Avis juridique important

|

51997PC0433

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 1996 για τη θέσπιση προγράμματος δράσεως για τα τελωνεία στην Κοινότητα («Τελωνείο 2000»)  /* COM/97/0433 τελικό - COD 97/0228 */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 310 της 10/10/1997 σ. 0003

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 1996 για τη θέσπιση προγράμματος δράσεως για τα τελωνεία στην Κοινότητα («Τελωνείο 2000») (97/C 310/03) COM(97) 433 τελικό - 97/0228(COD)(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 4 Σεπτεμβρίου 1997)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Εκτιμώντας:(1) ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1996, για την έγκριση ενός προγράμματος δράσεως για τα τελωνεία στην Κοινότητα («Τελωνεία 2000») (1) αναγνωρίζει ότι η εισαγωγή της πληροφορικής στις τελωνειακές διαδικασίες και ελέγχους αποτελεί προτεραιότητα πρώτης σημασίας για τη διαχείριση της τελωνειακής ένωσης στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς 7(2) ότι αυτή η ίδια απόφαση «Τελωνεία 2000» ορίζει για την Κοινότητα και τα κράτη μέλη την υποχρέωση να ενισχύσουν και να αναπτύξουν, το συντομότερο δυνατό, τη χρήση της επεξεργασίας δεδομένων μέσω της πληροφορικής συμπεριλαμβανομένης της πλέον σύγχρονων τεχνικών όσον αφορά την ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων, για την επίτευξη του στόχου της λειτουργίας των τελωνειακών διοικήσεων της Κοινότητας κατά τρόπο τόσο αποδοτικό και αποτελεσματικό όπως μία και μόνη διοίκηση 7(3) ότι η χρηματοδότηση μηχανογραφικών προγραμμάτων ανταλλαγής πληροφοριών στον τελωνειακό τομέα έχει προβλεφθεί, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο του προγράμματος IDA, που καθιερώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου, της 6ης Νοεμβρίου 1995, για την κοινοτική συνεισφορά στην τηλεματική ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ διοικήσεων της Κοινότητας (2), ότι το πρόγραμμα αυτό λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1997 7(4) ότι η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή προέβη, με την ευκαιρία της εγκρίσεως του προϋπολογισμού 1997, στη συγκέντρωση του συνόλου των ενεργειών που σχετίζονται με τα Τελωνεία 2000, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειών για την εισαγωγή της πληροφορικής στα κοινοτικά τελωνεία, από τη θέση «Τελωνεία 2000» (Β5-303) του προϋπολογισμού της Επιτροπής 7(5) ότι, ως εκ τούτου, το καταλληλότερο πλαίσιο για τη χρηματοδότηση των μηχανογραφικών συστημάτων ανταλλαγής δεδομένων στον τελωνειακό τομέα είναι το πρόγραμμα Τελωνεία 2000 7(6) ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 θα τροποποιηθεί ανάλογα,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1 Η απόφαση αριθ. 210/97/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:1. Το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Με την επιφύλαξη των ενεργειών των οποίων η χρηματοδότηση προβλέπεται στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών προγραμμάτων, το χρηματοδοτικό κονδύλιο για την εκτέλεση του παρόντος προγράμματος, για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 1996 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000, καθορίζεται σε 85 εκατομμύρια Ecu, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που παρατίθενται στο παρόν παράρτημα».2. Συνεπώς, το παράρτημα αντικαθίσταται από το ακόλουθο παράρτημα:«>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>».Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.(1) Απόφαση αριθ. 210/97/ΕΚ, ΕΕ L 33 της 4. 2. 1997, σ. 24.(2) Απόφαση 95/468/ΕΚ, ΕΕ L 269 της 11. 11. 1995, σ. 23.


title: Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με διαδικασία διαβούλευσης και εξουσιοδότησης για συμφωνίες που αφορούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών

text:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                              C0MC90) 17 τελικό
                                              Βρυξέλλες, 23 Φεβρουαρίου 1990
                                  Πρόταση
                         ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
  οχετικά με διαδικασία διαβούλευσης και εξουσιοδότησης για συμφωνίες
που αφορούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον
                     τομέα των αεροπορικών μεταφορών
                      (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                         XAEAIQ
                                      ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                    ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΙ
                         ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
Ειοανωνή
 1.    Ο τομέας των διεθνών αεροπορικών μεταφορών, λόγω διμερών συμφωνιών,
       εμφανίζεται κατακερματισμένος. Έτσι όχι μόνο δημιουργούνται δυσκολίες για
       τους μεταφορείς και στη συνέχεια για τους επιβάτες αλλά και οι ευκαιρίες που
       προσφέρει η αγορά κατανέμονται εξαιρετικά ανομοιόμορφα. Αυτό είναι εμφανές
       στην περίπτωση των αεροπορικών μεταφορέων των κρατών μελών της Κοινότητας.
       Μάλιστα, ορισμένες τρίτες χώρες εκμεταλλεύονται το γεγονός και προωθούν
       βαθμηδόν τα συμφέροντα τους. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη έχουν τα ίδια
       συμφέροντα και πρέπει να ταχθούν αλληλέγγυα. Η Κοινότητα πρέπει να θεωρηθεί
       σαν μία αγορά τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.
2.     0 σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να δοθούν με αυτήν πληροφορίες
       σχετικά με την ανάπτυξη των κοινοτικών σχέσεων με τρίτες χώρες στον τομέα των
       αεροπορικών μεταφορών. Εδώ περιλαμβάνεται και η αξιολόγηση της κοινοτικής
       αρμοδιότητας στις σχέσεις αυτές καθώς και προτάσεις όσον αφορά τον τρόπο με
       τον οποίο η Κοινότητα πρέπει να ασκήσει την αρμοδιότητα της.
3.     Το παράρτημα Ι περιέχει σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τις σχέσεις
       μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών.
Γενικά
4.     Η πολιτική αεροπορία σήμερα λειτουργεί με βάση τους διεθνείς κανόνες που
       θεσπίζει η σύμβαση του Σικάγου (1944) και οι πολυμερείς και διμερείς
      συμφωνίες που απορρέουν από τη σύμβαση αυτή.
 ---pagebreak---                                         - 2 -
        Ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της σύμβασης του Σικάγου είναι η αρχή της
       εθνικής κυριαρχίας. Κάθε κράτος έχει αποκλειστική και πλήρη κυριαρχία στον
       εναέριο χώρο του και αποφασίζει σχετικά με τις άδειες για την εκχώρηση
       δικαιωμάτων όσον αφορά τις μεταφορές από ή προς το έδαφος του ή ακόμη που
       διέρχονται από αυτό. Όσον αφορά τις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, αυτό
       γενικά  γίνεται με τη σύναψη διμερών συμφωνιών αερομεταφορών.
       Οι εν λόγω διμερείς συμφωνίες θεσπίζουν τα γενικά κριτήρια και διαδικασίες,
       όπως τις διαδικασίες διαβούλευσης, τις διαδικασίες για τον καθορισμό του
       επιπέδου των ναύλων και, στις περισσότερες περιπτώσεις, το επίπεδο της
       μεταφορικής ικανότητας και των δικαιωμάτων των αεροπορικών εταιρειών να
       ασκούν τα συμφωνηθέντα μεταφορικά δικαιώματα.
       Στα παραρτήματα των συμφωνιών για αεροπορικές μεταφορές, το λειτουργικό
       καθορίζεται το λειτουργικό μέρος των συμφωνιών καθώς επίσης οι διάφορες
       διαδρομές για τις οποίες παρέχεται άδεια, τα σημεία διάβασης των συνόρων των
       δύο υπόψη χωρών και τα σημεία διάβασης των συνόρων των χωρών που βρίσκονται
       μεταξύ ή πέραν των χωρών αυτών, η μεταφορική ικανότητα και οι μεταφορικές
       εταιρείες που εξυπηρετούν τις γραμμές.
      Κατά μέσον όρο, μεταξύ καθενός από τα κράτη μέλη και τρίτων χωρών υπάρχουν 60
      περίπου διμερείς συμφωνίες αεροπορικών συγκοινωνιών (ASA). Για τα επιμέρους
      κράτη μέλη η κατάσταση έχει ως εξής :
                      Αοιθ. διυεοών ASA ue un κοινοτικέο γώοεΓ
Βέλγιο                                    78
Δανία                                      51
Γερμανία                                  80
Ελλάδα                                    39
 Ισπαν ί α                                81
Γαλλία                                    85
Ιρλανδία                                  12
Ιταλία                                    38
Λουξεμβούργο              δεν υπάρχουν διμερείς συμφωνίες
Κάτω Χώρες                                85
Πορτογαλία                                39
Ηνωμ. Βασίλειο                            72
 ---pagebreak---                                      - 3 -
9.  Εκτός από τις συμφωνίες αεροπορικών μεταφορών, σε διμερές επίπεδο μεταξύ
    εταίρων υπάρχουν πολλών ειδών άλλες συμφωνίες. Σε μνημόνια συμφωνίας,
    συμφωνημένα πρακτικά συμφωνιών, ανταλλαγές επιστολών κλπ. συναντιώνται
    επιπλέον λεπτομέρειες που έχουν συμφωνηθεί και με τις οποίες στην
    πραγματικότητα είναι δυνατόν ακόμη και να μεταβάλλονται οι επίσημες συμφωνίες
    ή τα παραρτήματα τους σε μεγάλο βαθμό.
    Τα στοιχεία που έχουν σχέση με την πολυμέρεια στις αεροπορικές μεταφορές
    κινούνται σε πλαίσιο που ξεφεύγει από εκείνο του Ι CAO (Διεθνής Οργανισμός
    Πολιτικής Αεροπορίας) για τις εμπορικές διαπραγματεύσεις όσον αφορά τις
    υπηρεσίες κατά το Γύρο Ουρουγουάης (GATT).
10. Σε αυτό ακριβώς το γενικό πλαίσιο η Κοινότητα πρέπει να εξετάσει την ανάπτυξη
    κοινοτικής πολιτικής εξωτερικών σχέσεων στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών.
11. Προκειμένου να είναι δυνατόν να εκτιμηθεί με ακρίβεια η κατάσταση μεταξύ της
    Κοινότητας και των επί μέρους τρίτων χωρών, είναι ουσιώδες όχι μόνο να είναι
    γνωστό με ακρίβεια το περιεχόμενο των ASA αλλά να είναι διαθέσιμες επαρκείς
    πληροφορίες σχετικά με τις πρόσθετες συμφωνίες με τις οποίες ρυθμίζονται οι
    διατάξεις των ASA και των παραρτημάτων τους.
12. Επίσης είναι αναγκαία η ενημέρωση σχετικά με τις αλλαγές που προβλέπεται να
    προταθούν στις διμερείς συμφωνίες που περιέχονται στα διάφορα έγγραφα. Μόνο
    στην περίπτωση αυτή θα ήταν δυνατόν να εντοπιστούν οι τομείς στους οποίους θα
    ήταν κατ'εξοχήν σκόπιμο να στραφεί η δράση σε κοινοτικό επίπεδο και να
    ελεγχθεί η συμβατότητα των εν λόγω συμφωνιών με την υφιστάμενη και
    εξελισσόμενη κοινοτική πολιτική.
 ---pagebreak---                                          _ 4 -
EÎUÏÏTWSK   της νφιβτάΜΕνικ κοινοτικής vouoteqigc οτο sgwispiKo
 13.  Η έκδοση από το Συμβούλιο της δέσμης μέτρων για τις αεροπορικές μεταφορές τον
      Δεκέμβριο του 1987<1) ήταν ο θεμέλιος λίθος της κοινοτικής πολιτικής στον
      τομέα αυτό. Η εν λόγω δέσμη μέτρων δεν θίγει καθεαυτή το διμερές σύστημα ASA
      μεταξύ επιμέρους κρατών μελών και τρίτων χωρών. Ούτε περιέχει ειδικές
      διατάξεις σχετικά με τον ρόλο της Κοινότητας στους διεθνείς οργανισμούς.
      Συνεπώς, προς το παρόν μόνο,    οι γενικές αρχές της συνθήκης ισχύουν άμεσα,
      όπως έχουν συμπληρωθεί με τη διαδικασία διαβουλεύσεων που καθορίζεται στην
      ατϊόφαοϊ) του Συμβουλίου 80/50/EOKÎ2). Η εν λόγω απόφαση αφενός προβλέπει την
      εκ των υστέρων συνεννόηση όσον αφορά εξελίξεις που σημειώθηκαν σε σχέσεις
      μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών και
      αφετέρου ασχολείται με τη λειτουργία των σημαντικών στοιχείων διμερών ή
      πολυμερών συμφωνιών που έχουν συναφθεί στον τομέα αυτό.
14.   Στο πλαίσιο της εφαρμογής των γενικών διατάξεων της συνθήκης όσον αφορά τις
      αεροπορικές μεταφορές, έχει ήδη διαβιβαστεί από το Σεπτέμβριο 1989 επιστολή
      προς όλα τα κράτη μέλη. Με την επιστολή ζητείται από αυτά να τροποποιήσουν το
      ταχύτερο όλες τις διμερείς τους συμφωνίες στον τομέα των αεροπορικών μεταορών
      σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία. Ειδικότερα, οι υφιστάμενες ρήτρες με βάση
      τις οποίες απαιτείται εθνικός έλεγχος των αεροπορικών εταιρειών που
      αναφέρονται στις ASA πρέπει να αντικατασταθούν με κοινοτική ρήτρα, δηλαδή από
      τα ακόλουθα :
      "0 κάτοχος αεροπορικού μεταφορέα που έχει ορισθεί να παρέχει τις υπηρεσίες
      που προβλέπονται στο παράρτημα της παρούσας συμφωνίας για λογαριασμό του
      μέρους το οποίο αποτελεί μέρος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να έχει τις
      κεντρικές του διοικητικές υπηρεσίες και τον κύριο τόπο της επιχειρηματικής
      του δραστηριότητας στην Κοινότητα ενώ το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών πρέπει
      να κατέχεται από υπηκόους κρατών μελών ή/και από κράτη μέλη και ο έλεγχος
      ασκείται αποτελεσματικά από τα εν λόγω πρόσωπα ή κράτη".
(1)   Ε.Ε. αριθ. L 374 της 31.12.1987
(2)   Ε.Ε. αριθ. L 18/24 της 24.01.1980
 ---pagebreak---                                         - 5 -
15.    Πάντως, η δέσμη μέτρων του 1987 είχε επιπτώσεις για τους μεταφορείς τρίτων
       χωρών. Η οδηγία του Συμβουλίου 87/601/ΕΟΚ για τους ναύλους προβλέπει ότι μόνο
      οι μεταφορείς τρίτης και τέταρτης ελευθερίας (στην περίπτωση αυτή αεροπορικοί
      μεταφορείς της Κοινότητας) μπορούν να έχουν την πρωτοβουλία   όσον αφορά τις
      τιμές. Επίσης απαιτεί από τα κράτη μέλη τα οποία έχουν συνάψει με τρίτες
      χώρες συμφωνίες ασύμβατες προς την οδηγία να απαλείψουν τα μη συμβιβαστά
      σημεία αμέσως μόλις καταστεί δυνατό. Επιπλέον, οι κανονισμοί του Συμβουλίου
       (ΕΟΚ) αριθ. 3975/87 και (ΕΟΚ) αριθ. 3976/87 σχετικά με τον ανταγωνισμό
      εφαρμόζονται για αερομεταφορείς πέμπτης ελευθερίας εντός της Κοινότητας, όπως
      εφαρμόζονται και οι κανονισμοί της Επιτροπής που καταρτίστηκαν με βάση τον
      τελευταίο από τους κανονισμούς του Συμβουλίου. 0 κανονισμός που εκδόθηκε
      τελευταία σχετικά με κώδικα ορθής πρακτικής που αφορά τα μηχανογραφημένα
      συστήματα κράτησης ισχύει για όλα τα συστήματα που λειτουργούν ή πρόκειται να
      λειτουργήσουν εντός της Κοινότητας είτε η βάση των συστημάτων αυτών βρίσκεται
      στην Κοινότητα είτε οπουδήποτε αλλού.
16.   Η τελευταία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Ahmed Saeed
      παρουσιάζει άμεσο ενδιαφέρον για τους μεταφορείς τρίτων χωρών, διότι στην
      απόφαση αυτή ορίζεται ότι το άρθρο 86, ακόμη και αν δεν υφίστανται κανόνες
      εφαρμογής, μπορεί να ισχύει άμεσα όσον αφορά τη συμπεριφορά μεταφορέων σε
      δρομολόγια μεταξύ χωρών της Κοινότητας και τρίτων χωρών.
17.   Μετά από την απόφαση Ahmed Saeed, η Επιτροπή προτείνει ορισμένες
      τροποποιήσεις των κανονισμών που αφορούν την εφαρμογή των κανόνων
      ανταγωνισμού στις αεροπορικές μεταφορές^1*. Οι προτάσεις αυτές θα δώσουν
      στην Επιτροπή την εξουσία να εφαρμόσει τους εν λόγω κανόνες σε συμφωνίες και
      πρακτικές που αφορούν δρομολόγια προς και από τρίτες χώρες και να
      συμπεριλάβει διαδικασία για την επίλυση διαφορών σε επίπεδο διεθνούς
      νομοθεσίας καθώς και πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου με τον οποίο η
      Επιτροπή εξουσιοδοτείται να χορηγεί εξαιρέσεις κατά κατηγορίες.
 Οι προτάσεις περιέχουν επίσης κανόνες οι οποίοι αφορούν τα μεταφορικά δικαιώματα
 πέμπτης ελευθερίας για κοινοτικούς αεροπορικούς μεταφορείς μεταξύ κρατών μελών και
 τρίτων χωρών.
(1)   COM (89) 417 τελικό, της 8ης Σεπτεμβρίου 1989.
 ---pagebreak---                                        - 6-
Κοινοτική αρμοδιότητα
 18.  Με την ανάπτυξη της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών
      και της κοινοτικής νομοθεσίας σε άλλους τομείς, περιλαμβανομένης της
      ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς, της δημιουργίας μηχανογραφικών συστημάτων
      κράτησης (CRS) που κατέχονται και χρησιμοποιούνται από κοινού καθώς και
      διασυνοριακών συγχωνεύσεων ή συνεργασιών μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, θα
      εξασθενίσει η διαίρεση για λόγους εθνικούς και η Κοινότητα θα καθίσταται
      συνεχώς σε μεγαλύτερο βαθμό ο φυσικός εταίρος τρίτων χωρών κατά τις
      συζητήσεις για θέματα αεροπορικών μεταφορών. Η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με
      τρίτες χώρες από την Κοινότητα σαν σύνολο θα αποδεικνύεται όλο και
      περισσότερο η καταλληλότερη διαδικασία όχι μόνο για νομικούς λόγους αλλά και
      για λόγους εμπορικούς, πρακτικούς και λόγους τακτικής.
19.   Σχετικά με το νομικό πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής στον τομέα της
      αεροπορίας, η Επιτροπή θεωρεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις εφαρμόζονται τα
      άρθρα της συνθήκης που αφορούν την κοινή εμπορική πολιτική (113) ενώ σε
      ορισμένες άλλες περιπτώσεις εφαρμόζονται τα άρθρα του κεφαλαίου "Μεταφορές".
20.   Συγκεκριμένα, στις διεθνείς σχέσεις αναγνωρίζεται σήμερα ευρέως ότι οι
      εμπορικές συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών αποτελούν μέρος της εμπορικής
      πολιτικής και ότι οι δραστηριότητες στον τομέα της αεροπορίας μπορεί να
      θεωρηθούν σαν υπηρεσίες από την άποψη αυτή. Γι'αυτό τον λόγο έχουν περιληφθεί
      στις διαπραγματεύσεις του γύρου Ουρουγουάης. Εντός της Κοινότητας, το
      Δικαστήριο στη γνωμοδότηση αριθ. 1/78 δήλωσε ότι η έννοια "εμπορική
      πολιτική", σύμφωνα με το άρθρο 113, έχει δυναμικό χαρακτήρα και περιλαμβάνει
      κάθε τι που, σε διεθνές πλαίσιο, θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της πολιτικής
      αυτής.
 ---pagebreak---                                      - 7-
21. Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι το άρθρο 113 πρέπει να θεωρηθεί σαν νομική βάση για
    οποιαδήποτε κοινοτική δράση όσον αφορά τις εμπορικές συναλλαγές στον τομέα
    των υπηρεσιών. Η έννοια αυτή πρέπει να νοείται ότι περιλαμβάνει κάθε είδους
    υπηρεσίες που παρέχονται έναντι αμοιβής από υπήκοο κράτους μέλους προς υπήκοο
    άλλου κράτους ή προς άτομο που διαμένει στο έδαφος άλλου κράτους.
22. Το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ότι όλες οι εμπορικές παράμετροι των
    σχέσεων με τρίτες χώρες στον τομέα της αεροπορίας υπάγονται στη νομική βάση
    του άρθρου 113. Σαν εμπορικές παράμετροι μπορούν να θεωρηθούν όλα τα μέτρα
    που έχουν άμεση σχέση με την πρόσβαση στην αγορά, την προσφερόμενη από τις
    επιχειρήσεις μεταφορική ικανότητα και τιμές καθώς και όλα τα συμπληρωματικά
    μέτρα. Τα θέματα αυτά τυπικά καλύπτονται σε διμερείς συμφωνίες.
23. Όλες οι υπόλοιπες παράμετροι των αεροπορικών σχέσεων με τρίτες χώρες, δηλαδή
    κοινωνικά, περιβαλλοντικά, τεχνικά προβλήματα, προβλήματα ασφαλείας κλπ.
    διέπονται από το άρθρο 84 παράγραφος 2, στον βαθμό κατά τον οποίο δεν είναι
    συμπληρωματικές προς τις εμπορικές παραμέτρους. Οι εν λόγω παράμετροι έχουν
    μόνο άμεση σχέση με τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές στον τομέα των
    αεροπορικών υπηρεσιών.
24. Η αρμοδιότητα που παρέχει το άρθρο 113 είναι αποκλειστική αρμοδιότητα.
    Συνεπώς, τα κράτη μέλη δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να διαπραγματεύονται ή
    να συνάπτουν συμφωνίες για θέματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της κοινής
    εμπορικής πολιτικής.
25. Εξάλλου, η κοινοτική αρμοδιότητα για παραμέτρους άλλες εκτός από τις
    εμπορικές εξαρτάται από το αποτέλεσμα της εφαρμογής της νομολογίας του
    Δικαστηρίου στην υπόθεση AETR ή στη γνωμοδότηση 1/76.
 ---pagebreak---                                      - 8-
26. Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα υπάρχει
    επίσης για μη εμπορικού χαρακτήρα θέματα στις διαπραγματεύσεις με τρίτες
    χώρες είτε διμερώς είτε πολυμερώς ή σε διεθνείς οργανισμούς, εφόσον τα εν
    λόγω θέματα καλύπτονται από την κοινοτική νομοθεσία ή εφόσον τα σχετικά
    πορίσματα είναι ενδεχόμενο ότι θα επηρεάσουν τους κοινούς κανόνες που έχουν
    θεσπιστεί. Στις περιπτώσεις αυτές αρμόδια να διαπραγματευθεί εξ ονόματος της
    Κοινότητας είναι η Επιτροπή^1). Καταρχήν η αρμοδιότητα των κρατών μελών σε
    άλλες περιπτώσεις εξακολουθεί να υφίσταται στο ακέραιο. Εντούτοις, ακόμη και
    σε περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίσταται εθνική αρμοδιότητα, το Συμβούλιο
    είναι δυνατόν να λάβει απόφαση σχετικά με κοινοτική ενέργεια, εφόσον αυτό
    θεωρείται απαραίτητο για τη συνέχιση της κοινής αεροπορικής πολιτικής^2).
    Τελικά, όταν διεξάγονται διαπραγματεύσεις για θέματα,  από τα οποία ορισμένα
    καλύπτει  εθνική αρμοδιότητα και ορισμένα  κοινοτική αρμοδιότητα, υπάρχει
    μικτή αρμοδιότητα, οπότε η Κοινότητα και τα κράτη μέλη διαπραγματεύονται μαζί
    και οι συμφωνίες συνάπτονται και από τα δύο μέρη.
27. Η άσκηση της κοινοτικής αρμοδιότητας σε εμπορικής φύσεως θέματα εξετάζεται
    στις παραγράφους 29-42 ενώ η άσκηση αρμοδιότητας για άλλα θέματα εξετάζεται
    στην παράγραφο 43.
(1) Άρθρο 228 της συνθήκης ΕΟΚ
    Υπόθεση 22/70 "AETR" E.C.L., 197L σ. 274
    Υποθέσεις 3, 4, 6/76 "KRAMER", ECL 176, σ. 1279 και ακόλουθες
(2) Απόφαση 1/76 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
 ---pagebreak---                                       - 9 -
Άσκηση αουοδιότηταο ε?»τεοικού ευποοίου
28.  Διμερείς συμφωνίες μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, υπό το πρίσμα της
     εξελισσόμενης πολιτικής της Κοινότητας στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών,
     δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εφαρμόζονται απλώς σε επίπεδο κράτους μέλους αλλά
     πρέπει να θεωρηθεί ότι έχουν επίδραση και σε κοινοτικό επίπεδο. Συνεπώς, η
     κοινοτική αρμοδιότητα που υφίσταται με βάση το άρθρο 113 της Συνθήκης ΕΟΚ,
     πρέπει να ασκηθεί.
29.  Από την άποψη αυτή ορισμένες διαπραγματεύσεις έχουν προτεραιότητα για την
     Κοινότητα. Αυτή είναι παραδείγματος χάρη η περίπτωση των χωρών ΕΖΕΣ, για την
     οποία έχει υποβληθεί ξεχωριστή πρόταση.
30.  Όσον αφορά τις υπηρεσίες πέμπτης ελευθερίας για αερομεταφορείς τρίτων χωρών,
     η κατάσταση στην Κοινότητα είναι ιδιάζουσα. Υπό τις παρούσες περιστάσεις
     είναι αναγκαίο να ασκηθεί η κοινοτική αρμοδιότητα, και για την υφιστάμενη
     κατάσταση γίνεται λόγος στις παραγράφους 38 έως 43.
31.  Επίσης, είναι εμφανές ότι είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας να αποτραπούν
     συνθήκες υπό τις οποίες τρίτες χώρες θα εκμεταλλεύονται το κενό που μένει
     λόγω έλλειψης κοινοτικής ενότητας. Σε παρόμοια περίπτωση η κοινοτική
     αρμοδιότητα πρέπει να ασκηθεί χωρίς καθυστέρηση.
32.  Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις θα ήταν χρήσιμη η κοινοτική διάσταση
     προκειμένου να ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση της Κοινότητας έναντι τρίτων
     χωρών.
33.  Πάντως, αφενός το γεγονός ότι μεταξύ καθενός κράτους μέλους της Κοινότητας
     και τρίτων χωρών υπάρχουν κατά μέσον όρο περισσότερες από 60 διμερείς
     συμφωνίες, που συμπληρώνονται με άγνωστο αριθμό πρόσθετων συμφωνιών, και
     αφετέρου αν ληφθεί υπόψη η λεπτή διαπραγματευτική θέση των κρατών μελών,
     δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος να μειωθεί η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα
     σε περίπτωση που η Κοινότητα αναλάμβανε να παίξει αποκλειστικό
     διαπραγματευτικό ρόλο σε όλες τις διμερείς συμφωνίες αμέσως. Αναλαμβάνοντας
     σταδιακά τις ευθύνες της, η Κοινότητα μπορεί να προετοιμαστεί καλύτερα για το
     έργο της από άποψη τόσο εμπειρίας όσο και πόρων.
 ---pagebreak---                                      - 10 -
34. Κατόπιν τούτου, με μεταβατικές διατάξεις προβλέπεται η κατ'εξαίρεση
    εξουσιοδότηση κρατών μελών να διαπραγματεύονται διμερείς συμφωνίες όταν
    κρίνεται ότι επιτακτικοί λόγοι φύσεως διοικητικής ή τεχνικής δεν επιτρέπουν
    ακόμη μη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων από την Κοινότητα.
35. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη έχουν εξουσιοδοτηθεί να
    διεξάγουν κάποιες διμερείς διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, θα χρειασθεί
    κάποιο κοινό διαπραγματευτικό πλαίσιο ώστε να εξασφαλισθεί ότι στις εν λόγω
    συμφωνίες θα περιλαμβάνονται ορισμένα κοινά στοιχεία. Παραδείγματος χάρη,
    επιβάλλεται να περιλαμβάνεται η ρήτρα κοινής εθνικότητας. Προς την κατεύθυνση
    αυτή έχουν ήδη γίνει κάποια βήματα (βλ. παράγραφο 14).
36. Η υφιστάμενη διαδικασία με βάση το άρθρο 113, όπως αυτή καθορίζεται στην
    απόφαση του Συμβουλίου 69/494/ΕΟΚ, αποτελεί χρήσιμη βάση. Εντούτοις, είναι
    αναγκαίο να τροποποιηθεί κατά κάποιο τρόπο η απόφαση αυτή έτσι ώστε να
    δημιουργηθεί πλαίσιο όπου θα λαμβάνονται υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά της
    πολιτικής αεροπορίας (Παράρτημα Ι).
 ---pagebreak---                                          - 11 -
KoivoTiKOc Yttooc gytousTawooec (Κοινός χώρος αεροπορικών μεταφορών)
37.    Έ ν α πολύ σημαντικό στοιχείο το οποίο καλύπτεται από την εμπορική αρμοδιότητα
      και αναφέρεται στην παράγραφο 30 είναι η σχέση μεταξύ Κοινότητας και τρίτων
      χωρών των οποίων μεταφορείς πραγματοποιούν μεταφορές στο εσωτερικό της
      Κοινότητας. Η σημασία του θέματος αυτού δικαιολογεί την άσκηση της κοινοτικής
      αρμοδιότητας χωρίς καθυστέρηση.
38.   Η εμπειρία που έχει μέχρι τώρα αποκτηθεί με την εφαρμογή της δέσμης μέτρων
      έδειξε ότι τα εν λόγω μεταφορικά δικαιώματα ενδιαφέρουν τους κοινοτικούς
      αεροποικούς μεταφορείς και χρησιμοποιούνται. Η αξία αυτών των μεταφορικών
      δικαιωμάτων επηρεάζεται από το αν άλλες αεροπορικές εταιρείες εξυπηρετούν ή
      όχι τη γραμμή ή αν έχουν ή όχι την πρόθεση να εισέλθουν στην αγορά.    Συνεπώς,
      η δυνατότητα αεροπορικών εταιρειών από τρίτες χώρες να εισέρχονται στην αγορά
      σε γραμμές μεταξύ κρατών μελών επηρεάζει άμεσα την κοινοτική νομοθεσία και
      τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών. Υπό τις συνθήκες αυτές είναι
      αναγκαίο να θεωρηθούν τα δικαιώματα πέμπτης ελευθερίας για αεροπορικές
      εταιρείες τρίτων χωρών σαν κοινοτικό πλεονέκτημα.
39.   Άλλοι λόγοι που συνηγορούν υπέρ της αναγωγής των πράξεων μεταφοράς     πέμπτης
      ελευθερίας για μεταφορείς τρίτων χωρών σε κοινοτικό επίπεδο :
 (α)  Η δέσμη του Δεκεμβρίου 1987 και οι προτάσεις της δεύτερης φάσης περιορίζουν
      τους κοινοτικούς μεταφορείς από άποψη μεταφορικής ικανότητας και πράξεων
      μεταφοράς πέμπτης ελευθερίας. Οι πράξεις μεταφοράς πέμπτης ελευθερίας από μη
      κοινοτικούς μεταφορείς δεν περιορίζονται από την κοινοτική νομοθεσία. Η μόνη
      απαίτηση για τους μεταφορείς αυτούς είναι η παροχή έγκρισης για τις πράξεις
      αυτές από δύο κράτη μέλη.
 ---pagebreak---                                       - 12 -
 (β) Η Κοινότητα πρέπει να αποφύγει την υποβάθμιση της αξίας των μεταφορικών
     δικαιωμάτων που δημιουργούνται από την κοινοτική νομοθεσία στο πλαίσιο της
     εσωτερικής αγοράς αεροπορικών μεταφορών για τους κοινοτικούς αεροπορικούς
     μεταφορείς.
40.  Επίσης πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς έχει σαν
     λογική συνέπεια για τον υπόλοιπο κόσμο ότι η Κοινότητα θα θεωρείται σαν μία
     ενότητα και κατά συνέπεια σαν χώρος ενδομεταφοράς.
41.  Ένας τελευταίος λόγος για τον οποίο οι χειρισμοί σχετικά με τις πράξεις
     μεταφοράς πέμπτης ελευθερίας πρέπει να γίνονται σε κοινοτικό επίπεδο είναι
     ότι κάθε κράτος μέλος έχει αντιμετωπίσει άρνηση από ορισμένους πολύ
     σημαντικούς εταίρους στο χώρο των αεροπορικών εταιρειών να χορηγήσουν
     συγκρίσιμα μεταφορικά δικαιώματα σε ευρωπαίους μεταφορείς. Με τον τρόπο αυτό
     έχει δημιουργηθεί κάποια ανισορροπία στις ευκαιρίες που δίδονται στην αγορά.
     Με τον καθορισμό κοινοτικού χώρου ενδομεταφοράς δημιουργούνται συνθήκες
     ισορροπίας και συνεπώς η βάση για πλέον ισόρροπες διαπραγματεύσεις.
42.  Ακριβώς για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή αποφάσισε να προβεί στην
     πραγματοποίηση του κοινοτικού χώρου ενδομεταφοράς. Αυτό σημαίνει ότι το
     σύνολο των συγκοινωνιών εντός και μεταξύ κρατών μελών θεωρείται ισοδύναμο
     προς ενδομεταφορές και, καταρχήν, διαφυλάσσεται για κοινοτικούς μεταφορείς.
     Αυτό δεν συνεπάγεται ότι καταργούνται τα υφιστάμενα δικαιώματα πέμπτης
     ελευθερίας σε περίπτωση που δεν υφίστανται ισοδύναμες ευκαιρίες στην αγορά.
     Πρακτικά θα μπορούσε να εννοεί ότι τα κράτη μέλη δεν είναι πλέον αρμόδια να
     χορηγούν νέα μεταφορικά δικαιώματα  πέμπτης ελευθερίας σε τρίτες χώρες αλλά
     ότι θα πρέπει να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους για τα υπόψη δικαιώματα στην
     Επιτροπή, προς εξέταση στο πλαίσιο των κοινοτικών διαδικασιών σύμφωνα με το
     άρθρο 113.
 ---pagebreak---                                        - 13 -
 Άσκηση Tnc aouooiOTnTac εξωτερικού ευποοίου qe άλλουc TOUSte
43.   H διαδικασία που προτείνεται στο παράρτημα Ι προβλέπει διαδικασία
      διαβουλεύσεων και παροχής άδειας για συμφωνίες που αφορούν εμπορικές σχέσεις
      στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών. Πάντως, στον τομέα αυτό, σε πολλές
      περιοχές αναπτύσσονται κοινές πολιτικές οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο
      εφαρμογής του παρόντος σχεδίου απόφασης του Συμβουλίου, εκτός αν αποτελούν
      αναπόσπαστο μέρος συμφωνίας που διέπεται από το άρθρο 113. Οι τομείς αυτοί
      τυπικά έχουν σχέση με την εναρμόνιση προτύπων και διαδικασιών μάλλον τεχνικού
      χαρακτήρα όπως, μεταξύ άλλων, διευκόλυνση, ασφάλεια, θόρυβος, έρευνα
      ατυχημάτων, έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας (ATC), άδειες, απαιτήσεις όσον αφορά
      την αεροπλοϊμότητα κλπ. Στις περιπτώσεις αυτές τα κράτη μέλη πρέπει να
      αποφεύγουν να λαμβάνουν τα ίδια θέσεις σε διεθνείς σχέσεις ενώ ο συντονισμός
      είναι υποχρεωτικός. Η απόφαση του Συμβουλίου 80/50/ΕΟΚ προβλέπει πλαίσιο για
      τη συνεργασία αυτή. Αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα υπάρχει όταν τα υπόψη
      θέματα καλύπτονται από υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία (παρ. 26).
 Με τα μη εμπορικού χαρακτήρα αυτά θέματα ασχολούνται σε μεγάλη έκταση οι διεθνείς
 οργανισμοί όπως οι ICAO, ECAC και Eurocontrol.
ΐυμπεράομοτο
44.   Αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα για τις σχέσεις μεταξύ κρατών μελών και
      τρίτων χωρών υφίσταται για εμπορικά θέματα ενώ σε πολλές περιπτώσεις με την
      υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία δημιουργείται αρμοδιότητα για μη εμπορικά
      θέματα. Η περαιτέρω ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των αεροπορικών
      μεταφορών θα διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής αρμοδιότητας.
45.   Δεδομένου του μεγάλου αριθμού συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών,
      θα ήταν σκόπιμη η θέσπιση ειδικών κατ'εξαίρεση μέτρων μεταβατικού χαρακτήρα
      που θα επιτρέψουν την αξιοποίηση της διαθέσιμης εμπειρίας στα κράτη μέλη,
      πριν η Επιτροπή είναι σε θέση να ασκήσει την κοινοτική αρμοδιότητα σε όλες
      τις περιπτώσεις που η αρμοδιότητα αυτή υφίσταται.
 ---pagebreak---                                      - 14 -
46. Συνεπώς, πρέπει να προβλεφθεί  ποιες είναι οι περιπτώσεις κατά τις οποίες σε
    μία μεταβατική περίοδο τα κράτη μέλη μπορούν να διαπραγματεύονται στο πλαίσιο
    κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών. Όταν εμπλέκονται άμεσα κοινοτικά
    συμφέροντα και εφόσον η κοινοτική διάσταση θα μπορούσε να συμβάλει στην
    επίτευξη καλύτερου αποτελέσματος κατά τις διαπραγματεύσεις, η Κοινότητα
    πρέπει να ασκήσει άμεσα την αρμοδιότητα της.
47. Η Κοινότητα θα μπορούσε να ασκήσει την αρμοδιότητα της όχι μόνον στους τομείς
    που αναφέρονται ανωτέρω αλλά και στο πλαίσιο των πράξεων μεταφοράς πέμπτης
    ελευθερίας για μεταφορείς τρίτων χωρών. Η καθιέρωση του κοινοτικού χώρου
    ενδομεταφορών αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της πολιτικής αυτής.
48. Σε διεθνείς οργανισμούς, η Επιτροπή πρέπει σταδιακά να αναδειχθεί σε
    εκπρόσωπο της Κοινότητας.
 ---pagebreak---                                            15 -
                                       ΠΡΟΤΑΣΗ
                               ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
                σχετικά με διαδικασία διαβούλευσης και εξουσιοδότησης
                     για συμφωνίες που αφορούν εμπορικές σχέσεις
μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη :
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο
113·
την πρόταση της Επιτροπής·
Εκτιμώντας :
ότι η απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 69/494/ΕΟΚ, της 16ης Δεκεμβρίου 1969, περί της
προοδευτικής ενοποιήσεως των συμφωνιών που αφορούν εμπορικές σχέσεις μεταξύ κρατών
μελών και τρίτων χωρών και περί της διαπραγματεύσεως των κοινοτικών συμφωνιών^)
προβλέπει διαδικασία διαβουλεύσεων και εξουσιοδότησης για όλες τις εμπορικές
συμφωνίες με τρίτες χώρες·
ότι είναι αναγκαίο οι εμπορικές σχέσεις με τρίτες χώρες στον τομέα της πολιτικής
αεροπορίας να διέπονται από ειδικές διατάξεις που θα αντικαταστήσουν τις διατάξεις
της απόφασης 69/494/ΕΟΚ·
ότι οι εμπορικές σχέσεις στο τομέα της αεροπορίας ρυθμίζονται με διμερείς συμφωνίες αεροπορικών
συγκοινωνιών, τα παραρτήματα τους, τροποποιήσεις τους και άλλες διμερείς και
πολυμερείς ρυθμίσεις όπου περιέχονται διατάξεις σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά,
την μεταφορική ικανότητα, τους ναύλους ή σχετικές διατάξεις·
(4) ΕΕ αριθ. L 326, 29.12.69, σ.39
 ---pagebreak---                                        - 16 -
ότι πρέπει να θεσπιστεί διαδικασία προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η αντικατάσταση
εθνικών συμφωνιών από κοινοτικές συμφωνίες εκτελείται σταδιακά·
ότι, παρόλο που όλες οι διαπραγματεύσεις που αποβλέπουν στη σύναψη νέων συνθηκών,
συμφωνιών, ή ρυθμίσεων, ή τροποποιήσεων των ήδη υφιστάμενων πρέπει να διεξάγονται
με βάση κοινοτική διαδικασία, επιτρέπεται οι υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες στον
τομέα των αεροπορικών συγκοινωνιών, τα παραρτήματα τους, τυχόν τροποποιήσεις τους
και άλλες εμπορικές διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις που αφορούν σχέσεις αεροπορικών
μεταφορών με τρίτες χώρες να παρατείνονται ή ανανεώνονται σιωπηρά, με την
προϋπόθεση ότι η παράταση αυτή δεν εμποδίζει την εφαρμογή της κοινής εμπορικής
πολιτικής στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών·
ότι, προκειμένου να εξακριβωθεί αν ο όρος αυτός τηρείται, πρέπει να πραγματοποιούνται
προηγουμένως διαβουλεύσεις σε κοινοτικό επίπεδο μεταξύ των κρατών μελών και της
Επιτροπής.
ότι, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, εφόσον δεν είναι ακόμη δυνατή η
πραγματοποίηση διαπραγματεύσεων από την Κοινότητα ενώ    διακοπή των σχέσεων  που
διέπονται από    συμφωνία       θα μπορούσε να έχει δυσμενείς για την Κοινότητα και
τα κράτη μέλη επιπτώσεις στην ανάπτυξη των εμπορικών σχέσεων στον τομέα των
αεροπορικών μεταφορών με την εν λόγω τρίτη χώρα, πρέπει να προβλέπεται,   σαν
προσωρινό μέτρο και για ορισμένο χρονικό διάστημα, η δυνατότητα διεξαγωγής
διαπραγματεύσεων από κράτη μέλη.
ότι, προκειμένου να αποτραπεί η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με τις οποίες
εμποδίζεται η εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής στον τομέα των αεροπορικών
μεταφορών, οι εν λόγω διαπραγματεύσεις πρέπει να πραγματοποιούνται από κράτη   μέλη
στο πλαίσιο κατευθυντήριων γραμμών  που έχουν από πριν συμφωνηθεί με βάση κοινοτική
διαδικασία και καλύπτουν τους βασικούς όρους της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας.
ότι, πριν υπογραφεί κάποια συμφωνία, τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων πρέπει να
ελέγχονται ώστε να είναι βέβαιο ότι συμφωνούν με τα κοινά συμπεράσματα,
 ---pagebreak---                                          >i*
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
                                       ΤΙΤΛΟΣ 1
             Παράταση ή σιωπηρή ανανέωση ήδη υφιστάμενων συμφωνιών
                                       ΆΡΘΡΟ 1
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν       στην   Επιτροπή   όλες τις διμερείς συμφωνίες στον
τομέα των αεροπορικών μεταφορών, τα παραρτήματα τους, τυχόν τροποποιήσεις τους ή
άλλες εμπορικές διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις με τρίτες χώρες που αφορούν σχέσεις
στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών υπό την έννοια του άρθρου 113 της Συνθήκης το αργότερο
μέχρι ένα έτος μετά την έκδοση της παρούσας απόφασης.
Πάντως, οι εν λόγω συμφωνίες ή ρυθμίσεις^των οποίων προτείνεται η παράταση ή η
σιωπηρή ανανέωση, κοινοποιούνται στην Επιτροπή   το   αργότερο      τρεις μήνες πριν
από την παράταση ή την λήξη της προθεσμίας καταγγελίας της εν λόγω πράξεως.
Η Επιτροπή κοινοποιεί το κείμενο των εν λόγω συμφωνιών και ρυθμίσεων στα υπόλοιπα
κράτη μέλη εντός δύο εβδομάδων μετά τη λήψη τους.
                                       Άρθρο 2
Μετά την     κοινοποίηση,       πρέπει να πραγματοποιηθούν διαβουλεύσεις, είτε
κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους είτε με πρωτοβουλία της Επιτροπής. Η αίτηση αυτή
για τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων υποβάλλεται στην Επιτροπή από το ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος εντός τεσσάρων εβδομάδων μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας ή ρύθμισης
από την Επιτροπή.
 ---pagebreak---                                          -4«
Οι διαβουλεύσεις αρχίζουν εντός τριών εβδομάδων από τη λήψη από την Επιτροπή είτε
 της κοινοποιήσεως που προβλέπεται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 είτε της
αιτήσεως κράτους μέλους.
0 κύριος σκοπός των διαβουλεύσεων είναι να διαπιστωθεί αν πρέπει να αρχίσουν
διαπραγματεύσεις σε επίπεδο Κοινότητας ή, αν όχι, μήπως οι συμφωνίες και οι ρυθμίσεις που πρόκειται
να παραταθούν ή να ανανεωθούν περιλαμβάνουν διατάξεις σχετικές με την κοινή
εμπορική πολιτική στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών κατά την έννοια του άρθρου
 113 και, εφόσον συμβαίνει τούτο, εάν οι εν λόγω διατάξεις θα ήταν δυνατόν να
αποτελέσουν εμπόδιο στην κοινή εμπορική πολιτική. Επίσης οι διαβουλεύσεις πρέπει να
καλύπτουν όλες τις εν ισχύ ι πράξεις που έχουν συναφθεί από τα άλλα κράτη μέλη με
την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα.
                                        Άοθοο 3
Σε περίπτωση που είτε μετά τις διαβουλεύσεις είτε με δική της πρωτοβουλία η
Επιτροπή διαπιστώσει ότι, αν και ορισμένες διατάξεις των πράξεων που πρόκειται να
παραταθούν ή να ανανεωθούν εμπίπτουν στο πεδίο της κοινής εμπορικής πολιτικής στον
τομέα των αεροπορικών μεταφορών κατά την έννοια του άρθρου 113, οι διατάξεις αυτές
δεν θα αποτελούσαν εμπόδιο, κατά τη διάρκεια της προβλεπόμενης περιόδου παράτασης,
στην εφαρμογή της κοινής εμπορικής πολιτικής, η Επιτροπή μπορεί να επιτρέπει στα
κράτη μέλη να παρατείνουν ή να ανανεώνουν σιωπηρά, για χρονικό διάστημα που πρέπει
να ορίζεται, τις εν λόγω διατάξεις ή πράξεις που αποτέλεσαν το αντικείμενο των
διαβουλεύσεων. Η εν λόγω περίοδος δεν πρέπει να υπερβαίνει το έτος.
Εάν, πάντως, οι εν λόγω πράξεις περιέχουν είτε ρήτρα κοινοτικής επιφύλαξης είτε
ρήτρα ετήσιας καταγγελίας, είναι δυνατόν να επιτραπεί η παράταση ή η σιωπηρή
ανανέωση για μεγαλύτερο διάστημα.
 ---pagebreak---                                        -1<ι-
                                      ΆΡΘΡΡ 4
Σε περίπτωση που η Επιτροπή, είτε μετά από διαβουλεύσεις είτε με δική της
πρωτοβουλία, διαπιστώσει ότι οι διατάξεις που περιέχονται στην πράξη η οποία
πρόκειται να παραταθεί ή να ανανεωθεί σιωπηρά θα μπορούσε, κατά την προβλεπόμενη
περίοδο παράτασης, να αποτελέσει εμπόδιο για την εφαρμογή της κοινής εμπορικής
πολιτικής στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, ιδίως λόγω διαφορών που
παρατηρούνται μεταξύ πολιτικών κρατών μελών, υποβάλλει προς το Συμβούλιο λεπτομερή
έκθεση. Η έκθεση συνοδεύεται από τις αναγκαίες προτάσεις και, κατά περίπτωση, από
συστάσεις με το αίτημα να επιτραπεί στην Επιτροπή να αρχίσει κοινοτικές
διαπραγματεύσεις με τις εν λόγω τρίτες χώρες.
                                     ΤΙΤΛΟΣ  Ι Ι
                               Μεταβατικές διατάξεις
                                      ΆΡ9ΡΡ 5
1.    Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 113 της συνθήκης και μέχρι την 31η
      Δεκεμβρίου 1992, το Συμβούλιο, ενεργώντας μετά από πρόταση της Επιτροπής και
      αφού προηγηθούν οι απαραίτητες διαβουλεύσεις, μπορεί κατ'εξαίρεση να
      επιτρέπει διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ κρατών μελών και ορισμένων τρίτων
      χωρών σε περιπτώσεις κατά τις οποίες για επιτακτικούς λόγους φύσεως
      διοικητικής ή τεχνικής δεν είναι ακόμα δυνατή η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων
      από την Κοινότητα.
2.    Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται όταν, για ειδικούς λόγους, ένα
      κράτος μέλος θεωρεί ότι, για να αποφευχθεί η διακοπή των συμβατικών εμπορικών
      σχέσεων πρέπει να αρχίσουν διαπραγματεύσεις με κάποια τρίτη χώρα.
3.    Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 1, η Επιτροπή μπορεί, μέχρι τις
      31 Δεκεμβρίου 1992, να εξουσιοδοτεί κράτη μέλη να διεξάγουν διμερείς
      διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για τις τροποποιήσεις ή/και τις εφαρμογές των
      παραρτημάτων    των     συμφωνιών σχετικών με την άσκηση μεταφορικών
      δικαιωμάτων, τον καθορισμό αερομεταφορέων, έγκριση αεροπορικών ναύλων και
      προγραμματισμό δρομολογίων.
 ---pagebreak---                                       -zo
                                      Άρθρο g
Η διεξαγωγή των διαβουλεύσεων που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 5
εξασφαλίζεται από την Επιτροπή και
 (ι)  περιλαμβάνουν τον συντονισμό που απαιτείται ώστε να εξασφαλιστεί η καλή
      λειτουργία και η ενίσχυση της αγοράς, να λαμβάνονται υπόψη τα νόμιμα
      συμφέροντα των κρατών μελών όσον αφορά τόσο τις εισαγωγές όσο και την
      ανάπτυξη των εξαγωγών και να προωθείται η καθιέρωση ομοιομόρφων αρχών κοινής
      εμπορικής πολιτικής στον τομέα της αεροπορίας έναντι των υπό εξέταση χωρών·
(Μ)   επαναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων εάν οι εξελίξεις των
      τελευταίων τό απαιτούν και ιδίως εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σκοπεύει
      να αποκλίνει από τις κατευθυντήριες γραμμές που υιοθετήθηκαν κατά τις
      διαβουλεύσεις·
(iii) πρέπει να οδηγούν σε συμπεράσματα, όσον αφορά τα σημεία i), Μ ) , που θα
      αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για την Επιτροπή ή το κράτος μέλος κατά τη
      διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
                                      ΆΡΘΡΟ 7
Στο τέλος των διαπραγματεύσεων το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ανακοινώνει τα
αποτελέσματα στην Επιτροπή και πληροφορεί σχετικά τα υπόλοιπα κράτη μέλη.
Εάν εντός πέντε εργάσιμων ημερών μετά την ανακοίνωση στην Επιτροπή κανένα κράτος
μέλος δεν προβάλει αντιρρήσεις προς την Επιτροπή ως προς την προτεινόμενη συμφωνία
ή δεν ανακοινώσει σχετική αντίρρηση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η Επιτροπή
ενημερώνει αμέσως το Συμβούλιο και τα υπόλοιπα κράτη μέλη σχετικά, εκτός εάν η ίδια
έχει να προβάλει αντιρρήσεις.
 ---pagebreak---                                          ~2i~
 Αμέσως μετά την ανακοίνωση αυτή,η εν λόγω συμφωνία μπορεί να συναφθεί.
 Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η συμφωνία μπορεί να συνάπτεται μόνο μετά από
 εξουσιοδότηση του Συμβουλίου, το οποίο αποφαίνεται με ειδική πλειοψηφία μετά από
 πρόταση της Επιτροπής.
                                      Τίτλος ill
                                  Τελικές διατάξεις
                                       ΆΡΘΡΡ 8
Το περιεχόμενο των ανακοινώσεων και οι διαβουλεύσεις που προβλέπονται στην παρούσα
απόφαση καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο, πράγμα που ειδικότερα,
συνεπάγεται ότι η Επιτροπή δεν αποκαλύπτει πληροφορίες που παρασχέθηκαν από κράτος
μέλος στο πλαίσιο της παρούσας αηόφαοτ\ς και τις οποίες το εν λόγω κράτος έχει
χαρακτηρίσει ως ευαίσθητες από εμπορική άποψη, εκτός αν πρόκειται να
χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο του άρθρου 1.
                                       ΆρθΡΡ 9
Παρεμβάλλεται το ακόλουθο νέο άρθρο στην απόφαση του Συμβουλίου 69/494/ΕΟΚ:
                                     "Άρθρς> 15Α
          Η παρούσα απόφαση δεν ισχύει για συμφωνίες και ρυθμίσεις που αφορούν
          εμπορικά θέματα στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών."
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται προς τα κράτη μέλη.
3ρυξέλλες,
                                                     Για το Συμβούλιο
                                                    0 Πρόεδρος
 ---pagebreak---                                          -2Ζ-
                                                   ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
ίί_θύμβ.α<3Ρ_-ΐου.. Ι_ι κάγοϋ
Η ανακοίνωση για τις κοινοτικές σχέσεις με τρίτες χώρες στον τομέα των αεροπορικών
μεταφορών αναφέρεται στις ενδομεταφορές με δύο διαφορετικούς τρόπους:
(1) δημιουργία χώρου ενδομεταφοράς στην Ευρώπη και
(2) ενδομεταφορά, όπως ορίζεται στο άρθρο 7 της Σύμβασης του Σικάγου.
 Η έννοια του χώρου ενδομεταφοράς νομικά δεν περιλαμβάνεται στη σύμβαση του
 Σικάγου. Η σύμβαση αναφέρεται μόνο στην ενδομεταφορά καθ'εαυτή στο άρθρο 7.
  Όμως, στο άρθρο 77, η σύμβαση του Σικάγου ανοίγει τον δρόμο για περιφερειακή
 συνεργασία. Ορισμένες χώρες κάνουν χρήση της δυνατότητας αυτής. Η εν λόγω διάταξη
 αναφέρεται σε οργανισμούς που πραγματοποιούν κοινές αεροπορικές μεταφορές, σε
 οργανισμούς που ενεργούν σε διεθνές επίπεδο, ή σε ρυθμίσεις συνεργασίας (ροοΜΓ»9).
 Παραδείγματα ρυθμίσεων συνεργασίας αποτελούν η δΑ3, η ΟαΙί Αί Γ και η Αί Γ ΑίΜααβ.
 Στις περιπτώσεις αυτές η στενή συνεργασία και ο συντονισμός των πολιτικών στον
 τομέα των αεροπορικών μεταφορών είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία κοινού
 περιφερειακού αερομεταφορέα.
 Επίσης υπάρχουν παραδείγματα μικρότερης κλίμακας συντονισμού σε περιφερειακό
 επίπεδο, όπως π.χ. στη Νότιο Αμερική.
 Βασικά η συνεργασία μεταξύ κρατών μπορεί να λάβει δύο διαστάσεις:
 1.     τη ρύθμιση των αεροπορικών μεταφορών εντόο της περιφέρειας·
 2.     τη ρύθμιση των αεροπορικών μεταφορών ποοο και από την εν λόγω περιφέρεια.
 Με την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς στην Ευρώπη, γίνεται πλέον λόγος και για τις
 δύο διαστάσεις. Οι υφιστάμενες ρυθμίσεις σχετικά με την τιμολόγηση, τη μεταφορική
 ικανότητα και την πρόσβαση στην αγορά καθώς επίσης οι προτάσεις της δεύτερης φάσης
 ρυθμίζουν το θέμα των αεροπορικών μεταφορών εντός της Ευρώπης. Οι προτάσεις
 σχετικά με την ανάπτυξη των αεροπορικών σχέσεων με τρίτες χώρες έχουν σκοπό να
 επέμβουν ρυθμιστικά στο επίπεδο της δεύτερης διάστασης.
 ---pagebreak---                                         -15-
 Οι εταιρείες πέμπτης ελευθερίας που προέρχονται από τρίτες χώρες εμπίπτουν και
στις δύο κατηγορίες.
  1.   Εμπίπτουν εν μέρει στην πρώτη κατηγορία, διότι ανταγωνίζονται άμεσα τις
       ενδοκοινοτικές μεταφορές των κοινοτικών μεταφορέων. Συνεπώς αυτές οι πράξεις
       μεταφοράς θα επηρεάζονται αφενός από την αύξηση του ανταγωνισμού που επήλθε
       με τη δέσμη του 1987 και αφετέρου από τη θέσπιση των προτάσεων της δεύτερης
       φάσης.
 2.   Οι εν λόγω πράξεις μεταφοράς πέμπτης ελευθερίας αποτελούν επίσης μέρος της
       δεύτερης διάστασης, δηλαδή των αεροπορικών μεταφορών προς και από την
      Κοινότητα, εφόσον πραγματοποιούνται από μεταφορείς τρίτης χώρας και εξ
      ορισμού αποτελούν επέκταση των πράξεων μεταφοράς τρίτης και τέταρτης
       ελευθερίας από τρίτη χώρα προς την Κοινότητα και αντιστρόφως. Συνεπώς,
      αποτελούν μέρος του "εξωτερικού σκέλους".
Με τον τρόπο αυτό η σύμβαση του Σικάγου δεν αποκλείει την ανάπτυξη   κοινοτικής
πολιτικής για τις σχέσεις με τρίτες χώρες αλλά στην πραγματικότητα σε κάποιο βαθμό
ενθαρρύνει την περιφερειακή συνεργασία.
Με βάση τα δύο αυτά στοιχεία, η αναφορά σε κοινοτικό χώρο ενδομεταφοράς αποτελεί
λογική συνέπεια της αυξανόμενης στενής συνεργασίας στην Ευρώπη και δεν αντιβαίνει
στη σύμβαση του Σικάγου.
Ανταλλαγές δικαιωμάτων ξνδομξταφοράς
Από ορισμένους κύκλους προβάλλεται ότι η ανάπτυξη των κοινοτικών κανόνων
ενδομεταφοράς είναι δυνατόν να αντίκεινται κατά κάποιο τρόπο στο άρθρο 7 της
σύμβασης του Σικάγου. Με το άρθρο αυτό δημιουργείται το καθεστώς του πλέον
ευνοούμενου κράτους από άποψη ενδομεταφοράς. Κάποια χώρα μπορεί να μην επεκτείνει
την αποκλειστικότητα των δικαιωμάτων ενδομεταφοράς σε άλλη χώρα ούτε επιτρέται σε
κάποια χώρα να δεχθεί τέτοιου είδους αποκλειστικά δικαιώματα. Αυτό θα μπορούσε να
σημαίνει ότι η Κοινότητα δεν μπορεί να συνάψει συμφωνία για την ενδομεταφορά
 ---pagebreak---                                        -Ik-
με άλλη χώρα ούτε να δημιουργηθούν σχετικά δικαιώματα ενδομεταφοράς μεταξύ των
ίδιων των κρατών μελών της. Όμως, με βάση το άρθρο 7, στο πλαίσιο της ανταλλαγής
ευκαιριών στην αγορά, είναι λογικό να θεωρηθεί η διάταξη αυτή σαν υποχρέωση να
προσφερθεί ενδομεταφορά υπό τις αυτές ή ισότιμες συνθήκες υπό τις οποίες έχουν
συναφθεί συμφωνίες ενδομεταφοράς με άλλα κράτη.
Ισοδύναμες αλλά όχι αποκλειστικές συνθήκες θα μπορούσε να δημιουργηθούν σε άλλο
πλαίσιο. Το άρθρο 7, αν το δει κανείς υπό το πρίσμα αυτό, αφήνει πολλές ευκαιρίες
συμφωνίας με ορισμένες χώρες του κόσμου σε πολυμερή βάση σχετικά με θέματα
πρόσβασης στην αγορά χωρίς απαραίτητα να είναι αναγκαία η παραχώρηση δικαιωμάτων
ενδομεταφοράς σε άλλες χώρες με τις οποίες δεν είναι δυνατόν να χαραχθεί παρόμοιο
πλαίσιο.
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                                              ISSN 0254-1483
                                                     COM(90) 17 τελικό
                                                          ΕΓΓΡΑΦΑ
GR                                                                  1107
                           Αριΰ. καταλόγου : CB-CO-90-087-GR-C
                                                     ISBN 92-77-57820-3
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
L·2985 Luxembourg


          ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                      Βρυξέλλες, 17.11.1995
                                      COM(95) 569 τελικό
  ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ
ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ
ΕΤΟΣ 1995 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΤΩΝ ΣΟΥΗΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ
               ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΣΟΛΟΜΩΝ
                (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 ---pagebreak---  ---pagebreak---                                 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Η πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας
προβλέπει στο άρθρο 125 ότι επί τρία έτη από την ημερομηνία
προσχώρησης, η Σουηδία λαμβάνει κοινοτική χρηματοδοτική συνεισφορά
για τη χρηματοδότηση της ελευθέρωσης των μικρών σολομών που
πραγματοποιεί στη Βαλτική θάλασσα.
Η εν λόγω κοινοτική συνεισφορά η οποία πρέπει να αποτελεί
αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου που αποφασίζει με ειδική
πλειοψηφία βάσει πρότασης της Επιτροπής, πρέπει να εκτιμηθεί υπό το
πρίσμα των ισορροπιών που υφίσταντο αμέσως πριν την προσχώρηση.
Η εν λόγω προσωρινή συνεισφορά αντιστοιχεί άρα στην συμμετοχή που η
Κοινότητα χορηγούσε προηγουμένως στην Σουηδία στο πλαίσιο της
διμερούς συμφωνίας σχετικά με ορισμένα μέτρα που προορίζονται να
προωθήσουν την αναπαραγωγή του σολομού στη Βαλτική θάλασσα.
Στο άρθρο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2210/80 του Συμβουλίου της 27ης
Ιουνίου 1980 περί συνάψεως της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής
Οικονομικής Κοινότητας και της κυβερνήσεως της Σουηδίας σχετικά με
ορισμένα μέτρα που προορίζονται να προωθήσουν την αναπαραγωγή του
σολομού στη Βαλτική θάλασσα ', προβλέπεται ότι το ποσό της ενίσχυσης
αυτής καθορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να καλύπτει τις πραγματικές
δαπάνες που βαρύνουν τις σουηδικές αρχές για την εκτροφή, την
αναγνώριση και την ελευθέρωση της ποσότητας των μικρών σολομών που
είναι αναγκαία για την παραγωγή ποσότητας σολωμού ίση με τη μη
αμοιβαία ποσόστωση           που χορηγείται στην Κοινότητα, στην σουηδική
ζώνη αλιείας,        για το έτος κατά το οποίο πρέπει να χορηγηθεί η
χρηματοδοτική ενίσχυση.
Για το έτος 1995, λόγω του ότι μειώθηκε η συνολική           ποσότητα της
επιτρεπόμενης σύλληψης για το απόθεμα σολομού, το ποσό                της
χρηματοδοτικής συνεισφοράς υπολογίστηκε εφαρμόζοντας αναλογικά        τον
συντελεστή μείωσης στα υφιστάμενα δεδομένα αμέσως πριν                την
προσχώρηση.
1
       ΕΕ L 226 της 29.04.1980, σ. 7
                                           Ι
 ---pagebreak---      Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τον καθορισμό του ποσού της
     χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Κοινότητας για το έτος 1995 σχετικά
    με τις δαπάνες των σουηδικών α ρ χ ώ ν για την ελευθέρωση των μικρών
                                          σολομών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
Έ χ ο ν τ α ς υπόψη :
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας και
ιδίως το άρθρο 125,
Εκτιμώντας :
ότι το άρθρο 125 της πράξης προσχώρησης προβλέπει ότι το Συμβούλιο που
αποφασίζει        με    ειδική     πλειοψηφία   βάσει πρότασης της Επιτροπής,
καθορίζει       ετησίως      το ποσό      της  χρηματοδοτικής συνεισφοράς   της
Κοινότητας για την ελευθέρωση των μικρών σολομών που πραγματοποιούν
οι αρμόδιες σουηδικές αρχές,
ότι η εν λόγω χρηματοδοτική συνεισφορά πρέπει να εκτιμηθεί υπό το
πρίσμα των ισορροπιών που υφίσταντο αμέσως πριν από την προσχώρηση
της Σουηδίας,
ότι στο άρθρο 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2210/80 του Συμβουλίου της
27ης Ιουνίου 1980 περί συνάψεως της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής
Οικονομικής Κοινότητας και της κυβερνήσεως της Σουηδίας σχετικά με
ορισμένα μέτρα που προορίζονται να προωθήσουν την αναπαραγωγή του
σολομού στη Βαλτική θ ά λ α σ σ α 1 , προβλέπεται ότι η κοινοτική συνεισφορά
είναι ίση με τις πραγματικές δαπάνες που βαρύνουν τις σουηδικές αρχές
για την εκτροφή, την αναγνώριση και την ελευθέρωση της ποσότητας
μικρών σολομών που είναι αναγκαία για την παραγωγή ποσότητας σολομού
ίση με την μη α μ ο ι β α ί α ποσόστωση που χορηγείται στην Κοινότητα, στην
σουηδική ζώνη αλιείας, για το έτος κατά το οποίο πρέπει να            χορηγηθεί
η χρηματοδοτική ενίσχυση,
          ΕΕ L 226 της 29.4.1980, σ. 7
 ---pagebreak--- ότι η Επιτροπή έλαβε την αίτηση της Σουηδίας για την χρηματοδοτική
συνεισφορά της Κοινότητας για το 1995, ότι η εν λόγω αίτηση είναι ίδια
με εκείνη του έτους 1994,
ότι για το έτος 1995, η διεθνής επιτροπή αλιείας της Βαλτικής θάλασσας
υπέδειξε τη συνολική ποσότητα επιτρεπόμενης σύλληψης TAC για το
απόθεμα σολομού στη Βαλτική θάλασσα και το τμήμα που πρέπει να
χορηγηθεί στην Κοινότητα,
ότι, η εν λόγω TAC που καθορίστηκε για το 1995 μειώθηκε, ότι, άρα η
σουηδική αίτηση εξετάσθηκε εκ νέου βάσει του γεγονότος αυτού,
ότι, το ποσό       της χρηματοδοτικής συνεισφοράς        της  Κοινότητας
υπολογίσθηκε εφαρμόζοντας αναλογικά την μείωση αυτή στην μη
αμοιβαία ποσόστωση που η Σουηδία θα είχε χορηγήσει στην Κοινότητα,
εάν η διμερής συμφωνία συνέχιζε να ισχύει.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :
                                 Άρθρο 1
Το ποσό της χρηματοδοτικής ενίσχυσης της Κοινότητας για το έτος 1995
για την κάλυψη των δαπανών που προορίζονται να προωθήσουν την
αναπαραγωγή σολομού στη Βαλτική θάλασσα περιορίζεται σε 666.092 ECU.
                                 Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην κυβέρνηση της Σουηδίας.
Βρυξέλλες,                                 Για το Συμβούλιο
                                             Η
 ---pagebreak---                           Δημοσιονομικό δελτίο
1. Ονομασία του μέτρου
   Χρηματοδοτική συνεισφορά για τα μέτρα που προορίζονται             να
   προωθήσουν την αναπαραγωγή σολομού στη Βαλτική θάλασσα.
2. Κονδύλι
   Β7-800
3. Νομική βάση
   Ά ρ θ ρ ο 125 της πράξης προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και
   της Σουηδίας
4. Περιγραφή του μέτρου
   4.1.     Γενικός στόχος του μέτρου
   Η π α ρ ο ύ σ α πρόταση της Επιτροπής καθορίζει για το έτος 1995 το
   ποσό της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Ένωσης για την
   ελευθέρωση των μικρών σολομών που πραγματοποιούν οι αρμόδιες
   σουηδικές αρχές όπως προβλέπει το άρθρο 125 της πράξης
   προσχώρησης.
   4.2.     Η περίοδος     που   καλύπτεται    από   το  μέτρο  K£çi  ςη
            προβλεπόμενες λεπτομέρειες για την παράταση του
            Το μέτρο καλύπτει το έτος 1995. Προβλέπεται νέα πρόταση για
            το έτος 1996.
5. Κατανομή των δαπανών/εσόδων
   5.1.     ΥΔ
   5.2.     ΔΠ
   5.3.     Κανένα έσοδο
6. Είδος των δαπανο')ν/εσόδων
   100% επιδότηση
7. Χρηματοδοτικές επιπτώσεις
   7.1.     Τρόπος υπολογισμού του κόστους του μέτρου
   Το ποσό της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς για την
   ελευθέρωση των μικρών σολομών που πραγματοποιείται από τις
   σουηδικές αρχές, υπολογίσθηκε σύμφωνα με τις ισορροπίες που
                                           Γ
 ---pagebreak---    υφίσταντο αμέσως πριν την προσχώρηση. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
   2210/80 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1980 περί συνάψεως της
   συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της
   κυβερνήσεως της Σουηδίας σχετικά με ορισμένα μέτρα που
   προορίζονται να προωθήσουν την αναπαραγωγή του σολομού στη
   Βαλτική θάλασσα 1 , προβλέπει ότι το ποσό της κοινοτικής
   χρηματοδοτικής συνεισφοράς για κάθε έτος υπολογίζεται κατά
   τέτοιο τρόπο ώστε να καλύπτει τις πραγματικές δαπάνες που
   βαρύνουν τις σουηδικές αρχές για την εκτροφή, την αναγνώριση και
   την ελευθέρωση της ποσότητας μικρών σολομών που είναι αναγκαία
   για την παραγωγή ποσότητας σολομών ίση με την μη αμοιβαία
   ποσόστωση που χορηγείται στην Κοινότητα.
   Για το έτος 1994, η Σουηδία είχε χορηγήσει        στην  Κοινότητα
   ποσόστωση σολομού 220 τόνους.
   Το 1995, η συνολική ποσότητα επιτρεπόμενης σύλληψης          (TAC)
   σολομού στη Βαλτική θάλασσα μειώθηκε κατά 16,666%, οι
   ποσοστώσεις όλων των εταίρων μειώθηκαν κατά το ίδιο ποσοστό.
   Για την τήρηση των υφιστάμενων ισορροπιών, πρέπει να ληφθεί
   υπόψη ότι η Σουηδία χορηγεί πλασματικά τις ίδιες ποσότητες
   μειωμένες ανάλογα με την μείωση της σουηδικής ποσόστωσης για
   το έτος 1995 δηλαδή
   220 Τ-220X16.666 = 183,33 Τ
                  100
   Οι Σουηδοί ανέφεραν στην Επιτροπή ότι το πραγματικό κόστος ενός
   μικρού σολομού ήταν ίσο με 17 σουηδικές κορώνες και ότι 1 τόνος
   σολομών αντιστοιχεί σε 2.000 μικρούς σολομούς.
   Το ποσό της χρηματοδοτικής συνεισφοράς για το 1995 είναι άρα ίσο
με
   183,33 Χ 2000 Χ 17 SEK = 6.233.220 SEK
   6.233.220 SEK : 9,357900 = 666.092 ECU
   ΕΕ L 226 της 29.04.1980, σ. 7
 ---pagebreak---   7.2.    Κατανομή στα στοιχεία του μέτρου
                                                           ΠΑΥ σε ECU
                                                           (τιμές 1995)
       Στοιχεία του μέτρου                Συνολικός προϋπολογισμός για 1
                                                        έτος
Δαπάνες για την ελευθέρωση των          666.092 (ισοτιμία  9/95)
    μικρών σολομών από τις
 σουηδικές αρχές στη Βαλτική
             θάλασσα
              ΣΥΝΟΛΟ                    66.092
  7.3.    Δαπάνες          λειτουργίας     για.   μελέτες^     συ_Υ£δ ρ. ι ά σ ε ι ς
          εμπειρογνωμόνων, κλπ., που συμπεριλαμβάνονται στο τμήμα Β
          Ουδέν
  7.4.    Χρονοδιάγραμμα για τα πολυετή μέτρα που συνοδεύονται α π ό
          "ποσό που κρίνεται αναγκαίοι            (εγγεγραμένο στην βασική
          πράξη)
          Ουδέν
  Προβλεπόμενες διατάξεις για την καταπολέμηση της απάτης και τα
  αποτελέσματα της εφαρμογής τους
  Εφαρμόζονται οι διατάξεις για την καταπολέμηση της απάτης, ιδίως
  τα ά ρ θ ρ α 209 σημείο γ, 209 Α και 213 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής
   Ένωσης
  Στοιχεία α ν ά λ υ σ η ς κόστος-αποτελεσματικότητα
  9.1.    Ειδικοί στόχοι
  Προώθηση της αναπαραγωγής του σολομού στη Βαλτική θ ά λ α σ σ α
  9.2.    Αιτιολόγηση του μέτρου
          Ανάγκη της παρέμβασης του κοινοτικού προϋπολογισμού
  Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης                  αποτελεί μέρος της
  συνθήκης προσχώρησης του Βασιλείου της                 Σουηδίας και είναι
  υποχρεωτική
                                               1
 ---pagebreak---     9.3.   Παρακολούθηση και αξιολόγηση του μέτρου
           Οι συνέπειες του μέτρου θα ληφθούν υπόψη στον καθορισμό
           των συνολικών TAC για τον σολομό στη Βαλτική θάλασσα
    9.4.   Συνέπεια με τον οικονομικό προγραμματισμό
                 Προβλέπεται το μέτρο στον οικονομικό προγραμματισμό
                 της ΓΔ για τα σχετικά έτη ;
                 Ναι
                 Να αναφερθεί σε ποιο συγκεκριμένο γενικότερο στόχο
                 στον οικονομικό προγραμματισμό της ΓΔ αντιστοιχεί
                 ο στόχος του προτεινόμενου μέτρου
                 Ουδέν
10. Διοικητικές δαπάνες (Τμήμα Α του Προϋπολογισμού)
    Το τμήμα αυτό του δημοσιονομικού δελτίου πρέπει να διαβιβασθεί
    στην ΓΔ XIX και στην ΓΔ IX· η ΓΔ IX πρέπει να το αποστείλει μαζί
    με τη γνωμοδότηση της στην ΓΔ XIX.
    10.1 Το προτεινόμενο μέτρο προϋποθέτει αύξηση προσωπικού της
    Επιτροπής: Εάν ναι, ποια ;
    Όχι
    10.2 Ν α α ν α φ ε ρ θ ε ί τ ο ΖΕΩ2Ρ των δαπανών  λειτουργίας και
    προσωπικού 2ΪΏ12 προκύπτει από το προτεινόμενο μέτρο.         Να
    αναφερθεί* ο τρόπος υπολογισμού.
    Ουδέν
                                              S
 ---pagebreak---                                                         ISSN 0254-1483
                                             COM(95) 569 τελικό
                                              ΕΓΓΡΑΦΑ
GR                                                                 03
                            Αριθ. καταλόγου : CB-CO-95-609-GR-C
                                                   ISBN 92-77-96279-8
Υπηρεσία Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
L-2985 Λουξεμβούργο
                                     3


Avis juridique important

|

52000PC0854(01)

Πρόταση απόφασης πλαισιου του Συμβουλίου για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων  /* COM/2001/0854 τελικό - CNS 2001/0024 */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 062 E της 27/02/2001 σ. 0324 - 0326

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ  ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. ΕΙΣΑΓΩΓΗΣτις 24 Φεβρουαρίου 1997, το Συμβούλιο ενέκρινε κοινή δράση σχετικά με ενέργειες για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών [1]. Η κοινή δράση καλύπτει ευρύ φάσμα θεμάτων όπως ορισμούς (με την επιφύλαξη ειδικότερων ορισμών στη νομοθεσία των κρατών μελών), δικαιοδοσία, ποινικές διαδικασίες, βοήθεια στα θύματα και αστυνομική και δικαστική συνεργασία. Με την κοινή δράση τα κράτη μέλη ανέλαβαν την υποχρέωση να αναθεωρήσουν την υφιστάμενη νομοθεσία τους ώστε να θεωρούνται ποινικά αδικήματα η εμπορία ανθρώπων και η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών. [1]   ΕΕ L 063, 4.3.1997 Μετά την έγκριση της κοινής δράσης το 1997 έχουν προκύψει σημαντικά πολλές και ουσιαστικές ενέργειες και πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο γενικότερα. Ωστόσο, οι συνεχιζόμενες αποκλίσεις των νομικών μηχανισμών στα κράτη μέλη καθιστούν σαφή την ανάγκη περαιτέρω δράσης κατά της απειλής της εμπορίας.  Επιπλέον, το άρθρο 29 της συνθήκης του Άμστερνταμ κάνει ρητή αναφορά στην εμπορία ανθρώπων. Το Σχέδιο Δράσης της Βιέννης [2] και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε ζήτησαν επίσης ρητά να αναληφθεί περαιτέρω νομοθετική δράση κατά της εμπορίας ανθρώπων. Νομοθετική δράση υποδεικνύεται επίσης στον Πίνακα Αποτελεσμάτων της Επιτροπής [3]. Σε ευρύτερο διεθνές επίπεδο, μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις είναι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος με τα δύο συνοδευτικά πρωτόκολλα που αφορούν την λαθραία εισαγωγή μεταναστών και την εμπορία ανθρώπων. Η Επιτροπή συμμετείχε ενεργά στην εκπόνηση αυτών των μέσων και σημαντικά στοιχεία των πρωτοκόλλων αντικατοπτρίζονται στην παρούσα πρόταση με περαιτέρω ανάπτυξή τους. [2]    ΕΕ C 19, 23.1.1999[3]   COM (2000) 167 τελικό, 24.3.2000Ο ειδικός χαρακτήρας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης που θα δημιουργηθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να καταστήσει δυνατό για τα κράτη μέλη να εκπονήσουν μια απόφαση-πλαίσιο στην οποία ορισμένα ζητήματα ποινικού δικαίου και δικαστικής συνεργασίας θα τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας απ' ότι ήταν δυνατό με τα διαθέσιμα προ της συνθήκης του Άμστερνταμ μέσα και τα μέσα που αναπτύχθηκαν σε ευρύτερο διεθνές επίπεδο. Μια απόφαση-πλαίσιο θα πρέπει, για παράδειγμα, να αντιμετωπίζει επακριβέστερα θέματα όπως η ποινικοποίηση, ποινές και άλλες κυρώσεις, επιβαρυντικές περιστάσεις, δικαιοδοσία και έκδοση.Τέλος, η Επιτροπή πιστεύει ότι, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτείται περαιτέρω ανταπόκριση στο θέμα της εμπορίας ανθρώπων. Η χρήση μιας απόφασης-πλαίσιο, μέσο που εισήχθη με τη συνθήκη του Άμστερνταμ, θα ενισχύσει την κοινή προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα αυτό και θα πληρώσει τα κενά της υφιστάμενης νομοθεσίας. Η ανάγκη μιας σαφούς κοινής προσέγγισης για την εμπορία ανθρώπων θα πρέπει επίσης να εξεταστεί υπό το πρίσμα της μελλοντικής διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή, όπως ανακοινώθηκε στον Πίνακα Αποτελεσμάτων, αποφάσισε να υποβάλει απόφαση-πλαίσιο για την προσέγγιση του ποινικού δικαίου των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων και ποινών, σε ότι αφορά την εμπορία ανθρώπων. Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης διατάξεις επί οριζοντίων δικαστικών θεμάτων, όπως η δικαιοδοσία και η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών. Η πρόταση καλύπτει την εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση εργασίας και τη σεξουαλική εκμετάλλευση, και δεν περιλαμβάνει τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών και την παιδική πορνογραφία, θέματα που καλύπτονται από ξεχωριστή πρόταση. Η διάκριση σε δύο αποφάσεις-πλαίσιο θα επιτρέψει στο Συμβούλιο να επικεντρώσει την προσοχή του στην εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση εργασίας καθώς και τη σεξουαλική εκμετάλλευση. 2. ΕΜΠΟΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝΗ Επιτροπή έχει την άποψη ότι η διάκριση αφενός σε ένα πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών για την εμπορία ανθρώπων και ένα δεύτερο πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών για τη λαθραία εισαγωγή μεταναστών υπογραμμίζει τον σύνθετο χαρακτήρα των διάφορων μορφών παράνομων μετακινήσεων ατόμων που διενεργούνται από διεθνείς εγκληματικές οργανώσεις. Ενώ η λαθραία εισαγωγή μεταναστών μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά αδίκημα κατά του κράτους και συχνά συνεπάγεται αμοιβαία συμφέροντα και των δύο ενεχομένων μερών, η εμπορία ανθρώπων συνιστά αδίκημα σε βάρος προσώπου και εμπεριέχει τον σκοπό εκμετάλλευσης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι γαλλικές πρωτοβουλίες [4] για την καταστολή της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διακίνησης και διαμονής είναι σχετικές με τη λαθραία εισαγωγή μεταναστών. Η πρόταση αυτή αντίθετα έχει σχέση με την εμπορία ανθρώπων και τις δικές της ιδιορρυθμίες. Το συμπέρασμα της Επιτροπής είναι ότι η γαλλική πρωτοβουλία για την καταστολή της υποβοήθησης και η παρούσα πρόταση για την εμπορία ανθρώπων αλληλοσυμπληρώνονται και συμβάλουν και οι δύο σε μια πανευρωπαϊκή καταπολέμηση σοβαρών τύπων εγκληματικής δραστηριότητας εκ μέρους διεθνών εγκληματικών οργανώσεων.[4]   ΕΕ C 253, 4.9.2000, οι προτάσεις δεν έχουν ακόμα εγκριθεί1. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗΗ παρούσα πρόταση για απόφαση-πλαίσιο αφορά την προσέγγιση της νομοθεσίας και των κανονιστικών ρυθμίσεων των κρατών μελών στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας για ποινικά θέματα. Σε σημαντικό βαθμό αφορά επίσης "ελάχιστους κανόνες για τη στοιχειοθέτηση ποινικών πράξεων και τις ποινές στον τομέα του οργανωμένου εγκλήματος". Η νομική βάση που αναφέρεται στο προοίμιο της πρότασης είναι συνεπώς τα άρθρα 29 με ρητή αναφορά της εμπορίας ανθρώπων, 31 εδάφιο ε) και 34 παράγραφος 2 εδάφιο β) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι προτάσεις δεν συνεπάγονται δημοσιονομικές επιπτώσεις για τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.2. Η ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ: ΤΑ ΑΡΘΡΑΆρθρο 1 (Εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση εργασίας τους)Το άρθρο 1 επιφορτίζει τα κράτη μέλη με την υποχρέωση να εξασφαλίζουν ότι η εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση της εργασίας τους τιμωρείται.Στο άρθρο η εμπορία ορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιλαμβάνει τη στρατολόγηση, τη μεταφορά ή τη διακίνηση  ατόμων, συμπεριλαμβανομένης της απόκρυψης και της διαδοχικής υπόθαλψης και απόκτησης ελέγχου επ' αυτών, με σκοπό την εκμετάλλευση των ατόμων για την παραγωγή αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών. Ο ορισμός αυτός αντικατοπτρίζει τα βασικά στοιχεία ενός των μερών που αποτελούν τον ορισμό της εμπορίας ανθρώπων στο αντίστοιχο πρωτόκολλο της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών.Η εκμετάλλευση εργασίας ορίζεται στο άρθρο ως παράβαση των εργασιακών προτύπων που διέπουν τις συνθήκες εργασίας, τις αμοιβές, την υγεία και την ασφάλεια. Η αναφορά στους κανονισμούς της αγοράς εργασίας δεν έχει καθόλου την πρόθεση να θίξει τους κανονισμούς της αγοράς εργασίας των κρατών μελών. Προτίθεται να συστήσει ένα σημείο αναφοράς με βάση τους υφιστάμενους κανονισμούς για το τί ακριβώς αποτελεί αποδεκτό πρότυπο για την αγορά εργασίας. Ας υπογραμμιστεί ότι ο ορισμός αυτός πρέπει να συνεκτιμηθεί σε συνδυασμό με τον ορισμό της εμπορίας ανθρώπων και τα στοιχεία που συνιστούν την υπόσταση του εγκλήματος όπως είναι ο εξαναγκασμός. Επιπλέον, το αδίκημα περιλαμβάνει αξίωση ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου έχουν καταπατηθεί και εξακολουθούν να καταπατούνται, όπως, για παράδειγμα, τα δικαιώματα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας. Η αξίωση αυτή περιλαμβάνει επίσης τη διάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του θύματος και όχι μόνο τη συμπεριφορά του δράστη όπως περιγράφεται στα στοιχεία που συνιστούν τη υπόσταση αδικήματος όπως αναφέρονται κατωτέρω. Εκφράζει επίσης αξίωση για συνεχιζόμενη καταπάτηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου.Όσον αφορά τα στοιχεία που συνιστούν την υπόσταση ως ποινικού αδικήματος της εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση της εργασίας τους, τα σημεία α) και β) αντιστοιχούν στο πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών για την εμπορία ανθρώπων. Τα σημεία γ) και δ), που εν μέρει αντιστοιχούν στο πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών, καλύπτουν μορφές εκμετάλλευσης ή άσκησης πίεσης κατά την εμπορία ανθρώπων. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί ολοκληρωμένη κάλυψη της εγκληματικής συμπεριφοράς. Μεταξύ των χρησιμοποιούμενων πρακτικών περιλαμβάνεται και η δουλεία για χρέη, οπότε στο άτομο δεν απομένει άλλη επιλογή από την υποταγή στην πίεση. Περιλαμβάνεται επίσης η εκμετάλλευση του εύτρωτου των ατόμων, για παράδειγμα ατόμων με πνευματική ή σωματική μειονεξία ή ατόμων που διαμένουν παράνομα στην επικράτεια κράτους μέλους και που συχνά ευρίσκονται σε τέτοια κατάσταση ώστε να μην υπάρχει ή να μη διαφαίνεται άλλη διέξοδος από την υποταγή στην εκμετάλλευση. Τα τελευταία αυτά στοιχεία εξασφαλίζουν ότι στο αδίκημα λαμβάνεται υπόψη η ειδική κατάσταση του θύματος και όχι μόνο η συμπεριφορά του δράστη.Το περιγραφόμενο ποινικό αδίκημα δεν περιλαμβάνει ρητή αξίωση διέλευσης των συνόρων από το θύμα. Η λογική στο σημείο αυτό παρακολουθεί τη σύμβαση Ευρωπόλ και το πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών για την εμπορία ανθρώπων, δηλ. το πλαίσιο της εμπορίας ανθρώπων αναφέρεται γενικά στο διεθνές οργανωμένο έγκλημα χωρίς να είναι απαραίτητο να διέλθει το θύμα τα σύνορα της χώρας του. Επίσης, τα βασικά στοιχεία του αδικήματος της εμπορίας θα πρέπει να επικεντρωθούν στο σκοπό της εκμετάλλευσης μάλλον παρά στην "κίνηση" δια των συνόρων. Αν διατηρείτο η απαίτηση του στοιχείου της διέλευσης των συνόρων, τότε θα είχαμε την παράδοξη κατάσταση πολίτες τρίτων χωρών να προστατεύονται περισσότερο από ένα ευρωπαίο πολίτη που εξαναγκάζεται σε πορνεία και πέφτει θύμα εμπορίας εντός της ίδιας του της χώρας. Η επιλογή να μη συμπεριλαμβάνεται το στοιχείο της διέλευσης συνόρων σημαίνει επίσης ότι η πρόταση καλύπτει και την "επανεμπορία" εντός της χώρας προορισμού, που σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της αλυσίδας/επιχείρησης εμπορία ανθρώπων.Άρθρο 2 (Εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση)Το άρθρο 2 επιφορτίζει τα κράτη μέλη με την υποχρέωση να εξασφαλίζουν ότι η εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση τιμωρείται. Το άρθρο αντιστοιχεί στη διάρθρωση και το περιεχόμενο του άρθρου 1. Στη σεξουαλική εκμετάλλευση συμπεριλαμβάνεται η εκμετάλλευση ατόμου για πορνεία, για πορνογραφικές παραστάσεις ή για την παραγωγή πορνογραφικού υλικού. Άρθρο 3 (Υποκίνηση, συνδρομή, συνεργία και απόπειρα)Το άρθρο 3 επιφορτίζει τα κράτη μέλη με την υποχρέωση να εξασφαλίζουν ότι η υποκίνηση, η συνδρομή, η συνεργία και η απόπειρα διάπραξης εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση της εργασίας τους και εμπορίας ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση τιμωρούνται.Άρθρο 4 (Ποινές και επιβαρυντικές περιστάσεις)Το άρθρο 4 αφορά τις ποινές και τις επιβαρυντικές περιστάσεις. Η παράγραφος 1 ορίζει ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3 τιμωρούνται με αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές ποινές, μεταξύ των οποίων φυλάκιση ανώτατης διάρκειας όχι μικρότερης των 6 ετών. Οι ποινές αυτές αρκούν ώστε να εντάσσεται η εμπορία ανθρώπων εντός άλλων μέσων που έχουν ήδη θεσπιστεί με σκοπό την ενδυνάμωση της δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, όπως είναι η κοινή δράση 98/699/ΔΕΥ [5] για το ξέπλυμα χρήματος, τον προσδιορισμό, τον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση των οργάνων και των προϊόντων του εγκλήματος, και  η κοινή δράση 98/733/ΔΕΥ [6]  σχετικά με το αξιόποινο της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση.[5]  ΕΕ L 333/1, 9.12.1998[6]   ΕΕ L 351/1, 29.12.1998Δεδομένου ότι η εμπορία ανθρώπων συνεπάγεται σοβαρότατη εγκληματική συμπεριφορά, η παράγραφος 2 ορίζει ότι τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όταν συντρέχουν  επιβαρυντικές περιστάσεις, τα αδικήματα τιμωρούνται με φυλάκιση ανώτατης διάρκειας όχι μικρότερης των 10 ετών. Η πρόταση της Επιτροπής των 10 τουλάχιστον ετών ως ελάχιστη ανώτατη ποινή στην περίπτωση που υφίστανται επιβαρυντικές περιστάσεις βασίζεται στην άποψη ότι οι δυνατές ποινές για την εμπορία ανθρώπων πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα του εγκλήματος και να έχουν έντονο αποτρεπτικό αποτέλεσμα.  Καταγράφονται τρεις περιστάσεις που κανονικά θα πρέπει να χαρακτηρίζονται ως επιβαρυντικές για το αδίκημα της εμπορίας. Οι περιστάσεις αυτές αποτελούν το ελάχιστο και δεν αποκλείουν επιπρόσθετους ορισμούς στη νομοθεσία των κρατών μελών. Περαιτέρω εξήγηση της έννοιας αυτών των περιστάσεων για τους σκοπούς της απόφασης-πλαίσιο είναι τα εξής:- "αποφέρει ουσιώδεις προσόδους": μπορεί, κατά περίπτωση, να ερμηνευθεί κατ' αναλογία προς επιβαρυντικά αδικήματα προξενείας και θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τον πλουτισμό του δράστη από εγκληματικές δραστηριότητες, - "διαπράττεται στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης": θα πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα προς το άρθρο 1 της κοινής δράσης 98/733/ΔΕΥ σχετικά με το αξιόποινο της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης [7],[7]   ΕΕ L 351/1, 29.12.1998- "ενέχει ιδιαίτερη σκληρότητα" αποβλέπει στον εντοπισμό του επιπέδου εξαναγκασμού ή πίεσης που ασκείται από τον δράστη, και το επίπεδο αδιαφορίας ως προς την υγεία και την ακεραιότητα του θύματος, σωματική ή ψυχική. όσο μεγαλύτερος είναι ο εξαναγκασμός, η πίεση ή η αδιαφορία, τόσο σοβαρότερο είναι και το αδίκημα.Άρθρο 5 (Ευθύνη νομικών προσώπων)Είναι αναγκαίο επίσης να καλυφθεί η περίπτωση ανάμιξης νομικών προσώπων στην εμπορία. Ως εκ τούτου, το άρθρο 5 περιέχει διατάξεις για τα νομικά πρόσωπα που υπέχουν ευθύνη για αδικήματα που προβλέπονται στα άρθρα 1, 2 και 3, εφόσον αυτά διαπράττονται προς όφελός τους από οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος οργάνου του νομικού προσώπου. Ο όρος ευθύνη πρέπει να ερμηνεύεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να περιέχει ποινική  ή αστική ευθύνη (βλ. επίσης άρθρο 6 περί κυρώσεων).Επί πλέον, η παράγραφος 2 προβλέπει ότι νομικό πρόσωπο μπορεί να υπέχει ευθύνη όταν η έλλειψη εποπτείας ή ελέγχου εκ μέρους ατόμου που ευρίσκεται σε θέση να ασκεί έλεγχο έχει καταστήσει δυνατή τη διάπραξη αδικήματος προς όφελός του. Η παράγραφος 3 ορίζει ότι η δικαστική δίωξη νομικού προσώπου δεν αποκλείει παράλληλη δικαστική δίωξη φυσικού προσώπου, ενώ στην παράγραφο 4 δίδεται ο ορισμός του νομικού προσώπου για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης-πλαίσιο. Άρθρο 6 (Κυρώσεις νομικών προσώπων)Το άρθρο 6 επιβάλλει αξίωση κυρώσεων των νομικών προσώπων. Αξιώνει αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές ποινές, με ελάχιστη υποχρέωση την επιβολή χρηματικών ποινών ή προστίμων. Αναφέρονται επίσης και άλλες κυρώσεις που θα μπορούσαν να επιβάλλονται κανονικά σε νομικά πρόσωπα.Άρθρο 7 (Δικαιοδοσία και δίωξη)Ο διεθνής χαρακτήρας του αδικήματος της εμπορίας ανθρώπων συνεπάγεται ότι για την αποτελεσματική νομική αντιμετώπισή του απαιτούνται διαδικαστικοί κανόνες σχετικά με τη δικαιοδοσία και την έκδοση τόσο σαφείς και πλήρεις όσο επιτρέπουν τα εθνικά νομικά συστήματα ώστε να διασφαλίζουν ότι οι δράστες δεν διαφεύγουν τη δίωξη. Στην παράγραφο 1 ορίζεται σειρά κριτηρίων για την δικαιοδοσία  των εθνικών διωκτικών και δικαστικών αρχών όσον αφορά τη δίωξη και την ανάκριση για αδικήματα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση-πλαίσιο. ´Ενα κράτος μέλος θεμελιώνει τη δικαιοδοσία του σε τρεις περιπτώσεις:(α) όταν το αδίκημα διαπράττεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην επικράτειά του, ανεξάρτητα από το καθεστώς ή την υπηκοότητα του ενεχόμενου προσώπου (αρχή της εδαφικότητας), ή(β) όταν ο δράστης του αδικήματος είναι υπήκοος του κράτους αυτού (αρχή της προσωπικότητας του δράστη). Το κριτήριο του καθεστώτος της υπηκοότητας σημαίνει ότι η δικαιοδοσία μπορεί να θεμελιωθεί ανεξάρτητα από το δίκαιο του τόπου του εγκλήματος (lex locus delicti). Αυτή η δυνατότητα των κρατών μελών να ασκούν δίωξη για αδικήματα που διαπράττονται στην αλλοδαπή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα κράτη μέλη που απαγορεύουν την έκδοση των υπηκόων τους, ή(γ) όταν το αδίκημα διαπράττεται προς όφελος νομικού προσώπου εγκατεστημένου στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους.Δεδομένου ωστόσο ότι οι νομικές παραδόσεις των κρατών μελών δεν αναγνωρίζουν όλες την εξωεδαφική δικαιοδοσία για κάθε τύπο ποινικών αδικημάτων, τα κράτη μέλη μπορούν, με την επιφύλαξη της υποχρέωσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1, να περιορίσουν τη δικαιοδοσία τους στην πρώτη από τις ανωτέρω τρεις περιπτώσεις. Επίσης, σε αντίθετη περίπτωση, μπορούν  να προβλέψουν την εφαρμογή των παραγράφων 1 εδάφιο β) και 1 εδάφιο γ) σε υποθέσεις όπου το αδίκημα έχει διαπραχθεί εκτός του εδάφους του συγκεκριμένου κράτους μέλους.Στην παράγραφο 3 λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν προβλέπουν έκδοση των υπηκόων τους. Στόχος είναι οι ύποπτοι ως δράστες αδικημάτων εμπορίας ανθρώπων να μη διαφεύγουν τη δίωξη για το λόγο ότι η έκδοσή τους δεν είναι κατ' αρχήν δυνατή λόγω της υπηκοότητάς τους. Τα κράτη μέλη που δεν προβλέπουν έκδοση των υπηκόων τους πρέπει, σύμφωνα με την παράγραφο 3, να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να θεμελιώσουν τη δικαιοδοσία τους και να διώκουν, κατά περίπτωση, τα εν λόγω αδικήματα εφόσον διαπράττονται από υπηκόους τους στην αλλοδαπή. Η παράγραφος 4 ορίζει ότι τα κράτη μέλη ενημερώνουν τη Γενική Γραμματεία και την Επιτροπή στις περιπτώσεις που αποφασίζουν να εφαρμόσουν την παράγραφο 2.Άρθρο 8 (Θύματα)Στην προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, δίδεται ιδιαίτερη σημασία στην παροχή συνδρομής στα θύματα. Σε πολλές περιπτώσεις, τα θύματα εμπορίας ανθρώπων έχουν υποστεί σοβαρή κακοποίηση από τον δράστη. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή έχει την άποψη ότι θα πρέπει να συμπεριληφθεί στην απόφαση-πλαίσιο ένα άρθρο σχετικά με τα θύματα. Μέρος της γενικότερης πολιτικής αποτελεί η κοινωνική αρωγή στα θύματα προκειμένου να μπορέσουν να υπερνικήσουν τις συνέπειες παρόμοιων συμβάντων και να επανενταχθούν, μεταξύ άλλων, στην αγορά εργασίας.Άρθρο 9 (Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών)Σκοπός του άρθρου 9 είναι να εκμεταλλευθεί τα μέσα διεθνούς δικαστικής συνεργασίας στα οποία είναι συμβαλλόμενα μέρη τα κράτη μέλη και τα οποία πρέπει να χρησιμοποιούνται σε θέματα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση-πλαίσιο. Ειδικότερα, ρυθμίσεις για την αμοιβαία νομική συνδρομή και την έκδοση περιλαμβάνονται σε πλήθος διμερών και πολυμερών συμφωνιών και συμβάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον σκοπός του άρθρου αυτού είναι να διευκολύνεται η ανταλλαγή πληροφοριών. Στην παράγραφο 1 αξιώνεται από τα κράτη μέλη να παρέχουν την ευρύτερη δυνατή αμοιβαία συνδρομή κατά τις δικαστικές διαδικασίες σχετικά με την εμπορία ανθρώπων. Σε περίπτωση θετικής σύγκρουσης δικαιοδοσίας, η παράγραφος 2 ορίζει ότι τα κράτη μέλη διαβουλεύονται μεταξύ τους προκειμένου να συντονίσουν τις ενέργειές τους για την αποτελεσματικότερη δυνατή δίωξη των δραστών. Η παράγραφος ορίζει επίσης ότι γίνεται η ενδεδειγμένη χρήση των υφιστάμενων μηχανισμών συνεργασίας, όπως οι δικαστικοί σύνδεσμοι [8] και το Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο [9] . Στην παράγραφο 3 τονίζεται η σημασία των ορισθέντων σημείων επαφής για τον σκοπό της ανταλλαγής πληροφοριών. Ορίζεται ρητά η κανονική συμμετοχή της Ευρωπόλ. Στην παράγραφο 4 προβλέπεται η κυκλοφορία των πληροφοριών σχετικά με τα ορισθέντα σημεία επαφής για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών που αφορούν την εμπορία ανθρώπων. [8]   ΕΕ L 105, 27.4.1996 [9]   ΕΕ L 191/4, 7.7.1998Άρθρο 10 (Εφαρμογή)Το άρθρο 10 αφορά την εφαρμογή και την παρακολούθηση της παρούσας απόφασης-πλαίσιο. Ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την απόφαση-πλαίσιο το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2002. Ορίζει επίσης ότι τα κράτη μέλη διαβιβάζουν, μέχρι την ίδια ημερομηνία, στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και την Επιτροπή τις διατάξεις με τις οποίες ενσωματώνονται στη νομοθεσία τους οι υποχρεώσεις τις οποίες υπέχουν δυνάμει της παρούσας απόφασης-πλαίσιο. Με βάση έκθεση που συντάσσεται βάσει αφενός της εν λόγω πληροφορίας και αφετέρου γραπτής έκθεσης της Επιτροπής, το Συμβούλιο θα προβεί, μέχρι την 30ή Ιουνίου 2004, σε αξιολόγηση του βαθμού λήψης των αναγκαίων μέτρων από τα κράτη μέλη προκειμένου αυτά να συμμορφωθούν με την απόφαση-πλαίσιο.Άρθρο 11 (Κατάργηση της κοινής δράσης του Φεβρουαρίου 1997)Με το άρθρο 11 καταργείται η κοινή δράση του Φεβρουαρίου 1997. Η κοινή δράση έπρεπε να τεθεί σε εφαρμογή έως την 31η Δεκεμβρίου 1999 και την ίδια ημερομηνία τα κράτη μέλη θα υπέβαλαν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου αναφορά σχετικά με τις προτάσεις που έχουν υποβληθεί ενόψει της θέσπισης μέτρων για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει της κοινής δράσης. Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο, μαζί με την  απόφαση-πλαίσιο για την εκμετάλλευση παιδιών και την παιδική πορνογραφία καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια θέματα. Αν και από γενικές αρχές του νόμου μπορεί να συναχθεί ότι η κοινή δράση είναι παρωχημένη και δεν έχει πλέον νομικές συνέπειες, η Επιτροπή έχει την άποψη ότι είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η παρούσα απόφαση-πλαίσιο καταργεί την κοινή δράση.Άρθρο 12 (Έναρξη ισχύος)Το άρθρο 12 ορίζει ότι η παρούσα απόφαση-πλαίσιο αρχίζει να ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.2001/0024 (CNS)Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδιαίτερα τα άρθρα 29, 31 εδάφιο ε) και 34 παράγραφος 2 εδάφιο β),την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Εκτιμώντας ότι:(1) Το πρόγραμμα δράσης του Συμβουλίου και της Επιτροπής όσον αφορά την άριστη δυνατή  εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης του Άμστερνταμ για τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης [10], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Σάντα Μαρία ντα Φέιρα στις 19 και 20 Ιουνίου 2000, η Επιτροπή στον Πίνακα Αποτελεσμάτων [11], και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμα της 19ης Μαΐου 2000 [12] θεωρούν ενδεδειγμένο ή ζητούν να αναληφθεί νομοθετική δράση για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, όπου θα περιλαμβάνονται κοινοί ορισμοί, ποινικοί χαρακτηρισμοί και κυρώσεις, [10]   ΕΕ C 19, 23.1.1999[11]   COM(2000) 167 τελικό παράγραφος 2.4 Διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και παράγραφος 4.3 Καταπολέμηση ορισμένων μορφών εγκλήματος[12]   A5-0127/2000(2) Η κοινή δράση της 24ης Φεβρουαρίου 1997 για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και τη σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών [13], πρέπει να τύχει συνέχειας με περαιτέρω νομοθετική δράση που θα αντιμετωπίζει τις διαφορές των νομικών προσεγγίσεων στα κράτη μέλη και θα συμβάλει στην ανάπτυξη αποτελεσματικής συνεργασίας των δικαστικών αρχών και των αρχών επιβολής του νόμου για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, [13]   ΕΕ L 063, 4.3.1997(3) Η εμπορία ανθρώπων συνιστά σοβαρή καταπάτηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και συνεπάγεται αδίστακτες πρακτικές όπως η κατάχρηση και παραπλάνηση  ευάλωτων προσώπων, καθώς επίσης και η χρήση βίας, απειλών, δουλείας για χρέη και εξαναγκασμού,(4) Το σημαντικό έργο των διεθνών οργανισμών, ειδικότερα του ΟΗΕ, θα πρέπει να συμπληρωθεί με το έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (5) Είναι αναγκαίο το σοβαρό ποινικό αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων να αντιμετωπιστεί με ολοκληρωμένη προσέγγιση στην οποία τα στοιχεία που στοιχειοθετούν το έγκλημα, κοινά σε όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων αποτελεσματικών, ανάλογων και αποτρεπτικών κυρώσεων, θα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κατά το δυνατόν ευρύτερης δικαστικής συνεργασίας. σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, η παρούσα απόφαση-πλαίσιο περιορίζεται στο ελάχιστο που απαιτείται για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο και δεν επεκτείνεται πέρα από τα αναγκαία για τον σκοπό αυτό, (6) Είναι αναγκαίο να καθιερωθούν κυρώσεις όσον αφορά τους δράστες, επαρκώς αυστηρές ώστε να είναι δυνατό να ενταχθεί η εμπορία ανθρώπων στα μέσα που έχουν ήδη θεσπιστεί για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, όπως η κοινή δράση 98/699/ΔΕΥ [14] για το ξέπλυμα χρήματος, τον προσδιορισμό, τον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση των οργάνων και των προϊόντων του εγκλήματος, και  η κοινή δράση 98/733/ΔΕΥ [15] σχετικά με το αξιόποινο της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση,[14]   ΕΕ L 333/1, 9.12.1998[15]   ΕΕ L 351/1, 29.12.1998(7) Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο θα πρέπει να συμβάλει στην καταπολέμηση και την πρόληψη της εμπορίας ανθρώπων με τη συμπλήρωση μέσων που έχει εκδώσει το Συμβούλιο, όπως η κοινή δράση 96/700/ΔΕΥ [16] για την κατάρτιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών μεταξύ των υπευθύνων για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών (STOP), η κοινή δράση 96/748/ΔΕΥ [17] σχετικά με την επέκταση της εντολής που δόθηκε στη Μονάδα Ναρκωτικών της Europol, η απόφαση του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 293/2000/EΚ [18] για τη θέσπιση του προγράμματος Daphne περί προληπτικών μέτρων κατά της βίας εις βάρος παιδιών, εφήβων και γυναικών, η κοινή δράση 98/428/ΔΕΥ [19] για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Δικαστικού Δικτύου, η κοινή δράση 96/277/ΔΕΥ [20] σχετικά με ένα πλαίσιο ανταλλαγής δικαστικών-συνδέσμων, με σκοπό τη βελτίωση της δικαστικής συνεργασίας των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η κοινή δράση 98/427/JHA [21] για την ορθή πρακτική κατά την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων,[16]    ΕΕ L 322, 12.12.1996 [17]         ΕΕ L 342, 31.12.1996[18]   ΕΕ L 34, 9.2 2000[19]   ΕΕ L 191/4, 7.7.1998[20]   ΕΕ L 105, 27.4.1996[21]   ΕΕ L 191, 7.7.1998ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟ:Άρθρο 1Αδικήματα σχετικά με την εμπορία ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση της εργασίας τους 1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε η στρατολόγηση, η μεταφορά ή η διακίνηση προσώπου, συμπεριλαμβανομένης της απόκρυψης και της διαδοχικής υπόθαλψης και απόκτησης ελέγχου επ' αυτού να τιμωρούνται, όπου τα θεμελιώδη δικαιώματα του εν λόγω προσώπου έχουν καταπατηθεί και εξακολουθούν να καταπατούνται με σκοπό την εκμετάλλευσή του για την παραγωγή αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών κατά παράβαση των εργασιακών προτύπων που διέπουν  τις ώρες εργασίας, τις αμοιβές, την υγεία και την ασφάλεια, και(α) γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλών, συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής, ή (β) γίνεται χρήση δόλου ή απάτης, ή(γ) υφίσταται κατάχρηση εξουσίας, επίδραση ή πίεση, (δ) υφίσταται άλλη μορφή κατάχρησης.Άρθρο 2 Αδικήματα σχετικά με την εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευσηΚάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε η στρατολόγηση, η μεταφορά ή η διακίνηση προσώπου, συμπεριλαμβανομένης της απόκρυψης και της διαδοχικής υπόθαλψης και απόκτησης ελέγχου επ' αυτού να τιμωρούνται, όπου σκοπός είναι η εκμετάλλευση του προσώπου δια πορνείας ή πορνογραφικών παραστάσεων ή παραγωγής πορνογραφικού υλικού, και(α) γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλών, συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής, ή (β) γίνεται χρήση δόλου ή απάτης, ή(γ) υφίσταται κατάχρηση εξουσίας, επίδραση ή πίεση, (δ) υφίσταται άλλη μορφή κατάχρησης.Άρθρο 3 Υποκίνηση, συνδρομή, συνεργία και απόπειραΚάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε η υποκίνηση, η συνδρομή, η συνεργία ή η απόπειρα διάπραξης του αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 1 και 2 να τιμωρούνται.Άρθρο 4 Ποινές και επιβαρυντικές περιστάσεις1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε τα ποινικά αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3 να τιμωρούνται με ποινές αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές, μεταξύ των οποίων και φυλάκιση ανώτατης διάρκειας όχι μικρότερης των έξι ετών. 2. Με την επιφύλαξη επιπρόσθετων ορισμών στη νομοθεσία των κρατών μελών, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι αδίκημα που αναφέρεται  στα άρθρα 1, 2 και 3 τιμωρείται  με φυλάκιση  ανώτατης διάρκειας όχι μικρότερης των δέκα ετών, όταν:- ενέχει ιδιαίτερη σκληρότητα,- αποφέρει ουσιώδεις προσόδους,- διαπράττεται στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης.Άρθρο 5 Ευθύνη νομικών προσώπων1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε τα νομικά πρόσωπα να μπορεί να υπέχουν ευθύνη για ποινικό αδίκημα που αναφέρεται στα άρθρα 1, 2 και 3 και διαπράττεται προς όφελός τους από οιοδήποτε πρόσωπο το οποίο ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει εντός του νομικού προσώπου ηγετική θέση, βασιζόμενη:(α) σε εξουσία αντιπροσώπευσης του νομικού προσώπου,(β) σε εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου, ή(γ) σε εξουσία ασκήσεως ελέγχου εντός του νομικού προσώπου.2. Εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται ήδη στην παράγραφο 1, κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε ένα νομικό πρόσωπο να μπορεί να υπέχει ευθύνη σε περίπτωση που η έλλειψη εποπτείας ή έλεγχου εκ μέρους ενός από τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έχει καταστήσει δυνατή τη διάπραξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 1, 2 και 3 προς όφελος του εν λόγω νομικού προσώπου από πρόσωπο το οποίο τελεί υπό την εξουσία του.3. Η ευθύνη του νομικού προσώπου δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 δεν αποκλείει την ποινική δίωξη φυσικών προσώπων τα οποία είναι αυτουργοί, ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 1, 2 και 3.4. Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης-πλαίσιο, ως νομικό πρόσωπο νοείται κάθε οντότητα η οποία αναγνωρίζεται ως νομικό πρόσωπο βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, πλην των κρατών ή των άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου όταν ασκούν κρατική εξουσία και των δημόσιων διεθνών οργανισμών.Άρθρο 6Κυρώσεις νομικών προσώπωνΚάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε το νομικό πρόσωπο το οποίο υπέχει ευθύνη βάσει του άρθρου 5 να υπόκειται σε αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται χρηματικές ποινές ή πρόστιμα, και είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται άλλες κυρώσεις, όπως:(α) Αποκλεισμός από δημόσιες παροχές ή ενισχύσεις, ή(β) Μέτρα προσωρινής ή οριστικής απαγόρευσης της άσκησης εμπορικής δραστηριότητας, ή(γ) Επιβολή δικαστικής εποπτείας, ή(δ) Δικαστική εντολή διάλυσης.(ε) Προσωρινό ή οριστικό κλείσιμο των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη του αδικήματος.Άρθρο 7 Δικαιοδοσία και δίωξη1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του για τα ποινικά αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3 όταν:(α) Το αδίκημα διαπράττεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην επικράτεια αυτού του κράτους, ή(β) Ο δράστης του αδικήματος είναι υπήκοος αυτού του κράτους, ή(γ) Το αδίκημα διαπράττεται προς όφελος νομικού προσώπου εγκατεστημένου στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους.2. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι οι κανόνες δικαιοδοσίας που ορίζονται στην παράγραφο 1 εδάφια β) και γ) δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις ή περιστάσεις, εφόσον το αδίκημα διαπράττεται έξω από την επικράτειά του.3. Ένα κράτος μέλος το οποίο, βάσει της νομοθεσίας του, δεν προβαίνει σε έκδοση των υπηκόων του λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να θεμελιώνει  τη δικαιοδοσία του και να προβαίνει, όπου είναι αναγκαίο, στη δίωξη αδικήματος που αναφέρεται στα άρθρα 1, 2 και 3 όταν το αδίκημα διαπράττεται από υπήκοό του έξω από την επικράτεια του εν λόγω κράτους μέλους.4. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και την Επιτροπή όταν αποφασίζουν να εφαρμόσουν την παράγραφο 2, κατά περίπτωση με μνεία των ειδικών περιπτώσεων ή περιστάσεων στις οποίες εφαρμόζεται η απόφαση. Άρθρο 8 ΘύματαΚάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι στα θύματα αδικήματος που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση-πλαίσιο παρέχεται επαρκής νομική προστασία και  εκπροσώπηση στις δικαστικές διαδικασίες. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι ανακρίσεις και οι δικαστικές διαδικασίες δεν προκαλούν επιπρόσθετη ζημία στα θύματα. Άρθρο 9 Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών1. Σύμφωνα με τις ισχύουσες συμβάσεις, διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή ρυθμίσεις, τα κράτη μέλη παρέχουν αμοιβαία συνδρομή στον ευρύτερο δυνατό βαθμό για τη δικαστική διαδικασία που αφορά τα αδικήματα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση-πλαίσιο.2. Όπου περισσότερα του ενός κράτη μέλη θεμελιώνουν δικαιοδοσία για τα αδικήματα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση-πλαίσιο, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προβαίνουν σε διαβουλεύσεις μεταξύ τους προς συντονισμό των ενεργειών τους με σκοπό την αποτελεσματική δίωξη. Γίνεται ενδεδειγμένη χρήση των υφιστάμενων μηχανισμών συνεργασίας, όπως οι δικαστικοί σύνδεσμοι και το Ευρωπαϊκό Δικαστικό Δίκτυο.3. Για τους σκοπούς της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τα ποινικά αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 1, 2 και 3, τα κράτη μέλη ορίζουν λειτουργικά σημεία επαφής ή κάνουν χρήση των υφιστάμενων μηχανισμών συνεργασίας. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την πλήρη ανάμιξη της Ευρωπόλ, εντός των ορίων της εντολής της.4. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και την Επιτροπή ως προς το ορισθέν σημείο επαφής για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με την εμπορία ανθρώπων. Η Γενική Γραμματεία πληροφορεί τα άλλα κράτη μέλη ως προς τα ορισθέντα σημεία επαφής.Άρθρο 10 Εφαρμογή1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την παρούσα απόφαση-πλαίσιο το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2002.2. Μέχρι την ίδια ημερομηνία τα κράτη μέλη θα διαβιβάσουν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και την Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων με τις οποίες ενσωματώνονται στην εθνική τους νομοθεσία οι υποχρεώσεις τις οποίες υπέχουν δυνάμει της παρούσας απόφασης-πλαίσιο. Το αργότερο μέχρι την 30ή Ιουνίου 2004, και με βάση έκθεση που συντάσσεται βάσει αφενός της εν λόγω πληροφορίας και αφετέρου γραπτής έκθεσης της Επιτροπής, το Συμβούλιο προβαίνει σε αξιολόγηση του βαθμού λήψης των αναγκαίων μέτρων από τα κράτη μέλη προκειμένου αυτά να συμμορφωθούν με την απόφαση-πλαίσιο. Άρθρο 11 Κατάργηση της κοινής δράσης 97/154/ΔΕΥΜε την παρούσα απόφαση-πλαίσιο καταργείται η κοινή δράση της 24ης Φεβρουαρίου 1997 που ενέκρινε το Συμβούλιο με βάση το άρθρο Κ.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών. Άρθρο 12 Έναρξη ισχύοςΗ παρούσα απόφαση-πλαίσιο αρχίζει να ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Βρυξέλλες,  Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος