				|

		52013PC0038

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να υπογράψουν, να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη Συμφωνία του Κέιπ Τάουν του 2012 για την εφαρμογή των διατάξεων του πρωτοκόλλου του 1993 σχετικά με τη Διεθνή Σύμβαση Torremolinos του 1977 για την ασφάλεια των αλιευτικών σκαφών /* COM/2013/038 final - 2013/0020 (NLE) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
1.1.        Εισαγωγή
Η
Διεθνής
Σύμβαση Torremolinos του 1977
για την
ασφάλεια των
αλιευτικών
σκαφών
τροποποιήθηκε
με το
πρωτόκολλό της
του 1993, το οποίο
επικαιροποίησε
τις διατάξεις
και αναθεώρησε
την
υποχρεωτική
εφαρμογή των
βασικών
κεφαλαίων για
τα σκάφη
μήκους 45 μέτρων
και άνω,
επαφίοντας σε
περιφερειακή
απόφαση την
εφαρμογή στα
σκάφη μήκους 24
μέτρων και άνω.
Ούτε η αρχική
σύμβαση ούτε
το πρωτόκολλο
του 1993 τέθηκαν σε
ισχύ,
δεδομένου ότι
οι αναγκαίες
ελάχιστες απαιτήσεις
σε θέματα
επικύρωσης δεν
ικανοποιήθηκαν
ποτέ.
Από τις 9
έως τις 11
Οκτωβρίου 2012
διοργανώθηκε
από τον Διεθνή
Ναυτιλιακό
Οργανισμό (ΔΝΟ)
διπλωματική διάσκεψη
στο Κέιπ Τάουν
της Νότιας
Αφρικής
προκειμένου να
εξεταστεί και
να συναφθεί
συμφωνία για
την εφαρμογή
του
πρωτοκόλλου Torremolinos
στο πλαίσιο
μείζονος
προσπάθειας εκ
μέρους του ΔΝΟ
να διευκολύνει
την έναρξη
ισχύος του
πρωτοκόλλου
του 1993.
Η
διπλωματική
διάσκεψη
κατέληξε στη
σύναψη συμφωνίας
για την
τροποποίηση
του
πρωτοκόλλου Torremolinos
του 1993, με τίτλο
«Συμφωνία του
Κέιπ Τάουν του 2012
για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου
του 1993 σχετικά με
τη Διεθνή
Σύμβαση Torremolinos του 1977
για την
ασφάλεια των
αλιευτικών
σκαφών» (στο
εξής καλούμενη
«η συμφωνία»).
1.2.        Η
αρμοδιότητα της
ΕΕ και οι
επιπτώσεις της
Σύμφωνα
με τους
κανόνες περί
εξωτερικής
αρμοδιότητας,
όπως
προβλέπεται
στο άρθρο 3
παράγραφος 2 της
Συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΣΛΕΕ), οι
τροποποιήσεις
στο Πρωτόκολλο
Torremolinos του 1993 περιέρχονται
στην αποκλειστική
αρμοδιότητα
της Ένωσης,
δεδομένου ότι
το πρωτόκολλο
έχει
μεταφερθεί στη
νομοθεσία της
ΕΕ με την
οδηγία 97/70/ΕΚ του
Συμβουλίου,
της 11ης Δεκεμβρίου
1997, για θέσπιση
εναρμονισμένου
καθεστώτος για
τα αλιευτικά
σκάφη μήκους 24
μέτρων και άνω[1].
Η
Ευρωπαϊκή
Ένωση δεν
μπορεί να
καταστεί
συμβαλλόμενο
μέρος στο
σχέδιο
συμφωνίας,
δεδομένου ότι
το σημερινό
σχέδιο, όπως
εγκρίθηκε από
την Επιτροπή
Θαλάσσιας
Ασφάλειας του
Διεθνούς
Ναυτιλιακού Οργανισμού
(ΔΝΟ), δεν
περιλαμβάνει
ρήτρα όσον
αφορά τους
περιφερειακούς
οργανισμούς
οικονομικής
ολοκλήρωσης (ΟΠΟΟ/REIO).
Ωστόσο, επειδή
η συμφωνία
αφορά τομέα
αποκλειστικής
αρμοδιότητας
της ΕΕ, τα κράτη
μέλη δεν είναι
σε θέση να
αποφασίσουν
αυτόνομα για
την υπογραφή
και την
επικύρωση της
συμφωνίας.
Μπορούν να την
υπογράψουν ή
να την
επικυρώσουν,
προς το
συμφέρον της Ένωσης,
κατόπιν
εγκρίσεως από
το Συμβούλιο
και με τη
συναίνεση του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου,
κατόπιν
προτάσεως της
Επιτροπής.
1.3.        Λεπτομέρειες
της συμφωνίας
Η
συμφωνία
προβλέπει την
έναρξη ισχύος
του πρωτοκόλλου
Torremolinos 12 μήνες από
την ημερομηνία
κατά την οποία
τουλάχιστον 22
κράτη, με
τουλάχιστον 3.600
συνολικό
αριθμό
αλιευτικών
σκαφών μήκους 24
μέτρων και άνω
που ασκούν
αλιευτική
δραστηριότητα
στην ανοικτή
θάλασσα, θα
έχουν εκφράσει
τη συναίνεσή
τους να
δεσμευτούν από
αυτήν.
Πρόκειται για
σημαντική
μείωση του
ορίου όσον
αφορά τον
αριθμό των
αλιευτικών
σκαφών σε
σχέση με το
πρωτόκολλο του
1993, και τώρα
υπάρχουν
ρεαλιστικές
προοπτικές να
επιτευχθεί.
Η
συμφωνία θα
είναι ανοικτή
προς υπογραφή
στην έδρα του
ΔΝΟ από τις 11
Φεβρουαρίου 2013
έως τις 10
Φεβρουαρίου 2014
και στη
συνέχεια θα
παραμείνει
ανοικτή για
προσχωρήσεις.
Αναμένεται
ότι, όπως έχει
υποστηριχθεί
από τα κράτη
μέλη της ΕΕ
κατά τη
διάρκεια των
διαπραγματεύσεων
που οδήγησαν
στη συμφωνία, η
χρήση των
βάσεων
δεδομένων που
τηρούνται από
τον Οργανισμό
Τροφίμων και
Γεωργίας (FAO) θα
παρέχει
αντικειμενική
βάση για την
εκτίμηση των
στόλων που
φέρουν τη
σημαία των
μερών που
έχουν
επικυρώσει τη
συμφωνία και,
ως εκ τούτου, θα
διευκολύνει
την ταχεία έναρξη
ισχύος της
συμφωνίας.
Πεδίο
εφαρμογής:
οι διατάξεις
της συμφωνίας
ισχύουν για
νέα πλοία,
εκτός αν
προβλέπεται
ρητώς άλλως.
Μέσω της συμφωνίας
προστέθηκαν
ορισμένα
περιθώρια
ευελιξίας ώστε
να τύχει
ευρείας
αποδοχής. Οι
διοικήσεις μπορούν,
σύμφωνα με
σχέδιο, να
εφαρμόζουν
σταδιακά τις
διατάξεις του
κεφαλαίου ΙΧ
(ραδιοεπικοινωνίες)
για μέγιστη
περίοδο 10 ετών·
και τις
διατάξεις των
κεφαλαίων VII
(σωστικά μέσα
και ρυθμίσεις),
VIII (διαδικασίες
έκτακτης
ανάγκης, δοκιμές
συγκέντρωσης
και ασκήσεις)
και X (εξοπλισμός
ναυσιπλοΐας
επί του πλοίου
και ρυθμίσεις)
για μέγιστη
περίοδο πέντε
ετών.
Απαλλαγές: η συμφωνία
επιτρέπει σε
μια διοίκηση
να απαλλάσσει
κάθε σκάφος, το
οποίο
δικαιούται να
φέρει τη σημαία
της, από την
εφαρμογή
οποιασδήποτε
από τις κανονιστικές
απαιτήσεις,
εάν κρίνει την
εφαρμογή αυτή
αδικαιολόγητη
και ανέφικτη,
λαμβανομένων
υπόψη του
τύπου του σκάφους,
των καιρικών
συνθηκών και
της απουσίας
γενικών
κινδύνων
ναυσιπλοΐας,
υπό τις
ακόλουθες
προϋποθέσεις:
α) το
σκάφος πληροί
τις απαιτήσεις
ασφάλειας οι οποίες,
κατά τη γνώμη
της εν λόγω
διοίκησης,
είναι κατάλληλες
για την
υπηρεσία για
την οποία
προορίζεται
και είναι
τέτοιες ώστε
να
διασφαλίζεται
η συνολική
ασφάλεια του
σκάφους και
των
επιβαινόντων·
β) το
σκάφος ασκεί
αλιευτική
δραστηριότητα
μόνο:
i) σε κοινή αλιευτική
ζώνη που
καθορίζεται σε
παρακείμενες θαλάσσιες
περιοχές οι
οποίες
υπάγονται στη
δικαιοδοσία
των γειτονικών
κρατών που
έχουν καθορίσει
τη ζώνη αυτή,
για σκάφη τα
οποία
δικαιούνται να
φέρουν τη
σημαία τους,
μόνο στο βαθμό
και σύμφωνα με
τις προϋποθέσεις
υπό τις οποίες
τα εν λόγω
κράτη
συμφωνούν εν
προκειμένω,
σύμφωνα με το
διεθνές
δίκαιο· ή
ii) στην
αποκλειστική
οικονομική
ζώνη του
κράτους του
οποίου
δικαιούται να
φέρει τη
σημαία ή, εφόσον
το κράτος
μέλος δεν έχει
καθορίσει
τέτοια ζώνη, σε
περιοχή εκτεινόμενη
πέρα και κοντά
στα χωρικά
ύδατα του κράτους
αυτού και
παρακείμενη
αυτών, η οποία
προσδιορίζεται
από το κράτος
αυτό σύμφωνα
με το διεθνές
δίκαιο και δεν
υπερβαίνει τα 200
ναυτικά μίλια
από τις
γραμμές βάσης,
από τις οποίες
μετράται το
πλάτος των χωρικών
υδάτων του· ή
iii) στην
αποκλειστική
οικονομική
ζώνη, θαλάσσια
περιοχή υπό τη
δικαιοδοσία
άλλου κράτους
μέλους, ή κοινή
αλιευτική
ζώνη, βάσει της
συμφωνίας
μεταξύ των
ενδιαφερομένων
κρατών, κατ’
εφαρμογή του
διεθνούς
δικαίου, στο
βαθμό και υπό
τις προϋποθέσεις
που τα κράτη
αυτά συμφωνούν
εν προκειμένω·
και
γ) η
διοίκηση
κοινοποιεί
στον Γενικό
Γραμματέα του
ΔΝΟ τους όρους
και τις
προϋποθέσεις
υπό τις οποίες
χορηγείται η
απαλλαγή
δυνάμει της
παρούσας παραγράφου.
Επιθεωρήσεις
και
πιστοποιητικά: Το Διεθνές
Πιστοποιητικό
Ασφάλειας
Αλιευτικού
Σκάφους
τροποποιείται
προκειμένου να
διευκρινιστεί
ότι εκδίδεται
βάσει των
διατάξεων της
συμφωνίας του
Κέιπ Τάουν του 2012
για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου Torremolinos
του 1993 σχετικά με
τη Διεθνή Σύμβαση
Torremolinos του 1977 για την
ασφάλεια των
αλιευτικών
σκαφών.
Το καθεστώς
επιθεώρησης
τροποποιείται
ώστε να
ανταποκρίνεται
στο χρονικό
πλαίσιο που
χρησιμοποιείται
για τα
εμπορευματικά
και επιβατικά
σκάφη, ήτοι,
ετήσια
επιθεώρηση,
υποχρεωτική
ενδιάμεση
επιθεώρηση
μεταξύ του
δεύτερου και
του τρίτου έτους
και εκ νέου
επιθεώρηση το
αργότερο μετά
από πέντε έτη.
Οι περίοδοι
χάριτος μετά
τη λήξη των προθεσμιών
για τις
επιθεωρήσεις
έχουν επίσης
εναρμονιστεί.
Επιπλέον, στο
πλαίσιο της
συμφωνίας υπάρχει
διάταξη σύμφωνα
με την οποία η
διοίκηση
δύναται να
απαλλάξει ένα
σκάφος από την
ετήσια
επιθεώρηση, αν
η διεξαγωγή
της κριθεί
άσκοπη ή
ανεφάρμοστη.
Συνολικά,
το νέο
καθεστώς
επιθεώρησης
είναι αυστηρότερο:
οι ετήσιες και
οι περιοδικές
επιθεωρήσεις
είναι πιο
διεξοδικές·
σημεία που
προηγουμένως
ελέγχονταν στο
πλαίσιο των
επιλεκτικών
ενδιάμεσων
επιθεωρήσεων
συμπεριλαμβάνονται
τώρα στην
υποχρεωτική
περιοδική
επιθεώρηση·
επιπλέον
επιθεωρήσεις
σε επισκευές
δεν είναι
πλέον
επιλεκτικές.
Το νέο μέγιστο
διάστημα των 5
αντί των 4 ετών
έως την
επόμενη
επιθεώρηση
αντικατοπτρίζει
το γεγονός ότι
ήδη στο
πλαίσιο του
ισχύοντος καθεστώτος
υπήρχε ως
επιλογή το
διάστημα των 5
ετών. Οι
περίοδοι
χάριτος μετά
τη λήξη
πιστοποιητικού
ανταποκρίνονται
επίσης τώρα
στις
εναρμονισμένες
περιόδους πιστοποιητικών
που εκδίδονται
για άλλα σκάφη
τα οποία
υπάγονται στη
σύμβαση SOLAS, με
την κύρια
περίοδο
χάριτος να
έχει μειωθεί
από 5 σε 3 μήνες.
Ούτε η
αρχική σύμβαση
Torremolinos, ούτε το πρωτόκολλο
του 1993, ούτε η
συμφωνία του 2012
αποκλείουν τη
διατύπωση
επιφυλάξεων ή
δηλώσεων από
τα
συμβαλλόμενα μέρη.

1.4.        Συνέπειες
για την οδηγία
97/70/ΕΚ
Το άρθρο 3
παράγραφος 5
του
πρωτοκόλλου Torremolinos
παραμένει
αμετάβλητο και
επιτρέπει την
ανάπτυξη
περιφερειακών
ρυθμίσεων
εξασφαλίζοντας
με τον τρόπο αυτό
την συνέχιση
της εφαρμογής
ενιαίου και
συνεκτικού καθεστώτος
για την
ασφάλεια όλων
των αλιευτικών
σκαφών που
ασκούν
αλιευτική
δραστηριότητα
στα ύδατα της
ΕΕ. Επιπλέον, η
συμφωνία
αποτελεί ένα
ελάχιστο
σύνολο κανόνων
ασφάλειας,
γεγονός που θα
επιτρέψει στην
ΕΕ να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
τους αρχικούς
κανόνες στο
πλαίσιο του
πρωτοκόλλου
Torremolinos.
Δύο
θέματα
ενδέχεται να
απαιτήσουν
ανάληψη δράσης
για τη
διαφύλαξη
ορισμένων
ισχυόντων
κανόνων της ΕΕ:
πρώτον, ο
αποκλεισμός
των ευρύτερων
γενικών
απαλλαγών και η
απαλλαγή από
την ετήσια
επιθεώρηση που
θεσπίστηκαν με
τη συμφωνία·
και δεύτερον, η
επικαιροποίηση
των παραπομπών
στην οδηγία
και τα
παραρτήματά της.
Τα άρθρα 8 και 9
της οδηγίας
97/70/ΕΚ, σε
συνδυασμό με το
άρθρο 5 του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 2099/2002[2]
προβλέπει ότι
και τα δύο
ζητήματα είναι
δυνατόν να επιλυθούν
με την
τροποποίηση
της οδηγίας
σύμφωνα με τη
διαδικασία
κανονιστικής
επιτροπής με
έλεγχο.
Η οδηγία
97/70/ΕΚ θέτει σε
εφαρμογή τις
διατάξεις του πρωτοκόλλου
Torremolinos όχι μόνο για
τα αλιευτικά σκάφη
που φέρουν τη
σημαία κράτους
μέλους της ΕΕ, αλλά
και για
αλιευτικά
σκάφη που
φέρουν τη
σημαία τρίτων
χωρών τα οποία
ασκούν
αλιευτική
δραστηριότητα
στα εσωτερικά
ύδατα ή στα
χωρικά ύδατα
κράτους μέλους
ή εκφορτώνουν
τα αλιεύματά
τους σε λιμένα
κράτους μέλους,
σύμφωνα με
τους γενικούς
κανόνες του
διεθνούς
δικαίου. Η
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου Torremolinos
σε όλες αυτές
τις ομάδες
αλιευτικών
σκαφών πρέπει
να συνεχιστεί.
Για τον λόγο
αυτό, η Επιτροπή
θεωρεί ότι τα
κράτη μέλη της
ΕΕ, κατά την υπογραφή
της συμφωνίας
και τη
συναίνεση
δέσμευσης τους
από αυτή,
πρέπει να
δημοσιεύσουν
δήλωση στην
οποία να
διευκρινίζεται
ότι οι
διατάξεις του
πρωτοκόλλου Torremolinos
θα
εξακολουθήσουν
να
εφαρμόζονται σε
αυτές τις δύο
ομάδες σκαφών
τρίτης χώρας
σύμφωνα με το
δίκαιο της
Ένωσης, όπως
ισχύει σήμερα.
Δεδομένου
ότι οι
απαιτήσεις της
ισχύουσας
οδηγίας θα
διατηρηθούν
επί της ουσίας,
οι συνέπειες
για τα
αλιευτικά
σκάφη της ΕΕ
από άποψη
κόστους είναι
αμελητέες. Οι
επιθεωρήσεις
θα είναι μεν
πιο ολοκληρωμένες,
θα πραγματοποιούνται
όμως σε
μεγαλύτερο
χρονικό διάστημα.

1.5.        Συμπέρασμα
Η
έγκριση και η
έναρξη ισχύος
παγκόσμιων
κανόνων ασφάλειας
για τα
αλιευτικά
σκάφη είναι
ζήτημα υψίστης
σημασίας για
έναν τομέα ο
οποίος
πλήττεται από
ιδιαίτερα
υψηλό αριθμό
ατυχημάτων που
έχουν ως
αποτέλεσμα
πάνω από 24.000
νεκρούς
ετησίως[3].

Χάρη
στις ρυθμίσεις
ευελιξίας που
προβλέπονται
στη συμφωνία, η
συμφωνία
αναμένεται να
συμβάλει στην
επίτευξη του
στόχου να
τεθεί τελικά
σε ισχύ το
Πρωτόκολλο Torremolinos
του 1993. Επιπλέον,
τροποποιήσεις
στο πρωτόκολλο
για την
επικαιροποίηση
των διατάξεών
του μπορούν να
γίνουν μόνο
μετά την
έναρξη ισχύος
του. Επειδή η
οδηγία 97/70/ΕΚ
παραπέμπει
στις διατάξεις
του πρωτοκόλλου
Torremolinos του 1993,
διατάξεις οι
οποίες ως επί
το πλείστον
δεν έχουν
τροποποιηθεί
ουσιαστικά επί
μια εικοσαετία,
η έναρξη
ισχύος της
συμφωνίας θα
καταστήσει στη
συνέχεια
δυνατή την
επικαιροποίηση
για ορισμένες
απαιτήσεις του
πρωτοκόλλου που
πρέπει να
υποβληθούν στο
πλαίσιο του
ΔΝΟ, οι οποίες
κατόπιν είναι
δυνατόν να
τεθούν σε
εφαρμογή μέσω
της οδηγίας
97/70/ΕΚ.
Η
Επιτροπή
θεωρεί ότι η
συμφωνία θα
διευκολύνει
συνεπώς σε
μεγάλο βαθμό
την επίτευξη
των στόχων των
Συνθηκών, όπως
κατοχυρώνονται
στην οδηγία
97/70/ΕΚ. Όπως
εξηγείται στην
παράγραφο 1.4.3 ανωτέρω,
είναι, ωστόσο,
απαραίτητο να
διασφαλιστεί ότι
το πεδίο
εφαρμογής της
εν λόγω
οδηγίας θα παραμείνει
αμετάβλητο, με
την απαίτηση
τα κράτη μέλη να
δημοσιεύουν
κατάλληλες
δηλώσεις κατά
την υπογραφή
της συμφωνίας
και τη
συναίνεση τους
να δεσμευτούν
από αυτή.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
Η
προσχώρηση
στην παρούσα
συμφωνία δεν
θα οδηγήσει σε
τροποποίηση
των τεχνικών
απαιτήσεων για
τα αλιευτικά σκάφη
βάσει της
ισχύουσας
οδηγίας.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Άρθρο 1
Το άρθρο
αυτό
εξουσιοδοτεί
τα κράτη μέλη
να δεσμευτούν
από την
ισχύουσα
συμφωνία της οποίας
το αντικείμενο
εμπίπτει στην
αποκλειστική
αρμοδιότητα
της Ένωσης,
λόγω της
αδυναμίας της
ΕΕ να καταστεί
συμβαλλόμενο
μέρος της εν
λόγω συμφωνίας.
Η συμφωνία
προβλέπει
διάφορες
επιλογές για
τα κράτη μέλη
του ΔΝΟ να
εκφράσουν τη
συναίνεσή τους
να δεσμευτούν
από τη
συμφωνία και
το άρθρο
αναφέρει τις διάφορες
μεθόδους με
τις οποίες τα
κράτη μέλη μπορούν
να επιθυμούν
να το πράξουν.
Άρθρο 2
Το άρθρο
αυτό απαιτεί
από τα κράτη
μέλη της ΕΕ να συμφωνήσουν
να δεσμευτούν
από τη
συμφωνία εντός
δύο ετών από
την έναρξη
ισχύος της
παρούσας
απόφασης.
Ταχεία προσχώρηση
στη συμφωνία
από όλα τα
κράτη μέλη της
ΕΕ θα επιτρέψει
να επιτευχθεί
ταχύτερα το
όριο τόσο όσον
αφορά τον
αριθμό των
κρατών μελών
του ΔΝΟ όσο και
τον συνολικό
στόλο που
απαιτούνται (22
κράτη μέλη και 3600
αλιευτικά
σκάφη).
Δεδομένου ότι
η συμφωνία θα
συμβάλει στη
βελτίωση της
ασφάλειας των
αλιευτικών σκαφών
παγκοσμίως,
στην άμβλυνση
των διαφορών
σε επίπεδο
ασφάλειας και
στη μείωση των
ανταγωνιστικών
μειονεκτημάτων
που ενδέχεται
να προκύψουν για
τα σκάφη της ΕΕ,
καθώς και στη
διευκόλυνση
των
μελλοντικών
επικαιροποιήσεων
των τεχνικών
απαιτήσεων της
συμφωνίας, η
ταχεία έναρξη
ισχύος της
είναι ιδιαίτερα
ευκταία.
Άρθρο 3
Το άρθρο
αυτό ορίζει
συγκεκριμένη
ημερομηνία έναρξης
ισχύος της
απόφασης του
Συμβουλίου.
Άρθρο 4
Σκοπός
της απόφασης
είναι να
εξουσιοδοτηθούν
τα κράτη μέλη
να δεσμευτούν
από τη
συμφωνία και,
συνεπώς, η
απόφαση
απευθύνεται σε
αυτά.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Ουδεμία
2013/0020 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
με την
οποία
εξουσιοδοτούνται
τα κράτη μέλη
να υπογράψουν,
να επικυρώσουν
ή να προσχωρήσουν
στη Συμφωνία
του Κέιπ Τάουν
του 2012 για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου
του 1993 σχετικά με
τη Διεθνή
Σύμβαση Torremolinos του 1977
για την ασφάλεια
των αλιευτικών
σκαφών
(Κείμενο που
παρουσιάζει
ενδιαφέρον για
τον ΕΟΧ)
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 100
παράγραφος 2, σε
συνδυασμό με
το άρθρο 218
παράγραφος 5, το
άρθρο 218 παράγραφος
6 στοιχείο α)
περίπτωση v) και
το άρθρο 218
παράγραφος 8
πρώτο εδάφιο,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη
συναίνεση του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου[4],
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Η
δράση της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης στον
τομέα των θαλάσσιων
μεταφορών
πρέπει να
αποσκοπεί στη
βελτίωση της
ασφάλειας στη
θάλασσα.
(2)       Το
πρωτόκολλο Torremolinos
σχετικά με τη
Διεθνή Σύμβαση
Torremolinos του 1997 για την
ασφάλεια των
αλιευτικών
σκαφών, εφεξής
το «Πρωτόκολλο
Torremolinos» εγκρίθηκε
στις 2 Απριλίου 1993.
(3)       Η
οδηγία 97/70/ΕΚ του
Συμβουλίου[5] για
θέσπιση
εναρμονισμένου
καθεστώτος για
τα αλιευτικά
σκάφη μήκους 24
μέτρων και άνω
καθόρισε πρότυπα
ασφαλείας που
βασίζονται στο
πρωτόκολλο Torremolinos,
λαμβάνοντας
πλήρως υπόψη,
εφόσον είναι
αναγκαίο, τις
περιφερειακές
και τοπικές
συνθήκες.
(4)       Το
πρωτόκολλο Torremolinos
δεν έχει τεθεί
σε ισχύ, διότι
οι αναγκαίες
ελάχιστες
απαιτήσεις
όσον αφορά την
επικύρωση δεν
ικανοποιήθηκαν
ποτέ.
(5)       Προκειμένου
να καθοριστούν
με κοινή
συμφωνία τα υψηλότερα
εφαρμοστέα
πρότυπα για
την ασφάλεια
των αλιευτικών
σκαφών, τα οποία
μπορούν να
εφαρμοστούν
από όλα τα
ενδιαφερόμενα
κράτη, και υπό
την αιγίδα του
Διεθνούς
Ναυτιλιακού
Οργανισμού
(ΔΝΟ),
οριστικοποιήθηκε
σχέδιο συμφωνίας,
συνδυαζόμενο
με το
πρωτόκολλο Torremolinos,
κατά τη διάρκεια
διπλωματικής
διάσκεψης στο
Κέιπ Τάουν της
Νότιας
Αφρικής, που
πραγματοποιήθηκε
από τις 9 – 11
Οκτωβρίου 2012.
(6)       Η
συμφωνία αυτή,
η οποία
εγκρίθηκε στις
11 Οκτωβρίου 2012,
φέρει τον
τίτλο
«Συμφωνία του
Κέιπ Τάουν του 2012
για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου Torremolinos
του 1993 σχετικά με
τη Διεθνή
Σύμβαση Torremolinos του 1977
για την
ασφάλεια των
αλιευτικών σκαφών»
(εφεξής «η
συμφωνία»). Η
συμφωνία θα
είναι ανοικτή
προς υπογραφή
στην έδρα του
ΔΝΟ από τις 11
Φεβρουαρίου 2013
έως τις 10
Φεβρουαρίου 2014
και στη
συνέχεια θα
παραμείνει ανοικτή
για
προσχωρήσεις.
(7)       Οι
διατάξεις της
συμφωνίας
εμπίπτουν στην
αποκλειστική
αρμοδιότητα
της Ένωσης
όσον αφορά το
καθεστώς
ασφάλειας των
αλιευτικών
σκαφών μήκους 24
μέτρων και άνω.
(8)       Η
Ευρωπαϊκή Ένωση
δεν μπορεί να
καταστεί
συμβαλλόμενο
μέρος, διότι η
συμφωνία δεν
περιλαμβάνει
ρήτρα για τους
περιφερειακούς
οργανισμούς
οικονομικής
ολοκλήρωσης
(ΟΠΟΟ/REIO).
(9)       Είναι
προς το
συμφέρον της
ασφάλειας στη
θάλασσα και
του θεμιτού
ανταγωνισμού
να επικυρωθεί
τώρα η
συμφωνία από
τα κράτη μέλη
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης ή να
προσχωρήσουν
σε αυτήν τα εν
λόγω κράτη
μέλη,
προκειμένου να
διασφαλιστεί η
έναρξη ισχύος
των διατάξεων
του
πρωτοκόλλου
Torremolinos. Επιπλέον, η έναρξη
ισχύος της
συμφωνίας θα
επιτρέψει τη
μετέπειτα
επικαιροποίηση
ορισμένων
διατάξεων του
πρωτοκόλλου,
οι οποίες από
την έκδοση της
οδηγίας 97/70/ΕΚ
είναι πλέον
παρωχημένες,
με την υποβολή
προτάσεων στον
ΔΝΟ.
(10)     Σύμφωνα
με το άρθρο 2
παράγραφος 1
της ΣΛΕΕ, το
Συμβούλιο
είναι συνεπώς
σκόπιμο να
εξουσιοδοτήσει
τα κράτη μέλη
να υπογράψουν
και να επικυρώσουν
τη συμφωνία ή
να
προσχωρήσουν
σε αυτήν προς
το συμφέρον
της Ένωσης.
Ωστόσο,
προκειμένου να
διασφαλιστούν
τα ισχύοντα
επίπεδα
ασφάλειας που
προβλέπονται
στην οδηγία
97/70/ΕΚ του
Συμβουλίου, τα
κράτη μέλη
πρέπει, κατά
την υπογραφή
της συμφωνίας
και την
κατάθεση των
εγγράφων
επικύρωσης ή
προσχώρησης,
να
δημοσιεύσουν
δήλωση η οποία
να διευκρινίζει
ότι οι
απαλλαγές που
προβλέπονται
στους κανόνες 1/6
και 3/3 της
συμφωνίας όσον
αφορά τις
ετήσιες
επιθεωρήσεις
και κοινή
αλιευτική ζώνη
ή την
αποκλειστική
οικονομική
ζώνη,
αντίστοιχα,
εξαιρούνται
από την εφαρμογή,
και ότι τα
αλιευτικά
σκάφη τρίτης
χώρας μήκους 24
μέτρων και άνω
που ασκούν
αλιευτική
δραστηριότητα
στα εσωτερικά
ύδατα ή στην
χωρική τους
θάλασσα ή εκφορτώνουν
τα αλιεύματά
τους στους
λιμένες τους
υπόκεινται
στους κανόνες
ασφαλείας που
ορίζονται στην
εν λόγω οδηγία.
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Τα κράτη
μέλη
εξουσιοδοτούνται
να υπογράψουν,
κατά
περίπτωση, να
υπογράψουν και
να επικυρώσουν
τη συμφωνία
του Κέιπ Τάουν
του 2012 για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου Torremolinos
του 1993 σχετικά με
τη Διεθνή
Σύμβαση Torremolinos του 1977
για την
ασφάλεια των
αλιευτικών σκαφών,
ή να
προσχωρήσουν
σε αυτήν.
Άρθρο 2
Τα κράτη
μέλη λαμβάνουν
αμελλητί τα
αναγκαία μέτρα
για να
καταθέσουν
στον Γενικό
Γραμματέα του
Διεθνούς
Ναυτιλιακού
Οργανισμού τα
έγγραφα
επικύρωσης της
συμφωνίας ή
προσχώρησης σε
αυτή, και σε
κάθε περίπτωση
όχι αργότερα
από δύο έτη από
την ημερομηνία
έναρξης ισχύος
της παρούσας
απόφασης.
Όταν τα
κράτη μέλη
υπογράψουν,
επικυρώσουν ή
προσχωρήσουν
στη συμφωνία,
οφείλουν
επίσης να
καταθέσουν τη
δήλωση που
προβλέπεται
στο παράρτημα
της παρούσας
απόφασης.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
αρχίζει να
ισχύει την
επόμενη της
δημοσίευσής
της στην
Επίσημη
Εφημερίδα της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Article 4
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Δήλωση
κατατίθεμενη
από τα κράτη
μέλη κατά την
υπογραφή, την
επικύρωση Ή
την προσχώρηση
στη σύμφωνια
του Κέιπ Τάουν
του 2012 για την
εφαρμογή των
διατάξεων του
πρωτοκόλλου Torremolinos
του 1993 σχετικά με
τη διεθνή
σύμβαση για την
ασφάλεια των
αλιευτικών
σκαφών του 1997
Στο
πλαίσιο
περιφερειακής
ρύθμισης, που
εγκρίνεται
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 5
του πρωτοκόλλου
Torremolinos του 1993, [να
αναγραφεί το
όνομα του
συμβαλλόμενου
κράτους μέλους]
δεσμεύεται από
τη σχετική
νομοθεσία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης (ΕΕ)
(οδηγία 97/70/ΕΚ του
Συμβουλίου της
11ης Δεκεμβρίου
1997) για θέσπιση
εναρμονισμένου
καθεστώτος για
τα αλιευτικά
σκάφη μήκους 24
μέτρων και άνω
και, συνεπώς, εφαρμόζει
τις διατάξεις
του
πρωτοκόλλου Torremolinos
στα εν λόγω
αλιευτικά
σκάφη μήκους 24
μέτρων και άνω
που φέρουν
σημαία τρίτης
χώρας και
ασκούν
αλιευτική δραστηριότητα
στα εσωτερικά
ύδατα ή στην
χωρική της
θάλασσα ή
εκφορτώνουν τα
αλιεύματά τους
σε έναν από
τους λιμένες
της, σύμφωνα με
τους όρους που
προβλέπονται
στην
προαναφερόμενη
νομοθεσία της
ΕΕ.
Στο
πλαίσιο της εν
λόγω
περιφερειακής
ρύθμισης, οι
απαλλαγές που
προβλέπονται
στον κανόνα 1/6
της συμφωνίας
του Κέιπ Τάουν
όσον αφορά τις
ετήσιες επιθεωρήσεις
και στον
κανόνα 3/3 όσον
αφορά κοινή
αλιευτική ζώνη
ή αποκλειστική
οικονομική
ζώνη,
εξαιρούνται
από την
εφαρμογή.
[1]               ΕΕ L 34 της 9.2.1998, σ. 1
[2]               ΕΕ L 324 της 29.11.2002,
σ. 1.
[3]               ΔΟΕ (2001)
Έκθεση σχετικά
με την
ασφάλεια και
την υγεία στον
τομέα της αλιείας

[4]               ΕΕ C της … , σ. .
[5]               ΕΕ L 34 της 9.2.1998, σ.
1.


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007PC0318

Πρόταση Απόφαση του Συμβουλίου που επιτρέπεται στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της, κατά παρέκκλιση από την απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 18 Φεβρουαρίου 2002  /* COM/2007/0318 τελικό - CNS 2007/0131 */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 27.6.2007COM(2007) 318 τελικό2007/0131 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥπου επιτρέπεται στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της, κατά παρέκκλιση από την απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 18 Φεβρουαρίου 2002(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1) Πλαίσιο τησ προτασησ-  Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασηςΗ διατήρηση στα υπερπόντια διαμερίσματα (ΥΠΔ) του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι, είναι απαραίτητη για να εξασφαλισθεί η οικονομική και κοινωνική ισορροπία τους. Είναι γεγονός ότι σε τρία από αυτά τα διαμερίσματα, δηλαδή στη Ρεϋνιόν, στη Γουαδελούπη και στη Μαρτινίκα, ο κλάδος αυτός αντιπροσωπεύει ετήσιο κύκλο εργασιών περίπου 250 εκατ. ευρώ και εξασφαλίζει 40 000 περίπου θέσεις απασχόλησης, από τις οποίες οι 22 000 είναι άμεσες θέσεις απασχόλησης. Η καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου αποτελεί μακράν το ενδεικτικότερο παράδειγμα ολοκληρωμένης δραστηριότητας των ΥΠΔ που επιτρέπει όχι μόνο την άμεση αξιοποίηση του κλάδου μέσω της παραγωγής ρουμιού και ζάχαρης, αλλά και την έμμεση αξιοποίησή του με τα παραπροϊόντα όπως η μελάσα και το άχυρο που χρησιμοποιούνται ως πηγή ενέργειας, ζωοτροφή ή φυσικά λιπάσματα. Επιπλέον, πρέπει να υπογραμμιστεί η ευεργετική επίδραση της καλλιέργειας του ζαχαροκάλαμου στη διατήρηση του περιβάλλοντος των ΥΠΔ χάρη στις αντιδιαβρωτικές ιδιότητες της συγκεκριμένης καλλιέργειας, γεγονός που συνιστά μείζον πλεονέκτημα λαμβανομένων υπόψη των κλίσεων του εδάφους και των δυνατών βροχοπτώσεων. Εξάλλου, το ριζικό σύστημα του ζαχαροκάλαμου, το οποίο έχει σχετικά χαμηλή ανάγκη σε λιπάσματα, συμβάλλει στη διατήρηση της ποιότητας των υδάτων σε ικανοποιητικό επίπεδο. Εκτός αυτού, η χρήση παρασιτοκτόνων για τη συγκεκριμένη καλλιέργεια είναι περιορισμένη. Τέλος, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, ο πολτός ζαχαροκάλαμου, που είναι προϊόν βιομηχανικής επεξεργασίας, συμβάλλει σημαντικά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αποτρέποντας την εκπομπή του CO2 που παράγεται από ορυκτής προέλευσης ενέργεια στην ατμόσφαιρα. Από την άποψη αυτή διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τις διεθνείς δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν για την προστασία του περιβάλλοντος βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Αυτός και ο κλάδος της μπανάνας είναι οι μόνοι σημαντικοί εξαγωγικοί σε περιφέρειες όπου το ποσοστό των εξαγωγών δεν υπερβαίνει το 7 % των εισαγωγών.Σκοπός της πρότασης είναι να επιτραπεί στη Γαλλία η εφαρμογή μειωμένου ειδικού φόρου κατανάλωσης για το «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της (ΥΠΔ) για ποσόστωση 108000 εκατόλιτρων καθαρής αλκοόλης (ΕΚΑ) από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Πρόκειται για αύξηση της ποσότητας και για παράταση της διάρκεια της τρέχουσας φορολογικής ρύθμισης που ισχύει για το παραδοσιακό ρούμι, καθώς η κατάσταση παρουσιάζει επιδείνωση από το 2001.Λόγω της περιορισμένης τοπικής αγοράς, τα οινοπνευματοποιεία των υπερπόντιων διαμερισμάτων μπορούν να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους μόνο εάν διατηρήσουν το μερίδιό τους στην αγορά της μητροπολιτικής Γαλλίας, στην οποία διατίθεται σημαντικό μέρος της παραγωγής τους σε ρούμι (πάνω από το 50 % της συνολικής παραγωγής).Το ανταγωνιστικό μειονέκτημα του παραδοσιακού ρουμιού στην κοινοτική αγορά οφείλεται ουσιαστικά στις υψηλές τιμές εμπορίας που διαμορφώνονται εξαιτίας του υψηλού κόστους παραγωγής του ρουμιού που παράγεται στα ΥΠΔ.Συγκεκριμένα, η μισθολογική εξέλιξη στα ΥΠΔ παρουσιάζει αρνητική εικόνα από το 2001 , ο ελάχιστος εγγυημένος μισθός έχει αυξηθεί κατά 24 %. από το 2001 έως το 2006.Εκτός αυτού, από το 2001, τα ΥΠΔ έχουν προβεί σε σημαντικές επενδύσεις ύψους άνω των 45,5 εκατ. ευρώ. Στα εν λόγω διαμερίσματα εφαρμόζονται κατά βάση τα κοινοτικά πρότυπα περί απορρίψεως και ασφάλειας, η δε εφαρμογή τους απαιτεί μείζονες μη παραγωγικές επενδύσεις [1]. Παρά το γεγονός ότι οι συνολικές επενδύσεις κατά το διάστημα 2001 – 2004 πολλαπλασιάστηκαν κατά 2,6, το μέρος των επενδύσεων που απαιτείται για τη προστασία του περιβάλλοντος ανέρχεται σε 21,3 εκατ. ευρώ, ήτοι στο ποσοστό 47 % των συνολικών επενδύσεων. Τις επενδύσεις αυτές χρηματοδοτούν βεβαίως εν μέρει τα διαρθρωτικά ταμεία[2], τα οποία συμμετέχουν στην αρχική επενδυτική προσπάθεια των οινοπνευματοποιείων. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη ενίσχυση δεν αντιστοιχεί στο 100 % της απαιτούμενης επένδυσης και ότι, επιπλέον, δεν λαμβάνει υπόψη την αύξηση των λειτουργικών δαπανών που συνεπάγεται η συμμόρφωση προς τα πρότυπα. Επίσης, επισημαίνεται ότι η αύξηση των δαπανών δεν συμβάλλει στη βελτίωση της παραγωγής, αλλά μεταφράζεται σε αύξηση του κόστους ανά παραγόμενο λίτρο ρουμιού: το κόστος συντήρησης και λειτουργίας των εν λόγω εγκαταστάσεων αυξάνει το κόστος παραγωγής του ρουμιού κατά 10 με 15 %, ανάλογα με τα οινοπνευματοποιεία, γεγονός που σημαίνει σημαντική οικονομική επιβάρυνση κάθε χρόνο για τα οινοπνευματοποιεία.Σε συνδυασμό με το ολοένα και πιο περιοριστικό κανονιστικό πλαίσιο, το σύνολο των εν λόγω δαπανών φέρνει συχνά τις επιχειρήσεις των ΥΠΔ σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Η μοναδική λύση για τα οινοπνευματοποιεία είναι να αποσβέσουν τις συγκεκριμένες δαπάνες παράγοντας μεγαλύτερες ποσότητες και να τις διοχετεύουν στη μητροπολιτική αγορά Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ των ετών 2002 και 2005 ο συνολικός όγκος των εξαγωγών προς την κοινοτική αγορά μειώθηκε κατά 12 % (από 176 791 ΕΚΑ στα 155 559 ΕΚΑ).Είναι λοιπόν μείζονος σημασίας να επιτραπεί στα ΥΠΔ να διατηρήσουν τη θέση τους στη μητροπολιτική αγορά με την αύξηση της τρέχουσας ποσόστωσης. Μεταξύ των ετών 2000 και 2005 η κατανάλωση του ρουμιού στη Γαλλία αυξήθηκε κατά 20 %, αλλά η αύξηση κατανάλωσης ρουμιού από τα ΥΠΔ ήταν 16 %, γεγονός που σημαίνει μια σχετική μείωση του μεριδίου της αγοράς με παράλληλη αύξηση του κόστους παραγωγής. Από το 2005 το σύνολο της ποσόστωσης έχει εξαντληθεί. Η μείωση του φόρου ωστόσο επιτρέπει τη μερική αντιστάθμιση του υψηλού κόστους παραγωγής και την παραγωγή ρουμιού στα ΥΠΔ με σχετικά υψηλό βαθμό αλκοόλης και, ως εκ τούτου, τη συνέχιση της διάθεσής του από τις μεγάλες εταιρίες διανομής.Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η αύξηση της τρέχουσας ποσόστωσης κατά 18 000 ΕΚΑ, ώστε να ανέλθει σε 108 000 ΕΚΑ συνολικά, ποσότητα που αντιστοιχεί σε πρόβλεψη έξι ετών βάσει της εξέλιξης της κατανάλωσης που καταγράφηκε τα τελευταία έτη στη μητροπολιτική Γαλλία.Για δημιουργία κλίματος ασφάλειας δικαίου για τους οικονομικούς φορείς του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι, λαμβανομένου υπόψη του χρόνου που απαιτείται για την απόσβεση του κόστους των επενδύσεων σε εξοπλισμό και κτίρια, καθώς και για λόγους συνοχής με άλλους κοινοτικούς κανονισμούς, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθεί η εν λόγω παρέκκλιση έως τα τέλη του 2012.-  Γενικό πλαίσιοΜε απόφαση του Συμβουλίου της 30ης Οκτωβρίου 1995 επιτρέπεται στη Γαλλία να εφαρμόζει στο παραδοσιακό ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της (ΥΠΔ) συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης χαμηλότερο από τον πλήρη συντελεστή που εφαρμόζεται στην αιθυλική αλκοόλη. Το εν λόγω μέτρο έπρεπε να λήξει στις 31.12.02. Παρατάθηκε με απόφαση του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2002 για ποσόστωση 90000 ΕΚΑ. Η τελευταία προέβλεπε ότι το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2006 η Γαλλία έπρεπε να υποβάλει στην Επιτροπή έκθεση με βάση την οποία θα εκτιμούσε εάν εξακολουθούν να συντρέχουν οι λόγοι που δικαιολογούν τη χορήγηση άδειας εφαρμογής του μειωμένου συντελεστή. Στις 27 Δεκεμβρίου 2005 η Γαλλία διαβίβασε ενδιάμεσο απολογισμό και αιτήθηκε επιπρόσθετης ποσόστωσης για το παραδοσιακό ρούμι. Το αίτημα των γαλλικών αρχών εξετάστηκε με βάση τις διατάξεις του άρθρου 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ.-  Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα τον οποίο αφορά η πρότασηΚατ’ εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, οι διατάξεις της συγκεκριμένης συνθήκης ισχύουν στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, τις Αζόρες, τη Μαδέρα και τις Καναρίους νήσους. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, των Αζορών, της Μαδέρας και των Καναρίων Νήσων, που επιδεινώνεται λόγω του απόκεντρου χαρακτήρα τους, του νησιωτικού τους χαρακτήρα, της μικρής έκτασης, της δύσκολης μορφολογίας και κλίματος, της οικονομικής τους εξάρτηση από μικρό αριθμό προϊόντων, προβλήματα μόνιμα και σωρευτικά τα οποία αναχαιτίζουν σημαντικά την ανάπτυξή τους, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θεσπίζει ειδικά μέτρα που αποσκοπούν ιδίως στον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της παρούσας Συνθήκης ΕΚ στις περιοχές αυτές, συμπεριλαμβανομένων των κοινών πολιτικών.Η απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2002, η οποία ελήφθη βάσει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, επιτρέπει στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης για το "παραδοσιακό" ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της. Ο εν λόγω μειωμένος φόρος περιορίζεται σε ετήσια ποσόστωση 90 000 ΕΚΑ. Σε σχέση με τους φορολογικούς συντελεστές που εφαρμόζονται σε παραπλήσια προϊόντα τα οποία δεν προέρχονται από τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να είναι χαμηλότερος από τον ελάχιστο συντελεστή του ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη που καθορίζεται στην οδηγία 92/84/ΕΟΚ, αλλά δεν μπορεί να είναι χαμηλότερος από το 50 % του κανονικού εθνικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη. Η απόφαση του Συμβουλίου ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 και προβλέπει την κατάρτιση ενός ενδιάμεσου απολογισμού, το αργότερο έως τον Ιούνιο του 2006. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να αντικαταστήσει την εν λόγω απόφαση.-  Συνέπεια σε σχέση με άλλες πολιτικές και στόχους της ΈνωσηςΤα ειδικά μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς των εξόχως απόκεντρων περιοχών, χωρίς ωστόσο να υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Η απαίτηση αυτή ελήφθη υπόψη στην ιδιαίτερα επισταμένη εξέταση του αιτήματος που υπέβαλαν οι γαλλικές αρχές. Έτσι, παρόλο που το αρχικό αίτημα των γαλλικών αρχών αφορούσε σε αύξηση της ποσόστωσης κατά 30 000 ΕΚΑ, η Επιτροπή θεωρεί ότι δυνάμει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ δικαιολογούνται μόνο 18 000 ΕΚΑ, ποσότητα που αντιστοιχεί σε πρόβλεψη έξι ετών, βάσει της εξέλιξης των συνήθων εμπορικών συναλλαγών που καταγράφηκαν τα τελευταία χρόνια στη μητροπολιτική Γαλλία.Στην ανάλυση της πρότασης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολόγησαν επίσης τα αποτελέσματα των υπόλοιπων υφιστάμενων μέτρων που είχαν ληφθεί για την ενίσχυση του κλάδου ζαχαροκάλαμο – ζάχαρη – ρούμι (η αναθεώρηση της κοινής οργάνωσης της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, συμβάλλει εν μέρει στη διατήρηση του κλάδου), ιδιαίτερα δε τα μέτρα ενίσχυσης που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 247/2006 του Συμβουλίου της 30ης Ιανουαρίου 2006 περί καθορισμού ειδικών μέτρων για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης, καθώς και τη συνάφεια των εν λόγω διατάξεων προς την παρούσα πρόταση.Για τους παραγωγούς ρουμιού από ζάχαρη ζαχαροκάλαμου και ρουμιού από επεξεργασία μελάσας, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο της ΚΟΑ ζάχαρης επιτρέπουν τη διατήρηση της τιμής αγοράς της πρώτης ύλης παρά την πτώση της τιμής της ζάχαρης, αλλά δεν συνεπάγονται μείωση του κόστους παραγωγής.2) Διαβούλευση με τα ενδιαφερομενα μερη και εκτιμηση επιπτωσεων-  Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρηΤο αίτημα των γαλλικών αρχών υποβλήθηκε μετά από αιτήματα των ενδιαφερόμενων οικονομικών τομέων.-  Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνηςΔεν ήταν απαραίτητη η προσφυγή σε εξωτερικό εμπειρογνώμονα.-  Ανάλυση επιπτώσεωνΤο ρούμι από τα ΥΠΔ καταλαμβάνει ποσοστό περίπου 20 % του συνόλου της κοινοτικής αγοράς.Η τρέχουσα ποσόστωση αντιστοιχεί σε λιγότερο από 8,68 % της κοινοτικής αγοράς και η προτεινόμενη αύξηση της ποσόστωσης αφορά μόνο στο 1,5 % της συγκεκριμένης αγοράς για χρονικό διάστημα έξι ετών. Ανέρχεται σε 18 000 ΕΚΑ, ποσότητα που αντιστοιχεί σε πρόβλεψη έξι ετών βάσει της εξέλιξης των συνήθων εμπορικών συναλλαγών που καταγράφηκαν στη μητροπολιτική Γαλλία μεταξύ των ετών 1999 και 2005.Εξέλιξη της διάθεσης στην αγοράΔιάθεση στην αγορά με «μειωμένο συντελεστή φορολογίας» | εκτός ποσόστωσης | Τρίτες χώρες | Σύνολο |2005 | 90 000 | 35 500 | 5500 | 131 000 |2004 | 87 900 | 30 800 |2003 | 86 400 | 26 200 |2002 | 86 900 | 37 000 |2001 | 86 200 | 26 500 |2000 | 78 300 | 30 000 | 1000 | 109 300 |Διακύμανση 2000/2005 | 20 %, |Πρόβλεψη | 18 000 ΕΚΑ |Το μέτρο συμβάλλει στην περιφερειακή ανάπτυξη. Το προνομιακό φορολογικό καθεστώς ευνοεί τους διάφορους φορείς του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι:- επειδή εφαρμόζεται για τη διάθεση στην αγορά, επιτρέπει στον καταναλωτή της μητρόπολης να έχει πρόσβαση στο παραδοσιακό ρούμι των ΥΠΔ σε αποδεκτή τιμή·- επιτρέπει τη διασφάλιση της αγοράς και την καλύτερη αξιοποίηση των προϊόντων οινοπνευματοποιείων·- κατά συνέπεια, διασφαλίζει τη συνέχιση της καλλιέργειας ζαχαροκάλαμου, τη διατήρηση των θέσεων απασχόλησης που συνδέονται με αυτήν και, επίσης, συμβάλλει στο χωροταξικό σχεδιασμό των υπερπόντιων περιφερειών.Οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι η κατάργηση του φορολογικού πλεονεκτήματος θα οδηγήσει σε συρρίκνωση των εμπορικών συναλλαγών κατά 50 % (κυρίως στη μητροπολιτική Γαλλία) και, κατά συνέπεια, στο κλείσιμο του 75 % των οινοπνευματοποιείων. Άλλες επιπτώσεις θα γίνουν αισθητές στην απόδοση ολόκληρου του κλάδου, παραγωγούς και βιομηχανίες ζάχαρης. Εκτός από τη διατήρηση περίπου 22 000 άμεσων θέσεων απασχόλησης που συνδέονται με την παραγωγή ρουμιού, το καθεστώς συμβάλλει έμμεσα στην αξιοποίηση της παραγωγής προϊόντων όπως η μελάσα και ο σανός, που επίσης προέρχονται από το ζαχαροκάλαμο και χρησιμοποιούνται ως πηγές ενέργειας, ζωοτροφές και φυσικά λιπάσματα. Αντιθέτως, το φορολογικό καθεστώς επέτρεψε τη διατήρηση 11 οινοπνευματοποιείων στη Γουαδελούπη, 9 στη Μαρτινίκα, 3 στη Ρεϋνιόν και ενός οινοπνευματοποιείου στη Γουιάνα. Κατά την περίοδο 2002-2005 διακόπηκε η λειτουργία ενός μόνο οινοπνευματοποιείου.Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο 2000-2005, οι εισαγωγές ρουμιού άλλης προέλευσης στη μητροπολιτική Γαλλία αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 500 %. Συνεπώς, η ύπαρξη ειδικών φορολογικών ρυθμίσεων δεν εμποδίζει την αυξανόμενη διείσδυση ανταγωνιστικού ρουμιού στη γαλλική αγορά. Επιπλέον, η ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς δεν πλήττεται : το ειδικό φορολογικό καθεστώς που έχει παραχωρηθεί στα ΥΠΔ από το 1995 δεν έχει επηρεάσει την ανάπτυξη των μεριδίων αγοράς ρουμιού διαφορετικής προέλευσης ούτε στην εσωτερική αγορά (σε σχέση με το 1995, τα μερίδια αγοράς των ΥΠΔ στην εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εκτός Γαλλίας) έχουν συρρικνωθεί κατά τουλάχιστον 50 %, ενώ τα μερίδια των εισαγωγών από τις χώρες ΑΚΕ και από τρίτες χώρες έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 20 % και αντιστοιχούν στο 80% περίπου των ποσοτήτων που διατέθηκαν στο εμπόριο το 2005) ούτε και στη γαλλική αγορά.Ως εκ τούτου, η προτεινόμενη αύξηση της ποσόστωσης με μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης για τη μητροπολιτική Γαλλία δεν μπορεί να διαταράξει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ούτε την κοινή φορολογική πολιτική.3) Νομικά στοιχεια τησ προτασησ-  Συνοπτική παρουσίαση των προτεινόμενων μέτρωνΗ πρόταση επιτρέπει στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της για ποσόστωση 108 000 ΕΚΑ από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012.-  Νομική βάσηΆρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης.-  Αρχή της επικουρικότηταςΗ πρόταση αφορά σε τομέα ο οποίος εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται.-  Αρχή της αναλογικότηταςΗ πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την αντιμετώπιση του υψηλού κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι παραγωγοί παραδοσιακού ρουμιού.Οι γαλλικές αρχές σημειώνουν επίσης το γεγονός ότι ο ειδικός μειωμένος φόρος που ισχύει για το παραδοσιακό ρούμι των ΥΠΔ δεν αποτέλεσε κίνητρο για την εγκατάσταση μεγάλων διεθνών επιχειρήσεων παραγωγής στα ΥΠΔ όπου θα μπορούσαν να αναπτύξουν την παραγωγή τους επωφελούμενες από το φορολογικό πλεονέκτημα του κλάδου. Επιπλέον, η τελευταία διεθνής επιχείρηση έφυγε από τη Μαρτινίκα το 2004, ενώ συνεχίζει να δραστηριοποιείται στον ίδιο κλάδο στις χώρες ΑΚΕ.Το σύνολο των στοιχείων αυτών καταδεικνύει την αναλογικότητα μεταξύ του καθεστώτος της ενίσχυσης και του επιδιωκόμενου στόχου, ήτοι της ενίσχυσης της παραγωγικότητας του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι, και αποδεικνύει ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν έχει επηρεάσει την ανάπτυξη, στην εσωτερική αγορά, των μεριδίων ρουμιού διαφορετικής προέλευσης.-  Επιλογή της νομικής πράξηςΤο άρθρο 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης προβλέπει ότι τα ειδικά μέτρα υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών θεσπίζονται μέσω απόφασης του Συμβουλίου.4) Δημοσιονομικές επιπτωσεισΗ πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό.2007/0131 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥπου επιτρέπεται στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της, κατά παρέκκλιση από την απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 18 Φεβρουαρίου 2002ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 299 παράγραφος 2,την πρότασης της Επιτροπής[3]τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[4],Εκτιμώντας τα εξής:(1) Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, οι διατάξεις της συγκεκριμένης συνθήκης ισχύουν στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, τις Αζόρες, τη Μαδέρα και τις Καναρίους νήσους. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρθρωτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων, των Αζορών, της Μαδέρας και των Καναρίων Νήσων, που επιδεινώνεται λόγω του απόκεντρου χαρακτήρα τους, του νησιωτικού τους χαρακτήρα, της μικρής έκτασης, της δύσκολης μορφολογία και κλίματος, της οικονομικής τους εξάρτησης από μικρό αριθμό προϊόντων, προβλήματα μόνιμα και σωρευτικά τα οποία αναχαιτίζουν σημαντικά την ανάπτυξή τους, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θεσπίζει ειδικά μέτρα που αποσκοπούν ιδίως στον καθορισμό των όρων εφαρμογής της Συνθήκης ΕΚ στις περιοχές αυτές, συμπεριλαμβανομένων των κοινών πολιτικών. Το Συμβούλιο, όταν αποφασίζει τα μέτρα αυτά, λαμβάνει υπόψη τομείς, όπως η φορολογική πολιτική, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις δυσκολίες των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, χωρίς να υπονομεύεται η ακεραιότητα και η συνοχή της έννομης κοινοτικής τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών.(2) Επί τη βάσει της εν λόγω διάταξης της Συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο ενέκρινε, σχετικά με τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, την απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2002, με την οποία επιτρέπει στη Γαλλία να εφαρμόσει μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης στο «παραδοσιακό» ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της. Αναφορικά με τον φορολογικό συντελεστή που ισχύει για παραπλήσια προϊόντα τα οποία δεν προέρχονται από τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να είναι κατώτερος από τον ελάχιστο συντελεστή του ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη που καθορίζεται από την οδηγία 92/84/ΕΟΚ, αλλά δεν μπορεί να είναι πάνω από 50 % κατώτερος του κανονικού εθνικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη. Η απόφαση του Συμβουλίου ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 και προβλέπει την κατάρτιση ενδιάμεσου απολογισμού, ο οποίος πρέπει να υποβληθεί το αργότερο τον Ιούνιο του 2006.(3) Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν ενδιάμεσο απολογισμό στις 27 Δεκεμβρίου 2005 στον οποίο εξηγείται ότι η διατήρηση της φορολογικής ρύθμισης που εφαρμόζεται στο παραδοσιακό ρούμι το οποίο διατίθεται στη μητροπολιτική αγορά αποδεικνύεται απαραίτητη. Επιπλέον, δεδομένης της εξέλιξης της κοινοτικής αγοράς ρουμιού, η οποία έχει ουσιαστικά ωφελήσει προϊόντα τα οποία προέρχονται από τρίτες χώρες, και λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής και κοινωνικής σημασίας του κλάδου και του διαρθρωτικού χαρακτήρα των συνθηκών παραγωγής που αποδυναμώνουν την παραγωγικότητα του κλάδου στα υπερπόντια διαμερίσματα (ΥΠΔ) και καθιστούν δύσκολη τη διατήρηση της παραγωγής του στην κοινοτική αγορά, η Γαλλία ζήτησε την επέκταση, τόσο σε ποσότητα όσο και σε διάρκεια, της φορολογικής ρύθμισης που εφαρμόζεται για το παραδοσιακό ρούμι το οποίο διατίθεται στη μητροπολιτική αγορά.(4) Η διατήρηση του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι στα υπερπόντια διαμερίσματα είναι απαραίτητη για να διασφαλισθεί η οικονομική και κοινωνική ισορροπία τους. Πράγματι, στα τρία βασικά ενδιαφερόμενα διαμερίσματα, δηλαδή στη Ρεϋνιόν, στη Γουαδελούπη και στη Μαρτινίκα, ο κλάδος αυτός πραγματοποιεί ετήσιο κύκλο εργασιών περίπου 250 εκατ. ευρώ και εξασφαλίζει 40000 περίπου θέσεις απασχόλησης, από τις οποίες οι 22000 είναι άμεσες θέσεις απασχόλησης. Πρέπει επίσης να σημειωθεί η ευεργετική επίδραση της καλλιέργειας ζαχαροκάλαμου στην προστασία του περιβάλλοντος στα ΥΠΔ. Ο κλάδος αυτός, μαζί με την μπανάνα, αποτελεί τη μοναδική σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα σε περιφέρειες όπου το ποσοστό κάλυψης των συναλλαγών δεν υπερβαίνει το 7%. Επομένως είναι απαραίτητο και δικαιολογημένο να διατηρήσει η Γαλλία, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 90 της συνθήκης, μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για το "παραδοσιακό" ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της, προκειμένου να μη τεθεί σε κίνδυνο η ανάπτυξή τους.(5) Η αναθεώρηση της κοινής οργάνωσης της αγοράς στον τομέα του ζαχαροκάλαμου τον Φεβρουάριο του 2006 συνέβαλε εν μέρει στη διατήρηση του κλάδου. Έτσι, προβλέπεται η εισαγωγή μέτρων στήριξης του κλάδου στο πλαίσιο των συστημάτων POSEI (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 247/2006 του Συμβουλίου της 30ης Ιανουαρίου 2006 περί καθορισμού ειδικών μέτρων για τη γεωργία στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης ), τόσο με τη μορφή κοινοτικών όσο και εθνικών ενισχύσεων, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι στα ΥΠΔ. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά συνεχίζουν να μην αντισταθμίζουν τη σταδιακή κατάργηση των τελωνειακών προστατευτικών μέτρων ούτε διαφυλάττουν το μερίδιο αγοράς ρουμιού των ΥΠΔ.(6) Λόγω της περιορισμένης τοπικής αγοράς, τα οινοπνευματοποιεία των ΥΠΔ μπορούν να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους μόνο εάν διασφαλίσουν επαρκή πρόσβαση στην αγορά της μητροπολιτικής Γαλλίας, στην οποία διατίθεται σημαντικό μέρος της παραγωγή τους σε ρούμι (πάνω από το 50 % της συνολικής παραγωγής).(7) Το ανταγωνιστικό μειονέκτημα στην κοινοτική αγορά, που οφείλεται ουσιαστικά στις υψηλές τιμές εμπορίας, προκύπτει από το υψηλό κόστος παραγωγής το οποίο σημειώνει περαιτέρω αύξηση από το 2001. Από τη χρονολογία αυτή, τόσο το κόστος παραγωγής όσο και το κόστος του εργατικού δυναμικού έχουν αυξηθεί σημαντικά στα ΥΠΔ. Επιπλέον, το ρούμι των ΥΠΔ υπόκεινται στα κοινοτικά κανονιστικά πρότυπα, γεγονός που καθιστά απαραίτητη την πραγματοποίηση σημαντικών μη παραγωγικών επενδύσεων. Από το 2001, οι επενδύσεις στα ΥΠΔ έχουν ξεπεράσει τα 45,5 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 47 % αφορούν επενδύσεις μόνο για την προστασία του περιβάλλοντος. Παρόλο λοιπόν που ένα μέρος των επενδύσεων υποστηρίζεται από τα διαρθρωτικά ταμεία, δεν ισχύει το ίδιο και για τις συνεπακόλουθες λειτουργικές δαπάνες οι οποίες, σύμφωνα με τα οινοπνευματοποιεία, επαυξάνουν την τιμή κόστους του ρουμιού κατά 10 με 15 %.(8) Το σύνολο των εν λόγω δαπανών που έχουν αυξηθεί σημαντικά από το 2001 και μετά φέρνει τις επιχειρήσεις των ΥΠΔ σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Η μοναδική λύση για να διασφαλιστεί η διατήρηση της αλυσίδας είναι η αντιστάθμιση των εν λόγω δαπανών με σημαντικότερες ποσότητες παραγωγής.(9) Από το 2002 έως σήμερα ο συνολικός όγκος των εξαγωγών προς την κοινοτική αγορά έχει μειωθεί κατά 12 %, περνώντας από 176 791 ΕΚΑ σε 155 559 ΕΚΑ. Φαίνεται λοιπόν ότι η διατήρηση του κλάδου του ρουμιού τα τελευταία χρόνια ήταν εφικτή χάρη στη μητροπολιτική αγορά, όπου ισχύει ειδικό φορολογικό καθεστώς για το ρούμι των ΥΠΔ, το οποίο επιτρέπει τη μερική αντιστάθμιση του υψηλού κόστους παραγωγής του. Εκτιμώντας ότι είναι σκόπιμο να υποστηριχτεί η ανταγωνιστικότητα του παραδοσιακού ρουμιού των ΥΠΔ στη μητροπολιτική γαλλική αγορά για να διατηρηθεί η δραστηριότητα του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι των διαμερισμάτων αυτών, θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι ποσότητες του παραδοσιακού ρουμιού που προέρχεται από τα ΥΠΔ οι οποίες να υπάγονται σε μειωμένο ειδικό φόρο κατανάλωσης κατά τη διάθεσή τους στη συγκεκριμένη αγορά.(10) Το φορολογικό πλεονέκτημα που επιτρέπει η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την αντιμετώπιση του υψηλού κόστους παραγωγής με το οποίο επιβαρύνονται οι παραγωγοί παραδοσιακού ρουμιού.(11) Προκείμενου να διασφαλισθεί ότι η παρούσα απόφαση δεν υπονομεύει την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς, οι ποσότητες ρουμιού που προέρχονται από τα ΥΠΔ και οι οποίες υπάγονται στο εν λόγω μέτρο δεν μπορούν, όπως προηγουμένως, να υπερβαίνουν τις εμπορικές συναλλαγές που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια στην αγορά με βάση την προέλευσή τους.(12) Λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης δημιουργίας ενός κλίματος ασφάλειας δικαίου για τους οικονομικούς φορείς του κλάδου ζαχαροκάλαμο-ζάχαρη-ρούμι, δεδομένης της διάρκειας απόσβεσης των εξοπλισμών και των κτιρίων, καθώς και για λόγους συνοχής με άλλα κοινοτικά πλαίσια που διέπουν τον κλάδο, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθεί η εν λόγω παρέκκλιση έως τα τέλη του 2012.(13) Η έγκριση αυτής της περιόδου πρέπει ωστόσο να συνοδεύεται από την υποχρέωση υποβολής ενδιάμεσης έκθεσης για να επιτρέψει στην Επιτροπή να εξακριβώσει εάν εξακολουθούν να συντρέχουν οι λόγοι που δικαιολογούν τη χορήγηση της φορολογικής παρέκκλισης και, στην περίπτωση αυτή, να εξετάσει την ανάγκη αναθεώρησης της διάρκειας και των οικείων ποσοτήτων σε συνάρτηση με την εξέλιξη της κοινοτικής αγοράς ρουμιού.(14) Πρέπει να αντικατασταθεί η απόφαση 2002/166/ΕΚ του Συμβουλίου.(15) Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την ενδεχόμενη εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 90 της συνθήκης, επιτρέπεται στη Γαλλία να παρατείνει την εφαρμογή στο μητροπολιτικό έδαφός της, για το "παραδοσιακό" ρούμι που παράγεται στα υπερπόντια διαμερίσματά της, συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης χαμηλότερου από τον πλήρη συντελεστή για την αλκοόλη που καθορίζεται στο άρθρο 3 της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992, σχετικά με την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη.Άρθρο 2Η παρέκκλιση που αναφέρεται στο άρθρο 1 περιορίζεται στο ρούμι όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1576/89 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1989 για τη θέσπιση των γενικών κανόνων σχετικά με τον ορισμό, τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση των αλκοολούχων ποτών, και το οποίο ρούμι παράγεται στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα από ζαχαροκάλαμο που συγκομίζεται στον τόπο παρασκευής, με περιεκτικότητα σε πτητικές ουσίες εκτός αιθυλικής και μεθυλικής αλκοόλης τουλάχιστον 225 γραμμάρια ανά εκατόλιτρο καθαρής αλκοόλης και αποκτημένο αλκοολικό τίτλο κατ' όγκο ίσο ή μεγαλύτερο από 40 %.Άρθρο 31. Ο μειωμένος συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζεται στο προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 2 περιορίζεται σε ετήσια ποσόστωση 108 000 εκατόλιτρων καθαρής αλκοόλης.2. Ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να είναι κατώτερος από τον ελάχιστο συντελεστή του ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη που καθορίζεται από την οδηγία 92/84/ΕΟΚ, αλλά δεν μπορεί να είναι πάνω από 50 % κατώτερος του κανονικού εθνικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για την αλκοόλη.Άρθρο 4Το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2010, η Γαλλία υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση με βάση την οποία η Επιτροπή θα εκτιμήσει εάν συντρέχουν οι λόγοι που δικαιολογούν τη χορήγηση του μειωμένου συντελεστή και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, την ανάγκη ρύθμισης της ποσόστωσης με γνώμονα τις εξελίξεις της αγοράς.Άρθρο 5Η παρούσα απόφαση ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012.Άρθρο 61. Η απόφαση 2002/166/ΕΚ της 18 Φεβρουαρίου 2002 καταργείται.2. Αναφορές στην καταργουμένη απόφαση λογίζονται ως γενόμενες στην παρούσα απόφαση.Άρθρο 7Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ πρόεδρος [1] Ενδεικτικά, για τα ΥΠΔ το κόστος παραγωγής cachaça ισούται με το κόστος που συνεπάγεται η συμμόρφωση και μόνο προς τα περιβαλλοντικά πρότυπα.[2] Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συγχρηματοδοτούμενες ενισχύσεις για εκσυγχρονισμό δεν μπορούν να καλύψουν τα μέτρα ενίσχυσης της παραγωγικής ικανότητας.[3] ΕΕ C , της , σελίδα .[4] ΕΕ C , της , σελίδα .


Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52007PC0290

Πρόταση Αποφασησ του Συμβουλίου σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας methomyl στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτή την ουσία  /* COM/2007/0290 τελικό */

	[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 8.6.2007COM(2007) 290 τελικόΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας methomyl στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτή την ουσία(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤο συνημμένο σχέδιο πρότασης απόφασης του Συμβουλίου αφορά τη μη καταχώριση της ουσίας methomyl ως δραστικής ουσίας στο θετικό κατάλογο (παράρτημα I) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτή την ουσία. Η πρόταση μη καταχώρισης βασίζεται σε διάφορους λόγους ανησυχίας οι οποίοι εντοπίστηκαν κατά την αξιολόγηση της εν λόγω δραστικής ουσίας.Η οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου θεσπίζει ένα εναρμονισμένο πλαίσιο για την έγκριση και τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Οι δραστικές ουσίες που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ως φυτοπροστατευτικά προϊόντα αξιολογούνται και εγκρίνονται σε κοινοτικό επίπεδο και περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι της εν λόγω οδηγίας. Κάθε φυτοπροστατευτικό προϊόν που περιέχει δραστικές ουσίες αξιολογείται και εγκρίνεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με εναρμονισμένους κανόνες.Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τη βιομηχανία αξιολογήθηκαν αρχικά από ένα κράτος μέλος-εισηγητή, στην προκειμένη περίπτωση το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο υπέβαλε σχέδιο έκθεσης αξιολόγησης. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων οργάνωσε εξέταση της αρχικής αξιολόγησης από ομοτίμους και υπέβαλε στην Επιτροπή τα συμπεράσματα της αξιολόγησης κινδύνου για την ουσία methomyl στις 23 Ιουνίου 2006.Κατά την αξιολόγηση της δραστικής αυτής ουσίας εντοπίστηκαν διάφοροι λόγοι ανησυχίας. Ειδικότερα, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, η έκθεση του χρήστη υπερέβαινε τον ΑΒΕΧ (αποδεκτός βαθμός έκθεσης του χρήστη) και δεν αποδείχθηκε ότι η έκθεση των εργαζομένων και των παρισταμένων είναι αποδεκτή. Επιπλέον, όσον αφορά την οικοτοξικολογία, υπάρχουν ανησυχίες λόγω του υψηλού κινδύνου που διατρέχουν τα πτηνά, τα θηλαστικά, οι υδρόβιοι οργανισμοί, οι μέλισσες και τα μη στοχευόμενα αρθρόποδα.Στις 16 Μαρτίου 2007 το σχέδιο απόφασης για μη καταχώριση υποβλήθηκε στη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, όπου:-  18 κράτη μέλη ψήφισαν υπέρ (199 ψήφοι)-  7 κράτη μέλη ψήφισαν κατά (107 ψήφοι)-  2 κράτη μέλη απέσχον (39 ψήφοι)Η επιτροπή δεν εξέδωσε γνώμη. Συνεπώς, δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, η Επιτροπή καλείται να υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, το δε Συμβούλιο έχει προθεσμία τριών μηνών για να αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία.Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει δικαίωμα ελέγχου επί του σχεδίου απόφασης (άρθρο 8 της απόφασης 1999/468/ΕΚ) του Συμβουλίου.ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας methomyl στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την ανάκληση των εγκρίσεων για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν αυτή την ουσία(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων[1], και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ προβλέπεται ότι ένα κράτος μέλος μπορεί, επί περίοδο δώδεκα ετών από την ημερομηνία κοινοποίησης της εν λόγω οδηγίας, να εγκρίνει τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων τα οποία περιέχουν δραστικές ουσίες που δεν αναφέρονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής και τα οποία διατίθενται ήδη στην αγορά δύο έτη μετά την ημερομηνία κοινοποίησης, ενώ παράλληλα οι εν λόγω ουσίες εξετάζονται σταδιακά στο πλαίσιο σχετικού προγράμματος εργασίας.(2) Οι κανονισμοί (EΚ) αριθ. 451/2000[2] και (EΚ) αριθ. 703/2001[3] της Επιτροπής καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του δεύτερου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/EΟΚ και θεσπίζουν κατάλογο δραστικών ουσιών που πρέπει να αξιολογηθούν με σκοπό την ενδεχόμενη καταχώρισή τους στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/EΟΚ. Ο εν λόγω κατάλογος περιλαμβάνει την ουσία methomyl.(3) Για την ουσία methomyl, οι επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον αξιολογήθηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 451/2000 και (ΕΚ) αριθ. 703/2001 για διάφορες χρήσεις οι οποίες προτάθηκαν από τον κοινοποιούντα. Επιπλέον, οι εν λόγω κανονισμοί ορίζουν τα κράτη μέλη-εισηγητές που πρέπει να υποβάλουν τις σχετικές εκθέσεις αξιολόγησης και συστάσεις στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ), σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 451/2000. Για την ουσία methomyl, κράτος μέλος-εισηγητής ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο και όλες οι σχετικές πληροφορίες υποβλήθηκαν στις 3 Μαΐου 2004.(4) Η έκθεση αξιολόγησης αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης από ομοτίμους από τα κράτη μέλη και την ΕΑΑΤ και υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 23 Ιουνίου 2006 υπό μορφήν συμπερασμάτων της ΕΑΑΤ σχετικά με την εξέταση από ομοτίμους της αξιολόγησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά την ουσία methomyl[4]. Η εν λόγω έκθεση εξετάστηκε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων.(5) Κατά την αξιολόγηση της δραστικής αυτής ουσίας εντοπίστηκαν διάφοροι λόγοι ανησυχίας. Ειδικότερα, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, η έκθεση του χρήστη υπερέβαινε τον ΑΒΕΧ (αποδεκτός βαθμός έκθεσης του χρήστη) και δεν αποδείχθηκε ότι η έκθεση των εργαζομένων και των παρισταμένων είναι αποδεκτή. Επιπλέον, όσον αφορά την οικοτοξικολογία, υπάρχουν ανησυχίες λόγω του υψηλού κινδύνου που διατρέχουν τα πτηνά, τα θηλαστικά, οι υδρόβιοι οργανισμοί, οι μέλισσες και τα μη στοχευόμενα αρθρόποδα.(6) Η Επιτροπή κάλεσε τον κοινοποιούντα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του σχετικά με τα αποτελέσματα της εξέτασης από ομοτίμους και σχετικά με την πρόθεσή του ή μη να στηρίξει την ουσία. Ο κοινοποιών υπέβαλε τις παρατηρήσεις του, οι οποίες εξετάστηκαν προσεκτικά. Εντούτοις, παρά τα επιχειρήματα που προέβαλε ο κοινοποιών, δεν κατέστη δυνατόν να απαλειφθούν οι προαναφερθέντες λόγοι ανησυχίας, και οι διενεργηθείσες αξιολογήσεις με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν και αξιολογήθηκαν κατά τις συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων της ΕΑΑΤ δεν απέδειξαν ότι είναι δυνατόν, υπό τις προτεινόμενες συνθήκες χρήσης, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία methomyl να πληρούν γενικά τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.(7) Συνεπώς, η ουσία methomyl δεν πρέπει να καταχωριστεί στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.(8) Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι οι υπάρχουσες εγκρίσεις για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν methomyl θα ανακληθούν εντός καθορισμένης προθεσμίας και δεν θα ανανεωθούν, ούτε θα χορηγηθούν νέες εγκρίσεις για τέτοιου είδους προϊόντα.(9) Τυχόν περίοδος χάριτος που παρέχεται από ένα κράτος μέλος για την τελική διάθεση, την αποθήκευση, τη διάθεση στην αγορά και τη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν methomyl θα πρέπει να περιοριστεί σε δώδεκα μήνες, ώστε να επιτραπεί η χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων για μία ακόμη καλλιεργητική περίοδο, πράγμα που εξασφαλίζει ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν methomyl θα παραμείνουν διαθέσιμα στους γεωργούς επί 18 μήνες από την έκδοση της παρούσας απόφασης.(10) Η παρούσα απόφαση δεν θίγει τη δυνατότητα υποβολής αίτησης για την ουσία methomyl σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ ενόψει πιθανής καταχώρισης στο παράρτημα I της εν λόγω οδηγίας.(11) Η μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων δεν γνωμοδότησε εντός της προθεσμίας που όρισε ο πρόεδρός της,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Η ουσία methomyl δεν καταχωρίζεται ως δραστική ουσία στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.Άρθρο 2Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:α) οι εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν methomyl ανακαλούνται έως τις [ …6 ΜΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ]·β) από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας απόφασης δεν χορηγούνται ούτε ανανεώνονται εγκρίσεις για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν methomyl.Άρθρο 3Τυχόν περίοδος χάριτος την οποία παρέχουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παράγραφος 6 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ είναι όσο το δυνατόν συντομότερη και εκπνέει το αργότερο στις […18 MΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ].Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος [1] ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/…/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L … της ….. 2007, σ. …).[2] ΕΕ L 55 της 29.2.2000, σ. 25. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1044/2003 (ΕΕ L 151 της 19.6.2003, σ. 32).[3] ΕΕ L 98 της 7.4.2001, σ. 6.[4] EFSA Scientific Report (2006) 83, 1-73, Conclusion regarding the peer review of pesticide risk assessment of methomyl.