Avis juridique important

|

52001PC0744

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Γαλλία να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα βιοκαύσιμα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ  /* COM/2001/0744 τελικό */

Πρόταση AΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία εξουσιοδοτείται η Γαλλία να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα βιοκαύσιμα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ .(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. υποβολη της αίτησηςΜε επιστολή της 17ης Νοεμβρίου 2000, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4 της προαναφερθείσας οδηγίας, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή αίτηση παρέκκλισης για να εφαρμόσουν απαλλαγή από τους εσωτερικούς φόρους κατανάλωσης που επιβάλλονται στους εστέρες φυτικών ελαίων και στα παράγωγα αιθυλικής αλκοόλης των οποίων η αλκοολική συνιστώσα είναι γεωργικής προέλευσης. Μετά από αιτήσεις της Επιτροπής για παροχή συμπληρωματικών πληροφοριών, η Γαλλία προσκόμισε τις αναγκαίες για την εξέταση του φακέλου πληροφορίες με επιστολές της 18ης Ιανουαρίου 2001 και της 21ης Φεβρουαρίου 2001.Η αίτηση αφορά την μερική απαλλαγή από ειδικούς φόρους κατανάλωσης (εσωτερικός φόρος κατανάλωσης επί των προϊόντων πετρελαίου - TIPP) αφενός υπέρ των μεθυλικών εστέρων φυτικών ελαίων (EMHV) που ενσωματώνονται στο πετρέλαιο οικιακής χρήσεως και στο πετρέλαιο ντίζελ, και αφετέρου υπέρ των παραγώγων της αιθυλικής αλκοόλης (DAE) των οποίων η αλκοολική συνιστώσα είναι γεωργικής προέλευσης και τα οποία ενσωματώνονται στα καύσιμα σούπερ και στις βενζίνες. Στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται κατά κύριο λόγο για τον αιθυλο-τερσιο-βουτυλ-αιθέρα (ETBE), οξυγονούχο ένωση με 47% αλκοόλ γεωργικής προέλευσης και 53% ισοβουτένιο, προϊόν που προέρχεται από τη διύλιση πετρελαίου.Η αίτηση αυτή ακολουθεί την ακύρωση από το Πρωτοδικείο [1] της απόφασης της Επιτροπής της 9ης Απριλίου 1997 [2]. (εφεξής : η απόφαση του 1997) με την οποία κατοχυρωνόταν η συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων που συνίστανται στην μείωση των TIPP υπέρ των EMHV και του ETBE. Η απόφαση αυτή του Πρωτοδικείου αφορούσε αίτηση ακυρώσεως της απόφασης του 1997 που υπέβαλε η BP Chemicals, ο κύριος ευρωπαίος παραγωγός συνθετικής αιθανόλης. Η εταιρεία αυτή δεν δραστηριοποιείτο, ωστόσο, στην παραγωγή αιθανόλης γεωργικής προέλευσης.[1]  Απόφαση του ΠΔ της 27.09.2000, υπόθεση T-184/97, BP Chemicals/Επιτροπής.[2]  Επιστολή, SG (97) D/3266 της 28ης Απριλίου 1997.Το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή κατά της απόφασης του 1997 καθόσον η απόφαση αυτή αφορούσε τα μέτρα που έχουν εφαρμογή στον κλάδων των εστέρων. Το Πρωτοδικείο συμπέρανε ότι τα μέτρα σχετικά με την παραγωγή εστέρων δεν μετέβαλλαν κατά τρόπο χαρακτηριστικό την νομική κατάσταση της προσφεύγουσας και δεν έθιγαν επομένως τα συμφέροντά της.Όσον αφορά τα μέτρα που έχουν εφαρμογή στον κλάδο ΕΤΒΕ, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή παραβίασε το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ αποφασίζοντας ότι το επίδικο καθεστώς έπρεπε να θεωρηθεί ως πρότυπο σχέδιο κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να χορηγούν απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή στον τομέα των προτύπων σχεδίων για την τεχνολογική ανάπτυξη λιγότερο ρυπαντικών προϊόντων, και ειδικότερα σε σχέση με καύσιμα από ανανεώσιμες πηγές. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή, παραβιάζοντας το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, υπερέβη τις εξουσίες που της παρέχονται από το άρθρο 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης.Εντούτοις, το Πρωτοδικείο διευκρινίζει, εξάλλου, ότι τίποτε δεν αντιτίθεται στο να αποτελέσουν τα καθεστώτα φορολογικής απαλλαγής, με σκοπό την καλύτερη διείσδυση των βιοκαυσίμων στην αγορά, αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου, κατ´εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Το Πρωτοδικείο δεν θεώρησε επομένως ότι η απαλλαγή ήταν παράνομη για λόγους ουσίας, αλλά έκρινε ότι έπρεπε να εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.Η εθνική νομική διάταξη [3] που τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 1997 και θεσπίστηκε βάσει της απόφασης της Επιτροπής του 1997 θα τροποποιηθεί ώστε να ληφθεί υπόψη η απόφαση του Συμβουλίου όσον αφορά τη συγκεκριμένη άδεια παρέκκλισης και την τελική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τη συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων που προβλέπει να εφαρμόσει η Γαλλία υπέρ των βιοκαυσίμων.[3]  Η διάταξη αυτή βασίζεται στο άρθρο 25 του διορθωτικού προϋπολογισμού του 1997, στο διάταγμα αριθ. 98-309 της 22ας Απριλίου 1998 για τους όρους που απαιτούνται για την πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων για τη θέση σε κατανάλωση στη γαλλική επικράτεια βιοκαυσίμων που υπόκεινται σε μείωση του TIPP, και στο διάταγμα της 22ας Απριλίου 1998 για τη σύσταση της επιτροπής εξέτασης των αιτήσεων για χορήγηση έγκρισης στις μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων.Η ισχύουσα νομοθεσία περί φορολογικής απαλλαγής δεν έχει χρονικούς περιορισμούς. Οι εγκρίσεις χορηγούνται μόνο για διάρκεια 3 ή 9 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης (διάταγμα αριθ. 98-309 της 22ας Απριλίου 1997 άρθρο 3). Η παρέκκλιση που ζητείται δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ βασίζεται στην ίδια διάταξη.>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>Κατά την είσοδο των βιοκαυσίμων στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις υπό τελωνειακό έλεγχο (φορολογική αποθήκη φύλαξης ή παραγωγής) όπου θα ενσωματωθούν με τα προϊόντα πετρελαίου, παραδίδεται στον επιχειρηματία που εκτελεί την πράξη αυτή ένα πιστοποιητικό απαλλαγής για ποσό που αντιστοιχεί στον όγκο που παρελήφθη πολλαπλασιασμένο επί τον συντελεστή απαλλαγής. Τα πιστοποιητικά αυτά καταλογίζονται στην συνέχεια στις διασαφήσεις για θέση σε κατανάλωση των προϊόντων πετρελαίου.Όταν η πρόσμιξη πραγματοποιείται σε ένα άλλο κράτος μέλος εκτός της Γαλλίας, στο συνοδευτικό έγγραφο του προϊόντος αναγράφεται ότι το προϊόν πετρελαίου περιέχει βιοκαύσιμο και το είδος του βιοκαυσίμου αυτού. Κατά τη στιγμή της επιλεξιμότητας του ειδικού φόρου κατανάλωσης στη Γαλλία, εκδίδεται πιστοποιητικό απαλλαγής για ποσό που αντιστοιχεί στον όγκο του βιοκαυσίμου που περιέχεται στο προϊόν πετρελαίου πολλαπλασιασμένο επί τον συντελεστή απαλλαγής.Οι γαλλικές αρχές προσθέτουν ότι το υπό εξέταση μέτρο είναι πολλαπλώς ευνοϊκό για το περιβάλλον. Σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα, η χρήση βιοκαυσίμων επιτρέπει, λόγω του φαινομένου της φωτοσύνθεσης κατά τη διάρκεια της οποίας το φυτό αποθηκεύει το διοξείδιο του άνθρακα, τον περιορισμό της εκπομπής αερίων θερμοκηπίου. Συνολικά, η σημερινή παραγωγή βιοκαυσίμων στη Γαλλία επιτρέπει καθαρή εξοικονόμηση της τάξης των 750.000 τόνων ισοδύναμου CO2 ετησίως περίπου. Κατά συνέπεια, τα βιοκαύσιμα συμμετέχουν κατά 3% περίπου στις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Γαλλία μετά τη διάσκεψη του Κυότο.Εξάλλου, η μείωση ορισμένων ρυπογόνων εκπομπών θα οδηγούσε επίσης στην χρήση βιοκαυσίμων, κυρίως όσον αφορά, για παράδειγμα τα απορρίμματα υδρογονανθράκων και οξειδίων του θείου.Τέλος, τα βιοκαύσιμα είναι βιοδιασπώμενα και μη τοξικά προϊόντα όσον αφορά το φυτικό τους μέρος και αποτελούν ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Από την άποψη της ενεργειακής πολιτικής, η παραγωγή βιοκαυσίμων στη Γαλλία επιτρέπει κάθε έτος εξοικονόμηση της τάξης του 1% στην κατανάλωση προϊόντων πετρελαίου.2. αξιολογηση απο την ΕπιτροπηΣύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 92/81/EΟΚ, το Συμβούλιο δύναται, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης, για λόγους ειδικής πολιτικής.Η υπό εξέταση αίτηση αφορά την μερική απαλλαγή από ειδικούς φόρους κατανάλωσης, αφενός, υπέρ των EMHV που ενσωματώνονται στο πετρέλαιο οικιακής χρήσεως και στο πετρέλαιο ντίζελ, και, αφετέρου, υπέρ των DAE των οποίων η αλκοολική συνιστώσα είναι γεωργικής προέλευσης, που ενσωματώνονται στα καύσιμα σούπερ και στις βενζίνες, ιδίως του ΕΤΒΕ.Η αίτηση αυτή αποτελεί συνέπεια της μερικής ακύρωσης από το Πρωτοδικείο της απόφασης της Επιτροπής του 1997 σύμφωνα με την οποία κατοχυρωνόταν η συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων που συνίστανται στην μείωση των TIPP υπέρ των EMHV και ETBE. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή παραβίασε το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ αποφασίζοντας ότι το επίδικο καθεστώς έπρεπε να θεωρηθεί ως πρότυπο σχέδιο κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης. Κατά συνέπεια, το Πρωτοδικείο συμπέρανε ότι η Επιτροπή παραβιάζοντας το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ υπερέβη τις εξουσίες που της παρέχονται από το άρθρο 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης.Η απόφαση δεν ακυρώνει εξάλλου την απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ. Το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή κατά της απόφασης του 1997 καθόσον η απόφαση αυτή αφορούσε τα μέτρα που έχουν εφαρμογή στον κλάδο των εστέρων. Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, τα μέτρα σχετικά με την παραγωγή εστέρων δεν μετέβαλλαν κατά τρόπο χαρακτηριστικό την νομική κατάσταση της προσφεύγουσας και δεν έθιγαν επομένως τα συμφέροντά της.Η Επιτροπή υπέβαλε αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά αυτής της απόφασης.Σύμφωνα με την οδηγία 92/81/EΟΚ, τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για την αίτηση των γαλλικών αρχών με επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου 2001.Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η δίμηνη προθεσμία που προβλέπεται από το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ δεν επιτρέπει εμπεριστατωμένη εξέταση του πεδίου εφαρμογής και των συνεπειών των προβλεπόμενων ειδικών μέτρων και ότι, συνεπώς, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποφασίσει για το βάσιμο της αίτησης. Κατά συνέπεια, και προκειμένου να διασφαλιστεί το δικαίωμα πρωτοβουλίας που προβλέπεται στο άρθρο 211 της συνθήκης, η Επιτροπή ζητεί με επιστολή της 19ης Απριλίου 2001 την εξέταση του θέματος από το Συμβούλιο κατα την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου 8 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο.Για την εξέταση των αιτούμενων παρεκκλίσεων σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ πρέπει κατ' αρχήν να έχει προηγηθεί συνολική ανάλυση της συμβατότητας με τις κοινοτικές πολιτικές.Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει κατ'αρχάς ότι η ανάπτυξη ανανεώσιμων μορφών ενέργειας και, ειδικότερα βιοκαυσίμων, ενθαρρύνθηκε από το 1985 όταν η Επιτροπή πρότεινε στο Συμβούλιο να εγκρίνει οδηγία σχετικά με την εξοικονόμηση πετρελαίου που θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση συστατικών υποκατάστασης [4]. Στην οδηγία αυτή τονίζεται το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα βιοκαύσιμα προκειμένου να μειωθεί η εξάρτηση των κρατών μελών από τις εισαγωγές πετρελαίου και προβλέπεται η δυνατότητα ενσωμάτωσης της αιθανόλης στις βενζίνες μέχρι 5% κατ´ όγκο και του ΕΤΒΕ μέχρι 15%. Εξάλλου, οι αποφάσεις 93/500/ΕΟΚ [5] και 98/352/ΕΚ [6] του Συμβουλίου και η απόφαση αριθ. 646/2000/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [7] ενέκριναν το πρόγραμμα ALTERNER σχετικά με την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Κοινότητα με σκοπό να καλύψουν τα βιοκαύσιμα, μέχρι το 2005, μερίδιο αγοράς 5% επί της συνολικής κατανάλωσης των μηχανοκίνητων οχημάτων. Επιπλέον, η λευκή βίβλος του 1997 για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας [8] συνιστά να καθοριστεί ένας στόχος παραγωγής 18 εκατομμυρίων τόνων υγρών βιοκαυσίμων για το 2010, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου στόχου διπλασιασμού του μεριδίου που καλύπτουν οι ανανεώσιμες ενέργειες στην κατανάλωση μέχρι το 2010. Η πράσινη βίβλος της Επιτροπής με τίτλο "η ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης", που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2000, επιμένει επίσης στον αδιαμφισβήτητο ρόλο των φορολογικών μέσων για την επίτευξη των στόχων αυτών, μειώνοντας τη διαφορά της τιμής κόστους μεταξύ των βιοκαυσίμων και των ανταγωνιστικών προϊόντων. Τέλος, η Επιτροπή ενέκρινε στις 7 Νοεμβρίου 2001 [9] σχέδιο δράσης και δύο προτάσεις οδηγίας με σκοπό να ενθαρρύνει τη χρήση υποκατάστατων καυσίμων στον τομέα των μεταφορών, αρχίζοντας με ρυθμιστικά και φορολογικά μέτρα που αποβλέπουν στην προώθηση των βιοκαυσίμων. Ιδίως, η πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 92/81/ΕΟΚ όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή που περιέχουν βιοκαύσιμα και στα βιοκαύσιμα, αποσκοπεί να εξουσιοδοτήσει τα κράτη μέλη να εισάγουν, υπό φορολογικό έλεγχο, διαφοροποιήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των προϊόντων αυτών.[4]  Οδηγία 85/536/ΕΟΚ της 5.12.1985 του Συμβουλίου, ΕΕ L 334 της 12.12.1985,σ. 20.[5]  ΕΕ L 235 της 18.9.1993, σ.41.[6]  ΕΕ L 159 της 3.6.1998, σ.53.[7]  ΕΕ L 79 της 25.10.2000, σ.1.[8]  COM(97) 599 της 26.11.1997.[9]  COM(2001) 547 της 7.11.2001.Η παρέκκλιση που ζητούν οι γαλλικές αρχές εντάσσεται κατά συνέπεια στην κοινοτική προσέγγιση ανάπτυξης στον κλάδο των βιοκαυσίμων, με στόχο ιδίως την προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.Κατά δεύτερο λόγο, η Επιτροπή παρατηρεί ότι οι μειώσεις του TIPP που προβλέπονται από τις γαλλικές αρχές, δηλαδή 35,06 EUR (230 FRF) /hl ή 396,64 EUR (2601,8 FRF) /τ για τα EMHV και 50,23 EUR (329,5 FRF) /hl ή 297,35 EUR (1950,5 FRF) /τ για τα DAE, οδηγούν σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης υψηλότερους από τα κοινοτικά ελάχιστα εφαρμοζόμενα όρια:>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>Τρίτον, η Επιτροπή προτείνει, κατ'εξαίρεση, λόγω των ειδικών περιστάσεων της υπό εξέταση περίπτωσης, ότι το διατακτικό μέρος της απόφασης αφορά τις παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν υπέρ του κλάδου ΕΤΒΕ μετά την έναρξη ισχύος της εθνικής διάταξης την  1η Νοεμβρίου 1997.Πράγματι, η Επιτροπή είχε αποφασίσει στις 9 Απριλίου 1997 ότι οι μειώσεις TIPP υπέρ των EMHV και του ΕΤΒΕ [10] συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Η απόφαση αυτή της Επιτροπής διευκρίνιζε ότι το υπό εξέταση καθεστώς είχε χαρακτήρα προτύπου σχεδίου κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Κατά συνέπεια, το καθεστώς αυτό εντασσόταν στο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Απόφαση για την έγκριση χορήγησης παρεκκλίσεων ειδικών φόρων κατανάλωσης βασιζόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 4 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ δεν θεωρήθηκε επομένως αναγκαία.[10]  Απόφαση της 9.4.1997, SG (97) D/3266.Επιπλέον, στην πρόταση οδηγίας για την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων [11], η Επιτροπή προβλέπει δυνατότητα απαλλαγής υπέρ των βιοκαυσίμων εκτός του τομέα των προτύπων σχεδίων. Εξάλλου, η φορολογική πρόταση οδηγίας, που τροποποιεί την οδηγία 92/81/ΕΟΚ όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή που περιέχουν βιοκαύσιμα και στα βιοκαύσιμα, έχει ως στόχο να επιτρέψει στα κράτη μέλη, υπό φορολογικό έλεγχο, να εισάγουν διαφοροποιήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των προϊόντων αυτών.[11]  COM(97) 30 της 12.3.1997.Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι οικονομικοί φορείς που απολαύουν της μείωσης των TIPP μπορούν να θεωρηθούν ότι ενήργησαν καλή τη πίστει.Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, το Πρωτοδικείο ακύρωσε μερικώς στις 20 Σεπτεμβρίου 2000 την απόφαση της Επιτροπής του 1997 όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ. Έκρινε ότι τα μέτρα σχετικά με τον κλάδο ΕΤΒΕ δεν μπορούσαν να ενταχθούν στον τομέα των προτύπων σχεδίων κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Η Επιτροπή υπέβαλε αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου. Εντούτοις, σύμφωνα με το άρθρο 54 του πρωτοκόλλου περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 17 Απριλίου 1957 [12], μια τέτοια αναίρεση δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.[12]  Όπως τροποποιήθηκε τελευταία από το άρθρο 19 της πράξης προσχώρησης του 1994 (ΕΕ C 241της 29.8.1994, σ.25) καθώς και από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1994 (ΕΕ C 379 της 31.12.1994, σ. 1) και της 6ης Ιουνίου 1995 (ΕΕ L 131 της 15.6.1995, σ. 33).Με την ακύρωση του τμήματος της απόφασης της Επιτροπής του 1997 όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ το τμήμα αυτό της υπόθεσης βρίσκεται από νομική άποψη εκ νέου στο στάδιο του 1997 πριν από την έγκριση της ακυρωθείσας απόφασης.Εξάλλου, ακόμη και αν η απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Σεπτεμβρίου 2000 δεν αφορά τον κλάδο των εστέρων λόγω του απαράδεκτου αυτού του τμήματος της προσφυγής, απορρέει ωστόσο από τη λογική της προαναφερόμενης απόφασης ότι τα μέτρα που εφαρμόζονται στον κλάδο ΕΤΒΕ δεν φαίνεται ότι εντάσσονται στον τομέα των προτύπων σχεδίων κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ.Επομένως, η αίτηση έγκρισης της μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που υπέβαλαν οι γαλλικές αρχές, όπως περιγράφεται ανωτέρω και η οποία βασίζεται στο καθεστώς που εγκρίθηκε με την απόφαση της Επιτροπής της 9ης Απριλίου 1997, είναι η λογική απόρροια της ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής του Απριλίου 1997, εφόσον θέτει την απαλλαγή στο κατάλληλο διαδικαστικό πλαίσιο.Το Πρωτοδικείο διευκρινίζει στο σημείο 78 των αιτιολογικών σκέψεων της απόφασής του ότι τίποτε δεν αντιτίθεται στο να αποτελέσουν τα καθεστώτα φορολογικής απαλλαγής, με σκοπό την καλύτερη διείσδυση των βιοκαυσίμων στην αγορά, αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου, κατ´εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Το Πρωτοδικείο δεν θεώρησε επομένως ότι η απαλλαγή ήταν παράνομη για λόγους ουσίας, αλλά έκρινε ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις ενός προτύπου σχεδίου κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ), και ότι έπρεπε να εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.Επιπλέον, μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης σχετικά με την υπόθεση «βιοκαύσιμα - Γαλλία» [13] στις 29 Νοεμβρίου 2000. Η εξέταση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αυτό αφορά τη διάταξη της Γαλλίας από την έναρξη ισχύος του την 1η Νοεμβρίου 1997.[13]  Υπόθεση C 64/2000, ΕΕ C 60 της 24.02.2001.Τέταρτον, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διάταξη που προβλέπουν οι γαλλικές αρχές δεν εισάγει διακρίσεις ούτε όσον αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας των επιχειρήσεων ούτε όσον αφορά την επιλογή των δικαιούχων και την χορήγηση εγκρίσεων.Πέμπτον, η πρακτική που εφαρμόζει η Επιτροπή δεν είναι να εγκρίνει παρεκκλίσεις απεριόριστης χρονικής διάρκειας. Εξάλλου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, μία περίοδος έξι ετών είναι αρκετή από οικονομικής άποψης για να καλύψει τις ανάγκες σχεδιασμού επενδυτικών έργων στον τομέα αυτό. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι μεμονωμένες παρεκκλίσεις διάρκειας έξι ετών, από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης, θα μπορούσαν να επιτραπούν υπέρ μονάδων παραγωγής βιοκαυσίμων. Οι εν λόγω μονάδες παραγωγής θα πρέπει να έχουν λάβει την έγκριση των γαλλικών αρχών το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003.Έκτον, προκειμένου να περιοριστούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξακολουθήσουν να υπάρχουν κίνητρα για τους παραγωγούς και τους διανομείς βιοκαυσίμων για τη μείωση του κόστους παραγωγής, πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή ένας μηχανισμός μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θα λαμβάνει υπόψη τις διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, ώστε να διασφαλισθεί ότι, για παράδειγμα, σε περίπτωση διαρκούς αύξησης των τιμών του αργού πετρελαίου, οι φορολογικές μειώσεις δεν θα οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών παραγωγής των βιοκαυσίμων.Τέλος, έβδομον, όσον αφορά τους κανόνες σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, η κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 29 Νοεμβρίου 2000, θα οδηγήσει σε τελική απόφαση που θα εγκριθεί επισήμως μόλις το Συμβούλιο αποφανθεί σχετικά με την παρούσα πρόταση.3. ΑπόφασηΗ Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να αποφασίσει σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ότι επιτρέπεται στη Γαλλία να παρέχει μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2003, εγκρίσεις για την εφαρμογή διαφοροποιημένων συντελεστών ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα μείγματα που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα "βενζίνες/παράγωγα αιθυλικής αλκοόλης των οποίων η αλκοολική συνιστώσα είναι γεωργικής προέλευσης "και "μαζούτ/μεθυλικοί εστέρες φυτικών ελαίων" καθώς και στο μείγμα "πετρέλαιο οικιακής χρήσης/μεθυλικοί εστέρες φυτικών ελαίων".Λαμβανομένων υπόψη των εξαιρετικών περιστάσεων της υπόθεσης, η εφαρμογή διαφοροποιημένων συντελεστών ειδικών φόρων κατανάλωσης επί των προϊόντων αυτών πρέπει να αρχίσει την 1η Νοεμβρίου 1997.Οι εγκρίσεις αυτές έχουν μέγιστη διάρκεια ισχύος έξι ετών, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης.Οι μειώσεις που θα εγκρίνουν οι γαλλικές αρχές στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για όλη την περίοδο ισχύος της έγκρισης δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα ακόλουθα ποσά: 35,06 EUR/hl ή 396,64 EUR/t για τα EMHV και 50,23 EUR/hl ή 297,35 EUR/t για τα DAE. Επιπλέον, πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή ένας μηχανισμός μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θα λαμβάνει υπόψη τις διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι φορολογικές μειώσεις δεν θα οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών παραγωγής των βιοκαυσίμων.Οι συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα προαναφερθέντα μείγματα πρέπει να τηρούν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [14], και ιδίως τους κατώτατους συντελεστές που ορίζονται στα άρθρα 3, 4, και 5 της εν λόγω οδηγίας.[14]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 12, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ  L 365 της 31.12.1994, σ. 46).Πρόταση  ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία εξουσιοδοτείται η Γαλλία να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα βιοκαύσιμα, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ(το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 92/81/EΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [15], και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 4,[15]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 12, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ  L 365 της 31.12.1994, σ. 46).την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Η Γαλλία ζήτησε με επιστολή της 17ης Νοεμβρίου 2000 την άδεια να εφαρμόσει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, αφενός, υπέρ των μεθυλικών εστέρων φυτικών ελαίων (EMHV) οι οποίοι ενσωματώνονται στο πετρέλαιο οικιακής χρήσεως και στο πετρέλαιο ντίζελ και, αφετέρου, υπέρ των παραγώγων της αιθυλικής αλκοόλης (DAE) των οποίων η αλκοολική συνιστώσα είναι γεωργικής προέλευσης, που ενσωματώνονται στα καύσιμα σούπερ και στις βενζίνες. Στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται κατά κύριο λόγο για τον αιθυλο-τερσιο-βουτυλ-αιθέρα (ETBE), οξυγονούχο ένωση με αλκοόλ γεωργικής προέλευσης και ισοβουτένιο, προϊόν που προέρχεται από τη διύλιση πετρελαίου.(2) Μετά από αιτήσεις για παροχή συμπληρωματικών πληροφοριών της Επιτροπής, η Γαλλία προσκόμισε τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εξέταση του φακέλου με επιστολές της 18ης Ιανουαρίου και της 21ης Φεβρουαρίου 2001.(3) Τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με αυτή την αίτηση.(4) Η Επιτροπή ζήτησε με επιστολή της 19ης Απριλίου 2001 να εξετασθεί η υπόθεση από το Συμβούλιο κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ.(5) Η ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και, ειδικότερα βιοκαυσίμων, ενθαρρύνθηκε από το 1985 από την Επιτροπή και το Συμβούλιο. Στην οδηγία 85/536/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 1985 για την εξοικονόμηση αργού πετρελαίου με τη χρήση συστατικών υποκατάστατων καυσίμων [16] τονίζεται το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν τα βιοκαύσιμα προκειμένου να μειωθεί η εξάρτηση των κρατών μελών από τις εισαγωγές πετρελαίου και προβλέπεται η δυνατότητα ενσωμάτωσης της αιθανόλης στις βενζίνες μέχρι 5% κατ´ όγκο και του ΕΤΒΕ μέχρι 15%. Εξάλλου, οι αποφάσεις 93/500/ΕΟΚ [17] και 98/352/ΕΚ [18] του Συμβουλίου και η απόφαση αριθ. 646/2000/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [19] ενέκριναν το πρόγραμμα ALTERNER για την προαγωγή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Κοινότητα με σκοπό να καλύψουν τα βιοκαύσιμα, μέχρι το 2005, μερίδιο αγοράς 5% επί της συνολικής κατανάλωσης των μηχανοκίνητων οχημάτων. Επιπλέον, η λευκή βίβλος του 1997 για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας [20] συνιστά να καθοριστεί ένας στόχος παραγωγής 18 εκατομμυρίων τόνων υγρών βιοκαυσίμων για το 2010, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου στόχου διπλασιασμού του μεριδίου που καλύπτουν οι ανανεώσιμες ενέργειες στην κατανάλωση μέχρι το 2010. Η πράσινη βίβλος της Επιτροπής με τίτλο «η ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης» [21], επιμένει επίσης στον αδιαμφισβήτητο ρόλο των φορολογικών μέσων για την επίτευξη των στόχων αυτών, μειώνοντας τη διαφορά της τιμής κόστους μεταξύ των βιοκαυσίμων και των ανταγωνιστικών προϊόντων. Στις 12 Μαρτίου 1997, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση οδηγίας για την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων [22] το οποίο προβλέπει δυνατότητα απαλλαγής για τα βιοκαύσιμα εκτός του τομέα προτύπων σχεδίων κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Τέλος, στις 7 Νοεμβρίου 2001, η Επιτροπή ενέκρινε [23] σχέδιο δράσης και δύο προτάσεις οδηγίας με σκοπό να ενθαρρύνει τη χρήση υποκατάστατων καυσίμων στον τομέα των μεταφορών, αρχίζοντας με ρυθμιστικά και φορολογικά μέτρα που αποβλέπουν στην προώθηση των βιοκαυσίμων.[16]  ΕΕ L 334 της 12.12.95, σ. 20, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 87/441/ΕΚK (ΕΕ  L 238 της 21.8.1987, σ. 40).[17]  ΕΕ L 235 της 18.9.1993, σ.41.[18]  ΕΕ L 159 της 3.6.1998, σ.53.[19]  ΕΕ L 79 της 25.10.2000, σ.1.[20]  COM(1997) 599 της 26.11.1997.[21]  COM(2000) 769 της 29.11.2000.[22]  COM(97) 30 της 12.3.1997.[23]  COM(2001) 547 της 7.11.2001.(6) Η παρέκκλιση που ζητούν οι γαλλικές αρχές εντάσσεται επομένως στην κοινοτική προσέγγιση ανάπτυξης του τομέα των βιοκαυσίμων, με στόχο ιδίως την προστασία του περιβάλλοντος και την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.(7) Η γαλλική διάταξη βασίζεται στο άρθρο 25 του διορθωτικού προϋπολογισμού του 1997, στο διάταγμα αριθ. 98-309 της 22ας Απριλίου 1998 για τους όρους που απαιτούνται για την πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων για τη θέση σε κατανάλωση στη γαλλική επικράτεια βιοκαυσίμων που υπόκεινται σε μείωση του TIPP, και στο διάταγμα της 22ας Απριλίου 1998 για τη σύσταση της επιτροπής εξέτασης των αιτήσεων για χορήγηση έγκρισης στις μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων.(8) Η διάταξη αυτή που τέθηκε σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 1997 και θεσπίστηκε βάσει της απόφασης της Επιτροπής του 1997 [24] (εφεξής : "η απόφαση της 9ης Απριλίου 1997") ορίζει ότι οι μειώσεις TIPP υπέρ των EMHV και του ΕΤΒΕ συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Η απόφαση αυτή του 1997 διευκρινίζει ότι το υπό εξέταση καθεστώς είχε χαρακτήρα προτύπου σχεδίου.[24]  Επιστολή, SG (97) D/3266 της 28.4.1997.(9) Η γαλλική αυτή διάταξη διαφοροποίησης των ειδικών φόρων κατανάλωσης του 1997 (εφεξής : "η διάταξη του 1997") δεν έχει χρονικούς περιορισμούς. Οδηγεί στην έκδοση έγκρισης από τις γαλλικές αρχές βάσει της οποίας παρέχεται σε επόμενο στάδιο σε έναν εγκεκριμένο αποταμιευτή, ο οποίος παράγει μείγματα "βιοκαυσίμων/ορυκτελαίων", η δυνατότητα μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Οι εγκρίσεις αυτές έχουν μέγιστη διάρκεια ισχύος έξι ετών, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης.(10) Η διάταξη του 1997 περιέχει κυρίως τα ακόλουθα στοιχεία :>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>(11) Η διάταξη του 1997 τηρεί τους ελάχιστους συντελεστές που ορίζονται στα άρθρα 3, 4 και 5 της οδηγίας 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [25] όπως φαίνεται και από τον πίνακα που ακολουθεί :[25]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 19, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 94/74/ΕΚ.>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>(12) Κατά την είσοδο των βιοκαυσίμων στις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις υπό τελωνειακό έλεγχο (φορολογική αποθήκη φύλαξης ή παραγωγής) όπου θα ενσωματωθούν με τα προϊόντα πετρελαίου, παραδίδεται στον επιχειρηματία που εκτελεί την πράξη αυτή ένα πιστοποιητικό απαλλαγής για ποσό που αντιστοιχεί στον όγκο που παρελήφθη πολλαπλασιασμένο επί τον συντελεστή απαλλαγής. Τα πιστοποιητικά αυτά καταλογίζονται στην συνέχεια στις διασαφήσεις για θέση σε κατανάλωση των προϊόντων πετρελαίου.(13) Όταν η πρόσμιξη πραγματοποιείται σε ένα άλλο κράτος μέλος εκτός της Γαλλίας, στο συνοδευτικό έγγραφο του προϊόντος αναγράφεται ότι το προϊόν πετρελαίου περιέχει βιοκαύσιμο και το είδος του βιοκαυσίμου αυτού. Κατά τη στιγμή της επιλεξιμότητας του ειδικού φόρου κατανάλωσης στη Γαλλία, εκδίδεται πιστοποιητικό απαλλαγής για ποσό που αντιστοιχεί στον όγκο του βιοκαυσίμου που περιέχεται στο προϊόν πετρελαίου πολλαπλασιασμένο επί τον συντελεστή απαλλαγής.(14) Η αιτηθείσα παρέκκλιση δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ αντιστοιχεί στη διάταξη του 1977. Εντούτοις θα τροποποιηθεί ώστε να ληφθεί υπόψη, αφενός, η παρούσα απόφαση και, αφετέρου, η τελική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τη συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων υπέρ των βιοκαυσίμων.(15) Κατ'εξαίρεση, λόγω των ειδικών περιστάσεων της υπό εξέταση υπόθεσης, η παρούσα απόφαση πρέπει να εφαρμοστεί από την 1η Νοεμβρίου 1997 και να αποσκοπεί επίσης στις παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από την έναρξη ισχύος της διάταξης του 1997.(16) Σύμφωνα με την απόφαση της 9ης Απριλίου 1997, οι μειώσεις TIPP υπέρ των EMHV και του ΕΤΒΕ συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Η απόφαση αυτή διευκρίνιζε ότι το υπό εξέταση καθεστώς είχε χαρακτήρα προτύπου σχεδίου και κατά συνέπεια εντασσόταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ που προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να χορηγούν απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή στον τομέα των προτύπων σχεδίων για την τεχνολογική ανάπτυξη λιγότερο ρυπαντικών προϊόντων, και ειδικότερα σε σχέση με καύσιμα από ανανεώσιμες πηγές. Μια ειδική απόφαση έγκρισης διαφοροποίησης των ειδικών φόρων κατανάλωσης βασιζόμενη στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ δεν κρίθηκε επομένως αναγκαία. Κατά συνέπεια, και λαμβάνοντας υπόψη το κανονιστικό πλαίσιο και τη νομοθετική κοινοτική πολιτική που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (5), οι οικονομικοί φορείς που απήλαυσαν των μειώσεων των TIPP μπορούν να θεωρηθούν ότι ενήργησαν καλή τη πίστει.(17) Με την απόφασή του της 27ης Σεπτεμβρίου στην υπόθεση T-184/97, BP Chemicals/Επιτροπής [26], το Πρωτοδικείο ακύρωσε μερικώς την απόφαση της 9ης Απριλίου 1997 όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ.[26]  Δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στη Συλλογή.(18) Η υπόθεση αυτή αφορούσε αίτηση ακυρώσεως της απόφασης της 9ης Απριλίου 1997 που υπέβαλε η BP Chemicals, ο κύριος ευρωπαίος παραγωγός συνθετικής αιθανόλης. Το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή κατά της εν λόγω απόφασης καθόσον η απόφαση αυτή αφορούσε τα μέτρα που έχουν εφαρμογή στον κλάδο των εστέρων. Το Πρωτοδικείο συμπέρανε ότι τα μέτρα σχετικά με τον κλάδο των εστέρων δεν μετέβαλλαν κατά τρόπο χαρακτηριστικό την νομική κατάσταση της προσφεύγουσας και δεν έθιγαν επομένως τα συμφέροντά της. Όσον αφορά τα μέτρα που έχουν εφαρμογή στον κλάδο ΕΤΒΕ, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή παραβίασε το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ αποφασίζοντας ότι το επίδικο καθεστώς μπορούσε να ενταχθεί στο πλαίσιο ενός προτύπου σχεδίου κατά την έννοια αυτής της διάταξης. Το Πρωτοδικείο συμπέρανε ότι η Επιτροπή, παραβιάζοντας το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, υπερέβη τις εξουσίες που της παρέχονται από το άρθρο 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης.(19) Στο σημείο 78 των αιτιολογικών σκέψεων της απόφασης του Πρωτοδικείου διευκρινίστηκε ότι τίποτε δεν αντιτίθεται στο να αποτελέσουν τα καθεστώτα φορολογικής απαλλαγής, με σκοπό την καλύτερη διείσδυση των βιοκαυσίμων στην αγορά, αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου, κατ´εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Το Πρωτοδικείο δεν θεώρησε επομένως ότι η απαλλαγή ήταν παράνομη για λόγους ουσίας, αλλά έκρινε ότι έπρεπε να εγκριθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 8 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.(20) Με την ακύρωση του τμήματος της απόφασης της 9ης Απριλίου 1997 όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ το τμήμα αυτό της υπόθεσης βρίσκεται από νομική άποψη εκ νέου στο στάδιο του 1997 πριν από την έγκριση της ακυρωθείσας απόφασης.(21) Εξάλλου, ακόμη και αν η απόφαση του Πρωτοδικείου δεν αφορά τον κλάδο των εστέρων λόγω του απαράδεκτου αυτού του τμήματος της προσφυγής, απορρέει ωστόσο από τη λογική της ότι τα μέτρα που εφαρμόζονται για τον κλάδο των εστέρων δεν φαίνεται ότι εντάσσονται στον τομέα των προτύπων σχεδίων κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Επομένως, η παρούσα αίτηση που υπέβαλαν οι γαλλικές αρχές είναι η λογική απόρροια της μερικής ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής της 9ης Απριλίου 1997, εφόσον θέτει την απαλλαγή στο κατάλληλο διαδικαστικό πλαίσιο.(22) Μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 64/2000 «βιοκαύσιμα - Γαλλία» [27] στις 29 Νοεμβρίου 2000 όσον αφορά τον κλάδο ΕΤΒΕ. Η εξέταση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο αυτό αφορά τη διάταξη της Γαλλίας από την έναρξη ισχύος του την 1η Νοεμβρίου 1997.[27]  ΕΕ C 60 της 24.02.2001, σ.4.(23) Παρεκκλίσεις απεριόριστης χρονικής διάρκειας δεν εγκρίνονται. Εξάλλου, μία περίοδος έξι ετών είναι αρκετή από οικονομικής άποψης για να καλύψει τις ανάγκες σχεδιασμού επενδυτικών έργων στον εν λόγω τομέα. Για το λόγο αυτό, μεμονωμένες παρεκκλίσεις μέγιστης διάρκειας έξι ετών, από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης, θα μπορούσαν να εγκριθούν για τις μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων. Οι εν λόγω μονάδες παραγωγής θα πρέπει να έχουν λάβει την έγκριση των γαλλικών αρχών το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003.(24) Είναι σκόπιμο να περιοριστούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξακολουθήσουν να υπάρχουν κίνητρα για τους παραγωγούς και τους διανομείς βιοκαυσίμων για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ιδίως με τη θέση σε εφαρμογή μηχανισμών μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θα λαμβάνουν υπόψη τις διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών.(25) Η Επιτροπή εξετάζει περιοδικά τις μειώσεις και τις απαλλαγές προκειμένου να επαληθεύσει κατά πόσο επιφέρουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, ή εμποδίζουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και κατά πόσο παραμένουν συμβατές με τις κοινοτικές πολιτικές σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, της ενέργειας και των μεταφορών,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 11. Η Γαλλία εξουσιοδοτείται να χορηγεί εγκρίσεις για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο μείγμα που χρησιμοποιείται ως καύσιμο «βενζίνες/παράγωγα αιθυλικής αλκοόλης με αλκοολική συνιστώσα γεωργικής προέλευσης (DAE)».2. Η Γαλλία εξουσιοδοτείται να χορηγεί εγκρίσεις για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο μείγμα που χρησιμοποιείται ως καύσιμο «μαζούτ/μεθυλικοί εστέρες φυτικών ελαίων (EMHV)».3. Για να τύχει μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται επί των μειγμάτων που περιέχουν EMHV και DAE, τα οποία χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, οι υπό εξέταση μονάδες παραγωγής πρέπει να λάβουν έγκριση εκ μέρους των γαλλικών αρχών το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2003.   Οι εν λόγω εγκρίσεις έχουν μέγιστη διάρκεια ισχύος έξι ετών, από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης.   Η μείωση που προβλέπεται στην έγκριση μπορεί να εφαρμοστεί πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2003 έως ότου λήξει η έγκριση, χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.4. Οι μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης δεν υπερβαίνουν τα 35,06 ευρώ/hl ή 396,64 ευρώ/τόνο για τα EMHV και 50,23 ευρώ/hl ή 297,35 ευρώ/τόνο για τα DAE που χρησιμοποιούνται στα μείγματα που ορίζονται στην παράγραφο 1.5. Οι συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα μείγματα της παραγράφου 1 πρέπει να τηρούν τις υποχρεώσεις που προβλέπει η οδηγία 92/82/ΕΟΚ, και ιδίως τους κατώτατους συντελεστές που ορίζονται στα άρθρα 4 και 5 της εν λόγω οδηγίας.Άρθρο 21. Η Γαλλία εξουσιοδοτείται να χορηγεί να χορηγεί εγκρίσεις για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο μείγμα «πετρέλαιο οικιακής χρήσης/μεθυλικοί εστέρες φυτικών ελαίων».2. Για να τύχει μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται επί των μειγμάτων που περιέχουν EMHV και τα οποία χρησιμοποιούνται ως καύσιμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, οι υπό εξέταση μονάδες παραγωγής πρέπει να λάβουν έγκριση εκ μέρους των γαλλικών αρχών το αργότερο μέχρι τις  31 Δεκεμβρίου 2003.   Οι εν λόγω εγκρίσεις έχουν μέγιστη διάρκεια ισχύος έξι ετών, από την ημερομηνία έκδοσης της έγκρισης.   Η μείωση που προβλέπεται στην έγκριση μπορεί να εφαρμοστεί πέραν της  31ης Δεκεμβρίου 2003 έως ότου λήξει η έγκριση, χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.3. Οι μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης δεν υπερβαίνουν τα 35,06 ευρώ/hl ή 396,64 ευρώ/τόνο για τα EMHV που χρησιμοποιούνται στα μείγματα που ορίζονται στην παράγραφο 1.4. Ο συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζεται στο μείγμα της παραγράφου 1 πρέπει να τηρεί την υποχρέωση που προβλέπει η οδηγία 92/82/ΕΟΚ, και ιδίως τους κατώτατους συντελεστές που ορίζονται στο άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας.Άρθρο 3Οι μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης διαμορφώνται ανάλογα με τις διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μειώσεις αυτές δεν θα οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών που συνδέονται με την παραγωγή βιοκαυσίμων.Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Νοεμβρίου 1997.Η ισχύς της λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2003.Άρθρο 5Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γαλλική Δημοκρατία.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 8.4.2016
            COM(2016) 190 final
            2016/0100(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001
                  1
                περιλαμβάνει τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, καθώς και τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 εφαρμόζεται από όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

               Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  2
                τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001, μεταφέροντας 19 χώρες στο παράρτημα ΙΙ, το οποίο απαριθμεί τις τρίτες χώρες των οποίων οι υπήκοοι απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης. Οι 19 αυτές χώρες είναι: Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Κολομβία, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Περού, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού και Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Η αναφορά καθεμίας από τις εν λόγω χώρες στο παράρτημα II συνοδεύεται από υποσημείωση η οποία ορίζει ότι «η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από τη θεώρηση, που θα συναφθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

               Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 εκδόθηκε στις 20 Μαΐου 2014 και τέθηκε σε ισχύ στις 9 Ιουνίου 2014. Τον Ιούλιο του 2014, η Επιτροπή υπέβαλε σύσταση προς το Συμβούλιο να την εξουσιοδοτήσει να αρχίσει διαπραγματεύσεις για συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με καθεμία από τις ακόλουθες 17 χώρες: Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού και Τρινιδάδ και Τομπάγκο
                  3
               . Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο έδωσε οδηγίες διαπραγμάτευσης στην Επιτροπή.

               Η πρώτη σειρά συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης υπογράφηκε στις 6 Μαΐου 2015 (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), στις 26 Μαΐου 2015 (Ανατολικό Τιμόρ) και στις 28 Μαΐου 2015 (Ντομίνικα, Γρενάδα, Αγία Λουκία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, Σαμόα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο και Βανουάτου) και εφαρμόζεται προσωρινά από την ημερομηνία της υπογραφής των συμφωνιών, εν αναμονή της έναρξης ισχύος τους. Το Συμβούλιο επέτρεψε την υπογραφή μιας δεύτερης σειράς συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με την Τόνγκα (που υπογράφηκε στις 20 Νοεμβρίου 2015), την Κολομβία (που υπογράφηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015), το Κιριμπάτι (ημερομηνία υπογραφής προς επιβεβαίωση) και το Παλάου (που υπογράφηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2015). Οι εν λόγω τέσσερις συμφωνίες εφαρμόζονται προσωρινά από την ημέρα που ακολουθεί την ημερομηνία υπογραφής εν αναμονή της έναρξης ισχύος τους.

               Οι διαπραγματεύσεις με το Τουβαλού ξεκίνησαν στις 19 Νοεμβρίου 2014. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, κατέστη δυνατό να επανεξεταστεί ολόκληρο το σχέδιο κειμένου και επιτεύχθηκε συμφωνία για όλες τις πτυχές κατά τη διάρκεια των περαιτέρω ανταλλαγών. Η συμφωνία μονογραφήθηκε από τους επικεφαλής διαπραγματευτές στις Βρυξέλλες, στις 8 Οκτωβρίου 2015. Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν κατά τη συνεδρίαση της ομάδας «Θεωρήσεις» του Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε στις Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

               Από την πλευρά της Ένωσης, η νομική βάση για τη συμφωνία είναι το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218.

               Η συνημμένη πρόταση αποτελεί τη νομική πράξη για τη σύναψη της συμφωνίας. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, εξ ονόματος της Ένωσης, από πρόσωπο που ορίζει η Προεδρία του Συμβουλίου αφού λάβει τη συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

               3.ΕΚΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ

               Η Επιτροπή θεωρεί ότι έχουν επιτευχθεί οι στόχοι που καθορίζει το Συμβούλιο στις διαπραγματευτικές του οδηγίες και ότι το σχέδιο συμφωνίας για απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης είναι αποδεκτό από την Ένωση.

               Το τελικό περιεχόμενο του σχεδίου συμφωνίας συνοψίζεται ως εξής:

               Σκοπός

               Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες του Τουβαλού όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               Για την προάσπιση της ίσης μεταχείρισης όλων των πολιτών της ΕΕ, περιελήφθη στη συμφωνία διάταξη στην οποία αναφέρεται ότι το Τουβαλού μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει τη συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι η Ένωση μπορεί επίσης να αναστείλει ή να καταγγείλει τη συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της.

               Η ειδική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας αναφέρεται στο προοίμιο.

               Πεδίο εφαρμογής

               Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης καλύπτει όλες τις κατηγορίες προσώπων (κατόχους κοινών, διπλωματικών, υπηρεσιακών/επίσημων και ειδικών διαβατηρίων) που ταξιδεύουν για οποιονδήποτε λόγο, αλλά όχι με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας. Για την τελευταία αυτή κατηγορία, όλα τα κράτη μέλη, καθώς επίσης και το Τουβαλού, διατηρούν την ελευθερία να επιβάλουν την υποχρέωση θεώρησης στους πολίτες του άλλου μέρους σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο. Προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή, επισυνάπτεται στη συμφωνία κοινή δήλωση που αφορά την ερμηνεία της κατηγορίας προσώπων που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας.

               Διάρκεια διαμονής

               Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες του Τουβαλού όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Στη συμφωνία επισυνάπτεται κοινή δήλωση όσον αφορά την ερμηνεία της εν λόγω περιόδου των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               Η συμφωνία λαμβάνει υπόψη την κατάσταση των κρατών μελών που δεν εφαρμόζουν ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν. Εφόσον δεν αποτελούν μέρος του απαλλαγμένου από εσωτερικά σύνορα χώρου Σένγκεν, η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης παρέχει στους υπηκόους του Τουβαλού δικαίωμα διαμονής 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος καθενός από αυτά τα κράτη μέλη (επί του παρόντος Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος και Ρουμανία), ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα που υπολογίζεται για ολόκληρο τον χώρο Σένγκεν.

               Εδαφική εφαρμογή

               Η συμφωνία περιέχει διατάξεις που συνδέονται με την εδαφική εφαρμογή της: στην περίπτωση της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης θα παρέχει στους υπηκόους του Τουβαλού δικαίωμα διαμονής μόνο στα ευρωπαϊκά εδάφη αυτών των κρατών μελών.

               Διασαφήσεις

               Εκτός από τις κοινές δηλώσεις που αναφέρονται ανωτέρω, δύο άλλες κοινές δηλώσεις επισυνάπτονται στη συμφωνία:

               –σχετικά με τη σύνδεση της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν με τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν·

               –σχετικά με την πλήρη διάχυση των πληροφοριών που αφορούν το περιεχόμενο και τις συνέπειες της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και σχετικά με συναφή θέματα, όπως οι όροι εισόδου.

               4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

               Με βάση τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει, αφού εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.

               2016/0100 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο v),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  4
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνία με το Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής η «συμφωνία»).

               (2)Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/[…] του Συμβουλίου, η συμφωνία υπεγράφη και εφαρμόζεται σε προσωρινή βάση από τις […].

               (3)Η συμφωνία προβλέπει τη σύσταση μεικτής επιτροπής εμπειρογνωμόνων που θα είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση της συμφωνίας. Η Ένωση πρέπει να εκπροσωπείται στην εν λόγω μεικτή επιτροπή από την Επιτροπή, επικουρούμενη από τους εκπροσώπους των κρατών μελών.

               (4)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου
                  5
               · ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (5)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου
                  6
               · ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (6)Η συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης.

               Άρθρο 2

               Ο πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ένωσης, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της συμφωνίας
                  7
               .

               Άρθρο 3

               Η Επιτροπή, επικουρούμενη από τους εκπροσώπους των κρατών μελών, εκπροσωπεί την Ένωση στο πλαίσιο της μεικτής επιτροπής εμπειρογνωμόνων που συγκροτήθηκε βάσει του άρθρου 6 της συμφωνίας.

               Άρθρο 4

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1.

                     (2)
                  Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, ΕΕ L 149 της 20.5.2014, σ. 67.

                     (3)
                  COM (2014) 467 της 17.7.2014.

                     (4)
                  Η συγκατάθεση δόθηκε στις […]

                     (5)
                  Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43).

                     (6)
                  Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).

                     (7)
                  Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 8.4.2016
            COM(2016) 190 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            στην
            Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
            για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               στην

               Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου

               για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               ΣΥΜΦΩΝΙΑ

               μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Τουβαλού σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή

               Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, εφεξής «η Ένωση» ή «η ΕΕ», και

               ΤΟ ΤΟΥΒΑΛΟΥ,

               καλούμενες εφεξής από κοινού «τα συμβαλλόμενα μέρη»,

               ΜΕ ΣΚΟΠΟ την περαιτέρω ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και επιθυμώντας να διευκολύνουν τη μετάβαση εξασφαλίζοντας στους πολίτες τους είσοδο χωρίς θεώρηση και βραχεία διαμονή,

               ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή
                  1
               , με τη μεταφορά, μεταξύ άλλων, 19 τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Τουβαλού, στον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή στα κράτη μέλη,

               ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 509/2014 αναφέρει ότι για τις 19 αυτές χώρες η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, που θα συναφθεί με την Ένωση,

               ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να διασφαλίσουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης όλων των πολιτών της ΕΕ,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι τα πρόσωπα που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας κατά τη βραχεία διαμονή τους δεν καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία και, συνεπώς, για την κατηγορία αυτή εξακολουθούν να ισχύουν οι σχετικοί κανόνες του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου των κρατών μελών και του εθνικού δικαίου του Τουβαλού όσον αφορά την υποχρέωση ή την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης και την πρόσβαση σε απασχόληση,

               ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,

               ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:

               ΑΡΘΡΟ 1

               Σκοπός

               Η παρούσα συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ένωσης και για τους πολίτες του Τουβαλού, όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               ΑΡΘΡΟ 2

               Ορισμοί

               Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας:

               α)
                     ως «κράτος μέλος» νοείται κάθε κράτος μέλος της Ένωσης, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία·

               β)
                     ως «πολίτης της Ένωσης» νοείται υπήκοος κράτους μέλους όπως ορίζεται στο στοιχείο α)·

               γ)
                     ως «πολίτης του Τουβαλού» νοείται κάθε πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια του Τουβαλού·

               δ)
                     ως «χώρος Σένγκεν» νοείται ο χώρος χωρίς εσωτερικά σύνορα που περιλαμβάνει τα εδάφη των κρατών μελών όπως ορίζονται στο στοιχείο α) τα οποία εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.

               ΑΡΘΡΟ 3

               Πεδίο εφαρμογής

               1.
                     Οι πολίτες της Ένωσης που κατέχουν έγκυρα κοινά, διπλωματικά, υπηρεσιακά, επίσημα ή ειδικά διαβατήρια που έχουν εκδοθεί από κράτος μέλος μπορούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στο έδαφος του Τουβαλού χωρίς θεώρηση για την περίοδο διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1.

               Οι πολίτες του Τουβαλού που κατέχουν έγκυρα κοινά, διπλωματικά, υπηρεσιακά, επίσημα ή ειδικά διαβατήρια που έχουν εκδοθεί από το Τουβαλού μπορούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στο έδαφος των κρατών μελών χωρίς θεώρηση για την περίοδο διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2.

               2.
                     Η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου δεν ισχύει για πρόσωπα που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας.

               Γι’ αυτή την κατηγορία προσώπων, κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει μεμονωμένα αν θα επιβάλει υποχρέωση θεώρησης στους πολίτες του Τουβαλού ή αν θα την ανακαλέσει σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου
                  2
               .

               Γι’ αυτήν την κατηγορία προσώπων, το Τουβαλού μπορεί να αποφασίσει σχετικά με την υποχρέωση ή την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους πολίτες κάθε κράτους μέλους μεμονωμένα σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία.

               3.
                     Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης που προβλέπει η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των νόμων των συμβαλλόμενων μερών που αφορούν τους όρους εισόδου και βραχείας διαμονής. Τα κράτη μέλη και το Τουβαλού διατηρούν το δικαίωμα να αρνηθούν την είσοδο και τη βραχεία διαμονή στο έδαφός τους αν δεν πληρούνται ένας ή περισσότεροι από τους όρους αυτούς.

               4.
                     Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης ισχύει ανεξάρτητα από το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείται για τη διέλευση των συνόρων των συμβαλλόμενων μερών.

               5.
                     Θέματα που δεν καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία διέπονται από το ενωσιακό δίκαιο, το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών και το εθνικό δίκαιο του Τουβαλού.

               ΑΡΘΡΟ 4

               Διάρκεια διαμονής

               1.
                     Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να μείνουν στο έδαφος του Τουβαλού για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               2.
                     Οι πολίτες του Τουβαλού μπορούν να μείνουν στο έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Η εν λόγω χρονική περίοδος υπολογίζεται ανεξάρτητα από τυχόν διαμονή σε κράτος μέλος που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.

               Οι πολίτες του Τουβαλού μπορούν να μείνουν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος κάθε κράτους μέλους που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξάρτητα από την περίοδο διαμονής που υπολογίζεται για το έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.

               3.
                     Η παρούσα συμφωνία δεν επηρεάζει τη δυνατότητα του Τουβαλού και των κρατών μελών να επεκτείνουν την περίοδο διαμονής πέραν των 90 ημερών σύμφωνα με το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο.

               ΑΡΘΡΟ 5

               Εδαφική εφαρμογή

               1.
                     Όσον αφορά τη Γαλλική Δημοκρατία, οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας εφαρμόζονται μόνο στο ευρωπαϊκό έδαφος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

               2.
                     Όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας εφαρμόζονται μόνο στο ευρωπαϊκό έδαφος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.

               ΑΡΘΡΟ 6

               Μεικτή επιτροπή για τη διαχείριση της συμφωνίας

               1.
                     Τα συμβαλλόμενα μέρη συγκροτούν μεικτή επιτροπή εμπειρογνωμόνων (εφεξής καλούμενη «επιτροπή»), η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους της Ένωσης και εκπροσώπους του Τουβαλού. Η Ένωση εκπροσωπείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

               2.
                     Η επιτροπή έχει, μεταξύ άλλων, τα εξής καθήκοντα:

               α)
                     να παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας·

               β)
                     να προτείνει τροποποιήσεις ή προσθήκες στην παρούσα συμφωνία·

               γ)
                     να διευθετεί τις διαφορές που προκύπτουν από την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας·

               3.
                     Η επιτροπή συνεδριάζει όταν κρίνεται αναγκαίο, μετά από αίτηση ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη.

               4.
                     Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

               ΑΡΘΡΟ 7

               Σχέση της παρούσας συμφωνίας με τις ισχύουσες διμερείς απαλλαγές από την υποχρέωση θεώρησης
                  μεταξύ των κρατών μελών και του Τουβαλού

               Η παρούσα συμφωνία υπερισχύει κάθε διμερούς συμφωνίας ή ρύθμισης που έχει συναφθεί μεταξύ επιμέρους κρατών μελών και της μεταξύ των κρατών μελών και του Τουβαλού, στο μέτρο που καλύπτουν θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας.

               ΑΡΘΡΟ 8

               Τελικές διατάξεις

               1.
                     Η παρούσα συμφωνία κυρώνεται ή εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές διαδικασίες τους και τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα που έπεται της ημερομηνίας της τελευταίας εκ των δύο κοινοποιήσεων με τις οποίες τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιούν αμοιβαία την ολοκλήρωση των ανωτέρω διαδικασιών.

               Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται προσωρινά από την επόμενη της υπογραφής της.

               2.
                     Η παρούσα συμφωνία συνάπτεται για απεριόριστο χρονικό διάστημα, εκτός εάν καταγγελθεί σύμφωνα με την παράγραφο 5.

               3.
                     Η παρούσα συμφωνία μπορεί να τροποποιηθεί με γραπτή συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών. Οι τροποποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν μετά την αμοιβαία κοινοποίηση των συμβαλλόμενων μερών σχετικά με την ολοκλήρωση των εσωτερικών διαδικασιών που είναι αναγκαίες για τον σκοπό αυτόν.

               4.
                     Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να αναστείλει εν όλω ή εν μέρει την παρούσα συμφωνία, ιδίως για λόγους δημόσιας τάξης, προστασίας της εθνικής ασφάλειας ή προστασίας της δημόσιας υγείας, παράνομης μετανάστευσης ή εκ νέου θέσπισης της υποχρέωσης θεώρησης από ένα από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Η απόφαση αναστολής κοινοποιείται στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος το αργότερο 2 μήνες πριν από την προγραμματιζόμενη έναρξη ισχύος της. Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.

               5.
                     Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία με γραπτή κοινοποίηση στο άλλο μέρος. Η παρούσα συμφωνία παύει να ισχύει 90 ημέρες μετά την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης.

               6.
                     Το Τουβαλού μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη.

               7.
                     Η Ένωση μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της.

               Έγινε σε δύο αντίτυπα, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα. Όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.

               ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ
                  ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ

               Τα συμβαλλόμενα μέρη σημειώνουν τη στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, ιδίως δυνάμει των συμφωνιών της 18ης Μαΐου 1999 και της 26ης Οκτωβρίου 2004 σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών με τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν.

               Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι ευκταίο οι αρχές της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, αφενός, και του Τουβαλού, αφετέρου, να συνάψουν, αμελλητί, διμερείς συμφωνίες σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή με όρους παρόμοιους με εκείνους της παρούσας συμφωνίας.

               ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ,
                  ΟΠΩΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

               Επιθυμώντας να διασφαλίσουν κοινή ερμηνεία, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι, για τον σκοπό της παρούσας συμφωνίας, η κατηγορία προσώπων που ασκούν αμειβόμενη δραστηριότητα καλύπτει πρόσωπα που εισέρχονται με σκοπό την άσκηση επικερδούς απασχόλησης/αμειβόμενης δραστηριότητας στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους ως απασχολούμενοι ή ως πάροχοι υπηρεσιών.

               Η κατηγορία αυτή δεν θα πρέπει να καλύπτει:

               –
                     επιχειρηματίες, δηλαδή πρόσωπα που ταξιδεύουν για επιχειρηματικούς σκοπούς (και δεν απασχολούνται επαγγελματικά στη χώρα του άλλου συμβαλλόμενου μέρους),

               –
                     αθλητές ή καλλιτέχνες που συμμετέχουν σε δραστηριότητα σε βάση ad-hoc,

               –
                     δημοσιογράφους απεσταλμένους από μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας διαμονής τους και

               –
                     ασκούμενους ενδοϋπηρεσιακά αποσπασμένους.

               Η εφαρμογή της παρούσας δήλωσης παρακολουθείται από τη μεικτή επιτροπή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της βάσει του άρθρου 6 της παρούσας συμφωνίας· η επιτροπή μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις όταν το κρίνει αναγκαίο, με βάση την πείρα των συμβαλλόμενων μερών.

               ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΩΝ 90 ΗΜΕΡΩΝ
                  ΕΝΤΟΣ ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 180 ΗΜΕΡΩΝ ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

               Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι η μέγιστη χρονική περίοδος των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 της παρούσας συμφωνίας, αντιστοιχεί είτε σε επίσκεψη διαρκείας είτε σε περισσότερες διαδοχικές επισκέψεις, η διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει συνολικά τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.

               Αυτό συνεπάγεται την εφαρμογή κυλιόμενης περιόδου αναφοράς 180 ημερών, με αναδρομή στο παρελθόν και υπολογισμό κάθε ημέρας διαμονής που καλύπτεται από την τελευταία περίοδο 180 ημερών, προκειμένου να εξακριβωθεί αν εξακολουθεί να πληρούται η απαίτηση των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι η απουσία για αδιάλειπτο χρονικό διάστημα 90 ημερών επιτρέπει νέα διαμονή έως 90 ημέρες.

               ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
                  ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΘΕΩΡΗΣΗΣ

               Αναγνωρίζοντας τη σημασία της διαφάνειας για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους πολίτες του Τουβαλού, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να διασφαλίσουν την πλήρη διάχυση των πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο και τις συνέπειες της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και σχετικά με συναφή θέματα, όπως οι προϋποθέσεις εισόδου.

               _________________

                     (1)
                  ΕΕΕΕ L 149 της 20.5.2014, σ. 67.

                     (2)
                  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ΕΕΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1).


title: Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ με την οποία επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει κατά τη μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων ενεργητικού σε ομάδες επιχειρήσεων, ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 21, παράγραφος 1 σημείο α της οδηγίας 77/388/EOK του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977, σχετικά με την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τους φόρους κύκλου εργασιών (υποβληθείσα από την Επιτροπή)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (89) 158
Vol. 1989/0045
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
informations classifiées de l'Union européenne.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
on the security rules for protecting EU classified information.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
2015/444 vom      13.   März 2015     über die   Sicherheitsvorschriften für den Schutz von  EU-
Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                                    ΚΟΜ ( 89 ) 158 τελικό
                                                    Βρυξέλλες ,     3 Απριλίου 1989
                                     Πρόταση
                           ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
        με την οποία επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόζει
      κατά τη μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων ενεργητικού σε ομάδες
     επιχειρήσεων , ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 21 , παράγραφος 1
   σημείο α της οδηγίας 77 / 388 / ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977,
   σχετικά με την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τους
                           φόρους κύκλου εργασιών
                     ( υποβληθεισα από την Επιτροπή )
                                                         t\T12. [>3
                                                                   οίτ1  ti
                                                             >.;ν         a>
                                             o
                                                          c.  '
                                                                         10 1
                                              O
                                                                 &
                                                <9        S°
                                                   So
                                                      lo
                                                          ££Ï cd \
 ---pagebreak---                                ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
1 . Στις 8 Ιανουάριου 1987 το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε στην Επιτροπή αίτηση για
    παρέκκλιση βάοει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ και λήψη ειδικού μέτρου
    παρεμπόδισης της φοροαποφυγής στην περίπτωση που ομάδες οι οποίες δεν δικαιούνται
    ολικής απαλλαγής από το ΦΠΑ αποκτούν κεφαλαιουχικά αγαθά μέσω εταιριών που όσον
    αφορά την είσπραξη ΦΠΑ , δεν περιλαμβάνονται στην ομάδα .
    Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για την παρέκκλιση που ζητήθηκε, με επιστολή της
    Επιτροπής της 13ης Φεβρουάριου 1987 . Σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου
    4 του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ και δεδομένου δτι ούτε η Επιτροπή ού¬
    τε κανένα κράτος μέλος δεν πρότεινε τη συζήτηση του θέματος στο Συμβούλιο, θεω¬
    ρήθηκε δτι η απόφαση του Συμβουλίου που επιτρέπει την παρέκκλιση εκδόθηκε με
    ισχύ από τις 14 Απριλίου 1987 .
2 . Στην αρχική της γνωστοποίηση η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου αναγνώρισε
    ότι το πρόβλημα της φοροαποφυγής που αντιμετώπιζε θα μπορούσε να εκλείψει
    με την εφαρμογή του άρθρου 20 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ’ έτσι , ζήτησε να ι σχά¬
    σει το ειδικό μέτρο για περίοδο δύο ετών , έτσι ώστε να δοθεί ο χρόνος που
    απαιτείται για την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου .
3 . Κατά τη διάρκεια του 1988 η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ον έλαβε δια¬
    δικασία διαβουλεύσεων με ενδιαφερόμενες οργανώσεις σχετικά με τις λεπτομέ¬
    ρειες εφαρμογής του άρθρου 20' οι απόψεις των οργανώσεων αυτών οδήγησαν στο
    συμπέρασμα ότι η προτεινόμενη νέα νομοθεσία θα μπορούσε να δημιουργήσει σο¬
    βαρά προβλήματα πρακτικής φύσης σε πολλούς υποκειμένους στο φόρο . Έτσι η
    Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου αποφάσισε να διεξάγει περαιτέρω συζητήσεις
    σχετικά με τη μορφή που θάπρεπει να λάβει η νομοθεσία ώστε να μην προκόψουν
    εξ αιτίας των πολύπλοκων από τεχνικής πλευράς τροποποιήσεων , περιττές δυσκο¬
    λίες για τους υποκειμένους στο φόρο .
 ---pagebreak--- 4 . Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου σκοπεύει   να θέσει σε ισχύ τη νομοθεσία
    για την εφαρμογή του άρθρου 20 την 1η Απριλίου 1990. Έτσι , με επιστολή που
    καταχωρήθηκε στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 9 Ιανουάριου 1989, η
    βρεττανική κυβέρνηση ζήτησε να επεκταθεί η περίοδος ισχύος της παρέκκλισης
    σε 3 χρόνια, δηλ . να δοθεί 12μηνη παράταση, με σκοπό να τεθεί σε εφαρμογή
    το άρθρο 20 χωρίς δυσκολίες .
5 . Η ισχύουσα νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου προβλέπει ότι σε περίπτωση συνο¬
    λικής ή μερικής μεταβίβασης στοιχείων ενεργητικοί σε μία εταιρία που είναι
    μέλος μιας ομάδας επιχειρήσεων που θεωρούνται ως ένας υποκείμενος οτο φόρο
    κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας , η εταιρία αυτή
    καθίσταται υπόχρεος του ΦΠΑ .
    Στόχος της διάταξης αυτής είναι να εγγυηθεί δτι η εν λόγω εταιρία δεν διαθέ¬
    τει αγαθά που έχουν τύχει ολικής έκπτωσης από το ΦΠΑ, ενώ η εταιρία αυτή απο¬
    λαύει μερικής μόνο έκπτωσης .
ό . Η Επιτροπή ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη για τη βρεττανική αίτηση, με επιστολή
    της 9ης Φεβρουάριου 1989 .
                                                                             J
 ---pagebreak---                                        Πρόταση
                              ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
           με την οποία επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόσει
          κατά τη μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων ενεργητικού σε ομάδες
        επιχειρήσεων, ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 21 , παράγραφος 1
      σημείο α της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μα* ου 1977,
      σχετικά με την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τους
                               φόρους κύκλου εργασιών
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
Έχοντας υπόψη :
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαϊου 1977, σχετικά με
την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών για τους φόρους προστιθέμενης
αξίας - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση
( 1 ), που στη συνέχεια αποκαλείται " έκτη οδηγία", και ιδίως το άρθρο 27,
την πρόταση της Επιτροπής ,
Εκτιμώντας :
ότι σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας, το Συμβούλιο μπο¬
ρεί , σύμφωνα με πρόταση της Επιτροπής , να επιτρέπει ομόφωνα σε κάθε κράτος
μέλος τη λήψη ειδικών μέτρων παρέκκλισης της παρούσας οδηγίας , με σκοπό να
απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες περιπτώσεις φο¬
ροδιαφυγής ή φοροαποφυγής'
ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο επετράπη , με απόφαση του Συμβουλίου που θεωρήθηκε
ότι έχει ληφθεί στις 14 Απριλίου 1987, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει
το άρθρο 27, παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας , να εφαρμόσει , για μία περίοδο
δύο ετών, από την 1η Απριλίου 1987, ένα μέτρο παρέκκλισης για την καταπολέ¬
μηση της φοροαποφυγής’
( 1 ) ΕΕ αριθ . I. 145 της 14.06.1977, σ . 1
                                                                             i
 ---pagebreak--- ότι στόχος του μέτρου αυτού είναι να αποφευχθεί το ότι ορισμένες ομάδες
επιχειρήσεων θεωρούνται ως ένας υποκείμενος φόρος κατά την έννοια του
άρθρου 4, παράγραφος 4 της έκτης οδηγίας και οι οποίες δεν έχουν δικαίωμα
σε πλήρη έκπτωση του φόρου, να τυγχάνουν πλήρους έκπτωσης του φόρου που
επιβάλλεται κατά τη μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων ενεργητικού "
ότι για να αποφευχθεί αυτό το είδος της φοροαποφυγής , το Ηνωμένο Βασίλειο
εφαρμόζει μια νομοθετική διάταξη που ορίζει ότι η εταιρία δικαιούχος της
μεταβίβασης των εν λόγω στοιχείων ενεργητικού καθίσταται υπόχρεος φόρου "
ότι η διάταξη αυτή αποτελεί παρέκκλιση του άρθρου 21 , παράγραφος 1 σημείο α
 της έκτης οδηγίας , σύμφωνα με το οποίο, στο εσωτερικό καθεστώς , υπόχρεος
του φόρου είναι ο υποκείμενος στο φόρο ο οποίος πραγματοποιεί τη φορολογητέα
πράξη "
ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησε να του επι τραπεί η παράταση του μέτρου αυτού
κατά ένα έτος εν αναμονή της έγκρισης άλλων διατάξεων που θα βασίζονται στο
άρθρο 20 της έκτης οδηγίας "
ότι αυτό το μέτρο παρέκκλισης έχει θετικές επιπτώσεις στους ιδίους πόρους των
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που προέρχονται από το ΦΠΑ "
ΕΞΕΔΟΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
                                                                              5
 ---pagebreak---                                  Άρθρο 1
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 21 , παράγραφος 1 σημείο α της έκτης οδηγίας
( 77/ 388 / ΕΟΚ ), επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο να εφαρμόσει μέχρι τις
31 Μαρτίου 1990, στην περίπτωση μιας πλήρους ή μερικής μεταβίβασης στοι ¬
χείων ενεργητικού η οποία πραγματοποιείται σε εταιρία που είναι μέλος
μιας ομάδας επιχειρήσεων οι οποίες θεωρούνται ως ένας μόνο υποκείμενος
στο φόρο κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 4 της ίδιςις οδηγίας
και η οποία δεν έχει δικαίωμα σε πλήρη έκπτωση του φόρου, μια διάταξη
που αποβλέπει στο να καθίσταται η εταιρία που είναι δικαιούχος της με¬
ταβίβασης των στοιχείων ενεργητικού, υπόχρεος του φόρου .
                                 Άρθρο 2
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο .
Βρυξέλλες ,                                     Για το Συμβούλιο,
                                                0 Πρόεδρος
                                                                           έ


title: ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το χαρακτηρισμό ορισμένων τμημάτων του εδάφους της Κοινότητας είτε ως επίσημα απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων είτε ως απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων (υποβληθείσα από την Επιτροπή)

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
DE LA COMMISSION
COLLECTION RELIEE DES
DOCUMENTS "COM"
COM (88) 211
Vol. 1988/0064
 ---pagebreak--- Disclaimer
Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
informations classifiées de l'Union européenne.
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
on the security rules for protecting EU classified information.
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
2015/444    vom   13.   März   2015   über die   Sicherheitsvorschriften für den Schutz von  EU-
Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
                                            CΟΜ(88 ) 211 τελικό
                                            Βρυξέλλες , 12 Απριλίου 1988
                                  ΠΡΟΤΑΣΗ
                          ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
  για το χαρακτηρισμό ορισμένων τμημάτων του εδάφους της Κοινότητας
         είτε ως επίσημα απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων
              είτε ως απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων
                     ( υποβληθείσα από την Επιτροπή )
 ---pagebreak---                       ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Το άρθρο 4(3 παράγραφος 1 στοιχείο γ ) της οδηγίας 64 / 432 / ΕΟΚ του Συμ
βουλίου αναφέρει ότι το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία μπορεί να χαρα
κτηρίσει , για λόγους ενδοκοινοτικού εμπορίου ζωντανών χοίρων , ως επίση
μα απαλλαγμένα πανώλης των χοίρων ορισμένα τμήματα του εδάφους των κρα
τών μελών εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις .
Επίσης το άρθρο 13α , παράγοαφος 2 της οδηγίας 72 / 461 / ΕΟΚ του Συμβουλίου
αναφέρει ότι το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία μπορεί να χαρακτηρίσει ,
για λόγους ενδοκοινοτικού εμπορίου νωπού χοίρε ίου κρέατος, ως απαλλαγ
μένα πανώλης των χοίρων ορισμένα τμήματα του εδάφους των κρατών μελών
εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις .
Ορισμένα τμήματα του εδάφους της Κοινότητας , όπως περί γράφονται στα
παραρτήματα, έχουν ή είχαν κριθεί με απόφαση του Συμβουλίου είτε ως
επίσημα απαλλαγμένα είτε ως απαλλαγμένα πανώλης των χοίρων " ενώ ,ορισμένα
τμήματα πληρούν τώρα τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθούν είτε ως επί
σημα απαλλαγμένα είτε ως απαλλαγμένα πανώλης των χοίρων . 0 σκοπός επομένως
αυτής της πρότασης είναι να χαρακτηρισθούν αα τελευταία αυτά τμήματα του
εδάφους και να συμπεριληφθούν σε ένα μόνο έγγραφο όλα τα τμήματα του εδάφους
της Κοινότητας τα οποία έχουν χαρακτηρισθεί ; είτε ως επίσημα απαλλαγμένα
είτε ως απαλλαγμένα πανώλης των χοίρων .
 ---pagebreak---                                ΠΡΟΤΑΣΗ
                      ΑΠΟΦΑΣΗ     ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
  για το χαρακτηρ ιομό ορισμένων τμημάτων του εδάφους της Κοινότητας
  είτε ως επίθημα απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων είτε ως απαλλαγμένων
                         από πανώλη των χοίρων
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
 Έχοντας υπόψη :
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ,
την οδηγία 64 / 432/ ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964 περί προβλημάτων
υγει νομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και
χοιροειδών ( 1 ), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87 / 489 / ΕΟΚ ( 2 )
                    και ιδίως το άρθρο 4β παράγραφος 1 στοιχείο γ ),
την οδηγία 72 /461 / ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1972 περί προ
βλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών
νωπών κρεάτων (3 ) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/489/ ΕΟΚ^
και ιδίως το άρθρο 13α , παράγραφος 2 ,
την πρόταση της Επιτροπής ,
Εκτ ι μώντας :
ότι με την απόφαση 82 /838 / ΕΟΚ ^ του Συμβουλίου ( 4)ηρ ( σμένα τμήματα του
εδάφους της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας χαρακτηρίζονται
ως είτε επίσημα απαλλαγμένα είτε ως απαλλαγμένα από πανώλη των χοίρων ,
ότι η Επιτροπή βάσει των εξουσιών που υπέχει δυνάμει του άρθρου 4β
παράγραφος 1 στοιχείο γ ) της                      ρ^ΠΥΐαζ 64 / 432 / ΕΟΚ , έχει
επαναφέρει το καθεστώς των επίσημα απαλλαγμένων ' πανώλης των χοίρων σε ορισμένες περιοχές της
Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας " ότι είναι σκόπιμο να διευκρινισθεί η κατάσταση
  ως προς το καθεστώς των περιοχών αυτών,
 ότι με την απόφαση 87/589/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5) ορισμένα τμήματα του εδάραις της Γαλλίας, της
 Ελλάδας και των Κάτω Χωρών χαρακτηρίζονται ως επίσημα απαλλαγμένα από πανώλη των χοίρων, και
 ορισμένα τμήματα του εδάφους των Κάτω Χωρών χαρακτηρίζονται ως απαλλαγμένα από πανώλη των χοίρων.
(1 ) EE opi0. 121 , 29.7.1964, 0 . 1977/64         (3) EE opi0. L 302, 31.12.1972, o. 24
(2 ) EE opi0. L 280, 3.10.1987, 0 . 28
 ---pagebreak---                                          -2 -
ότι οε ορισμένα τμήματα του εδάφους της Γαλλίας και της Ομοσπονδιακής
Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν παρατηρήθηκε πανώλη των χοίρων για διάστη
μα μεγαλύτερο του ενός έτους, δεν έχει δοθεί άδεια για εμβολιασμό κατά
της πανώλης των χοίρων τουλάχιστον για τους προηγούμενους 12 μήνες και ,
στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που βρίζονται στα τμήματα αυτά, δεν υπάρχουν
χοίροι που να έχουν εμβολιασθεί κατά της πανώλης των χοίρων; ότι κατά ιχινέπεια,
 τα εν λόγω      τμήματα , του εδάφους πληρούν τ ι ς προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθοΰν
ως επίσημα απαλλαγμένα οπό πανώλη των χοίρων για λόγους ενδοκοινοτικού εμποοίου,
ότι στα πλαίσια σχεδίου εξάλειψης της πανώλης των χοίρων, η Επιτροπή, με
την απόφαση 88/ 17 / ΕΟΚ ( 6 ), αναγνώρισε ορισμένες           περιοχές στη Γαλλία ως
επίσημα απαλλαγμένες από πανώλη των χοίρων,
ότι στο πλαίσιο         σχεδίου για την εξάλειψη της ασθένειας, η Επιτροπή, με την από
φαση 88 / 153 / ΕΟΚ ( 7 ) αναγνώρισε ορισμένες περιοχές των Κάτω Χωρών ως επί
σημα απαλλαγμένες “"ό πανώλη των χοίρων,
ότι υπάρχουν ορισμένα τμήματα του εδάφους των Κάτω Χωρών στα οποία δεν
υπάρχουν χοίροι που να έχουν εμβολιασθεί στη διάρκεια των 12 προηγουμέ
νων μηνών * ότι τα εν λόγω τμήματα μπορούν επίσης να χαρακτηρισθοΰν ως επί
σημα απαλλαγμένα από πανώλη των χοίρων σύμφωνα Με την οδηγία 87/ 489/ ΕΟΚ, η
οποία τροποποιεί την οδηγία 64 /432 / ΕΟΚ επί του σημείου αυτού ,
ότι πρέπει να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο η οδηγία 87/ 489/ ΕΟΚ μέχρι
τις 31 Δεκεμβρίου 1988 * ότι είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη η κατάσταση
αυτή όσον αφορά τις επιπτώσεις που έχει για τα κράτη ιιέλη η νηηηκτΓρισμός ως
επίσημα απαλλαγμένων από πανώλη των. χοίρων των εν λόγω τμήμάτων του εδάφους
των Κάτω Χωρών ,
ότι σε ορισμένο τμήμα του εδάφους των Κάτω Χωρών δεν παρατηρήθηκε πανώλη
των χοίρων σε διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους, και ότι , κατά συνέπεια, το τμήμα
αυτό του εδάφους πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηρισθεί ως απαλλαγ
μένο από πανώλη των χοίρων για λόγους ενδοκοινοτικού εμπορίου νωπού
κρέατος ,
( 6 ) EE api 6 . L     9, 13.1.1988, O. 13
( 7 ) EE api 6 . L    71 , 17.3.1988 , o . 50
                                                                                Η
 ---pagebreak---                                - 3 -
 6τι Με απόφαση της Επιτροπής έχει ήδη καθιερωθεί η ορολογία που χρησιμο-
 ποιείται για τον προσδιορισμό των περιοχών στις οποίες εμφανίζονται κρού-
 σματα ασθένειας " η ορολογία αυτή        πρέπει να χρησιμοποιηθεί επίσης για
 τον προσδιορισμό των περιοχών οι οποίες είναι επίσημα απαλλαγμένες ή
 απαλλαγμένες από την αρρώστια,
 ότι    ορισμένες περιοχές σε διάφορα κράτη μέλη χαρακτηρίζονται τώρα
 ως επίσημα                απαλλαγμένες ή απαλλαγμένες από πανώλη των χοίρων
 και ότι οι περιοχές αυτές μπορούν να περίληφθούν σε ένα μόνο κείμενο ,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ :
                                   Άρθρο 1
 Τα τμήματα του εδάφους της           Κοινότητας που αναφέ -
ρονται στο  παράρτημα 1 χαρακτηρίζονται ως επίσημα απαλλαγμένα από πανώλη
 των χοίρων σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζονται οτο άρθρο 4 β παράγραφος
 1 στοιχείο γ ) της οδηγίας 64 /432 / ΕΟΚ *
                                   Άρθρο 2
 Για τις περιοχές που αναφέρονται στο παράρτημα 1        κεφάλαιο 4 . 2 ,
ο χαρακτηρισμός ως επίσημα απαλλαγμένων από πανώλη των χοίρων ισχύει
από την ημερομηνία έναρξης ισχύος των εθνικών διατάξεων κάθε κράτους μέλους
για την ενσωμάτωση της οδηγίας 87 / 489 / ΕΟΚ , και το αργότερο από τις 31
Δεκεμβρίου 1988 .
                                  Άρθρο 3
Τα τμήματα του εδάφους της                               Κοινότητας που αποτελούνται
από τις περιοχές που περί γράφονται οτο παράρτημα 2 αναγνωρίζονται ως
απαλλαγμένα από πανώλη των χοίρων σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζονται
στο άρθρο 13α . παράγραφος 2 της οδηγίας 72 / 461 / ΕΟΚ .
                                  Άρθρο 4
Οι αποφάσεις 82 / 838 / ΕΟΚ καταργούντα ι
      Γ ■■■                        Άρθρο 5
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη .
Βρυξέλλες                                                  Για το Συμβούλιο
                                                           0 npôeôpoç
                                                                                r
 ---pagebreak---                                                                       ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1
 Περιοχές της Κοινότητας οι οποίες χαρακτηρίζονται ως επίθημα απαλλαγμένες πανώ-
 Χης των χοίρων
 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας
           Länder : Schleswig-Holstein , Hamburg , Bremen «ai Saarland .
Διοικητικά διαμερ ί σματα
      Braunschweig , Hannover Kai Lüneburg         TOU    Bundesland Niedersachsen
   -  Düsseldorf      TOU   Bundesland Nordrhein-Westfalen
      Koblenz KOI Trier       TOU  Bundesland Rheinland-Pfalz
   -  Stuttgart , Karlsruhe , Freiburg «ai Tübingen         TOU   Bundesland
      Baden-Würtemberg
   -  Niederbayern , Oberpfalz , Unterfranken KOI Mittelfranken          TOU
      Bundesland Bayern .
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Γ αλλία :
Διοικητικά διαμερίσματα :
      Eure Kai Seine-Maritime THÇ         Haute-Normandie
   -  Calvados , Manche KOI Orne THÇ Basse-Normandie
   - 0δ£β5 -(1υ- Νοπ3 , ΡΐηΐδΐθΓβ , ΙΙΙβ -θΙ -νϋηΐηβ και ΜοΓδϊΙι&η       τη ς ΒΓβ^ηβηβ
   - Loire-Atlantique , Maine et Loire , Mayenne , Sarthe KOI Vendée            Tnç Pays
      de Loire
   - Charente , Charente-Maritime , Deux-Sèvres KOI Vienne TOU
      P oitou-Charentes
   -  ϋοηΐοεηβ , ΟΐΓοηάβ , 1,&ηάβ3 , Εο^-βϊ–Οηηοηηβ και Ργηβηββ3-Α£1όΐη£ϊςυ65
      της      Αςαϊ^βίηβ
   - Ariège , Aveyron , Haute-Garonne , Gers , Lot , Hautes-Pyrénées , Tarn KOI
      Tarn -et -Garonne THV      Midi-Pyrénées
   - Aude , Gard , Hérault , Lozère , Pyrénées-Orientales TOU Languedoc
   -  Nord , KOI Pas -de-Calais TOU       Nord -Pas -de-Calais
   -  Meurthe - et -Moselle, Meuse , Moselle KOI Vosges       TOÇ   Lorraine
   -  Cher , Indre , Indre -et -Loire, Loir - et - Cher KOI Loiret   TOU     Centre
   -  Côte d' or , Nièvre , Saône et Loire KOI Yonne         THÇ Bourgogne
   -  Allier , Cantal , Haute-Loire KOI Puy-de-Dôme           THÇ Auvergne .
 ---pagebreak---                                             - 2 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
Ελληνική Δημοκρατία :
     - H vi'iooç Iapo0p<SKn TOU vopoû 'Eflpou
     - H vi*| 00 ç Oàooç TOU vopoû Ka|3àXaç
     - 0 vopôç AEUKISÔOÇ
     - Oi VI*|OOI ZKIISGOÇ , iKÔneXoç KOI AXôvnooç TOU vopoô Mayvnotaç
     - H VI'IOOÇ iKÛpoç TOU vopoû Eu|3otaç
     - 0 vopôç Aéo(3ou
     - 0 vopôç X(ou
     - 0 vopôç Zàpou
     - o vopôç AïoÔEKavi'ioou pe e^aipeon TH VI*|OO PÔÔO
     - 0 vopôç KUKXISÔIÜV
     - H vi*iaoç ZnéTOeç TOU vopoù ApyoXlôoç
     - 0 vopôç KeipaXXnv laç
     - 0 vopôç ZOKÛV0OU
     - 0 vopôç Xavluv
     - 0 vopôç PeGûpvou
     - 0 vopôç HpaKXefou
     - 0 vopôç AaanGlou
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Κάτω Χώρες :
   1 . Oi sirapxlsç         Groningen , Friesland , Drenthe , Flevoland
        Τα τμήματα των επαρχιών           ΝοοΓά-ΗοΙΙαηά , Ζυίά-Ηο1ΐ3η<1 , ΙϋΓβοΙιί.,
       Gelderland KÛI Overi jssel popeiuç TTIÇ YP0|-P*IÇ nou ouvôéei TaKatwi jk , Leiden ,
       Leimuiden , Hilversum , Huizen , Harderwijk , Apeldoorn , Deventer , Holten ,
       Almelo Kat TO feppaviKÓi ouvopa .
   2 . Oi enapxîeç          Zeeland KOI Noord-Brabant .
        Τα τμήματα των επαρχιών           Νοοπά-ΗοΙΙ^ηά , Ζυϊ<Ι-Ηο11&η<3 , ϋΐΓβοΗΙ:,
       Gelderland KO I Overijssel , VOTIIOC TTK YPOMJ^C nou ouvóéei TO Katwijk , Leiden ,
       Leimuiden , Hilversum , Huizen , Harderwijk , Apeldoorn , Deventer , Holten ,
       Almelo Kaï TO feppaviKii ouvopa .
                                                                                >
 ---pagebreak---                                                              ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2
Περιοχές της Κοινότητας οι οποίες χαρακτηρίζονται ως απαλλαγμένες πανώλης των
χοίρων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας :
      , ϋ&ηδ : ΒβΓίϊη
Διοικητικά διαμερίσματα :
   -    Kassel , Darmstadt , Oberbayern , Rheinhessen-Pfalz , Münster , Köln KOI
        Weser-Ems .
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
Κάτω Χώρες :
   - H enapxfa         Liraburg .