				|

		52012PC0527

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ, με στόχο την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται από σοβαρές δυσκολίες σε σχέση με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα /* COM/2012/0527 final - 2012/0253 (COD) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Αιτιολόγηση
και στόχοι
Η
συνεχιζόμενη
χρηματοπιστωτική
και οικονομική
κρίση εντείνει
την πίεση
στους εθνικούς
χρηματοδοτικούς
πόρους, καθώς
τα κράτη μέλη
μειώνουν τους
προϋπολογισμούς
τους. Στο
πλαίσιο αυτό, η διασφάλιση
της ομαλής
εκτέλεσης των
προγραμμάτων
που
θεσπίζονται με
βάση τα
τέσσερα Ταμεία
που έχουν
ιδρυθεί ως
μέρος του
γενικού
προγράμματος «Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών» (εφεξής: «τα
Ταμεία»), έχει
ιδιαίτερη
σημασία ως
μέσο διοχέτευσης
κεφαλαίων στην
οικονομία.
Παρόλα
αυτά, η
εφαρμογή των
προγραμμάτων
συχνά αποτελεί
πρόκληση, λόγω
των
προβλημάτων
ρευστότητας
που οφείλονται
σε
δημοσιονομικούς
περιορισμούς
που συχνά οδηγούν
σε σοβαρές
περικοπές των
δαπανών, οι
οποίες έχουν
ως συνέπεια
την αύξηση των
προβλημάτων
κατά τη
διάρκεια της
κρίσης. Αυτό
ισχύει
ιδιαίτερα για
τα κράτη μέλη
που έχουν
πληγεί
περισσότερο
από την
παρούσα κρίση
και έχουν
λάβει
οικονομική
βοήθεια, βάσει
προγράμματος
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης
(EFSM), του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοπιστωτικής
Σταθερότητας (EFSF)
ή διμερών
δανείων για
τις χώρες ευρώ
ή του μηχανισμού
Ισοζυγίου
Πληρωμών (BoP) για
τις χώρες
εκτός
ευρωζώνης.
Μέχρι σήμερα,
έξι χώρες -
συμπεριλαμβανομένης
της Ελλάδας
που επίσης έλαβε
οικονομική
βοήθεια πριν
από τη σύσταση
του EFSM, μέσω
διμερών
δανείων - έχουν
ζητήσει
χρηματοδοτική
ενίσχυση στο
πλαίσιο των
διαφόρων
μηχανισμών
στήριξης και
έχουν συμφωνήσει
με την
Επιτροπή για ένα
πρόγραμμα
μακροοικονομικής
προσαρμογής.
Οι έξι αυτές
χώρες είναι η
Ουγγαρία, η
Ρουμανία, η
Λετονία (βάσει
του BoP), η
Πορτογαλία, η
Ελλάδα και η
Ιρλανδία (στο
πλαίσιο των EFSM/EFSF/διμερώς).
Πρέπει να
σημειωθεί ότι
το πρόγραμμα
για την Ουγγαρία
έληξε το 2010, ενώ
το πρόγραμμα
για τη Λετονία
έληξε στις
αρχές του 2012.
Για
να
εξασφαλιστεί
ότι τα κράτη
μέλη που
επωφελούνται
από έναν
χρηματοδοτικό
μηχανισμό
στήριξης (ή
οποιαδήποτε
άλλα κράτη
μέλη που
ενδέχεται να χρειαστούν
τέτοιου είδους
βοήθεια στο
μέλλον) θα συνεχίσουν
να εφαρμόζουν
τα προγράμματα
που θεσπίστηκαν
στο πλαίσιο
των Ταμείων
και να
εκταμιεύουν κεφάλαια
για τα έργα, η
παρούσα
πρόταση
περιέχει διατάξεις
που παρέχουν
στην Επιτροπή
τη δυνατότητα
να αυξήσει το
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης για
τις εν λόγω
χώρες, για την
περίοδο κατά τη
διάρκεια της
οποίας θα
τύχουν
χρηματοδοτικής
βοήθειας από
έναν από τους
μηχανισμούς
στήριξης στο
πλαίσιο των
μέσων
χρηματοδότησης.
Με τον τρόπο
αυτό, θα χορηγηθούν
συμπληρωματικοί
χρηματοοικονομικοί
πόροι στα
κράτη μέλη και
θα
διευκολυνθεί η
συνέχιση της
επιτόπιας εκτέλεσης
των
προγραμμάτων.
·
Γενικό πλαίσιο
Δεν
υπάρχει
αμφιβολία ότι
η επιδείνωση
της χρηματοπιστωτικής
κρίσης σε ορισμένα
κράτη μέλη
έχει
ουσιαστικές
επιπτώσεις
στην
πραγματική
οικονομία,
μεταξύ άλλων,
λόγω του ποσού
του
συσσωρευμένου
χρέους και των
δυσχερειών που
αντιμετωπίζουν
οι κυβερνήσεις
οι οποίες
επιθυμούν να
δανειστούν
χρήματα από
την αγορά, σε
βιώσιμο
κόστος.
Η
Επιτροπή υπήρξε
ιδιαίτερα
δραστήρια στο
θέμα της
υποβολής προτάσεων
για τον
καλύτερο δυνατό
τρόπο
αντιμετώπισης
της τρέχουσας
χρηματοπιστωτικής
κρίσης και των
κοινωνικοοικονομικών
συνεπειών της. Έχουν
εκδοθεί τρεις
προτάσεις της
για τα θέματα αυτά.
Η πρώτη
αναθεωρεί τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1083/2006 περί
καθορισμού
γενικών
διατάξεων για
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Περιφερειακής
Ανάπτυξης, το
Ευρωπαϊκό
Κοινωνικό
Ταμείο και το
Ταμείο
Συνοχής, με στόχο
την αύξηση του
ποσού της συνεισφοράς
της Ένωσης που
εκταμιεύεται
μέσω των
ενδιάμεσων
πληρωμών και
των πληρωμών
του τελικού
υπολοίπου κατά
10 ποσοστιαίες
μονάδες πάνω
από τα
σημερινά όρια
(κανονισμός (ΕΕ)
αριθ. 1311/2011 της
Επιτροπής της 13ης
Δεκεμβρίου 2011). Η
δεύτερη
πρόταση
αναθεωρεί τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1698/2005 του
Συμβουλίου,
για τη στήριξη
της αγροτικής
ανάπτυξης από
το Ευρωπαϊκό
Γεωργικό
Ταμείο
Αγροτικής
Ανάπτυξης,
προκειμένου να
αυξηθεί το ποσοστό
συνεισφοράς
του Ταμείου
έως 95% στις επιλέξιμες
περιφέρειες
βάσει των
στόχων
σύγκλισης, στις
εξόχως
απόκεντρες
περιφέρειες
και στις μικρές
νήσους του
Αιγαίου και
έως 85% σε άλλες
περιοχές (κανονισμός
(ΕΕ) αριθ. 1312/2011 της 19ης
Δεκεμβρίου 2011). Η
τρίτη πρόταση
αναθεωρεί τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1198/2006 για το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Αλιείας,
επιτρέποντας
την αύξηση του
προς
εκταμίευση
ποσού της
συνεισφοράς
της Ένωσης,
μέσω
ενδιάμεσων
πληρωμών και
πληρωμών του
τελικού
υπολοίπου κατά
10 ποσοστιαίες
μονάδες πάνω
από τα
σημερινά όρια (κανονισμός
(ΕΕ) αριθ. 387/2012 της
19ης Απριλίου 2012).
·
Ισχύουσες
διατάξεις στο
πεδίο της
πρότασης
Το άρθρο 16
της απόφασης
αριθ. 574/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 23ης Μαΐου 2007,
σχετικά με τη σύσταση
του Ταμείου
Εξωτερικών
Συνόρων για
την περίοδο 2007 έως
2013, ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη και
διαχείριση των
μεταναστευτικών
ροών» προβλέπει
ότι το ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης για
υποστηριζόμενες
δράσεις,
καταρχήν, δεν
πρέπει να
υπερβαίνει το 50%.
Το άρθρο 16
προβλέπει
επίσης ότι αυτό
το ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης
μπορεί να
αυξηθεί σε 75% εάν
το εν λόγω
κράτος μέλος
καλύπτεται από
το Ταμείο
Συνοχής ή εάν η
δράση αφορά
ειδικές
προτεραιότητες
που προσδιορίζονται
στις
στρατηγικές
κατευθυντήριες
γραμμές.
·
Συνοχή
με άλλες
πολιτικές και
στόχους της
Ένωσης
Η πρόταση
είναι
συνεκτική με
τις υπόλοιπες
προτάσεις και
πρωτοβουλίες
που έχουν
εγκριθεί από
την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή για
την
αντιμετώπιση
της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
·
Διαβούλευση
με τα
ενδιαφερόμενα
μέρη
Δεν έχει
πραγματοποιηθεί
διαβούλευση με
εξωτερικούς
ενδιαφερόμενους
παράγοντες.
·
Προσφυγή
σε
εμπειρογνωμοσύνη
και χρήση της
Δεν υπήρξε ανάγκη
προσφυγής σε
εξωτερικούς
εμπειρογνώμονες.
·
Εκτίμηση
επιπτώσεων
Η
πρόταση θα
επιτρέψει στην
Επιτροπή να
εφαρμόζει
υψηλότερα
ποσοστά
συγχρηματοδότησης
για τις χώρες
που
επωφελούνται
από έναν από
τους μηχανισμούς
στήριξης.
Δεν
υπάρχει καμία
ανάγκη πρόσθετου
προϋπολογισμού,
εφόσον δεν
μεταβάλλεται
το ύψος των
συνολικών
κονδυλίων από
τα Ταμεία για
τις χώρες και
τα προγράμματα
κατά την
περίοδο προγραμματισμού
2007-2013.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Σύνοψη
της πρότασης
Προτείνεται
να
τροποποιηθεί
το άρθρο 16 της
απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ
του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου ώστε
να επιτραπεί
αύξηση κατά 20
εκατοστιαίες
μονάδες του
ποσοστού
κοινοτικής
συγχρηματοδότησης
που εφαρμόζεται
στα
προγράμματα
του Ταμείου Εξωτερικών
Συνόρων των
ενδιαφερομένων
κρατών μελών, με
την προϋπόθεση
να
επωφελούνται
από έναν από τους
μηχανισμούς
στήριξης.
Μόλις
ληφθεί η
απόφαση
χορήγησης
οικονομικής συνδρομής
σε ένα κράτος
μέλος στο
πλαίσιο ενός
από τους
μηχανισμούς
στήριξης, το
κράτος μέλος
μπορεί να
υποβάλει στην
Επιτροπή είτε
σχέδιο ετήσιου
προγράμματος
είτε σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος
που εφαρμόζει
το αυξημένο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης.
Για να
δικαιούται να
εφαρμόσει το
αυξημένο ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης, ένα
κράτος μέλος
πρέπει να
επωφελείται
από έναν
μηχανισμό
στήριξης κατά τη
στιγμή της
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου προγράμματος
ή του σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου προγράμματος.
Ωστόσο, από τη
στιγμή που μία
δράση συγκεκριμένου
ετήσιου
προγράμματος
έχει συγχρηματοδοτηθεί
με αυξημένο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης,
αυτό εξακολουθεί
να ισχύει
μέχρι το τέλος
της περιόδου
επιλεξιμότητας
του σχετικού
ετήσιου
προγράμματος,
είτε το εν λόγω
κράτος μέλος
εξακολουθεί να
επωφελείται
από μηχανισμό
στήριξης είτε
όχι.
·
Νομική
βάση
Η
νομική βάση
είναι η
απόφαση αριθ.
574/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του Συμβουλίου,
της 23ης Μαΐου 2007,
σχετικά με τη
σύσταση του
Ταμείου
Εξωτερικών Συνόρων
για την
περίοδο 2007 έως 2013,
ως μέρος του
γενικού προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών».
Βασιζόμενη
στην αρχή της
από κοινού
διαχείρισης
μεταξύ της Επιτροπής
και των κρατών
μελών, η
παρούσα
απόφαση
περιλαμβάνει
διατάξεις
σχετικά με τη
διαδικασία
προγραμματισμού,
καθώς και
ρυθμίσεις για
τη διαχείριση
του προγράμματος
(συμπεριλαμβανομένης
της
οικονομικής
διαχείρισης), την
παρακολούθηση,
τον
δημοσιονομικό
έλεγχο και την
αξιολόγηση των
έργων.
·
Αρχή της
επικουρικότητας
Η
πρόταση είναι
σύμφωνη με την
αρχή της
επικουρικότητας,
στο βαθμό που
αποσκοπεί να
παρέχει αυξημένη
υποστήριξη,
μέσω των
Ταμείων, για
ορισμένα κράτη
μέλη που αντιμετωπίζουν
σοβαρές
δυσκολίες,
ιδίως όσον
αφορά την
οικονομική και
χρηματοπιστωτική
σταθερότητα
και παρουσιάζουν
επιδείνωση της
κατάστασης του
ελλείμματος και
του χρέους
τους ή επιβράδυνση
της οικονομικής
ανάπτυξης,
αντανακλώντας
διαρθρωτικές
εγχώριες
προκλήσεις και
το διεθνές
οικονομικό και
χρηματοπιστωτικό
περιβάλλον.
Στο πλαίσιο
αυτό, είναι
αναγκαία η
θέσπιση, σε
επίπεδο
Ευρωπαϊκής Ένωσης,
ενός
προσωρινού
μηχανισμού που
θα επιτρέψει
στην Ευρωπαϊκή
Επιτροπή να
συγχρηματοδοτήσει
πιστοποιημένες
δαπάνες στο
πλαίσιο των
Ταμείων, με χρήση
υψηλότερων
ποσοστών
συγχρηματοδότησης.
·
Αρχή της
αναλογικότητας
Η πρόταση
συνάδει με την
αρχή της
αναλογικότητας:
Η
παρούσα
πρόταση είναι
όντως
αναλογική,
εφόσον έχει
αποφασιστική
σημασία για
την παροχή
αυξημένης
στήριξης από
τα Ταμεία προς
τα κράτη μέλη
που αντιμετωπίζουν
δυσκολίες ή
διατρέχουν σοβαρό
κίνδυνο να
αντιμετωπίσουν
δυσκολίες,
οφειλόμενες σε
έκτακτες
περιστάσεις που
εκφεύγουν από
τον έλεγχό
τους και
εμπίπτουν στους
όρους του
κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
407/2010 (για τη
θέσπιση
Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης
(EFSM)) ή, για τους
ίδιους λόγους,
που λαμβάνουν
χρηματοδοτική
βοήθεια από το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας (EFSF)
ή τον Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό
Σταθερότητας
(ΕΜΣ) ή που βρίσκονται
σε δυσχερή
θέση ή
απειλούνται
σοβαρά από δυσχέρειες
όσον αφορά το
ισοζύγιο
πληρωμών τους
και εμπίπτουν
στους όρους
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 332/2002. Αυτό
θα ισχύει
επίσης για την
Ελλάδα, η οποία
έλαβε
χρηματοδοτική
ενίσχυση βάσει
μιας ειδικής
συμφωνίας που θεσπίστηκε
εκτός των
μηχανισμών
στήριξης, στο
πλαίσιο μιας
συμφωνίας
μεταξύ
πιστωτών και
της συμφωνίας
δανειακής
διευκόλυνσης
της ευρωζώνης.
·
Επιλογή
μέσου
Προτεινόμενη
νομοθετική
πράξη: Απόφαση.
Άλλες
πράξεις δεν θα
ήταν
ενδεδειγμένες για
τους εξής
λόγους:
Η
Επιτροπή
εξέτασε, με
βάση την
κτηθείσα μέχρι
τώρα πείρα, τα
περιθώρια
ελιγμών που
παρέχει το νομικό
πλαίσιο και τα
οποία θεωρεί
αναγκαία,
προκειμένου να
προτείνει
τροποποιήσεις στην
απόφαση. Στόχος
της παρούσας
αναθεώρησης
είναι να
διευκολυνθεί
περαιτέρω η
συγχρηματοδότηση
έργων, ώστε να επιταχυνθεί
με αυτό τον
τρόπο η
υλοποίησή τους
και να ενταθεί
ο αντίκτυπος
των επενδύσεων
αυτών στην
πραγματική
οικονομία.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Δεν
υπάρχουν
επιπτώσεις
στις πιστώσεις
ανάληψης
υποχρεώσεων,
αφού δεν προτείνεται
τροποποίηση
των ανώτατων
ποσών της
χρηματοδότησης
των
διαρθρωτικών
Ταμείων που
προβλέπεται
στα ετήσια
προγράμματα
για την
περίοδο
προγραμματισμού
2007-2013.
Η
πρόταση
καταδεικνύει
την επιθυμία
της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής να
βοηθήσει τα
κράτη μέλη
στις
προσπάθειές τους
να
αντιμετωπίσουν
τη
χρηματοπιστωτική
κρίση. Οι
τροποποιήσεις
θα εφοδιάσουν
τα οικεία
κράτη μέλη με
τα αναγκαία
κεφάλαια για
τη στήριξη
έργων και την
ανάκαμψη της
οικονομίας.
2012/0253 (COD)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
τροποποίηση
της απόφασης
αριθ. 574/2007/ΕΚ, με
στόχο την
αύξηση του
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
του Ταμείου
Εξωτερικών
Συνόρων για
ορισμένα κράτη
μέλη τα οποία
αντιμετωπίζουν
ή απειλούνται
από σοβαρές
δυσκολίες σε
σχέση με τη
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα
ΤΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΚΑΙ ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 77
παράγραφος 2,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Κατόπιν
διαβίβασης του
σχεδίου
νομοθετικής
πράξης στα
εθνικά
κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας
σύμφωνα με τη
συνήθη
νομοθετική
διαδικασία,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Η απόφαση
αριθ. 574/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 23ης Μαΐου 2007[1],
συστήνει το
Ταμείο
Εξωτερικών
Συνόρων για
την περίοδο 2007 έως
2013, ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη και
διαχείριση των
μεταναστευτικών
ροών» και προβλέπει
διαφορετικά
ποσοστά συγχρηματοδότησης
της ΕΕ για
δράσεις
υποστηριζόμενες
από το Ταμείο.
(2)       Η
άνευ
προηγουμένου
παγκόσμια
χρηματοπιστωτική
κρίση και οικονομική
ύφεση έχουν
πλήξει σοβαρά
την οικονομική
ανάπτυξη και
τη
χρηματοοικονομική
σταθερότητα
και έχουν
προκαλέσει
έντονη επιδείνωση
των χρηματοπιστωτικών,
οικονομικών
και κοινωνικών
συνθηκών σε
πολλά κράτη
μέλη. Ορισμένα
κράτη μέλη
αντιμετωπίζουν
ή απειλούνται
από σοβαρές
δυσκολίες, κυρίως
όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική
και οικονομική
τους σταθερότητα,
με επιδείνωση
της κατάστασης
του
ελλείμματος
και του χρέους
τους και
απειλώντας την
οικονομική
ανάπτυξη που
συντηρείται
από το διεθνές
οικονομικό και
χρηματοπιστωτικό
περιβάλλον.
(3)       Ενώ
έχουν
αναληφθεί
σημαντικές
δράσεις για
την αντιμετώπιση
των αρνητικών
επιπτώσεων της
κρίσης, οι επιπτώσεις
της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης στην
πραγματική
οικονομία,
στην αγορά
εργασίας και
στην κοινωνία
γενικότερα
είναι ήδη
ευρύτατα
αισθητές. Η
πίεση που
ασκείται στους
εθνικούς
χρηματοοικονομικούς
πόρους
αυξάνεται, ενώ πρέπει
να γίνουν περαιτέρω
βήματα για την
ανακούφιση από
αυτήν, μέσω της
μέγιστης και
βέλτιστης
χρήσης της
χρηματοδότησης
από την Ένωση.
(4)       Με
τον κανονισμό
(EΚ) αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου,
της 18 Φεβρουαρίου
2002, για τη
θέσπιση ενός
μηχανισμού
μεσοπρόθεσμης
οικονομικής
στήριξης του
ισοζυγίου
πληρωμών των
κρατών μελών[2],
προβλέπεται
ότι το
Συμβούλιο
χορηγεί
μεσοπρόθεσμη
οικονομική
συνδρομή στις
περιπτώσεις όπου
ένα κράτος
μέλος το οποίο
δεν έχει
υιοθετήσει το ευρώ
αντιμετωπίζει
δυσκολίες ή
διατρέχει
σοβαρό κίνδυνο
να
αντιμετωπίσει
δυσχέρειες στο
ισοζύγιο
πληρωμών του.
(5)       Η εν
λόγω
χρηματοδοτική
συνδρομή
χορηγήθηκε στη
Ρουμανία με
την απόφαση
του Συμβουλίου
2009/459/ΕΚ[3].
(6)       Στις 9 Μαΐου
2010, το Συμβούλιο
ενέκρινε
ολοκληρωμένη
δέσμη μέτρων
όπου
περιλαμβάνονται
(α) ο κανονισμός
του Συμβουλίου
για τη θέσπιση
Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης[4]
βάσει του
άρθρου 122
παράγραφος 2
της Συνθήκης και
(β) το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας
για να
παράσχει
χρηματοοικονομική
βοήθεια σε
κράτη μέλη της
ζώνης του ευρώ
που αντιμετωπίζουν
δυσκολίες
οφειλόμενες σε
έκτακτες
περιστάσεις
που εκφεύγουν
από τον έλεγχο
των εν λόγω
κρατών μελών
της ζώνης του
ευρώ, με στόχο
τη διασφάλιση
της χρηματοοικονομικής
σταθερότητας
της ζώνης του ευρώ
στο σύνολό της,
όπως και στα
κράτη μέλη της.
(7)       Η
Ιρλανδία και η
Πορτογαλία
έλαβαν
οικονομική
βοήθεια από
τον Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης,
βάσει των εκτελεστικών
αποφάσεων του
Συμβουλίου
αριθ. 2011/77/ΕΕ[5] και
αριθ. 2011/344/ΕΕ[6],
αντιστοίχως.
Έλαβαν επίσης πόρους
από το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας.
(8)       Η
συμφωνία
μεταξύ
πιστωτών και η
συμφωνία
δανειακής
διευκόλυνσης για
την Ελλάδα, που
συνάφθηκαν
στις 8 Μαΐου 2010,
άρχισαν να
ισχύουν στις 11
Μαΐου 2010. Στις 12 Μαρτίου
2012, οι υπουργοί
οικονομικών
των 17 κρατών
μελών της
ευρωζώνης
διέκοψαν το
πρώτο πρόγραμμα
και ενέκριναν
ένα δεύτερο
πρόγραμμα οικονομικής
βοήθειας για
την Ελλάδα.
Αποφασίστηκε
ότι το
χρηματοδοτικό
όχημα για το εν
λόγω δεύτερο
πρόγραμμα θα
είναι το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας,
το οποίο θα
έπρεπε επίσης
να καταβάλει το
υπόλοιπο ποσό
της
συνεισφοράς
από τη ζώνη
ευρώ, βάσει του
πρώτου
προγράμματος.
(9)       Στις 2
Φεβρουαρίου 2012,
οι υπουργοί
οικονομικών
των 17 κρατών
μελών της
ζώνης του ευρώ
υπέγραψαν τη Συνθήκη
για την ίδρυση
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού Σταθερότητας.
Δυνάμει
της εν λόγω
Συνθήκης που
ακολουθεί την
απόφαση του
Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου
αριθ. 2011/199/ΕΕ, της
25ης Μαρτίου 2011, η
οποία
τροποποιεί το
άρθρο 136 της Συνθήκης
για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης σχετικά
με μηχανισμό
σταθερότητας
για τα κράτη μέλη
με νόμισμα το
ευρώ[7], ο
Ευρωπαϊκός
Μηχανισμός
Σταθερότητας
θα καταστεί ο
βασικός
πάροχος
οικονομικής
βοήθειας σε
κράτη μέλη της
ζώνης του ευρώ
από την έναρξη
της ισχύος του
στα μέσα του 2012.
Συνεπώς, η
παρούσα
απόφαση θα πρέπει
να λαμβάνει
ήδη υπόψη τον
Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό
Σταθερότητας.
(10)     Στα
συμπεράσματα
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου της
23ης και 24ης
Ιουνίου 2011 χαιρετίστηκε
η πρόθεση της
Επιτροπής να
ενισχύσει τις
συνέργειες
μεταξύ του
δανειακού
προγράμματος για
την Ελλάδα και
των ταμείων
της Ένωσης,
υποστηρίζοντας
τις
προσπάθειες
για την
ενίσχυση της
ικανότητας της
Ελλάδας να
απορροφήσει
κεφάλαια της
Ένωσης
προκειμένου να
τονωθεί η
ανάπτυξη και η απασχόληση,
εστιάζοντας εκ
νέου την
προσοχή στη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας
και στη
δημιουργία
θέσεων εργασίας.
Επιπλέον, χαιρετίστηκε
και υποστηρίχθηκε
η προετοιμασία
από την
Επιτροπή, σε
συνεργασία με
τα κράτη μέλη, ενός
ολοκληρωμένου
προγράμματος
τεχνικής
βοήθειας προς
την Ελλάδα. Η παρούσα
τροποποίηση
της απόφασης
αριθ. 574/2007/ΕΚ συμβάλλει
σε αυτές τις
προσπάθειες
για την
ενίσχυση των συνεργειών.
(11)     Λόγω
των
εξαιρετικών
περιστάσεων, ο
κανονισμός (ΕΕ)
αριθ. 1083/2006 περί
καθορισμού
γενικών
διατάξεων για
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Περιφερειακής
Ανάπτυξης, το
Ευρωπαϊκό
Κοινωνικό
Ταμείο και το
Ταμείο Συνοχής
τροποποιήθηκε
από τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 1311/2011 ώστε να
επιτραπεί η
αύξηση του
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
που εφαρμόζεται
στο πλαίσιο
των
Διαρθρωτικών
Ταμείων και
του Ταμείου
Συνοχής για τα
κράτη μέλη που
αντιμετωπίζουν
σοβαρές
δυσχέρειες
όσον αφορά τη
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα[8].
Παρόμοια
προσέγγιση
υιοθετήθηκε για
τα ίδια κράτη
μέλη στο
πλαίσιο του Ευρωπαϊκού
Γεωργικού
Ταμείου για
την Αγροτική
Ανάπτυξη (κανονισμός
(ΕΕ) αριθ. 1312/2011 για
την
τροποποίηση
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 1698/2005)[9]
και στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού Ταμείου
Αλιείας (κανονισμός
(ΕΕ) αριθ. 387/2012 που
τροποποιεί τον
κανονισμό (ΕΚ) αριθ.
1198/2006 του
Συμβουλίου)[10].
Επίσης, τα εν
λόγω κράτη
μέλη θα πρέπει
να υποστηριχθούν
στο πλαίσιο
των τεσσάρων
Ταμείων που
συστάθηκαν ως
μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών», και
συγκεκριμένα
το Ταμείο
Εξωτερικών
Συνόρων, το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Επιστροφών το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο για
τους Πρόσφυγες
και το Ευρωπαϊκό
Ταμείο για την
Ένταξη Υπηκόων
Τρίτων Χωρών
(εφεξής «τα
Ταμεία») που
συστάθηκε για
την περίοδο 2007-2013.
(12)     Τα
Ταμεία
αποτελούν
βασικά μέσα
για την παροχή
βοήθειας στα
κράτη μέλη για
την
αντιμετώπιση
σημαντικών
προκλήσεων
στον τομέα της
μετανάστευσης,
του ασύλου και
των εξωτερικών
συνόρων, όπως η
ανάπτυξη μιας
συνολικής
πολιτικής μετανάστευσης
της Ένωσης για
την προώθηση
της ανταγωνιστικότητας
και της κοινωνικής
συνοχής της
Ένωσης και τη
δημιουργία
ενός κοινού
ευρωπαϊκού
συστήματος ασύλου.
(13)     Για
να διευκολυνθεί
η διαχείριση
της χρηματοδότησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης στον
τομέα της
μετανάστευσης,
του ασύλου και
των εξωτερικών
συνόρων και να
βελτιωθεί η διαθεσιμότητα
χρηματοδότησης
προς τα κράτη
μέλη για την
εφαρμογή των
ετήσιων προγραμμάτων
τους που
χρηματοδοτούνται
από τα Ταμεία, είναι
αναγκαίο, σε
προσωρινή βάση
και χωρίς να θίγεται
η περίοδος
προγραμματισμού
2014-2020, να υπάρξει
αύξηση του
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης στο
πλαίσιο των
Ταμείων κατά
ποσό που
αντιστοιχεί σε
είκοσι
εκατοστιαίες μονάδες
πάνω από τα
ποσοστά
συγχρηματοδότησης
που
εφαρμόζονται
σήμερα, για τα
κράτη μέλη που
αντιμετωπίζουν
σοβαρές δυσχέρειες
όσον αφορά τη
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα.
Αυτό σημαίνει
ότι οι εθνικές
ετήσιες
χρηματοδοτήσεις
των Ταμείων
σύμφωνα με τις βασικές
πράξεις
παραμένουν
αμετάβλητες,
ενώ η εθνική
συγχρηματοδότηση
θα μειωθεί
αναλόγως. Τα τρέχοντα
ετήσια
προγράμματα θα
πρέπει να
αναθεωρηθούν,
ώστε να αντικατοπτρίζουν
τις αλλαγές
που προκύπτουν
από την
εφαρμογή του
αυξημένου
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης.
(14)     Κάθε
κράτος μέλος
που επιθυμεί
να επωφεληθεί
από το
αυξημένο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
θα πρέπει να
υποβάλει στην
Επιτροπή
γραπτή δήλωση
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματος ή
το σχέδιο αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος.
Στη δήλωσή του,
το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
θα πρέπει να αναφέρει
τη σχετική
απόφαση του
Συμβουλίου ή
οποιαδήποτε
άλλη σχετική
απόφαση που το
καθιστά επιλέξιμο
για να επωφεληθεί
από το
αυξημένο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης.
(15)     Η
άνευ προηγουμένου
κρίση που
πλήττει τις
διεθνείς
χρηματοπιστωτικές
αγορές και η
οικονομική
κάμψη έβλαψαν
σοβαρά την
οικονομική
σταθερότητα σε
διάφορα κράτη
μέλη. Για
ταχεία αντίδραση
είναι αναγκαίο
να
αντιμετωπιστούν
οι επιπτώσεις
στο σύνολο της
οικονομίας,
και η παρούσα
απόφαση πρέπει
να τεθεί σε
ισχύ το
συντομότερο
δυνατόν.
(16)     Ως εκ
τούτου, η
απόφαση αριθ.
574/2007/ΕΚ, θα πρέπει να
τροποποιηθεί αναλόγως.
Όταν γίνεται
μνεία στο
άρθρο 16 της
απόφασης αριθ. 574/2007/ΕΚ
ή στο ποσοστό
της
συνεισφοράς
της Ένωσης που
προβλέπεται σε
αυτήν, αυτό θα
πρέπει να ερμηνεύεται
ως μνεία στο
αναθεωρημένο
άρθρο 16 και στο -
ενδεχομένως
προσαυξημένο -
ποσοστό της
συνεισφοράς
της Ένωσης.
(17)     Όσον
αφορά την
Ισλανδία και
τη Νορβηγία, η
παρούσα
απόφαση συνιστά
ανάπτυξη του
κεκτημένου
Σένγκεν, που
εμπίπτει στο
πεδίο του
άρθρου 1, σημεία
Α και Β της
απόφασης 1999/437/ΕΚ
του
Συμβουλίου,
της 17ης Μαΐου 1999,
σχετικά με ορισμένες
λεπτομέρειες
εφαρμογής της
συμφωνίας που
έχει συναφθεί
από το
Συμβούλιο της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, τη
Δημοκρατία της
Ισλανδίας και
το Βασίλειο
της Νορβηγίας
για τη σύνδεση
των δύο αυτών
κρατών, με την
υλοποίηση, την
εφαρμογή και
την ανάπτυξη
του κεκτημένου
του Σένγκεν[11].
(18)     Όσον
αφορά την Ελβετία,
ο παρών
κανονισμός
αποτελεί
ανάπτυξη των
διατάξεων του
κεκτημένου του
Σένγκεν, κατά
την έννοια της
συμφωνίας
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας και
της Ελβετικής
Συνομοσπονδίας
σχετικά με τη
σύνδεση της
Ελβετικής Συνομοσπονδίας
προς τη θέση σε
ισχύ, την
εφαρμογή και
την ανάπτυξη του
κεκτημένου του
Σένγκεν, οι
οποίες
εμπίπτουν στο
πεδίο
εφαρμογής του
άρθρου 1 σημεία
Α και Β της απόφασης
1999/437/ΕΚ του
Συμβουλίου, σε
συνδυασμό με
το άρθρο 3 της
απόφασης 2008/146/ΕΚ
του Συμβουλίου
για τη σύναψη,
εξ ονόματος
της Ευρωπαϊκής
Κοινότητας,
της συμφωνίας[12].
(19)     Όσον
αφορά το
Λιχτενστάιν, η
παρούσα
απόφαση αποτελεί
ανάπτυξη των
διατάξεων του
κεκτημένου του
Σένγκεν, κατά
την έννοια του
Πρωτοκόλλου
μεταξύ της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, της
Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
της Ελβετικής
Συνομοσπονδίας
και του
Πριγκιπάτου
του
Λιχτενστάιν
για την
προσχώρηση του
Πριγκιπάτου
του
Λιχτενστάιν
στη συμφωνία μεταξύ
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, της
Ευρωπαϊκής
Κοινότητας,
και της
Ελβετικής
Συνομοσπονδίας
σχετικά με τη
σύνδεση της
Ελβετικής
Συνομοσπονδίας
με τη θέση σε
ισχύ, την εφαρμογή
και την
ανάπτυξη του
κεκτημένου του
Σένγκεν, που
εμπίπτει στον
τομέα ο οποίος
αναφέρεται στο
άρθρο 1,
στοιχεία Α και
Β της απόφασης
1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου,
σε συνδυασμό
με το άρθρο 3 της
απόφασης 2011/350/ΕΕ
του Συμβουλίου
σχετικά με τη
σύναψη, εξ ονόματος
της Ένωσης, του
Πρωτοκόλλου[13].
(20)     Βάσει
του
πρωτοκόλλου
για τη θέση της
Δανίας, που προσαρτάται
στη Συνθήκη
για την
Ευρωπαϊκή
Ένωση και τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης,
η Δανία δεν
συμμετέχει
στην έκδοση
από το
Συμβούλιο των
μέτρων κατ'
εφαρμογή του
Τίτλου V του
τρίτου μέρους
της Συνθήκης
για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, με
εξαίρεση τα
«μέτρα περί
καθορισμού των
τρίτων χωρών,
των οποίων οι
υπήκοοι πρέπει
να διαθέτουν
θεώρηση για να
διέρχονται τα
εξωτερικά
σύνορα των
κρατών μελών, ή
μέτρα που
αφορούν τη
θεώρηση ενιαίου
τύπου». Η
παρούσα απόφαση
βασίζεται στο
κεκτημένο του
Σένγκεν και
βάσει του
άρθρου 4 του
πρωτοκόλλου
για τη θέση της
Δανίας που
προσαρτάται
στη Συνθήκη για
την Ευρωπαϊκή
Ένωση και τη
Συνθήκη για τη
Λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, η Δανία
θα αποφασίσει
εντός έξι
μηνών μετά την
απόφαση του
Συμβουλίου για
πρόταση ή
πρωτοβουλία
βάσει του
κεκτημένου
Σένγκεν,
σύμφωνα με τις
διατάξεις του
Τίτλου V, Μέρος
Τρίτο της
Συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, αν
θα εφαρμόσει την
παρούσα
απόφαση στο
εθνικό της
δίκαιο.
(21)     Η
παρούσα
απόφαση
αποτελεί
ανάπτυξη των
διατάξεων του
κεκτημένου του
Σένγκεν, στο
οποίο το Ηνωμένο
Βασίλειο δεν
συμμετέχει, σύμφωνα
με την απόφαση
2002/365/ΕΚ του
Συμβουλίου,
της 29ης Μαΐου 2000,
σχετικά με το
αίτημα του
Ηνωμένου
Βασιλείου της
Μεγάλης
Βρετανίας και
Βορείου
Ιρλανδίας να
συμμετέχει σε
ορισμένες από
τις διατάξεις
του κεκτημένου
του Σένγκεν
και σύμφωνα με
την
μεταγενέστερη
απόφαση 2004/926/EΚ του
Συμβουλίου,
της
22ας Δεκεμβρίου
2004, σχετικά με τη
θέση σε
εφαρμογή στο
Ηνωμένο
Βασίλειο της
Μεγάλης
Βρετανίας και της
Βόρειας
Ιρλανδίας
μερών του
κεκτημένου
Σένγκεν. Το
Ηνωμένο
Βασίλειο δεν
συμμετέχει,
κατά συνέπεια,
στην έκδοση της
παρούσας
απόφασης και
δεν δεσμεύεται
από αυτήν ούτε
υπόκειται στην
εφαρμογή της.
(22)     Ο
παρών
κανονισμός
αποτελεί
ανάπτυξη των
διατάξεων του
κεκτημένου του
Σένγκεν, στο
οποίο δεν συμμετέχει
η Ιρλανδία,
σύμφωνα με την
απόφαση 2002/192/ΕΚ,
της 28ης
Φεβρουαρίου 2002,
σχετικά με το
αίτημα της
Ιρλανδίας να
συμμετέχει σε
ορισμένες
διατάξεις του
κεκτημένου του
Σένγκεν. Ως εκ
τούτου, η
Ιρλανδία δεν
συμμετέχει
στην έκδοση
και δεν
δεσμεύεται από
την παρούσα
απόφαση ούτε
υπόκειται στην
εφαρμογή της.
ΕΞΕΔΩΣΑΝ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Στο
άρθρο 16 της
απόφασης αριθ.
574/2007/ΕΚ η
παράγραφος 4 αντικαθίσταται
από το
ακόλουθο
κείμενο:
‘4.        Η
κοινοτική
χρηματοδότηση σε
ενισχυόμενα
σχέδια, όσον
αφορά τις
δράσεις που
εφαρμόζονται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με το
άρθρο 4, δεν υπερβαίνει
το 50% του
συνολικού
κόστους μιας
ειδικής δράσης.
Το
ποσοστό αυτό
μπορεί να
αυξηθεί σε 75 %
για σχέδια που
θέτουν σε
εφαρμογή τις
ειδικές
προτεραιότητες
που
προσδιορίζονται
στις
στρατηγικές
κατευθυντήριες
γραμμές της
Επιτροπής που
αναφέρονται στο
άρθρο 20.
Η
κοινοτική
συνεισφορά
αυξάνεται σε 75 %
στα κράτη μέλη
που υπάγονται
στο Ταμείο
Συνοχής.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης δύναται
να προσαυξηθεί
κατά 20
ποσοστιαίες
μονάδες, υπό
τον όρο ότι το
οικείο κράτος
μέλος πληροί
μία από τις
ακόλουθες
προϋποθέσεις τη
στιγμή της
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου προγράμματος,
σύμφωνα με το
άρθρο 23
παράγραφος 3
της παρούσας
απόφασης ή του
σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος
σύμφωνα με τις
διατάξεις του
άρθρου 23 της
απόφασης 2008/456/ΕΚ*:
α)      η
μεσοπρόθεσμη
χρηματοδοτική
ενίσχυση
τέθηκε στη
διάθεσή του
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 332/2002** του
Συμβουλίου·
β)      α) η
χρηματοδοτική
ενίσχυση
τέθηκε στη
διάθεσή του
σύμφωνα με τον
κανονισμό (ΕΕ)
αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου***,
για τη θέσπιση
ευρωπαϊκού
μηχανισμού χρηματοοικονομικής
σταθεροποίησης,
ή η χρηματοδοτική
ενίσχυση του
διατέθηκε από
άλλα κράτη μέλη
της ευρωζώνης
πριν από την
έναρξη ισχύος
του κανονισμού
αυτού·
γ)      η
χρηματοδοτική
ενίσχυση
τέθηκε στη
διάθεσή του σύμφωνα
με την
επιτευχθείσα
διακυβερνητική
συμφωνία για
τη θέσπιση του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας ή
τη Συνθήκης
για τη θέσπιση
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Σταθερότητας.
Το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
υποβάλλει
γραπτή δήλωση
στην Επιτροπή
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματός
του ή το σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος
που
επιβεβαιώνει
ότι πληρούται
μία από τις
προϋποθέσεις
που αναφέρεται
στα σημεία α), β) ή
γ) του τέταρτου
εδαφίου.
Ένα
έργο που
συγχρηματοδοτείται
σε αυξημένο
ποσοστό μπορεί
να διατηρήσει
το ποσοστό
αυτό είτε
τηρούνται είτε
όχι οι όροι που
αναφέρονται
στα σημεία α), β) ή
γ) του τέταρτου
εδαφίου κατά
τη διάρκεια
της εφαρμογής
του σχετικού
ετήσιου
προγράμματος.
________
*          ΕΕ
L 167 της 27.06.2008, σ. 1.
**        ΕΕ
L 53 της 23.02.2002, σ. 1.
***      ΕΕ
L 118 της 12.5.2010, σ. 1.».
Άρθρο 2
Η
παρούσα
απόφαση
αρχίζει να
ισχύει την […]
ημέρα από τη
δημοσίευσή της
στην Επίσημη
Εφημερίδα της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης.]
Άρθρο 3
Η
παρούσα απόφαση
απευθύνεται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με τις
Συνθήκες.
Βρυξέλλες,
Για το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο                     Για
το Συμβούλιο
Ο
Πρόεδρος                                                   Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 144 της 06.06.2007,
σ. 22.
[2]               ΕΕ L
53 της 23.2.2002, σ. 1.
[3]               ΕΕ L 150 της 13.06.2009,
σ. 8. Απόφαση, όπως
τροποποιήθηκε
τελευταία από
την απόφαση του
Συμβουλίου 2010/183/ΕΕ
(ΕΕ L 83 της 30.3.2010, σ. 19).
[4]               ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ.
1.
[5]               ΕΕ L 30 της 04.02.2011, σ.
34.
[6]               ΕΕ L 159 της 17.06.2011,
σ. 88.
[7]               ΕΕ L 91 της 06.04.2011, σ.
1.
[8]               ΕΕ L 337 της 20.12.2011,
σ. 5.
[9]               ΕΕ L 339 της 21.12.2011,
σ. 1.
[10]             ΕΕ L 129 της 16.05.2012, σ.
7.
[11]             EE L 176 της 10.7.1999, σ. 31.
[12]             ΕΕ L
53 της 27.2.2008, σ. 1.
[13]             ΕΕ L
160 της 18.6.2011, σ. 19.