               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 18.10.2017
            COM(2017) 606 final
            2017/0265(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196)

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (σύμβαση αριθ. 196) άνοιξε προς υπογραφή στις 16 Μαΐου 2005. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψε τη σύμβαση αριθ. 196 στις 22 Οκτωβρίου 2015
                  1
               . Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση σύναψης της σύμβασης αριθ. 196 εξ ονόματος της Ένωσης. Πρέπει να ληφθεί υπόψη σε συνδυασμό με μια πρόταση σχετικά με απόφαση σύναψης του πρόσθετου πρωτοκόλλου (σύμβαση αριθ. 217), το οποίο συμπληρώνει τη σύμβαση για την πρόληψη της τρομοκρατίας (σύμβαση αριθ. 196).

               2.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Σκοπός της σύμβασης αριθ. 196 είναι να ενισχύσει τις προσπάθειες των μερών για πρόληψη της τρομοκρατίας και των αρνητικών επιπτώσεών της στην πλήρη άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως του δικαιώματος στη ζωή, τόσο με τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο όσο και μέσω της διεθνούς συνεργασίας (άρθρο 2). Η σύμβαση αριθ. 196 ποινικοποιεί τις ακόλουθες πράξεις, όταν διαπράττονται εκ προθέσεως: δημόσια πρόκληση για τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος (άρθρο 5), στρατολόγηση τρομοκρατών (άρθρο 6), εκπαίδευση τρομοκρατών (άρθρο 7) καθώς και συνέργεια, ηθική αυτουργία και απόπειρα σε σχέση με τα ανωτέρω εγκλήματα (τα λεγόμενα «συναφή εγκλήματα» όπως ορίζονται στο άρθρο 9). Το άρθρο 1 ορίζει την έννοια του «τρομοκρατικού εγκλήματος» παραπέμποντας στις πράξεις που απαριθμούνται στο προσάρτημα I της σύμβασης αριθ. 196.

               Οι εν λόγω διατάξεις που ορίζουν τα ποινικά αδικήματα συμπληρώνονται από διατάξεις που στοιχειοθετούν την ευθύνη νομικών οντοτήτων για τα ανωτέρω αδικήματα (άρθρο 10) και καθορίζουν τους όρους σχετικά με τις κυρώσεις και τις ποινές (άρθρο 11). Η θέσπιση, η θέση σε ισχύ και η εφαρμογή της ποινικοποίησης των δραστηριοτήτων αυτών υπόκεινται στους όρους και τις διασφαλίσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως ορίζονται στο άρθρο 12. Η σύμβαση αριθ. 196 θεσπίζει κανόνες περί δικαιοδοσίας για τα αδικήματα που καλύπτει (άρθρο 14). Θεσπίζει την υποχρέωση διερεύνησης (άρθρο 15) και την υποχρέωση δίωξης ή έκδοσης (άρθρο 18). Τα εν λόγω μέτρα συνοδεύονται από κανόνες σχετικά με την προστασία, την αποζημίωση και τη στήριξη των θυμάτων τρομοκρατίας (άρθρο 13), τις εθνικές πολιτικές πρόληψης (άρθρο 3) και τη διεθνή συνεργασία για την πρόληψη (άρθρο 4). Η σύμβαση αριθ. 196 περιλαμβάνει επίσης διάφορες διατάξεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις μέσω της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, όπως η αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών (άρθρα 17 και 22) και η έκδοση (άρθρα 19, 20 και 21), με την επιφύλαξη ρήτρας κατά των διακρίσεων (άρθρο 21).

               Η σύμβαση αριθ. 196 προβλέπει ότι είναι ανοικτή προς υπογραφή από την Ευρωπαϊκή Ένωση (άρθρο 23 παράγραφος 1). Επιπλέον, περιλαμβάνει «ρήτρα αποσύνδεσης», η οποία διασφαλίζει ότι στις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζονται οι ενωσιακοί κανόνες (άρθρο 26 παράγραφος 3).

               Μετά την έκτη κύρωσή της, και ενώ τέσσερις από τις έξι κυρώσεις ήταν από κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, η σύμβαση αριθ. 196 τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2007. Από την 21η Φεβρουαρίου 2017 είκοσι τρία κράτη μέλη της ΕΕ είχαν κυρώσει τη σύμβαση και όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ την είχαν υπογράψει
                  2
               .

               Το Συμβούλιο της Ευρώπης ενέκρινε πρόσθετο πρωτόκολλο (σύμβαση αριθ. 217) στις 19 Μαΐου 2015. Το πρόσθετο πρωτόκολλο συμπληρώνει τη σύμβαση αριθ. 196 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2017. Συμβαλλόμενο μέρος του πρόσθετου πρωτοκόλλου μπορεί να γίνει μόνο ένα συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης αριθ. 196
                  3
               .

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψε τη σύμβαση αριθ. 196, καθώς και το συμπληρωματικό πρωτόκολλό της
                  4
               .

               3.ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Η τρομοκρατία έχει παγκόσμιο χαρακτήρα και αποτελεί αυξανόμενη απειλή για τα θεμελιώδη δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις είναι τυφλές. Τα θύματα της τρομοκρατίας μπορεί να προέρχονται από οπουδήποτε.

               Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που διαπράχθηκαν τα τελευταία έτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον υπόλοιπο κόσμο ήταν απαράδεκτες παραβιάσεις των αρχών στις οποίες στηρίζονται οι δημοκρατικές κοινωνίες. Απέναντι σε αυτή τη διαρκή απειλή, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι περισσότερο από ποτέ υποχρεωμένη να δρα ενωμένη για να προάγει και να υπερασπίζεται τις αρχές που αποτελούν τον λόγο ύπαρξής της.

               Η δράση κατά της τρομοκρατίας πρέπει να ενταθεί, όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και πέραν αυτού. Λόγω του διασυνοριακού χαρακτήρα της τρομοκρατίας, απαιτείται ισχυρή διεθνής συνεργασία. Η κοινή αντίληψη για τα τρομοκρατικά και τα συναφή με την τρομοκρατία αδικήματα, συμπληρωμένη με διατάξεις που διευκολύνουν τη συνεργασία μεταξύ εθνικών αρχών, όπως ορίζεται στη σύμβαση αριθ. 196, συμβάλλει στην περαιτέρω βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μέσων ποινικής δικαιοσύνης και της συνεργασίας σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο.

               Η σύμβαση αριθ. 196 αφορά την ποινικοποίηση των τρομοκρατικών και των συναφών με την τρομοκρατία δραστηριοτήτων, καθώς και τη διεθνή συνεργασία σχετικά με αυτά τα αδικήματα και την προστασία, την αποζημίωση και τη στήριξη των θυμάτων τρομοκρατίας. Οι Συνθήκες, και ιδίως οι διατάξεις της ΣΛΕΕ μέρος τρίτο τίτλος V, παρέχουν στην ΕΕ αρμοδιότητα στον τομέα που καλύπτεται από τη σύμβαση αριθ. 196. Τούτο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η Ένωση έχει ήδη θεσπίσει μέτρα στους διάφορους τομείς που καλύπτονται από τη σύμβαση αριθ. 196:

               ·οδηγία (ΕΕ) 2017/541 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας
                  5
               , η οποία αντικαθιστά την απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση-πλαίσιο 2008/919/ΔΕΥ, όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την οδηγία·

               ·απόφαση 2005/671/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία όσον αφορά τα τρομοκρατικά αδικήματα
                  6
               ·

               ·οδηγία 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου
                  7
               ·

               ·οδηγία 2004/80/ΕΚ του Συμβουλίου για την αποζημίωση των θυμάτων εγκληματικών πράξεων
                  8
               ·

               ·οδηγία 2011/99/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας
                  9
               ·

               ·απόφαση-πλαίσιο 2009/948/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την πρόληψη και τον διακανονισμό συγκρούσεων δικαιοδοσίας σε ποινικές υποθέσεις
                  10
               ·

               ·απόφαση-πλαίσιο 2002/465/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινές ομάδες έρευνας
                  11
               ·

               ·απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών
                  12
               ·

               ·οδηγία 2014/41/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις
                  13
               ·

               ·σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
                  14
               ·

               ·σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν
                  15
               ·

               ·απόφαση-πλαίσιο 2006/960/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την απλούστευση της ανταλλαγής πληροφοριών και στοιχείων μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
                  16
               ·

               ·απόφαση 2008/615/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 2008, σχετικά με την αναβάθμιση της διασυνοριακής συνεργασίας, ιδίως όσον αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διασυνοριακού εγκλήματος (απόφαση «Prüm»)
                  17
               ·

               Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εκδώσει ένα ολοκληρωμένο σύνολο νομικών πράξεων για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το γεγονός αυτό τονίζει την ανάγκη τα κράτη μέλη να ενεργούν στο πλαίσιο των θεσμικών οργάνων της ΕΕ όταν αναλαμβάνουν διεθνείς δεσμεύσεις στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

               Με την έκδοση της οδηγίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι έτοιμη να ολοκληρώσει τη δέσμευσή της να αποτελέσει συμβαλλόμενο μέρος του πρόσθετου πρωτοκόλλου, με τη σύναψη της εν λόγω πράξης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη σύναψη της σύμβασης αριθ. 196, το αργότερο ταυτόχρονα με τη σύναψη του πρόσθετου πρωτοκόλλου.

               4.ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Η επιλογή της νομικής βάσης των πράξεων της ΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία επιδεχόμενα δικαστικό έλεγχο, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο σκοπός και το περιεχόμενο των πράξεων
                  18
               . Αν από την εξέταση της πράξης της Ένωσης προκύπτει ότι αυτή επιδιώκει διττό σκοπό ή ότι απαρτίζεται από δύο συστατικά μέρη και ότι ο ένας από τους σκοπούς ή από τα μέρη αυτά μπορεί να χαρακτηριστεί ως κύριου ή πρωτεύοντος χαρακτήρα, ενώ ο δεύτερος απλώς ως παρεπόμενου χαρακτήρα, η πράξη πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο νομική βάση, ήτοι εκείνη που απαιτείται από τον κύριο ή πρωτεύοντα σκοπό ή από το κύριο ή πρωτεύον συστατικό μέρος.

               Ο πρωτεύων σκοπός της σύμβασης αριθ. 196 είναι η θέσπιση ποινικών αδικημάτων που συνδέονται με την τρομοκρατία, για τα οποία η Ένωση έχει αρμοδιότητα βάσει του άρθρου 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, η ουσιαστική νομική βάση για την υπογραφή της σύμβασης αριθ. 196 είναι το άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.

               Το άρθρο 218 παράγραφος 6 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι το Συμβούλιο, μετά από πρόταση του διαπραγματευτή, εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της συμφωνίας. Το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ ορίζει ότι, όταν μια συμφωνία καλύπτει τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η συνήθης νομοθετική διαδικασία, το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της συμφωνίας μετά από έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

               Η σύμβαση αριθ. 196 καλύπτει τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η συνήθης νομοθετική διαδικασία, ιδίως ο καθορισμός ελάχιστων κανόνων σχετικά με τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων στον τομέα της τρομοκρατίας, καθώς και την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις (άρθρα 82 και 83 παράγραφος 1 και άρθρο 87 της ΣΛΕΕ). Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

               5.ΕΔΑΦΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

               Σύμφωνα με το πρωτόκολλο 22 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η σύμβαση αριθ. 196 που υπεγράφη και τελικά συνήφθη από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δεσμευτική και εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με εξαίρεση τη Δανία. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η σύμβαση αριθ. 196 πρωτόκολλο που υπεγράφη και τελικά συνήφθη από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δεσμευτική και εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο μόνο εφόσον το εν λόγω κράτος μέλος κοινοποιήσει στο Συμβούλιο την επιθυμία του να συμμετάσχει στην έκδοση και εφαρμογή της εν λόγω πράξης. Η Ιρλανδία δεσμεύεται από την απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ και, συνεπώς, συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης.

               2017/0265 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196)

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 83 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1913 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2015
                  19
               , η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196) υπογράφηκε στις 22 Οκτωβρίου 2015, με την επιφύλαξη της σύναψής της.

               (2)Το άρθρο 23 της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196, «σύμβαση») ορίζει ότι η σύμβαση είναι ανοικτή προς έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

               (3)Η Ένωση έχει ήδη θεσπίσει μέτρα σε διάφορους τομείς που καλύπτονται από τη σύμβαση.

               (4)Η Ιρλανδία δεσμεύεται από την απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου
                  20
                και, συνεπώς, συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης.

               (5)[Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε την επιθυμία του να συμμετάσχει στην έκδοση και εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
                  Ή
                  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.]

               (6)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (7)Ως εκ τούτου, η σύμβαση θα πρέπει να εγκριθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Εγκρίνεται, εξ ονόματος της Ένωσης, η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196).

               Το κείμενο της σύμβασης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

               Άρθρο 2

               Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που είναι αρμόδιο να προβεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην κατάθεση του εγγράφου έγκρισης που προβλέπεται στο άρθρο 23 της σύμβασης, ώστε να εκφραστεί η συναίνεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δεσμευθεί από τη συμφωνία.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την έκδοσή της
                  21
               .

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1913 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2015, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196, ΕΕ L 280 της 24.10.2015, σ. 22), και απόφαση (ΕΕ) 2015/1914 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2015, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρόσθετου πρωτοκόλλου της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196, ΕΕ L 280 της 24.10.2015, σ. 24).

                     (2)
                  Γραφείο συμβάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης,
                  διάγραμμα υπογραφών και κυρώσεων της σύμβασης 196
                  , ως είχε στις 29 Αυγούστου 2017.

                     (3)
                  Βλ. άρθρο 10 του πρόσθετου πρωτοκόλλου.

                     (4)
                  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1913 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2015, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196, ΕΕ L 280 της 24.10.2015, σ. 22), και απόφαση (ΕΕ) 2015/1914 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2015, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρόσθετου πρωτοκόλλου της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196, ΕΕ L 280 της 24.10.2015, σ. 24).

                     (5)
                  οδηγία (ΕΕ) 2017/541 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την αντικατάσταση της απόφασης-πλαισίου 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου και για την τροποποίηση της απόφασης 2005/671/ΔΕΥ του Συμβουλίου (ΕΕ L 88 της 31.3.2017, σ. 6).

                     (6)
                  ΕΕ L 253 της 29.9.2005, σ. 22.

                     (7)
                  ΕΕ L 315 της 14.11.2012, σ. 57.

                     (8)
                  ΕΕ L 261 της 6.8.2004, σ. 15.

                     (9)
                  ΕΕ L 338 της 21.12.2011, σ. 2.

                     (10)
                  ΕΕ L 328 της 15.12.2009, σ. 42.

                     (11)
                  ΕΕ L 162 της 20.6.2002, σ. 1.

                     (12)
                  ΕΕ L 190 της 18.7.2002, σ. 1.

                     (13)
                  ΕΕ L 130 της 1.5.2014, σ. 1.

                     (14)
                  πράξη του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, για την κατάρτιση της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΕ C 197 της 12.7.2000, σ. 1.

                     (15)
                  ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19.

                     (16)
                  ΕΕ L 386 της 29.12.2006, σ. 89.

                     (17)
                  ΕΕ L 210 της 6.6.2008, σ. 1.

                     (18)
                  C-377/12, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψη 34.

                     (19)
                  OJ L 280 of 24.10.2015, p. 22.

                     (20)
                  Απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας (ΕΕ L 164 της 22.6.2002, σ. 3).

                     (21)
                  Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης για την Ευρωπαϊκή Ένωση θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 18.10.2017
            COM(2017) 606 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
             σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196)

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               της

               πρότασης απόφασης του Συμβουλίου

                σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας (ΣΣΣΕ αριθ. 196)

               Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας

               Βαρσοβία, 16.5.2005

               Προοίμιο

               Τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης και οι λοιποί υπογράφοντες την παρούσα σύμβαση,

               Έχοντας υπόψη ότι σκοπός του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι η σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ των μελών του·

               Αναγνωρίζοντας την αξία που έχει η ενίσχυση της συνεργασίας με τα άλλα μέρη της παρούσας σύμβασης·

               Επιθυμώντας να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα για την πρόληψη της τρομοκρατίας και για την αντιμετώπιση, ιδίως, της δημόσιας πρόκλησης για τέλεση τρομοκρατικών εγκλημάτων, καθώς και για τη στρατολόγηση και εκπαίδευση τρομοκρατών·

               Έχοντας επίγνωση της σοβαρής ανησυχίας που προκαλείται από την αύξηση των τρομοκρατικών εγκλημάτων και την αυξανόμενη τρομοκρατική απειλή·

               Έχοντας επίγνωση της δυσχερούς κατάστασης που αντιμετωπίζουν αυτοί που υποφέρουν από την τρομοκρατία και, στο πλαίσιο αυτό, επιβεβαιώνοντας εκ νέου τη βαθιά αλληλεγγύη τους στα θύματα της τρομοκρατίας και στις οικογένειές τους·

               Αναγνωρίζοντας ότι τα τρομοκρατικά εγκλήματα και τα αδικήματα που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση, από οποιονδήποτε διαπράττονται, επ’ ουδενί δύνανται να δικαιολογηθούν για λόγους πολιτικούς, φιλοσοφικούς, ιδεολογικούς, φυλετικούς, εθνοτικούς, θρησκευτικούς ή άλλης παρόμοιας φύσης, και υπενθυμίζοντας την υποχρέωση όλων των μερών να προλαμβάνουν τέτοια εγκλήματα και, εφόσον δεν τα προλαμβάνουν, να ασκούν δίωξη και να διασφαλίζουν ότι επισύρουν ποινές για τον καθορισμό των οποίων λαμβάνεται υπόψη ο σοβαρός χαρακτήρας αυτών των εγκλημάτων·

               Υπενθυμίζοντας την ανάγκη να ενισχυθεί ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας και επιβεβαιώνοντας ότι όλα τα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψη ή την καταστολή τρομοκρατικών εγκλημάτων πρέπει να σέβονται το κράτος δικαίου και τις δημοκρατικές αξίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, καθώς και άλλες διατάξεις του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου, κατά περίπτωση, του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου·

               Αναγνωρίζοντας ότι η παρούσα σύμβαση δεν έχει ως στόχο να επηρεάσει καθιερωμένες αρχές σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι·

               Υπενθυμίζοντας ότι οι πράξεις τρομοκρατίας έχουν, εκ φύσεως ή περιεχομένου, ως στόχο να εκφοβίσουν σοβαρά έναν πληθυσμό, ή να εξαναγκάσουν αδικαιολόγητα μια κυβέρνηση ή έναν διεθνή οργανισμό να εκτελέσουν οποιαδήποτε πράξη ή να απόσχουν από την εκτέλεσή της, ή να αποσταθεροποιήσουν σοβαρά ή να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις πολιτικές, συνταγματικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές μιας χώρας ή ενός διεθνούς οργανισμού·

               Συμφώνησαν τα ακόλουθα:

               Άρθρο 1 – Ορολογία

               1.Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, ως «τρομοκρατικό έγκλημα» νοείται οποιοδήποτε αδίκημα εντός του πεδίου εφαρμογής και κατά τον ορισμό μίας από τις συνθήκες που παρατίθενται στο προσάρτημα.

               2.Κατά την κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, ένα κράτος ή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, που δεν συνιστά συμβαλλόμενο μέρος σε συνθήκη που απαριθμείται στο προσάρτημα, μπορεί να δηλώσει ότι, κατά την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης στο ενδιαφερόμενο μέρος, η εν λόγω συνθήκη λογίζεται ότι δεν περιλαμβάνεται στο προσάρτημα. Η εν λόγω δήλωση παύει να παράγει αποτελέσματα από τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ η συνθήκη για το μέρος που έχει κάνει μια τέτοια δήλωση, το οποίο κοινοποιεί στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης την εν λόγω έναρξη ισχύος.

               Άρθρο 2 – Σκοπός

               Ο σκοπός της παρούσας σύμβασης είναι να ενισχύσει τις προσπάθειες των μερών για πρόληψη της τρομοκρατίας και των αρνητικών επιπτώσεών της στην πλήρη άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως του δικαιώματος στη ζωή, τόσο με τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο όσο και μέσω της διεθνούς συνεργασίας, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις υφιστάμενες ισχύουσες πολυμερείς ή διμερείς συνθήκες ή συμφωνίες μεταξύ των μερών.

               Άρθρο 3 – Εθνικές πολιτικές πρόληψης

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, ιδίως στον τομέα της κατάρτισης των αρχών επιβολής του νόμου και άλλων οργάνων, και στους τομείς της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της πληροφόρησης, των μέσων ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης των πολιτών, με στόχο την πρόληψη τρομοκρατικών εγκλημάτων και των αρνητικών συνεπειών τους, με παράλληλο σεβασμό των υποχρεώσεών τους στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τα προβλεπόμενα, όπου ισχύουν για το εν λόγω μέρος, στη Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, καθώς και στο πλαίσιο άλλων υποχρεώσεων δυνάμει του διεθνούς δικαίου.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για τη βελτίωση και την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών, με σκοπό την αποτροπή τρομοκρατικών εγκλημάτων και των αρνητικών συνεπειών τους, μεταξύ άλλων, μέσω:

               α.της ανταλλαγής πληροφοριών·

               β.της βελτίωσης της φυσικής προστασίας των προσώπων και των εγκαταστάσεων·

               γ.της ενίσχυσης της κατάρτισης και των σχεδίων συντονισμού για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών πολιτικής προστασίας.

               3.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος προάγει την ανεκτικότητα ενθαρρύνοντας τον διαθρησκευτικό και διαπολιτισμικό διάλογο με συμμετοχή, όπου ενδείκνυται, μη κυβερνητικών οργανώσεων και άλλων φορέων της κοινωνίας των πολιτών με στόχο την πρόληψη εντάσεων που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην διάπραξη τρομοκρατικών εγκλημάτων.

               4.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος καταβάλλει προσπάθεια για να προωθήσει τη δημόσια ευαισθητοποίηση όσον αφορά την ύπαρξη, τις αιτίες και τη σοβαρότητα, καθώς και την απειλή που συνιστούν τα τρομοκρατικά εγκλήματα και τα αδικήματα που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση και για να μελετήσει την ενθάρρυνση των πολιτών να παρέχουν τεκμηριωμένη, ειδική βοήθεια στις αρμόδιες αρχές τους η οποία μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη τρομοκρατικών εγκλημάτων και αδικημάτων που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση.

               Άρθρο 4 – Διεθνής συνεργασία για την πρόληψη

               Τα συμβαλλόμενα μέρη, κατά περίπτωση και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις ικανότητές τους, παρέχουν αμοιβαία συνδρομή και στήριξη με στόχο την αύξηση της ικανότητάς τους να εμποδίζουν τη διάπραξη τρομοκρατικών εγκλημάτων, μεταξύ άλλων, μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, καθώς και μέσω της κατάρτισης και άλλων κοινών προσπαθειών προληπτικού χαρακτήρα.

               Άρθρο 5 – Δημόσια πρόκληση για τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος

               1.Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης ως «δημόσια πρόκληση για τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος» νοείται η διάδοση ή η με οποιονδήποτε τρόπο διάθεση ενός μηνύματος προς το κοινό, με πρόθεση την υποκίνηση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος, όταν μια τέτοια συμπεριφορά, είτε υποστηρίζει άμεσα είτε όχι τα τρομοκρατικά εγκλήματα, προκαλεί κίνδυνο τέλεσης ενός ή περισσότερων τέτοιων εγκλημάτων.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει τη δημόσια πρόκληση για τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως, ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.

               Άρθρο 6 – Στρατολόγηση τρομοκρατών

               1.Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, ως «στρατολόγηση τρομοκρατών» νοείται η υποκίνηση άλλου προσώπου σε τέλεση ή συμμετοχή στην τέλεση εγκλήματος τρομοκρατίας, ή η προσχώρηση σε ένωση ή ομάδα με σκοπό τη συμμετοχή στη διάπραξη ενός ή περισσότερων τρομοκρατικών εγκλημάτων από την ένωση ή την ομάδα.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει τη στρατολόγηση για τρομοκρατία, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως, ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.

               Άρθρο 7 – Εκπαίδευση τρομοκρατών

               1.Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, ως «εκπαίδευση τρομοκρατών» νοείται η παροχή οδηγιών σχετικά με την κατασκευή ή τη χρήση εκρηκτικών, πυροβόλων ή λοιπών όπλων ή επιβλαβών ή επικίνδυνων ουσιών ή άλλων ειδικών μεθόδων ή τεχνικών, με σκοπό τη διάπραξη ή τη συμμετοχή στη διάπραξη τρομοκρατικού εγκλήματος, έχοντας επίγνωση ότι η διαβιβασθείσα τεχνογνωσία πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό αυτόν.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει την εκπαίδευση τρομοκρατών, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως, ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.

               Άρθρο 8 – Αλυσιτελής χαρακτήρας της διάπραξης τρομοκρατικού εγκλήματος

               Για να συνιστά μια πράξη αδίκημα, όπως ορίζεται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης, δεν είναι αναγκαίο να διαπραχθεί πράγματι τρομοκρατικό έγκλημα.

               Άρθρο 9 – Συναφή εγκλήματα

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο:

               α.τη συμμετοχή υπό την ιδιότητα του συνεργού σε αδίκημα, όπως ορίζεται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης·

               β.την οργάνωση ή καθοδήγηση άλλων για τη διάπραξη αδικήματος, όπως ορίζεται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης·

               γ.τη συμβολή στη διάπραξη ενός ή περισσοτέρων αδικημάτων, όπως ορίζεται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης, από ομάδα ατόμων που ενεργούν με κοινό σκοπό. Η συμβολή αυτή πρέπει να είναι εκ προθέσεως και είτε:

               i.να υλοποιείται με σκοπό να στηρίξει την εγκληματική δραστηριότητα ή τον εγκληματικό στόχο της ομάδας, εφόσον η εν λόγω δραστηριότητα ή ο εν λόγω στόχος συνεπάγονται τη διάπραξη ενός εκ των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης· είτε

               ii.να πραγματοποιείται με επίγνωση της προθέσεως της ομάδας να διαπράξει αδίκημα, όπως ορίζεται στα άρθρα 5 έως 7 της παρούσας σύμβασης.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει επίσης τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα, δυνάμει του εσωτερικού του δικαίου και σύμφωνα με αυτό, την απόπειρα διάπραξης αδικήματος, όπως ορίζεται στα άρθρα 6 και 7 της παρούσας σύμβασης.

               Άρθρο 10 – Ευθύνη νομικών οντοτήτων

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα, σύμφωνα με τις αρχές δικαίου του, για να στοιχειοθετήσει την ευθύνη νομικών οντοτήτων για συμμετοχή στα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης.

               2.Με την επιφύλαξη των αρχών δικαίου του συμβαλλόμενου μέρους, η ευθύνη μιας νομικής οντότητας μπορεί να είναι ποινική, αστική ή διοικητική.

               3.Η ευθύνη αυτή δεν θίγει την ποινική ευθύνη των φυσικών προσώπων που έχουν διαπράξει τα αδικήματα.

               Άρθρο 11 – Κυρώσεις και μέτρα

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία ώστε να διασφαλίσει ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης επισύρουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις.

               2.Προηγούμενες καταδικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν σε ξένα κράτη για αδικήματα που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση μπορούν, στο βαθμό που αυτό επιτρέπεται από το εθνικό δίκαιο, να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της ποινής σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

               3.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος διασφαλίζει ότι οι νομικές οντότητες που υπέχουν ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 10 υπόκεινται σε αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές ποινικές ή μη ποινικές κυρώσεις, περιλαμβανομένων των χρηματικών κυρώσεων.

               Άρθρο 12 – Όροι και διασφαλίσεις

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος εξασφαλίζει ότι η θέσπιση, η θέση σε ισχύ και η εφαρμογή της ποινικοποίησης δυνάμει των άρθρων 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης εκτελούνται με σεβασμό των υποχρεώσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την ελευθερία θρησκείας, όπως ορίζονται, σε περίπτωση που ισχύουν για το εν λόγω μέρος, στη Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, καθώς και σε άλλες υποχρεώσεις δυνάμει του διεθνούς δικαίου.

               2.Η θέσπιση, η θέση σε ισχύ και η εφαρμογή της ποινικοποίησης δυνάμει των άρθρων 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης θα πρέπει επίσης να υπόκειται στην αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένων υπόψη των νόμιμων επιδιωκόμενων στόχων και της αναγκαιότητάς τους σε μια δημοκρατική κοινωνία και θα πρέπει να αποκλείεται οποιαδήποτε μορφή αυθαιρεσίας και άνισης ή ρατσιστικής μεταχείρισης.

               Άρθρο 13 – Προστασία, αποζημίωση και στήριξη των θυμάτων τρομοκρατίας

               Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να προστατεύσει και να στηρίξει τα θύματα τρομοκρατικών πράξεων που έχουν διαπραχθεί στο έδαφός του. Τα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν, μέσω των κατάλληλων εθνικών συστημάτων και με την επιφύλαξη της εσωτερικής νομοθεσίας, μεταξύ άλλων, χρηματοδοτική βοήθεια και αποζημίωση των θυμάτων τρομοκρατίας και των στενών συγγενών τους.

               Άρθρο 14 – Διεθνής δικαιοδοσία

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση:

               α.όταν το αδίκημα διαπράττεται στο έδαφος του εν λόγω συμβαλλόμενου μέρους·

               β.όταν το αδίκημα διαπράττεται επάνω σε σκάφος το οποίο φέρει σημαία του εν λόγω μέρους ή σε αεροσκάφος που έχει νηολογηθεί βάσει της νομοθεσίας του εν λόγω μέρους·

               γ.όταν το αδίκημα διαπράττεται από υπήκοο του εν λόγω συμβαλλόμενου μέρους.

               2.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται επίσης να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση:

               α.σε περίπτωση που το αδίκημα στρεφόταν προς ή είχε ως αποτέλεσμα τη διάπραξη ενός εκ των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας σύμβασης, στην επικράτεια ή σε βάρος υπηκόου του εν λόγω συμβαλλόμενου μέρους·

               β.σε περίπτωση που το αδίκημα στρεφόταν προς ή είχε ως αποτέλεσμα τη διάπραξη ενός εκ των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας σύμβασης σε βάρος κρατικών ή κυβερνητικών εγκαταστάσεων του εν λόγω συμβαλλόμενου μέρους στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων διπλωματικών ή προξενικών εγκαταστάσεων του εν λόγω μέρους·

               γ.σε περίπτωση που το αδίκημα στρεφόταν προς ή είχε ως αποτέλεσμα τη διάπραξη ενός εκ των αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 1 της παρούσας σύμβασης, σε μια προσπάθεια να υποχρεωθεί το εν λόγω μέρος να εκτελέσει ή να απόσχει από την εκτέλεση μιας πράξης·

               δ.σε περίπτωση που το αδίκημα διαπράττεται από άπατρι ο οποίος έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος του εν λόγω μέρους·

               ε.σε περίπτωση που το αδίκημα διαπράττεται σε αεροσκάφος που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση του εν λόγω μέρους.

               3.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να θεμελιώσει τη δικαιοδοσία του επί των αδικημάτων που ορίζονται στην παρούσα σύμβαση σε περίπτωση που ο εικαζόμενος αυτουργός βρίσκεται στο έδαφός του και δεν τον εκδίδει σε μέρος του οποίου η δικαιοδοσία στηρίζεται σε κανόνες δικαιοδοσίας που υφίστανται εξίσου στη νομοθεσία του μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

               4.Η παρούσα σύμβαση δεν αποκλείει την άσκηση ποινικής δικαιοδοσίας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

               5.Όταν περισσότερα του ενός συμβαλλόμενα μέρη διεκδικούν τη δικαιοδοσία για εικαζόμενο αδίκημα που αναφέρεται στην παρούσα σύμβαση, τα συμβαλλόμενα μέρη προβαίνουν, κατά περίπτωση, σε διαβουλεύσεις μεταξύ τους προκειμένου να προσδιορίσουν την πλέον κατάλληλη δικαιοδοσία για τους σκοπούς της δίωξης.

               Άρθρο 15 – Καθήκον διερεύνησης

               1.Αφού πληροφορηθεί ότι φυσικό πρόσωπο το οποίο έχει διαπράξει ή φέρεται να έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στην παρούσα σύμβαση ενδέχεται να βρίσκεται στην επικράτειά του, το οικείο συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο προκειμένου να διερευνήσει τα πραγματικά περιστατικά που περιέχονται στις πληροφορίες.

               2.Κατόπιν, εφόσον κρίνει ότι οι περιστάσεις το δικαιολογούν, το συμβαλλόμενο μέρος στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο δράστης ή ο φερόμενος ως δράστης λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία ώστε να διασφαλίσει την παρουσία του προσώπου αυτού για τους σκοπούς της δίωξης ή της έκδοσης.

               3.Κάθε πρόσωπο για το οποίο λαμβάνονται τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δικαιούται:

               α.να επικοινωνήσει άμεσα με τον πλησιέστερο κατάλληλο εκπρόσωπο του κράτους του οποίου είναι υπήκοος ή του κράτους το οποίο νομιμοποιείται άλλως να προστατεύει τα δικαιώματα του εν λόγω προσώπου ή, εάν είναι άπατρις, του κράτους στο έδαφος του οποίου διαμένει συνήθως το εν λόγω πρόσωπο·

               β.να τον επισκεφθεί εκπρόσωπος του εν λόγω κράτους·

               γ.να ενημερωθεί για τα δικαιώματα των εν λόγω προσώπων που προβλέπονται στα στοιχεία α) και β).

               4.Τα δικαιώματα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 ασκούνται σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις του συμβαλλόμενου μέρους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο δράστης ή ο φερόμενος ως δράστης, υπό την προϋπόθεση ότι με τις εν λόγω νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις διαφυλάσσονται πλήρως οι σκοποί για τους οποίους προορίζονται τα δικαιώματα που παρέχονται δυνάμει της παραγράφου 3.

               5.Οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 δεν θίγουν το δικαίωμα κάθε συμβαλλόμενου μέρους που διεκδικεί δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και παράγραφος 2 στοιχείο δ), να καλέσει τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού να επικοινωνήσει και να επισκεφθεί τον φερόμενο ως δράστη.

               Άρθρο 16 – Μη εφαρμογή της σύμβασης

               Η παρούσα σύμβαση δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση που οποιαδήποτε από τα αδικήματα που καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 5 έως 7 και 9 διαπράττεται εντός ενός μόνο κράτους μέλους, ο φερόμενος ως δράστης είναι υπήκοος του εν λόγω κράτους μέλους και βρίσκεται στο έδαφος του εν λόγω κράτους, και κανένα άλλο κράτος δεν έχει έρεισμα, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 ή 2 της παρούσας σύμβασης, να ασκήσει δικαιοδοσία· εξυπακούεται ότι οι διατάξεις των άρθρων 17 και 20 έως 22 της παρούσας σύμβασης, κατά περίπτωση, εφαρμόζονται σε αυτές τις περιπτώσεις.

               Άρθρο 17 – Διεθνής συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις

               1.Τα μέρη παρέχουν αμοιβαίως τη μεγαλύτερη δυνατή συνδρομή σχετικά με ποινικές έρευνες ή ποινικές διαδικασίες και διαδικασίες έκδοσης για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης, η συνδρομή δε αυτή περιλαμβάνει την παροχή των αποδεικτικών στοιχείων που βρίσκονται στην κατοχή τους και που είναι απαραίτητα για τη διαδικασία.

               2. Τα μέρη εκτελούν τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της παραγράφου 1 σύμφωνα με οποιεσδήποτε συνθήκες ή άλλες συμφωνίες ενδέχεται να υφίστανται μεταξύ τους για την αμοιβαία νομική συνδρομή. Ελλείψει τέτοιων συνθηκών ή συμφωνιών, τα μέρη παρέχουν αμοιβαίως συνδρομή σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία.

               3.Τα μέρη συνεργάζονται μεταξύ τους στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό δυνάμει των σχετικών νόμων, συνθηκών, συμφωνιών και διακανονισμών του συμβαλλόμενου μέρους που είναι ο αποδέκτης αίτησης σε σχέση με ποινικές έρευνες ή διαδικασίες όσον αφορά τα αδικήματα για τα οποία μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη νομική οντότητα στο συμβαλλόμενο μέρος που υποβάλλει την αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 10 της παρούσας σύμβασης.

               4.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να εξετάσει τη θέσπιση συμπληρωματικών μηχανισμών για την ανταλλαγή με άλλα συμβαλλόμενα μέρη πληροφοριών ή αποδεικτικών στοιχείων που απαιτούνται για τη θεμελίωση ποινικής, αστικής ή διοικητικής ευθύνης δυνάμει του άρθρου 10.

               Άρθρο 18 – Έκδοση ή δίωξη

               1.Το συμβαλλόμενο μέρος στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ο φερόμενος ως δράστης, όταν έχει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 14, εφόσον δεν εκδώσει το εν λόγω πρόσωπο, υποχρεούται, χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση και ανεξάρτητα από το αν το αδίκημα διεπράχθη στο έδαφός του ή όχι, να παραπέμψει την υπόθεση χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση στις αρμόδιες αρχές του για άσκηση δίωξης, μέσω διαδικασιών σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω μέρους. Οι εν λόγω αρχές εκδίδουν την απόφασή τους κατά τον ίδιο τρόπο όπως και για κάθε άλλο αδίκημα σοβαρής φύσεως σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω μέρους.

               2.Όταν επιτρέπεται σε ένα συμβαλλόμενο μέρος βάσει του εθνικού δικαίου του να εκδώσει ή να παραδώσει με άλλον τρόπο έναν υπήκοό του μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πρόσωπο θα επιστραφεί στη χώρα του για να εκτίσει την ποινή που του επιβάλλεται ως αποτέλεσμα της δίκης ή διαδικασιών για τις οποίες ζητήθηκε η έκδοση ή η παράδοση του εν λόγω προσώπου και τα δύο μέρη συμφωνούν με αυτήν την επιλογή και τους άλλους όρους που κρίνουν ενδεχομένως απαραίτητους, η εν λόγω υπό όρους έκδοση ή παράδοση είναι επαρκής για την τήρηση της υποχρέωσης που ορίζεται στην παράγραφο 1.

               Άρθρο 19 – Έκδοση

               1.Τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης, θεωρείται ότι περιλαμβάνονται ως αδικήματα που επισύρουν την έκδοση σε κάθε συμφωνία έκδοσης μεταξύ οποιωνδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας σύμβασης. Τα μέρη δεσμεύονται να περιλαμβάνουν αυτά τα αδικήματα ως αδικήματα υποκείμενα σε έκδοση σε κάθε συμφωνία έκδοσης που πρόκειται να συνάψουν στη συνέχεια μεταξύ τους.

               2.Όταν ένα συμβαλλόμενο μέρος, το οποίο θέτει ως προϋπόθεση για την έκδοση προσώπου την ύπαρξη συμφωνίας, λαμβάνει αίτηση έκδοσης από άλλο συμβαλλόμενο μέρος με το οποίο δεν έχει συνάψει συμφωνία έκδοσης, το μέρος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση μπορεί, εάν το αποφασίσει, να θεωρεί την παρούσα σύμβαση νομική βάση για την έκδοση όσον αφορά τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης. Η έκδοση υπόκειται στους άλλους όρους που προβλέπονται από το δίκαιο του μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

               3.Τα μέρη τα οποία δεν θέτουν ως προϋπόθεση για έκδοση την ύπαρξη συμφωνίας αναγνωρίζουν τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης ως αδικήματα που επισύρουν έκδοση μεταξύ τους, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία του μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

               4.Κατά περίπτωση, τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης, αντιμετωπίζονται για τους σκοπούς της έκδοσης μεταξύ των μερών ως εάν είχαν διαπραχθεί όχι μόνο στον τόπο στον οποίο έλαβαν χώρα, αλλά και στο έδαφος των μερών που έχουν θεμελιωμένη δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 14.

               5.Οι διατάξεις όλων των συμφωνιών έκδοσης και εκείνων που συνήφθησαν μεταξύ των μερών όσον αφορά τα αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης, θεωρείται ότι τροποποιούνται στις σχέσεις μεταξύ των μερών στο βαθμό που αυτές είναι ασυμβίβαστες με την παρούσα σύμβαση.

               Άρθρο 20 – Αποκλεισμός της ρήτρας πολιτικής εξαίρεσης

               1.Κανένα από τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 της παρούσας σύμβασης δεν πρέπει να θεωρηθεί, για τους σκοπούς της έκδοσης ή της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, πολιτικό αδίκημα, αδίκημα συνδεόμενο με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα εμφορούμενο από πολιτικά κίνητρα. Κατά συνέπεια, μια αίτηση έκδοσης ή αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής βασιζόμενη σε ένα τέτοιο αδίκημα δεν μπορεί να απορριφθεί για τον λόγο και μόνο ότι αφορά πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα συνδεόμενο με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα εμφορούμενο από πολιτικά κίνητρα.

               2.Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 19 έως 23 της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, της 23ης Μαΐου 1969, επί των λοιπών άρθρων της παρούσας σύμβασης, κάθε κράτος ή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δύναται, τη στιγμή της υπογραφής ή της κατάθεσης του εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης της σύμβασης ή προσχώρησης σε αυτή, να δηλώσει ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να μην εφαρμόσει την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, στο μέτρο που αφορά την έκδοση για αδίκημα που ορίζεται στην παρούσα σύμβαση. Το συμβαλλόμενο μέρος δεσμεύεται να εφαρμόσει αυτήν την επιφύλαξη κατά περίπτωση, με δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

               3.Κάθε μέρος δύναται να ανακαλέσει, εν όλω ή εν μέρει, επιφύλαξη που έχει διατυπώσει σύμφωνα με την παράγραφο 2, με δήλωση απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία παραλαβής της.

               4.Ένα συμβαλλόμενο μέρος το οποίο διατύπωσε επιφύλαξη σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί να αξιώνει την εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου από οποιοδήποτε άλλο συμβαλλόμενο μέρος· ωστόσο, εάν η επιφύλαξή του έχει διατυπωθεί μερικώς ή υπό προϋποθέσεις, μπορεί να απαιτήσει την εφαρμογή του παρόντος άρθρου κατά το μέτρο που το ίδιο το έχει αποδεχθεί.

               5.Η επιφύλαξη ισχύει για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας σύμβασης έναντι του σχετικού συμβαλλόμενου μέρους. Ωστόσο, η επιφύλαξη μπορεί να ανανεωθεί για περιόδους της ίδιας διάρκειας.

               6.Δώδεκα μήνες πριν από την ημερομηνία λήξης της ισχύος της επιφύλαξης, ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης γνωστοποιεί τη λήξη ισχύος στον ενδιαφερόμενο. Το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της, το συμβαλλόμενο μέρος ενημερώνει τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης ότι διατηρεί, τροποποιεί ή άρει την επιφύλαξή του. Όταν ένα συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιήσει στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης ότι διατηρεί την επιφύλαξή του, παρέχει εξηγήσεις ως προς τους λόγους που δικαιολογούν τη διατήρηση. Ελλείψει κοινοποίησης από το ενδιαφερόμενο μέρος, ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης ενημερώνει το εν λόγω μέρος ότι η επιφύλαξή του θεωρείται ότι έχει παραταθεί αυτομάτως για περίοδο έξι μηνών. Μη τήρηση, από το ενδιαφερόμενο μέρος, της πρόθεσής του να διατηρήσει ή να τροποποιήσει την επιφύλαξή του πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας συνεπάγεται τη λήξη ισχύος της επιφύλαξης.

               7.Σε περίπτωση που ένα μέρος δεν εκδώσει άτομο σε εφαρμογή αυτής της επιφύλαξης, αφού λάβει αίτηση έκδοσης από άλλο μέρος, πρέπει να υποβάλει την υπόθεση, χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, στις αρμόδιες αρχές του για την άσκηση δίωξης, εκτός εάν το αιτούν μέρος και το μέρος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση συμφωνήσουν διαφορετικά. Οι αρμόδιες αρχές, για τους σκοπούς της δίωξης στο μέρος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, εκδίδουν την απόφασή τους κατά τον ίδιο τρόπο όπως και για κάθε άλλο αδίκημα σοβαρής φύσεως σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω μέρους. Το μέρος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση κοινοποιεί, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, την τελική έκβαση της διαδικασίας στο αιτούν συμβαλλόμενο μέρος και στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος την κοινοποιεί στη διαβούλευση των συμβαλλομένων μερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 30.

               8.Η απόφαση απόρριψης της αίτησης έκδοσης με βάση την εν λόγω επιφύλαξη διαβιβάζεται αμέσως στο αιτούν συμβαλλόμενο μέρος. Αν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος δεν εκδοθεί δικαστική απόφαση επί της ουσίας στο συμβαλλόμενο μέρος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση σύμφωνα με την παράγραφο 7, το αιτούν συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να ανακοινώσει το γεγονός αυτό στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο οποίος υποβάλλει το θέμα στη διαβούλευση των συμβαλλομένων μερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 30. Η διαβούλευση αυτή εξετάζει το θέμα και διατυπώνει γνώμη σχετικά με το αν η απόρριψη συμμορφώνεται με τη σύμβαση και την υποβάλλει στην Επιτροπή Υπουργών με σκοπό την έκδοση σχετικής δήλωσης. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της δυνάμει της παρούσας παραγράφου, η Επιτροπή Υπουργών συνέρχεται υπό τη σύνθεσή της που περιορίζεται στα συμβαλλόμενα κράτη.

               Άρθρο 21 – Ρήτρα περί διακρίσεων

               1.Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν ερμηνεύεται κατά τρόπο που να επιβάλλει υποχρέωση έκδοσης ή παροχής αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, εάν ο αποδέκτης της αίτησης έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι η αίτηση έκδοσης για αδικήματα που ορίζονται στα άρθρα 5 έως 7 και 9 ή για αμοιβαία νομική συνδρομή σε σχέση με τα εν λόγω αδικήματα έχει υποβληθεί με σκοπό τη δίωξη ή την τιμωρία προσώπου λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, εθνοτικής καταγωγής ή πολιτικών πεποιθήσεων ή ότι η ικανοποίηση της αίτησης θα μπορούσε να προκαλέσει ζημία στο εν λόγω πρόσωπο για οποιονδήποτε από αυτούς τους λόγους.

               2.Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν ερμηνεύεται κατά τρόπο που να επιβάλλει υποχρέωση έκδοσης εάν το πρόσωπο το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης έκδοσης ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία.

               3.Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν ερμηνεύεται είτε κατά τρόπο που να επιβάλλει υποχρέωση έκδοσης εάν στο πρόσωπο το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης έκδοσης ενδέχεται να επιβληθεί θανατική ποινή ή, εάν το δίκαιο του μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν επιτρέπει την ισόβια κάθειρξη, σε ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης, εκτός εάν, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες συμφωνίες έκδοσης, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχει την υποχρέωση να προβεί στην έκδοση, εφόσον το αιτούν μέρος παρέχει διαβεβαίωση την οποία το μέρος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση θεωρεί επαρκή ως προς το ότι δεν θα επιβληθεί θανατική ποινή ή, εάν επιβληθεί, ότι αυτή δεν θα εκτελεστεί ή ότι στο εν λόγω πρόσωπο δεν θα επιβληθεί ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αποφυλάκισης.

               Άρθρο 22 – Αυθόρμητη παροχή πληροφοριών

               1.Με την επιφύλαξη των δικών τους ερευνών ή διαδικασιών, οι αρμόδιες αρχές συμβαλλόμενου μέρους μπορούν, χωρίς προηγούμενο αίτημα, να διαβιβάσουν στις αρμόδιες αρχές άλλου συμβαλλομένου μέρους πληροφορίες ληφθείσες στο πλαίσιο των δικών τους ερευνών, όταν κρίνουν ότι η αποκάλυψη των πληροφοριών αυτών ενδέχεται να βοηθήσει το μέρος που τις λαμβάνει κατά την έναρξη ή τη διεξαγωγή ερευνών ή διαδικασιών, ή ενδέχεται να οδηγήσει σε αίτημα από το εν λόγω μέρος δυνάμει της παρούσας σύμβασης.

               2.Το μέρος που παρέχει τις πληροφορίες μπορεί, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, να εξαρτήσει από όρους τη χρήση αυτών των πληροφοριών από το μέρος που λαμβάνει τις πληροφορίες.

               3.Το μέρος που λαμβάνει τις πληροφορίες δεσμεύεται από τους όρους αυτούς.

               4.Ωστόσο, κάθε μέρος μπορεί, οποτεδήποτε, με δήλωση που απευθύνεται στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να δηλώσει ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να μη δεσμεύεται από τους όρους που επιβάλλονται από το μέρος που παρέχει τις πληροφορίες, σύμφωνα με την παράγραφο 2 ανωτέρω, εκτός εάν λάβει προηγούμενη ανακοίνωση για τη φύση των πληροφοριών που θα παρασχεθούν και συμφωνεί με τη διαβίβασή τους.

               Άρθρο 23 – Υπογραφή και έναρξη ισχύος

               1.Η παρούσα σύμβαση είναι ανοικτή για υπογραφή από τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και κράτη μη μέλη που συμμετείχαν στην κατάρτισή της.

               2.Η παρούσα σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Οι πράξεις κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης κατατίθενται στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

               3.Η παρούσα σύμβαση τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία κατά την οποία έξι υπογράφοντες, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον τεσσάρων κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα έχουν εκφράσει τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από τη σύμβαση, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2.

               4.Σε ό,τι αφορά κάθε υπογράφον μέρος που θα έχει εκφράσει σε μεταγενέστερο χρόνο τη συναίνεσή του να δεσμευτεί από τη σύμβαση, αυτή θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία που θα έχει εκφραστεί η συναίνεση για δέσμευση από τη σύμβαση, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2.

               Άρθρο 24 – Προσχώρηση στη σύμβαση

               1.Μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας σύμβασης, η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, μετά από διαβούλευση και εξασφάλιση της ομόφωνης συγκατάθεσης των μερών της σύμβασης, δύναται να καλέσει οποιοδήποτε κράτος, το οποίο δεν είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και δεν μετείχε στην κατάρτισή της, να προσχωρήσει στην παρούσα σύμβαση. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται από την πλειοψηφία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 20 στοιχείο δ του καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης και με ομόφωνη ψήφο των εκπροσώπων των μερών που έχουν δικαίωμα να μετέχουν στην Επιτροπή Υπουργών.

               2.Σε ό,τι αφορά κάθε κράτος που προσχωρεί στη σύμβαση δυνάμει της παραγράφου 1 ανωτέρω, η σύμβαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου προσχώρησης στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

               Άρθρο 25 – Εδαφική εφαρμογή

               1.Κάθε κράτος ή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δύναται, τη στιγμή της υπογραφής ή της κατάθεσης του εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, να ορίσει το ή τα εδάφη στα οποία θα εφαρμόζεται η παρούσα σύμβαση.

               2.Κάθε μέρος δύναται, σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο χρόνο και με δήλωση απευθυνόμενη στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να επεκτείνει την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης σε οποιοδήποτε άλλο έδαφος οριζόμενο στην εν λόγω δήλωση. Όσον αφορά ένα τέτοιο έδαφος, η σύμβαση τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της δήλωσης από τον Γενικό Γραμματέα.

               3.Κάθε δήλωση που υποβάλλεται σύμφωνα με τις δύο προηγούμενες παραγράφους μπορεί, όσον αφορά οποιοδήποτε έδαφος αναφέρεται στην εν λόγω δήλωση, να ανακληθεί μέσω ειδοποίησης απευθυνόμενης στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης από τον Γενικό Γραμματέα.

               Άρθρο 26 – Αποτελέσματα της σύμβασης

               1.Η παρούσα σύμβαση συμπληρώνει ισχύουσες πολυμερείς ή διμερείς συνθήκες ή συμφωνίες μεταξύ των μερών, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων των ακόλουθων συνθηκών του Συμβουλίου της Ευρώπης:

               –Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί εκδόσεως η οποία άνοιξε προς υπογραφή, στο Παρίσι, στις 13 Δεκεμβρίου 1957 (ETS αριθ. 24)·

               –Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων η οποία άνοιξε προς υπογραφή, στο Στρασβούργο, στις 20 Απριλίου 1959 (ETS αριθ. 30)·

               –Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την καταστολή της τρομοκρατίας η οποία άνοιξε προς υπογραφή, στο Στρασβούργο, στις 27 Ιανουαρίου 1977 (ETS αριθ. 90)·

               –Πρόσθετο πρωτόκολλο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων το οποίο άνοιξε προς υπογραφή, στο Στρασβούργο, στις 17 Μαρτίου 1978 (ETS αριθ. 99)·

               –Δεύτερο πρόσθετο πρωτόκολλο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων το οποίο άνοιξε προς υπογραφή, στο Στρασβούργο, στις 8 Νοεμβρίου 2001 (ETS αριθ. 182)·

               –Πρωτόκολλο για την τροποποίηση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την καταστολή της τρομοκρατίας το οποίο άνοιξε προς υπογραφή, στο Στρασβούργο, στις 15 Μαΐου 2003 (ETS αριθ. 190)·

               2.Αν δύο ή περισσότερα συμβαλλόμενα μέρη έχουν ήδη συνάψει συμφωνία ή συνθήκη για τα θέματα που ρυθμίζει η παρούσα σύμβαση ή έχουν συνάψει άλλου είδους σχέσεις σχετικά με τα θέματα αυτά, ή ενδέχεται να το πράξουν στο μέλλον, έχουν επίσης το δικαίωμα να εφαρμόζουν την εν λόγω συμφωνία ή συνθήκη ή να ρυθμίζουν τις σχέσεις αυτές ανάλογα. Ωστόσο, όταν τα συμβαλλόμενα μέρη συνάπτουν σχέσεις όσον αφορά τα θέματα που ρυθμίζει η παρούσα σύμβαση διαφορετικές από αυτές που ρυθμίζονται στη σύμβαση, οφείλουν να το πράττουν κατά τρόπο συμβατό με τους στόχους και τις αρχές της σύμβασης.

               3.Τα μέρη της Σύμβασης που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζουν, στις αμοιβαίες σχέσεις τους, τους κοινοτικούς κανόνες και τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον βαθμό που υπάρχουν κοινοτικοί κανόνες ή κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίοι διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα και ισχύουν στην προκειμένη περίπτωση, με την επιφύλαξη του στόχου και του σκοπού της παρούσας σύμβασης, καθώς και με την επιφύλαξη της πλήρους εφαρμογής της μαζί με τα λοιπά μέρη.

               4.Καμία διάταξη της παρούσας σύμβασης δεν επηρεάζει άλλα δικαιώματα, υποχρεώσεις και ευθύνες μέρους και προσώπων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

               5.Οι δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων κατά τη διάρκεια ένοπλων συγκρούσεων, όπως αυτοί οι όροι ερμηνεύονται βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, οι οποίες διέπονται από το εν λόγω δίκαιο, δεν διέπονται από την παρούσα σύμβαση, και οι δραστηριότητες που αναλαμβάνονται από τις ένοπλες δυνάμεις ενός μέρους κατά την άσκηση των επίσημων καθηκόντων τους, εφόσον διέπονται από άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου, δεν διέπονται από την παρούσα σύμβαση.

               Άρθρο 27 – Τροποποιήσεις της σύμβασης

               1.Τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης μπορούν να προταθούν από κάθε μέρος, από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης ή στο πλαίσιο της διαβούλευσης των συμβαλλομένων μερών.

               2.Κάθε πρόταση για τροποποίηση γνωστοποιείται από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης στα μέρη.

               3.Επιπλέον, κάθε τροποποίηση που προτείνεται από μέρος ή από την Επιτροπή Υπουργών κοινοποιείται στη διαβούλευση των συμβαλλομένων μερών, η οποία υποβάλλει στην Επιτροπή Υπουργών την γνώμη της σχετικά με την προτεινόμενη τροποποίηση.

               4.Η Επιτροπή Υπουργών εξετάζει την προτεινόμενη τροποποίηση και κάθε γνώμη υποβληθείσα από τη διαβούλευση των συμβαλλομένων μερών και δύναται να εγκρίνει την τροποποίηση.

               5.Το κείμενο κάθε τροποποίησης που εγκρίνεται από την Επιτροπή Υπουργών σύμφωνα με την παράγραφο 4 διαβιβάζεται στα συμβαλλόμενα μέρη για αποδοχή.

               6.Κάθε τροποποίηση που εγκρίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 4 τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα αφότου όλα τα μέρη ειδοποιήσουν τον Γενικό Γραμματέα ότι την έχουν αποδεχθεί.

               Άρθρο 28 – Αναθεώρηση του προσαρτήματος

               1.Για την επικαιροποίηση του καταλόγου των συνθηκών στο προσάρτημα, μπορούν να προταθούν τροποποιήσεις από κάθε συμβαλλόμενο μέρος ή από την Επιτροπή Υπουργών. Αυτές οι προτάσεις τροποποιήσεων αφορούν μόνο παγκόσμιες συνθήκες συναφθείσες στο πλαίσιο του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίες αφορούν ειδικά τη διεθνή τρομοκρατία και έχουν τεθεί σε ισχύ. Οι προτάσεις γνωστοποιούνται από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης στα μέρη.

               2.Αφού ζητήσει τη γνώμη των τρίτων μερών, η Επιτροπή Υπουργών δύναται να εγκρίνει την προτεινόμενη τροποποίηση με την πλειοψηφία που προβλέπει το άρθρο 20 στοιχείο δ του καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η τροποποίηση αρχίζει να ισχύει μετά τη λήξη της προθεσμίας ενός έτους από την ημερομηνία της διαβίβασής της στα μέρη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, κάθε μέρος μπορεί να κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης τυχόν αντιρρήσεις για την έναρξη ισχύος της τροποποίησης σε σχέση με το εν λόγω μέρος.

               3.Εάν το ένα τρίτο από τα μέρη κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης ένσταση κατά της έναρξης ισχύος της τροποποίησης, η τροποποίηση δεν τίθεται σε ισχύ.

               4.Εάν λιγότερο από το ένα τρίτο των μερών κοινοποιήσει ένσταση, η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ για τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν έχουν κοινοποιήσει αντιρρήσεις.

               5.Εφόσον μια τροποποίηση έχει αρχίσει να ισχύει σύμφωνα με την παράγραφο 2 και συμβαλλόμενο μέρος έχει κοινοποιήσει ένσταση, η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ για το οικείο συμβαλλόμενο μέρος την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία κατά την οποία το μέρος κοινοποιεί στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης την αποδοχή της.

               Άρθρο 29 – Διευθέτηση διαφορών

               Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ των μερών ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης, τα μέρη επιδιώκουν επίλυση της διαφοράς με διαπραγμάτευση ή με κάθε άλλο ειρηνικό μέσο της επιλογής τους, περιλαμβανομένης της παραπομπής της διαφοράς σε διαιτητικό δικαστήριο, οι αποφάσεις του οποίου είναι δεσμευτικές για τα μέρη της διαφοράς, ή στο Διεθνές Δικαστήριο, όπως έχει συμφωνηθεί από τα ενδιαφερόμενα μέρη.

               Άρθρο 30 – Διαβούλευση με τα μέρη

               1.Τα συμβαλλόμενα μέρη διενεργούν τακτικές διαβουλεύσεις με στόχο:

               α.την υποβολή προτάσεων για τη διευκόλυνση ή τη βελτίωση της αποτελεσματικής χρήσης και εφαρμογής της παρούσας σύμβασης, συμπεριλαμβανομένου του εντοπισμού τυχόν προβλημάτων και των αποτελεσμάτων κάθε δήλωσης που γίνεται σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση·

               β.τη διατύπωση της γνώμης τους σχετικά με τη συμμόρφωση της απόρριψης έκδοσης που τους έχει υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 8·

               γ.την υποβολή προτάσεων για την τροποποίηση της παρούσας σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 27·

               δ.τη διατύπωση της γνώμης τους σχετικά με κάθε πρόταση τροποποίησης της παρούσας σύμβασης η οποία τους έχει υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 3·

               ε.τη διατύπωση γνώμης για οποιοδήποτε θέμα αφορά την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης και τη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με σημαντικές νομικές, πολιτικές ή τεχνολογικές εξελίξεις.

               2.Η διαβούλευση των μερών συγκαλείται από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, όποτε το κρίνει αναγκαίο και, σε κάθε περίπτωση, όταν η πλειοψηφία των μερών ή της Επιτροπής Υπουργών ζητήσει τη σύγκλησή της.

               3.Τα μέρη επικουρούνται από τη Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους δυνάμει του παρόντος άρθρου.

               Άρθρο 31 – Καταγγελία

               1.Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται, ανά πάσα χρονική στιγμή, να καταγγείλει την παρούσα σύμβαση απευθύνοντας σχετική γνωστοποίηση στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

               2.Η καταγγελία αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της γνωστοποίησης από τον Γενικό Γραμματέα.

               Άρθρο 32 – Γνωστοποίηση

               Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης γνωστοποιεί στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στα τρίτα κράτη που έχουν συμμετάσχει στην κατάρτιση της παρούσας σύμβασης, καθώς και σε κάθε κράτος το οποίο έχει προσχωρήσει ή έχει προσκληθεί να προσχωρήσει στην παρούσα σύμβαση:

               α.κάθε υπογραφή·

               β.κάθε κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης·

               γ.κάθε ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 23·

               δ.κάθε δήλωση δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 2, του άρθρου 22 παράγραφος 4, και του άρθρου 25·

               ε.κάθε άλλη πράξη, γνωστοποίηση ή κοινοποίηση που άπτεται της παρούσας σύμβασης.

               Σε πιστοποίηση των οποίων οι υπογράφοντες, όντας νόμιμα εξουσιοδοτημένοι γι’ αυτό, υπέγραψαν την παρούσα σύμβαση.

               Συντάχθηκε στη Βαρσοβία, την 16η Μαΐου 2005, στην αγγλική και γαλλική γλώσσα, με αμφότερα τα κείμενα να είναι εξίσου αυθεντικά, σε ένα και μόνο αντίγραφο το οποίο θα κατατεθεί στο αρχείο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης διαβιβάζει κυρωμένο αντίγραφο σε καθένα από τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στα τρίτα κράτη που συμμετείχαν στην κατάρτιση της παρούσας σύμβασης, και σε κάθε κράτος το οποίο έχει κληθεί να προσχωρήσει σε αυτήν.

               Προσάρτημα

               1.Σύμβαση για την καταστολή της παράνομης κατάληψης αεροσκαφών, που υπογράφηκε στη Χάγη στις 16 Δεκεμβρίου 1970·

               2.Σύμβαση για την καταστολή παράνομων πράξεων κατά της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας, που συνάφθηκε στο Μόντρεαλ στις 23 Σεπτεμβρίου 1971·

               3. Σύμβαση για την πρόληψη και την τιμωρία εγκλημάτων που στρέφονται κατά των διεθνώς προστατευομένων προσώπων συμπεριλαμβανομένων και των διπλωματικών αντιπροσώπων, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 14 Δεκεμβρίου 1973·

               4. Διεθνής Σύμβαση κατά της σύλληψης ομήρων, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 17 Δεκεμβρίου 1979·

               5. Σύμβαση για τη φυσική προστασία του πυρηνικού υλικού, που εγκρίθηκε στη Βιέννη στις 3 Μαρτίου 1980·

               6. Πρωτόκολλο για την καταστολή παράνομων πράξεων βίας σε αερολιμένες που εξυπηρετούν τη διεθνή πολιτική αεροπορία, που υπογράφηκε στο Μόντρεαλ στις 24 Φεβρουαρίου 1988·

               7. Σύμβαση για την καταστολή των παράνομων πράξεων κατά της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 10 Μαρτίου 1988·

               8. Πρωτόκολλο για την καταστολή παράνομων πράξεων κατά της ασφάλειας των σταθερών εγκαταστάσεων στην υφαλοκρηπίδα, που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 10 Μαρτίου 1988·

               9. Διεθνής Σύμβαση για την καταστολή τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 15 Δεκεμβρίου 1997·

               10. Διεθνής Σύμβαση για την καταστολή της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 9 Δεκεμβρίου 1999·

               11.Διεθνής Σύμβαση για την εξάλειψη των πράξεων πυρηνικής τρομοκρατίας, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 13 Απριλίου 2005
                  1
               .

                     (1)
                  Τροποποίηση του προσαρτήματος που εγκρίθηκε από τους αντιπροσώπους των υπουργών κατά τη 1034η συνεδρίασή τους (11 Σεπτεμβρίου 2008, θέση 10.1) και τέθηκε σε ισχύ στις 13 Σεπτεμβρίου 2009, σύμφωνα με το άρθρο 28 της σύμβασης.


|

52010PC0444

/* COM/2010/0444 final */  Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας 1,3-διχλωροπροπένιο στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου

	[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |Brussels, 1.9.2010COM(2010) 444 final2010/0239 (NLE)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας 1,3-διχλωροπροπένιο στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤο συνημμένο σχέδιο πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου αφορά τη μη καταχώριση της ουσίας 1,3-διχλωροπροπένιο ως δραστικής ουσίας στον θετικό κατάλογο (παράρτημα I) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Η πρόταση μη καταχώρισης βασίζεται σε διάφορους λόγους ανησυχίας που εντοπίστηκαν κατά την αξιολόγηση της εν λόγω δραστικής ουσίας, η οποία δεν είναι εγκεκριμένη από τον Σεπτέμβριο του 2007.Η οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων θεσπίζει ένα εναρμονισμένο πλαίσιο για την έγκριση και τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 αυτής της οδηγίας προβλέπει την πραγματοποίηση προγράμματος κατά τη διάρκεια περιόδου 12 ετών για την προοδευτική εξέταση των δραστικών ουσιών που περιέχονται στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, τα οποία διατίθενται στην αγορά για την καταχώριση στο παράρτημα I της οδηγίας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 451/2000 και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1490/2002 θεσπίζουν λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή της δεύτερης και της τρίτης φάσης του προαναφερόμενου προγράμματος εργασίας.Η ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο είναι μία από τις δραστικές ουσίες που περιλαμβάνονται σε αυτή τη δεύτερη φάση του εν λόγω προγράμματος εργασίας. Δεν καταχωρίστηκε στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ με την απόφαση 2007/619/ΕΚ της Επιτροπής, κυρίως λόγω της ελευθέρωσης στο περιβάλλον μεγάλων ποσοτήτων γνωστών και αγνώστων πολυχλωριωμένων προσμείξεων, για τις οποίες δεν υπήρχαν στοιχεία σχετικά με την ανθεκτικότητα, την τοξικολογική συμπεριφορά, την πρόσληψη από καλλιέργειες, τη συγκέντρωση, τη μεταβολική πορεία και το όριο καταλοίπων, καθώς και λόγω της μη εξαγωγής συμπερασμάτων όσον αφορά την εκτίμηση του κινδύνου για τους καταναλωτές, του κινδύνου για πιθανή μόλυνση των υπόγειων υδάτων, για τα πτηνά, τα θηλαστικά, τους υδρόβιους οργανισμούς και άλλους μη στοχευόμενους οργανισμούς.Τον Ιούνιο του 2008 ο κοινοποιών υπέβαλε νέο φάκελο σύμφωνα με την ταχεία διαδικασία που προβλέπεται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 33/2008. Ο φάκελος αυτός αξιολογήθηκε από το κράτος μέλος που ορίστηκε εισηγητής (Ισπανία) και από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), η οποία υπέβαλε στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 τα συμπεράσματά της σχετικά με την εκτίμηση κινδύνου για την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο.Ωστόσο, τα πρόσθετα στοιχεία και πληροφορίες που προσκόμισε ο κοινοποιών δεν επέτρεψαν να αρθούν όλες οι συγκεκριμένες επιφυλάξεις που οδήγησαν στη μη καταχώριση. Επομένως, στις 9 Ιουλίου 2010 η Επιτροπή υπέβαλε στη μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων σχέδιο απόφασης της Επιτροπής σχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας 1,3-διχλωροπροπένιο στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου.Η επιτροπή δεν εξέδωσε γνώμη και τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας ήταν τα εξής:-  14 κράτη μέλη ψήφισαν υπέρ (150 ψήφοι)-  11 κράτη μέλη ψήφισαν κατά (154 ψήφοι)-  2 κράτη μέλη απέσχον (41 ψήφοι)Συνεπώς, δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και σύμφωνα με το άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, η Επιτροπή καλείται να υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, το δε Συμβούλιο έχει προθεσμία τριών μηνών για να αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία.Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει δικαίωμα ελέγχου επί του σχεδίου απόφασης (άρθρο 8 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου).2010/0239 (NLE)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη μη καταχώριση της ουσίας 1,3-διχλωροπροπένιο στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων[1], και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:1.  Με την απόφαση 2007/619/ΕΚ της Επιτροπής[2] αποφασίστηκε να μην καταχωριστεί η δραστική ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/EΟΚ. Η εν λόγω απόφαση ελήφθη στο πλαίσιο του δεύτερου σταδίου του προγράμματος εργασίας που προβλέπεται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 451/2000[3] και (ΕΚ) αριθ. 703/2001[4] της Επιτροπής, οι οποίοι καθορίζουν λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του δεύτερου σταδίου του προγράμματος εργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και θεσπίζουν κατάλογο δραστικών ουσιών οι οποίες πρέπει να αξιολογηθούν με σκοπό την ενδεχόμενη καταχώρισή τους στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.2.  Ο αρχικός κοινοποιών υπέβαλε νέα αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/EΟΚ και με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 33/2008 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την καθιέρωση συνήθους και ταχείας διαδικασίας εκτίμησης των δραστικών ουσιών που συμπεριλαμβάνονταν στο πρόγραμμα εργασίας το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, αλλά δεν έχουν περιληφθεί στο παράρτημα I[5]. Ο κοινοποιών ζήτησε την εφαρμογή της ταχείας διαδικασίας που προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (EΚ) αριθ. 33/2008 και υπέβαλε επικαιροποιημένο φάκελο. Η αίτηση υποβλήθηκε στην Ισπανία, που είχε οριστεί κράτος μέλος-εισηγητής με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.451/2000.3.  Η εν λόγω αίτηση είναι σύμφωνη με τις ουσιώδεις και διαδικαστικές απαιτήσεις του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2008 και υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 13 δεύτερη περίοδος του εν λόγω κανονισμού.4.  Η Ισπανία αξιολόγησε τα νέα στοιχεία και δεδομένα που υπέβαλε ο κοινοποιών και συνέταξε συμπληρωματική έκθεση στις 15 Απριλίου 2009.Η συμπληρωματική έκθεση αξιολόγησης εξετάστηκε από τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, στο εξής «EFSA», και υποβλήθηκε στην Επιτροπή στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 με τη μορφή συμπερασμάτων της EFSA για την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο[6]. Η εν λόγω έκθεση εξετάστηκε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή στο πλαίσιο της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και οριστικοποιήθηκε στις 9 Ιουλίου 2010 υπό τη μορφή έκθεσης επανεξέτασης της Επιτροπής για την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο.Η νέα αξιολόγηση από το κράτος μέλος-εισηγητή και το νέο συμπέρασμα της EFSA επικεντρώνονται στις επιφυλάξεις που υπαγορεύουν τη μη καταχώριση της εν λόγω ουσίας λόγω της ελευθέρωσης στο περιβάλλον μεγάλων ποσοτήτων γνωστών και αγνώστων πολυχλωριωμένων προσμείξεων, για τις οποίες δεν υπήρχαν στοιχεία σχετικά με την ανθεκτικότητα, την τοξικολογική συμπεριφορά, την πρόσληψη από καλλιέργειες, τη συγκέντρωση, τη μεταβολική πορεία και το όριο καταλοίπων, καθώς και λόγω της μη εξαγωγής συμπερασμάτων όσον αφορά την εκτίμηση του κινδύνου για τους καταναλωτές, του κινδύνου για πιθανή μόλυνση των υπόγειων υδάτων, για τα πτηνά, τα θηλαστικά, τους υδρόβιους οργανισμούς και άλλους μη στοχευόμενους οργανισμούς.5.  Ο κοινοποιών υπέβαλε επικαιροποιημένο φάκελο με νέα δεδομένα και πληροφορίες για την αντιμετώπιση των ανησυχιών που οδήγησαν στη μη καταχώριση, κυρίως όσον αφορά την ταυτότητα ορισμένων προσμείξεων, το αναμενόμενο όριο καταλοίπων στις καλλιέργειες, τον κίνδυνο μόλυνσης των υπόγειων υδάτων και τον κίνδυνο για τα πτηνά, τα θηλαστικά, τους υδρόβιους οργανισμούς και τους μη στοχευόμενους οργανισμούς. Πραγματοποιήθηκε νέα αξιολόγηση, η οποία περιλαμβάνεται στη συμπληρωματική έκθεση και στα συμπεράσματα της EFSA για την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο .6.  Ωστόσο, τα πρόσθετα δεδομένα και πληροφορίες που προσκόμισε ο κοινοποιών δεν επέτρεψαν την άρση όλων των συγκεκριμένων επιφυλάξεων που οδήγησαν στη μη καταχώριση.7.  Συγκεκριμένα, υπάρχει ανησυχία για την έκθεση του καταναλωτή όσον αφορά σε σχέση με έντεκα απροσδιόριστες παρασκευαστικές προσμείξεις. Επίσης, η πιθανή μόλυνση των υπόγειων υδάτων σε σχέση με την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο, το σχετικό τοξικό προϊόν διάσπασης ( EZ )-τριχλωροακρυλικό οξύ και έντεκα απροσδιόριστες παρασκευαστικές προσμείξεις δεν αντιμετωπίστηκαν επαρκώς και υπάρχει πιθανότητα μεταφοράς των παρασκευαστικών προσμείξεων σε μεγάλες αποστάσεις, μέσω του αέρα. Επιπλέον, δεν αποδείχτηκε ότι είναι αποδεκτός ο κίνδυνος για τους μη στοχευόμενους οργανισμούς.8.  Η Επιτροπή κάλεσε τον κοινοποιούντα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του σχετικά με τα αποτελέσματα της εξέτασης από ομότιμους και σχετικά με την πρόθεσή του να στηρίξει ή να μη στηρίξει περαιτέρω την ουσία. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2008, η Επιτροπή κάλεσε τον κοινοποιούντα να υποβάλει παρατηρήσεις σχετικά με το σχέδιο έκθεσης επανεξέτασης. Ο κοινοποιών υπέβαλε τις παρατηρήσεις του, οι οποίες εξετάστηκαν προσεκτικά.9.  Ωστόσο, παρά τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από τον κοινοποιούντα, οι ανησυχίες που προσδιορίστηκαν παραμένουν, ενώ οι αξιολογήσεις που έγιναν με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν και αξιολογήθηκαν κατά τις συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων της EFSA δεν απέδειξαν ότι είναι δυνατόν, υπό τις προτεινόμενες συνθήκες χρήσης, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο να πληρούν γενικά τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.10.  Επομένως, η ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο δεν πρέπει να καταχωριστεί στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.11.  Η απόφαση 2007/619/ΕΚ πρέπει να καταργηθεί.12.  Η παρούσα απόφαση δεν θίγει την υποβολή νέας αίτησης για την ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και το κεφάλαιο ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 33/2008.13.  Η μόνιμη επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων δεν διατύπωσε γνώμη εντός της προθεσμίας που καθορίστηκε από τον πρόεδρό της.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Η ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο δεν καταχωρίζεται ως δραστική ουσία στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.Άρθρο 2Η απόφαση 2007/619/ΕΚ καταργείται.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος [1] ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.[2] ΕΕ L 249 της 25.9.2007, σ. 11.[3] ΕΕ L 55 της 29.2.2000, σ. 25.[4] ΕΕ L 98 της 7.4.2001, σ. 6.[5] ΕΕ L 15 της 18.1.2008, σ. 5.[6] Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων· Συμπεράσματα σχετικά με την επιστημονική επανεξέταση της εκτίμησης του κινδύνου από φυτοπροστατευτικά προϊόντα όσον αφορά τη δραστική ουσία 1,3-διχλωροπροπένιο κατόπιν αίτησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δελτίο EFSA 2009· τόμος 7 τεύχος 10: άρθρο 1341. [102 σ.σ..]. doi:10.2903/j.efsa.2009.1341. Διατίθεται διαδικτυακά: www.efsa.europa.eu.


Avis juridique important

|

52000PC0447

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την παράταση της απόφασης 82/530/ΕΟΚ περί εξουσιοδοτήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου να επιτρέψει στις αρχές της Νήσου Μαν την εφαρμογή καθεστώτος ειδικών αδειών εισαγωγής προβείου και βοείου κρέατος  /* COM/2000/0447 τελικό */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την παράταση της απόφασης 82/530/ΕΟΚ περί εξουσιοδοτήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου να επιτρέψει στις αρχές της Νήσου Μαν την εφαρμογή καθεστώτος  ειδικών αδειών εισαγωγής προβείου και βοείου κρέατος(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΗ Νήσος Μαν ευρίσκεται στο μέσο της θάλασσας της Ιρλανδίας. Δεν αποτελεί τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά κτήση του Βρετανικού Στέμματος. Απολαύει μεγάλου βαθμού αυτοδιοίκησης, αλλά οι εξωτερικές υποθέσεις της εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της κυβερνήσεως του Η.Β.Η Συνθήκη εφαρμόζεται στη Νήσο Μαν κατά το μέτρο που είναι αναγκαίο ώστε να εξασφαλίζεται η εφαρμογή των ρυθμίσεων που περιέχονται στη Συνθήκη Προσχώρησης. Το πρωτόκολλο 3 της Συνθήκης αυτής διαλαμβάνει τις εν λόγω ρυθμίσεις.Το γενικότερο αποτέλεσμα των ρυθμίσεων αυτών είναι ότι ενώ απαιτείται από τη Νήσο Μαν, βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 706/73 του Συμβουλίου, να εφαρμόζει τους κοινοτικούς κανόνες όσον αφορά το εμπόριο γεωργικών προϊόντων, η νήσος αυτή ούτε συνεισφέρει στα κοινοτικά ταμεία, ούτε είναι επιλέξιμη για οποιαδήποτε ενίσχυση από αυτά.Το παρόν σχέδιο αποφάσεως του Συμβουλίου έχει συνταχθεί με στόχο την παράταση της εξουσιοδότησης των αρχών της Νήσου Μαν να περιορίζουν τις εισαγωγές βοείου και προβείου κρέατος κατά τρόπο που να μη διαταράσσεται η εγχώρια παραγωγή. Αυτό καλύπτει τις εισαγωγές από τα κράτη μέλη ή και από τρίτες χώρες. Η απόφαση 82/530/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1982, όπως παρατάθηκε με τις αποφάσεις αριθ. 84/363/ΕΟΚ, 88/504/ΕΟΚ, 91/657/ΕΟΚ, 95/589/ΕΚ και 96/90/ΕΚ χορήγησε την εξουσιοδότηση αυτή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2000.Αφού εξέτασε τα οικονομικά και τεχνικά δεδομένα, τα σχετικά με την παραγωγή βοείου και προβείου κρέατος και τις εισαγωγές στη Νήσο Μαν, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απόφαση 82/530/ΕΟΚ του Συμβουλίου βοήθησε τις Αρχές του Μαν να διατηρήσουν τον εφοδιασμό της Νήσου σε κρέας και, ταυτόχρονα, να προσφέρουν κάποια προστασία στο εισόδημα των παραγωγών της Νήσου. Η Επιτροπή προτείνει συνεπώς να διατηρηθεί το κείμενο της αποφάσεως του Συμβουλίου και να παραταθεί η εφαρμογή της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2005.Η πρόταση αυτή δεν έχει οποιεσδήποτε δημοσιονομικές συνέπειες για την Κοινότητα.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την παράταση της απόφασης 82/530/ΕΟΚ περί εξουσιοδοτήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου να επιτρέψει στις αρχές της Νήσου Μαν την εφαρμογή καθεστώτος  ειδικών αδειών εισαγωγής προβείου και βοείου κρέατοςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,το πρωτόκολλο αριθ. 3 που είναι προσαρτημένο στην πράξη προσχώρησης του 1972, και ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το άρθρο 5 δεύτερο εδάφιο,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα εξής:(1) Οι κοινοτικοί κανόνες για το εμπόριο γεωργικών προϊόντων με τις τρίτες χώρες που υπόκεινται σε κοινή οργάνωση αγοράς εφαρμόζονται στη Νήσο Μαν σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 3 που είναι προσαρτημένο στην πράξη προσχώρησης και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 706/73 του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 1973 περί της κοινοτικής ρυθμίσεως που εφαρμόζεται στις αγγλονορμανδικές νήσους και στη νήσο του Man σχετικά με τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων [1].[1]  ΕΕ L 68 της 15.3.1973, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1174/86 (ΕΕ L 167 της 24.4.1986, σ. 1).(2) Η κτηνοτροφία αποτελεί παραδοσιακή δραστηριότητα στη Νήσο Μαν και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη γεωργία της.(3) Πριν από τη δημιουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του προβείου και του αιγείου κρέατος στην Κοινότητα, η Νήσος Μαν εφήρμοζε, στα πλαίσια της τοπικής οργάνωσης αγοράς της, ορισμένους μηχανισμούς ελέγχου των εισαγωγών προβείου κρέατος στη νήσο, προκειμένου να εξασφαλίζεται η κάλυψη των αναγκών εφοδιασμού του εμπορίου, αποφεύγοντας συγχρόνως διαταραχές της παραγωγής του προβείου κρέατος και, έμμεσα, της εκτροφής βοοειδών της νήσου και στο τοπικό γεωργικό σύστημα στήριξης.(4) Στο πλαίσιο των εμπορικών διευθετήσεων με ορισμένες τρίτες χώρες βάσει της κοινής οργανώσεως αγοράς που εφαρμοζόταν στη Νήσο Μαν, οι οποίες υπόκεινται στις κοινοτικές διατάξεις που ρύθμιζαν τις σχέσεις της νήσου με την Κοινότητα, ήταν σκόπιμο να επιτραπεί στις αρχές της νήσου η εφαρμογή ορισμένων μέτρων για την προστασία της παραγωγής της και τη λειτουργία του δικού της γεωργικού συστήματος στηρίξεως.(5) Ως εκ τούτου, με την απόφαση 82/530/ΕΟΚ του Συμβουλίου [2], το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτήθηκε να μπορεί να επιτρέψει στην κυβέρνηση της Νήσου Μαν να εφαρμόζει καθεστώς ειδικών αδειών εισαγωγής προβείου και βοείου και μοσχαρίσιου κρέατος καταγωγής τρίτων χωρών και κρατών μελών της Κοινότητας, με την επιφύλαξη των μέτρων που αφορούν τις συναλλαγές με τρίτες χώρες και τα οποία προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος  [3], και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2467/98 του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 1998 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του προβείου και του αιγείου κρέατος [4]. H ανωτέρω εξουσιοδότηση παραχωρήθηκε για χρονική περίοδο που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2000.[2]  ΕΕ L 234 της 9.8.1982, σ. 7. όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση 96/90/ΕΚ (ΕΕ L 21 της 27.1.1996, σ. 67).[3]  ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 21.[4]  ΕΕ L 312 της 20.11.1998, σ. 1.(6) Βάσει της συμφωνίας για τη γεωργία που συνήφθη στο πλαίσιο των πολυμερών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης [5] η Κοινότητα αντικατέστησε τις ειδικές εμπορικές ρυθμίσεις με τρίτες χώρες περί εισαγωγών προϊόντων του τομέα του προβείου και του βοείου κρέατος με ένα σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων. Εντούτοις, από την πείρα που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της απόφασης 82/530/ΕΟΚ, κρίνεται σκόπιμη η παράταση του καθεστώτος ειδικών αδειών εισαγωγής για μια νέα περίοδο, με τη δυνατότητα επανεξέτασης της κατάστασης πριν από τη λήξη της περιόδου αυτής και με την επιφύλαξη των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας. Θα πρέπει επομένως να τροποποιηθεί ανάλογα το άρθρο 2 της απόφασης 82/530/ΕΟΚ,[5]  ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 22.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Το άρθρο 2 της απόφασης 82/530/ΕΟΚ αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005.Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο, πριν από την 1η Ιουλίου 2005 έκθεση, σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος, μαζί με τις οποίες προτάσεις για τη διατήρηση ή την τροποποίηση της παρούσας απόφασης.»Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος