               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 3.7.2017
            COM(2017) 357 final
            2017/0148(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            με την οποία εξουσιοδοτούνται το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία να αποδεχτούν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

                  Στόχος της σύμβασης της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών (εφεξής: «η σύμβαση του 1980»), η οποία μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 97 χώρες, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου των κρατών μελών της ΕΕ, είναι η αποκατάσταση του status quo με την άμεση επιστροφή των παιδιών που έχουν αποτελέσει αντικείμενο παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης, μέσω συστήματος συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών αρχών που έχουν ορίσει τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης.

                  Δεδομένου ότι η πρόληψη της απαγωγής παιδιών αποτελεί ουσιώδες μέρος της πολιτικής της ΕΕ για την προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών, η Ευρωπαϊκή Ένωση δραστηριοποιείται σε διεθνές επίπεδο για τη βελτίωση της εφαρμογής της σύμβασης του 1980 και παροτρύνει τρίτες χώρες να προσχωρήσουν σε αυτή.

                  Η Γεωργία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 24 Ιουλίου 1997. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τη Γεωργία την 1η Οκτωβρίου 1997.

                  Η σύμβαση του 1980 ισχύει ήδη μεταξύ της Γεωργίας και 25 κρατών μελών της ΕΕ. Μόνο το Λουξεμβούργο, η Δανία και η Ρουμανία δεν έχουν αποδεχτεί ακόμα την προσχώρηση της Γεωργίας στη σύμβαση.

                  Η Νότια Αφρική κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 8 Ιουλίου 1997. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τη Νότια Αφρική την 1η Οκτωβρίου 1997.

                  Η σύμβαση του 1980 ισχύει ήδη μεταξύ της Νότιας Αφρικής και 26 κρατών μελών της ΕΕ. Μόνο το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία δεν έχουν αποδεχτεί ακόμα την προσχώρηση της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση.

                  Το άρθρο 38 εδάφιο 4 της σύμβασης του 1980 ορίζει ότι η προσχώρηση έχει αποτελέσματα μεταξύ του προσχωρούντος κράτους και των συμβαλλόμενων μερών που δηλώνουν ότι αποδέχονται αυτή την προσχώρηση.

                  Η ύπαρξη αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΕ όσον αφορά την αποδοχή της προσχώρησης τρίτου κράτους στη σύμβαση του 1980 επιβεβαιώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του οποίου ζητήθηκε η γνώμη με πρωτοβουλία της Επιτροπής.

                  Στις 14 Οκτωβρίου 2014 το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη γνωμοδότησή του 1/13 έκρινε ότι η αποδοχή της προσχωρήσεως τρίτου κράτους στη Σύμβαση για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία συνάφθηκε στη Χάγη στις 25 Οκτωβρίου 1980, εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                  Το Δικαστήριο επέμεινε στην ανάγκη ομοιόμορφης ερμηνείας σχετικά με το θέμα αυτό σε επίπεδο ΕΕ, ώστε να αποφευχθεί μια μεταβλητή γεωμετρία μεταξύ των κρατών μελών.

                  Δεδομένου ότι το ζήτημα της διεθνούς απαγωγής παιδιών εμπίπτει στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η απόφαση σχετικά με το αν θα γίνει αποδεκτή η προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής πρέπει να ληφθεί σε επίπεδο ΕΕ με απόφαση του Συμβουλίου. Το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία θα πρέπει, συνεπώς, να προβούν σε δήλωση αποδοχής σχετικά με την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

                  Η αποδοχή εκ μέρους του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας θα καταστήσει εφαρμοστέα τη σύμβαση του 1980 μεταξύ της Γεωργίας και όλων των κρατών μελών της ΕΕ εκτός της Δανίας. Όσον αφορά τη Νότια Αφρική, η σύμβαση του 1980 θα καταστεί εφαρμοστέα ως προς όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

               •Συνεκτικότητα με ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

                  Όσον αφορά την απαγωγή παιδιών από γονείς, η σύμβαση της Χάγης του 1980 είναι η διεθνής νομοθετική πράξη που αντιστοιχεί στον κανονισμό αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου (που είναι γνωστός ως κανονισμός «Βρυξέλλες IIα»), ο οποίος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δικαστικής συνεργασίας της ΕΕ σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας
                     1
                  .

                  Ένας από της βασικούς στόχους του κανονισμού είναι η αποτροπή της απαγωγής παιδιών μεταξύ κρατών μελών μέσω της θέσπισης διαδικασιών για τη διασφάλιση της ταχείας επιστροφής του παιδιού στο κράτος μέλος της συνήθους διαμονής του. Για τον σκοπό αυτό, ο κανονισμός «Βρυξέλλες IIα» ενσωματώνει στο άρθρο 11 τη διαδικασία που προβλέπεται στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και τη συμπληρώνει, αποσαφηνίζοντας ορισμένες πτυχές της, ιδίως την ακρόαση του παιδιού, την προθεσμία για την έκδοση απόφασης μετά την κατάθεση της αίτησης επιστροφής και τους λόγους για τη μη επιστροφή του παιδιού. Θεσπίζει επίσης διατάξεις που διέπουν την περίπτωση αντικρουόμενων αποφάσεων επιστροφής και μη επιστροφής οι οποίες εκδίδονται σε διαφορετικά κράτη μέλη.

                  Σε διεθνές επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει την προσχώρηση τρίτων κρατών στη σύμβαση του 1980, ώστε τα κράτη μέλη της να βασίζονται σε ένα κοινό νομικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των διεθνών απαγωγών παιδιών.

                  Μεταξύ Ιουνίου 2015 και Δεκεμβρίου 2016 εκδόθηκαν δέκα αποφάσεις του Συμβουλίου για την αποδοχή της προσχώρησης 10 τρίτων χωρών (Μαρόκο, Σιγκαπούρη, Ρωσική Ομοσπονδία, Αλβανία, Ανδόρα, Σεϋχέλλες, Αρμενία, Δημοκρατία της Κορέας, Καζακστάν και Περού) στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τη διεθνή απαγωγή παιδιών
                     2
                  .

               •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης

                  Η παρούσα πρόταση συνδέεται προφανώς με τον γενικό στόχο που κατοχυρώνεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών. Το σύστημα της σύμβασης της Χάγης του 1980 αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς επιπτώσεις της απαγωγής από γονείς και στη διασφάλιση του ότι το παιδί μπορεί να διατηρεί επαφή και με τους δύο γονείς του, για παράδειγμα με την εξασφάλιση της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας.

                  Αξίζει να αναφερθεί επίσης ο σύνδεσμος με την προώθηση της χρήσης της διαμεσολάβησης για την επίλυση διασυνοριακών οικογενειακών διαφορών. Η οδηγία για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
                     3
                   εφαρμόζεται επίσης στο οικογενειακό δίκαιο εντός του κοινού ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου. Η σύμβαση της Χάγης του 1980 παροτρύνει τον φιλικό διακανονισμό των οικογενειακών διαφορών. Ένας από τους οδηγούς ορθής πρακτικής στο πλαίσιο της σύμβασης της Χάγης του 1980 που δημοσιεύθηκε από τη Διάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο είναι αφιερωμένος στη χρήση της διαμεσολάβησης για την επίλυση των διεθνών οικογενειακών διαφορών οι οποίες αφορούν παιδιά και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης. Με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο εν λόγω οδηγός έχει μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ πέραν της αγγλικής και γαλλικής, καθώς και στην αραβική γλώσσα, ώστε να υποστηριχθεί ο διάλογος με τα κράτη τα οποία δεν έχουν ακόμη κυρώσει τη σύμβαση και να προωθηθεί η εύρεση συγκεκριμένων τρόπων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλούνται στις περιπτώσεις διεθνούς απαγωγής παιδιών με χώρες που δεν έχουν κυρώσει τη σύμβαση
                     4
                  .

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

                  Δεδομένου ότι η απόφαση αφορά διεθνή συμφωνία, η εφαρμοστέα νομική βάση είναι το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συνδυασμό με το άρθρο 81 παράγραφος 3. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα, έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

                  Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 και, συνεπώς, συμμετέχουν στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

                  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               •Αναλογικότητα

                  Η παρούσα πρόταση έχει συνταχθεί κατά το πρότυπο των ήδη υφιστάμενων αποφάσεων του Συμβουλίου με το ίδιο αντικείμενο και δεν βαίνει πέραν αυτού που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του στόχου μιας συνεκτικής δράσης της ΕΕ στο θέμα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, διασφαλίζοντας ότι το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία αποδέχονται την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 εντός μιας δεδομένης προθεσμίας.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή όσον αφορά την πρόθεσή τους να αποδεχθούν την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση του 1980, εξέδωσαν ευνοϊκή γνώμη.

                  Από τις συζητήσεις κατά τη συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων της 24ης Απριλίου 2017 προκύπτει ότι, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν αντιρρήσεις από τα κράτη μέλη ως προς την αποδοχή εκ μέρους του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας της προσχώρησης της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση του 1980.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Δεδομένου ότι η σύμβαση ισχύει ήδη με 25 κράτη μέλη όσον αφορά τη Γεωργία, και με 26 κράτη μέλη όσον αφορά τη Νότια Αφρική, η γνώμη της Επιτροπής και των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών ήταν ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν χρειάζεται ειδική αξιολόγηση της κατάστασης της οικείας τρίτης χώρας.

                  Οι εμπειρογνώμονες των κρατών μελών δεν ανέφεραν προβλήματα σχετικά με την εφαρμογή της σύμβασης του 1980 όσον αφορά τη Γεωργία και τη Νότια Αφρική.

               •Εκτίμηση αντικτύπου

                  Όσον αφορά τις δέκα αποφάσεις του Συμβουλίου που εκδόθηκαν ήδη μεταξύ 2015 και 2016 για την αποδοχή της προσχώρησης ορισμένων τρίτων κρατών στη σύμβαση της Χάγης του 1980, δεν διενεργήθηκε ειδική εκτίμηση αντικτύπου, λόγω της φύσης της παρούσας νομοθετικής πράξης. Σε κάθε περίπτωση, κρίθηκε περιττή η διενέργεια ειδικής εκτίμησης της κατάστασης της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής, λαμβανομένων υπόψη τόσο του γεγονότος ότι η σύμβαση ισχύει ήδη, αντίστοιχα, με 25 και 26 κράτη μέλη της ΕΕ όσο και της προθυμίας του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας να αποδεχτούν την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής.

                  4.
                        ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Η προτεινόμενη συμφωνία δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.

               5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

               •Σχέδια εφαρμογής και παρακολούθηση, αξιολόγηση και ρυθμίσεις περί υποβολής εκθέσεων

                  Δεδομένου ότι η πρόταση αφορά μόνο την εξουσιοδότηση του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας να αποδεχθούν την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση του 1980, η παρακολούθηση της εφαρμογής της περιορίζεται στην τήρηση από το Λουξεμβούργο και τη Ρουμανία της διατύπωσης της δήλωσης καθώς και του χρονοδιαγράμματος για την κατάθεσή της και τη γνωστοποίηση της κατάθεσής της στην Επιτροπή, όπως ορίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου.

               2017/0148 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               με την οποία εξουσιοδοτούνται το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία να αποδεχτούν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 3, σε συνδυασμό με το άρθρο 218,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  5
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               1)
                     Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως έναν από τους στόχους της την προαγωγή της προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα μέτρα για την προστασία των παιδιών από την παράνομη μετακίνηση ή κατακράτηση αποτελούν ουσιώδες τμήμα αυτής της πολιτικής.

               2)
                     Το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 («κανονισμός Βρυξέλλες IIα»)
                  6
               , ο οποίος αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών από τις επιβλαβείς συνέπειες της παράνομης μετακίνησης ή κατακράτησης και στη θέσπιση διαδικασιών που αποβλέπουν στη διασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών στο κράτος της συνήθους διαμονής τους, καθώς και στην εξασφάλιση της προστασίας του δικαιώματος προσωπικής επικοινωνίας και του δικαιώματος επιμέλειας.

               3)
                     Ο κανονισμός Βρυξέλλες IIα συμπληρώνει και ενισχύει τη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («σύμβαση της Χάγης του 1980»), η οποία θεσπίζει, σε διεθνές επίπεδο, σύστημα υποχρεώσεων και συνεργασίας μεταξύ των συμβαλλόμενων κρατών και μεταξύ των κεντρικών αρχών με σκοπό την εξασφάλιση της άμεσης επιστροφής των παιδιών που μετακινήθηκαν ή κατακρατούνται παράνομα.

               4)
                     Όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης αποτελούν συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               5)
                     Η Ένωση παροτρύνει τις τρίτες χώρες να προσχωρήσουν στη σύμβαση της Χάγης του 1980 και υποστηρίζει την ορθή εφαρμογή της σύμβασης της Χάγης του 1980 συμμετέχοντας, από κοινού με τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων, στις ειδικές επιτροπές που οργανώνονται σε τακτική βάση από τη Διάσκεψη της Χάγης για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο.

               6)
                     Ένα κοινό νομικό πλαίσιο που εφαρμόζεται μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης και τρίτων χωρών μπορεί να αποτελεί την καλύτερη λύση σε ευαίσθητες υποθέσεις διεθνούς απαγωγής παιδιών.

               7)
                     Η σύμβαση της Χάγης του 1980 ορίζει ότι ισχύει μεταξύ της προσχωρούσας χώρας και των συμβαλλόμενων μερών τα οποία έχουν δηλώσει ότι αποδέχονται την προσχώρηση.

               8)
                     Η σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν επιτρέπει σε οργανισμούς περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης όπως η Ένωση να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της. Ως εκ τούτου, η Ένωση δεν μπορεί να προσχωρήσει στη σύμβαση, ούτε να καταθέσει δήλωση αποδοχής προσχωρούντος κράτους.

               9)
                     Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση 1/13 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δηλώσεις αποδοχής βάσει της σύμβασης της Χάγης του 1980 εμπίπτουν στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               10)
                     Η Γεωργία κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 24 Ιουλίου 1997. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τη Γεωργία την 1η Οκτωβρίου 1997.

               11)
                     Όλα τα οικεία κράτη μέλη, πλην της Δανίας, του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας, έχουν ήδη αποδεχτεί την προσχώρηση της Γεωργίας στη σύμβαση της Χάγης του 1980.  Η Γεωργία έχει αποδεχτεί τη Βουλγαρία, την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και τη Μάλτα. Μια εκτίμηση της κατάστασης στη Γεωργία οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία είναι σε θέση να αποδεχτούν, προς το συμφέρον της Ένωσης, την προσχώρηση της Γεωργίας υπό τους όρους της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               12)
                     Η Νότια Αφρική κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησής της στη σύμβαση της Χάγης του 1980 στις 8 Ιουλίου 1997. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ για τη Νότια Αφρική την 1η Οκτωβρίου 1997.

               13)
                     Όλα τα οικεία κράτη μέλη, πλην του Λουξεμβούργου και της Ρουμανίας, έχουν ήδη αποδεχτεί την προσχώρηση της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980. Η Νότια Αφρική έχει αποδεχτεί τη Βουλγαρία, την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και τη Μάλτα. Μια εκτίμηση της κατάστασης στην Νότια Αφρική οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία είναι σε θέση να αποδεχτούν, προς το συμφέρον της Ένωσης, την προσχώρηση της Νότιας Αφρικής υπό τους όρους της σύμβασης της Χάγης του 1980.

               14)
                     Συνεπώς, το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία θα πρέπει να εξουσιοδοτηθούν να καταθέσουν τις δηλώσεις αποδοχής τους όσον αφορά την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής προς το συμφέρον της Ένωσης σύμφωνα με τους όρους που θέτει η παρούσα απόφαση. Τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ένωσης που έχουν ήδη αποδεχτεί την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 δεν θα πρέπει να καταθέσουν νέες δηλώσεις αποδοχής, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες δηλώσεις εξακολουθούν να ισχύουν δυνάμει του δημοσίου διεθνούς δικαίου.

               15)
                     Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό Βρυξέλλες IΙα και συμμετέχουν στην έκδοση και στην εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

               16)
                     Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.
                     Το Λουξεμβούργο και η Ρουμανία εξουσιοδοτούνται να αποδεχτούν την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών («η σύμβαση της Χάγης του 1980»), προς το συμφέρον της Ένωσης.

               2.
                     Τα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καταθέτουν, το αργότερο... [δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης], δήλωση αποδοχής της προσχώρησης της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 προς το συμφέρον της Ένωσης, με το ακόλουθο κείμενο:

               «Η/Το/Οι [πλήρης ονομασία του ΚΡΑΤΟΥΣ ΜΕΛΟΥΣ] δηλώνει/-ουν ότι αποδέχεται/-ονται την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης, της 25ης Οκτωβρίου 1980, για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2017/… του Συμβουλίου*».

                  73.
                     Και τα δύο κράτη μέλη ενημερώνουν το Συμβούλιο και την Επιτροπή για την κατάθεση της δήλωσης αποδοχής της προσχώρησης της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής και ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο της δήλωσης εντός διμήνου από την κατάθεσή της.

               Άρθρο 2

               Τα κράτη μέλη που έχουν καταθέσει τις δηλώσεις αποδοχής τους όσον αφορά την προσχώρηση της Γεωργίας και της Νότιας Αφρικής στη σύμβαση της Χάγης του 1980 πριν από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης δεν καταθέτουν νέες δηλώσεις.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Άρθρο 4

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Λουξεμβούργο και τη Ρουμανία.

               Βρυξέλλες,

                  Για το Συμβούλιο

                  Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  ΕΕ L 338 της 23.12.2003, σ.31.

                     (2)
                  Το Συμβούλιο έχει εκδώσει ήδη δέκα αποφάσεις, με τις οποίες εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να αποδεχτούν την προσχώρηση στη σύμβαση του 1980 της Ανδόρας (απόφαση 2015/1023 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015)· των Σεϋχελλών (απόφαση 2015/2354 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015)· της Ρωσίας (απόφαση 2015/2355 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015)· της Αλβανίας (απόφαση 2015/2356 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015)· της Σιγκαπούρης (απόφαση 2015/1024 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 15 Ιουνίου 2015)· του Μαρόκου (απόφαση 2015/2357 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015)· της Αρμενίας (απόφαση 2015/2358 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015)· της Δημοκρατίας της Κορέας (απόφαση 2016/2313 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016)· του Καζακστάν (απόφαση 2016/2311 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 8.12.2016 ) και του Περού (απόφαση 2016/2312 του Συμβουλίου που εκδόθηκε στις 8.12.2016).

                     (3)
                  Οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ L 136 της 24.5.2008, σ. 3)·

                     (4)

                     https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3

                     (5)
                  ΕΕ C , , σ. .

                     (6)
                  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338 της 23.12.2003, σ. 1).

                     (7)
                  ΕΕ: να προστεθεί ο αριθμός της παρούσας απόφασης.


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Στρασβούργο, 15.12.2015
            COM(2015) 677 final
            2015/0314(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Σουηδίας σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               1.1. Άρθρο 78 παράγραφος 3 της Συνθήκης και τα τρέχοντα προσωρινά προγράμματα μετεγκατάστασης

                  Ως σκέλος της κοινής πολιτικής για το άσυλο, το άρθρο 78 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ (ΣΛΕΕ) προβλέπει ειδική νομική βάση για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Βάσει πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρέχει τη δυνατότητα στο Συμβούλιο, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να εγκρίνει προσωρινά μέτρα υπέρ των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Τα προσωρινά μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 78 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ έχουν έκτακτο χαρακτήρα. Μπορούν να ενεργοποιούνται μόνον όταν συμπληρώνεται το καθοριζόμενο όριο από την άποψη του επείγοντος χαρακτήρα και της σοβαρότητας των προβλημάτων που δημιουργούνται στα συστήματα ασύλου των κρατών μελών από την αιφνίδια εισροή υπηκόων τρίτων χωρών.

                  Βάσει του άρθρου 78 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, το Συμβούλιο εξέδωσε δύο αποφάσεις για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας. Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου
                     1
                  , 40 000 αιτούντες διεθνή προστασία πρέπει να μετεγκατασταθούν από την Ιταλία και την Ελλάδα στα άλλα κράτη μέλη. Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου
                     2
                  , 120 000 αιτούντες διεθνή προστασία πρέπει να μετεγκατασταθούν από την Ιταλία και την Ελλάδα και από άλλα κράτη μέλη αν αυτά αντιμετωπίζουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

                  1 369 άτομα σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου, και 4 358 άτομα σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου αναλογούν στη Σουηδία για μετεγκατάσταση από την Ιταλία και την Ελλάδα.

                  Ένα κράτος μέλος μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 εδάφιο 2 της απόφασης 2015/1601, προβάλλοντας δεόντως αιτιολογημένους λόγους, να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ότι βρίσκεται αντιμέτωπο με κατάσταση έκτακτης ανάγκης που οφείλεται στην αιφνίδια εισροή υπηκόων τρίτων χωρών λόγω της απότομης μετατόπισης των μεταναστευτικών ροών. Η Επιτροπή αξιολογεί τους λόγους που προβάλλονται και υποβάλλει, κατά περίπτωση, προτάσεις στο Συμβούλιο.

                  Σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, σε περίπτωση κατάστασης επείγουσας ανάγκης η οποία προκαλείται λόγω της αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών σε ένα κράτος μέλος, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορεί να θεσπίσει προσωρινά μέτρα υπέρ του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 78 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Τα μέτρα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, την αναστολή της συμμετοχής του εν λόγω κράτους μέλους στη μετεγκατάσταση, όπως προβλέπεται στην παρούσα απόφαση, καθώς και πιθανά αντισταθμιστικά μέτρα για την Ιταλία και την Ελλάδα.

                  Με επιστολή της 5ης Νοεμβρίου 2015, η Σουηδία γνωστοποίησε στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με την κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας, παρέχοντας δεόντως αιτιολογημένους λόγους και ζητώντας την προσαρμογή του μηχανισμού μετεγκατάστασης υπέρ της Σουηδίας. Με επιστολή της 8ης Δεκεμβρίου 2015, η Σουηδία ζήτησε επισήμως την αναστολή των υποχρεώσεων που υπέχει βάσει των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου.

               1.2. Ενεργοποίηση της εφαρμογής του άρθρου 9 των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) αριθ. 2015/1601 του Συμβουλίου όσον αφορά τη Σουηδία

                  Η Σουηδία αντιμετωπίζει κατάσταση επείγουσας ανάγκης λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφός της.

                  Η αξιοσημείωτη αύξηση της παράτυπης διέλευσης των συνόρων στην ΕΕ, καθώς και των δευτερογενών μετακινήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει οδηγήσει σε απότομη αύξηση του αριθμού των αιτούντων διεθνή προστασία στη Σουηδία.

                  Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν την απότομη αύξηση των αιτούντων άσυλο στη Σουηδία. Ο αριθμός των αιτούντων διεθνή προστασία αυξήθηκε κατά 60% και πλέον φθάνοντας από 68 245 αιτούντες για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Οκτωβρίου 2014 σε 112 040 αιτούντες για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Οκτωβρίου 2015).

                  Επιπλέον, ο μηνιαίος αριθμός αιτούντων διεθνή προστασία έφθασε πρόσφατα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα: ο αριθμός των αιτούντων διπλασιάστηκε από τον Αύγουστο (11 735) έως τον Σεπτέμβριο (24 261) και έφθασε τις 39 055 τον Οκτώβριο του 2015 (αύξηση 61% από τον Σεπτέμβριο).

                  Το 2015 η Σουηδία εμφάνισε μακράν τον υψηλότερο κατά κεφαλήν αριθμό αιτούντων διεθνή προστασία στην ΕΕ (11 503 αιτούντες άσυλο ανά εκατομμύριο κατοίκων).

                  Η Σουηδία βρίσκεται επίσης σε δυσχερή κατάσταση λόγω της σημαντικής πρόσφατης αύξησης του αριθμού των ασυνόδευτων ανηλίκων, αφού ένας στους τέσσερις αιτούντες διεκδικεί καθεστώς ασυνόδευτου ανηλίκου.

                  Η κατάσταση αυτή ασκεί πολύ σημαντική πίεση στο σουηδικό σύστημα ασύλου, με σοβαρές πρακτικές συνέπειες επιτόπου όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής και την ικανότητα του συστήματος ασύλου στον τομέα διεκπεραίωσης των αιτήσεων.

                  Ως εκ τούτου, η τρέχουσα μεταναστευτική κατάσταση στη Σουηδία είναι μοναδική στην ΕΕ και η πίεση που ασκείται στην ικανότητα επεξεργασίας των αιτήσεων παροχής διεθνούς προστασίας και εξασφάλισης κατάλληλων συνθηκών υποδοχής σε πρόσωπα που έχουν σαφώς ανάγκη διεθνούς προστασίας απαιτεί προσωρινή αναστολή των υποχρεώσεων της Σουηδίας βάσει του μηχανισμού μετεγκατάστασης και την παροχή, κατά περίπτωση, επιχειρησιακής υποστήριξης στη χώρα.

               2. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               2.1. Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

                  Με σκοπό την παροχή συνδρομής προς τη Σουηδία ώστε να αντιμετωπίσει καλύτερα κατάσταση επείγουσας ανάγκης λόγω της αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφός της, η προτεινόμενη απόφαση αναστέλλει τις υποχρεώσεις της Σουηδίας ως κράτους μέλους μετεγκατάστασης για περίοδο ενός έτους, δυνάμει της απόφασης (ΕΕ) αριθ. 2015/1523 του Συμβουλίου και της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου.

                  Προβλέπει επίσης, κατά περίπτωση, τη χορήγηση επιχειρησιακής υποστήριξης στη Σουηδία μέσω συναφών δραστηριοτήτων τον συντονισμό των οποίων αναλαμβάνει η EASO και, εφόσον απαιτείται, άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.

                  Η Σουηδία εξακολουθεί να δεσμεύεται για μετεγκατάσταση στο έδαφός της 1 369 ατόμων, σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου, και 4 358 ατόμων, σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, από την Ιταλία και την Ελλάδα, μόλις λήξει η ισχύς της παρούσας απόφασης. Θα πρέπει να διαβιβάσει στο Συμβούλιο και την Επιτροπή χάρτη πορείας με συγκεκριμένα μέτρα που πρόκειται να λάβει προκειμένου να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα των οικείων συστημάτων ασύλου και μετανάστευσης, να συνεχίσει δε τη μετεγκατάσταση μόλις πάψει να ισχύει η αναστολή.

                  Η παρούσα απόφαση δεν επηρεάζει την κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών που έχουν ήδη μετεγκατασταθεί στη Σουηδία σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και την απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου.

               2.2. Νομική βάση

                  Η νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση του Συμβουλίου είναι το άρθρο 78 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               2.3. Επικουρικότητα

                  Ο τίτλος V της ΣΛΕΕ για τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης αναθέτει ορισμένες αρμοδιότητες σχετικά με τα θέματα αυτά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αρμοδιότητες αυτές πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι εάν και στον βαθμό που οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

                  Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση άσκησε την εξουσία αυτή με τη θέσπιση της απόφασης (ΕΕ) αριθ. 2015/1523 του Συμβουλίου και της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου. Η τρέχουσα δράση συνίσταται στην αναστολή των υποχρεώσεων κράτους μέλους βάσει των εν λόγω αποφάσεων λόγω περιστάσεων έκτακτης ανάγκης, καθώς και σε πρόσθετη επιχειρησιακή υποστήριξη την οποία συντονίζουν οργανισμοί της ΕΕ, και μπορεί, συνεπώς, να αναληφθεί μόνον από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

               2.4. Αναλογικότητα

                  Λαμβάνοντας υπόψη τον επείγοντα χαρακτήρα και τη σοβαρότητα της κατάστασης που δημιουργήθηκε από το κύμα εισροής που περιγράφεται ανωτέρω, η επιλογή για την ανάληψη περαιτέρω δράσης από την ΕΕ στο θέμα αυτό δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Η αναστολή αφορά μόνο τη Σουηδία, είναι προσωρινή και δεν θίγει τα δικαιώματα των αιτούντων διεθνή προστασία οι οποίοι έχουν ήδη μετεγκατασταθεί στη Σουηδία.

               2.5. Επιπτώσεις στα θεμελιώδη δικαιώματα

                  Δεν θίγονται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως προβλέπεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ο Χάρτης»), των αιτούντων διεθνή προστασία που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου. Η αναστολή των υποχρεώσεων της Σουηδίας ως κράτους μέλους μετεγκατάστασης αφορά μόνο τη Σουηδία, είναι προσωρινή και δεν επηρεάζει τους αιτούντες που έχουν ήδη μετεγκατασταθεί στη Σουηδία.

               3.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Η πρόταση δεν συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

               2015/0314 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Σουηδίας σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 78 παράγραφος 3,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  3
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Σύμφωνα με το άρθρο 78 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), εφόσον ένα ή περισσότερα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν επείγουσα κατάσταση, λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών, το Συμβούλιο μπορεί να εκδίδει, μετά από πρόταση της Επιτροπής, προσωρινά μέτρα υπέρ του εν λόγω κράτους μέλους ή των εν λόγω κρατών μελών, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

               (2)Σύμφωνα με το άρθρο 80 της ΣΛΕΕ, οι πολιτικές της Ένωσης στον τομέα των συνοριακών ελέγχων, του ασύλου και της μετανάστευσης και η εφαρμογή τους πρέπει να διέπονται από τις αρχές της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών, ενώ οι πράξεις της Ένωσης που θεσπίζονται στον τομέα αυτό πρέπει να περιέχουν κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή της εν λόγω αρχής.

               (3)Βάσει του άρθρου 78 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, το Συμβούλιο εξέδωσε δύο αποφάσεις για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας. Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου
                  4
               , 40 000 αιτούντες διεθνή προστασία πρέπει να μετεγκατασταθούν από την Ιταλία και την Ελλάδα στα άλλα κράτη μέλη. Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου (ΕΕ) 2015/1601
                  5
               , 120 000 αιτούντες διεθνή προστασία πρέπει να μετεγκατασταθούν από την Ιταλία και την Ελλάδα στα άλλα κράτη μέλη.

               (4)Σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και με το άρθρο 9 της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, σε περίπτωση κατάστασης επείγουσας ανάγκης η οποία προκαλείται λόγω της αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών σε ένα κράτος μέλος, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορεί να θεσπίσει προσωρινά μέτρα υπέρ του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, σύμφωνα με το άρθρο 78 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Τα μέτρα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση, την αναστολή της συμμετοχής του εν λόγω κράτους μέλους στη μετεγκατάσταση, όπως προβλέπεται στην παρούσα απόφαση, καθώς και πιθανά αντισταθμιστικά μέτρα για την Ιταλία και την Ελλάδα.

               (5)Η Σουηδία αντιμετωπίζει κατάσταση επείγουσας ανάγκης λόγω αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφός της εξαιτίας της έντονης μετατόπισης των μεταναστευτικών ροών. Στις 8 Δεκεμβρίου 2015 η Σουηδία ζήτησε επισήμως την αναστολή των υποχρεώσεων που υπέχει βάσει των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου.

               (6)Η αξιοσημείωτη αύξηση της παράτυπης διέλευσης των συνόρων στην ΕΕ, καθώς και των δευτερογενών μετακινήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει οδηγήσει σε απότομη αύξηση του αριθμού των αιτούντων διεθνή προστασία στη Σουηδία, οι οποίοι εισήλθαν στην ΕΕ κυρίως μέσω της Ιταλίας και της Ελλάδας.

               (7)Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν την απότομη αύξηση των αιτούντων άσυλο στη Σουηδία. Ο αριθμός των αιτούντων διεθνή προστασία αυξήθηκε κατά 60% και πλέον φθάνοντας από 68 245 αιτούντες για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Οκτωβρίου 2014 σε 112 040 αιτούντες για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Οκτωβρίου 2015).

               (8)Επιπλέον, ο μηνιαίος αριθμός αιτούντων διεθνή προστασία έφθασε πρόσφατα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα: διπλασιάστηκε από τον Αύγουστο (11 735) έως τον Σεπτέμβριο (24 261) και έφθασε τις 39 055 τον Οκτώβριο του 2015 (αύξηση 61% από τον Σεπτέμβριο).

               (9)Το 2015 η Σουηδία εμφάνισε μακράν τον υψηλότερο κατά κεφαλήν αριθμό αιτούντων διεθνή προστασία στην ΕΕ (503 αιτούντες άσυλο ανά εκατομμύριο κατοίκων).

               (10)Η Σουηδία βρίσκεται επίσης σε δυσχερή κατάσταση λόγω της σημαντικής πρόσφατης αύξησης του αριθμού των ασυνόδευτων ανηλίκων, αφού ένας στους τέσσερις αιτούντες διεκδικεί καθεστώς ασυνόδευτου ανηλίκου.

               (11)Η κατάσταση αυτή ασκεί πολύ σημαντική πίεση στο σουηδικό σύστημα ασύλου, με σοβαρές πρακτικές συνέπειες επιτόπου όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής και την ικανότητα του συστήματος ασύλου στον τομέα διεκπεραίωσης των αιτήσεων. Προκειμένου να αμβλυνθεί η σημαντική πίεση την οποία αντιμετωπίζει η Σουηδία, οι υποχρεώσεις που υπέχει η Σουηδία ως κράτος μέλος μετεγκατάστασης βάσει των αποφάσεων (ΕΕ) αριθ. 2015/1523 και (ΕΚ) αριθ. 2015/1601 του Συμβουλίου θα πρέπει να ανασταλούν για περίοδο ενός έτους.

               (12)Η αναστολή θα πρέπει να συμπληρωθεί, κατά περίπτωση, με συμπληρωματικά μέτρα υποστήριξης, τον συντονισμό των οποίων αναλαμβάνει η EASO και, εν ανάγκη, άλλες συναφείς υπηρεσίες.

               (13)Η Σουηδία θα πρέπει να υποβάλει στο Συμβούλιο και την Επιτροπή χάρτη πορείας στον οποίο προσδιορίζονται τα μέτρα που προτίθεται να λάβει προκειμένου να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα των οικείων συστημάτων παροχής ασύλου και μετανάστευσης και να αναλάβει εκ νέου τις υποχρεώσεις της δυνάμει των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601.

               (14)Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας απόφασης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη αλλά μπορούν μάλλον, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που ορίζεται στη Συνθήκη, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων.

               (15)Η παρούσα απόφαση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               (16)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω Πρωτοκόλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (17)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω Πρωτοκόλλου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (18)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.

               (19)Λόγω του επείγοντος χαρακτήρα της κατάστασης, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1
               Αντικείμενο

               Η παρούσα απόφαση θεσπίζει προσωρινά μέτρα στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Σουηδίας, προκειμένου να της δοθεί υποστήριξη για να αντιμετωπίσει καλύτερα την επείγουσα κατάσταση που έχει προκληθεί λόγω της αιφνίδιας εισροής υπηκόων τρίτων χωρών.

               Άρθρο 2
               Αναστολή υποχρεώσεων δυνάμει των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου

               Οι υποχρεώσεις της Σουηδίας ως κράτους μέλους μετεγκατάστασης δυνάμει της απόφασης (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου και της απόφασης (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου αναστέλλονται έως ... [ένα έτος από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης του Συμβουλίου]

               Άρθρο 3
               Επιχειρησιακή υποστήριξη στη Σουηδία

               Με σκοπό την παροχή υποστήριξης στη Σουηδία ώστε να αντιμετωπίσει καλύτερα την εξαιρετική πίεση που ασκείται στα οικεία συστήματα ασύλου και μετανάστευσης, χορηγείται, κατά περίπτωση, ειδική υποστήριξη στη Σουηδία μέσω συναφών δραστηριοτήτων, τον συντονισμό των οποίων αναλαμβάνει η EASO και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, και άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.

               Άρθρο 4
               Συμπληρωματικά μέτρα που πρέπει να λάβει η Σουηδία

               Έως [ένα μήνα από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης] η Σουηδία κοινοποιεί στο Συμβούλιο και την Επιτροπή χάρτη πορείας στον οποίο προσδιορίζονται τα μέτρα που θα λάβει για να εξασφαλίσει την αποτελεσματικότητα του οικείου συστήματος ασύλου και μετανάστευσης και να αναλάβει εκ νέου τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει των αποφάσεων (ΕΕ) 2015/1523 και (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου.

               Άρθρο 5
               Έναρξη ισχύος

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Στρασβούργο,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας, ΕΕ L 239 της 15.9.2015, σ. 146.

                     (2)
                  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας, ΕΕ L 248 της 24.9.2015, σ. 80.

                     (3)
                  ΕΕ C , , σ. .

                     (4)
                  Απόφαση (ΕΕ) 2015/1523 του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας, ΕΕ L 239 της 15.9.2015, σ. 146.

                     (5)

                        Απόφαση (ΕΕ) 2015/1601 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2015, για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας, ΕΕ L 248 της 24.9.2015, σ. 80.


Avis juridique important

|

52002PC0362

Πρόταση απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με την καθιέρωση ενός συγκεντρωτικού εντύπου κοινοποίησης της εμπορίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών είτε ως τέτοιων είτε ως συστατικών άλλων προϊόντων, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου  /* COM/2002/0362 τελικό */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. 262 E της 29/10/2002 σ. 0360 - 0389

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την καθιέρωση ενός συγκεντρωτικού εντύπου κοινοποίησης της εμπορίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών είτε ως τέτοιων είτε ως συστατικών άλλων προϊόντων, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ELΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Δυνάμει του μέρους Γ της οδηγίας 2001/ΕΚ/ΕΚ, απαιτείται η αποστολή προηγούμενης κοινοποίησης στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, στην αγορά του οποίου προβλέπεται να διατεθεί ένας γενετικώς τροποποιημένος οργανισμός (ΓΤΟ) ή συνδυασμός τέτοιων οργανισμών.2. Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μια συγκεντρωτική παρουσίαση του φακέλου, που διαβιβάζεται από την αρμόδια αρχή στις αντίστοιχες αρχές των άλλων κρατών μελών και στην Επιτροπή, η οποία με τη σειρά της τη θέτει αμέσως στη διάθεση του κοινού. Η συγκεντρωτική αυτή παρουσίαση πρέπει να ακολουθεί ορισμένο μοντέλο.3. Το προς τούτο προβλεπόμενο έντυπο πρέπει να εξυπηρετεί τη δυνατότητα ανταλλαγής του μεγαλύτερου δυνατού όγκου πληροφοριών, οι οποίες να παρουσιάζονται με τρόπο σαφή και τυποποιημένο. εννοείται ότι οι πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση εκτίμησης περιβαλλοντικών κινδύνων.4. Το άρθρο 13 παράγραφος 2 υπό η) της οδηγίας 2001/18/ΕΚ προβλέπει ότι το έντυπο συγκεντρωτικής παρουσίασης (περίληψη) μιας κοινοποίησης εκπονείται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις, στην επιτροπή του άρθρου 30 υποβλήθηκε για γνωμοδότηση σχέδιο ληπτέων μέτρων.5. Η επιτροπή δεν διατύπωσε γνώμη. Για μια τέτοια περίπτωση, το άρθρο 30 προβλέπει ότι η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση ληπτέων μέτρων και ενημερώνει σχετικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση με ειδική πλειοψηφία.6. Εάν μέσα στην ορισμένη προθεσμία το Συμβούλιο δεν εγκρίνει τα προτεινόμενα εκτελεστικά μέτρα ή εάν δεν εκφράσει την αντίθεσή του προς αυτά, τα προτεινόμενα εκτελεστικά μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την καθιέρωση ενός συγκεντρωτικού εντύπου κοινοποίησης της εμπορίας γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών είτε ως τέτοιων είτε ως συστατικών άλλων προϊόντων, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του ΣυμβουλίουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [1] της 12ης Μαρτίου 2001 για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον και την κατάργηση της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ, και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 2 υπό η),[1]  ΕΕ L 106, 17. 04. 2001, σ. 1την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα εξής:(1) Δυνάμει του μέρους Γ της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, απαιτείται η αποστολή προηγούμενης κοινοποίησης στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, στην αγορά του οποίου προβλέπεται να διατεθεί ένας γενετικώς τροποποιημένος οργανισμός (ΓΤΟ) ή συνδυασμός τέτοιων οργανισμών.(2) Η κοινοποίηση αυτή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μια συγκεντρωτική παρουσίαση του φακέλου, που διαβιβάζεται από την αρμόδια αρχή στις αντίστοιχες αρχές των άλλων κρατών μελών και στην Επιτροπή, η οποία με τη σειρά της τη θέτει αμέσως στη διάθεση του κοινού. Η συγκεντρωτική αυτή παρουσίαση πρέπει να ακολουθεί ορισμένο μοντέλο.(3) Το προς τούτο προβλεπόμενο έντυπο πρέπει να εξυπηρετεί τη δυνατότητα ανταλλαγής του μεγαλύτερου δυνατού όγκου πληροφοριών, οι οποίες να παρουσιάζονται με τρόπο σαφή και τυποποιημένο. εννοείται ότι οι πληροφορίες αυτέ δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση εκτίμησης περιβαλλοντικών κινδύνων.(4) Η επιτροπή του άρθρου 30 παράγραφος 2 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, της οποίας ζητήθηκε η γνώμη στις 12 Ιουνίου 2002, δεν γνωμοδότησε πάνω στην πρόταση απόφασης της Επιτροπής,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο πρώτοΓια να καταρτίσει τον συγκεντρωτικό φάκελο που θα υποβάλει στην αρμόδια εθνική αρχή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 2 υπό η) της οδηγίας 2001/18/ΕΚ, ο κοινοποιών χρησιμοποιεί το έντυπο που επισυνάπτεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.2Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΜΟΡΦΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΓΕΝΕΤΙΚΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΩΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΕΝΤΟΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝΕΙΣΑΓΩΓΗΗ ακόλουθη μορφή πρέπει να χρησιμοποιείται για την περίληψη του φακέλου που συνοδεύει την κοινοποίηση, προς διαβίβαση στην αρμόδια εθνική αρχή, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά γενετικώς τροποποιημένου οργανισμού (ΓΤΟ), ή συνδυασμού γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών.Στο έγγραφο αυτό, αφού συμπληρωθεί, θα παρουσιάζονται συνοπτικώς οι πληροφορίες που θα έχουν καταχωρηθεί στα αντίστοιχα σημεία του πλήρους φακέλου. Ως εκ τούτου, αναγνωρίζεται ότι η αξιολόγηση των κινδύνων που απαιτείται με βάση το άρθρο 13 της οδηγίας 2001/18/ΕΟΚ δεν είναι δυνατόν να εκπονηθεί μόνον με βάση τις πληροφορίες του εν λόγω εγγράφου.Ο κενός χώρος μετά από κάθε ερώτηση δεν είναι ενδεικτικός του επίπεδου λεπτομέρειας των πληροφοριών που απαιτούνται για τους σκοπούς της περίληψης των πληροφοριώνΗ μορφή της περίληψης των πληροφοριών υποδιαιρείται στα Μέρη 1 και 2.Το Μέρος 1 αφορά τα προϊόντα που αποτελούνται από ή περιέχουν γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς άλλους από τα ανώτερα φυτά και αποτελείται από τα εξής τμήματα:Α Γενικές πληροφορίεςΒ Φύση των ΓΤΟ που περιέχει το προϊόνΓ Προβλεπόμενη συμπεριφορά του προϊόντοςΔ Πληροφορίες σχετικές με προγενέστερες ελευθερώσειςΕ Πληροφορίες σχετικές με το πρόγραμμα παρακολούθησηςΤο Μέρος 2 αφορά τα προϊόντα που αποτελούνται από γενετικώς τροποποιημένα ανώτερα φυτά ή τα περιέχουν. Ως «ανώτερα φυτά» νοούνται τα φυτά που ανήκουν στην ταξινομική ομάδα Gymnospermae και Angiospermae. Το τμήμα 2 περιέχει τα ακόλουθα τμήματα:Α Γενικές πληροφορίεςΒ Φύση των ΓΤΑΦ που περιέχει το προϊόνΓ Πληροφορίες σχετικές με προγενέστερες ελευθερώσειςΔ Πληροφορίες σχετικές με το πρόγραμμα παρακολούθησηςΜΕΡΟΣ 1ΜΟΡΦΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΓΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΦΥΤΩΝΑ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ1. Λεπτομερή στοιχεία της κοινοποίησηςα) Κοινοποιόν κράτος μέλοςβ) Αριθμός κοινοποίησηςγ) Ονομασία του προϊόντος (εμπορική και άλλες)δ) Ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης2. Κοινοποιών/Παραγωγός/Εισαγωγέαςα) Όνομα του κοινοποιούντοςβ) Διεύθυνση του κοινοποιούντοςγ) Ο κοινοποιών είναι: εγχώριος παραγωγός | |  εισαγωγέας | |δ) Εάν πρόκειται για εισαγωγήi) Όνομα του παραγωγούii) Διεύθυνση του παραγωγού3. Χαρακτηρισμός των ΓΤΟ που περιέχει το προϊόνΝα αναφερθούν η ονομασία και η φύση κάθε τύπου ΓΤΟ που περιέχεται στο προϊόν4. Γενική περιγραφή του προϊόντοςα) Τύπος του προϊόντοςβ) Σύνθεση του προϊόντοςγ)Εξειδίκευση του προϊόντοςδ) Κατηγορίες χρηστώνε) Τυχόν ειδικές συνθήκες χρήσης και χειρισμού που προτείνονται ως προϋποθέσεις για την άδεια που ζητείταιστ) Ενδεχομένως, γεωγραφικές περιοχές εντός ΕΕ στις οποίες πρόκειται να περιορισθεί η διάθεση του προϊόντος σύμφωνα με τους όρους της άδειας που ζητείταιζ) Τυχόν τύπος περιβάλλοντος για το οποίο είναι ακατάλληλο το προϊόνη) Κατ' εκτίμηση πιθανή ετήσια ζήτηση(i) στην Κοινότητα(ii) στις αγορές εξαγωγής προϊόντων της ΕΚθ)Αποκλειστικός(οι) κωδικός (οι) αναγνώρισης του(των) ΓΤΟ5. Ο συνδυασμός ΓΤΟ που περιέχεται στο προϊόν έχει κοινοποιηθεί δυνάμει του μέρους Β της οδηγίας 2001/18/ΕΟΚ από τον ίδιο κοινοποιούντα;Ναι | |  //  Όχι | |i) Εάν ναι, να αναφερθεί το κράτος και ο αριθμός κοινοποίησηςii) Εάν όχι, να αναφερθούν τα στοιχεία ανάλυσης των κινδύνων με βάση τα στοιχεία του μέρους Β της οδηγίας 2001/18/ΕΚ.6. Το προϊόν κοινοποιείται ταυτοχρόνως σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας από τον ίδιο κοινοποιούντα;Ναι | |  //  Όχι | |Εάν ναι, να διευκρινιστεί:7. Έχει διατεθεί άλλο προϊόν με τον ίδιο συνδυασμό ΓΤΟ αγορά της Κοινότητας της Κοινότητας από άλλο κοινοποιούντα;>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>8. Πληροφορίες σχετικές με ελευθερώσεις των ιδίων ΓΤΟ ή του ιδίου συνδυασμού ΓΤΟ που έχουν κοινοποιηθεί προγενέστερα ή κοινοποιούνται ή/και εκτελούνται από τον κοινοποιούντα, εντός ή εκτός της Κοινότητας9. Να αναφερθούν λεπτομερώς οι οδηγίες ή/και συστάσεις για την αποθήκευση και το χειρισμό, καθώς και υποχρεωτικοί περιορισμοί που προτείνονται ως προϋποθέσεις για την άδεια που ζητείται10. Προτεινόμενη συσκευασία11. Τυχόν προτεινόμενες απαιτήσεις επισήμανσης πέραν των απαιτούμενων από τη νομοθεσία12. Μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε περίπτωση ακούσιας ελευθέρωσης ή κακής χρήσης13. Μέτρα για τη διάθεση και την επεξεργασία των αποβλήτων (κατά περίπτωση)Β. ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΓΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΠΡΟΪΟΝΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΕΚΤΗ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ Ή ΤΟ ΓΟΝΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΓΤΟ14. Επιστημονική και κοινές ονομασίες15. Φαινοτυπικά και γενετικά γνωρίσματα16. Γεωγραφική κατανομή και φυσικό ενδιαίτημα του οργανισμού17. Ευστάθεια του γενετικού υλικού του οργανισμού και παράγοντες που την επηρεάζουν18. Δυναμικό μεταβίβασης και ανταλλαγής γενετικού υλικού με άλλους οργανισμούς και οι πιθανές επιπτώσεις της μεταφοράς γονιδίων19. Πληροφορίες για την αναπαραγωγή και τους παράγοντες που την επηρεάζουν20. Πληροφορίες για την επιβίωση και τους παράγοντες που την επηρεάζουν21. Τρόποι διάδοσης και παράγοντες που την επηρεάζουν22. Αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον23. α) Τεχνικές ανίχνευσης23. β) Τεχνικές ταυτοποίησης24. Ταξινόμηση βάσει ισχυουσών διατάξεων της Κοινότητας σχετικά με την προστασία της υγείας του ανθρώπου ή/και του περιβάλλοντος25. α) Παθογόνοι ιδιότητες25. β) Άλλες επιβλαβείς ιδιότητες του, ζωντανού ή νεκρού, οργανισμού συμπεριλαμβανομένων των εξωκυτταρικών προϊόντων του26. Φύση και περιγραφή των γνωστών εξωχρωμοσωματικών γενετικών στοιχείων27. Συνοπτικό ιστορικό προγενέστερων γενετικών τροποποιήσεωνΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ28. Μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενετική τροποποίηση29. Χαρακτηριστικά του φορέαα) Φύση και πηγή του φορέαβ) Περιγραφή της κατασκευής του φορέαγ) Γενετικός χάρτης ή/και χάρτης περιορισμού του φορέαδ) Δεδομένα για την αλληλουχία νουκλεοτιδίωνε) Πληροφορίες για την έκταση στην οποία ο φορέας περιέχει αλληλουχίες των οποίων δεν είναι γνωστό το προϊόν ή η λειτουργίαστ) Ικανότητες μεταβίβασης γενετικού υλικού του φορέαζ) Συχνότητα κινητοποίησης του φορέαη) Τμήμα του φορέα που παραμένει στο ΓΤΟ30. Πληροφορίες για την ένθετη αλληλουχίαα) Μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της ένθετης αλληλουχίαςβ) Θέσεις δράσεως των περιοριστικών ενζύμωνγ) Αλληλουχία του ενθέματοςδ) Προέλευση και λειτουργία κάθε συστατικού τμήματος της ένθετης αλληλουχίας στον ΓΤΟε) Πληροφορίες για το βαθμό στον οποίο η ένθετη αλληλουχία περιορίζεται στην επιθυμητή λειτουργίαστ) Θέση της ένθετης αλληλουχίας στον ΓΤΟΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΝ Ή ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΕΛΘΕΙ Η ΕΝΘΕΤΗ ΑΛΛΗΛΟΥΧΙΑ (ΔΟΤΕΣ)31. Επιστημονική και άλλες ονομασίες32. α) Παθογόνοι ιδιότητες του δότη οργανισμού32. β) Άλλες επιβλαβείς ιδιότητες του, ζωντανού ή νεκρού, οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των εξωκυτταρικών προϊόντων του33. Εάν ο δότης οργανισμός έχει τυχόν παθογόνους ή επιβλαβείς ιδιότητες, να αναφερθεί αν οι δοτές αλληλουχίες ενέχονται με οποιονδήποτε τρόπο σ' αυτές34. Ταξινόμηση βάσει ισχυουσών διατάξεων της Κοινότητας σχετικά με την προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος35. Δυναμικό φυσικής ανταλλαγής γενετικού υλικού ανάμεσα στον ή στους δότες οργανισμούς και στον δέκτη οργανισμόΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΝ Ή ΤΟΥΣ ΓΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΠΡΟΪΟΝ36. Περιγραφή των γενετικών γνωρισμάτων ή των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών, εάν διαφέρουν από εκείνα του(των) δέκτη (ων) ή του( των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)37. Ευστάθεια του γενετικού υλικού του ΓΤΟ, εάν είναι διαφορετική από εκείνη του(των) δέκτη (ων) ή του( των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)38. Ρυθμός και επίπεδο έκφρασης του νέου γενετικού υλικού39. Δραστικότητα των εκφραζόμενων πρωτεϊνών40. α) Περιγραφή μεθόδων ανίχνευσης του ΓΤΟ στο περιβάλλον, εάν διαφέρουν από εκείνες του(των) δέκτη (ων) ή του( των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)40. β) Περιγραφή μεθόδων ανίχνευσης για τη διάκριση του ΓΤΟ από τον(τους) δέκτη(ες) ή τον(τους) γονικό(ους) οργανισμό(ους)41. Κίνδυνοι για την υγείαα) Τοξική ή αλλεργιογόνος δράση των μη βιώσιμων ΓΤΟ ή/και των μεταβολικών προϊόντων τους, εάν διαφέρουν σημαντικά από εκείνες του δέκτη/γονικού οργανισμούβ) Κίνδυνοι από το προϊόν, εάν είναι σημαντικοίγ) Σύγκριση του ΓΤΟ με τον δότη, τον δέκτη ή το γονικό οργανισμό από πλευράς παθογένειας, εάν είναι σημαντικές οι διαφορέςδ) Ικανότητα σχηματισμού αποικιών, εάν διαφέρει σημαντικά από εκείνη του(των) δέκτη(ων)/γονικού(ων) οργανισμού(ων)ε) Εάν ο οργανισμός είναι περισσότερο παθογόνος από τον(τους) δέκτη (ες) ή τον(τους) γονικό(ους) οργανισμό(ους) για άτομα με ανοσολογική επάρκεια, να δοθούν οι πληροφορίες που καθορίζονται στο παράρτημα III A μέρος ΙΙ παράγραφος Γ σημείο 2 (Ι) iv)ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΓΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ42. Επιβίωση, πολλαπλασιασμός και διάδοση του ή των ΓΤΟ στο περιβάλλον, εάν διαφέρουν σημαντικά από εκείνες του δέκτη ή του γονικού οργανισμού43. Επιπτώσεις του ή των ΓΤΟ στο περιβάλλον, εάν διαφέρουν σημαντικά από εκείνες του δέκτη ή του γονικού οργανισμούΓ. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ, εάν διαφέρει σημαντικά από εκείνΗ του(ΤΩΝ) δέκτη(ων) Ή του(ΤΩΝ) γονικού(ων) οργανισμού(ων)ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, εάν διαφέρΟΥΝ σημαντικά από εκείνΗ του(ΤΩΝ) δέκτη(ων) Ή του(ΤΩΝ) γονικού(ων) οργανισμού(ων)Δ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙΣΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Β ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (κατα περιπτωση)1. Αριθμός κοινοποίησης2. Τοποθεσία της ελευθέρωσης3. Σκοπός της ελευθέρωσης4. Διάρκεια της ελευθέρωσης5. Διάρκεια της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωση6. Σκοπός της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωση7. Συμπεράσματα από την παρακολούθηση μετά την ελευθέρωση8. Αποτελέσματα της ελευθέρωσης όσον αφορά κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ ή το άρθρο 10 της οδηγίας 2001/18/ΕΚΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΝΤΟΣ Ή ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ1. Χώρα της ελευθέρωσης2. Αρχή που επόπτευσε την ελευθέρωση3. Τοποθεσία της ελευθέρωσης4. Σκοπός της ελευθέρωσης5. Διάρκεια της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωση6. Σκοπός της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωση7. Συμπεράσματα από την παρακολούθηση μετά την ελευθέρωση8. Αποτελέσματα της ελευθέρωσης όσον αφορά κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλονΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΕ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ -ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΝΤΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΓΤΟ Ή ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ εκΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΜΕΡΟΣ 2ΜΟΡΦΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΓΕΝΕΤΙΚΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΦΥΤΑ (ΓΤΑΦ)Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ1. Λεπτομερή στοιχεία της κοινοποίησηςα) Κοινοποιόν κράτος μέλοςβ) Αριθμός κοινοποίησηςγ) Ονομασία του προϊόντος (εμπορική και άλλες)δ) Ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης2. Κοινοποιώνα) Όνομα του κοινοποιούντοςβ) Διεύθυνση του κοινοποιούντοςγ) Ο κοινοποιών είναι εγχώριος παραγωγός ( εισαγωγέας (δ) Σε περίπτωση εισαγωγής πρέπει να αναφέρεται το όνομα και η διεύθυνση του παραγωγού3. Γενική περιγραφή του προϊόντοςα) Ονομασία του δέκτη ή γονικού φυτού και επιδιωκόμενη λειτουργία της γενετικής τροποποίησηςβ) Τυχόν συγκεκριμένη μορφή υπό την οποία το προϊόν πρέπει να μην διατίθεται στην αγορά (σπόροι, κομμένα άνθη, φυτικά μέρη, κλπ.) που προτείνεται ως προϋπόθεση για την άδεια που ζητείταιγ) Επιδιωκόμενη χρήση του προϊόντος και κατηγορίες χρηστώνδ) Τυχόν συγκεκριμένες οδηγίες ή/και συστάσεις για τη χρήση, την αποθήκευση και το χειρισμό, καθώς και υποχρεωτικοί περιορισμοί που προτείνονται ως προϋποθέσεις για την άδεια που ζητείταιε) Ενδεχομένως, γεωγραφικές περιοχές εντός ΕΕ στις οποίες πρόκειται να περιορισθεί η διάθεση του προϊόντος σύμφωνα με τους όρους της άδειας που ζητείταιστ) Τυχόν τύπος περιβάλλοντος για το οποίο είναι ακατάλληλο το προϊόνζ) Τυχόν προτεινόμενες απαιτήσεις συσκευασίαςη) Προτεινόμενες απαιτήσεις επισήμανσης πέραν των απαιτούμενων από τη νομοθεσίαθ) Κατ' εκτίμηση πιθανή ετήσια ζήτηση(i) στην Κοινότητα(ii) στις αγορές εξαγωγής προϊόντων της ΕΚι) Αποκλειστικός(οι) κωδικός (οι) αναγνώρισης του(των) ΓΤΟ4. Έχει κοινοποιηθεί το ΓΤΑΦ που αναφέρεται σε αυτό το προϊόν δυνάμει του τμήματος Β της οδηγίας 2001/18/ΕΚ ή/και δυνάμει της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ;Ναι | |  //  Όχι | |ii) Εάν όχι, να αναφερθούν τα στοιχεία ανάλυσης των κινδύνων με βάση τα στοιχεία του μέρους Β της οδηγίας 2001/18/ΕΚ5. Το προϊόν κοινοποιείται ταυτοχρόνως σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας;Ναι | |  //  Όχι | |ii) Εάν όχι, να αναφερθούν τα στοιχεία ανάλυσης των κινδύνων με βάση τα στοιχεία του μέρους Β της οδηγίας 2001/18/ΕΚήΈχει κοινοποιηθεί το προϊόν σε τρίτη χώρα είτε προγενέστερα είτε ταυτοχρόνως;Ναι | |  //  Όχι | |Εάν ναι, να διευκρινιστεί6. Έχει το ίδιο ΓΤΑΦ κοινοποιηθεί προγενέστερα για διάθεση στην αγορά της Κοινότητας;Ναι | |  //  Όχι | |Εάν ναι, να αναφερθεί ο αριθμός κοινοποίησης και το κράτος μέλος7. Μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται σε περίπτωση ακούσιας ελευθέρωσης ή εσφαλμένης χρήσης καθώς και μέτρα διάθεσης και επεξεργασίαςΒ. ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΓΤΑΦ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΟ ΠΡΟΪΟΝΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΕΚΤΕΣ Ή (ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ) ΤΑ ΓΟΝΙΚΑ ΦΥΤΑ8. Πλήρης ονομασίαα) ονομασία οικογένειαςβ) γένοςγ) είδοςδ) υποείδοςε) ποικιλία/γενετική προέλευσηστ) κοινή ονομασία9. α) Πληροφορίες για την αναπαραγωγή(i) τρόπος(-οι) αναπαραγωγήςii) τυχόν ειδικοί παράγοντες που επηρεάζουν την αναπαραγωγήiii) χρόνος γενεάς9. β) Γενετήσια συμβατότητα φύλου με άλλα καλλιεργούμενα ή αυτοφυή είδη φυτών10. Δυνατότητα επιβίωσηςα) ικανότητα δημιουργίας δομών που βελτιώνουν τις πιθανότητες επιβίωσης ή παραμονής σε λανθάνουσα κατάσταση:β) τυχόν ειδικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη δυνατότητα επιβίωσης11. Διασποράα) Τρόποι και έκταση διασποράςβ) τυχόν ειδικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη διασπορά12. Γεωγραφική εξάπλωση του φυτού13. Στην περίπτωση φυτικών ειδών που, υπό κανονικές συνθήκες, δεν φύονται στο (στα) κράτος(-η) μέλος(-η), περιγραφή του φυσικού ενδιαιτήματος του φυτού, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τους φυσικούς θηρευτές, τα παράσιτα, τους ανταγωνιστές και τους συμβιοτικούς οργανισμούς14. Δυνητικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις του φυτού με άλλους οργανισμούς στο οικοσύστημα όπου συνήθως καλλιεργείται, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τις τυχόν τοξικές επιδράσεις στον άνθρωπο, στα ζώα και σε άλλους οργανισμούς15. Φαινοτυπικοί και γενετικοί χαρακτήρεςΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ16. Περιγραφή των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τη γενετική τροποποίηση.17. Φύση και πηγή του χρησιμοποιούμενου φορέα18. Μέγεθος, πηγή [ονομασία του ή των δοτών οργανισμών] και προβλεπόμενη λειτουργία κάθε συστατικού κλάσματος της περιοχής που προορίζεται για ένθεσηΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤA ΓΤΑΦ19. Περιγραφή των γνωρισμάτων και χαρακτηριστικών που εισήχθησαν ή τροποποιήθηκαν20. Πληροφορίες για τις αλληλουχίες που πράγματι παρεμβλήθηκαν/απαλείφθηκαν/τροποποιήθηκανα) μέγεθος και δομή του ενθέματος και μέθοδοι χρησιμοποιούμενες για τον χαρακτηρισμό του, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τυχόν μέρη του φορέα που εισήχθησαν στο ΓΤΑΦ ή για οιονδήποτε φορέα ή ξένο DNA που παραμένει στο ΓΤΑΦ.β) σε περίπτωση απάλειψης, μέγεθος και λειτουργία της ή των περιοχών που απαλείφθηκανδ) θέση του ενθέματος στα φυτικά κύτταρα (ενσωμάτωση στο χρωμόσωμα, χλωροπλάστες, μιτοχόνδρια, ή διατήρηση σε μη ενσωματωμένη μορφή) και μέθοδοι εξακρίβωσής τηςδ) αριθμός αντιγράφων και γενετική ευστάθεια του ενθέματοςε) σε περίπτωση τροποποιήσεων άλλων από την ένθεση ή την απάλειψη, να περιγραφεί η λειτουργία του τροποποιημένου γενετικού υλικού πριν και μετά την τροποποίηση καθώς και οι άμεσες αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων ως αποτέλεσμα της τροποποίησης21. Πληροφορίες για την έκφραση του ενθέματοςα) Πληροφορίες για την έκφραση του ενθέματος και χρησιμοποιούμενες μέθοδοι για τον χαρακτηρισμό τουβ) Μέρη του φυτού όπου εκφράζεται το ένθεμα (π.χ. ρίζες, βλαστός, γύρη, κ.λπ.)22. Πληροφορίες για το πώς το ΓΤΑΦ διαφέρει από το φυτό-δέκτηα) στον τρόπο ή/και ρυθμό αναπαραγωγήςβ) στη διασποράγ) στη δυνατότητα επιβίωσηςδ) άλλες διαφορές23. Δυναμικό για μεταφορά γενετικού υλικού από το ΓΤΑΦ σε άλλους οργανισμούς24. Πληροφορίες για τυχόν επιβλαβείς επιδράσεις στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον λόγω της γενετικής τροποποίησης25. Πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια του ΓΤΑΦ για την υγεία των ζώων, όταν το ΓΤΑΦ προορίζεται να χρησιμοποιηθεί σε ζωοτροφές, εάν διαφέρει από εκείνη του(των) δέκτη(ων) ή του(των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)26. Μηχανισμός αλληλεπίδρασης μεταξύ του ΓΤΑΦ και των στόχων οργανισμών (εάν υπάρχουν), εάν διαφέρει από εκείνο του(των) δέκτη(ων) ή του(των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)27. Δυνητικώς σημαντικές αλληλεπιδράσεις με μη στόχους οργανισμούς, εάν διαφέρουν από εκείνες του(των) δέκτη(ων)/γονικού(ων) οργανισμού(ων)28. Περιγραφή μεθόδων ανίχνευσης και προσδιορισμού του ΓΤΑΦ για τη διάκριση του από τον(τους) δέκτη(ες) ή τον(τους) γονικό(ους) οργανισμό(ους)ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΗΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΓΤΑΦ29. Δυνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την ελευθέρωση ή την διάθεση στην αγορά ΓΤΟ (παράρτημα ΙΙ, Δ2 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ), εάν διαφέρουν από συναφή ελευθέρωση ή διάθεση στην αγορά του(των) δέκτη(ων) ή του (των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)30. Δυνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την αλληλεπίδραση μεταξύ ΓΤΑΦ και στόχων οργανισμών (κατά περίπτωση), εάν διαφέρουν από εκείνες του(των) δέκτη(ων) ή του (των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)31. Δυνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις ενδεχόμενες αλληλεπιδράσεις με μη στόχους οργανισμούς, εάν διαφέρουν από εκείνες του(των) δέκτη(ων) ή του (των) γονικού(ων) οργανισμού(ων)α) επίδραση στη βιοποικιλότητα της περιοχής καλλιέργειαςβ) επίδραση στη βιοποικιλότητα άλλων ενδιαιτημάτωνγ) επίδραση στους επικονιαστέςδ) επίδραση στα απειλούμενα είδηΓ. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙΣ32. Ιστορικό προγενέστερων ελευθερώσεων που έχουν κοινοποιηθεί από τον ίδιο κοινοποιούντα δυνάμει του μέρους Β της οδηγίας 2001/18/ΕΚ και του μέρους Β της οδηγίας 90/220/ΕΟΚα) Αριθμός κοινοποίησηςβ) Συμπεράσματα από την παρακολούθηση μετά την ελευθέρωσηγ) Αποτελέσματα της ελευθέρωσης όσον αφορά κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον (υποβαλλόμενα στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 10 της οδηγίας 2001/18/ΕΚ)33. Ιστορικό προγενέστερων ελευθερώσεων από τον ίδιο κοινοποιούντα που έχουν πραγματοποιηθεί εντός ή εκτός της Κοινότηταςα) Χώρα της ελευθέρωσηςβ) Αρχή που επόπτευσε την ελευθέρωσηγ) Τοποθεσία της ελευθέρωσηςδ) Σκοπός της ελευθέρωσηςε) Διάρκεια της ελευθέρωσηςστ) Σκοπός της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωσηζ) Διάρκεια της παρακολούθησης μετά την ελευθέρωσηη) Συμπεράσματα από την παρακολούθηση μετά την ελευθέρωσηθ) Αποτελέσματα της ελευθέρωσης όσον αφορά κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλονΔ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ -δΙΑΠΙΣΤΩΘΕΝΤΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΓΤΟ Ή την ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ


Σχέδιο ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΕΟΧ που τροποποιεί το Πρωτόκολλο 31 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ,  για τη συνεργασία σε ειδικούς τομείς εκτός των τεσσάρων ελευθεριών - Σχέδιο της Κοινής Θέσης της Κοινότητας


Avis juridique important

|

52000PC0012

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που εξουσιοδοτεί τη Γερμανία να εφαρμόσει μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή, όταν χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ  /* COM/2000/0012 τελικό */

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εξουσιοδοτεί τη Γερμανία να εφαρμόσει μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή, όταν χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/EΟΚ του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [1], το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, δύναται να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για λόγους ειδικής πολιτικής.[1]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 12, η οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 46).Οι γερμανικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι επιθυμούν να θεσπίσουν νέο νόμο για τη συνέχιση των οικολογικών φορολογικών μεταρρυθμίσεων που τέθηκαν σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2000, προβαίνοντας σε διαφοροποίηση του φόρου πετρελαιοειδών που επιβάλλεται στα καύσιμα, αναλόγως της περιεκτικότητάς τους σε θείο. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει επίσης, μεταξύ άλλων, κανόνες διαφοροποίησης του ύψους των ειδικών φόρων κατανάλωσης, αναλόγως της περιεκτικότητας του καυσίμου σε θείο. Στόχος αυτής της προτιμησιακής φορολογικής μεταχείρισης είναι να επιταχυνθεί η καθιέρωση των καυσίμων χωρίς θείο.Ο νέος νόμος θα προβλέπει την αύξηση, από 1ης Νοεμβρίου 2001, του φόρου πετρελαιοειδών που επιβάλλεται στη βενζίνη και το πετρέλαιο ντήζελ κίνησης με περιεκτικότητα σε θείο υψηλότερη των 50 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) κατά 3 pfennig το λίτρο. Το νομοσχέδιο προβλέπει ακόμη ότι αυτός ο αυξημένος φόρος πετρελαιοειδών θα επεκταθεί από 1ης Ιανουαρίου 2003 στα καύσιμα με περιεκτικότητα σε θείο άνω των 10 ppm.Συνεπώς, η Γερμανία ζητεί να εξουσιοδοτηθεί, από 1ης Νοεμβρίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, να επιβάλλει στα καύσιμα με περιεκτικότητα σε θείο μέχρι και 50 ppm φόρο πετρελαιοειδών χαμηλότερο κατά 3 pfennig το λίτρο σε σχέση με τα καύσιμα με υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο και, από 1ης Ιανουαρίου 2003, να επιβάλλει στα καύσιμα με περιεκτικότητα σε θείο μέχρι και 10 ppm φόρο πετρελαιοειδών χαμηλότερο κατά 3 pfennig το λίτρο σε σχέση με τα καύσιμα με υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο.Σύμφωνα με την οδηγία 92/81/EΟΚ, τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με αυτή την αίτηση.Η Επιτροπή εξέτασε προσεκτικά το αίτημα της Γερμανίας και επεξεργάστηκε πρόταση απόφασης του Συμβουλίου, με την οποία επιτρέπεται η εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο μέχρι 50 ppm από 1ης Νοεμβρίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002.Εντούτοις, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι, για την ενδελεχή εξέταση ορισμένων πτυχών του αιτήματος εφαρμογής διαφοροποιημένου συντελεστή ειδικών φόρων κατανάλωσης σε καύσιμα με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο μέχρι 10 ppm, απαιτείται περισσότερος χρόνος. Ειδικότερα, χρειάζεται περαιτέρω μελέτη των τεχνολογικών ζητημάτων και των περιβαλλοντικών οφελών, καθώς και περισσότερο λεπτομερής εξέταση του τρόπου, με τον οποίο τα θέματα που άπτονται των προδιαγραφών των καυσίμων είναι δυνατόν να επηρεάσουν τον ανταγωνισμό και το εμπόριο στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς.Ως εκ τούτου, η Επιτροπή συνέταξε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο, στην οποία εξηγεί αυτούς τους προβληματισμούς της καθώς και τους λόγους για τους οποίους δεν έχει ακόμη επεξεργαστεί πρόταση για τα καύσιμα με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο μέχρι 10 ppm.Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ προβλέπει ότι η Επιτροπή επανεξετάζει περιοδικά αυτές τις απαλλαγές και μειώσεις. Αν η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν μπορούν να διατηρηθούν πλέον για λόγους αθέμιτου ανταγωνισμού ή στρέβλωσης της εσωτερικής αγοράς, ή γιατί δεν είναι συμβατές με την κοινοτική πολιτική για την προστασία του περιβάλλοντος υποβάλλει τις κατάλληλες προτάσεις στο Συμβούλιο.Εν πάση περιπτώσει, αυτή η παρέκκλιση πρέπει να επανεξεταστεί, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002, όταν λήγει η άδεια που χορηγείται από την παρούσα απόφαση. Το Συμβούλιο θα επανεξετάσει την κατάσταση με βάση πρόταση της Επιτροπής και θα αποφασίσει αν πρέπει να ανακαλέσει, να τροποποιήσει ή να παρατείνει την άδεια που παρέχεται με το άρθρο 1 της παρούσας απόφασης.ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥπου εξουσιοδοτεί τη Γερμανία να εφαρμόσει μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή, όταν χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,την οδηγία 92/81/EΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [2] και, ιδίως, το άρθρο 8 παράγραφος 4,[2]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 12, η οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 46).την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/EΟΚ, το Συμβούλιο δύναται, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται στα πετρελαιοειδή, για λόγους ειδικής πολιτικής.(2) Οι γερμανικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι επιθυμούν να θεσπίσουν νέο νόμο για τη συνέχιση των οικολογικών φορολογικών μεταρρυθμίσεων που τέθηκαν σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2000, προβαίνοντας σε διαφοροποίηση του φόρου πετρελαιοειδών που επιβάλλεται στα καύσιμα, αναλόγως της περιεκτικότητάς τους σε θείο.(3) Τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά.(4) Οι γερμανικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή το νομοσχέδιο για τη συνέχιση των οικολογικών φορολογικών μεταρρυθμίσεων, όπως προβλέπει το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης· η παρούσα απόφαση δεν προεξοφλεί το αποτέλεσμα των σχετικών διαδικασιών κρατικών ενισχύσεων, που προβλέπουν τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης.(5) Η Επιτροπή επανεξετάζει τακτικά τις μειώσεις και απαλλαγές για να ελέγχει κατά πόσον συμφωνούν με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ή με την κοινοτική πολιτική για την προστασία του περιβάλλοντος.(6) Η Γερμανία ζήτησε να εξουσιοδοτηθεί να επιβάλλει, από 1ης Νοεμβρίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, στα καύσιμα με περιεκτικότητα σε θείο μέχρι 50 ppm φόρο πετρελαιοειδών χαμηλότερο κατά 3 pfennig το λίτρο σε σχέση με τα καύσιμα με υψηλότερη περιεκτικότητα σε θείο. Το Συμβούλιο πρόκειται να επανεξετάσει το αίτημα με βάση σχετική πρόταση της Επιτροπής το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002, οπότε λήγει η ισχύς της αδείας που παραχωρείται με την παρούσα απόφαση.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/EΟΚ του Συμβουλίου, η Γερμανία εξουσιοδοτείται να εφαρμόζει, από 1ης Νοεμβρίου 2001 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002, διαφορετικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα με μέγιστη περιεκτικότητα σε θείο μέχρι και 50 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), εφόσον οι εν λόγω διαφοροποιημένοι συντελεστές είναι σύμφωνοι με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 92/82/EΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή [3] και, ιδίως, με τους ελάχιστους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης που προβλέπουν τα άρθρα 4 και 5.[3]  ΕΕ L 316 της 31.10.92, σ. 19, η οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365 της 31.12.1994, σ. 46).Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Γερμανία.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 23.6.2016
            COM(2016) 413 final
            2016/0192(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               •Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

               Στις 19 Δεκεμβρίου 1966 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας σχετικά με την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak και στο Kattegat, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 7 Αυγούστου 1967. Η εν λόγω συμφωνία, η οποία ίσχυε παράλληλα με τη διμερή αλιευτική συμφωνία του 1980 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νορβηγίας, προέβλεπε τη δυνατότητα αμοιβαίας πρόσβασης των προαναφερόμενων τριών χωρών στην αλιεία στο Skagerrak και Kattegat έως 4 ναυτικά μίλια από τις αντίστοιχες γραμμές βάσης τους, ήτοι στα ύδατα μεταξύ της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας. Η συμφωνία προέβλεπε εξάλλου ότι, για τους σκοπούς της ως άνω αλιευτικής δραστηριότητας, η συγκεκριμένη περιοχή εθεωρείτο ανοικτή θάλασσα. Η εν λόγω συμφωνία ρύθμιζε τη σχέση μεταξύ των κρατών σημαίας, αφενός, και των αντίστοιχων παράκτιων κρατών, αφετέρου.

               Η συμφωνία του 1966 ήταν μια απλή συμφωνία, στην οποία λαμβάνονταν υπόψη οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της περιοχής του Skagerrak και Kattegat σε θέματα αλιείας και αναγνωρίζονταν ότι υπήρχαν πρακτικοί λόγοι που επέβαλαν τη θέσπιση ενός απλού καθεστώτος πρόσβασης, σε μια ουσιαστικά πολύ μικρή θαλάσσια περιοχή. Για τον λόγο αυτό, η συμφωνία του 1966 αποτελούνταν από τρία μόνον άρθρα, το πρώτο εκ των οποίων οριοθετούσε την οικεία περιοχή, ενώ το δεύτερο καθόριζε τα δικαιώματα πρόσβασης και διατύπωνε τη βούληση των μερών για εναρμόνιση των τεχνικών κανονισμών.

               Με την προσχώρηση της Δανίας και της Σουηδίας στην ΕΕ το 1973 και το 1995, αντιστοίχως, η Επιτροπή κατέστη υπεύθυνη για τη διαχείριση της εν λόγω συμφωνίας εξ ονόματος των δύο αυτών κρατών μελών. Διαβουλεύσεις σχετικά με τις ρυθμίσεις που απορρέουν από τη συμφωνία αυτή πραγματοποιούνταν παράλληλα με τις διαβουλεύσεις που διεξάγονταν στο πλαίσιο της διμερούς αλιευτικής συμφωνίας του 1980.

               Η συμφωνία του 1966 παρέμεινε σε ισχύ επί 35 έτη έως το 2002 και στη συνέχεια παρατάθηκε για δύο πενταετίες έως το 2012. Η λήξη της συμφωνίας μπορούσε να επέλθει μετά από καταγγελία ενός εκ των συμβαλλομένων μερών, τρία έτη πριν από την εκπνοή κάθε πενταετούς περιόδου.

               Λόγω των πρόσφατων εξελίξεων στο διεθνές αλιευτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα λόγω της εφαρμογής της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, καθώς και της συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών για τα αποθέματα ιχθύων του 1995, η Νορβηγία θεώρησε ότι η υφιστάμενη συμφωνία δεν ήταν πλέον σύμφωνη με τις σημερινές διατάξεις του δικαίου της θάλασσας. Η Νορβηγία εξέφρασε ιδιαίτερα ανησυχία όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τον έλεγχο. Επιπλέον, εκτίμησε ότι η συμφωνία δεν τηρούσε τις αρχές της συνήθους δικαιοδοσίας του παράκτιου κράτους, σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας και ότι δεν συμφωνούσε με τις σύγχρονες αρχές διατήρησης και διαχείρισης.

               Στις 29 Ιουλίου 2009, το Υπουργείο Εξωτερικών της Νορβηγίας ενημέρωσε επισήμως τις αρχές της Δανίας, της κυβέρνησης που ασκεί χρέη θεματοφύλακα της συμφωνίας, ότι θα προέβαινε σε επίσημη καταγγελία της συμφωνίας με βάση το άρθρο 3 παράγραφος 3 αυτής. Ως εκ τούτου, η ισχύς της συμφωνίας του 1966 έληξε στις 7 Αυγούστου 2012.

               Στη συνέχεια, η Νορβηγία άρχισε επίσημες διαπραγματεύσεις με την Επιτροπή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με στόχο τη σύναψη συμφωνίας για την αντικατάσταση της προηγούμενης σχετικά με την αμοιβαία πρόσβαση για την αλιεία στην περιοχή του Skagerrak και Kattegat. Η νέα αυτή συμφωνία μονογραφήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2013 και υπογράφηκε στις 15 Ιανουαρίου 2015. Είναι σύμφωνη με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας καθώς και με μεταγενέστερες συναφείς διατάξεις άλλων συμφωνιών.

               Η νέα συμφωνία διατηρεί την αποκλειστική πρόσβαση που παρέχεται σε σκάφη της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας στα ύδατα κάθε άλλης πλευράς πέραν των 4 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης. Διασφαλίζει τη συνεχή αμοιβαία πρόσβαση για τα προαναφερόμενα δύο κράτη μέλη και τη Νορβηγία στα αντίστοιχα ύδατα των λοιπών μερών στην περιοχή Skagerrak, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζεται η λήψη κατάλληλων μέτρων διατήρησης και διαχείρισης για την αλιεία στην περιοχή. Επιπλέον, προβλέπει τη λήψη μέτρων ελέγχου σύμφωνα με τις αρχές της συνήθους δικαιοδοσίας του παράκτιου κράτους, όπως ισχύει ήδη όσον αφορά την αλιεία στη Βόρεια Θάλασσα.

               •Συνεκτικότητα με ισχύουσες διατάξεις στον τομέα πολιτικής

               Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχιση της πρόσβασης των σκαφών της ΕΕ στις αλιευτικές δραστηριότητες, η συμφωνία εφαρμόστηκε προσωρινά μέχρι δύο έτη από την ημερομηνία υπογραφής της, έως την έναρξη της ισχύος της.

               •Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές της Ένωσης

               Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη.

               2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

               •Νομική βάση

               Το άρθρο 43 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α).

               •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)

               Η πρόταση εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας.

               •Αναλογικότητα

                  Απαιτείται η λήψη μέτρων από την Ένωση για τη διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αποθεμάτων που αλιεύονται από κοινού από ενωσιακά και νορβηγικά σκάφη.

               •Επιλογή του νομικού μέσου

                  Απόφαση του Συμβουλίου.

               3.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

               •Εκ των υστέρων αξιολογήσεις / έλεγχοι καταλληλότητας ισχύουσας νομοθεσίας

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

                  Ζητήθηκε η γνώμη των ενδιαφερομένων κρατών μελών κατά τις διαβουλεύσεις με τη Νορβηγία.

               •Συλλογή και χρήση εμπειρογνωσίας

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Εκτίμηση των επιπτώσεων

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου και απλούστευση

                  Άνευ αντικειμένου.

               •Θεμελιώδη δικαιώματα

                  Άνευ αντικειμένου.

               4.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

                  Άνευ αντικειμένου.

               2016/0192 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Η Ένωση διαπραγματεύτηκε με το Βασίλειο της Νορβηγίας συμφωνία σχετικά με την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak και στο Kattegat.

               (2)Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας σχετικά με την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak και στο Kattegat υπεγράφη στις 15 Ιανουαρίου 2015, σύμφωνα με την απόφαση 2014/505/ΕΕ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 2014, σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ένωσης, και την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας σχετικά με την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak για σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας
                  1
               .

               (3)Η συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί εξ ονόματος της Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας συνάπτεται εξ ονόματος της Ένωσης.

               Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση ως παράρτημα 1.

               Άρθρο 2

               Ο πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το(τα) πρόσωπο(-α) που είναι αρμόδιο(-α) να προβεί(-ούν), εξ ονόματος της Ένωσης, στις προβλεπόμενες στο άρθρο 7 της Συμφωνίας γνωστοποιήσεις(
                  2
               ), εκφράζοντας τη συναίνεση της Ένωσης να δεσμευθεί από τη συμφωνία.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  ΕΕ L 224 της 30.7.2014, σ. 1.

                     (2)
                  Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.

    ---documentbreak---

               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες,23.6.2016
            COM(2016) 413 final
            ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
            της
            Πρότασης απόφασης του Συμβουλίου
            σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας

               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

               της

               Πρότασης απόφασης του Συμβουλίου

               σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας

               Συμφωνία

               μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Βασιλείου της Νορβηγίας για την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία στο Skagerrak όσον αφορά σκάφη υπό σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας

               Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Βασίλειο της Νορβηγίας, εφεξής αναφερόμενα ως «τα μέρη»,

               ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΑ στις συναφείς διατάξεις της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης της 10ης Δεκεμβρίου 1982, στο εξής καλούμενη: «η σύμβαση»·

               ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ τη συμφωνία για την αλιεία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και του Βασιλείου της Νορβηγίας, της 27ης Φεβρουαρίου 1980, εφεξής καλούμενη: «η συμφωνία του 1980»·

               ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη λήξη, στις 7 Αυγούστου 2012, της συμφωνίας μεταξύ της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας για την αμοιβαία πρόσβαση στο Skagerrak και στο Kattegat με στόχο την αλιεία, της 19ης Δεκεμβρίου 1966·

               ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ τους παραδοσιακούς τύπους δανικής, νορβηγικής και σουηδικής αλιείας στο Skagerrak·

               ΕΠΙΔΙΩΚΟΝΤΑΣ τη διατήρηση της αμοιβαίας πρόσβασης για τα σκάφη που φέρουν σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας, ώστε να αλιεύουν στο Skagerrak σε περιοχές πέραν των τεσσάρων ναυτικών μιλίων από τις αντίστοιχες γραμμές βάσης των λοιπών προαναφερόμενων κρατών, εντός των χωρικών τους υδάτων και σε παρακείμενες περιοχές αλιευτικής δικαιοδοσίας·

               ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ τη σημασία του να τηρούνται από τα αλιευτικά σκάφη οι νόμοι, οι κανονισμοί και τα μέτρα ελέγχου και επιβολής που εγκρίθηκαν από τα αντίστοιχα παράκτια κράτη, σύμφωνα με τις διατάξεις της σύμβασης, της συμφωνίας του 1980 και της παρούσας συμφωνίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατήρηση και η βιώσιμη χρήση των έμβιων πόρων στο Skagerrak,

               ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:

               Άρθρο 1

               Η παρούσα συμφωνία ισχύει για περιοχή στο Skagerrak η οποία οριοθετείται προς δυσμάς από τη γραμμή που διέρχεται από τον φάρο του Hanstholm έως τον φάρο του Lindesnes και προς νότο από τη γραμμή που συνδέει τον φάρο του Skagen με τον φάρο Tistlarna, εντός εκείνων των μερών των χωρικών υδάτων και των παρακείμενων περιοχών αλιευτικής δικαιοδοσίας της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, που εκτείνονται πέραν των τεσσάρων ναυτικών μιλίων (1 ναυτικό μίλι = 1852 μέτρα) από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων.

               Άρθρο 2

               Εντός της περιοχής που ορίζεται στο άρθρο 1, κάθε μέρος αναλαμβάνει την υποχρέωση, βάσει της αλιευτικής δικαιοδοσίας, σύμφωνα με τη σύμβαση, και σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, να επιτρέπει στα σκάφη που φέρουν σημαία Δανίας, Νορβηγίας και Σουηδίας να αλιεύουν, με την επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων της συμφωνίας του 1980 και σύμφωνα με την κατανομή που έχει συμφωνηθεί από τα μέρη.

               Άρθρο 3

               Τα μέρη συνεργάζονται για την εναρμόνιση, στο μέτρο του δυνατού, των κανόνων και των κανονισμών των αλιευτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή που ορίζεται στο άρθρο 1.

               Άρθρο 4

               Τα μέρη συμφωνούν να διαβουλεύονται για θέματα που αφορούν την ορθή εφαρμογή ή την ερμηνεία της παρούσας συμφωνίας.

               Άρθρο 5

               Η παρούσα συμφωνία δεν θίγει άλλες συμφωνίες που αφορούν την αλιεία από σκάφη ενός εκ των μερών, εντός της αλιευτικής ζώνης που υπάγεται στη δικαιοδοσία του άλλου μέρους.

               Άρθρο 6

               Με την επιφύλαξη του άρθρου 1, η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται, αφενός στα χωρικά ύδατα στα οποία εφαρμόζονται η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό τους όρους που καθορίζονται στις εν λόγω συνθήκες, και αφετέρου, στα χωρικά ύδατα του Βασιλείου της Νορβηγίας.

               Άρθρο 7

               Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία θα έχει αποσταλεί η τελευταία κοινοποίηση ότι όλα τα μέρη έχουν ολοκληρώσει τις εσωτερικές διαδικασίες που απαιτούνται για την έναρξη ισχύος της.

               Άρθρο 8

               Η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ έως την 1η Ιανουαρίου 2022. Εάν κανένα εκ των μερών δεν προβεί σε καταγγελία της συμφωνίας, τουλάχιστον ένα έτος πριν από την προαναφερόμενη ημερομηνία, παρατείνεται η ισχύς για διαδοχικές εξαετείς περιόδους, με την επιφύλαξη ότι κανένα μέρος δεν έχει προβεί στην καταγγελία τουλάχιστον ένα χρόνο πριν από τη λήξη κάθε εξαετούς περιόδου.

               Άρθρο 9

               Η παρούσα συμφωνία, ενόσω εκκρεμεί η έναρξη ισχύος της, θα εφαρμόζεται προσωρινά έως δύο έτη από την ημερομηνία υπογραφής της.

               Άρθρο 10

               Η παρούσα συμφωνία συντάσσεται σε δύο αντίγραφα στη βουλγαρική, ισπανική, τσεχική, δανική, γερμανική, εσθονική, ελληνική, αγγλική, γαλλική, κροατική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, ουγγρική, μαλτέζικη, ολλανδική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, φινλανδική, σουηδική και νορβηγική γλώσσα, ενώ όλα τα εν λόγω κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά. Σε περίπτωση αντιφάσεων ή διαφορών, υπερισχύει το κείμενο στην αγγλική γλώσσα.