Avis juridique important

|

52002PC0650

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που παρατείνει την εφαρμογή της απόφασης 2000/91/ΕΚ που επιτρέπει στο Βασίλειο της Δανίας και στο Βασίλειο της Σουηδίας να εφαρμόσουν μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως της νομοθεσίας των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών  /* COM/2002/0650 τελικό */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 045 E της 25/02/2003 σ. 0340 - 0341

Πρόταση αποφασης του Συμβουλιου που παρατείνει την εφαρμογή της απόφασης 2000/91/ΕΚ που επιτρέπει στο Βασίλειο της Δανίας και στο Βασίλειο της Σουηδίας να εφαρμόσουν μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως της νομοθεσίας των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΜε επιστολές που παραλήφθηκαν από τη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 25 Ιουλίου 2002 και στις 28 Οκτωβρίου 2002 αντίστοιχα, η Δανία και η Σουηδία ζήτησαν, βάσει του άρθρου 27 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 όσον αφορά την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [1] (στο εξής έκτη οδηγία), την άδεια να συνεχίσουν να εφαρμόζουν ένα ειδικό μέτρο το οποίο είχε εγκριθεί από το Συμβούλιο με την απόφασή του 2000/91/ΕΚ της 24ης Ιανουαρίου 2000 [2].[1]  ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία η οποία τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/38/ΕΚ (ΕΕ L 128 της 15.5.2002, σ. 41).[2]   ΕΕ L 28 της 3.2.2000, σ. 38.Σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο 27, τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με τις αιτήσεις αυτές με επιστολή της [να διευκρινιστεί η ημερομηνία] 2002.Το ειδικό αυτό μέτρο προβλέπει απλοποιημένους κανόνες για την επιστροφή του ΦΠΑ όσον αφορά τα διόδια για τη χρήση μόνιμης σύνδεσης (σύνδεση Φresund) μεταξύ του Βασιλείου της Δανίας και του Βασιλείου της Σουηδίας.Σύμφωνα με το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας, η έκπτωση του ΦΠΑ για το δικαίωμα χρήσης πρέπει να πραγματοποιείται στο κράτος μέλος στο οποίο έχει καταβληθεί ο εν λόγω ΦΠΑ. Συνεπώς, ο φορολογούμενος που είναι εγκατεστημένος στο Βασίλειο της Δανίας ή στο Βασίλειο της Σουηδίας θα έπρεπε κατ´αρχήν, να δικαιούται την επιστροφή του ΦΠΑ που κατέβαλε στα διόδια, εν μέρει στο πλαίσιο της περιοδικής δήλωσης που υποβάλλει στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος και εν μέρει μέσω της διαδικασίας επιστροφής που προβλέπεται στην όγδοη οδηγία ΦΠΑ. Επιπλέον, ο φορολογούμενος που δεν είναι εγκατεστημένος σ´ένα από τα προαναφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλει δύο αιτήσεις επιστροφής, αναφερόμενος ανάλογα με την περίπτωση στην 8ης ή στην 13η οδηγία ΦΠΑ.Οι αρχές της Σουηδίας και της Δανίας θεωρούν ότι η εφαρμογή των συνήθων κανόνων ΦΠΑ θα είχε ως αποτέλεσμα στην προκειμένη περίπτωση υπερβολική διοικητική επιβάρυνση τόσο για τους φορολογούμενους όσο και για τις φορολογικές αρχές.Δυνάμει της προαναφερόμενης απόφασης, χορηγήθηκε στη Δανία και τη Σουηδία η άδεια να εφαρμόσουν ειδικές διατάξεις με σκοπό η έκπτωση και η επιστροφή του ΦΠΑ να πραγματοποιούνται σε ένα και μοναδικό κράτος. Οι κανόνες αυτοί έχουν ως εξής:- ένας φορολογούμενος, εγκατεστημένος στο Βασίλειο της Δανίας ή στο Βασίλειο της Σουηδίας, έχει τη δυνατότητα να εκπέσει, στο πλαίσιο της περιοδικής του δήλωσης, το συνολικό ποσό του ΦΠΑ με έκπτωση στα διάφορα διόδια, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ για τη χρήση σύνδεσης στην επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο ο φορολογούμενος δεν είναι εγκατεστημένος.- ένας φορολογούμενος που δεν είναι εγκατεστημένος σ´ένα από τα δύο προαναφερόμενα κράτη μέλη θα απευθύνεται αποκλειστικά στις αρχές της Σουηδίας προκειμένου να του επιστραφεί ο ΦΠΑ με έκπτωση, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία που προβλέπεται στην 8η ή στη 13η οδηγία.Η άδεια αυτή λήγει ωστόσο στις 31 Δεκεμβρίου 2002 παρότι τα στοιχεία de facto και de jure βάσει των οποίων δικαιολογήθηκε η εφαρμογή του εν λόγω μέτρου απλοποίησης δεν άλλαξαν και ισχύουν πάντα.Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η θέσπιση της πρότασης οδηγίας όσον αφορά το καθεστώς του δικαιώματος έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας, που υποβλήθηκε στο Συμβούλιο στις 17 Ιουνίου 1998 [3], θα καθιστούσε άχρηστα τα ειδικά μέτρα που προβλέπονται για τους φορολογούμενους που είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα.[3]   ΕΕ C 219 της 15.7.1998, σ.16.Συνεπώς, πρέπει να περιοριστεί χρονικά η χορήγηση της άδειας, προβλέποντας προθεσμία ισχύος της άδειας έως την έναρξη ισχύος της προαναφερόμενης οδηγίας και το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2006, σε περίπτωση που αυτή δεν θα είχε τεθεί σε ισχύ την ημερομηνία αυτή.Πρόταση αποφασης του Συμβουλιου που παρατείνει την εφαρμογή της απόφασης 2000/91/ΕΚ που επιτρέπει στο Βασίλειο της Δανίας και στο Βασίλειο της Σουηδίας να εφαρμόσουν μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως της νομοθεσίας των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών(Τα κείμενα στη δανική και σουηδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως της νομοθεσίας των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [4] και ιδίως το άρθρο 27.[4]   ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία η οποία τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/38/CE (ΕΕ L 128 της 15.5.2002, σ. 41).Την πρόταση της Επιτροπής [5],[5]  ΕΕ C  της , σ. .Εκτιμώντας τα εξής:(1) με επιστολές που παραλήφθηκαν από τη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 25 Ιουλίου 2002 και στις 28 Οκτωβρίου 2002, οι δανικές και σουηδικές αρχές ζήτησαν την άδεια να παραταθεί η εφαρμογή της παρέκκλισης που τους είχε χορηγηθεί προηγουμένως δυνάμει της απόφασης 2000/91/ΕΚ [6] του Συμβουλίου .[6]   ΕΕ L 28 της 3.2.2000, σ. 38.(2) Τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με τις αιτήσεις αυτές στις 6 Νοέμβριου 2002.(3) Οι αιτήσεις αυτές αφοράν το καθεστώς ΦΠΑ που εφαρμόζεται στη μόνιμη σύνδεση (σύνδεση Φresund) μεταξύ της Δανίας και της Σουηδίας, και ιδίως την επιστροφή του ΦΠΑ που αφορά τα διόδια κατά τη χρήση της σύνδεσης. Σύμφωνα με τους κανόνες εδαφικότητας, ο ΦΠΑ στα διόδια πρέπει να καταβάλλεται εν μέρει στη Δανία και εν μέρει στη Σουηδία.(4) Κατά παρέκκλιση από τις αρχές του άρθρου 17 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, όπως αυτό τροποποιήθηκε από το άρθρο 28 σημείο 7 της εν λόγω οδηγίας, σύμφωνα με τις οποίες ένας φορολογούμενος ασκεί το δικαίωμα του έκπτωσης ή επιστροφής στο κράτος μέλος όπου πληρώθηκε ο ΦΠΑ, οι αρχές της Σουηδίας και της Δανίας έχουν λάβει την άδεια να εφαρμόζουν ειδικό μέτρο με το οποίο ο φορολογούμενος απευθύνεται σε αποκλειστικά μια αρχή για να του επιστρέφεται ο εν λόγω φόρος.(5) Η άδεια λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2002 ενώ τα στοιχεία de facto και de jure που δικαιολόγησαν την εφαρμογή του υπό εξέταση μέτρου απλοποίησης δεν έχουν αλλάξει και ισχύουν πάντα.(6) Η Επιτροπή υπέβαλε στις 17 Ιουνίου 1998 πρόταση οδηγίας [7] του Συμβουλίου περί τροποποίησης της έκτης οδηγίας όσον αφορά το καθεστώς του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ, της οποία η θέσπιση θα καθιστούσε άχρηστα τα ειδικά αυτά μέτρα στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δηλαδή για τους φορολογούμενους που είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα.[7]   ΕΕ C 219 της 15.7.1998, σ.16.(7) Πρέπει συνεπώς να παραταθεί η άδεια έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος της προαναφερόμενης οδηγίας αλλά να προβλέπεται επίσης λήξη ισχύος της άδειας το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2006 σε περίπτωση που η οδηγία δεν θα είχε τεθεί σε ισχύ κατά την ημερομηνία αυτή.(8) Το μέτρο παρέκκλισης δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις για τους ίδιους πόρους των Κοινοτήτων που προέρχονται από το ΦΠΑ.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο πρώτοΣτο άρθρο 2 της απόφασης 2000/91/ΕΚ, η ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 2002 αντικαθίσταται από την 31η Δεκεμβρίου 2006.Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Δανίας και στο Βασίλειο της Σουηδίας.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 27.7.2017
            COM(2017) 402 final
            2017/0179(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013,
                  1
                (εφεξής: η τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν), τροποποίησε τη Σύμβαση για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν
                  2
                (ΣΕΣ), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006
                  3
                (τον κώδικα συνόρων του Σένγκεν) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 810/2009
                  4
                (τον κώδικα θεωρήσεων) και — μεταξύ άλλων — όρισε εκ νέου την έννοια της «βραχείας διαμονής» για τους υπηκόους τρίτων χωρών στον χώρο Σένγκεν. Από τις 18 Οκτωβρίου 2013, για τους υπηκόους τρίτων χωρών — ανεξαρτήτως αν υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από αυτή — οι οποίοι σκοπεύουν να ταξιδέψουν στον χώρο Σένγκεν για βραχεία διαμονή, η ανώτατη διάρκεια επιτρεπόμενης διαμονής ορίζεται ως «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών». Σε αντίθεση με τον ορισμό που ίσχυε έως τις 18 Οκτωβρίου 2013 (τρεις μήνες κατά τη διάρκεια εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου), η νέα προσέγγιση είναι ακριβέστερη, καθορίζοντας τη διάρκεια σε ημέρες αντί για μήνες. Επιπλέον, η φράση «από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου», που δημιούργησε πολλές αμφιβολίες και ερωτήματα, καταργήθηκε από τον ορισμό.

               Με την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν θεσπίστηκαν όλες οι απαραίτητες αλλαγές στο κεκτημένο της ΕΕ στους τομείς των θεωρήσεων και των συνόρων, δηλ. στη ΣΕΣ, στον κώδικα συνόρων του Σένγκεν, τον κώδικα θεωρήσεων και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001
                  5
               . Ωστόσο, η έννοια της βραχείας διαμονής κατοχυρώνεται και σε διεθνείς συμφωνίες που έχει συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που έχουν συναφθεί με την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
                  6
               , τις Μπαχάμες
                  7
               , τα Μπαρμπάντος
                  8
               , τη Βραζιλία
                  9
               , τον Μαυρίκιο
                  10
               , τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
                  11
                και τις Σεϋχέλλες
                  12
                εξακολουθούν να παραπέμπουν στον παλαιό ορισμό («τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου»
                  13
               ) κατά τον καθορισμό της διάρκειας της διαμονής χωρίς υποχρέωση θεώρησης.

               Στις 16 Ιουλίου 2014, η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου που εγκρίνει την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τροποποίηση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των προαναφερόμενων χωρών
                  14
               , η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9 Οκτωβρίου 2014
                  15
               . Σκοπός ήταν να εφαρμοστεί έναντι των εν λόγω επτά χωρών ο νέος ορισμός της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν. Επιπλέον, ο ορισμός της «βραχείας διαμονής» στις συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης σε ημέρες, και όχι σε μήνες, είναι λιγότερο περίπλοκο να ελεγχθεί και να υπολογιστεί με ηλεκτρονικά μέσα/μέσα ΤΠ, και, ως εκ τούτου, καταλληλότερος για τα κεντρικά συστήματα διαχείρισης των συνόρων, όπως το προτεινόμενο σύστημα εισόδου/εξόδου (ΣΕΕ)
                  16
               .

               Μετά την έγκριση του Συμβουλίου, η Επιτροπή άρχισε διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τις επτά χώρες (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Μπαχάμες, Μπαρμπάντος, Βραζιλία, Μαυρίκιος, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις και Σεϋχέλλες).

               Οι διαπραγματεύσεις με τα Μπαρμπάντος ολοκληρώθηκαν επιτυχώς με τη μονογράφηση της τροποποιητικής συμφωνίας στις 8 Φεβρουαρίου 2017. Αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να εγκρίνουν τον νέο ορισμό της «βραχείας διαμονής» σε ολόκληρη τη συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ της ΕΕ και των Μπαρμπάντος. Επιπλέον, η συμφωνία συνεπάγεται την τροποποίηση λίγων τεχνικών λεπτομερειών (βλ. κατωτέρω), αλλά όλες οι τροποποιήσεις είναι ασήμαντες για τους ταξιδιώτες.

                  Η ειδική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας αποτυπώνεται στο προοίμιο της συμφωνίας.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

               Η συμφωνία απαιτεί την έγκριση αμφότερων των συμβαλλόμενων μερών σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους. Από την πλευρά της Ένωσης, απαιτείται η έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή και τη σύναψη της συμφωνίας.

               Η παρούσα πρόταση υποβάλλεται στο Συμβούλιο προκειμένου να εγκριθεί η σύναψη της συμφωνίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.

               Η συμφωνία διασφαλίζει τη νομική συνοχή, καθώς και την εναρμόνιση μεταξύ των κρατών μελών, ακολουθώντας τον νέο ορισμό της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν, η οποία παρέχει σαφή ερμηνεία της «βραχείας διαμονής».

               Η νομική βάση για την παρούσα συμφωνία είναι το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218.

               Η Ένωση δεν έχει αρμοδιότητα να τροποποιεί συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που θα δέσμευαν τις τέσσερις χώρες που είναι συνδεδεμένες με την υλοποίηση του κεκτημένου του Σένγκεν, συμπεριλαμβανομένης της κοινής πολιτικής στον τομέα των θεωρήσεων. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση και εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τη διάρκεια της επιτρεπόμενης διαμονής εντός του χώρου Σένγκεν, στη συμφωνία περιλαμβάνεται κοινή δήλωση, στην οποία δηλώνεται από τα Μπαρμπάντος, αφενός, και την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν, τη Νορβηγία και την Ελβετία, αφετέρου, η επιθυμία να τροποποιήσουν αναλόγως τις υφιστάμενες οικείες διμερείς συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.

               Η συνημμένη πρόταση αποτελεί τη νομική πράξη για τη σύναψη της συμφωνίας. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, εξ ονόματος της Ένωσης, από πρόσωπο που ορίζει η Προεδρία του Συμβουλίου αφού λάβει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

               •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

               Αν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη σε διεθνή συμφωνία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε τυχόν τροποποίηση της εν λόγω συμφωνίας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί νομικά από τα ίδια τα κράτη μέλη. Η συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τα Μπαρμπάντος έχει συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, απαιτείται δράση σε ενωσιακό επίπεδο.

               Επιπλέον, η σύναψη των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τα κράτη μέλη θα επηρέαζε το ενωσιακό κεκτημένο στον τομέα των θεωρήσεων (άρθρο 3 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ).

               •Αναλογικότητα

               Η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή την τροποποίηση της υφιστάμενης συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ των Μπαρμπάντος και της Ένωσης.

               3.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

               Η πρόταση δεν συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

               4. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

               Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο εξέδωσε οδηγίες διαπραγμάτευσης, με τις οποίες εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τα Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης μεταξύ των δύο μερών. Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων κατά τις συνεδριάσεις της ομάδας «Θεωρήσεις».

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Έκβαση των διαπραγματεύσεων

                  Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι στόχοι που έθεσε το Συμβούλιο στις οδηγίες διαπραγμάτευσης έχουν επιτευχθεί και ότι το σχέδιο συμφωνίας είναι αποδεκτό για την Ένωση.

                  Το τελικό περιεχόμενο του σχεδίου συμφωνίας συνοψίζεται ως εξής:

                  α. Διάρκεια διαμονής

                  Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες των Μπαρμπάντος όταν μεταβαίνουν στην επικράτεια του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών (αντί για μέγιστη περίοδο τριών μηνών κατά τη διάρκεια περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου). Ο νέος ορισμός εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.

                  β. Τελική διάταξη — αναστολή της συμφωνίας (άρθρο 8 παράγραφος 4)

               Τροποποιείται η τελευταία φράση του άρθρου 8 παράγραφος 4 της συμφωνίας, ως εξής: «Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.» Με την προσθήκη των λέξεων «προβαίνει σε άρση της αναστολής» στο ισχύον κείμενο, η τροποποιημένη συμφωνία διευκρινίζει ότι η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης αίρεται στην πράξη, αν οι λόγοι που οδήγησαν στην αναστολή εκλείψουν. Ως προς το σημείο αυτό, η τροποποίηση ευθυγραμμίζει τη διατύπωση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τα Μπαρμπάντος με εκείνη όλων των άλλων συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που υπογράφηκαν από την Ένωση το 2015 και το 2016. Στις 14 Ιουνίου 2016, η Ομάδα «Θεωρήσεις» κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με την εν λόγω τροποποίηση και κανένα κράτος μέλος δεν διατύπωσε αντιρρήσεις.

                  γ. Αντικατάσταση του όρου «Κοινότητα» από τον όρο «Ένωση»

                  Από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, την 1η Δεκεμβρίου 2009, μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκτήσει ενιαία νομική προσωπικότητα. Ωστόσο, η «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» εξακολουθεί να κατοχυρώνεται στις διεθνείς συμφωνίες που τέθηκαν σε ισχύ πριν από τη Συνθήκη της Λισαβόνας, όπως στην περίπτωση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή. Ως εκ τούτου, η τροποποιητική συμφωνία αντικαθιστά τον όρο «Κοινότητα» με τον όρο «Ένωση» σε ολόκληρη τη συμφωνία απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.

                  δ. Κοινές δηλώσεις

                  Στη συμφωνία επισυνάπτονται δύο κοινές δηλώσεις:

                  - Για την ερμηνεία των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και·

                  - σχετικά με την Ισλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν.

                  ε. Έναρξη ισχύος

                  Η συμφωνία θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί στο άλλο ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες κύρωσης. Προκειμένου να κατοχυρωθεί η ασφάλεια δικαίου και να δοθεί στους ταξιδιώτες η δυνατότητα να κατανοούν τη νομοθεσία και να συμμορφώνονται με αυτήν, είναι αναγκαία μια επαρκής μεταβατική περίοδος. Μόλις ολοκληρωθεί η κύρωση της συμφωνίας, η εξάμηνη περίοδος θα επιτρέπει στους ταξιδιώτες να ολοκληρώνουν διαστήματα βραχείας διαμονής που εξακολουθούν να υπολογίζονται πλήρως με τον παλαιό ορισμό, πριν από την έναρξη ισχύος του νέου ορισμού για τη βραχεία διαμονή και της περιόδου αναφοράς 180 ημερών με αναδρομή στο παρελθόν.

                  Όλες οι υπόλοιπες διατάξεις της ισχύουσας συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή δεν επηρεάζονται από την τροποποιητική συμφωνία, συμπεριλαμβανομένου του εδαφικού πεδίου εφαρμογής.

               6.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

               Με βάση τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει, αφού εξασφαλίσει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.

               2017/0179 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο v),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  17
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Το Συμβούλιο, με την απόφαση της 30ής Απριλίου 2009, συνήψε τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή. Η συμφωνία προβλέπει μετάβαση χωρίς υποχρέωση θεώρησης για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες των Μπαρμπάντος όταν μεταβαίνουν στην επικράτεια του άλλου συμβαλλόμενου μέρους «για τρεις μήνες ανά εξάμηνο κατ’ ανώτατο όριο».

               (2)Με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  18
                θεσπίστηκαν οριζόντιες αλλαγές στο κεκτημένο της Ένωσης για τις θεωρήσεις και τα σύνορα και ορίστηκε η βραχεία διαμονή ως μέγιστο χρονικό διάστημα 90 ημερών εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               (3)Είναι απαραίτητο ο νέος αυτός ορισμός να ενσωματωθεί στη συμφωνία μεταξύ της Ένωσης και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή, προκειμένου να εναρμονιστεί πλήρως το καθεστώς της Ένωσης για τη βραχεία διαμονή.

               (4)Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε εξ ονόματος της Ένωσης συμφωνία με τα Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής η «συμφωνία»).

               (5)Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2017/[…] του Συμβουλίου, η συμφωνία υπογράφηκε.

               (6)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου
                  19
               . Συνεπώς, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (7)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου
                  20
               . Ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (8)Η παρούσα συμφωνία θα πρέπει, συνεπώς, να εγκριθεί,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής «η συμφωνία») εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης.

               Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

               Άρθρο 2

               Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ένωσης, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 2 της συμφωνίας
                  21
               .

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  ΕΕ L 182 της 29.6.2013, σ. 1.

                     (2)
                  ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19.

                     (3)
                  ΕΕ L 105 της 13.4.2006, σ. 1.

                     (4)
                  ΕΕ L 243 της 15.9.2009, σ. 1.

                     (5)
                  ΕΕ L 081 της 21.3.2001, σ. 1.

                     (6)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 1.

                     (7)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 23.

                     (8)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 9.

                     (9)
                  Με τη Βραζιλία η ΕΕ έχει συνάψει δύο συμφωνίες. Μία για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων (ΕΕ L 255 της 21.9.2012, σ. 4) και μία χωριστή για τους κατόχους διπλωματικών, υπηρεσιακών και επίσημων διαβατηρίων (ΕΕ L 66 της 12.3.2011, σ. 2).

                     (10)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 16.

                     (11)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 37.

                     (12)
                  ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 30.

                     (13)
                  Πβλ. «Σκοπός» και «Διάρκεια της παραμονής» στις συμφωνίες.

                     (14)
                  COM(2014) 468 final.

                     (15)
                  Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Κοινότητας και της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, της Κοινοπολιτείας των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου, της Ομοσπονδίας Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9.10.2014.

                     (16)
                  COM(2016)194 final.

                     (17)
                  Η έγκριση δόθηκε στις […]

                     (18)
                  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν), της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν, των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 767/2008, (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 182 της 29.6.2013, σ. 1).

                     (19)
                  Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43).

                     (20)
                  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

                     (21)
                  Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 27.7.2017
            COM(2017) 402 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            στην
            Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
            για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               στην

               Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου

               για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΣΥΜΦΩΝΙΑ

               μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Μπαρμπάντος για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ,

               αφενός, και

               ΤΑ ΜΠΑΡΜΠΑΝΤΟΣ,

               αφετέρου,

               καλούμενες εφεξής από κοινού «τα συμβαλλόμενα μέρη»,

               ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Μπαρμπάντος σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής καλούμενη «η συμφωνία») η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 2010,

               ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΚ ΝΕΟΥ τη σημασία που έχει η διευκόλυνση των διαπροσωπικών επαφών,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι η συμφωνία εφαρμόζεται για την ικανοποίηση των πολιτών των συμβαλλόμενων μερών,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι ο ορισμός της βραχείας διαμονής που προβλέπεται από τη συμφωνία (τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου) δεν είναι αρκετά ακριβής και ιδίως η έννοια της «ημερομηνίας της πρώτης εισόδου» μπορεί να οδηγήσει σε αβεβαιότητες και ερωτήματα,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013, θέσπισε οριζόντιες αλλαγές στο «εσωτερικό» κεκτημένο της Ένωσης για τις θεωρήσεις και τα σύνορα και όρισε ως βραχεία διαμονή «τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι για το σύστημα εισόδου/εξόδου που θα δημιουργηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτείται η χρήση ενιαίου και σαφούς ορισμού της βραχείας διαμονής οποίος ισχύει για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών,

               ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να εξασφαλίσει την ομαλή ροή των ταξιδιωτών στα σημεία διέλευσης των συνόρων των συμβαλλόμενων μερών,

               ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΚ ΝΕΟΥ ότι η συμφωνία καλύπτει τους πολίτες όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο για το κεκτημένο του Σένγκεν που ενσωματώνεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία έχουν προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,

               ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:

               Άρθρο 1

               Η συμφωνία τροποποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου:

               (1)Στον τίτλο και στα άρθρα 6 παράγραφος 1 και 8 παράγραφος 7, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση». Στο άρθρο 3 παράγραφος 5 η λέξη «κοινοτικό» αντικαθίσταται από τη λέξη «ενωσιακό».

               (2)Στο άρθρο 1, η φράση «τρεις μήνες εντός εξάμηνης περιόδου» αντικαθίσταται από τη φράση «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών».

               (3)Το άρθρο 4 παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:

               «Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να μείνουν στο έδαφος των Μπαρμπάντος για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών».

               (4)Το άρθρο 4 παράγραφος 2 αντικαθίσταται ως εξής:

               «Οι πολίτες των Μπαρμπάντος μπορούν να μείνουν στο έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Η εν λόγω χρονική περίοδος υπολογίζεται ανεξάρτητα από τυχόν διαμονή σε κράτος μέλος που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.

               Οι πολίτες των Μπαρμπάντος μπορούν να μείνουν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος κάθε κράτους μέλους που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξάρτητα από την περίοδο διαμονής που υπολογίζεται για το έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.»

               (5)Στο άρθρο 4 παράγραφος 3, οι λέξεις «τρεις μήνες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «90 ημέρες» και η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση».

               (6)Η τελευταία περίοδος του άρθρου 8 παράγραφος 4 αντικαθίσταται από την ακόλουθη περίοδο:

               «Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.»

               Άρθρο 2

               Η παρούσα συμφωνία κυρώνεται ή εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους και αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του έκτου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο μέρος κοινοποιεί στο άλλο μέρος την ολοκλήρωση των προαναφερόμενων διαδικασιών.

               Έγινε στην […], στις […] […] δύο χιλιάδες δεκαεπτά, εις διπλούν, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα, καθένα δε από τα κείμενα αυτά είναι εξίσου αυθεντικό.

               Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

               Για τα Μπαρμπάντος

               ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΙΝ

               Είναι ευκταίο οι αρχές της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, αφενός, και των Μπαρμπάντος, αφετέρου, να τροποποιήσουν, αμελλητί, τις υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή σύμφωνα με τους όρους της παρούσας συμφωνίας.

               Κοινή δήλωση για την ερμηνεία των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών

               Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι η μέγιστη χρονική περίοδος των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 της συμφωνίας, αντιστοιχεί είτε σε επίσκεψη διαρκείας είτε σε περισσότερες διαδοχικές επισκέψεις, η διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει συνολικά τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               Η έννοια του «οιασδήποτε» συνεπάγεται την εφαρμογή κυλιόμενης περιόδου αναφοράς 180 ημερών, που ανατρέχει σε κάθε ημέρα της διαμονής κατά την περίοδο των τελευταίων 180 ημερών, προκειμένου να εξακριβωθεί αν εξακολουθεί να πληρούται η απαίτηση των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι απουσία για αδιάλειπτη περίοδο 90 ημερών καθιστά δυνατή νέα διαμονή έως 90 ημέρες.

               ________