				|

		52012PC0120

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία απαιτείται από τα κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη Διεθνή Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ για την ασφαλή και περιβαλλοντικά ορθή ανακύκλωση των πλοίων, 2009, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης /* COM/2012/0120 final - 2012/0056 (NLE) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
Η
ανάπτυξη και
εξακολούθηση
ακατάλληλων
και μη ασφαλών
πρακτικών
διάλυσης
πλοίων εμπνέει
σοβαρές
ανησυχίες. Στο
τέλος του
χρόνου ζωής
τους, τα περισσότερα
από τα μεγάλα
εμπορικά
ποντοπόρα πλοία
εξακολουθούν
να διαλύονται
σε ακατάλληλες
εγκαταστάσεις
που βρίσκονται
στην Ασία (Ινδία,
Πακιστάν και
Μπαγκλαντές),
συνήθως μέσω
της μεθόδου
της
«προσάραξης»
και με
σημαντικές
επιπτώσεις στο
περιβάλλον και
την υγεία.
Η
κατάσταση
αναμένεται να
επιδεινωθεί,
δεδομένου ότι
μεγάλος
αριθμός πλοίων
αναμένεται να
σταλεί για
διάλυση τα
προσεχή έτη, ως αποτέλεσμα
της
πλεονάζουσας
χωρητικότητας
του παγκόσμιου
στόλου, που
εκτιμάται ότι
θα συνεχιστεί
για
τουλάχιστον 5
έως 10 έτη.
Επιπλέον, η
επερχόμενη
κορύφωση στην
ανακύκλωση των
πλοίων γύρω
από τις
ημερομηνίες
σταδιακής
απομάκρυνσης
των
πετρελαιοφόρων
μονού κύτους (2015)
αναμένεται να
ευνοήσει
κυρίως τις πιο
υποβαθμισμένες
εγκαταστάσεις.
Η
ισχύουσα
νομοθεσία[1] σε
διεθνές και
ευρωπαϊκό
επίπεδο έχει
αποδειχθεί
αναποτελεσματική
ως προς το να
θέσει τέρμα σε
αυτές τις
πρακτικές
ανακύκλωσης
των πλοίων.
Η
σημερινή
εκτεταμένη μη
συμμόρφωση
συνδέεται με:
·
την
έλλειψη
διαθέσιμης
δυναμικότητας
ανακύκλωσης
εντός του ΟΟΣΑ,
ιδίως για τα
μεγαλύτερα
εμπορικά
πλοία,
·
τον
σκληρό και
αθέμιτο
ανταγωνισμό
μεταξύ των κατώτερης
ποιότητας
εγκαταστάσεων
και άλλων
εγκαταστάσεων
με υψηλότερες
τεχνικές
προδιαγραφές
που είναι σε θέση
να
καταλαμβάνουν
θέσεις στην
αγορά μόνο για ειδικούς
τύπους πλοίων,
όπως είναι τα
μικρά πλοία
και
κυβερνητικά
σκάφη,
συμπεριλαμβανομένων
των πολεμικών
πλοίων ή του
στόλου
δεσμευμένων
πλοιοκτητών,
·
το
γεγονός ότι η
ισχύουσα
νομοθεσία δεν
είναι προσαρμοσμένη
στις
ιδιαιτερότητες
των πλοίων και
τη διεθνή
ναυτιλία.
Προκειμένου
να βελτιωθεί η
κατάσταση, τα
συμβαλλόμενα
μέρη της
Σύμβασης της
Βασιλείας
κάλεσαν, το 2004,
τον Διεθνή
Ναυτιλιακό
Οργανισμό
(ΔΝΟ/ΙΜΟ) να αναπτύξει
υποχρεωτικές
απαιτήσεις για
την ανακύκλωση
των πλοίων[2].
Η
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ
για την ασφαλή
και ορθή ανακύκλωση
των πλοίων (στη
συνέχεια
αναφέρεται ως
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ),
εγκρίθηκε τον
Μάιο του 2009 από
τον Διεθνή
Ναυτιλιακό
Οργανισμό. Θα πρέπει
να επικυρωθεί
από επαρκή
αριθμό τόσο
των μεγάλων
κρατών σημαίας
όσο και των
κρατών
ανακύκλωσης,
προκειμένου να
τεθεί σε ισχύ
και να αρχίσει
να παράγει
αποτελέσματα.
Η
Ευρωπαϊκή
Ένωση και τα
κράτη μέλη
συνέκριναν τα
επίπεδα των
ελέγχων και
επιβολής που
προβλέπονται
από τις
συμβάσεις του
Χονγκ Κονγκ
και της
Βασιλείας, στο
σύνολό τους. Το
συμπέρασμα το
οποίο προέκυψε
τον Απρίλιο
του 2010 ήταν ότι «ως
μια
προκαταρκτική
αξιολόγηση και
σε ένα χρονικό
ορίζοντα
κύκλου ζωής,
μπορεί να
συναχθεί το
συμπέρασμα ότι
η Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ
δείχνει να
προσφέρει ένα
επίπεδο
ελέγχου και
επιβολής
τουλάχιστον
ισοδύναμο με
εκείνο που
παρέχεται από
τη Σύμβαση της
Βασιλείας για
τα πλοία τα
οποία είναι απόβλητα
δυνάμει της
Σύμβασης της
Βασιλείας και
για τα πλοία
για τα οποία
ισχύει η
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ,
καθώς και για
τα πλοία τα
οποία
αντιμετωπίζονται
ανάλογα,
σύμφωνα με το
άρθρο 3
παράγραφος 4
της τελευταίας
αυτής σύμβασης
»[3].
Τον
Οκτώβριο του 2011,
τα συμβαλλόμενα
μέρη της
Σύμβασης της
Βασιλείας
ενθάρρυναν την
επικύρωση της
Σύμβασης του
Χονγκ Κονγκ,
,ώστε να καταστεί
δυνατή η
έναρξη ισχύος
της[4].

Σε
ευρωπαϊκό
επίπεδο, η
Επιτροπή
εξέδωσε το 2007
Πράσινη Βίβλο
για τη
βελτίωση των
πρακτικών
διάλυσης των
πλοίων, καθώς
και ανακοίνωση
στην οποία
προτείνει μια
στρατηγική της
ΕΕ για τη
διάλυση των
πλοίων [5]το
2008. Η στρατηγική
αυτή προτείνει
μέτρα για τη
βελτίωση των
όρων διάλυσης
των πλοίων, το
συντομότερο
δυνατόν,
συμπεριλαμβανομένης
της
μεταβατικής
περιόδου πριν
από την έναρξη
ισχύος της
Σύμβασης του
Χονγκ Κονγκ[6]: δηλαδή την
προετοιμασία
της θέσπισης
μέτρων σχετικά
με βασικά
στοιχεία της
σύμβασης,
ενθαρρύνοντας
την εθελοντική
δράση της
βιομηχανίας,
παρέχοντας
τεχνική
βοήθεια και
υποστήριξη
προς τις αναπτυσσόμενες
χώρες και
προάγοντας την
καλύτερη
εφαρμογή της
ισχύουσας
νομοθεσίας.
Στα
συμπεράσματά
του για τη
στρατηγική της
ΕΕ, το Συμβούλιο
στήριξε τη
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ,
επισημαίνοντας
ότι συνιστά
ένα μείζον
επίτευγμα για
τη διεθνή
κοινότητα,
εξασφαλίζει
ένα συνολικό
σύστημα
ελέγχου και
εφαρμογής
«εξαρχής μέχρι
τέλους» και
παρότρυνε
ενεργά τα
κράτη μέλη της
ΕΕ να προχωρήσουν
επειγόντως
στην κύρωση
της Σύμβασης του
Χονγκ Κονγκ,
ώστε να
διευκολυνθεί
η, το συντομότερο
δυνατόν, θέση
της σε ισχύ και
να δρομολογηθούν
πραγματικές
και ριζικές
αλλαγές στην
πράξη[7].
2012/0056 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
με την
οποία
απαιτείται από
τα κράτη μέλη
να επικυρώσουν
ή να
προσχωρήσουν
στη Διεθνή
Σύμβαση του Χονγκ
Κονγκ για την
ασφαλή και
περιβαλλοντικά
ορθή
ανακύκλωση των
πλοίων, 2009, προς
το συμφέρον
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 192
παράγραφος 1, σε
συνδυασμό με
το άρθρο 218
παράγραφος 6
στοιχείο α) σημείο
(v) και το πρώτο
εδάφιο του
άρθρου 218
παράγραφος 8,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Έχοντας
υπόψη τη
συναίνεση του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Τα
πλοία που
είναι απόβλητα
αποτελούν
αντικείμενο
της Σύμβασης
της Βασιλείας
για την
διασυνοριακή
διακίνηση
επικίνδυνων αποβλήτων
και τη διάθεσή
τους σε
διεθνές
επίπεδο. Σε
ευρωπαϊκό
επίπεδο, τα
πλοία αυτά
υπόκεινται
στον κανονισμό
(ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 14ης Ιουνίου
2006, για τις
μεταφορές
αποβλήτων[8]. Ο εν
λόγω
κανονισμός
εφαρμόζει τη
Σύμβαση της Βασιλείας
καθώς και
τροποποίηση[9] της
Σύμβασης που
εγκρίθηκε το 1995,
η οποία δεν
έχει ακόμη
τεθεί σε ισχύ,
και η οποία
θεσπίζει την
απαγόρευση των
εξαγωγών
επικίνδυνων
αποβλήτων από
κράτη μέλη της
Ένωσης σε
χώρες που δεν
είναι μέλη του
Οργανισμού
Οικονομικής Συνεργασίας
και Ανάπτυξης
(ΟΟΣΑ).
Δεδομένου ότι
τα πλοία που
περιέχουν
επικίνδυνα
υλικά, γενικά
χαρακτηρίζονται
ως επικίνδυνα
απόβλητα και
ως εκ τούτου απαγορεύεται
να εξάγονται
για ανακύκλωση
σε εγκαταστάσεις
σε χώρες μη
μέλη του ΟΟΣΑ.
(2)       Έχουν
αντιμετωπιστεί
σημαντικές
δυσκολίες σε διεθνές
και ευρωπαϊκό
επίπεδο όταν
γίνονται
προσπάθειες
εφαρμογής της
υφιστάμενης
νομοθεσίας για
τα πλοία.
(3)       Η
Διεθνής
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ
για την ασφαλή και
περιβαλλοντικά
ορθή
ανακύκλωση των
πλοίων, 2009 (εφεξής
«η Σύμβαση»),
εγκρίθηκε στις
15 Μαΐου 2009 υπό την
αιγίδα του
Διεθνούς
Ναυτιλιακού
Οργανισμού
(ΔΝΟ/ΙΜΟ) ως αποτέλεσμα
των
διαβουλεύσεων
της Διεθνούς
Διάσκεψης για
την ασφαλή και
περιβαλλοντικά
ορθή ανακύκλωση
των πλοίων[10].
(4)       Η
σύμβαση
αποβλέπει στο
να
εξασφαλιστεί
ότι τα πλοία,
όταν αρχίσει η
διάλυσή τους
μετά την
ολοκλήρωση του
κύκλου ζωής
τους, δεν
δημιουργούν
περιττούς
κινδύνους για
την ανθρώπινη
υγεία, την
ασφάλεια και
το περιβάλλον.
Η σύμβαση
αντιμετωπίζει
στο σύνολό
τους τα θέματα
που αφορούν τη
διάλυση των
πλοίων, καθώς
και
προβληματισμούς
σχετικά με τις
εργασιακές και
περιβαλλοντικές
συνθήκες σε
πολλούς από
τους τόπους
διάλυσης
πλοίων ανά τον
κόσμο.
(5)       Η
περιβαλλοντικά
κατάλληλη
διαχείριση της
διάλυσης των
πλοίων
αποτελεί μια
προτεραιότητα
για την
Ευρωπαϊκή
Ένωση[11]
και η έγκαιρη
εφαρμογή της
σύμβασης είναι
μία από τις
καίριες
δράσεις που
προτείνονται
στην
ανακοίνωση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής «Μία
στρατηγική της
ΕΕ για τη
βελτίωση των
πρακτικών
διάλυσης των
πλοίων»[12].
(6)       Ωστόσο,
μέχρι στιγμής
κανένα από τα
κράτη μέλη δεν
έχει κυρώσει
τη σύμβαση ή
προσχωρήσει σε
αυτήν και μόνο
τρία κράτη
μέλη έχουν
υπογράψει. Η εκ
μέρους των
κρατών μελών
της ΕΕ κύρωση
της σύμβασης
θα είχε θετικό
αντίκτυπο
διεθνώς και θα
μπορούσε να
επιταχύνει τη
θέση της σε
ισχύ.
(7)       Ορισμένες
διατάξεις της
σύμβασης
εμπίπτουν στην
αποκλειστική αρμοδιότητα
της Ένωσης
όσον αφορά την
ανακύκλωση των
πλοίων.
(8)       Η
Ένωση δεν
μπορεί να
κυρώσει τη
σύμβαση,
δεδομένου ότι
μόνο κράτη
μπορούν να
είναι
συμβαλλόμενα μέρη
της.
(9)       Το
Συμβούλιο
καλείται,
συνεπώς, να
απαιτήσει από τα
κράτη μέλη να
επικυρώσουν τη
σύμβαση ή να
προσχωρήσουν
σε αυτήν προς
το συμφέρον
της Ένωσης,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Με την
έναρξη ισχύος
του κανονισμού
(ΕΕ) αριθ. XX του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου (σχετικά
με την
ανακύκλωση των
πλοίων) για την
εφαρμογή της
Διεθνούς
Σύμβασης του
Χονγκ Κονγκ
για την ασφαλή
και
περιβαλλοντικά
ορθή
ανακύκλωση των
πλοίων, («η
Σύμβαση»), που
εγκρίθηκε στις
15 Μαΐου 2009 υπό την αιγίδα
του Διεθνούς
Ναυτιλιακού
Οργανισμού, τα
κράτη μέλη
καλούνται να
επικυρώσουν τη
Σύμβαση ή να προσχωρήσουν
σε αυτήν για τα
τμήματα που
εμπίπτουν στην
αποκλειστική
αρμοδιότητα
της Ένωσης.
Άρθρο 2
Τα κράτη
μέλη λαμβάνουν
χωρίς
καθυστέρηση τα
αναγκαία μέτρα
για να
καταθέσουν
στον Γενικό
Γραμματέα του
Διεθνούς
Ναυτιλιακού
Οργανισμού τα
έγγραφα
επικύρωσης της
Σύμβασης ή
προσχώρησης σε
αυτή, και
πάντως όχι
αργότερα από
τρία έτη από
την ημερομηνία
έναρξης ισχύος
της παρούσας
απόφασης.
Η πορεία
της επικύρωσης
ή προσχώρησης
θα εξεταστεί
το αργότερο
εντός πέντε
ετών από την
ημερομηνία
έναρξης ισχύος
της παρούσας
απόφασης.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στα κράτη μέλη.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Κανονισμός
(EK) αριθ. 1013/2006 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 14ης Ιουνίου
2006 , για τις μεταφορές
αποβλήτων σε
ευρωπαϊκό
επίπεδο και η
σύμβαση της
Βασιλείας
σχετικά με τον
έλεγχο των
διασυνοριακών
μεταφορών
επικίνδυνων
αποβλήτων και
τη διάθεσή
τους σε
διεθνές επίπεδο

[2]               Απόφαση VII/26,
για την
περιβαλλοντικά
ορθή διαχείριση
της διάλυσης
των πλοίων που
εγκρίθηκε κατά
την 7η Διάσκεψη
των Μερών της
Σύμβασης της
Βασιλείας.
[3]               Η υποβολή
από την
Ευρωπαϊκή
Ένωση και τα
κράτη μέλη
διατίθενται
στο http://archive.basel.int/ships/oewg-vii12-comments/comments/eu.doc

[4]               Απόφαση X/ AA
για την
περιβαλλοντικά
ορθή διαχείριση
της διάλυσης
των πλοίων που
εγκρίθηκε κατά
την 10η Διάσκεψη
των Μερών της
Σύμβασης της
Βασιλείας.
[5]               Ανακοίνωση
COM (2008) 767 τελικό της 19ης
Νοεμβρίου 2008,
όπου
αναπτύσσεται
«Μία στρατηγική
της ΕΕ για τη
βελτίωση των
πρακτικών
διάλυσης των
πλοίων» και
εκτίμηση των
επιπτώσεών της
στο έγγραφο
εργασίας των
υπηρεσιών της
Επιτροπής SEC(2008) 2846
[6]               Η Διεθνής
Σύμβαση του
Χονγκ Κονγκ
για την ασφαλή και
περιβαλλοντικά
ορθή
ανακύκλωση των
πλοίων
[7]               Συμπεράσματα
που ενέκρινε
το Συμβούλιο
στις 21 Οκτωβρίου
2009.
[8]               ΕΕ L 190, της 12.7.2006,
σ. 1.
[9]               Τροποποίηση
της Σύμβασης
της Βασιλείας
(«τροποποίηση
απαγόρευσης»),
που εγκρίθηκε
με την απόφαση
ΙΙΙ / 1 των
συμβαλλόμενων
μερών της
Σύμβασης της
Βασιλείας.
[10]             Τελική
πράξη της
Διάσκεψης (SR/CONF/45).
[11]             Συμπεράσματα
του Συμβουλίου
της 20ής
Νοεμβρίου 2006.
[12]             COM(2008) 767 τελικό.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 1.4.2016
            COM(2016) 172 final
            2016/0090(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις, όσον αφορά το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Η αναθεωρημένη συμφωνία του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις (εφεξής «η ΣΔΣ»), η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 6 Απριλίου 2014, θεσπίζει ένα αναδιαμορφωμένο νομικό πλαίσιο προς εφαρμογή από τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ για τις καλυπτόμενες συμβάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η αναθεωρημένη συμφωνία προβλέπει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ έχουν τη δυνατότητα να προσφεύγουν σε διαδικασίες διαιτησίας στην περίπτωση που προβάλλονται αντιρρήσεις όσον αφορά προτεινόμενη διόρθωση, μεταφορά φορέα από ένα παράρτημα σε άλλο, αφαίρεση φορέα ή άλλη τροποποίηση των παραρτημάτων συμβαλλόμενου μέρους στο προσάρτημα Ι οι οποίες δεν κατέστη δυνατόν να επιλυθούν μέσω διαβουλεύσεων. Το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας ορίζει ότι η επιτροπή ΣΔΣ πρέπει να εγκρίνει διαδικασίες διαιτησίας για τη διευκόλυνση της επίλυσης αντιρρήσεων, όπως προαναφέρθηκε.

               Ενόψει της θέσης σε ισχύ της αναθεωρημένης ΣΔΣ, τα συμβαλλόμενα μέρη συζήτησαν εκτενώς το περιεχόμενο αυτών των διαδικασιών διαιτησίας, εξετάζοντας διάφορες λύσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην περίπτωση αντιρρήσεων όσον αφορά προτεινόμενες τροποποιήσεις των καλυπτόμενων συμβάσεων ορισμένου συμβαλλόμενου μέρους, και πέτυχαν συναίνεση σχετικά με το θέμα. Στο πλαίσιο αυτό, εκπονήθηκε σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας. Για να εγκριθεί το εν λόγω σχέδιο απόφασης, η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί από το Συμβούλιο να εκφράσει τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της επιτροπής ΣΔΣ σχετικά με την έκδοση της απόφασης.

               •Συνεκτικότητα με ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Αυτή είναι η τυπική διαδικασία που ακολουθείται, όταν η Επιτροπή χρειάζεται να εκφράσει τη γνώμη της Ένωσης στην επιτροπή ΣΔΣ σχετικά με αποφάσεις που συνεπάγονται μεταβολές στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Ένωσης.

               •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης

               Άνευ αντικειμένου.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

               Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει ότι, όταν πρέπει να ληφθεί απόφαση που παράγει έννομα αποτελέσματα σε όργανο που έχει συσταθεί με διεθνή συμφωνία, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που θα πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης. Η απόφαση της επιτροπής ΣΔΣ για τη θέσπιση των διαδικασιών διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης ΣΔΣ εμπίπτει στο άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, καθώς η απόφαση λαμβάνεται σε όργανο που έχει συγκροτηθεί βάσει διεθνούς συμφωνίας και παράγει έννομα αποτελέσματα.

               •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

               Η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα σε θέματα που έχουν σχέση με το εμπόριο. Η συντονισμένη δράση στο επίπεδο της Ένωσης μπορεί να διασφαλίσει το βέλτιστο διαπραγματευτικό πλεονέκτημα έναντι τρίτων χωρών.

               •Αναλογικότητα

               Άνευ αντικειμένου.

               •Επιλογή του νομικού μέσου

               Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ προβλέπει ότι, όταν πρέπει να ληφθεί απόφαση που παράγει έννομα αποτελέσματα σε όργανο που έχει συσταθεί με διεθνή συμφωνία, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που θα πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις/έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας

               Άνευ αντικειμένου.

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

               Άνευ αντικειμένου.

                •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

               Άνευ αντικειμένου.

               •Εκτίμηση των επιπτώσεων

               Η έκδοση απόφασης για τις διαδικασίες διαιτησίας στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας της οποίας η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος δεν απαιτεί εκτίμηση επιπτώσεων.

               •Καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου και απλούστευση

               Άνευ αντικειμένου.

               •Θεμελιώδη δικαιώματα

               Άνευ αντικειμένου.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

               Καμία.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και παρακολούθηση, αξιολόγηση και ρυθμίσεις περί υποβολής εκθέσεων

               Άνευ αντικειμένου.

               •Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)

               Άνευ αντικειμένου.

               •Αναλυτική επεξήγηση των επιμέρους διατάξεων της πρότασης

               Περιεχόμενο του σχεδίου απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας βάσει του άρθρου XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης ΣΔΣ

               Κίνηση της διαδικασίας διαιτησίας

               Το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας καθορίζει τις ουσιαστικές προϋποθέσεις και προθεσμίες εντός των οποίων τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ μπορούν να παραπέμψουν σε διαιτησία μια προτεινόμενη τροποποίηση των καλυπτόμενων συμβάσεων ορισμένου συμβαλλόμενου μέρους. Επίσης, διευκρινίζει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν περισσότερα του ενός μέρη προβάλλουν αντιρρήσεις για την ίδια τροποποίηση ώστε να υπάρξει συμφωνία για τη διεξαγωγή ενιαίας διαιτησίας.

               Ορισμός των διαιτητών

               Το σχέδιο απόφασης προβλέπει τον αριθμό των διαιτητών και τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι διαιτητές για να οριστούν. Ειδικότερα, προβλέπει ότι δεν θα πρέπει να ορίζονται διαιτητές πρόσωπα που είναι πολίτες των διαδίκων μερών ούτε δημόσιοι υπάλληλοι τρίτων μερών.

               Συμμετοχή τρίτων μερών

               Σύμφωνα με το σχέδιο απόφασης, τα τρίτα μέρη θα έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις διαδικασίες διαιτησίας εφόσον έχουν ουσιώδες ενδιαφέρον όσον αφορά την προτεινόμενη τροποποίηση που παραπέμπεται σε διαιτησία και εφόσον έχουν γνωστοποιήσει το ενδιαφέρον τους στην επιτροπή για τις δημόσιες συμβάσεις. Το σχέδιο απόφασης προβλέπει τα δικαιώματα αυτών των τρίτων μερών.

               Διαδικασίες

               Οι διαδικασίες λειτουργίας που πρέπει να ακολουθούν οι ορισθέντες διαιτητές καθορίζονται στο σχέδιο απόφασης. Αυτές αφορούν την έγκριση χρονοδιαγράμματος για τη διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας, τη διεξαγωγή επί της ουσίας συνεδριάσεων με τα μέρη και τον χειρισμό των εμπιστευτικών πληροφοριών που υποβάλλονται από τα μέρη. Το σχέδιο απόφασης προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο θα διεξάγονται οι επί της ουσίας συνεδριάσεις και συσκέψεις των διαιτητών.

               Απόφαση των διαιτητών

               Το σχέδιο απόφασης παρέχει ενδείξεις όσον αφορά το περιεχόμενο, τη μορφή και το χρονοδιάγραμμα της απόφασης των διαιτητών, και, όπου συντρέχει σχετική περίπτωση, όσον αφορά το δικαίωμα των διαδίκων να ζητήσουν από τους διαιτητές τον καθορισμό του επιπέδου των αντισταθμιστικών ανταλλαγμάτων για την επίτευξη συγκρίσιμου επιπέδου καλυπτόμενων συμβάσεων του συμβαλλόμενου μέρους που ζητά την τροποποίηση και για τη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ δικαιωμάτων και υποχρεώσεων βάσει της ΣΔΣ.

               Θέση της Επιτροπής όσον αφορά το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας

               Το σχέδιο απόφασης προβλέπει τους όρους υπό τους οποίους τα συμβαλλόμενα μέρη θα μπορούν να παραπέμπουν σε διαδικασίες διαιτησίας αντιρρήσεις σχετικά με τροποποίηση που προτείνει ένα συμβαλλόμενο μέρος όσον αφορά τις καλυπτόμενες συμβάσεις του, σε περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι εφικτή η επίλυση των διαφορών με διαβουλεύσεις. Θεσπίζει ένα διαδικαστικό πλαίσιο το οποίο θα εξασφαλίζει σαφήνεια, ασφάλεια δικαίου και αποτελεσματικότητα κατά την εκδίκαση των αντιρρήσεων όσον αφορά προτεινόμενες τροποποιήσεις της κάλυψης.

               Σύσταση

               Η Επιτροπή συνιστά να εγκριθεί από την επιτροπή ΣΔΣ το συνημμένο σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας.

               Ως εκ τούτου, προτείνεται να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκφράσει, στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις, τη θέση της Ένωσης υπέρ της έγκρισης του σχεδίου απόφασης της επιτροπής ΣΔΣ σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας, σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης ΣΔΣ.

               2016/0090 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις, όσον αφορά το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η αναθεωρημένη συμφωνία του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις (εφεξής «η ΣΔΣ»), η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 6 Απριλίου 2014, θεσπίζει ένα αναδιαμορφωμένο νομικό πλαίσιο προς εφαρμογή από τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ για τις καλυπτόμενες συμβάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η αναθεωρημένη συμφωνία προβλέπει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ έχουν τη δυνατότητα να προσφεύγουν σε διαδικασίες διαιτησίας στην περίπτωση που προβάλλονται αντιρρήσεις όσον αφορά προτεινόμενη διόρθωση, μεταφορά φορέα από ένα παράρτημα σε άλλο, αφαίρεση φορέα ή άλλη τροποποίηση των παραρτημάτων συμβαλλόμενου μέρους στο προσάρτημα Ι οι οποίες δεν κατέστη δυνατόν να επιλυθούν μέσω διαβουλεύσεων.

               (2)Σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της ΣΔΣ, η επιτροπή για τις δημόσιες συμβάσεις πρέπει να εγκρίνει διαδικασίες διαιτησίας για τη διευκόλυνση της επίλυσης των εν λόγω αντιρρήσεων.

               (3)Τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ συζήτησαν εκτενώς το πιθανό περιεχόμενο αυτών των διαδικασιών διαιτησίας, εξετάζοντας διάφορες λύσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην περίπτωση αντιρρήσεων όσον αφορά προτεινόμενες τροποποιήσεις των καλυπτόμενων συμβάσεων ορισμένου συμβαλλόμενου μέρους. Τα συμβαλλόμενα μέρη της ΣΔΣ μπόρεσαν να επιτύχουν συναίνεση επί του θέματος αυτού.

               (4)Οι συμφωνηθείσες διαδικασίες διαιτησίας περιλαμβάνονται σε σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της ΣΔΣ.

               (5)Η εν λόγω απόφαση σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας προβλέπει τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να γίνει προσφυγή στις διαδικασίες διαιτησίας και θεσπίζει κανόνες που διέπουν τον ορισμό των διαιτητών, τη συμμετοχή τρίτων μερών στις διαδικασίες διαιτησίας, τη διεξαγωγή της διαδικασίας και την απόφαση των διαιτητών.

               (6)Η έκδοση της απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας αναμένεται να έχει θετικό αντίκτυπο στο ισχύον νομικό πλαίσιο της ΣΔΣ, καθώς αποσκοπεί στο να διευκολύνει την επίλυση των αντιρρήσεων που προβάλλονται όσον αφορά προτεινόμενη διόρθωση, μεταφορά φορέα από ένα παράρτημα σε άλλο, αφαίρεση φορέα ή άλλη τροποποίηση στα παραρτήματα συμβαλλόμενου μέρους στο προσάρτημα Ι της ΣΔΣ.

               (7)Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις όσον αφορά το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις είναι να εγκριθεί το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις.

               Άρθρο 2

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 1.4.2016
            COM(2016) 172 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            τηςΠρότασης απόφασης του Συμβουλίου
            για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο της επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις όσον αφορά το σχέδιο απόφασης σχετικά με τις διαδικασίες διαιτησίας σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας του ΠΟΕ για τις δημόσιες συμβάσεις

               ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ

               ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ XIX ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 8 ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗΣ ΣΔΣ

               Η επιτροπή για τις δημόσιες συμβάσεις (εφεξής «η επιτροπή»),

               επισημαίνοντας ότι το άρθρο XIΧ παράγραφος 8 της αναθεωρημένης συμφωνίας για τις δημόσιες συμβάσεις (εφεξής «η συμφωνία») ορίζει ότι η επιτροπή καθορίζει διαδικασίες διαιτησίας για τη διευκόλυνση της επίλυσης αντιρρήσεων σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 2 της συμφωνίας· και

               επιβεβαιώνοντας τη σημασία του άρθρου XIX παράγραφος 8 στοιχεία β) και γ) της συμφωνίας για τις εν λόγω διαδικασίες διαιτησίας και επαναλαμβάνοντας τη δέσμευση των μερών να λαμβάνουν αποφάσεις σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 στοιχεία β) και γ) της συμφωνίας,

               θεσπίζει με το παρόν τις ακόλουθες διαδικασίες διαιτησίας για τη διευκόλυνση της επίλυσης αντιρρήσεων σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 2 της συμφωνίας:

               Κίνηση της διαδικασίας διαιτησίας

               1.
                     Σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 7 της συμφωνίας, εφόσον το μέρος που επιδιώκει την τροποποίηση και το μέρος που προβάλλει αντιρρήσεις δεν είναι σε θέση να επιλύσουν τη διαφορά τους ως προς την προτεινόμενη τροποποίηση σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 1 της συμφωνίας, το μέρος που επιδιώκει την τροποποίηση ή οποιοδήποτε μέρος που προβάλλει αντιρρήσεις μπορεί να παραπέμψει την προτεινόμενη τροποποίηση σε διαιτησία, αναφέροντας τους λόγους του σχετικού αιτήματός του, με σχετική κοινοποίησή του προς την επιτροπή όχι νωρίτερα από 45 ημέρες από την ημερομηνία επίδοσης της κοινοποίησης της προτεινόμενης τροποποίησης βάσει του άρθρου XIX παράγραφος 1 της συμφωνίας.

               2.
                     Σε περίπτωση που δύο ή περισσότερα μέρη παραπέμπουν την ίδια προτεινόμενη τροποποίηση σε διαιτησία πριν από τον ορισμό όλων των διαιτητών, το μέρος που επιδιώκει την τροποποίηση και κάθε μέρος που προβάλλει αντιρρήσεις συμφωνούν σε ενιαία διαιτησία για όλες τις αντιρρήσεις που προβάλλονται όσον αφορά την προτεινόμενη τροποποίηση. Εάν υποβληθούν συμπληρωματικές παραπομπές όσον αφορά την προτεινόμενη τροποποίηση μετά τον ορισμό των διαιτητών, το μέρος που επιδιώκει την τροποποίηση και κάθε μέρος που προβάλλει αντιρρήσεις συμφωνούν σε ενιαία διαιτησία, όποτε είναι εφικτό.

               Ορισμός των διαιτητών

               3.
                     Η διαδικασία διαιτησίας διεξάγεται από διαιτητές. Εκτός αν τα διάδικα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά, για τη διαιτησία ορίζονται τρεις διαιτητές. Οι διαιτητές πληρούν τις απαιτήσεις που ορίζονται για τα μέλη των ειδικών ομάδων (πάνελ) σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφοι 1, 2 και 9 του μνημονίου συμφωνίας σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες που διέπουν την επίλυση των διαφορών.

               4.
                     Κατόπιν αιτήματος διαδίκου, η γραμματεία της επιτροπής προτείνει υποψηφιότητες για τους διαιτητές. Οι διάδικοι δύνανται να διατυπώσουν αντιρρήσεις για τους εν λόγω υποψηφίους μόνο για επιτακτικούς λόγους. Οι πολίτες των διαδίκων και οι δημόσιοι υπάλληλοι των τρίτων μερών δεν ορίζονται διαιτητές, εκτός εάν συμφωνηθεί διαφορετικά από τους διαδίκους.

               5.
                     Εάν οι διάδικοι δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με τα πρόσωπα που θα πρέπει να οριστούν διαιτητές εντός 20 ημερών από την παραπομπή της προτεινόμενης τροποποίησης σε διαιτησία, ο γενικός διευθυντής, κατόπιν αιτήματος διαδίκου, ορίζει τους διαιτητές εντός 10 ημερών και ύστερα από διαβουλεύσεις με τους διαδίκους και τον πρόεδρο της επιτροπής.

               Συμμετοχή τρίτου μέρους

               6.
                     Κάθε συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας που έχει ουσιώδες ενδιαφέρον όσον αφορά προτεινόμενη τροποποίηση που παραπέμπεται σε διαιτησία και που έχει γνωστοποιήσει το ενδιαφέρον του στην επιτροπή (στο εξής «τρίτο μέρος») εντός 10 ημερών μετά την παραπομπή της προτεινόμενης τροποποίησης σε διαιτησία καλείται να υποβάλει γραπτό υπόμνημα, να παραστεί στις επί της ουσίας συνεδριάσεις των διαιτητών με τους διαδίκους, να προβεί σε προφορικές δηλώσεις και δικαιούται να απαντά σε ερωτήσεις των διαιτητών.

               Διαδικασίες

               7.
                     Στο πλαίσιο της διαδικασίας, οι διαιτητές εφαρμόζουν τις σχετικές διατάξεις της συμφωνίας και καθοδηγούνται από την απόφαση της επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 στοιχείο β) της συμφωνίας, μόλις αυτή εκδοθεί. Επιπροσθέτως, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διαδικασίες λειτουργίας.

               α.
                     Η γραμματεία της επιτροπής διαβιβάζει αμέσως στους διαιτητές την κοινοποίηση και τις αντιρρήσεις βάσει του άρθρου XIX παράγραφος 1 ή 2 της συμφωνίας. Εντός 10 ημερών από τον ορισμό των διαιτητών, και κατόπιν διαβουλεύσεων με τους διαδίκους, οι διαιτητές εγκρίνουν χρονοδιάγραμμα για τη διεξαγωγή της διαδικασίας διαιτησίας. Το χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

               β.
                     Εκτός αν οι διάδικοι συμφωνούν ότι είναι περιττό, οι διαιτητές διοργανώνουν συνεδρίαση επί της ουσίας με τους διαδίκους. Πριν από την επί της ουσίας συνεδρίαση, οι διάδικοι διαβιβάζουν στους διαιτητές γραπτά υπομνήματα στα οποία παραθέτουν τα περιστατικά της υπόθεσης και τα επιχειρήματά τους.

               γ.
                     Όταν ένας διάδικος υποβάλει στους διαιτητές πληροφορίες τις οποίες έχει χαρακτηρίσει ως εμπιστευτικές, οι διαιτητές, οι άλλοι διάδικοι και τα τρίτα μέρη αντιμετωπίζουν τις πληροφορίες αυτές ως εμπιστευτικές. Κατόπιν αιτήματος διαδίκου, οι διαιτητές καθορίζουν πρόσθετες διαδικασίες που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί το απόρρητο των εν λόγω πληροφοριών.

               δ.
                     Όταν διάδικος χαρακτηρίζει ως εμπιστευτικές πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα γραπτά υπομνήματά του, παρέχει επίσης, κατόπιν αιτήματος άλλου διαδίκου ή τρίτου μέρους, μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις των πληροφοριών που περιέχονται σε αυτά τα υπομνήματα, οι οποίες είναι κοινοποιήσιμες.

               ε.
                     Κατά την επί της ουσίας συνεδρίαση, οι διαιτητές ζητούν από το μέρος που έχει κινήσει τη διαδικασία διαιτησίας να παρουσιάσει την υπόθεση με προφορική εισήγηση. Το μέρος κατά του οποίου κινήθηκε η διαδικασία διαιτησίας καλείται να εκθέσει τις απόψεις του με προφορική εισήγηση.

               στ.
                     Οι επί της ουσίας συνεδριάσεις των διαιτητών είναι ανοικτές στο κοινό, εκτός εάν διάδικος ζητήσει την κεκλεισμένων των θυρών συνεδρίαση για την προστασία πληροφοριών που έχουν χαρακτηριστεί εμπιστευτικές.

               ζ.
                     Οι διαιτητές δύνανται, οποτεδήποτε, να θέτουν ερωτήσεις στους διαδίκους και στα τρίτα μέρη και να τους ζητούν επεξηγήσεις, είτε κατά τη διάρκεια συνεδριάσεων είτε γραπτώς.

               η.
                     Τα στοιχεία που υποβάλλονται εγγράφως από κάθε διάδικο, περιλαμβανομένων των τυχόν απαντήσεων σε ερωτήσεις των διαιτητών, τίθενται στη διάθεση του άλλου ή των άλλων διαδίκων, καθώς και των τρίτων μερών. Οι διάδικοι υποβάλλουν στους διαιτητές, στον άλλο ή στους άλλους διαδίκους και στα τρίτα μέρη γραπτό κείμενο των προφορικών δηλώσεων στις οποίες προέβησαν κατά τη συνεδρίαση με τους διαιτητές.

               θ.
                     Τα γραπτά υπομνήματα, οι απαντήσεις στις ερωτήσεις και το γραπτό κείμενο των προφορικών δηλώσεων τρίτων μερών διαβιβάζονται στους διαιτητές, τους διαδίκους και σε άλλα τρίτα μέρη, και αντικατοπτρίζονται στην έκθεση των διαιτητών.

               ι.
                     Οι αποφάσεις των διαιτητών τηρούνται απόρρητες.

               ια.
                     Οι διαιτητές μπορούν να ζητούν πληροφορίες από οποιαδήποτε σχετική πηγή και να συμβουλεύονται εμπειρογνώμονες. Οι διαιτητές παρέχουν στους διαδίκους και στα τρίτα μέρη τις πληροφορίες που παρέχονται σε ή λαμβάνονται από εμπειρογνώμονες. Στους διαδίκους παρέχεται η ευκαιρία να διατυπώνουν σχόλια σχετικά με τις παρατηρήσεις των εμπειρογνωμόνων.

               ιβ.
                     Κάθε επιπλέον διαδικασία που αφορά συγκεκριμένα τη διαιτησία καθορίζεται από τους διαιτητές σε συνεννόηση με τους διαδίκους.

               ιγ.
                     Με την επιφύλαξη της παραγράφου 7 στοιχείο γ), τίποτε στις παρούσες διαδικασίες δεν εμποδίζει διάδικο ή τρίτο μέρος να δημοσιοποιεί δηλώσεις που αφορούν τις δικές του θέσεις.

               8.
                     Οι κανόνες δεοντολογίας για το μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με τους κανόνες και τις διαδικασίες που διέπουν την επίλυση των διαφορών ισχύουν για κάθε πρόσωπο που ασκεί καθήκοντα διαιτητή στο πλαίσιο των παρουσών διαδικασιών και, όπως ορίζεται στους κανόνες δεοντολογίας και τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, για τα μέλη της γραμματείας που θα κληθούν να επικουρήσουν τους διαιτητές.

               9.
                     Στην περίπτωση που οι διάδικοι καταλήξουν σε αμοιβαία αποδεκτή λύση όσον αφορά τις αντιρρήσεις σχετικά με την προτεινόμενη τροποποίηση, ενημερώνουν αμελλητί τους διαιτητές. Μετά την παραλαβή της σχετικής κοινοποίησης, οι διαιτητές περατώνουν τη διαδικασία για τους εν λόγω διαδίκους. Οι λεπτομέρειες της τυχόν αμοιβαία αποδεκτής λύσης κοινοποιούνται στην επιτροπή, ενώ κάθε συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας μπορεί να διατυπώσει τις παρατηρήσεις του.

               Η απόφαση των διαιτητών

               10.
                     Οι όροι της εντολής των διαιτητών ορίζουν ότι οι διαιτητές καθορίζουν τα εξής:

               α.
                     στην περίπτωση προτεινόμενης αφαίρεσης φορέα σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 1 στοιχείο α) της συμφωνίας, κατά πόσον έχει ουσιαστικά εξαλειφθεί ο κρατικός έλεγχος ή επιρροή επί των καλυπτόμενων συμβάσεων του φορέα που προτείνεται να αφαιρεθεί· ή

               β.
                     στην περίπτωση οποιασδήποτε άλλης προτεινόμενης τροποποίησης σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 1 στοιχείο β), κατά πόσον η προτεινόμενη τροποποίηση διατηρεί την ισορροπία μεταξύ δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και ένα συγκρίσιμο επίπεδο αμοιβαία αποδεκτής κάλυψης κατά τα προβλεπόμενα στη συμφωνία, και, κατά περίπτωση, το επίπεδο των αντισταθμιστικών ανταλλαγμάτων.

               11.
                     Οι διαιτητές διαβιβάζουν έκθεση που περιέχει την αιτιολογημένη απόφασή τους στους διαδίκους εντός 90 ημερών ή, σε περίπτωση τροποποίησης του χρονοδιαγράμματος από τους διαιτητές, το αργότερο εντός 120 ημερών:

               α.
                     από τον ορισμό των διαιτητών, όταν η διαιτησία πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 1· ή

               β.
                     από την υποβολή του αιτήματος, όταν η διαιτησία πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 12.·

               Η προθεσμία που ορίζεται στην παρούσα παράγραφο μπορεί να παραταθεί με συμφωνία των διαδίκων. Η γραμματεία της επιτροπής διαβιβάζει την έκθεση, αμέσως μετά τη μετάφρασή της, στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας.

               12.
                     Στην περίπτωση που οι διαιτητές καταλήξουν σε αρνητική απόφαση βάσει της παραγράφου 10 στοιχείο α), καθώς και στην περίπτωση που οι διαιτητές δεν προβούν σε καθορισμό αντισταθμιστικών ανταλλαγμάτων βάσει της παραγράφου 10 στοιχείο β), οποιοσδήποτε διάδικος μπορεί να ζητήσει, μετά την πάροδο 30 ημερών και το αργότερο 60 ημέρες από την κοινοποίηση της έκθεσης των διαιτητών, να καθορίσουν οι ίδιοι διαιτητές, εφόσον αυτό είναι δυνατόν, το επίπεδο αντισταθμιστικών ανταλλαγμάτων που θα οδηγούσε σε συγκρίσιμο επίπεδο κάλυψης και θα διατηρούσε την ισορροπία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στο πλαίσιο της συμφωνίας. Για τον σκοπό αυτό, οι διαιτητές καθοδηγούνται από την απόφαση της επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο XIX παράγραφος 8 στοιχείο β) της συμφωνίας, μόλις αυτή εκδοθεί. Σε περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους αρχικούς διαιτητές δεν είναι διαθέσιμος, ορίζεται αντικαταστάτης σύμφωνα με τις παραγράφους 3 έως 5.

               Εφαρμογή

               13.
                     Οι διάδικοι αποδέχονται την απόφαση των διαιτητών ως οριστική.

               14.
                     Για τους σκοπούς του άρθρου XIX παράγραφος 7 στοιχείο β) σημείο i) της συμφωνίας, οι διαδικασίες διαιτησίας ολοκληρώνονται:

               α.
                     όταν διαβιβάζεται στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας έκθεση σύμφωνα με την παράγραφο 11 η οποία δεν παρέχει δικαίωμα για περαιτέρω διαδικασίες σύμφωνα με την παράγραφο 12· ή

               β.
                     όταν οι διάδικοι δεν ασκούν το δικαίωμα που τους παρέχεται βάσει της παραγράφου 12, μετά την πάροδο της προθεσμίας που προβλέπεται στην εν λόγω παράγραφο.

               Παράρτημα

               Προτεινόμενο χρονοδιάγραμμα για τη διαιτησία

               Οι διαιτητές βασίζουν το χρονοδιάγραμμα προς έγκριση σύμφωνα με την παράγραφο 7 στοιχείο α) στο ακόλουθο:

               α.
                     Παραλαβή των γραπτών υπομνημάτων των διαδίκων:

               1)
                     από τον διάδικο που κινεί τη διαδικασία:
                     ---------- 2 εβδομάδες

               2)
                     από τον διάδικο που απαντά:
                     ---------- 2 εβδομάδες

               β.
                     Παραλαβή των υπομνημάτων τρίτων μερών:
                     ---------- 1 εβδομάδα

               γ.
                     Επί της ουσίας συνεδρίαση με τους διαιτητές:
                     ---------- 1-2 εβδομάδες

               δ.
                     Απαντήσεις σε ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους διαδίκους

               και στα τρίτα μέρη:
                     -------- 1-2 εβδομάδες

               ε.
                     Έκδοση και διανομή της έκθεσης των διαιτητών σχετικά με
                  την απόφασή τους:
                     ---------- 4 εβδομάδες

               Σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 11, οι διαιτητές μπορούν να μεταβάλουν το παραπάνω χρονοδιάγραμμα και να προγραμματίσουν περαιτέρω συνεδριάσεις με τους διαδίκους, κατόπιν διαβούλευσης μαζί τους.


title: Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που επιτρέπει στο Ηνωμένο Βασίλειο να παρατείνει την εφαρμογή ενός μέτρου κατά παρέκκλιση του άρθρου 28ε, παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών

text:
             ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                           Βρυξέλλες, 25.07.1997
                                           COM(97)405 τελικό
                               Πρόταση
                    ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            που επιτρέπει στο Ηνωμένο Βασίλειο να παρατείνει
την εφαρμογή ενός μέτρου κατά παρέκκλιση του άρθρου 28ε, παράγραφος 1
              της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου
       της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσκόν των
                        κρατών μελών, των σχετικών
                      με τους φόρους κύκλου εργασιών
                   (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                     ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
  Με επιστολή που παρελήφθη από τη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 21
  Φεβρουαρίου 1997, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ζήτησε την άδεια, βάσει
  του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου
  1997, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με
  τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας:
                                       1
  ομοιόμορφη φορολογική βάση να παρατείνει την εφαρμογή της παρέκκλισης που
                                                                                2
  της εκχωρήθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 92/546/ΕΟΚ της 23ης
  Νοεμβρίου 1992.
  Βάσει της απόφασης αυτής, το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτείται να εισάγει ένα
  ειδικό μέτρο που θα επιτρέπει στην αρμόδια διοικητική αρχή να καθορίσει ότι στις
  ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών ως φορολογητέα βάση θα λαμβάνεται υπόψη η
 κανονική αξία όταν το πρόσωπο το οποίο αποκτά τα αγαθά δεν είναι υποκείμενος
 στο φόρο πλήρως φορολογούμενος και όταν υπάρχουν ορισμένοι οικογενειακοί,
 νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί, που καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, μεταξύ
 του προσώπου που αποκτά τα αγαθά και του προμηθευτή.
 Σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο 27, τα λοιπά κράτη μέλη ενημερώθηκαν για
 το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου με επιστολή της 6ης Μαΐου 1997.
 Σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης
 αξίας, και ειδικότερα του άρθρου 28ε, παράγραφος 1 η φορολογητέα βάση, για τις
 αποκτήσεις ενδοκοινοτικών αγαθών, θα αποτελείται από τα ίδια στοιχεία με αυτά
 που καθορίζουν, σύμφωνα με το άρθρο 11, κεφάλαιο Α, τη φορολογητέα βάση
 παράδοσης των ίδιων αγαθών στο εσωτερικό της χώρας.
 Το άρθρο 11, τίτλος Α, καθορίζει την αρχή ότι η φορολογητέα βάση, για
 παραδόσεις αγαθών και παροχή υπηρεσιών, αποτελείται από ο,τιδήποτε αποτελεί
την αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει για τις πράξεις αυτές ο
προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες από τον αγοραστή, τον λήπτη ή τρίτο
πρόσωπο.
 Ωστόσο, με απόφαση του Συμβουλίου της 11ης Απριλίου 19873 βάσει του άρθρου
 27, παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας, χορηγήθηκε παρέκκλιση στο Ηνωμένο
 Βασίλειο από το άρθρο 11.
Με την απόφαση αυτή, το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτείται να καθορίσει ότι η
φορολογητέα βάση για τις παραδόσεις αγαθών, τις παροχές υπηρεσιών ή τις
εισαγωγές αγαθών είναι η κανονική αξία όταν το πρόσωπο το οποίο αποκτά αυτά
τα αγαθά ή τις υπηρεσίες δεν είναι υποκείμενος στο φόρο πλήρως φορολογούμενος
και όταν υπάρχουν ορισμένοι οικογενειακοί, νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί, που
καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, μεταξύ του προσώπου που αποκτά τα
αγαθά ή τις υπηρεσίες και του προμηθευτή, ή μεταξύ του προσώπου που εισάγει τα
αγαθά και του προσώπου στο οποίο θα πρέπει να καταβληθεί η πληρωμή.
1
     ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ.1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 96/95/ΕΚ
     (ΕΕ L 338 της 28.12.1996, σ. 89).
1
     EEL 351 της 2.12.1992, σ. 34.
3
     EEL 132 της21.5.1987, s. 22.
 ---pagebreak--- Το μεταβατικό καθεστώς φορολόγησης των ανταλλαγών εισήγαγε την 1η
Ιανουαρίου 1993 την έννοια των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων ως φορολογητέων
πράξεων στο πλαίσιο του κοινού συστήματος ΦΠΑ. Έτσι, το Ηνωμένο Βασίλειο
εξουσιοδοτήθηκε, με την απόφαση 92/546/ΕΟΚ, να συμπληρώσει τον μηχανισμό
ειδικού μέτρου προβλέποντας παρέκκλιση από το άρθρο 28ε, παράγραφος 1, της
έκτης οδηγίας, σχετικά με τη φορολογητέα βάση των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων
αγαθών.
Το εν λόγω ειδικό μέτρο αποτελεί διάταξη κατά της φοροδιαφυγής και στοχεύει να
παρεμποδίσει τους υποκείμενους στη φορολογία να μειώσουν τεχνητά τις τιμές για
πρόσωπα με τα οποία έχουν ορισμένους δεσμούς. Για παράδειγμα, η φοροδιαφυγή
την οποία αντιμετωπίζει το μέτρο είναι μια κατάσταση κατά την οποία μια
επιχείρηση που δεν είναι υποκείμενη στο φόρο πλήρως φορολογούμενη θα ίδρυε ή
θα χρησιμοποιούσε μια συνδεδεμένη επιχείρηση, πλήρως φορολογούμενη, η οποία
θα αγόραζε μεγάλες ποσότητες αγαθών, θα ανακτούσε τον φόρο στο προηγούμενο
στάδιο και στη συνέχεια θα τιμολογούσε σε ελάχιστη τιμή τα αγαθά ή ένα μέρος
αυτών των αγαθών στην επιχείρηση που δεν είναι πλήρως.φορολογούμενη.
Η απόφαση 92/546/ΕΟΚ έχει προσωρινή διάρκεια. Πράγματι, προκειμένου για
ειδικό μέτρο που αφορά μόνο τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις - χαρακτηριστικές
φορολογητέες πράξεις του μεταβατικού καθεστώτος - η ημερομηνία λήξης (31
Δεκεμβρίου 1996) συμπίπτει με.αυτήν που προβλεπόταν για την καθιέρωση του
οριστικού καθεστώτος ΦΠΑ και, συνεπώς, για την κατάργηση του μεταβατικού
καθεστώτος.
Δεδομένου ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις του μεταβατικού
καθεστώτος, η Επιτροπή εκτιμά ότι πρέπει να δοθεί άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο
να παρατείνει, ως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, την εφαρμογή ενός μέτρου μέτρου κατά
παρέκκλιση του άρθρου 28ε, παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας.
Πράγματι, η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 1996 ένα πρόγραμμα εργασίας για
την καθιέρωση ενός κοινού συστήματος ΦΠΑ4 που προβλέπει τη σταδιακή
μετάβαση προς το νέο σύστημα.
Λαμβανομένου υπόψη ότι η παρουσίαση της τελευταίας δέσμης προτάσεων
προβλεπόταν για τα μέσα του 1999, φαίνεται σκόπιμο να περιοριστεί η διάρκεια
ισχύος ως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, επιτρέποντας έτσι να εκτιμηθεί εκείνη τη στιγμή
κατά πόσο το μέτρο παρέκκλισης συμφωνεί με την προσέγγιση που θα έχει
αναπτυχθεί στο πλαίσιο του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ.
    COM(96) 328 τελικό της 22.07.96.
 ---pagebreak---                                            Πρόταση
                            ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
               που επιτρέπει στο Ηνωμένο Βασίλειο να παρατείνει
  την εφαρμογή ενός μέτρου κατά παρέκκλιση του άρθρου 28ε, παράγραφος 1
                  της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου
          της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των
                              κρατών μελών, των σχετικών
                            με τους φόρους κύκλου εργασιών
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη:
   τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
   την έκτη οδηγία (77/3&8/ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί
    εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους
    φόρους κύκλου εργασιών1 - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας:
    ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27,
   την προηγούμενη απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 92/546/ΕΟΚ2 της 23ης
    Νοεμβρίου 1992,
   την πρόταση της Επιτροπής,
    Εκτιμώντας:
    ότι σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, το
   Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα επί προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί
   να επιτρέψει, σε κάθε κράτος μέλος, να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από
   την εν λόγω οδηγία, με σκοπό να απλοποιηθεί η είσπραξη του φόρου ή να
    αποφευχθούν ορισμένα είδη φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής
    ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, με επιστολή που παρελήφθη επισήμως από τη
    Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 21 Φεβρουαρίου 1997, ζήτησε την άδεια
    να παρατείνει την εφαρμογή του μέτρου παρέκκλισης το οποίο του είχε
   χορηγηθεί προηγουμένως, ως τις 31 Δεκεμβρίου 1996, με την απόφαση αριθ.
    92/546/ΕΟΚ του Συμβουλίου
1 ΕΕ L 145 της 13.06.1977, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 96/95/ΕΚ
  (ΕΕ L 338 της 28.12.1996, σ. 89)
  ΕΕ L 351 της 2.12.1992, σ. 34.
 ---pagebreak---      ότι τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου
    στις 6 Μαΐου 1997'
    ότι βάσει της απόφασης 92/546/ΕΟΚ, το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτείται
    να εισάγει ένα ειδικό μέτρο που θα επιτρέπει στην αρμόδια διοικητική αρχή να
    καθορίσει ότι στις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών ως φορολογητέα βάση
    θα λαμβάνεται υπόψη η κανονική αξία όταν το πρόσωπο το οποίο αποκτά τα
    αγαθά δεν είναι υποκείμενος στο φόρο πλήρως φορολογούμενος και όταν
    υπάρχουν ορισμένοι οικογενειακοί, νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί, που
    καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, μεταξύ του προσώπου που αποκτά
    τα αγαθά και του προμηθευτή"
    ότι η απόφαση 92/546/ΕΟΚ επέτρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο να συμπληρώσει
                                                                                3
    τον μηχανισμό ειδικού μέτρου, που εγκρίθηκε με απόφαση του Συμβουλίου
    της 11ης Απριλίου 1987, με την οποία δίνεται άδεια στο Ηνωμένο Βασίλειο να
    καθορίσει ότι η φορολογητέα βάση για τις παραδόσεις αγαθών, τις παροχές
    υπηρεσιών ή τις εισαγωγές αγαθών είναι η κανονική αξία, όταν ο δικαιούχος
    αυτών των πράξεων, δεν είναι πλήρως φορολογούμενος και όταν υπάρχουν
    οικογενειακοί, νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί, που καθορίζονται από την
    εθνική νομοθεσία, μεταξύ του προσώπου που πραγματοποιεί τις παραδόσεις
    αγαθών ή παρέχει τις υπηρεσίες και του προσώπου που τις παραλαμβάνει, ή
    μεταξύ του προσώπου που εισάγει τα αγαθά και του προσώπου στο οποίο θα
    πρέπει να καταβληθεί η πληρωμή*
    ότι το εν λόγω μέτρο έχει ως στόχο να παρεμποδίσει πρόσωπα που έχουν
    ορισμένους οικογενειακούς, νομικούς ή οικονομικούς δεσμούς, που
    καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία, να μειώσουν τεχνητά τις τιμές των
    φορολογητέων πράξεων
    ότι σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών
    Κοινοτήτων4, εθνικά μέτρα παρέκκλισης τα οποία έχουν ως στόχο την
    αποφυγή απάτης ή φοροδιαφυγής ερμηνεύονται στενώς και δεν μπορούν να
    αποτελέσουν απόκλιση από τη βάση επιβολής του ΦΠΑ παρά μόνο στο
    απολύτως απαραίτητο μέτρο για την επίτευξη αυτού του στόχου
    ότι, ωστόσο, το συγκεκριμένο μέτρο είναι εφαρμοστέο μόνο όταν η διοίκηση
    έχει στη διάθεση της πραγματικά γεγονότα που επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι
    ο καθορισμός της βάσης επιβολής του φόρου σύμφωνα με το άρθρο 28ε
    επηρεάζεται από δεσμούς οικογενειακούς, νομικούς ή οικονομικούς μεταξύ
   του προμηθευτού και του αποκτώντος τα αγαθά, αποκλειόμενης της
   προσφυγής σε απλές υπόνοιες, και αφού έχει δοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη η
   δυνατότητα να παράσχουν αποδείξεις περί του αντιθέτου σε περίπτωση
   αμφισβήτησης του ύψους της κανονικής αξίας την οποία έχει προσδιορίσει η
   διοικητική αρχή
   ότι το μέτρο εφαρμόζεται μόνο στις φορολογητέες πράξεις στις οποίες ο
   δικαιούχος είναι πρόσωπο πλήρως ή εν μέρει απαλλασσόμενο
  EEL 132 της 21.5.1987, σ. 22.
4 Βλ. αποφάσεις της 10 Απριλίου 1984, Επιτροπή / Βέλγιο (324/82, Συλλογή 1984, σ. 1861, σημείο 29)
  και της 29 Μαΐου 1997, Werner Skripalle, 63/96, αδημοσίευτη).
 ---pagebreak---  ότι, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής της
 παρέκκλισης, το συγκεκριμένο αυτό μέτρο είναι ανάλογο του επιδιωκόμενου
 στόχου
                                                                        5
 ότι η Επιτροπή ενέκρινε στις 10 Ιουλίου 1996 πρόγραμμα εργασίας που
 συνοδεύεται από χρονοδιάγραμμα προτάσεων για την προοδευτική και
 σταδιακή μετάβαση σε ένα κοινό σύστημα ΦΠΑ για την Ενιαία Αγορά
 ότι λαμβανομένου υπόψη ότι η τελευταία δέσμη προτάσεων προβλεπόταν για
 τα μέσα του 1999, η άδεια χορηγείται ως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, επιτρέποντας
 έτσι να εκτιμηθεί εκείνη τη στιγμή αν το μέτρο παρέκκλισης συμφωνεί με τη
 γενική προσέγγιση του νέου κοινού συστήματος ΦΠΑ
 ότι η παρέκκλιση αυτή δεν θα έχει επιπτώσεις στους ίδιους πόρους των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που προέρχονται από τον ΦΠΑ
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
                                   Άρθρο 1
 Κατά παρέκκλιση του άρθρου 28ε, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ,
 εξουσιοδοτείται το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1999, να
 εισάγει ένα ειδικό μέτρο που να επιτρέπει στην αρμόδια διοικητική αρχή να
 καθορίσει ότι στις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών ως φορολογητέα βάση
 θα λαμβάνεται υπόψη η κανονική αξία, όταν πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:
 - το πρόσωπο το οποίο αποκτά τα αγαθά δεν είναι υποκείμενος στον φόρο
    πλήρως φορολογούμενος και όταν υπάρχουν ορισμένοι οικογενειακοί,
    νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί, που καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία,
    μεταξύ του προσώπου που αποκτά τα αγαθά και του προμηθευτή.
 - ένα σύνολο πραγματικών γεγονότων επιτρέπει το συμπέρασμα ότι αυτοί οι
    οικογενειακοί, νομικοί ή οικονομικοί δεσμοί έχουν επηρεάσει τον
    καθορισμό της βάσης επιβολής του φόρου που ορίζεται στο άρθρο 28ε.
                                   Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
 Βρυξέλλες,
                                                          Για το Συμβούλιο
                                                          Ο Πρόεδρος
COM(96) 328 τελικό της 22.07.96.
 ---pagebreak---  ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                         ISSN 0254-1483
                                            COM(97) 405 τελικό
                                              ΕΓΓΡΑΦΑ
GR                                                          09   06
                           Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-405-GR-C
                                                   ISBN 92-78-23534-2
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
L-2985 Λουξεμβούργο


Avis juridique important

|

51997PC0681

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 1692/96/ΕΚ, όσον αφορά τους θαλάσσιους λιμένες, τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και τους τερματικούς σταθμούς συνδυασμένων μεταφορών, καθώς και το σχέδιο αριθ. 8 στο παράρτημα ΙΙΙ  /* COM/97/0681 τελικό - COD 97/0358 */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 120 της 18/04/1998 σ. 0014

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 1692/96/ΕΚ, όσον αφορά τους θαλάσσιους λιμένες, τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και τους τερματικούς σταθμούς συνδυασμένων μεταφορών, καθώς και το σχέδιο αριθ. 8 στο παράρτημα ΙΙΙ (98/C 120/08) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(97) 681 τελικό - 97/0358(COD)(Υποβλήθηκαν από την Επιτροπή στις 4 Μαρτίου 1998)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 129 Δ πρώτο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης,Εκτιμώντας:(1) ότι η απόφαση αριθ. 1692/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1996, περί των κοινοτικών προσανατολισμών για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (1) συνιστά γενικό πλαίσιο αναφοράς, το οποίο καλύπτει τους στόχους, τις προτεραιότητες και τις γενικές γραμμές δράσης, καθώς και τα σχέδια κοινού ενδιαφέροντος στον τομέα του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών 7(2) ότι η δημιουργία και η ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, καθώς και στη συνεχή κινητικότητα ατόμων και εμπορευμάτων 7(3) ότι, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, το διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών προορίζεται να αποτελέσει ένα δίκτυο υποδομών πολλαπλών μεταφορικών μέσων, στο οποίο συνδυάζονται και ενσωματώνονται τα διάφορα μεταφορικά μέσα 7(4) ότι τα σημεία διασύνδεσης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι θαλάσσιοι λιμένες, οι λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και οι τερματικοί σταθμοί συνδυασμένων μεταφορών, αποτελούν προϋπόθεση για την ενσωμάτωση των διαφόρων μεταφορικών μέσων σε ένα δίκτυο πολλαπλών μεταφορικών μέσων 7(5) ότι τα σχεδιαγράμματα του δικτύου, που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της απόφασης αριθ. 1692/96/ΕΚ, συνίστανται βασικά σε μια σειρά ζεύξεων, ενώ τα διάφορα σημεία διασύνδεσης, με την εξαίρεση των αερολιμένων, δεν επισημαίνονται στα σχεδιαγράμματα 7(6) ότι, τηρουμένης της αρχής της επικουρικότητας, στα σχεδιαγράμματα του δικτύου για τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και τους τερματικούς σταθμούς συνδυασμένων μεταφορών δεν πρέπει να προσδιορίζονται επακριβείς τοποθεσίες 7 οι τερματικοί σταθμοί σε μεγαλύτερα αστικά συγκροτήματα θα πρέπει να ομαδοποιούνται ως μια ζώνη μεταφόρτωσης 7(7) ότι, σύμφωνα με την πρόθεση της Επιτροπής να προωθήσει την ταχεία δημιουργία ορισμένων «διευρωπαϊκών σιδηροδρομικών αρτηριών (freeways) μεταφοράς», όπως συνοψίζεται στην ανακοίνωσή της, της 29ης Μαΐου 1997 (2), η επισήμανση τερματικών σταθμών (ζωνών μεταφόρτωσης) πρέπει να συντονίζεται με την ανάπτυξη διασυνοριακών σιδηροδρομικών διαδρόμων ανοικτής πρόσβασης 7(8) ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου, στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 1996, αποφάσισε ότι το σχέδιο αριθ. 8 στον κατάλογο από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Έσσεν πρέπει να καταστεί η ζεύξη πολλαπλών μεταφορικών μέσων Πορτογαλίας/Ισπανίας με την υπόλοιπη Ευρώπη 7(9) ότι θα πρέπει, ως εκ τούτου, να τροποποιηθεί η απόφαση αριθ. 1692/96/ΕΚ,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1 Η απόφαση αριθ. 1692/96/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:1. Στο άρθρο 10 παράγραφος 4 προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:«- συμβάλλει στην περαιτέρω ανάπτυξη νέων σιδηροδρομικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα με βάση τις "διευρωπαϊκές σιδηροδρομικές αρτηρίες (freeways)", οι οποίες είναι διασυνοριακοί σιδηροδρομικοί διάδρομοι εμπορευματικών μεταφορών ανοικτής πρόσβασης.»2. Το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής:α) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«3. Οι λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας, ιδίως με την ιδιότητα σημείων διασύνδεσης μεταξύ των πλωτών οδών, που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και στο άρθρο 14, και των λοιπών μεταφορικών μέσων, αποτελούν στοιχεία του δικτύου.»β) παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 3α:«3α. Οι λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας που περιλαμβάνονται στο δίκτυο:α) είναι ανοικτοί σε ολόκληρη την εμπορική κυκλοφορία,β) βρίσκονται επάνω στο δίκτυο εσωτερικών πλωτών οδών, όπως εμφαίνεται στο σχεδιάγραμμα στο τμήμα 4 του παραρτήματος Ι,γ) διασυνδέονται με άλλους διευρωπαϊκούς άξονες μεταφορών, όπως εμφαίνεται στο παράρτημα Ι,δ) είναι εξοπλισμένοι με εγκαταστάσεις μεταφόρτωσης για συνδυασμένες μεταφορές.»3. Το άρθρο 12 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Άρθρο 121. Στους θαλάσσιους λιμένες στο διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών περιλαμβάνονται θαλάσσιοι λιμένες οι οποίοι είναι ανοικτοί σε ολόκληρη την εμπορική κυκλοφορία και οι οποίοι επισημαίνονται στα σχεδιαγράμματα του τμήματος 5 του παραρτήματος Ι. Καθιστούν δυνατή την ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών και αποτελούν τα σημεία εξυπηρέτησης των νησιών δια θαλάσσης και διασύνδεσης μεταξύ των θαλάσσιων και των λοιπών μεταφορικών μέσων. Προσφέρουν εξοπλισμό και υπηρεσίες στους μεταφορείς. Η υποδομή τους προσφέρει μια σειρά υπηρεσιών για τη μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών πορθμείου και ναυσιπλοΐας μικρών και μεγάλων αποστάσεων, περιλαμβανομένης της ακτοπλοΐας, στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και μεταξύ αυτής και των τρίτων χωρών.2. Οι θαλάσσιοι λιμένες που περιλαμβάνονται στο δίκτυο πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια:α) συνολικό ετήσιο όγκο διακίνησης φορτίου τουλάχιστον 1 εκατομ. τόννους 7 ήβ) συνολικό ετήσιο όγκο διακίνησης διεθνών επιβατών τουλάχιστον 200 000 (ταξίδια μεταξύ λιμένων σε δύο διαφορετικές χώρες).Στην περίπτωση των νήσων του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους, ο ελάχιστος απαιτούμενος όγκος διακίνησης επιβατών δύναται να περιλαμβάνει επίσης εσωτερική διακίνηση, υπό τον όρο ότι η απόσταση μεταξύ των λιμένων είναι μεγαλύτερη από 5 χλμ 7 ήγ) να προσφέρει συνδέσεις μεταξύ χερσαίων ζεύξεων του διευρωπαϊκού δικτύου, εξασφαλίζοντας, με τον τρόπο αυτόν, την εδαφική συνέχεια της Κοινότητας.3. Επιπλέον των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 7, τα λιμενικά και συναφή σχέδια κοινού ενδιαφέροντος πληρούν τα κριτήρια και τις προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ.»4. Το άρθρο 14 τροποποιείται ως εξής:α) στην παράγραφο 2, η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«- τους τερματικούς σταθμούς οι οποίοι προσφέρουν εγκαταστάσεις μεταφόρτωσης συνδυασμένων μεταφορών από σιδηροδρόμους σε εσωτερικές πλωτές οδούς και εσωτερικούς δρόμους και οι οποίοι επισημαίνονται στα σχεδιαγράμματα του παραρτήματος Ι 7»β) προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 2 και 3:«2. Οι τερματικοί σταθμοί που περιλαμβάνονται στο δίκτυο:- είναι ανοικτοί σε ολόκληρη την εμπορική κυκλοφορία 7- βρίσκονται επάνω σε έναν από τους σιδηροδρομικούς διαδρόμους που προσδιορίζονται στο σχεδιάγραμμα αριθ. 7.1 στο παράρτημα Ι ή συνδέονται με αυτόν. Τερματικοί σταθμοί σε μεγαλύτερα αστικά συγκροτήματα ομαδοποιούνται ως μία ζώνη μεταφόρτωσης 7- είναι εξοπλισμένοι με εγκαταστάσεις μεταφόρτωσης για συνδυασμένες μεταφορές.3. Επιπλέον των κριτηρίων που καθορίζονται στο άρθρο 7, τα σχέδια κοινού ενδιαφέροντος που αφορούν το δίκτυο συνδυασμένων μεταφορών πληρούν τα κριτήρια και τις προδιαγραφές του παραρτήματος ΙΙ.»5. Το άρθρο 19 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Άρθρο 19Ειδικά σχέδιαΣτο παράρτημα ΙΙΙ, παρατίθενται ενδεικτικά τα σχέδια που προσδιορίζονται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ και στις λοιπές διατάξεις της παρούσας απόφασης, στα οποία απέδωσαν ιδιαίτερη σημασία τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια του Έσσεν και του Δουβλίνου.»6. Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ και ΙΙΙ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας απόφασης.Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.(1) ΕΕ L 228 της 9.9.1996, σ. 1.(2) COM(97) 242 τελικό.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1) Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής:α) στον πίνακα περιεχομένων, το κείμενο στο τμήμα 5 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«5.0. Ευρώπη5.1. Βαλτική Θάλασσα5.2. Βόρειος Θάλασσα5.3. Ατλαντικός Ωκεανός5.4. Μεσόγειος Θάλασσα - Δυτικό μέρος5.5. Μεσόγειος Θάλασσα - Ανατολικό μέρος»β) στον πίνακα περιεχομένων το κείμενο στο τμήμα 7 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Σιδηροδρομικοί διάδρομοι και τερματικοί σταθμοί7.1.0. Ευρώπη7.1.1. Βέλγιο/Γερμανία/Γαλλία/Λουξεμβούργο/Κάτω Χώρες/Αυστρία7.1.2. Ισπανία/Πορτογαλία/Ιρλανδία/Ηνωμένο Βασίλειο7.1.3. Δανία/Φινλανδία/Σουηδία7.1.4. Ελλάδα/Ιταλία7.2. Εσωτερικές πλωτές οδοί και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας»γ) Παρεμβάλλονται τα σχεδιαγράμματα αριθ. 5.0 έως 5.5 (Θαλάσσιοι λιμένες) και τα σχεδιαγράμματα αριθ. 7.1-Α (Σιδηροδρομικοί διάδρομοι συνδυασμένων μεταφορών), 7.1-Β (Σιδηρόδρομος μεγάλης κλίμακας) και 7.2 (Συνδυασμένες μεταφορές - εσωτερικές πλωτές οδοί) αντικαθίστανται από τα σχεδιαγράμματα 7.1.0 έως 7.1.4 (Διάδρομοι συνδυασμένων μεταφορών και τερματικοί σταθμοί/ζώνες μεταφόρτωσης) και 7.2 (Εσωτερικές πλωτές οδοί και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας). Τα εν λόγω σχεδιαγράμματα παρατίθενται στο Προσάρτημα.2) Το παράρτημα ΙΙ τροποποιείται ως εξής:α) Στο τμήμα 3, προστίθεται η ακόλουθη τρίτη περίπτωση:«- νέες σιδηροδρομικές υπηρεσίες που πρόκειται να αναπτυχθούν, ιδιαίτερα με βάση τις διευρωπαϊκές σιδηροδρομικές αρτηρίες (freeways).»β) Στο τμήμα 4 το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας.Εκτός από τα σχέδια που αναφέρονται στις συνδέσεις και στους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας του παραρτήματος Ι, θεωρείται ως σχέδιο κοινού ενδιαφέροντος κάθε σχέδιο υποδομής που εμπίπτει σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες κατηγορίες:1. πρόσβαση στον λιμένα από εσωτερικές πλωτές οδούς 72. λιμενική υποδομή εντός της λιμενικής ζώνης 73. άλλη υποδομή μεταφορών εντός της λιμενικής ζώνης 74. άλλη υποδομή μεταφορών, η οποία συνδέει τον λιμένα με άλλα στοιχεία του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών.»γ) Το τμήμα 5 (Θαλάσσιοι λιμένες) τροποποιείται ως εξής:i) Η παράγραφος 1 γίνεται παράγραφος 2 και αντικαθίσταται ως εξής:«2. Κατηγορίες λιμενικών και συναφών σχεδίων κοινού ενδιαφέροντος:Τα λιμενικά και συναφή σχέδια κοινού ενδιαφέροντος πρέπει να εμπίπτουν σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες κατηγορίες:Α. πρόσβαση στον λιμένα από τη θάλασσα ή εσωτερικές πλωτές οδούς 7 περιλαμβάνεται και το κόστος για την εκτέλεση παγοθραυστικών εργασιών κατά τη διάρκεια του χειμώνα 7Β. υποδομή εντός της λιμενικής ζώνης 7Γ. υποδομή μεταφορών προς την ενδοχώρα, η οποία συνδέει τον λιμένα με άλλα στοιχεία του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών.»ii) Η παράγραφος 2 γίνεται παράγραφος 1 και ο τίτλος αντικαθίσταται από τον ακόλουθο τίτλο:«1. Στόχοι των λιμενικών και συναφών σχεδίων κοινού ενδιαφέροντος»iii) Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται ως εξής:«3. Τύποι λιμενικών και συναφών σχεδίων κοινού ενδιαφέροντοςΘα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους ακόλουθους τύπους σχεδίων, και ιδιαίτερα:- στην ανάπτυξη ναυσιπλοΐας μικρών αποστάσεων και θαλάσσης - ποταμών, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαίας υποδομής 7- στην αναβάθμιση της λιμενικής υποδομής, ιδίως σε λιμένες νήσων και σε περιφερειακές περιοχές 7- στη δημιουργία ή βελτίωση της πρόσβασης στην ενδοχώρα, ιδίως μέσω σιδηροδρομικών και εσωτερικών πλωτών συνδέσεων 7- στην ανάπτυξη και εγκατάσταση συστημάτων διαχείρισης και πληροφοριών, όπως το EDI (ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων).»iv) Προστίθεται νέα παράγραφος 4:«4. Ειδικές προϋποθέσειςΟι επενδύσεις σε υποδομή εντός της λιμενικής ζώνης (εξαιρουμένου του EDI) δεν είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική ενίσχυση από την Κοινότητα στον τομέα των διευρωπαϊκών δικτύων, εκτός από την περίπτωση σχεδίων κοινού ενδιαφέροντος που αφορούν συνδυασμένες μεταφορές σε λιμενικές ζώνες, όπως προσδιορίζεται στο παράρτημα ΙΙ τμήμα 7. Σε επιλέξιμες περιφέρειες, οι επενδύσεις σε υποδομή μπορούν να χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Συνοχής και τα Διαρθρωτικά Ταμεία.Τα σχέδια πρέπει να συμβάλλουν:- στην ενσωμάτωση της κυκλοφορίας σε διευρωπαϊκό δίκτυο ή σε αλυσίδα πολλαπλών μεταφορικών μέσων,- στην ανάπτυξη της χρήσης μεταφορικών μέσων που δεν ρυπαίνουν το περιβάλλον.»δ) Στο τμήμα 7 η τρίτη περίπτωση αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«- τη διευθέτηση των λιμενικών ζωνών για την ανάπτυξη ή τη βελτίωση της μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μεταξύ θαλάσσιας οδού και σιδηροδρόμου και εσωτερικών πλωτών οδών σε συνδυασμένη μεταφορά,»3) Το παράρτημα ΙΙΙ τροποποιείται ως εξής:α) ο τίτλος αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Κατάλογος των δεκατεσσάρων έργων που ενέκριναν τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια του Έσσεν και του Δουβλίνου»β) Η ονομασία στο αριθ. 8 («Αυτοκινητόδρομος Λισσαβόνας-Valladolid») αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:«Ζεύξη πολλαπλών μεταφορικών μέσων Πορτογαλίας/Ισπανίας με την υπόλοιπη Ευρώπη».


				|

		52012PC0666

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της εκτελεστικής απόφασης 2009/1008/ΕΕ με την οποία επιτρέπεται στη Δημοκρατία της Λετονίας να παρατείνει την εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης από το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας /* COM/2012/0666 final - 2012/0315 (NLE) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Αιτιολόγηση
και στόχοι της
πρότασης
Σύμφωνα
με το άρθρο 395
παράγραφος 1
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ του
Συμβουλίου,
της 28ης
Νοεμβρίου 2006,
σχετικά με το κοινό
σύστημα φόρου
προστιθεμένης
αξίας (εφεξής «οδηγία
ΦΠΑ»), το
Συμβούλιο,
αποφασίζοντας
ομόφωνα έπειτα
από πρόταση
της Επιτροπής,
μπορεί να
επιτρέπει σε κάθε
κράτος μέλος
να θεσπίζει
ειδικά μέτρα
παρέκκλισης
από τις
διατάξεις της
εν λόγω
οδηγίας, για λόγους
απλούστευσης
των
διαδικασιών
επιβολής του
φόρου ή πρόληψης
ορισμένων
τύπων
φοροδιαφυγής ή
φοροαποφυγής.
Με
επιστολή που
πρωτοκολλήθηκε
από την
Επιτροπή στις 20
Απριλίου 2012, η
Δημοκρατία της
Λετονίας
(εφεξής
«Λετονία»)
ζήτησε την
άδεια να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
μέτρο
παρέκκλισης
από το άρθρο 193
της οδηγίας
ΦΠΑ. Σύμφωνα με
το άρθρο 395
παράγραφος 2
της οδηγίας
ΦΠΑ, η Επιτροπή
ενημέρωσε τα
άλλα κράτη
μέλη, με
επιστολή της
30ής Ιουλίου 2012,
σχετικά με το
αίτημα που
υπέβαλε η
Λετονία
(Ωστόσο, η
Ισπανία
ενημερώθηκε με
επιστολή της
31ης Ιουλίου 2012). Με
επιστολή της
2ας Αυγούστου 2012,
η Επιτροπή
γνωστοποίησε στη
Λετονία ότι
διέθετε όλες
τις
απαραίτητες
πληροφορίες
για την
εκτίμηση του
αιτήματος.
Γενικό
πλαίσιο
Η
Λετονία ζητεί
να της επιτραπεί
να παρατείνει
την τρέχουσα
εφαρμογή του
μηχανισμού
αντίστροφης επιβάρυνσης
όσον αφορά τις
παραδόσεις
ξυλείας. Με βάση
τις
πληροφορίες
που διαβίβασε
η Λετονία, φαίνεται
ότι η αγορά
ξυλείας στη
Λετονία
εξακολουθεί να
κυριαρχείται
σε μεγάλο
βαθμό από
μικρές επιχειρήσεις
και
μεμονωμένους
προμηθευτές,
οι οποίοι συχνά
εξαφανίζονται
χωρίς να
καταβάλουν
προηγουμένως
τον φόρο στις
αρμόδιες
αρχές, ενώ ο
πελάτης
διαθέτει έγκυρο
τιμολόγιο που
του επιτρέπει
να ζητήσει
έκπτωση του
ΦΠΑ.
Στο
πλαίσιο του
μηχανισμού
αντίστροφης
επιβάρυνσης, ο
αποδέκτης, στο
μέτρο που
θεωρείται
υποκείμενος
στον φόρο για
τους σκοπούς
του ΦΠΑ,
καθίσταται υπόχρεος
του ΦΠΑ στις
φορολογικές
αρχές. Στην
πράξη, αυτό
έχει ως
αποτέλεσμα ο
προμηθευτής
ξυλείας να μην
χρεώνει τον
ΦΠΑ στον
πελάτη του, ο
οποίος, εφόσον
έχει πλήρες
δικαίωμα
έκπτωσης του
φόρου, θα μπορούσε
ταυτόχρονα να
δηλώνει και να
αφαιρεί τον
αντίστοιχο
ΦΠΑ,
καταργώντας
έτσι την
ανάγκη για
πραγματική
καταβολή του
στο Δημόσιο. Το
σύστημα
εφαρμόζεται
στο έδαφος της
Λετονίας και
δεν επηρεάζει
τις διασυνοριακές
συναλλαγές.
Το εν
λόγω μέτρο
παρέκκλισης
(το οποίο
παρεκκλίνει
από την τότε
εφαρμοστέα
έκτη οδηγία[1] η
οποία, χωρίς
σημαντική
τροποποίηση
του περιεχομένου
της, έχει
αντικατασταθεί
από την οδηγία
ΦΠΑ) είχε
αρχικά
χορηγηθεί στην
πράξη
προσχώρησης του
2003[2] και,
ειδικότερα,
στο παράρτημα
VIII, κεφάλαιο 7,
σημείο 1
στοιχείο β) για
την περίοδο
έως τις 30 Απριλίου
2005. Στη συνέχεια,
το μέτρο
παρατάθηκε έως
τις 31 Δεκεμβρίου
2009 με την απόφαση
2006/42/EΚ του
Συμβουλίου της
24ης Ιανουαρίου
2006[3] και
έως τις 31
Δεκεμβρίου 2012 με
την απόφαση
2009/1008/ΕΕ του Συμβουλίου
της 7ης
Δεκεμβρίου 2009[4].
Η
Επιτροπή
θεωρεί ότι τα
πραγματικά
περιστατικά, στα
οποία
βασίστηκε η
αρχική
παρέκκλιση,
εξακολουθούν
να ισχύουν. Η
Λετονία
ισχυρίζεται
ότι ορισμένοι
δείκτες
δείχνουν ότι ο
βαθμός
επικινδυνότητας
για απάτη σε
θέματα ΦΠΑ
εξακολουθεί να
είναι υψηλός
στον τομέα
αυτόν. Ως εκ
τούτου, η
παρέκκλιση θα
πρέπει να
χορηγηθεί για
μία, ακόμα,
περιορισμένη
περίοδο.
Ωστόσο,
δεδομένου ότι
η παρέκκλιση
ισχύει για μια
αρκετά μακρά
περίοδο, είναι
σκόπιμο η
Λετονία να υποβάλει,
στην περίπτωση
που εξετάζει
να παρατείνει
εκ νέου το
μέτρο πέραν
του 2015, έκθεση
αξιολόγησης
στην Επιτροπή
συνοδευόμενη
από την εν λόγω
αίτηση
παράτασης, το
αργότερο έως
την 1η Απριλίου
2015.
Iσχύουσες
διατάξεις στον
τομέα της
πρότασης
Παρόμοιες
παρεκκλίσεις
σε σχέση με το
άρθρο 193 της
οδηγίας ΦΠΑ
έχουν
χορηγηθεί και
σε άλλα κράτη
μέλη.
Συνοχή
με τις λοιπές
πολιτικές και
τους λοιπούς στόχους
της Ένωσης
Άνευ
αντικειμένου.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
Διαβουλεύσεις
με τα
ενδιαφερόμενα
μέρη
Άνευ
αντικειμένου.
Συγκέντρωση
και χρήση των
απόψεων
εμπειρογνωμόνων
Δεν
υπήρξε ανάγκη
προσφυγής σε
εξωτερικούς
εμπειρογνώμονες.
Εκτίμηση
επιπτώσεων
Η
πρόταση
απόφασης
αποσκοπεί στην
καταπολέμηση της
φοροδιαφυγής
όσον αφορά τον
ΦΠΑ στην αγορά
ξυλείας της
Λετονίας και,
συνεπώς, έχει
δυνητικά
θετικό
αντίκτυπο.
Ωστόσο,
λόγω του
περιορισμένου
πεδίου
εφαρμογής της
παρέκκλισης
και της
περιορισμένης
χρονικής εφαρμογής
της, οι
επιπτώσεις θα
είναι ούτως ή
άλλως
περιορισμένες.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Συνοπτική
παρουσίαση της
προτεινόμενης
ενέργειας
Παροχή
δυνατότητας
στη Λετονία να
παρατείνει την
εφαρμογή
μέτρου
παρέκκλισης
από το άρθρο 193
της οδηγίας
ΦΠΑ όσον αφορά
τη χρήση
μηχανισμού
αντίστροφης
επιβάρυνσης
για τις
συναλλαγές
στον τομέα της
ξυλείας.
Νομική
βάση
Το άρθρο
395 της οδηγίας
ΦΠΑ.
Αρχή της
επικουρικότητας
Σύμφωνα
με το άρθρο 395 της
οδηγίας ΦΠΑ, το
κράτος μέλος
που επιθυμεί
να θεσπίσει
μέτρα
παρέκκλισης από
την εν λόγω
οδηγία πρέπει
να λάβει την
έγκριση του
Συμβουλίου, η
οποία θα έχει
τη μορφή
απόφασης του
Συμβουλίου. Η
πρόταση είναι
συνεπώς
σύμφωνη με την
αρχή της
επικουρικότητας.
Αρχή της
αναλογικότητας
Η
πρόταση είναι
σύμφωνη με την
αρχή της
αναλογικότητας
για τους
λόγους που
ακολουθούν.
Η
απόφαση αφορά
άδεια που χορηγείται
σε κράτος
μέλος κατόπιν
αιτήματός του
και ουδόλως
συνιστά
υποχρέωση.
Δεδομένου
του
περιορισμένου
πεδίου
εφαρμογής της
παρέκκλισης,
το ειδικό
μέτρο είναι
ανάλογο προς
τον
επιδιωκόμενο
σκοπό.
Επιλογή
νομικής πράξης
Βάσει
του άρθρου 395 της
οδηγίας ΦΠΑ, η
παρέκκλιση από
τους κοινούς
κανόνες ΦΠΑ είναι
δυνατή μόνο με
την έγκριση
του Συμβουλίου
το οποίο
αποφασίζει
ομόφωνα
κατόπιν
πρότασης της Επιτροπής.
Εξάλλου, η
απόφαση του
Συμβουλίου
αποτελεί το
πλέον
ενδεδειγμένο
μέσο,
δεδομένου ότι
μπορεί να
απευθύνεται σε
μεμονωμένα
κράτη μέλη.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Η
πρόταση δεν
έχει
επιπτώσεις
στον
προϋπολογισμό
της Ένωσης.
5.           ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ρήτρα
επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης
ισχύος
Η
πρόταση
περιλαμβάνει
ρήτρα λήξης
ισχύος.
2012/0315 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
τροποποίηση
της
εκτελεστικής
απόφασης 2009/1008/ΕΕ
με την οποία
επιτρέπεται
στη Δημοκρατία
της Λετονίας
να παρατείνει
την εφαρμογή
μέτρου παρέκκλισης
από το άρθρο 193
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ σχετικά με
το κοινό
σύστημα φόρου
προστιθέμενης
αξίας
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης,
Έχοντας
υπόψη την
οδηγία 2006/112/ΕΚ του
Συμβουλίου,
της 28ης
Νοεμβρίου 2006,
σχετικά με το
κοινό σύστημα
φόρου προστιθεμένης
αξίας[5],
και ιδίως το
άρθρο 395
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
επιστολή που
πρωτοκολλήθηκε
στην Επιτροπή
στις 20 Απριλίου
2012, η Λετονία
ζήτησε την
άδεια να εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
μέτρο παρέκκλισης
από τις
διατάξεις της
οδηγίας 2006/112/EΚ του
Συμβουλίου
όσον αφορά τον
υπόχρεο του
φόρου προστιθέμενης
αξίας (ΦΠΑ) στις
φορολογικές
αρχές.
(2)       Σύμφωνα
με το άρθρο 395
παράγραφος 2
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή,
με επιστολή
της 30ής Ιουλίου 2012,
ενημέρωσε τα
άλλα κράτη
μέλη σχετικά
με το αίτημα
που υπέβαλε η
Λετονία. Η
Ισπανία,
ωστόσο,
ενημερώθηκε
για το αίτημα
με επιστολή
της 31ης Ιουλίου
2012. Με επιστολή
της 2ας
Αυγούστου 2012, η
Επιτροπή
γνωστοποίησε
στη Λετονία
ότι διέθετε
όλες τις
απαραίτητες
πληροφορίες
για την
εκτίμηση του
αιτήματος.
(3)       Η
αγορά ξυλείας
στη Λετονία
εξακολουθεί να
κυριαρχείται
από μικρές
τοπικές
επιχειρήσεις
και μεμονωμένους
προμηθευτές.
Λόγω της
φύσεως της
αγοράς και των
επιχειρήσεων
που
δραστηριοποιούνται
σε αυτή, προκλήθηκε
φοροδιαφυγή η
οποία ήταν
δύσκολο να
ελεγχθεί από
τις
φορολογικές
αρχές. Για την
καταπολέμηση
της κατάχρησης
αυτής, στη
νομοθεσία της
Λετονίας για
τον ΦΠΑ
συμπεριλήφθηκε
ειδική διάταξη
με την οποία
ορίζεται ότι,
όσον αφορά τις
συναλλαγές στον
τομέα της
ξυλείας,
υπόχρεος του
φόρου είναι ο
υποκείμενος
στον φόρο για
τον οποίο
πραγματοποιείται
η φορολογητέα
παράδοση
αγαθών ή
παροχή
υπηρεσιών. Το
μέτρο αυτό
αποτελεί
παρέκκλιση από
το άρθρο 193 της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, το οποίο
ορίζει ότι, στο
εσωτερικό καθεστώς,
ο φόρος
οφείλεται κατά
κανόνα από τον
υποκείμενο
στον φόρο ο
οποίος
πραγματοποιεί
φορολογητέα
παράδοση
αγαθών ή
παροχή
υπηρεσιών.
(4)       Τα
πραγματικά και
νομικά
περιστατικά
που δικαιολόγησαν
το μέτρο
παρέκκλισης
δυνάμει της
εκτελεστικής
απόφασης 2009/1008/ΕΕ
του
Συμβουλίου,
της 7ης
Δεκεμβρίου 2009, με
την οποία
επιτρέπεται
στη Δημοκρατία
της Λετονίας
να παρατείνει
την εφαρμογή
μέτρου
παρέκκλισης
από το άρθρο 193
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ σχετικά με
το κοινό σύστημα
φόρου
προστιθέμενης
αξίας[6]
δεν έχουν μεταβληθεί.
Με βάση τις
πληροφορίες
που διαβίβασε
η Λετονία,
φαίνεται ότι ο
βαθμός
επικινδυνότητας
για απάτη σε
θέματα ΦΠΑ
στον εν λόγω
τομέα παραμένει
υψηλός. Ως εκ
τούτου, είναι
σκόπιμο να
επιτραπεί στη
Λετονία να
εφαρμόσει το
εν λόγω μέτρο
για περαιτέρω
περιορισμένη
περίοδο.
(5)       Σε
περίπτωση που
η Λετονία
εξετάζει την
παράταση του
μέτρου
παρέκκλισης
πέραν του 2015, θα
πρέπει να υποβάλει
έκθεση για την
εφαρμογή του
μέτρου στην Επιτροπή
μαζί με την εν
λόγω αίτηση το
αργότερο έως τις
30 Μαρτίου 2015.
(6)       Η παρέκκλιση
δεν έχει
αρνητικές
επιπτώσεις
στους ιδίους
πόρους της
Ένωσης που
προέρχονται
από τον ΦΠΑ.
(7)       Συνεπώς,
η απόφαση 2009/1008/ΕΕ
θα πρέπει να
τροποποιηθεί αναλόγως,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η
απόφαση 2009/1008/ΕΕ
τροποποιείται
ως εξής:
(1)        Στο
άρθρο 2 η
ημερομηνία «31
Δεκεμβρίου 2012»
αντικαθίσταται
από την
ημερομηνία «31
Δεκεμβρίου 2015».
(2)        Παρεμβάλλεται
το ακόλουθο
άρθρο 2α:
«Άρθρο 2α
Κάθε
αίτηση
παράτασης του
μέτρου που
προβλέπεται
στην παρούσα
απόφαση
υποβάλλεται
στην Επιτροπή
το αργότερο
έως τις 30
Μαρτίου 2015 και
συνοδεύεται
από έκθεση
σχετικά με την
εφαρμογή του
εν λόγω μέτρου».
Άρθρο 2
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στη Δημοκρατία
της Λετονίας.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Έκτη
οδηγία 77/388/ΕΟΚ
του
Συμβουλίου,
της 17ης Μαΐου 1977,
περί
εναρμονίσεως
των νομοθεσιών
των κρατών
μελών, των
σχετικών με
τους φόρους
κύκλου εργασιών
- Κοινό σύστημα
φόρου
προστιθεμένης
αξίας:
ομοιόμορφη
βάση
αξιολόγησης
(ΕΕ L 145 της 13.6.1977)
[2]               ΕΕ L 236 της 23.9.2003, σ.
33.
[3]               ΕΕ L
25 της 28.1.2006, σ. 31.
[4]               ΕΕ L
347 της 24.12.2009, σ. 30.
[5]               ΕΕ L 347 της 11.12.2006,
σ. 1.
[6]               ΕΕ L 347 της 24.12.2009,
σ. 30.


				|

		52012PC0607

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέση που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη διοικητική επιτροπή της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) σχετικά με το σχέδιο κανονισμού για τα ενισχυμένα συστήματα συγκράτησης παιδιών /* COM/2012/0607 final - 2012/0291 (NLE) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Αιτιολόγηση
και στόχοι της
πρότασης
Η
Οικονομική
Επιτροπή των
Ηνωμένων Εθνών
για την Ευρώπη
(ΟΕΕ/ΟΗΕ)
αναπτύσσει
εναρμονισμένες
απαιτήσεις σε
διεθνές
επίπεδο, με
σκοπό να
εκλείψουν τα
τεχνικά
εμπόδια στο
εμπόριο
μηχανοκίνητων
οχημάτων και
των συστημάτων
που χρησιμοποιούνται
σε τέτοια
μηχανοκίνητα
οχήματα μεταξύ
των
συμβαλλόμενων
μερών της
αναθεωρημένης
συμφωνίας του 1958
και να
εξασφαλιστεί
ότι τέτοιου
είδους οχήματα
και συστήματα
παρέχουν υψηλό
επίπεδο
ασφάλειας και
περιβαλλοντικής
προστασίας.
Η ΟΕΕ/ΟΗΕ
οριστικοποίησε
σχέδιο
κανονισμού για
τις ενιαίες
διατάξεις
σχετικά με την
έγκριση ενισχυμένων
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών, τα
οποία
χρησιμοποιούνται
σε
μηχανοκίνητα
οχήματα[1].
Στόχος αυτού
του σχεδίου
κανονισμού
είναι να
καθιερωθεί
υψηλό επίπεδο
ασφάλειας για
τα παιδιά που
μεταφέρονται
με
μηχανοκίνητα
οχήματα και
κάθονται σε
τέτοιου είδους
συστήματα.
Σε
επίπεδο ΕΕ, στο
άρθρο 2 της
οδηγίας 91/671/ΕΟΚ
του Συμβουλίου
για την
υποχρεωτική
χρησιμοποίηση
ζωνών ασφαλείας
και συστημάτων
συγκράτησης
για παιδιά στα
οχήματα[2]
προβλέπεται η
χρήση των
κατάλληλων
συστημάτων συγκράτησης
παιδιών στα
μηχανοκίνητα
οχήματα.
Σκοπός
της παρούσας
πρότασης είναι
να καθοριστεί
η θέση της
Ένωσης για το
σχέδιο
κανονισμού της
ΟΕΕ/ΟΗΕ
σχετικά με τα
ενισχυμένα
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών και,
στο πλαίσιο
αυτό, να
εξουσιοδοτηθεί
η Ένωση, εκπροσωπούμενη
από την
Επιτροπή, να
ψηφίσει υπέρ του
εν λόγω
σχεδίου.
Σε
μεταγενέστερο
στάδιο θα
ληφθούν μέτρα
για να καταστεί
δυνατή η
εφαρμογή του
σχεδίου κανονισμού
της ΟΕΕ/ΟΗΕ για
τα ενισχυμένα
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών εντός
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης για την
έγκριση τύπου
τέτοιων
συστημάτων
καθώς και η
χρήση των
συστημάτων από
τους πολίτες
της ΕΕ.
·
Γενικό
πλαίσιο
Ο
κανονισμός (ΕΚ)
αριθ. 661/2009 του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
της 13ης Ιουλίου
2009, για τις
απαιτήσεις
έγκρισης τύπου
και γενικής
ασφαλείας των
μηχανοκίνητων
οχημάτων και
των ρυμουλκουμένων
τους, και των
συστημάτων,
κατασκευαστικών
στοιχείων και
χωριστών
τεχνικών μονάδων
που προορίζονται
για τα οχήματα
αυτά[3]
θεσπίζει τις
βασικές
απαιτήσεις για
την έγκριση τύπου
των συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών με απευθείας
αναφορά στον
κανονισμό αριθ.
44 της ΟΕΕ/ΟΗΕ –
ενιαίες
διατάξεις
σχετικά με την
έγκριση
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών για μηχανοκίνητα
οχήματα
(«συστήματα
συγκράτησης
παιδιών»)[4].
Ήταν αναγκαίο
να ενσωματωθεί
η απευθείας
αναφορά στις
ειδικές
απαιτήσεις για
έγκριση τύπου
των συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών στο
πλαίσιο της ΟΕΕ/ΟΗΕ
και, κατά
συνέπεια, και
σε επίπεδο ΕΕ.
Ως εκ
τούτου, η Ένωση
σκοπεύει να
ψηφίσει υπέρ
του σχεδίου
κανονισμού της
ΟΕΕ/ΟΗΕ για τα
ενισχυμένα
συστήματα συγκράτησης
παιδιών ώστε
να υπάρχουν
κοινές εναρμονισμένες
απαιτήσεις σε
διεθνές
επίπεδο και να διευκολυνθεί
το διεθνές
εμπόριο. Αυτό
θα επιτρέψει
στις ευρωπαϊκές
εταιρείες να
τηρούν ένα
σύνολο
απαιτήσεων αναγνωρισμένων
σε παγκόσμιο
επίπεδο,
δηλαδή στις χώρες
που είναι
συμβαλλόμενα
μέρη της
αναθεωρημένης
συμφωνίας της
ΟΕΕ/ΟΗΕ του 1958,
όσον αφορά τα
μέτρα για τη
νέα γενιά
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών.
·
Ισχύουσες
διατάξεις στο
πεδίο που
καλύπτει η
πρόταση
Οδηγία
77/541/ΕΟΚ του
Συμβουλίου
περί
προσεγγίσεως
των νομοθεσιών
των κρατών
μελών των
αναφερομένων στις
ζώνες
ασφαλείας και
στα συστήματα
συγκρατήσεως
των οχημάτων
με κινητήρα[5] όσον
αφορά τις
απαιτήσεις για
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών όπως
προβλέπεται στο
παράρτημά της
ΧVII.
Oδηγία
91/671/ΕΟΚ του
Συμβουλίου για
την
υποχρεωτική χρησιμοποίηση
ζωνών
ασφαλείας και
συστημάτων
συγκράτησης
για παιδιά στα
οχήματα,
συμπεριλαμβανομένων
διατάξεων για τη
χρήση
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών στα
μηχανοκίνητα
οχήματα.
Κανονισμός
(ΕΚ) αριθ. 661/2009 για
τη γενική
ασφάλεια με απευθείας
αναφορά στον
κανονισμό
αριθ. 44 της
ΟΕΕ/ΟΗΕ – ενιαίες
διατάξεις
σχετικά με την
έγκριση συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών για
μηχανοκίνητα
οχήματα
(«συστήματα
συγκράτησης
παιδιών»).
·
Συνοχή
με τις άλλες
πολιτικές και
στόχους της
Ένωσης
Η
πρόταση
ευθυγραμμίζεται
με τους
στόχους της οδηγίας
91/671/ΕΟΚ για τις
ζώνες
ασφαλείας και
τη χρήση συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών και,
συνεπώς, συνάδει
με τον στόχο
της ΕΕ για
υψηλό επίπεδο
οδικής
ασφάλειας για
παιδιά που
μεταφέρονται
με
μηχανοκίνητα
οχήματα.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ
 ·                         Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη
 Κατά την εκπόνηση της πρότασης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Πραγματοποιήθηκε γενικής φύσεως διαβούλευση μέσω της άτυπης ομάδας εργασίας της ΟΕΕ/ΟΗΕ για τα συστήματα συγκράτησης παιδιών που εμπίπτουν στις εργασίες της ομάδας εργασίας για την παθητική ασφάλεια (GRSP), καθώς και διάδοση πληροφοριών και στη συνέχεια έγιναν συζητήσεις στην τεχνική επιτροπή για τα μηχανοκίνητα οχήματα κατά την εκπόνηση του σχεδίου. ·                         Εκτίμηση αντικτύπου Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διενήργησε εκτίμηση αντικτύπου για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 661/2009, ο οποίος περιλαμβάνει και τα συστήματα συγκράτησης για παιδιά. Οι διατάξεις για τα ενισχυμένα συστήματα συγκράτησης παιδιών είναι συμπληρωματικές. Περαιτέρω σχετική ανάλυση έγινε μέσω των σχεδίων CASPER (σχέδιο προηγμένης ασφάλειας για παιδιά για τους ευρωπαϊκούς δρόμους) και EPOCh (εν δυνάμει προστασία για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας) του έβδομου προγράμματος-πλαισίου και η εν λόγω ανάλυση ελήφθη υπόψη από την άτυπη ομάδα εργασίας για τα συστήματα συγκράτησης παιδιών στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας για την παθητική ασφάλεια (GRSP) της ΟΕΕ/ΟΗΕ.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Σύνοψη
της
προτεινόμενης
δράσης
Η
πρόταση θα
επιτρέψει στην
Ένωση,
εκπροσωπούμενη
από την
Επιτροπή, να
ψηφίσει υπέρ
του σχεδίου
κανονισμού της
ΟΕΕ/ΟΗΕ
σχετικά με τα
ενισχυμένα
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών.
·
Νομικές
βάσεις
Για να
τηρηθούν οι
ιδιαιτερότητες
της Συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης, η
χρησιμοποιηθείσα
στο παρελθόν
νομική βάση
που αναφέρεται
στην
αιτιολογική
σκέψη 1
αντικαταστάθηκε
με απευθείας
παραπομπή στο
άρθρο 218
παράγραφος 9
και κατέστη
ανάγκη να τροποποιηθεί
η διαδικασία
προπαρασκευής
για τις συνεδριάσεις
της ομάδας
εργασίας WP29,
πράγμα που
συνεπάγεται
την αλλαγή της
χρησιμοποιούμενης
νομικής
πράξης, που είναι
πλέον απόφαση
του Συμβουλίου
και όχι απόφαση
της Επιτροπής
που
χρησιμοποιούνταν
κατά τη διαδικασία
προπαρασκευής
τα τελευταία 14
χρόνια.
·
Αρχή της
επικουρικότητας
Οι
απαιτήσεις για
τα ενισχυμένα
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών είναι
ήδη
εναρμονισμένες
σε επίπεδο ΕΕ.
Οι νέες
διατάξεις
είναι
συμπληρωματικές
για τη νέα
γενιά
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών. Η
ψήφιση διεθνών
πράξεων, όπως
τα σχέδια
κανονισμών ΟΕΕ/ΟΗΕ,
και η
ενσωμάτωσή
τους στο
ενωσιακό
σύστημα
έγκρισης τύπου
συστημάτων που
χρησιμοποιούνται
σε
μηχανοκίνητα
οχήματα
μπορούν να
γίνουν μόνο
από την Ένωση.
Αυτό όχι μόνο
εμποδίζει τον
κατακερματισμό
της εσωτερικής
αγοράς, αλλά
επίσης εγγυάται
ισότιμο επίπεδο
προτύπων
ασφάλειας σε
ολόκληρη την
ΕΕ. Προσφέρει
επίσης
πλεονεκτήματα
οικονομιών
κλίμακας: τα
προϊόντα
μπορούν να
παράγονται για
ολόκληρη την
ευρωπαϊκή
αγορά, ακόμη
και για τη
διεθνή αγορά,
αντί να
προσαρμόζονται
για να
αποκτήσουν την
εθνική έγκριση
τύπου σε κάθε
κράτος μέλος
ξεχωριστά ή σε
άλλα εδάφη
εντός της
ΟΕΕ/ΟΗΕ.
Συνεπώς,
η πρόταση
συνάδει με την
αρχή της
επικουρικότητας.
·
Αρχή της
αναλογικότητας
Η
πρόταση τηρεί
την αρχή της
αναλογικότητας,
επειδή δεν
υπερβαίνει
αυτό που είναι
αναγκαίο για
να επιτευχθούν
οι στόχοι της
εξασφάλισης
της ορθής λειτουργίας
της εσωτερικής
αγοράς, ενώ
ταυτόχρονα
παρέχει υψηλό
επίπεδο
δημόσιας
ασφάλειας και
προστασίας.
·
Επιλογή
νομικών μέσων
Προτεινόμενη
πράξη : απόφαση
του
Συμβουλίου.
Η έκδοση
απόφασης του
Συμβουλίου κρίνεται
κατάλληλη,
επειδή είναι
σύμφωνη με τις
απαιτήσεις του
άρθρου 218
παράγραφος 9
της ΣΛΕΕ.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΣ
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ
Η
πρόταση δεν
έχει
επιπτώσεις
στον
προϋπολογισμό
της Ένωσης.
2012/0291 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για τη
θέση που θα
λάβει η
Ευρωπαϊκή
Ένωση στη
διοικητική
επιτροπή της Οικονομικής
Επιτροπής των
Ηνωμένων Εθνών
για την Ευρώπη
(ΟΕΕ/ΗΕ) σχετικά
με το σχέδιο
κανονισμού για
τα ενισχυμένα
συστήματα
συγκράτησης
παιδιών
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και
ιδίως το άρθρο 114
σε συνδυασμό
με το άρθρο 218
παράγραφος 9,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
την απόφαση
97/836/ΕΚ του
Συμβουλίου[6] η
Ένωση
προσχώρησε στη
συμφωνία της
Οικονομικής
Επιτροπής των
Ηνωμένων Εθνών
για την Ευρώπη
(ΟΕΕ/ΟΗΕ)
σχετικά με την
υιοθέτηση ομοιόμορφων
τεχνικών
προδιαγραφών
για τροχοφόρα οχήματα,
εξοπλισμό και
εξαρτήματα τα
οποία δύνανται
να
τοποθετηθούν
ή/και να
χρησιμοποιηθούν
σε τροχοφόρα
οχήματα και
τις συνθήκες
για την
αμοιβαία
αναγνώριση των
εγκρίσεων που
χορηγούνται με
βάση τις
προδιαγραφές
αυτές
(«αναθεωρημένη
συμφωνία του 1958»).
(2)       Οι
τυποποιημένες
απαιτήσεις του
σχεδίου κανονισμού
της ΟΕΕ/ΟΗΕ για
τις ενιαίες
διατάξεις
σχετικά με την
έγκριση
ενισχυμένων
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών, τα
οποία
χρησιμοποιούνται
σε
μηχανοκίνητα
οχήματα[7],
στοχεύουν στην
άρση των
τεχνικών
εμποδίων για το
εμπόριο
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών σε μηχανοκίνητα
οχήματα μεταξύ
των
συμβαλλόμενων
μερών της
αναθεωρημένης
συμφωνίας του 1958
και στην
εξασφάλιση
υψηλού επιπέδου
ασφάλειας και
προστασίας για
τα συστήματα
αυτά.
(3)       Είναι
σκόπιμο να
καθοριστεί η
θέση που
πρέπει να ληφθεί
εξ ονόματος
της Ένωσης στη
διοικητική επιτροπή
της
αναθεωρημένης
συμφωνίας του 1958
όσον αφορά την
έγκριση του
σχεδίου
κανονισμού της
ΟΕΕ/ΗΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η θέση
την οποία θα
λάβει η
Ευρωπαϊκή
Ένωση, εκπροσωπούμενη
από την
Επιτροπή, στη
διοικητική
επιτροπή της
αναθεωρημένης
συμφωνίας του 1958
θα είναι να ψηφίσει
υπέρ του
σχεδίου
κανονισμού της
ΟΕΕ/ΟΗΕ για τις
ενιαίες
διατάξεις
σχετικά με την
έγκριση
ενισχυμένων
συστημάτων
συγκράτησης
παιδιών, τα
οποία χρησιμοποιούνται
σε
μηχανοκίνητα
οχήματα, όπως
περιέχονται
στο έγγραφο ECE TRANS/
WP.29/2012/53.
Άρθρο 2
Η
παρούσα απόφαση
αρχίζει να
ισχύει την
ημέρα της
κοινοποίησής
της.
Άρθρο 3
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στην Ευρωπαϊκή
Επιτροπή.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               Έγγραφο
UNECE ECΕ TRANS/WP.29/2012/53.
[2]               ΕΕ L 373 της 31.12.1991,
σ. 26.
[3]               ΕΕ L 200 της 31.7.2009, σ.
1.
[4]               ΕΕ L 233 της 9.9.2011, σ.
95.
[5]               ΕΕ L 220 της 29.8.1977, σ.
95.
[6]               ΕΕ L 346
της 17.12.1997, σ. 78.
[7]               UNECE Document ECE TRANS/WP.29/2012/53.