της απόφασης 89/688/ΕΟΚ(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Το άρθρο 2 παράγραφος 3 της απόφασης 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με το καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα [1] ορίζει ότι, λόγω των ειδικών δυσχερειών των υπερποντίων διαμερισμάτων, είναι δυνατό να παρέχονται απαλλαγές από το φόρο, μερικές ή ολικές, υπέρ των τοπικών προϊόντων για περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τα δέκα έτη από την εισαγωγή του εν λόγω συστήματος φόρου. Η περίοδος αυτή έληξε κανονικά στις 31 Δεκεμβρίου 2002, δεδομένου ότι η ημερομηνία θέσπισης του φόρου είναι η 1η Ιανουαρίου 1993, δυνάμει του νόμου αριθ. 92-676 της 17ης Ιουλίου 1992 [2] που μεταφέρει στη γαλλική νομοθεσία την απόφαση 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989.[1]  ΕΕ L 399 της 30.12.1989, σ. 46.[2]  Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας της 19.07.2002, σ. 9697.2. Η Επιτροπή υπέβαλε στις 24 Νοεμβρίου 1999 έκθεση στο Συμβούλιο κατ'εφαρμογή του άρθρου 3 της απόφασης 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου [3], στην οποία πραγματοποιείται αξιολόγηση του κοινοτικού καθεστώτος εισφοράς θαλάσσης από την έναρξη ισχύος του. Διαπιστώνεται ότι τα τέσσερα υπερπόντια διαμερίσματα της Γαλλίας βρίσκονται, λόγω της εξόχως απόμακρης γεωγραφικής θέσης τους, σε πολύ πιο ευάλωτη οικονομική και κοινωνική κατάσταση από τα υπόλοιπα εδάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπογραμμίζεται η σημασία του φόρου εισφοράς θαλάσσης και των απαλλαγών προς όφελος της τοπικής παραγωγής προσδιορίζοντας τα ακόλουθα στοιχεία. Η εισφορά θαλάσσης παρέχει στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης τα μέσα να στηρίζουν τους τομείς δραστηριότητας που απειλούνται, ώστε να επιβιώνουν σε ένα δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. παράλληλα θέτει στη διάθεση των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης πόρους με τους οποίους παρέχεται η δυνατότητα, συμπληρωματικά με τις κοινοτικές πολιτικές, ενίσχυσης της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης κάθε περιφέρειας και διασφάλισης ενός συγκεκριμένου επιπέδου στους τομείς της παιδείας και της υγείας. Στην ίδια έκθεση η Επιτροπή υπενθυμίζει, ωστόσο, τα κριτήρια που όρισε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σχετικά με τις απαλλαγές από την εισφορά θαλάσσης, δυνάμει των οποίων οι απαλλαγές πρέπει να είναι αναγκαίες, ανάλογες και να καθορίζονται με ακρίβεια.[3]  COM (1999) 621 τελικό3. Το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999, αντικαθιστά το άρθρο 227 παράγραφος 2 στο οποίο βασιζόταν η απόφαση του Συμβουλίου του 1989. Αποτελεί το νομικό πλαίσιο που διέπει τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάσει του οποίου θεσπίζονται μέτρα με στόχο την άμβλυνση των μόνιμων μειονεκτημάτων τους. Η ιδιαιτερότητα των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, αναγνωρίζεται επομένως από το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Οι διατάξεις αυτές καθορίζουν το πλαίσιο των κανόνων που εφαρμόζονται στις εν λόγω περιφέρειες. Έτσι, ενώ οι διατάξεις της συνθήκης ΕΚ εφαρμόζονται στις περιφέρειες αυτές [4], πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαρθρωτική οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση. Οι παράγοντες που επιδεινώνουν την κατάστασή τους και τους οποίους αναγνωρίζει η συνθήκη είναι η μεγάλη απόσταση, ο νησιωτικός τους χαρακτήρας, η μικρή έκταση, η δύσκολη μορφολογία και το κλίμα, η οικονομική εξάρτηση από ένα μικρό αριθμό προϊόντων. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι η μονιμότητα και ο συνδυασμός των εν λόγω παραγόντων αναχαιτίζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή τους. Επ´αυτής της βάσεως, καλείται το Συμβούλιο να θεσπίσει ειδικά μέτρα που αποβλέπουν, ειδικότερα, στον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της συνθήκης ΕΚ στις περιφέρειες αυτές. Ειδικά μέτρα δύνανται κυρίως να ληφθούν στον τομέα της φορολογικής πολιτικής. Τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς των περιφερειών αυτών, χωρίς να υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να ενταχθούν τα νέα φορολογικά μέτρα που εφαρμόζονται στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα.[4]  Σε ό,τι αφορά τη φορολογία, η εφαρμογή σειράς διατάξεων του παράγωγου δικαίου της συνθήκης ΕΚ εξαιρέθηκε για ορισμένα εδάφη, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα. Το ίδιο ισχύει κυρίως για το κοινό καθεστώς του ΦΠΑ, το οποίο εγκαθιδρύεται με την έκτη οδηγία του Συμβουλίου 77/388/ΕΟΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών και το καθεστώς των ειδικών φόρων κατανάλωσης που προβλέπεται με την οδηγία του Συμβουλίου 92/12/ΕΟΚ, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.4. Οι θέσεις που έλαβαν τα διαδοχικά Ευρωπαϊκά Συμβούλια [5], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [6], η Επιτροπή των Περιφερειών [7] και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή [8] υπογραμμίζουν τα χαρακτηριστικά των περιφερειών αυτών, δίνοντας έμφαση στα μειονεκτήματα που παρουσιάζουν και στην ανάγκη να ληφθούν τα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, ώστε να αντισταθμιστούν τα μειονεκτήματα αυτά και καλούν την Επιτροπή να προτείνει, χωρίς καθυστέρηση, τα σχετικά μέτρα.[5]  Παράγραφος 38 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας της 4ης Ιουνίου 1999, παράγραφος 59 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβόνας της 24ης Μαρτίου 2000, παράγραφος 53 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Φέιρα της 20ής Ιουνίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Νίκαιας της 7ης, 8ης, και 9ης Δεκεμβρίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Goteborg της 15ης και 16ης Ιουνίου 2001, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Σεβίλης της 21ης και 22ας Ιουνίου 2002.[6]  Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Απριλίου 1997 σχετικά με τα προβλήματα ανάπτυξης των εξόχως απόκεντρων περιφερειών της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης (ΕΕ C150 της 19.05.1997, σ.62)[7]  Γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών της 13ης Δεκεμβρίου 2000 για την προβληματική των εξόχως απόκεντρων περιφερειών σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 (ΕΕ C 144 της 16.05.01,σ.11)[8]  Γνωμοδότηση αριθ. 682 της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 29ης Μαΐου 2002 σχετικά με την "Στρατηγική για τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης".5. Η Επιτροπή, σε έκθεση την οποία ενέκρινε στις 13 Μαρτίου 2000 [9], προσδιόρισε σειρά ειδικών μέτρων που πρέπει να εγκριθούν. Σε ό,τι αφορά τη φορολογική πτυχή, η εν λόγω έκθεση αναφέρει ότι στα θέματα της φορολογίας, βάσει του άρθρου 299 παράγραφος 2 επιτρέπεται να ληφθούν ειδικά μέτρα υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών μετά από αίτηση που υποβάλλουν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Επίσης, στην έκθεση της Επιτροπής αναφέρεται ότι πρέπει να αναζητηθούν, σε κάθε περίπτωση, τα μέσα που ανταποκρίνονται καλύτερα στους στόχους περιφερειακής ανάπτυξης και στήριξης των περιφερειών αυτών, μεταξύ άλλων, με φορολογικά μέτρα παρέκκλισης, των οποίων η εφαρμογή θα μπορούσε να είναι ακόμη και μακράς διαρκείας.[9]  Εκθεση της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2000 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες (COM (2000) 147τελικό).6. Η Γαλλία διαβίβασε στις 12 Μαρτίου 2002 αίτηση προς την Επιτροπή για την παράταση του καθεστώτος απαλλαγής από το φόρο εισφοράς θαλάσσης για δέκα έτη. Στην αίτηση αυτή δεν διευκρινίζονταν τα προΐόντα που επρόκειτο να τύχουν απαλλαγής στο πλαίσιο του μελλοντικού καθεστώτος ούτε οι διαφορικοί συντελεστές που θα εφαρμοστούν μεταξύ των τοπικών προΐόντων και των προΐόντων που δεν παράγονται επιτόπου καθώς και οι λόγοι για τις απαλλαγές αυτές και τους διαφορικούς συντελεστές σε σχέση με τα μειονεκτήματα που παρουσιάζουν τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα. Η Επιτροπή γνωστοποίησε στις γαλλικές αρχές ότι τα στοιχεία αυτά ήταν απαραίτητα για την εκπόνηση πρότασης απόφασης του Συμβουλίου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 299 παράγραφος 2. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, η Επιτροπή υπέβαλε στις 28 Αυγούστου 2002 [10] πρόταση απόφασης του Συμβουλίου με την οποία παρατείνεται για ένα έτος, έως τα τέλη του 2003, η απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989. Η πρόταση αυτή εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 10 Δεκεμβρίου 2002 (απόφαση του Συμβουλίου 2002/973/ΕΚ [11]).[10]  COM (2002) 473 τελικό[11]  ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 837. Στις 14 Απριλίου 2003 η Γαλλία υπέβαλε στην Επιτροπή νέα αίτηση που ανταποκρινόταν στις προαναφερθείσες απαιτήσεις. Η αίτηση αυτή περιέχει συγκεκριμένα για κάθε υπερπόντιο γαλλικό διαμέρισμα έναν κατάλογο προϊόντων για τα οποία ζητεί να μπορεί να εφαρμόσει απαλλαγές ή μειώσεις του φόρου "εισφορά θαλάσσης" για τα τοπικά προΐόντα με τη μέγιστη διαφορική φορολογία που θα μπορούσε να εφαρμοστεί ανάλογα με το αν τα προΐόντα παράγονται επιτόπου ή όχι : 10, 20, 30 ή 50 εκατοστιαίες μονάδες. Οι γαλλικές αρχές εξέφρασαν την επιθυμία η απόφαση του Συμβουλίου να αφορά περίοδο 15 ετών κατά την οποία θα επανεξετάζεται ανά τριετία αν πρέπει να προσαρμοστεί το καθεστώς. Η απόκλιση των 10 εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί κυρίως στα βασικά προϊόντα καθώς και σε εκείνα για τα οποία διαπιστώθηκε μια σχετική ισορροπία μεταξύ τοπικής παραγωγής και παραγωγής εκτός των διαμερισμάτων. Η απόκλιση των 20 εκατοστιαίων μονάδων θα αφορά ιδίως τα προϊόντα για τα οποία απαιτούνται δαπανηρές επενδύσεις που επηρεάζουν το συνολικό κόστος των αγαθών που κατασκευάζονται επιτόπου για μια περιορισμένη αγορά. Η απόκλιση των 30 εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί ιδίως στα προϊόντα που κατασκευάζονται από μεγάλες επιχειρήσεις και στα πολύ ευαίσθητα προϊόντα σε σχέση με τις εισαγωγές από χώρες γειτονικές των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων. Η απόκλιση των 50 εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί, στη Γουιάνα και στη Ρεϋνιόν, στα αλκοολούχα ποτά και ιδίως στο ρούμι. Με τη γαλλική αίτηση ζητείται να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα, όπως η δυνατότητα να μην απαιτείται η καταβολή της εισφοράς θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου από τις επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ, η δυνατότητα εφαρμογής μείωσης 15% επί της φορολογητέας βάσης όσον αφορά την εισφορά θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου, και η δυνατότητα για τις τοπικές αρχές να λαμβάνουν μέτρα έκτακτης ανάγκης προκειμένου να προσαρμοστούν οι κατάλογοι προϊόντων που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαφορικής φορολογίας για την εισφορά θαλάσσης.8. Η Επιτροπή αξιολόγησε την αίτηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τα σημαντικά μειονεκτήματα που παρακωλύουν τις δραστηριότητες βιομηχανικής παραγωγής στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, μειονεκτήματα τα οποία αποσκοπεί να αντισταθμίσει η διαφορική φορολογία. Προς το σκοπό αυτό, μεταξύ Μαΐου και τέλη Σεπτεμβρίου 2003, αντηλλάγησαν επανειλημμένως επιστολές μεταξύ των γαλλικών αρχών και των υπηρεσιών της Επιτροπής και διοργανώθηκαν πολλές συνεδριάσεις εργασίας, με κύριο στόχο την αιτιολόγηση των απαλλαγών και την ποσοτικοποίηση σε όρους συνολικού κόστους των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν τα προϊόντα που παράγονται επιτόπου σε σχέση με εκείνα που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων.9. Τα βασικά μειονεκτήματα τα οποία χαρακτηρίζουν τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα είναι αποτέλεσμα των παραγόντων που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2: η μεγάλη απόσταση, ο νησιωτικός τους χαρακτήρας, η μικρή έκταση, η δύσκολη μορφολογία και το κλίμα, η οικονομική εξάρτηση από ένα μικρό αριθμό προϊόντων. Τρία από τα τέσσερα υπερπόντια διαμερίσματα απέχουν 7 000 χλμ από την μητροπολιτική Γαλλία και το τελευταίο, η Ρεϋνιόν, περίπου 9 000 χλμ. Από τις επτά εξόχως απομακρυσμένες περιφέρειες, τα τέσσερα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα είναι, με μεγάλη διαφορά, τα πιο απομακρυσμένα εδάφη από την ευρωπαϊκή ήπειρο που αποτελούν μέρος της Κοινότητας. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κατά καιρούς οι περιοχές αυτές πλήττονται από φυσικά φαινόμενα όπως κυκλώνες, ηφαιστειακές εκρήξεις ή σεισμούς.10. Η μεγάλη απόσταση που αναφέρθηκε ανωτέρω παρεμποδίζει σημαντικά την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τρόπους μεταφοράς, όπως αερομεταφορές και θαλάσσιες μεταφορές, είναι αυξημένη, δεδομένου ότι σε αυτούς τους τομείς δεν έχει επιτευχθεί πλήρης ελευθέρωση. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο κόστος παραγωγής εφόσον οι εν λόγω τρόποι μεταφοράς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι σε σχέση με τις οδικές, τις σιδηροδρομικές μεταφορές ή τα διευρωπαϊκά δίκτυα.11. Εκτός από την απομόνωση, το αυξημένο κόστος παραγωγής οφείλεται επίσης στην εξάρτηση σε ό,τι αφορά τις πρώτες ύλες και την ενέργεια, στην υποχρέωση σύστασης αποθεμάτων και στις δυσκολίες εφοδιασμού εξοπλισμών παραγωγής.12. Λόγω του μικρού μεγέθους της τοπικής αγοράς σε συνδυασμό με την περιορισμένη εξαγωγική δραστηριότητα και λαμβάνοντας υπόψη τη χαμηλή αγοραστική δύναμη στα κράτη της εν λόγω περιφέρειας, καθώς και της υποχρέωσης να διατηρούνται διαφοροποιημένες σειρές παραγωγής, περιορισμένες όμως ως προς τον όγκο, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας μικρής αγοράς, περιορίζονται οι δυνατότητες πραγματοποίησης οικονομιών κλίμακας. Η "εξαγωγή" προΐόντων που κατασκευάζονται στα υπερπόντια διαμερίσματα προς την μητροπολιτική Γαλλία ή τα άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας πραγματοποιείται δύσκολα, δεδομένου ότι τα έξοδα μεταφοράς αυξάνουν το κόστος των προΐόντων αυτών και επομένως μειώνουν την ανταγωνιστικότητά τους. Η στενότητα της τοπικής αγοράς δημιουργεί εξάλλου υπεραποθέματα που επηρεάζουν επίσης δυσμενώς την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.13. Η ανάγκη σύστασης ειδικευμένων ομάδων συντήρησης, οι οποίες έχουν λάβει κατάλληλη κατάρτιση και μπορούν να παρέμβουν γρήγορα, με τις σχεδόν ανύπαρκτες δυνατότητες υπεργολαβίας αυξάνουν τα έξοδα των επιχειρήσεων και επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητά τους.14. Από όλα αυτά τα στοιχεία καθίσταται σαφές ότι οι επιχειρήσεις των υπερπόντιων διαμερισμάτων αντιμετωπίζουν οργανωτικές δυσχέρειες που δεν γνωρίζουν οι επιχειρήσεις της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στην τιμή των προϊόντων που κατασκευάζονται επιτόπου μέσω της αύξησης του συνολικού κόστους τους.15. Επιπλέον, για τα προϊόντα των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων υφίσταται το μειονέκτημα ότι έχουν κόστος παραγωγής ευρωπαϊκού επιπέδου που δυσχεραίνει την ανταγωνιστικότητα των τοπικών προϊόντων τους, ιδίως των γεωργικών, έναντι των προϊόντων των γειτονικών χωρών όπου το κόστος εργασίας είναι πολύ χαμηλότερο.16. Γι'αυτούς τους λόγους, τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου δεν θα ήταν επομένως ανταγωνιστικά, ελλείψει ειδικών μέτρων, έναντι των προϊόντων που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων, που δεν χαρακτηρίζονται από τα εν λόγω μειονεκτήματα, ακόμη και αν λαμβάνονταν υπόψη το κόστος μεταφοράς των προϊόντων αυτών προς τα υπερπόντια διαμερίσματα. Λόγω της έλλειψης ανταγωνιστικότητας των τοπικών προϊόντων δεν θα ήταν δυνατόν να διατηρηθεί τοπική παραγωγή, γεγονός που θα είχε επιζήμιες συνέπειες για την απασχόληση των κατοίκων των υπερπόντιων διαμερισμάτων.17. Η γαλλική αίτηση εξετάστηκε λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της αναλογικότητας προκειμένου να εξακριβωθεί συνολικά ότι η διαφορική φορολογία που ζήτησαν να μπορούν να εφαρμόσουν οι γαλλικές αρχές δεν οδηγεί σε σημαντική υπεραντιστάθμιση των μειονεκτημάτων, σε όρους συνολικού κόστους, από τα οποία χαρακτηρίζονται τα τοπικά προϊόντα σε σχέση με τα προϊόντα που προέρχονται εκτός διαμερισμάτων.18. Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά τα στοιχεία, η Επιτροπή προτείνει κατά συνέπεια να επιτραπεί η εφαρμογή φόρου σε μια σειρά προϊόντων για τα οποία δύναται να προβλεφθούν απαλλαγές ή μειώσεις φόρου προς όφελος της τοπικής παραγωγής των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων. Για κάθε υπερπόντιο διαμέρισμα πρέπει να καταρτισθεί χωριστός κατάλογος προϊόντων, δεδομένου ότι προφανώς τα τοπικά προϊόντα που παράγονται σε κάθε υπερπόντιο διαμέρισμα είναι διαφορετικά όπως και οι δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν.19. Εντός των ορίων της μέγιστης επιτρεπόμενης διαφορικής φορολογίας, η εφαρμογή της διαφοροποιημένης φορολογίας των προϊόντων που υπόκεινται στην "εισφορά θαλάσσης" θα εμπίπτει στην αρμοδιότητα των περιφερειακών και εθνικών αρχών: στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας θα οριστούν οι ανώτατες επιτρεπόμενες αποκλίσεις και εναπόκειται στις περιφερειακές και εθνικές αρχές να διαμορφώσουν εντός αυτού του ορίου τις διαφοροποιήσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η απαραίτητη στήριξη της τοπικής παραγωγής στα υπερπόντια διαμερίσματα. Το ίδιο θα ισχύσει όσον αφορά τη δυνατότητα απαλλαγής των τοπικών προϊόντων: ορισμένα προϊόντα θα μπορούσαν να τύχουν πλήρους απαλλαγής ενώ άλλα μόνο μερικής.20. Ωστόσο, πρέπει να συνδυασθούν οι απαιτήσεις του άρθρου 299 παράγραφος 2 και του άρθρου 90 της συνθήκης, καθώς και η τήρηση της συνοχής του κοινοτικού δικαίου και της εσωτερικής αγοράς. Αυτό προϋποθέτει, κατά συνέπεια, ότι θα πρέπει να ληφθούν μόνο τα μέτρα που είναι απολύτως αναγκαία και ανάλογα προς τους επιδιωκόμενους στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα του εξόχως απόκεντρου χαρακτήρα. Επομένως, το πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου συνίσταται σε έναν κατάλογο ευαίσθητων προϊόντων, για τα οποία καταδείχτηκε ότι, όταν παράγονται επιτόπου, το συνολικό κόστος τους είναι σαφώς μεγαλύτερο από το συνολικό κόστος παρόμοιων προϊόντων που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων. Εντούτοις, όπως ήδη αναφέρθηκε, το επίπεδο φορολογίας πρέπει να καθοριστεί κατά τρόπο ώστε ο μόνος στόχος της διαφορικής φορολογίας της εισφοράς θαλάσσης θα είναι να αντισταθμίσει τα μειονεκτήματα και να μην μετατρέψει τον φόρο αυτό σε πραγματικό όπλο προστατευτισμού που θέτει υπό αμφισβήτηση τις αρχές λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Ομοίως, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή με το κοινοτικό δίκαιο, η διαφορική φορολογία δεν εφαρμόζεται στα γεωργικά προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση ή για γεωργικές εισροές και τα οποία απολαύουν των ενισχύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1452/2001 της 28ης Ιουνίου 2001, και ιδίως του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, προκειμένου οι επιπτώσεις των χορηγηθεισών επιδοτήσεων ή απαλλαγών από δασμούς να μην ακυρωθούν ως αποτέλεσμα της θαλάσσιας εισφοράς. Αντίθετα, θα μπορούσε να εφαρμοστεί διαφορική φορολογία για τα προϊόντα που δεν απολαύουν αυτών των ενισχύσεων, δεδομένου ότι προορίζονται να τεθούν άμεσα σε κατανάλωση.21. Τα προϊόντα για τα οποία δύναται να προβλεφθούν απαλλαγές ή μειώσεις φόρου προς όφελος της τοπικής παραγωγής των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων κατανέμονται σε 3 κατηγορίες, ανάλογα με την εκάστοτε προτεινόμενη διαφορική φορολογία: η μέγιστη επιτρεπόμενη απόκλιση είναι 10, 20 ή 30 εκατοστιαίες μονάδες. Η Επιτροπή δεν θεώρησε δυνατό να προτείνει απόκλιση 50 εκατοστιαίων μονάδων για τα αλκοολούχα ποτά.22. Εντούτοις, για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου για τα οποία εφαρμόζεται μόνο μείωση φόρου, προβλέπεται η υπέρβαση των μέγιστων επιτρεπόμενων αποκλίσεων, όταν οι υπόχρεοι του φόρου, που κατά κανόνα απαιτείται για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου, πραγματοποιούν ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ. Αυτό θα επιτρέψει στους εν λόγω υπόχρεους να απαλλαγούν από την καταβολή αυτού του φόρου και να περιοριστούν οι υποχρεώσεις τους. Ωστόσο, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 άνω των 5 εκατοστιαίων μονάδων. Έτσι, για παράδειγμα, για ένα προϊόν για το οποίο επιτρέπεται απόκλιση 10 εκατοστιαίων μονάδων, εάν τα αγαθά που παράγονται στα υπερπόντια διαμερίσματα φορολογούνταν με εισφορά θαλάσσης ύψους 5%, θα μπορούσε να εφαρμοστεί εισφοράς θαλάσσης ύψους 15% για τα προϊόντα που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων. Εάν οι επιχειρήσεις με ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο των 550 000 ευρώ απαλλάσσονταν από την εισφορά θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου, η μέγιστη επιτρεπόμενη απόκλιση θα ήταν επομένως 10+5= 15 εκατοστιαίες μονάδες για τα αγαθά που κατασκευάζονται από αυτές τις επιχειρήσεις και 10 εκατοστιαίες μονάδες για τα αγαθά που κατασκευάζονται από επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών άνω των 550 000 ευρώ.23. Όσον αφορά τα προΐόντα που δεν αναφέρονται στην παρούσα απόφαση, οι εθνικές ή περιφερειακές αρχές θα διατηρούν τουλάχιστον τη δυνατότητα να φορολογήσουν τα προϊόντα αυτά με την εισφορά θαλάσσης, υπό την προϋπόθεση ότι η φορολογία αυτή εφαρμόζεται με τους ίδιους ακριβώς όρους τόσο στα τοπικά προϊόντα όσο και στα προϊόντα που προέρχονται εκτός διαμερισμάτων. Αυτό δεν θα συνέβαινε εάν προβλεπόταν μείωση της φορολογητέας βάσης προς όφελος μόνο των προϊόντων της τοπικής παραγωγής. Εντούτοις, όπως στις περιπτώσεις κατά τις οποίες επιτρέπεται διαφορική φορολογία, η απαλλαγή των επιχειρήσεων με κύκλο εργασιών μικρότερο των 550 000 ευρώ από την εισφορά θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου, θα μπορούσε να οδηγήσει, στην περίπτωση αυτή, σε απόκλιση έως 5 εκατοστιαίων μονάδων.24. Οι στόχοι στήριξης της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, που προβλέπονται ήδη στην απόφαση του 1989, επιβεβαιώνονται με τις απαιτήσεις που αφορούν τη σκοπιμότητα του φόρου και τον προορισμό των εσόδων από την εισφορά θαλάσσης. Η ενσωμάτωση των εσόδων από τον φόρο αυτό στα έσοδα του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων και η διάθεσή τους για μια στρατηγική οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, μέσω της συνεισφοράς για την προώθηση τοπικών δραστηριοτήτων, συνιστά νομική υποχρέωση.25. Προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία σε ορισμένες περιστάσεις που απαιτούν ταχεία λήψη απόφασης, το Συμβούλιο δύναται, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, να θεσπίσει τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης. Μολονότι πρόκειται για αλλαγές περιορισμένης έκτασης, τα μέτρα αυτά έχουν επιπτώσεις στον κατάλογο των προϊόντων ή στο ποσό των απαλλαγών ή των μειώσεων φόρου που μπορούν να εφαρμοστούν. Αυτό αιτιολογεί την άσκηση δικαιώματος εκ μέρους του Συμβουλίου να ασκεί εκτελεστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με το άρθρο 202 της συνθήκης ΕΚ. Η διάταξη αυτή θα έπρεπε να καθιστά δυνατή την επίσπευση της διαδικασίας ενημέρωσης της απόφασης του Συμβουλίου ιδιαίτερα σε περίπτωση εμφάνισης νέων τοπικών παραγωγών σε ένα από τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα. Η εν λόγω συνοπτική διαδικασία θα χρησίμευε επίσης για τη διευκόλυνση της λήψης επειγόντων μέτρων που καθίστανται αναγκαία λόγω ορισμένων αθέμιτων εμπορικών πρακτικών. Σε τέτοιες καταστάσεις, η Επιτροπή δεν θα δίσταζε να προτείνει στο Συμβούλιο, κατόπιν αιτήματος των εθνικών αρχών, τα αναγκαία επείγοντα μέτρα.26. Η διάρκεια ισχύος του καθεστώτος καθορίζεται σε δέκα έτη. Δεν φαίνεται δυνατό, όπως επιθυμούν οι γαλλικές αρχές, να προβλεφθεί μεγαλύτερη διάρκεια ισχύος. Η διάρκεια αυτή των δέκα ετών αντιστοιχεί εξάλλου στη μεγαλύτερη δυνατή διάρκεια που προβλέπεται για τα μέτρα παρέκκλισης σύμφωνα με το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του προτεινόμενου καθεστώτος μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας. Συνεπώς, οι γαλλικές αρχές θα πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2007, έκθεση περί της εφαρμογής του καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 1, ώστε να εξακριβωθεί η επίπτωση των ληφθέντων μέτρων καθώς και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα από τα οποία χαρακτηρίζονται οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες. Σε αυτή τη βάση, το πεδίο εφαρμογής και οι επιτρεπόμενες απαλλαγές δυνάμει των κοινοτικών κανόνων, θα επανεξετάζονται, κατά περίπτωση.27. Προκειμένου να διασφαλιστεί μια συνέχεια με το καθεστώς που προβλέπεται από τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου 89/688/ΕΟΚ της 22ας Δεκεμβρίου 1989 και 2002/973/ΕΚ της 10ης Δεκεμβρίου 2002, είναι σκόπιμο να εφαρμοστεί η παρούσα απόφαση από την 1η Ιανουαρίου 2004. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι γαλλικές αρχές χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο προκειμένου να υποβάλουν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά προς επίρρωση της αίτησής του, ιδίως όσον αφορά τους καταλόγους των προϊόντων για τα οποία προτίθεντο να εφαρμόσουν διαφορική φορολογία καθώς και τις αποκλίσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο της διαφορικής φορολογίας, κρίνεται αναγκαίο να ρυθμιστούν οι λεπτομέρειες έναρξης ισχύος της απόφασης, προκειμένου να καταστεί δυνατό για τις εν λόγω αρχές να μεταφέρουν την απόφαση του Συμβουλίου σε εθνικό δίκαιο. Ως εκ τούτου, προτείνεται, αφενός, οι διατάξεις της απόφασης σχετικά με τα προϊόντα που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαφορικής φορολογίας και σχετικά με τη λήψη μέτρων που απαιτούνται για την εφαρμογή της απόφασης να μην τεθούν σε ισχύ μέχρι την 1η Ιουλίου 2004 και, αφετέρου, να παραταθεί η εφαρμογή της απόφασης 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 μέχρι αυτή την ημερομηνία, ήτοι για περίοδο έξι μηνών.28. Η παρούσα πρόταση δεν αφορά τις διατάξεις της συνθήκης σχετικά με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων.Σχόλια επί των άρθρων.Άρθρο 1Το άρθρο 1 παράγραφος 1 εξουσιοδοτεί τις γαλλικές αρχές να εφαρμόσουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013 (ήτοι για περίοδο 10 ετών) απαλλαγές ή μειώσεις του φόρου "εισφορά θαλάσσης" για τα προΐόντα που αναφέρονται στο παράρτημα που κατασκευάζονται επιτόπου στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα.Στην παράγραφο 2 καθορίζεται η μέγιστη επιτρεπόμενη διαφορική φορολογία μεταξύ των τοπικών προϊόντων και των προϊόντων που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων. Η εν λόγω μέγιστη απόκλιση ανέρχεται, ανάλογα με τις κατηγορίες αγαθών που αναφέρονται στο παράρτημα, σε 10, 20 ή 30 εκατοστιαίες μονάδες.Σύμφωνα με την παράγραφο 3, για τα προϊόντα για τα οποία εφαρμόζεται μόνο μείωση φόρου, επιτρέπεται η υπέρβαση της μέγιστης απόκλισης, όταν οι υπόχρεοι του κατά κανόνα απαιτητού φόρου είναι επιχειρήσεις με ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ και οι οποίες απαλλάσσονται ως εκ τούτου από το φόρο. Η πρόσθετη απόκλιση δεν μπορεί, ωστόσο, να υπερβαίνει τις 5 εκατοστιαίες μονάδες.Σύμφωνα με την παράγραφο 4, επιτρέπεται η απαλλαγή των μικρών επιχειρήσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 από τον ειδικό φόρο και επομένως η εφαρμογή μιας διαφορικής φορολογίας για τα προϊόντα που δεν αναφέρονται στο παράρτημα και για τα οποία δεν θα έπρεπε να υπάρχει φορολογική διαφορά. Η διαφορά αυτή δεν μπορεί, ωστόσο, να υπερβαίνει τις 5 εκατοστιαίες μονάδες.Άρθρο 2Το εν λόγω άρθρο αποκλείει την εφαρμογή διαφορικής φορολογίας για τα γεωργικά προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση ή για γεωργικές εισροές και τα οποία απολαύουν των ενισχύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1452/2001 της 28ης Ιουνίου 2001, και ιδίως του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, υπό μορφή επιδοτήσεων ή απαλλαγών από δασμούς.Άρθρο 3Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι τα μέτρα εφαρμογής των άρθρων 1 και 2 υπάγονται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.Άρθρο 4Η παρούσα διάταξη προβλέπει καταρχάς την υποχρέωση για τις γαλλικές αρχές να κοινοποιεί χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή τα καθεστώτα που διέπουν την εισφορά θαλάσσης που προβλέπουν διαφοροποιημένη φορολογία των προϊόντων. Προβλέπει επίσης τη δυνατότητα προσαρμογής του κοινοτικού πλαισίου μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας, μετά από πρόταση που υποβάλλει η Επιτροπή στο Συμβούλιο, βάσει έκθεσης αξιολόγησης την οποία υποχρεούνται να της διαβιβάσουν οι γαλλικές αρχές, με στόχο να εξακριβωθεί η επίπτωση των ληφθέντων μέτρων και η συμβολή τους στην προώθηση ή διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων.Άρθρο 5Το παρόν άρθρο προβλέπει τα μέτρα για την έναρξη ισχύος και την δυνατότητα εφαρμογής. Είναι σημαντικό να αποφευχθεί τυχόν ασυνέχεια με το παρόν καθεστώς. Προβλέπει ότι ως ημερομηνία έναρξης ισχύος της απόφασης ορίζεται η 1η Ιανουαρίου 2004. Ωστόσο, προκειμένου να καταστεί δυνατό για τις γαλλικές αρχές να μεταφέρουν την απόφαση του Συμβουλίου σε εθνικό δίκαιο, η παράγραφος 2 προβλέπει ότι οι διατάξεις του άρθρου 1 και του άρθρου 2 θα τεθούν σε ισχύ μόνο από την 1η Ιουλίου 2004. Προκειμένου να αποφευχθεί κάθε νομικό κενό, η παράγραφος 3 προβλέπει να παραταθεί η εφαρμογή της απόφασης 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 μέχρι αυτή την ημερομηνία, για περίοδο έξι μηνών.2003/0308 (CNS)Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα και για την παράταση της διάρκειας ισχύος της απόφασης 89/688/ΕΟΚ.ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 299 παράγραφος 2,την πρόταση της Επιτροπής [12],[12]  ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [13],[13]  ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Δυνάμει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης, οι διατάξεις αυτής εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, και συνεπώς στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση η οποία επιδεινώθηκε λόγω της απόστασης, του νησιωτικού χαρακτήρα, της μικρής έκτασης, της δύσκολης μορφολογίας και του κλίματος, της οικονομικής εξάρτησης από περιορισμένο αριθμό προϊόντων, καθώς και του μόνιμου χαρακτήρα και του συνδυασμού των παραγόντων αυτών που αναχαιτίζουν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξή τους. Η διάταξη αυτή της συνθήκης βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα μέτρα υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, ιδίως των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, που λήφθηκαν ήδη παλαιότερα με την απόφαση 89/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 για τη θέσπιση προγράμματος ειδικών μέτρων λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα των γαλλικών υπερποντίων διαμερισμάτων (Poseidom) [14].[14]  ΕΕ L 399 της 30.12.1989, σ. 39.(2) Το άρθρο 2 παράγραφος 3 της απόφασης 89/688/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με το καθεστώς που διέπει την εισφορά θαλάσσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα [15] ορίζει ότι, δεδομένων των ειδικών περιστάσεων στα υπερπόντια διαμερίσματα, επιτρέπεται ενδεχομένως μερική ή πλήρης απαλλαγή από το φόρο "εισφορά θαλάσσης" προς όφελος των τοπικών παραγωγών για περίοδο που δεν υπερβαίνει μία δεκαετία από την εισαγωγή του φορολογικού καθεστώτος. Η περίοδος αυτή έληξε κανονικά στις 31 Δεκεμβρίου 2002, δεδομένου ότι το καθεστώς αυτό άρχισε να εφαρμόζεται την 1η Ιανουαρίου 1993.[15]  ΕΕ L 399 της 30.12.1989, σ. 46. Απόφαση τροποποιηθείσα με την απόφαση 2002/973/ΕΚ (ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 83).(3) Δυνάμει του άρθρου 3 της απόφασης 89/688/ΕΟΚ, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος προκειμένου να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος και η ενδεχόμενη ανάγκη διατήρησης της δυνατότητας φοροαπαλλαγής. Στην έκθεση αυτή που απέστειλε στο Συμβούλιο στις 24 Νοεμβρίου 1999 [16], η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τα τέσσερα υπερπόντια διαμερίσματα της Γαλλίας βρίσκονται, λόγω της εξόχως απόμακρης γεωγραφικής τους θέσης, σε πολύ πιο ευάλωτη οικονομική και κοινωνική κατάσταση σε σχέση με την υπόλοιπη Κοινότητα και υπογραμμίζει τη σημασία του φόρου εισφοράς θαλάσσης και των σχετικών απαλλαγών από το φόρο αυτό προς όφελος της τοπικής παραγωγής για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη των περιφερειών αυτών.[16]  COM (1999) 621 τελικό(4) Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής της 14ης Μαρτίου 2000 σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του άρθρου 299, παράγραφος 2 της συνθήκης [17], το άρθρο αυτό πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή στο πλαίσιο εταιρικής σχέσης με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη βάσει αιτιολογημένων αιτήσεων που υποβάλλουν τα τελευταία.[17]  COM (2000) 147 τελικό(5) Η Γαλλία διαβίβασε στις 12 Μαρτίου 2002 αίτηση προς την Επιτροπή για την παράταση του καθεστώτος απαλλαγής από το φόρο εισφοράς θαλάσσης για δέκα έτη. Στην αίτηση αυτή δεν διευκρινίζονταν τα προΐόντα που επρόκειτο να τύχουν απαλλαγής στο πλαίσιο του μελλοντικού καθεστώτος ούτε οι διαφορικοί συντελεστές που θα εφαρμοστούν μεταξύ των τοπικών προΐόντων και των προΐόντων που δεν παράγονται επιτόπου καθώς και οι λόγοι για τις απαλλαγές αυτές και τους διαφορικούς συντελεστές σε σχέση με τα μειονεκτήματα που παρουσιάζουν τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα. Υπό τις συνθήκες αυτές, προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία νομικού κενού λόγω απουσίας πλήρους αίτησης, η διάρκεια εφαρμογής της απόφασης 89/688/ΕΟΚ παρατάθηκε κατά ένα έτος με την απόφαση 2002/973/ΕΚ.(6) Στις 14 Απριλίου 2003 η Γαλλία στην Επιτροπή υπέβαλε νέα αίτηση που ανταποκρινόταν στις προαναφερθείσες απαιτήσεις. Στην αίτηση αυτή, οι γαλλικές αρχές εξέφρασαν την επιθυμία η απόφαση του Συμβουλίου να αφορά περίοδο δεκαπέντε ετών κατά την οποία θα επανεξετάζεται ανά τριετία αν πρέπει να προσαρμοστεί το καθεστώς. Με την εν λόγω αίτηση ζητείται η εφαρμογή διαφοροποιημένης φορολογίας του φόρου "εισφορά θαλάσσης" η οποία καθιστά δυνατό να φορολογούνται περισσότερο τα προϊόντα που προέρχονται εκτός των υπερπόντιων διαμερισμάτων από τα αντίστοιχα προϊόντα που παράγονται στα υπερπόντια διαμερίσματα. Η απόκλιση των δέκα εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί κυρίως στα βασικά προϊόντα καθώς και σε εκείνα για τα οποία διαπιστώθηκε μια σχετική ισορροπία μεταξύ τοπικής παραγωγής και παραγωγής εκτός των διαμερισμάτων. Η απόκλιση των είκοσι εκατοστιαίων μονάδων θα αφορά ιδίως τα προϊόντα για τα οποία απαιτούνται δαπανηρές επενδύσεις που επηρεάζουν το συνολικό κόστος των αγαθών που κατασκευάζονται επιτόπου για μια περιορισμένη αγορά. Η απόκλιση των τριάντα εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί ιδίως στα προϊόντα που κατασκευάζονται από μεγάλες επιχειρήσεις και στα πολύ ευαίσθητα προϊόντα σε σχέση με τις εισαγωγές από χώρες γειτονικές των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων. Η απόκλιση των πενήντα εκατοστιαίων μονάδων θα εφαρμοστεί, στη Γουιάνα και στη Ρεϋνιόν, στα αλκοολούχα ποτά και ιδίως στο ρούμι. Με τη γαλλική αίτηση ζητείται να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα, όπως η δυνατότητα να μην απαιτείται η καταβολή της εισφοράς θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου από τις επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ, η δυνατότητα εφαρμογής μείωσης 15% επί της φορολογητέας βάσης της εισφοράς θαλάσσης για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου, και η δυνατότητα για τις τοπικές αρχές να λαμβάνουν μέτρα έκτακτης ανάγκης προκειμένου να προσαρμοστούν οι κατάλογοι προϊόντων που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαφορικής φορολογίας για την εισφορά θαλάσσης.(7) Η Επιτροπή αξιολόγησε την αίτηση αυτή λαμβάνοντας υπόψη τα σημαντικά μειονεκτήματα που παρακωλύουν τις δραστηριότητες βιομηχανικής παραγωγής στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα. Τα βασικά μειονεκτήματα αποτελούν συνέπεια των παραγόντων που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης: μεγάλη απόσταση, νησιωτικός χαρακτήρας, μικρή έκταση, δύσκολη μορφολογία και κλίμα, οικονομική εξάρτηση από ένα μικρό αριθμό προϊόντων. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι κατά καιρούς οι περιοχές αυτές πλήττονται από φυσικά φαινόμενα όπως κυκλώνες, ηφαιστειακές εκρήξεις ή σεισμούς.(8) Η μεγάλη απόσταση παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τρόπους μεταφοράς, όπως αερομεταφορές και θαλάσσιες μεταφορές, είναι αυξημένη, δεδομένου ότι σε αυτούς τους τομείς δεν έχει επιτευχθεί πλήρης ελευθέρωση. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο κόστος παραγωγής εφόσον αυτοί οι τρόποι μεταφοράς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι σε σχέση με τις οδικές, τις σιδηροδρομικές μεταφορές ή τα διευρωπαϊκά δίκτυα.(9) Εκτός από την απομόνωση, το αυξημένο κόστος παραγωγής οφείλεται επίσης στην εξάρτηση σε ό,τι αφορά τις πρώτες ύλες και την ενέργεια, στην υποχρέωση σύστασης αποθεμάτων και στις δυσκολίες εφοδιασμού εξοπλισμών παραγωγής.(10) Λόγω του μικρού μεγέθους της τοπικής αγοράς σε συνδυασμό με την περιορισμένη εξαγωγική δραστηριότητα και λαμβάνοντας υπόψη τη χαμηλή αγοραστική δύναμη στα κράτη της εν λόγω περιφέρειας, καθώς και της υποχρέωσης να διατηρούνται διαφοροποιημένες σειρές παραγωγής, περιορισμένες όμως ως προς τον όγκο, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας μικρής αγοράς, περιορίζονται οι δυνατότητες πραγματοποίησης οικονομιών κλίμακας. Η "εξαγωγή" προΐόντων, που κατασκευάζονται στα υπερπόντια διαμερίσματα, προς την μητροπολιτική Γαλλία ή τα άλλα κράτη μέλη πραγματοποιείται δύσκολα, δεδομένου ότι τα έξοδα μεταφοράς αυξάνουν το κόστος των προΐόντων αυτών και επομένως μειώνουν την ανταγωνιστικότητά τους. Η στενότητα της τοπικής αγοράς δημιουργεί εξάλλου υπεραποθέματα που επηρεάζουν επίσης δυσμενώς την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.(11) Η ανάγκη σύστασης ειδικευμένων ομάδων συντήρησης, οι οποίες έχουν λάβει κατάλληλη κατάρτιση και μπορούν να παρέμβουν γρήγορα, με τις σχεδόν ανύπαρκτες δυνατότητες υπεργολαβίας αυξάνουν τα έξοδα των επιχειρήσεων και επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητά τους.(12) Το σύνολο αυτών των μειονεκτημάτων έχει ως επακόλουθο, σε οικονομικούς όρους, την αύξηση του συνολικού κόστους των προϊόντων που κατασκευάζονται επιτόπου, τα οποία, ελλείψει ειδικών μέτρων, δεν θα ήταν επομένως ανταγωνιστικά έναντι των προϊόντων που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων, που δεν χαρακτηρίζονται από τα εν λόγω μειονεκτήματα, ακόμη και αν λαμβάνονταν υπόψη το κόστος μεταφοράς των προϊόντων αυτών προς τα υπερπόντια διαμερίσματα. Λόγω της έλλειψης ανταγωνιστικότητας των τοπικών προϊόντων δεν θα ήταν δυνατόν να διατηρηθεί τοπική παραγωγή, γεγονός που θα είχε επιζήμιες επιπτώσεις για την απασχόληση των κατοίκων των υπερπόντιων διαμερισμάτων.(13) Επιπλέον, για τα προϊόντα των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων υφίσταται το μειονέκτημα ότι το κόστος παραγωγής τους είναι ευρωπαϊκού επιπέδου γεγονός που δυσχεραίνει την ανταγωνιστικότητα των τοπικών προϊόντων τους, ιδίως των γεωργικών, έναντι των προϊόντων των γειτονικών χωρών όπου το κόστος εργασίας είναι πολύ χαμηλότερο.(14) Η γαλλική αίτηση εξετάστηκε λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της αναλογικότητας προκειμένου να εξακριβωθεί συνολικά ότι η διαφορική φορολογία που ζήτησαν να μπορούν να εφαρμόσουν οι γαλλικές αρχές δεν οδηγεί σε σημαντική υπεραντιστάθμιση των μειονεκτημάτων, σε όρους συνολικού κόστους, από τα οποία χαρακτηρίζονται τα τοπικά προϊόντα σε σχέση με τα προϊόντα που προέρχονται εκτός διαμερισμάτων.(15) Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά τα στοιχεία, είναι σκόπιμο να επιτραπεί η εφαρμογή φόρου σε μια σειρά προϊόντων για τα οποία δύναται να προβλεφθούν απαλλαγές ή μειώσεις φόρου προς όφελος της τοπικής παραγωγής των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων. Η εν λόγω διαφοροποιημένη φορολογία έχει ως αποτέλεσμα να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα των τοπικών παραγωγών και να καταστήσει κατ'αυτόν τον τρόπο δυνατή τη διατήρηση δραστηριοτήτων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας στα υπερπόντια διαμερίσματα. Για κάθε υπερπόντιο διαμέρισμα πρέπει να καταρτισθεί χωριστός κατάλογος προϊόντων, δεδομένου ότι τα τοπικά προϊόντα που παράγονται σε κάθε υπερπόντιο διαμέρισμα είναι διαφορετικά.(16) Ωστόσο, πρέπει να συνδυασθούν οι απαιτήσεις του άρθρου 299 παράγραφος 2 και του άρθρου 90 της συνθήκης καθώς και η τήρηση της συνοχής του κοινοτικού δικαίου και της εσωτερικής αγοράς. Αυτό προϋποθέτει, κατά συνέπεια, ότι θα πρέπει να ληφθούν μόνο τα μέτρα που είναι απολύτως αναγκαία και ανάλογα προς τους επιδιωκόμενους στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα του εξόχως απόκεντρου χαρακτήρα. Επομένως, το πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού πλαισίου συνίσταται σε έναν κατάλογο ευαίσθητων προϊόντων, για τα οποία καταδείχτηκε ότι, όταν παράγονται επιτόπου, το συνολικό κόστος τους είναι σαφώς μεγαλύτερο από το συνολικό κόστος παρόμοιων προϊόντων που προέρχονται εκτός των διαμερισμάτων. Εντούτοις, το επίπεδο φορολογίας πρέπει να προσαρμοστεί κατά τρόπο ώστε ο μόνος στόχος της διαφορικής φορολογίας της εισφοράς θαλάσσης θα είναι να αντισταθμίσει το εν λόγω μειονέκτημα και να μην μετατρέψει τον φόρο αυτό σε όπλο προστατευτισμού. Ομοίως, προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή με το κοινοτικό δίκαιο, η διαφορική φορολογία δεν εφαρμόζεται στα γεωργικά προϊόντα τα οποία απολαύουν των ενισχύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1452/2001 του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2001, περί ειδικών μέτρων, όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα, υπέρ των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, και για την τροποποίηση της οδηγίας 72/462/ΕΟΚ καθώς και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 525/77 και (ΕΟΚ) αριθ. 3763/91 (Poseidom) [18], και ιδίως του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.[18]  ΕΕ L 198 της 21.7.2001, σ. 11.(17) Τα προϊόντα για τα οποία δύναται να προβλεφθούν απαλλαγές ή μειώσεις φόρου προς όφελος της τοπικής παραγωγής των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων κατανέμονται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με την εκάστοτε προτεινόμενη διαφορική φορολογία: η μέγιστη επιτρεπόμενη απόκλιση είναι δέκα, είκοσι ή τριάντα εκατοστιαίες μονάδες.(18) Εντούτοις, οι τοπικοί παραγωγοί που πραγματοποιούν ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ πρέπει να μπορούν να απαλλάσσονται από την καταβολή του φόρου. Προς το σκοπό αυτό, όταν τα προϊόντα που παράγουν τυγχάνουν μόνο μείωσης φόρου, πρέπει να καθίσταται δυνατή η υπέρβαση της μέγιστης επιτρεπόμενης απόκλισης. Ωστόσο, η διάταξη αυτή δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα προβλεπόμενα ανώτατα όρια άνω των πέντε εκατοστιαίων μονάδων.(19) Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι η απαλλαγή των επιχειρήσεων με ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ από την εισφορά θαλάσσης όσον αφορά τα τοπικά προϊόντα που δεν αναφέρονται στο παράρτημα μπορεί να οδηγήσει στη εφαρμογή, για τα προϊόντα αυτά, διαφορικής φορολογίας ανάλογα με το αν τα προΐόντα αυτά κατασκευάζονται επιτόπου ή όχι. Η εν λόγω φορολογική διαφορά δεν πρέπει, όπως στην προηγούμενη περίπτωση, να υπερβαίνει τις πέντε εκατοστιαίες μονάδες.(20) Οι στόχοι στήριξης της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, που προβλέπονται ήδη στην απόφαση 1989/688/ΕΟΚ, επιβεβαιώνονται με τις απαιτήσεις που αφορούν τη σκοπιμότητα του φόρου και τον προορισμό των εσόδων από την εισφορά θαλάσσης. Η ενσωμάτωση των εσόδων από τον φόρο αυτό στα έσοδα του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων και η διάθεσή τους για μια στρατηγική οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, μέσω της συνεισφοράς για την προώθηση τοπικών δραστηριοτήτων, συνιστούν νομική υποχρέωση.(21) Προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία σε ορισμένες περιστάσεις που απαιτούν ταχεία λήψη απόφασης, το Συμβούλιο πρέπει, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, να μπορεί να θεσπίζει τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, ιδίως όσον αφορά την ενημέρωση των καταλόγων προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα λόγω της εμφάνισης νέων δραστηριοτήτων παραγωγής στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα ή τη λήψη επειγόντων μέτρων σε περίπτωση διακύβευσης μιας τοπικής παραγωγής από ορισμένες εμπορικές πρακτικές. Μολονότι πρόκειται για αλλαγές περιορισμένης έκτασης, δεν είναι δυνατό να αποκλειστεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, το ενδεχόμενο σημαντικών δημοσιονομικών επιπτώσεων για τους δικαιούχους των εσόδων που προέρχονται από την εισφορά θαλάσσης. Επιπλέον, τα μέτρα αυτά έχουν επιπτώσεις στον κατάλογο των προϊόντων ή στο ποσό των απαλλαγών ή των μειώσεων φόρου που μπορούν να εφαρμοστούν. Οι δύο αυτοί λόγοι αιτιολογούν το δικαίωμα άσκησης εκ μέρους του Συμβουλίου να ασκεί εκτελεστικές αρμοδιότητες στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης.(22) Η Γαλλία οφείλει να ανακοινώνει στην Επιτροπή κάθε καθεστώς που θεσπίζεται δυνάμει της παρούσας απόφασης.(23) Η διάρκεια ισχύος του καθεστώτος καθορίζεται σε δέκα έτη. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του προτεινόμενου καθεστώτος μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας. Συνεπώς, οι γαλλικές αρχές πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2007, έκθεση περί της εφαρμογής του εγκεκριμένου καθεστώτος, ώστε να εξακριβωθεί η επίπτωση των ληφθέντων μέτρων καθώς και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα από τα οποία χαρακτηρίζονται τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα. Σε αυτή τη βάση, οι κατάλογοι προϊόντων και οι επιτρεπόμενες απαλλαγές θα επανεξετάζονται κατά περίπτωση.(24) Προκειμένου να διασφαλιστεί μια συνέχεια με το καθεστώς που προβλέπεται από τις αποφάσεις 89/688/ΕΟΚ και 2002/973/ΕΚ, είναι σκόπιμο να εφαρμοστεί η παρούσα απόφαση από την 1η Ιανουαρίου 2004. Ωστόσο, προκειμένου να καταστεί δυνατό για τις γαλλικές αρχές να μεταφέρουν την παρούσα απόφαση σε εθνικό δίκαιο, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι οι διατάξεις της απόφασης σχετικά με τα προϊόντα που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαφορικής φορολογίας και οι διατάξεις σχετικά με τη θέσπιση των μέτρων που απαιτούνται για την εφαρμογή της απόφασης θα τεθούν σε ισχύ μόνο από την 1η Ιουλίου 2004. Επιπλέον, προκειμένου να αποφευχθεί κάθε νομικό κενό, πρέπει να παραταθεί η εφαρμογή της απόφασης 89/688/ΕΟΚ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2004.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 11. Κατά παρέκκλιση των άρθρων 23, 25 και 90 της συνθήκης, οι γαλλικές αρχές εξουσιοδοτούνται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013, να εφαρμόσουν απαλλαγές ή μειώσεις του φόρου "εισφορά θαλάσσης" για τα προΐόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, τα οποία κατασκευάζονται επιτόπου στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα της Γουαδελούπης, της Γουιάνας, της Μαρτινίκας και της Ρεϋνιόν.Οι απαλλαγές αυτές πρέπει να εντάσσονται στο πλαίσιο της στρατηγικής οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων λαμβανομένου υπόψη του κοινοτικού πλαισίου της και να συμβάλλουν στην προώθηση των τοπικών δραστηριοτήτων εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο στο κοινό συμφέρον.2. Όσον αφορά τους φορολογικούς συντελεστές που εφαρμόζονται σε παρόμοια προϊόντα που δεν προέρχονται από τα υπερπόντια διαμερίσματα, η εφαρμογή απαλλαγών ή μειώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν μπορεί να οδηγήσει σε διαφορές που υπερβαίνουν τις:(α) δέκα εκατοστιαίες μονάδες για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, μέρος Α,(β) είκοσι εκατοστιαίες μονάδες για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, μέρος Β,(γ) τριάντα εκατοστιαίες μονάδες για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, μέρος Γ.3. Προκειμένου οι γαλλικές αρχές να μπορούν να χορηγούν απαλλαγές για τα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου από επιχειρηματία, ο οποίος πραγματοποιεί ετήσιο κύκλο εργασιών μικρότερο από 550 000 ευρώ, επιτρέπεται υπέρβαση των αποκλίσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 2 το ανώτατο κατά πέντε ποστοστιαίες μονάδες.4. Για τα προϊόντα που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα, τα οποία κατασκευάζονται επιτόπου από επιχειρηματία που αναφέρεται στην παράγραφο 3, οι γαλλικές αρχές μπορούν ωστόσο να εφαρμόσουν διαφορετική φορολογία για να τα απαλλάξουν από τους φόρους. Η διαφορά αυτή δεν μπορεί ωστόσο να υπερβαίνει πέντε εκατοστιαίες μονάδες.Άρθρο 2Οι γαλλικές αρχές εφαρμόζουν το ίδιο φορολογικό καθεστώς με εκείνο που εφαρμόζεται στα προϊόντα που κατασκευάζονται επιτόπου για τα προϊόντα που απολαύουν του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1452/2001.Άρθρο 3Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των άρθρων 1 και 2, ιδίως όσον αφορά την ενημέρωση των καταλόγων προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα λόγω της εμφάνισης νέας παραγωγής στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα ή τη λήψη επειγόντων μέτρων σε περίπτωση διακύβευσης μιας τοπικής παραγωγής από ορισμένες εμπορικές πρακτικές.Άρθρο 4Η Γαλλία ανακοινώνει αμέσως στην Επιτροπή τα καθεστώτα που αναφέρονται στο άρθρο 1.Οι γαλλικές αρχές υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2007, έκθεση περί της εφαρμογής του καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 1, για να εξακριβωθεί η επίπτωση των ληφθέντων μέτρων και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που χαρακτηρίζουν τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες.Βάσει αυτής της έκθεσης, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση που περιέχει πλήρη οικονομική και κοινωνική ανάλυση και, κατά περίπτωση, πρόταση για την προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας απόφασης.Άρθρο 5Η διάρκεια ισχύος της απόφασης 89/688/ΕΟΚ παρατείνεται μέχρι τις 30 Ιουνίου 2004.Άρθρο 6Τα άρθρα 1 έως 4 εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 2004.Το άρθρο 5 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2004.Άρθρο 7Η παρούσα Απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑA. Κατάλογος των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο (α) σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου [19].[19]  Παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2176/2002 της Επιτροπής της 6ης Δεκεμβρίου 2002 (ΕΕ L 331 της 7.12.2002, σ. 3).1. Διαμέρισμα της Γουαδελούπης.0105, 0201, 0203, 0205, 0207, 0208, 0209, 0305 εκτός από 0305 10, 0403, 0405, 0406, 08 εκτός από 0807, 1106, 2001, 2005, 2103, 2104, 2209, 2302, 2505, 2710, 2711 12, 2711 13, 2712, 2804, 2806, 2811, 2814, 2836, 2851 00, 2907, 3204, 3205, 3206, 3207, 3211 00 00, 3212, 3213, 3214, 3215, 3808, 3809, 3925 εκτός από 3925 10 00, 3925 20 00, 3925 30 00 και 3925 90, 4012, 4407 10, 4409 εκτός από 4409 20, 4415 20, 4818 εκτός από 4818 10, 4818 20 και 4818 30, 4820, 7003, 7006 00, 7225, 7309 00, 7310, 7616 91 00, 7616 99, 8419 19 00, 8471, 8902 00 18, 8903 99.2. Διαμέρισμα της Γουιάνας.3824 50, 6810 11.3. Διαμέρισμα της Μαρτινίκας.0105, 0201, 0203, 0205, 0207, 0208, 0209, 0305, 0403 εκτός από 0403 10, 0406, 0706 10 00, 0707, 0709 60, 0709 90, 0710, 0711, 08 εκτός από 0807, 1106, 1209, 1212, 1904, 2001, 2005, 2103, 2104, 2209, 2302, 2505 10 00, 2505 90 00, 2710, 2711 12, 2711 13, 2712, 2804, 2806, 2811, 2814, 2836, 2851 00, 2907, 3204, 3205, 3206, 3207, 3211 00 00, 3212, 3213, 3214, 3215, 3808 90, 3809 91, 3820 00 00, 4012, 4401, 4407, 4408, 4409, 4415 20, 4418 εκτός από 4418 10, 4418 20, 4418 30, 4418 50 και 4418 90, 4421 90, 4811, 4820, 6902, 6904 10 00, 7003, 7006 00, 7225, 7309 00, 7310, 7616 91 00, 7616 99, 8402 90 00, 8419 19 00, 8438, 8471, 8903 99.4. Διαμέρισμα της Ρεϋνιόν.0105, 0207, 0208, 0209, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305, 0403, 0405, 0406, 0407, 0408, 0601, 0602, 0710, 0711, 08, 0904, 0905 00 00, 0910 91, 1106, 1212, 1604 14, 1604 19, 1604 20, 1701, 1702, 1902 εκτός από 1902 11 00, 1902 19, 1902 20, 1902 30 και 1902 40, 1904, 2001, 2005 εκτός από 2005 51, 2006, 2007, 2103, 2104, 2201, 2309, 2710, 2712, 3211 00 00, 3214, 3402, 3505, 3506, 3705 10 00, 3705 90 00, 3804 00, 3808, 3809, 3811 90, 3814 00, 3820, 3824, 39 εκτός από 3917, 3919, 3920, 3921 90 60, 3923, 3925 20 00 και 3925 30 00, 4009, 4010, 4016, 4407 10, 4409 εκτός από 4409 20, 4415 20, 4421, 4806 40 90, 48 11, 48 18 εκτός από 4818 10, 4820, 6306, 6809, 6811 90 00, 7009, 7312 90, 7314 εκτός από 7314 20, 7314 39 00, 7314 41 90, 7314 49 και 7314 50 00, 7606, 8310, 8418, 8421, 8471, 8537, 8706, 8707, 8708, 8902 00 18, 8903 99, 9001, 9021 29 00, 9405, 9406 εκτός από 9406 00, 9506.Β. Κατάλογος των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο (β) σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου [20].[20]  Παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2176/2002 της Επιτροπής της 6ης Δεκεμβρίου 2002 (ΕΕ L 331 της 7.12.2002, σ. 3).1. Διαμέρισμα της Γουαδελούπης.0210, 0301, 0302, 0303, 0304, 0305 10, 0306, 0307, 0407, 0409 00 00, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702, 0705, 0706 10 00, 0707 00, 0709 60, 0709 90, 0807, 1008 90 90, 1601, 1602, 1604 20, 1605, 1702, 1704, 1806, 1902, 1905, 2105 00, 2201 10, 2202 10 00, 2202 90, 2309, 2523 21 00, 2523 29 00, 2828 10 00, 2828 90 00, 3101 00 00, 3102, 3103, 3104, 3105, 3301, 3302, 3305, 3401, 3402, 3406 00, 3917, 3919, 3920, 3923, 3924, 3925 10 00, 3925 20 00, 3925 30 00, 3925 90, 3926 10 00, 3926 90, 4409 20, 4418, 4818 10, 4818 20, 4818 30, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 6306, 6805, 6810, 6811 90 00, 7213, 7214, 7217, 7308, 7314, 7610 10 00, 7610 90 90, 9401, 9403, 9404, 9406.2. Διαμέρισμα της Γουιάνας.0303 79, 0306 13, 0403 10, 1006 20, 1006 30, 2009 80, 2202 10, 2309 90, 2505 10 00, 2517 10, 2523 21 00, 3208 20, 3209 10, 3917, 3923, 3925, 7308 90, 7610 90.3. Διαμέρισμα της Μαρτινίκας.0210, 0302, 0303, 0304, 0306, 0307, 0403 10, 0405, 0407, 0409 00 00, 0601, 0602, 0603, 0604, 0702, 0705, 0807, 1008 90 90, 1102, 1601, 1602, 1604 20, 1605, 1702, 1704, 1806, 1902, 2105 00, 2106, 2201, 2202 10 00, 2202 90, 2309, 2523 21 00, 2523 29 00, 2828 10 00, 2828 90 00, 3101 00 00, 3102, 3103, 3104, 3105, 3301, 3302, 3305, 3401, 3402, 3406 00, 3808 εκτός από 3808 90, 3809 εκτός από 3809 91, 3820 εκτός από 3820 00 00, 3917, 3919, 3920, 3923, 3924, 3925, 3926, 4418 10, 4418 20, 4418 30, 4418 50 et 4418 90, 4818, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 6103, 6104, 6105, 6107, 6203, 6204, 6205, 6207, 6208, 6306, 6805, 6810, 6811 90 00, 7213, 7214, 7217, 7308, 7314, 7610, 9401, 9403, 9404, 9405 60, 9406.4. Διαμέρισμα της Ρεϋνιόν.0306, 0307, 0409 00 00, 0603, 0604, 0709 60, 0901 21 00, 0901 22 00, 0910 10 00, 0910 30 00, 1507 90, 1508 90, 1510 00 90, 1512 19, 1515 29, 1516, 1601, 1602, 1605, 1704, 1806, 1901, 1902 11 00, 1902 19, 1902 20, 1902 30, 1902 40, 1905, 2005 51, 2008, 2105 00, 2106, 2828 10 00, 2828 90 00, 3208, 3209, 3210, 3212, 3301, 3305, 3401, 3917, 3919, 3920, 3921 90 60, 3923, 3925 20 00, 3925 30 00, 4012, 4418, 4818 10, 4819, 4821, 4823, 4907 00 90, 4909 00, 4910 00 00, 4911 10, 4911 91, 7308, 7309 00, 7310, 7314 20, 7314 39 00, 7314 41 90, 7314 49, 7314 50 00, 7326, 7608, 7610, 7616, 8419 19 00, 8528, 9401, 9403, 9404, 9406 00.Γ. Κατάλογος των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο (γ) σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου [21].[21]  Παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 256 της 7.9.1987, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2176/2002 της Επιτροπής της 6ης Δεκεμβρίου 2002 (ΕΕ L 331 της 7.12.2002, σ. 3).1. Διαμέρισμα της Γουαδελούπης.0901 11 00, 0901 12 00, 0901 21 00, 0901 22 00, 1006 30, 1006 40 00, 1101 00, 1517 10, 1701, 1901, 2006, 2007, 2009, 2106, 2203 00, 2208 40, 2517 10, 3208, 3209, 3210, 3705 10 00, 3705 90 00, 7009 91 00, 7009 92 00, 7015 10 00, 71 13, 71 14, 71 15, 71 17, 90 01 40.2. Διαμέρισμα της Γουιάνας.2208 40, 4403 49, 4407 29.3. Διαμέρισμα της Μαρτινίκας.0901 11 00, 0901 21 00, 0901 22 00, 1006 30, 1006 40 00, 1101 00, 1517 10, 1701, 1901, 1905, 2006, 2007, 2008, 2009, 2203 00, 2208 40, 2517 10, 3208, 3209, 3210, 7009, 7015 10 00, 7113, 7114, 7115, 7117, 9001 40.4. Διαμέρισμα της Ρεϋνιόν.2009, 2202 10 00, 2202 90, 2203 00, 2204 21, 2206 00, 2208 40, 2402 20, 2403, 7113, 7114, 7115, 7117, 8521.>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>