Avis juridique important

|

51995PC0486

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την έγκριση πολυετούς προγράμματος για την προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας της Κοινότητας στην κοινωνία της πληροφόρησης (υποβληθείσα από την Επιτροπή)  /* COM/95/486 Τελικό - CNS 95/0263 */

Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 364 της 04/12/1996 σ. 0005

Πρόταση  απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση πολυετούς προγράμματος για την προώθηση της  γλωσσικής πολυμορφίας της Κοινότητας στην κοινωνία της πληροφόρησης (96/C  364/07) (Κείμενο που  παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(95) 486 τελικό - 95/0263(CNS)(Υποβλήθηκε από την  Επιτροπή στις 2 Οκτωβρίου 1996) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 παράγραφος 3, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι η έλευση της κοινωνίας της πληροφόρησης προσφέρει στη βιομηχανία νέες προοπτικές για την  επικοινωνία και τις ανταλλαγές στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές, οι οποίες χαρακτηρίζονται από  μεγάλη γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία 7 ότι η βιομηχανία θα πρέπει να επεξεργαστεί ειδικές και ικανοποιητικές λύσεις για την υπερπήδηση των  γλωσσικών φραγμών, προκειμένου να επωφεληθεί πλήρως από τα πλεονεκτήματα της ευρωπαϊκής εσωτερικής  αγοράς και να παραμείνει ανταγωνιστική στις εξωτερικες αγορές 7 ότι είναι σκόπιμο να τονωθεί η χρησιμοποίηση των τεχνολογιών, των εργαλείων και των μεθόδων που  μειώνουν το κόστος της μεταφοράς των πληροφοριών μεταξύ των γλωσσών, προσέχοντας ταυτόχρονα να  διασφαλίζεται η ποιότητα των μεταφράσεων, ιδίως των λογοτεχνικών μεταφράσεων, οι οποίες δεν μπορούν  να στερηθούν την ειδική δημιουργική εργασία 7 ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνεδρίασε στην Κέρκυρα την 24η και 25η Ιουνίου 1994 υπογράμμισε τη  σημασία των πολιτισμικών και γλωσσικών πλευρών της κοινωνίας της πληροφόρησης και ότι το Ευρωπαϊκό  Συμβούλιο που συνεδρίασε στις Κάννες την 26η και 27η Ιουνίου 1995 υπενθύμισε τη σημασία που έχει  για την Ένωση η γλωσσική της πολυμορφία 7 ότι η εμφάνιση της κοινωνίας της πληροφόρησης θα πρέπει να επεκτείνει την πρόσβαση των πολιτών στις  πληροφορίες και να αποτελέσει μια εξαιρετική ευκαιρία για την αξιοποίηση του πολιτισμικού και  γλωσσικού πλούτου και πολυμορφίας της Ευρώπης 7 ότι οι γλωσσικές πολιτικές ανήκουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών 7 ότι, παρόλα αυτά, η προώθηση  της ανάπτυξης σύγχρονων εργαλείων επεξεργασίας της γλώσσας και της χρήσης τους αποτελεί τομέα  δραστηριότητας στον οποίο δικαιολογείται η ανάληψη κοινοτικής δράσης για την πραγματοποίηση  ουσιαστικών οικονομιών κλίμακας με τις κατάλληλες συνεργασίες μεταξύ των ενδιαφερόμενων φορέων των  διάφορων γλωσσικών περιοχών 7 ότι οι δράσεις που θα αναληφθούν σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να είναι  ανάλογες των επιδιωκόμενων στόχων και να αφορούν μόνο τομείς κατάλληλους για την πραγματοποίηση  ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας 7 ότι συμφέρει την Κοινότητα η υποστήριξη των προσπαθειών εγκατάστασης μιας υποδομής που θα  ενθαρρύνει τη δημιουργία και θα ευνοεί την εκμετάλλευση των κοινών γλωσσικών πόρων που είναι  απαραίτητοι για την βελτίωση των γλωσσικών εργαλείων και υπηρεσιών και για την πρόοδο των εργασιών  έρευνας και ανάπτυξης 7 ότι η Κοινότητα θα πρέπει επίσης να κινητοποιήσει τις βιομηχανίες της γλώσσας και να συμβάλει στη  δημιουργία περιβάλλοντος ευνοϊκού για την ενίσχυσή τους 7 ότι θα είναι σκόπιμο να ενθαρρυνθούν οι βιομηχανίες της τεχνολογίας των πληροφοριών και των  επικοινωνιών να αναπτύξουν πρότυπα που να λαμβάνουν υπόψη τους τη γλωσσική πολυμορφία και να τα  εντάξουν στα προϊόντα και στις εφαρμογές 7 ότι θα είναι χρήσιμο να ενισχύσουν τη συνεργασία τους τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι σχετικές  διοικήσεις των κρατών μελών, έτσι ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η εκμετάλλευση, με χαμηλότερο  κόστος, των γλωσσικών εργαλείων που απαιτούνται για την άσκηση των καθηκόντων τους 7 ότι θα πρέπει να εξασφαλιστεί στενή συνεργασία μεταξύ των δράσεων που πρέπει να αναληφθούν στο  πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος προγράμματος και των πρωτοβουλιών που εκδηλώνονται στο πλαίσιο  άλλων κοινοτικών προγραμμάτων που συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της  πληροφόρησης 7 ότι, στα πλαίσια της τήρησης των γενικών πολιτικών της Ένωσης που αφορούν τους εν λόγω οργανισμούς,  η συμμετοχή διεθνών οργανισμών και νομικών προσώπων τρίτων χωρών στην υλοποίηση του συνόλου ή  μέρους του προγράμματος μπορεί να εξασφαλίσει αμοιβαία οφέλη, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Θεσπίζεται κοινοτικό πρόγραμμα που στοχεύει: α) στην τόνωση της χρησιμοποίησης τεχνολογιών, εργαλείων και μεθόδων που μειώνουν το κόστος  μεταφοράς των πληροφοριών μεταξύ των γλωσσών και ανάπτυξης πολύγλωσσων υπηρεσιών 7 β) στην ενίσχυση της ανάπτυξης των βιομηχανιών της γλώσσας 7 γ) στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης πολύγλωσσων υπηρεσιών 7 δ) στην προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας της Ευρωπαϊκή Ένωσης στην παγκόσμια κοινωνία της  πληροφόρησης, για την περίοδο από την ημερομηνία έγκρισης της παρούσας απόφασης μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998. Άρθρο 2 Πραγματοποιούνται οι ακόλουθες δράσεις με ευθύνη της Επιτροπής, σύμφωνα με τις γραμμές  δράσης που εμφανίζονται στο παράρτημα Ι και σύμφωνα με τους τρόπους υλοποίησης του προγράμματος που  προβλέπονται στο παράρτημα  ΙΙ: α) υποστήριξη των προσπαθειών δόμησης της υποδομής των ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων και παρότρυνση  των ενδιαφερόμενων φορέων 7 β) κινητοποίηση και ενίσχυση των βιομηχανιών της γλώσσας 7 γ) προώθηση της χρησιμοποίησης προηγμένων γλωσσικών εργαλείων στον ευρωπαϊκό δημόσιο τομέα. Καμιά από τις δράσεις αυτές δεν πρέπει να παρουσιάζει αλληλοεπικαλύψεις με τις εργασίες που  εκτελούνται στους τομείς αυτούς στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών ή εθνικών προγραμμάτων. Άρθρο 3 1.  Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή καθορίζει τις πιστώσεις για κάθε οικονομικό  έτος, με την επιφύλαξη της διαθεσιμότητας πόρων στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών και  λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής διαχείρισης που προβλέπονται από το άρθρο 2 του  δημοσιονομικού κανονισμού, που εφαρμόζεται όσον αφορά τον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων. 2.  Η χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας στα σχέδια επιμερισμένου κόστους είναι, κατά γενικό  κανόνα, 50  %. Άρθρο 4 1.  Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την υλοποίηση του προγράμματος. 2.  Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή συμβουλευτικού χαρακτήρα που αποτελείται από  εκπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από εκπρόσωπο της Επιτροπής. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στη συμβουλευτική επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να  ληφθούν. Η συμβουλευτική επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που  ορίζεται από τον πρόεδρο ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος με ψηφοφορία, εάν  χρειαστεί. Η γνώμη εγγράφεται στα πρακτικά. Εξάλλου, κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει  να εγγραφεί στα πρακτικά η θέση του. Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη τη γνώμη της  συμβουλευτικής επιτροπής. Πληροφορεί τη συμβουλευτική επιτροπή με ποιόν τρόπο έλαβε υπόψη τη γνώμη  της. Άρθρο 5 Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 4 παράγραφο 3 αποφασίζονται: α) το πρόγραμμα εργασιών για την υλοποίηση των γραμμών δράσης που ορίζονται στο παράρτημα  Ι 7 β) το περιεχόμενο των προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων 7 γ) η επιλογή των δράσεων που προτείνονται για κοινοτική χρηματοδότηση και το κατ' εκτίμηση ύψος της  χρηματοδότησης για κάθε δράση, εφόσον είναι ίσο ή ανώτερο από 0,5 εκατομμύρια Ecu 7 δ) οι τρόποι αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του προγράμματος 7 ε) η προσαρμογή των τρόπων υλοποίησης του προγράμματος που ορίζονται στο παράρτημα  ΙΙ 7 στ) η απόφαση που δέχεται τη συμμετοχή νομικών προσώπων τρίτων χωρών. Άρθρο 6 Κατά την ολοκλήρωση του προγράμματος, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο  Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τα αποτελέσματα  της υλοποίησης των δράσεων που προβλέπονται από το άρθρο  2. Άρθρο 7 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΓΡΑΜΜΕΣ ΔΡΑΣΗΣ 1. Γραμμή δράσης 1: Ενίσχυση της δημιουργίας μιας υποδομής  ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων Οι γλωσσικοί πόροι όπως τα λεξικά, οι τράπεζες δεδομένων ορολογίας, οι γραμματικές, οι συλλογές  κειμένων και ηχητικών εγγραφών είναι μια πρώτη ύλη ουσιαστικής σημασίας για την γλωσσολογική  έρευνα, την ανάπτυξη εργαλείων επεξεργασίας της γλώσσας ενσωματωμένων στα συστήματα πληροφορικής  και τη βελτίωση των μεταφραστικών υπηρεσιών. Έχουν ήδη επενδυθεί σημαντικά ποσά από τα κράτη μέλη,  την Επιτροπή και ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες για την παραγωγή γλωσσικών πόρων διαφόρων διαστάσεων  και βαθμών πολυπλοκότητας. Η εκμετάλλευση αυτών των πόρων εμποδίζεται σήμερα από το γεγονός ότι  είναι κυρίως μονόγλωσσοι και οι βασικές προδιαγραφές τους ορισμένες φορές αποκλίνουν, πράγμα που  περιορίζει την επαναχρησιμοποίησή τους. Εξάλλου, είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστούν. Ο στόχος αυτής  της γραμμής δράσης είναι η υποστήριξη των προσπαθειών δημιουργίας μιας υποδομής ευρωπαϊκών  πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων. 1.1. Η Επιτροπή θα δώσει την υποστήριξή της για την έναρξη των δραστηριοτήτων της ευρωπαϊκής ένωσης  γλωσσικών πόρων (Association Europιenne des Ressources Linguistiques - ELRA) που έχει ως στόχο: α) την απογραφή των γλωσσικών πόρων που είναι διαθέσιμοι στην Κοινότητα 7 β) τη δημιουργία μηχανισμών που θα επιτρέπουν να εξασφαλιστεί η διανομή τους σε κοινοτικό επίπεδο 7 γ) την προώθηση της εφαρμογής κοινών προτύπων για να εξασφαλιστεί η συμβατότητά τους και να  πραγματοποιηθεί η πιστοποίηση της ποιότητάς τους. 1.2. Οι εργασίες στον τομέα της ορολογίας καλύπτουν ένα τεράστιο τομέα δραστηριοτήτων με μεγάλη  σημασία για το εμπόριο, τις επιστήμες, τον πολιτιστικό τομέα, τις τεχνολογίες και την εφαρμογή  κοινοτικών αποφάσεων, οδηγιών και κανονισμών. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιούνται από μια πολύ  μεγάλη ποικιλία δημοσίων ή ιδιωτικών παραγόντων, οι οποίοι, συχνά, δεν έχουν τα μέσα για το  συντονισμό της δράσης με τους ομολόγους τους από άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα ενθαρρύνει την έναρξη συντονισμένων δράσεων μεταξύ των ενδιαφερομένων οργανισμών των  διαφόρων κρατών μελών στους τομείς προτεραιότητας για την επίτευξη των στόχων των κοινοτικών  πολιτικών. Για το σκοπό αυτό θα συμμετέχει, εφόσον είναι απαραίτητο, στη χρηματοδότηση των δαπανών  που συνδέονται με την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής συνεργασίας μεταξύ των ενδιαφερομένων οργανισμών,  ειδικά όσον αφορά τα πρότυπα, τη διάδοση πληροφοριών και τη δικτύωση. 1.3. Η διαθεσιμότητα λεξικογραφικών τραπεζών δεδομένων και ηχητικών εγγραφών κατάλληλων για την  ανάπτυξη εφαρμογών πληροφορικής οι οποίες θα καλύπτουν το σύνολο των γλωσσών της Κοινότητας είναι  ουσιαστική για την εμφάνιση μιας ευρωπαϊκής βιομηχανίας της γλώσσας. Οι περισσότεροι πόροι που  είναι σήμερα διαθέσιμοι στην Ευρώπη είναι μονόγλωσσοι και ασύμβατοι μεταξύ τους, πράγμα που καθιστά  αδύνατη την εκμετάλλευσή τους για την παραγωγή πολύγλωσσων εργαλείων. Η Επιτροπή θα ενθαρρύνει  επίσης, στον τομέα αυτό, την έναρξη συντονισμένων δράσεων μεταξύ των φορέων του δημοσίου και του  ιδιωτικού τομέα των διαφόρων κρατών μελών, με στόχο την ανάπτυξη λεξικογραφικών και ηχητικών πηγών  που θα είναι συμβατές και θα συμφωνούν με τα γενικώς αποδεκτά πρότυπα. 1.4. Η Επιτροπή θα μεριμνά ώστε οι συντονισμένες δράσεις τις οποίες υποστηρίζει να εξασφαλίζουν την  κατάλληλη σύνδεση με τις διεθνείς εργασίες στον τομέα αυτό. 2. Γραμμή δράσης 2: Κινητοποίηση και ενίσχυση των βιομηχανιών της γλώσσας Ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να παραγάγει και να διαθέσει στο εμπόριο σύγχρονα εργαλεία που  διευκολύνουν την ανάπτυξη πολύγλωσσων εφαρμογών πληροφορικής και τη μεταφορά πληροφοριών μεταξύ των  γλωσσών. Η Ευρώπη διαθέτει μια συμπαγή επιστημονική και τεχνολογική βάση στον τομέα αυτό, η οποία  ενισχύθηκε από τα κοινοτικά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης, ιδίως από τα προγράμματα σχετικά με  τις τεχνολογίες των πληροφοριών, των επικοινωνιών και των συστημάτων τηλεπληροφορικής γενικού  ενδιαφέροντος. Όμως, η ευρωπαϊκή αγορά υστερεί όσον αφορά την εκμετάλλευση της προόδου στη γλωσσική  έρευνα και τεχνολογία. Θα πρέπει να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες, ιδιαιτέρως στο πλαίσιο των  δράσεων διάδοσης και αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της έρευνας του προγράμματος-πλαισίου και των  εξειδικευμένων προγραμμάτων, έτσι ώστε να επιταχυνθεί η μετάβαση των νέων τεχνολογιών επεξεργασίας  της γλώσσας προς την αγορά. Το σύνολο των γραμμών δράσης που προτείνονται στο παρόν πρόγραμμα  συμβάλλουν στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ευνοϊκού για την επέκταση των γλωσσικών βιομηχανιών,  όπως είναι οι βιομηχανίες γλωσσικής τεχνολογίας και μετάφρασης. Ο στόχος αυτής της γραμμής δράσης είναι να προκαλέσει την κινητοποίηση των βιομηχανιών της γλώσσας,  ενισχύοντας τη μεταφορά τεχνολογίας και τη ζήτηση, μέσω ενός περιορισμένου αριθμού σχεδίων  επίδειξης επιμερισμένου κόστους που ενδέχεται να δράσουν καταλυτικά σε ορισμένους βασικούς τομείς. 2.1. Διάφορες βιομηχανίες έχουν πειραματισθεί στην ελεγχόμενη γλώσσα για να διευκολύνουν τη σύνταξη  τεχνικών εγγράφων και ενημερωτικού υλικού υποστήριξης του χρήστη. Η προσέγγιση αυτή βελτιώνει τη  γενική διαχείριση εγγράφων και επιτρέπει την αποτελεσματική χρησιμοποίηση της αυτόματης μετάφρασης.  Ένας μικρός αριθμός σχεδίων επιμερισμένου κόστους μπορεί να αποδείξει την αποδοτικότητα της ένταξης  ελεγχόμενης γλώσσας, εργαλείων συγγραφής και μετάφρασης σε λειτουργικά συστήματα διαχείρισης  εγγράφων για διάφορα βιομηχανικά και επιχειρηματικά περιβάλλοντα. 2.2. Η μετάφραση με υπογλώσσα λογισμικού πολυμέσων, συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης γραπτού και  προφορικού λόγου, έχει ολοένα και μεγαλύτερη ζήτηση στην κοινωνία της πληροφόρησης, για την τόνωση  του επαγγελματισμού και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας μετάφρασης με υπογλώσσα  και της βιομηχανίας πολυμέσων και θα προκηρυχθεί πρόσκληση υποβολής προτάσεων για μικρό αριθμό  σχεδίων επιμερισμένου κόστους, που θα επιδεικνύουν τον τρόπο ένταξης της μεθοδολογίας και των  εργαλείων της μετάφρασης με υπογλώσσα, την εκπαίδευση του προσωπικού και την ανάπτυξη των  κατευθυντήριων γραμμών της καλύτερης πρακτικής που έχουν σημασία για τις ΜΜΕ. 2.3. Η Επιτροπή θα προαγάγει τη χρησιμοποίηση δικτύων από τη βιομηχανία μετάφρασης και διερμηνείας.  Τα δίκτυα προσφέρουν πρόσβαση σε προηγμένα εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών λεξικών,  βελτιώνουν τη διοικητική μέριμνα, επιτρέπουν την ολοκλήρωση με άλλες λειτουργίες και γενικά  βελτιώνουν τη λειτουργία της μεταφραστικής αγοράς. Θα γίνει πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τον  ορισμό και την εφαρμογή ευρωπαϊκών υπηρεσιών καταλόγου μετάφρασης, τον ορισμό ενός ανοιχτού  μεταφραστικού περιβάλλοντος στην Ευρώπη και για την επίδειξη πανευρωπαϊκής μετάφρασης και  διερμηνείας, με συμμετοχή της μεταφραστικής βιομηχανίας και του μεταφραστικού κλάδου. 3. Γραμμή δράσης 3: Προώθηση της χρησιμοποίησης προηγμένων γλωσσικών εργαλείων στον ευρωπαϊκό  δημόσιο τομέα Λόγω των γλωσσικών υποχρεώσεών τους, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, και ιδιαίτερα η Επιτροπή,  χρειάστηκε να καταβάλουν τα απαραίτητα ποσά για την απόκτηση και την τελειοποίηση προηγμένων  εργαλείων που αποδεικνύονταν απαραίτητα για την αποτελεσματική επεξεργασία ενός αυξανόμενου όγκου  μεταφράσεων και πολύγλωσσων εγγράφων. Εξάλλου, με την καθημερινή μεταφραστική δραστηριότητά τους,  συμβάλλουν στην κατάρτιση σημαντικών πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων στους διάφορους τομείς κοινοτικής  δραστηριότητας. Με την δημιουργία της ενιαίας αγοράς και την κατάργηση των εσωτερικών συνόρων, οι  μεταφορές πληροφοριών θα πολλαπλασιαστούν μεταξύ των διοικήσεων των διαφόρων κρατών μελών. Οι  διοικήσεις αυτές θα αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο την ανάγκη να διαθέτουν προηγμένα γλωσσικά  εργαλεία για να διευκολύνουν και να μειώνουν το κόστος της επικοινωνίας τους με τους ομολόγους τους  των άλλων κρατών μελών. Η μεταφορά, προς τις διοικήσεις των κρατών μελών, της εμπειρίας που έχει  αποκτηθεί από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, όσον αφορά την αντιμετώπιση της πολυγλωσσίας και το  μοίρασμα των γλωσσικών πόρων που παράγονται από τη μια ή την άλλη υπηρεσία, μπορεί να συμβάλει στη  δημιουργία οικονομιών κλίμακας και στη μείωση του κόστους της πολύγλωσσης επικοινωνίας. Ο στόχος αυτής της γραμμής δράσης είναι να ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των διοικήσεων των  κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, έτσι ώστε να μειωθεί το κόστος της πολύγλωσσης  επικοινωνίας στον ευρωπαϊκό δημόσιο τομέα με τη χρησιμοποίηση, συγκεκριμένα, προηγμένων γλωσσικών  εργαλείων. Έτσι, τα ευρωπαϊκά όργανα θα δράσουν ως καταλύτες για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής  βιομηχανίας της γλώσσας, μέσω της ζήτησης του δημοσίου τομέα, η οποία θα βασίζεται σε κοινά πρότυπα  ή κοινά στοιχεία τεχνικών προδιαγραφών. 3.1. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η διαθεσιμότητα μιας υπηρεσίας υψηλών επιδόσεων για την  επεξεργασία της πολυγλωσσίας, που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των θεσμικών οργάνων και των  σχετικών διοικήσεων των κρατών μελών. Αυτό ευνοεί τη δημιουργία μιας υποδομής που επιτρέπει στην  κάθε πλευρά να χρησιμοποιεί τα διάφορα γλωσσικά εργαλεία που διατίθενται από τα κοινοτικά όργανα  και τις διάφορες διοικήσεις, χωρίς απώλεια των σημερινών λειτουργικών χαρακτηριστικών και  ενισχύοντας τη σύγκλιση των μελλοντικών εξελίξεων. Θα γίνει πρόσκληση υποβολής προσφορών για την  ανάπτυξη εργαλείων και συστημάτων που επιτρέπουν την εξοικονόμηση χρόνου στη μετάφραση,  διευκολύνοντας τον εντοπισμό και την επαναχρησιμοποίηση κειμένων ή τμημάτων εγγράφων που έχουν ήδη  μεταφραστεί, καθώς και την πρόσβαση στις βάσεις ορολογίας. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί επίσης στα  εργαλεία και στις εφαρμογές που διευκολύνουν την εργασία της διερμηνείας. 3.2. Οι συνεργασίες επιμερισμένου κόστους με ορισμένα κράτη μέλη για τη βελτίωση των εργαλείων  ορολογίας και των υφιστάμενων συστημάτων μετάφρασης με τη βοήθεια υπολογιστή θα εξακολουθήσουν και  θα επεκταθούν στα άλλα κράτη μέλη που ενδιαφέρονται. 3.3. Θα καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια για να έλθουν τα γλωσσικά εργαλεία που αφορούν τις νέες  επίσημες γλώσσες της Κοινότητας στο επίπεδο των άλλων γλωσσών. 4. Συνοδευτικά μέτρα Η υλοποίηση μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης απαιτεί το σχεδιασμό συγκλινουσών  στρατηγικών από την πλευρά των δημόσιων αρχών, των ενώσεων και των ιδρυμάτων που εργάζονται για την  ανάπτυξη των γλωσσικών πόρων και εργαλείων, από την πλευρά των πρωτοπόρων χρηστών, καθώς και από  την πλευρά των φορέων της αγοράς που παράγουν και διαδίδουν υπηρεσίες πληροφόρησης ή προμηθεύουν  εργαλεία, υπηρεσίες και συστήματα επεξεργασίας της γλώσσας. Για να συμβάλει σε αυτό, η Επιτροπή θα  λάβει τα ακόλουθα συνοδευτικά μέτρα: α) διοργάνωση της συνεννόησης και του συντονισμού μεταξύ των κυριότερων φορέων που συμβάλλουν στην  ανάπτυξη μιας πολύγλωσσης κοινωνίας της πληροφόρησης 7 β) αξιολόγηση της προόδου που έχει σημειωθεί στην κατεύθυνση της υλοποίησης της πολύγλωσσης  κοινωνίας της πληροφόρησης και εντοπισμός των εμποδίων που εξακολουθούν να υφίστανται 7 γ) προώθηση των τεχνικών προτύπων που ανταποκρίνονται στις γλωσσικές ανάγκες των χρηστών 7 δ) εκκίνηση δράσεων προώθησης και ευαισθητοποίησης των χρηστών και υποστήριξη της ανταλλαγής των  καλύτερων πρακτικών 7 ε) διερεύνηση ευνοϊκών δυνατοτήτων συνεργασίας με τρίτες χώρες και πολύγλωσσους διεθνείς  οργανισμούς. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΤΡΟΠΟΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 1. Η Επιτροπή υλοποιεί το πρόγραμμα  σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές που εμφανίζονται στο παράρτημα  Ι. 2. Όταν ενδείκνυται, οι γραμμές δράσης του προγράμματος υλοποιούνται μέσω σχεδίων επιμερισμένου  κόστους, εκτός εάν η ανάπτυξη γίνεται αποκλειστικά για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, οπότε το ποσοστό  χρηματοδότησης μπορεί να ανέλθει στο 100  %. Η κοινοτική χρηματοδότηση δεν υπερβαίνει κανονικά το  50  % του κόστους των σχεδίων, με συμμετοχή που μειώνεται όσο το σχέδιο πλησιάζει στο στάδιο  διάθεσης στην αγορά. Τα έξοδα πανεπιστημίων και λοιπών οργανισμών που δεν εφαρμόζουν αναλυτική  λογιστική επιστρέφονται με βάση την ανάληψη του 100  % του επιπλέον κόστους. 3. Η επιλογή των σχεδίων επιμερισμένου κόστους βασίζεται καταρχήν στην συνήθη διαδικασία  προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων. Οι στόχοι καθορίζονται σε σχέδια εργασιών που καταρτίζονται σε στενή συνεργασία με τους  παράγοντες της αγοράς και τη συμβουλευτική επιτροπή που προβλέπεται από το άρθρο 4 της απόφασης. 4. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και αφού λάβει υπόψη της τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής που  προβλέπεται στο άρθρο 4, η Επιτροπή θα μπορεί να λάβει υπόψη της προτάσεις σχεδίων που δεν έχουν  υποβληθεί σ' αυτήν, και τα οποία υπόσχονται ανάπτυξη ιδιαίτερα σημαντική για την επίτευξη των  στόχων του προγράμματος, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να υποβληθούν στο πλαίσιο της κανονικής  διαδικασίας προσκλήσεων για υποβολή προτάσεων. 5. Η υποστήριξη των προσπαθειών δόμησης της υποδομής των ευρωπαϊκών γλωσσικών πόρων θα μπορούσε να  έχει τη μορφή συντονισμένων δράσεων που θα αφορούν τον συντονισμό, ιδιαιτέρως μέσω «δικτύων  συντονισμού» της ανάπτυξης πολύγλωσσων γλωσσικών πόρων. Η συμμετοχή της Κοινότητας θα μπορούσε να  καλύψει μέχρι και το 100  % του κόστους του συντονισμού. 6. Τα σχέδια που χρηματοδοτούνται εξ' ολοκλήρου από την Επιτροπή στο πλαίσιο συμβάσεων μελετών και  παροχής υπηρεσιών θα υλοποιούνται μέσω προσκλήσεων για υποβολή προσφορών σύμφωνα με τους  δημοσιονομικούς κανονισμούς της Επιτροπής. Η διαφάνεια θα εξασφαλίζεται με τη δημοσίευση και την  τακτική διάδοση του προγράμματος εργασιών στις επαγγελματικές ενώσεις και σε άλλους ενδιαφερομένους  οργανισμούς. 7. Για την υλοποίηση του προγράμματος, η Επιτροπή θα αναλαμβάνει επίσης δραστηριότητες σχεδιασμένες  σε συνάρτηση με τους γενικούς στόχους του προγράμματος και τους εξειδικευμένους στόχους κάθε  γραμμής δράσης. Οι δραστηριότητες αυτές θα περιλαμβάνουν εργαστήρια, σεμινάρια, συνεδριάσεις,  μελέτες, δημοσιεύσεις, εκστρατείες πληροφόρησης, κύκλους μαθημάτων, συμμετοχές σε σχέδια  συνεργασίας με τις διοικήσεις των κρατών μελών, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τους διεθνείς  οργανισμούς, παροχή βοήθειας στα εθνικά γλωσσικά παρατηρητήρια και εξειδικευμένη υποστήριξη για την  ανάπτυξη γλωσσικών εργαλείων και πόρων για τις γλώσσες της Κοινότητας που στερούνται περισσότερο  τέτοιων μέσων.


                            ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
                            ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                                  Βρυξέλλες, 22.6.2015
                                                  COM(2015) 305 final
                                                  2015/0136 (NLE)
                                         Πρόταση
                             ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
    για την κύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο
   πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης περί ευθύνης και αποζημιώσεων για ζημία
    σχετιζόμενη με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών όσον αφορά
                  τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις
EL                                                                                EL
 ---pagebreak---                                 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
   1.   ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
   1.1. Εισαγωγή
        Η ευθύνη και η αποζημίωση για ζημίες που προκαλούνται από συγκεκριμένα είδη
        ναυτιλιακών δραστηριοτήτων ρυθμίζονται σε διεθνές επίπεδο από σειρά συμβάσεων
        του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (εφεξής «ΔΝΟ»), οι οποίες βασίζονται στις
        ίδιες αρχές. Οι αρχές αυτές έχουν ως εξής: αντικειμενική ευθύνη του πλοιοκτήτη,
        υποχρεωτική ασφάλιση για την κάλυψη ζημιών τρίτων, δικαίωμα άμεσης προσφυγής
        των προσώπων που υφίστανται ζημίες κατά του ασφαλιστή, περιορισμός της
        ευθύνης και, όταν πρόκειται για πετρέλαιο και επικίνδυνες και επιβλαβείς ουσίες
        (εφεξής «HNS/ΕEΟ» (Hazardous and Noxious Substances), ειδικό ταμείο για την
        καταβολή αποζημιώσεων όταν οι ζημίες υπερβαίνουν τα όρια ευθύνης του
        πλοιοκτήτη.
        Η Διεθνής Σύμβαση του 1996 σχετικά με την ευθύνη και την αποζημίωση για ζημίες
        σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών (εφεξής
        «σύμβαση HSN του 1996») είναι η πλέον πρόσφατη από τις συμβάσεις του ΔΝΟ
        που πραγματεύονται την ευθύνη και δεν έχει ακόμη κυρωθεί από κράτη ώστε να
        τεθεί σε ισχύ. Πρόκειται για σημαντικό νομοθέτημα του διεθνούς ναυτιλιακού
        καθεστώτος περί ευθύνης, ιδίως επειδή η θαλάσσια μεταφορά ΕEΟ, καθώς και
        υγροποιημένου φυσικού αερίου («ΥΦΑ») και υγραερίου («LPG»), αποτελεί ανθηρή
        εμπορική δραστηριότητα που αντιπροσωπεύει σημαντικό μερίδιο του ναυτιλιακού
        τομέα.
        Το πρωτόκολλο του 2010 (εφεξής «πρωτόκολλο του 2010») της σύμβασης HSN του
        1996 περιείχε τις αναγκαίες τροποποιήσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων
        που διαπιστώθηκαν στη σύμβαση HSN του 1996. Το πρωτόκολλο του 2010 και οι
        διατάξεις της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκαν από το πρωτόκολλο, πρέπει να
        ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται ως ενιαία πράξη, σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 18
        του πρωτοκόλλου. Η Γραμματεία του ΔΝΟ προέβη σε κωδικοποίηση του κειμένου
        του πρωτοκόλλου που ενέκρινε ο ΔΝΟ το 2011 στην 98η σύνοδο της νομικής
        επιτροπής του και αποκαλείται πλέον «σύμβαση HSN του 2010». Η σύμβαση HSN
        του 2010, ως ενιαίο, κωδικοποιημένο κείμενο της σύμβασης, θα αρχίσει να ισχύει
        μόλις τεθεί σε ισχύ το πρωτόκολλο του 2010.
        Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 8 του πρωτοκόλλου (άρθρο 45 παράγραφος 8
        της σύμβασης HSN του 2010), η υπογραφή, η κύρωση ή η αποδοχή του
        πρωτοκόλλου του 2010 από κράτος ακυρώνει προγενέστερη υπογραφή ή κύρωση
        της σύμβασης HSN του 1996 από το κράτος αυτό.
        Δεν έχει τεθεί σε ισχύ ούτε η σύμβαση HSN του 1996 ούτε το πρωτόκολλο του 2010
        της σύμβασης HSN. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν συμβαλλόμενα μέρη του
        πρωτοκόλλου του 2010 της σύμβασης HSN.
        Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι η δήλωση δέσμευσης ως προς το πρωτόκολλο
        του 2010 πρέπει να συνοδεύεται με στοιχεία σχετικά με τη συνολική ποσότητα
        εισφέροντος φορτίου που παραλήφθηκε κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος
        σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4 (άρθρο 45 παράγραφος 4 της Σύμβασης
        HNS του 2010). Η προϋπόθεση αυτή είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο κανένα
        κράτος δεν έχει κυρώσει ακόμη τη σύμβαση.
EL                                          2                                           EL
 ---pagebreak---          Μετά την έγκριση από τον ΔΝΟ του πρωτοκόλλου του 2010 της σύμβασης HSN,
         ομάδα κρατών με τη βοήθεια της Γραμματείας του Διεθνούς Ταμείου
         Αποζημιώσεων λόγω Ρυπάνσεως Πετρελαίου (εφεξής «Ταμείο IOPC») εκπόνησε
         σειρά κατευθυντήριων γραμμών για την υποβολή εκθέσεων με αντικείμενο το
         εισφέρον φορτίο ΕEΟ. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές εγκρίθηκαν από τη
         Νομική Επιτροπή του ΔΝΟ στην 100ή σύνοδό της στις 19 Απριλίου 20131, ώστε να
         αντιμετωπισθεί η κύρια πρακτική δυσκολία για την κύρωση της σύμβασης.
         Στην 101η σύνοδο της Νομικής Επιτροπής του ΔΝΟ συστάθηκε ομάδα
         αλληλογραφίας HSN με σκοπό να βοηθήσει τα κράτη να δημιουργήσουν τις
         διαδικασίες εφαρμογής της σύμβασης, και ιδίως υποβολής εκθέσεων με αντικείμενο
         το εισφέρον φορτίο ΕEΟ, ώστε να προετοιμασθεί το έδαφος για την κύρωση.
         Ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι μέλη της ομάδας
         αυτής.
   1.2.  Αρμοδιότητα της ΕΕ και προεκτάσεις
        Σύμφωνα με τους κανόνες για τις εξωτερικές αρμοδιότητες της Ένωσης που
        προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της
        Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»), το πρωτόκολλο του 2010, και προσεχώς η σύμβαση
        HSN του 2010, υπόκειται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης διότι θίγει
        κοινούς κανόνες της Ένωσης και μεταβάλλει το πεδίο εφαρμογής τους.
        Όπως αναλύεται στο σημείο 1.4 της παρούσας έκθεσης, η προσάρτηση του
        πρωτοκόλλου του 2010 στη σύμβαση αφορά το πεδίο εφαρμογής και τους κανόνες
        της οδηγίας 2004/35/ΕΚ σχετικά με την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την
        πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας2. Επιπλέον, για τους λόγους
        που εκτίθενται λεπτομερώς στο σημείο 1.5 κατωτέρω, η προσάρτηση του
        πρωτοκόλλου του 2010 θα θίξει τους κανόνες που έχουν θεσπισθεί με τον κανονισμό
        (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση
        αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση του κανονισμού
        Βρυξέλλες Ι)3.
        Το πρωτόκολλο συνιστά αλληλεπικάλυψη των κανόνων της σύμβασης, όπως έχει
        τροποποιηθεί, με τους κανόνες της Ένωσης περί δικαστικής συνεργασίας σε αστικές
        και εμπορικές υποθέσεις οι οποίοι αποτέλεσαν τη νομική βάση της απόφασης
        2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτήθηκαν τα κράτη μέλη, προς
        το συμφέρον της Κοινότητας, να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση HSN
        του 19964. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στην εισαγωγή, η σύμβαση HSN του 1996
        τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο του 2010 και η σύμβαση HSN του 2010 αποτελεί
        την κωδικοποιημένη πράξη που προήλθε από αυτή την τροποποίηση. Ως εκ τούτου,
        πρέπει να αξιολογηθούν οι συνέπειες που συνεπάγεται η σύμβαση HSN του 2010 για
        τους κανόνες της ΕΕ με βάση τις εξελίξεις που επήλθαν στην έννομη τάξη της
        Ένωσης από την έκδοση της απόφασης 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου.
   1
        100ή σύνοδος, LEG 100/14, «Έκθεση της νομικής επιτροπής σχετικά με τις εργασίες στην εκατοστή
        σύνοδό της», σ. 5-6· LEG 100/3, εισήγηση του Καναδά για την «Παρακολούθηση της εφαρμογής του
        πρωτοκόλλου HSN του 2010», παράρτημα 2 «Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την υποβολή
        εκθέσεων με αντικείμενο το εισφέρον φορτίο ΕEΟ».
   2
        ΕΕ L 143 της 30.4.2004, σ. 56.    .
   3
        ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1.    .
   4
        Απόφαση 2002/971/EΚ του Συμβουλίου, της 18ης Νοεμβρίου 2002, με την οποία επιτρέπεται στα
        κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Κοινότητας, στη διεθνή
        σύμβαση του 1996 για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια
        μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών («σύμβαση HSN»), ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 55.
EL                                                  3                                                 EL
 ---pagebreak---            Η Ένωση δεν μπορεί να ασκήσει ως αυτοτελής νομική οντότητα την αποκλειστική
           αρμοδιότητα της ΕΕ για τη σύναψη του πρωτοκόλλου του 2010, διότι στο κείμενο της
           σύμβασης ή στο πρωτόκολλο δεν προβλέπεται ρήτρα περιφερειακού οργανισμού
           οικονομικής ολοκλήρωσης (ΟΠΟΟ/REIO). Για τον λόγο αυτόν, τα κράτη μέλη
           υπόκεινται στην υποχρέωση να συνάψουν την εν λόγω διεθνή συμφωνία εξ ονόματος
           της Ένωσης. Δεδομένου ότι το πρωτόκολλο του 2010 αφορά θέματα αποκλειστικής
           αρμοδιότητας της ΕΕ, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αποφασίσουν αυτοτελώς για
           την υπογραφή και την κύρωση του πρωτοκόλλου αυτού. Μπορούν να το πράξουν
           αυτό μόνον εξ ονόματος της Ένωσης μετά από έγκριση του Συμβουλίου και τη
           συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής
           σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.
   1.3.     Λεπτομέρειες της σύμβασης
           Το πρωτόκολλο του 2010, και συνεπώς η ενοποιημένη σύμβαση HSN του 2010, θα
           τεθεί σε ισχύ 18 μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία τουλάχιστον 12 κράτη θα
           την έχουν κυρώσει, εκ των οποίων 4 με τουλάχιστον 2 εκατομμύρια μονάδες ολικής
           χωρητικότητας και θα έχουν υποβληθεί στον Γενικό Γραμματέα του ΔΝΟ τα σχετικά
           στοιχεία εισφέροντος φορτίου, κατά περίπτωση, με τα οποία θα αποδεικνύεται ότι σε
           αυτά τα κράτη αυτά παραλήφθηκαν συνολικά τουλάχιστον 40 εκατομμύρια τόνοι
           εισφέροντος φορτίου στον γενικό λογαριασμό HSN κατά το προηγούμενο
           ημερολογιακό έτος. Οι όροι έναρξης ισχύος ήταν οι ίδιοι με εκείνους για τη σύμβαση
           HSN του 1996.
           Οι κύριες αλλαγές της σύμβασης HSN του 2010 ως προς τη σύμβαση του 1996 είναι
   οι εξής:
            α)    εξαιρούνται οι συσκευασμένες ΕEΟ από τον ορισμό του εισφέροντος φορτίου
                  στο κεφάλαιο ΕΕΟ, ενώ οι ζημίες που προκαλούνται από συσκευασμένες ΕEΟ
                  εξακολουθούν να καλύπτονται από το σύστημα αποζημίωσης δύο σταδίων
                  (two-tier system) που καθορίζεται στη σύμβαση (άρθρο 1 παράγραφος 1
                  παράγραφος 10 της σύμβασης HSN του 2010)·
            β)    αυξάνονται τα όρια ευθύνης του πλοιοκτήτη για τα πλοία που μεταφέρουν
                  συσκευασμένες ΕEΟ, ώστε να διευθετηθεί με καλύτερο τρόπο η εξαίρεση των
                  συσκευασμένων ΕEΟ ως εισφέροντος φορτίου στο κεφάλαιο HSN (άρθρο 9
                  παράγραφος 1 στοιχείο β) της σύμβασης HSN του 2010)·
            γ)    ο φυσικός παραλήπτης ΥΦΑ καθίσταται υπεύθυνος για την καταβολή των
                  σχετικών εισφορών στο κεφάλαιο ΕEΟ, εκτός εάν έχουν συμφωνήσει
                  διαφορετικά ο κάτοχος του τίτλου και ο παραλήπτης (άρθρο 19 παράγραφος
                  1α της σύμβασης HSN του 2010)·
            δ)    η καταβολή αποζημιώσεων από το κεφάλαιο ΕΕΟ σε περίπτωση
                  καλυπτόμενου περιστατικού εξαρτάται από την εκπλήρωση της υποχρέωσης
                  από το οικείο κράτος μέλος να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με το εισφέρον
                  φορτίο για όλα τα έτη που προηγήθηκαν του περιστατικού (άρθρο 21
                  παράγραφος 2 της σύμβασης HSN του 2010.
           Οι αλλαγές αυτές αίρουν τα κύρια εμπόδια που δημιουργούσαν εμπλοκή στη
           διαδικασία κύρωσης της σύμβασης HSN του 1996.
           Πεδίο εφαρμογής: Η σύμβαση HSN του 2010 εφαρμόζεται σε αξιώσεις για ζημίες
           που προκαλούνται από τη θαλάσσια μεταφορά ΕEΟ, εξαιρουμένων των αξιώσεων
           που απορρέουν από σύμβαση μεταφοράς εμπορευμάτων ή επιβατών. Στις ζημίες που
           καλύπτει η σύμβαση περιλαμβάνεται οποιαδήποτε ζημία στην επικράτεια
EL                                              4                                             EL
 ---pagebreak---    συμβαλλόμενου κράτους, και των χωρικών του υδάτων, περιβαλλοντική ζημία που
   προκαλείται στην ΑΟΖ συμβαλλόμενου κράτους, οποιαδήποτε ζημία, πλην της
   περιβαλλοντικής, που προκαλείται εκτός της επικράτειας και των χωρικών υδάτων
   συμβαλλόμενου κράτους από πλοία νηολογημένα σε συμβαλλόμενο κράτος, καθώς
   και οποιαδήποτε προληπτικά μέτρα που λαμβάνονται για να ελαχιστοποιηθούν οι
   προαναφερόμενες ζημίες. Τα πολεμικά πλοία ή άλλα πλοία κρατικής ιδιοκτησίας ή
   κρατικής εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούνται για μη εμπορικούς σκοπούς
   εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης, εκτός εάν αποφασίσει
   διαφορετικά το οικείο κράτος μέλος. Επιπλέον, κράτος επιτρέπεται να εξαιρέσει από
   το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω σύμβασης πλοία κάτω των 200 GRT που μεταφέρουν
   ΕΕΟ αποκλειστικά σε συσκευασμένη μορφή, όταν τα πλοία αυτά εκτελούν πλόες
   μεταξύ λιμένων ή εγκαταστάσεων του συγκεκριμένου κράτους. Η τελευταία εξαίρεση
   επιτρέπεται να εφαρμόζεται επίσης μεταξύ δύο όμορων κρατών βάσει ρητής
   συμφωνίας μεταξύ των δύο κρατών. Τέτοιες εξαιρέσεις για ένα ή δύο όμορα κράτη
   πρέπει να γνωστοποιούνται στον ΔΝΟ, κατά περίπτωση.
   Κύριες πτυχές της ευθύνης και της αποζημίωσης: Με τη σύμβαση HNS του 2010
   καθιερώνεται αντικειμενική ευθύνη του ιδιοκτήτη πλοίου που μεταφέρει ΕΕΟ για
   κάθε ζημία που προκαλείται από περιστατικό σχετιζόμενο με τη θαλάσσια μεταφορά
   ΕΕΟ. Υπάρχουν περιορισμένες εξαιρέσεις όσον αφορά την αντικειμενική ευθύνη του
   πλοιοκτήτη για τις οποίες το βάρος της απόδειξης φέρει ο πλοιοκτήτης.
   Η αντικειμενική ευθύνη συνδυάζεται με την υποχρέωση του πλοιοκτήτη να προβεί σε
   ασφάλιση ή άλλη χρηματική ασφάλεια κάλυψης της ευθύνης του για ζημίες με βάση
   τη σύμβαση. Τα συμβαλλόμενα κράτη πρέπει να πιστοποιούν την ύπαρξη τέτοιας
   ασφάλισης ή χρηματικής ασφάλειας σύμφωνα με τη σύμβαση.
   Προκειμένου ο ενδιαφερόμενος κλάδος να υποστηρίξει τις απαιτήσεις αντικειμενικής
   ευθύνης και υποχρεωτικής ασφάλισης, στη σύμβαση προβλέπεται επίσης το δικαίωμα
   περιορισμού της ευθύνης του πλοιοκτήτη σε έως 100 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες
   για ΕΕΟ που μεταφέρονται χύδην και σε 115 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες για τις
   συσκευασμένες ΕΕΟ, αντίστοιχα. Επιπλέον, όπως σε όλες τις συμβάσεις ναυτικής
   ευθύνης, υπάρχει ρήτρα που απαγορεύει την προσφυγή κατά του πλοιοκτήτη για
   ζημίες που εμπίπτουν στη σύμβαση HNS του 2010 «με άλλο τρόπο από αυτόν που
   προβλέπεται στην παρούσα σύμβαση».
   Η μεγαλύτερη συμβολή της παρούσας σύμβασης στο διεθνές καθεστώς κάλυψης της
   ευθύνης και των αποζημιώσεων για ατυχήματα που προκαλούνται από ναυτιλιακές
   δραστηριότητες και, ιδίως, από το θαλάσσιο εμπόριο ΕΕΟ, είναι η σύσταση ειδικού
   κεφαλαίου αποζημιώσεων. Το κεφάλαιο ΕΕΟ προορίζεται για την καταβολή
   αποζημίωσης σε οποιοδήποτε πρόσωπο υφίσταται ζημία από τη θαλάσσια μεταφορά
   ΕΕΟ, εφόσον το εν λόγω πρόσωπο δεν μπόρεσε να λάβει από τον πλοιοκτήτη και τον
   ασφαλιστή του πλήρη και επαρκή αποζημίωση. Η τελευταία περίπτωση μπορεί να
   ανακύψει για διαφόρους λόγους, και συγκεκριμένα σε περίπτωση απουσίας ευθύνης
   του πλοιοκτήτη, οικονομικής αδυναμίας του πλοιοκτήτη και του ασφαλιστή του να
   ικανοποιήσουν πλήρως τις αξιώσεις ή ζημίας που υπερβαίνει τα όρια ευθύνης του
   πλοιοκτήτη.
   Το συνολικό ποσό αποζημίωσης που διατίθεται βάσει του ισχύοντος συστήματος δύο
   σταδίων είναι 250 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες (περίπου 310 εκατ. ευρώ με την
   τρέχουσα νομισματική συναλλαγματική ισοτιμία). Προκειμένου να είναι διαθέσιμο το
   ποσό αυτό, έχει συσταθεί ένα εξελιγμένο σύστημα εισφορών στο κεφάλαιο HNS από
   πρόσωπα που παραλαμβάνουν ΕΕΟ σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος βάσει της
EL                                       5                                           EL
 ---pagebreak---         σύμβασης HNS του 2010. Από την άλλη πλευρά, τα συμβαλλόμενα κράτη είναι
        υπεύθυνα για την ακριβή, έγκαιρη και τακτική υποβολή εκθέσεων σχετικά με το
        εισφέρον φορτίο στο κεφάλαιο ΕΕΟ· συμβαλλόμενο κράτος μπορεί μάλιστα να
        αποφασίσει να καταβάλει τις οφειλόμενες εισφορές στο κεφάλαιο αντί του παραλήπτη
        ΕΕΟ.
        Αξιώσεις και προσφυγές ενώπιον των δικαστηρίων συμβαλλομένου κράτους: Η
        σύμβαση HNS του 2010 περιέχει κανόνες για τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων των
        συμβαλλομένων κρατών σχετικά με τις αξιώσεις που εγείρουν έναντι του πλοιοκτήτη
        ή του ασφαλιστή του ή έναντι του κεφαλαίου HNS πρόσωπα που έχουν υποστεί ζημία
        την οποία καλύπτει η σύμβαση. Η σύμβαση καλύπτει την αναγνώριση και την
        εκτέλεση των αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήρια των συμβαλλομένων κρατών.
        Σκοπός των στοιχείων αυτών, τα οποία παραμένουν αμετάβλητα από τη σύμβαση
        HNS του 1996, είναι να διασφαλιστεί ότι για τα θύματα ατυχημάτων καλυπτόμενων
        από τη σύμβαση μπορούν να βασισθούν σε σαφείς διαδικαστικούς κανόνες και
        ασφάλεια δικαίου, ώστε να καταστούν πιο αποτελεσματικές οι αξιώσεις τους.
   1.4.   Επιπτώσεις στην οδηγία 2004/35/ΕΚ
        Από το 2004 η οδηγία 2004/35/ΕΚ αποτελεί την εφαρμοστέα νομοθεσία στην ΕΕ
        σχετικά με την ευθύνη των φορέων εκμετάλλευσης επαγγελματικών δραστηριοτήτων,
        συμπεριλαμβανομένης της ναυτιλίας, όσον αφορά την πρόληψη και την
        αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας στην επικράτεια και στα ύδατα που υπάγονται
        στη δικαιοδοσία των κρατών μελών.
        Τόσο η σύμβαση HNS του 1996 όσο και η σύμβαση HNS του 2010 επικαλύπτουν το
        πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όσον αφορά i) τις περιβαλλοντικές ζημίες που
        προκαλούνται στην επικράτεια συμβαλλόμενου κράτους συμπεριλαμβανομένων των
        χωρικών υδάτων του (άρθρο 3 στοιχείο α) της σύμβασης HNS του 2010), ii) τη ζημία
        από μόλυνση του περιβάλλοντος που προκαλείται στην αποκλειστική οικονομική του
        ζώνη ή σε ισοδύναμη ζώνη (μέχρι 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσεως)
        συμβαλλομένου κράτους (άρθρο 3 στοιχείο β) της σύμβασης Σύμβαση HNS του
        2010) και iii) τα «προληπτικά μέτρα, όποτε λαμβάνονται, για να αποσοβηθούν ή να
        ελαχιστοποιηθούν οι εν λόγω ζημίες» (άρθρο 3 στοιχείο δ) της σύμβασης HNS του
        2010). Οι αντίστοιχες διατάξεις της οδηγίας είναι το άρθρο 2 παράγραφος 1, που
        αφορά τον ορισμό της «περιβαλλοντικής ζημίας», και το άρθρο 2 παράγραφος 10, που
        αφορά τον ορισμό των «προληπτικών μέτρων», σε συνδυασμό με το άρθρο 3
        παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2008/56/ΕΚ για τη θέσπιση πλαισίου
        κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον5, καθώς και
        το άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ6 για τα άγρια πτηνά και το άρθρο
        2 παράγραφος 1 της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ7 για τα ενδιαιτήματα, όπως αναφέρεται στην
        «κατευθυντήριες γραμμές για τη συγκρότηση του δικτύου Νatura 2000 στο θαλάσσιο
        περιβάλλον - Εφαρμογή των οδηγιών για τα ενδιαιτήματα και τα άγρια πτηνά»8. Ο
        ορισμός της «περιβαλλοντικής ζημίας» στη σύμβαση και την οδηγία 2004/35/ΕΚ, αν
        και αλληλεπικαλύπτεται σε μεγάλο βαθμό, δεν είναι ίδιος. Ωστόσο, αναμένεται ότι
        στην πράξη η σύμβαση θα πρέπει να αποβλέπει σε εξίσου υψηλά πρότυπα
        περιβαλλοντικής αποκατάστασης των ζημιών με εκείνα της οδηγίας.
   5
        ΕΕ L 164 της 25.6.2008, σ. 19.
   6
        Οδηγία 79/409/EΟΚ του Συμβουλίου περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, ΕΕ L 103 της
        25.4.1979, σ. 1.
   7
        Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας
        πανίδας και χλωρίδας, ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7.
   8
        http://ec.europa.eu/environment/nature/natura2000/marine/docs/marine_guidelines.pdf
EL                                                    6                                             EL
 ---pagebreak---         Λόγω της επικάλυψης του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2004/35/ΕΚ και της
        σύμβασης HNS του 2010, είναι σαφές ότι η σύναψη του πρωτοκόλλου του 2010, με
        το οποίο τροποποιήθηκε η σύμβαση HNS του 1996 με αποτέλεσμα να δημιουργείται
        νέο νομοθετικό κείμενο (δηλ. η σύμβαση HNS του 2010), αφορά τους υφιστάμενους
        κανόνες της Ένωσης.
        Ακριβέστερα, η οδηγία 2004/35/ΕΚ παραπέμπει ρητά στη σύμβαση HNS του 1996,
        καθώς εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της τυχόν ζημίες που προκύπτουν λόγω
        περιστατικού καλυπτόμενου από την εν λόγω σύμβαση, καθώς και τις τυχόν
        τροποποιήσεις της σύμβασης, υπό τον όρο ότι η σύμβαση ισχύει στο οικείο κράτος
        μέλος (άρθρο 4 παράγραφος 2 και παράρτημα IV της οδηγίας 2004/35/ΕΚ). Αυτό
        προβλέφθηκε για να υπερισχύουν της οδηγίας ειδικά διεθνή καθεστώτα που
        καλύπτουν την αστική ευθύνη για συγκεκριμένες επαγγελματικές δραστηριότητες,
        επειδή τα καθεστώτα αυτά κρίθηκαν πιο αποτελεσματικά για τη χορήγηση ταχείας και
        επαρκούς αποζημίωσης για περιβαλλοντικές ζημίες και ανταποκρίνονται καλύτερα
        στον χαρακτήρα συγκεκριμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Το πρωτόκολλο
        του 2010 με το οποίο τροποποιείται η σύμβαση HNS του 1996 καλύπτεται από την εν
        λόγω εξαίρεση από την οδηγία 2004/35/ΕΚ· συνεπώς, καθίσταται προφανές ότι η
        κύρωση ή η προσχώρηση στη σύμβαση θα θίξει το πεδίο εφαρμογής των
        υφιστάμενων κανόνων της ΕΕ.
        Επιπλέον της σημαντικής αλληλεπικάλυψης των διατάξεων της σύμβασης με εκείνες
        της οδηγίας, υπάρχει επίσης βασική σύγκρουση διατάξεων, καθοριστική για τις
        επιπτώσεις των διατάξεων της σύμβασης στις διατάξεις της Ένωσης. Το άρθρο 7
        παράγραφος 4 της σύμβασης HNS (το οποίο υπάρχει και στο κείμενο της σύμβασης
        του 1996 και στο κείμενο της σύμβασης του 2010) αποκλείει τυχόν αξιώσεις
        αποζημίωσης έναντι του πλοιοκτήτη με άλλο τρόπο - ή φόρουμ - από τον
        προβλεπόμενο βάσει της σύμβασης. Αυτό σημαίνει ότι η οδηγία δεν μπορεί να ισχύει
        επιπροσθέτως της σύμβασης, σε ό,τι αφορά την ευθύνη του πλοιοκτήτη για ζημία από
        ΕΕΟ· ως εκ τούτου, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περιορίζεται από τη σύμβαση
        και αυτό είναι σημαντικό για τη σύναψη του πρωτοκόλλου του 2010 από τα κράτη
        μέλη.
   1.5.  Επιπτώσεις στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 (αναδιατύπωση του κανονισμού
         (ΕΚ) αριθ. 44/2001 - «Βρυξέλλες Ι»)
        Το κεφάλαιο IV της σύμβασης HNS του 2010 καθορίζει τους διαδικαστικούς κανόνες
        για τις αξιώσεις και τις προσφυγές βάσει της σύμβασης ενώπιον των δικαστηρίων των
        συμβαλλομένων κρατών. Συγκεκριμένα, τα άρθρα 38, 39 και 40 της σύμβασης
        ορίζουν τους κανόνες για τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων, καθώς και για την
        αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεών τους. Τα άρθρα αυτά είναι
        πανομοιότυπα με τα άρθρα 38, 39 και 40 της σύμβασης HNS του 1996, τα οποία
        αποτέλεσαν τη νομική βάση για την αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας βάσει
        της οποίας δικαιολογείται η απόφαση 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου.
        Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 καθορίζει κανόνες για τη δικαιοδοσία, την
        αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις μεταξύ
        των κρατών μελών της ΕΕ και, εφόσον η σύμβαση τεθεί σε ισχύ, οι διατάξεις της θα
        μπορούσαν να θίξουν τους κανόνες του κανονισμού. Η «Πρόταση απόφασης του
        Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να επικυρώσουν προς το
        συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τη διεθνή σύμβαση περί ευθύνης και
        αποζημιώσεων για τις ζημίες που προκαλούνται σε συνδυασμό με τη θαλάσσια
        μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών του 1996 (σύμβαση HNS)», COM
EL                                            7                                           EL
 ---pagebreak---         (2001) 674 τελικό9, περιέχει αναλυτική επισκόπηση και εξηγήσεις για την
        αλληλεπικάλυψη του κεφαλαίου IV της σύμβασης με τον κανονισμό Βρυξέλλες I
        (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/200110).
        Πέραν των ανωτέρω, τα άρθρα 37, 41 και 42 του κεφαλαίου IV της σύμβασης HNS
        του 2010 είναι επικουρικού χαρακτήρα, και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να ισχύουν
        αυτοτελώς ή να εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τις λοιπές διατάξεις της σύμβασης.
        Συνεπώς, η αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης καλύπτει ολόκληρο το κεφάλαιο
        IV της σύμβασης.
        Η ειδική θέση της Δανίας όσον αφορά το κεφάλαιο IV της σύμβασης πρέπει να
        εξεταστεί χωριστά, σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2211 για τη θέση της Δανίας που
        έχει προσαρτηθεί στις Συνθήκες. Η Δανία εξαιρείται από την εφαρμογή του τίτλου V
        του τρίτου μέρους της ΣΛΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν συμμετέχει στην έκδοση της
        προτεινόμενης απόφασης του Συμβουλίου για την κύρωση και την προσχώρηση των
        κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο Πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς
        σύμβασης περί ευθύνης και αποζημιώσεων για τις ζημίες που προκαλούνται σε
        συνδυασμό με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών όσον
        αφορά ζητήματα σχετικά με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις.
   1.6.  Συμπέρασμα
        Η έγκριση και η έναρξη ισχύος των διεθνών κανόνων περί ευθύνης για μη συμβατικές
        ζημίες που προκύπτουν από τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ είναι ζωτικής σημασίας,
        διότι το φορτίο ΕΕΟ αντιπροσωπεύει παγκοσμίως σημαντικό μερίδιο των θαλάσσιων
        εμπορευματικών μεταφορών.
        Με την πείρα που έχει αποκτηθεί από παρόμοια διεθνή καθεστώτα τα οποία διέπουν
        την αστική ευθύνη για ζημίες που προκύπτουν από άλλες ναυτιλιακές
        δραστηριότητες, όπως η μεταφορά πετρελαίου από δεξαμενόπλοια, ο ΔΝΟ ενέκρινε
        την εν λόγω διεθνή συμφωνία, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο HNS του
        2010, για να συμπληρωθεί το σύστημα των συμβάσεων περί ευθύνης στις θαλάσσιες
        μεταφορές με ειδική πράξη η οποία θεσπίζει επίσης νέο κεφάλαιο αποζημίωσης για
        ζημίες ΕΕΟ.
        Βάσει της απόφασης 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου, εξουσιοδοτήθηκαν τα κράτη
        μέλη να προβούν στην κύρωση της σύμβασης HNS του 1996. Το πρωτόκολλο του
        2010 με το οποίο τροποποιήθηκε η σύμβαση πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο
        νέας απόφασης του Συμβουλίου σύμφωνα με τις Συνθήκες και να ληφθούν υπόψη οι
        εξελίξεις στο δίκαιο της Ένωσης που έχουν επέλθει από το 2002. Το πρωτόκολλο του
        2010 παραπέμπει στη σύσταση νέας διεθνούς συμφωνίας (βλ. ιδίως άρθρο 45,
        παράγραφος 8 του ενοποιημένου κειμένου της σύμβασης HNS του 2010). Κατά
        συνέπεια, με την κύρωση ή την προσχώρηση στο πρωτόκολλο του 2010, η Ένωση
        εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τη σύμβαση HNS του 2010 όχι μόνον σε
        θέματα που καλύπτει το πρωτόκολλο, αλλά και σε όλα τα άλλα θέματα που καλύπτει
        το τροποποιημένο κείμενο της σύμβασης HNS του 2010.΄
        Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή προτείνει να εγκριθούν δύο χωριστές αποφάσεις
        του Συμβουλίου για την κύρωση και την προσχώρησή των κρατών μελών εξ ονόματος
        της Ένωσης στο πρωτόκολλο του 2010, ώστε να διασφαλισθεί η επίτευξη των στόχων
        των Συνθηκών, όπως έχουν κατοχυρωθεί στην οδηγία 2004/35/ΕΚ και στον
   9
        ΕΕ C 51E της 26.2.2002, σ. 370.
   10
        ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1.
   11
        ΕΕ C 326 της 26.10.2002, σ. 299.
EL                                           8                                            EL
 ---pagebreak---       κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 και να τηρηθούν οι διατάξεις του πρωτοκόλλου αριθ.
      22. Όσον αφορά τον προαναφερθέντα κανονισμό, και ιδίως όσον αφορά τις διατάξεις
      αναγνώρισης και εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων δικαστηρίου κράτους
      μέλους, τα κράτη μέλη οφείλουν, κατά την κύρωση του πρωτοκόλλου του 2010 ή
      κατά την προσχώρησή τους σε αυτό, να εκδώσουν τη σχετική δήλωση, όπως
      καθορίζεται στο παράρτημα της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου, η οποία θα
      διασφαλίσει ότι θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται οι διατάξεις για την αναγνώριση και
      την εκτέλεση των αποφάσεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 όσον αφορά την
      αναγνώριση και την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων σε άλλο κράτος μέλος που
      εκδίδονται από δικαστήριο κράτους μέλους. Η δήλωση πρέπει να καλύπτει και άλλες
      σχετικές διατάξεις της Ένωσης επί του θέματος, ιδίως, τη Σύμβαση του Λουγκάνο για
      τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και
      εμπορικές υποθέσεις, της 30ής Οκτωβρίου 200712.
   2.  ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
       ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
      Στο παρόν στάδιο της διαδικασίας δεν απαιτείται επίσημα εκτίμηση επιπτώσεων
      εφόσον το πεδίο για δράσης της ΕΕ είναι ήδη περιορισμένο λόγω των
      διαπραγματεύσεων για τη σύναψη της διεθνούς πράξης.
      Ωστόσο, εξετάσθηκαν και σταθμίσθηκαν διάφορες επιλογές:
       (1)   Καμία ενέργεια
      Επί του παρόντος, επειδή η σύμβαση HNS δεν έχει τεθεί σε ισχύ, εφαρμόζεται η
      οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη που προκύπτει από οποιοδήποτε
      ατύχημα προκαλείται από πλοίο που μεταφέρει ΕΕΟ στα ύδατα της ΕΕ. Αυτό
      σημαίνει ότι εφαρμόζεται ο ορισμός της περιβαλλοντικής ζημίας που περιέχει η
      οδηγία, σε συνδυασμό με το δικαίωμα του πλοιοκτήτη να περιορίζει την ευθύνη του
      σύμφωνα με τη διεθνή σύμβαση του 1976 για τον περιορισμό της ευθύνης για
      ναυτικές απαιτήσεις, όπως τροποποιήθηκε (εφεξής «σύμβαση LLMC»), σύμφωνα με
      το άρθρο 4 παράγραφος 3 της οδηγίας. Το δικαίωμα του πλοιοκτήτη να περιορίζει την
      ευθύνη του στα γενικά όρια που καθορίζονται στη σύμβαση LLMC έχει
      περιορισμένες εξαιρέσεις, και συγκεκριμένα την πρόθεσή του να προκαλέσει τέτοια
      ζημία ή την απερισκεψία. Τα όρια ευθύνης βάσει της σύμβασης LLMC είναι
      χαμηλότερα από τα όρια που ορίζονται στο άρθρο 9 της σύμβασης HNS του 2010.
      Ελλείψει κεφαλαίου αποζημιώσεων όπως το προβλεπόμενο στο κεφάλαιο ΙΙΙ της
      σύμβασης HNS του 2010, στην οδηγία για την αποζημίωση των θυμάτων (π.χ.
      αλιέων, τοπικών κοινοτήτων) από τη θαλάσσια ρύπανση λόγω ΕΕΟ δεν προβλέπεται
      προς το παρόν τίποτε πέραν των ορίων ευθύνης του πλοιοκτήτη. Επιπλέον, το ισχύον
      νομικό πλαίσιο δεν περιλαμβάνει απαίτηση υποχρεωτικής ασφάλισης, ενώ το άρθρο
      12 της σύμβασης HNS του 2010 θεσπίζει ρητά την υποχρέωση αυτή για τους
      πλοιοκτήτες σε συνδυασμό με το δικαίωμα των εναγόντων να ασκήσουν ευθεία
      αγωγή κατά του ασφαλιστή (άρθρο 12 παράγραφος 8). Τέλος, στην οδηγία
      2004/35/ΕΚ, οι συννομοθέτες της ΕΕ επέλεξαν να προβλέψουν εξαίρεση υπέρ του
      διεθνούς καθεστώτος ευθύνης για τις ναυτιλιακές δραστηριότητες σε όλες τις σχετικές
      συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης HNS, και να εξαιρέσουν τα
      περιστατικά που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων από το
      πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Αν δεν ληφθούν μέτρα σε επίπεδο ΕΕ για να επιτραπεί
      στα κράτη μέλη να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στο πρωτόκολλο HNS του 2010
   12
      ΕΕ L 339 της 21.12.2007, σ. 3.
EL                                         9                                              EL
 ---pagebreak---    ώστε να τεθεί σε ισχύ η τελευταία σύμβαση του ΔΝΟ περί ευθύνης, η διαφορά μεταξύ
   του διεθνούς και του ενωσιακού καθεστώτος ευθύνης για τις ναυτιλιακές
   δραστηριότητες θα παγιωθεί εις βάρος της ασφάλειας δικαίου και της ομοιογένειας
   των εφαρμοστέων κανόνων, μεταξύ άλλων, για την περιβαλλοντική ζημία που
   προκαλείται από τη θαλάσσια μεταφορά ΕΕΟ.
    (2)   Ευθυγράμμιση της σύμβασης HNS με το κεκτημένο της Ένωσης
   Η οδηγία 2004/35/ΕΚ δεν συμπίπτει πλήρως με τη σύμβαση HNS του 2010 όσον
   αφορά τον ορισμό της περιβαλλοντικής ζημίας. Συγκεκριμένα, ο ορισμός κατά την
   οδηγία είναι ευρύτερος και περιλαμβάνει περισσότερα είδη διορθωτικών μέτρων,
   μεταξύ των οποίων είναι η πρωτογενής επαναφορά των φυσικών πόρων που
   υπέστησαν ζημία στην αρχική τους κατάσταση, καθώς και, εφόσον κριθεί αναγκαίο,
   συμπληρωματικά και αντισταθμιστικά μέτρα, εάν είναι αδύνατη η επαναφορά των
   πόρων στην αρχική τους κατάσταση, και, αντίστοιχα, αποζημίωση για την προσωρινή
   απώλεια πόρων (τα μέτρα αυτά δεν συνίστανται ποτέ σε χρηματική αποζημίωση,
   αλλά πρόκειται πάντοτε για μέτρα βελτίωσης των φυσικών πόρων στην πληγείσα
   τοποθεσία ή στον χώρο πλησίον αυτής). Ως εκ τούτου, θα μπορούσε να συνηγορήσει
   κανείς υπέρ της δυνατότητας τροποποίησης της σύμβασης, ώστε να συμφωνεί με τις
   διατάξεις της οδηγίας.
   Ωστόσο, είναι εξαιρετικά απίθανο να επιτευχθεί επαρκής στήριξη από τα κράτη μέλη
   στον ΔΝΟ, ιδίως λαμβανομένων υπόψη των δυσκολιών που έπρεπε να
   υπερκεραστούν μέχρι να επιτευχθεί συμφωνία για την τρέχουσα έκδοση της
   σύμβασης. Επίσης, ο ορισμός της ζημίας από ρύπανση με βάση τη σύμβαση έχει
   συνταχθεί προσεκτικά και σε συμφωνία με άλλα υφιστάμενα καθεστώτα περί ευθύνης
   για ατυχήματα στη θάλασσα από διαφορετικά είδη ναυτιλιακών δραστηριοτήτων (π.χ.
   η διεθνής σύμβαση του 1992 για την αστική ευθύνη για ζημίες που οφείλονται σε
   πετρελαϊκή ρύπανση, η διεθνής σύμβαση του 2001 περί αστικής ευθύνης για ζημίες
   από τη ρύπανση καυσίμων δεξαμενής πλοίων). Η τροποποίηση του εν λόγω ορισμού
   στη σύμβαση HNS του 2010 θα διατάρασσε σοβαρά την ισορροπία μεταξύ των
   διαφόρων τομέων της ναυτιλίας και θα προσέκρουε σε ισχυρές αντιδράσεις στον
   ΔΝΟ.
    (3)   Προσθήκη «ρήτρας αποσύνδεσης» στη σύμβαση HNS και συνακόλουθη
          τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ
   Θα μπορούσε ενδεχομένως να διερευνηθεί και η δυνατότητα τροποποίησης της
   σύμβασης με την προσθήκη «ρήτρας αποσύνδεσης», προκειμένου να εξασφαλισθεί
   ότι, από τη στιγμή που τα κράτη μέλη προσχωρήσουν στη σύμβαση, οι κανόνες
   δικαίου της Ένωσης θα εξακολουθήσουν να διέπουν την ειδική σχέση μεταξύ της ΕΕ
   και των κρατών μελών της. Όσον αφορά τρίτα κράτη, οι υποχρεώσεις βάσει της
   σύμβασης θα παρέμεναν αμετάβλητες.
   Με την αποδοχή αυτής της «ρήτρας αποσύνδεσης», όλα τα μέρη της σύμβασης
   (συμπεριλαμβανομένων κρατών εκτός ΕΕ) θα συμφωνούσαν ότι η ΕΕ και τα κράτη
   μέλη της εφαρμόζουν το δίκαιο της Ένωσης στις μεταξύ τους σχέσεις, εφόσον διέπει
   και το αντικείμενο της σύμβασης. Ωστόσο, το σκεπτικό που αναπτύχθηκε ανωτέρω
   αφορά και τη δυνατότητα αυτή, οπότε η δυνατότητα αυτή δεν αποτελεί ρεαλιστική
   επιλογή για να δεσμευθούν τα κράτη μέλη εξ ονόματος της Ένωσης στον ΔΝΟ.
   Επιπλέον, μια τέτοια ρήτρα θα απαιτούσε τροποποίηση της οδηγίας 2004/35/ΕΚ,
   ώστε να μετριαστεί η εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας όσον αφορά τις
   ζημίες από περιστατικά που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης HNS.
EL                                      10                                          EL
 ---pagebreak---       Ωστόσο, η οδηγία θεωρεί ισότιμες όλες τις συμβάσεις περί ευθύνης στις θαλάσσιες
      μεταφορές που απαριθμούνται στο παράρτημα IV. Συνεπώς, η καθιέρωση
      διαφορετικού καθεστώτος για μια από τις συμβάσεις θα ήταν αντίθετη προς το πνεύμα
      της ίδιας της οδηγίας, ιδίως από τη στιγμή που όλες οι συμβάσεις του ΔΝΟ διέπονται
      από τις ίδιες αρχές για τον καθορισμό της αντικειμενικής ευθύνης των πλοιοκτητών
      σε συνδυασμό με την υποχρεωτική ασφάλιση και τη διαθεσιμότητα επαρκών
      κεφαλαίων για την αποζημίωση λόγω ρύπανσης συνεπεία ναυτικού περιστατικού.
        (4)   Κύρωση του πρωτοκόλλου HNS του 2010
      Η σύναψη του πρωτοκόλλου του 2010 της σύμβασης HNS θα εξασφαλίσει την
      ομοιόμορφη εφαρμογή των διατάξεων περί ευθύνης και αποζημίωσης σε περιπτώσεις
      ατυχημάτων που προκαλούνται από πλοία που μεταφέρουν ΕΕΟ στα ύδατα της ΕΕ.
      Επιπλέον, θα εξασφαλίσει τη διάθεση επαρκών πόρων για την αποζημίωση των
      θυμάτων τέτοιων ατυχημάτων. Η χρήση διεθνούς καθεστώτος αντί των
      περιφερειακών λύσεων για τους σκοπούς αυτούς αρμόζει καλύτερα στον χαρακτήρα
      της ναυτιλίας που αποτελεί παγκόσμια επιχειρηματική δραστηριότητα με πιθανές
      διασυνοριακές επιπτώσεις τέτοιων ατυχημάτων.
      Ως εκ τούτου, το συμπέρασμα ήταν ότι ο καλύτερος τρόπος δράσης είναι το παρόν
      σχέδιο απόφασης, με την οποία εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να κυρώσουν το
      πρωτόκολλο HNS του 2010 και, συνεπώς, να αποδεχθούν να δεσμευθούν από το
      κωδικοποιημένο κείμενο της σύμβασης HNS του 2010.
   3.   ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
      Όπως ήδη αναφέρθηκε στην εισαγωγή, η υπογραφή, η κύρωση ή η αποδοχή του
      πρωτοκόλλου του 2010 από κράτος ακυρώνει κάθε προγενέστερη υπογραφή ή
      κύρωση της σύμβασης HNS του 1996 από το κράτος αυτό. Τα κράτη που θα
      κυρώσουν το πρωτόκολλο εκφράζουν τη συναίνεσή τους να δεσμευθούν από το
      κωδικοποιημένο κείμενο της σύμβασης HNS του 2010, ως ενιαίο και ενοποιημένο
      μέσο για τη σύμβαση, η οποία θα αρχίσει να παράγει αποτελέσματα όταν τεθεί σε
      ισχύ το πρωτόκολλο του 2010.
      Επομένως, με τις προτεινόμενες αποφάσεις του Συμβουλίου θα εξουσιοδοτηθούν τα
      κράτη μέλη να κυρώσουν το πρωτόκολλο HNS του 2010, ή να προσχωρήσουν σε
      αυτό, εξ ονόματος της Ένωσης, και, κατά συνέπεια, να δεσμευθούν από τους κανόνες
      της σύμβασης HNS του 2010.
      Οι προτεινόμενες αποφάσεις του Συμβουλίου βασίζονται στο άρθρο 218 παράγραφος
      6 της ΣΛΕΕ σε συνδυασμό, αφενός, με το άρθρο 81 της ΣΛΕΕ, το οποίο αποτελεί τη
      νομική βάση της ενωσιακής νομοθεσίας για τη δικαστική συνεργασία σε αστικές
      υποθέσεις σχετικά με τους εφαρμοστέους διαδικαστικούς κανόνες για αξιώσεις και
      προσφυγές βάσει του κεφαλαίου IV της σύμβασης HNS του 2010 και, αφετέρου, στο
      άρθρο 192 της ΣΛΕΕ, το οποίο αποτελεί τη νομική βάση της ενωσιακής νομοθεσίας
      για την προστασία του περιβάλλοντος.
      Το πρωτόκολλο HNS του 2010 επιδιώκει στόχους άρρηκτα συνδεδεμένους μεταξύ
      τους, χωρίς ο ένας να είναι παράγωγος και έμμεσος ως προς άλλον. Δεν είναι δυνατόν
      να εκδοθεί ενιαία απόφαση σε διττή νομική βάση, εφόσον οι διαδικασίες που
      απαιτούνται από κάθε νομική βάση είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους13. Περί αυτού
      πρόκειται στη δεδομένη περίπτωση, διότι τα θέματα που σχετίζονται με τη δικαστική
   13
      Βλ. πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Ιουνίου 2014, υπόθεση C-377/12, σκέψη 34.
EL                                             11                                             EL
 ---pagebreak---       συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις δεν δεσμεύουν τη Δανία, γεγονός που οδηγεί σε
      αποκλίνοντα δικαιώματα ψήφου στο Συμβούλιο. Κατά συνέπεια, απαιτούνται δύο
      διακριτές αποφάσεις του Συμβουλίου.
      Οι δύο αποφάσεις έχουν παρόμοια δομή. Το άρθρο 1 εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να
      κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στο πρωτόκολλο του 2010 της Σύμβασης HNS εξ
      ονόματος της Ένωσης, λόγω της αδυναμίας της ΕΕ να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος
      της εν λόγω σύμβασης.
      Με το κοινό στις δύο αποφάσεις άρθρο 2 απαιτείται από τα κράτη μέλη να
      συμφωνήσουν να δεσμευθούν από το πρωτόκολλο του 2010, εντός δύο ετών από την
      έναρξη ισχύος της κάθε απόφασης. Η έγκαιρη προσχώρηση στο πρωτόκολλο του
      2010 από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ θα καταστήσει δυνατό να επιτευχθεί το
      κατώτατο όριο για την έναρξη ισχύος τόσο όσον αφορά τον αριθμό των κρατών
      μελών του ΔΝΟ όσο και τον απαιτούμενο συνολικό στόλο (12 κράτη, μεταξύ των
      οποίων 4 από τα οποία διαθέτουν τουλάχιστον 2 εκατομμύρια μονάδες ολικής
      χωρητικότητας). Το πιο σημαντικό είναι ότι η κύρωση εντός καθορισμένης
      προθεσμίας θα αποτρέψει κάθε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που θα αποκόμιζαν τα
      κράτη μέλη που θα καθυστερούσαν να προσχωρήσουν στο πρωτόκολλο του 2010 και,
      ως εκ τούτου, στη σύμβαση HNS του 2010, εις βάρος της εφαρμογής ίσων
      διορθωτικών μέτρων για τους ζημιωθέντες από περιστατικά ΕΕΟ στη θάλασσα. Η
      ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών θα ωφελήσει ιδιαίτερα τη
      διαδικασία κύρωσης ή προσχώρησης, ιδίως όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων
      εισφέροντος φορτίου βάσει της σύμβασης.
      Με το άρθρο 3 της προτεινόμενης απόφασης του Συμβουλίου που αποκλείει τις
      πτυχές που άπτονται της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις απαιτείται από
      τα κράτη μέλη να κάνουν γραπτή παραπομπή στις δύο αποφάσεις του Συμβουλίου
      κατά την κατάθεση του εθνικού τους εγγράφου κύρωσης ή προσχώρησης στο
      πρωτόκολλο του 2010.
      Το άρθρο 3 της προτεινόμενης απόφασης του Συμβουλίου που αφορά πτυχές σχετικές
      με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις αναφέρεται στη δήλωση στην
      οποία υποχρεούνται να προβούν τα κράτη μέλη όταν συμφωνήσουν να δεσμευθούν
      από το πρωτόκολλο του 2010, όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης και της
      εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων, εξ ονόματος της αποκλειστικής αρμοδιότητας της
      Ένωσης σε τέτοια θέματα. Η δήλωση είναι παρόμοια με τη δήλωση που περιλαμβάνει
      το άρθρο 2 της απόφασης 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου.
      Το κοινό στις δύο αποφάσεις άρθρο 4 καθορίζει την ημερομηνία έναρξης ισχύος της
      προτεινόμενης απόφασης του Συμβουλίου.
      Στο κοινό στις δύο αποφάσεις άρθρο 5 καθίσταται σαφές ότι οι αποφάσεις
      απευθύνονται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες, διότι σκοπός των
      αποφάσεων είναι να εξουσιοδοτηθούν να δεσμευθούν από το πρωτόκολλο του 2010,
      εξ ονόματος της Ένωσης.
   4.  ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
      Καμία.
EL                                        12                                             EL
 ---pagebreak---                                                             2015/0136 (NLE)
                                                 Πρόταση
                                 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
     για την κύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο
   πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης περί ευθύνης και αποζημιώσεων για ζημία
    σχετιζόμενη με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών όσον αφορά
                     τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
   81, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) περίπτωση v),
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου14,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
   (1)     Η διεθνής σύμβαση του 1996 περί ευθύνης και αποζημιώσεων για τις ζημίες που
           προκαλούνται σε συνδυασμό με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών
           ουσιών (εφεξής «σύμβαση HNS του 1996») αποσκοπούσε στη διασφάλιση επαρκούς,
           άμεσης και αποτελεσματικής αποζημίωσης των ατόμων που έχουν υποστεί ζημίες από
           τη διαρροή επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών κατά τη θαλάσσια μεταφορά τους. Με
           τη σύμβαση HNS του 1996 καλύφθηκε ένα σημαντικό κενό στη διεθνή ρύθμιση της
           αστικής ευθύνης των περιπτώσεων θαλάσσιας ρύπανσης.
   (2)     Το 2002 το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2002/971/ΕΚ15 του Συμβουλίου με την
           οποία εξουσιοδοτήθηκαν τα κράτη μέλη, προς το συμφέρον της Κοινότητας, να
           κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση HNS του 1996. Η απόφαση
           2002/971/ΕΚ υποχρέωνε τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να
           κυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση HNS του 1996 πριν από τις 30 Ιουνίου
           2006. Την εν λόγω σύμβαση κύρωσαν στη συνέχεια τέσσερα κράτη μέλη. Η σύμβαση
           HNS του 1996 δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ.
   (3)     Η σύμβαση HNS του 1996 τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο του 2010. Σύμφωνα με
           το άρθρο 2 και το άρθρο 18 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του 2010, το
           πρωτόκολλο του 2010 και η σύμβαση HNS του 1996 πρέπει να νοούνται, να
           ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται από κοινού ως ενιαία πράξη από τα συμβαλλόμενα
           μέρη του πρωτοκόλλου του 2010.
   (4)     Η Γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού («ΔΝΟ») συνέταξε
           κωδικοποιημένο κείμενο του πρωτοκόλλου του 2010 και της σύμβασης HNS του
           1996, το οποίο ενέκρινε η Νομική Επιτροπή του ΔΝΟ στην 98η συνεδρίασή της
           (εφεξής η «σύμβαση HSN του 2010»). Η σύμβαση HSN του 2010 δεν αποτελεί πράξη
   14
           ΕΕ C115 της 26.10.2012, σ. 47.
   15
           Απόφαση 2002/971/EΚ του Συμβουλίου, της 18ης Νοεμβρίου 2002, με την οποία επιτρέπεται στα
           κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Κοινότητας, στη διεθνή
           σύμβαση του 1996 για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια
           μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών («σύμβαση HSN»), (ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 55).
EL                                                  13                                                  EL
 ---pagebreak---         ανοικτή προς υπογραφή ή κύρωση. Η σύμβαση HNS του 2010 θα τεθεί σε ισχύ μόλις
        τεθεί σε ισχύ στα κράτη μέλη το πρωτόκολλο του 2010.
   (5)  Η έκφραση συναίνεσης από κράτος να δεσμευθεί από το πρωτόκολλο του 2010
        ακυρώνει κάθε προηγούμενη έκφραση συναίνεσης για τη σύμβαση HSN του 1996 από
        το συγκεκριμένο κράτος, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 8 του πρωτοκόλλου
        (άρθρο 45 παράγραφος 8 της σύμβασης HSN του 2010). Κατά συνέπεια, τα κράτη
        που είναι συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης HNS του 1996 θα παύσουν να είναι
        συμβαλλόμενα μέρη της από τη στιγμή που θα εκφράσουν τη συναίνεση τους να
        δεσμευθούν από το πρωτόκολλο του 2010, σύμφωνα με το άρθρο 20 του εν λόγω
        πρωτοκόλλου, πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τις παραγράφους 2), 3) και 4).
   (6)  Η σύμβαση HSN του 2010, όπως και η προγενέστερή της, είναι ιδιαίτερα σημαντική
        για τα συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών της, διότι προβλέπει
        μεγαλύτερη προστασία του περιβάλλοντος και των θυμάτων από τη θαλάσσια
        ρύπανση ΕΤΟ με βάση τους διεθνείς κανόνες περί ευθύνης για θαλάσσια ρύπανση,
        σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας.
   (7)  Για να καταστούν τα κράτη συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου του 2010 και,
        συνεπώς της σύμβασης HSN του 2010, οφείλουν να υποβάλουν στον Γενικό
        Γραμματέα του ΔΝΟ, ταυτόχρονα με την πράξη συναίνεσης, τα σχετικά στοιχεία για
        τις συνολικές ποσότητες εισφέροντος φορτίου του προηγούμενου ημερολογιακού
        έτους βάσει της σύμβασης HNS του 2010, σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 4
        αυτής. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη πρέπει να συστήσουν σύστημα υποβολής
        εκθέσεων για το εισφέρον φορτίο προτού δηλώσουν τη συναίνεσή τους να
        δεσμευθούν ως προς το πρωτόκολλο του 2010.
   (8)  Τα άρθρα 38, 39 και 40 της σύμβασης HSN του 2010 αφορούν το παράγωγο
        ενωσιακό δίκαιο σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση
        αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως προβλέπεται στον κανονισμό
        (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου16
        (αναδιατύπωση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι).
   (9)  Επομένως, η Ένωση έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 38, 39
        και 40 της σύμβασης HSN του 2010, καθώς η σύμβαση αφορά τους κανόνες που
        έχουν θεσπισθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1215/2012. Επιπλέον, τα άρθρα 37, 41
        και 42 βάσει του κεφαλαίου IV της σύμβασης HNS του 2010 είναι επικουρικού
        χαρακτήρα των ουσιωδών κανόνων και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να ισχύουν
        αυτοτελώς ή να εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τις λοιπές διατάξεις της σύμβασης.
        Συνεπώς, η αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης καλύπτει ολόκληρο το κεφάλαιο
        IV της σύμβασης.
   (10) Η ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών
        σχετικά με τις διαδικασίες επικύρωσης ή προσχώρησης στο πρωτόκολλο του 2010
        μπορούν να διευκολύνουν τις προσπάθειες των κρατών μελών για τη σύσταση
        λειτουργικού συστήματος υποβολής εκθέσεων σχετικά το εισφέρον φορτίο ΕΕΟ
        σύμφωνα με τη σύμβαση HSN του 2010.
   (11) Όπως ίσχυε και για τη σύμβαση HSN του 1996, μόνον κυρίαρχα κράτη δύνανται να
        καταστούν συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου του 2010, διότι δεν προβλέπεται
        ρήτρα για οργανισμό περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης («ΟΠΟΟ/REIO»).
   16
        Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διεθνή
        δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
        (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1).
EL                                                 14                                             EL
 ---pagebreak---           Συνεπώς, προς το παρόν η Ένωση δεν μπορεί να κυρώσει ή να προσχωρήσει στο
          πρωτόκολλο του 2010, και, κατ’ επέκταση, στη σύμβαση HSN του 2010. Ωστόσο, η
          αρχή της καλόπιστης συνεργασίας δεσμεύει τα κράτη μέλη και την Ένωση βάσει των
          Συνθηκών, για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης στους τομείς της
          περιβαλλοντικής προστασίας και της συνεργασίας στην αστική δικαιοσύνη. Στην
          περίπτωση αυτή, σύμφωνα με την οδηγία απαιτείται από τα κράτη μέλη να επιδιώξουν
          και να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να επιτευχθεί η προσχώρηση της
          Ένωσης στη συγκεκριμένη σύμβαση.
   (12)   Η κύρωση του πρωτοκόλλου του 2010 από όλα τα κράτη μέλη εντός καθορισμένου
          χρονικού πλαισίου αναμένεται ότι θα διασφαλίσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού για
          όλους τους παράγοντες που αφορά η εφαρμογή της σύμβασης HSN του 2010 και ότι
          θα αποτρέψει κάθε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εξαιτίας της καθυστέρησης
          προσχώρησης στη σύμβαση.
   (13)   Τα κράτη μέλη πρέπει, συνεπώς, να εξουσιοδοτηθούν να κυρώσουν ή να
          προσχωρήσουν στο πρωτόκολλο του 2010 σε ό,τι αφορά τις πτυχές που σχετίζονται
          με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις. Οι διατάξεις της σύμβασης που
          εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης, πλην των διατάξεων που σχετίζονται με τη
          δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις, υπόκεινται σε απόφαση που θα εκδοθεί
          παράλληλα με την παρούσα απόφαση17.
   (14)   Κατά την κύρωση ή την προσχώρηση στο πρωτόκολλο του 2010, τα κράτη μέλη
          οφείλουν να προβούν σε δήλωση σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση των
          δικαστικών αποφάσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής σύμβασης HNS του
          2010.
   (15)   Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ)
          αριθ. 1215/2012 και επομένως συμμετέχουν πλήρως στην έκδοση και την εφαρμογή
          της παρούσας απόφασης.
   (16)   Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου περί της θέσεως της Δανίας18, το
          οποίο έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη
          περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της
          παρούσας απόφασης και, επομένως, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται σε
          εφαρμογή της,
   ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
                                                 Άρθρο 1
   Τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, αναλόγως της
   περίπτωσης, στο πρωτόκολλο του 2010 εξ ονόματος της Ένωσης, όσον αφορά τις πτυχές που
   σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις, υπό τους όρους που
   καθορίζονται στα άρθρα 2, 3 και 4 της παρούσας απόφασης.
                                                 Άρθρο 2
   1.      Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για την κατάθεση των πράξεων
           κύρωσης ή προσχώρησης στο πρωτόκολλο του 2010 χωρίς καθυστέρηση, και σε
           κάθε περίπτωση το αργότερο δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της
           παρούσας απόφασης.
   17
          ΕΕ L
   18
          Πρωτόκολλο αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, (ΕΕ C 326 της 26.10.2012, σ. 299).
EL                                                   15                                    EL
 ---pagebreak---    2.      Τα κράτη μέλη ενημερώνουν το Συμβούλιο και την Επιτροπή, εντός ενός έτους από
           την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης, σχετικά με την
           προβλεπόμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης των οικείων διαδικασιών κύρωσης ή
           προσχώρησης.
   3.      Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την πρόοδο
           των διαδικασιών κύρωσης ή προσχώρησης, ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία
           συστήματος υποβολής έκθεσης για το εισφέρον φορτίο βάσει του πρωτοκόλλου του
           2010.
                                          Άρθρο 3
   Κατά την κύρωση ή την προσχώρηση στο πρωτόκολλο του 2010, τα κράτη μέλη καταθέτουν
   επίσης τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
                                          Άρθρο 4
   Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη
   Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
                                          Άρθρο 5
   Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
   Βρυξέλλες,
                                           Για το Συμβούλιο
                                           Ο Πρόεδρος
EL                                          16                                           EL
 ---documentbreak---                             ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
                            ΕΠΙΤΡΟΠΗ
                                                  Βρυξέλλες, 22.6.2015
                                                  COM(2015) 305 final
                                                  ANNEX 1
                                      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
                                           στην
                            Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
    για την κύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο
   πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης περί ευθύνης και αποζημιώσεων για ζημία
    σχετιζόμενη με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών όσον αφορά
                  τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις
EL                                                                                EL
 ---pagebreak---                                               ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
                                                   στην
                                 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
     για την κύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών εξ ονόματος της Ένωσης στο
   πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης περί ευθύνης και αποζημιώσεων για ζημία
     σχετιζόμενη με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών όσον αφορά
                      τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις
   Δήλωση που πρέπει να καταθέσουν τα κράτη μέλη κατά την κύρωση ή την προσχώρησή τους
   στο πρωτόκολλο του 2010, κατά την έννοια του άρθρου 3 της απόφασης του Συμβουλίου:
   «Όταν εκδίδονται από δικαστήριο [...1] αποφάσεις που αφορούν ζητήματα τα οποία καλύπτει
   το πρωτόκολλο του 2010 αναγνωρίζονται και εκτελούνται στ [...2] σύμφωνα με τους
   σχετικούς εν προκειμένω εσωτερικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης3.»
   Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από τη σύμβαση, όπως τροποποιήθηκε με το
   πρωτόκολλο του 2010, όταν εκδίδονται από δικαστήριο του Βασιλείου της Δανίας,
   αναγνωρίζονται και εκτελούνται σε [...4] σύμφωνα με τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής
   Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και
   εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές αποφάσεις5.
   Οι αποφάσεις επί θεμάτων καλυπτόμενων από τη σύμβαση, όπως τροποποιήθηκε από το
   πρωτόκολλο του 2010, όταν εκδίδονται από δικαστήριο τρίτου κράτους που δεσμεύεται από
   τη σύμβαση του Λουγκάνο για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση
   αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, της 30ής Οκτωβρίου 20076, αναγνωρίζονται
   και εκτελούνται σε [...7] σύμφωνα με την εν λόγω σύμβαση.
   1
           Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένων του κράτους που καταθέτει τη δήλωση και
           της Δανίας.
   2
           Κράτος μέλος το οποίο προβαίνει στη δήλωση.
   3
           Προς το παρόν, οι κανόνες καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 1215/2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία,
           την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ΕΕ L 351 της
           20.12.2012, σ. 1).
   4
           Κράτος μέλος το οποίο προβαίνει στη δήλωση.
   5
           ΕΕ L 299 της 16.11.2005, σ. 62.
   6
           ΕΕ L 339 της 21.12.2007, σ. 3.
   7
           Κράτος μέλος το οποίο προβαίνει στη δήλωση.
EL                                                   2                                                     EL


title: Πρόταση Αποφασησ του Συμβουλίου για την τροποποίηση της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 2000 περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας τις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων και για τη χρηματοδότηση μελετών και πιλοτικών σχεδίων άσκησης της κοινής αλιευτικής πολιτικής

text:
Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου

|

52004PC0618

Πρόταση Αποφασης του Συμβουλιου για την τροποποίηση της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 2000 περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας τις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων και για τη χρηματοδότηση μελετών και πιλοτικών σχεδίων άσκησης της κοινής αλιευτικής πολιτικής  /* COM/2004/0618 τελικό - CNS 2004/0213 */

	Βρυξέλλες, 29.9.2004COM(2004) 618 τελικό2004/0213 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 2000 περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας τις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων και για τη χρηματοδότηση μελετών και πιλοτικών σχεδίων άσκησης της κοινής αλιευτικής πολιτικής(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣκοπός της παρούσας απόφασης είναι η προσαρμογή της περιόδου εφαρμογής της απόφασης (EΚ) αριθ. 439/2000[1] της 29ης Ιουνίου 2000, περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας στις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων και για τη χρηματοδότηση μελετών και πιλοτικών σχεδίων άσκησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).Η απόφαση (ΕΚ) αριθ. 439/2000 καλύπτει την περίοδο από 2000 έως 2005. Συνδέεται στενά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1543/2000[2], της 29ης Ιουνίου 2000, για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή και διαχείριση δεδομένων που απαιτούνται για την άσκηση της ΚΑΠ, ο οποίος προβλέπει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν εθνικό πρόγραμμα για περιόδους έξι ετών. Ωστόσο, η πρώτη περίοδος προγραμματισμού θα πρέπει κατ’ εξαίρεση να καλύψει τα έτη 2002 έως και 2006, ενώ η συλλογή και διαχείριση δεδομένων το 2001 διοργανώθηκε μέσω προσκλήσεως υποβολής προτάσεων και προσκλήσεων υποβολής προσφορών που καλύπτεται επίσης από την απόφαση (ΕΚ) αριθ. 439/2000.Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να λάβουν χρηματοδοτική συνδρομή για δαπάνες που αφορούν την πρώτη περίοδο προγραμματισμού από 1ης Ιανουαρίου 2002 έως 31 Δεκεμβρίου 2006, θα έπρεπε να έχουν υποβάλει στην Επιτροπή, μέχρι την 31η Μαΐου 2001, τις ετήσιες προβλέψεις δαπανών τους για την περίοδο αυτή, οι οποίες να ακολουθούνται από ετήσιες επικαιροποιήσεις οι οποίες πρέπει να υποβάλλονται πριν την 31η Μαΐου κάθε έτους. Βάσει των στοιχείων αυτών, η Επιτροπή θα πρέπει να αποφασίζει κάθε έτος σχετικά με την επιλεξιμότητα των προβλεπόμενων δαπανών καθώς και για το ποσό της χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας για το επόμενο έτος. Η κατάρτιση εθνικών προγραμμάτων για το έτος 2002 έως το 2006 καθώς και η αντίστοιχη απόφαση της Επιτροπής για τη συγχρηματοδότησή τους, έπρεπε, ως εκ τούτου, να πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια του έτους πριν από την εκτέλεσή τους.Ωστόσο, λόγω της καθυστερημένης λήψης μέτρων εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1543/2000, τα κράτη μέλη υπέβαλαν τα εθνικά τους προγράμματα και τις προβλέψεις δαπανών τους το φθινόπωρο του 2001 αντί τον Μάιο του 2001. Η καθυστερημένη αυτή υποβολή, αφενός, καθώς και η μακρόχρονη διαδικασία εξέτασής τους (με τη χρήση εξωτερικών συμβούλων), αφετέρου, κατέστησαν αδύνατη την ανάληψη πιστώσεων για το πρώτο οικονομικό έτος (2002) κατά τη διάρκεια του προηγουμένου έτους (2001). Αντιθέτως, η ανάληψη πιστώσεων δαπανών πραγματοποιήθηκε κατά το έτος εκτέλεσης, δηλαδή το 2002. Το ίδιο φαινόμενο αναβολής του διοικητικού και δημοσιονομικού κύκλου συνέβη κατά τα έτη 2003 και 2004. Κατά συνέπεια, η απόφαση της Επιτροπής για το ποσό της χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας για τις δαπάνες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν το 2006 θα καταρτιστεί και θα θεσπιστεί το 2006 αντί του 2005.Ως εκ τούτου, προτείνεται η αλλαγή της περιόδου αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, από το 2000 έως 2005 σε 2001 έως το 2006.Το ποσό αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 1 της απόφασης 439/2000/EΚ δεν αντιπροσωπεύει πλέον τις πραγματικές ανάγκες που αποδείχτηκαν ότι υπήρχαν για τα προηγούμενα έτη καθώς και τις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις για τα επόμενα έτη. Επιπροσθέτως, δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των νέων κρατών μελών. Ως εκ τούτου, το ποσό αναφοράς θα πρέπει να προσαρμοστεί προς τις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις.2004/0213 (CNS)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια την τροποποίηση της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ της 29ης Ιουνίου 2000 περί χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας τις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων και για τη χρηματοδότηση μελετών και πιλοτικών σχεδίων άσκησης της κοινής αλιευτικής πολιτικήςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 37,την πρόταση της Επιτροπής[3],τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[4],Εκτιμώντας τα εξής::(1) Η απόφαση 439/2000/ΕΚ[5] του Συμβουλίου προβλέπει ότι η Κοινότητα δύναται να χορηγεί χρηματοδοτική συνδρομή στις δαπάνες των κρατών μελών για τη συλλογή δεδομένων του αλιευτικού τομέα, εντός του κοινοτικού πλαισίου που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1543/2000[6] του Συμβουλίου για την περίοδο από το 2002 έως και το 2006.(2) Η συλλογή και η διαχείριση δεδομένων του 2001 διοργανώθηκε μέσω προσκλήσεως για την υποβολή προτάσεων και προκήρυξης διαγωνισμών, σύμφωνα με την απόφαση 439/2000/ΕΚ.(3) Σχετικά με τη χρηματοδοτική συνδρομή για τις δαπάνες ορισμένων κρατών μελών στη διάρκεια της περιόδου 2002 έως 2006, η προετοιμασία των εθνικών προγραμμάτων και η αντίστοιχη απόφαση της Επιτροπής για συγχρηματοδότησή τους σχεδιάστηκαν κατά τρόπο που να λάβουν χώρα κατά το έτος που προηγείται της εκτέλεσής τους. Συνεπώς, η περίοδος εφαρμογής που ορίζεται στο άρθρο 1 της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ είναι από το 2000 έως το 2005.(4) Επειδή υποτιμήθηκε το μάκρος των αναγκαίων διοικητικών και δημοσιονομικών διαδικασιών, απεδείχθη αδύνατον να ακολουθηθεί η διαδικασία προετοιμασίας και λήψης των αποφάσεων εντός τους έτους που προηγείται της εκτέλεσης των εθνικών προγραμμάτων. Αντίθετα, οι διοικητικές και δημοσιονομικές διαδικασίες τελικά έλαβαν χώρα εντός του ιδίου έτους με αυτό της εκτέλεσής τους. Συνεπώς, η οριζόμενη στο άρθρο 1 της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ περίοδος αναφοράς πρέπει να τροποποιηθεί κατά τρόπο που να καλύπτει την περίοδο εκτέλεσης από το 2001 έως το 2006.(5) Το προβλεπόμενο στο άρθρο 1 της αποφάσεως 439/2000/ΕΚ ποσό αναφοράς δεν αντανακλά πλέον τις αποδεδειγμένες πραγματικές ανάγκες των προηγουμένων ετών και τις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις για τα επόμενα έτη. Περαιτέρω, δεν λαμβάνονται υπόψη, στα πλαίσια του ποσού αυτού, οι ανάγκες των νέων κρατών μελών. Συνεπώς, το ποσό αναφοράς πρέπει να προσαρμοστεί στις επικαιροποιημένες εκτιμήσεις.(6) Η απόφαση 2000/439/ΕΚ πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί ανάλογα,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 1Η απόφαση 2000/439/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:(1) Στο άρθρο 1 παράγραφος 2, η πρώτη πρόταση αντικαθίσταται από την εξής:«Η δημοσιονομική αναφορά για την εκτέλεση των μέτρων για τα οποία παρέχεται χρηματική συνδρομή κατά την περίοδο 2001 έως 2006 ανέρχεται σε [164,5] εκατομμύρια ευρώ».(2) Στο άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο β) απαλείφονται οι λέξεις «για το επόμενο έτος».Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος+++++ TABLE +++++ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ+++++ TABLE +++++[1] OJ L 176, 15.07.2000, p. 42[2] OJ L 176, 15.07.2000, p. 1[3] ΕΕ C της , σ.[4] ΕΕ C της , σ.[5] ΕΕ L 176 της 15.7.2000 σ. 42[6] ΕΕ L 176 της 15.7.2000 σ. 1