				|

		52012PC0526

			Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 573/2007/ΕΚ, της απόφασης αριθ. 575/2007/ΕΚ και της απόφασης 2007/435/ΕΚ του Συμβουλίου με σκοπό την αύξηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επιστροφής και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης Υπηκόων Τρίτων Χωρών όσον αφορά ορισμένες διατάξεις που σχετίζονται με τη δημοσιονομική διαχείριση για ορισμένα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν ή επαπειλούνται με σοβαρές δυσχέρειες σε σχέση με την χρηματοοικονομική τους σταθερότητα /* COM/2012/0526 final - 2012/0252 (COD) */

			   	ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
ΕΚΘΕΣΗ
1.           ΠΛΑΙΣΙΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Αιτιολόγηση
και στόχοι
Η
παρατεταμένη
χρηματοπιστωτική
και οικονομική
κρίση αυξάνει
την πίεση
στους εθνικούς
χρηματοοικονομικούς
πόρους καθώς
τα κράτη μέλη
περικόπτουν
τους
προϋπολογισμούς
τους. Σε αυτό το
πλαίσιο, η
εξασφάλιση της
ομαλής
υλοποίησης των
προγραμμάτων
που εγκρίθηκαν
στο πλαίσιο
των τεσσάρων
ταμείων που
θεσπίστηκαν ως
μέρος του
γενικού προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των μεταναστευτικών
ροών» (εφεξής «τα
Ταμεία») είναι
ιδιαίτερης
σημασίας ως
μέσο
διοχέτευσης
κεφαλαίων στην
οικονομία.
Ωστόσο,
η υλοποίηση
των
προγραμμάτων
είναι συχνά δύσκολη,
ως αποτέλεσμα
των
προβλημάτων
ρευστότητας
που
προκαλούνται
από
δημοσιονομικούς
περιορισμούς
που συχνά
καταλήγουν σε
σοβαρές
περικοπές των
δαπανών, οι οποίες
εν συνεχεία
οξύνουν τα
προβλήματα σε
περίοδο
παρατεταμένης
κρίσης. Αυτό
ισχύει
ιδιαίτερα για
εκείνα τα
κράτη μέλη που
έχουν
επηρεαστεί
περισσότερο
από την κρίση
και έχουν
λάβει
οικονομική ενίσχυση
στο πλαίσιο
κάποιου
προγράμματος
από τον
Ευρωπαϊκό Μηχανισμό
Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης
(ΕΜΧΣ), το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας
(ΕΤΧΣ) ή μέσω
διμερών
δανείων, αν
πρόκειται για
χώρες του ευρώ,
ή από τον
Μηχανισμό
Στήριξης των
Ισοζυγίων
Πληρωμών (ΙΠ), αν
πρόκειται για
χώρες εκτός
ευρωζώνης. Έως
σήμερα, έξι
χώρες —
συμπεριλαμβανομένης
της Ελλάδας η
οποία έλαβε
επίσης
οικονομική ενίσχυση
πριν από τη
θέσπιση του
ΕΜΧΣ μέσω
διμερών δανείων
— έχουν ζητήσει
οικονομική
ενίσχυση στο
πλαίσιο των
διαφόρων
μηχανισμών
στήριξης και
έχουν
συμφωνήσει με
την Επιτροπή
σε ένα
πρόγραμμα
μακροοικονομικής
προσαρμογής.
Αυτές οι έξι
χώρες είναι η
Ουγγαρία, η
Ρουμανία, η
Λετονία (στο
πλαίσιο του
μηχανισμού ΙΠ),
η Πορτογαλία, η
Ελλάδα και η
Ιρλανδία (στο
πλαίσιο των
ΕΜΧΣ/ΕΤΧΣ/διμερών
δανείων).
Πρέπει να επισημανθεί
ότι το
πρόγραμμα για
την Ουγγαρία
έληξε το 2010, ενώ
το πρόγραμμα
για τη Λετονία
έληξε στις
αρχές του 2012.
Προκειμένου
να
εξασφαλιστεί
ότι τα κράτη
μέλη που
επωφελούνται
από ένα
μηχανισμό
χρηματοοικονομικής
στήριξης (ή
οποιαδήποτε
άλλα κράτη
μέλη ενδέχεται
να ενταχθούν
σε παρόμοια
στήριξη στο
μέλλον)
συνεχίζουν να
υλοποιούν τα
επιτόπια
προγράμματα
που έχουν
εγκριθεί στο
πλαίσιο των
Ταμείων και να
εκταμιεύουν
κεφάλαια για
τα έργα, αυτή η
πρόταση
περιλαμβάνει
προβλέψεις που
θα επέτρεπαν
στην Επιτροπή
να αυξήσει το
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της Ένωσης για
τις
συγκεκριμένες
χώρες, για την
περίοδο κατά
την οποία
αυτές
επωφελούνται
από οικονομική
ενίσχυση που
παρέχεται από
κάποιον από
τους μηχανισμούς
στήριξης μέσω
οποιωνδήποτε
χρηματοδοτικών
μέσων. Με αυτό τον
τρόπο θα
παρασχεθούν
πρόσθετοι
χρηματοοικονομικοί
πόροι στα
κράτη μέλη και
θα
διευκολυνθεί η
συνέχιση της
υλοποίησης των
επιτόπιων
προγραμμάτων.
·
Γενικό
πλαίσιο
Αναμφίβολα,
η οξυνόμενη
χρηματοπιστωτική
κρίση σε
ορισμένα κράτη
μέλη επηρεάζει
σημαντικά την
πραγματική
οικονομία
λόγω, μεταξύ
άλλων παραγόντων,
του ύψους του
συσσωρευμένου
χρέους και των
δυσχερειών που
αντιμετωπίζουν
οι κυβερνήσεις
που επιθυμούν
να δανειστούν
χρήματα από
την αγορά με
διαχειρίσιμο
κόστος.
Η
Επιτροπή ήταν
πολύ δραστήρια
όσον αφορά την
υποβολή
προτάσεων
σχετικά με τον
καλύτερο τρόπο
αντίδρασης
στην τρέχουσα
χρηματοπιστωτική
κρίση και τις
κοινωνικοοικονομικές
συνέπειές της.
Οι τρεις
προτάσεις της
για αυτά τα
θέματα έχουν
εγκριθεί. Η
πρώτη πρόταση
αναθεωρεί τον
κανονισμό (EK)
αριθ. 1083/2006 περί
καθορισμού
γενικών
διατάξεων για
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Περιφερειακής
Ανάπτυξης, το
Ευρωπαϊκό
Κοινωνικό
Ταμείο και το
Ταμείο Συνοχής
με σκοπό την
αύξηση του
ποσού της
συνεισφοράς
της Ένωσης η
οποία
καταβάλλεται
μέσω
ενδιάμεσων
πληρωμών και
πληρωμών του
τελικού
υπολοίπου κατά
έως και 10
ποσοστιαίες
μονάδες πάνω
από τα
τρέχοντα όρια
(κανονισμός (EE) αριθ.
1311/2011 της 13ης
Δεκεμβρίου 2011). Η
δεύτερη
πρόταση αναθεωρεί
τον κανονισμό (EK)
αριθ. 1698/2005 του
Συμβουλίου για
τη στήριξη της
αγροτικής ανάπτυξης
από το
Ευρωπαϊκό
Γεωργικό
Ταμείο Αγροτικής
Ανάπτυξης , με
σκοπό την
αύξηση της
συνεισφοράς
του ταμείου
έως και στο 95%
στις
περιφέρειες
που είναι
επιλέξιμες με
βάση τους
στόχους
σύγκλισης, στις
εξόχως
απόκεντρες
περιφέρειες
και στα μικρότερα
νησιά του
Αιγαίου και
έως και στο 85% σε
άλλες
περιφέρειες (κανονισμός
(EΕ) αριθ. 1312/2011 της 19ης
Δεκεμβρίου 2011). Η
τρίτη πρόταση
αναθεωρεί τον
κανονισμό (EK)
αριθ. 1198/2006 για το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Αλιείας,
επιτρέποντας
την καταβολή
αυξημένου
ποσού συνεισφοράς
ΕΕ μέσω
ενδιάμεσων
πληρωμών και
πληρωμών του
τελικού
υπολοίπου κατά
έως και 10% πάνω
από τα τρέχοντα
όρια
(κανονισμός (EΕ)
αριθ. 387/2012 της 19ης
Απριλίου 2012).
·
Ισχύουσες
διατάξεις στο
πεδίο της
πρότασης
Το άρθρο 14
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου της
23ης Μαΐου 2007
σχετικά με τη
σύσταση του
Ευρωπαϊκού Ταμείου
Προσφύγων για
την περίοδο 2008
έως 2013, ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών»,
προβλέπει ότι
το ποσοστό
συγχρηματοδότησης
της ΕΕ για τις
υποστηριζόμενες
δράσεις δεν
υπερβαίνει,
καταρχήν, το 50%. Το
άρθρο 14
προβλέπει
επίσης ότι
αυτό το
ποσοστό συγχρηματοδότησης
της Ένωσης
μπορεί να
αυξηθεί στο 75% αν
το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
καλύπτεται από
το Ταμείο
Συνοχής ή αν η
δράση αφορά σε
συγκεκριμένες προτεραιότητες
που
προσδιορίζονται
στις στρατηγικές
κατευθύνσεις.
Το άρθρο 15
της απόφασης
αριθ. 575/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου της
23ης Μαΐου 2007 για
τη σύσταση του
Ευρωπαϊκού Ταμείου
Επιστροφής για
την περίοδο 2008
έως 2013, ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών», και το
άρθρο 13 της απόφασης
2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου της
25ης Ιουνίου 2007
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου Ένταξης
Υπηκόων Τρίτων
Χωρών, για την
περίοδο 2007 έως 2013, ως
μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών», έχουν το
ίδιο
περιεχόμενο με
το
προαναφερθέν
άρθρο 14 της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ.
Το άρθρο 21
παράγραφος 3
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ
προβλέπει ότι
η οικονομική
ενίσχυση από
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Προσφύγων για τη
λήψη επειγόντων
μέτρων δεν
πρέπει να
υπερβαίνει το 80%
του κόστους κάθε
μέτρου.
·
Συνοχή
με άλλες
πολιτικές και
στόχους της
Ένωσης
Η
πρόταση είναι
συνεπής με τις
υπόλοιπες
προτάσεις και
πρωτοβουλίες
που έχουν
εγκριθεί από
την Ευρωπαϊκή
Επιτροπή για
την
αντιμετώπιση
της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης.
2.           ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
ΜΕ ΤΑ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
ΜΕΡΗ ΚΑΙ
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
·
Διαβουλεύσεις
με τα ενδιαφερόμενα
μέρη
Δεν
έχει
πραγματοποιηθεί
διαβούλευση με
εξωτερικούς
ενδιαφερόμενους
παράγοντες.
·
Συλλογή
και χρήση
εμπειρογνωμοσύνης
Δεν
υπήρξε ανάγκη
για εξωτερική
εμπειρογνωμοσύνη.
·
Ανάλυση
επιπτώσεων
Η
πρόταση θα
επιτρέψει στην
Επιτροπή να
εφαρμόζει
υψηλότερα
ποσοστά
συγχρηματοδότησης
για τις χώρες
που ωφελούνται
από κάποιον
από τους
μηχανισμούς
στήριξης.
Δεν
υπάρχει ανάγκη
αύξησης του
προϋπολογισμού,
καθώς η ετήσια
εθνική
κατανομή από
τα Ταμεία για τις
χώρες και τα
προγράμματα
κατά την
περίοδο προγραμματισμού
2007-2013 δεν θα
αλλάξει.
3.           ΝΟΜΙΚΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΡΟΤΑΣΗΣ
·
Σύνοψη
της πρότασης
Προτείνεται
η τροποποίηση
του άρθρου 14 και
του άρθρου 21
παράγραφος 3
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου
προκειμένου να
επιτραπεί στην
Ένωση να
αυξήσει το
εφαρμοστέο
ποσοστό συγχρηματοδότησης
για τα
προγράμματα
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Προσφύγων των
ενδιαφερόμενων
κρατών μελών
κατά 20
ποσοστιαίες
μονάδες, υπό
την προϋπόθεση
ότι αυτά
εντάσσονται σε
κάποιον από
του μηχανισμούς
στήριξης. Παρομοίως,
προτείνεται η
τροποποίηση
του άρθρου 15 της
απόφασης αριθ.
575/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου,
καθώς και του
άρθρου 13 της απόφασης
2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου.
Αφού
ληφθεί απόφαση
με την οποία
χορηγείται
οικονομική
ενίσχυση σε
κράτος μέλος
στο πλαίσιο
ενός από τους
μηχανισμούς
στήριξης, το
κράτος μέλος
μπορεί να
υποβάλει στην
Επιτροπή είτε
ένα σχέδιο
ετήσιου προγράμματος
είτε ένα
σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου προγράμματος
για την
εφαρμογή του
αυξημένου
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση.
Για να
δικαιούται την
εφαρμογή
αυξημένου
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση,
ένα κράτος μέλος
πρέπει να
ωφελείται από
κάποιον από
τους μηχανισμούς
στήριξης κατά
τον χρόνο
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου
προγράμματος ή
του σχεδίου αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος.
Ωστόσο, αφού μια
δράση ενός
συγκεκριμένου
ετήσιου
προγράμματος
συγχρηματοδοτηθεί
με το αυξημένο
ποσοστό συγχρηματοδότησης
της Ένωσης,
αυτή
εξακολουθεί να
συγχρηματοδοτείται
με αυτό το
αυξημένο
ποσοστό έως τη
λήξη της περιόδου
επιλεξιμότητας
του σχετικού
ετήσιου προγράμματος,
ανεξαρτήτως
του αν το
κράτος μέλος
εξακολουθεί να
ωφελείται από
κάποιον από
τους μηχανισμούς
στήριξης.
·
Νομική
βάση
Απόφαση
αριθ. 573/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου
της 23ης Μαΐου 2007
σχετικά με τη
σύσταση του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου Προσφύγων
για την
περίοδο 2008 έως 2013,
ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των μεταναστευτικών
ροών».
Απόφαση
αριθ. 575/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου και
του Συμβουλίου
της 23ης Μαΐου 2007
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου Επιστροφής
για την
περίοδο 2008 έως 2013,
ως μέρος του
γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών».
Απόφαση
2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου της
25ης Ιουνίου 2007
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Ένταξης
Υπηκόων Τρίτων
Χωρών για την
περίοδο 2007 έως 2013,
ως μέρος του
γενικού προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των μεταναστευτικών
ροών».
Με
βάση την αρχή
της
επιμερισμένης
διαχείρισης μεταξύ
της Επιτροπής
και των κρατών
μελών, οι εν
λόγω αποφάσεις
περιλαμβάνουν
διατάξεις για
τη διαδικασία
προγραμματισμού,
καθώς και διευθετήσεις
για τη
διαχείριση του
προγράμματος, (συμπεριλαμβανομένης
της
δημοσιονομικής
διαχείρισης),
την
παρακολούθηση,
τον
δημοσιονομικό
έλεγχο και την
αξιολόγηση των
έργων.
·
Αρχή της
επικουρικότητας
Η
πρόταση
συνάδει με την
αρχή της
επικουρικότητας
στον βαθμό που
επιδιώκει την
παροχή
αυξημένης υποστήριξης
μέσω των
Ταμείων για
ορισμένα κράτη
μέλη που
αντιμετωπίζουν
σοβαρές
δυσχέρειες,
ιδίως με
προβλήματα
στην οικονομική
τους ανάπτυξη
και τη
χρηματοπιστωτική
τους
σταθερότητα
και με
επιδείνωση της
κατάστασής
τους από άποψη
ελλείμματος
και χρέους ή
επιβράδυνση
της
οικονομικής
ανάπτυξης,
εξαιτίας διαρθρωτικών
εσωτερικών
προκλήσεων και
του διεθνούς
οικονομικού
και χρηματοπιστωτικού
περιβάλλοντος.
Σε αυτό το
πλαίσιο, είναι
αναγκαίο να
θεσπιστεί σε
επίπεδο Ευρωπαϊκής
Ένωσης ένας
προσωρινός
μηχανισμός ο
οποίος θα
επιτρέπει στην
Ευρωπαϊκή
Ένωση να
συγχρηματοδοτεί
την
πιστοποιημένη
δαπάνη στο
πλαίσιο των Ταμείων,
χρησιμοποιώντας
ένα υψηλότερο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης.
·
Αρχή της
αναλογικότητας
Η
πρόταση
συνάδει με την
αρχή της
αναλογικότητας:
Η
παρούσα
πρόταση είναι
πράγματι
αναλογική,
καθώς
επιτυγχάνει σε
μεγάλο βαθμό
την παροχή
αυξημένης
υποστήριξης
από τα Ταμεία
στα κράτη μέλη
που
αντιμετωπίζουν
δυσκολίες ή
διατρέχουν μεγάλο
κίνδυνο να
αντιμετωπίσουν
σοβαρές δυσκολίες
οφειλόμενες σε
έκτακτες
περιστάσεις
που εκφεύγουν
από τον έλεγχό
τους και
εμπίπτουν
στους όρους
του κανονισμού
(EΕ) αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου
(για τη θέσπιση
ευρωπαϊκού
μηχανισμού
χρηματοοικονομικής
σταθεροποίησης
(ΕΜΧΣ)) ή που
λαμβάνουν για
τους ίδιους
λόγους
χρηματοδοτική
ενίσχυση από
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας (ΕΤΧΣ)
ή από τον
Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό
Σταθερότητας (ΕΜΣ)
ή που αντιμετωπίζουν
υφιστάμενες ή
σοβαρώς
επαπειλούμενες
δυσχέρειες στο
ισοζύγιο
πληρωμών τους
και εμπίπτουν
στους όρους
του κανονισμού
(EK) αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου.
Αυτό ισχύει
και για την
Ελλάδα, η οποία
έλαβε
οικονομική
ενίσχυση βάσει
μιας
ιδιαίτερης συμφωνίας
που συνάφθηκε
εκτός των
μηχανισμών
στήριξης, στο
πλαίσιο της
συμφωνίας
μεταξύ
πιστωτών και
της σύμβασης
δανειακής
διευκόλυνσης
της ευρωζώνης.
·
Επιλογή
μέσου
Προτεινόμενο
μέσο:
Αποφάσεις.
Η
επιλογή
διαφορετικού
μέσου δεν
ενδείκνυται για
τους
ακόλουθους λόγους:
Η
Επιτροπή
εξέτασε τα
περιθώρια
ελιγμών που
παρέχει το
νομικό πλαίσιο
και θεωρεί
αναγκαίο, με
βάση την μέχρι
τώρα πείρα, να
προτείνει
τροποποιήσεις
των αποφάσεων.
Στόχος της
παρούσας
αναθεώρησης είναι
η διευκόλυνση
της
συγχρηματοδότησης
των δράσεων, έτσι
ώστε να
επιταχυνθεί η
υλοποίησή τους
και να ενταθεί
ο αντίκτυπος
των επενδύσεων
αυτών στην πραγματική
οικονομία.
4.           ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
Δεν
υπάρχουν
συνέπειες για
τις πιστώσεις
ανάληψης
υποχρεώσεων,
αφού δεν
προτείνεται
τροποποίηση
των μέγιστων ποσών
της
χρηματοδότησης
των ταμείων
που προβλέπεται
στα ετήσια
προγράμματα
για την
περίοδο προγραμματισμού
2007-2013.
Η
πρόταση
καταδεικνύει
την προθυμία
της Επιτροπής
να συμβάλει
στις
προσπάθειες
των κρατών
μελών να
αντεπεξέλθουν
στην
οικονομική
κρίση. Οι
τροποποιήσεις
θα εφοδιάσουν
τα
ενδιαφερόμενα
κράτη μέλη με
τα αναγκαία
κεφάλαια για
την υποστήριξη
έργων και την
οικονομική
ανάκαμψη.
2012/0252 (COD)
Πρόταση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την
τροποποίηση
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ, της
απόφασης αριθ.
575/2007/ΕΚ και της
απόφασης 2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου με
σκοπό την
αύξηση του
ποσοστού συγχρηματοδότησης
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου Προσφύγων,
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Επιστροφής και
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Ένταξης
Υπηκόων Τρίτων
Χωρών όσον
αφορά
ορισμένες
διατάξεις που
σχετίζονται με
τη
δημοσιονομική
διαχείριση για
ορισμένα κράτη
μέλη που
αντιμετωπίζουν
ή
επαπειλούνται με
σοβαρές
δυσχέρειες σε
σχέση με την
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα
ΤΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΚΑΙ ΤΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
ΕΝΩΣΗΣ,
Έχοντας
υπόψη τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης και
κυρίως το
άρθρο 78
παράγραφος 2 και
το άρθρο 79
παράγραφοι 2
και 4,
Έχοντας
υπόψη την
πρόταση της
Ευρωπαϊκής
Επιτροπής,
Κατόπιν
διαβίβασης του
σχεδίου
νομοθετικής πράξης
στα εθνικά
κοινοβούλια,
Αποφασίζοντας
σύμφωνα με τη
συνήθη
νομοθετική διαδικασία,
Εκτιμώντας
τα ακόλουθα:
(1)       Με
την απόφαση
αριθ. 573/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου της
23ης Μαΐου 2007[1]
συστάθηκε το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Προσφύγων, με
την απόφαση
αριθ. 575/2007/ΕΚ του
Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου
και του
Συμβουλίου της
23ης Μαΐου 2007[2]
συστάθηκε το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Επιστροφής και
με την απόφαση
2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου της
25ης Ιουνίου 2007[3]
συστάθηκε το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο Ένταξης
Υπηκόων Τρίτων
Χωρών, ως μέρος
του γενικού
προγράμματος
«Αλληλεγγύη
και διαχείριση
των
μεταναστευτικών
ροών». Με αυτές
προβλέπονται
διαφορετικά
ποσοστά
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση
για δράσεις που
υποστηρίζονται
από τα Ταμεία.
(2)       Η
άνευ
προηγουμένου
παγκόσμια
χρηματοπιστωτική
κρίση και
ύφεση της
οικονομίας
έχουν πλήξει
σοβαρά την
οικονομική
ανάπτυξη και
τη
χρηματοοικονομική
σταθερότητα
και έχουν
προκαλέσει
έντονη
υποβάθμιση των
χρηματοπιστωτικών,
οικονομικών
και κοινωνικών
συνθηκών σε αρκετά
κράτη μέλη. Ορισμένα
κράτη μέλη
αντιμετωπίζουν
ή επαπειλούνται
με σοβαρές
δυσχέρειες,
ιδιαίτερα όσον
αφορά την
χρηματοπιστωτική
και οικονομική
σταθερότητα, με
αποτέλεσμα να
επιδεινώνεται
η κατάστασή
τους από άποψη
ελλείμματος
και χρέους και
να απειλείται
η οικονομική
τους ανάπτυξη,
συνθήκες που
εντείνονται
από το διεθνές
οικονομικό και
χρηματοπιστωτικό
περιβάλλον.
(3)       Μολονότι
έχουν ήδη
ληφθεί
σημαντικά
μέτρα για την
αντιμετώπιση
των επιπτώσεων
της κρίσης, ο
αντίκτυπος της
χρηματοπιστωτικής
κρίσης στην
πραγματική
οικονομία,
στην αγορά
εργασίας και
στην κοινωνία
γενικά ήδη
γίνονται
ευρέως
αισθητές. Η
πίεση στους
εθνικούς
δημοσιονομικούς
πόρους
αυξάνεται και
θα πρέπει
σύντομα να
ληφθούν
περαιτέρω
μέτρα για τον
περιορισμό
αυτής της
πίεσης μέσω
της
μεγιστοποίησης
και βέλτιστης
χρήσης της
χρηματοδότησης
από την Ένωση.
(4)       Ο
κανονισμός (EΚ)
αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου,
της 18ης Φεβρουαρίου
2002, για τη
θέσπιση ενός
μηχανισμού
μεσοπρόθεσμης
οικονομικής
στήριξης του
ισοζυγίου πληρωμών
των κρατών
μελών[4],
προβλέπει ότι
το Συμβούλιο
θα παρέχει
μεσοπρόθεσμη
οικονομική
στήριξη σε περίπτωση
δυσχερειών ή
σοβαρής
απειλής
δυσχερειών στο
ισοζύγιο
πληρωμών ενός
κράτους μέλους
το οποίο δεν
έχει
υιοθετήσει το
ευρώ.
(5)       Η
Ρουμανία έλαβε
παρόμοια
οικονομική
στήριξη με την
απόφαση αριθ. 2009/459/ΕΚ
του Συμβουλίου[5].
(6)       Στις 9
Μαΐου 2010 το
Συμβούλιο
ενέκρινε μια
συνολική δέσμη
μέτρων,
συμπεριλαμβανομένων
α) ενός κανονισμού
του Συμβουλίου
με τον οποίο
θεσπίζεται ο
Ευρωπαϊκός
Μηχανισμός
Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης[6] βάσει
του άρθρου 122
παράγραφος 2
της Συνθήκης
και β) του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας
για την παροχή
χρηματοοικονομικής
στήριξης σε
κράτη μέλη της ευρωζώνης
που
αντιμετωπίζουν
δυσχέρειες οι
οποίες
οφείλονται σε
εξαιρετικές
περιστάσεις
πέραν του
ελέγχου των εν
λόγω κρατών
μελών της
ευρωζώνης, με
στόχο τη διασφάλιση
της
χρηματοοικονομικής
σταθερότητας
της ευρωζώνης
συνολικά,
καθώς και για
τα κράτη μέλη που
ανήκουν σε
αυτήν.
(7)       Η
Ιρλανδία και η
Πορτογαλία
έλαβαν
οικονομική ενίσχυση
από τον
Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής
Σταθεροποίησης
με τις εκτελεστικές
αποφάσεις
αριθ. 2011/77/ΕΕ[7]
και αριθ. 2011/344/ΕΕ[8] του
Συμβουλίου
αντιστοίχως.
Αυτές οι χώρες
έλαβαν επίσης
κεφάλαια από
το Ευρωπαϊκό
Ταμείο Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας.
(8)       Η
συμφωνία
μεταξύ
πιστωτών και η
συμφωνία
δανειακής
διευκόλυνσης
για την Ελλάδα
που συνήφθησαν
στις 8 Μαΐου 2010
άρχισαν να
ισχύουν στις 11
Μαΐου 2010. Στις 12 Μαρτίου
2012, οι υπουργοί
οικονομικών
των 17 κρατών μελών
της ευρωζώνης
διέκοψαν αυτό
το πρώτο πρόγραμμα
και ενέκριναν
ένα δεύτερο
πρόγραμμα οικονομικής
στήριξης για
την Ελλάδα.
Αποφασίστηκε ότι
το
χρηματοδοτικό
όχημα για αυτό
το δεύτερο πρόγραμμα
θα ήταν το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας,
το οποίο θα
κατέβαλε επίσης
το εναπομείναν
ποσό της
συνεισφοράς
από την
ευρωζώνη στο
πλαίσιο του
πρώτου
προγράμματος.
(9)       Στις 2
Φεβρουαρίου 2012,
οι υπουργοί
οικονομικών
των 17 κρατών
μελών της
ευρωζώνης
υπέγραψαν τη
συνθήκη για τη
σύσταση του
Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Σταθερότητας.
Βάσει της
συνθήκης
αυτής, που
ακολουθεί την
απόφαση 2011/199/ΕΕ
του Ευρωπαϊκού
Συμβουλίου,
της 25ης Μαρτίου
2011, που
τροποποιεί το
άρθρο 136 της
συνθήκης για
τη λειτουργία
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης σχετικά
με μηχανισμό
σταθερότητας για
τα κράτη μέλη
με νόμισμα το
ευρώ[9],
ο Ευρωπαϊκός
Μηχανισμός
Σταθερότητας
θα καταστεί ο
κύριος χορηγός
οικονομικής
ενίσχυσης στα
κράτη μέλη της
ευρωζώνης από
την έναρξη
ισχύος του στα
μέσα του 2012.
Συνεπώς, στην
παρούσα
απόφαση πρέπει
ήδη να
λαμβάνεται
υπόψη ο
Ευρωπαϊκός
Μηχανισμός Σταθερότητας.
(10)     Στα
συμπεράσματά
του της 23ης και
24ης Ιουνίου 2011, το
Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο
χαιρετίζει την
πρόθεση της Επιτροπής
να ενισχύσει
τις συνέργειες
μεταξύ του προγράμματος
δανεισμού για
την Ελλάδα και
των ταμείων
της Ένωσης, και
υποστηρίζει
τις
προσπάθειες για
την ενίσχυση
της ικανότητας
της Ελλάδας να
απορροφήσει
πόρους της
Ένωσης,
προκειμένου να
τονωθούν η
ανάπτυξη και η
απασχόληση,
μέσω της
επανεστίασης
στη βελτίωση
της
ανταγωνιστικότητας
και τη δημιουργία
θέσεων
εργασίας.
Επίσης,
χαιρετίζει και
υποστηρίζει
την κατάρτιση
από την
Επιτροπή, σε
συνεργασία με τα
κράτη μέλη,
συνολικού
προγράμματος
για την παροχή
τεχνικής
βοήθειας στην
Ελλάδα. Αυτές
οι τροποποιήσεις
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ, της
απόφασης αριθ.
575/2007/ΕΚ και της
απόφασης 2007/435/ΕΚ
του Συμβουλίου
συμβάλλουν σε
αυτές τις
προσπάθειες
για την
ενίσχυση των
συνεργειών.
(11)     Λαμβάνοντας
υπόψη τις
εξαιρετικές
περιστάσεις, ο
κανονισμός (EΕ)
αριθ. 1083/2006, περί
καθορισμού
γενικών διατάξεων
για το
Ευρωπαϊκό
Ταμείο
Περιφερειακής Ανάπτυξης,
το Ευρωπαϊκό
Κοινωνικό
Ταμείο και το
Ταμείο
Συνοχής, τροποποιήθηκε
με τον
κανονισμό (EΕ)
αριθ. 1311/2011 ώστε να
καταστεί
δυνατή η
αύξηση του
ποσοστού
συγχρηματοδότησης
στο πλαίσιο
των
διαρθρωτικών
ταμείων και
του Ταμείου
Συνοχής για
κράτη μέλη που
αντιμετωπίζουν
σοβαρές
δυσχέρειες σε
σχέση με τη
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα[10]. Μια
παρόμοια
προσέγγιση
υιοθετήθηκε
έναντι των εν
λόγω κρατών
μελών στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού Γεωργικού
Ταμείου
Αγροτικής
Ανάπτυξης
(κανονισμός (ΕΕ)
αριθ. 1312/2011 για την
τροποποίηση του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 1698/2005)[11]
και στο
πλαίσιο του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Αλιείας, (κανονισμός
(ΕΕ) αριθ. 387/2012 που
τροποποιεί τον
κανονισμό (ΕΚ)
αριθ. 1198/2006 του
Συμβουλίου)[12].
Ομοίως, αυτά τα
κράτη μέλη θα
πρέπει να
υποστηριχθούν
επίσης στο
πλαίσιο των
τεσσάρων
Ταμείων που
συστάθηκαν ως
μέρος του
γενικού
προγράμματος
για την
Αλληλεγγύη και
διαχείριση των
μεταναστευτικών
ροών,
συγκεκριμένα
του Ταμείου
Εξωτερικών
Συνόρων, του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Επιστροφής,
του Ευρωπαϊκού
Ταμείου Προσφύγων
και του Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Ένταξης
Υπηκόων Τρίτων
Χωρών (εφεξής
«τα Ταμεία») που
συστάθηκαν για
την περίοδο 2007-2013.
(12)     Τα
Ταμεία
αποτελούν
βασικά
εργαλεία για
την παροχή
βοήθειας στα
κράτη μέλη
προκειμένου να
αντιμετωπίσουν
σημαντικές
προκλήσεις
στον τομέα της μετανάστευσης,
του ασύλου και
των εξωτερικών
συνόρων, όπως η
ανάπτυξη μιας
συνολικής
μεταναστευτικής
πολιτικής της
Ένωσης για τη
βελτίωση της
ανταγωνιστικότητας
και της
κοινωνικής
συνοχής στην
Ένωση και τη
δημιουργία
ενός κοινού
ευρωπαϊκού συστήματος
ασύλου.
(13)     Προκειμένου
να
διευκολυνθεί η
διαχείριση της
χρηματοδότησης
της Ευρωπαϊκής
Ένωσης στον
τομέα της
μετανάστευσης,
του ασύλου και
των εξωτερικών
συνόρων και
για να
βελτιωθεί η
διαθεσιμότητα
χρηματοδότησης
για τα κράτη
μέλη ώστε να
υλοποιήσουν τα
ετήσια
προγράμματά
τους στο
πλαίσιο των
Ταμείων, είναι
αναγκαίο, σε
προσωρινή βάση
και
λαμβάνοντας
υπόψη την
περίοδο
προγραμματισμού
2014-2010, να
εξασφαλιστεί
μια αύξηση στο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση
στο πλαίσιο
των Ταμείων,
κατά ένα ποσό
που αντιστοιχεί
σε 20
ποσοστιαίες
μονάδες πάνω
από τα ισχύοντα
ποσοστά
συγχρηματοδότησης,
για τα κράτη μέλη
που
αντιμετωπίζουν
σοβαρές
δυσχέρειες σε
σχέση με τη
χρηματοοικονομική
τους
σταθερότητα.
Αυτό σημαίνει
ότι η ετήσια
εθνική
κατανομή των
Ταμείων
σύμφωνα με τις
βασικές
πράξεις θα
παραμείνει ως
έχει, ενώ η εθνική
συγχρηματοδότηση
θα μειωθεί
αναλόγως. Τα εν
εξελίξει
εθνικά
προγράμματα θα
πρέπει να
αναθεωρηθούν
έτσι, ώστε να
αντικατοπτρίζουν
τις αλλαγές
που προκύπτουν
από την
εφαρμογή των
αυξημένων ποσοστών
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση.
(14)     Κάθε
κράτος μέλος
που επιδιώκει
να επωφεληθεί
από το
αυξημένο
ποσοστό
συγχρηματοδότησης
πρέπει να
παράσχει στην
Επιτροπή μια
έγγραφη δήλωση
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματος ή
το σχέδιο αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος.
Στη δήλωσή του,
το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
πρέπει να
περιλαμβάνει
παραπομπή στη
σχετική απόφαση
του Συμβουλίου
ή σε
οποιαδήποτε
σχετική απόφαση
που το καθιστά
επιλέξιμο για
το αυξημένο ποσοστό
συγχρηματοδότησης
από την Ένωση.
(15)     Η
άνευ
προηγουμένου
κρίση που
πλήττει τις
διεθνείς
χρηματοπιστωτικές
αγορές και η
ύφεση της
οικονομίας
έχουν πλήξει
σημαντικά τη
χρηματοοικονομική
σταθερότητα διαφόρων
κρατών μελών.
Καθώς μια
ταχεία
απόκριση είναι
αναγκαία για
την
αντιμετώπιση
των συνεπειών
στην οικονομία
συνολικά, η
παρούσα
απόφαση πρέπει
να τεθεί σε ισχύ
το συντομότερο
δυνατόν.
(16)     Συνεπώς,
η απόφαση αριθ.
573/2007/ΕΚ, η απόφαση
αριθ. 575/2007/ΕΚ και η
απόφαση 2007/435/ΕΚ
του Συμβουλίου
πρέπει να
τροποποιηθούν
αναλόγως. Όταν
γίνεται
αναφορά στο
άρθρο 14 ή στο
άρθρο 21
παράγραφος 3
της απόφασης
αριθ. 573/2007/ΕΚ, στο
άρθρο 15 της
απόφασης αριθ.
575/2007/ΕΚ, στο άρθρο 13
της απόφασης
2007/435/ΕΚ του
Συμβουλίου ή
στο ποσοστό
της συνεισφοράς
της Ένωσης που
προβλέπεται σε
αυτά, αυτή πρέπει
να ερμηνεύεται
ως αναφορά στο
αναθεωρημένο
άρθρο 14, άρθρο 21
παράγραφος 3,
άρθρο 15, άρθρο 13
και στο —
πιθανώς
αυξημένο —
ποσοστό της
συνεισφοράς
της Ένωσης.
(17)     Σύμφωνα
με το άρθρο 3 του
πρωτοκόλλου
για τη θέση του
Ηνωμένου
Βασιλείου και
της Ιρλανδίας
όσον αφορά τον
χώρο ελευθερίας,
ασφάλειας και
δικαιοσύνης,
το οποίο προσαρτάται
στη Συνθήκη
για την
Ευρωπαϊκή
Ένωση και στη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης,
και με την
επιφύλαξη του
άρθρου 4 αυτού
του πρωτοκόλλου,
η Ιρλανδία [δεν
συμμετέχει στη
θέσπιση της
παρούσας
απόφασης και
δεν δεσμεύεται
από αυτήν ούτε υπόκειται
στην εφαρμογή
της /
ανακοίνωσε την
επιθυμία της
να συμμετάσχει
στη θέσπιση
και την εφαρμογή
της παρούσας
απόφασης].
(18)     Σύμφωνα
με το άρθρο 3 του
πρωτοκόλλου
για τη θέση του
Ηνωμένου
Βασιλείου και
της Ιρλανδίας
όσον αφορά τον
χώρο
ελευθερίας, ασφάλειας
και
δικαιοσύνης,
το οποίο
προσαρτάται στη
Συνθήκη για
την Ευρωπαϊκή
Ένωση και στη
Συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης, και με την
επιφύλαξη του
άρθρου 4 αυτού
του
πρωτοκόλλου, το
Ηνωμένο Βασίλειο
[δεν
συμμετέχει στη
θέσπιση της
παρούσας
απόφασης και
δεν δεσμεύεται
από αυτήν ούτε
υπόκειται στην
εφαρμογή της /
ανακοίνωσε την
επιθυμία του
να συμμετάσχει
στη θέσπιση
και την
εφαρμογή της
παρούσας
απόφασης].
(19)     Σύμφωνα
με τα άρθρα 1 και 2
του πρωτοκόλλου
σχετικά με τη
θέση της
Δανίας, που προσαρτάται
στη συνθήκη
για την
Ευρωπαϊκή
Ένωση και τη
συνθήκη για τη
λειτουργία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης,
η Δανία δεν
συμμετέχει στη
θέσπιση της
παρούσας
απόφασης και
δεν δεσμεύεται
από αυτήν ούτε
υπόκειται στην
εφαρμογή της.
ΕΞΕΔΩΣΑΝ
ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ:
Άρθρο 1
Η
απόφαση αριθ.
573/2007/ΕΚ
τροποποιείται
ως εξής:
1) Στο
άρθρο 14, η
παράγραφος 4
αντικαθίσταται
από το ακόλουθο
κείμενο:
«4.       Η
χρηματοδότηση
της Ένωσης σε
ενισχυόμενα
σχέδια, όσον
αφορά τις
δράσεις που
εφαρμόζονται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με το
άρθρο 3, δεν
μπορεί να
υπερβαίνει το 50%
του συνολικού
κόστους μιας
ειδικής
δράσης.
Το
ποσοστό αυτό
μπορεί να
αυξηθεί στο 75%
για σχέδια που
θέτουν σε
εφαρμογή τις
ειδικές
προτεραιότητες
που
προσδιορίζονται
στις στρατηγικές
κατευθυντήριες
γραμμές που
ορίζονται στο
άρθρο 17.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης
αυξάνεται στο 75%
στα κράτη μέλη
που υπάγονται
στο Ταμείο
Συνοχής.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης μπορεί
να αυξηθεί
κατά 20 ποσοστιαίες
μονάδες εφόσον
το κράτος
μέλος ικανοποιεί
μία από τις
παρακάτω
προϋποθέσεις
κατά το χρόνο
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου
προγράμματός
του σύμφωνα με
το άρθρο 20
παράγραφος 3
της παρούσας
απόφασης ή του
σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου προγράμματος
σύμφωνα με το
άρθρο 23 της
απόφασης 2008/22/ΕΚ
της Επιτροπής*:
α)      του
χορηγείται
μεσοπρόθεσμη
οικονομική
στήριξη
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου**·
β)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου*** ή
του χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση από
άλλα κράτη
μέλη της
ευρωζώνης πριν
από την έναρξη
ισχύος του εν
λόγω
κανονισμού·
γ)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει της
διακυβερνητικής
συμφωνίας που
συνάφθηκε για
τη θέσπιση του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας ή
της συνθήκης
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Σταθερότητας.
Το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
υποβάλλει
έγγραφη δήλωση
στην Επιτροπή
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματός
του ή το σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματός
του που
βεβαιώνει ότι
ικανοποιεί μία
από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται στα
στοιχεία α), β), ή
γ) του τέταρτου
εδαφίου.
Ένα έργο
που
συγχρηματοδοτείται
με το αυξημένο
ποσοστό μπορεί
να
εξακολουθήσει
να
χρηματοδοτείται
με αυτό τον
τρόπο
ανεξαρτήτως
εάν κάποια από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β) ή γ) του
τέταρτου εδαφίου
συνεχίζει να
ικανοποιείται
κατά τη διάρκεια
της υλοποίησης
του σχετικού
ετήσιου
προγράμματος.
_______
*          ΕΕ
L 167 της 27.06.2008, σ. 1.
**        ΕΕ
L 53 της 12.05.2010, σ. 1.
***      ΕΕ L 118 της
12.5.2010, σ. 1.»
2) Στο
άρθρο 21, η
παράγραφος 3
αντικαθίσταται
από το ακόλουθο
κείμενο:
«3.       Η
χρηματοδοτική
ενίσχυση του
Ταμείου για τα
επείγοντα
μέτρα κατά το
άρθρο 5
περιορίζεται
σε διάρκεια 6
μηνών και δεν
υπερβαίνει το 80%
του κόστους
κάθε μέτρου.
Η
χρηματοδοτική
ενίσχυση
μπορεί να
αυξηθεί κατά 20
ποσοστιαίες μονάδες
εφόσον το
κράτος μέλος
ικανοποιεί μία
από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β) ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου του
άρθρου 14
παράγραφος 4
της παρούσας
απόφασης κατά
τον χρόνο
υποβολής της αίτησης
για επείγοντα
μέτρα που
αναφέρονται
στην παράγραφο
2 του παρόντος
άρθρου ή κατά
τον χρόνο υποβολής
του σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου προγράμματός
του σύμφωνα με
το άρθρο 23 της
απόφασης 2008/22/ΕΚ.
Το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
υποβάλλει
έγγραφη δήλωση
στην Επιτροπή
μαζί με την
αίτηση για τα
επείγοντα
μέτρα ή το
σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου προγράμματός
του που
βεβαιώνει ότι
ικανοποιεί μία
από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β), ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου του
άρθρου 14 παράγραφος
4.
Ένα έργο
που
συγχρηματοδοτείται
με το αυξημένο
ποσοστό μπορεί
να
εξακολουθήσει
να
χρηματοδοτείται
με αυτό τον
τρόπο
ανεξαρτήτως
του εάν κάποια από
τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β) ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου του
άρθρου 14 παράγραφος
4 συνεχίζει να
ικανοποιείται
κατά τη
διάρκεια της
υλοποίησης του
σχετικού
ετήσιου
προγράμματος.»
Άρθρο 2
Στο
άρθρο 15 της
απόφασης αριθ.
575/2007/ΕΚ, η
παράγραφος 4 αντικαθίσταται
από το εξής
κείμενο:
«4.       Η
συνεισφορά της
Ένωσης σε
ενισχυόμενα
σχέδια, όσον
αφορά τις
δράσεις που
εφαρμόζονται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με το
άρθρο 3, δεν
υπερβαίνει το 50%
του συνολικού
κόστους μιας
ειδικής
δράσης.
Το
ποσοστό αυτό
μπορεί να
αυξηθεί στο 75%
για σχέδια που
θέτουν σε
εφαρμογή τις
ειδικές
προτεραιότητες
που
προσδιορίζονται
στις
στρατηγικές
κατευθυντήριες
γραμμές που ορίζονται
στο άρθρο 18.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης
αυξάνεται στο 75%
στα κράτη μέλη
που υπάγονται
στο Ταμείο
Συνοχής.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης μπορεί
να αυξηθεί
κατά 20 ποσοστιαίες
μονάδες εφόσον
το κράτος
μέλος ικανοποιεί
μία από τις
παρακάτω
προϋποθέσεις
κατά το χρόνο
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου
προγράμματός
του σύμφωνα με
το άρθρο 21
παράγραφος 3
της παρούσας
απόφασης ή του
σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος
σύμφωνα με το
άρθρο 23 της
απόφασης 2008/458/ΕΚ
της Επιτροπής*:
α)      του
χορηγείται
μεσοπρόθεσμη
οικονομική
στήριξη
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΚ)
αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου**·
β)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου*** ή
του χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση από
άλλα κράτη
μέλη της
ευρωζώνης πριν
από την έναρξη
ισχύος του εν
λόγω
κανονισμού·
γ)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει της
διακυβερνητικής
συμφωνίας που
συνάφθηκε για
τη θέσπιση του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας ή
της συνθήκης
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Σταθερότητας.
Το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
υποβάλλει
έγγραφη δήλωση
στην Επιτροπή
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματός
του ή το σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματός
του που
βεβαιώνει ότι
ικανοποιεί μία
από τις
προϋποθέσεις
που αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β), ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου.
Ένα έργο
που
συγχρηματοδοτείται
με το αυξημένο
ποσοστό μπορεί
να
εξακολουθήσει
να
χρηματοδοτείται
με αυτό τον
τρόπο
ανεξαρτήτως
εάν κάποια από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β) ή γ) του τέταρτου
εδαφίου
συνεχίζει να
ικανοποιείται
κατά τη
διάρκεια της
υλοποίησης του
σχετικού
ετήσιου προγράμματος.
_______
*          ΕΕ
L 167 της 27.06.2008, σ. 135.
**        ΕΕ
L 53 της 12.05.2010, σ. 1.
***      ΕΕ
L 118 της 12.5.2010, σ. 1.»
Άρθρο 3
Στο
άρθρο 13 της
απόφασης 2007/435/ΕΚ, η
παράγραφος 4
αντικαθίσταται
από το εξής
κείμενο:
«4.       Η
χρηματοδότηση
της Ένωσης σε
ενισχυόμενα
σχέδια, όσον
αφορά τις
δράσεις που
εφαρμόζονται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με το
άρθρο 4, δεν
μπορεί να
υπερβαίνει το 50%
του συνολικού
κόστους μιας
ειδικής
δράσης.
Το
ποσοστό αυτό
μπορεί να
αυξηθεί στο 75%
για σχέδια που
θέτουν σε
εφαρμογή τις
ειδικές
προτεραιότητες
που
προσδιορίζονται
στις
στρατηγικές
κατευθυντήριες
γραμμές που
ορίζονται στο
άρθρο 16.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης
αυξάνεται στο 75%
στα κράτη μέλη
που υπάγονται
στο Ταμείο
Συνοχής.
Η
συνεισφορά της
Ένωσης μπορεί
να αυξηθεί
κατά 20 ποσοστιαίες
μονάδες εφόσον
το κράτος
μέλος ικανοποιεί
μία από τις
παρακάτω
προϋποθέσεις
κατά το χρόνο
υποβολής του
σχεδίου
ετήσιου
προγράμματός
του σύμφωνα με
το άρθρο 19
παράγραφος 3
της παρούσας
απόφασης ή του
σχεδίου
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματος
σύμφωνα με το
άρθρο 23 της
απόφασης 2008/457/ΕΚ
της Επιτροπής*:
α)      του
χορηγείται
μεσοπρόθεσμη
οικονομική
στήριξη δυνάμει
του κανονισμού
(ΕΚ) αριθ. 332/2002 του
Συμβουλίου**·
β)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει του
κανονισμού (ΕΕ)
αριθ. 407/2010 του
Συμβουλίου*** ή
του χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση από
άλλα κράτη μέλη
της ευρωζώνης
πριν από την
έναρξη ισχύος
του εν λόγω
κανονισμού·
γ)      του
χορηγείται
χρηματοδοτική
ενίσχυση
δυνάμει της
διακυβερνητικής
συμφωνίας που
συνάφθηκε για
τη θέσπιση του
Ευρωπαϊκού
Ταμείου
Χρηματοοικονομικής
Σταθερότητας ή
της συνθήκης
για τη σύσταση
του Ευρωπαϊκού
Μηχανισμού
Σταθερότητας.
Το
ενδιαφερόμενο
κράτος μέλος
υποβάλλει
έγγραφη δήλωση
στην Επιτροπή
μαζί με το
σχέδιο ετήσιου
προγράμματός
του ή το σχέδιο
αναθεωρημένου
ετήσιου
προγράμματός
του που
βεβαιώνει ότι
ικανοποιεί μία
από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β), ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου.
Ένα έργο
που
συγχρηματοδοτείται
με το αυξημένο
ποσοστό μπορεί
να
εξακολουθήσει
να
χρηματοδοτείται
με αυτό τον
τρόπο
ανεξαρτήτως
εάν κάποια από τις
προϋποθέσεις
που
αναφέρονται
στα στοιχεία α),
β) ή γ) του
τέταρτου
εδαφίου συνεχίζει
να
ικανοποιείται
κατά τη
διάρκεια της υλοποίησης
του σχετικού
ετήσιου
προγράμματος.
_______
*          ΕΕ
L 167 της 27.06.2008, σ. 69.
**        ΕΕ
L 53 της 12.05.2010, σ. 1.
***      ΕΕ
L 118 της 12.5.2010, σ. 1.»
Άρθρο 4
Η
παρούσα
απόφαση
τίθεται σε
ισχύ την
επομένη της
δημοσίευσής
της στην Επίσημη
Εφημερίδα της
Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Άρθρο 5
Η
παρούσα
απόφαση
απευθύνεται
στα κράτη μέλη
σύμφωνα με τις
Συνθήκες.
Βρυξέλλες,
Για το
Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο                     Για
το Συμβούλιο
Ο
Πρόεδρος                                                   Ο
Πρόεδρος
[1]               ΕΕ L 144
της 6.6.2007, σ. 1.
[2]               ΕΕ L 144
της 6.6.2007, σ. 45.
[3]               ΕΕ L 168
της 28.6.2007, σ. 18.
[4]               ΕΕ L 53 της 23.2.2002, σ.
1.
[5]               ΕΕ L 150 της 13.6.2009, σ.
8. Απόφαση όπως
τροποποιήθηκε
τελευταία με
την απόφαση
2010/183/ΕΕ του
Συμβουλίου (ΕΕ L 83
της 30.3.2010, σ. 19).
[6]               ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ.
1.
[7]               ΕΕ L 30 της 4.2.2011, σ.
34.
[8]               ΕΕ L 159 της 17.6.2011, σ.
88.
[9]               ΕΕ L 91 της 6.4.2011, σ.
1.
[10]             ΕΕ L 337 της 20.12.2011, σ.
5.
[11]             ΕΕ L 339 της 21.12.2011, σ.
1.
[12]             ΕΕ L 129 της 16.5.2012, σ.
7.