               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 22.9.2016
            COM(2016) 617 final
            2016/0296(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό κατά την 70ή και 71η σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος, για την έγκριση και υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL σχετικά με τον χαρακτηρισμό και την έναρξη ισχύος του χαρακτηρισμού της Βαλτικής θάλασσας και της Βόρειας Θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του αζώτου (ΠΕΕΑ)

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.
                     ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Η παρούσα πρόταση της Επιτροπής αφορά τον καθορισμό της θέσης της Ένωσης στην 70ή και 71η σύνοδο της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (ΜEPC) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), σε σχέση με την έγκριση και την υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της διεθνούς σύμβασης για την αποφυγή της ρύπανσης από πλοία (MARPOL), όσον αφορά τον χαρακτηρισμό και την έναρξη ισχύος του χαρακτηρισμού της Βαλτικής θάλασσας και της Βόρειας Θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του αζώτου (ΠΕΕΑ).

               Με σκοπό την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των εκπομπών οξειδίων του αζώτου (NOx) από τα πλοία, το παράρτημα VI της MARPOL παρέχει τη δυνατότητα ορισμού μιας ΠΕΕΑ, κατόπιν αιτήματος των μερών που έχουν κοινό συμφέρον σε μια συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Κάθε αίτημα χαρακτηρισμού πρέπει να υποβάλλεται στον ΔΝΟ, ο οποίος πρέπει να εξετάσει, να εγκρίνει και να υιοθετήσει τις αναγκαίες τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της MARPOL, ούτως ώστε ο προτεινόμενος χαρακτηρισμός μιας συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής ως ΠΕΕΑ να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ και να παράγει αποτελέσματα. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, με εξαίρεση την Αυστρία και την Ουγγαρία, έχουν κυρώσει το παράρτημα VI της MARPOL.

               Οι πρώτες ΠΕΕΑ που ορίστηκαν στις περιοχές των θαλασσών της Βορείου Αμερικής και της Καραϊβικής Θάλασσας των Ηνωμένων Πολιτειών τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2016. Όταν λειτουργούν σε αυτές τις θαλάσσιες περιοχές, οι κινητήρες που είναι εγκατεστημένοι σε πλοία που έχουν κατασκευαστεί μετά την εν λόγω ημερομηνία θα πρέπει να πληρούν τις αποκαλούμενες απαιτήσεις της βαθμίδας ΙΙΙ που ορίζονται στο παράρτημα VI της MARPOL.

               Οι πιο διαδεδομένες διαθέσιμες τεχνολογίες μείωσης εκπομπών που μπορούν να εξασφαλίσουν συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της βαθμίδας III είναι τα συστήματα ανακυκλοφορίας καυσαερίων (EGR), τα συστήματα επιλεκτικής καταλυτικής αναγωγής (SCR), ή οι κινητήρες που τροφοδοτούνται (εν μέρει) με υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG).

               Προσδοκώντας ουσιαστικά οφέλη για το περιβάλλον και την υγεία, και ακολουθώντας το παράδειγμα της Βόρειας Αμερικής, όλα τα παράκτια κράτη της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας αποφάσισαν από κοινού να προτείνουν στον ΔΝΟ τον χαρακτηρισμό των δύο αυτών θαλασσών ως ΠΕΕΑ, ώστε να μειωθεί σημαντικά η συνολική ποσότητα εκπομπών NOx από τα πλοία σε βάθος χρόνου.

               Οι εκπομπές NOx από τα πλοία στη Βαλτική και τη Βόρεια Θάλασσα συμβάλλουν σημαντικά στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδίως στις μεγάλες παράκτιες πόλεις, μέσω του σχηματισμού σωματιδίων, του σχηματισμού όζοντος στο έδαφος και της συνεισφοράς στις συγκεντρώσεις διοξειδίου του αζώτου (ΝΟ2), που έχουν όλα αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Η εισροή αζώτου στο θαλάσσιο και το χερσαίο περιβάλλον μέσω της ατμοσφαιρικής εναπόθεσης συμβάλλει επίσης στον ευτροφισμό της θάλασσας και της ξηράς.

               Ο ευτροφισμός αποτελεί σημαντικό πρόβλημα της Βαλτικής θάλασσας. Οι εκπομπές NOx από τα πλοία συνεισφέρουν στη συνολική εισροή αζώτου στο θαλάσσιο περιβάλλον μέσω της ατμοσφαιρικής εναπόθεσης, γεγονός που επιδεινώνει το πρόβλημα του ευτροφισμού της Βαλτικής θάλασσας. Η εφαρμογή των κανονισμών της βαθμίδας III ως αποτέλεσμα του χαρακτηρισμού της Βαλτικής ως ΠΕΕΑ θα μπορούσε να μειώσει τον ευτροφισμό σε αρκετές περιοχές της Βαλτικής θάλασσας έως και 20-30 %.

               Εάν δεν ληφθούν μέτρα ελέγχου, οι εκπομπές ΝΟx από τη ναυσιπλοΐα της Βόρειας Θάλασσας θα συνεισφέρουν από 7 % έως 24 % στις μέσες ετήσιες συγκεντρώσεις ΝΟx στον ατμοσφαιρικό αέρα στα παράκτια κράτη της Βόρειας Θάλασσας το 2030. Η συνεισφορά της ναυσιπλοΐας στην εναπόθεση αζώτου στα κράτη της Βόρειας Θάλασσας κυμαίνεται από 2 % ως 5 %. Ο χαρακτηρισμός της Βόρειας Θάλασσας ως ΠΕΕΑ αναμένεται να μειώσει αυτή τη συνεισφορά των εκπομπών της ναυσιπλοΐας της Βόρειας Θάλασσας κατά περίπου ένα τρίτο.

               2.
                     ΟΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

               Μετά την επιθυμία που εξέφρασαν τα παράκτια κράτη της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας να έχουν μια παράλληλη, συγχρονισμένη διαδικασία χαρακτηρισμού στη Βόρεια Θάλασσα και στη Βαλτική θάλασσα, καταρτίστηκε ένας «χάρτης πορείας» για τον καθορισμό των βημάτων που θα οδηγήσουν σε αυτόν τον ταυτόχρονο χαρακτηρισμό και την έναρξη ισχύος του χαρακτηρισμού και των δύο θαλασσών ως ΠΕΕΑ.

               Ο χάρτης πορείας
                  1
                προβλέπει την υποβολή και των δύο αιτημάτων χαρακτηρισμού προς τον ΔΝΟ τον Ιούλιο του 2016, ενόψει της έγκρισης από τη MEPC κατά την 70ή σύνοδό της (τον Οκτώβριο του 2016) και την επακόλουθη υιοθέτησή τους στη MEPC 71 (την άνοιξη του 2017). Ως προτεινόμενη ημερομηνία κατά την οποία θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ οι δύο ΠΕΕΑ έχει οριστεί η 1η Ιανουαρίου 2021, προκειμένου να δοθεί στους φορείς εκμετάλλευσης επαρκής χρόνος να προετοιμαστούν και να προσαρμοστούν.

               Μετά από διεξοδικές προπαρασκευαστικές εργασίες που ανέλυσαν τις επιπτώσεις και τα οφέλη των δύο χαρακτηρισμών ως ΠΕΕΑ, τα σχέδια αιτημάτων χαρακτηρισμού συζητήθηκαν σε τεχνικά εργαστήρια που πραγματοποιήθηκαν στη Ρωσία και στη Δανία τον Μάιο του 2016. Τα (τελικά) σχέδια αιτημάτων χαρακτηρισμού διανεμήθηκαν επίσης στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τη ναυτιλία, στις 19 Μαΐου 2016 και στις 29 Ιουνίου 2016.

               Σύμφωνα με τον χάρτη πορείας, η 50ή συνεδρίαση των επικεφαλής των αντιπροσωπειών της HELCOM, που έλαβε χώρα στην Εσθονία στις 15-16 Ιουνίου 2016, ενέκρινε την υποβολή του αιτήματος χαρακτηρισμού ως ΠΕΕΑ στον ΔΝΟ την 1η Ιουλίου 2016 από τα αντίστοιχα παράκτια κράτη. Μετά τη συμφωνία της HELCOM, τα κράτη της Βόρειας Θάλασσας μπόρεσαν να προβούν παράλληλα στην υποβολή του αιτήματός τους για χαρακτηρισμό, ώστε να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα για την ταυτόχρονη έγκριση και υιοθέτηση από τον ΔΝΟ, όπως ορίζεται στον κοινό χάρτη πορείας.

               3.
                     ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ VI ΤΗΣ MARPOL

               Σύμφωνα με τα κριτήρια και τη διαδικασία που ορίζονται στον κανονισμό 13.6 και στο προσάρτημα III του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL για την πρόταση χαρακτηρισμού μιας συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής ως ΠΕΕΑ, η υποβολή από τα παράκτια κράτη της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας προτείνει τις αναγκαίες τροποποιήσεις του κανονισμού 13 παράγραφοι 5.1, 5.2 και 5.3 που θα προσθέσουν τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική θάλασσα στις ήδη χαρακτηρισθείσες ως ΠΕΕΑ θαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Αμερικής και της Καραϊβικής των Ηνωμένων Πολιτειών, διευκρινίζοντας ότι οι ΠΕΕΑ της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας θα τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2021.

               Μετά την υποβολή των προτεινόμενων τροποποιήσεων από τα κράτη της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας στον ΔΝΟ την 1η Ιουλίου 2016, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αναμένεται να εξεταστούν και να εγκριθούν στην 70ή σύνοδο της MEPC (που έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί από τις 24 έως τις 28 Οκτωβρίου 2016) και, στη συνέχεια, να υποβληθούν προς υιοθέτηση στην 71η σύνοδο της MEPC (που έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί την άνοιξη του 2017).

               Αφού εγκριθούν και υιοθετηθούν από την Επιτροπή, οι τροποποιήσεις του κανονισμού 13 του παραρτήματος VI της MARPOL, όπως αναφέρεται ανωτέρω, θα κοινοποιηθούν προς αποδοχή στα συμβαλλόμενα μέρη του παραρτήματος VI της MARPOL.

               4.
                     ΣΧΕΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΕ

               Ο ορισμός ΠΕΕΑ στα ύδατα της ΕΕ θα συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην πολιτική της Ένωσης για το περιβάλλον, οι οποίοι αποσκοπούν στη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και στην προστασία της ανθρώπινης υγείας μέσω της βελτίωσης της ποιότητας του αέρα. Στην εκτίμηση επιπτώσεων της Επιτροπής που συνοδεύει τη δέσμη μέτρων για καθαρό αέρα 2013
                  2
                σημειώνεται ότι, αν και κάθε απόφαση σχετικά με ειδικά μέτρα της Ένωσης για τη ρύθμιση των εκπομπών ΝΟx από τη ναυσιπλοΐα θα χρειαζόταν ξεχωριστή, ειδικότερη ανάλυση, η ναυσιπλοΐα έχει σαφείς δυνατότητες μείωσης των εκπομπών ΝΟx με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και του αέρα.

               Η οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική
                  3
                απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη ή τη διατήρηση «καλής περιβαλλοντικής κατάστασης» στο θαλάσσιο περιβάλλον έως το 2020. Ως καλή περιβαλλοντική κατάσταση νοείται «η περιβαλλοντική κατάσταση των θαλασσίων υδάτων στην οποία τα ύδατα αυτά παρέχουν οικολογικά ποικίλους και δυναμικούς ωκεανούς και θάλασσες που είναι καθαρές, υγιείς και παραγωγικές στα πλαίσια των εγγενών συνθηκών τους, και όπου η χρήση του θαλάσσιου περιβάλλοντος βρίσκεται σε επίπεδο αειφορίας, διασφαλίζοντας έτσι τις δυνατότητες για χρήσεις και δραστηριότητες από τις σημερινές και τις μελλοντικές γενεές» (άρθρο 3 παράγραφος 5 της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσσια στρατηγική). Για τον προσδιορισμό της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης απαιτείται, μεταξύ άλλων, να ελαχιστοποιείται ο ανθρωπογενής ευτροφισμός, και ιδιαίτερα οι δυσμενείς επιπτώσεις του, όπως απώλειες στη βιοποικιλότητα, υποβάθμιση του οικοσυστήματος, εξάπλωση επιβλαβών φυκών και έλλειψη οξυγόνου στον βυθό των θαλασσών (τα οποία συμβαίνουν όλα, ιδίως στη Βαλτική θάλασσα, σε ευρεία κλίμακα). Η μείωση των εισροών αζώτου που προέρχονται από τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα μέσω της εφαρμογής των απαιτήσεων της βαθμίδας ΙΙΙ που συνεπάγεται ο χαρακτηρισμός της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ, θα βοηθήσει τα κράτη μέλη της ΕΕ που βρέχονται από τις εν λόγω θάλασσες να επιτύχουν «καλή περιβαλλοντική κατάσταση» σύμφωνα με την οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική.

               Η οδηγία για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα
                  4
                καθορίζει, μεταξύ άλλων, οριακές τιμές ΝΟ2 με σκοπό να αποφεύγονται, να προλαμβάνονται ή να μειώνονται οι επιβλαβείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία ή/και το περιβάλλον, που προκαλούνται από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η οριακή τιμή για την ετήσια μέση συγκέντρωση ΝΟ2 ορίζεται στα 40 μg/m3. Ιδιαίτερα στα παράκτια κράτη της Βόρειας Θάλασσας, σημειώνονται υπερβάσεις της μέγιστης αυτής συγκέντρωσης σε διάφορες περιφέρειες και περιοχές. Οι εκπομπές από τη ναυσιπλοΐα μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στα τοπικά προβλήματα ποιότητας του αέρα στην Ευρώπη, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι στη Βόρεια Θάλασσα το 89 % των εκπομπών των πλοίων συμβαίνει σε απόσταση το πολύ 50 ναυτικών μιλίων από την ακτή
                  5
               .

               Η οδηγία για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα αναγνωρίζει ότι για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στην εν λόγω οδηγία είναι ιδιαίτερα σημαντικό να καταπολεμηθούν οι εκπομπές ρύπων στην πηγή, ιδίως με μέτρα που θα περιορίζουν τις εκπομπές καυσαερίων των κινητήρων των διαφόρων κινητών και σταθερών πηγών, μέσω της θέσπισης προτύπων ποιότητας των κινητήρων ή των καυσίμων.

               Η Ένωση έχει θέσει σε ισχύ διάφορες νομοθετικές πράξεις για τη ρύθμιση των εκπομπών μέσω προτύπων για τους κινητήρες στους διάφορους τρόπους οδικής μεταφοράς (αυτοκίνητα, βαρέα και ελαφρά φορτηγά μέσω των προτύπων Euro
                  6
               ) και τις πηγές των μη οδικών κινητών μηχανημάτων (σκάφη εσωτερικής ναυσιπλοΐας και σιδηροδρομικές μηχανές μέσω της οδηγίας για τα μη οδικά κινητά μηχανήματα
                  7
               ). Οι εκπομπές θείου από τις θαλάσσιες μεταφορές στα ευρωπαϊκά ύδατα έχουν ρυθμιστεί με την οδηγία για τον καθορισμό των απαιτήσεων όσον αφορά την περιεκτικότητα των καυσίμων σε θείο για τα πλοία
                  8
               . Η εν λόγω οδηγία μεταφέρει επίσης τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών θείου (ΠΕΕΘ), σύμφωνα με το παράρτημα VI της MARPOL, στο δίκαιο της Ένωσης. Η θέση σε ισχύ των απαιτήσεων για χαμηλή περιεκτικότητα των καυσίμων σε θείο, από την 1η Ιανουαρίου 2015, στις δύο ΠΕΕΘ έχει επιφέρει μείωση της συγκέντρωσης θείου στις παράκτιες περιοχές.

               Παρότι οι εκπομπές ΝΟx από τη διεθνή θαλάσσια ναυσιπλοΐα δεν έχουν ρυθμιστεί στην πηγή από τη νομοθεσία της Ένωσης, αναγνωρίζεται ότι οι θαλάσσιες μεταφορές συνεισφέρουν σημαντικά στο σύνολο αυτών των εκπομπών, καθώς και στη συγκέντρωση και στην εναπόθεση στην Ένωση, και ότι οι εν λόγω εκπομπές θα πρέπει να μειωθούν
                  9
               . Δεδομένου ότι ο χαρακτηρισμός της Βαλτικής θάλασσας και της Βόρειας Θάλασσας ως ΠΕΕΑ θα συντελέσει στη μείωση των εκπομπών από τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές, σύμφωνα με τους στόχους της νομοθεσίας της Ένωσης, τα αιτήματα χαρακτηρισμού στον ΔΝΟ θα πρέπει να υποστηριχθούν.

               Λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση ανάμεσα στις προτεινόμενες τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ και τους στόχους και τις απαιτήσεις που καθορίζονται στις διάφορες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, στόχος των οποίων είναι να συμβάλουν στη διατήρηση, προστασία και βελτίωση της ποιότητας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, καθώς και στην προστασία της ανθρώπινης υγείας μέσω της βελτίωσης της ποιότητας του αέρα, η έγκριση και υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL μπορεί να καθορίσει τη μελλοντική εξέλιξη της νομοθεσίας της ΕΕ στον τομέα αυτό.

               5.
                     ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

               Οι διατάξεις του άρθρου 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ισχύουν επίσης και για την υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL από τον ΔΝΟ και, ως εκ τούτου, απαιτείται απόφαση του Συμβουλίου για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με τις τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ, που πρόκειται να εγκριθούν και να υιοθετηθούν από την 70ή και 71η σύνοδο της MEPC αντίστοιχα.

               2016/0296 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό κατά την 70ή και 71η σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος, για την έγκριση και υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL σχετικά με τον χαρακτηρισμό και την έναρξη ισχύος του χαρακτηρισμού της Βαλτικής θάλασσας και της Βόρειας Θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του αζώτου (ΠΕΕΑ)

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Με σκοπό την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο των εκπομπών οξειδίων του αζώτου (NOx) από τα πλοία, το παράρτημα VI της διεθνούς σύμβασης για την αποφυγή της ρύπανσης από τα πλοία (MARPOL) παρέχει τη δυνατότητα ορισμού μιας περιοχής ελέγχου εκπομπών NOx (ΠΕΕΑ), κατόπιν αιτήματος των μερών που έχουν κοινό συμφέρον σε μια συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή.

               (2)Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ) πρέπει να εξετάσει, να εγκρίνει και να θεσπίσει τις αναγκαίες τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της MARPOL, ούτως ώστε ο προτεινόμενος χαρακτηρισμός μιας συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής ως ΠΕΕΑ να μπορεί να τεθεί σε ισχύ και να παράγει αποτελέσματα.

               (3)Τα συμβαλλόμενα μέρη του παραρτήματος VI της σύμβασης MARPOL που βρέχονται από τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική θάλασσα αποφάσισαν από κοινού να καταρτίσουν δύο προτάσεις για τον χαρακτηρισμό των αντίστοιχων θαλασσών ως ΠΕΕΑ, με έναρξη ισχύος από την 1η Ιανουαρίου 2021.

               (4)Η επιτροπή για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Βαλτικής θάλασσας («Επιτροπή του Ελσίνκι», εν συντομία HELCOM) έχει ξεκινήσει προπαρασκευαστικές εργασίες για την υποβολή αιτήματος χαρακτηρισμού της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ στο πλαίσιο της σύμβασης του Ελσίνκι για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Βαλτικής θάλασσας. Κατά τη συνεδρίαση των επικεφαλής των αντιπροσωπειών της HELCOM, στις 16 Ιουνίου 2016, συμφωνήθηκε να υποβληθεί η πρόταση για χαρακτηρισμό της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ προς εξέταση στην επιτροπή προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος (MEPC) του ΔΝΟ κατά την 70ή σύνοδό της.

               (5)Προπαρασκευαστικές εργασίες για την υποβολή αιτήματος χαρακτηρισμού της Βόρειας Θάλασσας ως ΠΕΕΑ έχουν ξεκινήσει από τα παράκτια κράτη της Βόρειας Θάλασσας σε υπουργικό επίπεδο.

               (6)Η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τη ναυτιλία ενημερώθηκε στις 19 Μαΐου 2016 και στις 29 Ιουνίου 2016 για τα (τελικά) σχέδια προτάσεων που αιτούνται τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ, τα οποία πρόκειται να υποβληθούν προς εξέταση στον ΔΝΟ κατά την 70ή σύνοδο της MEPC.

               (7)Η έγκριση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ αναμένεται κατά την 70ή σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος (MEPC), ενώ η υιοθέτησή τους αναμένεται κατά την 71η σύνοδο, που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2017.

               (8)Η έγκριση και υιοθέτηση των προτεινόμενων τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL από την MEPC του ΔΝΟ για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ θα έχει νομική ισχύ κατά την έννοια του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.

               (9)Το έβδομο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον
                  10
                επιβεβαιώνει τον μακροπρόθεσμο στόχο της Ένωσης όσον αφορά την πολιτική για τον ατμοσφαιρικό αέρα, ήτοι την επίτευξη επιπέδων ποιότητας του αέρα που να μη συνεπάγονται σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις και κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, και ζητεί, για τον σκοπό αυτό, πλήρη συμμόρφωση με την ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα, στρατηγικούς στόχους και δράσεις για το διάστημα μετά το 2020, μεγαλύτερες προσπάθειες στις περιοχές όπου ο πληθυσμός και το οικοσύστημα εκτίθενται σε υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικών ρύπων και μείωση των επιπέδων και της εναπόθεσης ρύπων που προκαλούν οξίνιση και ευτροφισμό, καθώς των επιπέδων της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από όζον, κάτω από τα κρίσιμα φορτία και επίπεδα.

               (10)Το 2013, σε συνολικά 19 από τα 28 κράτη μέλη καταγράφηκαν υπερβάσεις της ετήσιας οριακής τιμής διοξειδίου του αζώτου (ΝΟ2), όπως ορίζεται στην οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  11
               , σε έναν ή περισσότερους σταθμούς παρακολούθησης. Το 9 % του αστικού πληθυσμού της ΕΕ-28 ζει σε περιοχές στις οποίες υπήρξε υπέρβαση της ετήσιας οριακής τιμής της ΕΕ και των κατευθυντηρίων γραμμών της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για την ποιότητα του αέρα όσον αφορά το ΝΟ2, το 2013
                  12
               .

               (11)Οι εκπομπές των πλοίων είναι γνωστό ότι έχουν επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, στα οικοσυστήματα και στην ποιότητα του αέρα της Ένωσης, ως αποτέλεσμα των εκπομπών που παράγουν, όπως οξείδια του αζώτου (NOx), οξείδια του θείου (SOx), μεθάνιο (CH4), αιωρούμενα σωματίδια (PM) και αιθάλη (BC).

               (12)Σύμφωνα με την εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει τη δέσμη μέτρων για καθαρό αέρα, του Δεκεμβρίου 2013
                  13
               , οι εκπομπές θείου από τις θαλάσσιες μεταφορές προβλέπεται να μειωθούν σημαντικά μετά την αναθεώρηση της οδηγίας για την περιεκτικότητα των καυσίμων πλοίων σε θείο
                  14
               , ενώ οι εκπομπές σωματιδίων και ΝΟx από τους κινητήρες των σκαφών θα εξακολουθήσουν να επηρεάζουν τα επίπεδα της ποιότητας του αέρα στην Ένωση. Οι εκπομπές NOx από τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές στα ευρωπαϊκά ύδατα θα μπορούσαν να εξισωθούν με τις χερσαίες πηγές στην Ένωση έως το 2020 και μετά
                  15
               .

               (13)Η προοδευτική μείωση της ρύπανσης του αέρα στην Ένωση βασίζεται στις μειώσεις που επιφέρει η νομοθεσία για την ατμοσφαιρική ρύπανση από συγκεκριμένη ουσία με βάση την πηγή, που καθορίζει τα όρια εκπομπής (ΝΟx), μεταξύ άλλων μέσω της θέσπισης προτύπων για τα καύσιμα και τους κινητήρες, για διάφορες σταθερές και κινητές πηγές εκπομπών.

               (14)Παρότι η Ένωση έχει ορίσει πρότυπα για τα καύσιμα των πλοίων, καθώς και υποχρεώσεις παρακολούθησης των εκπομπών, υποβολής εκθέσεων και επαλήθευσης, με στόχο την προστασία και τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης υγείας από τις εκπομπές SOx και CO2 στον αέρα που παράγονται από τις θαλάσσιες μεταφορές, δεν υπάρχει επί του παρόντος ειδική ενωσιακή νομοθεσία ανά πηγή για την αντιμετώπιση των εκπομπών ΝΟx από τη διεθνή θαλάσσια ναυσιπλοΐα.

               (15)Η ανακοίνωση του 2013 σχετικά με το πρόγραμμα «Καθαρός αέρας για την Ευρώπη»
                  16
                τονίζει ότι οι εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές θα συνεχίσουν να έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα στην ξηρά, και ότι οι μειώσεις από τον τομέα της ναυσιπλοΐας θα μπορούσαν να είναι οικονομικά αποδοτικές. Σημειώνει επίσης ότι, αν ληφθεί υπόψη ο διεθνής χαρακτήρας των θαλάσσιων μεταφορών, πρέπει να προτιμάται καταρχήν η χάραξη πολιτικής σε διεθνές επίπεδο, όπως ο προσδιορισμός περιοχών ελέγχου των εκπομπών NOx και η εφαρμογή των προτύπων για τις εκπομπές NOx, τα οποία έχουν ήδη εγκριθεί από τον ΔΝΟ. Σύμφωνα με τη συνοδευτική εκτίμηση επιπτώσεων, υπάρχουν σαφείς δυνατότητες να πραγματοποιηθούν οικονομικά αποδοτικές μειώσεις των εκπομπών ΝΟx από τη ναυσιπλοΐα. Ο ορισμός ΠΕΕΑ στις θαλάσσιες περιοχές της ΕΕ θα αποφέρει ουσιαστικά οφέλη για το περιβάλλον και την υγεία.

               (16)Η οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
                  17
                προβλέπει ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, ανάλογα με την περίπτωση και με την επιφύλαξη του άρθρου 218 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιδιώκουν διμερή και πολυμερή συνεργασία με τρίτες χώρες και αρμόδιους οργανισμούς, όπως ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ), με στόχο τη βελτίωση της βάσης για τη διευκόλυνση των μειώσεων των εκπομπών.

               (17)Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η έγκριση και υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL μπορεί να καθορίσει τη μελλοντική εξέλιξη της νομοθεσίας της ΕΕ στον τομέα αυτό.

               (18)Θα πρέπει να εγκριθεί μια απόφαση του Συμβουλίου με βάση το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να καθοριστεί η θέση της Ένωσης σχετικά με την υιοθέτηση των εν λόγω τροποποιήσεων.

               (19)Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποστηρίξουν την υιοθέτηση των προτεινόμενων τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως ΠΕΕΑ στην 70ή σύνοδο της MEPC (τον Οκτώβριο του 2016), και την επακόλουθη έγκρισή τους στη MEPC 71 (την άνοιξη του 2017).

               (20)Η Ένωση δεν είναι ούτε μέλος του ΔΝΟ ούτε συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης MARPOL. Συνεπώς, είναι αναγκαίο το Συμβούλιο να εξουσιοδοτήσει τα κράτη μέλη να διατυπώσουν τη θέση της Ένωσης και να δηλώσουν ότι συγκατατίθενται να δεσμεύονται από τις εν λόγω τροποποιήσεις,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               1.Η θέση της Ένωσης κατά την 70ή σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού είναι ότι υποστηρίζει την έγκριση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του αζώτου.

               2.Η θέση αυτή θα ισχύει επίσης και σε οποιαδήποτε άλλη συνεδρίαση της MEPC του ΔΝΟ, εάν οι τροποποιήσεις δεν εγκριθούν κατά την 70ή σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος.

               Άρθρο 2

               1.Η θέση της Ένωσης κατά την 71η σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού είναι ότι συμφωνεί με την υιοθέτηση των τροποποιήσεων του παραρτήματος VI της MARPOL για τον χαρακτηρισμό της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής θάλασσας ως περιοχών ελέγχου των εκπομπών οξειδίων του αζώτου.

               2.Η θέση αυτή θα ισχύει επίσης και σε οποιαδήποτε άλλη συνεδρίαση της MEPC του ΔΝΟ, εάν οι τροποποιήσεις δεν υιοθετηθούν κατά την 71η σύνοδο της επιτροπής προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος.

               Άρθρο 3

               1.Η θέση της Ένωσης, όπως καθορίζεται στα άρθρα 1 και 2, εκφράζεται από τα κράτη μέλη που είναι μέλη του ΔΝΟ, τα οποία ενεργούν από κοινού προς το συμφέρον της Ένωσης.

               2.Ελάσσονες αλλαγές στις τροποποιήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 1 και 2 μπορούν να υποστηριχθούν και να συμφωνηθούν από τους εκπροσώπους της Ένωσης χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου.

               Άρθρο 4

               Τα κράτη μέλη με την παρούσα απόφαση εξουσιοδοτούνται να συγκατατεθούν να δεσμεύονται, προς το συμφέρον της Ένωσης, από τις τροποποιήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 1 και 2.

               Άρθρο 5

               Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  Βλέπε επίσης: https://portal.helcom.fi/meetings/HOD 49-2015-247/MeetingDocuments/4-29 Roadmap for designating a NECA in the Baltic Sea in parallel with the North Sea.pdf

                     (2)
                  Βλέπε:

                     http://ec.europa.eu/environment/air/clean_air_policy.htm

                     (3)
                  Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική), ΕΕ L 164 της 25.6.2008, σ. 19

                     (4)
                  Οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη, ΕΕ L 152 της 11.6.2008, σ. 1

                     (5)
                  Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (EEA), Τεχνική Έκθεση αριθ. 4/2013, The impact of international shipping on European air quality and climate forcing (Επιπτώσεις της διεθνούς ναυτιλίας πάνω στην ποιότητα του αέρα στην Ευρώπη και πάνω στην κλιματική πίεση) – 14.3.2013, σ. 38

                     (6)
                  Π.χ. κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 715//2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 2007, που αφορά την έγκριση τύπου μηχανοκινήτων οχημάτων όσον αφορά εκπομπές από ελαφρά επιβατηγά και εμπορικά οχήματα (Euro 5 και Euro 6) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων, ΕΕ L 171 της 29.6.2007, σ. 1 ή κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 595/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την έγκριση τύπου των μηχανοκίνητων οχημάτων και κινητήρων όσον αφορά τις εκπομπές των βαρέων επαγγελματικών οχημάτων (Euro VI) και σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες επισκευής και συντήρησης οχημάτων

                     (7)
                  Οδηγία 97/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1997, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ληπτέα μέτρα κατά της εκπομπής αερίων και σωματιδιακών ρύπων προερχόμενων από κινητήρες εσωτερικής καύσης που τοποθετούνται σε μη οδικά κινητά μηχανήματα, ΕΕ L 59 της 27.2.1998, σ. 1

                     (8)
                  Οδηγία (ΕΕ) 2016/802 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο, ΕΕ L132 της 21.5.2016, σ. 58

                     (9)
                  Οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους, ΕΕ L 309 της 27.11.2011, σ. 22

                     (10)
                  Απόφαση (ΕΕ) αριθ. 1386/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, σχετικά με γενικό ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας», ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 171

                     (11)
                  Οδηγία 2008/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και καθαρότερο αέρα για την Ευρώπη, ΕΕ L 152 της 11.6.2008, σ. 1

                     (12)
                  Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (EEA), έκθεση αριθ. 5/2015, Air quality in Europe –2015 report (Ποιότητα του αέρα στην Ευρώπη – έκθεση για το 2015), 30.11.2015, σ. 30, σ. 40

                     (13)
                  Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής αριθ. 531/2013, Εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το πρόγραμμα «Καθαρός αέρας για την Ευρώπη», την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον περιορισμό των εκπομπών ορισμένων ρύπων στην ατμόσφαιρα από μεσαίου μεγέθους μονάδες καύσης, την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων και την τροποποίηση της οδηγίας 2003/35/ΕΚ, την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την αποδοχή της τροποποίησης του πρωτοκόλλου του 1999, για τη μείωση της οξίνισης, του ευτροφισμού και του τροποσφαιρικού όζοντος, της σύμβασης του 1979 για τη διαμεθοριακή ρύπανση της ατμόσφαιρας σε μεγάλη απόσταση.

                     (14)
                  Οδηγία (ΕΕ) 2016/802 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο (κωδικοποιημένο κείμενο), ΕΕ L132 της 21.5.2016, σ. 58

                     (15)
                  Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (EEA), Τεχνική Έκθεση αριθ. 4/2013, The impact of international shipping on European air quality and climate forcing (Επιπτώσεις της διεθνούς ναυτιλίας πάνω στην ποιότητα του αέρα στην Ευρώπη και πάνω στην κλιματική πίεση) – 14.3.2013

                     (16)
                  COM(2013/0918) final

                     (17)
                  Οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2011, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους, ΕΕ L 309 της 27.11.2001, σ. 22


               ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
            Βρυξέλλες, 27.7.2017
            COM(2017) 386 final
            2017/0165(NLE)
            Πρόταση
            ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
            για τη σύναψη, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων όσον αφορά θέματα που άπτονται του ουσιαστικού ποινικού δικαίου και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις

               ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

               1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

               Οι προσυνεννοημένοι αγώνες θεωρούνται ευρέως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τον αθλητισμό σήμερα, καθώς υπονομεύουν τις αξίες του αθλητισμού όπως είναι η ακεραιότητα, η ευγενής άμιλλα και ο σεβασμός στους άλλους. Εξαιτίας τους υπάρχει κίνδυνος απομάκρυνσης των οπαδών και υποστηρικτών από τον οργανωμένο αθλητισμό. Επιπλέον, οι προσυνεννοημένοι αγώνες συχνά σχετίζονται με κυκλώματα του οργανωμένου εγκλήματος σε παγκόσμια κλίμακα.  Το πρόβλημα αυτό έχει αποκτήσει πλέον επείγοντα χαρακτήρα για τις δημόσιες αρχές, το αθλητικό κίνημα και τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου παγκοσμίως.  Ανταποκρινόμενο στις προκλήσεις αυτές, το Συμβούλιο της Ευρώπης απηύθυνε το καλοκαίρι του 2012 πρόσκληση στα συμβαλλόμενα μέρη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τον Πολιτισμό για την έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο τη σύναψη σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αποτελεσμάτων. Οι διαπραγματεύσεις άρχισαν τον Οκτώβριο του 2012 με την πρώτη συνάντηση της συντακτικής ομάδας του Συμβουλίου της Ευρώπης.

               Στις 13 Νοεμβρίου 2012 η Επιτροπή εξέδωσε τη «σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμμετάσχει, εξ ονόματος της ΕΕ, στις διαπραγματεύσεις για διεθνή σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης με αντικείμενο την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αποτελεσμάτων»
                  1
               . Η σύσταση της Επιτροπής διαβιβάστηκε στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τον αθλητισμό στις 15 Νοεμβρίου 2012.  Κατόπιν διαβουλεύσεων στους κόλπους της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου, το Συμβούλιο χώρισε το σχέδιο απόφασης σε δύο αποφάσεις λόγω της προσθήκης ουσιαστικών νομικών βάσεων από το Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένης νομικής βάσης η οποία απορρέει από το Μέρος 3 Τίτλο V της ΣΛΕΕ
                  2
               . Η μία απόφαση σχετικά με τα θέματα που άπτονται των στοιχημάτων και του αθλητισμού εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 10 Ιουνίου 2013
                  3
               .  Η άλλη απόφαση εκδόθηκε από το Συμβούλιο στις 23 Σεπτεμβρίου 2013 και αφορούσε θέματα που άπτονται της συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας
                  4
               .

               Στις 9 Ιουλίου 2014 οι αντιπρόσωποι των υπουργών στο Συμβούλιο της Ευρώπης ενέκριναν τη σύμβαση σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων
                  5
               .  Η σύμβαση άνοιξε προς υπογραφή στις 18 Σεπτεμβρίου 2014 στη διάσκεψη υπουργών Αθλητισμού του Συμβουλίου της Ευρώπης. Σύμφωνα με το άρθρο 32 παράγραφος 1 της σύμβασης, η σύμβαση είναι ανοικτή προς υπογραφή από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Έως σήμερα η σύμβαση έχει υπογραφεί από διάφορα συμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων πολλών κρατών μελών
                  6
               .

               Στις 2 Μαρτίου 2015 η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο τις προτάσεις της για αποφάσεις του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή της σύμβασης για λογαριασμό της Ένωσης· i) πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή της σύμβασης εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά θέματα που άπτονται του ουσιαστικού ποινικού δικαίου και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις [COM(2015)86] βάσει του άρθρου 82 παράγραφος 1 και του άρθρου 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ· και ii) πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή της σύμβασης εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά θέματα που δεν άπτονται του ουσιαστικού ποινικού δικαίου και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις [COM(2015)84] βάσει των άρθρων 114 και 165 της ΣΛΕΕ. Η αιτιολογική έκθεση των εν λόγω προτάσεων της Επιτροπής περιείχε λεπτομερή ανάλυση των σχετικών αρμοδιοτήτων της σύμβασης. Οι προτάσεις της Επιτροπής συζητήθηκαν για τελευταία φορά στο πλαίσιο της ΕΜΑ στις 11 και 20 Νοεμβρίου 2015. Μετά τη συζήτηση αυτή, η Προεδρία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εργασίες για το συγκεκριμένο θέμα δεν θα προχωρήσουν μέχρις ότου υπάρξει συγκατάθεση όλων των αντιπροσωπειών.

               Στο πλαίσιο αυτό, η Ένωση δεν έχει ακόμη υπογράψει τη σύμβαση. Η Επιτροπή κρίνει ότι η υπογραφή της σύμβασης θα πρέπει να αποτελέσει μέρος των προσπαθειών της Ένωσης να συμβάλει στην καταπολέμηση του φαινομένου των προσυνεννοημένων αγώνων, σε συνδυασμό με άλλα εργαλεία όπως η επικείμενη πρωτοβουλία της Επιτροπής σχετικά με τους προσυνεννοημένους αγώνες που συνδέονται με στοιχήματα, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής του 2012 για τα τυχερά παιχνίδια σε απευθείας σύνδεση
                  7
               , οι εργασίες της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΕ για τους προσυνεννοημένους αγώνες, καθώς και προπαρασκευαστικές δράσεις και σχέδια που αφορούν ειδικά τους προσυνεννοημένους αγώνες
                  8
               .

               Η παρούσα πρόταση αφορά τη νομική πράξη με την οποία θα γίνει η σύναψη της συμφωνίας.

               2. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ

               Σύμφωνα με το άρθρο 1 της σύμβασης, σκοπός της είναι «η καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αγώνων για την προστασία της ακεραιότητας του αθλητισμού και της αθλητικής δεοντολογίας σύμφωνα με την αρχή της αυτονομίας του αθλητισμού».  Συνεπώς, ο τελικός στόχος της σύμβασης είναι «η προστασία της ακεραιότητας του αθλητισμού και της αθλητικής δεοντολογίας».  Αυτό επιδιώκεται με μια σειρά μέτρων τα οποία αποσκοπούν στην πρόληψη, στον εντοπισμό και στην επιβολή κυρώσεων σε περιπτώσεις χειραγώγησης αθλητικών αγώνων.  Για τον ίδιο σκοπό, η σύμβαση προάγει επίσης τη διεθνή συνεργασία και δημιουργεί μηχανισμό παρακολούθησης προκειμένου να διασφαλιστεί η υλοποίηση των διατάξεων που ορίζονται στη σύμβαση.

               Η σύμβαση χαρακτηρίζεται, επομένως, από μια πολυδιάστατη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της χειραγώγησης αθλητικών αγώνων.  Κατά συνέπεια, τα προς έγκριση μέτρα ποικίλλουν ως προς τη φύση τους και άπτονται διαφόρων τομέων του δικαίου, ενώ σε όλα ενσωματώνεται η πτυχή της πρόληψης
                  9
               .  Άλλοι τομείς του δικαίου που επηρεάζονται είναι το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο, η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, η προστασία των δεδομένων, καθώς και η ρύθμιση των δραστηριοτήτων στοιχηματισμού.

               Οι περισσότερες διατάξεις για την πρόληψη περιλαμβάνονται στα κεφάλαια ΙΙ και ΙΙΙ της σύμβασης
                  10
               , ενώ στο κεφάλαιο ΙΙΙ θεσπίζεται σειρά διατάξεων οι οποίες αποσκοπούν στη διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων μερών.

               Τα μέτρα που σχετίζονται με τις υπηρεσίες στοιχημάτων ενδέχεται να επηρεάζουν τις ελευθερίες της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, στον βαθμό που οι φορείς εκμετάλλευσης στοιχημάτων ασκούν οικονομική δραστηριότητα.  Όσον αφορά ειδικότερα το άρθρο 3 παράγραφος 5 στοιχείο α) και το άρθρο 11, ο ορισμός του «παράνομου αθλητικού στοιχήματος» αναφέρεται σε κάθε αθλητικό στοίχημα του οποίου το είδος ή ο φορέας εκμετάλλευσης δεν έχει λάβει έγκριση δυνάμει του εφαρμοστέου δικαίου της δικαιοδοσίας του συμβαλλόμενου μέρους στο οποίο βρίσκεται ο παίκτης.  Στον όρο «εφαρμοστέο δίκαιο» περιλαμβάνεται το δίκαιο της ΕΕ.  Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συνεκτιμάται κάθε δικαίωμα το οποίο εκχωρείται από το δίκαιο της ΕΕ, και ότι το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει να είναι συμβατό με το δίκαιο της ΕΕ και ιδιαίτερα με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς.

               Αντιθέτως, στα άρθρα 9 έως 11 προβλέπονται μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έναν βαθμό προσέγγισης των νομοθεσιών.  Παραδείγματος χάριν, στο άρθρο 9 της σύμβασης προτείνεται ένας ενδεικτικός κατάλογος μέτρων τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν σε εφαρμογή από την αντίστοιχη ρυθμιστική αρχή για τα στοιχήματα «κατά περίπτωση» με σκοπό την καταπολέμηση της χειραγώγησης αθλητικών αγώνων που συνδέεται με αθλητικά στοιχήματα.  Το άρθρο 10 παράγραφος 1 της σύμβασης ορίζει ότι «κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει όποια νομοθετικά ή άλλα μέτρα ενδέχεται να είναι αναγκαία για την πρόληψη των συγκρούσεων συμφερόντων και της αθέμιτης χρήσης εκ των έσω πληροφοριών από φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασχολούνται με την παροχή προϊόντων αθλητικού στοιχήματος (...)» (υπογράμμιση από τον συντάκτη του παρόντος).  Το άρθρο 10 παράγραφος 3 της σύμβασης αποσκοπεί στη θέσπιση υποχρεώσεων αναφοράς, καθώς αναφέρει: «Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει όποια νομοθετικά ή άλλα μέτρα ενδέχεται να είναι αναγκαία ώστε να υποχρεούνται οι φορείς εκμετάλλευσης αθλητικού στοιχήματος να αναφέρουν χωρίς καθυστέρηση περιπτώσεις παράτυπων ή ύποπτων στοιχημάτων στη ρυθμιστική αρχή για τα στοιχήματα (...)» (υπογράμμιση από τον συντάκτη του παρόντος).  Τέλος, το άρθρο 11 της σύμβασης σχετικά με τα παράνομα αθλητικά στοιχήματα παραχωρεί ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στα συμβαλλόμενα μέρη.  Ορίζει τα εξής: «κάθε συμβαλλόμενο μέρος διερευνά τα πλέον κατάλληλα μέτρα για την καταπολέμηση των φορέων εκμετάλλευσης παράνομου αθλητικού στοιχήματος και εξετάζει τη θέσπιση μέτρων, σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο της αντίστοιχης δικαιοδοσίας, όπως (...)».

               Από αυτό προκύπτει ότι το άρθρο 9 και το άρθρο 10 παράγραφοι 1 και 3 της σύμβασης δημιουργούν μια βάση για πιθανή εναρμόνιση στο πλαίσιο του άρθρου 114 της ΣΛΕΕ, στον βαθμό που οι φορείς εκμετάλλευσης στοιχημάτων ασκούν οικονομική δραστηριότητα.  Το άρθρο 11, η διατύπωση του οποίου είναι ακόμη πιο ευέλικτη, εμπεριέχει επίσης έναν βαθμό προσέγγισης των διατάξεων που μπορεί επίσης να καλύπτεται από το άρθρο 114 της ΣΛΕΕ σχετικά με την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

               Εξάλλου, το άρθρο 11 της σύμβασης μπορεί επίσης να αφορά υπηρεσίες που παρέχονται από τρίτη χώρα.  Τα εν λόγω μέτρα, που αφορούν άμεσα την «πρόσβαση» στις υπηρεσίες αυτές, καλύπτονται από την κοινή εμπορική πολιτική της Ένωσης βάσει του άρθρου 207 της ΣΛΕΕ.

               Το κεφάλαιο IV αφορά το ποινικό δίκαιο και τη συνεργασία όσον αφορά την επιβολή του νόμου (άρθρα 15 έως 18).  Το άρθρο 15 της σύμβασης δεν επιβάλλει τη συνολική ποινικοποίηση της χειραγώγησης των αθλητικών αγώνων, αλλά μόνο ορισμένων μορφών της (εκείνων που ενέχουν δωροδοκία, εξαναγκασμό ή απάτη).

               Το άρθρο 16 αφορά τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.  Σε ενωσιακό επίπεδο, ο τομέας αυτός ρυθμίζεται από την απόφαση-πλαίσιο 2001/500/ΔΕΥ του Συμβουλίου
                  11
               , σε συνδυασμό με την οδηγία 2014/42/ΕΕ
                  12
               .  To άρθρο 16 παράγραφος 3 της σύμβασης εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΕΕ και στο άρθρο 114 της ΣΛΕΕ (Οδηγία 2005/60/EΚ σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας)
                  13
               .  Το κεφάλαιο V με αντικείμενο τη δικαιοδοσία, την ποινική διαδικασία και τα μέτρα επιβολής, καθώς και το κεφάλαιο VI με αντικείμενο τις κυρώσεις και τα μέτρα, περιέχουν συνοδευτικές διατάξεις των διατάξεων ουσιαστικού ποινικού δικαίου που περιλαμβάνονται στα άρθρα 15 έως 18 της σύμβασης.  Το άρθρο 19 της σύμβασης (δικαιοδοσία) είναι μια επικουρική διάταξη για τη θεμελίωση των διατάξεων ποινικού χαρακτήρα.  Τα άρθρα 20, 21 και 25 της σύμβασης (μέτρα έρευνας, μέτρα προστασίας, κατάσχεση και δήμευση) συνιστούν μέτρα ποινικής διαδικασίας τα οποία μπορούν να καλύπτονται από το άρθρο 82 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ [στοιχεία α) και β)].

               Το κεφάλαιο VII αφορά τη διεθνή συνεργασία σε δικαστικές και άλλες υποθέσεις.  Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η σύμβαση δεν περιλαμβάνει νομικό καθεστώς το οποίο θα αντικαθιστούσε τους ισχύοντες κανόνες και, συνεπώς, δεν θίγει τα ήδη υπάρχοντα μέσα στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και σε υποθέσεις έκδοσης
                  14
               .  Εν προκειμένω, υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μια ολοκληρωμένη δέσμη μέσων για τη διευκόλυνση της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοστούν είτε στις διάφορες μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την προσυνεννόηση αγώνων ή ύστερα από ποινικοποίηση της προσυνεννόησης αγώνων ως νέου αδικήματος στην εγχώρια έννομη τάξη των κρατών μελών
                  15
               .  Αυτό θα κάλυπτε το άρθρο 26 της σύμβασης.

               Συμπεράσματα

               Ορισμένα αδικήματα δεν καλύπτονται επί του παρόντος από το άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.  Η Ένωση έχει αρμοδιότητα όσον αφορά τα υπόλοιπα, αλλά η αρμοδιότητά της έχει αποκλειστικό χαρακτήρα μόνο σχετικά με δύο διατάξεις: το άρθρο 11 (στον βαθμό που εφαρμόζεται σε υπηρεσίες από και προς τρίτες χώρες) και το άρθρο 14 σχετικά με την προστασία των δεδομένων (εν μέρει)
                  16
               .  Τα υπόλοιπα αποτελούν κοινή ή «επικουρική» αρμοδιότητα.

               3.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

               3.1. Η ουσιαστική νομική βάση

               Όσον αφορά τη νομική βάση, αποτελεί πάγια νομολογία ότι η επιλογή της νομικής βάσης για ένα μέτρο της ΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικούς παράγοντες, οι οποίοι υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο· στα στοιχεία αυτά συγκαταλέγονται ο σκοπός και το περιεχόμενο του μέτρου
                  17
               .  Αν από την εξέταση ενός μέτρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκύπτει ότι αυτό επιδιώκει διττό σκοπό ή ότι απαρτίζεται από δύο συστατικά μέρη και ότι ο ένας από τους σκοπούς ή από τα μέρη αυτά μπορεί να χαρακτηριστεί ως κύριου ή πρωτεύοντος χαρακτήρα, ενώ ο δεύτερος απλώς ως παρεπόμενου χαρακτήρα, το μέτρο πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο νομική βάση, ήτοι εκείνη που απαιτείται από τον κύριο ή πρωτεύοντα σκοπό ή από το κύριο ή πρωτεύον συστατικό μέρος.  Μόνο κατ’ εξαίρεση, εφόσον αποδεικνύεται ότι η πράξη επιδιώκει συγχρόνως πολλούς σκοπούς, οι οποίοι συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους, χωρίς ο ένας να είναι δευτερεύων και έμμεσος σε σχέση με τον άλλο, πρέπει η πράξη αυτή να στηρίζεται στις αντίστοιχες διαφορετικές νομικές βάσεις
                  18
               .

               Οι δυνητικά συναφείς ουσιαστικές νομικές βάσεις στην παρούσα περίπτωση είναι οι εξής: άρθρο 16 της ΣΛΕΕ (προστασία δεδομένων), άρθρο 82 παράγραφοι 1 και 2 της ΣΛΕΕ (δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις), άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ (ουσιαστικό ποινικό δίκαιο), άρθρο 114 της ΣΛΕΕ (εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς), άρθρο 165 της ΣΛΕΕ (αθλητισμός) και άρθρο 207 της ΣΛΕΕ (κοινή εμπορική πολιτική).

               Θεωρούμενος συνολικά, ο στόχος της καταπολέμησης της χειραγώγησης αθλητικών αγώνων εμπεριέχει στοιχεία πρόληψης και συνεργασίας τα οποία καλύπτονται κατά κύριο λόγο από το άρθρο 165 της ΣΛΕΕ και στοιχεία συνεργασίας και προσέγγισης τα οποία καλύπτονται από το άρθρο 114 (για τις μη ποινικές διατάξεις), το άρθρο 207 της ΣΛΕΕ (στο μέτρο που οι εν λόγω διατάξεις αφορούν την πρόσβαση από φορείς εκμετάλλευσης στοιχημάτων τρίτων χωρών), καθώς επίσης το άρθρο 82 παράγραφος 1 και το άρθρο 83 της ΣΛΕΕ (για τις ποινικές υποθέσεις).

               Όσον αφορά τις υπηρεσίες στοιχημάτων, τα άρθρα 114 και 207 της ΣΛΕΕ μπορεί να είναι συναφή, ανάλογα με το αν οι υπηρεσίες είναι «ενδοενωσιακές» ή όχι.  Φαίνεται ότι η πτυχή της εσωτερικής αγοράς έχει περισσότερο σημαίνουσα θέση στη σύμβαση συνολικά, ενώ η πτυχή της κοινής εμπορικής πολιτικής εμφανίζεται μόνο στο άρθρο 11 της σύμβασης.  Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το άρθρο 207 της ΣΛΕΕ δεν αναφέρεται και θεωρείται δευτερεύον για τις πτυχές της εσωτερικής αγοράς, τα κράτη μέλη δεν είναι αρμόδια για τις συναφείς πτυχές οι οποίες εμπίπτουν στην κοινή εμπορική πολιτική.

               Όσον αφορά την προστασία των δεδομένων, αυτή δεν συνιστά τον κύριο στόχο της σύμβασης και οι σχετικές διατάξεις είναι απλώς παρεμπίπτουσες.  Σήμερα πολλές συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης επικαλούνται την ανάγκη σεβασμού των κανόνων προστασίας των δεδομένων, ακόμη και αν αυτές οι υποχρεώσεις μπορεί να απορρέουν και από άλλες συμβάσεις (όπως η σύμβαση αριθ. 108 για την προστασία του ατόμου από την αυτοματοποιημένη επεξεργασία πληροφοριών προσωπικού χαρακτήρα), καθώς τα συμβαλλόμενα μέρη στις διάφορες συμβάσεις ενδέχεται να μην ταυτίζονται.

               Συνεπώς, οι κύριες νομικές βάσεις για την άσκηση από την ΕΕ των αρμοδιοτήτων της επί του συνόλου της σύμβασης (με εξαίρεση τα στοιχεία επί των οποίων δεν έχει αρμοδιότητα) είναι το άρθρο 82 παράγραφος 1, το άρθρο 83 παράγραφος 1, και τα άρθρα 114 και 165 της ΣΛΕΕ.

               Με βάση τον αλληλένδετο χαρακτήρα των στοιχείων της σύμβασης και το γεγονός ότι αφορά αρμοδιότητες οι οποίες μπορεί να ανήκουν αποκλειστικά στην ΕΕ και αρμοδιότητες οι οποίες δεν έχουν εκχωρηθεί στην ΕΕ, συνάγεται ότι η σύμβαση δεν είναι δυνατόν να συναφθεί μεμονωμένα από την Ένωση ή από τα κράτη μέλη.

               3.2. Η διαδικαστική νομική βάση

               Το άρθρο 218 παράγραφος 6 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι το Συμβούλιο, μετά από πρόταση του διαπραγματευτή, εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της συμφωνίας.

               Το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ ορίζει ότι, όταν μια συμφωνία «καλύπτει τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η συνήθης νομοθετική διαδικασία», το Συμβούλιο εκδίδει απόφαση για τη σύναψη της συμφωνίας μετά από έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

               Όπως φαίνεται ανωτέρω, η σύμβαση σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων καλύπτει τομείς στους οποίους εφαρμόζεται η συνήθης νομοθετική διαδικασία.

               Επιπροσθέτως, η απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη της συμφωνίας υπόκειται σε ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 8 της ΣΛΕΕ.

               3.3
                     Συμπέρασμα

               Η νομική βάση της παρούσας προτεινόμενης απόφασης θα πρέπει να είναι το άρθρο 82 παράγραφος 1 και το άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.

               2017/0165 (NLE)

               Πρόταση

               ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

               για τη σύναψη, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων όσον αφορά θέματα που άπτονται του ουσιαστικού ποινικού δικαίου και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις

               ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

               Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 82 παράγραφος 1 και το άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α),

               Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

               Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
                  19
               ,

               Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)Το άρθρο 15 της σύμβασης δεν επιβάλλει τη συνολική ποινικοποίηση της χειραγώγησης των αθλητικών αγώνων, αλλά μόνο ορισμένων μορφών της (εκείνων που ενέχουν δωροδοκία, εξαναγκασμό ή απάτη). Η συμπεριφορά που συνιστά χειραγώγηση αθλητικών αγώνων καλύπτεται μόνο εν μέρει από τους τομείς εγκληματικότητας που αναφέρονται ρητά στο άρθρο 83 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, στις περιπτώσεις όπου σχετίζεται με το οργανωμένο έγκλημα ή πρακτικές απάτης
                  20
               .

               (2)Το άρθρο 16 της σύμβασης απαιτεί από τα συμβαλλόμενα μέρη να θεσπίσουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τον χαρακτηρισμό, ως ποινικού αδικήματος, της συμπεριφοράς που σχετίζεται με νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες όταν το αδίκημα που αποφέρει κέρδος συγκαταλέγεται στα ποινικά αδικήματα που σχετίζονται με τη χειραγώγηση αθλητικών αγώνων, καθώς και με υποκίνηση της τέλεσης τέτοιου αδικήματος και συνέργεια σε αυτό. Μέσω της απόφασης-πλαισίου 2001/500/ΔΕΥ του Συμβουλίου, η Ένωση έχει θεσπίσει κοινούς κανόνες. Σύμφωνα με το άρθρο 1β της προαναφερόμενης απόφασης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ούτως ώστε να μη διατυπώσουν ούτε να διατηρήσουν επιφυλάξεις όσον αφορά τη νομιμοποίηση εσόδων σοβαρών αδικημάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης του 1990 για το ξέπλυμα, την έρευνα, την κατάσχεση και δήμευση των προϊόντων που προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, το δίκαιο της Ένωσης καθιερώνει ορισμό της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Με την πρόβλεψη ότι η νομιμοποίηση προσόδων της χειραγώγησης αθλητικών αγώνων θα πρέπει να θεωρείται ως νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, το άρθρο 16 της σύμβασης είναι πιθανό να επηρεάσει ή να μεταβάλει το πεδίο εφαρμογής των κανόνων της Ένωσης.

               (3)Η αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 17, 18, 22 και 23 (στα κεφάλαια IV και VI) της σύμβασης συνδέεται με την αρμοδιότητα δυνάμει των άρθρων 15 και 16 της σύμβασης.

               (4)Το κεφάλαιο V με αντικείμενο τη δικαιοδοσία, την ποινική διαδικασία και τα μέτρα επιβολής, καθώς και το κεφάλαιο VI με αντικείμενο τις κυρώσεις και τα μέτρα, περιέχουν συνοδευτικές διατάξεις των διατάξεων ουσιαστικού ποινικού δικαίου που περιλαμβάνονται στα άρθρα 15 έως 18 της σύμβασης. Το άρθρο 19 της σύμβασης (δικαιοδοσία) είναι μια επικουρική διάταξη για τη θεμελίωση των διατάξεων ποινικού χαρακτήρα.

               (5)Το κεφάλαιο VII αφορά τη διεθνή συνεργασία σε δικαστικές και άλλες υποθέσεις. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η σύμβαση δεν περιλαμβάνει νομικό καθεστώς το οποίο θα αντικαθιστούσε τους ισχύοντες κανόνες και, συνεπώς, δεν θίγει τα ήδη υπάρχοντα μέσα στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και σε υποθέσεις έκδοσης
                  21
               . Εν προκειμένω, υπάρχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μια ολοκληρωμένη δέσμη μέσων για τη διευκόλυνση της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοστούν είτε στις διάφορες μεθόδους που χρησιμοποιούνται για τη χειραγώγηση αθλητικών αγώνων ή ύστερα από ποινικοποίηση της χειραγώγησης αθλητικών αγώνων ως νέου αδικήματος στην εγχώρια έννομη τάξη των κρατών μελών
                  22
               .

               (6)Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων, επιδιώκοντας να συμβάλει στην προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αγώνων με σκοπό την προάσπιση της ακεραιότητας του αθλητισμού και της αθλητικής δεοντολογίας σύμφωνα με την αρχή της αυτονομίας του αθλητισμού.

               (7)Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου [……..] της [………], η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αγώνων υπεγράφη από [...] την [...], με την επιφύλαξη της σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία.

               (8)Οι διατάξεις της σύμβασης που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης, εκτός από τις διατάξεις που αφορούν το ουσιαστικό ποινικό δίκαιο και τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις, υπόκεινται σε ξεχωριστή απόφαση
                  23
                η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο παράλληλα με την παρούσα απόφαση.

               (9)Η σύμβαση θα πρέπει να εγκριθεί για λογαριασμό της Ένωσης,

               ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

               Άρθρο 1

               Η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη χειραγώγηση των αθλητικών αγώνων συνάπτεται για λογαριασμό της Ένωσης.

               Το κείμενο της σύμβασης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

               Άρθρο 2

               Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που είναι αρμόδιο να προβεί, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην κατάθεση του εγγράφου έγκρισης που προβλέπεται στο άρθρο 32 της σύμβασης, ώστε να εκφραστεί η συναίνεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δεσμευθεί από τη συμφωνία. Η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου καταρτίζει την πράξη πληρεξουσιότητας του προσώπου που θα υποδείξει ο διαπραγματευτής της σύμβασης για την υπογραφή της με την επιφύλαξη της σύναψής της.

               Άρθρο 3

               Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

               Βρυξέλλες,

                     Για το Συμβούλιο

                     Ο Πρόεδρος

                     (1)
                  COM(2012)655 τελικό.

                     (2)
                  Η Επιτροπή εξέδωσε δήλωση στα πρακτικά του Συμβουλίου στην οποία εξέφραζε τη διαφωνία της για την προσθήκη της ουσιαστικής νομικής βάσης, βλ. έγγραφο του Συμβουλίου αριθ. 10509/13.

                     (3)
                  Απόφαση του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2013, με την οποία εξουσιοδοτείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμμετάσχει, εξ ονόματος της ΕΕ, στις διαπραγματεύσεις για διεθνή σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αποτελεσμάτων, εξαιρουμένων των θεμάτων που άπτονται της συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις και της αστυνομικής συνεργασίας (2013/304/ΕΕ), ΕΕ L 170 της 22.6.2013, σ. 62.

                     (4)
                  Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συμμετάσχει, εξ ονόματος της ΕΕ, στις διαπραγματεύσεις για διεθνή σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της χειραγώγησης των αθλητικών αποτελεσμάτων όσον αφορά τη συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις και την αστυνομική συνεργασία (έγγραφο του Συμβουλίου 10180/13).

                     (5)
                  Η Μάλτα καταψήφισε τη σύμβαση και στις 11 Ιουλίου 2014 υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αίτημα για έκδοση γνωμοδότησης σχετικά με τη σύμβαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 11 της ΣΛΕΕ (γνωμοδότηση 1/14).

                     (6)
                  AT, BE, BG, DE, DK, EE, EL, ES, FI, FR, HU, IT, LT, LU, NL, PL, PT, SI.

                     (7)
                  http://ec.europa.eu/internal_market/gambling/communication/index_en.htm

                     (8)
                  Ένα πρόσφατο παράδειγμα: http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/financing/fundings/security-and-safeguarding-liberties/other-programmes/cooperation-between-public-private/index_en.htm

                     (9)
                  Η πρόληψη αποτελεί αντικείμενο των κεφαλαίων ΙΙ και ΙΙΙ, καθώς και των άρθρων 27 και 28 της σύμβασης.

                     (10)
                  Βλ., επίσης, τα άρθρα 27 και 28 της σύμβασης που καλύπτουν γενικές πτυχές της συνεργασίας.

                     (11)
                  Απόφαση-πλαίσιο 2001/500/ΔΕΥ του Συμβουλίου για το ξέπλυμα χρήματος, τον προσδιορισμό, τον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση των οργάνων και των προϊόντων του εγκλήματος, ΕΕ L 182 της 5.7.2001, σ. 1.

                     (12)
                  Οδηγία 2014/42/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Απριλίου 2014, σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση οργάνων και προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

                     (13)
                  Στην οδηγία προσδιορίζεται το πλαίσιο που σχεδιάστηκε για την προστασία της φερεγγυότητας, της ακεραιότητας και της σταθερότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, καθώς και της αξιοπιστίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο σύνολό του, από τους κινδύνους της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

                     (14)
                  Παράγραφος 21 της αιτιολογικής έκθεσης.

                     (15)
                  Πράξη του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, για την κατάρτιση της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΕ C 197 της 12.7.2000, σ. 1· απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, ΕΕ L 190 της 18.7.2002, σ. 1· απόφαση-πλαίσιο 2003/577/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων δέσμευσης περιουσιακών ή αποδεικτικών στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ L 196 της 2.8.2003, σ. 45· απόφαση-πλαίσιο 2006/783/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις δήμευσης· απόφαση-πλαίσιο 2008/978/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων, ΕΕ L 350 της 30.12.2008· απόφαση-πλαίσιο 2009/948/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την πρόληψη και τον διακανονισμό συγκρούσεων δικαιοδοσίας σε ποινικές υποθέσεις, ΕΕ L 328 της 15.12.2009, σ. 42· οδηγία 2014/41/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις, ΕΕ L 130 της 1.5.2014, σ. 1· οδηγία 2014/42/EE σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση οργάνων και προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ L 127 της 29.4.2014, σ. 39.

                     (16)
                  Σχετικές νομοθετικές πράξεις μπορούν να θεωρηθούν η οδηγία 95/46/EΚ για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31), ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 8 της 12.01.2001, σ. 1) και η απόφαση πλαίσιο 2008/977/ΔΕΥ για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τυγχάνουν επεξεργασίας στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις (ΕΕ L 350 της 30.12.2008, σ. 60).

                     (17)
                  C-377/12, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Συμβουλίου, σκέψη 34.

                     (18)
                  Όπ.π., σκέψη 34 της απόφασης.

                     (19)
                  ΕΕ C της , σ. .

                     (20)
                  Απόφαση-πλαίσιο αριθ. 2003/568/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την καταπολέμηση της δωροδοκίας στον ιδιωτικό τομέα, ΕΕ L 192 της 31.7.2003, σ. 54.

                     (21)
                  Παράγραφος 21 της αιτιολογικής έκθεσης.

                     (22)
                  Πράξη του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, για την κατάρτιση της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΕ C 197 της 12.7.2000, σ. 1· απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, ΕΕ L 190 της 18.7.2002, σ. 1· απόφαση-πλαίσιο 2003/577/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων δέσμευσης περιουσιακών ή αποδεικτικών στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ L 196 της 2.8.2003, σ. 45· απόφαση-πλαίσιο 2006/783/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις δήμευσης· απόφαση-πλαίσιο 2008/978/ΔΕΥ του Συμβουλίου σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα συγκέντρωσης αποδεικτικών στοιχείων, ΕΕ L 350 της 30.12.2008· απόφαση-πλαίσιο 2009/948/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την πρόληψη και τον διακανονισμό συγκρούσεων δικαιοδοσίας σε ποινικές υποθέσεις, ΕΕ L 328 της 15.12.2009, σ. 42· οδηγία 2014/41/ΕΕ περί της ευρωπαϊκής εντολής έρευνας σε ποινικές υποθέσεις, ΕΕ L 130 της 1.5.2014, σ. 1· οδηγία 2014/42/EE σχετικά με τη δέσμευση και τη δήμευση οργάνων και προϊόντων εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ L 127 της 29.4.2014, σ. 39.

                     (23)
                  Απόφαση του Συμβουλίου […..]