Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52004PC0329

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την προσαρμογή της απόφασης 2004/246/ΕΚ του Συμβουλίου λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας  /* COM/2004/0329 Τελικό */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προσαρμογή της απόφασης 2004/246/ΕΚ του Συμβουλίου λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτις 2 Μαρτίου 2004, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πρωτόκολλο του 2003 στη διεθνή σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992, και για την εξουσιοδότηση της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να προσχωρήσουν στις βασικές πράξεις.Η εν λόγω απόφαση, η οποία δεν είναι εφαρμοστέα στη Δανία, περιλαμβάνει κατ' ουσία δύο διατάξεις:- Η πρώτη αποσκοπεί- αφενός, στην εξουσιοδότηση των κρατών μελών που είναι συμβαλλόμενα μέρη στις βασικές πράξεις (σύμβαση του 1992 περί αστικής ευθύνης και σύμβαση του 1992 περί ιδρύσεως του ταμείου) - ήτοι όλα τα κράτη μέλη εξαιρουμένου του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας - να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στο εν λόγω πρωτόκολλο του 2003,- αφετέρου, στην εξουσιοδότηση του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας, που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στις βασικές πράξεις, να προσχωρήσουν στις εν λόγω βασικές πράξεις και στο πρωτόκολλο του 2003.- Η δεύτερη αποσκοπεί- αφενός, να κληθούν τα κράτη μέλη - εξαιρουμένου του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας - να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από το εν λόγω πρωτόκολλο πριν από τις 30 Ιουνίου 2004,- αφετέρου, στην εξουσιοδότηση του Λουξεμβούργου και της Αυστρίας να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από τις βασικές πράξεις και από το πρωτόκολλο του 2003 πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2005.Η απόφαση απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη κατά την έννοια του τίτλου IV της συνθήκης ΕΚ.Σύμφωνα με το άρθρο 53 της πράξης προσχώρησης του 2003, η απόφαση αυτή είναι, επομένως, εφαρμοστέα στα νέα κράτη μέλη από τη στιγμή της προσχώρησης.Με την απόφαση αυτή, τα νέα κράτη μέλη που είναι συμβαλλόμενα μέρη στις βασικές πράξεις εξουσιοδοτούνται να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στο πρωτόκολλο του 2003. Αυτά τα νέα κράτη μέλη καλούνται επίσης, με την απόφαση αυτή, να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από το εν λόγω πρωτόκολλο πριν από τις 30 Ιουνίου 2004.Η κατάσταση διαφέρει όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στις βασικές πράξεις - ήτοι την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.Όντως, η απόφαση του Συμβουλίου της 2ας Μαρτίου 2004 αφορά ρητά μόνον το Λουξεμβούργο και την Αυστρία, και όχι εν γένει κάθε κράτος μέλος που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στις βασικές πράξεις.Η απόφαση της 2ας Μαρτίου 2004 πρέπει άρα να αποτελέσει αντικείμενο προσαρμογής, κατά την έννοια της πράξης προσχώρησης του 2003.Η προσαρμογή αυτή αποσκοπεί, αφενός, στην εξουσιοδότηση της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, και της Σλοβακίας να προσχωρήσουν στις βασικές πράξεις και στο πρωτόκολλο του 2003 και, αφετέρου, να κληθούν αυτά τα νέα κράτη μέλη να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από τις υπόψη βασικές πράξεις και από το πρωτόκολλο πριν από το τέλος Δεκεμβρίου 2005.Η προσαρμογή συνίσταται στην τροποποίηση του κειμένου της απόφασης της 2ας Μαρτίου 2004, με την προσθήκη μνείας της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, και της Σλοβακίας σε κάθε μνεία της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου.Η εν λόγω προσαρμογή δεν έχει προβλεφθεί στην πράξη προσχώρησης του 2003, ούτε στα παραρτήματά της. Πρόκειται για τεχνική προσαρμογή, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 57 της πράξης προσχώρησης.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προσαρμογή της απόφασης 2004/246/ΕΚ του Συμβουλίου λόγω της προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της ΣλοβακίαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τη συνθήκη προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας,την πράξη προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας, και ιδίως το άρθρο 57, παράγραφος 1,την πρόταση της Επιτροπής [1],[1]  ΕΕ C [...], [...], σ. [...].Εκτιμώντας τα εξής:(1) Για ορισμένες πράξεις που παραμένουν σε ισχύ μετά την 1η Μαΐου 2004 και πρέπει να προσαρμοσθούν λόγω της προσχώρησης, οι αναγκαίες προσαρμογές δεν έχουν προβλεφθεί στην πράξη προσχώρησης του 2003, ή έχουν προβλεφθεί αλλά χρειάζονται και άλλες προσαρμογές. Όλες αυτές οι προσαρμογές πρέπει να εγκριθούν πριν από την προσχώρηση, προκειμένου να τεθούν σε ισχύ από την προσχώρηση.(2) Σύμφωνα με το άρθρο 57, παράγραφος 2, της πράξης προσχώρησης, οι εν λόγω προσαρμογές πρέπει να εγκριθούν από το Συμβούλιο σε όλες τις περιπτώσεις που το Συμβούλιο είχε εκδώσει τη σχετική πράξη μόνο του ή μαζί με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.(3) Με την απόφαση 2004/246/ΕΚ του Συμβουλίου [2], τα κράτη μέλη εξουσιοδοτήθηκαν να υπογράψουν, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο πρωτόκολλο του 2003 στη διεθνή σύμβαση του 1992 περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο και η Αυστρία και το Λουξεμβούργο εξουσιοδοτήθηκαν να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στις βασικές πράξεις.[2]  ΕΕ L 78 της 16.3.2004, σ. 22.(4) Σύμφωνα με το άρθρο 53 της πράξης προσχώρησης του 2003, η απόφαση 2004/246/ΕΚ είναι εφαρμοστέα στα νέα κράτη μέλη από τη στιγμή της προσχώρησης. Ωστόσο, όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στις βασικές πράξεις, ήτοι την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία, το Συμβούλιο πρέπει να τα εξουσιοδοτήσει ρητά να προσχωρήσουν στις βασικές πράξεις, καθώς και στο πρωτόκολλο του 2003, και να τα καλέσει να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από αυτές τις βασικές πράξεις και το πρωτόκολλο, πριν από το τέλος Δεκεμβρίου 2005.(5) Είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί αναλόγως η απόφαση 2004/246/ΕΚ.(6) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έγκριση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Η απόφαση 2004/246/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:(1) Στο άρθρο 1, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "2. Εξάλλου, η Τσεχική Δημοκρατία, η Εσθονία, το Λουξεμβούργο, η Ουγγαρία, η Αυστρία και η Σλοβακία εξουσιοδοτούνται να προσχωρήσουν στις βασικές πράξεις."(2) Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής:(a)  η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εκφράσουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από το πρωτόκολλο για το συμπληρωματικό ταμείο, δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου, εντός ευλόγου προθεσμίας και, κατά το δυνατόν, πριν από τις 30 Ιουνίου 2004, εξαιρουμένης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, του Λουξεμβούργου, της Ουγγαρίας, της Αυστρίας και της Σλοβακίας, που εκφράζουν τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από το πρωτόκολλο σύμφωνα με τους όρους της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου."(b) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "3. Η Τσεχική Δημοκρατία, η Εσθονία, το Λουξεμβούργο, η Ουγγαρία, η Αυστρία και η Σλοβακία λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εκφράσουν την συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από τις βασικές πράξεις και το πρωτόκολλο για το συμπληρωματικό ταμείο, κατά το δυνατόν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2005."Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συνθήκης προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβενίας και της Σλοβακίας.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


|

52010PC0708

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης (2008/203/ΕΚ), της 28ης Φεβρουαρίου 2008, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος-πλαισίου του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2012  /* COM/2010/0708 τελικό - APP 2010/0347 */

	[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |Βρυξέλλες, 2.12.2010COM(2010) 708 τελικό2010/0347 (APP)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση της απόφασης (2008/203/ΕΚ), της 28ης Φεβρουαρίου 2008, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος-πλαισίου του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2012ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΠλαίσιο της πρότασηςΑιτιολόγηση και στόχοι της πρότασηςΣτις 15 Φεβρουαρίου 2007, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 168/2007 (στο εξής: «κανονισμός»)[1] για την ίδρυση Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: «Οργανισμός»). Ο Οργανισμός άρχισε να λειτουργεί την 1η Μαρτίου 2007.Σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού, οι θεματικοί τομείς στους οποίους δρα Οργανισμός καθορίζονται από το Συμβούλιο μέσω ενός πολυετούς πλαισίου. Προς τον σκοπό αυτό, το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση (2008/203/ΕΚ), της 28ης Φεβρουαρίου 2008, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος-πλαισίου του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2012 (στο εξής: «πολυετές πλαίσιο»)[2].Στόχος της παρούσας πρότασης είναι η τροποποίηση του σχετικού με τη λειτουργία του Οργανισμού πολυετούς πλαισίου, έτσι ώστε να μπορεί ο Οργανισμός να αναπτύξει δράση στους τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας.Γενικό πλαίσιοΣτις 30 Ιουνίου 2005, η Επιτροπή πρότεινε[3] την ίδρυση Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Προς τον σκοπό αυτό, προτάθηκε η θέσπιση δύο νομικών πράξεων: (i) κανονισμού του Συμβουλίου «για την ίδρυση Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης», με βάση το άρθρο 308 της συνθήκης ΕΚ, και (ii) απόφασης του Συμβουλίου «για τη χορήγηση εξουσιοδότησης στον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να ασκεί τις δραστηριότητές του στους τομείς που αναφέρονται στον τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση», με βάση τα άρθρα 30, 31 και 34 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΕ.Πλην όμως, οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου επέτρεψαν την έκδοση (στις 15 Φεβρουαρίου 2007) μόνο της πράξης που απαιτείτο για να μπορεί ο Οργανισμός να ασκεί τα καθήκοντά του εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων της Ένωσης (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 168/2007). Το Συμβούλιο αποφάσισε να μην εκδώσει την πράξη που θα επέτρεπε στον Οργανισμό να αναπτύξει δραστηριότητα στους τομείς που εμπίπτουν στον τίτλο VI της συνθήκης ΕΕ[4].Η Επιτροπή εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων θα πρέπει να μπορεί να αναπτύξει δραστηριότητα (κατά την έννοια του κανονισμού) στους τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας. Ο νομικώς δεσμευτικός χαρακτήρας του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και η κατάργηση των λεγόμενων «πυλώνων» καθιστούν ακόμη πιο επιβεβλημένη την προσθήκη των εν λόγω τομέων στις δραστηριότητες του Οργανισμού.Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 168/2007 εκδόθηκε με βάση το άρθρο 308 της πρώην συνθήκης ΕΚ. Μετά τη θέση σε ισχύ της συνθήκης της Λισαβόνας, η τροποποιημένη εκδοχή του συγκεκριμένου άρθρου αποτελεί πλέον το άρθρο 352 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).Τα θέματα που παλαιότερα υπάγονταν στον τίτλο VI της συνθήκης ΕΕ (δηλαδή στον πρώην «τρίτο πυλώνα») καλύπτονται πλέον από τα κεφάλαια 4 («Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις») και 5 («Αστυνομική συνεργασία») του τίτλου V («Ο χώρος δικαιοσύνης, ασφάλειας και δικαιοσύνης») της ΣΛΕΕ.Το άρθρο 352 της ΣΛΕΕ ισχύει ως προς όλα τα θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω συνθήκης. Κατά συνέπεια, δεν είναι αναγκαία τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 προκειμένου να συμπεριληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του τα θέματα που τώρα υπάγονται στον τίτλο V της ΣΛΕΕ. Ωστόσο, το τρέχον πολυετές πλαίσιο δεν περιλαμβάνει τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις ούτε την αστυνομική συνεργασία μεταξύ των θεματικών τομέων στους οποίους μπορεί να αναπτύξει δραστηριότητα ο Οργανισμός. Επομένως, είναι αναγκαία τροποποίησή του ώστε να μπορεί ο Οργανισμός να αναπτύξει δραστηριότητα στους συγκεκριμένους τομείς.Διαβούλευση με τα ενδιαφερομενα μερη και εκτιμηση αντικτυπουΗ Επιτροπή διεξήγαγε ευρεία δημόσια διαβούλευση πριν από την υποβολή της πρότασής της για την ίδρυση Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Οι ενδιαφερόμενοι που μετείχαν στη διαβούλευση είχαν ταχθεί σθεναρά υπέρ της υπαγωγής της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας στο πεδίο δραστηριοτήτων του Οργανισμού. Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης αυτής ενσωματώθηκαν στην εκτίμηση αντικτύπου[5] που συνόδευε την πρόταση, η οποία, όπως εξηγείται πιο πάνω, προέβλεπε ήδη τη συμπερίληψη στο πεδίο δραστηριοτήτων του Οργανισμού των θεμάτων που υπάγονταν στον τίτλο VI της πρώην συνθήκης ΕΕ.Έκτοτε, οι ενδιαφερόμενοι έχουν εξακολουθήσει να εκφράζουν την επιθυμία τους για τη δραστηριοποίηση του Οργανισμού και στους τομείς αυτούς.Νομικές πτυχές της πρότασηςΠεριεχόμενο της προτεινόμενης δράσηςΗ προτεινόμενη τροποποίηση προσθέτει ένα επιπλέον στοιχείο στον κατάλογο των θεματικών τομέων που καθορίζονται στο άρθρο 2 της απόφασης του Συμβουλίου.Νομική βάσηΗ Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού 168/2007 αποτελεί δευτερεύουσα νομική βάση κατά την έννοια της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-133/06[6]. Επομένως, η νομική βάση της παρούσας πρότασης πρέπει να είναι ίδια με εκείνη του κανονισμού, δηλαδή το νυν άρθρο 352 της ΣΛΕΕ.Δημοσιονομικές επιπτώσειςΗ πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις. Θα διευρύνει το πολυετές πλαίσιο του Οργανισμού ώστε να μπορεί αυτός να αναπτύξει δραστηριότητα στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις στο πλαίσιο της υλοποίησης σχεδίων για τα οποία οι πόροι έχουν ήδη εγκριθεί από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή.Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασηςΜε την πρόταση προστίθενται οι τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας στους θεματικούς τομείς του τρέχοντος πολυετούς πλαισίου. Δυνάμει των κεφαλαίων 4 και 5 του τίτλου V της ΣΛΕΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση δύναται να θεσπίσει πλειάδα μέτρων στους τομείς αυτούς, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις εγείρουν ακανθώδη ζητήματα θεμελιωδών δικαιωμάτων.Χάρη στην ανάπτυξη δραστηριότητας στους τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας, ο Οργανισμός θα συμβάλει στον στόχο της Ένωσης να διασφαλίζει ότι τα μέτρα τα οποία θεσπίζει, καθώς και η εφαρμογή τους συνάδουν με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.2010/0347 (APP)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση της απόφασης (2008/203/ΕΚ), της 28ης Φεβρουαρίου 2008, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος-πλαισίου του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2012ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 352,την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[7],Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,Έχοντας υπόψη τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[8],Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Για να μπορέσει ο Οργανισμός να εκπληρώσει ορθά τα καθήκοντά του, πρέπει να προσδιορισθούν ακριβείς θεματικοί τομείς της δραστηριότητάς του από ένα πολυετές πλαίσιο που να καλύπτει πέντε έτη, όπως ορίζει το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007.(2) Το πρώτο πολυετές πλαίσιο θεσπίστηκε από το Συμβούλιο με την απόφασή του 2008/203/ΕΚ, της 28ης Φεβρουαρίου 2008, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος-πλαισίου του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2007-2012[9].(3) Εντούτοις, το τρέχον πολυετές πλαίσιο δεν συμπεριλαμβάνει τους θεματικούς τομείς της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας.(4) Κατά τον χρόνο έκδοσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 168/2007, το Συμβούλιο συμφώνησε να επανεξετάσει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2009, το πεδίο δράσης του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων με γνώμονα τη δυνατότητα διεύρυνσής του ώστε να καλύπτει τους τομείς της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση προς τον σκοπό αυτό, εφόσον το κρίνει σκόπιμο.(5) Η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και η αστυνομική συνεργασία ρυθμίζονται με τις διατάξεις των κεφαλαίων 4 και 5, αντιστοίχως, του τίτλου V της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απαιτείται τροποποίηση του πολυετούς πλαισίου προκειμένου να μπορεί ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων να αναπτύξει δραστηριότητα στους τομείς αυτούς,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Η απόφαση 2008/203/EΚ τροποποιείται ως εξής:Στο άρθρο 2, προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο:«ι) η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και η αστυνομική συνεργασία.»Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες, …. 2010Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος [1] ΕΕ L 53 της 22.2.2007, σ. 1.[2] ΕΕ L 63 της 7.3.2008, σ. 14.[3] COM(2005) 280 τελικό.[4] Τότε, το Συμβούλιο προέβη στην ακόλουθη δήλωση: «Το Συμβούλιο συμφωνεί να επανεξετάσει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2009, το πεδίο δράσης του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων με γνώμονα τη δυνατότητα διεύρυνσής του ώστε να καλύπτει τους τομείς της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις . Το Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση προς τον σκοπό αυτό, εφόσον το κρίνει σκόπιμο. » (Προσθήκη στο σχέδιο πρακτικών της 2781ης συνεδρίασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις), που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 15 Φεβρουαρίου 2007. Έγγραφο 6396/07 ADD 1, PV/CONS 7 JAI 80, της 27ης Φεβρουαρίου 2007).[5] Βλ. έκθεση SEC(2005)849, της 30.6.2005.[6] C-133/06 Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, απόφαση της 6ης Μαΐου 2008.[7] ΕΕ C της , σ. .[8] ΕΕ C της , σ. .[9] ΕΕ L 63 της 7.3.2008, σ. 14.


Avis juridique important

|

51997PC0175

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση προγράμματος δράσης για την ενίσχυση των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς (πρόγραμμα Fiscalis)  /* COM/97/0175 τελικό - COD 97/0128 */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 177 της 11/06/1997 σ. 0008

Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση προγράμματος δράσης για την ενίσχυση των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς (πρόγραμμα Fiscalis) (97/C 177/05) COM(97) 175 τελικό - 97/0128(COD)(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 29 Απριλίου 1997)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 189 Β της συνθήκης,Εκτιμώντας:(1) ότι σε μια εσωτερική αγορά η πραγματική, ομοιόμορφη και αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας και ιδιαίτερα για την προστασία των εθνικών και κοινοτικών συμφερόντων μέσω της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, της αποφυγής των στρεβλώσεων ανταγωνισμού και της συνεχούς μείωσης των επιβαρύνσεων συμμόρφωσης των διοικήσεων και των φορολογουμένων 7(2) ότι η επίτευξη της εν λόγω πραγματικής, ομοιόμορφης και αποτελεσματικής εφαρμογής αποτελεί ευθύνη της Κοινότητας από κοινού με τα κράτη μέλη 7 ότι, αν και τα κράτη μέλη φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη από άποψη πόρων, σημαντικός ρόλος επαφίεται στην Κοινότητα όσον αφορά τη διάθεση της υποδομής και της απαραίτητης ώθησης 7(3) ότι ένα υψηλό κοινό επίπεδο κατανόησης του κοινοτικού δικαίου και της ενσωμάτωσής του στα κράτη μέλη από τους υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με την έμμεση φορολογία είναι ουσιώδης προϋπόθεση για την ομοιόμορφη εφαρμογή του 7 ότι τούτο μπορεί να επιτευχθεί μέσω αποτελεσματικής αρχικής και συνεχούς κατάρτισης που θα παρέχουν τα κράτη μέλη 7 ότι χρειάζεται συμπληρωματική κοινοτική δράση για το συντονισμό και την προώθηση της κατάρτισης αυτής 7(4) ότι η αποτελεσματική, πραγματική, και ευρεία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς 7 ότι μια κοινοτική υποδομή επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών είναι απαραίτητη για την επίτευξη των ανωτέρω 7 ότι χωρίς την ώθηση της Κοινότητας δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκής συνεργασία 7(5) ότι η συνεχής βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς 7 ότι, αν και η πρωταρχική ευθύνη για να επιτευχθεί τούτο ανήκει στα κράτη μέλη, παράλληλα απαιτείται η ανάληψη συμπληρωματικής κοινοτικής δράσης για το συντονισμό και την προώθηση αυτής της συνεχούς βελτίωσης 7(6) ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που διατυπώνονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης, οι στόχοι της παρούσας απόφασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι η παρούσα απόφαση περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο και δεν υπερβαίνει τα όρια που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του προγράμματος 7(7) ότι η εμπειρία από τη λειτουργία του Συστήματος Ανταλλαγής Πληροφοριών για τον ΦΠΑ (VIES) που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 (1), κατέδειξε την αξία της τεχνολογίας των πληροφοριών για την προστασία των εσόδων παράλληλα με την ελαχιστοποίηση των διοικητικών επιβαρύνσεων 7 ότι το VIES αποδείχτηκε ουσιώδες εργαλείο της συνεργασίας, το οποίο έχει επίσης προωθήσει την περαιτέρω συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών 7(8) ότι πρέπει να δημιουργηθούν συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών και να διασφαλισθεί η λειτουργία τους καθώς οι ανάγκες των συστημάτων έμμεσης φορολογίας θα εξελίσσονται, και αυτό προκειμένου να διασφαλισθεί η περαιτέρω συνεργασία 7(9) ότι η εμπειρία που έχει αποκτήσει η Κοινότητα από το πρόγραμμα Matthaeus-Tax που θεσπίστηκε με την απόφαση 93/588/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) και από την οργάνωση ασκήσεων πολυμερούς ελέγχου κατέδειξε ότι οι ανταλλαγές, τα σεμινάρια και οι ασκήσεις πολυμερούς ελέγχου μπορούν να επιτύχουν τους στόχους του προγράμματος φέρνοντας σε επαφή υπαλλήλους από διαφορετικές διοικήσεις στο πλαίσιο επαγγελματικών δραστηριοτήτων 7 ότι, συνεπώς, οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να επεκταθούν και να συνεχισθούν 7(10) ότι, από την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το πρόγραμμα Matthaeus-Tax, προκύπτει ότι η συντονισμένη ανάπτυξη και εφαρμογή ενός κοινού προγράμματος κατάρτισης που θεσπίστηκε με την απόφαση 95/279/ΕΚ της Επιτροπής (3) μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος, ειδικότερα δε στην επίτευξη υψηλότερου επιπέδου κατανόησης του κοινοτικού δικαίου 7 ότι πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω παρόμοια προγράμματα 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει, επομένως, να διασφαλίσουν ότι όλοι οι υπάλληλοί τους θα λάβουν την αρχική και συνεχή κατάρτιση που προβλέπεται στα κοινά προγράμματα κατάρτισης 7(11) ότι, όπως έχει αποδειχθεί, ένα επαρκές επίπεδο γλωσσομάθειας των υπαλλήλων που είναι επιφορτισμένοι με την έμμεση φορολογία είναι ουσιώδες για τη διευκόλυνση της συνεργασίας 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει, επομένως, να παράσχουν στους υπαλλήλους τους την απαραίτητη γλωσσική κατάρτιση 7(12) ότι στο πρόγραμμα θα πρέπει να μπορούν να συμμετάσχουν οι συνδεδεμένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης 7 ότι στο πρόγραμμα θα πρέπει επίσης να μπορεί να συμμετάσχει η Κύπρος 7(13) ότι η χρηματοδότηση του προγράμματος θα επιμεριστεί μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών και ότι η συμβολή της Κοινότητας θα περιληφθεί στον προϋπολογισμό της Επιτροπής 7(14) ότι η παρούσα απόφαση ορίζει, για όλη τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος, το χρηματοδοτικό πλαίσιο που θα αποτελεί προνομιακή αναφορά, κατά την έννοια του σημείου 1 της δήλωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 6ης Μαρτίου 1995, σχετικά με την εγγραφή δημοσιονομικών διατάξεων στις νομοθετικές πράξεις (4) για την αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή κατά την ετήσια διαδικασία έγκρισης του προϋπολογισμού,ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1 Πρόγραμμα FiscalisΘεσπίζεται, για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 31ης Δεκεμβρίου 2002, πολυετές κοινοτικό πρόγραμμα δράσης (πρόγραμμα Fiscalis), στο εξής «το πρόγραμμα», για την ενίσχυση της λειτουργίας των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς.Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τους τομείς δράσης που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5 και 6.Άρθρο 2 ΟρισμοίΓια τους σκοπούς της παρούσας απόφασης:α) ως «έμμεση φορολογία» νοούνται οι έμμεσοι φόροι που αποτελούν αντικείμενο της κοινοτικής νομοθεσίας 7β) ως «διοίκηση» νοούνται οι δημόσιες αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για την έμμεση φορολογία και η Επιτροπή 7γ) ως «υπάλληλος» νοείται κάθε υπάλληλος υπεύθυνος για την εφαρμογή του εθνικού ή κοινοτικού δικαίου, των ρυθμίσεων ή των διαδικασιών που διέπουν την έμμεση φορολογία 7δ) ως «ανταλλαγή» νοείται η επίσκεψη εργασίας, προς όφελος της Κοινότητας, την οποία πραγματοποιεί σε μια άλλη διοίκηση ένας υπάλληλος επιφορτισμένος με θέματα έμμεσης φορολογίας και η οποία οργανώνεται στο πλαίσιο του προγράμματος 7ε) ως «ασκήσεις διμερούς και πολυμερούς ελέγχου» νοούνται οι περιπτώσεις συνεργασίας, εντός του κοινοτικού νομικού πλαισίου για τη συνεργασία δύο ή περισσότερων διοικήσεων με σκοπό την ενοποίηση των ελέγχων επί φορολογούμενων που έχουν υποχρεώσεις έμμεσης φορολογίας σε καθένα από τα συνεργαζόμενα κράτη μέλη 7στ) ως «κοινοτικό νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία» νοείται το σύνολο των κοινοτικών νομοθετικών μέτρων που αφορούν την μεταξύ κρατών μελών αμοιβαία συνδρομή και διοικητική συνεργασία σε θέματα έμμεσης φορολογίας.Άρθρο 3 ΣτόχοιΣτόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση, μέσω κοινοτικής δράσης, των προσπαθειών των κρατών μελών προκειμένου:α) να αποκτήσουν οι υπάλληλοι το αυτό υψηλό επίπεδο κατανόησης του κοινοτικού δικαίου και της ενσωμάτωσής του στα κράτη μέλη 7β) να διασφαλισθεί αποτελεσματική, πραγματική και ευρεία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής 7γ) να διασφαλισθεί η συνεχής βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διοικήσεων και των φορολογουμένων 7 αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάπτυξης και διάδοσης της εκάστοτε καλύτερης διοικητικής πρακτικής.Άρθρο 4 Συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών, εγχειρίδια και οδηγοί1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημιουργούν τα εν λόγω συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών και εκπονούν τα απαιτούμενα εγχειρίδια και οδηγούς.2. Στα κοινοτικά στοιχεία για την επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών περιλαμβάνονται ο εξοπλισμός, το λογισμικό και οι ζεύξεις δικτύου που είναι κοινά σε όλα τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από το εάν τα στοιχεία αυτά είναι εγκατεστημένα σε χώρους της Επιτροπής (ή ενός εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου) ή σε χώρους των κρατών μελών (ή ενός εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου). Η Κοινότητα αναλαμβάνει το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων που θα εγκατασταθούν σε χώρους της Επιτροπής (ή εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).3. Στα μη κοινοτικά στοιχεία για την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών συμπεριλαμβάνονται οι εθνικές βάσεις δεδομένων που αποτελούν τμήμα των εν λόγω συστημάτων, οι ζεύξεις δικτύου μεταξύ των κοινοτικών και μη κοινοτικών στοιχείων καθώς και οι εφαρμογές λογισμικού και υλικού που κάθε κράτος μέλος θα κρίνει απαραίτητες για την πλήρη αξιοποίηση των εν λόγω συστημάτων από το σύνολο της διοίκησής του. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων των εν λόγω συστημάτων που θα εγκατασταθούν σε χώρους τους (ή σε χώρους εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).Άρθρο 5 Ανταλλαγές, σεμινάρια και ασκήσεις πολυμερούς ελέγχου1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν ανταλλαγές για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 3. Η διάρκεια των ανταλλαγών ποικίλλει, ανάλογα την περίπτωση, αλλά δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Κάθε ανταλλαγή εστιάζεται σε μία συγκεκριμένη εργασιακή δραστηριότητα και είναι επαρκώς προετοιμασμένη, ενώ μετά το πέρας της θα αξιολογείται από τους συμμετάσχοντες υπαλλήλους.Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να επιτρέψουν στους συμμετέχοντες υπαλλήλους να μετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες της διοίκησης υποδοχής και για το σκοπό αυτόν επιτρέπεται στους υπαλλήλους αυτούς να εκτελούν τις εργασίες οι οποίες αντιστοιχούν στα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί από τη διοίκηση υποδοχής, σύμφωνα με την έννομη τάξη της.Κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής, η αστική ευθύνη του υπαλλήλου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αντιμετωπίζεται κατά τον ίδιο τρόπο με την αστική ευθύνη των υπαλλήλων της διοίκησης υποδοχής.Οι συμμετέχοντες στην ανταλλαγή υπάλληλοι δεσμεύονται από τους ίδιους κανόνες περί επαγγελματικού απορρήτου με τους εθνικούς υπαλλήλους.2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν σεμινάρια.3. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν πρότυπες ασκήσεις διμερούς και πολυμερούς ελέγχου, σύμφωνα με το κοινοτικό νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία.Άρθρο 6 Κοινή πρωτοβουλία κατάρτισης1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τα υφιστάμενα και νέα κοινά προγράμματα κατάρτισης για να παράσχουν στους υπαλλήλους έναν κοινό πυρήνα κατάρτισης. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε όλους τους υπαλλήλους παρέχεται αρχική κατάρτιση, όπως προβλέπεται στα κοινά προγράμματα κατάρτισης και ότι όλοι οι υπάλληλοι λαμβάνουν σε τακτά διαστήματα συνεχή κατάρτιση, όπως προβλέπεται στα ίδια αυτά προγράμματα.2. Τα κράτη μέλη θα παρέχουν στους υπαλλήλους τους την απαραίτητη γλωσσική κατάρτιση ώστε να αποκτήσουν οι τελευταίοι επαρκές επίπεδο γλωσσομάθειας.3. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αναπτύσσουν κοινοτικά εργαλεία για την κατάρτιση στην έμμεση φορολογία, συμπεριλαμβανομένων των εργαλείων γλωσσικής κατάρτισης.Άρθρο 7 Συμμετοχή των συνδεδεμένων χωρώνΤο πρόγραμμα είναι ανοιχτό στη συμμετοχή των συνδεδεμένων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στις ευρωπαϊκές συμφωνίες ή στα συμπληρωματικά πρωτόκολλά τους σχετικά με τη συμμετοχή των χωρών αυτών στα κοινοτικά προγράμματα, και στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας για την έμμεση φορολογία. Επίσης, στο πρόγραμμα μπορεί να συμμετάσχει η Κύπρος, σύμφωνα με το κοινό ψήφισμα για τη θέσπιση διαρθρωμένου διαλόγου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κύπρου, και στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας για την έμμεση φορολογία.Άρθρο 8 Δαπάνες1. Οι αναγκαίες δαπάνες για την εφαρμογή του προγράμματος επιμερίζονται μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 και 3.2. Η Κοινότητα καταβάλλει τα ακόλουθα:α) τα οδοιπορικά έξοδα και τις δαπάνες διαμονής των υπαλλήλων που μεταβαίνουν σε άλλο κράτος μέλος για να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 5, καθώς και το κόστος διοργάνωσης των σεμιναρίων που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 7β) τις δαπάνες για την ανάπτυξη των κοινοτικών εργαλείων για την κατάρτιση στην έμμεση φορολογία, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, και για την εκπόνηση των εγχειριδίων και οδηγών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 7γ) Το κόστος για την απαραίτητη ανάπτυξη, αγορά, εγκατάσταση και συντήρηση των κοινοτικών στοιχείων των συστημάτων επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 καθώς και το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων που θα εγκατασταθούν σε χώρους της Επιτροπής (ή εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).3. Τα κράτη καταβάλλουν τα ακόλουθα:α) το κόστος της αρχικής και συνεχούς κατάρτισης των υπαλλήλων τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, καθώς και το κόστος της γλωσσικής κατάρτισης υπαλλήλων τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το κόστος της συμμετοχής των υπαλλήλων τους σε τυχόν επιπλέον δραστηριότητες που διοργανώνονται στο πλαίσιο του άρθρου 5, πέραν όσων αποζημιώνονται από την Κοινότητα 7β) Το κόστος που απορρέει από τη δημιουργία και την εξασφάλιση της λειτουργίας των μη κοινοτικών στοιχείων των συστημάτων επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 καθώς και το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων των εν λόγω συστημάτων που θα εγκατασταθούν σε χώρους τους (ή σε χώρους εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).Άρθρο 9 Χρηματοδοτικό πλαίσιοΤο χρηματοδοτικό πλαίσιο για την εφαρμογή του εν λόγω προγράμματος κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 31ης Δεκεμβρίου 2002 ορίζεται σε 45 εκατομμύρια Ecu. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.Άρθρο 10 Διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσας απόφασηςΟι απαραίτητες διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης αποφασίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11.Άρθρο 11 Συμβουλευτική επιτροπή1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή διοικητικής συνεργασίας στον τομέα των έμμεσων φόρων που συστάθηκε βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 και η οποία θα ενεργεί υπό συμβουλευτική ιδιότητα.2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η συμβουλευτική επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό, μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος και, αν χρειασθεί, προβαίνει σε ψηφοφορία.Η γνώμη καταχωρείται στα πρακτικά. Επιπλέον κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει να καταχωρηθεί η θέση του στα πρακτικά.Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής και την ενημερώνει για τον τρόπο για τον οποίο έλαβε υπόψη τη γνώμη αυτή.Άρθρο 12 Αξιολόγηση1. Το πρόγραμμα αυτό υπόκειται σε συνεχή αξιολόγηση, η οποία πραγματοποιείται μέσω συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης καταρτίζονται οι εκθέσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3.2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή:α) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2000 το αργότερο μία ενδιάμεση έκθεση καιβ) μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002 το αργότερο μία τελική έκθεση για την υλοποίηση και τις επιπτώσεις αυτού του προγράμματος.3. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο:α) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2001 το αργότερο ανακοίνωση με βάση τις ενδιάμεσες εκθέσεις των Κρατών μελών σχετικά με την επιθυμία συνέχισης αυτού του προγράμματος, η οποία θα συνοδεύεται, εφόσον κριθεί απαραίτητο, από κατάλληλη πρόταση 7β) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2003 το αργότερο τελική έκθεση για την υλοποίηση αυτού του προγράμματος.Οι εκθέσεις αυτές διαβιβάζονται επίσης για ενημέρωση στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών.Άρθρο 13 Έναρξη ισχύοςΗ παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1998.Άρθρο 14 ΑποδέκτεςΗ παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.(1) ΕΕ αριθ. L 24 της 1. 2. 1992, σ. 1.(2) ΕΕ αριθ. L 280 της 13. 11. 1993, σ. 27.(3) ΕΕ αριθ. L 172 της 22. 7. 1995, σ. 24.(4) ΕΕ αριθ. C 102 της 4. 4. 1996, σ. 4.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 20.11.2015
            COM(2015) 581 final
            2015/0266(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη θέση που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης το οποίο συστάθηκε με τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Η συνημμένη πρόταση συνιστά τη νομική πράξη με την οποία καθορίζεται η θέση που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης σε όργανο το οποίο θα συγκροτηθεί δυνάμει συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου (εφεξής «η συμφωνία»).

               Η συμφωνία υπογράφηκε στις 27 Ιουνίου 2014 και εφαρμόζεται προσωρινά, από την 1η Σεπτεμβρίου 2014, εν αναμονή της κύρωσής της από τα κράτη μέλη. Η απόφαση 2014/492/ΕΕ του Συμβουλίου
                  1
               , της 16ης Ιουνίου 2014, ενέκρινε την υπογραφή της συμφωνίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, καθώς και την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της εν λόγω συμφωνίας.

               Με βάση τη συμφωνία συστάθηκε το συμβούλιο σύνδεσης, το οποίο επιτηρεί και παρακολουθεί την εφαρμογή και την εκτέλεση της συμφωνίας, και επανεξετάζει περιοδικά τη λειτουργία της με βάση τους στόχους της. Το συμβούλιο σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση σχετικά με τη χρονική στιγμή από την οποία θα εξασφαλίζεται η πλήρης εφαρμογή και εκτέλεση της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

               Συνοχή με τις υφιστάμενες διατάξεις στον εν λόγω τομέα πολιτικής

               Η παρούσα πρόταση εφαρμόζει την κοινή εμπορική πολιτική της Ένωσης προς χώρα εταίρο της Ανατολικής Ευρώπης, με βάση τις διατάξεις της προαναφερθείσας συμφωνίας. Αποσκοπεί να εξασφαλίσει ότι ολόκληρη η επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας θα έχει οικονομικό όφελος από την σφαιρική και σε βάθος ζώνη ελευθέρων συναλλαγών.

               Συνοχή με άλλες πολιτικές της Ένωσης

               Η παρούσα πρόταση συνάδει με τις άλλες εξωτερικές πολιτικές της Ένωσης, τις οποίες συμπληρώνει· πρόκειται ιδίως για την ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας και την πολιτική αναπτυξιακής συνεργασίας σε σχέση με τη Δημοκρατία της Μολδαβίας.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               Νομική βάση

               Η νομική βάση για τον καθορισμό της θέσης που θα λάβει η Ένωση στο πλαίσιο των επιτροπών που συγκροτήθηκαν με τη συμφωνία μεταξύ της Ένωσης και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας είναι η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9.

               Επικουρικότητα (για μη αποκλειστική αρμοδιότητα)

               Η κοινή εμπορική πολιτική, σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΣΛΕΕ, ορίζεται ως αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Συνεπώς, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται.

               Αναλογικότητα

               Η παρούσα πρόταση είναι αναγκαία για να εφαρμοστούν οι διεθνείς δεσμεύσεις της Ένωσης που καθορίζονται στη συμφωνία με τη Δημοκρατία της Μολδαβίας.

               Επιλογή νομικής πράξης

               Η παρούσα πρόταση συνάδει με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, το οποίο προβλέπει την έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου. Δεν υπάρχει άλλη νομική πράξη που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη του στόχου που επιδιώκεται με την παρούσα πρόταση.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               Εκ των υστέρων αξιολογήσεις/έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας

                  Άνευ αντικειμένου.

               Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

               Οι διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν εφαρμόζονται στην παρούσα πρόταση.

               •Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη γνώμη εξωτερικών εμπειρογνωμόνων και οργάνων που επικουρούν την Ένωση στην υλοποίηση της πολιτικής γειτονίας.

               Εκτίμηση επιπτώσεων

                  Η πρόταση αφορά την εφαρμογή της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, η οποία υποβλήθηκε σε εκ των προτέρων εκτίμηση επιπτώσεων το 2009 και, εν συνεχεία, σε εκτίμηση των επιπτώσεων στη βιωσιμότητα του εμπορίου το 2012 από την ΓΔ Εμπορίου της Επιτροπής, οι οποίες ενέπνευσαν τη διαδικασία διαπραγματεύσεων της σφαιρικής και σε βάθος ζώνης ελευθέρων συναλλαγών.

               Καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου και απλούστευση

                  Η συμφωνία μεταξύ της Ένωσης και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας δεν υπόκειται σε διαδικασίες του προγράμματος REFIT·

               Θεμελιώδη δικαιώματα

               Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Άνευ αντικειμένου.

               5.ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               Σχέδια εφαρμογής και ρυθμίσεις παρακολούθησης, αξιολόγησης και υποβολής εκθέσεων

                  Η εφαρμογή της συμφωνίας επανεξετάζεται τακτικά από το Συμβούλιο σύνδεσης ΕΕ-Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεσμεύθηκε επίσης να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας («Εμπόριο και συναφή με το εμπόριο θέματα»).

               Επεξηγηματικά έγγραφα (για οδηγίες)

                  Άνευ αντικειμένου.

               Αναλυτική εξήγηση των ειδικών διατάξεων της πρότασης

                  Ο στόχος της πρότασης είναι να εγκριθεί η θέση της Ένωσης σχετικά με την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας («Εμπόριο και συναφή με το εμπόριο θέματα») σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Το άρθρο 462 παράγραφος 2 της συμφωνίας προβλέπει ότι η εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας ή του συνόλου της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας πρόκειται να αρχίσει αφότου η Δημοκρατία της Μολδαβίας διασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V της συμφωνίας στις περιοχές επί των οποίων η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μολδαβίας δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Η Δημοκρατία της Μολδαβίας γνωστοποίησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι μπορεί να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V της συμφωνίας από την 1η Ιανουαρίου 2016. Επομένως, προτείνεται να εκδώσει το συμβούλιο σύνδεσης απόφαση όπως προβλέπεται στο άρθρο 462 παράγραφος 3 της συμφωνίας.

               2015/0266 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη θέση που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης το οποίο συστάθηκε με τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Το άρθρο 464 παράγραφοι 3 και 4 της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου, (εφεξής «η συμφωνία») προβλέπει την προσωρινή εν μέρει εφαρμογή της συμφωνίας.

               (2)Το άρθρο 3 της απόφασης 2014/492/ΕΕ του Συμβουλίου
                  2
               , της 16ης Ιουνίου 2014, ορίζει τις διατάξεις της συμφωνίας που πρόκειται να εφαρμοστούν προσωρινά, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων του τίτλου V (Εμπόριο και συναφή με το εμπόριο θέματα) της συμφωνίας.

               (3)Το άρθρο 462 της συμφωνίας προβλέπει ότι η εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας, σε σχέση με τις περιοχές της Δημοκρατίας της Μολδαβίας επί των οποίων η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Μολδαβίας δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο, πρόκειται να αρχίσει αφότου η Δημοκρατία της Μολδαβίας διασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτειά της.

               (4)Το άρθρο 462 της συμφωνίας προβλέπει επίσης ότι το Συμβούλιο σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση σχετικά με τον χρόνο της πλήρους εφαρμογής και επιβολής του τίτλου V της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

               (5)Η Δημοκρατία της Μολδαβίας γνωστοποίησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι μπορεί να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτειά της από την 1η Ιανουαρίου 2016.

               (6)Είναι απαραίτητο να παρακολουθείται και να επανεξετάζεται τακτικά η εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

               (7)Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση της Ένωσης όσον αφορά την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.Η θέση που πρέπει να λάβει η Ένωση στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης το οποίο συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 434 της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου, όσον αφορά την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V της συμφωνίας («Εμπόριο και συναφή με το εμπόριο θέματα») σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας βασίζεται στο σχέδιο απόφασης του συμβουλίου σύνδεσης, το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

               2.Οι εκπρόσωποι της Ένωσης στο Συμβούλιο σύνδεσης ενδέχεται να δεχθούν ήσσονος σημασίας αλλαγές στο σχέδιο απόφασης χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου.

               Άρθρο 2

               Εντός 8 μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης και εν συνεχεία μία φορά κατ' έτος η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας σύνδεσης σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Στην περίπτωση που η Δημοκρατία της Μολδαβίας δεν εξασφαλίζει πλέον την πλήρη εφαρμογή και εκτέλεση του τίτλου V της συμφωνίας σύνδεσης όσον αφορά τις περιοχές της Δημοκρατίας της Μολδαβίας επί των οποίων δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο, οι εκπρόσωποι της Ένωσης στο Συμβούλιο σύνδεσης δύνανται να ζητήσουν από το Συμβούλιο σύνδεσης να επανεξετάσει τη συνέχιση της εφαρμογής του τίτλου V της συμφωνίας στις εν λόγω περιοχές.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  ΕΕ L 260 της 30.8.2014, σ. 1.

                     (2)
                  Απόφαση του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 2014, για την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου (ΕΕ L 260 της 30.8.2014, σ. 1).

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 20.11.2015
            COM(2015) 581 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            Πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
            σχετικά με τη θέση που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του συμβουλίου σύνδεσης το οποίο συστάθηκε με τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               Σχέδιο

               ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΑΡΙΘ. 1/2015 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ

               της ... 2015

               σχετικά με την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου, σε ολόκληρη την επικράτεια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας,

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου, (εφεξής «η συμφωνία») η οποία υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 27 Ιουνίου 2014, και ιδίως το άρθρο 462,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Δυνάμει του άρθρου 464, ορισμένα μέρη της συμφωνίας εφαρμόζονται προσωρινά από την 1η Σεπτεμβρίου 2014.

               (2)Η Δημοκρατία της Μολδαβίας έχει γνωστοποιήσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι μπορεί να εξασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή και επιβολή του τίτλου V (εμπόριο και τα εμπορικά θέματα) της συμφωνίας σε ολόκληρη την επικράτειά της από την 1η Ιανουαρίου 2016.

               (3)Είναι σκόπιμο το συμβούλιο σύνδεσης να επανεξετάζει τακτικά την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας στο σύνολο της επικράτειας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

               (4)Είναι σκόπιμο η επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα να παρακολουθεί την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας στο σύνολο της επικράτειας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και να υποβάλλει τακτικά εκθέσεις προς το Συμβούλιο Σύνδεσης.

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.Ο τίτλος V (εμπόριο και τα εμπορικά θέματα) της συμφωνίας σύνδεσης θα εφαρμόζεται στο σύνολο της επικράτειας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας από την 1η Ιανουαρίου 2016.

               2.Το συμβούλιο σύνδεσης θα επανεξετάζει την εφαρμογή του τίτλου V της συμφωνίας στο σύνολο της επικράτειας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας εντός 10 μηνών από την έκδοση της παρούσας απόφασης και στη συνέχεια μία φορά κατ' έτος.

               3.Η επιτροπή σύνδεσης στη σύνθεσή της για τα εμπορικά θέματα θα παρακολουθεί την εφαρμογή του τίτλου V, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1. Θα υποβάλλει έκθεση προς ο Συμβούλιο Σύνδεσης μία φορά κατ' έτος και όπως απαιτούν οι περιστάσεις.

               4.Ο τίτλος VII θα εφαρμόζεται στο βαθμό που θα εφαρμόζεται και ο τίτλος V και σε συνδυασμό με αυτόν.

               Άρθρο 2

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Έγινε στ …,

                        Για το Συμβούλιο Σύνδεσης

                        Ο Πρόεδρος


Avis juridique important

|

52004PC0535

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που εξουσιοδοτεί την Aυστρία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών  /* COM/2004/0535 τελικό */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εξουσιοδοτεί την Aυστρία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Σύμφωνα με το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Mαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, [1] το Συμβούλιο, ενεργώντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να εφαρμόσει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από τις διατάξεις της οδηγίας, με σκοπό την απλοποίηση της διαδικασίας επιβολής του φόρου ή την πρόληψη ορισμένων τύπων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.[1]  EE L 145, 13.6.1977, σ.1 Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/92/EΚ (ΕΕ L 260, 11.10.2003, σ.8)2. Σε αίτηση που υπέβαλε στην Επιτροπή και την οποία καταχώρισε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 03.03.2004, η αυστριακή κυβέρνηση ζήτησε άδεια να εφαρμόσει τρία μέτρα παρέκκλισης από το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ.3. Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας, η Επιτροπή ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη με την επιστολή της 26.03.2004 για την αίτηση που υπέβαλε η αυστριακή κυβέρνηση, και με την επιστολή της 30.03.2004 η Επιτροπή κοινοποίησε στην Αυστρία ότι είχε στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες που θεωρούσε απαραίτητες για την έγκριση της αίτησης.4. Το άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/EΟΚ, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 28ζ της εν λόγω οδηγίας, ορίζει ότι στο εσωτερικό καθεστώς ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) οφείλεται κατά κανόνα από τον υποκείμενο στο φόρο που πραγματοποιεί φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών.5. Σκοπός της παρέκκλισης που ζητεί η Αυστρία είναι να προσδιορίσει τον παραλήπτη ως υπόχρεο του φόρου προστιθεμένης αξίας σε τρεις περιπτώσεις: Κατά πρώτον για την προμήθεια αγαθών που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω εγγύησης. κατά δεύτερον, για την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα. και τρίτον για την προμήθεια ακινήτων στο πλαίσιο δικαστικής πώλησης σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο υποκείμενο σε ΦΠΑ, εάν ο προμηθευτής έχει επιλέξει την φορολόγηση βάσει του άρθρου 13 μέρος Γ της 6ης οδηγίας. Τα αιτούμενα μέτρα πρέπει να θεωρηθούν ως μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ορισμένων ειδών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής στους τομείς που αναφέρθηκαν ανωτέρω.6. Συχνά παραδίδονται αγαθά ως ενέχυρο από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση εγγύησης. Αυτό αντανακλά συνήθως μια κατάσταση όπου ο προμηθεύων εγγυητής έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών του χρεών. Εφόσον ο παραλαμβάνων ασφαλειολήπτης ασκήσει τα δικαιώματά του και πωλήσει το ενέχυρο σε τρίτο μέρος, η πώληση αυτή συνεπάγεται επίσης προμήθεια αγαθών από τον εγγυητή στον ασφαλειολήπτη. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλειολήπτης επωφελείται τόσο από το προϊόν της πώλησης των αγαθών που παραδόθηκαν ως ενέχυρο όσο και από την έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας που είχε καταβληθεί σε προηγούμενο στάδιο για τη μεταβίβαση από τον εγγυητή σε αυτόν. Συνήθως δεν καταβάλλεται στον εγγυητή ο φόρος κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια αγαθών σε αυτόν. Ακόμη και εάν μέρος του προϊόντος της πώλησης μεταβιβάζεται στον εγγυητή, εξακολουθεί να μην υπάρχει εγγύηση ότι αυτός ο τελευταίος θα χρησιμοποιήσει το προϊόν για να πληρώσει τον φόρο κύκλου εργασιών. Πράγματι, σημειώθηκαν απώλειες ΦΠΑ σε πολλές περιπτώσεις όπου δεν ήταν δυνατόν να αρνηθεί κανείς στον παραλαμβάνοντα ασφαλειολήπτη το δικαίωμα έκπτωσης και ο προμηθεύων εγγυητής δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνος διότι ήταν αφερέγγυος ή είχε εξαφανιστεί. Ο αριθμός αυτών των περιπτώσεων εμποδίζει την αυστριακή φορολογική διοίκηση να υιοθετήσει αποκλειστικά φορολογικά και μη φορολογικά μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της διοικητικής επίβλεψης των επιχειρήσεων. Τα μέτρα αυτά θα ήταν ανεπαρκή διότι η αυστριακή φορολογική διοίκηση δεν θα ήταν σε θέση να ταυτοποιήσει τόσο πολλούς μη συμμορφωνόμενους επιχειρηματίες ή να τους προσδιορίσει πολύ αργά για να ανακτήσει τον απωλεσθέντα ΦΠΑ. Η διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ αφορά μόνο επιχειρήσεις που μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους προς έκπτωση και όχι ιδιώτες. Έχει χορηγηθεί παρόμοια παρέκκλιση στη Γερμανία (απόφαση 2002/439/EΚ του Συμβουλίου της 2 Ιουνίου 2002 - ΕΕ L 151/12 της 11ης Ιουνίου 2002).7. H δεύτερη εκδοχή αφορά την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα: Στις περιπτώσεις που ο αγοραστής αγαθών έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του για την αγορά, ο προμηθευτής αγαθών μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας και να εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα καθώς και την απαίτηση επί της τιμής αγοράς σε τρίτο μέρος, συνήθως σε τράπεζα, ως εγγύηση για δάνειο που χορηγεί τρίτο μέρος στον αγοραστή. Εάν ο αγοραστής των αγαθών σταματήσει να εξοφλεί τα χρέη του για το δάνειο, η τράπεζα θα ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας. αυτό συνεπάγεται προμήθεια αγαθών από τον αρχικό αγοραστή στην τράπεζα. Στην περίπτωση αυτή η τράπεζα συνήθως δεν καταβάλλει στον αρχικό αγοραστή τον φόρο κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια, αλλά τον χρησιμοποιεί για να εξοφλήσει το χρέος του αρχικού αγοραστή για το δάνειο, με αποτέλεσμα οι αυστριακές τελωνειακές αρχές να μη μπορούν να ανακτήσουν τον ΦΠΑ από τον αρχικό αγοραστή. Ακόμη και εάν μέρος του προϊόντος της πώλησης μεταβιβαστεί στον αρχικό αγοραστή, εξακολουθεί να μην υπάρχει εγγύηση ότι αυτός ο τελευταίος θα χρησιμοποιήσει το προϊόν για να πληρώσει τον φόρο κύκλου εργασιών. Συνεπώς αυτή η εκδοχή είναι όμοια με την εκτέλεση της εγγύησης που περιγράφεται παραπάνω. Πράγματι, στις περισσότερες από αυτές τις εκδοχές οι αρχικοί αγοραστές είναι αφερέγγυοι ή εξαφανίστηκαν πριν μπορέσει η αυστριακή φορολογική διοίκηση να τους ταυτοποιήσει και να ανακτήσει τον ΦΠΑ.8. Η τρίτη εκδοχή αφορά την προμήθεια ακινήτων που πωλούνται σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο που υπόκειται σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια της δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που είχε την ιδιοκτησία των ακινήτων. Οι σχετικές περιπτώσεις είναι αυτές κατά τις οποίες ο προμηθευτής επέλεξε τη φορολογική υποχρέωση, παρόλο που κατά τη στιγμή της προμήθειας δεν είναι σε χρηματοοικονομική θέση να καταβάλει στις φορολογικές αρχές τον φόρο που τιμολόγησε στον αγοραστή. Ο αγοραστής μπορεί κατά κανόνα να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση, ενώ ο προμηθευτής δεν θα καταβάλει ΦΠΑ στις φορολογικές αρχές. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι πιστωτές του πωλητή ανακτούν περισσότερα χρήματα από τον οφειλέτη τους από όσα θα ελάμβαναν κανονικά εάν η πώληση είχε απαλλαγεί από τον ΦΠΑ. Εντούτοις, αυτό είναι εις βάρος των φορολογικών αρχών, που δεν μπορούν να ανακτήσουν τον ΦΠΑ από τον προμηθευτή διότι έχει εντωμεταξύ κηρύξει πτώχευση. Η διάσταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η ακίνητη περιουσία είναι αγαθό υψηλής αξίας. συνεπώς επίσης το φορολογητέο ποσό και οι απώλειες σε όρους ΦΠΑ- ακόμα και σε μια μόνο συναλλαγή- είναι ιδιαίτερα υψηλά. Η κατάργηση της δυνατότητας να καθίσταται μια παράδοση ακινήτου φορολογητέα δεν αποτελεί λύση. Η αξία του ακινήτου περιέχει κατά κανόνα συγκεκαλυμμένο ΦΠΑ και η διατήρηση της δυνατότητας φορολόγησης είναι επομένως αναγκαία για να διαφυλαχτεί η ουδετερότητα του συστήματος ΦΠΑ. Υπό τις περιστάσεις αυτές και λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο, η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ φαίνεται να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη λύση. Η αιτηθείσα παρέκκλιση αποφεύγει τις απώλειες ΦΠΑ, δεδομένου ότι δεν καταβάλλεται ΦΠΑ από τις φορολογικές αρχές σε έναν από τους δύο εμπλεκόμενους επιχειρηματίες. Με τη λύση αυτή αποφεύγεται επίσης η διπλή φορολογική ευθύνη του προμηθευτή και του παραλήπτη, η οποία θα μπορούσε να συνεπάγεται υψηλότερο οικονομικό κίνδυνο για τον παραλήπτη εάν είναι διπλά υπεύθυνος. Η λύση αυτή απαλλάσσει τις τελωνειακές αρχές από επαχθείς διαδικασίες ανάκτησης, με τις οποίες θα μπορούσαν να απευθυνθούν στον παραλήπτη, μόνον εφόσον θα αποδεικνυόταν αδύνατη η ανάκτηση του ΦΠΑ από τον προμηθευτή. Επιπλέον αποφεύγεται η φορολογική ευθύνη τρίτου, όπως για παράδειγμα του συμβολαιογράφου, που θα συνεπαγόταν υψηλότερες δαπάνες για τον προμηθευτή και τον παραλήπτη. Δεδομένου ότι στην πράξη το μέτρο παρέκκλισης αφορά μόνο παραδόσεις μεταξύ υποκείμενων στον φόρο, περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. πράγματι, η δυνατότητα φορολόγησης της παράδοσης χρησιμοποιείται μόνον όταν ο παραλήπτης μπορεί, κατά κανόνα, να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση. Παρόμοιες παρεκκλίσεις έχουν ήδη παραχωρηθεί στη Γερμανία (αποφάσεις του Συμβουλίου 2002/439/EΚ της 2ας Ιουνίου 2002 - ΕΕ L 151/12 της 11ης Ιουνίου 2002 και 2004/291/EΚ της 30ης Mαρτίου 2004 - ΕΕ L 94/59 της 30 Mαρτίου 2004).Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εξουσιοδοτεί την Aυστρία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιώνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την έκτη οδηγία του Συμβουλίου (77/388/EΟΚ) της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [2], και ιδίως το άρθρο 27 παράγραφος 1,[2]  ΕΕ L 145,13.06.1977, σ.1., Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/92/EΚ (ΕΕ L 260,11.10.2003, σ.8).την πρόταση της Επιτροπής [3],[3]  ΕΕ C [...], [...], σ. [...].Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σε αίτηση που υπέβαλε στην Επιτροπή και την οποία καταχώρισε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 03.03.2004, η αυστριακή κυβέρνηση ζήτησε άδεια να εφαρμόσει τρία μέτρα παρέκκλισης από το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ.(2) Σκοπός της παρέκκλισης που ζητεί η Αυστρία είναι να προσδιορίσει τον παραλήπτη ως υπόχρεο του φόρου προστιθεμένης αξίας που οφείλεται σε τρεις περιπτώσεις: Κατά πρώτον για την προμήθεια εμπορευμάτων που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω ασφάλειας. κατά δεύτερον, για την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα. και τρίτον για την προμήθεια ακινήτων στο πλαίσιο δικαστικής πώλησης σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο υποκείμενο σε ΦΠΑ, εάν ο προμηθευτής έχει επιλέξει την φορολόγηση βάσει του άρθρου 13Γ της 6ης οδηγίας. Τα αιτούμενα μέτρα πρέπει να θεωρηθούν ως μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ορισμένων ειδών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής στους τομείς που αναφέρθηκαν ανωτέρω.(3) Εφόσον τα εμπορεύματα παραδίδονται ως ενέχυρο από έναν υποκείμενο σε φόρο σε άλλον για την εκτέλεση εγγύησης, αυτό συνήθως αντανακλά κατάσταση κατά την οποία ο εγγυητής που παρέχει τα αγαθά έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών του οφειλών. Όταν ο ασφαλειολήπτης που παρέλαβε τα αγαθά ασκήσει τα δικαιώματά του και πωλήσει το ενέχυρο σε τρίτο μέρος, η πώληση αυτή συνεπάγεται επίσης προμήθεια από τον εγγυητή στον ασφαλειολήπτη. Πράγματι, σημειώθηκαν απώλειες ΦΠΑ σε πολλές περιπτώσεις όπου δεν ήταν δυνατόν να αρνηθεί κανείς στον παραλαμβάνοντα ασφαλειολήπτη το δικαίωμα έκπτωσης και ο προμηθεύων εγγυητής δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνος διότι ήταν αναξιόχρεος ή είχε εξαφανιστεί. Η διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ αφορά μόνο επιχειρήσεις που μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους προς έκπτωση και όχι ιδιώτες. Παρόμοια παρέκκλιση χορηγήθηκε ήδη στη Γερμανία (απόφαση 2002/439/EΚ της 2ας Ιουνίου 2002 [4]).[4]  EE L 151, 11.06.2002, σ.12.(4) Στις περιπτώσεις που ο αγοραστής αγαθών έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του για μια αγορά, ο προμηθευτής αγαθών μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας και να εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα καθώς και την απαίτηση επί της τιμής αγοράς σε τρίτο μέρος, συνήθως σε τράπεζα, ως εγγύηση για δάνειο που χορηγεί τρίτο μέρος στον αγοραστή. Εάν ο αγοραστής των αγαθών σταματήσει να εξοφλεί τα χρέη του για το δάνειο, η τράπεζα θα ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας. αυτό συνεπάγεται προμήθεια αγαθών από τον αρχικό αγοραστή στην τράπεζα. Στην περίπτωση αυτή η τράπεζα συνήθως δεν καταβάλλει στον αρχικό αγοραστή τον φόρο κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια, αλλά τον χρησιμοποιεί για να εξοφλήσει το χρέος του αρχικού αγοραστή για το δάνειο, με αποτέλεσμα απώλεια ΦΠΑ για τις τελωνειακές αρχές, διότι οι αρχικοί αγοραστές είναι συνήθως αφερέγγυοι ή εξαφανίστηκαν πριν να μπορέσει η φορολογική διοίκηση να τις ταυτοποιήσει και να ανακτήσει τον ΦΠΑ. Συνεπώς αυτή η εκδοχή είναι όμοια με την εκτέλεση της εγγύησης που περιγράφεται παραπάνω.(5) Απώλεια ΦΠΑ σημειώθηκε επίσης σε περιπτώσεις προμήθειας ακινήτων που πωλήθηκαν σε δημοπρασία σε άλλον υποκείμενο σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που είχε την ιδιοκτησία των ακινήτων και σε περιπτώσεις που ο προμηθευτής επέλεξε τη φορολογική υποχρέωση, παρόλο που κατά τη στιγμή της προμήθειας δεν είναι σε χρηματοοικονομική θέση να καταβάλει στις φορολογικές αρχές τον φόρο που τιμολόγησε στον αγοραστή. Ο αγοραστής μπορούσε κατά κανόνα να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση, ενώ ο προμηθευτής δεν κατέβαλε ΦΠΑ στις φορολογικές αρχές. Η διάσταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η ακίνητη περιουσία είναι αγαθό υψηλής αξίας. συνεπώς επίσης το φορολογητέο ποσό και οι απώλειες σε όρους ΦΠΑ- ακόμα και σε μια μόνο συναλλαγή- είναι ιδιαίτερα υψηλά. Η αξία του ακινήτου περιέχει κατά κανόνα συγκεκαλυμμένο ΦΠΑ και η διατήρηση της δυνατότητας φορολόγησης είναι επομένως αναγκαία για να διαφυλαχτεί η ουδετερότητα του συστήματος ΦΠΑ. Υπό τις περιστάσεις αυτές και λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο, η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ φαίνεται να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη λύση. Η αιτηθείσα παρέκκλιση αποφεύγει τις απώλειες ΦΠΑ, δεδομένου ότι δεν καταβάλλεται ΦΠΑ από τις φορολογικές αρχές σε έναν από τους δύο εμπλεκόμενους επιχειρηματίες. Με τη λύση αυτή αποφεύγεται επίσης η διπλή φορολογική ευθύνη του προμηθευτή και του παραλήπτη, η οποία θα συνεπαγόταν υψηλότερο οικονομικό κίνδυνο για τον παραλήπτη και επαχθείς διαδικασίες ανάκτησης του ΦΠΑ για τις φορολογικές αρχές, οι οποίες θα μπορούσαν να απευθυνθούν στον παραλήπτη, μόνον εφόσον θα αποδεικνυόταν αδύνατη η ανάκτηση του ΦΠΑ από τον προμηθευτή. Επιπλέον αποφεύγεται η φορολογική ευθύνη τρίτου, όπως για παράδειγμα του συμβολαιογράφου, που θα συνεπαγόταν υψηλότερες δαπάνες για τον προμηθευτή και τον παραλήπτη. Δεδομένου ότι στην πράξη το μέτρο παρέκκλισης αφορά μόνο παραδόσεις μεταξύ υποκείμενων στο φόρο, περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Έχει χορηγηθεί παρόμοια παρέκκλιση στη Γερμανία (αποφάσεις 2002/439/EΚ του Συμβουλίου της 2 Ιουνίου 2002 [5] και-2004/291/ΕΚ της 30ης Μαρτίου 2004 [6]).[5]  EE L 151, 11.06.2002, σ.12.[6]  EE L 94, 30.03.2004, σ.59.(6) Η εν λόγω παρέκκλιση δεν επηρεάζει το ποσό του φόρου προστιθεμένης αξίας που οφείλεται σε στάδιο τελικής κατανάλωσης και δεν έχει αρνητική επίπτωση στους ίδιους πόρους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τον φόρο προστιθεμένης αξίας.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Κατά παρέκκλιση του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 28ζ της εν λόγω οδηγίας, η Αυστρία εξουσιοδοτείται να ορίσει ως υπόχρεο του φόρου προστιθέμενης αξίας τον παραλήπτη των αγαθών που αναφέρεται στο άρθρο 2 της παρούσας απόφασης.Άρθρο 2Ο παραλήπτης μπορεί να ορισθεί ως υπόχρεος του ΦΠΑ στις ακόλουθες περιπτώσεις:1. Προμήθεια αγαθών που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω εγγύησης.2. Προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα.3. Προμήθεια ακινήτων που πωλήθηκαν σε δημοπρασία σε άλλον υποκείμενο σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που έχει την ιδιοκτησία των ακινήτων που πωλήθηκαν, εάν ο προμηθευτής ασκήσει το δικαίωμά του να φορολογήσει την προμήθεια.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2008.Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Αυστρία.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


				|

		52012PC0661

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης 2010/39/ΕΕ με την οποία επιτρέπεται στην Πορτογαλική Δημοκρατία να εξακολουθήσει να εφαρμόζει μέτρο παρέκκλισης από τα άρθρα 168, 193 και 250 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας /* COM/2012/0661 final - 2012/0314 (NLE) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Αιτιολόγηση
και στόχοι της
πρότασης
Σύμφωνα
με το άρθρο 395
παράγραφος 1
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, της 28ης
Νοεμβρίου 2006,
σχετικά με το
κοινό σύστημα
φόρου
προστιθεμένης
αξίας, το
Συμβούλιο,
αποφασίζοντας ομόφωνα
έπειτα από
πρόταση της
Επιτροπής, μπορεί
να επιτρέπει
σε κάθε κράτος
μέλος να θεσπίζει
ειδικά μέτρα
παρέκκλισης
από τις
διατάξεις της
οδηγίας, για
λόγους
απλούστευσης
των διαδικασιών
επιβολής του
φόρου ή
πρόληψης
ορισμένων τύπων
φοροδιαφυγής ή
φοροαποφυγής.
Με
επιστολή που
πρωτοκολλήθηκε
στην Επιτροπή
στις 18 Απριλίου
2012 η Πορτογαλική
Δημοκρατία
ζήτησε την
άδεια να
συνεχίσει την
εφαρμογή
μέτρου παρέκκλισης
από τα άρθρα 168, 193
και 250 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ,
προκειμένου να
εφαρμόσει
ειδικό
προαιρετικό
καθεστώς για
τις κατ’οίκον
πωλήσεις.
Σύμφωνα
με το άρθρο 395
παράγραφος 2
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή
ενημέρωσε τα
άλλα κράτη
μέλη, με επιστολή
της 1ης Ιουνίου
2012, σχετικά με το
αίτημα που
υπέβαλε η
Πορτογαλική
Δημοκρατία. Η
Επιτροπή
ενημέρωσε την
Πορτογαλική
Δημοκρατία με
επιστολή της
6ης Ιουνίου 2012
ότι διέθετε
όλες τις
απαραίτητες
πληροφορίες
για την
εξέταση του
αιτήματος.
Γενικό
πλαίσιο
Το άρθρο
168 της οδηγίας
2006/112/EΚ προβλέπει
ότι ο υποκείμενος
στον φόρο έχει
το δικαίωμα να
εκπίπτει τον
οφειλόμενο ΦΠΑ
σε αγορές που
πραγματοποιούνται
για τις
ανάγκες των
φορολογούμενων
πράξεών του. Το
άρθρο 193 της
οδηγίας 2006/112/EΚ
προβλέπει ότι
ο ΦΠΑ οφείλεται
από τον
υποκείμενο
στον φόρο ο
οποίος πραγματοποιεί
φορολογητέα
παράδοση
αγαθών ή παροχή
υπηρεσιών,
εκτός των
περιπτώσεων
που ο φόρος
οφείλεται από
άλλο πρόσωπο
σύμφωνα με τα
άρθρα 194 έως 199 και
το άρθρο 202. Το
άρθρο 250
παράγραφος 1
της οδηγίας 2006/112/EΚ
προβλέπει ότι
κάθε
υποκείμενος
στον φόρο
οφείλει να
υποβάλλει
δήλωση ΦΠΑ που
να περιλαμβάνει
όλα τα
απαραίτητα
δεδομένα για
την εξακρίβωση
του ποσού του
φόρου που έχει
καταστεί απαιτητός
και του ποσού
των εκπτώσεων
που πρέπει να πραγματοποιηθούν,
περιλαμβανομένου,
κατά τον βαθμό
που είναι
αναγκαίος για
τον
προσδιορισμό
της βάσης
επιβολής του
φόρου, του
συνολικού
ποσού των
πράξεων των σχετικών
με τον φόρο
αυτό και με τις
εν λόγω
εκπτώσεις
καθώς και του
ποσού των
απαλλασσόμενων
πράξεων.
Ωστόσο,
το μέτρο που εφάρμοσε
η Πορτογαλική
Δημοκρατία
αποκλίνει από
τις προαναφερθείσες
διατάξεις.
Αυτό το ειδικό
προαιρετικό
καθεστώς αφορά
επιχειρήσεις
που
δραστηριοποιούνται
στον τομέα των
κατ’οίκον
πωλήσεων, οι
οποίες πληρούν
συγκεκριμένες
προϋποθέσεις
και στις
οποίες παρέχεται
από τις
αρμόδιες
φορολογικές
αρχές η άδεια
να εφαρμόσουν
το εν λόγω
καθεστώς. Οι
επιχειρήσεις
αυτές
χρησιμοποιούν
παρένθετους λιανοπωλητές
πωλώντας τα
προϊόντα τους
απευθείας στους
συγκεκριμένους
λιανοπωλητές, οι
οποίοι, με τη
σειρά τους,
πωλούν τα ίδια
προϊόντα
απευθείας
στους τελικούς
καταναλωτές.
Κατά
παρέκκλιση από
το άρθρο 193 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι
εν λόγω επιχειρήσεις
στις οποίες
εφαρμόζεται το
καθεστώς οφείλουν
να καταβάλουν
τον ΦΠΑ με τον
οποίο επιβαρύνονται
οι παραδόσεις
αγαθών που
πραγματοποιούνται
από τους
λιανοπωλητές
τους στους
τελικούς
καταναλωτές. Κατά
παρέκκλιση από
το άρθρο 168 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι
εν λόγω
επιχειρήσεις
διαθέτουν το
δικαίωμα προς
έκπτωση του
οφειλόμενου ή
καταβαλλόμενου
ΦΠΑ από τους
λιανοπωλητές
τους για τα
αντίστοιχα αγαθά
που τους έχουν
παραδοθεί. Κατά
παρέκκλιση από
το άρθρο 250 της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, η
υποχρέωση των λιανοπωλητών
να υποβάλουν
δήλωση ΦΠΑ
όσον αφορά τα
αγαθά που τους
έχει παραδώσει
η
εξουσιοδοτημένη
επιχείρηση και
την παράδοση
των εν λόγω αγαθών
στους τελικούς
καταναλωτές,
μεταβιβάζεται
στην
εξουσιοδοτημένη
επιχείρηση.
Η άδεια
να
χρησιμοποιούν
το εν λόγω
ειδικό καθεστώς
επιτρέπεται να
χορηγηθεί μόνο
στις επιχειρήσεις,
ο συνολικός
κύκλος
εργασιών των
οποίων προέρχεται
από κατ’οίκον
πωλήσεις που
πραγματοποιούν
λιανοπωλητές
οι οποίοι
ενεργούν εξ
ονόματός τους
και για δικό τους
λογαριασμό,
υπό την
προϋπόθεση ότι
όλα τα προϊόντα
που πωλεί η
επιχείρηση
περιλαμβάνονται
σε
προκαθορισμένο
τιμοκατάλογο
που
εφαρμόζεται στο
στάδιο της
τελικής
κατανάλωσης
και ότι η επιχείρηση
πωλεί
απευθείας τα
προϊόντα της
σε λιανοπωλητές
οι οποίοι, με τη
σειρά τους, τα
πωλούν
απευθείας
στους τελικούς
καταναλωτές.
Το μέτρο
παρέκκλισης
της
Πορτογαλικής
Δημοκρατίας
εγκρίθηκε
αρχικά με την
απόφαση 2004/738/ΕΚ
του Συμβουλίου[1] για το
χρονικό
διάστημα έως
τις 31
Δεκεμβρίου 2009 και
εγκρίθηκε εκ
νέου με την
απόφαση 2010/39/ΕΕ
του Συμβουλίου[2] έως
τις 31
Δεκεμβρίου 2012.
Με την
παρούσα αίτησή
της, η
Πορτογαλική
Δημοκρατία
ενημέρωσε την
Επιτροπή ότι
οι λόγοι για
τους οποίους
το Συμβούλιο είχε
εκδώσει την
απόφασή του
2010/39/ΕΕ
εξακολουθούν
να συντρέχουν
και εξήγησε
ότι το ειδικό
μέτρο
εφαρμόζεται
έως σήμερα και
ότι έχει
αποδειχθεί
εξαιρετικά
χρήσιμο στα θέματα
της
απλούστευσης
της είσπραξης
του ΦΠΑ και της
διατήρησης
ενός
αποτελεσματικότερου
ελέγχου του
ΦΠΑ στον εν
λόγω τομέα.
Οι
παρεκκλίσεις
χορηγούνται
κατά κανόνα
για
περιορισμένο
χρονικό
διάστημα,
ούτως ώστε να
μπορεί να
αξιολογηθεί
κατά πόσο το
ειδικό μέτρο
είναι
κατάλληλο και
αποτελεσματικό.
Στο πλαίσιο
αυτό, η
Επιτροπή
κατανοεί βάσει
των πληροφοριών
που διαβίβασε
η Πορτογαλική
Δημοκρατία,
ότι το εν λόγω
ειδικό μέτρο
συνιστά
διευκόλυνση
τόσο για τις
φορολογικές διοικήσεις,
όσο και για τις
επιχειρήσεις,
δεδομένου ότι
αφορά κυρίως
πολύ μικρούς
φορολογούμενους
χωρίς την
κατάλληλη
υποδομή ή
οργανωτικές
ικανότητες, ώστε
να
συμμορφωθούν
με τις
απαιτήσεις που
προβλέπονται
στην νομοθεσία
περί ΦΠΑ. Το
ποσό του
οφειλόμενου
φόρου στο
επίπεδο της τελικής
κατανάλωσης
επηρεάζεται
μόνο σε
αμελητέο βαθμό.
Η παράταση του
μέτρου
παρέκκλισης
κρίνεται
επομένως
ενδεδειγμένη.
Ωστόσο,
οποιαδήποτε
παράταση
πρέπει να
περιορίζεται
χρονικά, έτσι
ώστε να αξιολογείται
κατά πόσον οι
συνθήκες στις
οποίες
βασίζονται οι
παρεκκλίσεις εξακολουθούν
να ισχύουν. Συνεπώς,
προτείνεται να
παραταθεί η
παρέκκλιση έως
το τέλος του 2015
και να ζητηθεί
από την
Πορτογαλική
Δημοκρατία να
υποβάλει, μαζί
με την αίτηση
παράτασης, έκθεση
έως την 1η
Απριλίου 2015 το
αργότερο, στην
οποία θα
περιλαμβάνεται
ανασκόπηση της
εφαρμογής του
ειδικού μέτρου
σε περίπτωση
που θα
προβλεπόταν περαιτέρω
παράταση πέραν
του 2015 .
Ισχύουσες
διατάξεις στον
τομέα της
πρότασης
Άνευ αντικειμένου.
Συνοχή
με τις λοιπές
πολιτικές και
τους λοιπούς στόχους
της Ένωσης
Άνευ
αντικειμένου.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
Διαβουλεύσεις
με τα
ενδιαφερόμενα
μέρη
Άνευ
αντικειμένου.
Συγκέντρωση
και χρήση
εμπειρογνωμοσύνης
Δεν
υπήρξε ανάγκη
προσφυγής σε
εξωτερικούς
εμπειρογνώμονες.
Εκτίμηση
επιπτώσεων
Σκοπός
της πρότασης
είναι η
απλούστευση
της διαδικασίας
επιβολής φόρου,
με αποτέλεσμα
να έχει
πιθανόν θετικό
αντίκτυπο τόσο
για τις
επιχειρήσεις,
όσο και για τις
διοικήσεις. Η
συγκεκριμένη
λύση
χαρακτηρίζεται
από την Πορτογαλική
Δημοκρατία ως
κατάλληλο
μέτρο.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
Συνοπτική
παρουσίαση της
προτεινόμενης
δράσης
Σκοπός
της πρότασης
είναι να
επιτραπεί στην
Πορτογαλική
Δημοκρατία να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
μέτρο
παρέκκλισης
από τα άρθρα 168, 193
και 250 της
οδηγίας 2006/112/EΚ έτσι
ώστε να
επιτρέπεται η
επιβολή σε
ορισμένες εξουσιοδοτημένες
επιχειρήσεις της
υποχρέωσης
καταβολής του
ΦΠΑ με τον
οποίο επιβαρύνονται
οι παραδόσεις
αγαθών σε
τελικούς
καταναλωτές οι
οποίες
πραγματοποιούνται
από παρένθετους
λιανοπωλητές,
παραχωρώντας στις
εν λόγω
εξουσιοδοτημένες
επιχειρήσεις
το δικαίωμα
έκπτωσης του
οφειλόμενου ή
καταβληθέντος
από τους
λιανοπωλητές
ΦΠΑ για την
αντίστοιχη
αγορά των εν λόγω
αγαθών και
μεταβιβάζοντας
στις
εξουσιοδοτημένες
επιχειρήσεις
την υποχρέωση
των
λιανοπωλητών
να υποβάλουν
δήλωση ΦΠΑ σε συνδυασμό
με τις
παραδόσεις των
εν λόγω αγαθών
από τις
εξουσιοδοτημένες
επιχειρήσεις
στους μεταπωλητές
και από τους
μεταπωλητές
στους τελικούς
καταναλωτές.
Η
εφαρμογή και η
αναγκαιότητα
του μέτρου
παρέκκλισης θα
επανεξεταστούν
από την
Πορτογαλική
Δημοκρατία και
θα αποτελέσουν
αντικείμενο
έκθεσης σε
περίπτωση
υποβολής
αιτήματος για παράταση.
Η απόφαση θα
λήξει κατά την
ημερομηνία που
προσδιορίζεται
σε αυτή.
Νομική
βάση
Άρθρο 395
παράγραφος 1
της οδηγίας 2006/112/EΚ
του Συμβουλίου,
της 28ης
Νοεμβρίου 2006,
σχετικά με το
κοινό σύστημα
φόρου
προστιθέμενης
αξίας.
Αρχή
της
επικουρικότητας
Η
πρόταση
εμπίπτει στην
αποκλειστική
αρμοδιότητα της
Ένωσης. Ως εκ
τούτου, δεν
εφαρμόζεται η
αρχή της
επικουρικότητας.
Αρχή
της
αναλογικότητας
Η
πρόταση
συνάδει με την
αρχή της
αναλογικότητας
για τους
ακόλουθους
λόγους:
Η
απόφαση αφορά
άδεια που
χορηγείται σε
κράτος μέλος
κατόπιν αιτήματός
του και
ουδόλως
συνιστά
υποχρέωση.
Δεδομένου
του
περιορισμένου
πεδίου
εφαρμογής της
παρέκκλισης,
το ειδικό
μέτρο είναι
ανάλογο προς
τον
επιδιωκόμενο
στόχο.
Επιλογή
νομικών μέσων
Προτεινόμενο
μέσο: Απόφαση
του Συμβουλίου.
Δεν θα
ήταν κατάλληλη
νομική πράξη
άλλου είδους
για τους
ακόλουθους
λόγους:
Βάσει
του άρθρου 395 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ
του Συμβουλίου,
η παρέκκλιση
από τους
κοινούς
κανόνες ΦΠΑ
είναι δυνατή
μόνο με την
έγκριση του
Συμβουλίου, το
οποίο
αποφασίζει
ομόφωνα
κατόπιν
προτάσεως της
Επιτροπής. Η
απόφαση του
Συμβουλίου
είναι η μόνη
κατάλληλη
πράξη,
δεδομένου ότι
μπορεί να
απευθύνεται σε
μεμονωμένα
κράτη μέλη.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Η
πρόταση δεν θα
έχει αρνητικές
συνέπειες
στους ιδίους
πόρους της
Ένωσης από τον
ΦΠΑ.
5.           ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Η
πρόταση
περιλαμβάνει
ρήτρα
επανεξέτασης
και ρήτρα
λήξης ισχύος.
2012/0314 (NLE)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
τροποποίηση
της απόφασης
2010/39/ΕΕ με την οποία
επιτρέπεται
στην
Πορτογαλική
Δημοκρατία να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
μέτρο παρέκκλισης
από τα άρθρα 168, 193
και 250 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά
με το κοινό
σύστημα φόρου
προστιθέμενης
αξίας
ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης,
Έχοντας
υπόψη την
οδηγία 2006/112/EΚ του
Συμβουλίου,
της 28ης
Νοεμβρίου 2006,
σχετικά με το κοινό
σύστημα φόρου
προστιθέμενης
αξίας[3],
και ιδίως το
άρθρο 395
παράγραφος 1,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)
Με
επιστολή που
πρωτοκολλήθηκε
στην Επιτροπή
στις 18 Απριλίου
2012, η Πορτογαλία
ζήτησε την
άδεια να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
ειδικό μέτρο
το οποίο είχε
προγενέστερα
εγκριθεί με
την απόφαση
2010/39/ΕΕ του
Συμβουλίου[4], κατά
παρέκκλιση από
τις διατάξεις
της οδηγίας 2006/112/ΕΚ
που διέπουν το
δικαίωμα έκπτωσης,
τους υπόχρεους
του φόρου και
την υποχρέωση
υποβολής
δήλωσης ΦΠΑ .
(2)
Σύμφωνα
με το άρθρο 395
παράγραφος 2
δεύτερο εδάφιο
της οδηγίας
2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή
ενημέρωσε τα
άλλα κράτη
μέλη, με
επιστολή της
1ης Ιουνίου 2012,
σχετικά με το αίτημα
που υπέβαλε η
Πορτογαλία. Η
Επιτροπή
ενημέρωσε την
Πορτογαλία με
επιστολή της
6ης Ιουνίου 2012
ότι διέθετε
όλες τις
απαραίτητες
πληροφορίες
για την
εξέταση του
αιτήματος.
(3)
Το μέτρο
παρέκκλισης
που εφάρμοσε η
Πορτογαλία αποκλίνει
από τις
διατάξεις της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ,
δεδομένου ότι
επιτρέπει την
εφαρμογή
ειδικού
προαιρετικού
καθεστώτος το
οποίο αφορά
συγκεκριμένες
επιχειρήσεις
που
δραστηριοποιούνται
στον τομέα των
κατ’οίκον
πωλήσεων, οι
οποίες πληρούν
ειδικές
προϋποθέσεις
στις
περιπτώσεις
που τους
παρέχεται από
τις αρμόδιες
φορολογικές
αρχές η άδεια.
Οι επιχειρήσεις
αυτές
εφαρμόζουν ιδιαίτερο
επιχειρηματικό
μοντέλο
πωλώντας τα
προϊόντα τους
απευθείας σε
παρένθετους
λιανοπωλητές, οι
οποίοι, με τη
σειρά τους,
πωλούν τα ίδια
προϊόντα
απευθείας
στους τελικούς
καταναλωτές.
(4)
Το ειδικό
μέτρο αποτελεί
παρέκκλιση από
το άρθρο 168 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ
που διέπει το
δικαίωμα των
υποκείμενων σε
φόρο προς
έκπτωση του
ΦΠΑ ο οποίος
επιβάλλεται σε
αγαθά που τους
παραδίδονται
και υπηρεσίες
που τους
παρέχονται για
τις ανάγκες των
φορολογητέων
πράξεών τους,
παραχωρώντας
στις εν λόγω
επιχειρήσεις
το δικαίωμα
έκπτωσης του
ΦΠΑ που
οφείλεται ή
καταβάλλεται
από τους
λιανοπωλητές
τους για τα
αντίστοιχα αγαθά
που τους έχουν
παραδοθεί.
(5)
Το ειδικό
μέτρο αποτελεί
παρέκκλιση από
το άρθρο 193 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ
που διέπει την υποχρέωση
καταβολής του ΦΠΑ
καθορίζοντας
τις εν λόγω
επιχειρήσεις
στις οποίες εφαρμόζεται
το καθεστώς ως υπόχρεες
σε καταβολή
του ΦΠΑ με τον
οποίο
επιβαρύνονται
οι παραδόσεις
αγαθών που
πραγματοποιούν
οι λιανοπωλητές
τους στους
τελικούς
καταναλωτές
(6)
Το ειδικό
μέτρο αποτελεί
παρέκκλιση από
το άρθρο 250 της
οδηγίας 2006/112/ΕΚ
που διέπει την
υποχρέωση
υποβολής
δήλωσης ΦΠΑ,
δεδομένου ότι
μεταβιβάζει
την υποχρέωση
υποβολής
δήλωσης ΦΠΑ
των
λιανοπωλητών
όσον αφορά τα
αγαθά που τους
έχουν
παραδώσει οι
εν λόγω
επιχειρήσεις και
την παράδοση
των εν λόγω
αγαθών στους
τελικούς
καταναλωτές.
(7)
Το ειδικό
μέτρο μπορεί
να εφαρμοστεί
μόνο σε επιχειρήσεις
των οποίων ο
συνολικός
κύκλος
εργασιών προέρχεται
από κατ’ οίκον
πωλήσεις που
πραγματοποιούν
λιανοπωλητές
οι οποίοι
ενεργούν εξ
ονόματός τους
και για δικό
τους
λογαριασμό,
υπό την προϋπόθεση
ότι όλα τα
προϊόντα που
πωλεί η
επιχείρηση
περιλαμβάνονται
σε
προκαθορισμένο
τιμοκατάλογο
που
εφαρμόζεται
στο στάδιο της
τελικής κατανάλωσης·
και ότι οι
επιχειρήσεις
πωλούν
απευθείας τα
προϊόντα τους
σε
λιανοπωλητές
οι οποίοι, με τη
σειρά τους, τα
πωλούν
απευθείας
στους τελικούς
καταναλωτές.
(8)
Το εν λόγω
ειδικό
καθεστώς έχει
ως αποτέλεσμα να
διασφαλίζεται
ότι ο ΦΠΑ που
εισπράττεται
στο στάδιο του
λιανικού εμπορίου
επί της
πώλησης των
προϊόντων των
εν λόγω επιχειρήσεων
καταβάλλεται
στο Δημόσιο, συμβάλλοντας
με τον τρόπο
αυτό στην
πρόληψη της
φοροδιαφυγής. Διευκολύνει
επίσης τη
φορολογική
διοίκηση,
απλουστεύοντας
προς όφελος
της
φορολογικής
αρχής τους
τρόπους
είσπραξης του
ΦΠΑ και μειώνοντας
τις
υποχρεώσεις
των
λιανοπωλητών
σε θέματα ΦΠΑ.
(9)
Σύμφωνα
με τις
πληροφορίες
που διαβίβασε
η Πορτογαλία,
τα πραγματικά
και νομικά
περιστατικά
που
δικαιολογούσαν
την τρέχουσα
εφαρμογή του συγκεκριμένου
ειδικού μέτρου
δεν έχουν
μεταβληθεί και
εξακολουθούν
να ισχύουν. Ως
εκ τούτου,
είναι σκόπιμο
να επιτραπεί
στην Πορτογαλία
να
εξακολουθήσει
να εφαρμόζει
το εν λόγω
ειδικό μέτρο
για περαιτέρω
χρονικό
διάστημα, το
οποίο όμως
περιορίζεται
έως τις 31
Δεκεμβρίου 2015,
ώστε να καταστεί
δυνατή η
επανεξέταση
της
αναγκαιότητας
και της αποτελεσματικότητας
του μέτρου
παρέκκλισης .
(10)
Σε
περίπτωση που
η Πορτογαλία
κρίνει ότι
είναι αναγκαία
περαιτέρω
παράταση πέραν
του 2015, θα πρέπει
να συνυποβάλει
στην Επιτροπή μαζί
με το αίτημα
παράτασης
έκθεση σχετικά
με την
εφαρμογή του
μέτρου, το
αργότερο έως
την 31η Μαρτίου 2015,
ώστε να
προβλεφθεί
επαρκής χρόνος
για την
εξέταση του
αιτήματος από
την Επιτροπή και,
σε περίπτωση
υποβολής
πρότασης από
την Επιτροπή,
για την
έγκρισή της
από το
Συμβούλιο.
(11)
Η παρέκκλιση
θα έχει μόνο
αμελητέα
επίπτωση στο
συνολικό ποσό
του φόρου που
εισπράττεται
στο στάδιο της τελικής
κατανάλωσης
και δεν θα έχει
αρνητικές συνέπειες
στους ιδίους
πόρους της
Ένωσης που
προέρχονται
από τον φόρο
προστιθέμενης
αξίας.
(12)
Συνεπώς,
θα πρέπει να τροποποιηθεί
αναλόγως η απόφαση
2010/39/ΕΕ,
ΕΞΕΔΩΣΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Το άρθρο 4
της απόφασης
2010/39/ΕΕ
αντικαθίσταται
από το ακόλουθο
κείμενο:
«Άρθρο 4
1.
Η παρούσα
απόφαση παύει
να ισχύει στις 31
Δεκεμβρίου 2015.
2.
Κάθε
αίτημα για
παράταση του
ειδικού μέτρου
που
προβλέπεται
στην παρούσα
απόφαση
υποβάλλεται
στην Επιτροπή
το αργότερο
στις 31 Μαρτίου 2015.
Το εν λόγω
αίτημα
συνοδεύεται
από έκθεση
σχετικά με την
εφαρμογή του
ειδικού μέτρου
.»
Άρθρο
2
Η
παρούσα
απόφαση
εφαρμόζεται
από την 1η
Ιανουαρίου 2013.
Άρθρο
3
Η
παρούσα
απόφαση απευθύνεται
στην
Πορτογαλική
Δημοκρατία.
Βρυξέλλες,
                                                                       Για
το Συμβούλιο
                                                                       Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L
325 της 28.10.2004, σ. 62
[2]               ΕΕ L
19 της 23.1.2010, σ. 5
[3]               ΕΕ L 347 της 11.12.2006,
σ. 1.
[4]               ΕΕ L
19 της 23.1.2010, σ. 5